text:
# Tortanus digitalis
Tortanus digitalis is een eenoogkreeftjessoort uit de familie van de Tortanidae. De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1989 door Ohtsuka & Kimoto.

title: Tortanus digitalis

wikitext:
{{Taxobox
| titelweergave = cursief
| naam = ''Tortanus digitalis''
| afbeelding =
| rijk = [[Dieren (biologie)|Animalia]] (Dieren)
| stam = [[Geleedpotigen|Arthropoda]] (Geleedpotigen)
| klasse = [[Hexanauplia]]
| onderklasse = [[Eenoogkreeftjes|Copepoda]] (Eenoogkreeftjes)
| orde = [[Calanoida]]
| familie = [[Tortanidae]]
| geslacht = ''[[Tortanus]]''
| w-naam = ''Tortanus digitalis''
| auteur = Ohtsuka & Kimoto
| datum = 1989
| haakjes =
| worms = 356212
}}
'''''Tortanus digitalis''''' is een [[eenoogkreeftjes]]soort uit de familie van de [[Tortanidae]].<ref>Walter, T. Chad (2012). <i>Tortanus digitalis</i> Ohtsuka & Kimoto, 1989. In: Walter, T.C., Boxshall, G. (2012). World Copepoda database. Geraadpleegd via:  World Register of Marine Species op http://www.marinespecies.org/aphia.php?p=taxdetails&id=356212</ref> De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1989 door Ohtsuka & [[Shinsaku Kimoto|Kimoto]].

{{Appendix}}
{{beginnetje|biologie|2013|03|18}}

[[Categorie:Tortanidae]]

title: Tortanus digitalis

Klasse: Hexanauplia

Onderklasse: Copepoda (Eenoogkreeftjes)

Orde: Calanoida

Familie: Tortanidae

Geslacht: Tortanus

title: Soort


text:
# Athous funestus
Athous funestus is een keversoort uit de familie kniptorren (Elateridae). De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1896 door Champion.

wikiname: nlwiki

title: Athous funestus

in_language: nl

wikitext:
{{Taxobox insect
| titelweergave = cursief
| naam = ''Athous funestus''
| afbeelding =
| afbeeldingtekst =
| orde = [[Kevers|Coleoptera]] (Kevers)
| familie = [[Kniptorren|Elateridae]] (Kniptorren)
| geslacht = ''[[Athous]]''
| w-naam = ''Athous funestus''
| auteur = [[George Charles Champion|Champion]]
| datum = 1896
| haakjes =
| species =
| commons =
}}
'''''Athous funestus''''' is een [[kevers]]oort uit de familie [[kniptorren]] (Elateridae). De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1896 door Champion.<ref>[http://insects.tamu.edu/research/collection/hallan/test/Arthropoda/Insects/Coleoptera/Family/Elateridae.txt Elateridae] in [http://insects.tamu.edu/research/collection/hallan/test/Arthropoda/Insects/Coleoptera/Family/Coleoptera1.htm Synopsis of the described Coleoptera of the World 6 juni 2010]. [https://web.archive.org/web/20141203145937/https://insects.tamu.edu/research/collection/hallan/test/Arthropoda/Insects/Coleoptera/Family/Elateridae.txt Gearchiveerd] op 3 december 2014.</ref>
{{Appendix}}
{{beginnetje|biologie|2011|10|30}}

[[Categorie:Athous|funestus]]

title: Athous funestus

Rijk: Animalia (Dieren)

Stam: Arthropoda (Geleedpotigen)

Klasse: Insecta (Insecten)

Orde: Coleoptera (Kevers)

Familie: Elateridae (Kniptorren)

Geslacht: Athous

title: Soort

Portaal: Biologie · Insecten


text:
# Leucosolenia solida
Leucosolenia solida is een sponssoort in de taxonomische indeling van de kalksponzen (Calcarea). De spons leeft in de zee en zijn steencel bestaat uit calciumcarbonaat.
De spons behoort tot het geslacht Leucosolenia en behoort tot de familie Leucosoleniidae. De wetenschappelijke naam van de soort werd voor het eerst geldig gepubliceerd in 1931 door Brøndsted.

title: Leucosolenia solida

wikitext:
{{Taxobox
| type            = dier
| naam            = ''Leucosolenia solida''
| titelweergave   =cursief
| afbeelding      =
| afbeeldingtekst =
| rijk            = [[Dieren (biologie)|Animalia]] (Dieren)
| onderrijk       = [[Parazoa]] (Sponsachtigen)
| stam            = [[Porifera]] (Sponsdieren)
| klasse          = [[Calcarea]] (Kalksponzen)
| orde            = [[Leucosolenida]]
| familie         = [[Leucosoleniidae]]
| geslacht        = ''[[Leucosolenia]]''
| w-naam          = ''Leucosolenia solida''
| taxon           = [[Soort]]
| auteur          = Brøndsted
| datum           = 1931
| haakjes         =
| worms           = 164542
}}
'''''Leucosolenia solida''''' is een [[Sponsdieren|spons]][[soort]] in de taxonomische indeling van de [[kalksponzen]] (Calcarea). De spons leeft in de zee en zijn [[steencel]] bestaat uit [[calciumcarbonaat]].

De spons behoort tot het geslacht ''[[Leucosolenia]]'' en behoort tot de familie [[Leucosoleniidae]]. De wetenschappelijke naam van de soort werd voor het eerst geldig gepubliceerd in 1931 door Brøndsted.

{{Appendix|2=
*van Soest, R. (2011). ''Leucosolenia solida'' Brøndsted, 1931. In: Van Soest, R.W.M, Boury-Esnault, N., Hooper, J.N.A., Rützler, K, de Voogd, N.J., Alvarez de Glasby, B., Hajdu, E., Pisera, A.B., Manconi, R., Schoenberg, C., Janussen, D., Tabachnick, K.R., Klautau, M., Picton, B., Kelly, M., Vacelet, J. (2011) World Porifera database. Gebaseerd op informatie uit het [[World Register of Marine Species]], te vinden op http://www.marinespecies.org/aphia.php?p=taxdetails&id=164542.}}
{{Beginnetje|biologie|2011|12|07}}

{{DEFAULTSORT:Leucosolenia solida}}
[[Categorie:Kalksponzen]]

title: Leucosolenia solida

Onderrijk: Parazoa (Sponsachtigen)

Stam: Porifera (Sponsdieren)

Klasse: Calcarea (Kalksponzen)

Orde: Leucosolenida

Familie: Leucosoleniidae

Geslacht: Leucosolenia

title: Soort

Portaal: Biologie


text:
# Harmonice Musices Odhecaton
De Harmonice Musices Odhecaton (ook bekend als de Odhecaton) was een bloemlezing uit 1501 van het toenmalige repertoire van wereldlijke liederen, in Venetië uitgegeven door Ottaviano Petrucci. Als eerste muziekdruk waarvoor beweeglijke lettervormen werden gebruikt, was het derhalve een invloedrijk werk op het gebied van de boekdrukkunst in het algemeen en bij de verspreiding van de muzikale stijl van de Nederlandse polyfonisten in het bijzonder.
Petrucci die de muziekdrukken als een gat in de markt zag, probeerde de niche te veroveren door in 1498 een exclusieve, twintigjarige licentie aan te vragen voor alle activiteiten op het gebied van de muziekdruk waar dan ook in de republiek Venetië. Onder de titel Harmonice musices odhecaton, gaf hij drie jaar later, in 1501, zijn eerste bloemlezing uit met 96 wereldlijke liederen, meestal polyfone Franse drie- tot vierstemmige liederen. Twee stempartijen werden op de even, twee op de oneven bladzijden gepubliceerd, zodat vier zangers of instrumentalisten van hetzelfde blad konden lezen. De lettervormen waren waarschijnlijk ontworpen, uitgesneden en gegoten door Francesco Griffo en Jacomo Ungaro, die beiden in die tijd in de republiek Venetië verbleven. De verzameling bevatte muziek van enkele van de meest vermaarde componisten van hun tijd, onder meer Marbrianus de Orto, Johannes Ockeghem, Josquin Desprez, Antoine Brumel, Antoine Busnois, Alexander Agricola en Jacob Obrecht en werd uitgegeven door Petrus Castellanus, een Dominicaanse broeder die ook maestro di cappella was aan de San Giovanni e Paolo. De opname van deze componisten droeg aanzienlijk bij tot hun bekendheid, aangezien de drukken en de druktechniek in de loop van de volgende decennia over heel Europa werden verspreid.
De Odhecaton paste de dubbeldruktechniek toe, waarbij eerst de notenbalk werd gedrukt en daarna de noten. Ofschoon de meeste van de 96 muziekwerken als liederen werden gecomponeerd, zijn ze tekstloos afgedrukt, hetgeen lijkt te impliceren dat de druk voor instrumentale uitvoering was bedoeld. Van verschillende liederen kan de tekst overigens in alternatieve bronnen worden aangetroffen, met name in handschriften en latere drukken.
De eerste uitgave van de Odhecaton (Harmonice Musices Odhecaton A) is niet volledig bewaard gebleven en de juiste publicatiedatum staat niet bekend, maar de opdracht is gedateerd op 15 mei 1501. Petrucci gaf de bundel tweemaal opnieuw uit, als Harmonice Musices Odhecaton B en C in respectievelijk 1502 en 1504.
Petrucci's uitgave heeft niet enkel de verspreiding van muziek aangezwengeld, maar droeg er ook toe bij dat de polyfonie van de Nederlandse componisten in de komende eeuw zou uitgroeien tot de internationale muzikale taal van Europa, want hoewel Petrucci in Italië werkte, koos hij hoofdzakelijk muziek uit van Nederlandse polyfonisten, zowel voor zijn Odhecaton als voor verschillende latere uitgaven. Een aantal jaren later publiceerde hij verschillende boeken met Italiaanse frottole, een populair liedgenre dat vooruitliep op het madrigaal, hetgeen niet wegnam dat de opneming van werk van Nederlandse polyfonisten in tal van uitgaven zonder meer van beslissende invloed was op de verspreiding van een internationale muzikale taal.

title: Harmonice Musices Odhecaton

wikitext:
De '''''Harmonice Musices Odhecaton''''' (ook bekend als de '''''Odhecaton''''') was een bloemlezing uit [[1501]] van het toenmalige repertoire van wereldlijke [[lied]]eren, in [[Venetië (stad)|Venetië]] uitgegeven door [[Ottaviano Petrucci]]. Als eerste [[muziek]]druk waarvoor beweeglijke lettervormen werden gebruikt, was het derhalve een invloedrijk werk op het gebied van de boekdrukkunst in het algemeen en bij de verspreiding van de muzikale stijl van de [[Franco-Vlaamse School|Nederlandse polyfonisten]] in het bijzonder.

[[Bestand:Petrucci2.jpg|thumb|230px|Titelblad van de ''Odhecaton''.]]

Petrucci die de [[bladmuziek|muziekdruk]]ken als een gat in de markt zag, probeerde de [[nichemarkt|niche]] te veroveren door in [[1498]] een exclusieve, twintigjarige [[licentie]] aan te vragen voor alle activiteiten op het gebied van de [[muziek]]druk waar dan ook in de [[republiek Venetië]]. Onder de titel ''Harmonice musices odhecaton'', gaf hij drie jaar later, in 1501, zijn eerste bloemlezing uit met 96 wereldlijke [[lied]]eren, meestal [[polyfonie|polyfone]] [[Frans]]e drie- tot vierstemmige [[lied]]eren. Twee stempartijen werden op de even, twee op de oneven bladzijden gepubliceerd, zodat vier zangers of instrumentalisten van hetzelfde blad konden lezen. De lettervormen waren waarschijnlijk ontworpen, uitgesneden en gegoten door Francesco Griffo en Jacomo Ungaro, die beiden in die tijd in de [[republiek Venetië]] verbleven.<ref>Boorman, Grove, "Printing and publishing of music"</ref> De verzameling bevatte muziek van enkele van de meest vermaarde componisten van hun tijd, onder meer [[Marbrianus de Orto]], [[Johannes Ockeghem]], [[Josquin Desprez]], [[Antoine Brumel]], [[Antoine Busnois]], [[Alexander Agricola]] en [[Jacob Obrecht]] en werd uitgegeven door Petrus Castellanus, een [[Dominicanen|Dominicaanse]] broeder die ook ''maestro di cappella'' was aan de [[Basilica di San Zanipolo|San Giovanni e Paolo]].<ref>Boorman, Grove, "Ottaviano Petrucci."</ref> De opname van deze componisten droeg aanzienlijk bij tot hun bekendheid, aangezien de drukken en de druktechniek in de loop van de volgende decennia over heel Europa werden verspreid.

De ''Odhecaton'' paste de dubbeldruktechniek toe, waarbij eerst de [[notenbalk]] werd gedrukt en daarna de [[muzieknoot|noten]]. Ofschoon de meeste van de 96 muziekwerken als liederen werden gecomponeerd, zijn ze tekstloos afgedrukt, hetgeen lijkt te impliceren dat de druk voor instrumentale uitvoering was bedoeld. Van verschillende liederen kan de tekst overigens in alternatieve bronnen worden aangetroffen, met name in handschriften en latere drukken.<ref>Gleason, p. 114</ref>

De eerste uitgave van de ''Odhecaton'' (''Harmonice Musices Odhecaton A'') is niet volledig bewaard gebleven en de juiste publicatiedatum staat niet bekend, maar de opdracht is gedateerd op [[15 mei]] [[1501]]. Petrucci gaf de bundel tweemaal opnieuw uit, als ''Harmonice Musices Odhecaton B'' en ''C'' in respectievelijk [[1502]] en [[1504]].<ref>Reese, p. 155.</ref>

Petrucci's uitgave heeft niet enkel de verspreiding van muziek aangezwengeld, maar droeg er ook toe bij dat de polyfonie van de Nederlandse componisten in de komende eeuw zou uitgroeien tot de internationale muzikale taal van Europa, want hoewel Petrucci in Italië werkte, koos hij hoofdzakelijk muziek uit van Nederlandse polyfonisten, zowel voor zijn ''Odhecaton'' als voor verschillende latere uitgaven.<ref>Reese, p. 185</ref> Een aantal jaren later publiceerde hij verschillende boeken met [[Italiaans (taal)|Italiaanse]] [[frottola|frottole]], een populair liedgenre dat vooruitliep op het [[madrigaal]], hetgeen niet wegnam dat de opneming van werk van Nederlandse polyfonisten in tal van uitgaven zonder meer van beslissende invloed was op de verspreiding van een internationale muzikale taal.

