text:
# Johan Sickinghe
Johan I Lubbertsz Sickinghe (circa 1360 - circa 1445) was tiendheer van de Tamminga-tienden en raadsheer en burgemeester van de Nederlandse stad Groningen. Hij was onderdeel van de Schieringer partij en een bondgenoot van Coppen Jarges. Hij was in die hoedanigheid mede verantwoordelijk voor de bloedige staatsgreep van Groningen op 23 oktober 1413. Samen met zijn zoon Ludolf Sickinghe was hij bij deze gebeurtenis een van de bestormers van het stadhuis. Via moederskant was hij overgrootvader van de ridder, luitenant der Hoofdmannenkamer en beruchte ketterjager Johan de Mepsche (ca. 1520 - 1585).

## Leven
Johan, telg uit het oud adellijke Groninger regentengeslacht Sickinghe, werd geboren als zoon van Lubbert Sickinghe (±1320 - ±1390) en Aleid. Zijn vader was tussen 1354 en 1383 herhaaldelijk burgemeester van de stad Groningen.
Johan was de grootvader van Peter Sickinghe (1455-1532); burgemeester van Groningen en een beroemd staatsman. Hij was de overgrootvader van dr. Johan Sickinghe (1495-1572), burgemeester van Groningen en van Jey Sickinghe (†1551), vrouw van Haring van Sytzama (†1557)

## Werk
Sickinghe was in 1407 en 1411 burgemeester van de stad Groningen. Duidelijk is dat Johan uit een oud regentengeslacht sproot want zeker vijf Sickinghe's, inclusief de vader van Johan, waren vóór Johan al burgemeester van de stad geweest. Na Johan's termijn in 1411 volgt zijn zoon Ludolf Sickinghe (±1380 - ±1458) hem vervolgens op als burgemeester van de stad.
De Sickinghe's waren daarnaast actief als brouwers. Op de oudst bewaarde lijst van het Groninger brouwersgilde (uit het jaar 1424) staan de namen van Johan samen met zijn zoons Lubbert- en Ludolf Sickinghe. In 1434 ontving hij bovendien samen met zijn zoon Evert Sickinghe (±1390 - ±1472) het gildrecht van Groningen.
Op 5 februari 1445 verklaren burgemeesters en de raad van Groningen dat Lubbert Sickinghe het vierde deel van de tiende te Helpen, die hij hem zijn aangeerfd van zijn moeder en van zijn vader, verkoopt aan Barold ten Bruggen. Het is dus waarschijnlijk dat Johan Sickinghe, vader van Lubbert, in dat jaar overleed.

## Rol bij het oproer in 1413
De partijtwisten tussen de Schieringers en Vetkopers kwamen in 1413 tot een hoogtepunt. De gebeurtenissen in dit jaar waren de aanleiding tot de Grote Friese Oorlog.
Een uit de hand gelopen vete tussen de Oost-Friese Hoofdelinggeslachten Tom Brok en Abdena resulteerde erin dat Keno tom Broke de stad Emden, het machtscentrum van de familie Abdena, op 21 oktober 1413 aanviel en veroverde. Hisko Abdena, proost van Emden, sloeg hierop op de vlucht richting de Ommelanden. Eenmaal in de stad Groningen aangekomen stuitte hij op weerstand. De Bronkhorsten en Onstamannen waren Vetkopers gezind, onderdeel van de geallieerden en zagen niks in zijn komst. Hisko werd door de stadsraad zelfs geweigerd. De plaatselijke Schieringers stonden aan de kant van Hisko en ook de uit Westerlauwers Friesland afkomstige belangrijke hoofdeling Coppen Jarges stond aan de kant van de proost uit Emden.
De heren Rengers, Clant, Huginge, Clinge en Brugge waren in het geheim hoofd geworden van de Vetkopers. Aan het hoofd van de Schieringers stond Coppen Jarges, zoon van burgemeester Jarges. Hij werd gesteund door de oud-burgemeesters Ludolf en Johan Sickinghe, Bernard, Evert Wigbolt, Jan Wicheringe en vele raadsheren. De gemoederen over deze kwestie tussen de Vetkopers en de Schieringers liepen zo hoog op dat dit leidde tot een bloedig volksoproer.
Tijdens een bijeenkomst van de raad op 23 oktober 1413 bestormde de partij van Coppen Jarges het raadhuis. De burgemeester Johan Rengers, leider van de Vetkopers, werd door Coppen Jarges, Johan- en zijn zoon Ludolf Sickinghe, Bernardo en Radingus Hornekenius te midden van de raad doodgestoken en uit het raam van het rechtshuis gegooid. Ook twee andere raadsleden, Albert Borelts en Johan Hekman werden uit het raam gegooid en op straat door de woedende menigte vermoord. Hendrik O. Clant werd tot aan zijn huis achtervolgd en aldaar om het leven gebracht. Albert Clant woonde aan de westkant van markt en werd hier terwijl hij zat te eten vermoord. Zijn zoon Wijbrant Clant en de zoon van de doodgestoken burgemeester Johan Rengers, Ditmer Rengers, wisten ternauwernood te ontsnappen aan het geweld en vluchtten naar  het Franciskanerklooster. Coppen Jarges verdreef de aanhang van Onstema, Ripperda, Holwerda en Gockinga en alle anderen die aan de kant van de Vetkopers stonden. In 1414 werd Jarges uiteindelijk burgemeester van de stad. Het conflict bleef echter doorspelen en pas op 1 januari 1422 werd de Vrede van Groningen (ook wel: Groninger Zoen) gesloten.

## Trouw aan de bisschop van Utrecht
Volgens een brief van 3 november 1415 beloven Coenreat de Voss, Aernt van Steenwijck, Reijnalt Huging en Bruin Clinge, burgemeesters, Reijnalt de vos, Evert Hubbelding, Johan Sickinghe, Ludolff Sickinghe, Baerlt Ebbinge, Herman Hiddinghe, Johan de Lijnsche van Wijnden, Goesen Woldering, Henric Beijer, Henric ter Bruggen, Gherijt Bijzueden en Eijcken Onsten, raadslieden van de stad Groningen, aan bisschop Frederik van Blankenheim (1355-1423) niemand meer binnen Groningen te zullen toelaten die het Sticht kwaad zouden kunnen doen, zoals bijvoorbeeld Reinoud van Coevorden, Keno tom Broke, de gemeene Friezen of een of ander land van Friesland, en dat de stad Groningen niets vijandelijks tegen zijn heerschappij van Coevorden of zijn land van Drenthe zal aanvangen. Tegelijkertijd blijven alle eerdere overeenkomsten tussen den Bisschop en de stad van kracht.

## De Tamminga-tienden
De vader van Johan, Lubbert Sickinghe, was in 1376 door Reinoud van Coevorden beleend met de Tamminga tienden. In 1384 werd Johan Sickinghe door de jonker Reinoud van Coevorden beleent met de Tamminga tienden in Gelkingeland bij Groningen. De akte leest als volgt:
In Godes namen amen. Wij, Reynolt, here van Covorde, knape, doen kundlich allen leden, die dessen breve, dat wij hebben verlient ende verlienen in dessen yegenwordigen breve onsen tienden, de gehieten Tammijngetiende, groff ende small, mijt alle sinen tobehoren alze in Tammijngelande in Galekingelanden in westerzyde van der stad tusschen Doingehorne ende de monnikehuus van Asse, dat de Hoern gehieten is, Johanne Sickinghe, borger in Groningen ende bekenne, dat wy em desse vors. tiende ter gueden tij verlient hebben Johanne vors. om ene jaerlikes pencie, om drie pont Gronsche, jaerlix te betalen up sunte Magnusdach toe Anlo, beholdelijck ons, alsodicke als de vors. tiende vererfft wort, dat men en dan ons versoken sall ende onse erffgenamen, als men mijt rechte schuldich is te done, beholdelijck ons ende elken manne sijns rechtes, all argelist uutgesproken. Hiir weren over ende an onse manne alzet mijt rechte schuldich weren to wesene, Roloff van Steenwijck ende Johan ter Henzouwe. Ende updat dijt voer ons ende voer onse nakomelingen stede ende vast blive, so hebben wy dessen breeff voer ons ende onse nakomelingen ende voer onse erffgenamen bezegelt mijt onse zegele. Ghegheven int jaer ons Heren dusent dreehundert vier ende tachentich up sunt Laurenciusavent.
In 1463 werd de zoon van Johan, Evert Sickinghe, door de bisschop David van Bourgondië (1427-1496) beleend met deze tienden.

## Huwelijk en kinderen
Johan Sickinghe was eerst getrouwd met Gysele. Samen kregen zij een zoon genaamd Lubbert Sickinghe. Later trouwde Johan met Jey Heemstra (†1436), dochter van de ridder van Dokkum Feye van Heemstra (†1436). Samen met haar kreeg hij vier kinderen, te weten:
- Evert Sickinghe (±1390 - ±1472), hoofdeling te Winsum, proost van Loppersum, hoofdman van Groningen en redger van verschillende plaatsen in de Ommelanden.[15] Evert trouwde met de dochter van de bekende Oost-Friese hoofdeling en legeraanvoerder Focko Ukena.
- Feyo I Sickinghe (†1472), heer borg te Winsum
- Ludolf Sickinghe (±1380 - ±1458)[16], burgemeester en raadsheer van de stad Groningen
- Ide Sickinghe, getrouwd met Coppen Jarges, grootmoeder van Johan de Mepsche (ca. 1520 - 1585)

Johan was de grootvader van Peter Sickinghe (1455-1532); burgemeester van Groningen en een beroemd staatsman. Hij was de overgrootvader van dr. Johan Sickinghe (1495-1572), burgemeester van Groningen en van Jey Sickinghe (†1551), vrouw van Haring van Sytzama (†1557)

title: Johan Sickinghe

wikitext:
{{zie artikel|Niet te verwarren met de burgemeester [[Johan Sickinghe (1495-1572)]], de landedelman [[Johan Sickinghe (1576-1652)]] of de militair [[Johan Sickinghe (1649-1673)]]}}
{{infobox persoon Wikidata}}
'''Johan I Lubbertsz''' '''Sickinghe''' (circa [[1360]] - circa [[1445]]) was [[Tiende|tiendheer]] van de Tamminga-tienden en raadsheer en [[burgemeester]] van de [[Nederland]]se stad [[Groningen (stad)|Groningen.]] Hij was onderdeel van de [[Schieringers|Schieringer]] partij en een bondgenoot van [[Coppen Jarges]]. Hij was in die hoedanigheid mede verantwoordelijk voor de bloedige staatsgreep van Groningen op 23 oktober 1413. Samen met zijn zoon [[Ludolf Sickinghe]] was hij bij deze gebeurtenis een van de bestormers van het stadhuis. Via moederskant was hij overgrootvader van de ridder, luitenant der [[Hoofdmannenkamer]] en beruchte ketterjager [[Johan de Mepsche]] (ca. 1520 - 1585).

== Leven ==
[[Bestand:(Gilderol), Naamlijst van toegelaten leden tot het brouwersgilde te Groningen (1424 - 1646), pagina 8.jpg|miniatuur|Johan Sickinghe rechtsboven op de naamlijst van het Brouwersgilde te Groningen (1424)]]
Johan, telg uit het oud adellijke Groninger regentengeslacht [[Sickinghe]], werd geboren als zoon van [[Lubbert Sickinghe]] (±1320 - ±1390) en Aleid. Zijn vader was tussen 1354 en 1383 herhaaldelijk burgemeester van de stad [[Groningen (stad)|Groningen]].

Johan was de grootvader van [[Peter Sickinghe]] (1455-1532); burgemeester van Groningen en een beroemd staatsman. Hij was de overgrootvader van dr. [[Johan Sickinghe (1495-1572)|Johan Sickinghe]] (1495-1572), burgemeester van Groningen en van Jey Sickinghe (†1551), vrouw van [[Haring van Sytzama]] (†1557)

== Werk ==
Sickinghe was in 1407 en 1411 [[burgemeester]] van de stad [[Groningen (stad)|Groningen]]. Duidelijk is dat Johan uit een oud regentengeslacht sproot want zeker vijf Sickinghe's, inclusief de vader van Johan, waren vóór Johan al burgemeester van de stad geweest. Na Johan's termijn in 1411 volgt zijn zoon [[Ludolf Sickinghe]] (±1380 - ±1458) hem vervolgens op als burgemeester van de stad.

De Sickinghe's waren daarnaast actief als [[Brouwerij|brouwers]]. Op de oudst bewaarde lijst van het Groninger brouwersgilde (uit het jaar 1424) staan de namen van Johan samen met zijn zoons Lubbert- en Ludolf Sickinghe.<ref>Mr. J. A. Feith, [https://www.google.nl/books/edition/Groningsche_volksalamanak/erVBAQAAMAAJ?hl=nl&gbpv=1&dq=ludolf+sickinghe&pg=PA78&printsec=frontcover Groningse Volksalmanak 1898], Groningen 1898, p. 78. </ref> In 1434 ontving hij bovendien samen met zijn zoon [[Evert Sickinghe]] (±1390 - ±1472) het gildrecht van Groningen.

Op 5 februari 1445 verklaren burgemeesters en de raad van Groningen dat Lubbert Sickinghe het vierde deel van de tiende te Helpen, die hij hem zijn aangeerfd van zijn moeder en van zijn vader, verkoopt aan Barold ten Bruggen.<ref>Groninger Archieven, 619 Borg Farmsum, 1246 - 1912, [https://www.groningerarchieven.nl/bibliotheek?mivast=5&mizig=210&miadt=5&miview=inv2&milang=nl&micode=619&minr=5261462 Regest 85]</ref> Het is dus waarschijnlijk dat Johan Sickinghe, vader van Lubbert, in dat jaar overleed.

