text:
# Vilémov (okres Olomouc)
Vilémov (Duits: Willimau) is een Tsjechische gemeente in de regio Olomouc, en maakt deel uit van het district Olomouc. Vilémov telt 462 inwoners.

## Geschiedenis
- 1368 – De eerste schriftelijke vermelding van de gemeente als Wylemow.[1]

## Aanliggende gemeenten
| Aangrenzende gemeenten | Aangrenzende gemeenten | Aangrenzende gemeenten | Aangrenzende gemeenten | Aangrenzende gemeenten |
| ---------------------- | ---------------------- | ---------------------- | ---------------------- | ---------------------- |
| Luká                   |                        | Loučka                 |                        | Bílsko                 |
|                        |                        |                        |                        |                        |
| Bohuslavice            | Senice na Hané         |                        |                        |                        |
|                        |                        |                        |                        |                        |
|                        |                        | Olbramice              |                        |                        |

Babice · Bělkovice-Lašťany · Bílá Lhota · Bílsko · Blatec · Bohuňovice · Bouzov · Bukovany · Bystročice · Bystrovany · Červenka · Charváty · Cholina · Daskabát · Dlouhá Loučka · Dolany · Doloplazy · Domašov nad Bystřicí · Domašov u Šternberka · Drahanovice · Dub nad Moravou · Dubčany · Grygov · Haňovice · Hlásnice · Hlubočky · Hlušovice · Hněvotín · Hnojice · Horka nad Moravou · Horní Loděnice · Hraničné Petrovice · Huzová · Jívová · Komárov · Kozlov · Kožušany-Tážaly · Krčmaň · Křelov-Břuchotín · Liboš · Lipina · Lipinka · Litovel · Loučany · Loučka · Luběnice · Luká · Lutín · Lužice · Majetín · Medlov ·
Měrotín · Město Libavá · Mladeč · Mladějovice · Moravský Beroun · Mrsklesy · Mutkov · Náklo · Náměšť na Hané · Norberčany · Nová Hradečná · Olbramice · Olomouc · Paseka · Pňovice · Přáslavice · Příkazy · Řídeč · Samotišky · Senice na Hané · Senička · Skrbeň · Slatinice · Slavětín · Štarnov · Štěpánov · Šternberk · Strukov · Střeň · Suchonice · Šumvald · Svésedlice · Těšetice · Tovéř · Troubelice · Tršice · Újezd · Uničov · Ústín · Velká Bystřice · Velký Týnec · Velký Újezd · Věrovany · Vilémov · Vojenský újezd Libavá · Želechovice · Žerotín

title: Vilémov (okres Olomouc)

wikitext:
{{Infobox plaats in Tsjechië
| naam = Vilémov
| bestandsnaam vlag = vilemov (OL) vlajka.jpeg
| bestandsnaam wapen = vilemov (OL) znak.jpeg
| bestandsnaam regiovlag = Flag of Olomouc Region.svg
| regio = [[Olomouc (regio)|Olomouc]]
| district = [[Okres Olomouc|Olomouc]]
| jaar=
| inwoneraantal = 454 <small>(1. 1. 2012)</small>
| oppervlakte = 8,55
| lat_deg = 49
| lat_min = 38
| lat_sec = 3
| lon_deg = 16
| lon_min = 59
| lon_sec = 16
| postcode = 783 23
| netnummer=
| burgemeester=
| adres=
| website = [http://www.vilemov-ol.cz www.vilemov-ol.cz]
| diverse =
| image = KostelSv.Kateriny.jpg
| gemeentenummer = 568961
}}
'''Vilémov''' ([[Duits]]: ''Willimau'') is een Tsjechische gemeente in de regio [[Olomouc (regio)|Olomouc]], en maakt deel uit van het district [[Okres Olomouc|Olomouc]]. Vilémov telt 462 inwoners.

== Geschiedenis ==
* [[1368]] – De eerste schriftelijke vermelding van de gemeente als ''Wylemow''.<ref>{{Bronvermelding anderstalige Wikipedia|taal=cs|titel=Vílemov (okres Olomouc)|oldid=15217721|datum=20170918}}</ref>

== Aanliggende gemeenten ==
{{Tabel windroos
| NW = [[Luká]]
| N  = [[Loučka (okres Olomouc)|Loučka]]
| NO = [[Bílsko (okres Olomouc)|Bílsko]]
| W  = [[Bohuslavice (okres Prostějov)|Bohuslavice]]
| O  = [[Senice na Hané]]
| ZW =
| Z  = [[Olbramice (okres Olomouc)|Olbramice]]
| ZO =
}}

{{Navigatie district Olomouc}}
{{Commonscat|Vilémov (Olomouc District)}}
{{Appendix}}
{{Beginnetje|landen & volken|land=Tsjechië|2=2007|3=10|4=06}}

{{DEFAULTSORT:Vilemov (okres Olomouc)}}
[[Categorie:Gemeente in Olomouc (district)]]

title: Situering

Regio (kraj): Olomouc

District (okres): Olomouc

title: Algemeen

title: Overig

title: Foto's

Portaal: Tsjechië


text:
# Ammotrypane galatheae
Ammotrypane galatheae is een borstelworm uit de familie Opheliidae. Het lichaam van de worm bestaat uit een kop, een cilindrisch, gesegmenteerd lichaam en een staartstukje. De kop bestaat uit een prostomium (gedeelte voor de mondopening) en een peristomium (gedeelte rond de mond) en draagt gepaarde aanhangsels (palpen, antennen en cirri).
Ammotrypane galatheae werd in 1956 voor het eerst wetenschappelijk beschreven door Kirkegaard.

wikiname: nlwiki

title: Ammotrypane galatheae

in_language: nl

wikitext:
{{Taxobox
| naam = ''Ammotrypane galatheae''
| titelweergave = cursief
| afbeelding =
| afbeeldingtekst =
| rijk = [[Dieren (biologie)|Animalia]] (Dieren)
| stam = [[Ringwormen|Annelida]] (Ringwormen)
| klasse = [[Borstelwormen|Polychaeta]] (Borstelwormen)
| orde =
| familie = [[Opheliidae]]
| geslacht = ''[[Ammotrypane]]''
| auteur = Kirkegaard
| datum = 1956
| bron =
| haakjes =
| worms = 326297
}}
'''''Ammotrypane galatheae''''' is een [[Borstelwormen|borstelworm]] uit de familie [[Opheliidae]]. Het lichaam van de worm bestaat uit een kop, een cilindrisch, gesegmenteerd lichaam en een staartstukje. De kop bestaat uit een prostomium (gedeelte voor de mondopening) en een peristomium (gedeelte rond de mond) en draagt gepaarde aanhangsels ([[palp (borstelworm)|palpen]], [[antenne (borstelworm)|antennen]] en [[cirrus (borstelworm)|cirri]]).

''Ammotrypane galatheae'' werd in 1956 voor het eerst wetenschappelijk beschreven door Kirkegaard.

{{Appendix|2=
*WoRMS (2010). ''Ammotrypane galatheae'' Kirkegaard, 1956. In: Read, G., Fauchald, K. (Ed) (2010). World Polychaeta database. Gebaseerd op informatie uit het [[World Register of Marine Species]], te vinden op http://www.marinespecies.org/aphia.php?p=taxdetails&id=326297.}}
{{beginnetje|biologie|2011|12|15}}

{{DEFAULTSORT:Ammotrypane galatheae}}
[[Categorie:Opheliidae]]

title: Ammotrypane galatheae

Rijk: Animalia (Dieren)

Stam: Annelida (Ringwormen)

Klasse: Polychaeta (Borstelwormen)

Familie: Opheliidae

Geslacht: Ammotrypane

title: Soort

Portaal: Biologie


text:
# Coenogonium
Coenogonium is een geslacht van korstmossen behorend tot de monotypische familie Coenogoniaceae. De typesoort is Coenogonium linkii. Er zijn meer dan 100 soorten. De meeste soorten leven in de bladeren of groeien op schors, hoewel van een paar bekend is dat ze onder bepaalde omstandigheden op rotsen groeien, en van sommige soorten is de groei beperkt tot termietennesten. Het geslacht werd in 1820 beschreven door de Duitse natuuronderzoeker Christian Gottfried Ehrenberg.
Coenogonium heeft een wereldwijde verspreiding, waarbij de meeste soorten bekend zijn uit tropische gebieden. De meeste soorten groeien in tropische regenwouden in de schaduwrijke ondergroei. Ze groeien meestal op boomstammen, takken, lianen en bladeren.
Beschrijving
Hoewel leden van Coenogonium relatief gemakkelijk te identificeren zijn vanwege de unieke kenmerken, is het determineren van soorten moeilijker vanwege de kleine verschillen tussen de soorten. Het geslacht wordt gekenmerkt door biatorine (zelden zeorine), gele tot oranje of bruine apothecia met een gedeeltelijk amyloïde hymenium (I+ blauw, dan snel vuilgroen en vervolgens roodbruin), dunwandige unitunicate asci en 1-septaat of zelden niet-gesepteerde ascosporen. De fotobiont-component van Coenogonium is een groene alg uit het geslacht Trentepohlia (draadvormig groenwier). De structuur van de Coenogonium thallus wordt grotendeels bepaald door de algenpartner.
Soortgelijke geslachten omvatten Malcolmiella, die voornamelijk verschilt doordat ze amyloïde asci heeft met een verdikte tholus en niet-gesepteerde, meestal langere en bredere ascosporen met een geornamenteerde perispore; Absconditella, dat een chloorococcoïde fotobiont en niet-amyloïde asci heeft; en Cryptodiscus, die Gloeocystis als fotobiont heeft, amyloïde asci met een verdikte top en niet-gesepteerde parafysen.

## Onderzoek
Coenogonium-soorten worden vaak gebruikt in morfologische/anatomische en ecofysiologische studies. Voorbeelden zijn onder meer de groei van de thallus, apotheciale ontwikkeling, fotobiont en resynthese in cultuur en fotosynthese. De draadvormige thalli van Coenogonium dienen als een woonverblijf voor diatomeeën en andere micro-organismen. Johannes Müller Argoviensis gebruikte zelfs zijn foutieve interpretatie van de thallusopbouw van draadvormig Coenogonium om zich te verzetten tegen de theorie van Simon Schwendener over de symbiotische aard van korstmossen.

