text:
# Black Adam (film)
Black Adam is een Amerikaanse superheldenfilm uit 2022, geregisseerd door Jaume Collet-Serra. De film is gebaseerd op het gelijknamige personage uit DC Comics, een spin-off van Shazam! uit 2019 en de elfde film in het DC Extended Universe (DCEU).

## Verhaal
Na bijna 5.000 jaar gevangenschap wordt Black Adam, een antiheld uit de oude stad Kahndaq, losgelaten op de moderne tijd. Zijn meedogenloze tactieken en manieren om anderen te berechten trekken de aandacht van de Justice Society of America (JSA). Deze organisatie probeert de razernij van Black Adam te temperen en hem te leren een held te zijn in plaats van een schurk. Hij zal moeten samenwerken om een kracht te stoppen die sterker is dan hijzelf.

## Rolverdeling
| Acteur                           | Personage                            |
| -------------------------------- | ------------------------------------ |
| Dwayne Johnson                   | Teth-Adam / Black Adam               |
| Aldis Hodge                      | Carter Hall / Hawkman                |
| Pierce Brosnan                   | Kent Nelson / Dr. Fate               |
| Noah Centineo                    | Albert "Al" Rothstein / Atom Smasher |
| Sarah Shahi                      | Adrianna Tomaz                       |
| Quintessa Swindell               | Maxine Hunkel / Cyclone              |
| Marwan Kenzari                   | Ishmael Gregor / Sabbac King Ahk-Ton |
| Bodhi Sabongui                   | Amon Tomaz                           |
| Mohammed Amer                    | Karim                                |
| James Cusati-Moyer               | Samir                                |
| Jalon Christian                  | Hurut                                |
| Odelya Halevi                    | Shiruta                              |
| Uli Latukefu                     | The Champion                         |
| Jennifer Holland                 | Emilia Harcourt                      |
| Henry Winkler                    | Uncle Al Pratt                       |
| Chaim Jeraffi                    | Djau                                 |
| Djimon Hounsou                   | The Wizard                           |
| Joseph Gatt                      | Squad Leider                         |
| Viola Davis                      | Amanda Waller                        |
| Henry Cavill (mid-credits scène) | Superman                             |

## Productie
In 2014 werd Dwayne Johnson gecast voor een personage in de film Shazam!. Hij verscheen echter niet in de film, die in 2019 werd uitgebracht.
In 2017 bevestigde Warner Bros. dat Dwayne Johnson een zelfstandige verfilming zou krijgen in zijn rol als Black Adam. Op 14 november 2019 maakte Johnson op Instagram de releasedatum voor 22 december 2021 bekend. De film moet het verhaal vertellen van hoe Black Adam tot stand kwam. Johnson bevestigde ook dat de Justice Society of America, waaronder Hawkman, Dr. Fate en Cyclone zal in de verfilming verschijnen. Noah Centineo werd gecast in juli 2020, Aldis Hodge in september, Sarah Shahi in oktober en Quintessa Swindell in december van hetzelfde jaar. Marwan Kenzari werd toegevoegd aan de cast in februari 2021 en Pierce Brosnan een maand later.
De opnames begonnen in april 2021 in Atlanta.
Een eerste trailer werd gepresenteerd op CinemaCon in april 2022. Nadat de releasedatum van 2021 niet kon worden aangehouden vanwege de COVID-19-pandemie, werd de film aanvankelijk voor onbepaalde tijd uitgesteld. De nieuwe lanceringsdatum in de Verenigde Staten was aanvankelijk 29 juli 2022 en later 21 oktober 2022.

## Release
De film ging in première op 3 oktober 2022 in Mexico-Stad en zal naar verwachting op 21 oktober 2022 in de Verenigde Staten worden uitgebracht door Warner Bros. Pictures.

## Soundtrack
In juli 2022 werd aangekondigd dat Lorne Balfe de muziek voor de film zou componeren. De officiële soundtrack werd uitgebracht op 14 november 2022 door WaterTower Music.

title: Black Adam (film)

wikitext:
{{Infobox film
| titel              = ''Black Adam''
| afbeelding         =
| onderschrift       =
| poster-op-enwp     = Black Adam (film) poster.jpg
| tagline            =
| alternatieve titel =
| regie              = [[Jaume Collet-Serra]]
| producer           = Beau Flynn
[[Dwayne Johnson]]
Dany Garcia
Hiram Garcia
| schrijver          = Adam Sztykiel
Rory Haines
Sohrab Noshirvani
| verhaal            =
| bronmateriaal      = Personages
van [[DC Comics]]
| voice-over         =
| spelers            = Dwayne Johnson
[[Aldis Hodge]]
[[Noah Centineo]]
[[Sarah Shahi]]
[[Marwan Kenzari]]
[[Quintessa Swindell]]
Bodhi Sabongui
[[Pierce Brosnan]]
| muziek             = [[Lorne Balfe]]
| montage            = John Lee
Michael L. Sale
| cinematografie     = [[Lawrence Sher]]
| production design  =
| prodmaatschappij   = [[New Line Cinema]]
DC Films
Seven Bucks Productions
FlynnPictureCo.
| distributeur       = [[Warner Bros. Pictures]]
| première           = 3 oktober 2022 ([[Mexico-Stad]])
{{BE-VLAG}} 19 oktober 2022
{{NL-VLAG}} 19 oktober 2022
| genre              = [[Actiefilm|actie]] / [[superheldenfilm]]
| lengte             = 124 minuten
| taal               = [[Engels]]
| land               = {{US}}
| budget             = [[Amerikaanse dollar|US$]] 195 miljoen<ref>{{en}} [https://variety.com/2022/film/news/black-adam-box-office-1235409781/ Box Office: ‘Black Adam’ Flies to $7.6 Million in Previews] [[Variety (tijdschrift)|Variety]], 21 oktober 2022. [https://web.archive.org/web/20221103152500/https://variety.com/2022/film/news/black-adam-box-office-1235409781/ Gearchiveerd] op 3 november 2022.</ref>
| locatie            =
| bezoekers          =
| opbrengst          = US$ 393 miljoen<ref>{{Link Box Office Mojo|id=6443346|label=Black Adam}}, geraadpleegd op 13 januari 2023</ref>
| prijzen            =
| nominaties         =
| voorloper          =
| vervolg            =
| remake             =
| website            =
| imdb               =
| moviemeter         =
| tmdb               =
| allmovie           =
| kijkwijzer         =
| kijkwijzer_inhoud  =
}}
'''''Black Adam''''' is een [[Verenigde Staten|Amerikaanse]] [[Superhelden (genre)|superheldenfilm]] uit [[Film in 2022|2022]], geregisseerd door [[Jaume Collet-Serra]]. De film is gebaseerd op het [[Black Adam (DC Comics)|gelijknamige personage]] uit [[DC Comics]], een [[Spin-off (media)|spin-off]] van ''[[Shazam! (film)|Shazam!]]'' uit 2019 en de elfde film in het [[DC Extended Universe]] (DCEU).

== Verhaal ==
{{Leeswaarschuwing}}
Na bijna 5.000 jaar gevangenschap wordt [[Black Adam (DC Comics)|Black Adam]], een antiheld uit de oude stad Kahndaq, losgelaten op de moderne tijd. Zijn meedogenloze tactieken en manieren om anderen te berechten trekken de aandacht van de [[Justice Society of America]] (JSA). Deze organisatie probeert de razernij van Black Adam te temperen en hem te leren een held te zijn in plaats van een schurk. Hij zal moeten samenwerken om een kracht te stoppen die sterker is dan hijzelf.

== Rolverdeling ==
{{Tabel cast}}
|-
| [[Dwayne Johnson]] || [[Black Adam (DC Comics)|Teth-Adam / Black Adam]]
|-
| [[Aldis Hodge]] || [[Hawkman|Carter Hall / Hawkman]]
|-
| [[Pierce Brosnan]] || [[Dr. Fate|Kent Nelson / Dr. Fate]]
|-
| [[Noah Centineo]] || Albert "Al" Rothstein / Atom Smasher
|-
| [[Sarah Shahi]] || Adrianna Tomaz
|-
| [[Quintessa Swindell]] || Maxine Hunkel / Cyclone
|-
| [[Marwan Kenzari]] || Ishmael Gregor / Sabbac
King Ahk-Ton
|-
| [[Bodhi Sabongui]] || Amon Tomaz
|-
| [[Mohammed Amer]] || Karim
|-
| [[James Cusati-Moyer]] || Samir
|-
| [[Jalon Christian]] || Hurut
|-
| [[Odelya Halevi]] || Shiruta
|-
| [[Uli Latukefu]] || The Champion
|-
| [[Jennifer Holland]] || Emilia Harcourt
|-
| [[Henry Winkler]] || Uncle Al Pratt
|-
| [[Chaim Jeraffi]] || Djau
|-
| [[Djimon Hounsou]] || [[Shazam (tovenaar)|The Wizard]]
|-
| [[Joseph Gatt]] || Squad Leider
|-
| [[Viola Davis]] || Amanda Waller
|-
| [[Henry Cavill]] ([[Aftiteling|mid-credits scène]]) || [[Superman]]
|}

== Productie ==
In 2014 werd [[Dwayne Johnson]] gecast voor een personage in de film ''[[Shazam! (film)|Shazam!]]''. Hij verscheen echter niet in de film, die in 2019 werd uitgebracht.<ref>{{en}} [https://ew.com/article/2014/08/19/dwayne-johnson-shazam-rock-black-adam/ The Rock is starring in DC's 'Shazam'... as the villain?] Explore Entertainment, 19 augustus 2014. [https://web.archive.org/web/20230321214205/https://ew.com/article/2014/08/19/dwayne-johnson-shazam-rock-black-adam/ Gearchiveerd] op 21 maart 2023.</ref>

In 2017 bevestigde [[Warner Bros.]] dat Dwayne Johnson een zelfstandige verfilming zou krijgen in zijn rol als Black Adam.<ref>{{en}} [https://comicbookmovie.com/shazam/shazam-to-split-into-two-films-dwayne-johnson-to-star-as-black-adam-a148310#gs.elbapo SHAZAM Becomes Two Movies As Dwayne Johnson's BLACK ADAM Gets His Own Solo Outing] ComicBookMovie.com, 19 januari 2017</ref> Op 14 november 2019 maakte Johnson op [[Instagram]] de releasedatum voor 22 december 2021 bekend.<ref>{{en}} [https://edition.cnn.com/2019/11/14/entertainment/black-adam-movie-the-rock-trnd/index.html Dwayne Johnson announces release date for ‘Black Adam’ superhero film] [[CNN]], 14 november 2019. [https://web.archive.org/web/20230125063324/https://edition.cnn.com/2019/11/14/entertainment/black-adam-movie-the-rock-trnd/index.html Gearchiveerd] op 25 januari 2023.</ref> De film moet het verhaal vertellen van hoe Black Adam tot stand kwam.<ref>{{en}} [https://screenrant.com/black-adam-shazam-comic-origin-powers-explained/ Black Adam: Shazam's Arch-Nemesis Comic Origin & Powers Explained] Screenrant, 20 november 2019</ref> Johnson bevestigde ook dat de [[Justice Society of America]], waaronder [[Hawkman]], [[Dr. Fate]] en Cyclone zal in de verfilming verschijnen.<ref>{{en}} [https://deadline.com/2020/08/dwayne-johnson-black-adam-movie-hawkman-dr-fate-cyclone-1203020791/ Dwayne Johnson Confirms That ‘Black Adam’ Will Feature DC Characters Hawkman, Dr. Fate & Cyclone] Deadline, 22 augustus 2020. [https://web.archive.org/web/20221120034438/https://deadline.com/2020/08/dwayne-johnson-black-adam-movie-hawkman-dr-fate-cyclone-1203020791/ Gearchiveerd] op 20 november 2022.</ref> [[Noah Centineo]] werd gecast in juli 2020,<ref>{{en}} [https://deadline.com/2020/07/black-adam-adds-noah-centineo-as-atom-smasher-1202987665/ ‘Black Adam’ Adds Noah Centineo As Atom Smasher] Deadline, 16 juli 2020. [https://web.archive.org/web/20221016073248/https://deadline.com/2020/07/black-adam-adds-noah-centineo-as-atom-smasher-1202987665/ Gearchiveerd] op 16 oktober 2022.</ref> [[Aldis Hodge]] in september,<ref>{{en}} [https://deadline.com/2020/09/black-adam-aldis-hodge-hawkman-cast-1234585535/ ‘Black Adam’: Aldis Hodge Joining Dwayne Johnson DC Movie As Hawkman] Deadline, 25 september 2020. [https://web.archive.org/web/20221013182530/https://deadline.com/2020/09/black-adam-aldis-hodge-hawkman-cast-1234585535/ Gearchiveerd] op 13 oktober 2022.</ref> [[Sarah Shahi]] in oktober<ref>{{en}} [https://deadline.com/2020/10/sarah-shahi-dwayne-johnson-new-line-d-c-films-black-adam-1234597091/ Sarah Shahi Joins Dwayne Johnson In New Line And DC Films’ ‘Black Adam’] Deadline, 14 oktober 2020. [https://web.archive.org/web/20230401100551/https://deadline.com/2020/10/sarah-shahi-dwayne-johnson-new-line-d-c-films-black-adam-1234597091/ Gearchiveerd] op 1 april 2023.</ref> en [[Quintessa Swindell]] in december van hetzelfde jaar.<ref>{{en}} [https://deadline.com/2020/12/black-adam-quintessa-swindel-joins-cast-as-cyclone-dwayne-johnson-1234656231/ ‘Black Adam’ Adds Quintessa Swindell As Cyclone] Deadline, 14 december 2020. [https://web.archive.org/web/20221204192143/https://deadline.com/2020/12/black-adam-quintessa-swindel-joins-cast-as-cyclone-dwayne-johnson-1234656231/ Gearchiveerd] op 4 december 2022.</ref> [[Marwan Kenzari]] werd toegevoegd aan de cast in februari 2021<ref name = "productie">{{en}} [https://www.hollywoodreporter.com/movies/movie-news/dwayne-johnsons-black-adam-casts-old-guard-scene-stealer-marwan-kenzari-exclusive-4133991/ Dwayne Johnson’s ‘Black Adam’ Casts ‘Old Guard’ Scene-Stealer Marwan Kenzari] The Hollywood Reporter, 17 februari 2021. [https://web.archive.org/web/20221111130430/https://www.hollywoodreporter.com/movies/movie-news/dwayne-johnsons-black-adam-casts-old-guard-scene-stealer-marwan-kenzari-exclusive-4133991/ Gearchiveerd] op 11 november 2022.</ref> en [[Pierce Brosnan]] een maand later.<ref>{{en}} [https://deadline.com/2021/03/black-adam-dwayne-johnson-dc-movie-taps-pierce-brosnan-as-dr-fate-1234721219/ ‘Black Adam’: Dwayne Johnson DC Movie Taps Pierce Brosnan As Dr. Fate] Deadline, 24 maart 2021. [https://web.archive.org/web/20221015080734/https://deadline.com/2021/03/black-adam-dwayne-johnson-dc-movie-taps-pierce-brosnan-as-dr-fate-1234721219/ Gearchiveerd] op 15 oktober 2022.</ref>