==Literatuurverwijzing==
* [[Coenraad Lodewijk Walther Boer|C.L. Walther Boer]]: ''Chansonvormen op het einde der 15e eeuw. Een studie naar aanleiding van Petrucci's Harmonice Musices Odhecaton''. [[Proefschrift|Dissertatie]] [[Universiteit Utrecht|Rijksuniversiteit Utrecht]], 1938.
* [[Gustave Reese]], ''Music in the Renaissance''. New York, W.W. Norton & Co., 1954. ISBN 0-393-09530-4
* Harold Gleason and Warren Becker, ''Music in the Middle Ages en Renaissance'' (Music Literature Outlines Series I). Bloomington, [[Indiana]]. Frangipani Press, 1986. ISBN 089917034X

{{Appendix|2=
* {{Bronvermelding anderstalige Wikipedia|taal=en|titel=Harmonice Musices Odhecaton}}
'''Voetnoten'''
{{References|2=2}}
}}

[[Categorie:Renaissance]]
[[Categorie:Muziekgeschiedenis]]


text:
# Enrique Castells Capurro
Enrique Castells Capurro (Montevideo, 9 maart 1913 – Punta del Este, 3 juli 1987) was een Uruguayaanse aquarellist, kunstschilder en beeldhouwer.
Ondanks dat hij autodidact was, werd hij sterk beïnvloed door zijn oom Carlos Castells (1880-1933). Net als bij zijn oom Carlos was zijn hoofdthema het paard en de gaucho.

## Levensloop
Hij begon met tekenen op vierjarige leeftijd, met een tekening van de danseres Anna Pavlova tijdens haar bezoek aan Uruguay. Hij maakte voor kranten en tijdschriften tekeningen met scènes uit ballet, voetbal, paardenraces, en thema's die verband hielden met gaucho's.
Hij heeft grote muurschilderingen gemaakt in veel overheidsgebouwen in Uruguay, onder anderen die van de AFE (staatsspoorwegen), de Nationale bibliotheek, luchtvaartmaatschappij Pluna, Fort San Miguel, en de Intendencia van Maldonado. Hij publiceerde verschillende boeken met zijn schilderijen, en zijn werk werd gepubliceerd en populair gemaakt in diverse media.
Hij illustreerde werken over de gaucho Martín Fierro, over de Argentijnse gaucho Santos Vega, alsmede de gedichten Los Tacuruses van Serafín J. Garcia. In 1950 publiceerde uitgeverij Kraft uit Buenos Aires een inventaris van zijn gepubliceerde werken. Jarenlang maakte hij de bronzen prijzen die door de Jockey Club werden uitgereikt voor de José Pedro Ramírez Grand Prix, de belangrijkste paardensportwedstrijd van Uruguay.
Ook maakte hij werken speciaal voor koningin Elizabeth van het Verenigd Koninkrijk. Zijn schilderijen en muurschilderingen bevinden zich aan de Universiteit van Austin (Texas), het hoofdkwartier van de Verenigde Naties, en in openbare en privécollecties.

## Geïllustreerd werk
- Gauchos, prendas y costumbres (Gaucho's, kleding en gebruiken)
- Los jinetes de las Américas (De ruiters van Amerika)

title: Enrique Castells Capurro

wikitext:
{{Infobox kunstenaar
| naam           = Enrique Castells Capurro
| afbeelding     =
| onderschrift   =
| volledige naam =
| bijnaam        =
| geboren        = 9 maart 1913
| overleden      = 3 juli 1987 (74)
| land           = Uruguay
| beroep         = aquarellist, schilder en beeldhouwer.
| signatuur      =
| jaren-actief   =
| stijl          =
| bekende-werken =
}}
'''Enrique Castells Capurro''' ([[Montevideo (stad)|Montevideo]], [[9 maart]] [[1913]] – [[Punta del Este]], [[3 juli]] [[1987]]) was een [[Uruguay]]aanse [[aquarel]]list, [[kunstschilder]] en [[beeldhouwer]].

Ondanks dat hij [[autodidact]] was, werd hij sterk beïnvloed door zijn oom Carlos Castells (1880-1933). Net als bij zijn oom Carlos was zijn hoofdthema het [[paard (dier)|paard]] en de [[gaucho]].

== Levensloop ==
Hij begon met tekenen op vierjarige leeftijd, met een tekening van de danseres [[Anna Pavlova]] tijdens haar bezoek aan Uruguay. Hij maakte voor [[krant]]en en [[tijdschrift]]en tekeningen met scènes uit [[ballet]], [[voetbal]], [[Rensport|paardenraces]], en thema's die verband hielden met gaucho's.

Hij heeft grote [[muurschildering]]en gemaakt in veel overheidsgebouwen in Uruguay, onder anderen die van de [[Administración de Ferrocarriles del Estado|AFE]] (staatsspoorwegen), de [[Nationale bibliotheek]], luchtvaartmaatschappij [[PLUNA|Pluna]], Fort San Miguel, en de ''Intendencia'' van [[Maldonado (departement)|Maldonado]]. Hij publiceerde verschillende boeken met zijn schilderijen, en zijn werk werd gepubliceerd en populair gemaakt in diverse media.

Hij illustreerde werken over de gaucho [[Martín Fierro]], over de Argentijnse gaucho [[Santos Vega]], alsmede de gedichten Los Tacuruses van [[Serafín J. Garcia]]. In 1950 publiceerde uitgeverij Kraft uit Buenos Aires een inventaris van zijn gepubliceerde werken. Jarenlang maakte hij de [[Brons|bronzen]] prijzen die door de Jockey Club werden uitgereikt voor de ''José Pedro Ramírez Grand Prix'', de belangrijkste paardensportwedstrijd van Uruguay.

Ook maakte hij werken speciaal voor [[Elizabeth II van het Verenigd Koninkrijk|koningin Elizabeth]] van het [[Verenigd Koninkrijk]]. Zijn schilderijen en muurschilderingen bevinden zich aan de Universiteit van [[Austin (Texas)]], het hoofdkwartier van de [[Verenigde Naties]], en in openbare en privécollecties.

== Geïllustreerd werk ==
* ''Gauchos, prendas y costumbres'' (Gaucho's, kleding en gebruiken)
* ''Los jinetes de las Américas'' (De ruiters van Amerika)

{{Appendix|2=
'''Bronnen'''
* {{Bronvermelding anderstalige Wikipedia|taal=es|titel=Enrique Castells Capurro|oldid=133354259|datum=20231028}}
{{References}}
}}
{{DEFAULTSORT:Castells Capurro, Enrique}}
[[Categorie:Aquarellist]]
[[Categorie:Beeldhouwer]]
[[Categorie:Uruguayaans kunstschilder]]

title: Persoonsgegevens

Geboren: 9 maart 1913

Geboorteland: Uruguay

Beroep(en): aquarellist, schilder en beeldhouwer.

Portaal: Kunst & Cultuur


text:
# Aphonopelma punzoi
Aphonopelma punzoi is een spinnensoort in de taxonomische indeling van de vogelspinnen (Theraphosidae).
Het dier behoort tot het geslacht Aphonopelma. De wetenschappelijke naam van de soort werd voor het eerst geldig gepubliceerd in 1995 door Smith.

title: Aphonopelma punzoi

wikitext:
{{Taxobox spin
| naam              = ''Aphonopelma punzoi''
| titelweergave     = cursief
| afbeelding        =
| afbeeldingtekst   =
| familie           = [[Vogelspinnen|Theraphosidae]] (Vogelspinnen)
| geslacht          = ''[[Aphonopelma]]''
| auteur            = Smith
| datum             = 1995
| haakjes           =
}}
'''''Aphonopelma punzoi''''' is een [[spinnen (dieren)|spinnen]][[soort]] in de taxonomische indeling van de [[Vogelspinnen|vogelspinnen (Theraphosidae)]].<ref>{{Brontabel|2012-Platnick}}</ref>

Het dier behoort tot het geslacht ''[[Aphonopelma]]''. De wetenschappelijke naam van de soort werd voor het eerst geldig gepubliceerd in 1995 door Smith.

{{Appendix}}
{{beginnetje|biologie|2011|10|21}}
{{DEFAULTSORT:Aphonopelma punzoi}}
[[Categorie:Aphonopelma|punzoi]]

title: Aphonopelma punzoi

Klasse: Arachnida (Spinachtigen)

Orde: Araneae (Spinnen)

Familie: Theraphosidae (Vogelspinnen)

Geslacht: Aphonopelma

title: Soort


text:
# Nationaal Jeugd Harmonie Orkest
Het Nationaal Jeugd Harmonie Orkest (NJHO) was een Nederlands orkest dat begin 1985 ontstond op initiatief van het ministerie van WVC en heeft voortbestaan tot ongeveer 2010.

## Geschiedenis
De consulent van de (toenmalige) S.A.M.O. Nederland (later: Landelijk Kennisinstituut Cultuureducatie en Amateurkunst, LKCA) Jan Cober heeft het orkest opgericht. Het ensemble bestond uit ruim 80 musici in de leeftijd tot en met 25 jaar die na uitvoerige audities werden geselecteerd en uit geheel Nederland afkomstig waren. Tot de werkzaamheden van het orkest behoorden onder meer het verzorgen van workshops, dirigentendagen, voorspelen en propageren van concoursmuziek. Tevens vervulde het orkest een representatieve taak in het geven van concerten in binnen- en buitenland.
Het NJHO heeft concerten gegeven bij gelegenheden als bijvoorbeeld het Wereld Muziek Concours te Kerkrade, het Certamen International de Bandas de musica Ciudad de Valencia, de conferenties van de World Association for Symphonic Bands and Ensembles (WASBE) te Boston (Verenigde Staten) (1987) en Hamamatsu (Japan) (1995), bij het eerste Internationale Festival voor Blaasorkesten te Sofia (Bulgarije) en het elfde Internationale Jeugdmuziekfestival te Kumamoto (Japan).
Het NJHO heeft zich voor het repertoire tot doel gesteld, symfonische blaasmuziek uit te voeren en daarnaast ook nieuwe composities van Nederlandse componisten te promoten.
Er werd ook gewerkt met gastdirigenten, waaronder Jan Stulen, Norbert Nozy en Arie van Beek.
Tot 1999 was de artistieke leiding in handen van Jan Cober. Deze werd opgevolgd door Alex Schillings.

title: Nationaal Jeugd Harmonie Orkest

wikitext:
Het '''Nationaal Jeugd Harmonie Orkest (NJHO)''' was een Nederlands orkest dat begin 1985 ontstond op initiatief van het [[Ministerie van Welzijn, Volksgezondheid en Cultuur|ministerie van WVC]] en heeft voortbestaan tot ongeveer 2010.

== Geschiedenis ==
De consulent van de (toenmalige) S.A.M.O. Nederland (later: ''Landelijk Kennisinstituut Cultuureducatie en Amateurkunst'', LKCA) [[Jan Cober]] heeft het orkest opgericht. Het ensemble bestond uit ruim 80 musici in de leeftijd tot en met 25 jaar die na uitvoerige audities werden geselecteerd en uit geheel Nederland afkomstig waren. Tot de werkzaamheden van het orkest behoorden onder meer het verzorgen van [[workshop]]s, dirigentendagen, voorspelen en propageren van concoursmuziek. Tevens vervulde het orkest een representatieve taak in het geven van concerten in binnen- en buitenland.

Het NJHO heeft concerten gegeven bij gelegenheden als bijvoorbeeld het [[Wereld Muziek Concours]] te [[Kerkrade (plaats)|Kerkrade]], het ''Certamen International de Bandas de musica Ciudad de [[Valencia (stad)|Valencia]]'', de conferenties van de ''World Association for Symphonic Bands and Ensembles'' (WASBE) te [[Boston]] ([[Verenigde Staten]]) (1987) en [[Hamamatsu]] ([[Japan]]) (1995), bij het eerste Internationale Festival voor Blaasorkesten te [[Sofia (stad)|Sofia]] ([[Bulgarije]]) en het elfde Internationale Jeugdmuziekfestival te [[Kumamoto (stad)|Kumamoto]] ([[Japan]]).

Het NJHO heeft zich voor het repertoire tot doel gesteld, symfonische blaasmuziek uit te voeren en daarnaast ook nieuwe composities van Nederlandse componisten te promoten.

Er werd ook gewerkt met gastdirigenten, waaronder [[Jan Stulen]], [[Norbert Nozy]] en [[Arie van Beek]].

Tot 1999 was de artistieke leiding in handen van [[Jan Cober]]. Deze werd opgevolgd door [[Alex Schillings]].

== Zie ook ==
* [[Nationaal Jeugd Fanfareorkest (NJFO)]]
* [[Lijst van Nederlandse Harmonieorkesten]]

[[Categorie:Jeugdharmonieorkest]]
[[Categorie:Nederlands harmonieorkest]]


text:
# Goyo Benito
Gregorio "Goyo" Benito Rubio (El Puente del Arzobispo, 21 oktober 1946 – Madrid, 2 april 2020) was een Spaans voetballer. Hij is een van de twee spelers die een Laureada kreeg uitgereikt door Real Madrid.

## Carrière
Benito beoefende in zijn jeugd atletiek en werd daarbij nationaal kampioen speerwerpen op schoolniveau. Op zeventienjarige leeftijd tekende hij bij Real Madrid. Benito werd er eerst in de jeugdafdeling ondergebracht en vervolgens twee seizoenen uitgeleend aan stadsgenoot Rayo Vallecano, dat toen in de Segunda División A uitkwam. Uiteindelijk keerde hij in 1968 terug naar Real Madrid, waar hij vervolgens veertien jaar in het eerste elftal speelde. In die periode werd hij zesmaal landskampioen en won hij vijfmaal de Copa del Rey.
In 1982 stopte Benito op 35-jarige leeftijd met voetballen. Hij speelde 420 officiële wedstrijden voor Real Madrid, alle competities inbegrepen. Vanwege zijn onberispelijke traject in de club kreeg hij in 1979 van voorzitter Santiago Bernabéu een Laureada uitgereikt, een gouden en glanzende insigne van het clublogo met lauweren eromheen. De enige speler die dit eerbetoon ook uitgereikt kreeg is Pirri.
Benito speelde 22 interlands voor Spanje. Hij maakte op 9 mei 1971 zijn interlanddebuut in een EK-kwalificatiewedstrijd tegen Cyprus. Benito nam met Spanje nooit deel aan een EK of WK. Wel nam hij met zijn land deel aan de Olympische Zomerspelen 1968, waar hij de kwartfinale haalde.
Benito leed de laatste jaren van zijn leven aan de ziekte van Alzheimer. Hij overleed op 2 april 2020 aan de gevolgen van COVID-19.

