text:
# Sidneioides tamaramae
Sidneioides tamaramae is een zakpijpensoort uit de familie van de Polyclinidae. De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1909 door Kesteven.

title: Sidneioides tamaramae

wikitext:
{{Taxobox
| titelweergave = cursief
| naam = ''Sidneioides tamaramae''
| afbeelding =
| rijk = [[Dieren (biologie)|Animalia]] (Dieren)
| stam = [[Chordadieren|Chordata]] ([[Chordadieren]])
| klasse = [[Ascidiacea]]
| orde = [[Aplousobranchia]]
| familie = [[Polyclinidae]]
| geslacht = ''[[Sidneioides]]''
| w-naam = ''Sidneioides tamaramae''
| auteur = Kesteven
| datum = 1909
| haakjes =
| commons =
| species =
| worms = 251351
}}
'''''Sidneioides tamaramae''''' is een [[zakpijpen]]soort uit de familie van de [[Polyclinidae]].<ref>Sanamyan, K. (2012). <i>Sidneioides tamaramae</i> Kesteven, 1909. In: Shenkar, N.;  Gittenberger, A.; Lambert, G.; Rius, M.; Moreira Da Rocha, R.; Swalla, B.J.; Turron, X. (2012) Ascidiacea World Database. Geraadpleegd via:  World Register of Marine Species op http://www.marinespecies.org/aphia.php?p=taxdetails&id=251351</ref> De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1909 door Kesteven.

{{Appendix}}
{{beginnetje|biologie|2013|03|16}}

[[Categorie:Polyclinidae]]

title: Sidneioides tamaramae

Stam: Chordata (Chordadieren)

Klasse: Ascidiacea

Orde: Aplousobranchia

Familie: Polyclinidae

Geslacht: Sidneioides

title: Soort


text:
# Oenochroa heptarcha
Oenochroa heptarcha is een vlinder uit de familie van de sikkelmotten (Oecophoridae). De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1889 door Meyrick.

wikiname: nlwiki

title: Oenochroa heptarcha

in_language: nl

wikitext:
{{Taxobox vlinder
| titelweergave = cursief
| naam = ''Oenochroa heptarcha''
| afbeelding =
| familie = [[Sikkelmotten|Oecophoridae]] (Sikkelmotten)
| onderfamilie = [[Oecophorinae]]
| tribus =
| geslacht = ''[[Oenochroa]]''
| w-naam = ''Oenochroa heptarcha''
| auteur = Meyrick
| datum = 1889
| haakjes =
| commons =
| species =
}}
'''''Oenochroa heptarcha''''' is een [[vlinders|vlinder]] uit de familie van de [[Sikkelmotten|sikkelmotten (Oecophoridae)]].<ref>{{Brontabel|9999-Lepindex}}</ref> De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1889 door Meyrick.

{{Appendix}}
{{beginnetje|biologie|2013|04|09}}

[[Categorie:Sikkelmotten]]

title: Oenochroa heptarcha

Rijk: Animalia (Dieren)

Stam: Arthropoda (Geleedpotigen)

Klasse: Insecta (Insecten)

Orde: Lepidoptera (Vlinders)

Familie: Oecophoridae (Sikkelmotten)

Onderfamilie: Oecophorinae

Geslacht: Oenochroa

title: Soort

Portaal: Biologie · Insecten


text:
# Griffith-observatorium
Het Griffith-observatorium (Engels: Griffith Observatory) is een sterrenwacht en planetarium op de berg Hollywood in Griffith Park in de Amerikaanse stad Los Angeles.
Op 16 december 1896 doneerde kolonel Griffith J. Griffith 12,2 km² land aan de stad Los Angeles. Via zijn testament schonk hij een fonds om een observatorium, tentoonstellingsruimte en planetarium te bouwen op het grondgebied.
Het gebouw werd voor het eerst opengesteld aan het publiek op 14 mei 1935 en werd in de eerste 5 dagen bezocht door 13.000 mensen. Op 3 november 2006 werd het observatorium heropend na een renovatie en uitbreiding van vier jaar. Sinds 1974 is dr. Ed Krupp directeur van het observatorium.
De toegang tot het observatorium en de tentoonstellingen is gratis, geheel volgens de laatste wil van kolonel Griffith. Voor parkeren moet wel betaald worden. Voor het bekijken van de hoge-resolutievideo die met een laser op de binnenkant van een grote koepel in het planetarium geprojecteerd wordt, moet een bescheiden bijdrage betaald worden. Het observatorium is vijf dagen per week geopend, in de zomermaanden zes dagen per week. Het observatorium is ook bekend doordat vanaf het balkon een uitzicht over Los Angeles biedt.

## Architectuur en indeling
Het gebouw is opgetrokken in de stijl van de beaux-arts. De achthoekige rotunda is in art deco uitgevoerd. Over de buitenmuur loopt een Oud-Grieks meanderpatroon. Het gebouw heeft aan weerszijden een koepel met een telescoop. Aan de achterzijde staat de grote koepel waaronder een planetarium is ondergebracht. In de periode 2002-2006 vond een grote renovatie plaats waarbij aan de zijkant en ondergronds extra ruimten werden gecreëerd. Ondergronds is sindsdien een tentoonstellingsruimte te vinden met een filmzaal. Aan de zijkant is de souvenirwinkel en een restaurant gevestigd. Dit restaurant heet het The Restaurant at the End of the Universe, vernoemd naar het gelijknamige boek. Voor het gebouw staat een beeld met zes beroemde astronomen.

## In de film
Het gebouw is decor geweest in een groot aantal bioscoopfilms, tv-films, tv-series en muziekvideoclips. Daarnaast werd het ook meermaals digitaal in beeld gebracht voor verschillende games. Enkele beroemde voorbeelden zijn:
- Rebel Without a Cause (1955) bevat een beroemde vechtscène met James Dean, naast het observatorium. Ter ere van hem is een beeld naast het gebouw geplaats.
- In The Terminator (1985) speelt de aankomst van The Terminator in het heden en hij een broek steelt zich voor het observatorium af. Het gebouw duikt ook weer op in Terminator Salvation (2009).
- In Charlie's Angels: Full Throttle (2003) vind een belangrijke confrontatie plaats op het dak van het observatorium.
- Transformers (2007) bevat een scène waarbij de autobots overleggen terwijl ze op het observatorium staan.
- La La Land (2016) bevat een dansscène die zich in het gebouw afspeelt.

title: Griffith-observatorium

wikitext:
{{Infobox telescoop
| mapname = Los Angeles
| lat_deg=34
| lat_min=7
| lat_sec=6.82
| lat_dir=N
| lon_deg=118
| lon_min=18
| lon_sec=1.33
| lon_dir=W
| afbeelding = Griffith observatory 2006.jpg
| onderschrift = Uitzicht op de noordkant van het observatorium
}}
[[Bestand:Griffith Observatory on the south-facing slope of Mount Hollywood in L.A.'s Griffith Park (LC-DIG-highsm- 22255).tif|thumb|Het observatorium gezien vanuit de lucht]]
[[Bestand:ග්‍රිෆිත් දුරේක්‍ෂය.JPG|thumb|30,5 cm Zeiss-[[refractor (telescoop)|refractor]]]]
Het '''Griffith-observatorium''' ([[Engels]]: ''Griffith Observatory'') is een [[sterrenwacht]] en [[planetarium]] op de [[berg Hollywood]] in [[Griffith Park]] in de [[Verenigde Staten|Amerikaanse]] stad [[Los Angeles]].

Op 16 december 1896 doneerde kolonel [[Griffith J. Griffith]] 12,2 km² land aan de stad Los Angeles.<ref>https://griffithobservatory.org/about/observatory-history/historical-timeline/</ref> Via zijn testament schonk hij een fonds om een observatorium, tentoonstellingsruimte en [[planetarium]] te bouwen op het grondgebied.

Het gebouw werd voor het eerst opengesteld aan het publiek op 14 mei 1935 en werd in de eerste 5 dagen bezocht door 13.000 mensen. Op 3 november 2006 werd het observatorium heropend na een renovatie en uitbreiding van vier jaar. Sinds 1974 is dr. [[Ed Krupp]] directeur van het observatorium.

De toegang tot het observatorium en de tentoonstellingen is gratis, geheel volgens de laatste wil van kolonel Griffith. Voor parkeren moet wel betaald worden. Voor het bekijken van de hoge-resolutievideo die met een laser op de binnenkant van een grote koepel in het planetarium geprojecteerd wordt, moet een bescheiden bijdrage betaald worden. Het observatorium is vijf dagen per week geopend, in de zomermaanden zes dagen per week. Het observatorium is ook bekend doordat vanaf het balkon een uitzicht over Los Angeles biedt.

== Architectuur en indeling ==
[[Bestand:Astronomers Monument at Griffith Observatory-July 2022 (2).JPG|thumb|Monument met zes astronomen]]
Het gebouw is opgetrokken in de stijl van de [[beaux-arts]]. De achthoekige [[rotunda]] is in [[art deco]] uitgevoerd. Over de buitenmuur loopt een [[Oude Griekenland|Oud-Grieks]] [[Meander (ornament)|meanderpatroon]]. Het gebouw heeft aan weerszijden een koepel met een [[Telescoop (optica)|telescoop]]. Aan de achterzijde staat de grote koepel waaronder een [[planetarium]] is ondergebracht. In de periode [[2002]]-[[2006]] vond een grote renovatie plaats waarbij aan de zijkant en ondergronds extra ruimten werden gecreëerd. Ondergronds is sindsdien een tentoonstellingsruimte te vinden met een filmzaal. Aan de zijkant is de souvenirwinkel en een restaurant gevestigd. Dit restaurant heet het ''The Restaurant at the End of the Universe'', vernoemd naar het [[Het restaurant aan het eind van het heelal|gelijknamige boek]]. Voor het gebouw staat een beeld met zes beroemde astronomen.

== In de film ==
Het gebouw is decor geweest in een groot aantal bioscoopfilms, tv-films, tv-series en muziekvideoclips. Daarnaast werd het ook meermaals digitaal in beeld gebracht voor verschillende games. Enkele beroemde voorbeelden zijn:
[[Bestand:Bust of James Dean (Griffith Observatory) July 2022.jpg|thumb|Buste van James Dean]]
* [[Rebel Without a Cause]] (1955) bevat een beroemde vechtscène met [[James Dean]], naast het observatorium. Ter ere van hem is een beeld naast het gebouw geplaats.
* In [[The Terminator]] (1985) speelt de aankomst van ''The Terminator'' in het heden en hij een broek steelt zich voor het observatorium af. Het gebouw duikt ook weer op in [[Terminator Salvation]] (2009).
* In [[Charlie's Angels: Full Throttle]] (2003) vind een belangrijke confrontatie plaats op het dak van het observatorium.
* [[Transformers (film)|Transformers]] (2007) bevat een scène waarbij de autobots overleggen terwijl ze op het observatorium staan.
* [[La La Land]] (2016) bevat een dansscène die zich in het gebouw afspeelt.

== Externe link ==
* {{en}} [https://www.griffithobservatory.org/ Website van het Griffith-observatorium]

{{Appendix}}
{{Coor title dms|34|07|06.82|N|118|18|1.33|W|type:landmark_region:US-HI}}

[[Categorie:Observatorium in de Verenigde Staten]]
[[Categorie:Bouwwerk in Los Angeles]]

title: Griffith-observatorium

Portaal: Astronomie


text:
# Axiothella serrata
Axiothella serrata is een borstelworm uit de familie Maldanidae. Het lichaam van de worm bestaat uit een kop, een cilindrisch, gesegmenteerd lichaam en een staartstukje. De kop bestaat uit een prostomium (gedeelte voor de mondopening) en een peristomium (gedeelte rond de mond) en draagt gepaarde aanhangsels (palpen, antennen en cirri).
Axiothella serrata werd in 1977 voor het eerst wetenschappelijk beschreven door Kudenov & Read.

title: Axiothella serrata

wikitext:
{{Taxobox
| naam = ''Axiothella serrata''
| titelweergave = cursief
| afbeelding =
| afbeeldingtekst =
| rijk = [[Dieren (biologie)|Animalia]] (Dieren)
| stam = [[Ringwormen|Annelida]] (Ringwormen)
| klasse = [[Borstelwormen|Polychaeta]] (Borstelwormen)
| orde =
| familie = [[Maldanidae]]
| geslacht = ''[[Axiothella]]''
| auteur = Kudenov & Read
| datum = 1977
| bron =
| haakjes =
| worms = 327080
}}
'''''Axiothella serrata''''' is een [[Borstelwormen|borstelworm]] uit de familie [[Maldanidae]]. Het lichaam van de worm bestaat uit een kop, een cilindrisch, gesegmenteerd lichaam en een staartstukje. De kop bestaat uit een prostomium (gedeelte voor de mondopening) en een peristomium (gedeelte rond de mond) en draagt gepaarde aanhangsels ([[palp (borstelworm)|palpen]], [[antenne (borstelworm)|antennen]] en [[cirrus (borstelworm)|cirri]]).

''Axiothella serrata'' werd in 1977 voor het eerst wetenschappelijk beschreven door Kudenov & Read.

{{Appendix|2=
*WoRMS (2010). ''Axiothella serrata'' Kudenov & Read, 1977. In: Fauchald, K. (Ed) (2010). World Polychaeta database. Gebaseerd op informatie uit het [[World Register of Marine Species]], te vinden op http://www.marinespecies.org/aphia.php?p=taxdetails&id=327080.}}
{{beginnetje|biologie|2011|12|15}}

{{DEFAULTSORT:Axiothella serrata}}
[[Categorie:Maldanidae]]

title: Axiothella serrata

Stam: Annelida (Ringwormen)

Klasse: Polychaeta (Borstelwormen)

Familie: Maldanidae

Geslacht: Axiothella

title: Soort

Portaal: Biologie


text:
# Saint-Quintin-sur-Sioule
Saint-Quintin-sur-Sioule is een gemeente in het Franse departement Puy-de-Dôme (regio Auvergne-Rhône-Alpes) en telt 306 inwoners (2005). De plaats maakt deel uit van het arrondissement Riom.

## Geografie
De oppervlakte van Saint-Quintin-sur-Sioule bedraagt 14,3 km², de bevolkingsdichtheid is 21,4 inwoners per km².
De onderstaande kaart toont de ligging van Saint-Quintin-sur-Sioule met de belangrijkste infrastructuur en aangrenzende gemeenten.

## Demografie
Onderstaande figuur toont het verloop van het inwonertal (bron: INSEE-tellingen).

title: Saint-Quintin-sur-Sioule

wikitext:
{{Infobox gemeente Frankrijk
| plaatsnaam = Saint-Quintin-sur-Sioule
| wapen =
| kaart =
| regio = [[Auvergne-Rhône-Alpes]]
| departement = [[Puy-de-Dôme]] (63)
| depnr = 63
| arrondissement = [[Arrondissement Riom|Riom]]
| kanton = [[Kanton Saint-Georges-de-Mons|Saint-Georges-de-Mons]]
| jaar = 2005
| inwoners = 306
| dichtheid = 21,4
| oppervlakte = 14,3
| water =
| latitudeGraden = 46
| latitudeMinuten = 6
| latitudeSeconden = 0
| longitudeGraden = 3
| longitudeMinuten = 4
| longitudeSeconden = 0
| E of W = E
| ol of wl = O.L.
| code = 63390
| postcode = 63440
| netnummer =
| hoogteligging = 306 - 504
| aangrenzende gemeenten =
| burgemeester =
| website =
}}
'''Saint-Quintin-sur-Sioule''' is een gemeente in het [[Frankrijk|Franse]] departement [[Puy-de-Dôme]] (regio [[Auvergne-Rhône-Alpes]]) en telt 306 inwoners (2005). De plaats maakt deel uit van het arrondissement [[Arrondissement Riom|Riom]].