De opnames begonnen in april 2021 in [[Atlanta]].<ref name = "productie" />

Een eerste trailer werd gepresenteerd op CinemaCon in april 2022.<ref>{{en}} [https://deadline.com/2022/04/dwayne-johnson-black-adam-1235010381/ Dwayne Johnson Thrills CinemaCon In Person To Show Off ‘Black Adam’ & ‘DC League Of Super-Pets’] Deadline, 26 april 2022. [https://web.archive.org/web/20230324034342/https://deadline.com/2022/04/dwayne-johnson-black-adam-1235010381/ Gearchiveerd] op 24 maart 2023.</ref> Nadat de releasedatum van 2021 niet kon worden aangehouden vanwege de [[Coronapandemie|COVID-19-pandemie]], werd de film aanvankelijk voor onbepaalde tijd uitgesteld.<ref>{{en}} [https://screenrant.com/black-adam-movie-2021-release-date-delayed-indefinitely/ Black Adam Movie Release Date Delayed Indefinitely] Screenrant, 5 oktober 2020</ref> De nieuwe lanceringsdatum in de Verenigde Staten was aanvankelijk 29 juli 2022<ref>{{en}} [https://deadline.com/2021/03/dwayne-johnson-black-adam-release-date-1234723471/ Dwayne Johnson Unveils ‘Black Adam’ Summer 2022 Release Date During NCAA Tourney Game] Deadline, 28 maart 2021. [https://web.archive.org/web/20230127155122/https://deadline.com/2021/03/dwayne-johnson-black-adam-release-date-1234723471/ Gearchiveerd] op 27 januari 2023.</ref> en later 21 oktober 2022.<ref>{{en}} [https://deadline.com/2022/03/warner-bros-release-dates-the-flash-aquaman-wonka-shazam-sequel-1234974660/ Warner Bros Release Dates: ‘The Flash’ & ‘Aquaman’ Moved To 2023; ‘Wonka’, ‘Shazam’ Sequel & Others Shift] Deadline, 9 maart 2022. [https://web.archive.org/web/20230326223657/https://deadline.com/2022/03/warner-bros-release-dates-the-flash-aquaman-wonka-shazam-sequel-1234974660/ Gearchiveerd] op 26 maart 2023.</ref>

== Release ==
De film ging in première op 3 oktober 2022 in [[Mexico-Stad]] en zal naar verwachting op 21 oktober 2022 in de Verenigde Staten worden uitgebracht door [[Warner Bros. Pictures]].<ref>{{en}} [https://www.dailymail.co.uk/tvshowbiz/article-11278065/Dwayne-Johnson-dons-black-waistcoat-cradles-fans-baby-Black-Adam-event-Mexico.html Dwayne 'The Rock' Johnson displays his incredibly toned physique in a black waistcoat as he cradles fan's baby at Black Adam event in Mexico] [[Daily Mail]], 4 oktober 2022. [https://web.archive.org/web/20230604132141/https://www.dailymail.co.uk/tvshowbiz/article-11278065/Dwayne-Johnson-dons-black-waistcoat-cradles-fans-baby-Black-Adam-event-Mexico.html Gearchiveerd] op 4 juni 2023.</ref>

== Soundtrack ==
{{zie hoofdartikel|Black Adam (soundtrack)}}
In juli 2022 werd aangekondigd dat [[Lorne Balfe]] de muziek voor de film zou componeren.<ref>{{en}} [https://filmmusicreporter.com/2022/07/23/lorne-balfe-scoring-jaume-collet-serra-black-adam/ Lorne Balfe Scoring Jaume Collet-Serra ‘Black Adam’] Film Music Reporter, 23 juli 2022. Geraadpleegd op 21 november 2022. [https://web.archive.org/web/20221111073618/https://filmmusicreporter.com/2022/07/23/lorne-balfe-scoring-jaume-collet-serra-black-adam/ Gearchiveerd] op 11 november 2022.</ref> De officiële soundtrack werd uitgebracht op 14 november 2022 door [[WaterTower Music]].<ref>{{en}} [https://filmmusicreporter.com/2022/10/13/black-adam-soundtrack-album-details/ ‘Black Adam’ Soundtrack Album Details] Film Music Reporter, 13 oktober 2022. Geraadpleegd op 21 november 2022. [https://web.archive.org/web/20221111125338/https://filmmusicreporter.com/2022/10/13/black-adam-soundtrack-album-details/ Gearchiveerd] op 11 november 2022.</ref>

== Externe links ==
* {{en}} [https://www.dc.com/BlackAdam Officiële website]
{{Standaardlinks film}}

{{Appendix|1=alles|2=
{{references||2}}
}}
{{Navigatie DC Extended Universe}}
{{cursief}}

[[Categorie:Film uit 2022]]
[[Categorie:Amerikaanse film]]
[[Categorie:Actiefilm]]
[[Categorie:Fantasyfilm]]
[[Categorie:Sciencefictionfilm]]
[[Categorie:Superheldenfilm]]
[[Categorie:DC Extended Universe]]
[[Categorie:Film gebaseerd op DC Comicsstrip]]
[[Categorie:Film van Warner Brothers]]
[[Categorie:Film van HBO Max]]

title: Black Adam

Regie: Jaume Collet-Serra

Producent: Beau Flynn · Dwayne Johnson · Dany Garcia · Hiram Garcia

Scenario: Adam Sztykiel · Rory Haines · Sohrab Noshirvani

Gebaseerd op: Personages · van DC Comics

Hoofdrollen: Dwayne Johnson · Aldis Hodge · Noah Centineo · Sarah Shahi · Marwan Kenzari · Quintessa Swindell · Bodhi Sabongui · Pierce Brosnan

Muziek: Lorne Balfe

Montage: John Lee · Michael L. Sale

Cinematografie: Lawrence Sher

Productiebedrijf: New Line Cinema · DC Films · Seven Bucks Productions · FlynnPictureCo.

Distributie: Warner Bros. Pictures

Première: 3 oktober 2022 (Mexico-Stad) · 19 oktober 2022 · 19 oktober 2022

Genre: actie / superheldenfilm

Speelduur: 124 minuten

Taal: Engels

Budget: US$ 195 miljoen

Opbrengst: US$ 393 miljoen

Kijkwijzer: · Geweld, Angst


text:
# Eisingen (Baden)
Eisingen is een plaats in de Duitse deelstaat Baden-Württemberg, en maakt deel uit van het Enzkreis.
Eisingen telt 4.730 inwoners.
Birkenfeld ·
Eisingen ·
Engelsbrand ·
Friolzheim ·
Heimsheim ·
Illingen ·
Ispringen ·
Kämpfelbach ·
Keltern ·
Kieselbronn ·
Knittlingen ·
Königsbach-Stein ·
Maulbronn ·
Mönsheim ·
Mühlacker ·
Neuenbürg ·
Neuhausen ·
Neulingen ·
Niefern-Öschelbronn ·
Ölbronn-Dürrn ·
Ötisheim ·
Remchingen ·
Sternenfels ·
Straubenhardt ·
Tiefenbronn ·
Wiernsheim ·
Wimsheim ·
Wurmberg

wikiname: nlwiki

title: Eisingen (Baden)

in_language: nl

wikitext:
{{Infobox Duitse plaats plus
| Name              = Eisingen
| Wappen            = DEU Eisingen COA.svg
| lat_deg = 48
| lat_min = 56
| lat_sec = 51
| lon_deg = 08
| lon_min = 40
| lon_sec = 07
| Lageplan          = Eisingen im Enzkreis.png
| Bundesland        = Baden-Württemberg
| Regierungsbezirk  = Karlsruhe
| Landkreis         = Enzkreis
| Höhe              = 306
| Fläche            = 8.03
| Einwohner         = 4532
| Stand             = 2005-12-31
| PLZ               = 75237–75239
| Vorwahl           = 07232
| Kfz               = PF
| Gemeindeschlüssel = 08 2 36 011
| Adresse           = Talstraße 1<br />75239 Eisingen
| Website           = [https://www.eisingen-enzkreis.de/ www.eisingen-enzkreis.de]
| Bürgermeister     = Roland Bauer
}}
'''Eisingen''' is een plaats in de [[Duitsland|Duitse]] deelstaat [[Baden-Württemberg]], en maakt deel uit van het [[Enzkreis]].
Eisingen telt {{Statistiek gemeente Duitsland inwoners|08 2 36 011|Baden-Württemberg}} inwoners.<ref name="inw_statistiek" />

{{Appendix}}
{{Navigatie Enzkreis}}
{{Commonscat|Eisingen (Baden)}}
{{Coor title dms|48|56|51|N|08|40|07|E|type:city_scale:50000_region:DE}}
{{Beginnetje|landen & volken|land=Duitsland|2=2006|3=12|4=29}}

[[Categorie:Gemeente in Baden-Württemberg]]

title: Situering

Deelstaat: Baden-Württemberg

Landkreis: Enzkreis

Regierungsbezirk: Karlsruhe

title: Algemeen

Burgemeester: Roland Bauer

title: Overig

Kenteken: PF

Website: Officiële website

title: Locatie van Eisingen in Enzkreis

Locatie van Eisingen in Enzkreis: Kaart van Eisingen

Portaal: Duitsland


text:
# Dryopomera malayana
Dryopomera malayana is een keversoort uit de familie schijnboktorren (Oedemeridae). De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1994 door Švihla.

title: Dryopomera malayana

wikitext:
{{Taxobox insect
| titelweergave = cursief
| naam = ''Dryopomera malayana''
| afbeelding =
| afbeeldingtekst =
| orde = [[Kevers|Coleoptera]] (Kevers)
| familie = [[Schijnboktorren|Oedemeridae]] (Schijnboktorren)
| geslacht = ''[[Dryopomera]]''
| w-naam = ''Dryopomera malayana''
| auteur = Švihla
| datum = 1994
| haakjes =
| species =
| commons =
}}
'''''Dryopomera malayana''''' is een [[kevers|keversoort]] uit de familie [[schijnboktorren]] (Oedemeridae). De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1994 door Švihla.<ref>{{Brontabel|2010-Hallan}}</ref>
{{Appendix}}
{{beginnetje|biologie|2011|12|09}}

[[Categorie:Dryopomera|malayana]]

title: Dryopomera malayana

Rijk: Animalia (Dieren)

Stam: Arthropoda (Geleedpotigen)

Klasse: Insecta (Insecten)

Orde: Coleoptera (Kevers)

Familie: Oedemeridae (Schijnboktorren)

Geslacht: Dryopomera

title: Soort

Portaal: Biologie · Insecten


text:
# Generale Prins Willempolder 1e deel
De Generale Prins Willempolder 1e deel is de naam van een poldercomplex dat zich bevindt tussen de Passageule en de voormalige Brugsche Vaart in de Nederlandse provincie Zeeland. De polders, die omstreeks 1650 werden aangelegd, verbonden Het Eiland met het noorden van West-Zeeuws-Vlaanderen.
In eerste instantie betrof het een vijftal polders, en wel:
- Vijfhonderd-in-beoosten-Eedepolder
- Dierkensteenpolder
- Cathalijnepolder
- Oude Passageulepolder noordelijk deel
- Vrije polder noordelijk deel

In 1652 werden hier nog de zogeheten Brugsche-Vaartpolders aan toegevoegd, te weten:
- Sint Philipspolder
- Nieuweveldpolder

In tegenstelling tot de eveneens in 1652 tot stand gekomen Generale Prins Willempolder 2e deel, die de strakke, planmatige structuur van een renaissancepolder bezit, betrof het eerste deel vooral herdijkingen van ook vóór de inundatie van 1583 bestaande polders.
Het poldercomplex is vernoemd naar Stadhouder Willem II.

title: Generale Prins Willempolder 1e deel

wikitext:
De '''Generale Prins Willempolder 1e deel''' is de naam van een poldercomplex dat zich bevindt tussen de [[Passageule]] en de voormalige [[Brugsche Vaart]] in de Nederlandse provincie [[Zeeland (provincie)|Zeeland]]. De polders, die omstreeks [[1650]] werden aangelegd, verbonden [[Het Eiland (Sluis)|Het Eiland]] met het noorden van [[West-Zeeuws-Vlaanderen]].

