text:
# Olios ensiger
Olios ensiger is een spinnensoort in de taxonomische indeling van de jachtkrabspinnen (Sparassidae).
Het dier behoort tot het geslacht Olios. De wetenschappelijke naam van de soort werd voor het eerst geldig gepubliceerd in 1900 door Frederick Octavius Pickard-Cambridge.

title: Olios ensiger

wikitext:
{{Taxobox spin
| naam              = ''Olios ensiger''
| titelweergave     = cursief
| afbeelding        =
| afbeeldingtekst   =
| familie           = [[Jachtkrabspinnen|Sparassidae]] (Jachtkrabspinnen)
| geslacht          = ''[[Olios]]''
| auteur            = [[Frederick Octavius Pickard-Cambridge]]
| datum             = 1900
| haakjes           = ja
}}
'''''Olios ensiger''''' is een [[spinnen (dieren)|spinnen]][[soort]] in de taxonomische indeling van de [[Jachtkrabspinnen|jachtkrabspinnen (Sparassidae)]].<ref>{{aut|Platnick, Norman I.}} (2010): [http://research.amnh.org/entomology/spiders/catalog/ The world spider catalog], version 10.5. ''American Museum of Natural History''. [https://web.archive.org/web/20090312050907/http://research.amnh.org:80/entomology/spiders/catalog/ Gearchiveerd] op 12 maart 2009.</ref>

Het dier behoort tot het geslacht ''[[Olios]]''. De wetenschappelijke naam van de soort werd voor het eerst geldig gepubliceerd in 1900 door [[Frederick Octavius Pickard-Cambridge]].

{{Appendix}}
{{beginnetje|biologie|2011|10|21}}

[[Categorie:Olios|ensiger]]

title: Olios ensiger

Klasse: Arachnida (Spinachtigen)

Orde: Araneae (Spinnen)

Familie: Sparassidae (Jachtkrabspinnen)

Geslacht: Olios

title: Soort


text:
# Pferdsdorf (Krauthausen)
Pferdsdorf is een dorp in de Duitse gemeente Krauthausen in het Wartburgkreis in Thüringen. In  1957 fuseerde het dorp met het naastgelegen Spichra. Deze fusiegemeente ging in 1994 op in de gemeente Krauthausen.

wikiname: nlwiki

title: Pferdsdorf (Krauthausen)

in_language: nl

wikitext:
{{Infobox plaats in Duitsland
| land      = Duitsland
| naam      = Pferdsdorf
| wapen     =
| area      = Thüringen
| mapname   = Thüringen
| subarea   = Wartburgkreis
| gemeente  = [[Krauthausen (Thüringen)|Krauthausen]]
| km2       =
| inwoners  =
| census    =
| dichtheid =
| hoogte    = 208
| flag      =
| coa       =
| postcode  = 99819
| netnummer = 036926
| web       =
| lat_deg   = 51
| lat_min   = 1
| lat_sec   = 22
| lat_dir   = N
| lon_deg   = 10
| lon_min   = 13
| lon_sec   = 28
| lon_dir   = E
| image     = WAK_PFERDSDORF_KIRCHE2.jpg
| caption   =
}}
'''Pferdsdorf''' is een dorp in de [[Duitsland|Duitse]] gemeente [[Krauthausen (Thüringen)|Krauthausen]] in het [[Wartburgkreis]] in [[Thüringen (deelstaat)|Thüringen]]. In  1957 fuseerde het dorp met het naastgelegen [[Spichra]]. Deze fusiegemeente ging in 1994 op in de gemeente Krauthausen.

{{Coor title dms|51|1|22|N|10|13|28|E|type:city_scale:50000_region:DE}}

[[Categorie:Plaats in Thüringen]]

title: Situering

Deelstaat: Thüringen

Landkreis: Wartburgkreis

Gemeente: Krauthausen

Coördinaten: 51° 1′ NB, 10° 13′ OL

title: Algemeen

title: Overig

title: Foto's

Portaal: Duitsland


text:
# Cerithiella nucleoproducta
Cerithiella nucleoproducta is een slakkensoort uit de familie van de Newtoniellidae. De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1956 door Dell.

title: Cerithiella nucleoproducta

wikitext:
{{Taxobox
| titelweergave = cursief
| naam = ''Cerithiella nucleoproducta''
| afbeelding =
| rijk = [[Dieren (biologie)|Animalia]] (Dieren)
| stam = [[Weekdieren|Mollusca]] (Weekdieren)
| klasse = [[Slakken|Gastropoda]] (Slakken of buikpotigen)
| clade1 = [[Caenogastropoda]]
| familie = [[Newtoniellidae]]
| geslacht = ''[[Cerithiella]]''
| auteur = Dell
| datum = 1956
| haakjes = ja
| worms = 598679
| synoniem = * ''Euseila nucleoproducta'' (Dell, 1956)
* ''Mendax nucleoproducta'' Dell, 1956
}}
'''''Cerithiella nucleoproducta''''' is een [[slakken|slakkensoort]] uit de familie van de [[Newtoniellidae]].<ref>Rosenberg, G. (2012). <i>Cerithiella nucleoproducta</i> (Dell, 1956). Geraadpleegd via:  World Register of Marine Species op http://www.marinespecies.org/aphia.php?p=taxdetails&id=598679</ref> De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1956 door Dell.

{{Appendix}}
{{beginnetje|biologie|2013|03|09}}

[[Categorie:Newtoniellidae]]

title: Cerithiella nucleoproducta

Rijk: Animalia (Dieren)

Stam: Mollusca (Weekdieren)

Klasse: Gastropoda (Slakken of buikpotigen)

Clade: Caenogastropoda

Familie: Newtoniellidae

Geslacht: Cerithiella

title: Synoniemen

Portaal: Biologie


text:
# Tipula (Ramatipula) bagchiana
Tipula (Ramatipula) bagchiana is een tweevleugelige uit de familie langpootmuggen (Tipulidae). De soort komt voor in het Oriëntaals gebied.

title: Tipula (Ramatipula) bagchiana

wikitext:
{{Taxobox insect
| titelweergave = ''Tipula (Ramatipula) bagchiana''
| naam = ''Tipula (Ramatipula) bagchiana''
| afbeelding =
| afbeeldingtekst =
| orde = [[Diptera]] (Tweevleugeligen)
| familie = [[Tipulidae]] (Langpootmuggen)
| geslacht = ''[[Tipula]]''
| w-naam = ''Tipula (Ramatipula) bagchiana''
| auteur = Alexander
| datum = 1971
| haakjes =
| commons =
| species =
}}
'''''Tipula (Ramatipula) bagchiana''''' is een [[Tweevleugeligen|tweevleugelige]] uit de familie [[langpootmuggen]] (Tipulidae). De soort komt voor in het [[Oriëntaals gebied]].

{{Beginnetje|biologie|2=2011|3=07|4=03}}

[[Categorie:Tipula|bagchiana]]
[[Categorie:Langpootmug uit het Oriëntaals gebied]]

title: Tipula (Ramatipula) bagchiana

Stam: Arthropoda (Geleedpotigen)

Klasse: Insecta (Insecten)

Orde: Diptera (Tweevleugeligen)

Familie: Tipulidae (Langpootmuggen)

Geslacht: Tipula

title: Soort

Portaal: Biologie · Insecten


text:
# Fiber to the curb
Fiber to the Curb of Fiber to the Cabinet is de techniek waarbij een breedbandverbinding op een glasvezelkabel (fiber) gezet wordt. De glasvezel overbrugt voor een groot stuk de lange afstand van de koperdraad (local loop) tussen de telefooncentrale en de eindgebruiker. Enkel tussen de eindgebruiker en de kabelverdeler wordt nog koperdraad of coaxkabel gebruikt. Door het gebruik van deze techniek ontstaat een hybride netwerk.
Deze techniek wordt toegepast om een hogere bandbreedte te kunnen aanbieden met VDSL en VDSL2 voor koper waardoor het in de toekomst mogelijk wordt om digitale televisie en video on demand in hdtv-kwaliteit aan te bieden. Voor coaxkabel wordt DOCSIS gebruikt voor internet.

## Technische uiteenzetting
Het probleem van de oude koperdraden is dat ze vaak enkele kilometers lang zijn. Hierdoor is de verzwakking van het signaal groot, en is ze onderhevig aan ruis. De ADSL-techniek is goed toepasbaar op afstanden tot maximaal 6 km. Voor VDSL ligt de maximale afstand nog veel lager; maximaal 2,1 km.
Om de nieuwste technologieën inzake multimedia zoals digitale televisie, video on demand, MPEG-2 enzoverder te kunnen aanbieden aan de klant, volstaat de snelheid van ADSL (4-8 Mb/s) op lange termijn niet meer. Vanwege de grote afstand tot de telefooncentrale dreigden vele potentiële klanten niet in aanmerking te komen voor VDSL.
Hierdoor is het ganse telefoonnetwerk opnieuw uitgetekend, gebruikmakende van glasvezelkabel die de grootste afstand van de telefoonnlijn overbrugt. Men vervangt het stuk koperdraad (Twisted pair) tussen de wijkcentrale en de kabelverdeler (straatkast) door een glasvezelkabel. In de straatkast maakt de Optical Network Unit (ONU) de overgang tussen de glasvezelkabel (optisch) en de koperdraad (elektrisch). Een ONU kan gebruikt worden om ongeveer 16 koperdraden aan te sluiten. De klassieke DSLAM hoeft zich nu niet langer in de telefooncentrale te bevinden, maar bijvoorbeeld ook in de kabelverdeler enkele honderden meters van de eindgebruiker, waardoor de VDSL- of VDSL2-techniek wel kan worden toegepast.

## Gelijkaardige toepassingen
Fiber to the NeighbourhoodHierbij wordt een glasvezelkabel gelegd tussen de telefooncentrale en de kabelverdeler van een woonwijk.
Fiber to the PremisesDe glasvezelkabel verbindt de telefooncentrale met een gebouw waar vele telefoon- en ADSL-aansluitingen nodig zijn, bijvoorbeeld kantoorgebouwen en appartementen.
Fiber to the Home ofwel glasvezelverbinding tot aan de woningDe volledige local loop wordt hier vervangen door een glasvezelkabel. Enkel de bedrading in de woning van de eindgebruiker bestaat nog uit koperdraad.

title: Fiber to the curb

wikitext:
'''Fiber to the Curb''' of '''Fiber to the Cabinet''' is de techniek waarbij een breedbandverbinding op een [[glasvezel]]kabel (fiber) gezet wordt. De glasvezel overbrugt voor een groot stuk de lange afstand van de [[koperdraad]] ([[Last-mile (telecommunicatie)|local loop]]) tussen de [[telefooncentrale]] en de eindgebruiker. Enkel tussen de eindgebruiker en de [[Remote optical platform|kabelverdeler]] wordt nog koperdraad of [[coaxkabel]] gebruikt. Door het gebruik van deze techniek ontstaat een hybride netwerk.

Deze techniek wordt toegepast om een hogere bandbreedte te kunnen aanbieden met [[VDSL]] en [[VDSL2]] voor koper waardoor het in de toekomst mogelijk wordt om [[digitale televisie]] en [[video on demand]] in [[hdtv]]-kwaliteit aan te bieden. Voor coaxkabel wordt [[Data Over Cable Service Interface Specification|DOCSIS]] gebruikt voor internet.

==Technische uiteenzetting==
Het probleem van de oude koperdraden is dat ze vaak enkele kilometers lang zijn. Hierdoor is de verzwakking van het signaal groot, en is ze onderhevig aan ruis. De [[ADSL]]-techniek is goed toepasbaar op afstanden tot maximaal 6 km. Voor [[VDSL]] ligt de maximale afstand nog veel lager; maximaal 2,1 km.

Om de nieuwste technologieën inzake multimedia zoals [[digitale televisie]], [[video on demand]], [[MPEG-2]] enzoverder te kunnen aanbieden aan de klant, volstaat de snelheid van [[ADSL]] (4-8 Mb/s) op lange termijn niet meer. Vanwege de grote afstand tot de telefooncentrale dreigden vele potentiële klanten niet in aanmerking te komen voor [[VDSL]].

Hierdoor is het ganse telefoonnetwerk opnieuw uitgetekend, gebruikmakende van [[glasvezel]]kabel die de grootste afstand van de telefoonnlijn overbrugt. Men vervangt het stuk koperdraad ([[Twisted pair]]) tussen de wijkcentrale en de kabelverdeler (straatkast) door een [[glasvezel]]kabel. In de straatkast maakt de [[Optical Network Unit]] (ONU) de overgang tussen de [[glasvezel]]kabel (optisch) en de koperdraad (elektrisch). Een ONU kan gebruikt worden om ongeveer 16 koperdraden aan te sluiten. De klassieke [[DSLAM]] hoeft zich nu niet langer in de telefooncentrale te bevinden, maar bijvoorbeeld ook in de kabelverdeler enkele honderden meters van de eindgebruiker, waardoor de [[VDSL]]- of [[VDSL2]]-techniek wel kan worden toegepast.

==Gelijkaardige toepassingen==
; Fiber to the Neighbourhood: Hierbij wordt een [[glasvezel]]kabel gelegd tussen de telefooncentrale en de kabelverdeler van een woonwijk.
; Fiber to the Premises: De [[glasvezel]]kabel verbindt de telefooncentrale met een gebouw waar vele telefoon- en ADSL-aansluitingen nodig zijn, bijvoorbeeld kantoorgebouwen en appartementen.
; Fiber to the Home ofwel [[Glasvezelaansluiting|glasvezelverbinding tot aan de woning]]: De volledige [[Last-mile (telecommunicatie)|local loop]] wordt hier vervangen door een glasvezelkabel. Enkel de bedrading in de woning van de eindgebruiker bestaat nog uit koperdraad.