== Rol bij het oproer in 1413 ==
De partijtwisten tussen de [[Schieringers en Vetkopers]] kwamen in 1413 tot een hoogtepunt. De gebeurtenissen in dit jaar waren de aanleiding tot de [[Grote Friese Oorlog]].
[[Bestand:Plattegrond van de stad Groningen in 1575.jpg|miniatuur|Plattegrond van middeleeuws Groningen]]
Een uit de hand gelopen vete tussen de Oost-Friese Hoofdelinggeslachten [[Tom Brok]] en [[Abdena]] resulteerde erin dat [[Keno tom Broke]] de stad [[Emden (Nedersaksen)|Emden]], het machtscentrum van de familie Abdena, op 21 oktober 1413 aanviel en veroverde. [[Hisko Abdena]], proost van Emden, sloeg hierop op de vlucht richting de [[Ommelanden (Groningen)|Ommelanden]]. Eenmaal in de stad [[Groningen (stad)|Groningen]] aangekomen stuitte hij op weerstand. De [[Bronkhorsten]] en [[Onstamannen]] waren [[Vetkopers]] gezind, onderdeel van de [[Geallieerden (Grote Friese Oorlog)|geallieerden]] en zagen niks in zijn komst. Hisko werd door de stadsraad zelfs geweigerd. De plaatselijke [[Schieringers]] stonden aan de kant van Hisko en ook de uit Westerlauwers Friesland afkomstige belangrijke [[hoofdeling]] Coppen Jarges stond aan de kant van de proost uit Emden.
De heren [[Rengers]], [[Clant]], Huginge, Clinge en Brugge waren in het geheim hoofd geworden van de Vetkopers. Aan het hoofd van de Schieringers stond [[Coppen Jarges]], zoon van burgemeester [[Jarges]]. Hij werd gesteund door de oud-burgemeesters Ludolf en Johan [[Sickinghe]], Bernard, Evert Wigbolt, Jan Wicheringe en vele raadsheren.<ref>Foeke Sjoerds, [https://www.digitale-sammlungen.de/en/view/bsb10310972?page=324,325&q=sickinge Historische jaarboeken van oud en nieuw Friesland, van de vroegste geheugenissen tot op den tegenwoordigen tyd, IV. deel], Leeuwarden 1771, p. 319 (scan 325).</ref><ref>A. Smith, [https://www.google.nl/books/edition/Geschiedenis_de_provincie_Groningen/iVdbAAAAQAAJ?hl=nl&gbpv=1&dq=ludolf+en+jan+sikkinge&pg=PA120&printsec=frontcover Geschiedenis der Provincie Groningen, van het begin onze tijdrekening af, tot aan den jare 1848], Groningen 1849, p. 120 & 121.</ref> De gemoederen over deze kwestie tussen de Vetkopers en de Schieringers liepen zo hoog op dat dit leidde tot een bloedig volksoproer.[[Bestand:Groningen volksoproer 1413.jpg|miniatuur|19e-eeuwse gravure van het volksoproer in Groningen in 1413 onder leiding van [[Coppen Jarges]]|links]]Tijdens een bijeenkomst van de raad op 23 oktober 1413 bestormde de partij van Coppen Jarges het raadhuis. De burgemeester Johan Rengers, leider van de Vetkopers, werd door Coppen Jarges, Johan- en zijn zoon [[Ludolf Sickinghe]], Bernardo en Radingus Hornekenius te midden van de raad doodgestoken en uit het raam van het rechtshuis gegooid.<ref>A. A. Vorsterman van Oyen, [https://www.google.nl/books/edition/Genealogische_en_heraldische_bladen/OkrmAAAAMAAJ?hl=nl&gbpv=1&dq=joanne+scikkinghe&pg=PA296&printsec=frontcover Algemeen Nederlandsch Familieblad, Tijdschrift voor Geschiedenis, Geslacht-, Wapen-, Zegelkunde, 11e jaargang], 's-Gravenhage 1885, p. 296.</ref> Ook twee andere raadsleden, Albert Borelts en Johan Hekman werden uit het raam gegooid en op straat door de woedende menigte vermoord.<ref>[http://hvtpmensen.blogspot.com/2013/05/johan-rengers-van-ten-post.html Historische Vereniging Ten Post en Omstreken], Presentaties en Artikelen, Johan Rengers van Ten Post, Johan Rengers van ten Post Ommelander Edelman Chroniqueur — Regent — Medestichter onzer Hoogeschool, geraadpleegd op 18 februari 2024.</ref><ref>Wilco Julius baron Welderen Rengers, [https://www.google.nl/books/edition/Het_geslacht_Rengers_van_de_14e_tot_de_1/WghWAAAAcAAJ?hl=nl&gbpv=1&dq=johan+rengers+1413&pg=PA17&printsec=frontcover Het geslacht Rengers, van de 14e tot de 19e eeuw], 1892, p.17.</ref> Hendrik O. Clant werd tot aan zijn huis achtervolgd en aldaar om het leven gebracht. Albert Clant woonde aan de westkant van markt en werd hier terwijl hij zat te eten vermoord.<ref>Nicolaas Westendorp, [https://www.google.nl/books/edition/Jaarboek_van_en_voor_de_provincie_Gronin/W1pKAAAAYAAJ?hl=nl&gbpv=1&dq=groningen+1413+rengers&pg=PA341&printsec=frontcover Jaarboek van en voor de Provincie Groningen, ten gebruike dier genen, welke de geschiedenis dezer provincie geheel wenschen over te zien, het Tweede Stuk, gaande van het jaar 1273 tot 1493], Groningen 1832, p. 341-342.</ref> Zijn zoon Wijbrant Clant en de zoon van de doodgestoken burgemeester Johan Rengers, Ditmer Rengers, wisten ternauwernood te ontsnappen aan het geweld en vluchtten naar  het [[Franciscanerklooster van Groningen|Franciskanerklooster]].<ref>Uit het Nobilarium Groninganum van Wilhelm Coender van Helpen ad Clant, p. 57. Vgl. voor Otto Clant p. 117 rood. ''Ao 1413 is het vuir van de borgerlijke oneenigheden alleskens in de stad van Groningen begonnen te ontsteken, nochtans tegen de sin van degeene, die de stat regeerden, als namentlijk tegen den wille van de Jonkeren Clant en Rengers, dewelke in 't heimelijk en allengskens neigden na de vetkopers. In 't zelve jaar op den 10 Novemb. die van de Raad van het raadhuis tot Groningen aflopende (nadat Jonk. Coppen Jarichs, '''Jr Johan Sickkinghe''' en Rading Horentken de borgemeester Jr Johan Rengers hadden omgebragt) en bij gevalle op de markt vindende Jonker Hendrik Otteren Clant (die een zoon is geweest van Jr Otto Clant) hebben zij hem angetast met een grote hevigheid, ende als hij haar noch ontkwam en vluctede, hebben zij toen wederom gekregen en is van de Schiringes of Schivingers omgebracht worden in zijn huis. Voort daarna zijn zij op het raadhuis van de andere zoon (genaamt Aldert Clant) met gewelt aangevallen, (welk huis stonde an den westzijde van het merkt bij boteringestraat), en hebben hem als hij an zijn tavel zat om te eeten onder de spijze gelijk als razende wilde beesten de keel afgesneden. Daar en boen wierde noch gesogt na Joncker Wilbrant Clant om hem ook op dezelve manier wredelijk te vermoren. Deze liep ras met een loop in de Franssiscaner of broerkerk, gelijk aldaar zijnde in een vrie plaats, zodat hij zijn leven noch zo kwalijk heeft kunnen bergen.'' </ref> Coppen Jarges verdreef de aanhang van Onstema, Ripperda, Holwerda en Gockinga en alle anderen die aan de kant van de Vetkopers stonden. In 1414 werd Jarges uiteindelijk burgemeester van de stad. Het conflict bleef echter doorspelen en pas op 1 januari 1422 werd de [[Vrede van Groningen]] (ook wel: ''Groninger Zoen'') gesloten.

== Trouw aan de bisschop van Utrecht ==
Volgens een brief van 3 november 1415<ref>Het oorspronkelijke is in de landskist te Deventer gelegd en droeg het opschrift en de aantekening dat deze brief gegeven was 'doe Coenraet die Voss Reijnalt sijn broeder mit anderen Drenthen Groningen bekrecht hadden Ende die andere partije buten besloeten.'</ref> beloven Coenreat de Voss, Aernt van Steenwijck, Reijnalt Huging en Bruin Clinge, burgemeesters, Reijnalt de vos, Evert Hubbelding, '''''Johan Sickinghe''''', Ludolff Sickinghe, Baerlt Ebbinge, Herman Hiddinghe, Johan de Lijnsche van Wijnden, Goesen Woldering, Henric Beijer, Henric ter Bruggen, Gherijt Bijzueden en Eijcken Onsten, raadslieden van de stad Groningen, aan [[bisschop]] [[Frederik van Blankenheim]] (1355-1423) niemand meer binnen Groningen te zullen toelaten die het [[Sticht]] kwaad zouden kunnen doen, zoals bijvoorbeeld Reinoud van Coevorden, Keno tom Broke, de gemeene Friezen of een of ander land van Friesland, en dat de stad [[Groningen (stad)|Groningen]] niets vijandelijks tegen zijn heerschappij van Coevorden of zijn land van Drenthe zal aanvangen. Tegelijkertijd blijven alle eerdere overeenkomsten tussen den Bisschop en de stad van kracht.<ref>Jan Van Doorninck, [https://www.digitale-sammlungen.de/en/view/bsb11182293?page=230,231&q=%28ottone+sickinge%29 Tijdrekenkundig register op het oud provinciaal archief van Overijssel], 4A (1225-1496), Zwolle 1874, p. 223.</ref>

== De Tamminga-tienden ==
De vader van Johan, [[Lubbert Sickinghe]], was in 1376 door Reinoud [[Van Coeverden|van Coevorden]] beleend met de Tamminga tienden. In 1384 werd Johan Sickinghe door de jonker Reinoud [[Van Coeverden|van Coevorden]] beleent met de Tamminga tienden in [[Gelkinge|Gelkingeland]] bij Groningen.<ref>Dr. G. Acker Stratingh, mr. H.O. Feith en mr. W.B.S. Boeles, [https://www.google.nl/books/edition/Bijdragen_tot_de_geschiedenis_en_oudheid/ENtJAAAAMAAJ?hl=nl&gbpv=1&dq=lubbert+sickinghe&pg=RA1-PA302&printsec=frontcover Bijdragen tot de Geschiedenis en Oudheidkunde, inzonderheid van de Provincie Groningen, Vijfde Deel], Groningen 1868, p. 302.</ref><ref>H.O.Feith, [https://www.google.nl/books/edition/Register_van_het_Archief_van_Groningen/X3w6AAAAcAAJ?hl=nl&gbpv=1&dq=lubbert+sickinghe&pg=PA5&printsec=frontcover Register van het Archief van Groningen, Eerste vervolg, Chronologisch Gedeelte, Volume 7, Nummer 1], Groningen 1865, p. 7. 1376.</ref> De akte leest als volgt: [[Bestand:Akte van verlening door Reijnolt, jonker van Coevorden van de Tamminga-tiend aan Johannes Sickinghe, burg. van Groningen.jpg|miniatuur|Akte van verlening door Reijnolt, jonker van Coevorden, van de Tamminga tienden in 1384 aan Johanne Sickinghe, burgemeester van Groningen ]]''In Godes namen amen. Wij, Reynolt, here van Covorde, knape, doen kundlich allen leden, die dessen breve, dat wij hebben verlient ende verlienen in dessen yegenwordigen breve onsen tienden, de gehieten Tammijngetiende, groff ende small, mijt alle sinen tobehoren alze in Tammijngelande in Galekingelanden in westerzyde van der stad tusschen Doingehorne ende de monnikehuus van Asse, dat de Hoern gehieten is, '''Johanne Sickinghe''', borger in Groningen ende bekenne, dat wy em desse vors. tiende ter gueden tij verlient hebben Johanne vors. om ene jaerlikes pencie, om drie pont Gronsche, jaerlix te betalen up sunte Magnusdach toe Anlo, beholdelijck ons, alsodicke als de vors. tiende vererfft wort, dat men en dan ons versoken sall ende onse erffgenamen, als men mijt rechte schuldich is te done, beholdelijck ons ende elken manne sijns rechtes, all argelist uutgesproken. Hiir weren over ende an onse manne alzet mijt rechte schuldich weren to wesene, Roloff van Steenwijck ende Johan ter Henzouwe. Ende updat dijt voer ons ende voer onse nakomelingen stede ende vast blive, so hebben wy dessen breeff voer ons ende onse nakomelingen ende voer onse erffgenamen bezegelt mijt onse zegele. Ghegheven int jaer ons Heren dusent dreehundert vier ende tachentich up sunt Laurenciusavent.''

In 1463 werd de zoon van Johan, [[Evert Sickinghe]], door de bisschop [[David van Bourgondië]] (1427-1496) beleend met deze [[tiende|tienden]].

== Huwelijk en kinderen ==
[[Bestand:Grafzerk van Everhardus (Evert) Jarges in de Martinikerk Groningen met de wapens Jarges en Sickinghe.jpg|miniatuur|De oudste grafzerk in de [[Martinikerk (Groningen)|Martinikerk]] te Groningen met daarop rechts het wapen van Ide Sickinghe, dochter van Johan, en links het wapen van haar man Coppen [[Jarges]] ]]Johan Sickinghe was eerst getrouwd met Gysele. Samen kregen zij een zoon genaamd Lubbert Sickinghe. Later trouwde Johan met Jey Heemstra (†1436), dochter van de ridder van [[Dokkum]] Feye [[van Heemstra]] (†1436).<ref>Alle Friezen, [https://allefriezen.nl/zoeken/deeds/61d29e9d-d03c-4dda-931b-5e4ebc50bb78?person=ace0c3c5-4d39-4f65-93e5-351d0b910219 Tietjerksteradeel e.o., archiefnummer 1730], Bevolking Tietjerksteradeel, verzameling Nieuwland - Tresoar, inventarisnummer 1, Gemeente: Tietjerksteradeel, Periode: 1600-1850. ''Jey Heemstra; tr. Johan Lubbets Sickinge, burgemeester van Groningen; Stbk I 172, 173, hij overl. St. Vitusdag 1421, zij Martini-avond 1436''</ref> Samen met haar kreeg hij vier kinderen, te weten:

* [[Evert Sickinghe]] (±1390 - ±1472), [[hoofdeling]] te [[Winsum (dorp in Groningen)|Winsum]], proost van [[Loppersum (plaats in Groningen)|Loppersum]], hoofdman van Groningen en [[redger]] van verschillende plaatsen in de [[Ommelanden (Groningen)|Ommelanden]].<ref>Wiebe Jannes Formsma, [https://www.google.nl/books/edition/Geschiedenis_tussen_Eems_en_Lauwers/DcwyAAAAIAAJ?hl=nl&gbpv=1&bsq=evert+sickinghe+loppersum&dq=evert+sickinghe+loppersum&printsec=frontcover Geschiedenis tussen Eems en Lauwers opstellen over de Groninger geschiedenis], Assen: Van Gorcum 1988, p. 39. [https://www.google.nl/books/edition/Verslagen_omtrent_s_rijks_oude_Archieven/7O07AQAAIAAJ?hl=nl&gbpv=1&dq=evert+sickinghe+loppersum&pg=RA1-PA569&printsec=frontcover Verslagen omtrent 's Rijks Oude Archieven 1899], 's-Gravenhage 1900, p. 569. Emmius, Agro Frisiae, 314; R.A. Groningen, Omm. arch., inv.nr. 133, oud Reg. Feith 1439.15.</ref> Evert trouwde met de dochter van de bekende Oost-Friese hoofdeling en legeraanvoerder [[Focko Ukena]].
* [[Feyo I Sickinghe]] (†1472), heer borg te Winsum
* [[Ludolf Sickinghe]] (±1380 - ±1458)<ref>Groninger Archieven, 172 (Kloosters in de provincie Groningen), [https://www.groningerarchieven.nl/archieven?mivast=5&mizig=210&miadt=5&miview=inv2&milang=nl&mizk_alle=ludolff%20sickinge&micode=172 Regest 336]: 1455 mei 3 (Cruesdach invencionis): Burgemeesters en raad van Groningen oorkonden dat '''Ludolff Sickinge''', '''zoon van Johan Sickinge,''' heeft verkocht en overgedragen aan Johan ten Berge een jaarlijkse rente, groot drie arnhemse guldens en een "oert", gaande uit een derde deel van het huis, de hofstede, de kelder en de hof daarachter, gelegen aan de westzijde van de Botteringestrate, welke rente te allen tijde met vijftig guldens kan worden afgekocht.</ref>, burgemeester en raadsheer van de stad Groningen
* Ide Sickinghe, getrouwd met Coppen [[Jarges]], grootmoeder van [[Johan de Mepsche]] (ca. 1520 - 1585)