In eerste instantie betrof het een vijftal polders, en wel:
* [[Vijfhonderd-in-beoosten-Eedepolder]]
* [[Dierkensteenpolder]]
* [[Cathalijnepolder]]
* [[Oude Passageulepolder noordelijk deel]]
* [[Vrije polder noordelijk deel]]

In [[1652]] werden hier nog de zogeheten ''Brugsche-Vaartpolders'' aan toegevoegd, te weten:
* [[Sint Philipspolder]]
* [[Nieuweveldpolder]]

In tegenstelling tot de eveneens in [[1652]] tot stand gekomen [[Generale Prins Willempolder 2e deel]], die de strakke, planmatige structuur van een renaissancepolder bezit, betrof het eerste deel vooral herdijkingen van ook vóór de inundatie van [[1583]] bestaande polders.

Het poldercomplex is vernoemd naar [[Willem II van Oranje|Stadhouder Willem II]].

{{Coor title dms|51|18|54.98|N|3|31|9.23|E|scale:50000_region:NL}}

[[Categorie:Polder in Sluis]]


text:
# Notiophygus exsculptus
Notiophygus exsculptus is een keversoort uit de familie Discolomatidae. De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1929 door John.

title: Notiophygus exsculptus

wikitext:
{{Taxobox insect
| titelweergave = cursief
| naam = ''Notiophygus exsculptus''
| afbeelding =
| afbeeldingtekst =
| orde = [[Kevers|Coleoptera]] (Kevers)
| familie = [[Discolomatidae]]
| geslacht = ''[[Notiophygus]]''
| w-naam = ''Notiophygus exsculptus''
| auteur = John
| datum = 1929
| haakjes =
| species =
| commons =
}}
'''''Notiophygus exsculptus''''' is een [[kevers|keversoort]] uit de familie [[Discolomatidae]]. De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1929 door John.<ref>{{Brontabel|2010-Hallan}}</ref>
{{Appendix}}
{{beginnetje|biologie|2011|12|10}}
[[Categorie:Discolomatidae]]

title: Notiophygus exsculptus

Familie: Discolomatidae

Geslacht: Notiophygus

title: Soort


text:
# Trechiama dissitus
Trechiama dissitus is een keversoort uit de familie van de loopkevers (Carabidae). De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1984 door Ueno.

title: Trechiama dissitus

wikitext:
{{Taxobox insect
| titelweergave = cursief
| naam = ''Trechiama dissitus''
| afbeelding =
| afbeeldingtekst =
| orde = [[Kevers|Coleoptera]] (Kevers)
| familie = [[Loopkevers|Carabidae]] (Loopkevers)
| onderfamilie = [[Trechinae]]
| geslacht = ''[[Trechiama]]''
| w-naam = ''Trechiama dissitus''
| auteur = [[Shun-Ichi Uéno|Uéno]]
| datum = 1984
| haakjes =
| species =
| commons =
}}
'''''Trechiama dissitus''''' is een [[kevers|kever]]soort uit de familie van de [[Loopkevers|loopkevers (Carabidae)]].<ref>Anichtchenko A. et al., (editors): [https://carabidae.org/search?rank=0&text=Trechiama+dissitus Carabidae of the World] (bezocht: 20 tot 28 maart 2013)</ref> De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1984 door Ueno.

{{Appendix}}
{{beginnetje|biologie|2013|03|28}}

[[Categorie:Trechiama|dissitus]]

title: Trechiama dissitus

Familie: Carabidae (Loopkevers)

Onderfamilie: Trechinae

Geslacht: Trechiama

title: Soort


text:
# Dersoe Oezala (boek)
Dersoe Oezala (Russisch: Дерсу Узала), geschreven door V.K. Arsenjev (1872-1930).
Vladimir Arsenjev ondernam vanaf 1902 tot aan zijn dood twaalf grote expedities door het gebied tussen de Stille Oceaan en de rivier de Oessoeri, in het oosten van Siberië.  In deze streek had tot die tijd nog zo goed als geen geografisch, etnologisch of ander onderzoek plaatsgevonden. Hij deed als eerste onderzoek naar de planten- en de dierenwereld, de geografie en de topografie. Ook beschreef hij de nomadenstammen die er leefden, hun gebruiken en hun talen. Bij drie van deze expedities werd hij begeleid door de Nanai Dersu Uzala (ook: Dersoe Oezala) die als jager/verzamelaar in de taiga leefde. Door de nauwe samenwerking ontwikkelde zich een vriendschappelijke band. Het boek is na de dood van Dersoe geschreven door een betrokken Arsenjev die waarderend over hem schrijft.
Het werk van Arsenjev bevat beschrijvingen van de nomadische, inheemse jagersbevolking (de Nanai en Oedegeïers). Arsenjev meldt ook op diverse plaatsen dat deze volken in die periode nadelige invloed ondervonden van geïmmigreerde Chinezen. De lokale bevolking werd de verplichting opgelegd om een bepaalde hoeveelheid huiden af te dragen op straffe van represailles of intimidaties; de invloed van de Russische overheid was in deze uithoek weinig effectief. Wie schulden maakte bij de Chinezen werd uitgebuit. Door Chinezen toegepaste jachtmethoden waren volgens Dersu nadelig voor de wildstand en de mogelijkheid voor de bevolking om in hun onderhoud te voorzien.

## Inhoud

### 1902
Tijdens een expeditie in de tweede helft van 1902 in de nabijheid van het Chankameer in het zuiden van de huidige kraj Primorje ontmoette het gezelschap van Arsenjev bij toeval Dersoe Oezala. Deze was toen 53 jaar oud, trok jagend en zwervend door de bossen en ruilde huiden en geweien met Chinezen tegen kleding en munitie. Zijn gehele bezit droeg hij mee in een rugzak. Slechts in de winter woonde hij een tijdelijke hut van schors en takken. Zijn vrouw en twee jonge kinderen waren reeds lang geleden overleden aan pokken.

### 1906
Ook bij een volgende expeditie in 1906 komt de groep van Arsenjev bij toeval Dersu weer tegen. De expeditie ging in mei 1906 van start en duurde tot eind november. Ze besloeg een oostelijker gebied, de bergrug Sichote-Alin en de kuststrook. Opnieuw gaat hij mee als gids en deelnemer. Dersu heeft als bewoner van de taiga een grote vaardigheid op het gebied van jagen, sporen lezen en deze volgen, hij kent de gewoonten van dieren en kan de natuur in het algemeen "lezen". Af en toe lijken het sterke verhalen, het is niet meer verifieerbaar. Een opvallende passage is echter het plukken en eten van blauwe bessen door Arsenjev, waarbij Dersoe aangaf niet te weten dat deze eetbaar zijn. Na afloop van deze expeditie spraken ze af dat bij een vervolgexpeditie in 1907 Dersoe opnieuw meegaat. Deze legt uit waar hij tot die tijd zal verblijven zodat ze hem kunnen vinden.

### 1907
De expeditie van mei tot december 1907 vond plaats door het noordelijk deel van de Sichote-Alin bergrug, vanaf de kust westwaarts tot de spoorlijn Vladivostok - Chabarovsk.
In de loop van deze expeditie bleek dat Dersu last heeft van slechter wordende ogen. Het wild wordt door Arsenjev eerder gezien dan door hem, wat de jaren daarvoor nooit voorkwam. Ook schiet hij geregeld mis, voor hem een geheel nieuwe ervaring op grond waarvan hij moet concluderen dat hij zijn leefwijze niet langer kan voortzetten.

### In Chabarovsk
Arsenjev haalde hem over na deze expeditie mee te gaan naar Chabarovsk waar ze in januari 1908 samen een flat betrokken. Dersu kon in de stad echter absoluut niet aarden en kondigde na een aantal maanden aan dat hij vertrekt, de heuvels en bossen in. Een dag later bleek hij te zijn vertrokken.
Twee weken na zijn vertrek, eind maart 1908, ontving Arsenjev een telegram van het hoofd van het station bij het dorp Korfovskij die meldde dat Dersoe vermoord was gevonden in het bos. Hij is slachtoffer geworden van een beroving. Arsenjev gaat naar die plek en treft daar een politiecommissaris en een paar werklui die een graf graven. In de heuvels van Chechtsir nabij Korfovskij, circa 20 km ten zuiden van Chabarovsk, kreeg Dersoe zijn laatste rustplaats. In het dorp kwam later een gedenkmonument.

## Uitgaven
- Eerste publicatie in de Sovjet-Unie, 1923
- In Engelse vertaling verschenen bij E.P. Dutton, New York, 1941; vertaling Malcolm Burr
- Ongewijzigde herdruk gepubliceerd door McPherson&Company, Kingston (New York), 1996

## Afbeeldingen
- Arsenjev en Dersoe tijdens de expeditie van 1906 langs de rivier Kulumbe
- Arsenjev, Dersoe, een onbekende persoon en Zhang-Bao (van links naar rechts) onderweg langs het rivierbekken van Takema, 1907
- Gedenksteen voor Dersoe Oezala in Korfovskij

title: Dersoe Oezala (boek)

wikitext:
[[Bestand:VK Arsenyev.jpg|thumb|200px|Vladimir Klavdijevitsj Arsenjev]]
'''Dersoe Oezala''' ([[Russisch]]: Дерсу Узала), geschreven door V.K. Arsenjev (1872-1930).

[[Vladimir Arsenjev]] ondernam vanaf 1902 tot aan zijn dood twaalf grote expedities door het gebied tussen de [[Stille Oceaan]] en de rivier de [[Oessoeri]], in het oosten van [[Siberië]].  In deze streek had tot die tijd nog zo goed als geen geografisch, etnologisch of ander onderzoek plaatsgevonden. Hij deed als eerste onderzoek naar de planten- en de dierenwereld, de geografie en de topografie. Ook beschreef hij de nomadenstammen die er leefden, hun gebruiken en hun talen. Bij drie van deze expedities werd hij begeleid door de [[Nanai (volk)|Nanai]] Dersu Uzala (ook: Dersoe Oezala) die als jager/verzamelaar in de [[taiga]] leefde. Door de nauwe samenwerking ontwikkelde zich een vriendschappelijke band. Het boek is na de dood van Dersoe geschreven door een betrokken Arsenjev die waarderend over hem schrijft.

Het werk van Arsenjev bevat beschrijvingen van de [[Nomade|nomadische]], inheemse jagersbevolking (de [[Nanai (volk)|Nanai]] en [[Oedegeïers]]). Arsenjev meldt ook op diverse plaatsen dat deze volken in die periode nadelige invloed ondervonden van geïmmigreerde Chinezen. De lokale bevolking werd de verplichting opgelegd om een bepaalde hoeveelheid huiden af te dragen op straffe van represailles of intimidaties; de invloed van de Russische overheid was in deze uithoek weinig effectief. Wie schulden maakte bij de Chinezen werd uitgebuit. Door Chinezen toegepaste jachtmethoden waren volgens Dersu nadelig voor de wildstand en de mogelijkheid voor de bevolking om in hun onderhoud te voorzien.