==Zie ook==
* [[Fiber to the x]]
* [[Glasvezelaansluiting]]
* [[VDSL]]
* [[VDSL2]]
* [[Fusielassen]]
* [[Optical time-domain reflectometer]]

{{Appendix|2=
* IPTV information, [http://www.iptvinformation.net/CategoryView,category,FTTC.aspx , Fiber to the Curb (FTTC)]
* Computer Networks, 4th Edition, Andrew S. Tanenbaum, Pearson International
}}

[[Categorie:Internet]]
[[Categorie:Computernetwerk]]
[[Categorie:Telefonie]]


text:
# Disphragis salma
Disphragis salma is een vlinder uit de familie van de tandvlinders (Notodontidae). De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1937 door William Schaus.

## Type
- syntypes: "males"
- instituut: USNM Smithsonian Institution, Washington, U.S.A.
- typelocatie: "Brazil, Itatiaya"

title: Disphragis salma

wikitext:
{{Taxobox vlinder
| naam = ''Disphragis salma''
| titelweergave = cursief
| afbeelding =
| familie = [[Tandvlinders|Notodontidae]] (Tandvlinders)
| onderfamilie = [[Heterocampinae]]
| geslacht = ''[[Disphragis]]''
| w-naam = ''Disphragis salma''
| auteur = [[William Schaus|Schaus]]
| datum = 1937
| haakjes =
| commons =
| species =
}}

'''''Disphragis salma''''' is een [[Vlinders|vlinder]] uit de familie van de [[tandvlinders]] (Notodontidae).<ref>{{Brontabel|9999-Lepindex}}</ref> De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1937 door [[William Schaus]].

== Type ==
* [[syntype]]s: "males"
* instituut: [[National Museum of Natural History|USNM]] Smithsonian Institution, Washington, U.S.A.
* [[typelocatie]]: "Brazil, Itatiaya"

{{Appendix|2=
* {{aut|Schintlmeister, A.}}, 2013: ''World Catalogue of Insects: Notodontidae & Oenosandridae (Lepidoptera)'' '''11''': 1-608.
{{References}}
}}
{{beginnetje|biologie|2013|04|11}}

[[Categorie:Disphragis|salma]]

title: Disphragis salma

Orde: Lepidoptera (Vlinders)

Familie: Notodontidae (Tandvlinders)

Onderfamilie: Heterocampinae

Geslacht: Disphragis

title: Soort


text:
# Paramore
Paramore is een Amerikaanse rockband uit Franklin, Tennessee, die ontstaan is in 2004. De band bestaat momenteel uit Hayley Williams (leadzangeres), Taylor York (gitarist) en Zac Farro (drummer). Het debuutalbum All We Know Is Falling werd in 2005 uitgebracht. Het tweede album Riot! kwam uit in 2007 en met dit album hebben ze meerdere gouden en platina platen behaald. Het derde album Brand New Eyes kwam uit in 2009 en is op dit moment het album waarmee ze hun op een na hoogste stand behaald hebben in de hitlijsten. Het vierde album Paramore kwam uit in 2013. Met het nummer Ain't It Fun wint de band een Grammy Award, voor Best Rock Song. Na een pauze van twee jaar kwam op 12 maart 2017 hun vijfde studioalbum uit, genaamd After Laughter. Dit album heeft een andere sound dan de eerdere albums.

## Geschiedenis

### 2002-04: Het begin van de band
In 2002 verhuisde Hayley Williams op 13-jarige leeftijd van Meridian, Mississippi naar Franklin, Tennessee, waar ze de broers Josh en Zac Farro ontmoette op een wekelijks programma voor studenten met thuisscholing. Kort nadat ze arriveerde, begon ze met zanglessen van Brett Manning. Voor het vormen van Paramore zaten Hayley en Jeremy samen met een vriend, Kimee Read, in een funkcoverband genaamd The Factory, terwijl Josh en Zac samen oefenden na school. De andere leden van wat snel Paramore zou zijn, waren nogal geprikkeld wat betreft het hebben van een vrouwelijke leadzangeres, maar omdat ze goede vrienden waren begon Hayley met het schrijven van nummers voor de broers. Hayley heeft over haar eerste ontmoeting met de jongens het volgende gezegd: "Ze waren de eerste mensen die ik ontmoet heb, die net zo gepassioneerd waren over muziek als ik dat was.” De band is officieel gevormd in 2004 door Josh Farro (leadgitarist en achtergrondzang), Zac Farro (drummer), Jeremy Davis (bassist) en Hayley Williams (leadzangeres) waar later de buurjongen van Hayley, Jason Bynum (gitarist) nog aan toegevoegd werd. Jeremy was in eerste instantie verbaasd over het feit dat de drummer pas 12 jaar oud was. Hij gaf toe dat hij "heel heel heel heel erg weinig geloof had in iedereen in de band vanwege hun leeftijd. Hij herinnert zich nog dat hij dacht 'dit gaat niet werken want deze jongen is veel te jong', maar de eerste oefendag was geweldig, ze waren zeker op de goede weg". Volgens Hayley komt de naam Paramore van de geboortenaam van de moeder van een van hun eerste basspelers. Toen de groep de betekenis leerde van het woord Paramour (namelijk "geheime aanbidder") hebben ze besloten om de naam te gebruiken, gespeld als Paramore.
Hayley was origineel ingeschreven bij Atlantic Records als een soloartiest, in 2003. Ze was geïntroduceerd bij Atlantic A&R Tom Storms via Kent Marcus en Jim Zumwalt, advocaten van de managers Dave Steunebrink en Richard Williams, en werd uiteindelijk ingeschreven bij Atlantic door Jason Flom. Dave Steunebrink en Richard Williams hebben haar uiteindelijk ontdekt en ingeschreven bij een productiedeal die later is uitgebracht door Atlantic. Het oorspronkelijke plan van de platenlabel was om haar te veranderen in een popzangeres, maar Hayley weigerde dit omdat ze alternatieve rock wilde spelen met een band. In een interview met HitQuarters vertelde de bands A&R van Atlantic, Steve Robertson, dat ze zeker wilde weten dat ze niet naar haar keken als een standaard popprinses. Ze wilde zeker weten dat zij en haar band de kans kregen om te laten zien wat ze konden als een rockband, terwijl ze hun eigen nummers schreven. De Label Staff besloot uiteindelijk om in te stemmen met haar wensen. Het originele managementteam van de band bestond toen uit Dave Steunebrink, Creed Manager Jeff Hanson en Hansons assistent Mark Mercado.
Het was officieel de bedoeling dat Paramore hun muziek zou uitbrengen op het platenlabel Atlantic Records, maar hun marketingteam besloot dat het beter zou zijn voor het imago van de band om ze niet aangesloten te hebben bij een grote platenmaatschappij. In plaats daarvan gaven ze hun muziek uit via een kleinere platenlabel, genaamd Fueled by Ramen. Lyor Cohen, hoofd van de Warner Music Group, had Fueled by Ramen al aangesteld als een platenmaatschappij waar ze een partnerschap mee moesten beginnen en er werd besloten dat de rock label een perfecte match zou zijn voor Paramore. Volgens Robertson wist de ceo van Fueled by Ramen, John Janick, gelijk wat hij met de band moest toen de band aan hem geïntroduceerd werd. Janick ging naar een Taste of Chaos optreden in Orlando, Florida, om de band live te zien optreden. In april 2005, na een kleiner, privéoptreden in een warenhuis, werd de band ingeschreven bij Atlantic Record en Fueled by Ramen.
Het eerste nummer dat de band samen schreef was "Conspiracy". Dit nummer is later gebruikt op hun debuutalbum. In 2004 waren ze een opvallende band bij Purple Door. Op dit moment waren ze aan het toeren in het zuidoosten, meestal heen en weer gereden door de ouders van Hayley.

### 2005-06: All We Know Is Falling
Paramore reisde terug naar Orlando, Florida, maar kort na aankomst verliet Jeremy Davis de band om persoonlijke redenen. De overgebleven vier leden van Paramore gingen verder met het album. Ze schreven "All We Know" over zijn verlaten van de band en besloten later "All We Know Is Falling" te baseren op het concept van "All We Know". De voorkant van het album liet hun verdriet zien, zoals Hayley Williams uitlegt: "De bank op de cover van All We Know is Falling laat zien dat er niemand op zit, en de schaduw die wegloopt; het gaat allemaal over Jeremy die ons verlaat en het voelt voor ons alsof er een lege plek is." Het opnemen duurde drie weken en het promotiemateriaal bevatte alleen de vier overgebleven bandleden.
Voor de tour voegde de band John Hembree (bassist) toe aan de opstelling om de plek van Jeremy Davis in te nemen. Tijdens die zomer was Paramore een aanbevolen band bij the Shira Girl-stage van de Warped Tour in 2005. Jeremy Davis kwam, nadat de band hem gevraagd had, weer terug bij Paramore, na een pauze van vijf maanden. Hij verving John Hembree. "All We Know Is Falling" werd uitgebracht op 24 juli 2005 en bereikte de 30ste plaats op de Billboard's Heatseekers-hitlijsten. Paramore bracht "Pressure" uit als hun eerste single, met een video geregisseerd door Shane Drake, maar het nummer kwam niet in de hitlijsten. In juli werd "Emergency" uitgebracht als hun tweede single, weer geregisseerd door Shane Drake, met Hunter Lamb op de ritmische gitaar, die Jason Bynum verving. De video liet Paramore zien in een ander optreden, dit keer met bloederige kostuums. Hun derde single, "All We Know", werd uitgegeven met gelimiteerde zendtijd; de video bestond uit een collectie van live-optredens en backstagemateriaal.
In januari 2006 nam de band deel aan de Winter Go West-tour, waar ze samen speelden met de bands Amber Pacific en The Lashes uit Seattle. In februari was Hayley Williams een aanbevolen artiest op "Keep Dreaming Upside Down" door October Fall. In de lente van 2006 was Paramore een openingsact op de hoofdacts van de tours van zowel Bayside en niet veel later ook The Rocket Summer. Ze toerden in het Verenigd Koninkrijk van 5 oktober 2006 tot en met 15 oktober 2006, waar ze eindigden in Londen bij The Mean Fiddler. Daarna coverde de band "My Hero" van de Foo Fighters, voor de Sound of Superman-soundtrack, die uitgegeven werd op 26 juni 2006.
Tijdens de zomer van 2006 speelde Paramore een deel van de Warped Tour, vooral op de Volcom en Hurley Stages, en hun eerste avond op de Main Stage was op een dag in hun thuisplaats, namelijk Nashville. Een van hun eerste Amerikaanse hoofdtournees begon op 2 augustus 2006, met uitverkochte kaartjes en als support acts This Providdence, Cute Is What We Aim For en Hit the Lights op hun laatste show in Nashville. Dat jaar stemde mensen voor Paramore als de "Best New Band", en werd Hayley Williams door de lezers van het Britse Magazine Kerrang! gestemd tot "No. 2 Sexiest Female".
In 2007 verliet Hunter Lamb de groep omdat hij ging trouwen. Paramore ging verder als een kwartet. Paramore werd toen als een band benoemd waar je op moest letten voor hun "New Noise 2007"-artikel.
Paramore was nog een keer 'featured' bij het magazine Kerrang!, maar Hayley Williams vond dat het artikel geen goed portret was van de band, omdat er vooral gefocust werd op haar als hoofdonderdeel van de band. Daarna liet Hayley weten in een post van de LiveJournal van de band dat ze "het ook gedaan zouden kunnen hebben zonder een cover-artikel. Dat het ze spijt als het iemand van Kerrang! Beledigd maar niet denkt dat er ook maar iets van waarheid in dat artikel stond". In april werd Hayleys zang 'featured' in "Then Came To Kill" door The Chariot. Verder waren ze een hoofdact in een tour met This Providence, The Almost en Love Arcade in 2007.