==Geografie==
De oppervlakte van Saint-Quintin-sur-Sioule bedraagt 14,3 km², de bevolkingsdichtheid is 21,4 inwoners per km².

{{Detailkaart Franse gemeente|id=63390}}

==Demografie==
Onderstaande figuur toont het verloop van het inwonertal (bron: [[Institut national de la statistique et des études économiques/Definities|INSEE-tellingen]]).<br />
{{Grafiek inwonertal gemeente Frankrijk|id=63390}}
<!-- Bron: Frans bureau voor statistiek. Cijfers inwoneraantal volgens de definitie "population sans doubles comptes" -->

==Externe links==
* {{Link INSEE|id=63390}}

{{Commonscat}}
{{Coor title dms|46|6|0|N|3|4|0|E|type:adm2nd_scale:25000_region:FR}}

[[Categorie:Gemeente in Puy-de-Dôme]]

title: Situering

Regio: Auvergne-Rhône-Alpes

Departement: Puy-de-Dôme (63)

Arrondissement: Riom

Kanton: Saint-Georges-de-Mons

Coördinaten: 46° 6′ NB, 3° 4′ OL

title: Algemeen

title: Overig

Website: Officiële website

title: Detailkaart

Detailkaart: · Locatie in Frankrijk Puy-de-Dôme

Portaal: Frankrijk


text:
# Kruistocht in spijkerbroek (film)
Kruistocht in spijkerbroek (Engelse titel Crusade in Jeans) is een film uit 2006 naar de eerste helft van het gelijknamige boek van Thea Beckman onder regie van Ben Sombogaart.
De film kwam op 15 november 2006 in de bioscopen. De wereldpremière vond plaats op 12 november 2006 in de voormiddag in België (Kinepolis, Antwerpen) en in de namiddag in Nederland (Rotterdam).
Vanwege het budget (ca. € 11 miljoen) en het kunnen terugverdienen van deze kosten werd de film geheel in het Engels en niet in het Nederlands opgenomen, zodat deze in een veel groter afzetgebied kon worden uitgebracht zonder dat vertaling vanuit het Nederlands noodzakelijk was. Speciaal voor de Nederlandse en Belgische markt kwam Kruistocht in spijkerbroek ook uit in een Nederlandstalige nagesynchroniseerde versie.

## Verhaal
De vijftienjarige Dolf speelt bij het Nederlands elftal onder de 17 jaar op de junior-wereldkampioenschappen in Spiers. In de laatste minuut mist hij echter een grote kans, waardoor het team niet doorgaat naar de halve finale.
Dolfs moeder is bezig met het maken van een tijdmachine. Dolf wil met deze tijdmachine terug naar vlak vóór de wedstrijd, om deze opnieuw te spelen en de fout dit keer niet te maken, zodat zijn team alsnog wint en doorgaat naar de halve finale. Hiervoor steelt hij zijn moeders toegangspasje, noteert hij de coördinaten en gaat hij naar haar lab. Om binnen te komen zegt hij bij de intercom dat hij iets wil ophalen dat hij in het laboratorium heeft laten liggen. Eenmaal binnen start hij de procedure, maar in de controlekamer wordt geregistreerd dat de tijdmachine is opgestart. Er wordt alarm geslagen en Dolf moet opschieten. Hij vult de coördinaten juist in, maar door de haast vult hij de tijd onvolledig in. Als hij het wachtwoord van z'n moeder intikt om de machine te kunnen gebruiken, slaat de computer dit wachtwoord hierdoor op als de datum. Het wachtwoord 15071212 wordt 15 juli 1212.
Hij belandt in een bos, waar hij wordt aangevallen door wilde mannen, die zich interesseren voor zijn vest. Hij wordt gered door Jenne, een meisje dat deelneemt aan de kinderkruistocht. Wanneer zij hem vertelt dat het de 15e dag van juli is, dringt tot hem door dat hij in de middeleeuwen is terechtgekomen. Jenne neemt hem mee naar de verzamelplaats van de kruistocht, die wordt geleid door de jonge schaapsherder Nicholas, diens vriend prins Carolus en de geestelijke vader Anselmus. Nadat Dolf te laat is om terug te worden gestuurd naar 2005 (hij had ingesteld om na 12 uur weer op te worden gehaald door de machine), besluit hij met de kruistocht mee te gaan.
Dolf leert al snel dat de kinderen eigenlijk te zwak zijn om helemaal naar Jeruzalem af te reizen. Hij is verontwaardigd als hij leert dat Nicolas, Carolus en hun dienders onder een ruime tent zitten en genoeg te eten hebben terwijl de kinderen het moeten doen met bedorven vis. Hij doet zich voor als de zoon van de Hertog van Rotterdam omdat niet-adellijke kinderen niet in de tent worden toegelaten. Eenmaal binnen pleit Dolf voor een betere organisatie.
Bij de stad Rottweil aangekomen sluit de stad haar poorten. Het stadsbestuur wil alleen Nicolaas, Anselmus en de adellijke kinderen ontvangen voor een diner, de rest moet maar buiten overnachten. Jagen en vissen rond Rottweil is eveneens niet toegestaan, en het bestuur dreigt hier hard tegen op te treden. Dolf smeekt de Domheer om hem dan ten minste graan te geven. Hij ontvangt dit graan en samen met de kinderen bakt hij duizenden broden. In ruil voor zijn hulp geeft Dolf zijn iPod aan een bakker.
Terug in 2005 wordt dit een aanwijzing voor Dolfs moeder. Zij leest in een boek over een wonder in 1212, toen een jongen in 1 nacht 10 000 broden bakte voor kinderen uit een kruistocht. Hij noemde zichzelf de zoon van de Hertog van Rotterdam. In 1212 bestond Rotterdam echter nog niet en zo weet Dolfs moeder dat hij nog leeft.
Dolf krijgt nog veel meer voor elkaar. Hij zorgt voor de duizenden kinderen wanneer er enkele besmet raken met roodvonk en wanneer er kinderen gevangen worden genomen door een landheer, die ze wil gebruiken als slaven, komt Dolf in actie en haalt de kinderen terug. Hij krijgt van Jenne te horen dat ze Jeruzalem willen bereiken via de zee. Ze zijn ervan overtuigd dat de zee voor hen zal splijten, zoals de zee dat ooit voor Mozes deed. Dolf krijgt bezoek van metgezel Thaddeus, die hem een apparaat geeft dat afkomstig is uit 2005. Mary, Dolfs moeder, heeft dit gestuurd in de hoop dat Dolf het zal vinden. In de koker, wat het blijkt te zijn, bevinden zich pillen om Dolf gezond te houden en een briefje met aanwijzingen hoe Dolf terug moet komen in 2005. Ze vertelt hem wanneer en waar te staan zodat de tijdmachine hem kan oppikken.
Wanneer Prins Carolus ernstig gewond raakt, geven Nicholas en vader Anselmus Dolf de schuld. Ze oordelen en vertellen dat Dolf zal worden berecht. Hij wordt die nacht echter bevrijd door Jenne en haar zusjes. Vick, aan wie Dolf een hekel heeft en vice versa, vertelt onder dwang het plan van binnen uit de kruistocht. De volgende dag staan de kinderen voor de zee. Hoewel de zee niet splijt zoals verwacht, arriveren er wel schepen. Dolf schreeuwt de kinderen toe dat Anselmus hen in de val lokt, en de kinderen vallen Anselmus aan als ze horen dat hij de schepen had geregeld, die de kinderen naar Tunesië zouden brengen en ze daar als slaven zouden verkopen.
Als de kinderen zijn gered van de schepen, beseft Dolf dat hij terug moet naar zijn tijd. Jenne besluit met hem mee te gaan en ze haasten zich naar de plek die Mary Dolf had aanbevolen. Jenne wordt onderweg weggehaald bij Dolf, maar Thaddeus is hen achternagereisd en brengt Jenne terug naar Dolf. Net wanneer de machine zich klaarmaakt om hen terug te halen, wordt Jenne weggegrepen door bewakers. Dolf keert alleen terug naar 2005. Hij doet een poging om Jenne op te laten pikken door de machine, maar de machine kan nog maar een verplaatsing nu hebben dus doet hij het niet. Dolf vertelt zijn moeder dat hij terug moet om Jenne op te halen. Zijn moeder begrijpt hem. Ze stopt hem pillen toe en spreekt af om hem over 3 weken in het midden van het Colosseum in Rome op te pikken, zodat hij samen met Jenne dit keer wél kan terugkeren naar 2005. Nadat Dolf opnieuw naar 1212 vertrekt, eindigt de film.

### Verschillen met het boek
- In het boek kwam Dolf uit Amstelveen, in de film komt hij uit Rotterdam.
- In de film gaat Dolf naar Spiers om een voetbalwedstrijd over te spelen en in het boek naar Montgivray voor een riddertoernooi. Hierbij belandt hij door een fout bij toeval in Spiers.
- In het boek gaat Dolf doelbewust naar de middeleeuwen (al wilde hij wel naar een andere bestemming, een riddertoernooi in Montgivray in Midden-Frankrijk), en heeft hij daar toestemming voor gekregen. In de film flitst hij zichzelf stiekem weg omdat hij per se de voetbalwedstrijd wil overspelen, waarbij hij per ongeluk naar de middeleeuwen gaat omdat hij in zijn haast een typefout maakt bij het invoeren van de gegevens. Bovendien is de bouwer van de tijdmachine in het boek (een "materie-transmitter") een vriend van Dolfs vader (Dr. Simiak) en zijn collega Dr. Kneveltoer, in de film is dit Dolfs moeder.
- In het boek is Dolf in 1212 bevriend met de man Leonardo en het meisje Mariecke. Leonardo wordt in de film vervangen door het meisje Jenne en Mariecke wordt weggelaten. In het boek redt Dolf bovendien Leonardo met een meegebracht stalen broodmes van overvallers, in de film wordt Dolf overvallen en wordt hij zelf gered door Jenne.
- In het boek komt Dolf in de middeleeuwen aan op 14 juni 1212. In de film is dit 15 juli 1212
- In het boek komt de Kinderkruistocht toevallig langs als Dolf op de steen bij Spiers staat en besluit hij zelf om mee te lopen nadat is gebleken dat hij niet meer teruggeflitst kan worden. In de film neemt Jenne Dolf mee naar de verzamelplaats van de Kinderkruistocht en neemt hij hier het besluit om mee te lopen nadat bleek dat hij te laat was om terug te worden gestuurd naar 2005. Hij loopt dus vanaf het begin al mee.
- In de film komt Fredo om het leven bij de roofoverval. In het boek besluit hij samen met 800 kinderen een eigen nederzetting te stichten.
- De graven van Scharnitz en Trasimeno zijn in de film vervangen door "graaf Ludovico", een Noord-Italiaanse roofridder die 50 kinderen rooft.
- De veldslag tussen de kinderen en boze boeren op de Povlakte is weggelaten in de film.
- In het boek worden de edelen van de kruistocht pas in Rottweil uitgenodigd nadát er roodvonk in het kamp is uitgebroken. Dolf heeft naderhand nog gewetensbezwaren omdat de kinderen van Rottweil nu ook gevaar lopen. In de film wordt de roodvonk juist door de broden veroorzaakt. In het boek blijkt het een meerijdende ossenwagen te zijn die de roodvonkepidemie veroorzaakt. Deze wordt dan ook meteen verbrand nadat Dolf dit heeft ontdekt, zodat niet nog meer kinderen besmet zouden raken.
- In het boek overlijdt Carolus, toekomstige koning van Jeruzalem, aan een blindedarmontsteking, in de film gaat hij niet dood. In plaats daarvan wordt het jongetje Thiess, die in het boek tot het eind toe meeloopt, door de wolven van de Karwendel gedood.
- In het boek gaat de reis na Genua verder, in de film niet. Wel wordt in de film afgesproken dat Dolf vanuit Rome wordt teruggeflitst, wat consistent is met de door de meeste historici aangehangen theorieën over de Duitse kinderkruistocht. De tocht zou namelijk inderdaad Rome hebben bereikt, waar Nicolaas een onderhoud met de paus zou hebben gehad, die hem afried verder te gaan. In het boek eindigt de kruistocht in Brindisi en wordt Dolf daar teruggeflitst.
- Het boek eindigt op het moment dat Dolf terugkeert naar zijn tijd. In de film gaat Dolf nadat zijn moeder hem teruggeflitst heeft, weer terug naar 1212 om Jenne op te halen die hierbij niet was meegekomen.
- Verscheidene "moderniseringen" (de iPod bestond bijvoorbeeld nog niet toen Beckman het boek schreef).
- In het boek zijn er 3 monniken, twee bedriegers en één echte. In de film is er maar een monnik, bijgestaan door een lijfwacht, Vick. In het boek biecht een van de bedriegers uit wroeging het plan de kinderen te verkopen op, in de film vertelt Vick het plan onder dwang.
- De schepen die voor de kinderen geregeld zijn liggen in het boek in de haven van Genua. In de film verschijnen ze op het moment dat Nicolaas de zee wil laten splijten, zoals Mozes, aan de horizon in plaats van dat de zee splijt.
- In het boek noemt Dolf zich "Rudolf Wega van Amstelveen", in de film is hij de zoon van de hertog van Rotterdam.
- In het boek heeft Dolf niet de intentie om iemand van de 13e eeuw mee terug te brengen.
- Dolf heeft in het begin van het boek moeite met begrijpen van de taal. In de film is er geen verschil tussen de hedendaagse en middeleeuwse taal.
- In het boek maakt Thaddeus geen tekeningen van de acties van Dolf. In de film zijn de tekeningen van Thaddeus aanwijzingen voor Dolfs moeder. Zij treft deze in 2005 aan in een boek over de Kinderkruistocht en weet zo dat Dolf nog leeft.
- In de film redt Dolf Carolus van de verdrinkingsdood, terwijl hij in het boek een aantal onbekende kinderen redt. Hij wordt hierbij geholpen door een jongen, Peter, waarmee hij later bevriend raakt.
- In de film moet Dolf speciale pillen slikken om gezond te blijven in de Middeleeuwen. Deze komen in het boek niet voor.
- In het boek betaalt Dolf voor de broden in Rottweil door bij een oude joodse geldwisselaar zijn 20e-eeuwse geld (guldens) voor de gangbare munt in te wisselen. Doordat edelstaal in de 13e eeuw onbekend was, slaagt Dolf erin, de voor de vele broden nodige onwaarschijnlijk goede valutakoers te bedingen; de beeltenis op de munt weet hij overtuigend te verklaren als "de heilige Juliana" die haar gelovigen in het hoge noorden het geheim van het steenharde metaal heeft geschonken. In de film doet hij dit door zijn iPod aan de bakker te geven, waarna hij en de kinderen de broden bakken terwijl ze "We Are the Champions" van Queen nazingen. Dit nummer hoort de bakker op Dolfs iPod.