Johan was de grootvader van [[Peter Sickinghe]] (1455-1532); burgemeester van Groningen en een beroemd staatsman. Hij was de overgrootvader van dr. [[Johan Sickinghe (1495-1572)|Johan Sickinghe]] (1495-1572), burgemeester van Groningen en van Jey Sickinghe (†1551), vrouw van [[Haring van Sytzama]] (†1557)

== Externe links ==
* [https://hdl.handle.net/21.12105/93BF807C39684015860BC4960F03C50E Groninger Archieven, Toegang 572: Familie Sickinghe, 1257-1974]
{{Appendix|1=|2=
;Literatuur
* D.W. Sickinghe, ''Zeven Eeuwen. Der Sickinghe Musiefwerk'', 's-Gravenhage 1958, deel I-B, p. 204-208.
*''[[Nederland's Adelsboek]]'' 93 (2008)
* [F.O.J. Sickinghe], ''Liefde en leed gedurende zeven eeuwen in Groningen en de Ommelanden en daarbuiten! Het Groninger geslacht Sickinghe, 1284-1984 en later!'' Naarden, 1999, p. 103.
;Noten
{{References}}}}

{{StartOpvolging}}
{{OpvolgingCombi|
| lijst = [[Lijst van burgemeesters van Groningen|Burgemeester van Groningen]] <br />1407, 1411
| vorige = [[Jarich Coppens]]
| volgende = [[Ludolf Sickinghe]]
}}
{{EindOpvolging}}

{{Bibliografische informatie}}
{{DEFAULTSORT:Sickinghe, Johan}}
[[Categorie:Sickinghe|Johan Sickinghe]]
[[Categorie:Burgemeester van Groningen]]
[[Categorie:Persoon in de Nederlanden in de 14e eeuw]]
[[Categorie:Persoon in de Nederlanden in de 15e eeuw]]

title: Algemene informatie

Geboortenaam: Johan Lubbertsz. Sickinghe

title: Werk

Beroep: burgemeester, brouwer

Werkplaats: Groningen

title: Familie

Familie: Sickinghe

Vader: Lubbert Sickinghe

Moeder: Aleydis

Kinderen: Feyo Sickinghe, Evert Sickinghe, Ludolf Sickinghe


text:
# Erebia tryphaera
Erebia tryphaera is een vlinder uit de onderfamilie Satyrinae van de familie Nymphalidae. De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1918 door Hans Fruhstorfer.

wikiname: nlwiki

title: Erebia tryphaera

in_language: nl

wikitext:
{{Taxobox vlinder
| naam = ''Erebia tryphaera''
| titelweergave = cursief
| afbeelding =
| familie = [[Nymphalidae]]
| onderfamilie = [[Satyrinae]]
| geslacht = ''[[Erebia]]''
| w-naam = ''Erebia tryphaera''
| auteur = Fruhstorfer
| datum = 1918
| haakjes =
| commons =
| species =
}}

'''''Erebia tryphaera''''' is een [[vlinders|vlinder]] uit de onderfamilie [[Satyrinae]] van de familie [[Nymphalidae]].<ref>{{Brontabel|9999-Lepindex}}</ref> De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1918 door [[Hans Fruhstorfer]].

{{Appendix}}
{{beginnetje|biologie|2013|04|01}}

[[Categorie:Erebia|tryphaera]]

title: Erebia tryphaera

Rijk: Animalia (Dieren)

Stam: Arthropoda (Geleedpotigen)

Klasse: Insecta (Insecten)

Orde: Lepidoptera (Vlinders)

Familie: Nymphalidae

Onderfamilie: Satyrinae

Geslacht: Erebia

title: Soort

Portaal: Biologie · Insecten


text:
# Lieve Vrouwekerkhof (Amersfoort)
Het Lieve Vrouwekerkhof, ook wel het Lieve Vrouweplein genoemd, is een plein in de Nederlandse stad Amersfoort. Het plein ligt op de plaats van de voormalige Onze-Lieve-Vrouwekerk en het omliggende kerkhof. Het Lieve Vrouwekerkhof ligt in het westen van het centrum en wordt aan de westkant begrensd door de Krankeledenstraat en aan de oostkant door de Lieve Vrouwestraat.

## Geschiedenis
In de loop van de 14e en 15e eeuw wordt er gesproken over een drietal kapellen in de omgeving van het huidige Lieve Vrouwekerkhof:
- De Onze-Lieve-Vrouwekapel stond op de plaats van het plein en wordt gedateerd in de eerste helft van de 14e eeuw.
- De Sint-Joostenkapel is mogelijk een houten voorganger van de Onze-Lieve-Vrouwekapel. Ook is het mogelijk dat het hier gaat om dezelfde kapel, die eerst alleen gewijd was aan Sint-Joost en in een latere periode daarnaast ook aan Maria.
- Halverwege de 14e eeuw wordt gesproken over de Sint-Sebastiaankapel en een bijbehorend kerkhof. De  exacte locatie is niet bewaard gebleven.

Het in 1444 gevonden Mariabeeldje, dat is verbonden met het Mirakel van Amersfoort, werd ondergebracht in de Onze-Lieve-Vrouwekapel. Deze kapel werd vervolgens uitgebreid tot een kerk. Uit archeologische opgravingen is gebleken dat de kapel het koor van de nieuwe Onze-Lieve-Vrouwekerk vormde. Naast de kerk werd de Onze-Lieve-Vrouwetoren gebouwd. In 1579 kwam de kerk in handen van de gereformeerden en later werd hij onder andere gebruikt als opslagplaats voor munitie. In 1787 is de Onze-Lieve-Vrouwekerk ingestort als gevolg van een explosie en in 1845 zijn de laatste resten opgeruimd. In 1986 en 1987 vond archeologisch onderzoek plaats naar de fundamenten van de Onze-Lieve-Vrouwekerk. De plaats van deze fundering is daarna gemarkeerd in de bestrating van het Lieve Vrouweplein.

## Gebouwen aan het plein
Naast de Onze-Lieve-Vrouwetoren en de fundamenten van de Onze-Lieve-Vrouwekerk zijn er nog een twee rijksmonumenten aan het Lieve Vrouwekerkhof, beiden met de zijgevel aan het plein:
- Het Kapelhuis (Krankenledenstraat 11), een laat-gotisch pand van rond 1500. Het Onze-Lieve-Vrouwebroederschap, dat het beheer had over de kerk, vergaderde hier. Het pand is in 1905 en 1940 gerestaureerd.[3]
- Het pakhuis De Klok (Lieve Vrouwestraat 20), een pand van rond 1615 in Hollandse renaissancestijl, met trapgevel en vensterbogen met metselmozaïek gevuld. Dit pand is gerestaureerd in 1919.[4]

In verschillende panden aan het Lieve Vrouwekerkhof bevinden zich tegenwoordig horecagelegenheden met terrassen op het plein, waaronder Theater Film Café De Lieve Vrouw. Op de hoek van het plein en de Breestraat is VVV Amersfoort gevestigd. Een keer per maand, meestal op de eerste zaterdag, is op het plein een snuffelmarkt.

## Fotogalerij
- Onze-Lieve-Vrouwetoren (rijksmonument)
- Kapelhuis, Krankeledenstraat 11 (rijksmonument)
- Pakhuis De Klok, Lieve Vrouwestraat 22 (rijksmonument)
- Markering van de fundering van de Onze-Lieve-Vrouwekerk (rijksmonument)

title: Lieve Vrouwekerkhof (Amersfoort)

wikitext:
{{Infobox straat
| straatnaam  = Lieve Vrouwekerkhof
| afbeelding  = RM325303 Plattegrond fundering OL Vrouwekapel.JPG
| onderschrift= De plattegrond van de Onze-Lieve-Vrouwekerk en de naastgelegen [[Onze-Lieve-Vrouwetoren (Amersfoort)|Onze-Lieve-Vrouwetoren]].
| locatie     = [[Amersfoort]]
| wijk        = [[Stadskern (Amersfoort)|Stadskern]]
| begin       =
| eind        =
| lengte      = 55-65 m
| breedte     = ca. 50 m
| bouwjaar    =
| genoemdnaar =
| naamsinds   =
| bestrating  =
| geentoegang =
| ov          =
| bebouwing   =
| opvallend   =
| overig      =
| detailkaart =
| portaal     =
| mapname        = Amersfoort-Centrum
| lat_deg        = 52
| lat_min        = 9
| lat_sec        = 19.03
| lat_dir        = N
| lon_deg        = 5
| lon_min        = 23
| lon_sec        = 16.03
| lon_dir        = E
}}
Het '''Lieve Vrouwekerkhof''', ook wel het '''Lieve Vrouweplein''' genoemd, is een [[plein]] in de [[Nederland]]se stad [[Amersfoort]]. Het plein ligt op de plaats van de voormalige [[Onze-Lieve-Vrouwekerk (Amersfoort)|Onze-Lieve-Vrouwekerk]] en het omliggende kerkhof. Het Lieve Vrouwekerkhof ligt in het westen van het [[Stadskern (Amersfoort)|centrum]] en wordt aan de westkant begrensd door de Krankeledenstraat en aan de oostkant door de Lieve Vrouwestraat.

== Geschiedenis ==
In de loop van de 14e en 15e eeuw wordt er gesproken over een drietal kapellen in de omgeving van het huidige Lieve Vrouwekerkhof:<ref>{{aut|Kemperink & Elias}} – p. 174, 175</ref>
* De Onze-Lieve-Vrouwekapel stond op de plaats van het plein en wordt gedateerd in de eerste helft van de 14e eeuw.
* De Sint-Joostenkapel is mogelijk een houten voorganger van de Onze-Lieve-Vrouwekapel. Ook is het mogelijk dat het hier gaat om dezelfde kapel, die eerst alleen gewijd was aan Sint-Joost en in een latere periode daarnaast ook aan Maria.
* Halverwege de 14e eeuw wordt gesproken over de Sint-Sebastiaankapel en een bijbehorend kerkhof. De  exacte locatie is niet bewaard gebleven.

Het in [[1444]] gevonden [[Maria (moeder van Jezus)|Maria]]beeldje, dat is verbonden met het [[Mirakel van Amersfoort]], werd ondergebracht in de Onze-Lieve-Vrouwekapel. Deze kapel werd vervolgens uitgebreid tot een kerk. Uit archeologische opgravingen is gebleken dat de kapel het koor van de nieuwe [[Onze-Lieve-Vrouwekerk (Amersfoort)|Onze-Lieve-Vrouwekerk]] vormde. Naast de kerk werd de [[Onze-Lieve-Vrouwetoren (Amersfoort)|Onze-Lieve-Vrouwetoren]] gebouwd. In [[1579]] kwam de kerk in handen van de gereformeerden en later werd hij onder andere gebruikt als opslagplaats voor munitie. In [[1787]] is de Onze-Lieve-Vrouwekerk ingestort als gevolg van een explosie en in [[1845]] zijn de laatste resten opgeruimd.<ref>{{aut|Brongers}} – lemma ''[https://www.archiefeemland.nl/de-regio/amersfoort/encyclopedie/o/onze-lieve-vrouwekerk-en-toren/ Onze-Lieve-Vrouwekerk en -toren]{{Dode link|datum=juli 2018 |bot=InternetArchiveBot }}''</ref> In 1986 en 1987 vond archeologisch onderzoek plaats naar de fundamenten van de Onze-Lieve-Vrouwekerk. De plaats van deze fundering is daarna gemarkeerd in de bestrating van het Lieve Vrouweplein.

== Gebouwen aan het plein ==
Naast de Onze-Lieve-Vrouwetoren en de fundamenten van de Onze-Lieve-Vrouwekerk zijn er nog een twee rijksmonumenten aan het Lieve Vrouwekerkhof, beiden met de zijgevel aan het plein:
* Het [[Kapelhuis]] (Krankenledenstraat 11), een laat-gotisch pand van rond 1500. Het Onze-Lieve-Vrouwebroederschap, dat het beheer had over de kerk, vergaderde hier. Het pand is in 1905 en 1940 gerestaureerd.<ref>{{aut|Brongers}} – lemma ''[https://www.archiefeemland.nl/de-regio/amersfoort/encyclopedie/k/kapelhuis/ Kapelhuis]{{Dode link|datum=juli 2018 |bot=InternetArchiveBot }}''</ref>
* Het pakhuis ''De Klok'' (Lieve Vrouwestraat 20), een pand van rond 1615 in Hollandse renaissancestijl, met trapgevel en vensterbogen met metselmozaïek gevuld. Dit pand is gerestaureerd in 1919.<ref>{{aut|Brongers}} – lemma ''[https://web.archive.org/web/20161224030725/https://www.archiefeemland.nl/de-regio/amersfoort/encyclopedie/l/lieve-vrouwestraat/ Lieve Vrouwestraat]''</ref>

In verschillende panden aan het Lieve Vrouwekerkhof bevinden zich tegenwoordig horecagelegenheden met terrassen op het plein, waaronder [[Theater Film Café De Lieve Vrouw]]. Op de hoek van het plein en de Breestraat is [[Vereniging voor Vreemdelingenverkeer|VVV]] Amersfoort gevestigd. Een keer per maand, meestal op de eerste zaterdag, is op het plein een snuffelmarkt.<ref>[https://www.tijdvooramersfoort.nl/nl/winkelen/markten Tijd voor Amersfoort – ''Markten''], geraadpleegd op 18 februari 2016. [https://web.archive.org/web/20210416000924/https://www.tijdvooramersfoort.nl/nl/winkelen/markten Gearchiveerd] op 16 april 2021.</ref>

==Fotogalerij==
<gallery>
Bestand:Amersfoort - Onze Lieve Vrouwtoren vanaf het Lieve Vrouwekerkhof - 01.jpg|[[Onze-Lieve-Vrouwetoren (Amersfoort)|Onze-Lieve-Vrouwetoren]] (rijksmonument)
Bestand:Krankeledenstraat11.JPG|[[Kapelhuis]], Krankeledenstraat 11 (rijksmonument)
Bestand:RM7978 Lieve Vrouwestraat 20.JPG|Pakhuis ''De Klok'', Lieve Vrouwestraat 22 (rijksmonument)
Bestand:RM325303 Markering fundering OL Vrouwekapel.JPG|Markering van de fundering van de [[Onze-Lieve-Vrouwekerk (Amersfoort)|Onze-Lieve-Vrouwekerk]] (rijksmonument)
</gallery>

{{Commonscat|Lieve Vrouwekerkhof (Amersfoort)}}
{{Coor title dms|52|9|19.03|N|5|23|16.03|E|scale:1563_region:NL}}

{{Appendix||2=
== Literatuur ==
* {{nl}}{{aut|Brongers, J.A.}} (1998) – ''[https://www.archiefeemland.nl/de-regio/amersfoort/encyclopedie/ Historische Encyclopedie van Amersfoort]'', Amersfoort: Filatop.
* {{nl}}{{aut|Kemperink, R.M., B.G.J. Elias (redactie)}} (2009) – '''Bruit van d'Eem'. Geschiedenis van Amersfoort'', Utrecht: Uitgeverij Matrijs.