### 2007-08: Riot!
Paramore begon met het opnemen van hun tweede album, Riot!, in januari 2007, en eindigde de productie in maart. Zonder Hunter Lamb moest de leadgitarist Josh Farro beide gitaaronderdelen spelen voor het album. Taylor York, die al eerder in een band met de broers Farro gezeten had voordat ze Hayley Williams ontmoet hadden, sloot zich aan bij de band als vervanging voor Hunter Lamb. Nadat de producers Neal Avrond en Howard Benson in de gunst probeerden te komen bij Paramore, koos Paramore er uiteindelijk voor om Riot! Op te nemen met de New Jersey-producer David Bendeth (Your Vegas, Breaking Benjamin) en brachten ze het album uit op 12 juni 2007. Riot! Kwam binnen op de Billboard 200-hitlijst op nummer 20, de UK-hitlijst op nummer 24, en verkocht 44.000 exemplaren in de eerste week in de Verenigde Staten. De naam Riot! Werd gekozen omdat het "een plotselinge uitbarsting van ongecontroleerde emotie" betekent en het was een woord dat "het allemaal in zich had". De eerste single van het album, uitgegeven op 21 juni 2007, genaamd "Misery Business" is volgens Hayley Williams "eerlijker dan alles wat ze geschreven heeft en de jongens matchten die emotie met hun muziek". In de zomer van 2007 deed Paramore voor de derde keer mee aan de Warped Tour, en postte verslagen van hun trip op de yourhereblog voor/van MTV.
Hun muziekvideo voor "Crushcrushcrush" was op 11 oktober 2007 hun televisiedebuut op de televisie van de Verenigde Staten als de volgende single van Riot!. De video bevatte de band, optredend in een verlaten woestijn, terwijl ze begluurd werden, en later vernietigde ze hun spullen. De single werd in de Verenigde Staten uitgebracht op 19 november 2007, en werd beschikbaar in het Verenigd Koninkrijk op 12 november 2007. Hayley Williams heeft zang opgenomen voor de nummers "The Church Channel" en "Plea" voor het Say Anything-conceptalbum "in Defense of the Genre", dat werd uitgebracht op 23 oktober 2007. De groep gaf op 29 november 2007 een live optreden in akoestische stijl in Boston, voor radiozender NFX. Op 31 december 2007 trad Paramore op op het MTV New Year's Eve-programma, dat duurde van 23:30 tot en met 1:00 's nachts.
Paramore was een aanbevolen band op de cover van de uitgave van februari 2008 van de Alternative Press, en werd gestemd tot "Best Band Of 2007" door de lezers. De band werd genomineerd voor "Best New Artist" op de 50th Annual Grammy Awards, dat gepresenteerd werd op 10 februari 2008, maar verloor dit van Amy Winehouse. Aan het begin van 2008 toerde Paramore in het Verenigd Koninkrijk, samen met New Found Glory, Kids in Glass Houses en Conditions. Begin februari 2007 begon de band een tour in Europa, maar kondigde op 21 februari 2008 aan dat de band zes optredens annuleerde vanwege persoonlijke problemen. Hayley schreef op de website van de band dat "de break de band een kans zou geven om even weg te kunnen en persoonlijke problemen op te lossen". MTV.com rapporteerde dat de fans van Paramore aan het speculeren waren over de toekomst van de band en rapporteerde geruchten over problemen die eerder die maand al begonnen waren toen Josh Farro zijn boosheid liet merken over de focus van de media op Hayley Williams. Toch ging de band terug naar hun thuisplaats, om muziek op te nemen voor de vierde single "That's What You Get", die uitgebracht werd op 24 maart 2008.
In april en mei 2008 toerde Paramore door de Verenigde Staten samen met de band Jimmy Eat World. De band was een hoofdact bij het festival Give It A Name in het Verenigd Koninkrijk op 10 en 11 mei 2008 en speelde hun eerste show in Ierland bij de RDS in Dublin op 2 juni 2008, gevolgd door de 2008 Vans Warped Tour van 1 tot en met 7 juli.
Van 25 juli tot en met 1 september begon Paramore aan een tour genaamd "The Final Riot!". Op deze tour trad de band op met een stuk van Leonard Cohens "Hallelujah". Op 2 september 2008 bracht Paramore een collaboration hoodie op de markt samen met Hurley Clothing, gebaseerd op het album Riot!. Alle inkomsten gingen naar de Love146 foundation.
Op 25 november bracht de band een livealbum uit, genaamd The Final Riot! Bij dit album kwam ook een bonus-dvd met een volledig concert gefilmd in Chicago, samen met een documentaire met beelden achter de schermen. Op 9 april 2009 kreeg de band in de Verenigde Staten een gouden plaat voor The Final Riot!.

### 2009-10: Brand New Eyes, verandering van de opstelling
In januari 2009 vertelde Josh Farro aan het magazine Kerrang! dat ze gaan proberen het album op te nemen in Nashville. "Ik denk dat het daar schrijven van het album ons zal inspireren en als we het album dan ook daar op kunnen nemen zal het een stuk makkelijker zijn aangezien we gewoon in ons eigen bed kunnen slapen in plaats van in het hotel, zoals de overige 300 dagen in het jaar. We weten nog niet zeker wie het album gaat produceren. We deden 'Decode' met de producent Rob Cavallo, wat een goede ervaring was, maar we zijn aan het kijken en we willen geen keuze maken voordat we een aantal nummers hebben en we weten waar we naar zoeken. We houden echt van ons live-geluid en we willen een producent die dat echt vast kan houden." Paramore schreef en maakte hun derde album Brand New Eyes af in het begin van 2009. Het eerste nummer van het album was "Ignorance" en werd uitgebracht op 7 juli 2009. Paramore was een special guest samen met Bedouin Soundclash, The sounds en Janelle Monae op de No Doubt Summer Tour 2009, die begin in mei 2009 in open (outdoor) amfitheaters en arena's verspreid door de Verenigde Staten en Canada. De officiële music video voor "Ignorance" ging live op alle MTV-platforms, netwerken en websites op 13 augustus 2009. In de herfst van 2009 ging Paramore samen met Paper Route en The Swellers op tour om Brand New Eyes te promoten. Een aantal tourdata werden afgezegd omdat Hayley Williams een keelontsteking kreeg. De singles van het album die volgden waren "Brick By Boring Brick", "The Only Exception", "Careful" en "Playing God". Om het album te promoten nam de band een optreden op voor MTV Unplugged.
Na dit optreden speelde Paramore een tour van 15 dagen die volledig uitverkocht was, dit in samenwerking met You Me At Six, Paper Route en Now Now Every Children. Het hoogtepunt van deze tour was een optreden bij London's Wembley Arena, voor een publiek van 12.500 mensen. In 2010 gaf de band een optreden bij het Australian Soundwave Festival, samen met bands als Faith No More, Placebo, You Me At Six, All Time Low, Jimmy Eat World en Taking Back Sunday. Kort voor de tour liet de leadgitarist Josh Farro weten dat hij verloofd was en achter zou blijven om het huwelijk te plannen. Justin York, de broer van Taylor York, nam zijn plaats in voor die tour. De band, met Farro terug in de band, begonnen in laat april een lentetournee in de Verenigde Staten. Verder was Paramore een support bij de optredens van Green Day's Stadium Tour in Dublin en Parijs.
De band had een hoofdact in de 2010 Honda Civic Tour, die begon op 23 juli in Raleigh NC, en eindigde op 19 september in Anaheim, CA. Na een korte tournee door het Verenigd Koninkrijk in november 2010 liet de band op 2 december 2010 de officiële data weten voor een Zuid-Amerikaanse tournee, die plaats zou vinden tussen februari en maart 2011. De band zou na deze tour in 2011 een pauze nemen om hun vierde studioalbum te schrijven.
Op 18 december 2010 kwam er een bericht dat Josh en Zac de band verlieten. De band gaf ook aan dat de Zuid-Amerikaanse tour wel zou doorgaan. Josh Farro schreef een bericht op zijn weblog waarop hij claimde dat de band een gefabriceerd product zou zijn van een grote platenmaatschappij. Hij beschuldigde Hayley Williams ervan gemanipuleerd te worden door haar management, en de rest van de groep zou behandelen als haar soloproject, en claimde dat ze het enige lid van de band was die ingeschreven was bij Atlantic Records, terwijl de rest van de band alleen maar "mee zouden rijden op het spoor van haar droom". Op 30 december 2010 interviewde MTV News Hayley Williams, Taylor York en Jeremy Davis in Franklin, Tennessee vanwege hun reactie richting wat Farro geschreven had. Het interview werd op 7 januari 2011 gelanceerd op MTV.com onder de naam "Paramore: The Last Word". Terwijl de band veel van Farro's verklaringen bevestigde; Hayley was inderdaad het enige bandlid ingeschreven bij Atlantic Records, zeiden ze dat die verklaring irrelevant was, en voegde toe dat ze over veel van deze verklaringen al gesprekken gehad hadden tijdens de loop van hun carrière.

### 2011-12: Singles Club
Hayley Williams zei, op 10 januari 2011, tijdens een interview met MTV, dat de band, ondanks het verlies van twee van hun bandleden die er vanaf het begin al bij waren, ze toch nieuwe muziek zouden uitbrengen in 2011. Hierbij gaven ze niet aan of het een volledig album zou zijn of maar een klein aantal nummers. De zangeres gaf ook toe dat de stijl van Paramore waarschijnlijk iets zou veranderen met hun nieuwe instelling, maar vertelde wel dat de band trouw zou blijven aan hun signature sound. De band ging de studio in na het terugkeren van hun South American Tour, om een aantal nummers op te nemen die uitgebracht werden tijdens de zomer, voorafgaan aan hun vierde volledige album. Een van de nummers was "In the Mourning", die Hayley als eerste uitbracht op haar Tumblrpagina. Later bevestigde de band dat ze samen met producent Rob Cavallo een studio in Los Angeles in gingen om hun volgende album op te nemen.
Op 3 juni 2011 bracht Paramore de single "Monster" uit, die uitkwam op de Transformers: Dark of the Moon-soundtrack op YouTube. Dit was het eerste nummer dat de band uitbracht zonder de broers Farro.
Op 9 juni 2011 liet Hayley weten dat ze begonnen waren aan het schrijven van hun vierde album, waarvan ze hoopten dat ze konden beginnen met opnemen aan het einde van het jaar, zodat hij begin 2012 uitgebracht kon worden. Op 5 september 2011 bevestigde Hayley dat er nog een nummer uitgegeven zou worden, namelijk "Renegade", die samen met "Monster" was opgenomen.
Op 11 oktober 2011 vertelde Paramore dat ze een nieuw nummer zouden uitbrengen voor alle resterende maanden van 2011. De band begon de Singles Club op hun website, die de fans de kans gaf om de singles te kopen zodra ze uitkwamen, omdat ze alleen via de Singles Club uitgebracht werden en daarom dus niet te koop waren op iTunes of in winkels. Een nummer genaamd "Renegade" kwam uit op de dag van de aankondiging, gevolgd door "Hello Cold World" op 7 november en "In the Mourning" op 5 december.

### 2013-2016: Paramore
Op 18 april 2012 liet Hayley Williams weten dat Justin Meldal-Johnsen de producer zou worden van hun vierde album. Ilan Rubin (Lostprophets, Angels & Airwaves en Nine Inch Nails) zou de drummer worden tijdens het opnemen van het album. Paramore (album) werd officieel uitgebracht op 5 april 2013, en bereikte nummer 1 op de Amerikaanse albumhitlijst Billboard 200. Het eerste nummer van het album, genaamd "Now", werd uitgebracht op 22 januari 2013, en hun tweede single "Still Into You" werd uitgebracht op 14 maart 2013. Deze werd een commercieel succes. Hun derde single, "Daydreaming" werd uitgegeven op 2 december 2013. Het vierde nummer van het album, "Ain't It Fun", werd uitgebracht op 4 februari 2014 en was het nummer dat het hoogste in in de VS hitlijsten kwam. Paramore stond op 14 juni 2013 op het hoofdpodium van Pinkpop. Het was voor hun het grootste publiek tot op heden in Nederland waar ze voor hebben opgetreden.

### 2016 - nu: After Laughter
In begin van 2017 kwamen de eerste berichten naar buiten dat Paramore bezig is met een nieuw album. Op 19 april kwam het nummer 'Hard Times' uit. Het eerste nummer van het nieuwe album. Kort daarna werd bekendgemaakt dat het nieuwe album After Laughter ging heten. Het album heeft een jaren '90 popsound. Dit viel niet bij veel fans in de smaak. Het tweede nummer 'Told You So' werd uitgebracht op 3 maart. Hierin zingt Williams over de moeilijke keuzes die ze moest maken in de band. Het album zelf werd 12 maart uitgebracht. Op dit album is gitarist Taylor York samen met Meldal-Johnsen producent. De band begon de tour in Europa. Op 25 maart stond de band in een uitverkocht 013 (poppodium) in Tilburg. Op dit album is drummer Zac Farro weer te horen, die de band verliet in 2010 maar terugkeerde in 2016. Hij is een grote invloed van de sound van dit album. Op 16 januari gaf Paramore opnieuw een concert in Nederland, met dezelfde tour, toen in AFAS Live.

## Bandleden
- Hayley Williams (27 december 1988)
- Josh Farro (29 september 1987) - oud lid
- Jeremy Davis (8 februari 1985) - oud lid
- Zac Farro (4 juni 1990)
- Taylor York (17 december 1989)

Op 18 december 2010 werd bekendgemaakt dat drummer Zac Farro en gitarist Josh Farro de band gingen verlaten. Deze mededeling op hun officiële website bleek later zonder toestemming te zijn geplaatst door Hayley Williams. De Farro's plaatsten zelf ook een bericht op hun eigen website, waarin ze uitlegden dat ze niet alleen uit de band waren gestapt omdat ze hun familie zo weinig zagen, maar dat Hayley Williams hierin ook een grote rol had gespeeld. Zij stond altijd in de 'front'.
Via Facebook (15 december 2015) maakte Paramore bekend dat bassist Jeremy Davis de band verlaat. Met een uitleg vertelden de overgebleven bandleden dat ze het jammer vinden dat hij de band verlaat omdat hij een enorme steun geeft aan de rest van de bandleden, maar ook de fans. Ook in de uitleg stond dat Davis zijn eigen muziek wil maken. Davis klaagde de band in 2016 aan voor het niet betalen voor tekstschrijven credits en betaling van een beloning van de tour. Davis geeft aan dat hij meer had moeten krijgen dan wat hij heeft gekregen. Paramore en Davis zijn uiteindelijk akkoord gegaan met een schikking.
Op 2 februari 2017 werd door Paramore zelf bekendgemaakt dat drummer Zac Farro officieel terugkeert bij de band. Het was al bekend dat hij meewerkte aan het nieuwe album van Paramore, After Laughter .