### Trivia
- Het boek waarin Mary leest over Dolfs acties in 1212, blijkt te zijn geschreven door Thaddeus, de monnik waar Dolf mee bevriend raakte in 1212. In het boek is Thaddeus een van de drie monniken die meelopen met de kruistocht. Een echte, de andere twee zijn bedriegers.
- Dolf noemde zichzelf zoon van de Hertog van Rotterdam, omdat Nicolaas en de leiding van de kruistocht alleen naar mensen van adel willen luisteren.
- In het begin van de film redt Dolf een jongen uit het water. Hij lijkt te zijn verdronken, maar met mond-op-mondbeademing brengt Dolf de jongen weer tot leven, wat door de kinderen als een wonder wordt gezien (in die tijd was "dood gewoon dood"). Deze jongen blijkt later Prins Carolus te zijn, vriend van Nicolaas, die Dolf ook helpt met zijn plannen.
- Dolf laat de kinderen kennismaken met de technologie en producten uit 2005. Zo zien ze zijn moderne kleren, een iPod, een mobiel en een horloge. Ook eten ze een Mars.
- In de versie die in de Verenigde Emiraten is uitgebracht zijn enkele fragmenten weggelaten. Bijvoorbeeld het opblazen van de man die (letterlijk) in de val liep. Daarnaast is er een 'happy ending' toegevoegd aan de film. Hierin zie je Dolf succesvol de voetbalwedstrijd in Duitsland, waarmee de film begint, overspelen. Jenne is daarbij in het publiek te zien.

## Prijzen
- Gouden Film (2006) (100 000 bezoekers)
- Platina Film (2006) (400 000 bezoekers)
- Gouden Kalf (2007) voor Beste Film, in ontvangst genomen door producer Kees Kasander
- Gouden Kalf (2007) voor Beste Montage,toegekend aan Herman P. Koerts
- Children's Jury Award op Chicago International Children's Film Festival (2007)
- Young People's Jury Award op Toronto Sprockets International Film Festival for Children (2008)

## Rolverdeling
| Acteur                | Personage                  | Opmerkingen                                                               |
| --------------------- | -------------------------- | ------------------------------------------------------------------------- |
| Johnny Flynn          | Dolf Wega                  | de hoofdpersoon en de held van het verhaal                                |
| Stephanie Leonidas    | Jenne                      | het vriendinnetje van de hoofdpersoon                                     |
| Emily Watson          | Mary Wega                  | de moeder van de hoofdpersoon                                             |
| Michael Culkin        | Anselmus                   | de slechte 'monnik' die de kinderen aan slavendrijvers wil verkopen       |
| Jake Kedge            | Carolus                    | een edel die gered wordt door Dolf en hem helpt met verschillende dingen. |
| Jan Decleir           | graaf van Rottweil         |                                                                           |
| Benno Fürmann         | Thaddeus                   | een monnik die bevriend is met Dolf                                       |
| Amy Jenkins           | Maria                      |                                                                           |
| Udo Kier              | Dr. Lawrence               |                                                                           |
| Herbert Knaup         | Carlo Bennatti             |                                                                           |
| Bert André            | Stadhouder Spiers          |                                                                           |
| Walid Benmbarek       | bewaker                    |                                                                           |
| Josse De Pauw         |                            |                                                                           |
| Armin Dillenberger    |                            |                                                                           |
| Ulli Kinalzik         |                            |                                                                           |
| Janieck van de Polder | Pepin                      |                                                                           |
| Jack Wouterse         | bakker van Rottweil        |                                                                           |
| Steve Preston         | graaf Rottweils handlanger |                                                                           |
| Robert Timmins        | Nicolaas                   | de jeugdige leider van de kruistocht                                      |
| Ryan Winsley          | Vick                       | de handlanger van Anselmus                                                |

## Filmlocaties
De film is opgenomen in Nederland, België, Duitsland, Luxemburg, Hongarije, Kroatië en Rusland.

## Filmmuziek
De muziek voor de film is gecomponeerd en geproduceerd door Piet Goddaer, bekend als Ozark Henry. De grote symfonische orkestscore is gecomponeerd en geproduceerd door Jurre Haanstra. De cd van Crusade in Jeans kwam uit in België en Nederland op 30 oktober 2006 via SonyBMG en bevat songs van verschillende albums van Piet Goddaer.

title: Kruistocht in spijkerbroek (film)

wikitext:
{{Infobox film
| titel              = Kruistocht in spijkerbroek
| afbeelding         =
| regie              = [[Ben Sombogaart]]
| producer           =
| schrijver          = [[Chris Craps]]
[[Jean-Claude van Rijckeghem|Jean-Claude Van Rijckeghem]]
[[Thea Beckman]] (roman)
| spelers            = [[Johnny Flynn]]
[[Stephanie Leonidas]]
[[Emily Watson]]
| distributeur       =
| première          = [[18 november]] [[2006]]
| muziek             = [[Jurre Haanstra]]
| cinematografie     = [[Reinier van Brummelen]]
| genre              = avontuur / familie / fantasy / oorlog
| lengte             = 125 minuten
| taal               = Engels (tevens Nederlands [[nasynchronisatie|nagesynchroniseerd]])
| land               = {{NL}}
{{BE}}
| budget             = € 11.000.000
| voorloper          =
| vervolg            =
| website            =
| imdb               =
| moviemeter         =
| tmdb               =
| allmovie           =
| kijkwijzer         =
| kijkwijzer_inhoud  =
}}
'''Kruistocht in spijkerbroek''' (Engelse titel ''Crusade in Jeans'') is een film uit [[2006]] naar de eerste helft van het ''[[Kruistocht in spijkerbroek (boek)|gelijknamige boek]]'' van [[Thea Beckman]] onder regie van [[Ben Sombogaart]].

De film kwam op 15 november 2006 in de bioscopen. De wereldpremière vond plaats op 12 november 2006 in de voormiddag in België (Kinepolis, [[Antwerpen (stad)|Antwerpen]]) en in de namiddag in Nederland ([[Rotterdam]]).

Vanwege het budget (ca. € 11 miljoen) en het kunnen terugverdienen van deze kosten werd de film geheel in het Engels en niet in het Nederlands opgenomen, zodat deze in een veel groter afzetgebied kon worden uitgebracht zonder dat vertaling vanuit het Nederlands noodzakelijk was. Speciaal voor de Nederlandse en Belgische markt kwam ''Kruistocht in spijkerbroek'' ook uit in een Nederlandstalige [[nasynchronisatie|nagesynchroniseerde]] versie.

== Verhaal ==
{{Leeswaarschuwing}}
De vijftienjarige Dolf speelt bij het Nederlands elftal onder de 17 jaar op de junior-wereldkampioenschappen in [[Spiers]]. In de laatste minuut mist hij echter een grote kans, waardoor het team niet doorgaat naar de halve finale.

Dolfs moeder is bezig met het maken van een [[tijdmachine]]. Dolf wil met deze tijdmachine terug naar vlak vóór de wedstrijd, om deze opnieuw te spelen en de fout dit keer niet te maken, zodat zijn team alsnog wint en doorgaat naar de halve finale. Hiervoor steelt hij zijn moeders toegangspasje, noteert hij de coördinaten en gaat hij naar haar lab. Om binnen te komen zegt hij bij de intercom dat hij iets wil ophalen dat hij in het laboratorium heeft laten liggen. Eenmaal binnen start hij de procedure, maar in de controlekamer wordt geregistreerd dat de tijdmachine is opgestart. Er wordt alarm geslagen en Dolf moet opschieten. Hij vult de coördinaten juist in, maar door de haast vult hij de tijd onvolledig in. Als hij het wachtwoord van z'n moeder intikt om de machine te kunnen gebruiken, slaat de computer dit wachtwoord hierdoor op als de datum. Het wachtwoord 15071212 wordt 15 juli [[1212]].

Hij belandt in een bos, waar hij wordt aangevallen door wilde mannen, die zich interesseren voor zijn vest. Hij wordt gered door Jenne, een meisje dat deelneemt aan de [[kinderkruistocht]]. Wanneer zij hem vertelt dat het ''de 15e dag van juli is'', dringt tot hem door dat hij in de [[middeleeuwen]] is terechtgekomen. Jenne neemt hem mee naar de verzamelplaats van de kruistocht, die wordt geleid door de jonge schaapsherder Nicholas, diens vriend prins Carolus en de geestelijke vader Anselmus. Nadat Dolf te laat is om terug te worden gestuurd naar 2005 (hij had ingesteld om na 12 uur weer op te worden gehaald door de machine), besluit hij met de kruistocht mee te gaan.

Dolf leert al snel dat de kinderen eigenlijk te zwak zijn om helemaal naar [[Jeruzalem]] af te reizen. Hij is verontwaardigd als hij leert dat Nicolas, Carolus en hun dienders onder een ruime tent zitten en genoeg te eten hebben terwijl de kinderen het moeten doen met bedorven vis. Hij doet zich voor als de zoon van de Hertog van Rotterdam omdat niet-adellijke kinderen niet in de tent worden toegelaten. Eenmaal binnen pleit Dolf voor een betere organisatie.

Bij de stad [[Rottweil (stad)|Rottweil]] aangekomen sluit de stad haar poorten. Het stadsbestuur wil alleen Nicolaas, Anselmus en de adellijke kinderen ontvangen voor een diner, de rest moet maar buiten overnachten. Jagen en vissen rond Rottweil is eveneens niet toegestaan, en het bestuur dreigt hier hard tegen op te treden. Dolf smeekt de Domheer om hem dan ten minste graan te geven. Hij ontvangt dit graan en samen met de kinderen bakt hij duizenden broden. In ruil voor zijn hulp geeft Dolf zijn [[iPod]] aan een bakker.

Terug in 2005 wordt dit een aanwijzing voor Dolfs moeder. Zij leest in een boek over een wonder in 1212, toen een jongen in 1 nacht 10 000 broden bakte voor kinderen uit een kruistocht. Hij noemde zichzelf de zoon van de Hertog van Rotterdam. In 1212 bestond Rotterdam echter nog niet en zo weet Dolfs moeder dat hij nog leeft.

Dolf krijgt nog veel meer voor elkaar. Hij zorgt voor de duizenden kinderen wanneer er enkele besmet raken met roodvonk en wanneer er kinderen gevangen worden genomen door een landheer, die ze wil gebruiken als slaven, komt Dolf in actie en haalt de kinderen terug. Hij krijgt van Jenne te horen dat ze Jeruzalem willen bereiken via de zee. Ze zijn ervan overtuigd dat de zee voor hen zal splijten, zoals de zee dat ooit voor [[Mozes]] deed. Dolf krijgt bezoek van metgezel Thaddeus, die hem een apparaat geeft dat afkomstig is uit 2005. Mary, Dolfs moeder, heeft dit gestuurd in de hoop dat Dolf het zal vinden. In de koker, wat het blijkt te zijn, bevinden zich pillen om Dolf gezond te houden en een briefje met aanwijzingen hoe Dolf terug moet komen in 2005. Ze vertelt hem wanneer en waar te staan zodat de tijdmachine hem kan oppikken.

Wanneer Prins Carolus ernstig gewond raakt, geven Nicholas en vader Anselmus Dolf de schuld. Ze oordelen en vertellen dat Dolf zal worden berecht. Hij wordt die nacht echter bevrijd door Jenne en haar zusjes. Vick, aan wie Dolf een hekel heeft en vice versa, vertelt onder dwang het plan van binnen uit de kruistocht. De volgende dag staan de kinderen voor de zee. Hoewel de zee niet splijt zoals verwacht, arriveren er wel schepen. Dolf schreeuwt de kinderen toe dat Anselmus hen in de val lokt, en de kinderen vallen Anselmus aan als ze horen dat hij de schepen had geregeld, die de kinderen naar [[Tunesië]] zouden brengen en ze daar als slaven zouden verkopen.

Als de kinderen zijn gered van de schepen, beseft Dolf dat hij terug moet naar zijn tijd. Jenne besluit met hem mee te gaan en ze haasten zich naar de plek die Mary Dolf had aanbevolen. Jenne wordt onderweg weggehaald bij Dolf, maar Thaddeus is hen achternagereisd en brengt Jenne terug naar Dolf. Net wanneer de machine zich klaarmaakt om hen terug te halen, wordt Jenne weggegrepen door bewakers. Dolf keert alleen terug naar 2005. Hij doet een poging om Jenne op te laten pikken door de machine, maar de machine kan nog maar een verplaatsing nu hebben dus doet hij het niet. Dolf vertelt zijn moeder dat hij terug moet om Jenne op te halen. Zijn moeder begrijpt hem. Ze stopt hem pillen toe en spreekt af om hem over 3 weken in het midden van het Colosseum in Rome op te pikken, zodat hij samen met Jenne dit keer wél kan terugkeren naar 2005. Nadat Dolf opnieuw naar 1212 vertrekt, eindigt de film.

