text:
# Guy Mortier
Guido Eugène Prudence Joseph (Guy) Mortier (Mol, 24 maart 1943) is een Vlaams journalist en televisiefiguur. Hij werd bekend als hoofdredacteur van het blad Humo tussen 1969 en 2003. Zijn bekendheid bij radioluisteraars steeg toen hij panellid was in het programma De taalstrijd en De Perschefs. Televisiekijkers kennen hem als vast panellid in Alles kan beter en van de rubriek Gefressenes Funden in het praatprogramma De laatste show.

## Biografie

### Jeugd
Mortier werd geboren als zoon van een onderwijzer en komt uit een gezin met vijf kinderen. Hij ging van 1955 tot 1961 naar het Sint-Jan-Berchmanscollege in Mol en studeerde tussen 1961 en 1965 Germaanse filologie aan de Katholieke Universiteit Leuven.

### Vroege carrière
Na zijn studies gaf hij een tijd les op een middelbare school. Tijdens de jaren 60 presenteerde hij het radioprogramma Schudden voor Gebruik op de BRT, destijds het enige programma op de nationale radio dat aan rock-'n-rollmuziek was gewijd.

### Humo
In 1961 begon Mortier als freelancejournalist bij het tijdschrift Humo, dat hij als kind al las. Op 1 januari 1969 werd hij hoofdredacteur van het tijdschrift, een functie die hij tot aan zijn pensioen in maart 2003 zou uitoefenen. Onder zijn leiding groeide het tijdschrift uit tot meer dan een radio- en televisieblad en actualiteitsmagazine. Mortier gaf het blad een speelse toets mee en introduceerde meer rubrieken en jaarlijkse evenementen die een links progressief publiek aantrokken. Hij zorgde er ook voor dat er meer artikels en interviews rond pop- en rockmuziek in het blad verschenen in de TTTpagina's, wat in de jaren vóór het Internet een van de succesfactoren betekende. Mortier schreef zelf ook verschillende artikels en platenrecensies rond rockmuziek. Humor werd voortaan het handelsmerk van het blad, wat onder meer duidelijk werd in de fotomontages op de cover en de koppen boven de artikels die vaak uit woordspelingen bestonden, vaak door Mortier zelf bedacht. Daarnaast viel het blad op door zijn onderzoeksjournalistiek. Ook na zijn pensioen bleef Mortier als creatief adviseur bij het blad betrokken.
Verder presenteerde hij jarenlang het festival Torhout-Werchter en Humo's Pop Poll.

### Mediaoptredens
Mortier was jarenlang vooral bij trouwe Humo-lezers een bekend figuur. Toch verscheen hij ook regelmatig op radio en televisie. Tijdens de jaren 70 schreef hij teksten voor het satirische televisieprogramma Magesien. Eind jaren 80 en begin jaren 90 was hij panellid in de humoristische radioprogramma's De Taalstrijd en De Perschefs.
Hij speelde af en toe gastrollen in televisieprogramma's als Lava, Het huis van wantrouwen en Buiten de zone, maar zijn bekendheid bij niet-Humo-lezers nam pas toe dankzij zijn optredens als gastpanellid in Alles kan beter. Hierna was hij nog te zien als centrale gast in een aflevering van De XII Werken van Vanoudenhoven en later als regelmatig terugkerende gastkomiek in De Laatste Show en De Slimste Mens in de seizoenen 2009-2010, 2011 en 2012.

## Eredoctoraat
In 2024 ontving Mortier een eredoctoraat aan de Vrije Universiteit Brussel.

## Privé
Een zoon van Guy Mortier, Jens Mortier, richtte in 2004 het reclamebureau Mortierbrigade op, waarvan hij sindsdien CEO is.
Mortier woont aan de Cogels-Osylei in de Antwerpse wijk Zurenborg, een van de bekendste monumentale straten van België.

## Trivia
- Mortier is een grote fan van Elvis Presley.
- Een jarenlange running gag in het Vlaamse blad Humo is de fysieke gelijkenis tussen Guy Mortier en rockgitarist Frank Zappa. Toen Mortier een gastoptreden als leraar had in de aflevering Nostalgie van de Vlaamse komische televisiereeks Buiten De Zone werd hiermee ook de spot gedreven. Merel speelt in de aflevering een leerlinge die verliefd is op haar leraar. Ze vertelt: "Hij lijkt een beetje op Frank Zappa, maar dan in 't mooi." In het volgende shot toont de camera Guy Mortier.
- Mortiers gezicht is op een Indische "Gezocht"-affiche te zien in strook 118 van het Neroalbum Het Achtste Wereldwonder (1995-1996). In het album De Held der Helden (1996) speelt hij samen met Patrick Van Gompel de rol van twee revolutionairen die de koning van Marrakech willen ombrengen.
- In 2005 eindigde hij op nr. 159 in de Vlaamse versie van De Grootste Belg, buiten de officiële nominatielijst.

- Bibliothèque nationale de France: cb16556024b (data)
- International Standard Name Identifier: 0000 0003 6094 0398
- MusicBrainz: 8a6cdc11-93dc-48d0-96ff-c5a689cc614a
- Virtual International Authority File: 221218785

title: Guy Mortier

wikitext:
{{Infobox journalist
| naam              = Guy Mortier
| afbeelding        = Guy Mortier door Dirk Annemans in 2023.jpg
| onderschrift      =
| volledige naam    = Guido Prudence Eugène Joseph Mortier
| bijnaam           =
| geboren           = [[Mol (België)|Mol]], [[24 maart]] [[1943]]
| overleden         =
| regio             = {{BE-vlag|Vlaanderen}}
| land              = {{BE}}
| beroep            = [[Redacteur]]
[[Journalist]]
| tijdvak1          = 1969-2003
| functie1          = [[Hoofdredacteur]] ''[[Humo]]''
| tijdvak2          =
| functie2          =
| tijdvak3          =
| functie3          =
| tijdvak4          =
| functie4          =
| credits           =
| handtekening      =
| website           =
}}
'''Guido Eugène Prudence Joseph (Guy) Mortier''' ([[Mol (België)|Mol]], [[24 maart]] [[1943]]) is een [[Vlaanderen|Vlaams]] journalist en televisiefiguur. Hij werd bekend als hoofdredacteur van het blad ''[[Humo]]'' tussen 1969 en 2003. Zijn bekendheid bij radioluisteraars steeg toen hij panellid was in het programma ''[[De taalstrijd]]'' en ''[[De Perschefs]]''. Televisiekijkers kennen hem als vast panellid in ''[[Alles kan beter]]'' en van de rubriek ''Gefressenes Funden'' in het praatprogramma ''[[De laatste show (Eén)|De laatste show]]''.

==Biografie==
===Jeugd===
Mortier werd geboren als zoon van een onderwijzer en komt uit een gezin met vijf kinderen. Hij ging van 1955 tot 1961 naar het [[Sint-Jan Berchmanscollege (Mol)|Sint-Jan-Berchmanscollege]] in [[Mol (België)|Mol]] en studeerde tussen 1961 en 1965 [[Germanistiek|Germaanse]] [[filologie]] aan de [[Katholieke Universiteit Leuven]].

===Vroege carrière===
Na zijn studies gaf hij een tijd les op een middelbare school. Tijdens de jaren 60 presenteerde hij het radioprogramma ''[[Schudden voor Gebruik]]'' op de [[Belgische Radio- en Televisieomroep|BRT]], destijds het enige programma op de nationale radio dat aan [[rock-'n-roll]]muziek was gewijd.

=== Humo ===
In 1961 begon Mortier als freelancejournalist bij het tijdschrift ''[[Humo]]'', dat hij als kind al las. Op 1 januari 1969 werd hij [[hoofdredacteur]] van het [[tijdschrift]], een functie die hij tot aan zijn pensioen in maart 2003 zou uitoefenen. Onder zijn leiding groeide het tijdschrift uit tot meer dan een [[Media in Vlaanderen|radio- en televisieblad]] en actualiteitsmagazine. Mortier gaf het blad een speelse toets mee en introduceerde meer rubrieken en jaarlijkse evenementen die een [[Links (politiek)|links]] [[Progressivisme|progressief]] publiek aantrokken. Hij zorgde er ook voor dat er meer artikels en interviews rond [[Popmuziek|pop-]] en [[rock]]muziek in het blad verschenen in de [[TTT (Humo)|TTT]]pagina's, wat in de jaren vóór het [[Internet]] een van de succesfactoren betekende. Mortier schreef zelf ook verschillende artikels en platenrecensies rond rockmuziek. [[Humor]] werd voortaan het handelsmerk van het blad, wat onder meer duidelijk werd in de fotomontages op de cover en de koppen boven de artikels die vaak uit [[woordspeling]]en bestonden, vaak door Mortier zelf bedacht. Daarnaast viel het blad op door zijn [[onderzoeksjournalistiek]]. Ook na zijn pensioen bleef Mortier als creatief adviseur bij het blad betrokken.

Verder presenteerde hij jarenlang het festival [[Torhout-Werchter]] en [[Humo's Pop Poll]].

===Mediaoptredens===
Mortier was jarenlang vooral bij trouwe Humo-lezers een bekend figuur. Toch verscheen hij ook regelmatig op radio en televisie. Tijdens de jaren 70 schreef hij teksten voor het satirische televisieprogramma ''[[Magesien]]''. Eind jaren 80 en begin jaren 90 was hij panellid in de humoristische radioprogramma's ''[[De Taalstrijd]]'' en ''[[De Perschefs]]''.

Hij speelde af en toe gastrollen in televisieprogramma's als ''[[Lava (televisieprogramma)|Lava]]'', ''[[Het huis van wantrouwen]]'' en ''[[Buiten de zone]]'', maar zijn bekendheid bij niet-Humo-lezers nam pas toe dankzij zijn optredens als gastpanellid in ''[[Alles kan beter]]''. Hierna was hij nog te zien als centrale gast in een aflevering van ''[[De XII Werken van Vanoudenhoven]]'' en later als regelmatig terugkerende gastkomiek in ''[[De Laatste Show (één)|De Laatste Show]]'' en ''[[De Slimste Mens ter Wereld|De Slimste Mens]]'' in de seizoenen 2009-2010, 2011 en 2012.

== Eredoctoraat ==
In 2024 ontving Mortier een eredoctoraat aan de [[Vrije Universiteit Brussel]].<ref>{{Citeer web |url=https://www.bruzz.be/actua/onderwijs/vub-geeft-eredoctoraat-aan-guy-mortier-2024-08-20 |titel=VUB geeft eredoctoraat aan Guy Mortier |bezochtdatum=2024-08-22 |datum=2024-08-20 |werk=www.bruzz.be}}</ref>

==Privé==
Een zoon van Guy Mortier, [[Jens Mortier]], richtte in 2004 het reclamebureau Mortierbrigade op, waarvan hij sindsdien CEO is.

Mortier woont aan de [[Cogels-Osylei]] in de [[Antwerpen (stad)|Antwerpse]] wijk [[Zurenborg]], een van de bekendste monumentale straten van België.

==Trivia==
* Mortier is een grote fan van [[Elvis Presley]].
* Een jarenlange [[running gag]] in het Vlaamse blad ''Humo'' is de fysieke gelijkenis tussen Guy Mortier en [[rock]][[gitarist]] [[Frank Zappa]]. Toen Mortier een gastoptreden als [[Docent|leraar]] had in de aflevering ''Nostalgie'' van de Vlaamse komische televisiereeks ''[[Buiten De Zone]]'' werd hiermee ook de spot gedreven. Merel speelt in de aflevering een leerlinge die [[verliefdheid|verliefd]] is op haar leraar. Ze vertelt: "Hij lijkt een beetje op [[Frank Zappa]], maar dan in 't mooi." In het volgende shot toont de camera Guy Mortier.
* Mortiers gezicht is op een Indische "Gezocht"-affiche te zien in strook 118 van het [[Nero (strip)|Nero]]album ''Het Achtste Wereldwonder'' (1995-1996). In het album ''De Held der Helden'' (1996) speelt hij samen met [[Patrick Van Gompel]] de rol van twee revolutionairen die de koning van Marrakech willen ombrengen.
* In 2005 eindigde hij op nr. 159 in de Vlaamse versie van [[De Grootste Belg]], buiten de officiële nominatielijst.

{{Appendix|2=
* [[Georges Timmerman|TIMMERMAN Georges]]; [https://www.apache.be/nvdr/2011/10/31/mortier-guy/ Biografie Guy Mortier]; [[Apache.be]]; 31 oktober 2011
{{References}}
}}
{{Bibliografische informatie}}

{{StartOpvolging}}
{{OpvolgingCombi
| lijst = [[Hoofdredacteur]] van ''[[Humo]]''
1969 - 2003
| vorige = [[Karel Anthierens]]
| volgende = [[Jörgen Oosterwaal]]
[[Mark Schaevers]]
}}
{{EindOpvolging}}

{{DEFAULTSORT:Mortier, Guy}}
[[Categorie:Vlaams radiopresentator]]
[[Categorie:Belgisch muziekcriticus]]
[[Categorie:Hoofdredacteur van Humo]]

title: Achtergrondinformatie

Naam: Guido Prudence Eugène Joseph Mortier

Geboren: Mol, 24 maart 1943

Regio: Vlaanderen

Land: België

Beroep: Redacteur · Journalist

title: Functies

Hoofdredacteur Humo


text:
# Diogo Amado
Diogo Carlos Correia Amado (Lagos, 21 januari 1990) is een Portugees voetballer die bij voorkeur als middenvelder speelt. Hij verruilde in 2017 GD Estoril-Praia voor Al-Gharafa.