## Discografie

### Albums

#### Studioalbums
- All We Know Is Falling (2005)
- Riot! (2007)
- Brand New Eyes (2009)
- Paramore (2013)
- After Laughter (2017)
- This Is Why (2023)

#### Ep's
- The Summer Tic EP (2006)
- 2010 Summer Tour EP (2010)
- The Only Exception (2010)
- The Holiday Sessions (2013)

#### Boxen
- Singles Club (2011)

| Album met eventuele hitnotering(en) in de Nederlandse Album Top 100 | Datum van verschijnen | Datum van binnenkomst | Hoogste positie | Aantal weken | Opmerkingen |
| ------------------------------------------------------------------- | --------------------- | --------------------- | --------------- | ------------ | ----------- |
| All we know is falling                                              | 2005                  | -                     |                 |              |             |
| Riot!                                                               | 03-08-2007            | 01-03-2008            | 61              | 2            |             |
| Brand new eyes                                                      | 25-09-2009            | 03-10-2009            | 23              | 5            |             |
| Paramore                                                            | 09-04-2013            | 13-04-2013            | 18              | 1*           |             |

| Album met hitnotering(en) in de Vlaamse Ultratop 200 albums | Datum van verschijnen | Datum van binnenkomst | Hoogste positie | Aantal weken | Opmerkingen |
| ----------------------------------------------------------- | --------------------- | --------------------- | --------------- | ------------ | ----------- |
| Riot!                                                       | 2007                  | 10-05-2008            | 59              | 13           |             |
| Brand new eyes                                              | 2009                  | 10-03-2009            | 20              | 9            |             |
| Paramore                                                    | 2013                  | 13-04-2013            | 74              | 1*           |             |

### Singles
| Single met eventuele hitnotering(en) in de Nederlandse Top 40 | Datum van verschijnen | Datum van binnenkomst | Hoogste positie | Aantal weken | Opmerkingen                               |
| ------------------------------------------------------------- | --------------------- | --------------------- | --------------- | ------------ | ----------------------------------------- |
| Misery Business                                               | 06-01-2008            | 09-02-2008            | 28              | 4            | Nr. 56 in de Single Top 100 / Alarmschijf |
| That's What You Get                                           | 18-04-2008            | 17-05-2008            | tip8            | -            |                                           |
| Decode                                                        | 01-10-2008            | 01-12-2008            | tip12           | -            | Soundtrack Twilight                       |
| Ignorance                                                     | 07-07-2009            | 29-08-2009            | tip14           | -            |                                           |
| Brick by Boring Brick                                         | 23-11-2009            | 09-01-2010            | tip2            | -            | Nr. 95 in de Single Top 100               |
| The Only Exception                                            | 17-02-2010            | 27-03-2010            | tip8            | -            |                                           |
| Ain't It Fun                                                  | 04-02-2014            | 07-09-2013            | tip17           | -            |                                           |
| Hard Times                                                    | 19-04-2017            | 06-05-2017            | tip9            | -            |                                           |

| Single met hitnotering(en) in de Vlaamse Ultratop 50 | Datum van verschijnen | Datum van binnenkomst | Hoogste positie | Aantal weken | Opmerkingen         |
| ---------------------------------------------------- | --------------------- | --------------------- | --------------- | ------------ | ------------------- |
| Misery Business                                      | 2008                  | 12-04-2008            | tip14           | -            |                     |
| Decode                                               | 2008                  | 20-12-2008            | tip3            | -            | Soundtrack Twilight |
| Ignorance                                            | 2009                  | 03-10-2009            | tip10           | -            |                     |
| Brick by Boring Brick                                | 2009                  | 26-12-2009            | tip16           | -            |                     |
| Now                                                  | 2013                  | 23-02-2013            | tip70           | -            |                     |
| Still Into You                                       | 2013                  | 27-04-2013            | tip60           | -            |                     |
| Hard Times                                           | 2017                  | 06-05-2017            | tip             | -            |                     |
| Rose-Colored Boy                                     | 2018                  | 14-04-2018            | tip             | -            |                     |

title: Paramore

wikitext:
{{Infobox band
| band_naam      = Paramore
| logo           = Paramore 2017.svg
| afbeelding     = Paramore - The O2 - Friday 12th January 2018 DSC03984ParamoreO2Jan18 (25112969047).jpg
| onderschrift   = Paramore in 2018. Links naar rechts, drummer Zac Farro, zangeres Hayley Williams, bassist Joey Howard en gitarist Taylor York.
| jaren_actief   = 2004-heden
| oorsprong      = [[Franklin (Tennessee)|Franklin]], [[Tennessee]], [[Verenigde Staten (hoofdbetekenis)|Verenigde Staten]]
| muziek genre   = [[Poppunk]], [[alternatieve rock]], [[emocore]]
| record label   = [[Atlantic Records]]
[[Fueled by Ramen]]
| manager        =
| website        = http://www.paramore.net
| lastfm         = Paramore
| bezetting      =
| functie1       = [[Zanger]]es
| lid1           = [[Hayley Williams]]
| functie2       = [[Drummer]]
| lid2           = Zac Farro
| functie5       = [[Lijst van gitaristen|Gitarist]]
| lid5           = Taylor York
| oud_leden      = Josh Farro
Jeremy Davis
Jason Bynum
John Hembree
Hunter Lamb
}}
'''Paramore''' is een [[Verenigde Staten (hoofdbetekenis)|Amerikaanse]] [[rock]]band uit [[Franklin (Tennessee)|Franklin]], [[Tennessee]], die ontstaan is in 2004. De band bestaat momenteel uit [[Hayley Williams]] (leadzangeres), [[Taylor York]] (gitarist) en Zac Farro (drummer). Het debuutalbum ''[[All We Know Is Falling]]'' werd in 2005 uitgebracht. Het tweede album ''[[Riot!]]'' kwam uit in 2007 en met dit album hebben ze meerdere gouden en platina platen behaald. Het derde album ''[[Brand New Eyes]]'' kwam uit in 2009 en is op dit moment het album waarmee ze hun op een na hoogste stand behaald hebben in de hitlijsten. Het vierde album ''[[Paramore (album)|Paramore]]'' kwam uit in 2013. Met het nummer ''[[Ain't It Fun]]'' wint de band een [[Grammy Award]], voor ''Best Rock Song''. Na een pauze van twee jaar kwam op 12 maart 2017 hun vijfde studioalbum uit, genaamd ''[[After Laughter]]''. Dit album heeft een andere sound dan de eerdere albums.

== Geschiedenis ==
=== 2002-04: Het begin van de band ===
In 2002 verhuisde Hayley Williams op 13-jarige leeftijd van [[Meridian (Mississippi)|Meridian]]{{Bron?||2014|09|26}}, [[Mississippi (staat)|Mississippi]] naar Franklin, Tennessee, waar ze de broers Josh en Zac Farro ontmoette op een wekelijks programma voor studenten met thuisscholing. Kort nadat ze arriveerde, begon ze met zanglessen van Brett Manning{{Bron?||2014|09|26}}. Voor het vormen van Paramore zaten Hayley en Jeremy samen met een vriend, Kimee Read, in een [[funk]][[coverband]] genaamd The Factory{{Bron?||2014|09|26}}, terwijl Josh en Zac samen oefenden na school{{Bron?||2014|09|26}}. De andere leden van wat snel Paramore zou zijn, waren nogal geprikkeld wat betreft het hebben van een vrouwelijke leadzangeres{{Bron?||2014|09|26}}, maar omdat ze goede vrienden waren begon Hayley met het schrijven van nummers voor de broers. Hayley heeft over haar eerste ontmoeting met de jongens het volgende gezegd: "Ze waren de eerste mensen die ik ontmoet heb, die net zo gepassioneerd waren over muziek als ik dat was.”{{Bron?||2014|09|26}} De band is officieel gevormd in 2004 door Josh Farro (leadgitarist en achtergrondzang), Zac Farro (drummer), Jeremy Davis (bassist) en Hayley Williams (leadzangeres) waar later de buurjongen van Hayley, Jason Bynum (gitarist) nog aan toegevoegd werd. Jeremy was in eerste instantie verbaasd over het feit dat de drummer pas 12 jaar oud was{{Bron?||2014|09|26}}. Hij gaf toe dat hij "heel heel heel heel erg weinig geloof had in iedereen in de band vanwege hun leeftijd. Hij herinnert zich nog dat hij dacht 'dit gaat niet werken want deze jongen is veel te jong', maar de eerste oefendag was geweldig, ze waren zeker op de goede weg".{{Bron?||2014|09|26}} Volgens Hayley komt de naam Paramore van de [[geboortenaam]] van de moeder van een van hun eerste basspelers{{Bron?||2014|09|26}}. Toen de groep de betekenis leerde van het woord Paramour (namelijk "geheime aanbidder") hebben ze besloten om de naam te gebruiken, gespeld als Paramore.{{Bron?||2014|09|26}}
[[Bestand:Winter Go West Tour - Portland,OR - Paramore.jpg|thumb|left|upright|Josh Farro, Zac Farro en Hayley Williams in 2005]]
Hayley was origineel ingeschreven bij [[Atlantic Records]] als een soloartiest, in 2003. Ze was geïntroduceerd bij Atlantic A&R Tom Storms via Kent Marcus en Jim Zumwalt, advocaten van de managers Dave Steunebrink en Richard Williams, en werd uiteindelijk ingeschreven bij Atlantic door Jason Flom. Dave Steunebrink en Richard Williams hebben haar uiteindelijk ontdekt en ingeschreven bij een productiedeal die later is uitgebracht door Atlantic. Het oorspronkelijke plan van de platenlabel was om haar te veranderen in een popzangeres, maar Hayley weigerde dit omdat ze alternatieve rock wilde spelen met een band. In een interview met HitQuarters vertelde de bands A&R van Atlantic, Steve Robertson, dat ze zeker wilde weten dat ze niet naar haar keken als een standaard popprinses. Ze wilde zeker weten dat zij en haar band de kans kregen om te laten zien wat ze konden als een rockband, terwijl ze hun eigen nummers schreven. De Label Staff besloot uiteindelijk om in te stemmen met haar wensen. Het originele managementteam van de band bestond toen uit Dave Steunebrink, Creed Manager Jeff Hanson en Hansons assistent Mark Mercado.

Het was officieel de bedoeling dat Paramore hun muziek zou uitbrengen op het platenlabel Atlantic Records, maar hun marketingteam besloot dat het beter zou zijn voor het imago van de band om ze niet aangesloten te hebben bij een grote platenmaatschappij. In plaats daarvan gaven ze hun muziek uit via een kleinere platenlabel, genaamd Fueled by Ramen. Lyor Cohen, hoofd van de [[Warner Music Group]], had Fueled by Ramen al aangesteld als een platenmaatschappij waar ze een partnerschap mee moesten beginnen en er werd besloten dat de rock label een perfecte match zou zijn voor Paramore. Volgens Robertson wist de ceo van Fueled by Ramen, John Janick, gelijk wat hij met de band moest toen de band aan hem geïntroduceerd werd. Janick ging naar een Taste of Chaos optreden in Orlando, Florida, om de band live te zien optreden. In april 2005, na een kleiner, privéoptreden in een warenhuis, werd de band ingeschreven bij Atlantic Record en Fueled by Ramen.

Het eerste nummer dat de band samen schreef was "Conspiracy". Dit nummer is later gebruikt op hun debuutalbum. In 2004 waren ze een opvallende band bij Purple Door. Op dit moment waren ze aan het toeren in het zuidoosten, meestal heen en weer gereden door de ouders van Hayley.

=== 2005-06: All We Know Is Falling ===
Paramore reisde terug naar [[Orlando (Florida)|Orlando]], Florida, maar kort na aankomst verliet Jeremy Davis de band om persoonlijke redenen. De overgebleven vier leden van Paramore gingen verder met het album. Ze schreven "All We Know" over zijn verlaten van de band en besloten later "All We Know Is Falling" te baseren op het concept van "All We Know". De voorkant van het album liet hun verdriet zien, zoals Hayley Williams uitlegt: "De bank op de cover van All We Know is Falling laat zien dat er niemand op zit, en de schaduw die wegloopt; het gaat allemaal over Jeremy die ons verlaat en het voelt voor ons alsof er een lege plek is." Het opnemen duurde drie weken en het promotiemateriaal bevatte alleen de vier overgebleven bandleden.

Voor de tour voegde de band John Hembree (bassist) toe aan de opstelling om de plek van Jeremy Davis in te nemen. Tijdens die zomer was Paramore een aanbevolen band bij the Shira Girl-stage van de Warped Tour in 2005. Jeremy Davis kwam, nadat de band hem gevraagd had, weer terug bij Paramore, na een pauze van vijf maanden. Hij verving John Hembree. "All We Know Is Falling" werd uitgebracht op 24 juli 2005 en bereikte de 30ste plaats op de Billboard's Heatseekers-hitlijsten. Paramore bracht "Pressure" uit als hun eerste single, met een video geregisseerd door Shane Drake, maar het nummer kwam niet in de hitlijsten. In juli werd "Emergency" uitgebracht als hun tweede single, weer geregisseerd door Shane Drake, met Hunter Lamb op de ritmische gitaar, die Jason Bynum verving. De video liet Paramore zien in een ander optreden, dit keer met bloederige kostuums. Hun derde single, "All We Know", werd uitgegeven met gelimiteerde zendtijd; de video bestond uit een collectie van live-optredens en backstagemateriaal.

In januari 2006 nam de band deel aan de Winter Go West-tour, waar ze samen speelden met de bands Amber Pacific en The Lashes uit [[Seattle]]. In februari was Hayley Williams een aanbevolen artiest op "Keep Dreaming Upside Down" door October Fall. In de lente van 2006 was Paramore een openingsact op de hoofdacts van de tours van zowel Bayside en niet veel later ook The Rocket Summer. Ze toerden in het Verenigd Koninkrijk van 5 oktober 2006 tot en met 15 oktober 2006, waar ze eindigden in [[Londen]] bij The Mean Fiddler. Daarna coverde de band "[[My Hero (Foo Fighters)|My Hero]]" van de [[Foo Fighters]], voor de Sound of Superman-soundtrack, die uitgegeven werd op 26 juni 2006.
[[Bestand:Paramore Jeremy Davis01.jpg|thumb|left|upright|Bassist Jeremy Davis en drummer Zac Farro in 2007]]
Tijdens de zomer van 2006 speelde Paramore een deel van de Warped Tour, vooral op de Volcom en Hurley Stages, en hun eerste avond op de Main Stage was op een dag in hun thuisplaats, namelijk Nashville. Een van hun eerste Amerikaanse hoofdtournees begon op 2 augustus 2006, met uitverkochte kaartjes en als support acts This Providdence, Cute Is What We Aim For en Hit the Lights op hun laatste show in Nashville. Dat jaar stemde mensen voor Paramore als de "Best New Band", en werd Hayley Williams door de lezers van het Britse Magazine Kerrang! gestemd tot "No. 2 Sexiest Female".