=== Verschillen met het boek ===
*In het boek kwam Dolf uit Amstelveen, in de film komt hij uit Rotterdam.
*In de film gaat Dolf naar Spiers om een voetbalwedstrijd over te spelen en in het boek naar Montgivray voor een riddertoernooi. Hierbij belandt hij door een fout bij toeval in Spiers.
*In het boek gaat Dolf doelbewust naar de middeleeuwen (al wilde hij wel naar een andere bestemming, een [[riddertoernooi]] in Montgivray in Midden-[[Frankrijk]]), en heeft hij daar toestemming voor gekregen. In de film flitst hij zichzelf stiekem weg omdat hij per se de voetbalwedstrijd wil overspelen, waarbij hij per ongeluk naar de middeleeuwen gaat omdat hij in zijn haast een typefout maakt bij het invoeren van de gegevens. Bovendien is de bouwer van de tijdmachine in het boek (een "materie-transmitter") een vriend van Dolfs vader (Dr. Simiak) en zijn collega Dr. Kneveltoer, in de film is dit Dolfs moeder.
*In het boek is Dolf in 1212 bevriend met de man Leonardo en het meisje Mariecke. Leonardo wordt in de film vervangen door het meisje Jenne en Mariecke wordt weggelaten. In het boek redt Dolf bovendien Leonardo met een meegebracht stalen broodmes van overvallers, in de film wordt Dolf overvallen en wordt hij zelf gered door Jenne.
*In het boek komt Dolf in de middeleeuwen aan op 14 juni 1212. In de film is dit 15 juli 1212
*In het boek komt de Kinderkruistocht toevallig langs als Dolf op de steen bij Spiers staat en besluit hij zelf om mee te lopen nadat is gebleken dat hij niet meer teruggeflitst kan worden. In de film neemt Jenne Dolf mee naar de verzamelplaats van de Kinderkruistocht en neemt hij hier het besluit om mee te lopen nadat bleek dat hij te laat was om terug te worden gestuurd naar 2005. Hij loopt dus vanaf het begin al mee.
*In de film komt Fredo om het leven bij de roofoverval. In het boek besluit hij samen met 800 kinderen een eigen nederzetting te stichten.
*De graven van Scharnitz en Trasimeno zijn in de film vervangen door "graaf Ludovico", een Noord-Italiaanse roofridder die 50 kinderen rooft.
*De veldslag tussen de kinderen en boze boeren op de Povlakte is weggelaten in de film.
*In het boek worden de edelen van de kruistocht pas in Rottweil uitgenodigd nadát er roodvonk in het kamp is uitgebroken. Dolf heeft naderhand nog gewetensbezwaren omdat de kinderen van Rottweil nu ook gevaar lopen. In de film wordt de roodvonk juist door de broden veroorzaakt. In het boek blijkt het een meerijdende ossenwagen te zijn die de roodvonkepidemie veroorzaakt. Deze wordt dan ook meteen verbrand nadat Dolf dit heeft ontdekt, zodat niet nog meer kinderen besmet zouden raken.
*In het boek overlijdt Carolus, toekomstige koning van Jeruzalem, aan een [[blindedarmontsteking]], in de film gaat hij niet dood. In plaats daarvan wordt het jongetje Thiess, die in het boek tot het eind toe meeloopt, door de wolven van de Karwendel gedood.
*In het boek gaat de reis na [[Genua (stad)|Genua]] verder, in de film niet. Wel wordt in de film afgesproken dat Dolf vanuit [[Rome (stad)|Rome]] wordt teruggeflitst, wat consistent is met de door de meeste historici aangehangen theorieën over de Duitse kinderkruistocht. De tocht zou namelijk inderdaad Rome hebben bereikt, waar Nicolaas een onderhoud met de paus zou hebben gehad, die hem afried verder te gaan. In het boek eindigt de kruistocht in [[Brindisi (stad)|Brindisi]] en wordt Dolf daar teruggeflitst.
*Het boek eindigt op het moment dat Dolf terugkeert naar zijn tijd. In de film gaat Dolf nadat zijn moeder hem teruggeflitst heeft, weer terug naar 1212 om Jenne op te halen die hierbij niet was meegekomen.
*Verscheidene "moderniseringen" (de iPod bestond bijvoorbeeld nog niet toen Beckman het boek schreef).
*In het boek zijn er 3 monniken, twee bedriegers en één echte. In de film is er maar een monnik, bijgestaan door een lijfwacht, Vick. In het boek biecht een van de bedriegers uit wroeging het plan de kinderen te verkopen op, in de film vertelt Vick het plan onder dwang.
*De schepen die voor de kinderen geregeld zijn liggen in het boek in de haven van Genua. In de film verschijnen ze op het moment dat Nicolaas de zee wil laten splijten, zoals Mozes, aan de horizon in plaats van dat de zee splijt.
*In het boek noemt Dolf zich "Rudolf Wega van Amstelveen", in de film is hij de zoon van de hertog van Rotterdam.
*In het boek heeft Dolf niet de intentie om iemand van de 13e eeuw mee terug te brengen.
*Dolf heeft in het begin van het boek moeite met begrijpen van de taal. In de film is er geen verschil tussen de hedendaagse en middeleeuwse taal.
*In het boek maakt Thaddeus geen tekeningen van de acties van Dolf. In de film zijn de tekeningen van Thaddeus aanwijzingen voor Dolfs moeder. Zij treft deze in 2005 aan in een boek over de Kinderkruistocht en weet zo dat Dolf nog leeft.
*In de film redt Dolf Carolus van de verdrinkingsdood, terwijl hij in het boek een aantal onbekende kinderen redt. Hij wordt hierbij geholpen door een jongen, Peter, waarmee hij later bevriend raakt.
*In de film moet Dolf speciale pillen slikken om gezond te blijven in de Middeleeuwen. Deze komen in het boek niet voor.
*In het boek betaalt Dolf voor de broden in Rottweil door bij een oude joodse geldwisselaar zijn 20e-eeuwse geld (guldens) voor de gangbare munt in te wisselen. Doordat edelstaal in de 13e eeuw onbekend was, slaagt Dolf erin, de voor de vele broden nodige onwaarschijnlijk goede valutakoers te bedingen; de beeltenis op de munt weet hij overtuigend te verklaren als "de heilige Juliana" die haar gelovigen in het hoge noorden het geheim van het steenharde metaal heeft geschonken. In de film doet hij dit door zijn iPod aan de bakker te geven, waarna hij en de kinderen de broden bakken terwijl ze "We Are the Champions" van [[Queen]] nazingen. Dit nummer hoort de bakker op Dolfs iPod.

=== Trivia ===
* Het boek waarin Mary leest over Dolfs acties in 1212, blijkt te zijn geschreven door Thaddeus, de monnik waar Dolf mee bevriend raakte in 1212. In het boek is Thaddeus een van de drie monniken die meelopen met de kruistocht. Een echte, de andere twee zijn bedriegers.
* Dolf noemde zichzelf zoon van de Hertog van Rotterdam, omdat Nicolaas en de leiding van de kruistocht alleen naar mensen van adel willen luisteren.
* In het begin van de film redt Dolf een jongen uit het water. Hij lijkt te zijn verdronken, maar met mond-op-mondbeademing brengt Dolf de jongen weer tot leven, wat door de kinderen als een wonder wordt gezien (in die tijd was "dood gewoon dood"). Deze jongen blijkt later Prins Carolus te zijn, vriend van Nicolaas, die Dolf ook helpt met zijn plannen.
* Dolf laat de kinderen kennismaken met de technologie en producten uit 2005. Zo zien ze zijn moderne kleren, een iPod, een [[Mobiele telefoon|mobiel]] en een horloge. Ook eten ze een [[Mars (reep)|Mars]].
* In de versie die in de Verenigde Emiraten is uitgebracht zijn enkele fragmenten weggelaten. Bijvoorbeeld het opblazen van de man die (letterlijk) in de val liep. Daarnaast is er een 'happy ending' toegevoegd aan de film. Hierin zie je Dolf succesvol de voetbalwedstrijd in Duitsland, waarmee de film begint, overspelen. Jenne is daarbij in het publiek te zien.

== Prijzen ==
* Gouden Film (2006) (100 000 bezoekers)
* Platina Film (2006) (400 000 bezoekers)
* [[Gouden kalf (filmprijs)|Gouden Kalf]] (2007) voor ''Beste Film'', in ontvangst genomen door producer [[Kees Kasander]]
* [[Gouden kalf (filmprijs)|Gouden Kalf]] (2007) voor ''Beste Montage'',toegekend aan [[Herman P. Koerts]]
* [[Children's Jury Award]] op [[Chicago International Children's Film Festival]] (2007)
* [[Young People's Jury Award]] op [[Toronto Sprockets International Film Festival for Children]] (2008)

== Rolverdeling ==
{{Tabel cast|kolom3=Opmerkingen}}
|-
|{{SortNaam|Johnny|Flynn}}||Dolf Wega|| de hoofdpersoon en de held van het verhaal
|-
|{{SortNaam|Stephanie|Leonidas}}||Jenne|| het vriendinnetje van de hoofdpersoon
|-
|{{SortNaam|Emily|Watson}}||Mary Wega|| de moeder van de hoofdpersoon
|-
|{{SortNaam|Michael|Culkin}}||Anselmus|| de slechte 'monnik' die de kinderen aan slavendrijvers wil verkopen
|-
|{{SortNaam|Jake|Kedge}}||Carolus|| een edel die gered wordt door Dolf en hem helpt met verschillende dingen.
|-
|{{SortNaam|Jan|Decleir}}||graaf van Rottweil||
|-
|{{SortNaam|Benno|Fürmann}}||Thaddeus|| een monnik die bevriend is met Dolf
|-
|{{SortNaam|Amy|Jenkins}}||Maria||
|-
|{{SortNaam|Udo|Kier}}||Dr. Lawrence||
|-
|{{SortNaam|Herbert|Knaup}}||Carlo Bennatti||
|-
|{{SortNaam|Bert|André}}||Stadhouder [[Speyer|Spiers]]||
|-
|{{SortNaam|Walid|Benmbarek}} ||bewaker||
|-
|{{SortNaam|Josse De|Pauw}}|||||
|-
|{{SortNaam|Armin|Dillenberger}}|||||
|-
|{{SortNaam|Ulli|Kinalzik}}|||||
|-
|{{SortNaam|Janieck van de|Polder|Janieck Devy}}||Pepin||
|-
|{{SortNaam|Jack|Wouterse}}||bakker van Rottweil||
|-
|{{SortNaam|Steve|Preston}}||graaf Rottweils handlanger||
|-
|{{SortNaam|Robert|Timmins}}||Nicolaas ||de jeugdige leider van de kruistocht
|-
|{{SortNaam|Ryan|Winsley}}||Vick|| de handlanger van Anselmus
|}

== Filmlocaties ==
De film is opgenomen in [[Nederland]], [[België]], [[Duitsland]], [[Luxemburg (land)|Luxemburg]], [[Hongarije]], [[Kroatië]] en [[Rusland]].

== Filmmuziek ==
De muziek voor de film is gecomponeerd en geproduceerd door [[Piet Goddaer]], bekend als Ozark Henry. De grote symfonische orkestscore is gecomponeerd en geproduceerd door [[Jurre Haanstra]]. De cd van ''Crusade in Jeans'' kwam uit in België en Nederland op 30 oktober 2006 via [[SonyBMG]] en bevat songs van verschillende albums van [[Piet Goddaer]].

== Externe links ==
{{Standaardlinks film}}
* [https://web.archive.org/web/20071114082248/http://www.kfa-filmbeschouwing.nl/filmbesprekingen/kruistocht_in_spijkerbroek.htm Recensie van r.-k. theoloog Frank G. Bosman over de filosofisch-religieuze aspecten van de film], via [https://web.archive.org/web/20071219193547/http://kfa-filmbeschouwing.nl/ KFA Filmbeschouwing]

{{Gouden Kalf voor beste lange speelfilm}}

[[Categorie:Boekverfilming]]
[[Categorie:Kinderfilm]]
[[Categorie:Film uit 2006]]
[[Categorie:Historische film]]
[[Categorie:Film van Ben Sombogaart]]
[[Categorie:Nederlandse film]]
[[Categorie:Film die zich afspeelt tijdens de middeleeuwen]]

title: Kruistocht in spijkerbroek

Regie: Ben Sombogaart

Scenario: Chris Craps · Jean-Claude Van Rijckeghem · Thea Beckman (roman)

Hoofdrollen: Johnny Flynn · Stephanie Leonidas · Emily Watson

Muziek: Jurre Haanstra

Cinematografie: Reinier van Brummelen

Première: 18 november 2006

Genre: avontuur / familie / fantasy / oorlog

Speelduur: 125 minuten

Taal: Engels (tevens Nederlands nagesynchroniseerd)

Land: Nederland · België


text:
# Hondryches phalaeniformis
Hondryches phalaeniformis is een vlinder uit de familie spinneruilen (Erebidae). De wetenschappelijke naam is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1852 door Guenée.
De soort komt voor in tropisch Afrika.

title: Hondryches phalaeniformis

wikitext:
{{Taxobox vlinder
| naam = ''Hondryches phalaeniformis''
| titelweergave = cursief
| afbeelding =
| afbeeldingtekst =
| familie = [[Spinneruilen|Erebidae]] (Spinneruilen)
| geslacht = ''[[Hondryches]]''
| w-naam = ''Hondryches phalaeniformis''
| auteur = Guenée
| datum = 1852
| haakjes = ja
| species =
| commons =
}}
'''''Hondryches phalaeniformis''''' is een [[vlinders|vlinder]] uit de familie [[spinneruilen]] (Erebidae). De wetenschappelijke naam is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1852 door Guenée.

De soort komt voor in [[Afrotropisch gebied|tropisch Afrika]].

{{Appendix|2=
* {{Brontabel|2012-DePrins-DePrins}} [bezocht 18-3-2013]
}}
{{Beginnetje|biologie|2013|03|18}}

[[Categorie:Spinneruilen]]
[[Categorie:Dier uit het Afrotropisch gebied]]

title: Hondryches phalaeniformis

Familie: Erebidae (Spinneruilen)

Geslacht: Hondryches

title: Soort


text:
# Horningsham
Horningsham is een dorp (village) en civil parish in de unitary authority Wiltshire, in heteen civil parish Engelse graafschap Wiltshire. De civil parish telt 327 inwoners.
Aldbourne ·
Alderbury ·
All Cannings ·
Allington ·
Alton ·
Alvediston ·
Amesbury ·
Ansty ·
Ashton Keynes ·
Atworth ·
Avebury ·
Barford St. Martin ·
Baydon ·
Beechingstoke ·
Berwick Bassett ·
Berwick St. James ·
Berwick St. John ·
Berwick St. Leonard ·
Biddestone ·
Bishops Cannings ·
Bishopstone (Swindon) ·
Bishopstone (Wiltshire) ·
Bishopstrow ·
Blunsdon St Andrew ·
Bower Chalke ·
Box ·
Boyton ·
Bradford on Avon ·
Bratton ·
Braydon ·
Bremhill ·
Brinkworth ·
Britford ·
Brixton Deverill ·
Broad Chalke ·
Broad Hinton ·
Broad Town ·
Brokenborough ·
Bromham ·
Broughton Gifford ·
Bulford ·
Bulkington ·
Burbage ·
Burcombe Without ·
Buttermere ·
Calne Without ·
Calne ·
Castle Combe ·
Castle Eaton ·
Chapmanslade ·
Charlton ·
Charlton ·
Cherhill ·
Cheverell Magna ·
Cheverell Parva ·
Chicklade ·
Chilmark ·
Chilton Foliat ·
Chippenham Without ·
Chippenham ·
Chirton ·
Chiseldon ·
Chitterne ·
Cholderton ·
Christian Malford ·
Chute Forest ·
Chute ·
Clarendon Park ·
Clyffe Pypard ·
Codford ·
Colerne ·
Collingbourne Ducis ·
Collingbourne Kingston ·
Compton Bassett ·
Compton Chamberlayne ·
Coombe Bissett ·
Corsham ·
Corsley ·
Coulston ·
Covingham ·
Cricklade ·
Crudwell ·
Dauntsey ·
Devizes ·
Dilton Marsh ·
Dinton ·
Donhead St. Andrew ·
Donhead St. Mary ·
Downton ·
Durnford ·
Durrington ·
East Kennett ·
East Knoyle ·
Easterton ·
Easton Grey ·
Easton ·
Ebbesborne Wake ·
Edington ·
Enford ·
Erlestoke ·
Etchilhampton ·
Everleigh ·
Figheldean ·
Firsdown ·
Fittleton ·
Fonthill Bishop ·
Fonthill Gifford ·
Fovant ·
Froxfield ·
Fyfield ·
Grafton ·
Great Bedwyn ·
Great Hinton ·
Great Somerford ·
Great Wishford ·
Grimstead ·
Grittleton ·
Ham ·
Hankerton ·
Hannington ·
Haydon Wick ·
Heddington ·
Heytesbury ·
Heywood ·
Highworth ·
Hilmarton ·
Hilperton ·
Hindon ·
Holt ·
Horningsham ·
Huish ·
Hullavington ·
Idmiston ·
Inglesham ·
Keevil ·
Kilmington ·
Kingston Deverill ·
Kington Langley ·
Kington St. Michael ·
Knook ·
Lacock ·
Landford ·
Lands common to the parishes of Broughton Gifford and Melksham Without ·
Langley Burrell Without ·
Latton ·
Laverstock ·
Lea and Cleverton ·
Leigh ·
Liddington ·
Limpley Stoke ·
Little Bedwyn ·
Little Somerford ·
Longbridge Deverill ·
Luckington ·
Ludgershall ·
Lydiard Millicent ·
Lydiard Tregoze ·
Lyneham and Bradenstoke ·
Maiden Bradley with Yarnfield ·
Malmesbury ·
Manningford ·
Marden ·
Market Lavington ·
Marlborough ·
Marston Maisey ·
Marston ·
Melksham Without ·
Melksham ·
Mere ·
Mildenhall ·
Milston ·
Milton Lilbourne ·
Minety ·
Monkton Farleigh ·
Netheravon ·
Netherhampton ·
Nettleton ·
Newton Tony ·
North Bradley ·
North Newnton ·
North Wraxall ·
Norton Bavant ·
Norton ·
Oaksey ·
Odstock ·
Ogbourne St. Andrew ·
Ogbourne St. George ·
Orcheston ·
Patney ·
Pewsey ·
Pitton and Farley ·
Potterne ·
Poulshot ·
Preshute ·
Purton ·
Quidhampton ·
Ramsbury ·
Redlynch ·
Roundway ·
Rowde ·
Rushall ·
Savernake ·
Seagry ·
Sedgehill and Semley ·
Seend ·
Semington ·
Shalbourne ·
Sherrington ·
Sherston ·
Shrewton ·
Sopworth ·
South Marston ·
South Newton ·
South Wraxall ·
Southwick ·
St. Paul Malmesbury Without ·
Stanton Fitzwarren ·
Stanton Saint Bernard ·
Stanton St. Quintin ·
Stapleford ·
Staverton ·
Steeple Ashton ·
Steeple Langford ·
Stert ·
Stockton ·
Stourton with Gasper ·
Stratford Toney ·
Stratton St Margaret ·
Sutton Benger ·
Sutton Mandeville ·
Sutton Veny ·
Swallowcliffe ·
Teffont ·
Tidcombe and Fosbury ·
Tidworth ·
Tilshead ·
Tisbury ·
Tockenham ·
Tollard Royal ·
Trowbridge ·
Upavon ·
Upton Lovell ·
Upton Scudamore ·
Urchfont ·
Wanborough ·
Warminster ·
West Ashton ·
West Dean ·
West Knoyle ·
West Lavington ·
West Overton ·
West Tisbury ·
Westbury ·
Westwood ·
Whiteparish ·
Wilcot ·
Wilsford cum Lake ·
Wilsford ·
Wilton ·
Wingfield ·
Winsley ·
Winterbourne Bassett ·
Winterbourne Monkton ·
Winterbourne Stoke ·
Winterbourne ·
Winterslow ·
Woodborough ·
Woodford ·
Wootton Bassett ·
Wootton Rivers ·
Worton ·
Wroughton ·
Wylye ·
Yatton Keynell ·
Zeals