## Soorten
Volgens Index Fungorum telt het geslacht 112 soorten (peildatum december 2023):
| Soortnaam                                | Auteur(s)                                                 | Publicatiejaar |
| ---------------------------------------- | --------------------------------------------------------- | -------------- |
| Coenogonium aciculatum                   | Lücking & Aptroot                                         | 2006           |
| Coenogonium agonimioides                 | J.P. Halda, S.O. Oh & Hur                                 | 2016           |
| Coenogonium albomarginatum               | Michlig & L.I. Ferraro                                    | 2013           |
| Coenogonium antonianum                   | Lücking, Aptroot & Sipman                                 | 2006           |
| Coenogonium atherospermatis              | Kantvilas, Rivas Plata & Lücking                          | 2018           |
| Coenogonium atroluteum                   | (Vain.) Lücking, Aptroot & Sipman                         | 2006           |
| Coenogonium aurantiacum                  | Merc.-Díaz & Lücking                                      | 2013           |
| Coenogonium australiense                 | Kantvilas & Lücking                                       | 2018           |
| Coenogonium bacilliferum                 | (Malme) Lücking, Aptroot & Sipman                         | 2006           |
| Coenogonium barbatellum                  | Kalb                                                      | 2007           |
| Coenogonium barbatum                     | Lücking, Aptroot & L. Umaña                               | 2006           |
| Coenogonium beaverae                     | Lücking & Diederich                                       | 2017           |
| Coenogonium borinquense                  | Merc.-Díaz & Lücking                                      | 2013           |
| Coenogonium botryosum                    | C. Knight                                                 | 1886           |
| Coenogonium brasiliense                  | L.I. Ferraro & Michlig                                    | 2013           |
| Coenogonium bryophilum                   | Kalb & Aptroot                                            | 2018           |
| Coenogonium byssothallinum               | Aptroot & Lücking                                         | 2006           |
| Coenogonium chloroticum                  | Xavier-Leite, M. Cáceres & Aptroot                        | 2013           |
| Coenogonium ciliatum                     | Kalb & Lücking                                            | 2000           |
| Coenogonium confervoides                 | Nyl.                                                      | 1858           |
| Coenogonium convexum                     | J. Kalb & Kalb                                            | 2016           |
| Coenogonium coppinsii                    | Aptroot & M. Cáceres                                      | 2014           |
| Coenogonium coralloideum                 | Kalb                                                      | 2007           |
| Coenogonium coronatum                    | G. Neuwirth & Stock.-Wörg.                                | 2014           |
| Coenogonium curvulum                     | Zahlbr.                                                   | 1928           |
| Coenogonium dattatreyense                | Shravan Kumar & Y.L. Krishnam.                            | 2015           |
| Coenogonium davidii                      | Kalb                                                      | 2007           |
| Coenogonium degeneri                     | (Kalb & Vězda) Kalb & Lücking                             | 2006           |
| Coenogonium dilucidum                    | (Kremp.) Kalb & Lücking                                   | 2000           |
| Coenogonium dimorphicum                  | Merc.-Díaz & Lücking                                      | 2013           |
| Coenogonium disciforme                   | Papong, Boonpr. & Lücking                                 | 2007           |
| Coenogonium eximium                      | (Nyl.) Kalb & Lücking                                     | 2006           |
| Coenogonium fallaciosum                  | (Müll. Arg.) Kalb & Lücking                               | 2000           |
| Coenogonium flammeum                     | L.I. Ferraro, Michlig & Lücking                           | 2011           |
| Coenogonium flavicans                    | (Vězda & Farkas) Kalb & Lücking                           | 2000           |
| Coenogonium flavovirens                  | L.I. Ferraro & Michlig                                    | 2013           |
| Coenogonium flavoviride                  | M. Cáceres & Lücking                                      | 2000           |
| Coenogonium flavum                       | (Malcolm & Vězda) Malcolm                                 | 2004           |
| Coenogonium frederici                    | (Kalb) Kalb & Lücking                                     | 2006           |
| Coenogonium fruticulosum                 | L. Ludw.                                                  | 2014           |
| Coenogonium fuscescens                   | (Vězda & Malcolm) Malcolm                                 | 2004           |
| Coenogonium geralense                    | (Henn.) Lücking                                           | 2008           |
| Coenogonium hainanense                   | X.H. Wu & Z.F. Jia                                        | 2019           |
| Coenogonium hypophyllum                  | (Vězda) Kalb & Lücking                                    | 2000           |
| Coenogonium implexum                     | Nyl.                                                      | 1862           |
| Coenogonium interplexum                  | Nyl.                                                      | 1862           |
| Coenogonium interpositum                 | Nyl.                                                      | 1862           |
| Coenogonium isidiatum                    | (G. Thor & Vězda) Lücking, Aptroot & Sipman               | 2006           |
| Coenogonium isidiiferum                  | (Lücking) Lücking                                         | 2001           |
| Coenogonium isidiigerum                  | (Vězda & Osorio) Lücking, Aptroot & Sipman                | 2006           |
| Coenogonium isidiosum                    | (Breuss) Rivas Plata, Lücking, L. Umaña & Chaves          | 2006           |
| Coenogonium kalbii                       | Aptroot, Lücking & L. Umaña                               | 2006           |
| Coenogonium kawanae                      | (H. Harada & Vězda) H. Harada & Lumbsch                   | 2004           |
| Coenogonium kiggaense                    | Shravan Kumar & Y.L. Krishnam.                            | 2015           |
| Coenogonium labyrinthicum                | Lücking & Kalb                                            | 2001           |
| Coenogonium linkii                       | Ehrenb.                                                   | 1820           |
| Coenogonium lisowskii                    | (Vězda) Lücking                                           | 2001           |
| Coenogonium lueckingii                   | Y. Joshi, Gagarina, J.P. Halda & Hur                      | 2015           |
| Coenogonium luteocitrinum                | Rivas Plata, Lücking & L. Umaña                           | 2006           |
| Coenogonium luteolum                     | (Kalb) Kalb & Lücking                                     | 2006           |
| Coenogonium lutescens                    | (Vězda & Malcolm) Malcolm                                 | 2004           |
| Coenogonium luteum                       | (Dicks.) Kalb & Lücking                                   | 2000           |
| Coenogonium magdalenae                   | Rivas Plata, Lücking & Lizano                             | 2006           |
| Coenogonium maritimum                    | Seavey & J. Seavey                                        | 2017           |
| Coenogonium minidenticulatum             | Aptroot & M. Cáceres                                      | 2016           |
| Coenogonium minimum                      | (Müll. Arg.) Lücking                                      | 2008           |
| Coenogonium minutissimum                 | Kalb                                                      | 2007           |
| Coenogonium moniliforme                  | Tuck.                                                     | 1862           |
| Coenogonium nepalense                    | (G. Thor & Vězda) Lücking, Aptroot & Sipman               | 2006           |
| Coenogonium perminutum                   | (Malme) Lücking, Aptroot & Sipman                         | 2006           |
| Coenogonium persistens                   | (Malme) Lücking, Aptroot & Sipman                         | 2006           |
| Coenogonium pertenue                     | (Stirt.) Kalb & Lücking                                   | 2006           |
| Coenogonium piliferum                    | (Vězda) Kalb & Lücking                                    | 2000           |
| Coenogonium pineti (Valse knoopjeskorst) | (Ach.) Lücking & Lumbsch                                  | 2004           |
| Coenogonium platysporum                  | Kalb                                                      | 2007           |
| Coenogonium pocsii                       | (Vězda & Farkas) Lücking, Aptroot & Sipman                | 2006           |
| Coenogonium portoricense                 | Merc.-Díaz & Lücking                                      | 2013           |
| Coenogonium pulchrum                     | (Müll. Arg.) Kalb                                         | 2001           |
| Coenogonium pusillum                     | (Mont.) Lücking, Aptroot & Sipman                         | 2006           |
| Coenogonium pyrophthalmum                | (Mont.) Lücking, Aptroot & Sipman                         | 2006           |
| Coenogonium queenslandicum               | (Kalb & Vězda) Lücking                                    | 2001           |
| Coenogonium riparium                     | (Vain.) Kalb                                              | 2007           |
| Coenogonium roumeguerianum               | (Müll. Arg.) Kalb                                         | 2001           |
| Coenogonium rubrofuscum                  | (Vězda & Malcolm) Malcolm                                 | 2005           |
| Coenogonium saepincola                   | Aptroot, Sipman & Lücking                                 | 2006           |
| Coenogonium seychellense                 | Farkas                                                    | 2014           |
| Coenogonium siquirrense                  | (Lücking) Lücking                                         | 2008           |
| Coenogonium stenosporum                  | (Malme) Lücking, Aptroot & Sipman                         | 2006           |
| Coenogonium stramineum                   | (Aptroot & Seaward) Lücking, Aptroot & Sipman             | 2006           |
| Coenogonium strigosum                    | Rivas Plata, Lücking & Chaves                             | 2006           |
| Coenogonium subborinquense               | J. Kalb & Kalb                                            | 2016           |
| Coenogonium subdentatum                  | (Vězda & G. Thor) Rivas Plata, Lücking, L. Umaña & Chaves | 2006           |
| Coenogonium subdilucidum                 | Farkas & Vězda                                            | 2014           |
| Coenogonium subdilutum                   | (Malme) Kalb                                              | 2001           |
| Coenogonium subfallaciosum               | (Vězda & Farkas) Lücking, Aptroot & Sipman                | 2006           |
| Coenogonium subluteum                    | (Rehm) Kalb & Lücking                                     | 2000           |
| Coenogonium subsquamosum                 | (Aptroot & Seaward) Lücking, Aptroot & Sipman             | 2006           |
| Coenogonium subzonatum                   | (Lücking) Lücking & Kalb                                  | 2001           |
| Coenogonium tanzanicum                   | (Vězda & Farkas) Lücking & Kalb                           | 2002           |
| Coenogonium tavaresianum                 | (Vězda) Lücking, Aptroot & Sipman                         | 2006           |
| Coenogonium theae                        | (Räsänen) Gagarina                                        | 2015           |
| Coenogonium upretianum                   | M. Cáceres & Aptroot                                      | 2018           |
| Coenogonium urceolatum                   | Kantvilas, Rivas Plata & Lücking                          | 2018           |
| Coenogonium usambarense                  | (Vězda & Farkas) Lücking & Kalb                           | 2001           |
| Coenogonium velutinellum                 | Lücking, N. Marín & Álvaro                                | 2023           |
| Coenogonium verrucimarginatum            | J. Kalb & Kalb                                            | 2016           |
| Coenogonium verrucosum                   | Michlig & L.I. Ferraro                                    | 2013           |
| Coenogonium vezdanum                     | (Lücking) Lücking                                         | 2008           |
| Coenogonium weberi                       | (Vězda) Lücking, Aptroot & Sipman                         | 2006           |
| Coenogonium wernerhuberi                 | Breuss & G. Neuwirth                                      | 2012           |
| Coenogonium wrightii                     | (Vězda) H. Harada & Lumbsch                               | 2004           |
| Coenogonium zonatum                      | (Müll. Arg.) Kalb & Lücking                               | 2000           |

title: Coenogonium

wikitext:
{{Taxobox schimmel
| afbeelding = Coenogonium linkii - Flickr - Dick Culbert.jpg
| stam = [[Ascomycota]] (Zakjeszwammen)
| klasse = [[Lecanoromycetes]]
| onderklasse = [[Ostropomycetidae]]
| orde = [[Ostropales]]
| familie = [[Coenogoniaceae]]
| taxon=[[Geslacht (biologie)|Geslacht]]
| w-naam = ''Coenogonium''
| auteur = [[Christian Gottfried Ehrenberg|Ehrenb.]]
| datum = 1820
}}
'''''Coenogonium''''' is een [[geslacht (biologie)|geslacht]] van [[korstmos]]sen behorend tot de [[monotypisch]]e familie [[Coenogoniaceae]]. De [[typesoort]] is ''[[Coenogonium linkii]]''. Er zijn meer dan 100 soorten. De meeste soorten leven in de [[blad|bladeren]] of groeien op schors, hoewel van een paar bekend is dat ze onder bepaalde omstandigheden op rotsen groeien, en van sommige soorten is de groei beperkt tot termietennesten. Het geslacht werd in 1820 beschreven door de Duitse natuuronderzoeker [[Christian Gottfried Ehrenberg]].

''Coenogonium'' heeft een wereldwijde verspreiding, waarbij de meeste soorten bekend zijn uit tropische gebieden. De meeste soorten groeien in tropische regenwouden in de schaduwrijke ondergroei. Ze groeien meestal op boomstammen, takken, lianen en bladeren.

Beschrijving
Hoewel leden van ''Coenogonium'' relatief gemakkelijk te identificeren zijn vanwege de unieke kenmerken, is het determineren van soorten moeilijker vanwege de kleine verschillen tussen de soorten. Het geslacht wordt gekenmerkt door [[biatorine]] (zelden zeorine), gele tot oranje of bruine [[apothecia]] met een gedeeltelijk [[amyloïde]] [[hymenium]] (I+ blauw, dan snel vuilgroen en vervolgens roodbruin), dunwandige unitunicate [[sporenzakje|asci]] en 1-[[septum (schimmel)|septaat]] of zelden niet-gesepteerde [[ascospore]]n. De [[fotobiont]]-component van ''Coenogonium'' is een groene [[algen|alg]] uit het geslacht ''[[Trentepohlia (alg)|Trentepohlia]]'' (draadvormig groenwier).<ref>[https://natuurtijdschriften.nl/pub/491965/DLN0421932037.pdf De Levende Natuur (1 november 1937)]</ref> De structuur van de ''Coenogonium'' [[thallus]] wordt grotendeels bepaald door de algenpartner.

Soortgelijke geslachten omvatten ''[[Malcolmiella]]'', die voornamelijk verschilt doordat ze amyloïde asci heeft met een verdikte tholus en niet-gesepteerde, meestal langere en bredere ascosporen met een geornamenteerde perispore; ''[[Absconditella]]'', dat een chloorococcoïde fotobiont en niet-amyloïde asci heeft; en ''[[Cryptodiscus]]'', die ''[[Gloeocystis]]'' als fotobiont heeft, amyloïde asci met een verdikte top en niet-gesepteerde [[parafyse]]n.

== Onderzoek ==
''Coenogonium''-soorten worden vaak gebruikt in morfologische/anatomische en ecofysiologische studies. Voorbeelden zijn onder meer de groei van de thallus, apotheciale ontwikkeling, fotobiont en resynthese in cultuur en fotosynthese. De draadvormige thalli van ''Coenogonium'' dienen als een woonverblijf voor [[diatomeeën]] en andere [[micro-organisme]]n. [[Johannes Müller Argoviensis]] gebruikte zelfs zijn foutieve interpretatie van de thallusopbouw van draadvormig ''Coenogonium'' om zich te verzetten tegen de theorie van [[Simon Schwendener]] over de symbiotische aard van korstmossen.