== Inhoud ==
{{leeswaarschuwing}}
=== 1902 ===
Tijdens een expeditie in de tweede helft van 1902 in de nabijheid van het [[Chankameer]] in het zuiden van de huidige [[kraj Primorje]] ontmoette het gezelschap van Arsenjev bij toeval Dersoe Oezala. Deze was toen 53 jaar oud, trok jagend en zwervend door de bossen en ruilde huiden en geweien met Chinezen tegen kleding en munitie. Zijn gehele bezit droeg hij mee in een rugzak. Slechts in de winter woonde hij een tijdelijke hut van schors en takken. Zijn vrouw en twee jonge kinderen waren reeds lang geleden overleden aan pokken.
[[Bestand:Dersuuzala.jpg|thumb|Dersoe Oezala]]

=== 1906 ===
Ook bij een volgende expeditie in 1906 komt de groep van Arsenjev bij toeval Dersu weer tegen. De expeditie ging in mei 1906 van start en duurde tot eind november. Ze besloeg een oostelijker gebied, de bergrug [[Sichote-Alin]] en de kuststrook. Opnieuw gaat hij mee als gids en deelnemer. Dersu heeft als bewoner van de taiga een grote vaardigheid op het gebied van jagen, sporen lezen en deze volgen, hij kent de gewoonten van dieren en kan de natuur in het algemeen "lezen". Af en toe lijken het sterke verhalen, het is niet meer verifieerbaar. Een opvallende passage is echter het plukken en eten van blauwe bessen door Arsenjev, waarbij Dersoe aangaf niet te weten dat deze eetbaar zijn. Na afloop van deze expeditie spraken ze af dat bij een vervolgexpeditie in 1907 Dersoe opnieuw meegaat. Deze legt uit waar hij tot die tijd zal verblijven zodat ze hem kunnen vinden.

=== 1907 ===
De expeditie van mei tot december 1907 vond plaats door het noordelijk deel van de Sichote-Alin bergrug, vanaf de kust westwaarts tot de spoorlijn [[Vladivostok]] - [[Chabarovsk]].
In de loop van deze expeditie bleek dat Dersu last heeft van slechter wordende ogen. Het wild wordt door Arsenjev eerder gezien dan door hem, wat de jaren daarvoor nooit voorkwam. Ook schiet hij geregeld mis, voor hem een geheel nieuwe ervaring op grond waarvan hij moet concluderen dat hij zijn leefwijze niet langer kan voortzetten.

=== In Chabarovsk ===
Arsenjev haalde hem over na deze expeditie mee te gaan naar Chabarovsk waar ze in januari 1908 samen een flat betrokken. Dersu kon in de stad echter absoluut niet aarden en kondigde na een aantal maanden aan dat hij vertrekt, de heuvels en bossen in. Een dag later bleek hij te zijn vertrokken.
Twee weken na zijn vertrek, eind maart 1908, ontving Arsenjev een telegram van het hoofd van het station bij het dorp [[Korfovskij]] die meldde dat Dersoe vermoord was gevonden in het bos. Hij is slachtoffer geworden van een beroving. Arsenjev gaat naar die plek en treft daar een politiecommissaris en een paar werklui die een graf graven. In de heuvels van [[Chechtsir]] nabij Korfovskij, circa 20 km ten zuiden van Chabarovsk, kreeg Dersoe zijn laatste rustplaats. In het dorp kwam later een gedenkmonument.

== Uitgaven ==
* Eerste publicatie in de Sovjet-Unie, 1923
* In Engelse vertaling verschenen bij E.P. Dutton, New York, 1941; vertaling [[Malcolm Burr]]
* Ongewijzigde herdruk gepubliceerd door McPherson&Company, Kingston (New York), 1996

== Zie ook ==
* [[:ru:Дерсу Узала|Dersu Uzala]] op de Russischtalige Wikipedia
* [[:ru:Корфовский|Korfovskij]] op de Russischtalige Wikipedia

== Afbeeldingen ==
<gallery>
Арсеньев В. К. и Дерсу Узала.jpg|Arsenjev en Dersoe tijdens de expeditie van 1906 langs de rivier Kulumbe
Арсеньев в походе по бассейну реки Такема.jpg|Arsenjev, Dersoe, een onbekende persoon en Zhang-Bao (van links naar rechts) onderweg langs het rivierbekken van Takema, 1907
Memorial stone for Dersu Uzala in Korfovsky 2.jpg|Gedenksteen voor Dersoe Oezala in Korfovskij
</gallery>

[[Categorie:Russische literatuur]]


text:
# D34 (hunebed)
Hunebed D34 is een portaalgraf. Het ligt op het Oosterveld tussen Odoorn en Valthe in de Nederlandse provincie Drenthe. Het hunebed is te bereiken via een zandweg vanaf de weg tussen Valthe en Odoorn. Aan de overkant van deze weg ligt de grootste grafheuvel van Drenthe; het Eppiesbargie.

## Bouw
Het hunebed wordt toegeschreven aan de trechterbekercultuur.
Het hunebed is 7,8 meter lang en 3,0 meter breed. Er zijn nog drie van de vijf dekstenen over. Die tien draagstenen en twee sluitstenen zijn bijna onder het maaiveld verstopt. Er zijn twee poortdraagstenen.
Het restant van de dekheuvel ligt als een cirkel rond het hunebed.
De oudste handelsroute van Drenthe loopt langs D31, D33, D34, D35 en de grafheuvel Eppiesbargie. De Valtherzandweg vormt nog een deel van deze prehistorische route.

## Geschiedenis
In 1869 is het hunebed D34 voor een deel gesloopt en alle voorwerpen die in de grafkamer werden aangetroffen, zijn meegenomen. In 1952 is onderzoek uitgevoerd, maar het bleek dat de voorwerpen al waren verwijderd.
In 1871 kocht de provincie Drenthe hunebed D34 van de boermarke van Valthe. Het hunebed D34 is bij een ruil overgegaan van Het Drentse Landschap naar Staatsbosbeheer.
Van Giffen beschreef het hunebed als  "sterk gestoord".
Tot 1955 lagen hier twee hunebedden, maar het 150 meter noordwestelijker gelegen restant van hunebed D33 is door de archeoloog Albert van Giffen in dat jaar 'gesloopt' om met de vrijgekomen stenen het hunebed D49 (de Papeloze kerk) te kunnen restaureren.

## Society of Antiquaries[9]
In Engeland ontstond in de jaren zeventig van de 19e eeuw bezorgdheid over de wijze waarop in Nederland hunebedden werden gerestaureerd. In die kringen was men vooral bezorgd dat met de restauraties het oorspronkelijk beeld van de situatie verloren zou gaan. De directeur van de Society of Antiquaries in Londen verzocht de oudheidkundigen William Collings Lukis en sir Henry Dryden om de staat waarin de hunebedden zich op dat moment bevonden nauwkeurig vast te leggen. Zij bezochten in juli 1878 Drenthe en brachten veertig hunebedden op de Hondsrug in kaart. Ze hebben opmetingen verricht en beschreven de aangetroffen situatie, die zij tevens vastlegden in een serie aquarellen. Hun rapportage aan de Society of Antiquaries verscheen echter niet in druk. Hun materiaal werd bewaard bij de Society of Antiquaries, het Guernsey Museum & Art Gallery en het Drents Museum. Het Ashmolean Museum in Oxford bezit kopieën van hun werk. In 2015 publiceerde de Drentse archeoloog dr. Wijnand van der Sanden alsnog hun werk. Hij voorzag hun materiaal van een uitgebreide inleiding. Ook schetste hij de ontwikkelingen met betrekking tot het archeologisch onderzoek van de hunebedden na hun onderzoek tot 2015. Hij gaf als oordeel dat het werk van Lukis en Dryden van hoge kwaliteit was. In het Drents Museum was in 2015 een tentoonstelling over het werk.
Hunebed D34 is weergegeven op Plan XXIX: Lukis en Dryden bezochten de hunebedden op 19 juli 1878. Het hunebed had oorspronkelijk vijf dekstenen, waarvan de deksteen aan de oostkant niet meer op de originele plek lag, omdat er een draagsteen verwijderd was. De deksteen ernaast was gebroken en een deksteen aan de westkant was van zijn plek geschoven. Deze dekstenen werden niet op de plattegrond aangegeven door Lukis en Dryden. Er waren nog tien draagstenen overgebleven en er was nog een poortsteen. De dekheuvel was zo hoog als de bovenkant van de draagstenen; de oppervlakte bedroeg circa 20 bij 14,5 meter. Volgens Lukis en Dryden had de archeoloog Janssen eerder de ingang op een verkeerde plaats gelokaliseerd..

title: D34 (hunebed)

wikitext:
{{Infobox archeologische plaats
| naam          =
| altnaam       =
| mapname       = Nederland
| maptype       = relief
| lat_deg       = 52
| lat_min       = 50
| lat_sec       = 33.06
| lat_dir       = N
| lon_deg       = 6
| lon_min       = 52
| lon_sec       = 1.08
| lon_dir       = E
| land          =
| locatie       =
| dichtbij      =
| omschrijving  =
| afbeelding    = Hunebed D34 bij Odoorn.jpg
| onderschrift  = Hunebed D34 tussen Odoorn en Valthe
| datering      =
| periode       =
| cultuur       =
| vindjaar      =
| vinder        =
| collectie     =
| identificatie =
}}
'''Hunebed D34''' is een [[portaalgraf]]. Het ligt op het Oosterveld tussen [[Odoorn]] en [[Valthe]] in de [[Nederland]]se provincie [[Drenthe]]. Het hunebed is te bereiken via een zandweg vanaf de weg tussen Valthe en Odoorn. Aan de overkant van deze weg ligt de grootste [[grafheuvel]] van Drenthe; het [[Eppiesbargie]].

==Bouw==
[[Bestand:D34 hunebed.jpg|thumb|left|Hunebed D34]]
Het hunebed wordt toegeschreven aan de [[trechterbekercultuur]].

Het hunebed is 7,8 meter lang en 3,0 meter breed<ref>https://web.archive.org/web/20171012045252/http://www.hunebeddeninfo.nl/d34valthe-west/beschrijving</ref>. Er zijn nog drie van de vijf [[Deksteen (dolmen)|dekstenen]] over<ref>http://www.hunebedden.nl/d34.htm. [https://web.archive.org/web/20220118232135/http://www.hunebedden.nl/d34.htm Gearchiveerd] op 18 januari 2022.</ref>. Die tien [[draagsteen (dolmen)|draagstenen]] en twee [[sluitsteen (dolmen)|sluitstenen]] zijn bijna onder het [[maaiveld]] verstopt. Er zijn twee [[poortsteen (dolmen)|poortdraagstenen]].

Het restant van de [[dekheuvel]] ligt als een cirkel rond het hunebed.

De oudste handelsroute van Drenthe loopt langs [[D31 (hunebed)|D31]], [[D33 (hunebed)|D33]], D34, [[D35 (hunebed)|D35]] en de [[grafheuvel]] [[Eppiesbargie]]. De Valtherzandweg vormt nog een deel van deze [[prehistorie|prehistorische]] route<ref>Mythische stenen, Hendrik Gommer, {{ISBN|9789082311167}}</ref>.

==Geschiedenis==
In 1869 is het hunebed D34 voor een deel gesloopt en alle voorwerpen die in de grafkamer werden aangetroffen, zijn meegenomen. In 1952 is onderzoek uitgevoerd, maar het bleek dat de voorwerpen al waren verwijderd<ref>[https://web.archive.org/web/20160327121822/http://hunebeddeninfo.nl/d34valthe-west Hunebeddeninf - D34]</ref><ref>Hunebedden, Maarten Westmaas, 2009, {{ISBN|9789077548677}}</ref>.

In 1871 kocht de provincie Drenthe hunebed D34 van de [[boermarke]] van Valthe<ref>[https://web.archive.org/web/20091111191605/http://webspace.webring.com/people/dw/wimdekker/Nederland10.html Wim Dekker ''The megalithic tombs of the Netherlands, province of Drenthe'']</ref>. Het hunebed D34 is bij een ruil overgegaan van [[Het Drentse Landschap]] naar [[Staatsbosbeheer]]<ref>[http://www.drentsplateau.nl/index.php?option=com_content&task=view&id=116&Itemid=1 Drents Plateau]{{dode link|datum=september 2017 |bot=InternetArchiveBot }}</ref>.

[[Van Giffen]] beschreef het hunebed als  "sterk gestoord"<ref>De Hunebedden in Nederland, dr.A.E.van Giffen, 1925</ref>.

Tot 1955 lagen hier twee hunebedden, maar het 150 meter noordwestelijker gelegen restant van [[D33 (hunebed)|hunebed D33]] is door de [[Archeologie|archeoloog]] [[Albert van Giffen]] in dat jaar 'gesloopt' om met de vrijgekomen stenen het [[D49 (hunebed)|hunebed D49]] (''de Papeloze kerk'') te kunnen restaureren.