title: Horningsham

wikitext:
{{Infobox plaats in Engeland
| naam  = Horningsham
| soort = ''[[Civil parish]]''
| map_type = Wiltshire
| region     = [[South West England]]
| graafschap = [[Wiltshire (graafschap)|Wiltshire]]
| district   = [[Wiltshire (unitary authority)|Wiltshire]]
| latitude = 51.1733 | longitude = -02.271389
| oppervlakte   = 13,9432
| jaar          = 2011
| inwoneraantal = 327
| dichtheid     = 23
| post_town =
| postcode  =
| netnummer =
| os_grid_reference =
| ONS-code = E04011738
| image   =
| caption =
}}

'''Horningsham''' is een [[dorp]] (''village'') en ''[[civil parish]]'' in de ''[[unitary authority]]'' [[Wiltshire (unitary authority)|Wiltshire]], in heteen ''[[civil parish]]'' [[Engeland|Engelse]] [[Stedelijke en niet-stedelijke graafschappen van Engeland|graafschap]] [[Wiltshire (graafschap)|Wiltshire]]. De civil parish telt 327 inwoners.

{{Appendix}}
{{Navigatie graafschap Wiltshire}}
{{Beginnetje|landen & volken|land=Engeland|2=2009|3=09|4=06}}
{{Coor title dms|51|10|23.88|N|2|16|17|W|type:city_region:GB}}

[[Categorie:Civil parish in Wiltshire]]

title: Situering

Regio: South West England

Graafschap: Wiltshire

District: Wiltshire

title: Algemeen

title: Overig

Portaal: Verenigd Koninkrijk


text:
# Leidsegracht 68
Leidsegracht 68 te Amsterdam is een gebouw op de hoek van de Prinsengracht en de Leidsegracht in Amsterdam-Centrum.

## Prinsengracht 533-667
De Prinsengracht werd in gedeelten aangelegd en volgebouwd in de 17e eeuw. Bovenstaande huisnummers bevinden zich tussen de Runstraat (noorden) en Leidsegracht in het zuiden. De twee grachten werden voor het eerst op de stadsplattegrond van Joan Blaeu uit 1649 aangetroffen. De stad Amsterdam was in de 16e eeuw, voor wat betreft bebouwing, het Singel overgestoken en legde toen in meerdere fases de grachtengordel en de aansluitende Jordaan aan. De Prinsengracht vormt daar de grens tussen beide gebieden.
De bebouwing aan dit deel van de Prinsengracht werd na die eerste bebouwing in de loop der eeuwen steeds aangepast. Er vond op sommige plaatsen een cyclus plaats van bouwen, slopen, bouwen etc., totdat het besef kwam dat sommige panden het behouden waard waren, ook al was de staat van het gebouw matig tot slecht. Er golden vanaf dan strikte maatregelen in het kader van monumentenzorg en Rijksmonumentenregister en voor dit deel ook één gemeentelijk monument in de vorm van de voormalige centrale van de Openbare Bibliotheek Amsterdam op Prinsengracht 587 gebouwd in 1971.

## Gebouw
Het gebouw Leidsegracht 68 is het laatste gebouw aan dit deel van de Prinsengracht, maar heeft haar huisnummer dus aan de Leidsegracht. Het gebouw werd op 7 juli 1970 opgenomen in het Rijksmonumentenregister (3377) onder de omschrijving:
Hoekhuis (tweede helft 17e eeuw) met waarschijnlijk verbouwingen uit de 19e eeuw; het pand heeft een ingezwenkte halsgevel; tevens houten pui met afgeronde hoek (2e helft 19e eeuw), bovendien heeft het een klassieke roedenverdeling in de glaspartijen
Voortaan mochten verbouwingen en renovaties alleen plaatsvinden als er binnen deze omschrijving verbouwd werd. In 1980 vond er voor het uiterlijk een ingrijpende verbouwing plaats; een groot venster werd omgebouwd tot toegangsdeur met een trap ervoor. De trap leidde deels door het pothuis heen. Ook vonden er interne verbouwingen plaats; architectenbureau Van ’t Veen noemde het een restauratie. De restauratie kan in ieder geval gezegd worden over de trap; foto’s uit de jaren twintig lieten toen ook al een trap zien. In die jaren was de blinde muur één groot reclamebord.
Leidsegracht 68 is een aantal keren gefotografeerd door Bureau Monumentenzorg. Het gebouw heeft gezien vanaf de Leidsegracht een souterrain; het trapje vanaf het maaiveld loopt ernaar beneden. De hoge beletage begint dan vrijwel direct; het bordes heeft slechts twee treden. Daarboven bevindt zich nog een woonhuis achter drie vensters. Al in de verhoogde gevel ligt nog een wooneenheid achter een centraal groot venster, dat in de jaren twintig nog de laad- en losopening was van opslag. Boven in de halsgevel zit er dan nog een luik dat toegang geeft tot de hijsbalk. In het puntdak zit aan de zijde van de gracht een dakkapel eveneens met hijsbalk. Aan die zijde is het pand aanmerkelijk langer. Aan de kant van de Leidsegracht begint het met een blinde muur; pas tegen het buurpand 667 bevinden zich vensters. Daar bevindt zich ook een soort Oeil de boeuf. Op de kade van de Prinsengracht staan dan nog twee pothuizen van verschillende hoogten.

title: Leidsegracht 68

wikitext:
{{Infobox gebouw
| naam                    = Leidsegracht 68
| afbeelding              = 2025 Leidsegracht 68, Asd.jpg
| onderschrift            = Leidsegracht 68 met links daarvan Prinsengracht 667 (juli 2025)
| locatie                 = [[Amsterdam-Centrum]]<br>[[Leidsegracht (Amsterdam)|Leidsegracht]]
| status                  =
| oorspronkelijke functie =
| gebruik                 = woonhuis, winkel
| ontwerp                 =
| start                   =
| gereed                  =
| opening                 =
| sluiting                =
| verbouwing              =
| restauratie             =
| sloopjaar               =
| bouwstijl               =
| architect               =
| eigenaar                =
| opdrachtgever           =
| monumentstatus          = rijksmonument
| complexnummer           =
| monumentnummer          =
| lijst                   = [[Lijst van rijksmonumenten aan de Leidsegracht|Rijksmonument Leidsegracht]]
}}
[[Bestand:Pieter Oosterhuis, Afb 010005000697.jpg|thumb|Hoekhuis Leidsegracht 68 met trap (achter het wiel, circa 1869)]]

'''Leidsegracht 68 te Amsterdam''' is een gebouw op de hoek van de [[Prinsengracht]] en de [[Leidsegracht]] in [[Amsterdam-Centrum]].

== Prinsengracht 533-667 ==
De Prinsengracht werd in gedeelten aangelegd en volgebouwd in de [[17e eeuw]]. Bovenstaande huisnummers bevinden zich tussen de Runstraat (noorden) en Leidsegracht in het zuiden. De twee grachten werden voor het eerst op de stadsplattegrond van [[Joan Blaeu]] uit 1649 aangetroffen. De stad Amsterdam was in de [[16e eeuw]], voor wat betreft bebouwing, het [[Singel (Amsterdam)|Singel]] overgestoken en legde toen in meerdere fases de [[grachtengordel (Amsterdam)|grachtengordel]] en de aansluitende [[Jordaan (Amsterdam)|Jordaan]] aan. De Prinsengracht vormt daar de grens tussen beide gebieden.

De bebouwing aan dit deel van de Prinsengracht werd na die eerste bebouwing in de loop der eeuwen steeds aangepast. Er vond op sommige plaatsen een cyclus plaats van bouwen, slopen, bouwen etc., totdat het besef kwam dat sommige panden het behouden waard waren, ook al was de staat van het gebouw matig tot slecht. Er golden vanaf dan strikte maatregelen in het kader van monumentenzorg en [[Rijksmonumentenregister]] en voor dit deel ook één [[gemeentelijk monument]] in de vorm van de voormalige centrale van de [[Openbare Bibliotheek Amsterdam]] op [[Prinsengracht 587]] gebouwd in 1971.

== Gebouw ==
Het gebouw Leidsegracht 68 is het laatste gebouw aan dit deel van de Prinsengracht, maar heeft haar huisnummer dus aan de Leidsegracht. Het gebouw werd op 7 juli 1970 opgenomen in het Rijksmonumentenregister (3377) onder de omschrijving: {{citaat|''Hoekhuis (tweede helft 17e eeuw) met waarschijnlijk verbouwingen uit de 19e eeuw; het pand heeft een ingezwenkte halsgevel; tevens houten pui met afgeronde hoek (2e helft 19e eeuw), bovendien heeft het een klassieke roedenverdeling in de glaspartijen''}}
Voortaan mochten verbouwingen en renovaties alleen plaatsvinden als er binnen deze omschrijving verbouwd werd. In 1980 vond er voor het uiterlijk een ingrijpende verbouwing plaats; een groot venster werd omgebouwd tot toegangsdeur met een trap ervoor. De trap leidde deels door het [[pothuis (bouwwerk)|pothuis]] heen. Ook vonden er interne verbouwingen plaats; architectenbureau Van ’t Veen noemde het een restauratie. De restauratie kan in ieder geval gezegd worden over de trap; foto’s uit de jaren twintig lieten toen ook al een trap zien. In die jaren was de blinde muur één groot reclamebord.<ref>[https://archief.amsterdam/beeldbank/detail/b2a3dae4-0bac-b52c-bb14-41cf5b3d44ff Stadsarchief Amsterdam Beeldbank; Foto Leidsegracht 68 uit circa 1920]</ref>

Leidsegracht 68 is een aantal keren gefotografeerd door [[Bureau Monumentenzorg]]. Het gebouw heeft gezien vanaf de Leidsegracht een [[souterrain]]; het trapje vanaf het [[maaiveld]] loopt ernaar beneden. De hoge [[Bel-etage (verdieping)|beletage]] begint dan vrijwel direct; het [[bordes (trap)|bordes]] heeft slechts twee treden. Daarboven bevindt zich nog een woonhuis achter drie vensters. Al in de verhoogde gevel ligt nog een wooneenheid achter een centraal groot venster, dat in de jaren [[1920-1929|twintig]] nog de laad- en losopening was van opslag. Boven in de [[halsgevel]] zit er dan nog een luik dat toegang geeft tot de hijsbalk. In het puntdak zit aan de zijde van de gracht een dakkapel eveneens met hijsbalk. Aan die zijde is het pand aanmerkelijk langer. Aan de kant van de Leidsegracht begint het met een blinde muur; pas tegen het buurpand 667 bevinden zich vensters. Daar bevindt zich ook een soort [[Oeil de boeuf]]. Op de kade van de Prinsengracht staan dan nog twee pothuizen van verschillende hoogten.

{{Appendix|2=
*[https://monumentenregister.cultureelerfgoed.nl/monumenten/3377 Monumentenregister over Leidsekade 68 (geraadpleegd 5 augustus 2025)]
*[https://data.amsterdam.nl/data/bouwdossiers/bouwdossier/SA_27779 Stadsarchief Amsterdam: Bouw- en omgevingsdossiers (semi-openbaar; geraadpleegd 5 augustus 2025)]
----
{{references}}
}}
{{commonscat|Leidsegracht 68, Amsterdam}}
{{Coor title dms|52|21|59.18|N|4|52|58.79|E|scale:1563}}
[[Categorie:Bouwwerk in Amsterdam-Centrum]]
[[Categorie:Rijksmonument in Amsterdam]]
[[Categorie:Prinsengracht]]

title: Locatie

Locatie: Amsterdam-Centrum · Leidsegracht

Adres: Leidsegracht 68

Coördinaten: 52° 22′ NB, 4° 53′ OL

title: Status en tijdlijn

Huidig gebruik: woonhuis, winkel

title: Erkenning

Monumentstatus: rijksmonument

title: Rijksmonument Leidsegracht

Portaal: Civiele techniek en bouwkunde


text:
# Overkoren
Het Overkoren is een buurtschap in Boekend, op de grens met Hout-Blerick, in de gemeente Venlo in de Nederlandse provincie Limburg.
Het gebied ligt ten westen van de A73 en ten noorden van de N275.
In het gebied ligt de visvijver de Bouchems Kuil.

title: Overkoren

wikitext:
{{Infobox plaats in Nederland
| soort = Buurtschap
| naam = Overkoren
| provincie = {{NL-vlag|Limburg}}
| gemeente= {{NL-vlag|Venlo}}
| stadsdeel = [[Blerick]]
| inwoners =
| postcode = 5927
| km2 =
| lat_deg = 51
| lat_min = 22
| lat_sec = 3
| lon_deg = 6
| lon_min = 7
| lon_sec = 7
}}
Het '''Overkoren''' is een [[buurtschap]] in [[Boekend]], op de grens met [[Hout-Blerick]], in de gemeente [[Venlo (gemeente)|Venlo]] in de [[Nederland (hoofdbetekenis)|Nederland]]se provincie [[Limburg (Nederlandse provincie)|Limburg]].