== Soorten ==
Volgens [[Index Fungorum]] telt het geslacht 112 soorten (peildatum december 2023):
{| class="wikitable sortable"
! Soortnaam !! Auteur(s) !! Publicatiejaar
|-
| ''[[Coenogonium aciculatum]]'' ||  Lücking & Aptroot || 2006
|-
| ''[[Coenogonium agonimioides]]'' ||  J.P. Halda, S.O. Oh & Hur || 2016
|-
| ''[[Coenogonium albomarginatum]]'' ||  Michlig & L.I. Ferraro || 2013
|-
| ''[[Coenogonium antonianum]]'' ||  Lücking, Aptroot & Sipman || 2006
|-
| ''[[Coenogonium atherospermatis]]'' ||  Kantvilas, Rivas Plata & Lücking || 2018
|-
| ''[[Coenogonium atroluteum]]'' ||  (Vain.) Lücking, Aptroot & Sipman || 2006
|-
| ''[[Coenogonium aurantiacum]]'' ||  Merc.-Díaz & Lücking || 2013
|-
| ''[[Coenogonium australiense]]'' ||  Kantvilas & Lücking || 2018
|-
| ''[[Coenogonium bacilliferum]]'' ||  (Malme) Lücking, Aptroot & Sipman || 2006
|-
| ''[[Coenogonium barbatellum]]'' ||  Kalb || 2007
|-
| ''[[Coenogonium barbatum]]'' ||  Lücking, Aptroot & L. Umaña || 2006
|-
| ''[[Coenogonium beaverae]]'' ||  Lücking & Diederich || 2017
|-
| ''[[Coenogonium borinquense]]'' ||  Merc.-Díaz & Lücking || 2013
|-
| ''[[Coenogonium botryosum]]'' ||  C. Knight || 1886
|-
| ''[[Coenogonium brasiliense]]'' ||  L.I. Ferraro & Michlig || 2013
|-
| ''[[Coenogonium bryophilum]]'' ||  Kalb & Aptroot || 2018
|-
| ''[[Coenogonium byssothallinum]]'' ||  Aptroot & Lücking || 2006
|-
| ''[[Coenogonium chloroticum]]'' ||  Xavier-Leite, M. Cáceres & Aptroot || 2013
|-
| ''[[Coenogonium ciliatum]]'' ||  Kalb & Lücking || 2000
|-
| ''[[Coenogonium confervoides]]'' ||  Nyl. || 1858
|-
| ''[[Coenogonium convexum]]'' ||  J. Kalb & Kalb || 2016
|-
| ''[[Coenogonium coppinsii]]'' ||  Aptroot & M. Cáceres || 2014
|-
| ''[[Coenogonium coralloideum]]'' ||  Kalb || 2007
|-
| ''[[Coenogonium coronatum]]'' ||  G. Neuwirth & Stock.-Wörg. || 2014
|-
| ''[[Coenogonium curvulum]]'' ||  Zahlbr. || 1928
|-
| ''[[Coenogonium dattatreyense]]'' ||  Shravan Kumar & Y.L. Krishnam. || 2015
|-
| ''[[Coenogonium davidii]]'' ||  Kalb || 2007
|-
| ''[[Coenogonium degeneri]]'' ||  (Kalb & Vězda) Kalb & Lücking || 2006
|-
| ''[[Coenogonium dilucidum]]'' ||  (Kremp.) Kalb & Lücking || 2000
|-
| ''[[Coenogonium dimorphicum]]'' ||  Merc.-Díaz & Lücking || 2013
|-
| ''[[Coenogonium disciforme]]'' ||  Papong, Boonpr. & Lücking || 2007
|-
| ''[[Coenogonium eximium]]'' ||  (Nyl.) Kalb & Lücking || 2006
|-
| ''[[Coenogonium fallaciosum]]'' ||  (Müll. Arg.) Kalb & Lücking || 2000
|-
| ''[[Coenogonium flammeum]]'' ||  L.I. Ferraro, Michlig & Lücking || 2011
|-
| ''[[Coenogonium flavicans]]'' ||  (Vězda & Farkas) Kalb & Lücking || 2000
|-
| ''[[Coenogonium flavovirens]]'' ||  L.I. Ferraro & Michlig || 2013
|-
| ''[[Coenogonium flavoviride]]'' ||  M. Cáceres & Lücking || 2000
|-
| ''[[Coenogonium flavum]]'' ||  (Malcolm & Vězda) Malcolm || 2004
|-
| ''[[Coenogonium frederici]]'' ||  (Kalb) Kalb & Lücking || 2006
|-
| ''[[Coenogonium fruticulosum]]'' ||  L. Ludw. || 2014
|-
| ''[[Coenogonium fuscescens]]'' ||  (Vězda & Malcolm) Malcolm || 2004
|-
| ''[[Coenogonium geralense]]'' ||  (Henn.) Lücking || 2008
|-
| ''[[Coenogonium hainanense]]'' ||  X.H. Wu & Z.F. Jia || 2019
|-
| ''[[Coenogonium hypophyllum]]'' ||  (Vězda) Kalb & Lücking || 2000
|-
| ''[[Coenogonium implexum]]'' ||  Nyl. || 1862
|-
| ''[[Coenogonium interplexum]]'' ||  Nyl. || 1862
|-
| ''[[Coenogonium interpositum]]'' ||  Nyl. || 1862
|-
| ''[[Coenogonium isidiatum]]'' ||  (G. Thor & Vězda) Lücking, Aptroot & Sipman || 2006
|-
| ''[[Coenogonium isidiiferum]]'' ||  (Lücking) Lücking || 2001
|-
| ''[[Coenogonium isidiigerum]]'' ||  (Vězda & Osorio) Lücking, Aptroot & Sipman || 2006
|-
| ''[[Coenogonium isidiosum]]'' ||  (Breuss) Rivas Plata, Lücking, L. Umaña & Chaves || 2006
|-
| ''[[Coenogonium kalbii]]'' ||  Aptroot, Lücking & L. Umaña || 2006
|-
| ''[[Coenogonium kawanae]]'' ||  (H. Harada & Vězda) H. Harada & Lumbsch || 2004
|-
| ''[[Coenogonium kiggaense]]'' ||  Shravan Kumar & Y.L. Krishnam. || 2015
|-
| ''[[Coenogonium labyrinthicum]]'' ||  Lücking & Kalb || 2001
|-
| ''[[Coenogonium linkii]]'' ||  Ehrenb. || 1820
|-
| ''[[Coenogonium lisowskii]]'' ||  (Vězda) Lücking || 2001
|-
| ''[[Coenogonium lueckingii]]'' ||  Y. Joshi, Gagarina, J.P. Halda & Hur || 2015
|-
| ''[[Coenogonium luteocitrinum]]'' ||  Rivas Plata, Lücking & L. Umaña || 2006
|-
| ''[[Coenogonium luteolum]]'' ||  (Kalb) Kalb & Lücking || 2006
|-
| ''[[Coenogonium lutescens]]'' ||  (Vězda & Malcolm) Malcolm || 2004
|-
| ''[[Coenogonium luteum]]'' ||  (Dicks.) Kalb & Lücking || 2000
|-
| ''[[Coenogonium magdalenae]]'' ||  Rivas Plata, Lücking & Lizano || 2006
|-
| ''[[Coenogonium maritimum]]'' ||  Seavey & J. Seavey || 2017
|-
| ''[[Coenogonium minidenticulatum]]'' ||  Aptroot & M. Cáceres || 2016
|-
| ''[[Coenogonium minimum]]'' ||  (Müll. Arg.) Lücking || 2008
|-
| ''[[Coenogonium minutissimum]]'' ||  Kalb || 2007
|-
| ''[[Coenogonium moniliforme]]'' ||  Tuck. || 1862
|-
| ''[[Coenogonium nepalense]]'' ||  (G. Thor & Vězda) Lücking, Aptroot & Sipman || 2006
|-
| ''[[Coenogonium perminutum]]'' ||  (Malme) Lücking, Aptroot & Sipman || 2006
|-
| ''[[Coenogonium persistens]]'' ||  (Malme) Lücking, Aptroot & Sipman || 2006
|-
| ''[[Coenogonium pertenue]]'' ||  (Stirt.) Kalb & Lücking || 2006
|-
| ''[[Coenogonium piliferum]]'' ||  (Vězda) Kalb & Lücking || 2000
|-
| ''[[Coenogonium pineti]]'' ([[Valse knoopjeskorst]]) ||  (Ach.) Lücking & Lumbsch || 2004
|-
| ''[[Coenogonium platysporum]]'' ||  Kalb || 2007
|-
| ''[[Coenogonium pocsii]]'' ||  (Vězda & Farkas) Lücking, Aptroot & Sipman || 2006
|-
| ''[[Coenogonium portoricense]]'' ||  Merc.-Díaz & Lücking || 2013
|-
| ''[[Coenogonium pulchrum]]'' ||  (Müll. Arg.) Kalb || 2001
|-
| ''[[Coenogonium pusillum]]'' ||  (Mont.) Lücking, Aptroot & Sipman || 2006
|-
| ''[[Coenogonium pyrophthalmum]]'' ||  (Mont.) Lücking, Aptroot & Sipman || 2006
|-
| ''[[Coenogonium queenslandicum]]'' ||  (Kalb & Vězda) Lücking || 2001
|-
| ''[[Coenogonium riparium]]'' ||  (Vain.) Kalb || 2007
|-
| ''[[Coenogonium roumeguerianum]]'' ||  (Müll. Arg.) Kalb || 2001
|-
| ''[[Coenogonium rubrofuscum]]'' ||  (Vězda & Malcolm) Malcolm || 2005
|-
| ''[[Coenogonium saepincola]]'' ||  Aptroot, Sipman & Lücking || 2006
|-
| ''[[Coenogonium seychellense]]'' ||  Farkas || 2014
|-
| ''[[Coenogonium siquirrense]]'' ||  (Lücking) Lücking || 2008
|-
| ''[[Coenogonium stenosporum]]'' ||  (Malme) Lücking, Aptroot & Sipman || 2006
|-
| ''[[Coenogonium stramineum]]'' ||  (Aptroot & Seaward) Lücking, Aptroot & Sipman || 2006
|-
| ''[[Coenogonium strigosum]]'' ||  Rivas Plata, Lücking & Chaves || 2006
|-
| ''[[Coenogonium subborinquense]]'' ||  J. Kalb & Kalb || 2016
|-
| ''[[Coenogonium subdentatum]]'' ||  (Vězda & G. Thor) Rivas Plata, Lücking, L. Umaña & Chaves || 2006
|-
| ''[[Coenogonium subdilucidum]]'' ||  Farkas & Vězda || 2014
|-
| ''[[Coenogonium subdilutum]]'' ||  (Malme) Kalb || 2001
|-
| ''[[Coenogonium subfallaciosum]]'' ||  (Vězda & Farkas) Lücking, Aptroot & Sipman || 2006
|-
| ''[[Coenogonium subluteum]]'' ||  (Rehm) Kalb & Lücking || 2000
|-
| ''[[Coenogonium subsquamosum]]'' ||  (Aptroot & Seaward) Lücking, Aptroot & Sipman || 2006
|-
| ''[[Coenogonium subzonatum]]'' ||  (Lücking) Lücking & Kalb || 2001
|-
| ''[[Coenogonium tanzanicum]]'' ||  (Vězda & Farkas) Lücking & Kalb || 2002
|-
| ''[[Coenogonium tavaresianum]]'' ||  (Vězda) Lücking, Aptroot & Sipman || 2006
|-
| ''[[Coenogonium theae]]'' ||  (Räsänen) Gagarina || 2015
|-
| ''[[Coenogonium upretianum]]'' ||  M. Cáceres & Aptroot || 2018
|-
| ''[[Coenogonium urceolatum]]'' ||  Kantvilas, Rivas Plata & Lücking || 2018
|-
| ''[[Coenogonium usambarense]]'' ||  (Vězda & Farkas) Lücking & Kalb || 2001
|-
| ''[[Coenogonium velutinellum]]'' ||  Lücking, N. Marín & Álvaro || 2023
|-
| ''[[Coenogonium verrucimarginatum]]'' ||  J. Kalb & Kalb || 2016
|-
| ''[[Coenogonium verrucosum]]'' ||  Michlig & L.I. Ferraro || 2013
|-
| ''[[Coenogonium vezdanum]]'' ||  (Lücking) Lücking || 2008
|-
| ''[[Coenogonium weberi]]'' ||  (Vězda) Lücking, Aptroot & Sipman || 2006
|-
| ''[[Coenogonium wernerhuberi]]'' ||  Breuss & G. Neuwirth || 2012
|-
| ''[[Coenogonium wrightii]]'' ||  (Vězda) H. Harada & Lumbsch || 2004
|-
| ''[[Coenogonium zonatum]]'' ||  (Müll. Arg.) Kalb & Lücking || 2000
|}

{{appendix|2=
* {{en}} [http://indexfungorum.org/Names/NamesRecord.asp?RecordID=1168 Index Fungorum]
----
{{references}}
}}
{{cursief}}

[[Categorie:Schimmelgeslacht]]
[[Categorie:Coenogoniaceae]]

title: Coenogonium

Rijk: Fungi (Schimmels)

Stam: Ascomycota (Zakjeszwammen)

Klasse: Lecanoromycetes

Onderklasse: Ostropomycetidae

Orde: Ostropales

Familie: Coenogoniaceae

title: Geslacht

Portaal: Biologie · Schimmels


text:
# Buchema
Buchema is een geslacht van weekdieren uit de klasse van de Gastropoda (slakken).