## Carrière
Amado trad op 11-jarige leeftijd toe tot de jeugdopleiding van Sporting Lissabon. In het seizoen 2009-2010 werd hij door deze club uitgeleend aan twee clubs uit de derde divisie van de Portugese competitie: de eerste seizoenshelft aan Real Massamá en de tweede seizoenshelft aan Odivelas. Bij de eerstgenoemde club maakte Amado dat seizoen zijn profdebuut.
In het seizoen 2010-2011 transfereerde hij naar de Portugese eersteklasseclub União Leiria. Voor die ploeg maakte hij op 15 augustus 2010 zijn competitiedebuut in de wedstrijd tegen SC Beira-Mar. Amado speelde 15 wedstrijden voor União Leiria, die dat seizoen op de tiende plaats eindigde. Het volgende seizoen werd hij uitgeleend aan GD Estoril-Praia, dat toen uitkwam in de Portugese tweede klasse.
Op 10 juli 2012 tekende Amado een contract voor twee jaar bij Sheffield Wednesday. Een maand later keerde hij echter al terug bij Estoril. In 2017 ging hij in Qatar voor Al-Gharafa spelen.

wikiname: nlwiki

title: Diogo Amado

in_language: nl

wikitext:
{{Infobox voetballer
| spelernaam                  =Diogo Amado
| volledigenaam               =Diogo Carlos Correia Amado
| afbeelding                  =
| onderschrift                =
| geboortedatum               = [[21 januari]] [[1990]]
| geboortestad                = [[Lagos (Portugal)|Lagos]]
| geboorteland                = [[Portugal]]
| overlijddatum               =
| stadvanoverlijden           =
| landvanoverlijden           =
| lengte                      = 177
| gewicht                     =
| been                        =
| huidigeclub                 = [[Al-Gharafa]]
| rugnummer                   =
| positie                     = Middenvelder
| huidigeclubfunctie          =
| functie                     =
| contracttot                 =
| jeugdjaren                  = 1999–2000
2000–2001
2001–2009
| jeugdteams                  = Centro de Lagos
Esperança Lagos
[[Sporting Lissabon]]
| seizoen                     = 2009–2010
2009
2010
2010–2012
2011–2012
2012
2012–2017
2017–
| club                        = [[Sporting Lissabon]]
→ [[Real Sport Clube|Real Massamá]]
→ [[Odivelas FC]]
[[União Leiria]]
→ [[GD Estoril-Praia]]
[[Sheffield Wednesday FC|Sheffield Wednesday]]
[[GD Estoril-Praia]]
[[Al-Gharafa]]
| wedstr(goals)               = 0{{0|00}}(0)
6{{0|00}}(0)
12{{0|00}}(0)
15{{0|00}}(1)
20{{0|00}}(1)
0{{0|00}}(0)
124{{0|00}}(5)
12{{0|00}}(1)
| interlandjaren              = 2011–2012
| interlandteam               = Portugal -21
| interlandwedstrijden(goals) = 8{{0|00}}(0)
| trainersjaren               =
| getraindeclubs              =
| erelijstjaren               =
| erelijst                    =
| clubupdate                  = 24 maart 2015
| landupdate                  =
}}

'''Diogo Carlos Correia Amado''' ([[Lagos (Portugal)|Lagos]], [[21 januari]] [[1990]]) is een [[Portugal|Portugees]] voetballer die bij voorkeur als [[middenvelder]] speelt. Hij verruilde in 2017 [[GD Estoril-Praia]] voor [[Al-Gharafa]].

==Carrière==

Amado trad op 11-jarige leeftijd toe tot de jeugdopleiding van [[Sporting Lissabon]]. In het seizoen 2009-2010 werd hij door deze club uitgeleend aan twee clubs uit de [[Segunda Divisão|derde divisie]] van de Portugese competitie: de eerste seizoenshelft aan Real Massamá en de tweede seizoenshelft aan Odivelas. Bij de eerstgenoemde club maakte Amado dat seizoen zijn profdebuut.

In het seizoen 2010-2011 transfereerde hij naar de [[Primeira Liga|Portugese eersteklasseclub]] [[União Leiria]]. Voor die ploeg maakte hij op 15 augustus 2010 zijn competitiedebuut in de wedstrijd tegen [[SC Beira-Mar]]. Amado speelde 15 wedstrijden voor União Leiria, die dat seizoen op de tiende plaats eindigde. Het volgende seizoen werd hij uitgeleend aan [[GD Estoril-Praia]], dat toen uitkwam in de [[Segunda Divisão|Portugese tweede klasse]].

Op 10 juli 2012 tekende Amado een contract voor twee jaar bij [[Sheffield Wednesday]].<ref>{{en}} [http://www.bbc.co.uk/sport/0/football/18781745 Sheffield Wednesday sign midfielder Diogo Amado], BBC Sport, 10 juli 2012</ref> Een maand later keerde hij echter al terug bij Estoril. In 2017 ging hij in [[Qatar]] voor [[Al-Gharafa]] spelen.

{{Appendix}}
[[Categorie:Portugees voetballer|Amado, Diogo]]

title: Persoonlijke informatie

Volledige naam: Diogo Carlos Correia Amado

Geboortedatum: 21 januari 1990

Geboorteplaats: Lagos, Portugal

Positie: Middenvelder

title: Clubinformatie

Huidige club: Al-Gharafa

title: Jeugd

Centro de Lagos · Esperança Lagos · Sporting Lissabon

title: Senioren *

Seizoen: Club · W 0(G)

Sporting Lissabon · → Real Massamá · → Odivelas FC · União Leiria · → GD Estoril-Praia · Sheffield Wednesday · GD Estoril-Praia · Al-Gharafa · 000(0) · 600(0) · 1200(0) · 1500(1) · 2000(1) · 000(0) · 12400(5) · 1200(1)

title: Interlands

Portugal -21 · 800(0)

Interlands: * Bijgewerkt op 24 maart 2015

Portaal: Voetbal


text:
# Lodewijk van Amboise
Lodewijk van Amboise (Rochecorbon, 1392 - Thouars, 28 februari 1469) was van 1426 tot aan zijn dood burggraaf van Thouars. Hij behoorde tot het huis Amboise.

## Levensloop
Lodewijk was de zoon van Ingelger II van Amboise uit diens huwelijk met Johanna, dochter van Peter van Craon, heer van La Ferté-Bernard. Na de dood van zijn oom Peter II in 1426 erfde hij een groot aantal bezittingen, waaronder de heerlijkheid Amboise en het burggraafschap Thouars.
Hij vocht mee in de Honderdjarige Oorlog en streed vanaf januari 1429 aan de zijde van Jeanne d'Arc tijdens het Beleg van Orléans. Kort daarna voerde hij een samenzwering met André de Beaumont, heer van Lezay, en heer Anton van Vivonne. De drie hadden het plan opgevat om Georges de La Trémoille, een favoriet van koning Karel VII, en de Franse koning te ontvoeren en naar Amboise te brengen. Het complot werd echter ontdekt en het Parlement van Parijs veroordeelde hen in mei 1431 alle drie tot de doodstraf. Lezay en Vivonne werden geëxecuteerd, maar Lodewijk kreeg genade. Zijn straf werd omgezet in een levenslange celstraf en zijn bezittingen werden in beslag genomen. Lodewijk werd opgesloten in het kasteel van Amboise en later in Châtillon-sur-Indre.
Lodewijks neef Peter van Amboise, heer van Chaumont-sur-Loire, besloot in te grijpen en viel samen met zestien andere edelen het kasteel van Chinon binnen, waar op dat moment Karel VII en La Trémoille verbleven. Ze ontvoerden La Trémoille en brachten hem naar het kasteel van Montrésor. Hij kwam pas vrij na het betalen van een hoge som losgeld en nadat hij moest beloven om Lodewijk vrij te laten, wat in 1434 effectief gebeurde. Hij kreeg het merendeel van zijn bezittingen terug, op Amboise, Château-Gontier en Civray na, die geannexeerd werden door de Franse koning.
Lodewijk overleed in februari 1469, zonder mannelijke erfgenamen na te laten. Na zijn dood werd het burggraafschap Thouars geannexeerd door koning Lodewijk XI van Frankrijk, die het aan zijn dochter Anna van Beaujeu schonk. Hij werd bijgezet in de Saint-Laonkerk van Thouars.

## Huwelijken en nakomelingen
Zijn eerste echtgenote was Louise van Rieux (overleden in 1465), dochter van Jan III van Rieux, maarschalk van Frankrijk. Het huwelijk verliep slecht; Lodewijk behandelde zijn vrouw brutaal en liet haar uiteindelijk opsluiten in het kasteel van Talmont. Desondanks kreeg het echtpaar drie dochters:
- Françoise (1427-1485), huwde in 1442 met hertog Peter II van Bretagne en werd daarna Karmelietenzuster
- Petronella, huwde in 1440 met Willem van Harcourt-Montgomery, graaf van Tancarville
- Margaretha (overleden in 1475), huwde in 1446 met Lodewijk I de La Trémoille

Op 5 mei 1465, vier maanden na de dood van zijn eerste echtgenote, hertrouwde Lodewijk met Colette van Chambes (overleden in 1471), dochter van Jan II van Chambes, heer van Montsoreau. Dit huwelijk bleef kinderloos.

title: Lodewijk van Amboise

wikitext:
{{Infobox dynastie
| naam = Lodewijk van Amboise
| leven = [[1392]]-[[1469]]
| afbeelding = LouisDAmboise.jpg
| onderschrift = Graftombe van Lodewijk van Amboise.
| functie = [[Lijst van burggraven van Thouars|Burggraaf van Thouars]]
| periode = [[1426]]-[[1469]]
| voorganger = [[Peter II van Amboise]]
| opvolger = [[Anna van Beaujeu]]
| vader = Ingelger II van Amboise
| moeder = Johanna van Craon
}}

'''Lodewijk van Amboise''' ([[Rochecorbon]], [[1392]] - [[Thouars (gemeente)|Thouars]], [[28 februari]] [[1469]]) was van 1426 tot aan zijn dood burggraaf van [[Thouars (gemeente)|Thouars]]. Hij behoorde tot het huis Amboise.

==Levensloop==
Lodewijk was de zoon van Ingelger II van Amboise uit diens huwelijk met Johanna, dochter van Peter van Craon, heer van [[La Ferté-Bernard]]. Na de dood van zijn oom [[Peter II van Amboise|Peter II]] in 1426 erfde hij een groot aantal bezittingen, waaronder de heerlijkheid [[Amboise (plaats)|Amboise]] en het burggraafschap Thouars.

Hij vocht mee in de [[Honderdjarige Oorlog]] en streed vanaf januari 1429 aan de zijde van [[Jeanne d'Arc]] tijdens het [[Beleg van Orléans]]. Kort daarna voerde hij een samenzwering met André de Beaumont, heer van [[Lezay]], en heer Anton van Vivonne. De drie hadden het plan opgevat om [[Georges de La Trémoille]], een favoriet van koning [[Karel VII van Frankrijk|Karel VII]], en de Franse koning te ontvoeren en naar Amboise te brengen. Het complot werd echter ontdekt en het [[Parlement van Parijs]] veroordeelde hen in mei 1431 alle drie tot de doodstraf. Lezay en Vivonne werden geëxecuteerd, maar Lodewijk kreeg genade. Zijn straf werd omgezet in een levenslange celstraf en zijn bezittingen werden in beslag genomen. Lodewijk werd opgesloten in het kasteel van Amboise en later in [[Châtillon-sur-Indre]].

Lodewijks neef Peter van Amboise, heer van [[Chaumont-sur-Loire]], besloot in te grijpen en viel samen met zestien andere edelen het [[kasteel van Chinon]] binnen, waar op dat moment Karel VII en La Trémoille verbleven. Ze ontvoerden La Trémoille en brachten hem naar het kasteel van [[Montrésor]]. Hij kwam pas vrij na het betalen van een hoge som losgeld en nadat hij moest beloven om Lodewijk vrij te laten, wat in 1434 effectief gebeurde. Hij kreeg het merendeel van zijn bezittingen terug, op Amboise, [[Château-Gontier]] en Civray na, die geannexeerd werden door de Franse koning.

Lodewijk overleed in februari 1469, zonder mannelijke erfgenamen na te laten. Na zijn dood werd het burggraafschap Thouars geannexeerd door koning [[Lodewijk XI van Frankrijk]], die het aan zijn dochter [[Anna van Beaujeu]] schonk. Hij werd bijgezet in de Saint-Laonkerk van Thouars.

==Huwelijken en nakomelingen==
Zijn eerste echtgenote was Louise van Rieux (overleden in 1465), dochter van Jan III van Rieux, [[maarschalk van Frankrijk]]. Het huwelijk verliep slecht; Lodewijk behandelde zijn vrouw brutaal en liet haar uiteindelijk opsluiten in het kasteel van [[Talmont-Saint-Hilaire|Talmont]]. Desondanks kreeg het echtpaar drie dochters:
* [[Françoise van Amboise|Françoise]] (1427-1485), huwde in 1442 met hertog [[Peter II van Bretagne]] en werd daarna [[Karmelieten]]zuster
* Petronella, huwde in 1440 met Willem van Harcourt-Montgomery, graaf van [[Tancarville]]
* Margaretha (overleden in 1475), huwde in 1446 met [[Lodewijk I de La Trémoille]]

Op 5 mei 1465, vier maanden na de dood van zijn eerste echtgenote, hertrouwde Lodewijk met Colette van Chambes (overleden in 1471), dochter van Jan II van Chambes, heer van Montsoreau. Dit huwelijk bleef kinderloos.