Het gebied ligt ten westen van de [[Rijksweg 73|A73]] en ten noorden van de [[Provinciale weg 275|N275]].

In het gebied ligt de visvijver de ''Bouchems Kuil''.

{{Navigatie gemeente Venlo}}

[[Categorie:Wijk in Venlo]]
[[Categorie:Buurtschap in Limburg (Nederland)]]

title: Situering

Provincie: Limburg

Gemeente: Venlo

Stadsdeel: Blerick

Coördinaten: 51° 22′ NB, 6° 7′ OL

title: Overig

Portaal: Nederland


text:
# Italiaanse kunstscholen van de renaissance
Italiaanse kunstscholen van de renaissance met enkele belangrijke meesters:
Bologna
- Paolo Zoppo, Francesco Raibolini (Francia), Annibale Carracci

Florence
- School van Giotto: Fra Angelico, Andrea Orcagna, Spinello Aretino, Benezzo Gozzoli
- School van Masaccio: Fra Filippo Lippi, Paolo Uccello, Sandro Botticelli, Raffaellino del Garbo, Domenico Ghirlandaio, Michelangelo Buonarroti, Piero della Francesca
- School van Andrea del Verrocchio: Leonardo da Vinci, Fra Bartolommeo, Francesco Botticini, Piero di Cosimo, Perugino

Milaan
- School van Vincenzo Foppa: Bernardino Butinone, Ambrogio Borgognone
- School van Bramante: Bramantino (Bartolomeo Suardi), Gaudenzio Ferrari, Benedetto Briosco

Padua
(o.i.v. Donatello)
- Andrea Mantegna
- School van Leonardo da Vinci: Andrea Solari, Giovanni Antonio Boltraffio, Bernardino Luini, Francesco Melzi, Bernardino de Conti

Rome
- School van Rafaël: Francesco Primaticcio, Giovan Francesco Penni

Siena
- Sienese school: Duccio di Buoninsegna, Simone Martini, Jacopo della Quercia

Umbrië
- Piero della Francesca, Gentile da Fabriano, Luca Signorelli

Venetië
- Venetiaanse school: Giovanni Bellini, Titiaan, de familie Vivarini, Giorgione, Jacopo Bellini, Paris Bordone, Paolo Veronese, Tintoretto, El Greco, Moretto da Brescia

wikitext:
'''Italiaanse kunstscholen''' van de '''renaissance''' met enkele belangrijke meesters:

;Bologna
* [[Paolo Zoppo]], [[Francesco Raibolini]] ''(Francia)'', [[Annibale Carracci]]
;Florence
*School van [[Giotto di Bondone|Giotto]]: [[Fra Angelico (schilder-frater)|Fra Angelico]], [[Andrea Orcagna]], [[Spinello Aretino]], [[Benezzo Gozzoli]]
*School van [[Masaccio]]: [[Fra Filippo Lippi]], [[Paolo Uccello]], [[Sandro Botticelli]], [[Raffaellino del Garbo]], [[Domenico Ghirlandaio]], [[Michelangelo Buonarroti]], [[Piero della Francesca]]
*School van [[Andrea del Verrocchio]]: [[Leonardo da Vinci]], [[Fra Bartolommeo]], [[Francesco Botticini]], [[Piero di Cosimo]], [[Perugino]]
;Milaan
*School van [[Vincenzo Foppa]]: [[Bernardino Butinone]], [[Ambrogio Borgognone]]
*School van [[Donato Bramante|Bramante]]: [[Bramantino]] ''(Bartolomeo Suardi)'', [[Gaudenzio Ferrari]], [[Benedetto Briosco]]
;Padua
(o.i.v. [[Donatello]])
* [[Andrea Mantegna]]
*School van [[Leonardo da Vinci]]: [[Andrea Solari]], [[Giovanni Antonio Boltraffio]], [[Bernardino Luini]], [[Francesco Melzi]], [[Bernardino de Conti]]
;Rome
*School van [[Rafaël Santi|Rafaël]]: [[Francesco Primaticcio]], [[Giovan Francesco Penni]]
;Siena
*[[Sienese school]]: [[Duccio di Buoninsegna]], [[Simone Martini]], [[Jacopo della Quercia]]
;Umbrië
* [[Piero della Francesca]], [[Gentile da Fabriano]], [[Luca Signorelli]]
;Venetië
* [[Venetiaanse School (beeldende kunst)|Venetiaanse school]]: [[Giovanni Bellini]], [[Titiaan]], de familie [[Vivarini]], [[Giorgione]], [[Jacopo Bellini]], [[Paris Bordone]], [[Paolo Veronese]], [[Tintoretto]], [[El Greco]], [[Moretto da Brescia]]

{{Appendix|Bron|2=
* {{Aut|Bérence, F.}} ''De Italiaanse Renaissance'', Elsevier:Amsterdam/Brussel, 1956.
}}
[[Categorie:Italiaanse renaissance]]


text:
# Glyphodes
Glyphodes is een geslacht van vlinders uit de familie van de grasmotten (Crambidae), uit de onderfamilie van de Spilomelinae. De wetenschappelijke naam van dit geslacht is voor het eerst voorgesteld door Achille Guenée in een publicatie uit 1854.

## Soorten
- Glyphodes actorionalis Walker, 1859
- Glyphodes adealis Dognin, 1905
- Glyphodes agathalis (Walker, 1859)
- Glyphodes alboscapulalis (Swinhoe, 1917)
- Glyphodes aniferalis Hampson, 1909
- Glyphodes anomala Janse, 1928
- Glyphodes apiospila (Turner, 1922)
- Glyphodes argyraspides (Tams, 1941)
- Glyphodes argyritis Hampson, 1912
- Glyphodes aurantivittalis Munroe, 1960
- Glyphodes badialis (Walker, 1859)
- Glyphodes basifascialis Hampson, 1899
- Glyphodes batesi C. Felder, R. Felder & Rogenhofer, 1875
- Glyphodes bicolor (Swainson, 1821)
- Glyphodes bicoloralis Strand, 1912
- Glyphodes bilunalis (Snellen, 1895)
- Glyphodes bipunctalis Leech, 1889
- Glyphodes bitjealis Strand, 1920
- Glyphodes bitriangulalis Gaede, 1917
- Glyphodes bivitralis Guenée, 1854
- Glyphodes bocchorialis Hampson, 1912
- Glyphodes boseae Saalmüller, 1880
- Glyphodes bradleyi (Whalley, 1962)
- Glyphodes caeruleiceps Hampson, 1912
- Glyphodes caesalis Walker, 1859
- Glyphodes callipona (Turner, 1908)
- Glyphodes callizona (Meyrick, 1894)
- Glyphodes canthusalis Walker, 1859
- Glyphodes chalcicraspis Hampson, 1912
- Glyphodes chlorophylalis Hampson, 1912
- Glyphodes chrysialis (Stoll, 1790)
- Glyphodes cleonadalis (Swinhoe, 1904)
- Glyphodes conclusalis Walker, 1866
- Glyphodes confiniodes Amsel, 1956
- Glyphodes conjunctalis Walker, 1866
- Glyphodes convolvulalis (Sepp, 1848)
- Glyphodes cosmarcha Meyrick, 1887
- Glyphodes crameralis Guenée, 1854
- Glyphodes crameralis Snellen, 1880
- Glyphodes crithealis (Walker, 1859)
- Glyphodes cupripennalis Hampson, 1896
- Glyphodes cyanomichla (Meyrick, 1899)
- Glyphodes cymocraspeda (Meyrick, 1932)
- Glyphodes delicatalis (Schaus, 1924)
- Glyphodes dermatalis C. Felder, R. Felder & Rogenhofer, 1875
- Glyphodes desmialis Mabille, 1900
- Glyphodes difficilalis Strand, 1912
- Glyphodes dinichealis (Walker, 1859)
- Glyphodes diplocyma Hampson, 1912
- Glyphodes doleschalii Lederer, 1863
- Glyphodes duplicalis Inoue, Munroe & Mutuura, 1981
- Glyphodes duponti Joannis, 1915
- Glyphodes dysallactalis Hampson, 1896
- Glyphodes eribotesalis (Walker, 1859)
- Glyphodes ernalis Swinhoe, 1894
- Glyphodes euchlorisalis (Hampson, 1918)
- Glyphodes eudoxia J. F. G. Clarke, 1971
- Glyphodes eurygania Druce, 1902
- Glyphodes expansialis Strand, 1912
- Glyphodes exquisitalis Kenrick, 1907
- Glyphodes extorris Dognin, 1905
- Glyphodes fenestrata Inoue, 1996
- Glyphodes flavizonalis Hampson, 1899
- Glyphodes floridalis (Fernald, 1901)
- Glyphodes formosana (Shibuya, 1928)
- Glyphodes gaujonialis (Dognin, 1905)
- Glyphodes grandisalis Druce, 1902
- Glyphodes harutai Yamanaka, 1998
- Glyphodes heliconialis (Guenée, 1854)
- Glyphodes inclusalis Gaede, 1917
- Glyphodes inflamatalis (Hampson, 1912)
- Glyphodes integralis (Lederer, 1863)
- Glyphodes iridescens Rothschild, 1915
- Glyphodes jaculalis Snellen, 1894
- Glyphodes kunupialis Janse, 1928
- Glyphodes lachesis Butler, 1882
- Glyphodes lacustralis Moore, 1867
- Glyphodes leucomesalis Seizmair, 2021
- Glyphodes loloalis Strand, 1912
- Glyphodes lupinalis (Schaus, 1927)
- Glyphodes luzonica (Sauber, 1899)
- Glyphodes magnificalis Kenrick, 1912
- Glyphodes margaritaria (Clerck, 1764)
- Glyphodes mascarenalis Joannis, 1906
- Glyphodes metastictalis Hampson, 1899
- Glyphodes microta Meyrick, 1890
- Glyphodes mijamo Viette, 1989
- Glyphodes militaris Munroe, 1976
- Glyphodes minimalis Hampson, 1896
- Glyphodes multilinealis Kenrick, 1907
- Glyphodes naralis C. Felder, R. Felder & Rogenhofer, 1875
- Glyphodes nigribasalis Caradja, 1925
- Glyphodes nigricincta Kenrick, 1912
- Glyphodes nilgirica Hampson, 1896
- Glyphodes obscura Munroe, 1959
- Glyphodes ochripictalis Strand, 1912
- Glyphodes orbiferalis Hampson, 1896
- Glyphodes pandectalis Snellen, 1895
- Glyphodes parallelalis Gaede, 1917
- Glyphodes paramicalis Kenrick, 1917
- Glyphodes paucilinealis Kenrick, 1907
- Glyphodes perelegans (Hampson, 1899)
- Glyphodes perspicualis Kenrick, 1907
- Glyphodes phormingopa (Meyrick, 1934)
- Glyphodes phytonalis (Walker, 1859)
- Glyphodes polystrigalis (Hampson, 1918)
- Glyphodes polyzonalis Hampson, 1899
- Glyphodes pradolalis (Dognin, 1897)
- Glyphodes praefulgida E. Hering, 1903
- Glyphodes principalis Walker, 1866
- Glyphodes prothymalis Swinhoe, 1892
- Glyphodes proximalis Snellen, 1899
- Glyphodes pryeri Butler, 1879
- Glyphodes psammocyma (Meyrick, 1929)
- Glyphodes pseudocaesalis Kenrick, 1912
- Glyphodes pulverulentalis Hampson, 1896
- Glyphodes pyloalis Walker, 1859
- Glyphodes quadrifascialis Hampson, 1899
- Glyphodes quadrimaculalis (Bremer & Grey, 1853)
- Glyphodes quadristigmalis Kenrick, 1907
- Glyphodes rhombalis Viette, 1957
- Glyphodes rioalis (Schaus, 1920)
- Glyphodes rotundalis (Snellen, 1901)
- Glyphodes royalis Marion, 1954
- Glyphodes sanguimarginalis (Hampson, 1899)
- Glyphodes scheffleri Strand, 1912
- Glyphodes sectinotalis Hampson, 1899
- Glyphodes serenalis Snellen, 1880
- Glyphodes serosalis (Dognin, 1897)
- Glyphodes sibillalis Walker, 1859
- Glyphodes speculifera Druce, 1902
- Glyphodes stictoperalis (Hampson, 1913)
- Glyphodes stolalis Guenée, 1854
- Glyphodes streptostigma Hampson, 1899
- Glyphodes strialis (Wang, 1963)
- Glyphodes subamicalis Fletcher, 1910
- Glyphodes subcrameralis Pagenstecher, 1900
- Glyphodes summaperta (Dyar, 1925)
- Glyphodes sycina (Tams, 1941)
- Glyphodes terealis Walker, 1859
- Glyphodes tienmushana Caradja & Meyrick, 1935
- Glyphodes tolimalis (Schaus, 1924)
- Glyphodes toulgoetalis Marion, 1954
- Glyphodes umbria Hampson, 1899
- Glyphodes uranoptris (Meyrick, 1929)
- Glyphodes vagilinea Hampson, 1912
- Glyphodes viettealis (Marion, 1954)
- Glyphodes virginalis Rebel, 1915
- Glyphodes westermani Snellen, 1877
- Glyphodes xanthomelas (Joannis, 1930)
- Glyphodes xanthonota (Meyrick, 1936)
- Glyphodes xanthostola Hampson, 1910
- Glyphodes zenkeralis Strand, 1912

## Enkele soorten die niet meer in dit geslacht voorkomen
- Glyphodes amicalis (Swinhoe, 1904), is gesynonimiseerd met Glyphodes basifascialis Hampson, 1899,
- Glyphodes bakerialis Schaus, 1927,  is ondergebracht in het geslacht Palpita,
- Glyphodes cadeti Guillermet, 1996, is gesynonimiseerd met Chabulina amphipeda (Meyrick, 1939),
- Glyphodes onychinalis (Guenée, 1854), is ondergebracht in het geslacht Chabulina.

title: Glyphodes

wikitext:
{{Taxobox vlinder
| naam            = ''Glyphodes''
| titelweergave   = cursief
| afbeelding      = Glyphodes stolalis (Crambidae Spilomelinae).jpg
| afbeeldingtekst = ''[[Glyphodes stolalis]]''
| superfamilie    = [[Pyraloidea]]
| familie         = [[Grasmotten|Crambidae]] (Grasmotten)
| onderfamilie    = [[Spilomelinae]]
| tribus          = [[Margaroniini]]
| taxon           = [[Geslacht (biologie)|Geslacht]]
| w-naam          = ''Glyphodes''
| auteur          = Guenée
| datum           = 1854
| typesoort       = ''[[Glyphodes stolalis]]'' Guenée, 1854
| synoniem        = * ''Caloptychia'' Hübner, 1825
* ''Calliptychia'' J. L. R. Agassiz, 1847
* ''Morocosma'' Lederer, 1863
}}
'''''Glyphodes''''' is een geslacht van [[vlinders]] uit de familie van de [[grasmotten]] (Crambidae), uit de onderfamilie van de [[Spilomelinae]]. De wetenschappelijke naam van dit geslacht is voor het eerst voorgesteld door [[Achille Guenée]] in een publicatie uit 1854.