## Soorten
- Buchema bellula (E. A. Smith, 1882)
- Buchema dichroma Kilburn, 1988
- Buchema granulosa (Sowerby I, 1834)
- Buchema hadromeres (Melvill, 1927)
- Buchema interpleura (Dall & Simpson, 1901)
- Buchema interstrigata (E. A. Smith, 1882)
- Buchema liella (Corea, 1934)
- Buchema melanacme (E. A. Smith, 1882)
- Buchema nigra Fallon, 2010
- Buchema primula (Melvill, 1923)
- Buchema shearmani Morassi & Bonfitto, 2013
- Buchema tainoa (Corea, 1934)

title: Buchema

wikitext:
{{Taxobox
| titelweergave = cursief
| naam = ''Buchema''
| afbeelding = Buchema primula 001.jpg
| afbeeldingtekst = Buchema primula
| rijk = [[Dieren (biologie)|Animalia]] (Dieren)
| stam = [[Weekdieren|Mollusca]] (Weekdieren)
| klasse = [[Slakken|Gastropoda]] (Slakken)
| onderklasse = [[Caenogastropoda]]
| orde = [[Neogastropoda]]
| superfamilie = [[Conoidea]]
| familie = [[Horaiclavidae]]
| taxon = [[geslacht (biologie)|Geslacht]]
| w-naam = ''Buchema''
| auteur = Corea
| datum = 1934
| commons =
| species =
| worms = 432419
}}
'''''Buchema''''' is een [[geslacht (biologie)|geslacht]] van [[weekdieren]] uit de [[klasse (biologie)|klasse]] van de [[Slakken|Gastropoda]] (slakken).

== Soorten ==
* ''[[Buchema bellula]]'' (E. A. Smith, 1882)
* ''[[Buchema dichroma]]'' Kilburn, 1988
* ''[[Buchema granulosa]]'' (Sowerby I, 1834)
* ''[[Buchema hadromeres]]'' (Melvill, 1927)
* ''[[Buchema interpleura]]'' (Dall & Simpson, 1901)
* ''[[Buchema interstrigata]]'' (E. A. Smith, 1882)
* ''[[Buchema liella]]'' (Corea, 1934)
* ''[[Buchema melanacme]]'' (E. A. Smith, 1882)
* ''[[Buchema nigra]]'' Fallon, 2010
* ''[[Buchema primula]]'' (Melvill, 1923)
* ''[[Buchema shearmani]]'' Morassi & Bonfitto, 2013
* ''[[Buchema tainoa]]'' (Corea, 1934)

[[Categorie:Horaiclavidae]]

title: Buchema

Stam: Mollusca (Weekdieren)

Klasse: Gastropoda (Slakken)

Onderklasse: Caenogastropoda

Orde: Neogastropoda

Superfamilie: Conoidea

Familie: Horaiclavidae

title: Geslacht


text:
# Pasimachus sexualis
Pasimachus sexualis is een keversoort uit de familie van de loopkevers (Carabidae). De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1950 door Banninger.

title: Pasimachus sexualis

wikitext:
{{Taxobox insect
| titelweergave = cursief
| naam = ''Pasimachus sexualis''
| afbeelding =
| afbeeldingtekst =
| orde = [[Kevers|Coleoptera]] (Kevers)
| familie = [[Loopkevers|Carabidae]] (Loopkevers)
| onderfamilie = [[Scaritinae]]
| geslacht = ''[[Pasimachus]]''
| w-naam = ''Pasimachus sexualis''
| auteur = Banninger
| datum = 1950
| haakjes =
| species =
| commons =
}}
'''''Pasimachus sexualis''''' is een [[kevers|kever]]soort uit de familie van de [[Loopkevers|loopkevers (Carabidae)]].<ref>Anichtchenko A. et al., (editors): [https://carabidae.org/search?rank=0&text=Pasimachus+sexualis Carabidae of the World] (bezocht: 20 tot 28 maart 2013)</ref> De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1950 door Banninger.

{{Appendix}}
{{beginnetje|biologie|2013|03|29}}

[[Categorie:Pasimachus|sexualis]]

title: Pasimachus sexualis

Stam: Arthropoda (Geleedpotigen)

Klasse: Insecta (Insecten)

Orde: Coleoptera (Kevers)

Familie: Carabidae (Loopkevers)

Onderfamilie: Scaritinae

Geslacht: Pasimachus

title: Soort

Portaal: Biologie · Insecten


text:
# Wacht! Wacht!
Wacht! Wacht! is het achtste deel uit de Schijfwereld serie van de Britse schrijver Terry Pratchett.
Het is het eerste deel over de nachtwacht van de stad Ankh-Meurbork, die onder leiding staat van kapitein Douwe Flinx (Engels: Samuel Vimes). In het begin van het verhaal heeft de nachtwacht nog maar drie leden, heeft de wacht geen enkel gezag en wordt er al over gedacht om de wacht maar op te heffen. De komst van de "dwerg" Biet als nieuwkomer in de wacht en de hieronder beschreven gebeurtenissen zorgen ervoor dat de bevolking van de stad weer respect voor de wacht krijgt. In de volgende delen zal de wacht dan ook steeds verder worden uitgebreid.

## Samenvatting
De Oppergrootmeester van de Verhelderde Mannenbroeders van de Ebben Nacht (Supreme Grand Master of the Unique and Supreme Lodge of the Elucidated Brethren of the Ebon Night) heeft een plan uitgedacht om de macht in Ankh-Meurbork over te nemen: hij wil een draak oproepen om de stad te terroriseren, waarna een "koning" de stad zal redden door de draak te laten verdwijnen. Die koning staat al klaar en is een stroman van de Oppergrootmeester.
Ondertussen heeft de nachtwacht er een nieuwe rekruut bij: de door de dwergenkoning geadopteerde Biet Yzergitersen (Carrot Ironfoundersson), die met zijn een meter tachtig wat groot is geworden voor de dwergenwoningen. Hij arresteert meteen de president van het Dievengilde, waardoor kapitein Flinx bij de secretaris van de Patriciër verantwoording moet komen afleggen. Langzaam keert bij Flinx het gevoel terug dat de wacht er is om de orde te handhaven, niet om onraad uit de weg te gaan.
Met de hulp van het uit de bibliotheek van de Gesloten Universiteit (Unseen University) gestolen boek Het Oproepen van Draken heeft de Verhelderde Mannenbroeders van de Ebben Nacht een heuse "Draco Nobilis" of edeldraak opgeroepen. De bibliothecaris, die jaren geleden door een toverongeluk veranderde in een orang-oetan, wil het boek terug en biedt zijn hulp aan de wacht aan: hij wordt tot hulpwachter benoemd. De Patriciër, Heer Ottopedi (Lord Vetinari), wil niet dat de wacht dit onderzoekt, maar kapitein Flinx denkt daar anders over. Tijdens zijn onderzoek komt hij in contact met freule Sibilla Ramkin, die moerasdraakjes (Draco Vulgaris) fokt. Nadat hij haar moerasdraakjes heeft gered van een anti-draken meute, geeft ze hem het draakje Braverd Bingel Vederstien cadeau.
Ondertussen is het plan van de Oppergrootmeester gelukt: de "koning" heeft de draak verslagen en de Patriciër is in de gevangenis gegooid. De grootmeester blijkt Lupijn Neens (Lupine Wonse), de secretaris van Heer Ottopedi te zijn. Maar dan keert de draak terug en blijkt dat hij niet meer onder controle te houden is: wapens en toverkracht halen niets uit tegen de edeldraak. De draak installeert zichzelf als koning van de stad en eist het goud en de kostbaarheden van de stad. Verder wil hij elke maand een maagdelijke, aristocratische dochter van de stad te eten krijgen. De stadsbewoners geven toe en het eerste offer zal de freule Sibil Ramkin zijn.
Douwe Flinx wordt in de cel waarin ook de Patriciër verblijft gegooid. Hij wordt gered door de bibliothecaris van de Gesloten Universiteit. Braverd Bingel Vederstien het moerasdraakje heeft al een hele tijd van alles en nog wat gegeten om genoeg kracht op te bouwen: nu daagt hij de edeldraak uit. Na een luchtgevecht vliegt Braverd weg, maar keert terug met supersonische snelheid. De daaropvolgende schokgolf slaat de edeldraak uit de lucht. De verslagen draak blijkt een vrouwtje te zijn, en ze wordt verliefd op haar overwinnaar Braverd Bingel Vederstien. Samen vliegen ze weg.

title: Wacht! Wacht!

wikitext:
{{Infobox boek
| naam = Wacht! Wacht!
| reeks = [[Schijfwereld]]
| auteur = [[Terry Pratchett]]
| vertaler = [[Venugopalan Ittekot]]
| uitgever = [[Het Spectrum]]
| orig titel = Guards! Guards!
| uitgiftedatum = 1989, 1993
| genre = [[Fantasy (genre)|Fantasy]]
| paginas = 272 blz
| isbn = 9027433372
| voorafgegaan = [[Pyramides]]
| vervolg = [[Erik (Pratchett)|<s>Faust</s> Erik]]
}}
'''Wacht! Wacht!''' is het achtste deel uit de [[Schijfwereld]] serie van de [[Verenigd Koninkrijk|Britse]] schrijver [[Terry Pratchett]].

Het is het eerste deel over de nachtwacht van de stad [[Ankh-Meurbork]], die onder leiding staat van kapitein [[Douwe Flinx]] ([[Engels]]: Samuel Vimes). In het begin van het verhaal heeft de nachtwacht nog maar drie leden, heeft de wacht geen enkel gezag en wordt er al over gedacht om de wacht maar op te heffen. De komst van de "dwerg" Biet als nieuwkomer in de wacht en de hieronder beschreven gebeurtenissen zorgen ervoor dat de bevolking van de stad weer respect voor de wacht krijgt. In de volgende delen zal de wacht dan ook steeds verder worden uitgebreid.

==Samenvatting==
{{Leeswaarschuwing}}
De Oppergrootmeester van de ''Verhelderde Mannenbroeders van de Ebben Nacht'' (Supreme Grand Master of the Unique and Supreme Lodge of the Elucidated Brethren of the Ebon Night) heeft een plan uitgedacht om de macht in Ankh-Meurbork over te nemen: hij wil een [[Draak (fabeldier)|draak]] oproepen om de stad te [[Terrorisme|terroriseren]], waarna een "koning" de stad zal redden door de draak te laten verdwijnen. Die koning staat al klaar en is een stroman van de Oppergrootmeester.

Ondertussen heeft de nachtwacht er een nieuwe rekruut bij: de door de dwergenkoning geadopteerde [[Biet Yzergitersen]] (Carrot Ironfoundersson), die met zijn een meter tachtig wat groot is geworden voor de dwergenwoningen. Hij arresteert meteen de president van het Dievengilde, waardoor kapitein Flinx bij de secretaris van de Patriciër verantwoording moet komen afleggen. Langzaam keert bij Flinx het gevoel terug dat de wacht er is om de orde te handhaven, niet om onraad uit de weg te gaan.

Met de hulp van het uit de bibliotheek van de [[Gesloten Universiteit]] (Unseen University) gestolen boek ''Het Oproepen van Draken'' heeft de ''Verhelderde Mannenbroeders van de Ebben Nacht'' een heuse "Draco Nobilis" of edeldraak opgeroepen. De bibliothecaris, die jaren geleden door een toverongeluk veranderde in een [[orang-oetans|orang-oetan]], wil het boek terug en biedt zijn hulp aan de wacht aan: hij wordt tot hulpwachter benoemd. De Patriciër, [[Huigen Ottopedi|Heer Ottopedi]] (Lord Vetinari), wil niet dat de wacht dit onderzoekt, maar kapitein Flinx denkt daar anders over. Tijdens zijn onderzoek komt hij in contact met freule [[Sibilla Ramkin]], die moerasdraakjes (Draco Vulgaris) fokt. Nadat hij haar moerasdraakjes heeft gered van een anti-draken meute, geeft ze hem het draakje Braverd Bingel Vederstien cadeau.

Ondertussen is het plan van de Oppergrootmeester gelukt: de "koning" heeft de draak verslagen en de Patriciër is in de gevangenis gegooid. De grootmeester blijkt Lupijn Neens (Lupine Wonse), de secretaris van [[Heer Ottopedi]] te zijn. Maar dan keert de draak terug en blijkt dat hij niet meer onder controle te houden is: wapens en toverkracht halen niets uit tegen de edeldraak. De draak installeert zichzelf als koning van de stad en eist het goud en de kostbaarheden van de stad. Verder wil hij elke maand een maagdelijke, aristocratische dochter van de stad te eten krijgen. De stadsbewoners geven toe en het eerste offer zal de freule Sibil Ramkin zijn.

Douwe Flinx wordt in de cel waarin ook de Patriciër verblijft gegooid. Hij wordt gered door de bibliothecaris van de Gesloten Universiteit. Braverd Bingel Vederstien het moerasdraakje heeft al een hele tijd van alles en nog wat gegeten om genoeg kracht op te bouwen: nu daagt hij de edeldraak uit. Na een luchtgevecht vliegt Braverd weg, maar keert terug met [[supersonisch]]e snelheid. De daaropvolgende schokgolf slaat de edeldraak uit de lucht. De verslagen draak blijkt een vrouwtje te zijn, en ze wordt verliefd op haar overwinnaar Braverd Bingel Vederstien. Samen vliegen ze weg.

==Externe link==
*{{en}}[https://web.archive.org/web/20080705084014/http://wiki.lspace.org/ Schijfwereld & Pratchett wiki]

{{Opvolging Schijfwereld
| vorige = [[Pyramides]]
| nummer = 8
| volgende = [[Erik (Pratchett)|<s>Faust</s> Erik]]
| cyclus = Wacht
| cyclus_vorige = ''Geen''
| cyclus_nummer = 1
| cyclus_volgende = [[Wreed Vermaak]]
}}

[[Categorie:Schijfwereld]]
[[Categorie:Werk van Terry Pratchett]]

title: Wacht! Wacht!