{{Appendix|2=
*{{Bronvermelding anderstalige Wikipedia|taal=de|titel=Louis d’Amboise|oldid=177995432|datum=20190716}}
}}

[[Categorie:Burggraaf van Thouars]]
[[Categorie:Persoon in de Honderdjarige Oorlog]]
[[Categorie:Persoon in de 15e eeuw]]

title: Burggraaf van Thouars

Voorganger: Peter II van Amboise

Opvolger: Anna van Beaujeu


text:
# Jubilæumskantate
De Jubilæumskantate is een compositie van Christian Sinding. De tekst voor deze cantate werd geleverd door Nils Colett Vogt. De cantate is geschreven vanwege het feit dat een niet zelfstandig Noorwegen in mei 1814 zich losweekte van overheerser Denemarken. Op 17 mei 1814 werd de Noorse Grondwet bekrachtigd. Veel schoten de Noren er niet mee op, want 4 november werd Noorwegen aan Zweden gelieerd middels de Personele Unie. Pas in 1905 werd Noorwegen echt onafhankelijk. In 1914 volgde dan grootse festiviteiten ter viering van het 100-jarig bestaan van de grondwet.
Voor het concert waren niet de minsten uitgenodigd:
- Borghild Langaard, een sopraan
- Karl Nissen, de pianist
- Eyvind Alnæs, componist
- Cæcilienforeningen, koor
- een 90 man sterk orkest

De cantate werd uitgevoerd tijdens een opening in de grote concertzaal en verdween daarna volledig uit beeld.
Sinding schreef de cantate voor:
- solisten (sopraan en bariton)
- gemengd koor (SATB): sopranen, alten, tenoren, bassen
- 1 piccolo, 2 dwarsfluiten, 2 hobo’s,  2 klarinetten, 2 fagotten
- 4 hoorns, 3 trompetten, 3 trombones, 1 tuba
- pauken,  bekkens, kleine trom, grote trom, 1 harpen,  piano, 1 celesta, orgel
- violen, altviolen, celli, contrabassen

title: Jubilæumskantate

wikitext:
{{Infobox compositie
| titel= ''Jubilæumskantate''
| afbeelding=
| onderschrift=
| componist= [[Christian Sinding]]
| soortcompositie= [[cantate]]
| geschrevenvoor= solisten, koor, orkest
| toonsoort=
| opusnummer= 117
| andereaanduiding=
| gecomponeerdin= 1914
| première= [[14 juni]] [[1914]]
| opgedragenaan=
| duur=
| vorige= opus 116: ''[[Drei Intermezzi]]''
| volgende= opus 118: ''[[Fantaisies]]''
| oeuvre= [[Oeuvre van Christian Sinding]]
| afbeelding2=
| onderschrift2=
}}

De '''''Jubilæumskantate''''' is een [[compositie (muziek)|compositie]] van [[Christian Sinding]]. De tekst voor deze [[cantate]] werd geleverd door [[Nils Colett Vogt]]. De cantate is geschreven vanwege het feit dat een niet zelfstandig [[Noorwegen]] in mei 1814 zich losweekte van overheerser [[Denemarken]]. Op [[17 mei]] [[1814]] werd de [[Noorse Grondwet]] bekrachtigd. Veel schoten de Noren er niet mee op, want [[4 november]] werd Noorwegen aan [[Zweden]] gelieerd middels de [[Personele Unie]]. Pas in 1905 werd Noorwegen echt onafhankelijk. In 1914 volgde dan grootse festiviteiten ter viering van het 100-jarig bestaan van de grondwet.

Voor het concert waren niet de minsten uitgenodigd:
*[[Borghild Langaard]], een [[sopraan (zangstem)|sopraan]]
*[[Karl Nissen]], de [[pianist]]
*[[Eyvind Alnæs]], [[componist]]
*[[Cæcilienforeningen]], koor
*een 90 man sterk orkest

De cantate werd uitgevoerd tijdens een opening in de grote concertzaal en verdween daarna volledig uit beeld.

Sinding schreef de cantate voor:
*solisten (sopraan en bariton)
*gemengd koor (SATB): [[sopraan (zangstem)|sopranen]], [[alt (zangstem)|alten]], [[tenor (zangstem)|tenoren]], [[bas (zangstem)|bassen]]
*1 [[piccolo (fluit)|piccolo]], 2 [[dwarsfluit]]en, 2 [[hobo (instrument)|hobo’s]],  2 [[klarinet]]ten, 2 [[fagot]]ten
*4 [[hoorn (instrument)|hoorns]], 3 [[trompet]]ten, 3 [[trombone]]s, 1 [[tuba (instrument)|tuba]]
*[[pauk]]en,  bekkens, [[kleine trom]], [[grote trom]], 1 [[harp (tokkelinstrument)|harpen]], [[piano (instrument)| piano]], 1 [[celesta]], [[orgel]]
*[[viool|violen]], [[altviool|altviolen]], [[cello|celli]], [[contrabas]]sen

{{Appendix|2=
*[https://www.nb.no/nbsok/nb/5022e8005128a95769fc68f137941f8f?index=7 partituur]
*Aftenposten 12.6.1914 met aankondiging
}}

[[Categorie:Cantate]]
[[Categorie:Compositie van Christian Sinding]]
[[Categorie:Compositie voltooid in 1914]]

title: Jubilæumskantate

Componist: Christian Sinding

Soort compositie: cantate

Gecomponeerd voor: solisten, koor, orkest

Vorige werk: opus 116: Drei Intermezzi

Volgende werk: opus 118: Fantaisies

Oeuvre: Oeuvre van Christian Sinding

Portaal: Klassieke muziek


text:
# Frans Babylon
Frans Babylon, pseudoniem van Franciscus Gerardus Jozef Obers, roepnaam Frans (Deurne, 18 maart 1924 - Bloemendaal, 21 augustus 1968), was een Nederlandse dichter uit Deurne. Hij was de oudste van dertien kinderen van handelsreiziger Leonard Hendrik Obers en diens vrouw Joanna Theodora Coopmans.

## Levensloop
In 1958, 1959 en 1960 won hij de Literatuurprijs van de gemeente Hilvarenbeek voor zijn werken Goudvissen in aquarium, Moeder en Oester.
Babylon huwde tweemaal; in 1950 trouwde hij met Tosca de Vries (1918-2014), met wie hij vier kinderen kreeg. In 1960 scheidden zij, waarna Frans in 1961 hertrouwde met Nel Waller Zeper, beeldend kunstenares. Uit dit huwelijk werden twee zonen geboren. In 1967 gingen Frans en Nel uit elkaar.
Ook Babylons jongere broer Leon was dichter. Diens werk is verschenen onder de schuilnaam 'Leon van Kelpenaar'. Leon verdronk in 1951, een ongeluk dat diepe indruk maakte op Frans. Zeventien jaar later verdronk hij zichzelf, 44 jaar oud. Frans en Leon liggen met hun broer Pieter Obers (1931-1945) op het kerkhof bij de Sint-Willibrorduskerk te Deurne.
Zijn zoon Dionys, beter bekend als de artiest Dio Oberon, overleed eind 2011.

## Naleven
In 2006 schreef Erik Vink voor vier toneelverenigingen van Deurne een grote toneelproductie onder de titel Babylon, over het Deurne in en kort na de Tweede Wereldoorlog. Het personage Frans Babylon speelt een hoofdrol in dit stuk.
In Deurne is de Frans Babylonstraat naar hem genoemd.

## Trivia
- In veel publicaties worden de foutieve voornamen Frans Gerardus Jozef genoemd; onderzoek in het Bevolkingsregister heeft aangetoond dat het Franciscus Gerardus Jozef moet zijn.

title: Frans Babylon

wikitext:
'''Frans Babylon''', pseudoniem van ''Franciscus Gerardus Jozef Obers'', roepnaam ''Frans'' ([[Deurne (Nederlandse plaats)|Deurne]], [[18 maart]] [[1924]] - [[Bloemendaal (Noord-Holland)|Bloemendaal]], [[21 augustus]] [[1968]]), was een [[Nederland]]se dichter uit Deurne. Hij was de oudste van dertien kinderen van handelsreiziger Leonard Hendrik Obers en diens vrouw Joanna Theodora Coopmans.

==Levensloop==
In 1958, 1959 en 1960 won hij de [[Literatuurprijs van Hilvarenbeek|Literatuurprijs van de gemeente Hilvarenbeek]] voor zijn werken ''Goudvissen in aquarium'', ''Moeder'' en ''Oester''.
Babylon huwde tweemaal; in [[1950]] trouwde hij met Tosca de Vries (1918-2014), met wie hij vier kinderen kreeg. In [[1960]] scheidden zij, waarna Frans in [[1961]] hertrouwde met [[Nel Waller Zeper]], beeldend kunstenares. Uit dit huwelijk werden twee zonen geboren. In [[1967]] gingen Frans en Nel uit elkaar.
Ook Babylons jongere broer [[Leon van Kelpenaar|Leon]] was dichter. Diens werk is verschenen onder de schuilnaam 'Leon van Kelpenaar'. Leon verdronk in 1951, een ongeluk dat diepe indruk maakte op Frans. Zeventien jaar later verdronk hij zichzelf, 44 jaar oud. Frans en Leon liggen met hun broer Pieter Obers ([[1931]]-[[1945]]) op het kerkhof bij de [[Sint-Willibrorduskerk (Deurne)|Sint-Willibrorduskerk]] te Deurne.

Zijn zoon Dionys, beter bekend als de artiest [[Dio Oberon]], overleed eind [[2011]].

==Naleven==
In 2006 schreef [[Erik Vink]] voor vier toneelverenigingen van Deurne een grote toneelproductie onder de titel [[Babylon (toneelproductie)|Babylon]], over het Deurne in en kort na de [[Tweede Wereldoorlog]]. Het personage Frans Babylon speelt een hoofdrol in dit stuk.

In Deurne is de ''Frans Babylonstraat'' naar hem genoemd.

==Bibliografie==
* Jeugdalbum, 1944
* Fragmenten. Oorlogsverzen en andere, 1945
* Zes minnaars, 1950
* In memoriam Leon van Kelpenaar. Illustraties [[Gerard Bruning (beeldhouwer)|Gerard Bruning]], 1951
* In rijping, 1952
* Brabantia nova (samenstelling en inleiding), 1954
* Privé-feest, 1955
* Bezonken keuze, 1955
* Amsterdams intermezzo, 1956
* Nu, 1957
* Zomaar mijzelf, 1957
* Bagatellen, 1957
* Eigen credo, 1958
* Goudvissen in aquarium, 1958
* Distels en doornen, 1959
* Toost op Den Bosch, 1959
* Paspoort van mijn hart, 1959
* Oester, 1959
* Moeder, 1960
* Vlinders en bijen rond Primavera, 1960
* Bergbeek, 1965
* Bagatellen, 3 cycli gedichten, 1967
* Een liefhebbend geheugen korrigeert, 1968
* 21 erotische sonnetten, 1975

==Trivia==
* In veel publicaties worden de foutieve voornamen ''Frans Gerardus Jozef'' genoemd; onderzoek in het [[Bevolkingsregister]] heeft aangetoond dat het ''Franciscus Gerardus Jozef'' moet zijn.

==Externe links==

* [http://www.ditdeurnevanons.nl/ Het toneelstuk 'Babylon']

{{Bibliografische informatie}}

{{DEFAULTSORT:Babylon}}
[[Categorie:Nederlands dichter]]
[[Categorie:Pseudoniem]]


text:
# Cellaria elongata
Cellaria elongata is een mosdiertjessoort uit de familie van de Cellariidae.

title: Cellaria elongata

wikitext:
{{Taxobox
| titelweergave = cursief
| naam = ''Cellaria elongata''
| afbeelding =
| rijk = [[Dieren (biologie)|Animalia]] (Dieren)
| stam = [[Mosdiertjes|Bryozoa]] ([[Mosdiertjes]])
| klasse = [[Gymnolaemata]]
| orde = [[Cheilostomatida]]
| familie = [[Cellariidae]]
| geslacht = ''[[Cellaria]]''
| w-naam = ''Cellaria elongata''
| auteur = d'Hondt
| datum = 1985
| haakjes = ja
| commons =
| species =
| worms = 478327
}}
'''''Cellaria elongata''''' is een [[mosdiertjes]][[soort]] uit de familie van de [[Cellariidae]].<ref>Bock, P. (2012). <i>Cellaria elongata</i> (d'Hondt, 1985) not Canu, 1908. In: Bock, Phil; Gordon, D. (2012) World list of Bryozoa. Geraadpleegd via: World Register of Marine Species op http://www.marinespecies.org/aphia.php?p=taxdetails&id=478327</ref>

{{Appendix}}
{{beginnetje|biologie|2013|03|03}}

[[Categorie:Cellariidae]]

title: Cellaria elongata

Rijk: Animalia (Dieren)

Stam: Bryozoa (Mosdiertjes)

Klasse: Gymnolaemata

Orde: Cheilostomatida

Familie: Cellariidae

Geslacht: Cellaria

title: Soort

Portaal: Biologie


text:
# Brenda's Got a Baby
Brenda's Got a Baby is de tweede single van 2Pacalypse Now, het eerste studioalbum van rapper 2Pac. Het nummer, waarop ook R&B zanger Dave Hollister te horen is, gaat over een 12-jarig meisje (Brenda), dat in de ghetto woont en zwanger is. Brenda kan niet voor haar baby zorgen en 2Pac bekritiseert de steun die een jonge moeder krijgt van de vader van het kind en van de regering en de maatschappij.
2Pac schreef dit nummer nadat hij een artikel in de krant had gelezen over een 12-jarig meisje, dat zwanger was gemaakt door haar neef. Ze wilde niet dat haar ouders wisten dat ze een baby had en daarom gooide ze haar kind in een verbrandingsoven.

## Tekst
Het nummer begint met de titel, die een aantal keer achter elkaar gezongen wordt. De rest van het nummer is eigenlijk één lang couplet van 2Pac. Hij begint met vertellen aan een groep mensen, dat hij heeft gehoord dat Brenda zwanger is. Hij zegt ook dat Brenda bijna geen opleiding heeft gehad en eigenlijk maar net kan schrijven. De familie van Brenda is arm en haar vader is verslaafd aan heroïne. Brenda kan haar zwangerschap succesvol verbergen en 2Pac legt uit dat haar familie een baby niet erg zou vinden, als ze hulp zouden krijgen van de regering.
Later in het nummer verlaat de vader zijn vriendin en nog ongeboren kind. Brenda bevalt in de badkamer en probeert de baby verborgen te houden. Ook probeert ze haar baby in een vuilnisbak te gooien. Maar zodra de baby begint te huilen, komt Brenda toch weer terug en neemt ze de baby weer mee. Ze schaamt zich zo voor zichzelf, dat ze wegloopt van huis.
Brenda begint met het zoeken naar een baan, maar hierin is ze niet erg succesvol. Ze probeert cocaïne te verkopen, maar wordt zelf beroofd. Toen zag ze prostitutie als enige uitweg om geld te verdienen. Deze levensstijl zorgt er uiteindelijk voor dat Brenda wordt vermoord, maar uit de tekst kan niet worden afgeleid hoe ze vermoord is. Wat er gebeurt met de andere personen uit het nummer (haar familie, haar vriend en de baby) is ook niet duidelijk.