== Referenties ==
{{References}}
}}
[[Categorie:Plein in Amersfoort]]

title: Geografische informatie

Locatie: Amersfoort

Wijk: Stadskern

Coördinaten: 52° 9′ NB, 5° 23′ OL

Breedte: ca. 50 m

title: Detailkaart

Detailkaart: Lieve Vrouwekerkhof (Stadskern) · Lieve Vrouwekerkhof


text:
# Aldobrandini-Madonna (Titiaan)
De Aldobrandini-Madonna of Madonna en Kind met de jonge Johannes de Doper en een vrouwelijke heilige of stichter is een olieverfschilderij van de Venetiaanse renaissanceschilder Titiaan uit circa 1530. Het behoort sinds 1860 tot de collectie van de National Gallery in Londen.

## Beschrijving
Dit schilderij is een verdere, rijpere uitwerking van de originele variaties die hij al in zijn eerdere werken gaf aan de traditionele sacra conversaziones, waar zijn leermeester Giovanni Bellini beroemd mee werd. Hij maakte er een intieme scène van, waarin de figuren zo sterk met elkaar zijn vervlochten, dat de armen waarin de knielende vrouw liefdevol het Christuskind wiegt, vrijwel onzichtbaar zijn. Terwijl Maria beschermend toekijkt, pakt ze met een natuurlijk, psychologisch scherp geobserveerd gebaar de bloemen aan die de jonge Johannes de Doper haar aanbiedt. Het geel en blauw van de kleding van de beide vrouwen is zorgvuldig op elkaar afgestemd en harmonieert met de lucht en de bergen in de verte. De rest van het landschap, dat is opgebouwd met naturalistische tinten in subtiele kleurschakeringen, vormt het ideale decor voor de harmonieuze voorstelling. Stilistisch komt het werk overeen met de Madonna met het konijn uit 1530.
De herders op de achtergrond, die naar het engeltje boven hen zwaaien, lijken een verwijzing naar het kerstverhaal, maar het is onduidelijk of Titiaan hier een specifieke gebeurtenis wilde uitbeelden of dat hij verschillende motieven heeft samengevoegd tot een gevarieerd devotiestuk. Het is ook niet zeker wie de vrouw voorstelt. Ze wordt meestal beschouwd als de heilige Catharina van Alexandrië, die op andere, soortgelijke schilderijen van Titiaan aanwezig is, maar in dit geval ontbreekt het gebroken wiel, haar gebruikelijke martelaarsattribuut.

## Herkomst
Het schilderij wordt voor het eerste vermeld in 1603. Het is dan in het bezit van kardinaal Pietro Aldobrandini (1571-1621), die meerdere schilderijen van Titiaan erfde van Lucrezia d'Este. Om deze reden wordt vermoed dat Titiaan het maakte in opdracht van haar grootvader, Alfonso I d'Este, hertog van Ferrara, maar er bestaan geen documenten die dit bevestigen. Na Pietro Aldobrandini's dood in 1621 schonk zijn oudere zus Olimpia Aldobrandini (1567-1637) het schilderij aan kardinaal Ludovico Ludovisi. Na diens dood in 1632 werd het samen met andere schilderijen uit de Ludovisi-nalatenschap geschonken aan Filips IV van Spanje, die in 1656 Diego Velázquez de opdracht gaf het werk over te laten brengen naar de sacristie van het Escorial.
Aan het begin van de 19e eeuw bevond het schilderij zich in de collectie van William Gordon Coesvelt te Londen, waarna het in 1837 en 1840 ter veiling aangeboden bij Christie's, steeds met de vermelding dat het afkomstig was uit de sacristie van het Escorial. Rond 1856 behoorde het werk tot de Beaucousin-collectie in Parijs, waaruit de National Gallery in Londen het in 1860 kocht. Het schilderij werd in 1955 gerestaureerd. Aan de linkerkant werd in het verleden ooit een smalle strook toegevoegd.

title: Aldobrandini-Madonna (Titiaan)

wikitext:
{{Infobox schilderij
| titel            = Aldobrandini-Madonna
| ondertitel       = ''Madonna en Kind met de jonge Johannes de Doper en een vrouwelijke heilige of stichter''
| afbeelding       = Titian - The Virgin and Child with the Infant Saint John and a Female Saint or Donor ('The Aldobrandini Madonna') - Google Art Project.jpg
| onderschrift     =
| afbeeldingbreedte = 400
| afbeelding2      =
| onderschrift2    =
| kunstenaar       = [[Titiaan]]
| signatuur        =
| jaar             = ca. 1530
| ontstaan-in      = [[Venetië (stad)|Venetië]]
| stijl            = [[hoogrenaissance]]
| genre            =
| techniek         = olieverf op doek
| hoogte           = 100,6
| breedte          = 142,2
| diameter         =
| eenheid          =
| opdrachtgever    =
| orig-locatie     =
| museum           = [[National Gallery (Londen)|National Gallery]]
| verblijfplaats   =
| locatie          = Londen
| inventarisnummer = NG635
| oeuvrelijst      =
| vorige           =
| volgende         =
| afbeelding3      =
| onderschrift3    =
| RKD              =
| portaal          =
| extra-portaal    =
| extra-portaal2   =
}}
De '''Aldobrandini-Madonna''' of '''Madonna en Kind met de jonge Johannes de Doper en een vrouwelijke heilige of stichter''' is een olieverfschilderij van de [[Venetië (stad)|Venetiaanse]] [[Hoogrenaissance|renaissanceschilder]] [[Titiaan]] uit circa 1530. Het behoort sinds 1860 tot de collectie van de [[National Gallery (Londen)|National Gallery]] in Londen.

== Beschrijving ==
Dit schilderij is een verdere, rijpere uitwerking van de originele variaties die hij al in zijn eerdere werken gaf aan de traditionele [[sacra conversazione]]s, waar zijn leermeester [[Giovanni Bellini]] beroemd mee werd. Hij maakte er een intieme scène van, waarin de figuren zo sterk met elkaar zijn vervlochten, dat de armen waarin de knielende vrouw liefdevol het [[Jezus (traditioneel-christelijk)|Christuskind]] wiegt, vrijwel onzichtbaar zijn. Terwijl [[Maria (moeder van Jezus)|Maria]] beschermend toekijkt, pakt ze met een natuurlijk, psychologisch scherp geobserveerd gebaar de bloemen aan die de jonge [[Johannes de Doper]] haar aanbiedt. Het geel en blauw van de kleding van de beide vrouwen is zorgvuldig op elkaar afgestemd en harmonieert met de lucht en de bergen in de verte. De rest van het landschap, dat is opgebouwd met naturalistische tinten in subtiele kleurschakeringen, vormt het ideale decor voor de harmonieuze voorstelling. Stilistisch komt het werk overeen met de ''[[Madonna met het konijn]]'' uit 1530.{{sfn|Biadene|1990|p=206-208}}

De herders op de achtergrond, die naar het engeltje boven hen zwaaien, lijken een verwijzing naar het [[Geboorte van Jezus|kerstverhaal]], maar het is onduidelijk of Titiaan hier een specifieke gebeurtenis wilde uitbeelden of dat hij verschillende motieven heeft samengevoegd tot een gevarieerd [[devotie]]stuk. Het is ook niet zeker wie de vrouw voorstelt. Ze wordt meestal beschouwd als de heilige [[Catharina van Alexandrië]], die op andere, soortgelijke schilderijen van Titiaan aanwezig is, maar in dit geval ontbreekt het gebroken wiel, haar gebruikelijke martelaarsattribuut.<ref name="nationalgalllery">[https://www.nationalgallery.org.uk/paintings/titian-the-aldobrandini-madonna The Aldobrandini Madonna] (online catalogus National Gallery, Londen)</ref>

== Herkomst ==
Het schilderij wordt voor het eerste vermeld in 1603. Het is dan in het bezit van kardinaal [[Pietro Aldobrandini]] (1571-1621), die meerdere schilderijen van Titiaan erfde van [[Lucrezia d'Este]]. Om deze reden wordt vermoed dat Titiaan het maakte in opdracht van haar grootvader, [[Alfonso I d'Este]], hertog van [[Hertogdom Ferrara|Ferrara]], maar er bestaan geen documenten die dit bevestigen.{{sfn|Hale|2012|p=756 (noot 6)}} Na Pietro Aldobrandini's dood in 1621 schonk zijn oudere zus [[Olimpia Aldobrandini]] (1567-1637) het schilderij aan kardinaal [[Ludovico Ludovisi]]. Na diens dood in 1632 werd het samen met andere schilderijen uit de Ludovisi-nalatenschap geschonken aan [[Filips IV van Spanje]], die in 1656 [[Diego Velázquez (kunstschilder)|Diego Velázquez]] de opdracht gaf het werk over te laten brengen naar de [[sacristie]] van het [[Escorial]].{{sfn|Biadene|1990|p=206-208}}

Aan het begin van de 19e eeuw bevond het schilderij zich in de collectie van William Gordon Coesvelt te Londen, waarna het in 1837 en 1840 ter veiling aangeboden bij Christie's, steeds met de vermelding dat het afkomstig was uit de sacristie van het Escorial. Rond 1856 behoorde het werk tot de Beaucousin-collectie in Parijs, waaruit de [[National Gallery (Londen)|National Gallery]] in Londen het in 1860 kocht. Het schilderij werd in 1955 gerestaureerd.{{sfn|Biadene|1990|p=206-208}} Aan de linkerkant werd in het verleden ooit een smalle strook toegevoegd.<ref name="nationalgalllery" />

== Externe links ==
* [https://www.nationalgallery.org.uk/paintings/titian-the-aldobrandini-madonna The Aldobrandini Madonna] (online catalogus National Gallery, Londen)

== Literatuur ==
* {{Citeer boek
| achternaam   = Biadene
| voornaam     = Susanna (red.)
| datum        = 1990
| titel        = Titian: Prince of Painters
| uitgever     = Prestel
| plaats       = New York/München
}}
* {{Citeer boek
| achternaam   = Hale
| voornaam     = Sheila
| datum        = 2012
| titel        = Titian: His Life and the Golden Age of Venice
| uitgever     = HarperCollins
| plaats       = Londen
}}

== Referenties ==
{{References}}
{{Navigatie oeuvre Titiaan}}
[[Categorie:Werk van Titiaan]]
[[Categorie:Schilderij in de National Gallery (Londen)]]

Aldobrandini-Madonna

Kunstenaar: Titiaan

Ontstaan in: Venetië

Stijl: hoogrenaissance

Techniek: olieverf op doek

Museum: National Gallery

Locatie: Londen

Portaal: Kunst & Cultuur


text:
# Ptychamalia perlata
Ptychamalia perlata is een vlinder uit de familie van de spanners (Geometridae). De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1900 door Warren.

title: Ptychamalia perlata

wikitext:
{{Taxobox vlinder
| titelweergave = cursief
| naam = ''Ptychamalia perlata''
| afbeelding =
| familie = [[Spanners|Geometridae]] (Spanners)
| onderfamilie = [[Sterrhinae]]
| tribus =
| geslacht = ''[[Ptychamalia]]''
| w-naam = ''Ptychamalia perlata''
| auteur = Warren
| datum = 1900
| haakjes =
| commons =
| species =
}}
'''''Ptychamalia perlata''''' is een [[vlinders|vlinder]] uit de familie van de [[Spanners|spanners (Geometridae)]].<ref>{{Brontabel|9999-Lepindex}}</ref> De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1900 door Warren.

{{Appendix}}
{{beginnetje|biologie|2013|03|30}}

[[Categorie:Ptychamalia|perlata]]

title: Ptychamalia perlata

Familie: Geometridae (Spanners)

Onderfamilie: Sterrhinae

Geslacht: Ptychamalia

title: Soort


text:
# Epiphragma (Epiphragma) genuale
Epiphragma (Epiphragma) genuale is een tweevleugelige uit de familie steltmuggen (Limoniidae). De soort komt voor in het Neotropisch gebied.

title: Epiphragma (Epiphragma) genuale

wikitext:
{{Taxobox insect
| titelweergave = ''Epiphragma (Epiphragma) genuale''
| naam = ''Epiphragma (Epiphragma) genuale''
| afbeelding =
| afbeeldingtekst =
| orde = [[Diptera]] (Tweevleugeligen)
| familie = [[Limoniidae]] (Steltmuggen)
| geslacht = ''[[Epiphragma]]''
| w-naam = ''Epiphragma (Epiphragma) genuale''
| auteur = Alexander
| datum = 1934
| haakjes =
| commons =
| species =
}}
'''''Epiphragma (Epiphragma) genuale''''' is een [[Tweevleugeligen|tweevleugelige]] uit de familie [[steltmuggen]] (Limoniidae). De soort komt voor in het [[Neotropisch gebied]].