In 2007 verliet Hunter Lamb de groep omdat hij ging trouwen. Paramore ging verder als een kwartet. Paramore werd toen als een band benoemd waar je op moest letten voor hun "New Noise 2007"-artikel.

Paramore was nog een keer 'featured' bij het magazine Kerrang!, maar Hayley Williams vond dat het artikel geen goed portret was van de band, omdat er vooral gefocust werd op haar als hoofdonderdeel van de band. Daarna liet Hayley weten in een post van de [[LiveJournal]] van de band dat ze "het ook gedaan zouden kunnen hebben zonder een cover-artikel. Dat het ze spijt als het iemand van Kerrang! Beledigd maar niet denkt dat er ook maar iets van waarheid in dat artikel stond". In april werd Hayleys zang 'featured' in "Then Came To Kill" door The Chariot. Verder waren ze een hoofdact in een tour met This Providence, The Almost en Love Arcade in 2007.

=== 2007-08: Riot! ===
Paramore begon met het opnemen van hun tweede album, Riot!, in januari 2007, en eindigde de productie in maart. Zonder Hunter Lamb moest de leadgitarist Josh Farro beide gitaaronderdelen spelen voor het album. Taylor York, die al eerder in een band met de broers Farro gezeten had voordat ze Hayley Williams ontmoet hadden, sloot zich aan bij de band als vervanging voor Hunter Lamb. Nadat de producers Neal Avrond en Howard Benson in de gunst probeerden te komen bij Paramore, koos Paramore er uiteindelijk voor om Riot! Op te nemen met de New Jersey-producer David Bendeth (Your Vegas, Breaking Benjamin) en brachten ze het album uit op 12 juni 2007. Riot! Kwam binnen op de Billboard 200-hitlijst op nummer 20, de UK-hitlijst op nummer 24, en verkocht 44.000 exemplaren in de eerste week in de Verenigde Staten. De naam Riot! Werd gekozen omdat het "een plotselinge uitbarsting van ongecontroleerde emotie" betekent en het was een woord dat "het allemaal in zich had". De eerste single van het album, uitgegeven op 21 juni 2007, genaamd "Misery Business" is volgens Hayley Williams "eerlijker dan alles wat ze geschreven heeft en de jongens matchten die emotie met hun muziek". In de zomer van 2007 deed Paramore voor de derde keer mee aan de Warped Tour, en postte verslagen van hun trip op de yourhereblog voor/van MTV.

Hun muziekvideo voor "Crushcrushcrush" was op 11 oktober 2007 hun televisiedebuut op de televisie van de Verenigde Staten als de volgende single van Riot!. De video bevatte de band, optredend in een verlaten woestijn, terwijl ze begluurd werden, en later vernietigde ze hun spullen. De single werd in de Verenigde Staten uitgebracht op 19 november 2007, en werd beschikbaar in het Verenigd Koninkrijk op 12 november 2007. Hayley Williams heeft zang opgenomen voor de nummers "The Church Channel" en "Plea" voor het Say Anything-conceptalbum "in Defense of the Genre", dat werd uitgebracht op 23 oktober 2007. De groep gaf op 29 november 2007 een live optreden in akoestische stijl in Boston, voor radiozender NFX. Op 31 december 2007 trad Paramore op op het MTV New Year's Eve-programma, dat duurde van 23:30 tot en met 1:00 's nachts.

Paramore was een aanbevolen band op de cover van de uitgave van februari 2008 van de Alternative Press, en werd gestemd tot "Best Band Of 2007" door de lezers. De band werd genomineerd voor "Best New Artist" op de 50th Annual Grammy Awards, dat gepresenteerd werd op 10 februari 2008, maar verloor dit van [[Amy Winehouse]]. Aan het begin van 2008 toerde Paramore in het Verenigd Koninkrijk, samen met [[New Found Glory]], Kids in Glass Houses en Conditions. Begin februari 2007 begon de band een tour in Europa, maar kondigde op 21 februari 2008 aan dat de band zes optredens annuleerde vanwege persoonlijke problemen. Hayley schreef op de website van de band dat "de break de band een kans zou geven om even weg te kunnen en persoonlijke problemen op te lossen". MTV.com rapporteerde dat de fans van Paramore aan het speculeren waren over de toekomst van de band en rapporteerde geruchten over problemen die eerder die maand al begonnen waren toen Josh Farro zijn boosheid liet merken over de focus van de media op Hayley Williams. Toch ging de band terug naar hun thuisplaats, om muziek op te nemen voor de vierde single "That's What You Get", die uitgebracht werd op 24 maart 2008.

In april en mei 2008 toerde Paramore door de Verenigde Staten samen met de band [[Jimmy Eat World]]. De band was een hoofdact bij het festival Give It A Name in het Verenigd Koninkrijk op 10 en 11 mei 2008 en speelde hun eerste show in Ierland bij de RDS in Dublin op 2 juni 2008, gevolgd door de 2008 Vans Warped Tour van 1 tot en met 7 juli.

Van 25 juli tot en met 1 september begon Paramore aan een tour genaamd "The Final Riot!". Op deze tour trad de band op met een stuk van Leonard Cohens "Hallelujah". Op 2 september 2008 bracht Paramore een ''collaboration hoodie'' op de markt samen met Hurley Clothing, gebaseerd op het album Riot!. Alle inkomsten gingen naar de Love146 foundation.

Op 25 november bracht de band een livealbum uit, genaamd The Final Riot! Bij dit album kwam ook een bonus-dvd met een volledig concert gefilmd in Chicago, samen met een documentaire met beelden achter de schermen. Op 9 april 2009 kreeg de band in de Verenigde Staten een gouden plaat voor The Final Riot!.

=== 2009-10: Brand New Eyes, verandering van de opstelling ===
[[Bestand:Paramore members 2009-2.jpg|thumb|alt=Paramore 2009|Paramore in 2009 tijdens het maken van het album Brand New Eyes.]]
In januari 2009 vertelde Josh Farro aan het magazine Kerrang! dat ze gaan proberen het album op te nemen in Nashville. "Ik denk dat het daar schrijven van het album ons zal inspireren en als we het album dan ook daar op kunnen nemen zal het een stuk makkelijker zijn aangezien we gewoon in ons eigen bed kunnen slapen in plaats van in het hotel, zoals de overige 300 dagen in het jaar. We weten nog niet zeker wie het album gaat produceren. We deden 'Decode' met de producent Rob Cavallo, wat een goede ervaring was, maar we zijn aan het kijken en we willen geen keuze maken voordat we een aantal nummers hebben en we weten waar we naar zoeken. We houden echt van ons live-geluid en we willen een producent die dat echt vast kan houden." Paramore schreef en maakte hun derde album Brand New Eyes af in het begin van 2009. Het eerste nummer van het album was "Ignorance" en werd uitgebracht op 7 juli 2009. Paramore was een special guest samen met Bedouin Soundclash, The sounds en Janelle Monae op de No Doubt Summer Tour 2009, die begin in mei 2009 in open (outdoor) amfitheaters en arena's verspreid door de Verenigde Staten en Canada. De officiële music video voor "Ignorance" ging live op alle MTV-platforms, netwerken en websites op 13 augustus 2009. In de herfst van 2009 ging Paramore samen met Paper Route en The Swellers op tour om Brand New Eyes te promoten. Een aantal tourdata werden afgezegd omdat Hayley Williams een keelontsteking kreeg. De singles van het album die volgden waren "Brick By Boring Brick", "The Only Exception", "Careful" en "Playing God". Om het album te promoten nam de band een optreden op voor MTV Unplugged.

Na dit optreden speelde Paramore een tour van 15 dagen die volledig uitverkocht was, dit in samenwerking met You Me At Six, Paper Route en Now Now Every Children. Het hoogtepunt van deze tour was een optreden bij London's Wembley Arena, voor een publiek van 12.500 mensen. In 2010 gaf de band een optreden bij het Australian Soundwave Festival, samen met bands als Faith No More, Placebo, You Me At Six, All Time Low, Jimmy Eat World en Taking Back Sunday. Kort voor de tour liet de leadgitarist Josh Farro weten dat hij verloofd was en achter zou blijven om het huwelijk te plannen. Justin York, de broer van Taylor York, nam zijn plaats in voor die tour. De band, met Farro terug in de band, begonnen in laat april een lentetournee in de Verenigde Staten. Verder was Paramore een support bij de optredens van Green Day's Stadium Tour in Dublin en Parijs.

De band had een hoofdact in de 2010 Honda Civic Tour, die begon op 23 juli in Raleigh NC, en eindigde op 19 september in Anaheim, CA. Na een korte tournee door het Verenigd Koninkrijk in november 2010 liet de band op 2 december 2010 de officiële data weten voor een Zuid-Amerikaanse tournee, die plaats zou vinden tussen februari en maart 2011. De band zou na deze tour in 2011 een pauze nemen om hun vierde studioalbum te schrijven.

Op 18 december 2010 kwam er een bericht dat Josh en Zac de band verlieten. De band gaf ook aan dat de Zuid-Amerikaanse tour wel zou doorgaan. Josh Farro schreef een bericht op zijn weblog waarop hij claimde dat de band een gefabriceerd product zou zijn van een grote platenmaatschappij. Hij beschuldigde Hayley Williams ervan gemanipuleerd te worden door haar management, en de rest van de groep zou behandelen als haar soloproject, en claimde dat ze het enige lid van de band was die ingeschreven was bij Atlantic Records, terwijl de rest van de band alleen maar "mee zouden rijden op het spoor van haar droom". Op 30 december 2010 interviewde MTV News Hayley Williams, Taylor York en Jeremy Davis in Franklin, Tennessee vanwege hun reactie richting wat Farro geschreven had. Het interview werd op 7 januari 2011 gelanceerd op MTV.com onder de naam "Paramore: The Last Word". Terwijl de band veel van Farro's verklaringen bevestigde; Hayley was inderdaad het enige bandlid ingeschreven bij Atlantic Records, zeiden ze dat die verklaring irrelevant was, en voegde toe dat ze over veel van deze verklaringen al gesprekken gehad hadden tijdens de loop van hun carrière.

=== 2011-12: Singles Club ===
Hayley Williams zei, op 10 januari 2011, tijdens een interview met MTV, dat de band, ondanks het verlies van twee van hun bandleden die er vanaf het begin al bij waren, ze toch nieuwe muziek zouden uitbrengen in 2011. Hierbij gaven ze niet aan of het een volledig album zou zijn of maar een klein aantal nummers. De zangeres gaf ook toe dat de stijl van Paramore waarschijnlijk iets zou veranderen met hun nieuwe instelling, maar vertelde wel dat de band trouw zou blijven aan hun ''signature sound''. De band ging de studio in na het terugkeren van hun South American Tour, om een aantal nummers op te nemen die uitgebracht werden tijdens de zomer, voorafgaan aan hun vierde volledige album. Een van de nummers was "In the Mourning", die Hayley als eerste uitbracht op haar [[Tumblr]]<nowiki/>pagina. Later bevestigde de band dat ze samen met producent Rob Cavallo een studio in Los Angeles in gingen om hun volgende album op te nemen.

Op 3 juni 2011 bracht Paramore de single "Monster" uit, die uitkwam op de [[Transformers: Dark of the Moon]]-soundtrack op [[YouTube]]. Dit was het eerste nummer dat de band uitbracht zonder de broers Farro.

Op 9 juni 2011 liet Hayley weten dat ze begonnen waren aan het schrijven van hun vierde album, waarvan ze hoopten dat ze konden beginnen met opnemen aan het einde van het jaar, zodat hij begin 2012 uitgebracht kon worden. Op 5 september 2011 bevestigde Hayley dat er nog een nummer uitgegeven zou worden, namelijk "Renegade", die samen met "Monster" was opgenomen.

Op 11 oktober 2011 vertelde Paramore dat ze een nieuw nummer zouden uitbrengen voor alle resterende maanden van 2011. De band begon de Singles Club op hun website, die de fans de kans gaf om de singles te kopen zodra ze uitkwamen, omdat ze alleen via de Singles Club uitgebracht werden en daarom dus niet te koop waren op iTunes of in winkels. Een nummer genaamd "Renegade" kwam uit op de dag van de aankondiging, gevolgd door "Hello Cold World" op 7 november en "In the Mourning" op 5 december.

=== 2013-2016: Paramore ===
Op 18 april 2012 liet Hayley Williams weten dat Justin Meldal-Johnsen de producer zou worden van hun vierde album. Ilan Rubin (Lostprophets, Angels & Airwaves en Nine Inch Nails) zou de drummer worden tijdens het opnemen van het album. Paramore (album) werd officieel uitgebracht op 5 april 2013, en bereikte nummer 1 op de Amerikaanse albumhitlijst Billboard 200. Het eerste nummer van het album, genaamd "Now", werd uitgebracht op 22 januari 2013, en hun tweede single "Still Into You" werd uitgebracht op 14 maart 2013. Deze werd een commercieel succes. Hun derde single, "Daydreaming" werd uitgegeven op 2 december 2013. Het vierde nummer van het album, "Ain't It Fun", werd uitgebracht op 4 februari 2014 en was het nummer dat het hoogste in in de VS hitlijsten kwam. Paramore stond op 14 juni 2013 op het hoofdpodium van [[Pinkpop 2013|Pinkpop]]. Het was voor hun het grootste publiek tot op heden in Nederland waar ze voor hebben opgetreden.