## Erelijst
Met Real Madrid:
- Primera División (6): 1971/72, 1974/75, 1975/76, 1977/78, 1978/79, 1979/80
- Copa del Rey (5): 1969/70, 1973/74, 1974/75, 1979/80, 1981/82

- Biblioteca Nacional de España: XX4681180
- Virtual International Authority File: 172354315
- WorldCat: E39PBJy8x6jhvBfj4Dx3YpBQMP

title: Goyo Benito

wikitext:
{{Infobox voetballer
| spelernaam                  = Goyo Benito
| volledigenaam               = Gregorio Benito Rubio
| afbeelding                  =
| onderschrift                = Benito in 1973
| geboortedatum               = [[21 oktober]] [[1946]]
| geboortestad                = [[El Puente del Arzobispo]]
| geboorteland                = [[Spanje]]
| overlijddatum               = [[2 april]] [[2020]]
| stadvanoverlijden           = [[Madrid (stad)|Madrid]]
| landvanoverlijden           = [[Spanje]]
| lengte                      =
| been                        =
| huidigeclub                 =
| rugnummer                   =
| positie                     = [[Verdediger (voetbal)|Centrale verdediger]]
| functie                     =
| huidigeclubfunctie          =
| contracttot                 =
| vorigeclubs                 =
| jeugdjaren                  =
| jeugdteams                  = {{ES-VLAG}} Salesianos Atocha
 {{ES-VLAG}} [[Real Madrid]]
| seizoen                     = 1966–1982
 1966–1968
| club                        = {{ES-VLAG}} [[Real Madrid]]
 → {{ES-VLAG}} [[Rayo Vallecano]]
| wedstr(goals)               = 317{{0|00}}(2)
 43{{0|00}}(0)
| interlandjaren              = 1971–1978
| interlandteam               = {{ESPf}}
| interlandwedstrijden(goals) = 22{{0|00}}(0)
| trainersjaren               =
| getraindeclubs              =
| erelijstjaren               =
| erelijst                    =
| clubupdate                  =
| landupdate                  =
}}

'''Gregorio "Goyo" Benito Rubio''' ([[El Puente del Arzobispo]], [[21 oktober]] [[1946]] – [[Madrid (stad)|Madrid]], [[2 april]] [[2020]]) was een [[Spanje|Spaans]] voetballer. Hij is een van de twee spelers die een ''Laureada'' kreeg uitgereikt door [[Real Madrid]].

== Carrière ==
Benito beoefende in zijn jeugd atletiek en werd daarbij nationaal kampioen speerwerpen op schoolniveau.<ref>[https://www.archyde.com/goyo-benito-the-second-with-the-most-matches-in-the-first-division-317/ Goyo Benito: the second with the most matches in the First Division (317)] Archyde, 3 april 2020. [https://web.archive.org/web/20201216194615/https://www.archyde.com/goyo-benito-the-second-with-the-most-matches-in-the-first-division-317/ Gearchiveerd] op 16 december 2020.</ref> Op zeventienjarige leeftijd tekende hij bij [[Real Madrid]]. Benito werd er eerst in de jeugdafdeling ondergebracht en vervolgens twee seizoenen uitgeleend aan stadsgenoot [[Rayo Vallecano]], dat toen in de [[Segunda División A]] uitkwam. Uiteindelijk keerde hij in 1968 terug naar Real Madrid, waar hij vervolgens veertien jaar in het eerste elftal speelde. In die periode werd hij zesmaal landskampioen en won hij vijfmaal de [[Copa del Rey]].

In 1982 stopte Benito op 35-jarige leeftijd met voetballen. Hij speelde 420 officiële wedstrijden voor Real Madrid, alle competities inbegrepen. Vanwege zijn onberispelijke traject in de club kreeg hij in 1979 van voorzitter [[Santiago Bernabéu]] een ''Laureada'' uitgereikt, een gouden en glanzende insigne van het clublogo met lauweren eromheen. De enige speler die dit eerbetoon ook uitgereikt kreeg is [[José Martínez Sánchez|Pirri]].<ref>[https://as.com/futbol/2020/04/02/videos/1585833409_895489.html Fallece 'Goyo' Benito, central de bravura pura y con el honor de la Laureada del Real Madrid] AS, 2 april 2020. [https://web.archive.org/web/20220813001608/https://as.com/futbol/2020/04/02/videos/1585833409_895489.html Gearchiveerd] op 13 augustus 2022.</ref>

Benito speelde 22 interlands voor [[Spaans voetbalelftal (mannen)|Spanje]]. Hij maakte op 9 mei 1971 zijn interlanddebuut in een [[Europees kampioenschap voetbal 1972 (kwalificatie)|EK-kwalificatiewedstrijd]] tegen [[Cypriotisch voetbalelftal (mannen)|Cyprus]]. Benito nam met Spanje nooit deel aan een [[Europees kampioenschap voetbal mannen|EK]] of [[Wereldkampioenschap voetbal|WK]]. Wel nam hij met zijn land deel aan de [[Olympische Zomerspelen 1968]], waar hij de kwartfinale haalde.

Benito leed de laatste jaren van zijn leven aan de [[ziekte van Alzheimer]]. Hij overleed op 2 april 2020 aan de gevolgen van [[COVID-19]].<ref>[https://www.standard.co.uk/sport/football/realmadrid/goyo-benito-dies-coronavirus-real-madrid-legend-a4405366.html Goyo Benito: Real Madrid legend dies after contracting coronavirus] Evening Standard, 2 april 2020. [https://web.archive.org/web/20221023074818/https://www.standard.co.uk/sport/football/realmadrid/goyo-benito-dies-coronavirus-real-madrid-legend-a4405366.html Gearchiveerd] op 23 oktober 2022.</ref>

== Erelijst ==
'''Met Real Madrid:'''
* [[Primera División]] (6): [[Primera División 1971/72|1971/72]], [[Primera División 1974/75|1974/75]], [[Primera División 1975/76|1975/76]], [[Primera División 1977/78|1977/78]], [[Primera División 1978/79|1978/79]], [[Primera División 1979/80|1979/80]]
* [[Copa del Rey]] (5): 1969/70, 1973/74, 1974/75, 1979/80, 1981/82

{{Appendix}}
{{Bibliografische informatie}}

{{DEFAULTSORT:Benito, Goyo}}
[[Categorie:Spaans voetballer]]
[[Categorie:Spaans olympisch deelnemer]]

title: Persoonlijke informatie

Volledige naam: Gregorio Benito Rubio

Geboortedatum: 21 oktober 1946

Geboorteplaats: El Puente del Arzobispo, Spanje

Overlijdensdatum: 2 april 2020

Overlijdensplaats: Madrid, Spanje

Positie: Centrale verdediger

title: Senioren

Seizoen: Club · W 0(G)

Real Madrid · → Rayo Vallecano · 31700(2) · 4300(0)

title: Interlands

Spanje · 2200(0)

Portaal: Voetbal


text:
# Acrobrycon tarijae
Acrobrycon tarijae is een straalvinnige vissensoort uit de familie van de karperzalmen (Characidae). De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1940 door Fowler.

title: Acrobrycon tarijae

wikitext:
{{Taxobox straalvinnige
| titelweergave = cursief
| naam = ''Acrobrycon tarijae''
| afbeelding =
| orde = [[Characiformes]]
| familie = [[Characidae]] (Karperzalmen)
| geslacht = ''[[Acrobrycon]]''
| w-naam = ''Acrobrycon tarijae''
| auteur = Fowler
| datum = 1940
| haakjes =
| commons =
| species =
}}
'''''Acrobrycon tarijae''''' is een [[Straalvinnigen|straalvinnige]] [[vissen (dieren)|vissensoort]] uit de familie van de [[Characidae|karperzalmen (Characidae)]].<ref>{{Link FishBase species|genus=Acrobrycon|species=tarijae|month=02|year=2013}}</ref> De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1940 door Fowler.

{{Appendix}}
{{beginnetje|biologie|2013|02|27}}

[[Categorie:Characidae]]

title: Acrobrycon tarijae

Stam: Chordata (Chordadieren)

Superklasse: Osteichthyes (Beenvisachtigen)

Klasse: Actinopterygii (Straalvinnigen)

Orde: Characiformes

Familie: Characidae (Karperzalmen)

Geslacht: Acrobrycon

title: Soort

Portaal: Biologie · Vissen


text:
# Dactylolabis (Dactylolabis) rhicnoptiloides
Dactylolabis (Dactylolabis) rhicnoptiloides is een tweevleugelige uit de familie steltmuggen (Limoniidae). De soort komt voor in het Nearctisch gebied.

wikitext:
{{Taxobox insect
| titelweergave = ''Dactylolabis (Dactylolabis) rhicnoptiloides''
| naam = ''Dactylolabis (Dactylolabis) rhicnoptiloides''
| afbeelding =
| afbeeldingtekst =
| orde = [[Diptera]] (Tweevleugeligen)
| familie = [[Limoniidae]] (Steltmuggen)
| geslacht = ''[[Dactylolabis]]''
| w-naam = ''Dactylolabis (Dactylolabis) rhicnoptiloides''
| auteur = Alexander
| datum = 1919
| haakjes = ja
| commons =
| species =
}}
'''''Dactylolabis (Dactylolabis) rhicnoptiloides''''' is een [[Tweevleugeligen|tweevleugelige]] uit de familie [[steltmuggen]] (Limoniidae). De soort komt voor in het [[Nearctisch gebied]].

{{Beginnetje|biologie|2=2011|3=07|4=02}}
[[Categorie:Dactylolabis]]
[[Categorie:Steltmug uit het Nearctisch gebied]]

Orde: Diptera (Tweevleugeligen)

Familie: Limoniidae (Steltmuggen)

Geslacht: Dactylolabis

title: Soort


text:
# Schreiteria
Schreiteria is een kevergeslacht uit de familie van de boktorren (Cerambycidae). De wetenschappelijke naam van het geslacht werd voor het eerst geldig gepubliceerd in 1933 door Melzer.

## Soorten
Schreiteria omvat de volgende soorten:
- Schreiteria bruchi Melzer, 1933
- Schreiteria colombiana Monné M. A. & Monné M. L., 2007

title: Schreiteria

wikitext:
{{Taxobox insect
| naam = ''Schreiteria''
| titelweergave = cursief
| afbeelding =
| afbeeldingtekst =
| orde = [[Kevers|Coleoptera]] (Kevers)
| familie = [[Boktorren|Cerambycidae]] (Boktorren)
| onderfamilie = [[Lamiinae]]
| taxon = [[Geslacht (biologie)|Geslacht]]
| w-naam = ''Schreiteria''
| auteur = [[Julius Melzer|Melzer]]
| datum = 1933
| commons =
| species =
}}
'''''Schreiteria''''' is een [[kevers|kever]][[geslacht (biologie)|geslacht]] uit de familie van de [[Boktorren|boktorren (Cerambycidae)]]. De wetenschappelijke naam van het geslacht werd voor het eerst geldig gepubliceerd in 1933 door Melzer.<ref>{{Brontabel|9999-Cerambycidae}} (bezocht 30 januari 2014)</ref>

==Soorten==
''Schreiteria'' omvat de volgende soorten:
* ''[[Schreiteria bruchi]]'' Melzer, 1933
* ''[[Schreiteria colombiana]]'' Monné M. A. & Monné M. L., 2007

{{Appendix}}
{{Beginnetje|biologie|2014|02|20}}

[[Categorie:Boktorren]]

title: Schreiteria

Familie: Cerambycidae (Boktorren)

Onderfamilie: Lamiinae

title: Geslacht


text:
# Oidaematophorus vafradactylus
Oidaematophorus vafradactylus is een vlinder uit de familie vedermotten (Pterophoridae). De wetenschappelijke naam is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1966 door Svensson.
De soort komt voor in Europa.

title: Oidaematophorus vafradactylus

wikitext:
{{Taxobox vlinder
| naam = ''Oidaematophorus vafradactylus''
| titelweergave = cursief
| afbeelding = Oidaematophorus vafradactylus.JPG
| afbeeldingtekst =
| familie = [[Vedermotten|Pterophoridae]] (Vedermotten)
| geslacht = ''[[Oidaematophorus]]''
| w-naam = ''Oidaematophorus vafradactylus''
| auteur = Svensson
| datum = 1966
| haakjes =
| species = Oidaematophorus vafradactylus
| commons = Category:Oidaematophorus vafradactylus
}}
'''''Oidaematophorus vafradactylus''''' is een [[vlinders|vlinder]] uit de familie [[vedermotten]] (Pterophoridae). De wetenschappelijke naam is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1966 door Svensson.

De soort komt voor in [[Europa (werelddeel)|Europa]].

{{Appendix|2=
* {{Link Fauna Europaea|id=437969|naam=''Oidaematophorus vafradactylus''}}
}}
{{Beginnetje|biologie|2013|03|26}}

[[Categorie:Oidaematophorus|vafradactylus]]
[[Categorie:Dier uit het Palearctisch gebied]]

title: Oidaematophorus vafradactylus

Orde: Lepidoptera (Vlinders)

Familie: Pterophoridae (Vedermotten)

Geslacht: Oidaematophorus

title: Soort


text:
# Schalkwijkerbrug (Haarlemmermeer)
De Schalkwijkerbrug of Fietsbrug Cruquius is een kunstwerk over de Ringvaart van de Haarlemmermeerpolder.

## Schalkwijkerbrug
De antiek ogende ophaalbrug werd geopend in het voorjaar van 2004. De brug is voor voetgangers en fietsers toegankelijk en verbindt Schalkwijk in Haarlem met de Cruquius in Haarlemmermeer. De stalen brug wordt gedragen door een betonnen paalfundering en is omgeven door remmingswerk. De brug wordt op afstand bediend, daartoe zijn diverse camera’s opgehangen. De omgeving ligt de Cruquiusbrug, een brede verkeersbrug.
In Haarlem ligt een gelijknamige brug. Deze ligt in het centrum in de Antoniestraat over de Herensingel.

## Veer
Tussen Cruquius en de overzijde voer een veer vanaf 1869, twintig jaar na de voltooiing van de ringvaart. Voor voetgangers was dat eerst een veredelde roeiboot, later kwam er voor het overzetten van gemotoriseerde verkeer en runderen een trekveer. Het trekveer voer tot circa 1970 heen en weer tussen de Zuid Schalkwijkerweg en de Cruquiusdijk. In 1997 werd de vaart hersteld door een elektrisch fiets- en voetgangerspontje tussen de Zuid Schalkwijkerweg en het Theehuis naast Gemaal De Cruquius. De komst van de Schalkwijkerbrug betekende bijna het eind van het veer "De Stroomboot". Sinds 2004 wordt deze in de vaart gehouden door een stichting (Fietsvervoer Zuid-Schalkwijkerweg - Theehuis Cruquius) en donerende bedrijven, de overvaart is daarbij gratis (gegevens 2019).

title: Schalkwijkerbrug (Haarlemmermeer)

wikitext:
{{Infobox brug
| naam             = Schalkwijkerbrug
| afbeelding       = Schalkwijkerbrug 2019 (2).jpg
| onderschrift     = Schalkwijkerbrug (juni 2019)
| plaats           = Gemeente Haarlemmermeer
| overspant        = [[Ringvaart van de Haarlemmermeerpolder]]
| lengte           =
| breedte          =
| hoogte           =
| doorvaarthoogte  = 1,25
| doorvaartbreedte = 8,50
| hoogstepunt      =
| aantal_sporen    =
| overspanning     =
| gewicht          =
| beheerder        =
| brugnummer       =
| ook_bekend_als   = Fietsbrug Cruquius
| bouwperiode      =
| opening          = 2004
| kosten           =
| afbraakreden     =
| afbraakjaar      =
| gebruik          = voetgangers / fietsers
| weg              = Zuid-Schalkwijkerweg (Schalkwijk)<br/>Cruquiusdijk (Cruquius)
| spoorlijn        =
| intensiteit      =
| type             = ophaalbrug
| architect        =
| materiaal        = beton, staal
| bijzonderheden   =
| monumentstatus   =
| monumentnummer   =
| mapname          =
| lat_deg          =
| lat_min          =
| lat_sec          =
| lat_dir          =
| lon_deg          =
| lon_min          =
| lon_sec          =
| lon_dir          =
}}
De '''Schalkwijkerbrug''' of '''Fietsbrug Cruquius''' is een [[kunstwerk (bouwkundig)|kunstwerk]] over de [[Ringvaart van de Haarlemmermeerpolder]].