==Soorten==
{{Kolommen lijst | aantal= 3 | inhoud=
*''[[Glyphodes actorionalis]]'' [[Francis Walker|Walker]], 1859
*''[[Glyphodes adealis]]'' [[Paul Dognin|Dognin]], 1905
*''[[Glyphodes agathalis]]'' ([[Francis Walker|Walker]], 1859)
*''[[Glyphodes alboscapulalis]]'' ([[Charles Swinhoe|Swinhoe]], 1917)
*''[[Glyphodes aniferalis]]'' [[George Francis Hampson|Hampson]], 1909
*''[[Glyphodes anomala]]'' [[Antonie Johannes Theodorus Janse|Janse]], 1928
*''[[Glyphodes apiospila]]'' ([[Alfred Jefferis Turner|Turner]], 1922)
*''[[Glyphodes argyraspides]]'' ([[Willie Horace Thomas Tams|Tams]], 1941)
*''[[Glyphodes argyritis]]'' [[George Francis Hampson|Hampson]], 1912
*''[[Glyphodes aurantivittalis]]'' [[Eugene Gordon Munroe|Munroe]], 1960
*''[[Glyphodes badialis]]'' ([[Francis Walker|Walker]], 1859)
*''[[Glyphodes basifascialis]]'' [[George Francis Hampson|Hampson]], 1899
*''[[Glyphodes batesi]]'' [[Cajetan Freiherr von Felder|C. Felder]], [[Rudolf Felder|R. Felder]] & [[Alois Friedrich Rogenhofer|Rogenhofer]], 1875
*''[[Glyphodes bicolor]]'' ([[William John Swainson|Swainson]], 1821)
*''[[Glyphodes bicoloralis]]'' [[Embrik Strand|Strand]], 1912
*''[[Glyphodes bilunalis]]'' ([[Pieter Snellen|Snellen]], 1895)
*''[[Glyphodes bipunctalis]]'' [[John Henry Leech|Leech]], 1889
*''[[Glyphodes bitjealis]]'' [[Embrik Strand|Strand]], 1920
*''[[Glyphodes bitriangulalis]]'' [[Max Gaede|Gaede]], 1917
*''[[Glyphodes bivitralis]]'' [[Achille Guenée|Guenée]], 1854
*''[[Glyphodes bocchorialis]]'' [[George Francis Hampson|Hampson]], 1912
*''[[Glyphodes boseae]]'' [[Max Saalmüller|Saalmüller]], 1880
*''[[Glyphodes bradleyi]]'' ([[Paul Ernest Sutton Whalley|Whalley]], 1962)
*''[[Glyphodes caeruleiceps]]'' [[George Francis Hampson|Hampson]], 1912
*''[[Glyphodes caesalis]]'' [[Francis Walker|Walker]], 1859
*''[[Glyphodes callipona]]'' ([[Alfred Jefferis Turner|Turner]], 1908)
*''[[Glyphodes callizona]]'' ([[Edward Meyrick|Meyrick]], 1894)
*''[[Glyphodes canthusalis]]'' [[Francis Walker|Walker]], 1859
*''[[Glyphodes chalcicraspis]]'' [[George Francis Hampson|Hampson]], 1912
*''[[Glyphodes chlorophylalis]]'' [[George Francis Hampson|Hampson]], 1912
*''[[Glyphodes chrysialis]]'' ([[Caspar Stoll|Stoll]], 1790)
*''[[Glyphodes cleonadalis]]'' ([[Charles Swinhoe|Swinhoe]], 1904)
*''[[Glyphodes conclusalis]]'' [[Francis Walker|Walker]], 1866
*''[[Glyphodes confiniodes]]'' [[Hans Georg Amsel|Amsel]], 1956
*''[[Glyphodes conjunctalis]]'' [[Francis Walker|Walker]], 1866
*''[[Glyphodes convolvulalis]]'' ([[Jan Sepp|Sepp]], 1848)
*''[[Glyphodes cosmarcha]]'' [[Edward Meyrick|Meyrick]], 1887
*''[[Glyphodes crameralis]]'' [[Achille Guenée|Guenée]], 1854
*''[[Glyphodes crameralis]]'' [[Pieter Snellen|Snellen]], 1880
*''[[Glyphodes crithealis]]'' ([[Francis Walker|Walker]], 1859)
*''[[Glyphodes cupripennalis]]'' [[George Francis Hampson|Hampson]], 1896
*''[[Glyphodes cyanomichla]]'' ([[Edward Meyrick|Meyrick]], 1899)
*''[[Glyphodes cymocraspeda]]'' ([[Edward Meyrick|Meyrick]], 1932)
*''[[Glyphodes delicatalis]]'' ([[William Schaus|Schaus]], 1924)
*''[[Glyphodes dermatalis]]'' [[Cajetan Freiherr von Felder|C. Felder]], [[Rudolf Felder|R. Felder]] & [[Alois Friedrich Rogenhofer|Rogenhofer]], 1875
*''[[Glyphodes desmialis]]'' [[Paul Mabille|Mabille]], 1900
*''[[Glyphodes difficilalis]]'' [[Embrik Strand|Strand]], 1912
*''[[Glyphodes dinichealis]]'' ([[Francis Walker|Walker]], 1859)
*''[[Glyphodes diplocyma]]'' [[George Francis Hampson|Hampson]], 1912
*''[[Glyphodes doleschalii]]'' [[Julius Lederer|Lederer]], 1863
*''[[Glyphodes duplicalis]]'' [[Hiroshi Inoue|Inoue]], [[Eugene Gordon Munroe|Munroe]] & [[Akira Mutuura|Mutuura]], 1981
*''[[Glyphodes duponti]]'' [[Joseph de Joannis|Joannis]], 1915
*''[[Glyphodes dysallactalis]]'' [[George Francis Hampson|Hampson]], 1896
*''[[Glyphodes eribotesalis]]'' ([[Francis Walker|Walker]], 1859)
*''[[Glyphodes ernalis]]'' [[Charles Swinhoe|Swinhoe]], 1894
*''[[Glyphodes euchlorisalis]]'' ([[George Francis Hampson|Hampson]], 1918)
*''[[Glyphodes eudoxia]]'' [[John Frederick Gates Clarke|J. F. G. Clarke]], 1971
*''[[Glyphodes eurygania]]'' [[Herbert Druce|Druce]], 1902
*''[[Glyphodes expansialis]]'' [[Embrik Strand|Strand]], 1912
*''[[Glyphodes exquisitalis]]'' [[George Hamilton Kenrick|Kenrick]], 1907
*''[[Glyphodes extorris]]'' [[Paul Dognin|Dognin]], 1905
*''[[Glyphodes fenestrata]]'' [[Hiroshi Inoue|Inoue]], 1996
*''[[Glyphodes flavizonalis]]'' [[George Francis Hampson|Hampson]], 1899
*''[[Glyphodes floridalis]]'' ([[Charles Henry Fernald|Fernald]], 1901)
*''[[Glyphodes formosana]]'' ([[Jinshichi Shibuya|Shibuya]], 1928)
*''[[Glyphodes gaujonialis]]'' ([[Paul Dognin|Dognin]], 1905)
*''[[Glyphodes grandisalis]]'' [[Herbert Druce|Druce]], 1902
*''[[Glyphodes harutai]]'' [[Hiroshi Yamanaka|Yamanaka]], 1998
*''[[Glyphodes heliconialis]]'' ([[Achille Guenée|Guenée]], 1854)
*''[[Glyphodes inclusalis]]'' [[Max Gaede|Gaede]], 1917
*''[[Glyphodes inflamatalis]]'' ([[George Francis Hampson|Hampson]], 1912)
*''[[Glyphodes integralis]]'' ([[Julius Lederer|Lederer]], 1863)
*''[[Glyphodes iridescens]]'' [[Lionel Walter Rothschild|Rothschild]], 1915
*''[[Glyphodes jaculalis]]'' [[Pieter Snellen|Snellen]], 1894
*''[[Glyphodes kunupialis]]'' [[Antonie Johannes Theodorus Janse|Janse]], 1928
*''[[Glyphodes lachesis]]'' [[Arthur Gardiner Butler|Butler]], 1882
*''[[Glyphodes lacustralis]]'' [[Frederic Moore|Moore]], 1867
*''[[Glyphodes leucomesalis]]'' [[Michael Seizmair|Seizmair]], 2021
*''[[Glyphodes loloalis]]'' [[Embrik Strand|Strand]], 1912
*''[[Glyphodes lupinalis]]'' ([[William Schaus|Schaus]], 1927)
*''[[Glyphodes luzonica]]'' ([[Christian Johannes Amandus Sauber|Sauber]], 1899)
*''[[Glyphodes magnificalis]]'' [[George Hamilton Kenrick|Kenrick]], 1912
*''[[Glyphodes margaritaria]]'' ([[Carl Alexander Clerck|Clerck]], 1764)
*''[[Glyphodes mascarenalis]]'' [[Joseph de Joannis|Joannis]], 1906
*''[[Glyphodes metastictalis]]'' [[George Francis Hampson|Hampson]], 1899
*''[[Glyphodes microta]]'' [[Edward Meyrick|Meyrick]], 1890
*''[[Glyphodes mijamo]]'' [[Pierre Viette|Viette]], 1989
*''[[Glyphodes militaris]]'' [[Eugene Gordon Munroe|Munroe]], 1976
*''[[Glyphodes minimalis]]'' [[George Francis Hampson|Hampson]], 1896
*''[[Glyphodes multilinealis]]'' [[George Hamilton Kenrick|Kenrick]], 1907
*''[[Glyphodes naralis]]'' [[Cajetan Freiherr von Felder|C. Felder]], [[Rudolf Felder|R. Felder]] & [[Alois Friedrich Rogenhofer|Rogenhofer]], 1875
*''[[Glyphodes nigribasalis]]'' [[Aristide Caradja|Caradja]], 1925
*''[[Glyphodes nigricincta]]'' [[George Hamilton Kenrick|Kenrick]], 1912
*''[[Glyphodes nilgirica]]'' [[George Francis Hampson|Hampson]], 1896
*''[[Glyphodes obscura]]'' [[Eugene Gordon Munroe|Munroe]], 1959
*''[[Glyphodes ochripictalis]]'' [[Embrik Strand|Strand]], 1912
*''[[Glyphodes orbiferalis]]'' [[George Francis Hampson|Hampson]], 1896
*''[[Glyphodes pandectalis]]'' [[Pieter Snellen|Snellen]], 1895
*''[[Glyphodes parallelalis]]'' [[Max Gaede|Gaede]], 1917
*''[[Glyphodes paramicalis]]'' [[George Hamilton Kenrick|Kenrick]], 1917
*''[[Glyphodes paucilinealis]]'' [[George Hamilton Kenrick|Kenrick]], 1907
*''[[Glyphodes perelegans]]'' ([[George Francis Hampson|Hampson]], 1899)
*''[[Glyphodes perspicualis]]'' [[George Hamilton Kenrick|Kenrick]], 1907
*''[[Glyphodes phormingopa]]'' ([[Edward Meyrick|Meyrick]], 1934)
*''[[Glyphodes phytonalis]]'' ([[Francis Walker|Walker]], 1859)
*''[[Glyphodes polystrigalis]]'' ([[George Francis Hampson|Hampson]], 1918)
*''[[Glyphodes polyzonalis]]'' [[George Francis Hampson|Hampson]], 1899
*''[[Glyphodes pradolalis]]'' ([[Paul Dognin|Dognin]], 1897)
*''[[Glyphodes praefulgida]]'' [[Eduard Hering|E. Hering]], 1903
*''[[Glyphodes principalis]]'' [[Francis Walker|Walker]], 1866
*''[[Glyphodes prothymalis]]'' [[Charles Swinhoe|Swinhoe]], 1892
*''[[Glyphodes proximalis]]'' [[Pieter Snellen|Snellen]], 1899
*''[[Glyphodes pryeri]]'' [[Arthur Gardiner Butler|Butler]], 1879
*''[[Glyphodes psammocyma]]'' ([[Edward Meyrick|Meyrick]], 1929)
*''[[Glyphodes pseudocaesalis]]'' [[George Hamilton Kenrick|Kenrick]], 1912
*''[[Glyphodes pulverulentalis]]'' [[George Francis Hampson|Hampson]], 1896
*''[[Glyphodes pyloalis]]'' [[Francis Walker|Walker]], 1859
*''[[Glyphodes quadrifascialis]]'' [[George Francis Hampson|Hampson]], 1899
*''[[Glyphodes quadrimaculalis]]'' ([[Otto Bremer|Bremer]] & [[William Grey|Grey]], 1853)
*''[[Glyphodes quadristigmalis]]'' [[George Hamilton Kenrick|Kenrick]], 1907
*''[[Glyphodes rhombalis]]'' [[Pierre Viette|Viette]], 1957
*''[[Glyphodes rioalis]]'' ([[William Schaus|Schaus]], 1920)
*''[[Glyphodes rotundalis]]'' ([[Pieter Snellen|Snellen]], 1901)
*''[[Glyphodes royalis]]'' [[Hubert Marion|Marion]], 1954
*''[[Glyphodes sanguimarginalis]]'' ([[George Francis Hampson|Hampson]], 1899)
*''[[Glyphodes scheffleri]]'' [[Embrik Strand|Strand]], 1912
*''[[Glyphodes sectinotalis]]'' [[George Francis Hampson|Hampson]], 1899
*''[[Glyphodes serenalis]]'' [[Pieter Snellen|Snellen]], 1880
*''[[Glyphodes serosalis]]'' ([[Paul Dognin|Dognin]], 1897)
*''[[Glyphodes sibillalis]]'' [[Francis Walker|Walker]], 1859
*''[[Glyphodes speculifera]]'' [[Herbert Druce|Druce]], 1902
*''[[Glyphodes stictoperalis]]'' ([[George Francis Hampson|Hampson]], 1913)
*''[[Glyphodes stolalis]]'' [[Achille Guenée|Guenée]], 1854
*''[[Glyphodes streptostigma]]'' [[George Francis Hampson|Hampson]], 1899
*''[[Glyphodes strialis]]'' (Wang, 1963)
*''[[Glyphodes subamicalis]]'' [[David Stephen Fletcher|Fletcher]], 1910
*''[[Glyphodes subcrameralis]]'' [[Arnold Pagenstecher|Pagenstecher]], 1900
*''[[Glyphodes summaperta]]'' ([[Harrison Gray Dyar Jr.|Dyar]], 1925)
*''[[Glyphodes sycina]]'' ([[Willie Horace Thomas Tams|Tams]], 1941)
*''[[Glyphodes terealis]]'' [[Francis Walker|Walker]], 1859
*''[[Glyphodes tienmushana]]'' [[Aristide Caradja|Caradja]] & [[Edward Meyrick|Meyrick]], 1935
*''[[Glyphodes tolimalis]]'' ([[William Schaus|Schaus]], 1924)
*''[[Glyphodes toulgoetalis]]'' [[Hubert Marion|Marion]], 1954
*''[[Glyphodes umbria]]'' [[George Francis Hampson|Hampson]], 1899
*''[[Glyphodes uranoptris]]'' ([[Edward Meyrick|Meyrick]], 1929)
*''[[Glyphodes vagilinea]]'' [[George Francis Hampson|Hampson]], 1912
*''[[Glyphodes viettealis]]'' ([[Hubert Marion|Marion]], 1954)
*''[[Glyphodes virginalis]]'' [[Hans Rebel|Rebel]], 1915
*''[[Glyphodes westermani]]'' [[Pieter Snellen|Snellen]], 1877
*''[[Glyphodes xanthomelas]]'' ([[Joseph de Joannis|Joannis]], 1930)
*''[[Glyphodes xanthonota]]'' ([[Edward Meyrick|Meyrick]], 1936)
*''[[Glyphodes xanthostola]]'' [[George Francis Hampson|Hampson]], 1910
*''[[Glyphodes zenkeralis]]'' [[Embrik Strand|Strand]], 1912
}}

==Enkele soorten die niet meer in dit geslacht voorkomen==
*''Glyphodes amicalis'' (Swinhoe, 1904), is gesynonimiseerd met ''[[Glyphodes basifascialis]]'' Hampson, 1899,
*''Glyphodes bakerialis'' Schaus, 1927,  is ondergebracht in het geslacht ''[[Palpita]]'',
*''Glyphodes cadeti'' Guillermet, 1996, is gesynonimiseerd met ''[[Chabulina amphipeda]]'' (Meyrick, 1939),
*''Glyphodes onychinalis'' (Guenée, 1854), is ondergebracht in het geslacht ''[[Chabulina]]''.