===2016 - nu: After Laughter ===
In begin van 2017 kwamen de eerste berichten naar buiten dat Paramore bezig is met een nieuw album. Op 19 april kwam het nummer '[[Hard Times (Paramore)|Hard Times]]' uit. Het eerste nummer van het nieuwe album. Kort daarna werd bekendgemaakt dat het nieuwe album [[After Laughter]] ging heten. Het album heeft een jaren '90 popsound. Dit viel niet bij veel fans in de smaak. Het tweede nummer '[[Told You So]]' werd uitgebracht op 3 maart. Hierin zingt Williams over de moeilijke keuzes die ze moest maken in de band. Het album zelf werd 12 maart uitgebracht. Op dit album is gitarist Taylor York samen met Meldal-Johnsen producent. De band begon de tour in Europa. Op 25 maart stond de band in een uitverkocht [[013]] (poppodium) in Tilburg. Op dit album is drummer Zac Farro weer te horen, die de band verliet in 2010 maar terugkeerde in 2016. Hij is een grote invloed van de sound van dit album. Op 16 januari gaf Paramore opnieuw een concert in Nederland, met dezelfde tour, toen in [[AFAS Live]].

== Bandleden ==
[[Bestand:Paramore - The O2 - Friday 12th January 2018 DSC03967ParamoreO2Jan18 (25112968457).jpg|thumb|alt=Paramore live|Paramore live in het [[The O2 (Londen)]] op vrijdag 12 januari 2018]]

* [[Hayley Williams]] (27 december 1988)
*Josh Farro (29 september 1987) - oud lid
*Jeremy Davis (8 februari 1985) - oud lid
*Zac Farro (4 juni 1990)
*Taylor York (17 december 1989)

Op 18 december 2010 werd bekendgemaakt dat drummer Zac Farro en gitarist Josh Farro de band gingen verlaten. Deze mededeling op hun officiële website bleek later zonder toestemming te zijn geplaatst door Hayley Williams. De Farro's plaatsten zelf ook een bericht op hun eigen website, waarin ze uitlegden dat ze niet alleen uit de band waren gestapt omdat ze hun familie zo weinig zagen, maar dat Hayley Williams hierin ook een grote rol had gespeeld. Zij stond altijd in de 'front'.

Via [[Facebook]] (15 december 2015) maakte Paramore bekend dat bassist Jeremy Davis de band verlaat. Met een uitleg vertelden de overgebleven bandleden dat ze het jammer vinden dat hij de band verlaat omdat hij een enorme steun geeft aan de rest van de bandleden, maar ook de fans. Ook in de uitleg stond dat Davis zijn eigen muziek wil maken. Davis klaagde de band in 2016 aan voor het niet betalen voor tekstschrijven credits en betaling van een beloning van de tour. Davis geeft aan dat hij meer had moeten krijgen dan wat hij heeft gekregen. Paramore en Davis zijn uiteindelijk akkoord gegaan met een schikking.

Op 2 februari 2017 werd door Paramore zelf bekendgemaakt dat drummer Zac Farro officieel terugkeert bij de band. Het was al bekend dat hij meewerkte aan het nieuwe album van Paramore, [[After Laughter]] .<ref>{{en}}[https://web.archive.org/web/20101228012920/http://amplified.tv/2010/12/18/josh-and-zac-farro-leave-paramore/ ''josh-and-zac-farro-leave-paramore'', amplified.tv]</ref>

== Discografie ==
=== Albums ===
==== Studioalbums ====
* All We Know Is Falling (2005)
* Riot! (2007)
* Brand New Eyes (2009)
* Paramore (2013)
* After Laughter (2017)
* This Is Why (2023)

==== Ep's ====
* The Summer Tic EP (2006)
* 2010 Summer Tour EP (2010)
* The Only Exception (2010)
* The Holiday Sessions (2013)

==== Boxen ====
* Singles Club (2011)

{{Tabel Nederlandse Album Top 100}}
|-align=center
|align=left|''All we know is falling''||2005||-||||||
|-align=center
|align=left|''Riot!''||03-08-2007||01-03-2008||61||2||
|-align=center
|align=left|''Brand new eyes''||25-09-2009||03-10-2009||23||5||
|-align=center
|align=left|''Paramore''||09-04-2013||13-04-2013||18||1*||
|}

{{Tabel Vlaamse Ultratop 50 Albums}}
|-align=center
|align=left|''Riot!''||2007||10-05-2008||59||13||
|-align=center
|align=left|''Brand new eyes''||2009||10-03-2009||20||9||
|-align=center
|align=left|''Paramore''||2013||13-04-2013||74||1*||
|}

=== Singles ===
{{Tabel Nederlandse Single Top 40}}
|- align=center
|align=left|''[[Misery Business]]''||06-01-2008||09-02-2008||28||4|| Nr. 56 in de [[Single Top 100]] / ''[[Alarmschijf]]''
|- align=center
|align=left|''That's What You Get''||18-04-2008||17-05-2008||tip8||-||
|- align=center
|align=left|''[[Decode]]''||01-10-2008||01-12-2008||tip12||-|| [[Soundtrack]] ''[[Twilight (2008)#Soundtrack|Twilight]]''
|- align=center
|align=left|''Ignorance''||07-07-2009||29-08-2009||tip14||-||
|- align=center
|align=left|''[[Brick by Boring Brick]]''||23-11-2009||09-01-2010||tip2||-|| Nr. 95 in de Single Top 100
|- align=center
|align=left|''The Only Exception''||17-02-2010||27-03-2010||tip8||-||
|- align=center
|align=left|''Ain't It Fun''||04-02-2014||07-09-2013||tip17||-||
|- align=center
|align=left|''[[Hard Times (Paramore)|Hard Times]]''||19-04-2017||06-05-2017||tip9||-||
|}

{{Tabel Vlaamse Ultratop 50 Singles}}
|- align=center
|align=left|''Misery Business''||2008||12-04-2008||tip14||-||
|- align=center
|align=left|''Decode''||2008||20-12-2008||tip3||-|| Soundtrack ''Twilight''
|- align=center
|align=left|''Ignorance''||2009||03-10-2009||tip10||-||
|- align=center
|align=left|''Brick by Boring Brick''||2009||26-12-2009||tip16||-||
|- align=center
|align=left|''Now''||2013||23-02-2013||tip70||-||
|- align=center
|align=left|''[[Still Into You]]''||2013||27-04-2013||tip60||-||
|- align=center
|align=left|''Hard Times''||2017||06-05-2017||tip||-||
|- align=center
|align=left|''Rose-Colored Boy''||2018||14-04-2018||tip||-||
|}

== Externe links ==

* {{en}} [http://www.paramore.net Officiële website]
* {{en}} [http://paramoreband.livejournal.com/ LiveJournal van Paramore]
* [https://www.musicmeter.nl/artist/10372 Paramore op MusicMeter]

{{Appendix|2=
* {{Bronvermelding anderstalige Wikipedia|taal=en |titel=Paramore |oldid=625161084 |datum=20140923}}
----
{{References}}
}}
{{Commons|Paramore}}

[[Categorie:Amerikaanse rockband]]

title: Achtergrondinformatie

Oorsprong: Franklin, Tennessee, Verenigde Staten

Genre(s): Poppunk, alternatieve rock, emocore

Label(s): Atlantic Records · Fueled by Ramen

title: Bezetting

Oud-leden: Josh Farro · Jeremy Davis · Jason Bynum · John Hembree · Hunter Lamb

title: Leden

Zangeres: Hayley Williams

Drummer: Zac Farro

Gitarist: Taylor York


text:
# Rollingwood (Texas)
Rollingwood is een plaats (city) in de Amerikaanse staat Texas, en valt bestuurlijk gezien onder Travis County.

## Demografie
Bij de volkstelling in 2000 werd het aantal inwoners vastgesteld op 1403.
In 2006 is het aantal inwoners door het United States Census Bureau geschat op 1368, een daling van 35 (-2,5%).

## Geografie
Volgens het United States Census Bureau beslaat de plaats een oppervlakte van
1,8 km², geheel bestaande uit land.

## Plaatsen in de nabije omgeving
De onderstaande figuur toont nabijgelegen plaatsen in een straal van 8 km rond Rollingwood.

title: Rollingwood (Texas)

wikitext:
{{Infobox plaats Verenigde Staten
| naam=Rollingwood
| staat=Texas
| county=[[Travis County (Texas)|Travis County]]
| bevolking=1368
| datum=2006
| oppervlak=1.8
| water=0.0
| lat_deg = 30
| lat_min = 16
| lat_sec = 28
| lon_deg = 97
| lon_min = 47
| lon_sec = 4
| hoogte=
| code=63008
| type=city
| detailkaart=
}}
'''Rollingwood''' is een plaats ([[city (stad)|city]]) in de [[Verenigde Staten|Amerikaanse]] staat [[Texas (staat)|Texas]], en valt bestuurlijk gezien onder [[Travis County (Texas)|Travis County]].

==Demografie==
Bij de volkstelling in 2000 werd het aantal inwoners vastgesteld op 1403.<ref>{{Bronvermelding inwonertal plaats Verenigde Staten/2000}}</ref>
In 2006 is het aantal inwoners door het [[United States Census Bureau]] geschat op 1368,<ref>{{Bronvermelding inwonertal plaats Verenigde Staten/2006}}</ref> een daling van 35 (-2,5%).

==Geografie==
Volgens het United States Census Bureau beslaat de plaats een [[oppervlakte]] van
1,8 km², geheel bestaande uit land.

==Plaatsen in de nabije omgeving==
De onderstaande figuur toont nabijgelegen [[woonplaats|plaatsen]] in een [[Straal (wiskunde)|straal]] van 8 km rond Rollingwood.
{{Afbeelding label begin|image=Blank map.svg|position= relative| float=left|width=400|caption=Plaatsen in de omgeving}}
{{Afbeelding label|x=0.5|y=0.5|scale=400|text=[[Bestand:Map pointer black.svg|20px|Rollingwood]]'''Rollingwood'''}}
{{Afbeelding label|x=0.701|y=0.339|scale=400|text=[[Bestand:Dot-yellow.svg|20px|Plaats met 656562 inwoners (2000)]][[Austin (Texas)|Austin]] (5 km)}}
{{Afbeelding label|x=0.061|y=0.432|scale=400|text=[[Bestand:Small-city-symbol.svg|10px|Plaats met 1589 inwoners (2000)]][[Barton Creek (Texas)|Barton Creek]] (8 km)}}
{{Afbeelding label|x=0.215|y=0.425|scale=400|text=[[Bestand:Small-city-symbol.svg|14px|Plaats met 4729 inwoners (2000)]][[Lost Creek (Texas)|Lost Creek]] (5 km)}}
{{Afbeelding label|x=0.329|y=0.806|scale=400|text=[[Bestand:Small-city-symbol.svg|6px|Plaats met 365 inwoners (2000)]][[Sunset Valley (Texas)|Sunset Valley]] (6 km)}}
{{Afbeelding label|x=0.381|y=0.405|scale=400|text=[[Bestand:Small-city-symbol.svg|12px|Plaats met 3116 inwoners (2000)]][[West Lake Hills (Texas)|West Lake Hills]] (3 km)}}
{{Afbeelding label eind}}{{Clearleft}}

== Externe link ==
* {{Link city-data.com|Rollingwood|Texas}}

{{Appendix}}
{{Coor title dms|30|16|28|N|97|47|4|W|region:US_type:city(1403)_scale:50000}}

[[Categorie:Plaats in Texas]]

title: Situering

County: Travis County

Type plaats: City

Staat: Texas

title: Algemeen

Oppervlakte: 1,8 km²

- land: 1,8 km²

- water: 0,0 km²

title: Overig

Portaal: Verenigde Staten


text:
# Heilig-Hartkerk (Grimbergen)
De Heilig-Hartkerk is de parochiekerk van de tot de Vlaams-Brabantse gemeente Grimbergen behorende plaats Verbrande Brug, gelegen aan de Verbrande Brugsesteenweg 167.
Naast de kerk ligt het Kerkhof van Verbrande Brug.

## Geschiedenis
Vanwege de industrialisatie aan de Willebroekse Vaart nam ook de bevolking toe van het gehucht Heienbeek, de voorloper van Verbrande Brug. In 1873 werd er daarom een zelfstandige parochie gesticht. Naar ontwerp van Gustave Hansotte werd een pastorie en een voorlopige kerk gebouwd. In 1887 werd een definitieve kerk gebouwd, eveneens naar ontwerp van Hansotte.
Tijdens de Eerste Wereldoorlog werd de toren vernield. In 1923 werd de kerk hersteld. Vanaf 1986 vond een restauratiecampagne plaats.

## Gebouw
Deze naar het noordwesten georiënteerde kerk is in neogotische stijl en in baksteen gebouwd. Het is een kruisbasiliek met een driezijdig afgesloten koor. De halfingebouwde toren heeft vier geledingen en een achtkante ingesnoerde naaldspits.

## Interieur
Het kerkinterieur is voornamelijk neogotisch en stamt uit de tijd van de bouw.

title: Heilig-Hartkerk (Grimbergen)

wikitext:
[[Bestand:Grimbergen (Verbrande Brug) Churchyard (2).JPG|miniatuur|Heilig-Hartkerk]]
De '''Heilig-Hartkerk''' is de parochiekerk van de tot de Vlaams-Brabantse gemeente [[Grimbergen]] behorende plaats [[Verbrande Brug (gehucht)|Verbrande Brug]], gelegen aan de ''Verbrande Brugsesteenweg'' 167.

Naast de kerk ligt het [[Kerkhof van Verbrande Brug]].

==Geschiedenis==
Vanwege de industrialisatie aan de [[Willebroekse Vaart]] nam ook de bevolking toe van het gehucht ''Heienbeek'', de voorloper van Verbrande Brug. In 1873 werd er daarom een zelfstandige parochie gesticht. Naar ontwerp van [[Gustave Hansotte]] werd een pastorie en een voorlopige kerk gebouwd. In 1887 werd een definitieve kerk gebouwd, eveneens naar ontwerp van Hansotte.

Tijdens de Eerste Wereldoorlog werd de toren vernield. In 1923 werd de kerk hersteld. Vanaf 1986 vond een restauratiecampagne plaats.