{{Beginnetje|biologie|2=2011|3=07|4=02}}
[[Categorie:Epiphragma]]
[[Categorie:Steltmug uit het Neotropisch gebied]]

title: Epiphragma (Epiphragma) genuale

Orde: Diptera (Tweevleugeligen)

Familie: Limoniidae (Steltmuggen)

Geslacht: Epiphragma

title: Soort


text:
# Parelloop 2024
De Parelloop 2024 vond plaats op zondag 7 april 2024 in Brunssum.  Het was de 34e editie, naast de hoofdafstand van 10 km werden er ook wedstrijden over 5 km, 2,5 km en kidsruns georganiseerd.
Bij de mannen won de Keniaan Alex Kibet in een tijd van 29.19 en bij de vrouwen won de Belgische Imana Truyers in 35.36. Er was veel wind tijdens de wedstrijd, waardoor er geen snellere tijden werden gelopen

## Uitslagen[2]

### Mannen
| Plaats | Naam                 | Land       | Tijd  |
| ------ | -------------------- | ---------- | ----- |
| Goud   | Alex Kibet           | Kenia      | 29.19 |
| Zilver | Mustefa Kedir        | Ethiopië   | 29.20 |
| Brons  | Dolphine Chelimo     | Oeganda    | 29.23 |
| 4      | Nicolas Schyns       | België     | 29.37 |
| 5      | Jacob Simonsen       | Denemarken | 29.39 |
| 6      | Maximilian Thorwurth | Duitsland  | 29.43 |
| 7      | Edwin Sjerps         | Nederland  | 29.53 |
| 8      | Floris Willeboordse  | Nederland  | 30.28 |
| 9      | Yonas Kinde          | Luxemburg  | 30.30 |
| 10     | Getachew Niguse      | Ethiopië   | 30.36 |

### Vrouwen
| Plaats | Naam                 | Land                | Tijd  | Opmerking                        |
| ------ | -------------------- | ------------------- | ----- | -------------------------------- |
| Goud   | Imana Truyers        | België              | 35.36 |                                  |
| Zilver | Ruth van der Meijden | Nederland           | 36.31 | 1e V35                           |
| Brons  | Olivia Peel          | Verenigd Koninkrijk | 39.25 |                                  |
| 4      | Cheryl Konijn        | Nederland           | 41.41 |                                  |
| 5      | Moniek Grouls        | Nederland           | 42.41 | Liep prestatie- en Recreatie Run |

1. ↑  Jessen, Maurice, Kibet en Truyers snelste atleten tijdens Parelloop. www.l1nieuws.nl (7 april 2024). Geraadpleegd op 9 april 2024.
2. ↑  Uitslagen Brunssum Parelloop 2024. evenementen.uitslagen.nl. Geraadpleegd op 9 april 2024.

1989 ·
1990 ·
1991 ·
1992 ·
1993 ·
1994 ·
1995 ·
1996 ·
1997 ·
1998 ·
1999 ·
2000 ·
2001 ·
2002 ·
2003 ·
2004 ·
2005 ·
2006 ·
2007 ·
2008 ·
2009 ·
2010 ·
2011 ·
2012 ·
2013 ·
2014 ·
2015 ·
2016 ·
2017 ·
2018 ·
2019 ·
2020 (afgelast) ·
2021 (afgelast) ·
2022 ·
2023 ·
2024

title: Parelloop 2024

wikitext:
De '''[[Parelloop]] 2024''' vond plaats op zondag [[7 april]] [[2024]] in [[Brunssum]].  Het was de 34e editie, naast de hoofdafstand van 10 km werden er ook wedstrijden over 5 km, 2,5 km en kidsruns georganiseerd.

Bij de mannen won de [[Kenia|Keniaan]] [[Alex Kibet]] in een tijd van 29.19 en bij de vrouwen won de [[België|Belgische]] [[Imana Truyers]] in 35.36. Er was veel wind tijdens de wedstrijd, waardoor er geen snellere tijden werden gelopen<ref>{{Citeer web |url=https://www.l1nieuws.nl/sport/2629287/kibet-en-truyers-snelste-atleten-tijdens-parelloop |titel=Kibet en Truyers snelste atleten tijdens Parelloop |achternaam=Jessen |voornaam=Maurice |datum=2024-04-07 |bezochtdatum=2024-04-09 |werk=www.l1nieuws.nl |taal=nl}}</ref>

== Uitslagen<ref>{{Citeer web |url=https://evenementen.uitslagen.nl/2024/parelloop/ |titel=Uitslagen Brunssum Parelloop 2024 |bezochtdatum=2024-04-09 |werk=evenementen.uitslagen.nl}}</ref> ==

=== Mannen ===
{| class="wikitable"
|+
!Plaats
!Naam
!Land
!Tijd
|-
|{{Goud}}
|[[Alex Kibet]]
|{{KE}}
|29.19
|-
|{{Zilver}}
|[[Mustefa Kedir]]
|{{ET}}
|29.20
|-
|{{Brons}}
|[[Dolphine Chelimo]]
|{{UG}}
|29.23
|-
|4
|Nicolas Schyns
|{{BE}}
|29.37
|-
|5
|[[Jacob Simonsen]]
|{{DK}}
|29.39
|-
|6
|[[Maximilian Thorwurth]]
|{{DE}}
|29.43
|-
|7
|[[Edwin Sjerps]]
|{{NL}}
|29.53
|-
|8
|[[Floris Willeboordse]]
|{{NL}}
|30.28
|-
|9
|[[Yonas Kinde]]
|{{LU}}
|30.30
|-
|10
|[[Getachew Niguse]]
|{{ET}}
|30.36
|}

=== Vrouwen ===
{| class="wikitable"
|+
!Plaats
!Naam
!Land
!Tijd
!Opmerking
|-
|{{Goud}}
|[[Imana Truyers]]
|{{BE}}
|35.36
|
|-
|{{Zilver}}
|[[Ruth van der Meijden]]
|{{NL}}
|36.31
|1e V35
|-
|{{Brons}}
|[[Olivia Peel]]
|{{VK}}
|39.25
|
|-
|4
|[[Cheryl Konijn]]
|{{NL}}
|41.41
|
|-
|5
|[[Moniek Grouls]]
|{{NL}}
|42.41
|Liep prestatie- en Recreatie Run
|}
<references />
{{Navigatie Parelloop}}
[[Categorie:Atletiek in 2024]]
[[Categorie:Parelloop]]


text:
# Dentilabus erythrogaster
Dentilabus erythrogaster is een insect dat behoort tot de orde vliesvleugeligen (Hymenoptera) en de familie van de gewone sluipwespen (Ichneumonidae). De wetenschappelijke naam van de soort werd voor het eerst geldig gepubliceerd door Heinrich in 1974.

title: Dentilabus erythrogaster

wikitext:
{{Taxobox insect
| naam = ''Dentilabus erythrogaster''
| titelweergave = cursief
| afbeelding =
| orde = [[Vliesvleugeligen|Hymenoptera]] (Vliesvleugeligen)
| familie= [[Gewone sluipwespen|Ichneumonidae]] (Gewone sluipwespen)
| geslacht = ''[[Dentilabus]]''
| w-naam = ''Dentilabus erythrogaster''
| auteur = Heinrich
| datum = 1974
| haakjes =
| commons =
| species =
}}
'''''Dentilabus erythrogaster''''' is een [[insecten|insect]] dat behoort tot de orde [[vliesvleugeligen]] (Hymenoptera) en de familie van de [[Gewone sluipwespen|gewone sluipwespen (Ichneumonidae)]]. De wetenschappelijke naam van de soort werd voor het eerst geldig gepubliceerd door Heinrich in 1974.

{{Beginnetje|biologie|2012|09|23}}

[[Categorie:Gewone sluipwespen]]

title: Dentilabus erythrogaster

Orde: Hymenoptera (Vliesvleugeligen)

Familie: Ichneumonidae (Gewone sluipwespen)

Geslacht: Dentilabus

title: Soort


text:
# Thomas Allin
Thomas Allin, B.A., D.D. (1838 – Torquay, 4 maart 1909) was een Anglo-Iers geestelijke (Church of Ireland) en botanicus. Hij is vooral bekend geworden als schrijver van het boek Universalism Asserted (1905) waarin hij het theologische standpunt van de alverzoening verdedigde.

## Biografie
Thomas Allin werd geboren in Midleton, County Cork in Ierland. Hij studeerde aan Trinity College, Universiteit van Dublin, alwaar hij in 1859 een bachelor-diploma (B.A.) behaalde. In 1864 werd hij tot diaken gewijd en in 1866 volgde zijn priesterwijding. Vervolgens was hij als hulppriester (curate) verbonden aan verscheidene parochies in Ierland. In 1873 vertrok hij naar Engeland. Het is niet duidelijk of hij in Engeland werkzaam was als priester. Vanaf 1877 woonde hij in het kustplaatsje Weston-super-Mare, Somerset County.
Naast geestelijke was Allin botanicus en in die hoedanigheid voornamelijk geïnteresseerd in de inheemse flora van zijn geboortestreek County Cork. Zijn bevindingen verschenen met regelmaat in de Journal of Botany. In 1883 verscheen van zijn hand The Flowering Plants and Ferns of County Cork, waarin hij 700 plantensoorten beschrijft. Hij bezat ook een kostbaar herbarium.
In latere jaren schrijft Allin de boeken The Question of Questions: Is Christ indeed the Saviour of the World (1885), Universalism Asserted (1887), Race and Religion (1899) en de The Augustinian Revolution in Theology (1911). Al deze boeken zijn universalistisch van toon. De gedachte dat God toestaat dat de overgrote meerderheid van de mensheid in het hiernamaals bloot wordt gesteld aan de gruwelijkste martelingen wordt door Allin van de hand gewezen. Hij beschouwt zulke opvattingen als niet minder dan blasfemisch, omdat volgens deze opvatting het kwaad in alle eeuwigheid blijft voortbestaan, namelijk in de vorm van een eindeloze hel. Zo is er dus sprake van een co-eeuwigheid van God en het Kwaad. Allin is er van overtuigd dat de Romeinse (Latin) invloed – met zijn nadruk op het legalisme – op het theologisch denken van de westerse kerk funest is geweest voor het goed verstaan van het Evangelie. De eerdere, en nog deels in de oosterse kerk bewaard gebleven hellenistische invloed, presenteert zijns inziens veel zuiverder theologische opvattingen die dichter bij het oorspronkelijke gedachtegoed van de apostelen staan.
Kleinere, voor het grotere publiek toegankelijke universalistische traktaten verschenen rond de eeuwwisseling onder de naam Larger Hope Leaflets: (1) The Decvil's Victory, (2) The Bible v. Endless Evil, (3) The Popular Heaven, (4) The Larger Hope and Sin, (5) The Unchanging God, (6) Causes of Unbelief, (7) The Popular Hell, (8) The Atonement and The Larger Hope.
Thomas Allin overleed op 4 maart 1909 in Torquay, Devon.

## Privé
Allin was tweemaal getrouwd: vanaf 20 februari 1873 met Emily Mildred (1849-1898) en vanaf oktober 1901 met Ellen Constance Slater (ca. 1861).

## Werken
- The Flowering Plants and Ferns of County Cork (1883)
- The Question of Questions: Is Christ indeed the Saviour of the World (1885)
- Universalism Asserted (1887, 20189)
- The Larger Hope Leaflets (ca. 1890-ca. 1900)
- Race and Religion (1899)
- The Augustinian Revolution in Theology (1911)

title: Thomas Allin

wikitext:
'''Thomas Allin, [[Bachelor of Arts|B.A.]], [[Divinitatis Doctor|D.D.]]'''<ref>Waarschijnlijk is hem een kerkelijk eredoctoraat verleend.</ref> ([[1838]] – [[Torquay]], [[4 maart]] [[1909]]) was een [[Engeland|Anglo]]-[[Iers]] geestelijke ([[Church of Ireland]]) en [[botanicus]]. Hij is vooral bekend geworden als schrijver van het boek ''Universalism Asserted''<ref>{{en}} [https://archive.org/details/universalismass04alligoog/page/n7 ''Universalism Asserted''] (volledig) in het [[Internet Archive]]</ref> (1905)<ref>Herziene druk.</ref> waarin hij het theologische standpunt van de [[universalisme (theologie)|alverzoening]] verdedigde.

==Biografie==
Thomas Allin werd geboren in [[Midleton]], [[County Cork]] in [[Ierland (land)|Ierland]]. Hij [[opleiding|studeerde]] aan ''Trinity College'', [[Universiteit van Dublin]], alwaar hij in 1859 een [[bachelor of Arts|bachelor-diploma]] (B.A.) behaalde.<ref>''[https://web.archive.org/web/20171202081058/http://corkpastandpresent.ie/history/coleschurchandparishrecords/colesrecordsindex/index_297_316.pdf Cole's Church and Parish Records]'' (pdf)</ref> In 1864 werd hij tot [[diaken]] gewijd en in 1866 volgde zijn [[priesterwijding]].<ref>Ibidem.</ref> Vervolgens was hij als hulppriester ''(curate)'' verbonden aan verscheidene [[Parochie (kerkelijke gemeente)|parochie]]s in Ierland. In 1873 vertrok hij naar [[Engeland]]. Het is niet duidelijk of hij in Engeland werkzaam was als priester.<ref>Thomas Allin: ''Christ Triumphant: Universalism Asserted. Annotated Edition'', WIPF & Stock, Eugene, Oregon 2018 (herdruk), ''Introduction by Robin A. Parry'', p. xiv.</ref> Vanaf 1877 woonde hij in het kustplaatsje [[Weston-super-Mare]], [[Somerset (graafschap)|Somerset County]].

Naast geestelijke was Allin botanicus en in die hoedanigheid voornamelijk geïnteresseerd in de inheemse flora van zijn geboortestreek County Cork. Zijn bevindingen verschenen met regelmaat in de ''Journal of Botany''. In 1883 verscheen van zijn hand ''The Flowering Plants and Ferns of County Cork'', waarin hij 700 plantensoorten beschrijft.<ref>Ibidem, p. xvi.</ref> Hij bezat ook een kostbaar [[herbarium]].

In latere jaren schrijft Allin de boeken ''The Question of Questions: Is Christ indeed the Saviour of the World'' (1885), ''Universalism Asserted'' (1887),<ref>Herdruk in 1887, 1888, 1891, 1892, 1895, ..., ..., 1905 (herziening), 2018.</ref> ''Race and Religion'' (1899) en de ''The Augustinian Revolution in Theology'' (1911). Al deze boeken zijn [[universalisme (theologie)|universalistisch]] van toon. De gedachte dat God toestaat dat de overgrote meerderheid van de mensheid in het hiernamaals bloot wordt gesteld aan de gruwelijkste martelingen wordt door Allin van de hand gewezen. Hij beschouwt zulke opvattingen als niet minder dan blasfemisch, omdat volgens deze opvatting het kwaad in alle eeuwigheid blijft voortbestaan, namelijk in de vorm van een eindeloze hel. Zo is er dus sprake van een co-eeuwigheid van God en het Kwaad.<ref>Zo'n eeuwige worsteling tussen Goed en Kwaad waaruit nooit echt een winnaar tevoorschijn komt en in feite datgene is wat altijd door de orthodoxie wordt voorgespiegeld lijkt sterk op het [[manicheïsme|manicheïstisch]] dualisme.</ref> Allin is er van overtuigd dat de Romeinse ''(Latin)'' invloed – met zijn nadruk op het legalisme – op het theologisch denken van de westerse kerk funest is geweest voor het goed verstaan van het Evangelie. De eerdere, en nog deels in de [[Oosters christendom|oosterse kerk]] bewaard gebleven [[Hellenisme|hellenistische]] invloed, presenteert zijns inziens veel zuiverder theologische opvattingen die dichter bij het oorspronkelijke gedachtegoed van de apostelen staan.

Kleinere, voor het grotere publiek toegankelijke universalistische traktaten verschenen rond de eeuwwisseling onder de naam ''Larger Hope Leaflets: (1) The Decvil's Victory, (2) The Bible v. Endless Evil, (3) The Popular Heaven, (4) The Larger Hope and Sin, (5) The Unchanging God, (6) Causes of Unbelief, (7) The Popular Hell, (8) The Atonement and The Larger Hope''.