## Populariteit
Het nummer Brenda's Got a Baby is vaak geprezen, onder andere door Nas, The Game en Mary J. Blige. The Game heeft het over dit nummer in zijn eigen single Hate It or Love It, waarin hij rapt: "Pac is gone and Brenda's still throwing baby's in the garbage.
Het nummer kwam ook voor in de film Scary Movie, waar "Brenda Meeks" een baby kreeg op dezelfde manier als 2Pac beschrijft.

title: Brenda's Got a Baby

wikitext:
{{Infobox single
| Titel          = Brenda's Got a Baby
| Artiest        = [[Tupac Shakur|2Pac]]
| van Album      = [[2Pacalypse Now]]
| Releasedatum   = [[20 december]] [[1991]]
| Genre          = [[Rap (muziekstijl)|Rap]]/[[Hip-Hop]]
| Duur           = 3:55
| Label          = [[Interscope Records|Interscope]]
| Schrijver      = [[Tupac Shakur]], D. Evans
| Producer       = The Underground Railroad
| Vorige         =
| Huidige        = "'''Brenda's Got a Baby'''"
 (1991)
| Volgende       = "[[If My Homie Calls]]"
 (1991)
| van Album1           = [[2Pacalypse Now]]
| Vorig albumnummer1   = (9)
"If My Homie Calls"
| Dit albumnummer1     = (10)
"'''Brenda's Got a Baby'''"
| Volgend albumnummer1 = (11)
"Tha' Lunatic"
}}
'''Brenda's Got a Baby''' is de tweede single van [[2Pacalypse Now]], het eerste studioalbum van rapper [[Tupac Shakur|2Pac]]. Het nummer, waarop ook R&B zanger [[Dave Hollister]] te horen is, gaat over een 12-jarig meisje (Brenda), dat in de ghetto woont en zwanger is. Brenda kan niet voor haar baby zorgen en 2Pac bekritiseert de steun die een jonge moeder krijgt van de vader van het kind en van de regering en de maatschappij.

2Pac schreef dit nummer nadat hij een artikel in de krant had gelezen over een 12-jarig meisje, dat zwanger was gemaakt door haar neef. Ze wilde niet dat haar ouders wisten dat ze een baby had en daarom gooide ze haar kind in een verbrandingsoven.

==Tekst==
Het nummer begint met de titel, die een aantal keer achter elkaar gezongen wordt. De rest van het nummer is eigenlijk één lang couplet van 2Pac. Hij begint met vertellen aan een groep mensen, dat hij heeft gehoord dat Brenda zwanger is. Hij zegt ook dat Brenda bijna geen opleiding heeft gehad en eigenlijk maar net kan schrijven. De familie van Brenda is arm en haar vader is verslaafd aan heroïne. Brenda kan haar zwangerschap succesvol verbergen en 2Pac legt uit dat haar familie een baby niet erg zou vinden, als ze hulp zouden krijgen van de regering.

Later in het nummer verlaat de vader zijn vriendin en nog ongeboren kind. Brenda bevalt in de badkamer en probeert de baby verborgen te houden. Ook probeert ze haar baby in een vuilnisbak te gooien. Maar zodra de baby begint te huilen, komt Brenda toch weer terug en neemt ze de baby weer mee. Ze schaamt zich zo voor zichzelf, dat ze wegloopt van huis.

Brenda begint met het zoeken naar een baan, maar hierin is ze niet erg succesvol. Ze probeert [[cocaïne]] te verkopen, maar wordt zelf beroofd. Toen zag ze prostitutie als enige uitweg om geld te verdienen. Deze levensstijl zorgt er uiteindelijk voor dat Brenda wordt vermoord, maar uit de tekst kan niet worden afgeleid hoe ze vermoord is. Wat er gebeurt met de andere personen uit het nummer (haar familie, haar vriend en de baby) is ook niet duidelijk.

==Populariteit==
Het nummer Brenda's Got a Baby is vaak geprezen, onder andere door [[Nas (rapper)|Nas]], [[Game (rapper)|The Game]] en [[Mary J. Blige]]. The Game heeft het over dit nummer in zijn eigen single [[Hate It or Love It]], waarin hij rapt: "Pac is gone and Brenda's still throwing baby's in the garbage.

Het nummer kwam ook voor in de film [[Scary Movie]], waar "Brenda Meeks" een baby kreeg op dezelfde manier als 2Pac beschrijft.

[[Categorie:Single uit 1991]]
[[Categorie:Nummer van Tupac Shakur]]

title: Brenda's Got a Baby

Uitgebracht: 20 december 1991

Genre: Rap/Hip-Hop

Label: Interscope

Schrijver(s): Tupac Shakur, D. Evans

Producent(en): The Underground Railroad

title: Volgorde op 2Pacalypse Now

(9) · "If My Homie Calls": (10) · "Brenda's Got a Baby" · (11) · "Tha' Lunatic"


text:
# Timoclea decorata
Timoclea decorata is een tweekleppigensoort uit de familie van de Veneridae. De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1829 door Broderip & G.B. Sowerby I.

title: Timoclea decorata

wikitext:
{{Taxobox
| titelweergave = cursief
| naam = ''Timoclea decorata''
| afbeelding =
| rijk = [[Dieren (biologie)|Animalia]] (Dieren)
| stam = [[Weekdieren|Mollusca]] (Weekdieren)
| klasse = [[Tweekleppigen|Bivalvia]] (Tweekleppigen)
| orde = [[Venerida]]
| familie = [[Venusschelpen|Veneridae]] (Venusschelpen)
| geslacht = ''[[Timoclea]]''
| w-naam = ''Timoclea decorata''
| auteur = Broderip & G.B. Sowerby I
| datum = 1829
| haakjes = ja
| worms = 507926
}}
'''''Timoclea decorata''''' is een [[tweekleppigen|tweekleppigensoort]] uit de familie van de [[Veneridae]].<ref>Huber, M. (2012). <i>Timoclea decorata</i> (Broderip & G.B. Sowerby I, 1829). Geraadpleegd via:  World Register of Marine Species op http://www.marinespecies.org/aphia.php?p=taxdetails&id=507926</ref> De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1829 door Broderip & G.B. Sowerby I.

{{Appendix}}
{{beginnetje|biologie|2013|03|09}}

[[Categorie:Veneridae]]

title: Timoclea decorata

Stam: Mollusca (Weekdieren)

Klasse: Bivalvia (Tweekleppigen)

Orde: Venerida

Familie: Veneridae (Venusschelpen)

Geslacht: Timoclea

title: Soort


text:
# Greggio
Greggio is een gemeente in de Italiaanse provincie Vercelli (regio Piëmont) en telt 382 inwoners (31-12-2004). De oppervlakte bedraagt 12,0 km², de bevolkingsdichtheid is 32 inwoners per km².

## Demografie
Greggio telt ongeveer 162 huishoudens. Het aantal inwoners daalde in de periode 1991-2001 met 3,4% volgens cijfers uit de tienjaarlijkse volkstellingen van ISTAT.
| Jaar | Inwoneraantal |
| ---- | ------------- |
| 1991 | 388           |
| 2001 | 375           |

## Geografie
Greggio grenst aan de volgende gemeenten: Albano Vercellese, Arborio, Recetto (NO), San Nazzaro Sesia (NO), Villarboit.
Alagna Valsesia · Albano Vercellese · Alice Castello · Arborio · Asigliano Vercellese · Balmuccia · Balocco · Bianzè · Boccioleto · Borgo Vercelli · Borgo d'Ale · Borgosesia · Breia · Buronzo · Campertogno · Carcoforo · Caresana · Caresanablot · Carisio · Casanova Elvo · Cellio · Cervatto · Cigliano · Civiasco · Collobiano · Costanzana · Cravagliana · Crescentino · Crova · Desana · Fobello · Fontanetto Po · Formigliana · Gattinara · Ghislarengo · Greggio · Guardabosone · Lamporo · Lenta · Lignana · Livorno Ferraris · Lozzolo · Mollia · Moncrivello · Motta de' Conti · Olcenengo · Oldenico · Palazzolo Vercellese · Pertengo · Pezzana · Pila · Piode · Postua · Prarolo · Quarona · Quinto Vercellese · Rassa · Rima San Giuseppe · Rimasco · Rimella · Riva Valdobbia · Rive · Roasio · Ronsecco · Rossa · Rovasenda · Sabbia · Salasco · Sali Vercellese · Saluggia · San Germano Vercellese · San Giacomo Vercellese · Santhià · Scopa · Scopello · Serravalle Sesia · Stroppiana · Tricerro · Trino · Tronzano Vercellese · Valduggia · Varallo Sesia · Vercelli · Villarboit · Villata · Vocca
1. ↑  https://demo.istat.it/?l=it.

title: Greggio

wikitext:
{{Infobox gemeente Italië
| naam= Greggio
| italiaansenaam=
| kaart=
| provincie= [[Vercelli (provincie)|Vercelli]] (VC)
| regioAfk= PMN
| regio= [[Piëmont]]
| jaar= 31-12-2004
| inwonersaantal= 382
| inwonersperkm2= 32
| oppervlakte= 12,0
| water=
| lat_deg= 45
| lat_min= 27
| lat_sec= 0
| lon_deg= 8
| lon_min= 23
| lon_sec= 0
| kaartX= 47
| kaartY= 58
| code= 002065
| postcode= 13030
| netnummer= 0161
| hoogteligging=
| aangrenzende gemeenten=
| beschermheilige=
| naam inwoner=
}}
'''Greggio''' is een gemeente in de [[Italië|Italiaanse]] provincie [[Vercelli (provincie)|Vercelli]] (regio [[Piëmont]]) en telt 382 inwoners (31-12-2004). De oppervlakte bedraagt 12,0 km², de bevolkingsdichtheid is 32 inwoners per km².

== Demografie ==
Greggio telt ongeveer 162 [[huishouden]]s. Het aantal inwoners daalde in de periode 1991-2001 met 3,4% volgens cijfers uit de tienjaarlijkse [[volkstelling]]en van [[ISTAT]].

{| class="wikitable" style="text-align:center;"
! width=70px | Jaar
! width=100px | Inwoneraantal
|-
| 1991 || 388
|-
| 2001 || 375
|}

== Geografie ==
Greggio grenst aan de volgende gemeenten: [[Albano Vercellese]], [[Arborio]], [[Recetto]] (NO), [[San Nazzaro Sesia]] (NO), [[Villarboit]].

{{Appendix|2=
* [http://www.istat.it/ Italiaans bureau voor statistiek]
}}
{{Navigatie provincie Vercelli}}
{{Coor title dms|45|27|0|N|8|23|0|E|type:adm2nd_scale:25000_region:IT}}

[[Categorie:Gemeente in Vercelli]]

title: Situering

Regio: Piëmont (PMN)

Provincie: Vercelli (VC)

Coördinaten: 45° 27′ NB, 8° 23′ OL

title: Algemeen

title: Overig

Beschermheilige: Quiricus en Julitta

title: Detailkaart

Detailkaart: · Locatie in Piëmont

Portaal: Italië


text:
# Desera crassa
Desera crassa is een keversoort uit de familie van de loopkevers (Carabidae). De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1931 door Andrewes.

title: Desera crassa

wikitext:
{{Taxobox insect
| titelweergave = cursief
| naam = ''Desera crassa''
| afbeelding =
| afbeeldingtekst =
| orde = [[Kevers|Coleoptera]] (Kevers)
| familie = [[Loopkevers|Carabidae]] (Loopkevers)
| onderfamilie = [[Dryptinae]]
| geslacht = ''[[Desera]]''
| w-naam = ''Desera crassa''
| auteur = [[Herbert Edward Andrewes|Andrewes]]
| datum = 1931
| haakjes =
| species =
| commons =
}}
'''''Desera crassa''''' is een [[kevers|kever]]soort uit de familie van de [[Loopkevers|loopkevers (Carabidae)]].<ref>Anichtchenko A. et al., (editors): [https://carabidae.org/search?rank=0&text=Desera+crassa Carabidae of the World] (bezocht: 20 tot 28 maart 2013)</ref> De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1931 door Andrewes.

{{Appendix}}
{{beginnetje|biologie|2013|03|28}}

[[Categorie:Desera|crassa]]

title: Desera crassa

Stam: Arthropoda (Geleedpotigen)

Klasse: Insecta (Insecten)

Orde: Coleoptera (Kevers)

Familie: Carabidae (Loopkevers)

Onderfamilie: Dryptinae

Geslacht: Desera

title: Soort

Portaal: Biologie · Insecten


text:
# Ceratina incognita
Ceratina incognita is een vliesvleugelig insect uit de familie bijen en hommels (Apidae). De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1898 door Bingham.

title: Ceratina incognita

wikitext:
{{Taxobox insect
| titelweergave = cursief
| naam = ''Ceratina incognita''
| afbeelding =
| afbeeldingtekst =
| orde = [[Vliesvleugeligen|Hymenoptera]] (Vliesvleugeligen)
| familie = [[Bijen en hommels|Apidae]] (Bijen en hommels)
| onderfamilie = [[Xylocopinae]]
| tribus = [[Ceratinini]]
| geslacht = ''[[Ceratina]]''
| w-naam = ''Ceratina incognita''
| auteur = Bingham
| datum = 1898
| haakjes =
| species =
| commons =
}}
'''''Ceratina incognita''''' is een [[vliesvleugeligen|vliesvleugelig]] [[insecten|insect]] uit de familie [[bijen en hommels]] (Apidae). De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1898 door Bingham.<ref>{{Brontabel|2008-ITIS}}</ref>
{{Appendix}}
{{beginnetje|biologie|2011|12|16}}

[[Categorie:Ceratina|incognita]]

title: Ceratina incognita

Orde: Hymenoptera (Vliesvleugeligen)

Familie: Apidae (Bijen en hommels)

Onderfamilie: Xylocopinae

Geslachtengroep: Ceratinini

Geslacht: Ceratina

title: Soort


text:
# Caldera International
Caldera International, voorheen Caldera Systems, was een Amerikaans softwarebedrijf dat bestond van 1998 tot 2002 en Linux- en Unix-gebaseerde besturingssystemen ontwikkelde en verkocht.