== Society of Antiquaries<ref>In het spoor van Lukis en Dryden; Twee Engelse oudheidkundigen tekenen Drentse hunebedden in 1878, Wijnand van der Sanden, 2015</ref> ==
In Engeland ontstond in de jaren zeventig van de 19e eeuw bezorgdheid over de wijze waarop in Nederland hunebedden werden gerestaureerd. In die kringen was men vooral bezorgd dat met de restauraties het oorspronkelijk beeld van de situatie verloren zou gaan. De directeur van de Society of Antiquaries in Londen verzocht de oudheidkundigen [[William Collings Lukis]] en sir [[Henry Dryden]] om de staat waarin de hunebedden zich op dat moment bevonden nauwkeurig vast te leggen. Zij bezochten in juli 1878 Drenthe en brachten veertig hunebedden op de Hondsrug in kaart. Ze hebben opmetingen verricht en beschreven de aangetroffen situatie, die zij tevens vastlegden in een serie aquarellen. Hun rapportage aan de Society of Antiquaries verscheen echter niet in druk. Hun materiaal werd bewaard bij de Society of Antiquaries, het Guernsey Museum & Art Gallery en het [[Drents Museum]]. Het [[Ashmolean Museum]] in Oxford bezit kopieën van hun werk. In 2015 publiceerde de Drentse archeoloog dr. Wijnand van der Sanden alsnog hun werk. Hij voorzag hun materiaal van een uitgebreide inleiding. Ook schetste hij de ontwikkelingen met betrekking tot het archeologisch onderzoek van de hunebedden na hun onderzoek tot 2015. Hij gaf als oordeel dat het werk van Lukis en Dryden van hoge kwaliteit was.<ref>Van der Sanden 2015:9</ref> In het [[Drents Museum]] was in 2015 een tentoonstelling over het werk.<ref>[https://web.archive.org/web/20150908214321/http://www.drentsmuseum.nl/tentoonstellingen/tentoonstelling-uitgelicht/exhibition/hoge-heren-en-hunebedden-lukis-en-dryden-in-drenthe-1878-112.html Hoge heren en hunebedden - Lukis en Dryden in Drenthe 1878]</ref>

Hunebed D34 is weergegeven op ''Plan XXIX'':<ref>Van der Sanden 2015:130 e.v.</ref> Lukis en Dryden bezochten de hunebedden op 19 juli 1878. Het hunebed had oorspronkelijk vijf [[Deksteen (dolmen)|dekstenen]], waarvan de deksteen aan de oostkant niet meer op de originele plek lag, omdat er een [[draagsteen (dolmen)|draagsteen]] verwijderd was. De deksteen ernaast was gebroken en een deksteen aan de westkant was van zijn plek geschoven. Deze dekstenen werden niet op de plattegrond aangegeven door Lukis en Dryden. Er waren nog tien draagstenen overgebleven en er was nog een [[poortsteen (dolmen)|poortsteen]]. De [[dekheuvel]] was zo hoog als de bovenkant van de draagstenen; de oppervlakte bedroeg circa 20 bij 14,5 meter. Volgens Lukis en Dryden had de archeoloog [[Leonard Johannes Frederik Janssen|Janssen]] eerder de ingang op een verkeerde plaats gelokaliseerd..

{{Navigatie hunebedden}}
{{Appendix}}
{{Commonscat|Hunebed D34 in Valthe west}}
{{Coor title dms|52|50|33.06|N|6|52|1.08|E|scale:500}}

[[Categorie:Hunebed in Drenthe]]
[[Categorie:Borger-Odoorn]]

title: Situering

Coördinaten: 52° 51′ NB, 6° 52′ OL

Portaal: Archeologie


text:
# Kasteel van Rijckholt
Het Kasteel van Rijckholt (Limburgs Riêkelt) is gelegen in het gelijknamige dorpje Rijckholt, dat deel uitmaakt van de Nederlands-Limburgse gemeente Eijsden-Margraten.
Het kasteel en enkele facetten van het terrein zijn ieder een rijksmonument.

## Beschrijving van het kasteel
De ontwikkeling van het kasteel ligt ten grondslag aan een uit de middeleeuwen stammende vierkante woontoren. Deze toren, die in 1485 werd verwoest en direct daarna weer werd opgebouwd, heeft muren van wel 2 meter dik.
De hoofdvleugel stamt uit het eind van de 17e eeuw en werd gebouwd door de familie de Bounam toen die in 1682 het kasteel in bezit kreeg. Aan weerszijden van de hoofdvleugel en de toren staan haaks hierop twee vleugels voorzien van een helmdak identiek aan dat van de toren. In de linkervleugel was oorspronkelijk een huiskapel aanwezig ter ere van de Heilige Rombout. Deze kapel is voorzien van prachtige stucplafonds en familiemonogrammen van het echtpaar de Bounam-de Moffarts die de vleugel lieten bouwen. Aan de achterzijde van het kasteel zijn links van het hoofdgebouw bij opgravingen in 1961 nog restanten gevonden van een vleugel met op het uiteinde hiervan een kleiner torentje.
Bij het kasteel liggen nog een koetshuis en een jachthuis. Het koetshuis is gebouwd in het begin van de 18e eeuw en wordt tegenwoordig gebruikt als party- en congrescentrum. Het koetshuis was ten tijde van de Tweede Wereldoorlog in Duitse handen. In het pand was het commandocentrum gevestigd van de 3e Panzergruppe. Het commandocentrum werd pas aldaar gevestigd in 1943. Vanwege het feit dat de Duitse ijzerindustrie (letterlijk) zwaar onder vuur lag, werd het niet toegestaan om het koetshuis van een ijzeren omheining te voorzien. Om desondanks duidelijk te maken aan de omgeving dat het Duits gebied betrof, werden er beelden in de tuin geplaatst met een duidelijk Duitse connectie. Een van die beelden is thans nog bewaard en betreft een adelaar (Adler), die een exacte replica is van de adelaar boven op de Brandenburger Tor in Berlijn.
Het rijzige jachthuis is voorzien van een kap in chaletstijl en is gebouwd door de familie Regout. Oorspronkelijk had het complex een dubbele omgrachting, tegenwoordig is alleen de omgrachting van het kasteel zelf nog aanwezig.

## Geschiedenis en bewoners
De geschiedenis van het kasteel is aanvankelijk nauw verbonden met de heerlijkheid Rijckholt en de heren van Gronsveld. Philip en Winand van Gronsveld waren in de 12e eeuw de eersten die zich, naast de titel heer van Gronsveld, ook heren van Rijckholt noemden. Het was deze familie die in de 14e eeuw de grote vierkante toren liet bouwen als zetel voor de heerlijkheid Rijckholt. In de 15e eeuw ging het bezit hiervan over naar Willem Van Vlodrop. Toen in 1568 de strijd tussen de Spaanse koning en Willem van Oranje losbrandde, koos Willem Van Vlodrop, een nakomeling van de eerste Willem Van Vlodrop, de zijde van de prins waarna het kasteel door de Spanjaarden in beslag werd genomen. In 1590 kreeg de familie Van Vlodrop het weer in handen. In 1596 verkocht de familie, die ook al eigenaar was van Leuth en Well, de heerlijkheid Rijckholt aan Herman Van Lynden, baron van Reckheim (Rekem).
Van 1642 tot 1682 was het kasteel eigendom van de familie Van Wyllich tot Winnendach.
In 1682 kwam de heerlijkheid Rijckholt in bezit van Jean Maximilliaan de Bounam. Hij bouwde de hoofdvleugel aan de toren. Zijn zoon, Jean Baptiste de Bounam, trouwde in 1701 met Marie-Barbera de Moffarts. Twee jaar later volgde hij zijn vader op als heer van Rijckholt. Het echtpaar de Bounam-de Moffarts woonde in het kasteel en kreeg hier 11 kinderen. In de linkervleugel bevinden zich de familiemonogrammen van Jean Baptiste de Bounam en zijn vrouw. In 1735 werd hij opgevolgd door zijn oudste zoon Jean Maximilliaan de Bounam.
In 1795 eindigde de feodale heerschappij van de familie de Bounam over Rijckholt, toen de Fransen de Zuidelijke Nederlanden binnenvielen en de heerlijkheid werd opgeheven. De familie de Bounam de Ryckholt verkocht het kasteel in 1832 aan Lambert Charles Ive Ame Poswick die advocaat was bij de Raad van Limburg. Eind 19e eeuw verwierf de Maastrichtse tegelfabrikant Alfred Regout (1858-1935) het kasteel. Hij was het waarschijnlijk die het zogenaamde jachthuis in chaletstijl liet bouwen (Kooiestraat 3). Later woonde zijn zoon Prospèr (1889-1952) er.
Tussen 1952 en 1972 was het deels ingericht tot jeugdhotel, waar aanvankelijk alleen RK-jongeren vanaf 17 jaar een vooraf geboekte periode konden verblijven, al dan niet in combinatie met uitstapjes per touringcar.
Daarna verwisselde het kasteel nog diverse keren van eigenaar tot het echtpaar Jean en Monique Colen het in bezit kreeg en in de jaren 80 van de 20e eeuw een uitgebreide restauratie liet uitvoeren.

## Het heden
In 1995 werden tv-presentator en producent Han van der Meer en zijn vrouw Annette Heffels de nieuwe eigenaren. Zij vestigden hun bedrijf in het kasteel.
In 2006 kocht Frans Kochen van zorginstelling Virenze het kasteel voor 1,6 miljoen euro. Virenze ging in 2018 failliet, even als de bv waarin Kasteel Rijckholt zat. Op last van de hypotheekverstrekker werd het kasteel vervolgens verkocht.

## Kastelen in Eijsden-Margraten
Naast het Kasteel van Rijckholt zijn er in de gemeente Eijsden-Margraten nog vier kastelen:
- Kasteel Eijsden
- Kasteel van Gronsveld
- Kasteel van Mheer
- Kasteel Oost

- Plein voor koetshuis met kasteel op achtergrond
- Zuil als tuinsieraad
- Inrijhek
- Rechts het koetshuis
- Aanleg rond kasteel

Aerwinkel · Kasteel Afferden · Aldt Huys · Aldenborgh · Kasteel Aldenghoor · Aldenhoven · Alte Burg · Kasteel Amstenrade · Slot Annendael · Kasteel Arcen · Baersdonck · Bakvliet · Baronsberg · Baxhof · Beegden ·  Benzenrade · Kasteel De Berckt · Kasteel Bethlehem · Beusdaelshof · Binsfeld · Huis Blankenberg · Kasteel Bleijenbeek · Blitterswijck · Boerlo · Bolberg · Bollenberg · Kasteel De Bongard · Borggraaf · Kasteel d'Erp · Kasteel Borggraaf · Kasteel Borgharen · Kasteel Born · Huis Bree · Breust · Kasteel Broekhuizen · Broekhuizen · Gracht Burggraaf · Kasteel De Burght · Kasteel Cartils · Cloppenburg (Oost-Maarland) · Kasteel Cortenbach · Huis De Dael · Dammerscheid · Kasteel De Bockenhof · De Donck (Sevenum) · De Donck (Swolgen) · De Dorth ·  Huis ten Dijcken · Kasteel Doenrade · De Doom · Douve · Douvenrade · De Dries · Kasteel Erenstein · Kasteel Eijsden · Eijsden · Einrade · Kasteel Elsloo · Ensenbroek · Eperhuis · Etzenraderhuuske · Exaten · Kasteel Eijckholt · Kasteel Eyckholt · Eys · Gastendonck · Kasteel Genbroek · Gebroken Slot · Kasteel Geijsteren · Kasteel Op Genhoes · Kasteel Genhoes · Genneperhuis · Kasteel Het Geudje · Kasteel Geulle · Kasteel Geusselt · Geijsteren · Gen Heck · Ghoor · Kasteel Goedenraad · Kasteel Grasbroek · Kasteel Groenendaal · Groethof · Groot Paarlo · Kasteel van Gronsveld · De Gun ·Kasteel Haeren · Kasteel Den Halder · Heerlaer · Heeze · Heijen · 's-Herenanstel · Kasteel Hillenraad · Kasteel Hoensbroek · Hoenshuis · Holstrate · Holtmühle · Huize Holtum · Kasteel Horn · De Horst · Huys ter Horst · Ten Hove (Grathem) · Ten Hove (Panningen) · Huis Brias · Huis Darth ·  Kasteel Hurpesch · Kasteel Sint-Jansgeleen · Kasteel Jerusalem · Kasteel Kaldenbroek · Den Kamp · Kasteel Karsveld · Kasteel Keverberg · Klein Paarlo · Klimmender Huuske · De Kolck · Koppelberg · Laar · Landsfort · Kasteel Lemiers · Kasteelruïne Lichtenberg · Kasteel Limbricht · Lonesteyn · Huize Lovendael · Mazenburg · Kasteel van Meerlo · Kasteel Meerssenhoven · Meezenbroek · Kasteel van Mheer · Middelaar · Kasteel Millen · Kasteel Montfort · Movert · Mulrode · De Munt · Château Neercanne · Kasteel Neubourg · Nienghoor · Huis Nierhoven · Kasteel Nieuwenbroeck · Nije Huys · Kasteel Nijenborgh · Kasteel Nijswiller · Nijthuysen · Kasteel Obbicht · Oedenrade · Kasteel Ooijen · Kasteel Oost (Valkenburg) · Kasteel Oost (Oost-Maarland) · Kasteel Ouborg · Overen · Kasteel Passarts-Nieuwenhagen · Prickenis · Prinsenhof · Puth · De Putting · Raath · De Raay · Ravenhof · Kasteel Reijmersbeek · Kasteel van Rijckholt · Kasteel Rivieren · Rodenbroek · Rosendaal · Kasteel Schaesberg · Kasteel Schaloen · Te Scharen · Schenkenburg · Kasteel Scheres · De Spijker (Geijsteren) · De Spijker (Leeuwen) · Huis Severen · Sibberhuuske · Château St. Gerlach · Spraland · Huis De Spyker · Huize Stalberg · Stalberg (Wellerlooi) · De Steeg · Kasteel Stein · Steinhagen · Steenen Huis · Stoel van Swentibold · Strijthagen (Landgraaf) · Strijthagen (Welten) · Struyver · Kasteel Terborgh · Terlinden (Wijnandsrade) · Terveurdt · Ter Weyer · Kasteel Ter Worm · De Tombe · Huis De Torentjes · Triest · Trippaert · Kasteel Vaalsbroek · Kasteel Vaeshartelt · Valkenburg · Vliek · De Vroenhof · Vrijburg · Kasteel Wambach · Warenberg · Well · Weyershof ·  Wijlre · Kasteel Wijnandsrade · Wijnandsrade · Wijnantshof · Wissegracht · Huize Witham · Kasteel Wittem · Wolfrath · Wylre

title: Kasteel van Rijckholt

wikitext:
[[Bestand:Rijckholt-001.JPG|thumb|Kasteel Rijckholt, het Slot]]
[[Bestand:Rijckholt-002.JPG|thumb|Kasteel Rijckholt, de toren met de rechtervleugel]]

Het '''Kasteel van Rijckholt''' (''Limburgs Riêkelt'') is gelegen in het gelijknamige dorpje [[Rijckholt]], dat deel uitmaakt van de Nederlands-Limburgse gemeente [[Eijsden-Margraten]].