==Gebouw==
Deze naar het noordwesten georiënteerde kerk is in neogotische stijl en in baksteen gebouwd. Het is een kruisbasiliek met een driezijdig afgesloten koor. De halfingebouwde toren heeft vier geledingen en een achtkante ingesnoerde naaldspits.

==Interieur==
Het kerkinterieur is voornamelijk neogotisch en stamt uit de tijd van de bouw.

{{Appendix|2=
*[https://inventaris.onroerenderfgoed.be/erfgoedobjecten/75370 Inventaris Onroerend Erfgoed]
{{References}}
}}
{{Commonscat|Heilig Hartkerk (Grimbergen)}}
{{Coor title dms|50|56|49.97|N|4|24|42.84|E|type:landmark_scale:1563}}

[[Categorie:Kerkgebouw in Vlaams-Brabant|Hartkerk]]
[[Categorie:Onroerend erfgoed in Grimbergen]]


text:
# Motorescorte
Een motorescorte is een groep motorrijders van politie of Koninklijke Marechaussee ter begeleiding of beveiliging van een staatshoofd of belangrijk persoon.
In het algemeen wordt de begeleiding van leden van het Koninklijk Huis verzorgd door de Koninklijke Marechaussee. In tegenstelling tot de verkeersregelaars, die witte motorfietsen met blauwe en rode strepen gebruiken, zijn de motorfietsen van het motorescorte stemmig donkerblauw, maar wel voorzien van zwaailichten en meertonige hoorns.
Met deze motorfietsen wordt altijd langzaam gereden (in het algemeen de snelheid van een stoet met rijtuigen). Vanwege dit enigszins houterige stapvoets rijden worden deze motorrijders door collega's weleens spottend het Houten Klazen Team genoemd.
Bij het begeleiden van een ambulance of vip met als doel de rit zo soepel mogelijk te maken, spreekt men ook wel van glijdend transport.

title: Motorescorte

wikitext:
[[Afbeelding:Motorrijopleiding.jpg|thumb|right|200px|Oude escorte-motoren krijgen een tweede jeugd in de motoropleiding van de Koninklijke Marechaussee]]
Een '''motorescorte''' is een groep motorrijders van [[politie]] of [[Koninklijke Marechaussee]] ter begeleiding of beveiliging van een staatshoofd of belangrijk persoon.

In het algemeen wordt de begeleiding van leden van het Koninklijk Huis verzorgd door de Koninklijke Marechaussee. In tegenstelling tot de verkeersregelaars, die witte motorfietsen met blauwe en rode strepen gebruiken, zijn de motorfietsen van het motorescorte stemmig donkerblauw, maar wel voorzien van zwaailichten en meertonige hoorns.

Met deze motorfietsen wordt altijd langzaam gereden (in het algemeen de snelheid van een stoet met rijtuigen). Vanwege dit enigszins houterige stapvoets rijden worden deze motorrijders door collega's weleens spottend het [[Motorrijderswoordenboek_G-H-I#Houten_Klazen_Team|Houten Klazen Team]] genoemd.

Bij het begeleiden van een [[ambulance]] of [[Vip (persoon)|vip]] met als doel de rit zo soepel mogelijk te maken, spreekt men ook wel van [[glijdend transport]].

== Zie ook ==
* [[Special Escort Group (Metropolitan Police)|Special Escort Group]]

[[Categorie:Motorfiets]]


text:
# Lumban Sitorus
Lumban Sitorus is een bestuurslaag in het regentschap Toba Samosir van de provincie Noord-Sumatra, Indonesië. Lumban Sitorus telt 593 inwoners (volkstelling 2010).

title: Lumban Sitorus

wikitext:
{{Infobox plaats in Indonesië
| soort          = Dorp
| naam           = Lumban Sitorus
| inwoners       = 593
| datum inwoners = 2010
| provincie      = [[Noord-Sumatra]]
| regentschap    = [[Toba Samosir]]
| onderdistrict  = [[Parmaksian]]
| eiland         =
| tijdzone       =
| code desa      = 1206073006
| mapname        =
| lat_deg        =
| lat_min        =
| lat_sec        =
| lon_deg        =
| lon_min        =
| lon_sec        =
| image          =
| caption        =
}}
'''Lumban Sitorus''' is een bestuurslaag in het [[Regentschap (Indonesië)|regentschap]] [[Toba Samosir]] van de [[Provincies van Indonesië|provincie]] [[Noord-Sumatra]], [[Indonesië]]. Lumban Sitorus telt 593 inwoners (volkstelling 2010).

{{Appendix|2=
* Resultaten van de volkstelling (2010), Badan Pusat Statistik, [https://web.archive.org/web/20121202090212/http://bps.go.id/eng/download_file/Population_of_Indonesia_by_Village_2010.pdf Population_of_Indonesia_by_Village]
}}
{{Beginnetje|landen & Volken|land=Indonesië|2=2013|3=06|4=13}}

[[Categorie:Plaats in Noord-Sumatra]]

title: Situering

Provincie: Noord-Sumatra

Regentschap of · stadsgemeente: Toba Samosir

Onderdistrict: Parmaksian

title: Algemeen

title: Overig

Portaal: Indonesië


text:
# Madeira (wijn)
Madeira (IPA: [mɐˈðejɾɐ]) of madera is een versterkte, zeer lang houdbare wijn, afkomstig van het eiland Madeira.
Oorspronkelijk werd madeira van vier soorten druiven gemaakt, elk met zijn eigen smaakkarakteristiek, variërend van zoet tot droog. De madeira werd naar de druif genoemd waar hij van gemaakt was: Sercial (droog), Verdelho (half droog), Boal (half zoet) en Malvasia (zoet).
Tegenwoordig (na 1875) wordt de meeste madeira van één druivensoort gemaakt (Tinta Negra) die er beter groeit. Wel worden de vier typen madeira uit die ene druivensoort geproduceerd. De naamgeving is dan niet meer de naam van de druif maar het smaaktype (dry t/m sweet).

## Druivensoorten envinificatie
Sercial is een amberkleurige, droge wijn die vaak als aperitief wordt gedronken, of bij soep en visgerechten. De sercial-druiven groeien op circa 800 m hoogte; lager zouden ze door de grotere warmte een hogere suikerconcentratie bereiken. De van velden op circa 500 m hoogte afkomstige verdelho is een mediumdroge, taankleurige wijn en kan als aperitief maar ook als dessertwijn worden gedronken. De volle, licht naar noot smakende bual is een goede begeleider van kazen als stilton en rijke desserts, terwijl de volzoete malmsey op zijn plaats is bij rijke desserts, maar zelfs bij koffie uitstekend smaakt.
Er zijn vier druivenrassen toegestaan; de 'Verdelho', de 'Sercial', de 'Boal' en de zoete, van Kreta ingevoerde 'Malvasia'.  Na de catastrofale vernietiging van de wijnstokken door druifluis in 1875 werden de meeste wijngaarden opnieuw beplant met de Tinta Negra, een variant van de 'Pinot Noir'. Veel madeira bestaat voor 85% uit deze druif en zij wordt met kleine hoeveelheden van de traditionelere druiven op smaak gebracht. Van de 2000 hectare die voor wijngaarden geschikt is wordt maar 600 hectare ook werkelijk benut. Het telen van bananen is lucratiever. De wijn is kostbaar en na de Tweede Wereldoorlog heeft zij haar populariteit op de Europese wijnmarkt grotendeels verloren. Madeira als aperitief en ook als wijn bij de maaltijd was ooit gebruikelijk maar men ziet de wijn steeds minder vaak op de wijnkaarten van restaurants.
Vroeger nam men op lange scheepsreizen port mee, onder andere als vitamine C-bron. De port die over was na deze lange reis smaakte anders door invloed van temperatuur en oxidatie. Dat viel in de smaak want er bleken mensen bereid deze drank af te nemen. Dit was zo lucratief dat er extra vaten port werden meegenomen op reis, puur met het doel deze bij terugkeer goed te verkopen. Toen men eenmaal ontdekte hoe deze veroudering kunstmatig kon worden bewerkstelligd, hoefden de vaten niet meer mee op maandenlange reis.
De madeira moet een alcoholpercentage van 16 tot 18 procent hebben.

## De canteiro-methode en de industriële productie
Tegenwoordig wordt de madeira in spe verwarmd en minstens drie maanden in eikenhouten vaten van 480 liter bij 45 graden Celsius in hete loodsen (estufas) bewaard. Gematigde temperaturen over een langere periode zijn beter. Beter zou zijn helemaal geen kunstmatige warmte te gebruiken, maar de wijn jarenlang op een zondoorstoofde vliering te laten liggen. Als de wijn uit de loodsen komt, heeft hij de enigszins gekaramelliseerde smaak waaraan alle madeira's zijn te herkennen. De industriële verwarming of verblijf in een estufado neemt drie maanden in beslag. Men noemt de verwarming door de zon zoals die nog door kleinere en conservatieve barros de "canteiro-methode". De traditionele huizen laten hun wijn vijf jaar lang op vaten rusten en verwarmen door de zon.
Net als bij port kent men bij madera-wijn vintage, dat wil zeggen: van één oogstjaar. Een vintage wordt gemaakt van één enkel druivenras, en moet minstens 20 jaar rijpen. Het instituut (Instituto do Vinho da Madeira) stelt regels op of een bepaalde madeira de naam vintage mag dragen.
Sommige van de allerbeste wijnen kunnen een eeuw op vat of in glazen demi-johns verblijven, voordat ze worden gebotteld. De daaropvolgende flesrijping is ook bijzonder traag, zodat madeirawijnen tot de langst houdbare ter wereld behoren. De kurken moeten iedere 35 jaar worden vervangen en, anders dan bij andere wijnen op fles, moet de fles staande worden bewaard. Er zijn madeira's uit de 18e eeuw die nog steeds drinkbaar zijn.
Tegenwoordig mengen de producenten hun wijnen tot een merkwijn met een constante kwaliteit. Vroeger ging dat mengen volgens een solera-systeem zoals dat gaat bij bijvoorbeeld sherry. De madeira-vinificatie geschiedt op portachtige wijze, namelijk door de gisting met alcohol te stoppen.

title: Madeira (wijn)

wikitext:
[[Bestand:Justino Henriques Madeira wine, colheita 1996.JPG|thumb|250px|Madera]]
'''Madeira''' ([[Internationaal Fonetisch Alfabet|IPA: [mɐˈðejɾɐ]]]) of '''madera''' is een [[Versterkte wijn|versterkte]], zeer lang houdbare [[wijn]], afkomstig van het eiland [[Madeira (eiland)|Madeira]].

Oorspronkelijk werd madeira van vier soorten druiven gemaakt, elk met zijn eigen smaakkarakteristiek, variërend van zoet tot droog. De madeira werd naar de druif genoemd waar hij van gemaakt was: [[Sercial]] (droog), [[Verdelho]] (half droog), [[Boal (druif)|Boal]] (half zoet) en [[Malvasia]] (zoet).

Tegenwoordig (na 1875) wordt de meeste madeira van één druivensoort gemaakt ([[Tinta Negra]]) die er beter groeit. Wel worden de vier typen madeira uit die ene druivensoort geproduceerd. De naamgeving is dan niet meer de naam van de druif maar het smaaktype (dry t/m sweet).

== Druivensoorten en [[vinificatie]] ==
[[Bestand:MadeiraWinery.jpg|thumb|left|Vaten rijpende madera]]
''Sercial'' is een amberkleurige, droge wijn die vaak als aperitief wordt gedronken, of bij soep en visgerechten. De sercial-druiven groeien op circa 800 m hoogte; lager zouden ze door de grotere warmte een hogere suikerconcentratie bereiken. De van velden op circa 500 m hoogte afkomstige ''verdelho'' is een mediumdroge, taankleurige wijn en kan als aperitief maar ook als dessertwijn worden gedronken. De volle, licht naar noot smakende ''bual'' is een goede begeleider van kazen als [[Stilton (kaas)|stilton]] en rijke desserts, terwijl de volzoete ''malmsey'' op zijn plaats is bij rijke desserts, maar zelfs bij koffie uitstekend smaakt.

Er zijn vier druivenrassen toegestaan; de 'Verdelho', de 'Sercial', de 'Boal' en de zoete, van [[Kreta]] ingevoerde 'Malvasia'.  Na de catastrofale vernietiging van de wijnstokken door [[druifluis]] in 1875 werden de meeste wijngaarden opnieuw beplant met de Tinta Negra, een variant van de 'Pinot Noir'. Veel madeira bestaat voor 85% uit deze druif en zij wordt met kleine hoeveelheden van de traditionelere druiven op smaak gebracht.<ref>Jan Gerritsen in het NRC-Handelsblad van 15 april 2008</ref> Van de 2000 hectare die voor wijngaarden geschikt is wordt maar 600 hectare ook werkelijk benut. Het telen van bananen is lucratiever. De wijn is kostbaar en na de Tweede Wereldoorlog heeft zij haar populariteit op de Europese wijnmarkt grotendeels verloren. Madeira als aperitief en ook als wijn bij de maaltijd was ooit gebruikelijk maar men ziet de wijn steeds minder vaak op de wijnkaarten van restaurants.

Vroeger nam men op lange scheepsreizen [[port (wijn)|port]] mee, onder andere als [[vitamine C]]-bron. De port die over was na deze lange reis smaakte anders door invloed van temperatuur en oxidatie. Dat viel in de smaak want er bleken mensen bereid deze drank af te nemen. Dit was zo lucratief dat er extra vaten port werden meegenomen op reis, puur met het doel deze bij terugkeer goed te verkopen. Toen men eenmaal ontdekte hoe deze veroudering kunstmatig kon worden bewerkstelligd, hoefden de vaten niet meer mee op maandenlange reis.