## Geschiedenis
Caldera Systems werd in augustus 1998 opgericht als spin-off van Caldera, Inc. Het concentreerde zich op de verkoop van Caldera OpenLinux, een hoogwaardige Linux-distributie gericht op zakelijke klanten met extra door het bedrijf ontwikkelde functionaliteit, zoals een eenvoudig te gebruiken grafisch installatieprogramma en grafische en webgebaseerde systeembeheertools, evenals gebundelde software zoals Netware for Linux (een NetWare-implementatie van Novell), Wabi (software van Sun Microsystems om Windows-programma's te gebruiken in Linux) en een Linux-versie van WordPerfect. Caldera Systems was ook actief in het Java-softwareplatform van de Linux-gemeenschap.
In maart 2000 trok Caldera Systems naar de beurs. De aandelenkoers bereikte tijdens de "Linux-manie" van 1999 echter niet de gigantische hoogte van zijn belangrijkste concurrent Red Hat.
In augustus 2000 kondigde Caldera Systems aan dat het de Unix-technologie en -diensten van de Santa Cruz Operation (SCO) zou overnemen. Het veel grotere, gefuseerde bedrijf veranderde zijn naam in Caldera International toen de overname in mei 2001 werd afgerond. Caldera International probeerde het UnixWare-product van SCO, dat omgedoopt werd tot Open UNIX, aan te passen om een uniform beeld van Unix en Linux te presenteren dat aan de behoeften van high-end bedrijven kon voldoen en tezelfdertijd te profiteren van het grote resellerkanaal van SCO. Het Volution-pakket met functionaliteit voor systeembeheer, authenticatie en mail en messaging had hetzelfde doel. Caldera International maakte ook deel uit van het United Linux-consortium van Linux-bedrijven die een gemeenschappelijke distributie wilden maken die kon concurreren met Red Hat.
Uiteindelijk kende geen van deze inspanningen succes op de markt, Caldera International verloor in de vier jaren van zijn bestaan grote sommen geld. Onder zware financiële druk kreeg het bedrijf in juni 2002 een nieuwe CEO, die al snel de bedrijfsnaam veranderde in The SCO Group en met het bedrijf een geheel andere zakelijke richting insloeg.
Vanaf 2003 spande het bedrijf een aantal rechtszaken aan, gebaseerd op de overtuiging dat zijn intellectuele eigendom van Unix op een onwettige en niet-gecompenseerde manier in Linux was opgenomen. De reactie van de Linux-gemeenschap was heftig en SCO zou spoedig, zoals Businessweek kopte, "het meest gehate bedrijf in de technologiesector" worden.

## Producten
- Caldera OpenLinux: een Linux-distributie met toegevoegde propriëtaire software
- UnixWare: een Unix-besturingssysteem. UnixWare 2.x en lager waren directe afstammelingen van Unix System V Release 4.2 en werden oorspronkelijk ontwikkeld door AT&T, Univel, Novell en later The Santa Cruz Operation. UnixWare 7 was gebaseerd op System V Release 5 en werd verkocht als een Unix-besturingssysteem dat UnixWare 2 en OpenServer 5 combineerde. UnixWare 7.1.2 kreeg de merknaam OpenUNIX 8, maar latere releases keerden terug naar de UnixWare 7.1.x-naam en versienummering.
- SCO OpenServer: een ander UNIX-besturingssysteem, oorspronkelijk ontwikkeld door The Santa Cruz Operation. SCO OpenServer 5 was een afstammeling van SCO UNIX, dat op zijn beurt een afstammeling is van Xenix. OpenServer 6 is in feite een OpenServer-compatibiliteitsomgeving die draait op een moderne op SVR5 gebaseerde UNIX-kernel.
- Smallfoot: technologie bestaande uit een besturingssysteem en een toolkit om point-of-sale-applicaties te creëren
- Volution Manager: een browsergebaseerde applicatie voor systeembeheer
- Volution Online: een op abonnementen gebaseerde service voor het testen en vervolgens bijwerken van Linux-systemen via een netwerk
- Volution Messaging Server: een gebundelde e-mail- en messaging-oplossing voor Linux- en Unix-servers
- Volution Authentication Server: technologie om het beheer van Linux- en Unix-authenticatie via Microsoft-servers mogelijk te maken

title: Caldera International

wikitext:
{{Infobox bedrijf
| bedrijfsnaam        = Caldera International, Inc.
| bedrijfslogo        =
| bedrijfslogobreedte =
| afbeelding          = Caldera Systems offices in Orem Utah January 2001.jpg
| onderschrift        = Het hoofdkantoor van Caldera International in Orem, Utah
| slogan              =
| rechtsvorm          =
| oprichting          = 1998
| voorganger          =
| opheffing           = 2002
| oorzaak einde       = hernoemd naar [[SCO Group|The SCO Group]]
| oprichter           =
| eigenaar            =
| sleutelfiguren      = {{lzo| Ransom H. Love (CEO)|Drew Spencer (CTO)}}
| land                = {{US}}
| locatie             = [[Orem]] ([[Utah]])
| werknemers          =
| producten           = Caldera OpenLinux, [[OpenServer]], [[UnixWare]], Volution Manager, Volution Online, Volution Messaging Server
| sector              =
| industrie           = [[Software]]
| omzet               =
| winst               =
| website             =
| overig              =
}}
'''Caldera International''', voorheen '''Caldera Systems''', was een [[Verenigde Staten|Amerikaans]] softwarebedrijf dat bestond van 1998 tot 2002 en [[Linux]]- en [[Unix]]-gebaseerde [[besturingssysteem|besturingssystemen]] ontwikkelde en verkocht.

== Geschiedenis ==
Caldera Systems werd in augustus 1998 opgericht als [[spin-off (bedrijf)|spin-off]] van [[Caldera, Inc.]]<ref name="Caldera_1998_Subsidiaries">{{Citeer web |url=http://www.prnewswire.co.uk/cgi/news/release?id=15948 |title=Caldera Creates Two Wholly-Owned Subsidiaries |werk=PRNewswire |archiefurl=https://web.archive.org/web/20170624234105/http://www.prnewswire.co.uk/news-releases/caldera-creates-two-wholly-owned-subsidiaries-156626585.html |archiefdatum=2017-06-24 |dodeurl=ja |datum=1998-09-02 |taal=en}}</ref><ref>{{Citeer tijdschrift |url=https://www.linuxjournal.com/article/3148 |titel=Caldera Splits |voornaam=Phil |achternaam=Hughes |tijdschrift=Linux Journal |datum=1998-11-01 |taal=en}}</ref> Het concentreerde zich op de verkoop van [[Caldera OpenLinux]],<ref>{{Citeer web |url=https://www.abortretry.fail/p/the-history-of-caldera-part-2 |titel=The History of Caldera, Part 2 |voornaam=Bradford Morgan |achternaam=White |website=www.abortretry.fail |datum=2023-112-25 |taal=en}}</ref> een hoogwaardige Linux-distributie gericht op zakelijke klanten met extra door het bedrijf ontwikkelde functionaliteit, zoals een eenvoudig te gebruiken grafisch installatieprogramma en grafische en webgebaseerde systeembeheertools, evenals gebundelde software zoals Netware for Linux (een [[NetWare]]-implementatie van [[Novell]]),<ref>{{Citeer tijdschrift |url=https://books.google.com/books?id=iVIEAAAAMBAJ&pg=PA79 |titel=NetWare for Linux: neat party trick |voornaam=Tom |achternaam=Yager |tijdschrift=[[InfoWorld]] |jaargang=20 |nummer=33 |pp=79 |datum=1998-08-17 |taal=en}}</ref> Wabi (software van [[Sun Microsystems]] om [[Windows]]-programma's te gebruiken in Linux)<ref>{{Citeer tijdschrift |url=http://www.linuxjournal.com/article/2076 |titel=Wabi: Caldera's Solution for Windows Applications |voornaam=Dwight L. |achternaam=Johnson |tijdschrift=Linux Journal |datum=1997-06-01 |taal=en}}</ref> en een Linux-versie van [[WordPerfect (software)|WordPerfect]]. Caldera Systems was ook actief in het [[Java (programmeertaal)|Java]]-softwareplatform van de Linux-gemeenschap.<ref name="jcp-ec-briers">{{Citeer web |url=https://jcp.org/aboutJava/communityprocess/news/2002/01/SEEEratified.html |titel=Round Table: Standard/Enterprise Edition EC Ratified |voornaam=John |achternaam=Bacon |werk=Java Community Process |taal=en}}</ref>

In maart 2000 trok Caldera Systems naar de beurs.<ref>{{Citeer web |url=http://plotkin.com/cnbcs113/ |titel= Caldera Systems IPO Soars in Debut |voornaam=Hal |achternaam=Plotkin |datum=2000-03-21 |taal=en}}</ref> De aandelenkoers bereikte tijdens de "Linux-manie" van 1999 echter niet de gigantische hoogte van zijn belangrijkste concurrent [[Red Hat]].

[[Bestand:Caldera International mouse pad.jpg|thumb|links|rechtop=0.625|Caldera International [[muismat]]]]
In augustus 2000 kondigde Caldera Systems aan dat het de Unix-technologie en -diensten van de [[Santa Cruz Operation]] (SCO) zou overnemen.<ref name="reg-deal">{{Citeer web |url=https://www.theregister.co.uk/2000/08/02/caldera_goes_unix_with_sco/ |titel=Caldera goes Unix with SCO acquisition |voornaam=Graham |achternaam=Lea |werk=The Register |datum=2000-08-02 |taal=en}}</ref> Het veel grotere, gefuseerde bedrijf veranderde zijn naam in Caldera International toen de overname in mei 2001 werd afgerond.<ref>{{Citeer web |url=https://www.cnet.com/tech/tech-industry/caldera-announces-name-change/ |titel= Caldera announces name change |voornaam=Stephen |achternaam=Shankland |werk=CNet |datum=2002-01-02 |taal=en}}</ref> Caldera International probeerde het [[UnixWare]]-product van SCO, dat omgedoopt werd tot Open UNIX, aan te passen om een uniform beeld van Unix en Linux te presenteren dat aan de behoeften van high-end bedrijven kon voldoen en tezelfdertijd te profiteren van het grote [[wederverkoper|resellerkanaal]] van SCO.<ref>{{Citeer web |url=https://www.agconnect.nl/business/automatisering-gids/caldera-komt-met-unix-linux-hybride |titel=Caldera komt met Unix-Linux hybride |werk=AGconnect |datum=2001-03-28}}</ref> Het Volution-pakket met functionaliteit voor systeembeheer, [[authenticatie]] en [[e-mail|mail]] en messaging had hetzelfde doel.<ref name="LWN_2000">{{Citeer web |url=https://lwn.net/2000/features/Comdex/RansomLove.php3 |titel=Ransom Love Interview and Caldera Systems, Inc at Comdex Fall 2000 |voornaam=Forrest |achternaam=Cook |medeauteurs=Sobol, Rebecca |werk=LWN.net |datum=2000-11-20 |taal=en}}</ref> Caldera International maakte ook deel uit van het [[United Linux]]-consortium van Linux-bedrijven die een gemeenschappelijke distributie wilden maken die kon concurreren met Red Hat.<ref name="cw-darl">{{Citeer tijdschrift |url=https://www.computerworld.com/article/2575775/caldera-ceo-steps-aside-to-focus-on-unitedlinux.html |titel=Caldera CEO steps aside to focus on UnitedLinux |voornaam=Todd R. |achternaam=Weiss |tijdschrift=Computerworld |archiefurl=https://web.archive.org/web/20191117235840/https://www.computerworld.com/article/2575775/caldera-ceo-steps-aside-to-focus-on-unitedlinux.html |archiefdatum=2019-11-17 |dodeurl=ja |datum=2002-06-27 |taal=en}}</ref>

Uiteindelijk kende geen van deze inspanningen succes op de markt, Caldera International verloor in de vier jaren van zijn bestaan grote sommen geld. Onder zware financiële druk kreeg het bedrijf in juni 2002 een nieuwe CEO, die al snel de bedrijfsnaam veranderde in [[SCO Group|The SCO Group]]<ref>{{Citeer web |url=https://www.cnet.com/tech/tech-industry/caldera-name-change-puts-unix-first/ |titel= Caldera name change puts Unix first |werk=CNet |datum=2002-08-27 |taal=en}}</ref> en met het bedrijf een geheel andere zakelijke richting insloeg.<ref>{{Citeer web |url=https://www.bus.umich.edu/kresgepublic/journals/gartner/research/90000/90038/90038.pdf |formaa={{pdf}} |titel=SCO UnixWare Operating System |voornaam=Mary I. |achternaam=Hubley |medeauteurs=Muller, Nathan J. |werk=Gartner |archiefurl=https://web.archive.org/web/20200603050144/https://www.bus.umich.edu/kresgepublic/journals/gartner/research/90000/90038/90038.pdf |archiefdatum=2017-05-01 |dodeurl=ja |datum=2003-11-25 |taal=en}}</ref>

Vanaf 2003 spande het bedrijf een aantal rechtszaken aan, gebaseerd op de overtuiging dat zijn intellectuele eigendom van Unix op een onwettige en niet-gecompenseerde manier in Linux was opgenomen. De reactie van de Linux-gemeenschap was heftig en SCO zou spoedig, zoals [[Bloomberg Businessweek|Businessweek]] kopte, "het meest gehate bedrijf in de technologiesector" worden.<ref name="bw-hated">{{Citeer web |url=https://www.bloomberg.com/news/articles/2004-02-01/the-most-hated-company-in-tech |titel=The Most Hated Company In Tech |voornaam=Jim |achternaam=Kerstetter |werk=Businessweek |toegang=registratie |datum=2004-02-02 |taal=en}}</ref>

== Producten ==
* [[Caldera OpenLinux]]: een Linux-distributie met toegevoegde [[propriëtaire software]]
* [[UnixWare]]: een Unix-besturingssysteem. UnixWare 2.x en lager waren directe afstammelingen van [[System V|Unix System V Release 4.2]] en werden oorspronkelijk ontwikkeld door [[AT&T]], [[Univel]], [[Novell]] en later [[Santa Cruz Operation|The Santa Cruz Operation]]. UnixWare 7 was gebaseerd op System V Release 5 en werd verkocht als een Unix-besturingssysteem dat UnixWare 2 en OpenServer 5 combineerde. UnixWare 7.1.2 kreeg de merknaam OpenUNIX 8, maar latere releases keerden terug naar de UnixWare 7.1.x-naam en versienummering.
* [[OpenServer|SCO OpenServer]]: een ander UNIX-besturingssysteem, oorspronkelijk ontwikkeld door [[Santa Cruz Operation|The Santa Cruz Operation]]. SCO OpenServer 5 was een afstammeling van [[SCO UNIX]], dat op zijn beurt een afstammeling is van [[Xenix]]. OpenServer 6 is in feite een OpenServer-compatibiliteitsomgeving die draait op een moderne op SVR5 gebaseerde UNIX-kernel.
* Smallfoot: technologie bestaande uit een besturingssysteem en een toolkit om point-of-sale-applicaties te creëren
* Volution Manager: een browsergebaseerde applicatie voor systeembeheer
* Volution Online: een op abonnementen gebaseerde service voor het testen en vervolgens bijwerken van Linux-systemen via een netwerk
* Volution Messaging Server: een gebundelde e-mail- en messaging-oplossing voor Linux- en Unix-servers
* Volution Authentication Server: technologie om het beheer van Linux- en Unix-authenticatie via Microsoft-servers mogelijk te maken

{{Appendix|1=alles|2=
* {{Bronvermelding anderstalige Wikipedia|taal=en|titel=Caldera International|oldid=1217184861|datum=20240404}}
----
{{References}}
}}

[[Categorie:Unix]]
[[Categorie:Amerikaans softwarebedrijf]]
[[Categorie:Voormalig Amerikaans bedrijf]]

title: Caldera International, Inc.