== Schalkwijkerbrug ==
De antiek ogende ophaalbrug werd geopend in het voorjaar van 2004. De brug is voor voetgangers en fietsers toegankelijk en verbindt [[Schalkwijk (Haarlem)|Schalkwijk]] in [[Haarlem]] met de [[Cruquius (Haarlemmermeer)|Cruquius]] in Haarlemmermeer. De stalen brug wordt gedragen door een [[beton]]nen [[paalfundering]] en is omgeven door [[remmingswerk]]. De brug wordt op afstand bediend, daartoe zijn diverse [[camera]]’s opgehangen. De omgeving ligt de [[Cruquiusbrug]], een brede verkeersbrug.

In Haarlem ligt een [[Schalkwijkerbrug (Haarlem)|gelijknamige brug]]. Deze ligt in het [[Haarlem-Centrum|centrum]] in de Antoniestraat over de [[Herensingel (Haarlem)|Herensingel]].

== Veer ==
Tussen Cruquius en de overzijde voer een veer vanaf 1869, twintig jaar na de voltooiing van de ringvaart. Voor voetgangers was dat eerst een veredelde roeiboot, later kwam er voor het overzetten van gemotoriseerde verkeer en runderen een trekveer. Het trekveer voer tot circa 1970 heen en weer tussen de Zuid Schalkwijkerweg en de Cruquiusdijk. In 1997 werd de vaart hersteld door een elektrisch fiets- en voetgangerspontje tussen de Zuid Schalkwijkerweg en het Theehuis naast [[Gemaal De Cruquius]]. De komst van de Schalkwijkerbrug betekende bijna het eind van het veer "De Stroomboot". Sinds 2004 wordt deze in de vaart gehouden door een stichting (Fietsvervoer Zuid-Schalkwijkerweg - Theehuis Cruquius) en donerende bedrijven, de overvaart is daarbij gratis (gegevens 2019).

== Afbeeldingen ==
[[Bestand:Schalkwijkerbrug 2019 (4).jpg|links|miniatuur|Zijaanzicht van de Schalkwijkerbrug (juni 2019)]]
[[Bestand:Stroomboot (3).jpg|center|miniatuur|Veer De Stroomboot (juni 2019)]]

{{Appendix|2=
*Gemeente Haarlemmermeer: raamplan Haarlemmerméér Groen (9e Bestuurlijke voortgangsrapportage, juni 2004 meldt “onlangs geopende fietsbrug”
*[http://www.destroomboot.nl/?page_id=300 De Stroomboot, geraadpleegd 23 juni 2019]
}}
{{Coor title dms|52|20|23.61|N|4|38|51.54|E|scale:3125_region:NL}}

[[Categorie:Brug in Haarlemmermeer]]
[[Categorie:Fietsbrug in Noord-Holland]]
[[Categorie:Oeververbinding van de Ringvaart van de Haarlemmermeerpolder]]

title: Algemene gegevens

Locatie: Gemeente Haarlemmermeer

Overspant: Ringvaart van de Haarlemmermeerpolder

Ook bekend als: Fietsbrug Cruquius

title: Bouw

title: Gebruik

Huidig gebruik: voetgangers / fietsers

Weg: Zuid-Schalkwijkerweg (Schalkwijk) · Cruquiusdijk (Cruquius)

title: Architectuur

Type: ophaalbrug

Materiaal: beton, staal

Portaal: Verkeer & Vervoer


text:
# Cerithidea djadjariensis
Cerithidea djadjariensis is een slakkensoort uit de familie van de Potamididae. De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1899 door K. Martin.

title: Cerithidea djadjariensis

wikitext:
{{Taxobox
| titelweergave = cursief
| naam = ''Cerithidea djadjariensis''
| afbeelding = Kawa-ai080623.jpg
| rijk = [[Dieren (biologie)|Animalia]] (Dieren)
| stam = [[Weekdieren|Mollusca]] ([[Weekdieren]])
| klasse = [[Slakken|Gastropoda]] (Slakken)
| clade1 = [[Caenogastropoda]]
| familie = [[Potamididae]]
| geslacht = ''[[Cerithidea]]''
| w-naam = ''Cerithidea djadjariensis''
| auteur = K. Martin
| datum = 1899
| haakjes = ja
| commons = Category:Cerithidea djadjariensis
| species =
| worms = 456565
}}
'''''Cerithidea djadjariensis''''' is een [[slakken|slakkensoort]] uit de familie van de [[Potamididae]].<ref>Bouchet, P. (2013). <i>Cerithidea djadjariensis</i> (K. Martin, 1899). Geraadpleegd via:  World Register of Marine Species op http://www.marinespecies.org/aphia.php?p=taxdetails&id=456565</ref> De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1899 door K. Martin.

{{Appendix}}
{{beginnetje|biologie|2013|03|09}}

[[Categorie:Potamididae]]

title: Cerithidea djadjariensis

Stam: Mollusca (Weekdieren)

Klasse: Gastropoda (Slakken)

Clade: Caenogastropoda

Familie: Potamididae

Geslacht: Cerithidea

title: Soort


text:
# Station Couiza-Montazels
Station Couiza-Montazels is een spoorwegstation in de Franse gemeente Montazels.

title: Station Couiza-Montazels

wikitext:
{{Infobox spoorwegstation Frankrijk
| naam             = Station Couiza-Montazels
| afbeelding       =
| onderschrift     =
| plaats           = [[Montazels]]
| stationscode     =
| opening          =
| sluiting         =
| heropening       =
| perrons          =
| sporen           =
| lijnen           =
| eigendom         = [[Réseau ferré de France|RFF]] / [[Société nationale des chemins de fer français|SNCF]]
| exploitant       = [[Société nationale des chemins de fer français|SNCF]]
| aantalreizigers  =
| kaart            =
| positiekaartnaam = Frankrijk
| latitude         = 42.942449
| longitude        = 2.24816
| volgend station  =
| vorig station    =
}}
'''Station Couiza-Montazels''' is een [[spoorwegstation]] in de [[Frankrijk|Franse]] gemeente [[Montazels]].

{{Beginnetje|verkeer & vervoer|2010|11|25}}
{{Coor title dms|42|56|32.816|N|2|14|53.376|E|region:FR_type:railwaystation_scale:6250}}

[[Categorie:Montazels]]
[[Categorie:Spoorwegstation in Aude|Couiza-Montazels]]

title: Algemeen

Vervoerder(s): SNCF

title: Ligging

Land: Frankrijk

Plaats: Montazels

Ligging: Station Couiza-Montazels (Frankrijk) · Station Couiza-Montazels

Portaal: Openbaar vervoer · Frankrijk


text:
# Amara mimetica
Amara mimetica is een keversoort uit de familie van de loopkevers (Carabidae). De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 2003 door Hieke.

title: Amara mimetica

wikitext:
{{Taxobox insect
| titelweergave = cursief
| naam = ''Amara mimetica''
| afbeelding =
| afbeeldingtekst =
| orde = [[Kevers|Coleoptera]] (Kevers)
| familie = [[Loopkevers|Carabidae]] (Loopkevers)
| onderfamilie = [[Pterostichinae]]
| geslacht = ''[[Glansloopkevers|Amara]]'' (Glansloopkevers)
| w-naam = ''Amara mimetica''
| auteur = Hieke
| datum = 2003
| haakjes =
| species =
| commons =
}}
'''''Amara mimetica''''' is een [[kevers|kever]]soort uit de familie van de [[Loopkevers|loopkevers (Carabidae)]].<ref>Anichtchenko A. et al., (editors): [https://carabidae.org/search?rank=0&text=Amara+mimetica Carabidae of the World] (bezocht: 20 tot 28 maart 2013)</ref> De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 2003 door Hieke.

{{Appendix}}
{{beginnetje|biologie|2013|03|29}}

[[Categorie:Amara|mimetica]]

title: Amara mimetica

Familie: Carabidae (Loopkevers)

Onderfamilie: Pterostichinae

Geslacht: Amara (Glansloopkevers)

title: Soort


text:
# Cryptonychus exiguus
Cryptonychus exiguus is een keversoort uit de familie bladkevers (Chrysomelidae). De wetenschappelijke naam van de soort werd in 1933 gepubliceerd door Spaeth.

title: Cryptonychus exiguus

wikitext:
{{Taxobox insect
| naam = ''Cryptonychus exiguus''
| titelweergave = cursief
| afbeelding =
| afbeeldingtekst =
| orde = [[Kevers|Coleoptera]] (Kevers)
| familie = [[Bladkevers|Chrysomelidae]] (Bladkevers)
| geslacht = ''[[Cryptonychus]]''
| w-naam = ''Cryptonychus exiguus''
| auteur = [[Franz Spaeth|Spaeth]]
| datum = 1933
| haakjes =
| origineel =
}}

'''''Cryptonychus exiguus''''' is een [[kevers]]oort uit de familie [[bladkevers]] (Chrysomelidae). De wetenschappelijke naam van de soort werd in 1933 gepubliceerd door Spaeth.<ref>[https://web.archive.org/web/20130927083459/https://insects.tamu.edu/research/collection/hallan/test/Arthropoda/Insects/Coleoptera/Family/ChrysoIndex0.htm Chrysomelidae] in Synopsis of the described Coleoptera of the World, 13 december 2008. Gearchiveerd op 27 september 2013.</ref>

{{Appendix}}
{{beginnetje|biologie|2011|10|30}}

[[Categorie:Cryptonychus|exiguus]]

title: Cryptonychus exiguus

Familie: Chrysomelidae (Bladkevers)

Geslacht: Cryptonychus

title: Soort


text:
# Matang Kumbang (Baktiya)
Matang Kumbang is een bestuurslaag in het regentschap Aceh Utara van de provincie Atjeh, Indonesië. Matang Kumbang telt 2101 inwoners (volkstelling 2010).

title: Matang Kumbang (Baktiya)

wikitext:
{{Infobox plaats in Indonesië
| soort          = Dorp
| naam           = Matang Kumbang
| inwoners       = 2101
| datum inwoners = 2010
| provincie      = [[Atjeh]]
| regentschap    = [[Aceh Utara]]
| onderdistrict  = [[Baktiya]]
| eiland         =
| tijdzone       =
| code desa      = 1111100045
| mapname        =
| lat_deg        =
| lat_min        =
| lat_sec        =
| lon_deg        =
| lon_min        =
| lon_sec        =
| image          =
| caption        =
}}
'''Matang Kumbang''' is een bestuurslaag in het [[Regentschap (Indonesië)|regentschap]] [[Aceh Utara]] van de [[Provincies van Indonesië|provincie]] [[Atjeh]], [[Indonesië]]. Matang Kumbang telt 2101 inwoners (volkstelling 2010).

{{Appendix|2=
* Resultaten van de volkstelling (2010), Badan Pusat Statistik, [https://web.archive.org/web/20121202090212/http://bps.go.id/eng/download_file/Population_of_Indonesia_by_Village_2010.pdf Population_of_Indonesia_by_Village]
}}
{{Beginnetje|landen & Volken|land=Indonesië|2=2013|3=06|4=13}}

[[Categorie:Plaats in Atjeh]]

title: Situering

Provincie: Atjeh

Regentschap of · stadsgemeente: Aceh Utara

Onderdistrict: Baktiya

title: Algemeen

title: Overig

Portaal: Indonesië


text:
# Manon Sikkel
Manon Sikkel (1965) is journalist, psycholoog en schrijfster van kinderboeken.

## Levensloop
Sikkel bracht haar jeugd door in Hilversum, alwaar ze school liep aan het Gemeentelijk Gymnasium Hilversum. Ze studeerde psychologie aan de Universiteit van Amsterdam. Ook studeerde ze enige tijd aan de London School of Economics.
Als journaliste was en is ze verbonden aan diverse bladen. Naast haar journalistieke activiteiten heeft ze allerlei boeken over uiteenlopende onderwerpen geschreven, zoals over koken, psychologie en interviews. Sinds 2010 legt ze zich vooral toe op het schrijven van kinderboeken. Daarnaast gaf ze les aan de Schrijversvakschool in Amsterdam.
Haar kinderboek Is liefde besmettelijk? door Izzylove is bekroond met de Hotze de Roosprijs  2009 en de Debuutprijs van de Jonge Jury. In 2012 won ze voor het eerst de prijs van de Nederlandse Kinderjury. In 2013 won ze zowel de prijs van de Nederlandse Kinderjury als de Pluim van de Senaat van de Nederlandse Kinderjury voor haar boek Voor wie doe jij een moord? In 2018 werd het boek Expeditie vriendschap bekroond met een Pluim van de Prijs van de Nederlandse Kinderjury
In 2014 schreef Manon Sikkel samen met Tjeerd Oosterhuis het Kinderboekenweeklied van Kinderen voor Kinderen met de titel Feest.
Manon Sikkel was van 2019 tot en met 2022 Kinderboekenambassadeur. Zij was de vijfde Kinderboekenambassadeur van Nederland. Eerder waren dat Jacques Vriens, Jan Paul Schutten en Monique en Hans Hagen. De Kinderboekenambassadeur wordt voor twee jaar aangesteld door Stichting Lezen en het Nederlands Letterenfonds in samenwerking met De Schrijverscentrale en Stichting CPNB.