Thomas Allin overleed op 4 maart 1909 in [[Torquay]], [[Devon]].

==Privé==
Allin was tweemaal getrouwd: vanaf 20 februari 1873 met Emily Mildred (1849-1898) en vanaf oktober 1901 met Ellen Constance Slater (ca. 1861).<ref>{{en}} [https://books.google.com/books?id=x09gCgAAQBAJ&pg=PT17 Christ Triumphant], Wipf and Stock Publishers, 2015, p. 17.</ref>

==Werken==
*''The Flowering Plants and Ferns of County Cork'' (1883)
*''The Question of Questions: Is Christ indeed the Saviour of the World'' (1885)
*''Universalism Asserted'' (1887, 20189)
*''The Larger Hope Leaflets'' (ca. 1890-ca. 1900)
*''Race and Religion'' (1899)
*''The Augustinian Revolution in Theology'' (1911)

==Externe link==
*{{en}} [https://books.google.com/books?id=x09gCgAAQBAJ&pg=PR16&lpg=PR16&dq=%22thomas+allin%22+botanist&source=bl&ots=myX15ceIXC&sig=ACfU3U3cz1RXHv2FTVdPI88oJOdyTDAP8w&hl=nl&sa=X&ved=2ahUKEwi7neLg4ubhAhUJzKQKHXiTDEQQ6AEwAnoECAgQAQ#v=snippet&q=endless%20God&f=false Biografie]

{{Appendix}}
{{Bibliografische informatie}}

{{DEFAULTSORT:Allin, Thomas}}
[[Categorie:Iers persoon]]
[[Categorie:Iers geestelijke]]
[[Categorie:Engels geestelijke]]
[[Categorie:Protestants geestelijke]]
[[Categorie:Iers theoloog]]


text:
# Mirufens brevifuniculata
Mirufens brevifuniculata is een vliesvleugelig insect uit de familie Trichogrammatidae. De wetenschappelijke naam is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1977 door Khan & Shafee.

title: Mirufens brevifuniculata

wikitext:
{{Taxobox insect
| naam = ''Mirufens brevifuniculata''
| titelweergave = cursief
| afbeelding =
| afbeeldingtekst =
| orde = [[Vliesvleugeligen|Hymenoptera]] (Vliesvleugeligen)
| familie = [[Trichogrammatidae]]
| geslacht = ''[[Mirufens]]''
| w-naam = ''Mirufens brevifuniculata''
| auteur = Khan & Shafee
| datum = 1977
| haakjes =
| species =
| commons =
}}
'''''Mirufens brevifuniculata''''' is een [[Vliesvleugeligen|vliesvleugelig insect]] uit de familie [[Trichogrammatidae]]. De wetenschappelijke naam is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1977 door Khan & Shafee.

{{Appendix|2=
* [https://www.nhm.ac.uk/research-curation/research/projects/chalcidoids/database/validName.dsml?index=ValidName&searchPageURL=indexValidName.dsml&Familyqtype=equals&Family=&Genusqtype=equals&Genus=Mirufens&Speciesqtype=equals&Species=brevifuniculata {{Ts.|Noyes, J.S.}} (2012). Universal Chalcidoidea Database. World Wide Web electronic publication. http://www.nhm.ac.uk/chalcidoids. Version as of June 2012]
}}
{{Beginnetje|biologie|2013|04|12}}

[[Categorie:Trichogrammatidae]]

title: Mirufens brevifuniculata

Familie: Trichogrammatidae

Geslacht: Mirufens

title: Soort


text:
# John Mellencamp
John Mellencamp, ook bekend onder de namen Johnny Cougar, John Cougar en John Cougar Mellencamp, (Seymour (Indiana), 7 oktober 1951) is een Amerikaanse rockmuzikant. Hij heeft wereldwijd meer dan 40 miljoen albums verkocht. Enkele van zijn bekendere albums zijn "American Fool" uit 1982, "Scarecrow" uit 1985 en "The Lonesome Jubilee" uit 1987. In september 1985 richtte hij met Willie Nelson en Neil Young de non-profitorganisatie Farm Aid op, die met jaarlijkse benefietconcerten geld inzamelt voor Amerikaanse boeren in financiële nood.

## Discografie
- Chestnut Street Incident (1976)
- A Biography (1978)
- John Cougar (1979)
- Nothin' Matters and What If It Did (1980)
- American Fool (1982)
- The Kid Inside (1983)
- Uh-Huh (1983)
- Scarecrow (1985)
- The Lonesome Jubilee (1987)
- Big Daddy (1989)
- Whenever We Wanted (1991)
- Human Wheels (1993)
- Dance Naked (1994)
- Mr. Happy Go Lucky (1996)
- John Mellencamp (1998)
- Rough Harvest (1999)
- Cuttin' Heads (2001)
- Trouble No More (2003)
- Freedom's Road (2007)
- Life, Death, Love and Freedom (2008)
- No Better Than This (2010)
- Plain Spoken (2014)
- Sad Clowns & Hilbillies (2017)
- Strictly a One-Eyed Jack (2022)
- Orpheus Descending (2023)

## Hitnoteringen
| Album met eventuele hitnotering(en) in de Nederlandse Album Top 100 | Datum van verschijnen | Datum van binnenkomst | Hoogste positie | Aantal weken | Opmerkingen |
| ------------------------------------------------------------------- | --------------------- | --------------------- | --------------- | ------------ | ----------- |
| Human Wheels                                                        | 1993                  | 25-09-1993            | 87              | 3            |             |
| No Better Than This                                                 | 2010                  | 28-08-2010            | 93              | 1            |             |

| Single met eventuele hitnotering(en) in de Nederlandse Top 40 | Datum van verschijnen | Datum van binnenkomst | Hoogste positie | Aantal weken | Opmerkingen |
| ------------------------------------------------------------- | --------------------- | --------------------- | --------------- | ------------ | ----------- |
| Jack & Diane                                                  | 1982                  | 27-11-1982            | 31              | 2            |             |

- Bibsys: 71389
- Biblioteca Nacional de España: XX1546026
- Bibliothèque nationale de France: cb138973788 (data)
- Catàleg d'autoritats de noms i títols de Catalunya: 981060711862506706
- Gemeinsame Normdatei: 122306953
- International Standard Name Identifier: 0000 0001 2017 6095
- Library of Congress Control Number: n84088342
- MusicBrainz: 0aad6b52-fd93-4ea4-9c5d-1f66e1bc9f0a
- Nationale Bibliotheek van Tsjechië: xx0043827
- Nationale bibliotheek van Australië: 35540072
- Nationale Bibliotheek van Israël: 987007315602505171
- Nationale Bibliotheek van Polen: a0000001903564
- Nationale en Universitaire bibliotheek Zagreb: 000198083
- Nederlandse Thesaurus van Auteursnamen: 07012180X
- Réseau des bibliothèques de Suisse occidentale: 02-A003582203
- RKD-Nederlands Instituut voor Kunstgeschiedenis: 246838
- SNAC: w6477d6s
- Système universitaire de documentation: 078069599
- Virtual International Authority File: 29718762

title: John Mellencamp

wikitext:
[[Bestand:John Mellenkamp 2007 (cropped).jpg|miniatuur|220px|Mellencamp in 2007.]]

'''John Mellencamp''', ook bekend onder de namen '''Johnny Cougar''', '''John Cougar''' en '''John Cougar Mellencamp''', ([[Seymour (Indiana)|Seymour]] ([[Indiana]]), [[7 oktober]] [[1951]]) is een [[Verenigde Staten|Amerikaanse]] rockmuzikant. Hij heeft wereldwijd meer dan 40 miljoen albums verkocht. Enkele van zijn bekendere albums zijn "American Fool" uit 1982, "Scarecrow" uit 1985 en "The Lonesome Jubilee" uit 1987. In september 1985 richtte hij met [[Willie Nelson]] en [[Neil Young]] de non-profitorganisatie [[Farm Aid]] op, die met jaarlijkse benefietconcerten geld inzamelt voor Amerikaanse boeren in financiële nood.

== Discografie ==
[[Bestand:Mellencamp.jpg|220px|thumb|Mellencamp tijdens een optreden in Norfolk, Virginia op 25 juli 2009.]]
*''Chestnut Street Incident'' (1976)
*''A Biography'' (1978)
*''John Cougar'' (1979)
*''Nothin' Matters and What If It Did'' (1980)
*''American Fool'' (1982)
*''The Kid Inside'' (1983)
*''Uh-Huh'' (1983)
*''Scarecrow'' (1985)
*''The Lonesome Jubilee'' (1987)
*''Big Daddy'' (1989)
*''Whenever We Wanted'' (1991)
*''Human Wheels'' (1993)
*''Dance Naked'' (1994)
*''Mr. Happy Go Lucky'' (1996)
*''John Mellencamp'' (1998)
*''Rough Harvest'' (1999)
*''Cuttin' Heads'' (2001)
*''Trouble No More'' (2003)
*''Freedom's Road'' (2007)
*''Life, Death, Love and Freedom'' (2008)
*''No Better Than This'' (2010)
*''Plain Spoken'' (2014)
*''Sad Clowns & Hilbillies (2017)''
*''Strictly a One-Eyed Jack (2022)''
*''Orpheus Descending (2023)''

== Hitnoteringen ==
{{Tabel Nederlandse Album Top 100}}
|-
|align="left"|''Human Wheels''||1993||25-09-1993||87||3||
|-
|align="left"|''No Better Than This''||2010||28-08-2010||93||1||
|}

{{Tabel Nederlandse Single Top 40}}
|-
|align="left"|''[[Jack & Diane]]''||1982||27-11-1982||31||2||
|}

{{Bibliografische informatie}}

{{DEFAULTSORT:Mellencamp, John}}
[[Categorie:Amerikaans zanger]]
[[Categorie:Amerikaans rockzanger]]


text:
# Bates County
Bates County is een county in de Amerikaanse staat Missouri.
De county heeft een landoppervlakte van 2.198 km² en telt 16.653 inwoners (volkstelling 2000). De hoofdplaats is Butler.

title: Bates County

wikitext:
{{Infobox county Verenigde Staten
| naam=Bates County
| staat=[[Missouri (staat)|Missouri]]
| bevolking=16653
| opgericht=[[1841]]
| datum=2000
| oppervlak=2198
| water=8
| kaart=Map of Missouri highlighting Bates County.svg
| tijdzone=
| zetel=[[Butler (Missouri)|Butler]]
| code=29013
| bevolkingspiramide= USA Bates County, Missouri age pyramid.svg
}}
'''Bates County''' is een [[County's van de Verenigde Staten|county]] in de [[Verenigde Staten|Amerikaanse]] staat [[Missouri (staat)|Missouri]].

De county heeft een landoppervlakte van 2.198 km² en telt 16.653 inwoners (volkstelling 2000). De hoofdplaats is [[Butler (Missouri)|Butler]].

==Bevolkingsontwikkeling==
{{Tabel census Verenigde Staten|30141|25869|23933|22068|19531|17534|15905|15468|15873|15025|16653}}

{{Commonscat|Bates County, Missouri}}
{{Coor title dms|38|15|36|N|94|20|24|W|type:adm2nd_region:US}}

[[Categorie:County in Missouri]]

title: Situering

Staat: Missouri

title: Algemeen

- water: 8 km²

title: Overig

Zetel: Butler

title: Foto's

Foto's:
· Bevolkingspiramide Bates County
Statistieken volkstelling Bates County

Portaal: Verenigde Staten


text:
# Tipula (Savtshenkia) odontostyla
Tipula (Savtshenkia) odontostyla is een tweevleugelige uit de familie langpootmuggen (Tipulidae). De soort komt voor in het Palearctisch gebied.

title: Tipula (Savtshenkia) odontostyla

wikitext:
{{Taxobox insect
| titelweergave = ''Tipula (Savtshenkia) odontostyla''
| naam = ''Tipula (Savtshenkia) odontostyla''
| afbeelding =
| afbeeldingtekst =
| orde = [[Diptera]] (Tweevleugeligen)
| familie = [[Tipulidae]] (Langpootmuggen)
| geslacht = ''[[Tipula]]''
| w-naam = ''Tipula (Savtshenkia) odontostyla''
| auteur = Savchenko
| datum = 1961
| haakjes =
| commons =
| species =
}}
'''''Tipula (Savtshenkia) odontostyla''''' is een [[Tweevleugeligen|tweevleugelige]] uit de familie [[langpootmuggen]] (Tipulidae). De soort komt voor in het [[Palearctisch gebied]].

{{Beginnetje|biologie|2=2011|3=07|4=03}}

[[Categorie:Tipula|odontostyla]]
[[Categorie:Langpootmug uit het Palearctisch gebied]]

title: Tipula (Savtshenkia) odontostyla

Familie: Tipulidae (Langpootmuggen)

Geslacht: Tipula

title: Soort


text:
# Troglohyphantes gamsi
Troglohyphantes gamsi is een spinnensoort in de taxonomische indeling van de hangmatspinnen (Linyphiidae).
Het dier behoort tot het geslacht Troglohyphantes. Het is een grottensoort die voorkomt in Slovenië, de typelocatie is Kupljenik (Bled). De wetenschappelijke naam van de soort werd voor het eerst geldig gepubliceerd in 1978 door Christa L. Deeleman-Reinhold. De naam is een eerbetoon aan dr. I. Gams, hoogleraar fysische geografie aan de universiteit van Ljubljana.

title: Troglohyphantes gamsi

wikitext:
{{Taxobox spin
| naam              = ''Troglohyphantes gamsi''
| titelweergave     = cursief
| afbeelding        =
| afbeeldingtekst   =
| familie           = [[Hangmat- en dwergspinnen|Linyphiidae]] (Hangmat- en dwergspinnen)
| geslacht          = ''[[Troglohyphantes]]''
| auteur            = [[Christa L. Deeleman-Reinhold]]
| datum             = 1978
| haakjes           =
}}
'''''Troglohyphantes gamsi''''' is een [[spinnen (dieren)|spinnen]][[soort]] in de taxonomische indeling van de [[Hangmatspinnen|hangmatspinnen (Linyphiidae)]].<ref>{{Brontabel|2012-Platnick}}</ref>

Het dier behoort tot het geslacht ''[[Troglohyphantes]]''. Het is een grottensoort die voorkomt in [[Slovenië]], de [[typelocatie]] is [[Kupljenik]] ([[Bled]]). De wetenschappelijke naam van de soort werd voor het eerst geldig gepubliceerd in 1978 door [[Christa L. Deeleman-Reinhold]]. De naam is een eerbetoon aan dr. I. Gams, hoogleraar fysische geografie aan de universiteit van Ljubljana.<ref>[http://ezlab.zrc-sazu.si/uploads/big_files/Deeleman-Reinhold1978_TroglohyphatesRevision.pdf {{aut|Deeleman-Reinhold.}} "Revision of the cave-dwelling and related spiders of the genus Troglohyphantes Joseph (Linyphiidae), with special reference to the Yugoslav species." Academia Scientiarum et Artium Slovenica, Classis IV: Historia Naturalis, Institutum Biologicum Ionnis Hadži, Ljubljana, vol. 23 (1978) pp. 1-220] (specifiek pp. 101-105)</ref>

{{Appendix}}
{{beginnetje|biologie|2011|10|21}}
{{DEFAULTSORT:Troglohyphantes gamsi}}
[[Categorie:Troglohyphantes|gamsi]]

title: Troglohyphantes gamsi

Klasse: Arachnida (Spinachtigen)

Orde: Araneae (Spinnen)

Familie: Linyphiidae (Hangmat- en dwergspinnen)

Geslacht: Troglohyphantes

title: Soort

Portaal: Biologie


text:
# CR229 (Luxemburg)
De CR229 (Chemin Repris 229) is een voormalige verkeersroute in de stad en het land Luxemburg tussen de CR179 en de N3/N56. De route had een lengte van ongeveer 1,6 kilometer. De route ging door de wijk Hollerich en het wegnummer werd in 1995 opgeheven. Het wegnummer is sindsdien nog niet hergebruikt.