Oorzaak einde: hernoemd naar The SCO Group

Sleutelfiguren: - Ransom H. Love (CEO) - Drew Spencer (CTO)

Land: Verenigde Staten

Hoofdkantoor: Orem (Utah)

Producten: Caldera OpenLinux, OpenServer, UnixWare, Volution Manager, Volution Online, Volution Messaging Server

Industrie: Software

Portaal: Economie


text:
# Tropidion salamis
Tropidion salamis is een keversoort uit de familie van de boktorren (Cerambycidae). De wetenschappelijke naam van de soort werd voor het eerst geldig gepubliceerd in 1867 door Thomson.

title: Tropidion salamis

wikitext:
{{Taxobox insect
| naam = ''Tropidion salamis''
| titelweergave = cursief
| afbeelding =
| afbeeldingtekst =
| orde = [[Kevers|Coleoptera]] (Kevers)
| familie = [[Boktorren|Cerambycidae]] (Boktorren)
| onderfamilie = [[Cerambycinae]]
| geslacht = ''[[Tropidion]]''
| w-naam = ''Tropidion salamis''
| auteur = [[Carl Gustaf Thomson|Thomson]]
| datum = 1867
| haakjes = ja
| commons =
| species = Tropidion salamis
}}
'''''Tropidion salamis''''' is een [[kevers]]oort uit de familie van de [[Boktorren|boktorren (Cerambycidae)]]. De wetenschappelijke naam van de soort werd voor het eerst geldig gepubliceerd in 1867 door Thomson.<ref>{{Brontabel|9999-Cerambycidae}} (bezocht 30 januari 2014)</ref>

{{Appendix}}
{{Beginnetje|biologie|2014|02|17}}

[[Categorie:Tropidion|salamis]]

title: Tropidion salamis

Familie: Cerambycidae (Boktorren)

Onderfamilie: Cerambycinae

Geslacht: Tropidion

title: Soort


text:
# Corbulaseta tokiokai
Corbulaseta tokiokai is een eenoogkreeftjessoort uit de familie van de Laophontidae. De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 2006 door Gómez & Boyko.

title: Corbulaseta tokiokai

wikitext:
{{Taxobox
| titelweergave = cursief
| naam = ''Corbulaseta tokiokai''
| afbeelding =
| rijk = [[Dieren (biologie)|Animalia]] (Dieren)
| stam = [[Geleedpotigen|Arthropoda]] (Geleedpotigen)
| klasse = [[Hexanauplia]]
| onderklasse = [[Eenoogkreeftjes|Copepoda]] (Eenoogkreeftjes)
| orde = [[Harpacticoida]]
| familie = [[Laophontidae]]
| geslacht = ''[[Corbulaseta]]''
| w-naam = ''Corbulaseta tokiokai''
| auteur = Gómez & Boyko
| datum = 2006
| haakjes =
| worms = 362383

}}
'''''Corbulaseta tokiokai''''' is een [[eenoogkreeftjes]]soort uit de familie van de [[Laophontidae]].<ref>Walter, T. Chad (2012). <i>Corbulaseta tokiokai</i> Gómez & Boyko, 2006. In: Walter, T.C., Boxshall, G. (2012). World Copepoda database. Geraadpleegd via:  World Register of Marine Species op http://www.marinespecies.org/aphia.php?p=taxdetails&id=362383</ref> De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 2006 door Gómez & Boyko.

{{Appendix}}
{{beginnetje|biologie|2013|03|18}}

[[Categorie:Laophontidae]]

title: Corbulaseta tokiokai

Klasse: Hexanauplia

Onderklasse: Copepoda (Eenoogkreeftjes)

Orde: Harpacticoida

Familie: Laophontidae

Geslacht: Corbulaseta

title: Soort


text:
# Sphalloplana kansensis
Sphalloplana kansensis is een platworm (Platyhelminthes). De worm is tweeslachtig. De soort leeft in of nabij zoet water.
Het geslacht Sphalloplana, waarin de platworm wordt geplaatst, wordt tot de familie Kenkiidae gerekend. De wetenschappelijke naam van de soort werd voor het eerst geldig gepubliceerd in 1945 door Hyman.

title: Sphalloplana kansensis

wikitext:
{{Taxobox
| type            = dier
| naam            = ''Sphalloplana kansensis''
| titelweergave   = cursief
| afbeelding      =
| afbeeldingtekst =
| rijk            = [[Dieren (biologie)|Animalia]] (Dieren)
| onderrijk       = [[Eumetazoa]] (Orgaandieren)
| stam            = [[Platwormen|Platyhelminthes]] (Platwormen)
| klasse          = [[Rhabditophora]]
| orde            = [[Seriata]]
| familie         = [[Kenkiidae]]
| geslacht        = ''[[Sphalloplana]]''
| auteur          = Hyman
| datum           = 1945
| haakjes         =
| worms           = 481983
}}

'''''Sphalloplana kansensis''''' is een [[platwormen|platworm]] (Platyhelminthes). De worm is [[Tweeslachtigheid|tweeslachtig]]. De soort leeft in of nabij zoet water.

Het geslacht ''[[Sphalloplana]]'', waarin de platworm wordt geplaatst, wordt tot de familie [[Kenkiidae]] gerekend. De wetenschappelijke naam van de soort werd voor het eerst geldig gepubliceerd in 1945 door Hyman.

{{Appendix|2=
*Tyler, S. (2010). [http://www.marinespecies.org/aphia.php?p=taxdetails&id=481983 ''Sphalloplana (Sphalloplana) kansensis'' Hyman, 1945] geraadpleegd via het [[World Register of Marine Species]].
}}
{{beginnetje|biologie|2011|12|05}}

{{DEFAULTSORT:Sphalloplana kansensis}}
[[Categorie:Kenkiidae]]

title: Sphalloplana kansensis

Onderrijk: Eumetazoa (Orgaandieren)

Stam: Platyhelminthes (Platwormen)

Klasse: Rhabditophora

Orde: Seriata

Familie: Kenkiidae

Geslacht: Sphalloplana

title: Soort


text:
# Playeren
Playeren was een spel dat in de jaren vijftig in Amsterdam door de schoolgaande jeugd werd gespeeld.
Het was een soort kaartspel, maar in plaats van speelkaarten werden uitgeknipte voor- en achterkanten van kartonnen sigarettendoosjes gebruikt, waaronder die van het Britse merk John Player (kortweg Player's), maar ook andere Britse merken, zoals Miss Blanche en Chief Whip. Amerikaanse sigaretten kwamen in die dagen in papieren verpakkingen en waren derhalve ongeschikt. De kartonnetjes werden in vieren geknipt of gescheurd, en vormden de 'players'.
Het spel bestond eruit – snel – een stapel van players te maken, waarbij iedere deelnemer om de beurt een kaart op de stapel legde. Zodra een player (merk) op de stapel werd gelegd van hetzelfde merk als dat op dat ogenblik boven op de stapel lag, had de laatste speler gewonnen en mocht deze de stapel houden. Dit werd gedaan door de hand op de stapel te leggen.

title: Playeren

wikitext:
{{Infobox spel
| naam               = Playeren
| afbeelding         = Player's Cigarettes medium.JPG
| onderschrift       = Een pakje Player's
| aantal spelers     = 2
| leeftijd           = ca. 10
| voorbereidingstijd =
| speelduur          =
| moeilijkheidsgraad =
| strategie          =
| kennis             =
}}
'''Playeren''' was een spel dat in de [[1950-1959|jaren vijftig]] in [[Amsterdam (hoofdbetekenis)|Amsterdam]] door de schoolgaande jeugd werd gespeeld.<ref>[https://onsamsterdam.nl/playeren-met-miss-blanche Playeren met Miss Blanche], ''Ons Amsterdam'', 8 juni 2015, geciteerd uit Jan Boterman, ''Zocherstraat 27-3: Geschiedenis en herinneringen 1946-1963'', Uitgeverij Bovenkomen, Amsterdam</ref>

Het was een soort kaartspel, maar in plaats van [[speelkaart]]en werden uitgeknipte voor- en achterkanten van kartonnen [[sigarettendoos]]jes gebruikt, waaronder die van het Britse merk [[John Player & Sons|John Player]] (kortweg Player's), maar ook andere Britse merken, zoals [[Miss Blanche]] en [[Chief Whip]]. Amerikaanse sigaretten kwamen in die dagen in papieren verpakkingen en waren derhalve ongeschikt.<ref>Hans Smeekes, [https://groenegraf.blogspot.nl/2016/01/herinneringen-van-hans-11-een.html Herinneringen van Hans (11): Een uitgestorven spelletje: 'Playeren'], Blogspot, 27 januari 2016</ref> De kartonnetjes werden in vieren geknipt of gescheurd, en vormden de 'players'.

Het spel bestond eruit – snel – een stapel van players te maken, waarbij iedere deelnemer om de beurt een kaart op de stapel legde. Zodra een player (merk) op de stapel werd gelegd van hetzelfde merk als dat op dat ogenblik boven op de stapel lag, had de laatste speler gewonnen en mocht deze de stapel houden. Dit werd gedaan door de hand op de stapel te leggen.<ref>Fred Fontijn, [https://geheugenvanwest.amsterdam/page/11889/playeren Playeren], Geheugen van West, 26 augustus 2010</ref>

{{Appendix}}

[[Categorie:Kaartspel]]

title: Playeren

Portaal: Dagelijks leven


text:
# Nanilla tuberculata
Nanilla tuberculata is een keversoort uit de familie van de boktorren (Cerambycidae). De wetenschappelijke naam van de soort werd voor het eerst geldig gepubliceerd in 1935 door Fisher.

title: Nanilla tuberculata

wikitext:
{{Taxobox insect
| naam = ''Nanilla tuberculata''
| titelweergave = cursief
| afbeelding =
| afbeeldingtekst =
| orde = [[Kevers|Coleoptera]] (Kevers)
| familie = [[Boktorren|Cerambycidae]] (Boktorren)
| onderfamilie = [[Lamiinae]]
| geslacht = ''[[Nanilla]]''
| w-naam = ''Nanilla tuberculata''
| auteur = [[Warren Samuel Fisher|Fisher]]
| datum = 1935
| haakjes =
| commons =
| species =
}}
'''''Nanilla tuberculata''''' is een [[kevers]]oort uit de familie van de [[Boktorren|boktorren (Cerambycidae)]]. De wetenschappelijke naam van de soort werd voor het eerst geldig gepubliceerd in 1935 door Fisher.<ref>{{Brontabel|9999-Cerambycidae}} (bezocht 30 januari 2014)</ref>

{{Appendix}}
{{Beginnetje|biologie|2014|02|18}}

[[Categorie:Boktorren]]

title: Nanilla tuberculata

Onderfamilie: Lamiinae

Geslacht: Nanilla

title: Soort


text:
# Brunstatt-Didenheim
Brunstatt-Didenheim is een gemeente in het arrondissement Mulhouse in het Franse departement Haut-Rhin in de regio Grand Est. De gemeente telde op 1 januari 2022 8.176 inwoners.

## Geschiedenis
Brunstatt-Didenheim is een fusiegemeente die op 1 januari 2016 ontstond uit Brunstatt en Didenheim.

## Geografie
De oppervlakte van Brunstatt-Didenheim bedraagt 14,1 vierkante kilometer; Op 1 januari 2022 was de bevolkingsdichtheid 579,9 inwoners per km². De gemeente grenst aan de buurgemeenten Bruebach, Eschentzwiller, Flaxlanden, Hochstatt, Morschwiller-le-Bas, Mulhouse, Riedisheim, Rixheim, Zillisheim en Zimmersheim.
Het gemeentehuis van Brunstatt-Didenheim staat in Brunstatt.

title: Brunstatt-Didenheim

wikitext:
{{Infobox gemeente Frankrijk
| plaatsnaam = Brunstatt-Didenheim
| wapen =
| kaart =
| regio = [[Grand Est]]
| departement = [[Haut-Rhin]] (68)
| depnr = 68
| arrondissement = [[Arrondissement Mulhouse|Mulhouse]]
| kanton = [[Kanton Brunstatt-Didenheim|Brunstatt-Didenheim]]
| jaar = 2015
| inwoners = 7.866
| dichtheid = 558
| oppervlakte = 14,1
| water =
| latitudeGraden = 47
| latitudeMinuten = 43
| latitudeSeconden = 15.6
| longitudeGraden = 7
| longitudeMinuten = 19
| longitudeSeconden = 4.8
| E of W = E
| ol of wl = O.L
| code =
| postcode = 68350
| netnummer =
| hoogteligging = 240 - 332
| aangrenzende gemeenten =
| burgemeester = Antoine Viola
}}
'''Brunstatt-Didenheim''' is een [[Gemeente (bestuur)|gemeente]] in het [[arrondissement Mulhouse]] in het [[Frankrijk|Franse]] departement [[Haut-Rhin]] in de regio [[Grand Est]]. De gemeente telde op {{Inwonertal|soort=datum}} {{Inwonertal}} inwoners.

==Geschiedenis ==
Brunstatt-Didenheim is een fusiegemeente die op 1 januari 2016 ontstond uit [[Brunstatt]] en [[Didenheim]].

==Geografie==
De oppervlakte van Brunstatt-Didenheim bedraagt {{inwonertal|soort=oppervlakte}}; Op {{Inwonertal|soort=datum}} was de [[bevolkingsdichtheid]] {{inwonertal|soort=dichtheid}} inwoners per km². De gemeente grenst aan de buurgemeenten [[Bruebach]], [[Eschentzwiller]], [[Flaxlanden]], [[Hochstatt]], [[Morschwiller-le-Bas]], [[Mulhouse]], [[Riedisheim]], [[Rixheim]], [[Zillisheim]] en [[Zimmersheim]].