## Werk (selectie)
- Ik mis alleen de HEMA: Nederlanders in het buitenland, met Marion Witter, 2006, Bert Bakker
- Is liefde besmettelijk? door Izzy Love, 2008, Moon uitgevers
- Is vriendschap 4ever? door Izzy Love, 2009, Moon Uitgevers
- Hoe lang zijn geheimen houdbaar? door Izzy Love, 2010, Moon Uitgevers
- Spoedcursus flirten door Izzy Love, 2010, Moon Uitgevers
- Hoe word ik een koppelaar? (in 330 eenvoudige stapjes) door Izzy Love, 2011, Moon Uitgevers
- Voor wie doe jij een moord? door Izzy Love, 2012, Moon Uitgevers
- Heartbreak Hotel door Izzy Love, 2013, Moon Uitgevers
- Elvis Watt: Miljonair, 2013, Moon Uitgevers
- Samen honderd, 2013, Uitgeverij Zwijsen
- Wat een feest! (bijdrage aan verhalenbundel), 2014, Unieboek
- De boomhut, 2014, Zwijsen
- Het bloedhuis, 2014, Uitgeverij Delubas
- Verhalen voor onder je kussen (bijdrage aan verhalenbundel), 2014, Ploegsma
- Elvis Watt: Een koffer met geld, 2014, Moon Uitgevers
- Holiday on Sand door Izzy Love, 2015, Luitingh-Sijthoff
- Slimpie Dimpie Wonderkind, 2015, Luitingh-Sijthoff
- Ik step in de zon, 2015, Zwijsen
- De spookboerderij, 2015, uitgeverij De GeitenPers
- De honing en de honingin, 2016, Zwijsen
- Elvis Watt Heppie Kemper, 2016, Luitingh-Sijthoff
- De geheime gang, 2016, Zwijsen
- Geheim agent oma, 2016, Luitingh-Sijthoff
- Als ik later groot ben, 2017, Uitgeverij Big Balloon (vertaling)
- Gruwelijk Grappige Griezelverhalen, met Tosca Menten en Jozua Douglas, 2017, Luitingh-Sijthoff
- Monster nummer 10, 2017, Uitgeverij Zwijsen
- De niet zo enge buurman, 2017, Luitingh-Sijthoff
- Expeditie vriendschap, 2017, Luitingh-Sijthoff
- Verschrikkelijke vrienden, 2018, Luitingh-Sijthoff
- Geheim agent oma: De grote goudroof, 2019, Luitingh-Sijthoff
- Villa Valentijn door Izzy Love, 2020, Luitingh-Sijthoff
- Geheim agent opa, 2020, Luitingh-Sijthoff
- Izzy Love helpt, 2020, Luitingh-Sijthoff
- De beste school van de hele wereld, 2020, Uitgeverij Zwijsen
- Geheim agent Max, 2021, Luitingh-Sijthoff
- De beste juf van de hele wereld, 2021, Uitgeverij Zwijsen
- De beste meester van de hele wereld, 2022, Uitgeverij Zwijsen
- Geheim agent juf, 2022, Luitingh-Sijthoff
- Sara Paletti, 2022, Luitingh-Sijthoff
- Het landje van Daan, 2022, Uitgeverij Zwijsen
- Boor gaat op reis, 2023, Uitgeverij Zwijsen
- Sara Paletti: Thuis, 2023, Luitingh-Sijthoff
- De beste klas van de hele wereld, 2024, Uitgeverij Zwijsen
- Fin speelt drum, 2024, Uitgeverij Zwijsen
- Geheim agent hond, 2024, Luitingh-Sijthoff

## Bekroningen
- 2009 - Hotze de Roosprijs voor Is liefde besmettelijk? door Izzy Love
- 2010 - Debuutprijs van de Jonge Jury voor Is liefde besmettelijk? door Izzy Love
- 2010 - Tip van de Nederlandse Kinderjury voor Is vriendschap 4ever? door Izzy Love
- 2012 - Prijs van de Nederlandse Kinderjury voor Hoe word ik een koppelaar? door Izzy Love
- 2013 - Pluim van de Senaat van de Nederlandse Kinderjury voor Voor wie doe jij een moord? door Izzy Love
- 2013 - Prijs van de Nederlandse Kinderjury voor Voor wie doe jij een moord? door Izzy Love
- 2014 - Tip van de Nederlandse Kinderjury voor Heartbreak Hotel door Izzy Love
- 2014 - De Apeldoornse Uil voor Elvis Watt: Miljonair
- 2014 - Prijs van de Nederlandse Kinderjury voor Elvis Watt: Miljonair
- 2015 - Tip van de Nederlandse Kinderjury voor Elvis Watt: Een koffer met geld
- 2018 - Pluim van de Senaat van de Nederlandse Kinderjury voor Expeditie vriendschap
- 2019 - Tiplijst van de Nederlandse Kinderjury voor Geheim agent oma
- 2020 - Tiplijst van de Nederlandse Kinderjury voor Geheim agent oma: De grote goudroof
- 2021 - Tiplijst van de Nederlandse Kinderjury voor Geheim agent Max
- 2022 - Tiplijst van de Nederlandse Kinderjury voor De beste juf van de hele wereld
- 2025 - Makkelijk Lezen-tiplijst Kinderboekenweek 2025 voor Geheim agent hond

title: Manon Sikkel

wikitext:
{{Infobox auteur
| naam              = Manon Sikkel
| afbeelding        = Manon sikkel-1544197869.jpg
| onderschrift      = Manon Sikkel (ongedateerde foto)
| geboren           = [[1965]]
| geboorteplaats    = [[Raamsdonk]]<ref>[https://www.bndestem.nl/oosterhout/manon-sikkel-populairste-kinderboekenschrijfster~a644b441/ Manon Sikkel populairste kinderboekenschrijfster], ''BN DeStem'', 21 juni 2012 (update 23 maart 2017). [https://web.archive.org/web/20220113054254/https://www.bndestem.nl/oosterhout/manon-sikkel-populairste-kinderboekenschrijfster~a644b441/ Gearchiveerd] op 13 januari 2022.</ref>
| overleden         =
| overlijdensplaats =
| land              = Nederland
| beroep            = journalist, psycholoog, [[kinderboekenschrijver]]
| jaren-actief      =
| genre             = [[Jeugdliteratuur|Kinderboeken]]
| uitgeverij        = [[Luitingh-Sijthoff]]
| website           = https://manonsikkel.nl/
}}
'''Manon Sikkel''' ([[1965]]) is journalist, psycholoog en schrijfster van [[Jeugdliteratuur|kinderboeken]].

==Levensloop==
Sikkel bracht haar jeugd door in [[Hilversum]], alwaar ze school liep aan het [[Gemeentelijk Gymnasium|Gemeentelijk Gymnasium Hilversum]]. Ze studeerde [[psychologie]] aan de [[Universiteit van Amsterdam]]. Ook studeerde ze enige tijd aan de [[London School of Economics]].

Als journaliste was en is ze verbonden aan diverse bladen. Naast haar journalistieke activiteiten heeft ze allerlei boeken over uiteenlopende onderwerpen geschreven, zoals over koken, psychologie en [[interview]]s. Sinds 2010 legt ze zich vooral toe op het schrijven van kinderboeken. Daarnaast gaf ze les aan de Schrijversvakschool in Amsterdam.

Haar kinderboek ''Is liefde besmettelijk? door Izzylove'' is bekroond met de [[Hotze de Roosprijs]]  2009 en de Debuutprijs van de Jonge Jury. In 2012 won ze voor het eerst de prijs van de [[Nederlandse Kinderjury]]. In 2013 won ze zowel de prijs van de Nederlandse Kinderjury als de Pluim van de Senaat van de Nederlandse Kinderjury voor haar boek ''Voor wie doe jij een moord?''<ref>[https://web.archive.org/web/20131011081526/http://manonsikkel.nl/jonge-jury/ Prijs voor boek ''Voor wie doe jij een moord?'' door Nederlandse Kinderjury 2013]. In 2014 won ze de Prijs van de Nederlandse Kinderjury voor ''Elvis Watt miljonair''. Het boek ''Gruwelijk Grappige Griezelverhalen'', dat Sikkel schreef met Tosca Menten en Jozua Douglas, was kerntitel voor de Kinderboekenweek 2017.</ref> In 2018 werd het boek ''Expeditie vriendschap'' bekroond met een [[Prijs van de Nederlandse Kinderjury|Pluim van de Prijs van de Nederlandse Kinderjury]]

In 2014 schreef Manon Sikkel samen met [[Tjeerd Oosterhuis]] het Kinderboekenweeklied van [[Kinderen voor Kinderen]] met de titel ''[[Feest (Kinderen voor Kinderen)|Feest]]''.

Manon Sikkel was van 2019 tot en met 2022 Kinderboekenambassadeur. Zij was de vijfde Kinderboekenambassadeur van Nederland. Eerder waren dat Jacques Vriens, Jan Paul Schutten en Monique en Hans Hagen. De Kinderboekenambassadeur wordt voor twee jaar aangesteld door Stichting Lezen en het Nederlands Letterenfonds in samenwerking met [[De Schrijverscentrale]] en Stichting CPNB.

== Werk (selectie) ==
* ''Ik mis alleen de [[HEMA]]: Nederlanders in het buitenland'', met [[Marion Witter]], 2006, [[Prometheus (uitgeverij)|Bert Bakker]]
* ''Is liefde besmettelijk? door Izzy Love'', 2008, [[Uitgeverij Moon|Moon uitgevers]]
* ''Is vriendschap 4ever? door Izzy Love'', 2009, Moon Uitgevers
* ''Hoe lang zijn geheimen houdbaar? door Izzy Love'', 2010, Moon Uitgevers
* ''Spoedcursus flirten door Izzy Love'', 2010, Moon Uitgevers
* ''Hoe word ik een koppelaar? (in 330 eenvoudige stapjes) door Izzy Love'', 2011, Moon Uitgevers
* ''Voor wie doe jij een moord? door Izzy Love'', 2012, Moon Uitgevers
* ''Heartbreak Hotel door Izzy Love'', 2013, Moon Uitgevers
* ''Elvis Watt: Miljonair'', 2013, Moon Uitgevers
* ''Samen honderd'', 2013, [[Uitgeverij Zwijsen]]
* ''Wat een feest!'' (bijdrage aan verhalenbundel), 2014, [[Uitgeverij Unieboek|Unieboek]]
* ''De boomhut'', 2014, Zwijsen
* ''Het bloedhuis'', 2014, Uitgeverij Delubas
* ''Verhalen voor onder je kussen'' (bijdrage aan verhalenbundel), 2014, [[Uitgeverij Ploegsma|Ploegsma]]
* ''Elvis Watt: Een koffer met geld'', 2014, Moon Uitgevers
* ''Holiday on Sand door Izzy Love'', 2015, [[Luitingh-Sijthoff]]
* ''Slimpie Dimpie Wonderkind'', 2015, Luitingh-Sijthoff
* ''Ik step in de zon'', 2015, Zwijsen
* ''De spookboerderij'', 2015, uitgeverij De GeitenPers
* ''De honing en de honingin'', 2016, Zwijsen
* ''Elvis Watt Heppie Kemper'', 2016, Luitingh-Sijthoff
* ''De geheime gang'', 2016, Zwijsen
* ''Geheim agent oma'', 2016, Luitingh-Sijthoff
* ''Als ik later groot ben'', 2017, Uitgeverij [[Big Balloon]] (vertaling)
* ''Gruwelijk Grappige Griezelverhalen'', met Tosca Menten en [[Jozua Douglas]], 2017, Luitingh-Sijthoff
* ''Monster nummer 10'', 2017, Uitgeverij Zwijsen
* ''De niet zo enge buurman'', 2017, Luitingh-Sijthoff
* ''Expeditie vriendschap'', 2017, Luitingh-Sijthoff
* ''Verschrikkelijke vrienden'', 2018, Luitingh-Sijthoff
* ''Geheim agent oma: De grote goudroof'', 2019, Luitingh-Sijthoff
* ''Villa Valentijn door Izzy Love'', ''2020'', Luitingh-Sijthoff
* ''Geheim agent opa'', 2020, Luitingh-Sijthoff
* ''Izzy Love helpt'', 2020, Luitingh-Sijthoff
* ''De beste school van de hele wereld'', 2020, Uitgeverij Zwijsen
* ''Geheim agent Max'', 2021, Luitingh-Sijthoff
* ''De beste juf van de hele wereld'', 2021, Uitgeverij Zwijsen
* ''De beste meester van de hele wereld'', 2022, Uitgeverij Zwijsen
* ''Geheim agent juf'', 2022, Luitingh-Sijthoff
* ''Sara Paletti'', 2022, Luitingh-Sijthoff
* ''Het landje van Daan'', 2022, Uitgeverij Zwijsen
* ''Boor gaat op reis'', 2023, Uitgeverij Zwijsen
* ''Sara Paletti: Thuis'', 2023, Luitingh-Sijthoff
* ''De beste klas van de hele wereld'', 2024, Uitgeverij Zwijsen
* ''Fin speelt drum'', 2024, Uitgeverij Zwijsen
* ''Geheim agent hond'', 2024, Luitingh-Sijthoff

==Bekroningen==
* 2009 - [[Hotze de Roosprijs]] voor ''Is liefde besmettelijk? door Izzy Love''
* 2010 - Debuutprijs van de [[Jonge Jury]] voor ''Is liefde besmettelijk? door Izzy Love''
* 2010 - Tip van de [[Prijs van de Nederlandse Kinderjury|Nederlandse Kinderjury]] voor ''Is vriendschap 4ever? door Izzy Love''
* 2012 - Prijs van de Nederlandse Kinderjury voor ''Hoe word ik een koppelaar? door Izzy Love''
* 2013 - Pluim van de Senaat van de Nederlandse Kinderjury voor ''Voor wie doe jij een moord? door Izzy Love''
* 2013 - Prijs van de Nederlandse Kinderjury voor ''Voor wie doe jij een moord? door Izzy Love''
* 2014 - Tip van de Nederlandse Kinderjury voor ''Heartbreak Hotel door Izzy Love''
* 2014 - De Apeldoornse Uil voor ''Elvis Watt: Miljonair''
* 2014 - Prijs van de Nederlandse Kinderjury voor ''Elvis Watt: Miljonair''
* 2015 - Tip van de Nederlandse Kinderjury voor ''Elvis Watt: Een koffer met geld''
* 2018 - Pluim van de Senaat van de Nederlandse Kinderjury voor ''Expeditie vriendschap''
* 2019 - Tiplijst van de Nederlandse Kinderjury voor ''Geheim agent oma''
* 2020 - Tiplijst van de Nederlandse Kinderjury voor ''Geheim agent oma: De grote goudroof''
* 2021 - Tiplijst van de Nederlandse Kinderjury voor ''Geheim agent Max''
* 2022 - Tiplijst van de Nederlandse Kinderjury voor ''De beste juf van de hele wereld''
* 2025 - Makkelijk Lezen-tiplijst Kinderboekenweek 2025 voor ''Geheim agent hond''

== Externe link ==
* [https://manonsikkel.nl/ Website Manon Sikkel]

{{Appendix}}
{{Bibliografische informatie}}

{{DEFAULTSORT:Sikkel, Manon}}
[[Categorie:Nederlands journalist]]
[[Categorie:Nederlands kinderboekenschrijver]]

title: Algemene informatie

Geboorteplaats: Raamsdonk

Geboorteland: Nederland

title: Werk

Genre: Kinderboeken

Uitgeverij: Luitingh-Sijthoff


text:
# Mafamude
Mafamude is een plaats (freguesia) in de Portugese gemeente Vila Nova de Gaia en telt 38.940 inwoners (2001).

title: Mafamude

wikitext:
{{Infobox plaats in Portugal
| land=Portugal
| naam = Mafamude
| area =
| gemeente=[[Vila Nova de Gaia]]
| km2 = 5,39
| inwoners = 38.940<ref>{{Bronvermelding inwonertal plaats Portugal/2001}}</ref>
| census = 2001
| dichtheid = 7224,5
| hoogte =
| flag=
| coa=
| postcode = 4430 Vila Nova de Gaia
| netnummer =
| burgemeester =
| stichtingsjaar=
| web = [http://jfmafamude.net/ www.jfmafamude.net]
| lat_deg = 41
| lat_min = 08
| lat_sec = 07
| lat_dir=N
| lon_deg = 8
| lon_min = 37
| lon_sec = 01
| lon_dir=W
| detailkaart = LocalFregVNGaia-Mafamude.svg
| detailkaartbijschrift =
| image = Apartment_buildings_of_Mafamude,_Vila_Nova_de_Gaia.jpg
| caption = Appartementencomplexen in Mafamude
}}
'''Mafamude''' is een plaats ([[freguesia]]) in de [[Portugal|Portugese]] gemeente [[Vila Nova de Gaia]] en telt 38.940 inwoners (2001).