Oorspronkelijke titel: Guards! Guards!

Auteur(s): Terry Pratchett

Vertaler: Venugopalan Ittekot

Reeks/serie: Schijfwereld

Genre: Fantasy

Uitgever: Het Spectrum

Pagina's: 272 blz

Voorloper: Pyramides

Vervolg: Faust Erik

Portaal: Literatuur


text:
# Akira Kaji
Akira Kaji (加地 亮, Kaji Akira, Minamiawaji, 13 januari 1980) is een Japans voormalig voetballer die als verdediger speelde.

## Clubcarrière
Kaji speelde tussen 1998 en 2014 voor Cerezo Osaka, Oita Trinita, FC Tokyo en Gamba Osaka. Vervolgens tekende hij bij het Amerikaanse Chivas USA. De club werd aan het einde van het seizoen opgeheven, waardoor Kaji zonder club kwam te zitten. Even later sloot hij zich aan bij Fagiano Okayama.

## Japans voetbalelftal
Kaji debuteerde in 2003 in het Japans nationaal elftal en speelde 64 interlands, waarin hij twee keer scoorde.

## Statistieken
| Japans voetbalelftal | Japans voetbalelftal | Japans voetbalelftal |
| Jaar                 | Wed.                 | Dlp.                 |
| -------------------- | -------------------- | -------------------- |
| 2003                 | 1                    | 0                    |
| 2004                 | 20                   | 0                    |
| 2005                 | 14                   | 1                    |
| 2006                 | 14                   | 0                    |
| 2007                 | 11                   | 1                    |
| 2008                 | 4                    | 0                    |
| Totaal               | 64                   | 2                    |

title: Akira Kaji

wikitext:
{{Infobox voetballer
| spelernaam=Akira Kaji
| afbeelding=Akira Kaji-2.jpg
| naam=Akira Kaji
| geboortedatum=[[13 januari]] [[1980]]
| geboortestad=[[Minamiawaji]]
| geboorteland=[[Japan]]
| lengte= 175
| gewicht=
| huidigeclub=
| positie=[[Verdediger (voetbal)|Verdediger]]
| seizoen=1998–1999
2000–2001
2002–2005
2006–2014
2014
2015–2017
| club={{JP-VLAG}} [[Cerezo Osaka]]
{{JP-VLAG}} [[Oita Trinita]]
{{JP-VLAG}} [[FC Tokyo]]
{{JP-VLAG}} [[Gamba Osaka]]
{{US-VLAG}} [[Chivas USA]]
{{JP-VLAG}} [[Fagiano Okayama]]
| wedstrijden(goals)= 24{{0|00}}(0)
75{{0|00}}(3)
89{{0|00}}(1)
225{{0|00}}(2)
15{{0|00}}(0)
6{{0|00}}(0)
| interlandjaren=2003–2008
| interlandteam={{JPNf}}
| interlandwedstrijden(goals)=64{{0|00}}(2)
}}
{{Nihongo|'''Akira Kaji'''|加地 亮|Kaji Akira|[[Minamiawaji]], [[13 januari]] [[1980]]}} is een [[Japan]]s voormalig [[voetbal]]ler die als [[Verdediger (voetbal)|verdediger]] speelde.

==Clubcarrière==
Kaji speelde tussen 1998 en 2014 voor [[Cerezo Osaka]], [[Oita Trinita]], [[FC Tokyo]] en [[Gamba Osaka]]. Vervolgens tekende hij bij het Amerikaanse [[Chivas USA]]. De club werd aan het einde van het seizoen opgeheven, waardoor Kaji zonder club kwam te zitten. Even later sloot hij zich aan bij [[Fagiano Okayama]].

==Japans voetbalelftal==
Kaji debuteerde in 2003 in het [[Japans voetbalelftal (mannen)|Japans nationaal elftal]] en speelde 64 interlands, waarin hij twee keer scoorde.<ref>{{en}}[http://www.jfootball-db.com/en/players/kaji_akira.html Japan National Football Team Database]. [https://web.archive.org/web/20210624201818/http://www.jfootball-db.com/en/players/kaji_akira.html Gearchiveerd] op 24 juni 2021.</ref>

==Statistieken==
{| class="wikitable" style="text-align:center"
!colspan="3"|[[Japans voetbalelftal (mannen)|Japans voetbalelftal]]
|-
!Jaar!!Wed.!!Dlp.
|-
|2003||1||0
|-
|2004||20||0
|-
|2005||14||1
|-
|2006||14||0
|-
|2007||11||1
|-
|2008||4||0
|-
!Totaal||64||2
|}

==Zie ook==
*[[Lijst van spelers van Oita Trinita]]

==Externe link==
*{{Link nationalfootballteams.com|pid=3453}}

{{Appendix}}
{{Commonscat|Akira Kaji}}
{{Navigatie selectie voetbalelftal Japan WK 2006}}

[[Categorie:Japans voetballer|Kaji Akira]]

title: Persoonlijke informatie

Geboortedatum: 13 januari 1980

Geboorteplaats: Minamiawaji, Japan

Positie: Verdediger

title: Senioren

Seizoen: Club · W 0(G)

Cerezo Osaka · Oita Trinita · FC Tokyo · Gamba Osaka · Chivas USA · Fagiano Okayama · 2400(0) · 7500(3) · 8900(1) · 22500(2) · 1500(0) · 600(0)

title: Interlands

Portaal: Voetbal


text:
# Craugastor glaucus
Craugastor glaucus is een kikker uit de familie Craugastoridae. De soort werd voor het eerst wetenschappelijk beschreven door John Douglas Lynch in 1967. Oorspronkelijk werd de wetenschappelijke naam Eleutherodactylus glaucus gebruikt. De soortaanduiding glaucus betekent vrij vertaald 'blauwgrijs'.
De soort is endemisch in Mexico. Craugastor glaucus wordt bedreigd door het verlies van habitat.

title: Craugastor glaucus

wikitext:
{{Taxobox amfibie
| naam=''Craugastor glaucus''
| titelweergave= cursief
| afbeelding=
| afbeeldingtekst=
| status= EN
| rl-id= 56622
| statusbron= 2019
| orde=[[Kikkers|Anura]] (Kikkers)
| familie=[[Craugastoridae]]
| onderfamilie=[[Craugastorinae]]
| geslacht=''[[Craugastor]]''
| w-naam=''Craugastor glaucus''
| auteur= [[John Douglas Lynch|Lynch]]
| datum= 1967
| species= Craugastor glaucus
| commons=
}}
'''''Craugastor glaucus''''' is een [[kikkers|kikker]] uit de familie [[Craugastoridae]]. De soort werd voor het eerst wetenschappelijk beschreven door [[John Douglas Lynch]] in 1967. Oorspronkelijk werd de wetenschappelijke naam ''Eleutherodactylus glaucus'' gebruikt.<ref name="AMNH">{{Citeer web | url = http://research.amnh.org/vz/herpetology/amphibia/index.php//Amphibia/Anura/Craugastoridae/Craugastorinae/Craugastor/Craugastor-glaucus| titel = ''Craugastor glaucus'' | auteur = Darrel R. Frost - Amphibian Species of the World: an online reference - Version 6.0 - American Museum of Natural History}}</ref> De soortaanduiding ''glaucus'' betekent vrij vertaald 'blauwgrijs'.

De soort is [[endemie (biogeografie)|endemisch]] in [[Mexico (land)|Mexico]].<ref name="AMWEB">{{Citeer web | url = https://amphibiaweb.org/cgi/amphib_query?where-genus=Craugastor&where-species=glaucus| titel = ''Craugastor glaucus''| auteur = Amphibia Web}}</ref> ''Craugastor glaucus'' wordt bedreigd door het verlies van [[habitat]].

{{Appendix||2=
;Referenties
{{References}}
;Bronnen
* {{en}} - Darrel R. Frost - Amphibian Species of the World: an online reference - Version 6.0 - American Museum of Natural History - ''Craugastor glaucus'' - [http://research.amnh.org/vz/herpetology/amphibia/index.php//Amphibia/Anura/Craugastoridae/Craugastorinae/Craugastor/Craugastor-glaucus Website] Geconsulteerd 30 juli 2016
* {{en}} - Amphibiaweb - ''Craugastor glaucus'' - [https://amphibiaweb.org/cgi/amphib_query?where-genus=Craugastor&where-species=glaucus Website]
}}

[[Categorie:Craugastoridae]]
[[Categorie:Endemisch dier uit Mexico]]
[[Categorie:IUCN-status bedreigd]]

title: Craugastor glaucus · IUCN-status: Bedreigd (2019)

Stam: Chordata (Chordadieren)

Klasse: Amfibia (Amfibieën)

Orde: Anura (Kikkers)

Familie: Craugastoridae

Onderfamilie: Craugastorinae

Geslacht: Craugastor

title: Soort

Portaal: Biologie · Herpetologie


text:
# Amphisbetia furcata
Amphisbetia furcata is een hydroïdpoliep uit de familie Sertulariidae. De poliep komt uit het geslacht Amphisbetia. Amphisbetia furcata werd in 1857 voor het eerst wetenschappelijk beschreven door Trask.

title: Amphisbetia furcata

wikitext:
{{Taxobox
| type            = dier
| naam            = ''Amphisbetia furcata''
| titelweergave   =cursief
| afbeelding      =
| afbeeldingtekst =
| rijk            = [[Dieren (biologie)|Animalia]] (Dieren)
| stam            = [[Neteldieren|Cnidaria]] (Neteldieren)
| klasse          = [[Hydroïdpoliepen|Hydrozoa]] (Hydroïdpoliepen)
| orde            = [[Leptothecata]]
| familie         = [[Sertulariidae]]
| geslacht        = ''[[Amphisbetia]]''
| auteur          = Trask
| datum           = 1857
| haakjes         = ja
| worms           = 585718
| origineel = ''Sertularia furcata''

}}
'''''Amphisbetia furcata''''' is een [[hydroïdpoliepen|hydroïdpoliep]] uit de familie [[Sertulariidae]]. De poliep komt uit het geslacht ''[[Amphisbetia]]''. ''Amphisbetia furcata'' werd in 1857 voor het eerst wetenschappelijk beschreven door Trask.

{{Appendix|2=
*Schuchert, P. (2011). ''Amphisbetia furcata'' (Trask, 1857). In: Schuchert, P. (2009) World Hydrozoa database. Gebaseerd op informatie uit het [[World Register of Marine Species]], te vinden op http://www.marinespecies.org/aphia.php?p=taxdetails&id=585718.}}
{{beginnetje|biologie|2011|12|11}}
{{DEFAULTSORT:Amphisbetia furcata}}
[[Categorie:Sertulariidae]]

title: Amphisbetia furcata

Stam: Cnidaria (Neteldieren)

Klasse: Hydrozoa (Hydroïdpoliepen)

Orde: Leptothecata

Familie: Sertulariidae

Geslacht: Amphisbetia

title: Soort


text:
# Lijst van burgemeesters van Zoelen
Dit is een lijst van burgemeesters van de voormalige Nederlandse gemeente Zoelen in de provincie Gelderland. Op 1 januari 1978 ging Zoelen op in de gemeente Buren.
| Ambtsperiode    | Naam burgemeester                          | Partij of stroming | Bijzonderheden                                                |
| --------------- | ------------------------------------------ | ------------------ | ------------------------------------------------------------- |
| ? - 1813 - 1822 | Hendrik de Jongh                           |                    | tot 1814: maire; tot 1817: burgemeester; tot 1822: schout     |
| 1823 - 1828     | Johan Adriaan Heuff                        |                    | tot 1825: schout                                              |
| 1828 - 1851     | Matthias Johannes Versteegh sr.            |                    |                                                               |
| 1851 - 1873     | Matthias Johannes Versteegh jr.            |                    |                                                               |
| 1873 - 1911     | Dirk van Mourik                            |                    |                                                               |
| 1912            | Jan Dirk Heuff                             |                    | waarnemend                                                    |
| 1912 - 1932     | Dirk Catharinus Hasselman                  | partijloos         | stond bekend als een liberale burgemeester                    |
| 1932 - 1939     | mr. Louis Rudolph Jules ridder van Rappard | partijloos         | sloot zich in 1934 aan bij het Verbond voor Nationaal Herstel |
| 1939 - 1971     | Roelof Johannes van Beekhoff               | partijloos         |                                                               |
| 1971 - 1978     | Lammert Jan Hommes                         | PvdA               | tevens burgemeester van Beusichem (vanaf 1966)                |

title: Lijst van burgemeesters van Zoelen

wikitext:
Dit is een '''lijst van [[burgemeester]]s van de voormalige Nederlandse gemeente [[Zoelen (Nederland)|Zoelen]]''' in de provincie [[Gelderland]]. Op 1 januari 1978 ging Zoelen op in de gemeente [[Buren (gemeente)|Buren]].