Het gemeentehuis van Brunstatt-Didenheim staat in Brunstatt.

[[Bestand:68056-Brunstatt-Didenheim-Sols.png|thumb|left|350px|Kaart van de gemeente met de belangrijkste infrastructuur, bodemgebruik en omliggende gemeenten]]{{Clearleft}}

==Externe links ==
*{{fr}} [https://www.brunstatt-didenheim.fr/ Website van de gemeente]

{{Appendix|2=
<references />
{{Bronvermelding anderstalige Wikipedia|taal=fr|titel=Brunstatt-Didenheim}}
}}
{{Navigatie kanton Brunstatt-Didenheim}}
{{Commonscat}}

[[Categorie:Brunstatt-Didenheim| ]]

title: Situering

Regio: Grand Est

Departement: Haut-Rhin (68)

Arrondissement: Mulhouse

Kanton: Brunstatt-Didenheim

Coördinaten: 47° 43′ NB, 7° 19′ OL

title: Algemeen

Burgemeester: Antoine Viola

title: Overig

Website: Officiële website

title: Detailkaart

Detailkaart: · Locatie in Frankrijk Elzas

title: Foto's

Portaal: Frankrijk


text:
# Arklow
Arklow is een plaats in het Ierse graafschap Wicklow. De plaats telt 11.712 inwoners. Arklow ligt aan de monding van de rivier de Avoca.

## Vervoer
Arklow ligt aan de spoorlijn Dublin - Rosslare. Vanaf het station vertrekken op werkdagen vijf treinen in beide richtingen.
De M11, de hoofdroute van Dublin naar Wexford loopt direct ten westen langs de stad.

title: Arklow

wikitext:
{{Infobox Irish Place
| name=Arklow
| gaeilge = An tInbhear Mór
| crest image =
| motto = Maoin na mara ár muinighin <br /> Our hope lies in the riches of the Sea
| map image = Ireland map County Wicklow Magnified.png
| north coord= 52.7941
| west coord = 6.1649
| irish grid = T240735
| province = [[Leinster (provincie)|Leinster]]
| county = [[County Wicklow|Wicklow]]
| dailconstituency=
| EU constituency=
| area =
| elevation = zeeniveau
| population =
| town pop = 11.712
| rural pop = 47
| census yr = 2006
| postcode =
| stdcode =
| web = www.arklow.ie/
| image = IMG_FerrybankArklow1548.jpg
|caption = Arklow aan de Avoca
}}
'''Arklow''' is een [[nederzetting|plaats]] in het [[Ierland (land)|Ierse]] [[Graafschappen van Ierland|graafschap]] [[County Wicklow|Wicklow]]. De plaats telt 11.712 inwoners. Arklow ligt aan de monding van de rivier de [[Avoca (rivier in Ierland)|Avoca]].

==Vervoer==
Arklow ligt aan de [[spoorlijn Dublin - Rosslare]]. Vanaf het [[station Arklow|station]] vertrekken op werkdagen vijf treinen in beide richtingen.
De [[M11 (Ierland)|M11]], de hoofdroute van Dublin naar [[Wexford (plaats)|Wexford]] loopt direct ten westen langs de stad.

{{Coor title dms|52|47|38.76|N|6|9|53.64|W|type:city_region:IE}}

[[Categorie:Plaats in Wicklow]]

title: Situering

Provincie: Leinster

Graafschap: Wicklow

title: Algemeen

Inwoners · (2006): -stad: 11.712 -landelijk: 47

Hoogte: zeeniveau

title: Overig

Motto: Maoin na mara ár muinighin · Our hope lies in the riches of the Sea

title: Foto's

Foto's: Arklow aan de Avoca

Portaal: Ierland


text:
# Blanche Gardin
Blanche Gardin (Suresnes, 3 april 1977) is een Franse comédienne, actrice en schrijfster.

## Biografie
Gardin werd bekend bij het grote publiek door haar deelname aan de Jamel Comedy Club en door haar rol in de televisieserie WorkinGirls op Canal+, en werd vervolgens populair met haar stand-upshows.
Ze ontving in 2018 de Molière de l'humour voor haar aandeel in Je parle toute seule. Een jaar later won zij de prijs opnieuw, nu voor de voorstelling Bonne nuit Blanche.

### Politieke opvattingen
In 2019 weigerde Gardin de Franse onderscheiding in de Orde van Kunsten en Letteren. Gardin had kritiek op de bezuinigingen die de regering van Macron doorvoerde in de sociale huisvesting en opvang van dak- en thuislozen. Uit protest tegen het beleid weigerde zij de onderscheiding te accepteren.
In 2022 steunde zij Jean-Luc Mélenchon in zijn strijd om het presidentschap van Frankrijk.

### Privéleven
Gardin had een relatie met de Amerikaanse komiek Louis C.K. vanaf november 2018, maar ze gingen uit elkaar in 2019.
- Bibliothèque nationale de France: cb17061602z (data)
- Gemeinsame Normdatei: 122622945X
- International Standard Name Identifier: 0000 0004 5967 5926
- Library of Congress Control Number: no2022079196
- MusicBrainz: 9fa2d1f0-8a62-4ac5-b7bd-12ba6deffe9b
- Réseau des bibliothèques de Suisse occidentale: 02-A024589694
- Système universitaire de documentation: 192752715
- Virtual International Authority File: 13146285471515372091

title: Blanche Gardin

wikitext:
{{Infobox cabaretier
| naam           = Blanche Gardin
| afbeelding     = Blanche Gardin.jpg
| onderschrift   =
| volledige naam =
| geboortenaam   =
| geboren        = [[Suresnes]], [[3 april]] [[1977]]
| overleden      =
| land           = {{FR}}
| beroep         =
| jaren-actief   =
| genre          =
| invloeden      =
| programma      =
| bekend         =
| handtekening   =
| website        =
| imdb           =
}}

'''Blanche Gardin''' ([[Suresnes]], [[3 april]] [[1977]]) is een Franse [[comédienne]], [[actrice]] en [[schrijfster]].

== Biografie ==
Gardin werd bekend bij het grote publiek door haar deelname aan de ''Jamel Comedy Club'' en door haar rol in de televisieserie ''WorkinGirls'' op [[Canal+]], en werd vervolgens populair met haar stand-upshows.

Ze ontving in 2018 de Molière de l'humour voor haar aandeel in ''Je parle toute seule.''<ref>{{Citeer web |url=https://www.huffingtonpost.fr/culture/article/molieres-2018-blanche-gardin-a-encore-fait-le-show-en-se-remettant-elle-meme-un-prix_124165.html |titel=Blanche Gardin a encore fait le show aux Molières en se remettant elle-même un prix |datum=2018-05-29 |bezochtdatum=2024-01-10 |werk=Le HuffPost |taal=fr}}</ref> Een jaar later won zij de prijs opnieuw, nu voor de voorstelling ''Bonne nuit Blanche''.<ref>{{Citeer web |url=https://www.huffingtonpost.fr/culture/article/aux-molieres-blanche-gardin-evoque-louis-c-k-non-sans-ironie_145183.html |titel=Aux Molières, Blanche Gardin officialise sa relation avec Louis C.K.... à sa manière |datum=2019-05-14 |bezochtdatum=2024-01-10 |werk=Le HuffPost |taal=fr}}</ref>

=== Politieke opvattingen ===
In 2019 weigerde Gardin de Franse onderscheiding in de [[Orde van Kunsten en Letteren]]. Gardin had kritiek op de bezuinigingen die de regering van [[Emmanuel Macron|Macron]] doorvoerde in de sociale huisvesting en opvang van dak- en thuislozen. Uit protest tegen het beleid weigerde zij de onderscheiding te accepteren.<ref>{{Citeer web |url=https://www.telerama.fr/scenes/blanche-gardin-refuse-detre-decoree-des-arts-et-des-lettres-et-le-fait-savoir,n6199522.php |titel=Blanche Gardin refuse d'être décorée des Arts et des Lettres et le fait savoir |datum=2019-04-03 |bezochtdatum=2023-12-29 |werk=[[Télérama]] |taal=fr}}</ref>

In 2022 steunde zij [[Jean-Luc Mélenchon]] in zijn strijd om het presidentschap van Frankrijk.<ref>{{Citeer web |url=https://www.liberation.fr/politique/presidentielle-2000-personnalites-appellent-a-voter-pour-jean-luc-melenchon-20220404_464IFSLJZNEQNM5XIZAAICTNX4/ |titel=Présidentielle: 2 000 personnalités appellent à voter pour Jean-Luc Mélenchon |achternaam=Taburet |voornaam=Marceau |datum=4 april 2022 |bezochtdatum=2023-12-29 |werk=Libération |taal=fr}}</ref>

=== Privéleven ===
Gardin had een relatie met de Amerikaanse komiek [[Louis C.K.]] vanaf november 2018, maar ze gingen uit elkaar in 2019.<ref>{{Citeer nieuws|url=https://www.nytimes.com/2018/11/24/opinion/sunday/louis-ck-blanche-gardin-metoo.html|title=Opinion {{!}} The Woman Who Still Finds Louis C.K. Lovable|last=Druckerman|first=Pamela|date=2018-11-24|work=The New York Times|access-date=2019-10-28|language=en|issn=0362-4331}}</ref>

{{appendix|2=
* {{Bronvermelding anderstalige Wikipedia|taal=fr|titel=Blanche Gardin|oldid=211342969}}
----
{{references}}
}}
{{Bibliografische informatie}}
{{DEFAULTSORT:Gardin, Blanche}}
[[Categorie:Frans acteur]]
[[Categorie:Frans komiek]]

title: Algemene informatie

Geboren: Suresnes, 3 april 1977

Geboorteland: Frankrijk


text:
# Taenioides
Taenioides is een geslacht van straalvinnige vissen uit de familie van grondels (Gobiidae).
Het geslacht is voor het eerst wetenschappelijk beschreven in 1800 door Bernard Germain de Lacépède.

## Soorten
- Taenioides anguillaris (Linnaeus, 1758)
- Taenioides buchanani (Day, 1873)
- Taenioides caniscapulus Roxas & Ablan, 1938
- Taenioides cirratus (Blyth, 1860)
- Taenioides eruptionis (Bleeker, 1849)
- Taenioides esquivel Smith, 1947
- Taenioides gracilis (Valenciennes, 1837)
- Taenioides jacksoni Smith, 1943
- Taenioides kentalleni Murdy & Randall, 2002
- Taenioides limicola Smith, 1964
- Taenioides mordax (De Vis, 1883)
- Taenioides nigrimarginatus Hora, 1924
- Taenioides purpurascens (De Vis, 1884)

title: Taenioides

wikitext:
{{Taxobox straalvinnige
| titelweergave = cursief
| naam = ''Taenioides''
| afbeelding = Slender eel goby, Taenioides gracilis (Valenciennes, 1837) by J. L. Nievera.jpg
| afbeeldingtekst = ''[[Taenioides gracilis]]''
| onderklasse = [[Neopterygii]] (Nieuwvinnigen)
| infraklasse = [[Beenvissen|Teleostei]] (Beenvissen)
| superorde = [[Stekelvinnigen|Acanthopterygii]] (Stekelvinnigen)
| orde = [[Baarsachtigen|Perciformes]] (Baarsachtigen)
| onderorde = [[Grondelachtigen|Gobioidei]] (Grondelachtigen)
| familie = [[Gobiidae]] (Grondels)
| taxon = [[Geslacht (biologie)|Geslacht]]
| auteur = Lacépède
| datum = 1800
| worms = 204321
| synoniem = * ''Amblyopus''  Valenciennes, 1837
* ''Leme''  De Vis, 1883
}}
'''''Taenioides''''' is een [[geslacht (biologie)|geslacht]] van [[straalvinnigen|straalvinnige]] vissen uit de familie van [[Gobiidae|grondels]] (Gobiidae).<ref>{{Link FishBase genus|genus=Taenioides|month=10|year=2011}}</ref>

Het geslacht is voor het eerst wetenschappelijk beschreven in 1800 door [[Bernard Germain de Lacépède]].

== Soorten ==
* ''[[Taenioides anguillaris]]'' (Linnaeus, 1758)
* ''[[Taenioides buchanani]]'' (Day, 1873)
* ''[[Taenioides caniscapulus]]'' Roxas & Ablan, 1938
* ''[[Taenioides cirratus]]'' (Blyth, 1860)
* ''[[Taenioides eruptionis]]'' (Bleeker, 1849)
* ''[[Taenioides esquivel]]'' Smith, 1947
* ''[[Taenioides gracilis]]'' (Valenciennes, 1837)
* ''[[Taenioides jacksoni]]'' Smith, 1943
* ''[[Taenioides kentalleni]]'' Murdy & Randall, 2002
* ''[[Taenioides limicola]]'' Smith, 1964
* ''[[Taenioides mordax]]'' (De Vis, 1883)
* ''[[Taenioides nigrimarginatus]]'' Hora, 1924
* ''[[Taenioides purpurascens]]'' (De Vis, 1884)

{{Appendix}}

[[Categorie:Gobiidae]]

title: Taenioides

Stam: Chordata (Chordadieren)

Superklasse: Osteichthyes (Beenvisachtigen)

Klasse: Actinopterygii (Straalvinnigen)

Onderklasse: Neopterygii (Nieuwvinnigen)

Infraklasse: Teleostei (Beenvissen)

Superorde: Acanthopterygii (Stekelvinnigen)

Orde: Perciformes (Baarsachtigen)

Onderorde: Gobioidei (Grondelachtigen)

Familie: Gobiidae (Grondels)

title: Synoniemen

Portaal: Biologie · Vissen


text:
# Laetiacantha distincta
Laetiacantha distincta is een keversoort uit de familie bladkevers (Chrysomelidae). De wetenschappelijke naam van de soort werd in 1893 gepubliceerd door Charles Joseph Gahan.

title: Laetiacantha distincta

wikitext:
{{Taxobox insect
| naam = ''Laetiacantha distincta''
| titelweergave = cursief
| afbeelding =
| afbeeldingtekst =
| orde = [[Kevers|Coleoptera]] (Kevers)
| familie = [[Bladkevers|Chrysomelidae]] (Bladkevers)
| geslacht = ''[[Laetiacantha]]''
| w-naam = ''Laetiacantha distincta''
| auteur = [[Charles Joseph Gahan|Gahan]]
| datum = 1893
| haakjes = ja
| origineel =
}}

'''''Laetiacantha distincta''''' is een [[kevers]]oort uit de familie [[bladkevers]] (Chrysomelidae). De wetenschappelijke naam van de soort werd in 1893 gepubliceerd door [[Charles Joseph Gahan]].<ref>[https://web.archive.org/web/20130927083459/https://insects.tamu.edu/research/collection/hallan/test/Arthropoda/Insects/Coleoptera/Family/ChrysoIndex0.htm Chrysomelidae] in Synopsis of the described Coleoptera of the World, 13 december 2008. Gearchiveerd op 27 september 2013.</ref>

{{Appendix}}
{{beginnetje|biologie|2011|10|30}}

[[Categorie:Bladkevers]]

title: Laetiacantha distincta

Familie: Chrysomelidae (Bladkevers)

Geslacht: Laetiacantha

title: Soort


text:
# Agassizia scrobiculata
Agassizia scrobiculata is een zee-egel uit de familie Prenasteridae. De wetenschappelijke naam van de soort werd in 1846 gepubliceerd door Achille Valenciennes. De eerste publicatie van de naam ging slechts vergezeld van een serie afbeeldingen van het skelet. Volgens Christian Frederik Lütken was dat exemplaar afkomstig uit Peru.