{{Appendix}}

[[Categorie:Plaats in Portugal]]

title: Situering

Gemeente: Vila Nova de Gaia

Coördinaten: 41° 8′ NB, 8° 37′ WL

title: Algemeen

title: Overig

Postcode: 4430 Vila Nova de Gaia

title: Detailkaart

Detailkaart: Kaart van Mafamude

title: Foto's

Foto's: Appartementencomplexen in Mafamude

Portaal: Portugal


text:
# Patatje Metal
Patatje Metal was een muziekgroep uit Noord-Brabant, die zich heeft gespecialiseerd in het coveren van Nederlandstalige nummers in rockversies.

## Biografie
Patatje Metal was afkomstig uit Eindhoven. De band heeft onder andere gespeeld op de Zwarte Cross in 2004, Lowlands in 2006 en Dauwpop in 2009. Ook zijn zij tweemaal te gast geweest bij Giel Beelen op 3FM. De band mengt Nederpopklassiekers met glamrock en hairmetal. Op het podium hadden zij een ludieke presentatie, met daarbij horende komische pseudoniemen. In 2005 bracht de band haar eerste album, Lik de lølly, uit op het kleine EB Records. Op deze cd stonden louter covers van bekende Nederlandstalige liedjes. In 2007 volgde de kerstsingle Lik de bållen. In 2010 bracht het vijftal zijn derde en laatste werk uit onder de naam Proef de peen 'ns. Eind 2011 stond de band in de finale van de Top2000 cover contest op radio 2 en behaalde met hun versie van Ik kan het niet alleen van De Dijk de derde plaats. Op 20 juni 2015 was het afscheidsconcert in de Effenaar.
In 2019 maakt de band zijn rentree met de single Zo vrolijk. De release wordt kracht bijgezet met enkele optredens.

## Bezetting
- Marco Borsatan - zang
- Rammstein Shaffy - gitaar
- Het Beest - gitaar
- Vader Macabraham - basgitaar
- Nico Haat - drums

### Oud-leden
- Grad Demön - basgitaar
- Andre H666 - basgitaar
- Dennie Antichristian - drums

## Discografie
- Lik de lølly (album, 2005)

1. Verliefd origineel van Circus Custers
2. Ik weet niet hoe origineel van Benny Neyman
3. Dromen zijn bedrog origineel van Marco Borsato
4. Heb je even voor mij origineel van Frans Bauer
5. Even aan mijn moeder vragen origineel van Bloem
6. Zo verdomd alleen origineel van Danny de Munk
7. Sinds 1 dag of 2 (32 jaar) origineel van Doe Maar
8. België origineel van Het Goede Doel
9. Ben ik te min origineel van Armand
10. Ding-a-dong origineel van Teach-In
11. Vriendschap origineel van Het Goede Doel
12. Opzij origineel van Herman van Veen
13. Pa origineel van Doe Maar
14. Een beetje verliefd origineel van André Hazes
15. Annabel origineel van Hans de Booy
16. Kronenburg Park origineel van Frank Boeijen

- Lik de Bållen (single, 2007)

1. Gloria
2. De Kerstezel origineel van Kinderen voor Kinderen en Harrie Jekkers
3. Oh Denneboom

- Proef de Peen 'ns (EP, 2010)

1. Suzanne origineel van VOF de Kunst
2. Ik verscheurde je foto origineel van Koos Alberts
3. Toveren origineel van K3
4. Zeg maar niets meer  origineel van André Hazes
5. Als de morgen is gekomen origineel van Jan Smit
6. De clown origineel van Ben Cramer

- Zo vrolijk (Single, 2019)

1. Zo vrolijk origineel van Herman van Veen

title: Patatje Metal

wikitext:
[[File:Patattencollage.jpg|thumb|Bandleden van Patatje Metal.]]
'''Patatje Metal''' was een [[muziekgroep]] uit [[Noord-Brabant]], die zich heeft gespecialiseerd in het [[cover (muziek)|coveren]] van [[Nederlands]]talige nummers in [[rock]]versies.

==Biografie==
Patatje Metal was afkomstig uit [[Eindhoven]]. De band heeft onder andere gespeeld op de [[Zwarte Cross]] in 2004, [[A Campingflight to Lowlands Paradise|Lowlands]] in 2006 en [[Dauwpop (Hellendoorn)|Dauwpop]] in 2009.<ref>[https://archive.today/20120530191503/http://www.musicfrom.nl/magazine/nieuws/13755/het-muzikale-programma-van-het-zwarte-cross-festival.html Het muzikale programma van het Zwarte Cross festival is compleet] musicfrom.nl, 25 mei 2004</ref><ref>''"Patatje Metal op Lowlands"'', Eindhovens Dagblad, 15 augustus 2006</ref><ref>[http://www.metalfan.nl/concertreviews.php?id=445 Concertreview: Dauwpop 2009] metalfan.nl, 21 mei 2009</ref> Ook zijn zij tweemaal te gast geweest bij [[Giel Beelen]] op [[3FM]]. De band mengt [[Nederpop]]klassiekers met [[glamrock]] en [[hairmetal]]. Op het podium hadden zij een ludieke presentatie, met daarbij horende komische pseudoniemen. In 2005 bracht de band haar eerste album, ''Lik de lølly'', uit op het kleine [[EB Records]]. Op deze [[compact disc|cd]] stonden louter covers van bekende Nederlandstalige liedjes.<ref>[http://www.musicmeter.nl/album/34807 Patatje Metal - Lik de lølly] musicmeter.nl</ref> In 2007 volgde de [[kerstmis|kerstsingle]] ''Lik de bållen''. In 2010 bracht het vijftal zijn derde en laatste werk uit onder de naam ''Proef de peen 'ns''. Eind 2011 stond de band in de finale van de Top2000 cover contest op radio 2 en behaalde met hun versie van ''Ik kan het niet alleen'' van [[De Dijk (band)|De Dijk]] de derde plaats. Op 20 juni 2015 was het afscheidsconcert in de [[Effenaar]].
In 2019 maakt de band zijn rentree met de single ''Zo vrolijk''. De release wordt kracht bijgezet met enkele optredens.

==Bezetting==
*Marco Borsatan - [[zang]]
*Rammstein Shaffy - [[gitaar]]
*Het Beest - [[gitaar]]
*Vader Macabraham - [[basgitaar]]
*Nico Haat - [[drums]]

===Oud-leden===
*Grad Demön - [[basgitaar]]
*Andre H666 - [[basgitaar]]
*Dennie Antichristian - [[drums]]

[[File:PM-tijdlijn.jpg|thumb|Bezetting van Patatje Metal door de jaren heen.]]

==Discografie==
*Lik de lølly (album, 2005)

#Verliefd origineel van [[Circus Custers]]
#[[Ik weet niet hoe]] origineel van [[Benny Neyman]]
#[[Dromen zijn bedrog]] origineel van [[Marco Borsato]]
#[[Heb je even voor mij]] origineel van [[Frans Bauer]]
#[[Even aan mijn moeder vragen]] origineel van [[Bloem (band)|Bloem]]
#Zo verdomd alleen origineel van [[Danny de Munk]]
#[[Sinds 1 dag of 2 (32 jaar)]] origineel van [[Doe Maar]]
#[[België (Is er leven op Pluto...?)|België]] origineel van [[Het Goede Doel]]
#[[Ben ik te min]] origineel van [[Armand]]
#[[Dinge-dong|Ding-a-dong]] origineel van [[Teach-In]]
#[[Vriendschap (single)|Vriendschap]] origineel van [[Het Goede Doel]]
#[[Opzij (Herman van Veen)|Opzij]] origineel van [[Herman van Veen]]
#[[Pa (lied)|Pa]] origineel van [[Doe Maar]]
#[['n Beetje verliefd (André Hazes)|Een beetje verliefd]] origineel van [[André Hazes (1951-2004)|André Hazes]]
#[[Annabel (lied)|Annabel]] origineel van [[Hans de Booy]]
#[[Kronenburg Park]] origineel van [[Frank Boeijen Groep|Frank Boeijen]]

*Lik de Bållen (single, 2007)

#Gloria
#De Kerstezel origineel van [[Kinderen voor Kinderen]] en [[Harrie Jekkers]]
#[[O dennenboom|Oh Denneboom]]

*Proef de Peen 'ns (EP, 2010)

#[[Suzanne (VOF de Kunst)|Suzanne]] origineel van [[VOF de Kunst]]
#Ik verscheurde je foto origineel van [[Koos Alberts]]
#[[Toveren (K3)|Toveren]] origineel van [[K3 (muziekgroep)|K3]]
#[[Zeg maar niets meer]]  origineel van [[André Hazes (1951-2004)|André Hazes]]
#[[Als de morgen is gekomen]] origineel van [[Jan Smit (zanger)|Jan Smit]]
#De clown origineel van [[Ben Cramer]]

*Zo vrolijk (Single, 2019)
#Zo vrolijk origineel van [[Herman van Veen]]

==Externe links==
* [http://www.patatjemetal.com/ Officiële homepage]
* [http://www.facebook.com/PatatjeMetal Patatje Metal op Facebook]
* [http://twitter.com/rammsteinshaffy Rammstein Shaffy (gitarist van Patatje Metal) op Twitter]

{{Appendix}}

[[Categorie:Nederlandse band]]


text:
# Cyrtocarenum
Cyrtocarenum is een spinnengeslacht uit de familie valdeurspinnen (Ctenizidae).

## Soorten
- Cyrtocarenum cunicularium (Olivier, 1811)
- Cyrtocarenum grajum (C. L. Koch, 1836)

title: Cyrtocarenum

wikitext:
{{Taxobox spin
| titelweergave=cursief
| naam=''Cyrtocarenum''
| afbeelding =
| afbeeldingtekst=
| familie = [[Valdeurspinnen (Ctenizidae)|Ctenizidae]] (Valdeurspinnen)
| taxon = Geslacht
| w-naam = ''Cyrtocarenum''
| auteur = Ausserer, 1871
}}
'''''Cyrtocarenum''''' is een [[Spinnen (dieren)|spinnengeslacht]] uit de familie [[valdeurspinnen (Ctenizidae)]].

==Soorten==
* ''[[Cyrtocarenum cunicularium]]'' (Olivier, 1811)
* ''[[Cyrtocarenum grajum]]'' (C. L. Koch, 1836)

[[Categorie:Ctenizidae]]

title: Cyrtocarenum

Familie: Ctenizidae (Valdeurspinnen)

title: Geslacht


text:
# Kruiskruidzandbij
De kruiskruidzandbij (Andrena denticulata) is een vliesvleugelig insect uit de familie Andrenidae. De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1802 door Kirby.

title: Kruiskruidzandbij

wikitext:
{{Taxobox insect
| naam = Kruiskruidzandbij
| afbeelding = Andrena denticulata.jpg
| afbeeldingtekst = Vrouwtje
| orde = [[Vliesvleugeligen|Hymenoptera]] (Vliesvleugeligen)
| familie = [[Andrenidae]]
| onderfamilie = [[Andreninae]]
| tribus =
| geslacht = ''[[Zandbijen|Andrena]]'' (Zandbijen)
| w-naam = ''Andrena denticulata''
| auteur = Kirby
| datum = 1802
| haakjes = ja
| afbeeldingII = Andrena denticulata m.jpg
| afbeeldingIItekst = Mannetje
| species =
| commons = Category:Andrena denticulata
}}
De '''kruiskruidzandbij''' (''Andrena denticulata'') is een [[vliesvleugeligen|vliesvleugelig]] [[insecten|insect]] uit de familie [[Andrenidae]]. De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1802 door Kirby.<ref>{{Brontabel|2008-ITIS}}</ref>

{{Appendix}}
{{Beginnetje|biologie|2011|12|11}}

[[Categorie:Zandbijen]]

title: Kruiskruidzandbij

Orde: Hymenoptera (Vliesvleugeligen)

Familie: Andrenidae

Onderfamilie: Andreninae

Geslacht: Andrena (Zandbijen)

title: Soort


text:
# Made on earth
Made on earth is een studioalbum van Jerney Kaagman. Ze nam in de periode dat zij in de Playboy werd afgebeeld een album onder eigen naam op, los van Earth & Fire. Muziekproducent was Hans van Hemert, hij was ook (mede-)verantwoordelijk voor de meeste liedjes. Plaats van handeling was de Dureco Studios van platenlabel Dureco waarop het album werd uitgebracht. Sytze Gardenier en Sander Bos traden op als geluidstechnicus. Voor de platenhoes werd de destijds bekende fotograaf Claude Vanheye ingeschakeld.
De liefhebbers van progressieve rock, de niche waarin Earth & Fire zich bezigde waren teleurgesteld in dit album dat mainstream popmuziek bevat. Desalniettemin haalde het album één week notering in de AlbumTop 50; genoteerd op plaats 49.