{| class="wikitable vatop"
!Ambtsperiode!!Naam burgemeester!!Partij of stroming!!Bijzonderheden
|-
| ? - [[1813]] - [[1822]] || [[Hendrik de Jongh]] || || tot [[1814]]: [[maire (burgemeester)|maire]]; tot [[1817]]: burgemeester; tot [[1822]]: [[schout]]
|-
| [[1823]] - [[1828]] || [[Johan Adriaan Heuff (1776-1828)|Johan Adriaan Heuff]] || || tot [[1825]]: schout
|-
| [[1828]] - [[1851]] || [[Matthias Johannes Versteegh|Matthias Johannes Versteegh sr.]] || ||
|-
| [[1851]] - [[1873]] || [[Matthias Johannes Versteegh jr.]] || ||
|-
| [[1873]] - [[1911]] || [[Dirk van Mourik (burgemeester)|Dirk van Mourik]] || ||
|-
| [[1912]] || [[Jan Dirk Heuff]] || || waarnemend
|-
| [[1912]] - [[1932]] || [[Dirk Catharinus Hasselman]] || partijloos || stond bekend als een [[liberalisme|liberale]] burgemeester
|-
| [[1932]] - [[1939]] || mr. [[Louis Rudolph Jules van Rappard|Louis Rudolph Jules ridder van Rappard]] || partijloos || sloot zich in [[1934]] aan bij het [[Verbond voor Nationaal Herstel]]
|-
| [[1939]] - [[1971]] || [[Roelof Johannes van Beekhoff]] || partijloos ||
|-
| [[1971]] - [[1978]] || [[Lammert Jan Hommes]] || [[Partij van de Arbeid (Nederland)|PvdA]] || tevens [[Lijst van burgemeesters van Beusichem|burgemeester van Beusichem]] (vanaf [[1966]])
|}

[[Categorie:Lijsten van burgemeesters van een voormalige Nederlandse gemeente|Zoelen]]
[[Categorie:Burgemeester van Zoelen| ]]


text:
# Episimus camacanus
Episimus camacanus is een vlinder uit de familie van de bladrollers (Tortricidae). De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst gepubliceerd in 2008 door Józef Razowski en John Wesley Brown.
De voorvleugellengte bedraagt 7 millimeter.
De soort komt voor in Brazilië (Bahia).

title: Episimus camacanus

wikitext:
{{Taxobox vlinder
| titelweergave = cursief
| naam = ''Episimus camacanus''
| afbeelding =
| superfamilie = [[Tortricoidea]]
| familie = [[Bladrollers|Tortricidae]] (Bladrollers)
| onderfamilie = [[Olethreutinae]]
| tribus = [[Olethreutini]]
| geslacht = ''[[Episimus]]''
| w-naam = ''Episimus camacanus''
| auteur = Razowski & Brown
| datum = 2008
}}
'''''Episimus camacanus''''' is een [[vlinders|vlinder]] uit de familie van de [[Bladrollers|bladrollers (Tortricidae)]]. De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst gepubliceerd in 2008 door [[Józef Razowski]] en [[John Wesley Brown]].<ref name="raz">{{Aut|Razowski, Józef & Brown, John.}} (2008). [https://www.researchgate.net/publication/233581571 New species, new combinations, and new synonymies in Neotropical Episimus Walsingham, 1892 (Lepidoptera: Tortricidae: Olethreutinae)]. Acta Zoologica Cracoviensia - Series B: Invertebrata. 51. 83-144. {{doi|id=10.3409/azc.51b_1-2.83-144}}</ref>

De voorvleugellengte bedraagt 7 millimeter.<ref name="raz"/>

De soort komt voor in [[Brazilië]] ([[Bahia (staat)|Bahia]]).
{{Appendix|2=
{{references}}
* {{en}} {{Aut|Gilligan, T.M.; J. Baixeras & J.W. Brown}} (2003-2019) [http://www.tortricidae.com/catalogueSpeciesList.asp?gcode=371 Episimus]. T@RTS. Online World Catalogue of the Tortricidae (Ver. 4.0). Geraadpleegd 4-5-2022.
}}

[[Categorie:Episimus|camacanus]]

title: Episimus camacanus

Orde: Lepidoptera (Vlinders)

Superfamilie: Tortricoidea

Familie: Tortricidae (Bladrollers)

Onderfamilie: Olethreutinae

Geslachtengroep: Olethreutini

Geslacht: Episimus

title: Soort


text:
# Ligocatinus olivaceus
Ligocatinus olivaceus is een rechtvleugelig insect uit de familie sabelsprinkhanen (Tettigoniidae). De wetenschappelijke naam van deze soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1891 door Carl Brunner von Wattenwyl.

title: Ligocatinus olivaceus

wikitext:
{{Taxobox insect
| naam = ''Ligocatinus olivaceus''
| titelweergave = cursief
| afbeelding =
| afbeeldingtekst =
| orde = [[Rechtvleugeligen|Orthoptera]] (Rechtvleugeligen)
| familie = [[Sabelsprinkhanen|Tettigoniidae]] (Sabelsprinkhanen)
| geslacht = ''[[Ligocatinus]]''
| w-naam = ''Ligocatinus olivaceus''
| auteur = [[Carl Brunner von Wattenwyl|Brunner von Wattenwyl]]
| datum = 1891
| haakjes = ja
| origineel = ''Amaura olivacea''
| species =
| commons =
}}
'''''Ligocatinus olivaceus''''' is een [[rechtvleugeligen|rechtvleugelig insect]] uit de familie [[sabelsprinkhanen]] (Tettigoniidae). De wetenschappelijke naam van deze soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1891 door [[Carl Brunner von Wattenwyl]].

{{Appendix|2=
* {{Brontabel|9999-Orthoptera}} [bezocht 15 april 2013]
}}
{{Beginnetje|biologie|2013|04|22}}

[[Categorie:Sabelsprinkhanen]]

title: Ligocatinus olivaceus

Orde: Orthoptera (Rechtvleugeligen)

Familie: Tettigoniidae (Sabelsprinkhanen)

Geslacht: Ligocatinus

title: Soort


text:
# Matt Glaser
Matt Glaser is een Amerikaanse jazz- en bluegrassviolist en docent.

## Biografie
Glaser heeft een M.Mus. graad van de Tufts University. Hij trad op in de Carnegie Hall met Stephane Grappelli en Yo-Yo Ma en op het Boston Globe Jazz Festival met Gunther Schuller. Hij trad ook op met Bob Dylan, Ralph Stanley, Lee Konitz, David Grisman, Mark O'Connor, Andy Statman, Jamey Haddad, Jay Ungar, Bruce Molsky, Darol Anger, Art Baron en het International String Quartet Congress.
Hij is te horen op de Grammy Award-winnende soundtrack voor Ken Burns' documentaire The Civil War uit 1990 en de soundtrack voor de film King of the Gypsies uit 1978. Hij was lid van de raad van adviseurs van Ken Burns' documentaire Jazz uit 2001 en treedt op als verteller in de film.
In 2013 won hij de Artist Teacher Award
van de American String Teachers Association (ASTA). Eerdere ontvangers zijn onder meer Joseph Szigeti, Pablo Casals, Isaac Stern, Yehudi Menuhin, Dorothy DeLay en Ivan Galamian.
Naast het oprichten van zijn eigen muziekgroep de Wayfaring Strangers (met Tony Trischka, Laszlo Gardony en Tracy Bonham), is hij ook lid geweest van de Central Park Sheiks, de New York Bluegrass All-Stars en Fiddle Feaver. Hij heeft een album opgenomen met collega-violist Kenny Kosek en hij is op tal van andere opnamen verschenen.
Hij heeft de twee boeken Jazz Violin en Jazz Chord Studies for Violin geschreven en de instructievideo Swingin' Jazz Violin.
Glaser woont in Somerville (Massachusetts). Tot zijn opmerkelijke studenten behoren Casey Driessen, Sarina Suno en Mads Tolling.

## Central Park Sheiks
De Central Park Sheiks was een band met gemengde invloeden die werd opgericht in de vroege jaren 1970 en de lp Honeysuckle Rose uitbracht. De bandleden waren onder meer Bob Hipkins, Matt Glaser, Richard Lieberson, Bert Lee en John Caruso. Marty Confurious verving Caruso in de latere jaren van de band. De stijl waarmee ze het vaakst worden geassocieerd, is urban en westerse akoestische swingmuziek, maar ze speelden veel country- en folkmelodieën, evenals originele muziek van Hipkins, Lee en Lieberson. De band toerde tijdens hun jaren samen langs vele hogescholen in de oostkust en had een zeer succesvol laatste optreden in het Loeb Student Centre in New York. Hoewel niet algemeen bekend buiten het eclectische muziekcircuit, verwierf de band bekendheid in Japan. De band werd ook geassocieerd met Samuel R Delanys band Heavenly Breakfast, omdat bandlid Bert Lee in de jaren 1960 deel uitmaakte van de gemeenschappelijke band van Delany.

## Discografie
- Honeysuckle Rose[11] (met Central Park Sheiks)
- Flatpicking Guitar Festival[12] (met Central Park Sheiks)

Met Skitch Henderson
- Swinging With Strings (Arbors Records)

title: Matt Glaser

wikitext:
{{Infobox artiest
| naam                 = Matt Glaser
| afbeelding           =
| onderschrift         =
| bijnaam              =
| volledige naam       =
| geboren              =
| geboorteplaats       =
| overleden            =
| overlijdensplaats    =
| land                 = {{US}}
| jaren-actief         =
| genre                = jazz, bluegrass
| beroep               = muzikant, docent
| label                =
| website              =
| imdb                 =
| instrument           = viool
| acts                 =
| bekende instrumenten =
| formatie1            =
| actief in formatie1  =
| inactief1            =
| gestopt1             =
| bezetting1           =
| functie1             =
}}
'''Matt Glaser''' is een [[Verenigde Staten|Amerikaanse]] [[jazz]]- en [[bluegrass]]violist en docent.

== Biografie ==
Glaser heeft een M.Mus. graad van de [[Tufts University]]. Hij trad op in de [[Carnegie Hall]] met [[Stephane Grappelli]] en [[Yo-Yo Ma]] en op het Boston Globe Jazz Festival met [[Gunther Schuller]]. Hij trad ook op met [[Bob Dylan]], [[Ralph Stanley]], [[Lee Konitz]], [[David Grisman]], [[Mark O'Connor]], [[Andy Statman]], [[Jamey Haddad]], [[Jay Ungar]], [[Bruce Molsky]], [[Darol Anger]], [[Art Baron]] en het International String Quartet Congress.

Hij is te horen op de [[Grammy Award]]-winnende [[soundtrack]] voor [[Ken Burns]]' documentaire ''The Civil War''<ref>{{Citeer web|url=https://kenburns.com/films/civil-war/|titel=The Civil War|bezochtdatum=07-03-2021|auteur=Home, The Filmmakers, About Ken Burns, The Films, Visit Ken on PBS, Stream Our Films|werk=Ken Burns|taal=en-US|archiefurl=https://web.archive.org/web/20201224065452/https://kenburns.com/films/civil-war/|archiefdatum=2020-12-24}}</ref> uit 1990 en de soundtrack voor de film ''King of the Gypsies''<ref>{{Citeer boek|titel=King of the Gypsies (1978) - MovieMeter.nl|taal=nl|url=https://www.moviemeter.nl/film/8600|archiefurl=https://web.archive.org/web/20201019100214/https://www.moviemeter.nl/film/8600|archiefdatum=2020-10-19}}</ref> uit 1978. Hij was lid van de raad van adviseurs van Ken Burns' documentaire ''Jazz''<ref>{{Citeer web|url=https://kenburns.com/films/jazz-2/|titel=Jazz|bezochtdatum=07-03-2021|auteur=Home, The Filmmakers, About Ken Burns, The Films, Visit Ken on PBS, Stream Our Films|werk=Ken Burns|taal=en-US|archiefurl=https://web.archive.org/web/20210517134429/https://kenburns.com/films/jazz-2/|archiefdatum=2021-05-17}}</ref> uit 2001 en treedt op als verteller in de film.<ref>{{citeer web|titel=Jazz: A Film door Ken Burns, Matt Glaser Bio|url=https://www.pbs.org/jazz/biography/artist_id_glaser_matt.htm|werk=PBS|uitgever=PBS|bezochtdatum=26-01-2021|archiefdatum=4-3-2016|archiefurl=https://web.archive.org/web/20160304032838/http://www.pbs.org/jazz/biography/artist_id_glaser_matt.htm|dodeurl=ja}}</ref><ref name="wildman1">{{citeer web|url=http://www.berklee.edu/bt/122/bb_profile.html|titel=Metaphysical Wildman?|laatste=Small|eerste=Mark|werk=Berklee Beat: Facultair profiel|uitgever=Berklee School of Music|bezochtdatum=26-01-2021}}</ref>

In 2013 won hij de Artist Teacher Award<ref>{{citeer web|laatste1=Lawless|eerste1=John|titel=Bluegrass Today|url=http://bluegrasstoday.com/high-honor-for-matt-glaser/|werk=Bluegrass Today|bezochtdatum=26-01-2021}}</ref>
van de American String Teachers Association (ASTA). Eerdere ontvangers zijn onder meer [[Joseph Szigeti]], [[Pablo Casals]], [[Isaac Stern]], [[Yehudi Menuhin]], [[Dorothy DeLay]] en [[Ivan Galamian]].