## Synoniemen
- Agassizia subrotunda Gray, 1851
- Agassizia ovulum Lütken, 1864[2]

## Ondersoorten
- Agassizia scrobiculata scrobiculata
- Agassizia scrobiculata persica Clegg, 1933  †

title: Agassizia scrobiculata

wikitext:
{{Taxobox
| type = dier
| naam = ''Agassizia scrobiculata''
| titelweergave = cursief
| afbeelding = Agassizia scrobiculata 02.jpg
| afbeeldingtekst =
| rijk = [[Dieren (biologie)|Animalia]] (Dieren)
| stam = [[Stekelhuidigen|Echinodermata]] (Stekelhuidigen)
| klasse = [[Zee-egels|Echinoidea]] (Zee-egels)
| infraklasse = [[Irregularia]]
| orde = [[Spatangoida]] (Hartegels)
| familie = [[Prenasteridae]]
| geslacht = ''[[Agassizia]]''
| auteur = [[Achille Valenciennes|Valenciennes]]
| datum = 1846
| haakjes =
| origineel = ''Agassizia scrobiculata''
| worms = 513095
| synoniem = * ''Agassizia ovulum''  Lütken, 1864
* ''Agassizia subrotunda''  Gray, 1851
}}

'''''Agassizia scrobiculata''''' is een [[Zee-egels|zee-egel]] uit de familie [[Prenasteridae]]. De wetenschappelijke naam van de soort werd in 1846 gepubliceerd door [[Achille Valenciennes]].<ref>{{aut|Valenciennes, A.}} (1846). Zoophytes. in {{aut|A. du Petit-Thouars}}, [https://biodiversitylibrary.org/page/54753399 ''Voyage autour de monde sur la frégate La Vénus, pendant les années 1836-1839. Atlas de Zoologie'': Zoophytes pl. 1, fig. 2–2f]. [https://web.archive.org/web/20180331051625/https://www.biodiversitylibrary.org/page/54753399 Gearchiveerd] op 31 maart 2018.</ref> De eerste publicatie van de naam ging slechts vergezeld van een serie afbeeldingen van het skelet. Volgens [[Christian Frederik Lütken]] was dat exemplaar afkomstig uit [[Peru]].<ref name="Lütken">{{aut|Lütken, C.F.}} (1864). Bidrag til Kundskab om Echiniderne. [https://biodiversitylibrary.org/page/35851744 ''Videnskabelige Meddelelser fra den naturhistoriske Forening i Kjöbenhavn'' ser. 2, '''5''': 134]. [https://web.archive.org/web/20180215180244/https://www.biodiversitylibrary.org/page/35851744 Gearchiveerd] op 15 februari 2018.</ref>

== Synoniemen ==
* ''Agassizia subrotunda'' {{aut|[[John Edward Gray|Gray]]}}, 1851
* ''Agassizia ovulum'' {{aut|[[Christian Frederik Lütken|Lütken]]}}, 1864<ref name="Lütken" />

== Ondersoorten ==
* ''Agassizia scrobiculata '''scrobiculata'''''
* ''Agassizia scrobiculata '''persica''''' {{aut|Clegg}}, 1933 {{†}}

{{Appendix|2=
* Kroh, A. (2010). ''Agassizia scrobiculata'' Valenciennes, 1846. In: Kroh, A. & Mooi, R. (2010) World Echinoidea Database. Geraadpleegd middels: [[World Register of Marine Species]] op http://www.marinespecies.org/aphia.php?p=taxdetails&id=513095
{{References}}
}}
{{beginnetje|biologie|2011|12|15}}

{{DEFAULTSORT:Agassizia scrobiculata}}
[[Categorie:Irregularia]]

title: Agassizia scrobiculata

Stam: Echinodermata (Stekelhuidigen)

Klasse: Echinoidea (Zee-egels)

Infraklasse: Irregularia

Orde: Spatangoida (Hartegels)

Familie: Prenasteridae

Geslacht: Agassizia

title: Synoniemen


text:
# Caldwell (Engeland)
Caldwell is een civil parish in het bestuurlijke gebied Richmondshire, in het Engelse graafschap North Yorkshire met 138 inwoners.

title: Caldwell (Engeland)

wikitext:
{{Infobox plaats in Engeland
| naam  = Caldwell
| soort = ''[[Civil parish]]''
| map_type = North Yorkshire
| region     = [[Yorkshire and the Humber]]
| graafschap = [[North Yorkshire]]
| district   = [[Richmondshire]]
| latitude = 54.51609 | longitude = -1.75325
| oppervlakte   = 6,4345
| jaar          = 2011
| inwoneraantal = 138
| dichtheid     = 21
| post_town =
| postcode =
| netnummer =
| os_grid_reference = NZ160134
| ONS-code = E04007460
| image   = Dovecote in Caldwell Village.jpg
| caption = [[Duiventil]] in Caldwell
}}

'''Caldwell''' is een ''[[civil parish]]'' in het [[district (Engeland)|bestuurlijke gebied]] [[Richmondshire]], in het [[Engeland|Engelse]] [[Stedelijke en niet-stedelijke graafschappen van Engeland|graafschap]] [[North Yorkshire]] met 138 inwoners.

{{Beginnetje|landen & volken|land=Engeland|2=2010|3=8|4=15}}

[[Categorie:Civil parish in North Yorkshire]]

title: Situering

Regio: Yorkshire and the Humber

Graafschap: North Yorkshire

District: Richmondshire

title: Algemeen

title: Overig

title: Foto's

Foto's: Duiventil in Caldwell

Portaal: Verenigd Koninkrijk


text:
# Cercus
Cerci (enkelvoud: cercus, van Grieks: κέρκος, kérkos=staart of roede) zijn gepaarde uitsteeksels aan het achterlijf van vele insectenorden, zoals kakkerlakken en de tangen van oorwormen. Soms hebben ze een rol bij de paring, of als wapens, of bevatten ze zintuigen. In andere gevallen is de functie onbekend en wordt aangenomen dat het rudimentaire orgaantjes zijn.
De cerci zijn meestal symmetrisch, hoewel er insectenorden zijn als webspinners (Embioptera) waarvan de mannetjes asymmetrische cerci hebben die bij de paring worden gebruikt.
Bij orden als de steenvliegen (Plecoptera) is er voor de doorbloeding van de cerci een apart hulphart die bestaat uit de paraprocten.
Cerci moeten niet worden verward met het epiproct, noch met de angel of legboor, al deze uitsteeksels zitten in de mediaanlijn. Ook moeten ze niet verward worden met sifons zoals die bij bladluizen voorkomen.

title: Cercus

wikitext:
[[Bestand:F-auricularia M large cerci - Sittard20090722 475.jpg|thumb|right|260px|Bij de defensieve houding van de [[Oorwormen|oorworm]] worden de cerci omhoog gekromd.]]
'''Cerci''' (enkelvoud: ''cercus'', van [[Grieks]]: κέρκος, ''kérkos''=staart of roede) zijn gepaarde uitsteeksels aan het achterlijf van vele [[insecten]]orden, zoals [[kakkerlakken]] en de tangen van [[oorwormen]]. Soms hebben ze een rol bij de paring, of als wapens, of bevatten ze zintuigen. In andere gevallen is de functie onbekend en wordt aangenomen dat het [[Rudimentair (anatomie)|rudimentaire]] orgaantjes zijn.

De cerci zijn meestal symmetrisch, hoewel er insectenorden zijn als [[webspinners]] (Embioptera) waarvan de mannetjes asymmetrische cerci hebben die bij de paring worden gebruikt.

Bij orden als de [[steenvliegen]] (Plecoptera) is er voor de doorbloeding van de cerci een apart hulphart die bestaat uit de [[paraproct]]en.<ref>{{aut|Günther Pass|Pass, G.}} (1987): [https://www.researchgate.net/publication/226717005_The_Cercus_heart_in_stoneflies_-_a_new_type_of_accessory_circulatory_organ_in_insects 'The “Cercus heart” in stoneflies — a new type of accessory circulatory organ in insects'] in ''The Science of Nature'', Volume 74, Issue 9, p. 440-441</ref>

Cerci moeten niet worden verward met het [[epiproct]], noch met de [[Angel (insect)|angel]] of [[legboor]], al deze uitsteeksels zitten in de mediaanlijn. Ook moeten ze niet verward worden met [[sifon (insect)|sifons]] zoals die bij bladluizen voorkomen.

== Noten ==
{{References}}
{{Navigatie anatomie en morfologie van insecten}}

[[Categorie:Anatomie van geleedpotigen]]


text:
# Viira (Räpina)
Viira (Duits: Wiera) is een plaats in de Estlandse gemeente Räpina, provincie Põlvamaa. De plaats heeft de status van dorp (Estisch: küla) en telt 17 inwoners (2021).
De plaats lag tot in oktober 2017 in de gemeente Veriora. In die maand werd Veriora bij de gemeente Räpina gevoegd.
Viira ligt aan de rivier Võhandu. Bij Viira heeft de rivier een steile zandstenen oever, die de naam Viira veskimüür (‘molenmuur’) draagt. De oever begint bij een watermolen (Estisch: veski) en is 16,5 meter hoog.

## Geschiedenis
In 1770 werd een stuk land afgesplitst van Parzimois, het landgoed van Partsi. Oorspronkelijk was het onder de naam Wira een ‘semi-landgoed’ (Duits: Beigut, Estisch: poolmõis), een landgoed dat deel uitmaakt van een groter landgoed. Dat was het nog in 1798. In 1826 was het een zelfstandig landgoed geworden. Na de onteigening van het landgoed in 1919 bleef een dorp Viira over.
Tussen 1977 en 1997 maakte het dorp deel uit van het buurdorp Himmiste.

title: Viira (Räpina)

wikitext:
{{Infobox plaats in Estland
| land         = Estland
| naam         = Viira
| altnaam      =
| coa          =
| flag         =
| provincie    = [[Põlvamaa]]
| gemeente     = [[Räpina (gemeente)|Räpina]]
| eiland       =
| inwoners     = 17
| census       = 2021
| netnummer    =
| postcode     =
| hoogte       =
| lat_deg      = 57
| lat_min      = 59
| lat_sec      = 40
| lat_dir      = N
| lon_deg      = 27
| lon_min      = 11
| lon_sec      = 22
| lon_dir      = E
| image        = Viira Veskimüür.jpg
| caption      = De Viira veskimüür
}}
'''Viira''' ([[Duits]]: ''Wiera'')<ref name="Ortslexikon">Hans Feldmann, Heinz von zur Mühlen en Gertrud Westermann, ''Baltisches historisches Ortslexikon. Teil 1. Estland (einschließlich Nordlivland)'', Böhlau Verlag, Köln/Wien, 1985, blz. 672.</ref> is een plaats in de [[Estland]]se gemeente [[Räpina (gemeente)|Räpina]], provincie [[Põlvamaa]]. De plaats heeft de status van dorp ([[Estisch]]: ''küla'') en telt 17 inwoners (2021).<ref>{{et}},{{en}} [https://estat.stat.ee/StatistikaKaart/VKR Estisch bureau voor de statistiek, interactieve kaart].</ref>

De plaats lag tot in oktober 2017 in de gemeente [[Veriora (gemeente)|Veriora]]. In die maand werd Veriora bij de gemeente Räpina gevoegd.

Viira ligt aan de rivier [[Võhandu]]. Bij Viira heeft de rivier een steile [[Zandsteen|zandstenen]] oever, die de naam ''Viira veskimüür'' (‘molenmuur’) draagt. De oever begint bij een watermolen (Estisch: ''veski'') en is 16,5 meter hoog.<ref>{{et}} [https://web.archive.org/web/20100412113501/http://ekstreempark.ee/moodul.php?moodul=CMS&Komponent=Lehed&id=51&sm_id=197 De Võhandu als beschermd landschap] (gearchiveerd).</ref>

== Geschiedenis ==
In 1770 werd een stuk land afgesplitst van ''Parzimois'', het landgoed van [[Partsi (Põlva)|Partsi]]. Oorspronkelijk was het onder de naam ''Wira'' een ‘semi-landgoed’ (Duits: ''Beigut'', Estisch: ''poolmõis''), een landgoed dat deel uitmaakt van een groter landgoed. Dat was het nog in 1798. In 1826 was het een zelfstandig landgoed geworden. Na de onteigening van het landgoed in 1919 bleef een dorp Viira over.<ref name="Ortslexikon"/><ref name="Dictionary">{{et}} [http://www.eki.ee/dict/knr/index.cgi?Q=viira1&F=M&C06=en Viira in het Dictionary of Estonian Place names].</ref>

Tussen 1977 en 1997 maakte het dorp deel uit van het buurdorp [[Himmiste (Räpina)|Himmiste]].<ref name="Dictionary"/>

{{Appendix}}
{{coor title dms|57|59|40|N|27|11|22|E|type:city_scale:50000_region:EE}}

[[Categorie:Plaats in Estland]]

title: Situering

Provincie: Põlvamaa

Gemeente: Räpina

title: Algemeen

title: Foto's

Foto's: De Viira veskimüür

Portaal: Baltische staten