Het kasteel en enkele facetten van het terrein zijn ieder een [[rijksmonument]].

== Beschrijving van het kasteel ==
De ontwikkeling van het kasteel ligt ten grondslag aan een uit de middeleeuwen stammende vierkante woontoren. Deze toren, die in 1485 werd verwoest en direct daarna weer werd opgebouwd, heeft muren van wel 2 meter dik.

De hoofdvleugel stamt uit het eind van de 17e eeuw en werd gebouwd door de familie [[De Bounam de Ryckholt|de Bounam]] toen die in 1682 het kasteel in bezit kreeg. Aan weerszijden van de hoofdvleugel en de toren staan haaks hierop twee vleugels voorzien van een helmdak identiek aan dat van de toren. In de linkervleugel was oorspronkelijk een huiskapel aanwezig ter ere van de Heilige Rombout. Deze kapel is voorzien van prachtige stucplafonds en familiemonogrammen van het echtpaar de Bounam-de Moffarts die de vleugel lieten bouwen. Aan de achterzijde van het kasteel zijn links van het hoofdgebouw bij opgravingen in 1961 nog restanten gevonden van een vleugel met op het uiteinde hiervan een kleiner torentje.

Bij het kasteel liggen nog een koetshuis en een jachthuis. Het koetshuis is gebouwd in het begin van de 18e eeuw en wordt tegenwoordig gebruikt als party- en congrescentrum. Het koetshuis was ten tijde van de Tweede Wereldoorlog in Duitse handen. In het pand was het commandocentrum gevestigd van de 3e Panzergruppe. Het commandocentrum werd pas aldaar gevestigd in 1943. Vanwege het feit dat de Duitse ijzerindustrie (letterlijk) zwaar onder vuur lag, werd het niet toegestaan om het koetshuis van een ijzeren omheining te voorzien. Om desondanks duidelijk te maken aan de omgeving dat het Duits gebied betrof, werden er beelden in de tuin geplaatst met een duidelijk Duitse connectie. Een van die beelden is thans nog bewaard en betreft een adelaar (Adler), die een exacte replica is van de adelaar boven op de [[Brandenburger Tor (Berlijn)|Brandenburger Tor]] in Berlijn.

Het rijzige jachthuis is voorzien van een kap in chaletstijl en is gebouwd door de familie Regout. Oorspronkelijk had het complex een dubbele omgrachting, tegenwoordig is alleen de omgrachting van het kasteel zelf nog aanwezig.

== Geschiedenis en bewoners ==
De geschiedenis van het kasteel is aanvankelijk nauw verbonden met de [[heerlijkheid Rijckholt]] en de heren van [[Gronsveld]]. Philip en Winand van Gronsveld waren in de 12e eeuw de eersten die zich, naast de titel heer van Gronsveld, ook heren van Rijckholt noemden. Het was deze familie die in de 14e eeuw de grote vierkante toren liet bouwen als zetel voor de heerlijkheid Rijckholt. In de 15e eeuw ging het bezit hiervan over naar [[Willem Van Vlodrop]]. Toen in 1568 de strijd tussen de Spaanse koning en [[Willem van Oranje]] losbrandde, koos Willem Van Vlodrop, een nakomeling van de eerste Willem Van Vlodrop, de zijde van de prins waarna het kasteel door de Spanjaarden in beslag werd genomen. In 1590 kreeg de familie Van Vlodrop het weer in handen. In 1596 verkocht de familie, die ook al eigenaar was van [[Leut|Leuth]] en [[Well (Limburg)|Well]], de heerlijkheid Rijckholt aan Herman Van Lynden, baron van Reckheim ([[Rekem]]).

Van 1642 tot 1682 was het kasteel eigendom van de familie Van Wyllich tot Winnendach.

In 1682 kwam de heerlijkheid Rijckholt in bezit van Jean Maximilliaan de Bounam. Hij bouwde de hoofdvleugel aan de toren. Zijn zoon, Jean Baptiste de Bounam, trouwde in 1701 met Marie-Barbera de Moffarts. Twee jaar later volgde hij zijn vader op als heer van Rijckholt. Het echtpaar de Bounam-de Moffarts woonde in het kasteel en kreeg hier 11 kinderen. In de linkervleugel bevinden zich de familiemonogrammen van Jean Baptiste de Bounam en zijn vrouw. In 1735 werd hij opgevolgd door zijn oudste zoon Jean Maximilliaan de Bounam.

In 1795 eindigde de feodale heerschappij van de familie de Bounam over Rijckholt, toen de Fransen de Zuidelijke Nederlanden binnenvielen en de heerlijkheid werd opgeheven. De familie [[de Bounam de Ryckholt]] verkocht het kasteel in 1832 aan Lambert Charles Ive Ame Poswick die advocaat was bij de Raad van Limburg. Eind 19e eeuw verwierf de Maastrichtse tegelfabrikant [[Alfred Hubert Regout|Alfred Regout]] (1858-1935) het kasteel. Hij was het waarschijnlijk die het zogenaamde jachthuis in [[chaletstijl]] liet bouwen (Kooiestraat 3). Later woonde zijn zoon Prospèr (1889-1952) er.

Tussen 1952 en 1972 was het deels ingericht tot jeugdhotel, waar aanvankelijk alleen RK-jongeren vanaf 17 jaar een vooraf geboekte periode konden verblijven, al dan niet in combinatie met uitstapjes per touringcar.

Daarna verwisselde het kasteel nog diverse keren van eigenaar tot het echtpaar Jean en Monique Colen het in bezit kreeg en in de jaren 80 van de 20e eeuw een uitgebreide restauratie liet uitvoeren.

== Het heden ==
In 1995 werden tv-presentator en producent [[Han van der Meer]] en zijn vrouw [[Annette Heffels]] de nieuwe eigenaren. Zij vestigden hun bedrijf in het kasteel.
In 2006 kocht Frans Kochen van zorginstelling Virenze het kasteel voor 1,6 miljoen euro. Virenze ging in 2018 failliet, even als de bv waarin Kasteel Rijckholt zat. Op last van de hypotheekverstrekker werd het kasteel vervolgens verkocht.

==Kastelen in Eijsden-Margraten==
Naast het Kasteel van Rijckholt zijn er in de gemeente Eijsden-Margraten nog vier kastelen:
* [[Kasteel Eijsden]]
* [[Kasteel van Gronsveld]]
* [[Kasteel van Mheer]]
* [[Kasteel Oost (Oost-Maarland)|Kasteel Oost]]

<gallery>
Bestand:Rijckholt-Kasteel (1).JPG|Plein voor koetshuis met kasteel op achtergrond
Bestand:Rijckholt-Kasteel (3).JPG|Zuil als tuinsieraad
Bestand:Rijckholt-Kasteel (5).JPG|Inrijhek
Bestand:Rijckholt-Kasteel (2).JPG|Rechts het koetshuis
Bestand:Rijckholt-Kasteel (4).JPG|Aanleg rond kasteel
</gallery>

{{Commonscat|Kasteel Rijckholt}}
{{Coor title dms|50|47|59.50|N|5|43|39.50|E|type:city_scale:3125_region:NL}}
{{Navigatie kastelen Limburg (Nederland)}}

[[Categorie:Rijksmonument in Eijsden-Margraten]]
[[Categorie:Kasteel in Eijsden-Margraten|Rijckholt]]


text:
# Echthroplexiella gobiensis
Echthroplexiella gobiensis is een vliesvleugelig insect uit de familie Encyrtidae. De wetenschappelijke naam is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1982 door Myartseva.

title: Echthroplexiella gobiensis

wikitext:
{{Taxobox insect
| naam = ''Echthroplexiella gobiensis''
| titelweergave = cursief
| afbeelding =
| afbeeldingtekst =
| orde = [[Vliesvleugeligen|Hymenoptera]] (Vliesvleugeligen)
| familie = [[Encyrtidae]]
| geslacht = ''[[Echthroplexiella]]''
| w-naam = ''Echthroplexiella gobiensis''
| auteur = Myartseva
| datum = 1982
| haakjes =
| species =
| commons =
}}
'''''Echthroplexiella gobiensis''''' is een [[Vliesvleugeligen|vliesvleugelig insect]] uit de familie [[Encyrtidae]]. De wetenschappelijke naam is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1982 door Myartseva.

{{Appendix|2=
* [https://www.nhm.ac.uk/research-curation/research/projects/chalcidoids/database/validName.dsml?index=ValidName&searchPageURL=indexValidName.dsml&Familyqtype=equals&Family=&Genusqtype=equals&Genus=Echthroplexiella&Speciesqtype=equals&Species=gobiensis {{Ts.|Noyes, J.S.}} (2012). Universal Chalcidoidea Database. World Wide Web electronic publication. http://www.nhm.ac.uk/chalcidoids. Version as of June 2012]
}}
{{Beginnetje|biologie|2013|04|12}}

[[Categorie:Echthroplexiella|gobiensis]]

title: Echthroplexiella gobiensis

Orde: Hymenoptera (Vliesvleugeligen)

Familie: Encyrtidae

Geslacht: Echthroplexiella

title: Soort


text:
# Machimus montanus
Machimus montanus is een vliegensoort uit de familie van de roofvliegen (Asilidae). De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1919 door Ricardo.

title: Machimus montanus

wikitext:
{{Taxobox insect
| titelweergave = cursief
| naam = ''Machimus montanus''
| afbeelding =
| orde = [[Diptera]] (Tweevleugeligen)
| onderorde = [[Vliegen (dieren)|Brachycera]] (Vliegen)
| familie = [[Roofvliegen|Asilidae]] (Roofvliegen)
| geslacht = ''[[Machimus]]''
| w-naam = ''Machimus montanus''
| auteur = Ricardo
| datum = 1919
| haakjes =
| commons =
| species =
}}
'''''Machimus montanus''''' is een [[Vliegen (dieren)|vliegen]]soort uit de familie van de [[Roofvliegen|roofvliegen (Asilidae)]].<ref>{{Brontabel|9999-Asilidae}}</ref> De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1919 door Ricardo.

{{Appendix}}
{{beginnetje|biologie|2013|03|28}}

[[Categorie:Machimus|montanus]]

title: Machimus montanus

Orde: Diptera (Tweevleugeligen)

Onderorde: Brachycera (Vliegen)

Familie: Asilidae (Roofvliegen)

Geslacht: Machimus

title: Soort


text:
# Allodia zaitzevi
Allodia zaitzevi is een muggensoort uit de familie van de paddenstoelmuggen (Mycetophilidae). De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1998 door Kurina.

title: Allodia zaitzevi

wikitext:
{{Taxobox insect
| titelweergave = cursief
| naam = ''Allodia zaitzevi''
| afbeelding = Allodia zaitzevi, Trawscoed, North Wales, May 2014 2 - Flickr - janetgraham84.jpg
| orde = [[Diptera]] (Tweevleugeligen)
| onderorde = [[Nematocera]] (Muggen)
| familie = [[Paddenstoelmuggen|Mycetophilidae]] (Paddenstoelmuggen)
| geslacht = ''[[Allodia]]''
| w-naam = ''Allodia zaitzevi''
| auteur = Kurina
| datum = 1998
| haakjes =
| commons =
| species =
}}
'''''Allodia zaitzevi''''' is een [[muggen]]soort uit de familie van de [[Paddenstoelmuggen|paddenstoelmuggen (Mycetophilidae)]].<ref>{{Link Fauna Europaea|id=140050|naam=''Allodia zaitzevi''}}</ref> De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1998 door Kurina.