## Routeverloop
De route begon aan de zuidkant van Hollerich met de aansluiting op de CR179 en liep vervolgens richting het oosten langs het treintation Hollerich om daarna naar het noorden af te buigen en over het sporencomplex heen te gaan. Hierna sloot het aan op de kruising met de N3/N56.

## Straatnamen route CR229
- Rue Maurice Barrès
- Rue de la Déportation
- Rue d'Alsace

## CR229a
De CR229a is een voormalige verbindingsweg in Luxemburg. De ongeveer 100 meter lange route verbond de CR229 met de N56 via de Rue Wenceslas 1er.
CR101 ·
CR102 ·
CR103 ·
CR104 ·
CR105 ·
CR106 ·
CR107 ·
CR108 ·
CR109 ·
CR110 ·
CR111 ·
CR112 ·
CR113 ·
CR114 ·
CR115 ·
CR116 ·
CR117 ·
CR118 ·
CR119 ·
CR120 ·
CR121 ·
CR122 ·
CR123 ·
CR124 ·
CR125 ·
CR126 ·
CR127 ·
CR128 ·
CR129 ·
CR130 ·
CR131 ·
CR132 ·
CR133 ·
CR134 ·
CR135 ·
CR136 ·
CR137 ·
CR138 ·
CR139 ·
CR140 ·
CR141 ·
CR142 ·
CR143 ·
CR144 ·
CR145 ·
CR146 ·
CR147 ·
CR148 ·
CR149 ·
CR150 ·
CR151 ·
CR152 ·
CR153 ·
CR154 ·
CR155 ·
CR156 ·
CR157 ·
CR158 ·
CR159 ·
CR160 ·
CR161 ·
CR162 ·
CR163 ·
CR164 ·
CR165 ·
CR166 ·
CR167 ·
CR168 ·
CR169 ·
CR170 ·
CR171 ·
CR172 ·
CR173 ·
CR174 ·
CR175 ·
CR176 ·
CR177 ·
CR178 ·
CR179 ·
CR180 ·
CR181 ·
CR182 ·
CR183 ·
CR184 ·
CR185 ·
CR186 ·
CR187 ·
CR188 ·
CR189 ·
CR190
CR200 ·
CR201 ·
CR202 ·
CR203 ·
CR204 ·
CR205 ·
CR206 ·
CR207 ·
CR208 ·
CR210 ·
CR211 ·
CR212 ·
CR213 ·
CR215 ·
CR216 ·
CR217 ·
CR218 ·
CR219 ·
CR220 ·
CR221 ·
CR222 ·
CR223 ·
CR224 ·
CR225 ·
CR226 ·
CR227 ·
CR228 ·
CR229 ·
CR230 ·
CR231 ·
CR232 ·
CR233 ·
CR234
CR301 ·
CR302 ·
CR303 ·
CR304 ·
CR305 ·
CR306 ·
CR307 ·
CR308 ·
CR309 ·
CR310 ·
CR311 ·
CR312 ·
CR313 ·
CR314 ·
CR315 ·
CR316 ·
CR317 ·
CR318 ·
CR319 ·
CR320 ·
CR321 ·
CR322 ·
CR323 ·
CR324 ·
CR325 ·
CR326 ·
CR327 ·
CR328 ·
CR329 ·
CR330 ·
CR331 ·
CR332 ·
CR333 ·
CR334 ·
CR335 ·
CR336 ·
CR337 ·
CR338 ·
CR339 ·
CR340 ·
CR341 ·
CR342 ·
CR343 ·
CR344 ·
CR345 ·
CR346 ·
CR347 ·
CR348 ·
CR349 ·
CR350 ·
CR351 ·
CR352 ·
CR353 ·
CR354 ·
CR355 ·
CR356 ·
CR357 ·
CR358 ·
CR359 ·
CR360 ·
CR361 ·
CR362 ·
CR364 ·
CR365 ·
CR366 ·
CR367 ·
CR368 ·
CR369 ·
CR370 ·
CR371 ·
CR372 ·
CR373 ·
CR374 ·
CR375 ·
CR376 ·
CR377 ·
CR378 ·
CR379
Routes die cursief vermeld staan, zijn voormalige routes.

title: CR229 (Luxemburg)

wikitext:
{{Infobox weg Luxemburg CR-weg
| nummer= 229
| kaart=
| legenda=
| lengte= 1,6
| kanton= [[Kanton Luxemburg|Luxemburg]]
| foto=
| bijschrift=
}}
{{Tabelrij weg/kruising||Luxemburg}} - ''Rue de Cessange'' {{Pictogram weg Luxemburg CR-weg|179}}
{{Tabelrij weg/kruising||Luxemburg}} - ''Route D'esch'' {{Pictogram weg Luxemburg CR-weg|224}}
{{Tabelrij weg/traject|[[Bestand:CFL logo.svg|50px]]|[[Station Hollerich]]}}
{{Tabelrij weg/viaduct||over}} [[Spoorlijn Luxemburg - Pétange]]<br />''over'' [[Spoorlijn Luxemburg - Kleinbettingen]]
{{Tabelrij weg/kruising||Luxemburg}} - ''Rue Wenceslas 1er'' {{Pictogram weg Luxemburg CR-weg|229a}}
{{Tabelrij weg/kruising||Luxemburg}} - ''Rue de Hollerich'' {{Pictogram weg Luxemburg N-weg|3}} {{Pictogram weg Luxemburg N-weg|56}}
|}
|}
De '''CR229''' (''Chemin Repris 229'') is een voormalige verkeersroute in de [[Luxemburg (stad)|stad]] en het land [[Luxemburg (land)|Luxemburg]] tussen de [[CR179 (Luxemburg)|CR179]] en de [[N3 (Luxemburg)|N3]]/[[N56 (Luxemburg)|N56]]. De route had een lengte van ongeveer 1,6 kilometer.<ref>[https://www.google.nl/maps/dir/49.595933,6.1144176/49.5981674,6.1321746/@49.5973185,6.1212888,15.75z/data=!4m9!4m8!1m5!3m4!1m2!1d6.1319012!2d49.5976688!3s0x479548db28f0b9e7:0x3a4b4ab2f0f39ae0!1m0!3e1 Voormalige route CR229 op Google maps]. [https://web.archive.org/web/20180307022901/https://www.google.nl/maps/dir/49.595933,6.1144176/49.5981674,6.1321746/@49.5973185,6.1212888,15.75z/data=!4m9!4m8!1m5!3m4!1m2!1d6.1319012!2d49.5976688!3s0x479548db28f0b9e7:0x3a4b4ab2f0f39ae0!1m0!3e1 Gearchiveerd] op 7 maart 2018.</ref> De route ging door de wijk [[Hollerich]] en het wegnummer werd in 1995 opgeheven. Het wegnummer is sindsdien nog niet hergebruikt.

== Routeverloop ==
De route begon aan de zuidkant van Hollerich met de aansluiting op de CR179 en liep vervolgens richting het oosten langs het [[Station Hollerich|treintation Hollerich]] om daarna naar het noorden af te buigen en over het sporencomplex heen te gaan. Hierna sloot het aan op de kruising met de N3/N56.

== Straatnamen route CR229 ==
* ''Rue Maurice Barrès''
* ''Rue de la Déportation''
* ''Rue d'Alsace''

== CR229a ==
De '''CR229a''' is een voormalige verbindingsweg in Luxemburg. De ongeveer 100 meter lange route verbond de CR229 met de N56 via de ''Rue Wenceslas 1er''.<ref>[https://www.google.nl/maps/dir/49.5973396,6.1316142/49.5981252,6.1308423/@49.5975954,6.1325409,16.75z/data=!4m2!4m1!3e1 Voormalige route CR229a op Google maps]. [https://web.archive.org/web/20180307022903/https://www.google.nl/maps/dir/49.5973396,6.1316142/49.5981252,6.1308423/@49.5975954,6.1325409,16.75z/data=!4m2!4m1!3e1 Gearchiveerd] op 7 maart 2018.</ref>

{{Appendix}}
{{Navigatie CR-wegen Luxemburg}}

[[Categorie:Chemin repris in Luxemburg (land)|229]]

title: Chemin Repris 229

Land: Luxemburg

Kanton: Luxemburg

title: Traject

Kruising:
Luxemburg - Rue de Cessange 179
Luxemburg - Route D'esch 224
Luxemburg - Rue Wenceslas 1er 229a
Luxemburg - Rue de Hollerich 3 56

Viaduct: over Spoorlijn Luxemburg - Pétange · over Spoorlijn Luxemburg - Kleinbettingen

title: Lijst van Luxemburgse Chemins repris

Portaal: Verkeer & Vervoer · Luxemburg


text:
# Gaum
Gaum is een bestuurslaag in het regentschap Karanganyar van de provincie Midden-Java, Indonesië. Gaum telt 5635 inwoners (volkstelling 2010).

title: Gaum

wikitext:
{{Infobox plaats in Indonesië
| soort          = Dorp
| naam           = Gaum
| inwoners       = 5635
| datum inwoners = 2010
| provincie      = [[Midden-Java]]
| regentschap    = [[Karanganyar (regentschap)|Karanganyar]]
| onderdistrict  = [[Tasikmadu (onderdistrict)|Tasikmadu]]
| eiland         =
| tijdzone       =
| code desa      = 3313100004
| mapname        =
| lat_deg        =
| lat_min        =
| lat_sec        =
| lon_deg        =
| lon_min        =
| lon_sec        =
| image          =
| caption        =
}}
'''Gaum''' is een bestuurslaag in het [[Regentschap (Indonesië)|regentschap]] [[Karanganyar (regentschap)|Karanganyar]] van de [[Provincies van Indonesië|provincie]] [[Midden-Java]], [[Indonesië]]. Gaum telt 5635 inwoners (volkstelling 2010).

{{Appendix|2=
* Resultaten van de volkstelling (2010), Badan Pusat Statistik, [https://web.archive.org/web/20121202090212/http://bps.go.id/eng/download_file/Population_of_Indonesia_by_Village_2010.pdf Population_of_Indonesia_by_Village]
}}
{{Beginnetje|landen & Volken|land=Indonesië|2=2013|3=06|4=20}}

{{DEFAULTSORT:Gaum}}
[[Categorie:Plaats in Midden-Java]]

title: Situering

Provincie: Midden-Java

Regentschap of · stadsgemeente: Karanganyar

Onderdistrict: Tasikmadu

title: Algemeen

title: Overig

Portaal: Indonesië


text:
# Pieter Couterel
Pieter Couterel (voornaam ook: 'Pe(e)ter' of 'Pierre', achternaam ook 'Cotterel', 'Coutreel', 'Cout(h)ereel' of 'Koutereel'; ca. 1320 - kort na 1373) was meier van Leuven vanaf 1348. Hoewel niet van adel of bijzonder rijk, werd hij niettemin door hertog Jan III van Brabant op deze hoge post benoemd. Hij kocht de heerlijkheid Asten van Hendrik van Stakenborg en werd in 1362 hiermee beleend door de hertog van Brabant als teken van dank voor bewezen goede diensten. Sindsdien hadden de hertogen van Brabant veel meer over hun leenmannen te vertellen, want de familie Van Cuijk was voordien zeer machtig en regelde veel zaken zelf.

## Opstand te Leuven
Pieter Couterel leidde in 1360 een volksopstand tegen het stadsbestuur van Leuven. De oorzaak was een slechte economische toestand ten gevolge van een crisis in de lakennijverheid. De verhouding tussen Couterel en het stadsbestuur was al slecht vanaf zijn aantreden als meier. Couterel koos positie voor de handwerkslieden en tegen de adel. Hij bezette het stadhuis en nam de schepenen gevangen. Hij werd nu heer van Leuven en was van mening dat, naast vertegenwoordigers van de adel, ook vertegenwoordigers van de handwerkslieden in het stadsbestuur dienden plaats te nemen.
Ondanks diverse pogingen tot vrede bleef het lang roerig. De adel ontvluchtte de stad en Couterel vulde het machtsvacuüm op en werd in 1362 tot burgemeester benoemd. Nu kon hij ook munten slaan en de inkomsten die hieruit voortvloeiden bereikten nimmer de kas van de stad. Er wordt beweerd dat Couterel deze in eigen zak stak. De edelen betoogden bij hertog Wenceslaus I dat ze de stad niet in mochten, waarop de hertog besloot orde op zaken te stellen. De poorten werden geopend, de adel trok binnen en Couterel vluchtte met 70 hem trouw gebleven ridders naar Tervuren.

## Veroordeling
Nu was Pieter Couterel bang voor een aanslag, en hij trok zich terug op Kasteel Asten, samen met een talrijke aanhang. Het nieuwe, hem vijandig gezinde, stadsbestuur van Leuven weigerde hem zijn lijfrente te betalen en hij trachtte iedere vijand die zich buiten Brabant begaf te pakken te krijgen. Bovendien smeedde hij complotten. Dit alles had weinig succes. De positie van de handwerkslieden werd weer slecht zoals vroeger. In 1364 viel Pieter Couterel in ongenade. De goederen van Pieter Couterel, waaronder de heerlijkheid Asten, werden verbeurd verklaard en hijzelf werd uit Brabant verbannen, en mogelijk zelfs vogelvrij verklaard. Pas later, toen de adel niets meer van hem te duchten had, mocht hij in 1369 naar Leuven terugkeren, waar hij uiteindelijk verarmd en vereenzaamd stierf.
Zijn dochter Gertrudis Couterel trouwde in 1355 met Hendrik van Cuijk, die in 1366 beleend werd met de heerlijkheid Asten.