Naast het oprichten van zijn eigen muziekgroep de Wayfaring Strangers<ref>{{Citeer web|url=https://www.allmusic.com/artist/wayfaring-strangers-mn0000583354/biography|titel=Wayfaring Strangers {{!}} Biography & History|bezochtdatum=07-03-2021|werk=AllMusic|taal=en}}</ref> (met [[Tony Trischka]], [[Laszlo Gardony]] en [[Tracy Bonham]]), is hij ook lid geweest van de Central Park Sheiks<ref>{{Citeer web|url=https://rogerweiss.com/central-park-sheiks/|titel=Central Park Sheiks -1975 - Roger Weiss - Music and Dance|bezochtdatum=07-03-2021|datum=18-11-1975|werk=Roger Weiss|taal=en-US|archiefurl=https://web.archive.org/web/20210120071800/https://rogerweiss.com/central-park-sheiks/|archiefdatum=2021-01-20}}</ref>, de New York Bluegrass All-Stars en [[Fiddle Feaver]]. Hij heeft een album opgenomen met collega-[[Viool|violist]] [[Kenny Kosek]] en hij is op tal van andere opnamen verschenen.

Hij heeft de twee boeken ''Jazz Violin'' en ''Jazz Chord Studies for Violin'' geschreven en de instructievideo ''Swingin' Jazz Violin''.<ref name="Faculty page">{{citeer web|url=http://www.berklee.edu/faculty/detail/matt-glaser|titel=Faculteit Bio|jaar=2009|uitgever=Berklee School of Music|bezochtdatum=26-01-2021|archiefdatum=12-3-2013|archiefurl=https://web.archive.org/web/20130312212414/http://www.berklee.edu/faculty/detail/matt-glaser|dodeurl=ja}}</ref>

Glaser woont in [[Somerville (Massachusetts)]]. Tot zijn opmerkelijke studenten behoren [[Casey Driessen]], Sarina Suno en [[Mads Tolling]].

== Central Park Sheiks ==
De Central Park Sheiks was een band met gemengde invloeden die werd opgericht in de vroege jaren 1970 en de lp ''Honeysuckle Rose'' uitbracht. De bandleden waren onder meer Bob Hipkins, Matt Glaser, Richard Lieberson, Bert Lee en John Caruso. Marty Confurious verving Caruso in de latere jaren van de band. De stijl waarmee ze het vaakst worden geassocieerd, is urban en westerse akoestische [[Swing (jazzmuziek)|swingmuziek]], maar ze speelden veel [[Countrymuziek|country]]- en [[folk]]melodieën, evenals originele muziek van Hipkins, Lee en Lieberson. De band toerde tijdens hun jaren samen langs vele hogescholen in de oostkust en had een zeer succesvol laatste optreden in het Loeb Student Centre in [[New York (stad)|New York]]. Hoewel niet algemeen bekend buiten het eclectische muziekcircuit, verwierf de band bekendheid in [[Japan]]. De band werd ook geassocieerd met Samuel R Delanys band Heavenly Breakfast,<ref>{{Citeer web|url=http://www.pseudopodium.org/repress/KLeslieSteiner-SamuelRDelany.html|titel=Samuel R. Delany by K. Leslie Steiner|bezochtdatum=07-03-2021|werk=www.pseudopodium.org|archiefurl=https://web.archive.org/web/20210301093606/http://www.pseudopodium.org/repress/KLeslieSteiner-SamuelRDelany.html|archiefdatum=2021-03-01}}</ref> omdat bandlid Bert Lee in de jaren 1960 deel uitmaakte van de gemeenschappelijke band van Delany.

== Discografie ==
* ''Honeysuckle Rose''<ref>{{Citeer web|url=https://www.cduniverse.com/search/xx/music/pid/7396881/a/honeysuckle+rose.htm&frm=www.cduniverse.com|titel=Central Park Shieks - Honeysuckle Rose CD Album|bezochtdatum=07-03-2021|werk=www.cduniverse.com}}</ref> (met Central Park Sheiks)
* ''Flatpicking Guitar Festival''<ref>https://www.wirz.de/music/kickmfrm.htm. [https://web.archive.org/web/20230623040919/https://www.wirz.de/music/kickmfrm.htm Gearchiveerd] op 23 juni 2023.</ref> (met Central Park Sheiks)
'''Met [[Skitch Henderson]]'''
*''Swinging With Strings'' ([[Arbors Records]])

== Literatuur ==
* ''Ear Training for Instrumentalists''. Homespun, 1999
* ''Jazz Violin''. (with [[Stephane Grappelli]]) Music Sales America, 1992
* ''Teach Yourself Bluegrass Fiddle''. Music Sales America, 1999
* ''Berklee Practice Method: Violin''. (with Mimi Rabson) Berklee Press, 2004
* ''Texas and Swing Fiddle''. Homespun, 2004
* ''Vassar Clements - Fiddle: Bluegrass Masters Series''. Music Sales America, 2008
* ''Bluegrass Fiddle and Beyond: Etudes and Ideas for the Modern Fiddler''. Berklee Press, 2010
* ''Beyond Bluegrass Banjo''. (with Dave Hollender) Berklee Press, 2011
* ''Beyond Bluegrass Mandolin''. (with John McGann) Berklee Press, 2011
* ''Berklee Practice Method: Viola''. (with Mimi Rabson) Berklee Press, 2013
* ''Berklee Practice Method: Cello''. (with Mimi Rabson) Berklee Press, 2013

== Externe links ==
*[https://www.rootsworld.com/interview/jewgrass.html Interview met Matt Glaser] RootsWorld
*[https://web.archive.org/web/20150924012410/http://www.fiddle.com/Articles.page?Index=24&ArticleID=18822 Interview met Matt Glaser] Fiddler Magazine

{{Appendix|2=
{{References}}
* {{Bronvermelding anderstalige Wikipedia|taal=en|titel=Matt Glaser|oldid=974795214|datum=20201113}}
}}
{{Bibliografische informatie}}

{{DEFAULTSORT:Glaser, Matt}}
[[Categorie:Amerikaans violist]]

title: Algemene informatie

Land: Verenigde Staten

title: Werk

Genre(s): jazz, bluegrass

Beroep: muzikant, docent

Instrument(en): viool


text:
# Lissosculpta simillima
Lissosculpta simillima is een insect dat behoort tot de orde vliesvleugeligen (Hymenoptera) en de familie van de gewone sluipwespen (Ichneumonidae). De wetenschappelijke naam van de soort werd voor het eerst geldig gepubliceerd door Heinrich in 1934.

title: Lissosculpta simillima

wikitext:
{{Taxobox insect
| naam = ''Lissosculpta simillima''
| titelweergave = cursief
| afbeelding =
| orde = [[Vliesvleugeligen|Hymenoptera]] (Vliesvleugeligen)
| familie= [[Gewone sluipwespen|Ichneumonidae]] (Gewone sluipwespen)
| geslacht = ''[[Lissosculpta]]''
| w-naam = ''Lissosculpta simillima''
| auteur = Heinrich
| datum = 1934
| haakjes = ja
| commons =
| species =
}}
'''''Lissosculpta simillima''''' is een [[insecten|insect]] dat behoort tot de orde [[vliesvleugeligen]] (Hymenoptera) en de familie van de [[Gewone sluipwespen|gewone sluipwespen (Ichneumonidae)]]. De wetenschappelijke naam van de soort werd voor het eerst geldig gepubliceerd door Heinrich in 1934.

{{Beginnetje|biologie|2012|09|24}}

[[Categorie:Gewone sluipwespen]]

title: Lissosculpta simillima

Orde: Hymenoptera (Vliesvleugeligen)

Familie: Ichneumonidae (Gewone sluipwespen)

Geslacht: Lissosculpta

title: Soort


text:
# Jonathan Rea
Jonathan Andrew Rea (Ballymena, 2 februari 1987) is een Noord-Iers motorcoureur. In 2007 was hij tweede in het Brits kampioenschap superbike en in 2008 was hij tweede in het Wereldkampioenschap Supersport. In 2015 en 2016 was hij kampioen in het wereldkampioenschap superbike.

## Carrière

### Vroege jaren
Voor een groot deel van zijn carrière werd Rea gesponsord door Red Bull. In 1997 werd hij tweede in het Britse 60cc motorcross-kampioenschap. Vanaf 2003 nam hij deel aan wegraces, waarbij hij reed in het Britse 125cc-kampioenschap. In 2004 werd zijn seizoen onderbroken vanwege een crash op het Knockhill Racing Circuit.

### Brits kampioenschap superbike
In 2005 kreeg Rea van Red Bull de kans om deel te nemen aan het Brits kampioenschap superbike op een Honda Fireblade. Hij behaalde direct een pole position op Mondello Park en werd met 64 punten zestiende in het kampioenschap ondanks dat hij twee raceweekenden moest missen. Een zevende plaats op het Croft Circuit was hierbij zijn beste resultaat.
In 2006 startte Rea het seizoen sterk, wat oorspronkelijk resulteerde in zijn eerste podiumplaats op Oulton Park voordat dit resultaat hem werd afgenomen na een illegale inhaalactie. Op Knockhill behaalde hij opnieuw een pole position en wist deze voor het eerst in zijn carrière om te zetten in een podiumplaats met een tweede positie in de tweede race. Hierna volgden nog drie podiumplaatsen en hij werd uiteindelijk vierde in de eindstand met 248 punten.
In 2007 stapte Rea over naar het fabrieksteam van Honda naast regerend kampioen Ryuichi Kiyonari. Na vier tweede en twee derde plaatsen behaalde hij op Mondello Park eindelijk zijn eerste overwinning in het kampioenschap. In het daaropvolgende raceweekend op Knockhill behaalde hij zijn eerste dubbele overwinning en op Oulton Park won hij ook de tweede race. In de laatste vijf raceweekenden wist hij nog één overwinning te behalen op Cadwell Park en eindigde het kampioenschap achter zijn teamgenoot op de tweede plaats met 407 punten.

### Wereldkampioenschap Supersport
In 2007 tekende Rea een driejarige overeenkomst met Ten Kate Honda om deel te nemen aan het wereldkampioenschap Supersport in 2008 en in het wereldkampioenschap superbike in 2009 en 2010. In zijn eerste race op het Losail International Circuit crashte hij echter, waarbij hij geblesseerd raakte aan een vinger. Desondanks bleef hij rijden en behaalde op het TT Circuit Assen zijn eerste podium met een tweede plaats, slechts veertien duizendsten van een seconde achter zijn teamgenoot Andrew Pitt. Hij won wel voor Ten Kate op Donington Park in het Britse kampioenschap Supersport als voorbereiding op de race in het wereldkampioenschap later dat jaar. Zijn eerste overwinning in het wereldkampioenschap behaalde hij op het Automotodrom Brno en volgde deze op met een tweede overwinning op Brands Hatch, die echter voortijdig werd afgebroken na een dodelijk ongeluk van Craig Jones. Op het Autodromo Vallelunga won hij een derde race, waardoor hij uiteindelijk met 164 punten tweede werd achter Pitt, ondanks dat hij het laatste raceweekend miste.

### Wereldkampioenschap superbike
In 2008 maakte Rea tijdens het laatste raceweekend op het Autódromo Internacional do Algarve zijn debuut in het wereldkampioenschap superbike voor Ten Kate Honda, waarbij hij in de eerste race direct vierde werd. In 2009 maakte hij zijn fulltime debuut voor het team. Op het Circuit Kyalami behaalde hij zijn eerste podiumplaats en in de daaropvolgende race op het Miller Motorsports Park stond hij opnieuw op het podium. Op het Misano World Circuit behaalde hij zijn eerste overwinning in het kampioenschap en later dat seizoen op de Nürburgring won hij een tweede race. Met 315 punten werd hij vijfde in de stand.
In 2010 won Rea voor Ten Kate hun thuisrace op het TT Circuit Assen, maar in het daaropvolgende raceweekend op het Autodromo Nazionale Monza crashte hij in beide races. Een nieuwe crash op het Miller Motorsport Park zorgde ervoor dat hij zijn nek en schouder blesseerde, maar desondanks reed hij toch de races. Later in het seizoen won hij races op Brno en de Nürburgring en hij eindigde het seizoen op een vierde plaats met 292 punten.
In 2011 bleef Rea bij Ten Kate rijden en won twee races op Assen en het Autodromo Enzo e Dino Ferrari. Zijn seizoen werd echter onderbroken door een crash op Misano, waarbij hij een blessure opliep aan zijn arm en sleutelbeen en vier raceweekenden moest missen. Desondanks werd hij negende in het kampioenschap met 170 punten.
In 2012 won Rea opnieuw op Assen en behaalde nog een overwinning op Donington Park, waarmee hij met 278,5 punten vijfde werd in de eindstand. Dat jaar maakte hij ook zijn debuut in de MotoGP-klasse van het wereldkampioenschap wegrace voor Repsol Honda als vervanger van de geblesseerde Casey Stoner. In de Grand Prix van San Marino eindigde hij als achtste en in de Grand Prix van Aragón werd hij zevende, alvorens Stoner hersteld was en Rea terugkeerde naar het wereldkampioenschap superbike.
In 2013 kende Rea een, voor zijn doen, moeilijke start van het seizoen, waarin hij in de eerste helft van het kampioenschap slechts drie podiumplaatsen behaalde. Op Silverstone behaalde hij zijn eerste overwinning van het jaar, maar in het daaropvolgende raceweekend op de Nürburgring brak hij bij een crash zijn dijbeen en was voor de rest van het seizoen uitgeschakeld. Hij werd negende in de eindstand met 176 punten.
In 2014 keerde Rea terug van zijn blessure en beleefde zijn succesvolste jaar tot dan toe. Hij won één race op Assen, twee op Imola en nog één in de Algarve en eindigde zo achter Sylvain Guintoli en Tom Sykes als derde in de eindstand met 334 punten.
In 2015 stapte Rea over naar het fabrieksteam van Kawasaki, na zijn hele carrière op een Honda gereden te hebben. Dit bleek een goede keuze, aangezien hij in slechts drie van de 26 races niet op het podium eindigde en in totaal veertien overwinningen boekte. Hij behaalde hiermee zijn eerste wereldkampioenschap met 548 punten.
In 2016 bleef Rea aan bij Kawasaki en behaalde, net als in het voorgaande seizoen, 23 podiumplaatsen, waarvan negen overwinningen. Hiermee scoorde hij 498 punten en werd hij de eerste coureur sinds Carl Fogarty in 1999 die zijn wereldtitel succesvol wist te verdedigen.