De madeira moet een alcoholpercentage van 16 tot 18 procent hebben.

== De canteiro-methode en de industriële productie ==
Tegenwoordig{{wanneer?||2019|02|14}} wordt de madeira in spe verwarmd en minstens drie maanden in [[eikenhouten vat]]en van 480 liter bij 45 graden Celsius in hete loodsen (''estufas'') bewaard. Gematigde temperaturen over een langere periode zijn beter. Beter zou zijn helemaal geen kunstmatige warmte te gebruiken, maar de wijn jarenlang op een zondoorstoofde vliering te laten liggen. Als de wijn uit de loodsen komt, heeft hij de enigszins gekaramelliseerde smaak waaraan alle madeira's zijn te herkennen. De industriële verwarming of verblijf in een estufado neemt drie maanden in beslag. Men noemt de verwarming door de zon zoals die nog door kleinere en conservatieve barros de "canteiro-methode". De traditionele huizen laten hun wijn vijf jaar lang op vaten rusten en verwarmen door de zon.<ref name=autogenerated1>Jan Gerritsen</ref>

Net als bij port kent men bij madera-wijn ''vintage'', dat wil zeggen: van één oogstjaar. Een ''vintage'' wordt gemaakt van één enkel druivenras, en moet minstens 20 jaar [[Lageren|rijpen]]. Het instituut (Instituto do Vinho da Madeira) stelt regels op of een bepaalde madeira de naam ''vintage'' mag dragen.

Sommige van de allerbeste wijnen kunnen een eeuw op vat of in glazen ''demi-johns'' verblijven, voordat ze worden gebotteld. De daaropvolgende flesrijping is ook bijzonder traag, zodat madeirawijnen tot de langst houdbare ter wereld behoren. De kurken moeten iedere 35 jaar worden vervangen en, anders dan bij andere wijnen op fles, moet de fles staande worden bewaard.<ref name=autogenerated1 /> Er zijn madeira's uit de 18e eeuw die nog steeds drinkbaar zijn.

Tegenwoordig{{wanneer?||2019|02|14}} mengen de producenten hun wijnen tot een merkwijn met een constante kwaliteit. Vroeger ging dat mengen volgens een [[solera-systeem]] zoals dat gaat bij bijvoorbeeld [[sherry]]. De madeira-vinificatie geschiedt op portachtige wijze, namelijk door de gisting met alcohol te stoppen.

== Externe links ==
* [http://www.madeirawine.eu/ Madeira geschiedenis en zijn beroemde wijn (Nederlands, Frans en Engels)]

{{Appendix}}
{{Commonscat}}

[[Categorie:Portugese wijn]]
[[Categorie:Versterkte wijn]]
[[Categorie:Madeira]]


text:
# Natalie Saville
 Natalie Saville (Sydney, 9 juli 1978) is een Australische snelwandelaarster. Ze nam eenmaal deel aan de Olympische Spelen, maar bleef medailleloos. Ze werd één keer Australisch kampioene op de 10 km snelwandelen.

## Loopbaan
In 2002 eindigde Saville vierde op de 20 km snelwandelen op de Gemenebestspelen 2002. Twee jaar later, op de Olympische Spelen van 2004 in Athene, eindigde Saville op hetzelfde onderdeel als 36e in een tijd van 1:33.35.
In 2006 wandelde Natalie Saville naar de zilveren medaille op de Gemenebestspelen op de 20 km snelwandelen. Deze wedstrijd werd gewonnen door haar zus Jane Saville.
Saville wordt gecoacht door haar zwager Matthew White, een vroegere Australische wielrenner, die tegenwoordig ploegleider is van een wielerploeg (Team Garmin-Transitions).

## Titels
- Australisch kampioene 10 km snelwandelen – 2006

## Persoonlijke records
Baan
| Onderdeel             | Prestatie | Datum            | Plaats   |
| --------------------- | --------- | ---------------- | -------- |
| 3000 m snelwandelen   | 12.56,38  | 14 februari 2004 | Sydney   |
| 5000 m snelwandelen   | 21.44,60  | 6 januari 1996   | Sydney   |
| 10.000 m snelwandelen | 46.00,93  | 9 februari 2002  | Canberra |

Weg
| Onderdeel          | Prestatie | Datum         | Plaats    |
| ------------------ | --------- | ------------- | --------- |
| 10 km snelwandelen | 46.19     | 19 april 1997 | Podebrady |
| 20 km snelwandelen | 1:31.34   | 2 mei 2004    | Naumburg  |

## Palmares

### 5000 m snelwandelen
- 1994: 11e WJK - 22.48,42
- 1996: DQ WJK

### 10 km snelwandelen
- 1997: 48e Wereldbeker - 46.19

### 20 km snelwandelen
- 2002: 4e Gemenebestspelen – 1:42.38
- 2004: 25e Wereldbeker - 1:31.34
- 2004: 36e OS - 1:33.35
- 2005: 5e Universiade - 1:36.42
- 2006:  Gemenebestspelen - 1:33.33
- 2006: 28e Wereldbeker - 1:34.51
- 2008: 37e Wereldbeker - 1:36.32

title: Natalie Saville

wikitext:
{{Infobox atletiek
| kopnaam = Natalie Saville
| afbeelding =
| onderschrift =
| naam = Natalie Saville
| bijnaam =
| geboortedatum = 9 juli 1978
| geboorteplaats = [[Sydney]]
| overlijdensdatum =
| overlijdensplaats =
| nationaliteit = {{AU}}
| lengte = 1,60 m
| gewicht = 55 kg
| discipline = snelwandelen
| trainer = [[Matthew White]]
| 1etitel = Australisch kampioene 10 km snelwandelen 2006
| OS = 2004
| extra =
}}
''' Natalie Saville''' ([[Sydney]], [[9 juli]] [[1978]]) is een [[Australië (land)|Australische]] [[Snelwandelen|snelwandelaarster]]. Ze nam eenmaal deel aan de [[Olympische Spelen]], maar bleef [[medaille]]loos. Ze werd één keer Australisch kampioene op de [[10 kilometer snelwandelen|10 km snelwandelen]].

== Loopbaan ==
In 2002 eindigde Saville vierde op de [[20 kilometer snelwandelen|20 km snelwandelen]] op de [[Gemenebestspelen 2002]]. Twee jaar later, op de [[Olympische Zomerspelen 2004|Olympische Spelen van 2004]] in [[Athene (stad)|Athene]], eindigde Saville op hetzelfde onderdeel als 36e in een tijd van 1:33.35.

In 2006 wandelde Natalie Saville naar de zilveren medaille op de [[Gemenebestspelen 2006|Gemenebestspelen]] op de 20 km snelwandelen. Deze wedstrijd werd gewonnen door haar zus [[Jane Saville]].

Saville wordt gecoacht door haar zwager [[Matthew White]], een vroegere Australische [[Wielrennen|wielrenner]], die tegenwoordig ploegleider is van een wielerploeg ([[Team Garmin-Transitions]]).

== Titels ==
*Australisch kampioene 10 km snelwandelen – 2006

== Persoonlijke records ==
;Baan
{| class="wikitable"
!Onderdeel
!Prestatie
!Datum
!Plaats
|-
|3000 m snelwandelen
|12.56,38
|14 februari 2004
|[[Sydney]]
|-
|5000 m snelwandelen
|21.44,60
|6 januari 1996
|[[Sydney]]
|-
|10.000 m snelwandelen
|46.00,93
|9 februari 2002
|[[Canberra]]
|}

;Weg
{| class="wikitable"
!Onderdeel
!Prestatie
!Datum
!Plaats
|-
|10 km snelwandelen
|46.19
|19 april 1997
|[[Podebrady]]
|-
|20 km snelwandelen
|1:31.34
|2 mei 2004
|[[Naumburg (Saale)|Naumburg]]
|}

== Palmares ==
=== 5000 m snelwandelen ===
*1994: 11e WJK - 22.48,42
*1996: DQ WJK

=== 10 km snelwandelen ===
*1997: 48e Wereldbeker - 46.19

=== 20 km snelwandelen ===
*2002: 4e Gemenebestspelen – 1:42.38
*2004: 25e Wereldbeker - 1:31.34
*2004: 36e [[Atletiek op de Olympische Zomerspelen 2004 – 20 kilometer snelwandelen vrouwen|OS]] - 1:33.35
*2005: 5e [[Universiade]] - 1:36.42
*2006: {{zilver}} Gemenebestspelen - 1:33.33
*2006: 28e Wereldbeker - 1:34.51
*2008: 37e Wereldbeker - 1:36.32

== Externe links ==
*{{Link IAAF naam|id=110158}}
*{{Link SRO-profiel|id=sa/natalie-saville-1}}
*{{en}}[https://web.archive.org/web/20160305020511/http://athhistory.imgstg.com/athletes/athlete1151.htm Uitslagen van Natalie Saville op Athletics Australia]

{{DEFAULTSORT:Saville, Natalie}}
[[Categorie:Australisch atleet]]
[[Categorie:Australisch olympisch deelnemer]]
[[Categorie:Snelwandelaar]]

title: Natalie Saville

Volledige naam: Natalie Saville

Geboorteplaats: Sydney

Nationaliteit: Australië

Gewicht: 55 kg

title: Sportieve informatie

Discipline: snelwandelen

Trainer/coach: Matthew White

Portaal: Atletiek


text:
# Graphium ochrea
Graphium ochrea is een vlinder uit de familie van de pages (Papilionidae). Deze naam duikt zo nu en dan op in databases maar werd in 1889 door Jean-Baptiste Capronnier gepubliceerd als naam voor een variëteit van Graphium tynderaeus. Aan dit taxon is nooit de status van soort of ondersoort toegekend geweest.

title: Graphium ochrea

wikitext:
{{Taxobox vlinder
| naam = ''Graphium ochrea''
| titelweergave = cursief
| afbeelding =
| familie = [[Pages (vlinders)|Papilionidae]] (Pages)
| geslacht = ''[[Graphium]]''
| w-naam = ''Graphium ochrea''
| auteur = Capronnier
| datum = 1889
| haakjes =
| origineel = ''Papilio tynderaeus'' var. ''ochrea''
| commons =
| species =
}}

'''''Graphium ochrea''''' is een [[vlinders|vlinder]] uit de familie van de [[Pages (vlinders)|pages]] (Papilionidae).<ref>{{Brontabel|9999-Lepindex}}</ref> Deze naam duikt zo nu en dan op in databases maar werd in 1889 door [[Jean-Baptiste Capronnier]] gepubliceerd als naam voor een variëteit van ''[[Graphium tynderaeus]]''. Aan dit taxon is nooit de status van soort of ondersoort toegekend geweest.

{{Appendix}}
{{beginnetje|biologie|2013|04|01}}

[[Categorie:Graphium|ochrea]]

title: Graphium ochrea

Familie: Papilionidae (Pages)

Geslacht: Graphium

title: Soort


text:
# Rhachotropis platycera
Rhachotropis platycera is een vlokreeftensoort uit de familie van de Eusiridae. De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1931 door K.H. Barnard.

title: Rhachotropis platycera

wikitext:
{{Taxobox
| titelweergave = cursief
| naam = ''Rhachotropis platycera''
| afbeelding =
| rijk = [[Dieren (biologie)|Animalia]] (Dieren)
| stam = [[Geleedpotigen|Arthropoda]] ([[Geleedpotigen]])
| klasse = [[Malacostraca]]
| orde = [[Amphipoda]]
| familie = [[Eusiridae]]
| geslacht = ''[[Rhachotropis]]''
| w-naam = ''Rhachotropis platycera''
| auteur = K.H. Barnard
| datum = 1931
| haakjes =
| commons =
| species =
| worms = 489890
}}
'''''Rhachotropis platycera''''' is een [[vlokreeften]]soort uit de familie van de [[Eusiridae]].<ref>Lowry, J. (2012). <i>Rhachotropis platycera</i> K.H. Barnard, 1931. Geraadpleegd via:  World Register of Marine Species op http://www.marinespecies.org/aphia.php?p=taxdetails&id=489890</ref> De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1931 door K.H. Barnard.

{{Appendix}}
{{beginnetje|biologie|2013|03|21}}

[[Categorie:Eusiridae]]

title: Rhachotropis platycera

Klasse: Malacostraca

Orde: Amphipoda

Familie: Eusiridae

Geslacht: Rhachotropis

title: Soort


text:
# Dyschirius freyi
Dyschirius freyi is een keversoort uit de familie van de loopkevers (Carabidae). De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1958 door Jedlicka.

title: Dyschirius freyi

wikitext:
{{Taxobox insect
| titelweergave = cursief
| naam = ''Dyschirius freyi''
| afbeelding =
| afbeeldingtekst =
| orde = [[Kevers|Coleoptera]] (Kevers)
| familie = [[Loopkevers|Carabidae]] (Loopkevers)
| onderfamilie = [[Scaritinae]]
| geslacht = ''[[Graafloopkevers|Dyschirius]]'' (Graafloopkevers)
| w-naam = ''Dyschirius freyi''
| auteur = [[Arnost Jedlicka|Jedlička]]
| datum = 1958
| haakjes =
| species =
| commons =
}}
'''''Dyschirius freyi''''' is een [[kevers|kever]]soort uit de familie van de [[Loopkevers|loopkevers (Carabidae)]].<ref>Anichtchenko A. et al., (editors): [https://carabidae.org/search?rank=0&text=Dyschirius+freyi Carabidae of the World] (bezocht: 20 tot 28 maart 2013)</ref> De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1958 door Jedlicka.

{{Appendix}}
{{beginnetje|biologie|2013|03|29}}

[[Categorie:Graafloopkevers|freyi]]

title: Dyschirius freyi

Orde: Coleoptera (Kevers)

Familie: Carabidae (Loopkevers)

Onderfamilie: Scaritinae

Geslacht: Dyschirius (Graafloopkevers)

title: Soort