{{Appendix}}
{{beginnetje|biologie|2013|06|23}}

[[Categorie:Allodia|zaitzevi]]

title: Allodia zaitzevi

Onderorde: Nematocera (Muggen)

Familie: Mycetophilidae (Paddenstoelmuggen)

Geslacht: Allodia

title: Soort


text:
# Mietków (gemeente)
De gemeente Mietków is een landgemeente in het Poolse woiwodschap Neder-Silezië, in powiat Wrocławski.
De zetel van de gemeente is in Mietków.
Op 30 juni 2004 telde de gemeente 3857 inwoners.

## Oppervlakte gegevens
In 2002 bedroeg de totale oppervlakte van gemeente Mietków 83,3 km², waarvan:
- agrarisch gebied: 68%
- bossen: 11%

De gemeente beslaat 7,46% van de totale oppervlakte van de powiat.

## Demografie
Stand op 30 juni 2004:
| Omschrijving                   | Totaal | Totaal | Vrouwen | Vrouwen | Mannen | Mannen |
| ------------------------------ | ------ | ------ | ------- | ------- | ------ | ------ |
| eenheid                        | aantal | %      | aantal  | %       | aantal | %      |
| inwoners                       | 3857   | 100    | 1949    | 50,5    | 1908   | 49,5   |
| bevolkingsdichtheid (inw./km²) | 46,3   | 46,3   | 23,4    | 23,4    | 22,9   | 22,9   |

In 2002 bedroeg het gemiddelde inkomen per inwoner 1588,64 zł.

## Administratieve plaatsen (sołectwo)
Borzygniew, Chwałów, Domanice, Dzikowa, Maniów, Maniów Mały, Maniów Wielki, Mietków, Milin, Piława, Proszkowice, Stróża, Ujów, Wawrzeńczyce.

## Aangrenzende gemeenten
Kąty Wrocławskie, Kostomłoty, Marcinowice, Sobótka, Żarów

title: Mietków (gemeente)

wikitext:
{{Infobox gemeente Polen
| kaart_powiat=
| naam=Mietków
| wapen= POL gmina Mietków COA.svg
| vlag=
| kaart_gemeente=
| woiwodschap=Neder-Silezië
| powiat = [[Powiat Wrocławski]]
| gemeentetype=wiejska
| leider=wójt
| leidernaam=Stanisław Susło
| mail=mietkow@dip.pl
| adres_ug= 55-081 [[Mietków (plaats)|Mietków]]
ul. Kolejowa 22a
| kod_poczt_ug=
| tel_ug=71 316-81-13
| fax_ug=71 316-81-84
| mail_ug=
| oppervlakte=83,3
| jaar=2004
| inwoners=3857
| dichtheid=46,3
| netnummer=71
| kenteken=DWR
| lat_deg = 50
| lat_min = 59
| lat_sec =
| lon_deg = 16
| lon_min = 39
| lon_sec =
| gemeentecode=0223062
| plaatsen=
| sołectwa=14
| partnersteden=
| www=
| bip=http://www.mietkow.com/
}}

De '''gemeente Mietków''' is een [[gmina|landgemeente]] in het [[Polen|Poolse]] woiwodschap [[Neder-Silezië (woiwodschap)|Neder-Silezië]], in [[powiat Wrocławski]].

De zetel van de gemeente is in [[Mietków (plaats)|Mietków]].

Op 30 juni 2004 telde de gemeente 3857 inwoners.

==Oppervlakte gegevens==
In 2002 bedroeg de totale oppervlakte van gemeente Mietków 83,3 km², waarvan:

* [[Landbouw|agrarisch]] gebied: 68%
* [[Bos (vegetatie)|bossen]]: 11%

De gemeente beslaat 7,46% van de totale oppervlakte van de powiat.

==Demografie==
Stand op [[30 juni]] [[2004]]:

{| class="wikitable"
!Omschrijving || colspan="2" |Totaal || colspan="2" |Vrouwen || colspan="2" |Mannen
|-
|eenheid || aantal || % || aantal || % || aantal || %
|-
|inwoners || '''3857''' || 100 || 1949 || 50,5 || 1908 || 49,5
|-
|bevolkingsdichtheid
(inw./km²) || colspan="2" | 46,3 || colspan="2" | 23,4 || colspan="2" | 22,9
|}

In 2002 bedroeg het gemiddelde inkomen per inwoner 1588,64 [[Złoty|zł]].

==Administratieve plaatsen (''sołectwo'')==
[[Borzygniew (Neder-Silezië)|Borzygniew]], [[Chwałów]], [[Domanice (powiat Wrocławski)|Domanice]], [[Dzikowa]], [[Maniów (powiat Wrocławski)|Maniów]], [[Maniów Mały]], [[Maniów Wielki]], [[Mietków (plaats)|Mietków]], [[Milin (Neder-Silezië)|Milin]], [[Piława (Neder-Silezië)|Piława]], [[Proszkowice]], [[Stróża (powiat Wrocławski)|Stróża]], [[Ujów]], [[Wawrzeńczyce (Neder-Silezië)|Wawrzeńczyce]].

==Aangrenzende gemeenten==
[[Kąty Wrocławskie (gemeente)|Kąty Wrocławskie]], [[Kostomłoty (gemeente)|Kostomłoty]], [[Marcinowice (gemeente)|Marcinowice]], [[Sobótka (gemeente)|Sobótka]], [[Żarów (gemeente)|Żarów]]

==Externe links==
* [https://web.archive.org/web/20070927195139/http://www.wroclaw-powiat.wfp.pl/gmina.php?naam=5%2F Mietków op Wroclaw-powiat.wfp.pl ]

{{DEFAULTSORT:Mietkow (gemeente)}}
[[Categorie:Gemeente in Neder-Silezië]]

title: Situering

Woiwodschap: Neder-Silezië

Powiat: Powiat Wrocławski

title: Gegevens

Gemeente type: wiejska

title: Politiek

Gemeentezetel: 55-081 Mietków · ul. Kolejowa 22a

wójt: Stanisław Susło

title: Overig

Kentekenplaat: DWR

Portaal: Centraal-Europa


text:
# Euoplocephalini
De Euoplocephalini zijn een groep plantenetende dinosauriërs, die behoren tot de Ankylosauria.
In 2018 publiceerde de paleontoloog Paul Penkalski een kladistische analyse van de Ankylosauridae met als uitkomst dat er een aftakking was met als meest afgeleide vorm Euoplocephalus, waarvan vele andere soorten een reeks afsplitsingen vormden.
Deze klade benoemde hij als de tribus Euoplocephalini. De klade werd gedefinieerd als de groep bestaande uit alle Ankylosaurinae sensu Sereno, omvattende Euoplocephalus tutus en alle soorten die nauwer verwant zijn aan Euoplocephalus dan aan Oohkotokia horneri.
De groep bestaat uit middelgrote vormen uit het Campanien van Noord-Amerika. Volgens de analyse waren Anodontosaurus lambei, Anadontosaurus inceptus, Dyoplosaurus acutosquameus, Scolosaurus cutleri, Scolosaurus thronus, Platypelta coombsi en Ziapelta sanjuanensis leden van deze klade.

title: Euoplocephalini

wikitext:
De '''Euoplocephalini''' zijn een groep plantenetende [[dinosauriërs]], die behoren tot de [[Ankylosauria]].

In 2018 publiceerde de [[paleontoloog]] [[Paul Penkalski]] een [[kladistiek|kladistische]] analyse van de [[Ankylosauridae]] met als uitkomst dat er een aftakking was met als meest afgeleide vorm ''[[Euoplocephalus]]'', waarvan vele andere soorten een reeks afsplitsingen vormden.

Deze [[klade]] benoemde hij als de [[tribus (biologie)|tribus]] Euoplocephalini. De klade werd gedefinieerd als de groep bestaande uit alle [[Ankylosaurinae]] ''sensu'' Sereno, omvattende ''Euoplocephalus tutus'' en alle soorten die nauwer verwant zijn aan ''Euoplocephalus'' dan aan ''[[Oohkotokia]] horneri''.

De groep bestaat uit middelgrote vormen uit het [[Campanien]] van [[Noord-Amerika]]. Volgens de analyse waren ''[[Anodontosaurus]] lambei'', ''Anadontosaurus inceptus'', ''[[Dyoplosaurus]] acutosquameus'', ''[[Scolosaurus]] cutleri'', ''Scolosaurus thronus'', ''[[Platypelta]] coombsi'' en ''[[Ziapelta]] sanjuanensis'' leden van deze klade.

==Literatuur==
*Paul Penkalski, 2018, "Revised systematics of the armoured dinosaur ''Euoplocephalus'' and its allies", ''Neues Jahrbuch für Geologie und Paläontologie - Abhandlungen'' '''287'''(3): 261-306

[[Categorie:Ankylosauria]]


text:
# Ctenochira romani
Ctenochira romani is een vliesvleugelig insect uit de familie van de gewone sluipwespen (Ichneumonidae). De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1925 door Pfankuch.

title: Ctenochira romani

wikitext:
{{Taxobox insect
| titelweergave = cursief
| naam = ''Ctenochira romani''
| afbeelding =
| orde = [[Vliesvleugeligen|Hymenoptera]] (Vliesvleugeligen)
| onderorde =
| familie = [[Gewone sluipwespen|Ichneumonidae]] (Gewone sluipwespen)
| geslacht = ''[[Ctenochira]]''
| w-naam = ''Ctenochira romani''
| auteur = Pfankuch
| datum = 1925
| haakjes = ja
| commons =
| species =
}}
'''''Ctenochira romani''''' is een [[Vliesvleugeligen|vliesvleugelig insect]] uit de familie van de [[Gewone sluipwespen|gewone sluipwespen (Ichneumonidae)]].<ref>{{Link Fauna Europaea|id=329783|naam=''Ctenochira romani''}}</ref> De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1925 door Pfankuch.

{{Appendix}}
{{beginnetje|biologie|2013|07|06}}

[[Categorie:Ctenochira|romani]]

title: Ctenochira romani

Familie: Ichneumonidae (Gewone sluipwespen)

Geslacht: Ctenochira

title: Soort


text:
# Kerrieboom
De kerrieboom (Murraya koenigii; synoniemen: Bergera koenigii, Chalcas koenigii) is een van oorsprong Indiase tropische en subtropische boom uit de wijnruitfamilie. De bladeren van de boom staan bekend als kerrieblad en vormen een belangrijk kruid in de Zuid-Indiase en Sri-Lankaanse keuken. Kerrieblad wordt in deze gebieden veel gebruikt bij het bereiden van curry's, maar maakt traditioneel geen deel uit van kerriepoeder.
De smaak van verse kerriebladeren doet denken aan die van mandarijn. Dat is niet zo heel vreemd, omdat het geslacht Murraya ook tot citrusvruchten wordt gerekend.

## Gebruik
Bij het bereiden van curry's wordt kerrieblad meestal met uien en of andere groenten aangefruit en vervolgens meegestoofd. Hele bladeren worden vaak verwijderd voor het opdienen. In andere gerechten, bijvoorbeeld vada, wordt het al dan niet gesauteerde blad versneden en mee geconsumeerd. Vers kerrieblad is slecht houdbaar maar drogen leidt tot een sterk verlies van aroma. Oosterse winkels in de Lage Landen verkopen het kruid daarom vaak diepgevroren.
In de Ayurveda worden geneeskrachtige werkingen aan de kerrieboom toegeschreven. Zo zou de boom een ontstekingsremmende werking hebben en heilzaam zijn voor diabetici.

title: Kerrieboom

wikitext:
{{Taxobox
| type= plant
| naam= Kerrieboom
| afbeelding= Curry Trees.jpg
| afbeeldingtekst=
| rijk= [[Planten|''Plantae'']] (Planten)
| stam= ''[[Embryophyta]]'' (Landplanten)
| klasse= ''[[Spermatopsida]]'' (Zaadplanten)
| clade1= [[Bedektzadigen]]
| clade2= [['nieuwe' Tweezaadlobbigen]]
| clade4= [[Malviden]]
| orde= ''[[Sapindales]]''
| familie= ''[[Rutaceae]]'' (Wijnruitfamilie)
| geslacht= ''[[Murraya]]''
| w-naam= ''Murraya koenigii''
| auteur= ([[Carl Linnaeus|L.]]) Sprengel
| datum=
| afbeeldingII= Curry Tree flower.JPG
| afbeeldingIItekst= ''Murraya koenigii'', bloemen
}}
De '''kerrieboom''' (''Murraya koenigii''; [[synoniem (plantkunde)|synoniem]]en: ''Bergera koenigii'', ''Chalcas koenigii'') is een van oorsprong Indiase tropische en subtropische boom uit de [[wijnruitfamilie]]. De bladeren van de boom staan bekend als '''kerrieblad''' en vormen een belangrijk kruid in de [[Zuid-India|Zuid-Indiase]] en [[Sri-Lanka]]anse keuken. Kerrieblad wordt in deze gebieden veel gebruikt bij het bereiden van curry's, maar maakt traditioneel geen deel uit van [[kerrie]]poeder.