## Musici
- Jerney Kaagman – zang
- Peter Schön – toetsinstrumenten en arrangementen
- Lex Bolderdijk, Peter Tiehuis – gitaar
- Marcel Schimscheimer – basgitaar
- Ton op 't Hof – drumstel
- Fred Leeflang, Jan Vennik – tenorsaxofoon
- Erik van Lier, Bart van Lier, Pieter van de Doler – trombone
- Jan Oosthof – trompet
- Jaap Moelker – strijkinstrumenten
- Omar Dupree, Hans van Hemert, Julya Lo'ko, Afred Martens, Lisa Schulte Nordholt, Pim Roos en Patricia Ruddock - achtergrondzang

## Muziek
| Nr. | Titel                                           | Duur |
| --- | ----------------------------------------------- | ---- |
| 1.  | I can dance all night (van Hemert, Kaagman)     | 5:24 |
| 2.  | Love light (van Hemert, S. Fitsgereld)          | 3:50 |
| 3.  | Oohh, la, la la (van Hemert, Kaagman)           | 3:33 |
| 4.  | I will love you endlessly (van Hemert, Kaagman) | 3:04 |
| 5.  | All, here I am (van Hemert, Kaagman)            | 3:45 |
| 6.  | All I want is you (van Hemert, I. Wilson)       | 2:30 |

| Nr. | Titel                                                  | Duur |
| --- | ------------------------------------------------------ | ---- |
| 1.  | She’s getting all out of nothing (van Hemert, Kaagman) | 5:12 |
| 2.  | (In a shade of a) willow tree (van Hemert, Kaagman)    | 2:44 |
| 3.  | Some (van Hemert)                                      | 2:58 |
| 4.  | Misery (Bert Ruiter, van Hemert, Kaagman)              | 3:49 |
| 5.  | And I like it (van Hemert, Kaagman)                    | 5:21 |

Het album werd uitgebracht dat de compact disc net op de markt was verschenen; het album werd alleen op elpee uitgebracht, maar kon nadien wel op cd besteld worden (CD on Demand).
All right, here I am (met B-kant (In the shade of a (willow tree)) en I will love you (met Misery) werden uitgebracht op single; de eerste daarvan stond kortstondig in de hitparades.

title: Made on earth

wikitext:
{{Infobox muziekalbum
| titel = Made on earth
| soort = [[Studioalbum]]
| cover-op-enwp =
| artiest =  [[Jerney Kaagman]]
| opname =
| datum =
| jaar = [[:Categorie:Muziekalbum uit 1984|1984]]
| genre = popmuziek
| duur =
| label = [[Dureco]]
| producer = [[Hans van Hemert]]
| vorige album =
| volgende album = [[:Categorie:Muziekalbum uit 1987|1987]] <br /> [[Run (Jerney Kaagman)|Run]]
}}
[[Bestand: BV Pop 1984.jpg|thumb|Jerney Kaagman in 1984]]
'''''Made on earth''''' is een [[studioalbum]] van [[Jerney Kaagman]]. Ze nam in de periode dat zij in de [[Playboy (tijdschrift)|Playboy]] werd afgebeeld een album onder eigen naam op, los van [[Earth & Fire]]. [[Muziekproducent]] was [[Hans van Hemert]], hij was ook (mede-)verantwoordelijk voor de meeste liedjes. Plaats van handeling was de Dureco Studios van [[platenlabel]] [[Dureco]] waarop het album werd uitgebracht. Sytze Gardenier en Sander Bos traden op als [[geluidstechnicus]]. Voor de platenhoes werd de destijds bekende fotograaf Claude Vanheye ingeschakeld.

De liefhebbers van [[progressieve rock]], de niche waarin Earth & Fire zich bezigde waren teleurgesteld in dit album dat mainstream popmuziek bevat. Desalniettemin haalde het album één week notering in de [[Album Top 100|AlbumTop 50]]; genoteerd op plaats 49.

==Musici==
*[[Jerney Kaagman]] – zang
*[[Peter Schön]] – [[toetsinstrument]]en en [[arrangement]]en
*Lex Bolderdijk, Peter Tiehuis – gitaar
*[[Marcel Schimscheimer]] – [[basgitaar]]
*Ton op 't Hof – [[drumstel]]
*Fred Leeflang, Jan Vennik – [[tenorsaxofoon]]
*Erik van Lier, Bart van Lier, Pieter van de Doler – [[trombone]]
*Jan Oosthof – [[trompet]]
*[[Jaap Moelker]] – strijkinstrumenten
*Omar Dupree, Hans van Hemert, [[Julya Lo'ko]], Afred Martens, Lisa Schulte Nordholt, Pim Roos en Patricia Ruddock - achtergrondzang

== Muziek ==
{{tracklist
| headline	= Lp, kant 1
| title1= I can dance all night
| note1= van Hemert, Kaagman
| length1= 5:24
| title2= Love light
| note2= van Hemert, S. Fitsgereld
| length2= 3:50
| title3= Oohh, la, la la
| note3= van Hemert, Kaagman
| length3= 3:33
| title4= I will love you endlessly
| note4= van Hemert, Kaagman
| length4= 3:04
| title5= All, here I am
| note5= van Hemert, Kaagman
| length5= 3:45
| title6= All I want is you
| note6= van Hemert, I. Wilson
| length6= 2:30
}}
{{tracklist
| headline	= Lp, kant 2
| title1= She’s getting all out of nothing
| note1= van Hemert, Kaagman
| length1= 5:12
| title2= (In a shade of a) willow tree
| note2= van Hemert, Kaagman
| length2= 2:44
| title3= Some
| note3= van Hemert
| length3= 2:58
| title4= Misery
| note4= [[Bert Ruiter]], van Hemert, Kaagman
| length4= 3:49
| title5= And I like it
| note5= van Hemert, Kaagman
| length5= 5:21
}}
Het album werd uitgebracht dat de [[compact disc]] net op de markt was verschenen; het album werd alleen op [[elpee]] uitgebracht, maar kon nadien wel op cd besteld worden (CD on Demand).

''All right, here I am'' (met B-kant ''(In the shade of a (willow tree)'') en ''I will love you'' (met ''Misery'') werden uitgebracht op [[single (muziek)|single]]; de eerste daarvan stond kortstondig in de hitparades.

{{Appendix|2=
* [https://resolver.kb.nl/resolve?urn=ddd:010962580:mpeg21:a0429 Het Vrije Volk, 19 december 1987]
* CD-exemplaar van Fonos 7814
* [http://www.45cat.com/artist/jerney-kaagman 45cat.com voor singles]
}}

[[Categorie:Muziekalbum uit 1984]]

title: Made on earth

Genre: popmuziek

Label(s): Dureco

Producent(en): Hans van Hemert

title: Chronologie

Portaal: Muziek


text:
# Microlestes fulvus
Microlestes fulvus is een keversoort uit de familie van de loopkevers (Carabidae). De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1976 door Alfieri.

title: Microlestes fulvus

wikitext:
{{Taxobox insect
| titelweergave = cursief
| naam = ''Microlestes fulvus''
| afbeelding =
| afbeeldingtekst =
| orde = [[Kevers|Coleoptera]] (Kevers)
| familie = [[Loopkevers|Carabidae]] (Loopkevers)
| onderfamilie = [[Lebiinae]]
| geslacht = ''[[Microlestes]]''
| w-naam = ''Microlestes fulvus''
| auteur = Alfieri
| datum = 1976
| haakjes =
| species =
| commons =
}}
'''''Microlestes fulvus''''' is een [[kevers|kever]]soort uit de familie van de [[Loopkevers|loopkevers (Carabidae)]].<ref>Anichtchenko A. et al., (editors): [https://carabidae.org/search?rank=0&text=Microlestes+fulvus Carabidae of the World] (bezocht: 20 tot 28 maart 2013)</ref> De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1976 door Alfieri.

{{Appendix}}
{{beginnetje|biologie|2013|03|29}}

[[Categorie:Microlestes|fulvus]]

title: Microlestes fulvus

Onderfamilie: Lebiinae

Geslacht: Microlestes

title: Soort


text:
# Molgula impura
Molgula impura is een zakpijpensoort uit de familie van de Molgulidae. De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1877 door Heller.

title: Molgula impura

wikitext:
{{Taxobox
| titelweergave = cursief
| naam = ''Molgula impura''
| afbeelding =
| rijk = [[Dieren (biologie)|Animalia]] (Dieren)
| stam = [[Chordadieren|Chordata]] ([[Chordadieren]])
| klasse = [[Ascidiacea]]
| orde = [[Stolidobranchia]]
| familie = [[Molgulidae]]
| geslacht = ''[[Molgula]]''
| w-naam = ''Molgula impura''
| auteur = Heller
| datum = 1877
| haakjes =
| worms = 103785
}}
'''''Molgula impura''''' is een [[zakpijpen]]soort uit de familie van de [[Molgulidae]].<ref>Sanamyan, K.; Monniot, C. (2012). <i>Molgula impura</i> Heller, 1877. In: Shenkar, N.;  Gittenberger, A.; Lambert, G.; Rius, M.; Moreira Da Rocha, R.; Swalla, B.J.; Turron, X. (2012) Ascidiacea World Database. Geraadpleegd via:  World Register of Marine Species op http://www.marinespecies.org/aphia.php?p=taxdetails&id=103785</ref> De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1877 door Heller.

{{Appendix}}
{{beginnetje|biologie|2013|03|16}}

[[Categorie:Molgulidae]]

title: Molgula impura

Klasse: Ascidiacea

Orde: Stolidobranchia

Familie: Molgulidae

Geslacht: Molgula

title: Soort


text:
# Geolycosa nossibeensis
Geolycosa nossibeensis is een spinnensoort in de taxonomische indeling van de wolfspinnen (Lycosidae).
Het dier behoort tot het geslacht Geolycosa. De wetenschappelijke naam van de soort werd voor het eerst geldig gepubliceerd in 1907 door Embrik Strand.

title: Geolycosa nossibeensis

wikitext:
{{Taxobox spin
| naam              = ''Geolycosa nossibeensis''
| titelweergave     = cursief
| afbeelding        =
| afbeeldingtekst   =
| familie           = [[Wolfspinnen|Lycosidae]] (Wolfspinnen)
| geslacht          = ''[[Geolycosa]]''
| auteur            = [[Embrik Strand]]
| datum             = 1907
| haakjes           = ja
}}
'''''Geolycosa nossibeensis''''' is een [[spinnen (dieren)|spinnen]][[soort]] in de taxonomische indeling van de [[Wolfspinnen|wolfspinnen (Lycosidae)]].<ref>{{Brontabel|2012-Platnick}}</ref>

Het dier behoort tot het geslacht ''[[Geolycosa]]''. De wetenschappelijke naam van de soort werd voor het eerst geldig gepubliceerd in 1907 door [[Embrik Strand]].

{{Appendix}}
{{beginnetje|biologie|2011|10|21}}
{{DEFAULTSORT:Geolycosa nossibeensis}}
[[Categorie:Geolycosa|nossibeensis]]

title: Geolycosa nossibeensis

Familie: Lycosidae (Wolfspinnen)

Geslacht: Geolycosa

title: Soort


text:
# Feyt
Feyt is een gemeente in het Franse departement Corrèze (regio Nouvelle-Aquitaine) en telt 108 inwoners (2009). De plaats maakt deel uit van het arrondissement Ussel.

## Geografie
De oppervlakte van Feyt bedraagt 19,8 km², de bevolkingsdichtheid is dus 5,5 inwoners per km².
De onderstaande kaart toont de ligging van Feyt met de belangrijkste infrastructuur en aangrenzende gemeenten.

## Demografie
Onderstaande figuur toont het verloop van het inwonertal (bron: INSEE-tellingen).

title: Feyt

wikitext:
{{Infobox gemeente Frankrijk
| plaatsnaam = Feyt
| wapen = [[Bestand:Blason ville fr Feyt (Corrèze).svg|90px|Wapen van Feyt]]
| kaart =
| regio = [[Nouvelle-Aquitaine]]
| departement = [[Corrèze (departement)|Corrèze]] (19)
| depnr = 19
| arrondissement = [[Arrondissement Ussel|Ussel]]
| kanton = [[Kanton Ussel|Ussel]]
| jaar = 1999
| inwoners = 121
| dichtheid = 6,1
| oppervlakte = 19,8
| water =
| latitudeGraden = 45
| latitudeMinuten = 42
| latitudeSeconden = 0
| longitudeGraden = 2
| longitudeMinuten = 29
| longitudeSeconden = 0
| E of W = E
| ol of wl = O.L.
| code = 19083
| postcode = 19340
| netnummer =
| hoogteligging = 637 - 804
| aangrenzende gemeenten =
| burgemeester =
| website =
}}
'''Feyt''' is een gemeente in het [[Frankrijk|Franse]] departement [[Corrèze (departement)|Corrèze]] (regio [[Nouvelle-Aquitaine]]) en telt 108 inwoners (2009). De plaats maakt deel uit van het arrondissement [[Arrondissement Ussel|Ussel]].

==Geografie==
De oppervlakte van Feyt bedraagt 19,8 km², de bevolkingsdichtheid is dus 5,5 inwoners per km².

{{Detailkaart Franse gemeente|id=19083}}

==Demografie==
Onderstaande figuur toont het verloop van het inwonertal (bron: [[Institut national de la statistique et des études économiques/Definities|INSEE-tellingen]]).<br />
{{Grafiek inwonertal gemeente Frankrijk|id=19083}}
<!-- Bron: Frans bureau voor statistiek. Cijfers inwoneraantal volgens de definitie "population sans doubles comptes" -->

==Externe links==
* {{Link INSEE|id=19083}}

{{Commonscat}}
{{Coor title dms|45|42|0|N|2|29|0|E|type:adm2nd_scale:25000_region:FR}}

[[Categorie:Gemeente in Corrèze]]

title: Situering

Regio: Nouvelle-Aquitaine

Departement: Corrèze (19)

Arrondissement: Ussel

Kanton: Ussel

Coördinaten: 45° 42′ NB, 2° 29′ OL

title: Algemeen

title: Overig

title: Detailkaart

Detailkaart: · Locatie in Frankrijk Corrèze

Portaal: Frankrijk


text:
# Soma (drug)
Soma is de fictieve kunstmatige drug in de roman Brave New World van Aldous Huxley, die zijn gebruikers een roes van onbestemd geluk en vergeetachtigheid bezorgt. Het psychoactieve middel wordt van overheidswege kosteloos verstrekt. Het wordt normaliter geconsumeerd in tabletvorm en heeft geen bij-effecten op de korte termijn, maar langdurig gebruik leidt tot schade aan de luchtwegen en uiteindelijk de dood. In Brave New World wordt iedereen 61 jaar oud.
De werking wordt samengevat in een kinderrijmpje, dat kinderen op school leren:
| Was and will make me ill; I take a gramme and only am. | (Wat was en wat zal zijn maakt me ziek; Ik neem een gram soma en ben alleen nog maar.) |

De hallucinogene stof maakt het mogelijk dat mensen zich in volkomen tevredenheid schikken naar de mores die gelden voor hun kaste. Een van de hoofdpersonen in het boek, Bernard, die behoort tot de bovenste laag van de samenleving, overwint zijn verslaving met de gedachte dat hij liever zichzelf wil zijn in ongelukkige staat, dan een ander die gelukkig is ("I'd rather be myself. Myself and nasty. Not somebody else, however jolly."). De afhankelijkheid van de drug is ook een reden tot zorg in de maatschappij. Wanneer een dissident een grote opslagplaats vernietigt, ontstaat er een rel waarbij de politie de menigte moet kalmeren met somagas.
Brave New World werd meerdere malen in het Nederlands vertaald. De eerste bewerking, door John Kooy in 1934, was getiteld Het soma-paradijs.