title: Jonathan Rea

wikitext:
[[Bestand:Jonathon Rea August 2008.jpg|thumb|Jonathan Rea in 2008.]]
'''Jonathan Andrew Rea''' ([[Ballymena]]<ref>{{Citeer web|url=https://www.jonathan-rea.com/jonathan-rea|titel=Jonathan Rea|bezochtdatum=2020-02-13|datum=2016-05-20|werk=Jonathan Rea|taal=en|archiefurl=https://web.archive.org/web/20200213092518/https://www.jonathan-rea.com/|archiefdatum=2020-02-13}}</ref>, [[2 februari]] [[1987]]) is een [[Noord-Ierland|Noord-Iers]] [[motorcoureur]]. In 2007 was hij tweede in het [[Brits kampioenschap superbike]] en in [[Wereldkampioenschap Supersport 2008|2008]] was hij tweede in het [[Wereldkampioenschap Supersport]]. In [[Wereldkampioenschap superbike 2015|2015]] en [[wereldkampioenschap superbike 2016|2016]] was hij kampioen in het [[wereldkampioenschap superbike]].

== Carrière ==

=== Vroege jaren ===
Voor een groot deel van zijn carrière werd Rea gesponsord door [[Red Bull (drank)|Red Bull]]. In 1997 werd hij tweede in het Britse 60cc [[motorcross]]-kampioenschap. Vanaf 2003 nam hij deel aan wegraces, waarbij hij reed in het Britse 125cc-kampioenschap. In 2004 werd zijn seizoen onderbroken vanwege een crash op het [[Knockhill Racing Circuit]].

=== Brits kampioenschap superbike ===
In 2005 kreeg Rea van Red Bull de kans om deel te nemen aan het [[Brits kampioenschap superbike]] op een [[Honda CBR 900 RR Fireblade|Honda Fireblade]]. Hij behaalde direct een pole position op [[Mondello Park]] en werd met 64 punten zestiende in het kampioenschap ondanks dat hij twee raceweekenden moest missen. Een zevende plaats op het [[Croft Circuit]] was hierbij zijn beste resultaat.

In 2006 startte Rea het seizoen sterk, wat oorspronkelijk resulteerde in zijn eerste podiumplaats op [[Oulton Park]] voordat dit resultaat hem werd afgenomen na een illegale inhaalactie. Op Knockhill behaalde hij opnieuw een pole position en wist deze voor het eerst in zijn carrière om te zetten in een podiumplaats met een tweede positie in de tweede race. Hierna volgden nog drie podiumplaatsen en hij werd uiteindelijk vierde in de eindstand met 248 punten.

In 2007 stapte Rea over naar het fabrieksteam van [[Honda (motorfiets)|Honda]] naast regerend kampioen [[Ryuichi Kiyonari]]. Na vier tweede en twee derde plaatsen behaalde hij op Mondello Park eindelijk zijn eerste overwinning in het kampioenschap. In het daaropvolgende raceweekend op Knockhill behaalde hij zijn eerste dubbele overwinning en op Oulton Park won hij ook de tweede race. In de laatste vijf raceweekenden wist hij nog één overwinning te behalen op [[Cadwell Park]] en eindigde het kampioenschap achter zijn teamgenoot op de tweede plaats met 407 punten.

=== Wereldkampioenschap Supersport ===
In 2007 tekende Rea een driejarige overeenkomst met [[Ten Kate Racing|Ten Kate Honda]] om deel te nemen aan het [[wereldkampioenschap Supersport]] in [[wereldkampioenschap Supersport 2008|2008]] en in het [[wereldkampioenschap superbike]] in [[wereldkampioenschap superbike 2009|2009]] en [[wereldkampioenschap superbike 2010|2010]]. In zijn eerste race op het [[Losail International Circuit]] crashte hij echter, waarbij hij geblesseerd raakte aan een vinger. Desondanks bleef hij rijden en behaalde op het [[TT Circuit Assen]] zijn eerste podium met een tweede plaats, slechts veertien duizendsten van een seconde achter zijn teamgenoot [[Andrew Pitt (motorcoureur)|Andrew Pitt]]. Hij won wel voor Ten Kate op [[Donington Park]] in het Britse kampioenschap Supersport als voorbereiding op de race in het wereldkampioenschap later dat jaar. Zijn eerste overwinning in het wereldkampioenschap behaalde hij op het [[Automotodrom Brno]] en volgde deze op met een tweede overwinning op [[Brands Hatch]], die echter voortijdig werd afgebroken na een dodelijk ongeluk van [[Craig Jones]]. Op het [[Autodromo Vallelunga]] won hij een derde race, waardoor hij uiteindelijk met 164 punten tweede werd achter Pitt, ondanks dat hij het laatste raceweekend miste.

=== Wereldkampioenschap superbike ===
In [[wereldkampioenschap superbike 2008|2008]] maakte Rea tijdens het laatste raceweekend op het [[Autódromo Internacional do Algarve]] zijn debuut in het wereldkampioenschap superbike voor Ten Kate Honda, waarbij hij in de eerste race direct vierde werd. In 2009 maakte hij zijn fulltime debuut voor het team. Op het [[Circuit Kyalami]] behaalde hij zijn eerste podiumplaats en in de daaropvolgende race op het [[Miller Motorsports Park]] stond hij opnieuw op het podium. Op het [[Misano World Circuit]] behaalde hij zijn eerste overwinning in het kampioenschap en later dat seizoen op de [[Nürburgring]] won hij een tweede race. Met 315 punten werd hij vijfde in de stand.

In 2010 won Rea voor Ten Kate hun thuisrace op het [[TT Circuit Assen]], maar in het daaropvolgende raceweekend op het [[Autodromo Nazionale Monza]] crashte hij in beide races. Een nieuwe crash op het Miller Motorsport Park zorgde ervoor dat hij zijn nek en schouder blesseerde, maar desondanks reed hij toch de races. Later in het seizoen won hij races op Brno en de Nürburgring en hij eindigde het seizoen op een vierde plaats met 292 punten.

In [[wereldkampioenschap superbike 2011|2011]] bleef Rea bij Ten Kate rijden en won twee races op Assen en het [[Autodromo Enzo e Dino Ferrari]]. Zijn seizoen werd echter onderbroken door een crash op Misano, waarbij hij een blessure opliep aan zijn arm en sleutelbeen en vier raceweekenden moest missen. Desondanks werd hij negende in het kampioenschap met 170 punten.

In [[wereldkampioenschap superbike 2012|2012]] won Rea opnieuw op Assen en behaalde nog een overwinning op Donington Park, waarmee hij met 278,5 punten vijfde werd in de eindstand. [[wereldkampioenschap wegrace 2012|Dat jaar]] maakte hij ook zijn debuut in de [[MotoGP]]-klasse van het [[wereldkampioenschap wegrace]] voor [[Honda Racing Corporation|Repsol Honda]] als vervanger van de geblesseerde [[Casey Stoner]]. In de [[Grand Prix-wegrace van San Marino 2012|Grand Prix van San Marino]] eindigde hij als achtste en in de [[Grand Prix-wegrace van Aragón 2012|Grand Prix van Aragón]] werd hij zevende, alvorens Stoner hersteld was en Rea terugkeerde naar het wereldkampioenschap superbike.

In [[wereldkampioenschap superbike 2013|2013]] kende Rea een, voor zijn doen, moeilijke start van het seizoen, waarin hij in de eerste helft van het kampioenschap slechts drie podiumplaatsen behaalde. Op [[Silverstone (circuit)|Silverstone]] behaalde hij zijn eerste overwinning van het jaar, maar in het daaropvolgende raceweekend op de [[Nürburgring]] brak hij bij een crash zijn dijbeen en was voor de rest van het seizoen uitgeschakeld. Hij werd negende in de eindstand met 176 punten.

In [[wereldkampioenschap superbike 2014|2014]] keerde Rea terug van zijn blessure en beleefde zijn succesvolste jaar tot dan toe. Hij won één race op Assen, twee op Imola en nog één in de Algarve en eindigde zo achter [[Sylvain Guintoli]] en [[Tom Sykes]] als derde in de eindstand met 334 punten.

In [[wereldkampioenschap superbike 2015|2015]] stapte Rea over naar het fabrieksteam van [[Kawasaki (motorfiets)|Kawasaki]], na zijn hele carrière op een Honda gereden te hebben. Dit bleek een goede keuze, aangezien hij in slechts drie van de 26 races niet op het podium eindigde en in totaal veertien overwinningen boekte. Hij behaalde hiermee zijn eerste wereldkampioenschap met 548 punten.

In [[wereldkampioenschap superbike 2016|2016]] bleef Rea aan bij Kawasaki en behaalde, net als in het voorgaande seizoen, 23 podiumplaatsen, waarvan negen overwinningen. Hiermee scoorde hij 498 punten en werd hij de eerste coureur sinds [[Carl Fogarty]] in [[wereldkampioenschap superbike 1999|1999]] die zijn wereldtitel succesvol wist te verdedigen.

== Externe links ==
* [https://www.jonathan-rea.com/ Officiële website]
* {{Link MotoGP|id=Jonathan+Rea}}
* {{Link worldsbk.com|id=Jonathan+Rea}}

== Referenties ==
{{References}}

{{DEFAULTSORT:Rea, Jonathan}}
[[Categorie:Noord-Iers motorcoureur]]
[[Categorie:MotoGP-coureur]]


text:
# Central do Maranhão
Central do Maranhão is een gemeente in de Braziliaanse deelstaat Maranhão. De gemeente telt 9.246 inwoners (schatting 2009).

title: Central do Maranhão

wikitext:
{{Infobox plaats in Brazilië
| land                  = Brazilië
| soort                 = Gemeente
| naam                  = Central do Maranhão
| area                  = [[Regio Noordoost (Brazilië)|Noordoost]]
| subarea               = [[Maranhão (staat)|Maranhão]]
| situeringnaam6        = [[Mesoregio]]
| situering6            = [[Norte Maranhense]]
| situeringnaam7        = [[Microregio]]
| situering7            = [[Litoral Ocidental Maranhense]]
| inwoners              = 9.246
| census                = 2009
| dichtheid             = 24,0
| coa                   =
| flag                  = Bandeira de Central do Maranhão MA.svg
| vlagartikel           =
| km2                   = 366,458
| hoogte                =
| algemeen0             = 2103125
| algemeennaam0         = Gemeentenummer
| tijdzone              = [[UTC−3]]
| overig0               = 0,591
| overignaam0           = [[Index van de menselijke ontwikkeling|HDI]]
| lat_deg               = 02
| lat_min               = 11
| lat_sec               = 56
| lat_dir               = S
| lon_deg               = 44
| lon_min               = 49
| lon_sec               = 33
| lon_dir               = W
| gesticht              =
| burgemeester          = Irã Monteiro Costa
| web                   = [http://www.centraldomaranhao.ma.gov.br Gemeente Central]
| detailkaart           = Maranhao Municip CentraldoMaranhao.svg
| detailkaartbijschrift = Locatie van Central in de staat Maranhão
| image                 =
| caption               =
}}
'''Central do Maranhão''' is een [[gemeente (bestuur)|gemeente]] in de [[Brazilië|Braziliaanse]] deelstaat [[Maranhão (staat)|Maranhão]]. De gemeente telt 9.246 inwoners (schatting 2009).

{{Appendix|2=
* [[Instituto Brasileiro de Geografia e Estatística]], [https://www.ibge.gov.br/home/estatistica/populacao/estimativa2009/POP2009_DOU.pdf Inwonertallen 2009]
}}

[[Categorie:Gemeente in Maranhão]]

title: Situering

Regio: Noordoost

Staat: Maranhão

Mesoregio: Norte Maranhense

Microregio: Litoral Ocidental Maranhense

title: Algemeen

Burgemeester: Irã Monteiro Costa

title: Overig

title: Detailkaart

Portaal: Brazilië