## Herinnering
Pieter Couterel werd door sommige historici als een eerzuchtige machtswellusteling, door anderen als een vooruitstrevend emancipator gezien, die de Leuvense Jacob van Artevelde werd genoemd. Er is een beeld van hem aangebracht op de gevel van het Stadhuis van Leuven en in de gotische zaal van het stadhuis hangt een groot schilderij van André Hennebicq Pieter Coutereel verscheurt voor het volk van Leuven de voorrechten van de patriciërs (1890). Op het Ferdinand Smoldersplein, tegenover het Gerechtsgebouw, staat een standbeeld van Couterel van de hand van Georges Vandevoorde, ingehuldigd op 13 september 1936. In de twintigste eeuw werd ook de Kaertspelstraet hernoemd tot Pieter Coutereelstraat.

## Trivia
Voor de mogelijke etymologie van zijn naam, zie kouter.

title: Pieter Couterel

wikitext:
{{Infobox dynastie
| naam=Pieter Couterel
|afbeelding= Pieter Couterel.jpg
| leven=?
| functie=[[Lijst van heren en vrouwen van Asten|Heer van Asten]]
| periode=[[1362]]-[[1364]]
| voorganger=[[Hendrik van Stakenborg]]
| opvolger=[[Hendrik van Cuijk (1320)|Hendrik van Cuijk]]
| vader=?
| moeder=?
}}

'''Pieter Couterel''' (voornaam ook: 'Pe(e)ter' of 'Pierre', achternaam ook 'Cotterel', 'Coutreel', 'Cout(h)ereel' of 'Koutereel'; ca. 1320 - kort na 1373) was [[meier (bestuur)|meier]] van [[Leuven]] vanaf [[1348]]. Hoewel niet van adel of bijzonder rijk, werd hij niettemin door hertog [[Jan III van Brabant]] op deze hoge post benoemd. Hij kocht de heerlijkheid [[Asten (plaats)|Asten]] van [[Hendrik van Stakenborg]] en werd in [[1362]] hiermee beleend door de [[Wenceslaus I van Luxemburg|hertog van Brabant]] als teken van dank voor bewezen goede diensten. Sindsdien hadden de hertogen van Brabant veel meer over hun leenmannen te vertellen, want de familie [[Van Cuijk]] was voordien zeer machtig en regelde veel zaken zelf.

==Opstand te Leuven==
Pieter Couterel leidde in [[1360]] een volksopstand tegen het stadsbestuur van [[Leuven]]. De oorzaak was een slechte economische toestand ten gevolge van een crisis in de [[lakennijverheid]]. De verhouding tussen Couterel en het stadsbestuur was al slecht vanaf zijn aantreden als meier. Couterel koos positie voor de handwerkslieden en tegen de adel. Hij bezette het stadhuis en nam de schepenen gevangen. Hij werd nu heer van Leuven en was van mening dat, naast vertegenwoordigers van de adel, ook vertegenwoordigers van de handwerkslieden in het stadsbestuur dienden plaats te nemen.

Ondanks diverse pogingen tot vrede bleef het lang roerig. De adel ontvluchtte de stad en Couterel vulde het machtsvacuüm op en werd in [[1362]] tot burgemeester benoemd. Nu kon hij ook munten slaan en de inkomsten die hieruit voortvloeiden bereikten nimmer de kas van de stad. Er wordt beweerd dat Couterel deze in eigen zak stak. De edelen betoogden bij hertog Wenceslaus I dat ze de stad niet in mochten, waarop de hertog besloot orde op zaken te stellen. De poorten werden geopend, de adel trok binnen en Couterel vluchtte met 70 hem trouw gebleven ridders naar [[Tervuren]].

[[Afbeelding: Hennebicq Pieter Coutereel verscheurt de voorrechten.JPG|thumb|right|''Pieter Coutereel verscheurt voor het volk van Leuven de voorrechten van de patriciërs'' door [[André Hennebicq]]|400px]]
==Veroordeling==
Nu was Pieter Couterel bang voor een aanslag, en hij trok zich terug op [[Kasteel Asten]], samen met een talrijke aanhang. Het nieuwe, hem vijandig gezinde, stadsbestuur van Leuven weigerde hem zijn lijfrente te betalen en hij trachtte iedere vijand die zich buiten Brabant begaf te pakken te krijgen. Bovendien smeedde hij complotten. Dit alles had weinig succes. De positie van de handwerkslieden werd weer slecht zoals vroeger. In [[1364]] viel Pieter Couterel in ongenade. De goederen van Pieter Couterel, waaronder de heerlijkheid Asten, werden verbeurd verklaard en hijzelf werd uit [[Hertogdom Brabant|Brabant]] verbannen, en mogelijk zelfs [[vogelvrij]] verklaard. Pas later, toen de adel niets meer van hem te duchten had, mocht hij in [[1369]] naar Leuven terugkeren, waar hij uiteindelijk verarmd en vereenzaamd stierf.

Zijn dochter [[Gertrudis Couterel]] trouwde in [[1355]] met [[Hendrik van Cuijk (1320-1371)|Hendrik van Cuijk]], die in [[1366]] beleend werd met de heerlijkheid [[Asten (plaats)|Asten]].

==Herinnering==
Pieter Couterel werd door sommige historici als een eerzuchtige machtswellusteling, door anderen als een vooruitstrevend emancipator gezien, die de ''Leuvense [[Jacob van Artevelde]]'' werd genoemd. Er is een beeld van hem aangebracht op de gevel van het [[Stadhuis (Leuven)|Stadhuis van Leuven]] en in de gotische zaal van het stadhuis hangt een groot schilderij van [[André Hennebicq]] ''Pieter Coutereel verscheurt voor het volk van Leuven de voorrechten van de patriciërs'' (1890). Op het Ferdinand Smoldersplein, tegenover het [[Gerechtsgebouw Leuven|Gerechtsgebouw]], staat een standbeeld van Couterel van de hand van Georges Vandevoorde, ingehuldigd op 13 september 1936. In de twintigste eeuw werd ook de Kaertspelstraet hernoemd tot Pieter Coutereelstraat.

==Trivia==
Voor de mogelijke [[etymologie]] van zijn naam, zie [[kouter (geografie)|kouter]].

==Literatuur==
*Raymond Van Uytven, "Peter Couthereel en de troebelen te Leuven van 1350 tot 1363. Kritische nota over de persoon van een hertogelijk ambtenaar en zijn rol in de politieke geschiedenis van Brabant en Leuven", in: ''Mededelingen van de Geschied- en Oudheidkundige Kring voor Leuven en Omgeving'', 1963, p. 63-97

{{Commonscat|Pieter Coutereel}}

{{DEFAULTSORT:Couterel, P}}
[[Categorie:Heer van Asten|Pieter C]]
[[Categorie:Burgemeester van Leuven]]
[[Categorie:Adel in de Nederlanden in de 14e eeuw]]
[[Categorie:Voorman in het hertogdom Brabant]]

title: Heer van Asten

Voorganger: Hendrik van Stakenborg

Opvolger: Hendrik van Cuijk


text:
# Micropterus treculii
Micropterus treculii is een straalvinnige vissensoort uit de familie van de zonnebaarzen (Centrarchidae). De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1874 door Vaillant & Bocourt.

title: Micropterus treculii

wikitext:
{{Taxobox straalvinnige
| titelweergave = cursief
| naam = ''Micropterus treculii''
| afbeelding = Guadalupe bass - Micropterus treculii.jpg
| orde = [[Perciformes]]
| familie = [[Centrarchidae]] ([[Zonnebaarzen]])
| geslacht = ''[[Micropterus]]''
| w-naam = ''Micropterus treculii''
| auteur = Vaillant & Bocourt
| datum = 1874
| haakjes = ja
| commons = Category:Micropterus treculii
| species = Micropterus treculii
|status=NT|statusbron=2012|rl-id=13405}}
'''''Micropterus treculii''''' is een [[Straalvinnigen|straalvinnige]] [[vissen (dieren)|vissensoort]] uit de familie van de [[Zonnebaarzen|zonnebaarzen (Centrarchidae)]].<ref>{{Link FishBase species|genus=Micropterus|species=treculii|month=02|year=2013}}</ref> De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1874 door Vaillant & Bocourt.
{{Appendix}}
{{beginnetje|biologie|2013|02|27}}

[[Categorie:Zonnebaarzen]]

title: Micropterus treculii · IUCN-status: Gevoelig (2012)

Stam: Chordata (Chordadieren)

Superklasse: Osteichthyes (Beenvisachtigen)

Klasse: Actinopterygii (Straalvinnigen)

Orde: Perciformes

Familie: Centrarchidae (Zonnebaarzen)

Geslacht: Micropterus

title: Soort

Portaal: Biologie · Vissen


text:
# Mollerusstraat 3 (Baarn)
De villa Mollerusstraat 3 is een gemeentelijk monument in de Mollerusstraat in Baarn in de provincie Utrecht.
De villa is gebouwd tussen 1875-1880 en heeft twee bouwlagen en haaks op elkaar staande zadeldaken. Het rechter deel heeft een erker, links is een serre. De geveltop en de daklijsten zijn in chaletstijl. Aan het gebouw zitten veel decoraties in uiteenlopende stijlen.

title: Mollerusstraat 3 (Baarn)

wikitext:
{{Infobox gebouw
| naam          = Mollerusstraat 3
| afbeelding    = Baarn Mollerusstraat3.JPG
| onderschrift  = [[Bestand:Monumentenbordje Baarn.jpg|15px]] Mollerusstraat 3 (2013)
| locatie       = Mollerusstraat 3, [[Baarn]]
| oorspronkelijke functie = woning
| gebruik       =
| start         =
| gereed        = ±1877
| opening       =
| sluiting      =
| verbouwing    =
| status        =
| bouwstijl     = eclectisch
| monumentstatus= [[Gemeentelijk monument]]
| monumentnummer=
| architect     =
| eigenaar      =
| lijst         =
| mapname       =
| lat_deg       =
| lat_min       =
| lat_sec       =
| lat_dir       = N
| lon_deg       =
| lon_min       =
| lon_sec       =
| lon_dir       = E
}}
De villa '''Mollerusstraat 3''' is een [[gemeentelijk monument]] in de Mollerusstraat in [[Baarn]] in de provincie [[Utrecht (provincie)|Utrecht]].

De villa is gebouwd tussen 1875-1880 en heeft twee bouwlagen en haaks op elkaar staande zadeldaken. Het rechter deel heeft een erker, links is een [[serre (bouwwerk)|serre]]. De geveltop en de daklijsten zijn in [[chaletstijl]]. Aan het gebouw zitten veel decoraties in uiteenlopende stijlen.

== Zie ook ==
*[[Lijst van gemeentelijke monumenten in Baarn]]

{{Appendix|2=
*''Baarn, geschiedenis en architectuur'', Fred Gaasbeek, Jan van ’t Hof en Maarten Koenders, Zeist 1994
}}
{{Coor title dms|52|12|42.18|N|5|17|22.64|E|type:landmark_scale:391}}

[[Categorie:Villa in Baarn]]
[[Categorie:Gemeentelijk monument in Baarn]]

title: Locatie

Locatie: Mollerusstraat 3, Baarn

Coördinaten: 52° 13′ NB, 5° 17′ OL

title: Status en tijdlijn

Oorspr. functie: woning

title: Architectuur

Bouwstijl: eclectisch

title: Erkenning

Monumentstatus: Gemeentelijk monument

Portaal: Civiele techniek en bouwkunde


text:
# Klinkenborgh
De Klinkenborgh is een monumentale boerderij aan de Oudedijk in Pieterburen in de Nederlandse provincie Groningen.

## Beschrijving
De Klinkenborgh is een villaboerderij van het kop-romptype. De boerderij is in 1924 gebouwd naar een ontwerp van de architect Willem Reitsema. Hij ontwierp de boerderij in de trant van de Amsterdamse School. Een soortgelijke boerderij, de Kooienburg, had hij een jaar daarvoor gerealiseerd in Zuurdijk. Een van de schuren van de boerderij de Klinkenborgh werd al in 1837 gebouwd. Het woongedeelte (de kop) aan de oostzijde is met een halsachtig gedeelte verbonden met de grote boerenschuur (de romp) aan de westzijde.
De villa is gebouwd van donkere baksteen en vertoont een symmetrisch patroon van geometrische vlakken, evenals Reitsma bij de vormgeving van Kooiburg gebruikte. Een andere overeenkomst is het grote tentdak met dakkapel en bekroond met een schoorsteen.
Het woonhuis heeft een granitovloer, een fraaie trappartij en een marmeren schouw.
- Voorhuis

title: Klinkenborgh

wikitext:
[[Bestand:Oudedijk15 Pieterburen.jpg|thumb|260px|De Klinkenborgh aan de Oudedijk in Pieterburen]]
De '''Klinkenborgh''' is een monumentale boerderij aan de Oudedijk in [[Pieterburen]] in de [[Nederland]]se provincie [[Groningen (provincie)|Groningen]].

==Beschrijving==
De Klinkenborgh is een villaboerderij van het [[Kop-hals-rompboerderij |kop-romptype]]. De boerderij is in 1924 gebouwd naar een ontwerp van de architect [[Willem Reitsema]]. Hij ontwierp de boerderij in de trant van de [[Amsterdamse School (bouwstijl)|Amsterdamse School]]. Een soortgelijke boerderij<ref>De Kooienburg heeft echter een duidelijker halsgedeelte en een driekapsschuur, de Klinkenborgh heeft een minder geprononceerd halsgedeelte en een tweekapsschuur</ref>, de [[Kooienburg]], had hij een jaar daarvoor gerealiseerd in [[Zuurdijk]]<ref>Panman, Margriet en Jans Possel (1992) ''Architectuur en stedebouw in Groningen: 1850-1940'', uitg. Waanders, Zwolle en Rijksdienst voor de Monumentenzorg, Zeist, ISBN 90 6630 374 3</ref>. Een van de schuren van de boerderij ''de Klinkenborgh'' werd al in 1837 gebouwd<ref>Stenvert 1998:186</ref>. Het woongedeelte (de kop) aan de oostzijde is met een halsachtig gedeelte verbonden met de grote boerenschuur (de romp) aan de westzijde.

De villa is gebouwd van donkere baksteen en vertoont een symmetrisch patroon van geometrische vlakken, evenals Reitsma bij de vormgeving van Kooiburg gebruikte. Een andere overeenkomst is het grote tentdak met dakkapel en bekroond met een schoorsteen.

Het woonhuis heeft een granitovloer, een fraaie trappartij en een marmeren schouw.

<gallery heights=200 widths=250>
Pieterburen - Oudedijk 15 - Klinkenborgh.jpg|Voorhuis
|
</gallery>

{{Appendix|1=bron|2=
* Stenvert, Ronald (et al.) (1998) ''Monumenten in Nederland - Groningen'' (1998) uitg. Waanders, Zwolle [https://www.dbnl.org/tekst/sten009monu04_01/sten009monu04_01_0102.php ]
----
'''Noten'''
{{References}}
}}
{{Coor title dms|53|24|21.19|N|6|27|49.46|E|scale:500}}

[[Categorie:Boerderij in Groningen (provincie)]]
[[Categorie:Bouwwerk in Het Hogeland]]