{{Appendix|2=
*{{en}}{{Aut|Nuss, M.; et al.}} (2003-2023). [http://globiz.pyraloidea.org/Pages/Reports/TaxonReport.aspx GlobIZ]. Global Information System on Pyraloidea. Geraadpleegd op 6-10-2023.
}}

[[Categorie:Glyphodes| ]]

title: Glyphodes

Superfamilie: Pyraloidea

Familie: Crambidae (Grasmotten)

Onderfamilie: Spilomelinae

Geslachtengroep: Margaroniini

title: Synoniemen


text:
# Saint-Georges-sur-Loire
Saint-Georges-sur-Loire is een gemeente in het Franse departement Maine-et-Loire (regio Pays de la Loire). De plaats maakt deel uit van het arrondissement Angers. Saint-Georges-sur-Loire telde op 1 januari 2022 3.787 inwoners.
- Kerk van Saint-Georges-sur-Loire
- Gemeentehuis

## Geografie
De oppervlakte van Saint-Georges-sur-Loire bedroeg op 1 januari 2022 33,36 vierkante kilometer; de bevolkingsdichtheid was toen 113,5 inwoners per km².

## Demografie
Onderstaande figuur toont het verloop van het inwonertal (bron: INSEE-tellingen).

title: Saint-Georges-sur-Loire

wikitext:
{{Infobox gemeente Frankrijk
| plaatsnaam = Saint-Georges-sur-Loire
| wapen = [[Bestand:CoA_fr_St_Georges_sur_Loire.svg|90px]]
| kaart =
| regio = [[Pays de la Loire]]
| departement = [[Maine-et-Loire]] (49)
| depnr = 49
| arrondissement = [[Arrondissement Angers|Angers]]
| kanton = [[Kanton Chalonnes-sur-Loire|Chalonnes-sur-Loire]]
| jaar = 1999
| inwoners = 3011
| dichtheid = 90,4
| oppervlakte = 33,3
| water =
| latitudeGraden = 47
| latitudeMinuten = 25
| latitudeSeconden = 0
| longitudeGraden = 0
| longitudeMinuten = 46
| longitudeSeconden = 0
| E of W = W
| ol of wl = W.L.
| code = 49283
| postcode = 49170
| netnummer =
| hoogteligging = 11 - 81
| aangrenzende gemeenten =
| burgemeester =
| website =
}}

'''Saint-Georges-sur-Loire''' is een gemeente in het [[Frankrijk|Franse]] departement [[Maine-et-Loire]] (regio [[Pays de la Loire]]). De plaats maakt deel uit van het arrondissement [[Arrondissement Angers|Angers]]. Saint-Georges-sur-Loire telde op {{Inwonertal|soort=datum}} {{Inwonertal}} inwoners.

<gallery>
Saint-Georges-sur-Loire_église.jpg|Kerk van Saint-Georges-sur-Loire
Saint-Georges-sur-Loire_mairie.JPG|Gemeentehuis
</gallery>

==Geografie==
De oppervlakte van Saint-Georges-sur-Loire bedroeg op {{Inwonertal|soort=datum}} {{inwonertal|soort=oppervlakte}}; de [[bevolkingsdichtheid]] was toen {{inwonertal|soort=dichtheid}} inwoners per km².

<!-- {{Detailkaart Franse gemeente|id=49283}} -->
[[Bestand:49283-Saint-Georges-sur-Loire-Sols.png|thumb|left|350px|Kaart van de gemeente met de belangrijkste infrastructuur, bodemgebruik en omliggende gemeenten]]{{Clearleft}}

==Demografie==
Onderstaande figuur toont het verloop van het inwonertal (bron: [[Institut national de la statistique et des études économiques/Definities|INSEE-tellingen]]).<br />
{{Grafiek inwonertal gemeente Frankrijk|id=49283}}
<!-- Bron: Frans bureau voor statistiek. Cijfers inwoneraantal volgens de definitie "population sans doubles comptes" -->

==Externe links==
* {{Link INSEE|id=49283}}

{{Appendix}}
{{Commonscat}}
{{Coor title dms|47|25|0|N|0|46|0|W|type:adm2nd_scale:25000_region:FR}}

[[Categorie:Saint-Georges-sur-Loire| ]]

title: Situering

Regio: Pays de la Loire

Departement: Maine-et-Loire (49)

Arrondissement: Angers

Kanton: Chalonnes-sur-Loire

Coördinaten: 47° 25′ NB, 0° 46′ WL

title: Algemeen

title: Overig

title: Detailkaart

Detailkaart: · Locatie in Frankrijk Maine-et-Loire


text:
# Celestine Raalte
Celestine Raalte (Constantia, 12 november 1948) is een Surinaams dichteres en voordrachtskunstenares.

## Biografie
Raalte werd geboren op de koffieplantage Constantia in het Surinaamse district Commewijne uit een vader die afstamde van voorouders uit Onoribo in het district Para, haar moeder kwam uit een Frans-Guyanese mulattenfamilie met joods bloed. Vanaf haar derde groeide ze op in Abrabroki, een wijk in Paramaribo met veel erven die overwegend bewoond worden door creolen van eenvoudige komaf. In 1968 ging zij naar Nederland en vestigde zich in Utrecht. Zij volgde een cursus klinische psychologie en schrijfworkshops.
In de jaren zeventig sloot Raalte zich aan bij de vrouwengroep van de vereniging Sranan S'ma Abi Wan Oso ('Surinamers hebben een huis'). Daaruit kwam het Surinaams Volkskultureel Assemblee voort, in welker bloemlezing Tide tamara ...: dichten voor het volk (1981) zij publiceerde. Haar werk verscheen verder in de tijdschriften Bro, Black Flash, De Gids, Punt (Punkt) Zeitung ET EP, Sukutaki, Surplus, de Weekkrant Suriname, De Ware Tijd Literair en in de Spiegel van de Surinaamse poëzie. Zij werd een van de bekendste Surinaamse voordrachtskunstenaars en ontwikkelde een vertelprogramma voor de basisscholen.
Raalte is een dichteres zoals Johanna Schouten-Elsenhout dat was: een volksvrouw die, zonder bijzondere scholing, gedachten in zich liet opborrelen en aan het papier toevertrouwde. Raalte getuigde ervan dat zij bij de verschijning van haar debuutbundel in 1989 niet eens wist wat een gedicht was. Haar eerste gedicht schreef zij in 1974, ‘Mama Sranan’. Zij publiceerde vervolgens twee bundels poëzie in het Sranan met Nederlandse vertaling: Akwenda/Streven (1989) en Ma Awitya (1997). Met haar werk beoogt zij een herleving van de nengre kulturu (de negercultuur) en dan in het bijzonder een hernieuwde aandacht voor de positie van de vrouw.
Zij refereert vaak aan de slaventijd, maar maakt ook de brug naar de migrantenervaring. Haar Sranan is een oud, diep Sranan dat door jongeren vaak moeilijk wordt gevonden, maar zij hanteert die taal bewust om de oude taalschat niet verloren te laten gaan. De trots op het negerschap en een direct engagement met de eenvoudige volksmens en ook met het wel en wee van Afrika schragen haar gedichten. Haar eerste bundel ontkwam niet geheel aan de clichés van de protestpoëzie, maar met haar tweede bundel trof zij een eigen toon.
In 1997 schreef Celestine Raalte de eenakter Witte de Witlaan 25 dat draait rond de thematiek van de creoolse vrouw die de mooie beloftes van een man wantrouwt. De zeven scènes in Surinaams-Nederlands afgewisseld met korte frasen in het Sranan bieden minder psychologie dan klucht: pittige conversaties in de bloemrijke taal van het Surinaamse volkstheater.
In 2000 won Raalte, een gedeelde eerste prijs, samen met de Surinaamse dichteres Carry-Ann Tjong Ayong ("De Wasvrouw") met het gedicht 'Black magic woman' de ZaMI-award voor het beste gedicht, een onderscheiding die zij al een jaar eerder had gekregen voor haar modeontwerpen gebaseerd op traditionele Surinaamse klederdrachten. Voor haar inzet voor de Marrons kreeg zij ook in 2002 de Gaanman Gazon Matodja Award.
In 2023 won zij de Trefossa Cultuurprijs.

title: Celestine Raalte

wikitext:
[[Bestand:Raalte Celestine.jpg|thumb|250px|Celestine Raalte]]
'''Celestine Raalte''' ([[Constantia (plantage)|Constantia]], [[12 november]] [[1948]]) is een [[Suriname|Surinaams]] dichteres en voordrachtskunstenares.

==Biografie==

Raalte werd geboren op de [[koffieplantage]] [[Constantia (plantage)|Constantia]] in het Surinaamse district [[Commewijne (district)|Commewijne]] uit een vader die afstamde van voorouders uit [[Onoribo]] in het district [[Para (district)|Para]], haar moeder kwam uit een [[Frans-Guyana|Frans-Guyanese]] mulattenfamilie met [[Joden|joods]] bloed. Vanaf haar derde groeide ze op in [[Abrabroki]], een wijk in Paramaribo met veel erven die overwegend bewoond worden door [[Creolen (Suriname)|creolen]] van eenvoudige komaf. In [[1968]] ging zij naar Nederland en vestigde zich in [[Utrecht (stad)|Utrecht]]. Zij volgde een cursus [[klinische psychologie]] en schrijfworkshops.

In de [[1970-1979|jaren zeventig]] sloot Raalte zich aan bij de vrouwengroep van de vereniging [[Sranan S'ma Abi Wan Oso]] ('Surinamers hebben een huis'). Daaruit kwam het Surinaams Volkskultureel Assemblee voort, in welker bloemlezing ''Tide tamara ...: dichten voor het volk'' (1981) zij publiceerde. Haar werk verscheen verder in de tijdschriften ''Bro'', ''Black Flash'', ''[[De Gids (literatuur)|De Gids]]'', ''Punt (Punkt) Zeitung ET EP'', ''Sukutaki'', ''Surplus'', de ''[[Weekkrant Suriname]]'', ''[[De Ware Tijd|De Ware Tijd Literair]]'' en in de ''Spiegel van de Surinaamse poëzie''. Zij werd een van de bekendste Surinaamse voordrachtskunstenaars en ontwikkelde een vertelprogramma voor de basisscholen.

Raalte is een dichteres zoals [[Johanna Schouten-Elsenhout]] dat was: een volksvrouw die, zonder bijzondere scholing, gedachten in zich liet opborrelen en aan het papier toevertrouwde. Raalte getuigde ervan dat zij bij de verschijning van haar debuutbundel in [[1989]] niet eens wist wat een gedicht was. Haar eerste gedicht schreef zij in [[1974]], ‘Mama Sranan’. Zij publiceerde vervolgens twee bundels poëzie in het [[Sranan]] met Nederlandse vertaling: ''Akwenda/Streven'' (1989) en ''Ma Awitya'' (1997). Met haar werk beoogt zij een herleving van de ''nengre kulturu'' (de negercultuur) en dan in het bijzonder een hernieuwde aandacht voor de positie van de vrouw.

Zij refereert vaak aan de [[slavernij|slaventijd]], maar maakt ook de brug naar de [[menselijke migratie|migrantenervaring]]. Haar Sranan is een oud, diep Sranan dat door jongeren vaak moeilijk wordt gevonden, maar zij hanteert die taal bewust om de oude taalschat niet verloren te laten gaan. De trots op het negerschap en een direct engagement met de eenvoudige volksmens en ook met het wel en wee van Afrika schragen haar gedichten. Haar eerste bundel ontkwam niet geheel aan de clichés van de protestpoëzie, maar met haar tweede bundel trof zij een eigen toon.

In 1997 schreef Celestine Raalte de [[eenakter]] ''Witte de Witlaan 25'' dat draait rond de thematiek van de creoolse vrouw die de mooie beloftes van een man wantrouwt. De zeven scènes in Surinaams-Nederlands afgewisseld met korte frasen in het Sranan bieden minder psychologie dan klucht: pittige conversaties in de bloemrijke taal van het Surinaamse volkstheater.

In 2000 won Raalte, een gedeelde eerste prijs, samen met de Surinaamse dichteres [[Carry-Ann Tjong Ayong]] ("De Wasvrouw") met het gedicht 'Black magic woman' de ZaMI-award voor het beste gedicht, een onderscheiding die zij al een jaar eerder had gekregen voor haar modeontwerpen gebaseerd op traditionele Surinaamse klederdrachten. Voor haar inzet voor de [[Marrons van Suriname|Marrons]] kreeg zij ook in 2002 de [[Gaanman Gazon Matodja Award]].

In 2023 won zij de [[Henri Frans de Ziel Cultuurprijs|Trefossa Cultuurprijs]].<ref>De Ware Tijd, [https://werkgroepcaraibischeletteren.nl/celestine-raalte-ontvangt-trefossa-cultuurprijs/ Celestine Raalte ontvangt Trefossa cultuurprijs], Euritha Tjan A Way, 17 januari 2013</ref>

== Literatuur ==
* Michiel van Kempen: ''Een geschiedenis van de Surinaamse literatuur.'' Breda: De Geus, 2003, deel II, pp. 1126-1130.

== Zie ook ==
*[[Surinaamse literatuur]]

{{Appendix}}
{{Bibliografische informatie}}
{{DEFAULTSORT:Raalte, Celestine}}
[[Categorie:Surinaams dichter]]
[[Categorie:Surinaams toneelschrijver]]
[[Categorie:Surinaams voordrachtskunstenaar]]