## Soma in de oude wereld
Soma is ook een rituele drank die genoemd wordt in de Rig-Veda en andere heilige hindoegeschriften. De drank, die werd vereerd als een deva, zou de zintuigen aanscherpen en zo een betere waarneming bevorderen. Het Griekse woord σωμα of soma betekent "lichaam". In het Latijn betekent het "slaap".

title: Soma (drug)

wikitext:
'''Soma''' is de fictieve kunstmatige [[drug]] in de roman ''[[Brave New World (roman)|Brave New World]]'' van [[Aldous Huxley]], die zijn gebruikers een [[roes (bewustzijn)|roes]] van onbestemd geluk en vergeetachtigheid bezorgt. Het [[Psychoactief middel|psychoactieve middel]] wordt van overheidswege kosteloos verstrekt. Het wordt normaliter geconsumeerd in [[tablet]]vorm en heeft geen bij-effecten op de korte termijn, maar langdurig gebruik leidt tot schade aan de luchtwegen en uiteindelijk de dood. In ''Brave New World'' wordt iedereen 61 jaar oud.

De werking wordt samengevat in een kinderrijmpje, dat kinderen op school leren:<ref>[http://www.huxley.net/soma/somaquote.html Huxley.net: Soma in Aldous Huxley's ''Brave New World'']</ref>
{|
|
:''Was and will make me ill;
:''I take a gramme and only am.
|
:(Wat was en wat zal zijn maakt me ziek;
:Ik neem een gram soma en ben alleen nog maar.)
|}

De [[hallucinogeen|hallucinogene]] stof maakt het mogelijk dat mensen zich in volkomen tevredenheid schikken naar de [[mores (gebruik)|mores]] die gelden voor hun [[Kastenstelsel|kaste]]. Een van de hoofdpersonen in het boek, Bernard, die behoort tot de bovenste laag van de samenleving, overwint zijn verslaving met de gedachte dat hij liever zichzelf wil zijn in ongelukkige staat, dan een ander die gelukkig is (''"I'd rather be myself. Myself and nasty. Not somebody else, however jolly."''). De afhankelijkheid van de drug is ook een reden tot zorg in de maatschappij. Wanneer een [[dissident]] een grote opslagplaats vernietigt, ontstaat er een [[rel]] waarbij de politie de menigte moet kalmeren met somagas.

''Brave New World'' werd meerdere malen in het Nederlands vertaald. De eerste bewerking, door John Kooy in 1934, was getiteld ''Het soma-paradijs''.

== Soma in de oude wereld ==
[[Soma (drank)|Soma]] is ook een rituele drank die genoemd wordt in de [[Rig-Veda]] en andere heilige hindoegeschriften. De drank, die werd vereerd als een [[deva (godheid)|deva]], zou de [[zintuig]]en aanscherpen en zo een betere [[perceptie|waarneming]] bevorderen. Het [[Grieks]]e woord {{Polytonic|σωμα}} of ''soma'' betekent "[[Menselijke anatomie|lichaam]]". In het [[Latijn]] betekent het "[[Slaap (rust)|slaap]]".

{{Appendix}}

[[Categorie:Fictief materiaal]]
[[Categorie:Drug]]


text:
# Amphicallia quagga
Amphicallia quagga is een vlinder uit de familie spinneruilen (Erebidae), onderfamilie beervlinders (Arctiinae). De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1909 door Strand.
Deze nachtvlinder komt voor in tropisch Afrika.

title: Amphicallia quagga

wikitext:
{{Taxobox vlinder
| naam = ''Amphicallia quagga''
| titelweergave = cursief
| afbeelding =
| afbeeldingtekst =
| familie = [[Spinneruilen|Erebidae]] (Spinneruilen)
| onderfamilie = [[Beervlinders|Arctiinae]] (Beervlinders)
| geslacht = ''[[Amphicallia]]''
| w-naam = ''Amphicallia quagga''
| auteur = Strand
| datum = 1909
| haakjes =
| species =
| commons =
}}
'''''Amphicallia quagga''''' is een [[vlinders|vlinder]] uit de familie [[spinneruilen]] (Erebidae), onderfamilie [[beervlinders]] (Arctiinae). De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1909 door Strand.

Deze [[nachtvlinder (dier)|nachtvlinder]] komt voor in [[Afrotropisch gebied|tropisch Afrika]].

{{Appendix|2=
* {{Brontabel|2012-DePrins-DePrins}} [bezocht 15-3-2013]
}}
{{Beginnetje|biologie|2013|03|15}}

[[Categorie:Amphicallia]]
[[Categorie:Dier uit het Afrotropisch gebied]]

title: Amphicallia quagga

Familie: Erebidae (Spinneruilen)

Onderfamilie: Arctiinae (Beervlinders)

Geslacht: Amphicallia

title: Soort


text:
# Les Yeux sans visage
Les Yeux sans visage (internationaal ook uitgebracht als Eyes Without a Face en in de Verenigde Staten als The Horror Chamber of Dr. Faustus) is een Franse horrorfilm uit 1960 onder regie van Georges Franju.
Het scenario is gebaseerd op de gelijknamige roman (1959) van Jean Redon.

## Synopsis
Dokter Génessier is een bekende plastisch chirurg die door middel van een transplantatie zijn dochter een nieuw gezicht wil geven. Dat raakte verminkt bij een auto-ongeluk waarvoor hij verantwoordelijk was. Daarom heeft hij in zijn woning een laboratorium ingericht. Met behulp van zijn assistente ontvoert Génessier jonge meisjes en scalpeert hij hun gezichten om die bij zijn dochter aan te brengen. Sommige van die meisjes plegen liever zelfmoord dan zonder gezicht verder te leven.

## Rolverdeling
| Acteur                          | Personage                  |
| ------------------------------- | -------------------------- |
| Pierre Brasseur                 | Dokter Génessier           |
| Alida Valli                     | Louise                     |
| Édith Scob                      | Christiane Génessier       |
| Juliette Mayniel                | Edna Gruber                |
| François Guérin: Jacques Vernon |                            |
| Alexandre Rignault              | Inspecteur Parot           |
| Béatrice Altariba               | Paulette                   |
| Charles Blavette                | de man van de bewaarplaats |

## Trivia
- Billy Idol bracht in 1983 het album Rebel Yell uit met daarop het nummer Eyes Without A Face, de Engelstalige titel van de film. In het refrein van het nummer komt zowel dit als de Franstalige titel les yeux sans visage voor.
- De film verscheen in de Verenigde Staten oorspronkelijk als The Horror Chamber of Dr. Faustus, hoewel in het verhaal geen Dr. Faustus voorkomt.

title: Les Yeux sans visage

wikitext:
{{Infobox film
| titel              = ''Les Yeux sans visage''
| afbeelding         =
| onderschrift       =
| tagline            =
| alternatieve titel =
| regie              = [[Georges Franju]]
| producer           = [[Jules Borkon]]
| schrijver          = [[Pierre Boileau]]
[[Thomas Narcejac]]
| spelers            = [[Pierre Brasseur]]
[[Alida Valli]]
[[Édith Scob]]
| muziek             = [[Maurice Jarre]]
| montage            = [[Denise Natot]]
| cinematografie     = [[Eugen Schüfftan]]
| distributeur       =
| première           = [[2 maart]] [[1960]]
| genre              = Horror
| lengte             = 84 minuten
| ratio              =
| taal               = [[Frans]]
| land               = {{FR}}
{{IT}}
| budget             =
| bezoekers          =
| opbrengst          =
| nominaties         =
| prijzen            =
| voorloper          =
| vervolg            =
| remake             =
| website            =
| imdb               =
| moviemeter         =
| tmdb               =
| allmovie           =
| kijkwijzer         =
| kijkwijzer_inhoud  =
}}
'''Les Yeux sans visage''' (internationaal ook uitgebracht als ''Eyes Without a Face'' en in de Verenigde Staten als ''The Horror Chamber of Dr. Faustus'') is een [[Frankrijk|Franse]] [[horrorfilm]] uit [[1960]] onder regie van [[Georges Franju]].

Het scenario is gebaseerd op de gelijknamige roman (1959) van Jean Redon.

==Synopsis==
{{Leeswaarschuwing}}
Dokter Génessier is een bekende plastisch chirurg die door middel van een transplantatie zijn dochter een nieuw gezicht wil geven. Dat raakte verminkt bij een auto-ongeluk waarvoor hij verantwoordelijk was. Daarom heeft hij in zijn woning een laboratorium ingericht. Met behulp van zijn assistente ontvoert Génessier jonge meisjes en scalpeert hij hun gezichten om die bij zijn dochter aan te brengen. Sommige van die meisjes plegen liever zelfmoord dan zonder gezicht verder te leven.

==Rolverdeling==
{{tabel cast}}
|-
| [[Pierre Brasseur]] || Dokter Génessier
|-
| [[Alida Valli]] || Louise
|-
| [[Édith Scob]] || Christiane Génessier
|-
| [[Juliette Mayniel]] || Edna Gruber
|-
| [[François Guérin]]: Jacques Vernon ||
|-
| [[Alexandre Rignault]] || Inspecteur Parot
|-
| [[Béatrice Altariba]] || Paulette
|-
| [[Charles Blavette]] || de man van de bewaarplaats
|}

==Trivia==
*[[Billy Idol]] bracht in 1983 het album ''Rebel Yell'' uit met daarop het nummer ''Eyes Without A Face'', de Engelstalige titel van de film. In het refrein van het nummer komt zowel dit als de Franstalige titel ''les yeux sans visage'' voor.
*De film verscheen in de Verenigde Staten oorspronkelijk als ''The Horror Chamber of Dr. Faustus'', hoewel in het verhaal geen Dr. Faustus voorkomt.

== Externe links ==
{{Standaardlinks film}}

{{DEFAULTSORT:Yeux sans visage, Les}}
[[Categorie:Film uit 1960]]
[[Categorie:Franse film]]
[[Categorie:Zwart-witfilm]]
[[Categorie:Horrorfilm]]
[[Categorie:Boekverfilming]]

title: Les Yeux sans visage

Regie: Georges Franju

Producent: Jules Borkon

Scenario: Pierre Boileau · Thomas Narcejac

Hoofdrollen: Pierre Brasseur · Alida Valli · Édith Scob

Muziek: Maurice Jarre

Montage: Denise Natot

Cinematografie: Eugen Schüfftan

Première: 2 maart 1960

Genre: Horror

Speelduur: 84 minuten

Taal: Frans

Land: Frankrijk · Italië


text:
# Callistomimus amoenus
Callistomimus amoenus is een keversoort uit de familie van de loopkevers (Carabidae). De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1896 door Peringuey.

title: Callistomimus amoenus

wikitext:
{{Taxobox insect
| titelweergave = cursief
| naam = ''Callistomimus amoenus''
| afbeelding =
| afbeeldingtekst =
| orde = [[Kevers|Coleoptera]] (Kevers)
| familie = [[Loopkevers|Carabidae]] (Loopkevers)
| onderfamilie = [[Licininae]]
| geslacht = ''[[Callistomimus]]''
| w-naam = ''Callistomimus amoenus''
| auteur = [[Louis Albert Péringuey|Péringuey]]
| datum = 1896
| haakjes =
| species =
| commons =
}}
'''''Callistomimus amoenus''''' is een [[kevers|kever]]soort uit de familie van de [[Loopkevers|loopkevers (Carabidae)]].<ref>Anichtchenko A. et al., (editors): [https://carabidae.org/search?rank=0&text=Callistomimus+amoenus Carabidae of the World] (bezocht: 20 tot 28 maart 2013)</ref> De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1896 door Peringuey.

{{Appendix}}
{{beginnetje|biologie|2013|03|29}}

[[Categorie:Callistomimus|amoenus]]

title: Callistomimus amoenus

Onderfamilie: Licininae

Geslacht: Callistomimus

title: Soort


text:
# Trochosa suiningensis
Trochosa suiningensis is een spinnensoort in de taxonomische indeling van de wolfspinnen (Lycosidae).
Het dier behoort tot het geslacht Trochosa. De wetenschappelijke naam van de soort werd voor het eerst geldig gepubliceerd in 1997 door Peng et al..

title: Trochosa suiningensis

wikitext:
{{Taxobox spin
| naam              = ''Trochosa suiningensis''
| titelweergave     = cursief
| afbeelding        =
| afbeeldingtekst   =
| familie           = [[Wolfspinnen|Lycosidae]] (Wolfspinnen)
| geslacht          = ''[[Trochosa]]''
| auteur            = Peng et al.
| datum             = 1997
| haakjes           =
}}
'''''Trochosa suiningensis''''' is een [[spinnen (dieren)|spinnen]][[soort]] in de taxonomische indeling van de [[Wolfspinnen|wolfspinnen (Lycosidae)]].<ref>{{Brontabel|2012-Platnick}}</ref>

Het dier behoort tot het geslacht ''[[Trochosa]]''. De wetenschappelijke naam van de soort werd voor het eerst geldig gepubliceerd in 1997 door Peng et al..

{{Appendix}}
{{beginnetje|biologie|2011|10|21}}
{{DEFAULTSORT:Trochosa suiningensis}}
[[Categorie:Trochosa|suiningensis]]

title: Trochosa suiningensis

Geslacht: Trochosa

title: Soort


text:
# Compsa curtula
Compsa curtula is een keversoort uit de familie van de boktorren (Cerambycidae). De wetenschappelijke naam van de soort werd voor het eerst geldig gepubliceerd in 1986 door Martins & Napp.

title: Compsa curtula

wikitext:
{{Taxobox insect
| naam = ''Compsa curtula''
| titelweergave = cursief
| afbeelding =
| afbeeldingtekst =
| orde = [[Kevers|Coleoptera]] (Kevers)
| familie = [[Boktorren|Cerambycidae]] (Boktorren)
| onderfamilie = [[Cerambycinae]]
| geslacht = ''[[Compsa]]''
| w-naam = ''Compsa curtula''
| auteur = Martins & Napp
| datum = 1986
| haakjes =
| commons =
| species =
}}
'''''Compsa curtula''''' is een [[kevers]]oort uit de familie van de [[Boktorren|boktorren (Cerambycidae)]]. De wetenschappelijke naam van de soort werd voor het eerst geldig gepubliceerd in 1986 door Martins & Napp.<ref>{{Brontabel|9999-Cerambycidae}} (bezocht 30 januari 2014)</ref>

{{Appendix}}
{{Beginnetje|biologie|2014|02|17}}

[[Categorie:Compsa|curtula]]

title: Compsa curtula

Onderfamilie: Cerambycinae

Geslacht: Compsa

title: Soort