De smaak van verse kerriebladeren doet denken aan die van mandarijn. Dat is niet zo heel vreemd, omdat het geslacht ''Murraya'' ook tot citrusvruchten wordt gerekend.<ref>[http://specerijen.blogspot.nl/2015/03/deel-54-kerrieblad.html Kruiden & Specerijen]</ref>

==Gebruik==
Bij het bereiden van curry's wordt kerrieblad meestal met uien en of andere groenten aangefruit en vervolgens meegestoofd. Hele bladeren worden vaak verwijderd voor het opdienen. In andere gerechten, bijvoorbeeld [[vada (gerecht)|vada]], wordt het al dan niet gesauteerde blad versneden en mee geconsumeerd. Vers kerrieblad is slecht houdbaar maar drogen leidt tot een sterk verlies van aroma. Oosterse winkels in de Lage Landen verkopen het kruid daarom vaak diepgevroren.

In de [[Ayurveda]] worden geneeskrachtige werkingen aan de kerrieboom toegeschreven. Zo zou de boom een ontstekingsremmende werking hebben en heilzaam zijn voor diabetici.

{{Appendix|2=
{{References}}
}}

[[Categorie:Wijnruitfamilie]]
[[Categorie:Plant uit het Oriëntaals gebied]]

title: Kerrieboom

Rijk: Plantae (Planten)

Stam: Embryophyta (Landplanten)

Klasse: Spermatopsida (Zaadplanten)

Clade:
Bedektzadigen
'nieuwe' Tweezaadlobbigen
Malviden

Orde: Sapindales

Familie: Rutaceae (Wijnruitfamilie)

Geslacht: Murraya

title: Soort

Portaal: Biologie


text:
# Emmanuel Desutter
Emmanuel Joseph Charles Desutter (Heist, 28 november 1938) is een voormalig Belgisch volksvertegenwoordiger, senator en burgemeester van de CVP in Knokke-Heist.

## Levensloop
Desutter was een zoon van Max Desutter en Anna De Jonghe. Hij begon zijn loopbaan in het familiale visbedrijf in Zeebrugge. Hij ontplooide al vlug maatschappelijke activiteiten binnen het NCMV en de CVP.
In 1964 werd hij verkozen tot gemeenteraadslid van Heist en in 1967 tot schepen van deze gemeente. Hij bleef dit mandaat uitoefenen, ook na de fusie met Knokke, tot in 1973. Hij werd toen burgemeester van Knokke-Heist en bleef dit tot in 1979. Daarna was hij van 1983 tot 1989 opnieuw schepen.
In april 1977 werd hij verkozen tot lid van de Kamer van volksvertegenwoordigers voor het arrondissement Brugge en vervulde dit mandaat tot in 1991. In de Kamer was hij van 1987 tot 1991 quaestor. Hij werd vervolgens in de Senaat verkozen als provinciaal senator voor West-Vlaanderen en bleef dit tot in 1995. In de periode mei 1977-oktober 1980 zetelde hij als gevolg van het toen bestaande dubbelmandaat ook in de Cultuurraad voor de Nederlandse Cultuurgemeenschap, die op 7 december 1971 werd geïnstalleerd. Vanaf 21 oktober 1980 tot november 1991 was hij lid van de Vlaamse Raad, de opvolger van de Cultuurraad en de voorloper van het huidige Vlaams Parlement.
In 1985 werd hij binnen de Centrale Raad voor het Bedrijfsleven voorzitter van de commissies horeca en visserij.

title: Emmanuel Desutter

wikitext:
'''Emmanuel Joseph Charles Desutter''' ([[Heist (West-Vlaanderen)|Heist]], [[28 november]] [[1938]]) is een voormalig [[België (hoofdbetekenis)|Belgisch]] [[volksvertegenwoordiger]], [[Senaat (België)|senator]] en [[burgemeester]] van de [[CVP (België)|CVP]] in [[Knokke-Heist]].

==Levensloop==
Desutter was een zoon van Max Desutter en Anna De Jonghe. Hij begon zijn loopbaan in het familiale visbedrijf in [[Zeebrugge]]. Hij ontplooide al vlug maatschappelijke activiteiten binnen het [[NCMV]] en de CVP.

In 1964 werd hij verkozen tot [[gemeenteraadslid]] van Heist en in 1967 tot [[schepen]] van deze gemeente. Hij bleef dit mandaat uitoefenen, ook na de fusie met [[Knokke]], tot in 1973. Hij werd toen burgemeester van [[Knokke-Heist]] en bleef dit tot in 1979. Daarna was hij van 1983 tot 1989 opnieuw schepen.

In april 1977 werd hij verkozen tot lid van de [[Kamer van volksvertegenwoordigers]] voor het [[arrondissement Brugge]] en vervulde dit mandaat tot in 1991. In de Kamer was hij van 1987 tot 1991 quaestor. Hij werd vervolgens in de [[Senaat (België)|Senaat]] verkozen als provinciaal senator voor [[West-Vlaanderen]] en bleef dit tot in 1995. In de periode mei 1977-oktober 1980 zetelde hij als gevolg van het toen bestaande dubbelmandaat ook in de [[Cultuurraad voor de Nederlandse Cultuurgemeenschap]], die op 7 december 1971 werd geïnstalleerd. Vanaf 21 oktober 1980 tot november 1991 was hij lid van de [[Vlaams Parlement|Vlaamse Raad]], de opvolger van de Cultuurraad en de voorloper van het huidige [[Vlaams Parlement]].

In 1985 werd hij binnen de [[Centrale Raad voor het Bedrijfsleven]] voorzitter van de commissies horeca en visserij.

==Literatuur==
* Koen ROTSAERT, ''Lexicon van de parlementariërs uit het arrondissement Brugge, 1830-1995'', Brugge, 2006.

== Externe link ==
* [https://www.vlaamsparlement.be/nl/vlaamse-volksvertegenwoordigers-het-vlaams-parlement/emmanuel-desutter Biografische fiche Emmanuel Desutter op website Vlaams Parlement]
* [http://www.odis.be/lnk/AE_274 Fiche op Odis betreffende archief Manu Desutter bewaard bij KADOC]

{{StartOpvolging}}
{{OpvolgingCombi
| lijst = [[Lijst van burgemeesters van Knokke-Heist|Burgemeester van Knokke-Heist]]<br />1973-1979
| vorige = [[Eugène Mattelaer]]
| volgende = [[Leopold Lippens]]
}}
{{EindOpvolging}}

{{DEFAULTSORT:Desutter, Emmanuel}}
[[Categorie:CVP-politicus (België)]]
[[Categorie:Schepen van Heist]]
[[Categorie:Schepen van Knokke-Heist]]
[[Categorie:Burgemeester van Knokke-Heist]]
[[Categorie:Lid van de Vlaamse Cultuurraad]]
[[Categorie:Lid van de Vlaamse Raad]]
[[Categorie:Belgisch volksvertegenwoordiger]]
[[Categorie:Belgisch senator]]


text:
# Fantacake
Fantacake is een taart afkomstig uit Duitsland, gemaakt met een sponscakebodem. Het hoofdingrediënt is Fanta, een koolzuurhoudende frisdrank die een luchtigere textuur geeft dan typische sponscakes door bruisen. De cake wordt gegarneerd met een eenvoudige citroenglazuur of een romige laag van zware zure room, slagroom, suiker en mandarijnen uit blik. Het wordt onder andere geserveerd op verjaardagsfeestjes.
Fanta werd ontwikkeld door de Duitse tak van The Coca-Cola Company tijdens de Tweede Wereldoorlog, omdat door handelsembargo's sommige typische  Ingrediënten voor frisdranken moeilijk verkrijgbaar waren in Nazi-Duitsland. Fanta werd populair als drankje en als zoetstof in andere gerechten, zoals taarten.

## Bron
- Dit artikel of een eerdere versie ervan is een (gedeeltelijke) vertaling van het artikel Fanta cake op de Engelstalige Wikipedia, dat onder de licentie Creative Commons Naamsvermelding/Gelijk delen valt. Zie de bewerkingsgeschiedenis aldaar.

title: Fantacake

wikitext:
{{Infobox voedingsmiddel
| afbeelding      = Fanta-kaka (01).jpg
| hoofdingrediënt = [[Fanta]], [[Tafelsuiker|suiker]]
| gang            = [[dessert]]
}}

'''Fantacake''' is een [[taart]] afkomstig uit [[Duitsland]], gemaakt met een [[sponscake]]bodem. Het hoofdingrediënt is [[Fanta]], een koolzuurhoudende [[frisdrank]] die een luchtigere textuur geeft dan typische sponscakes door [[bruisen]]. De cake wordt gegarneerd met een eenvoudige citroen[[Glazuur (gebak)|glazuur]] of een romige laag van zware zure room, slagroom, suiker en mandarijnen uit blik. Het wordt onder andere geserveerd op [[Verjaardag|verjaardagsfeestjes]].

Fanta werd ontwikkeld door de Duitse tak van [[The Coca-Cola Company]] tijdens de [[Tweede Wereldoorlog]], omdat door [[Embargo|handelsembargo's]] sommige typische  Ingrediënten voor frisdranken moeilijk verkrijgbaar waren in [[Nazi-Duitsland]]. Fanta werd populair als drankje en als zoetstof in andere gerechten, zoals taarten.

== Bron ==
* {{Bronvermelding anderstalige Wikipedia|taal=en|titel=Fanta cake|oldid=1300305546|datum=20250713}}

[[Categorie:Zoete taart]]
[[Categorie:Duitse keuken]]

title: Fantacake

Hoofdingrediënt(en): Fanta, suiker

Gang: dessert

Portaal: Eten en drinken


text:
# Retipenna grahami
Retipenna grahami is een insect uit de familie gaasvliegen (Chrysopidae), die tot de orde netvleugeligen (Neuroptera) behoort. De soort komt voor in China.

title: Retipenna grahami

wikitext:
{{Taxobox insect
| titelweergave = cursief
| naam = ''Retipenna grahami''
| afbeelding =
| afbeeldingtekst =
| orde = [[Neuroptera]] (Netvleugeligen)
| familie = [[Chrysopidae]] (Gaasvliegen)
| geslacht = ''[[Retipenna]]''
| w-naam = ''Retipenna grahami''
| auteur = Banks
| datum = 1940
| haakjes = ja
| commons =
| species =
}}
'''''Retipenna grahami''''' is een [[Insecten|insect]] uit de familie [[gaasvliegen|gaasvliegen (Chrysopidae)]], die tot de orde [[netvleugeligen|netvleugeligen (Neuroptera)]] behoort. De soort komt voor in [[China]].<ref>[http://lacewing.tamu.edu/Species-Catalogue/scspeciesgenusresults.cfm?gencriteria=beginswith&genus=Retipenna&Criteria=AND&speccriteria=beginswith&species=grahami {{aut|Oswald, J. D.}} (2007). Neuropterida Species of the World. Version 2.0.]</ref>

{{Appendix}}

[[Categorie:Gaasvliegen]]
[[Categorie:Endemisch dier uit China]]

title: Retipenna grahami

Orde: Neuroptera (Netvleugeligen)

Familie: Chrysopidae (Gaasvliegen)

Geslacht: Retipenna

title: Soort


text:
# Culicoides corsicus
Culicoides corsicus is een muggensoort uit de familie van de knutten (Ceratopogonidae). De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1971 door Kremer, Leberre & Beaucournu-Saguez.

title: Culicoides corsicus

wikitext:
{{Taxobox insect
| titelweergave = cursief
| naam = ''Culicoides corsicus''
| afbeelding =
| orde = [[Diptera]] (Tweevleugeligen)
| onderorde = [[Nematocera]] (Muggen)
| familie = [[Knutten|Ceratopogonidae]] (Knutten)
| geslacht = ''[[Culicoides]]''
| w-naam = ''Culicoides corsicus''
| auteur = Kremer, Leberre & Beaucournu-Saguez
| datum = 1971
| haakjes =
| commons =
| species =
}}
'''''Culicoides corsicus''''' is een [[muggen]]soort uit de familie van de [[Knutten|knutten (Ceratopogonidae)]].<ref>{{Link Fauna Europaea|id=130971|naam=''Culicoides corsicus''}}</ref> De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1971 door Kremer, Leberre & Beaucournu-Saguez.

{{Appendix}}
{{beginnetje|biologie|2013|06|23}}

[[Categorie:Culicoides|corsicus]]

title: Culicoides corsicus

Familie: Ceratopogonidae (Knutten)

Geslacht: Culicoides

title: Soort


text:
# Oost-Gondwana
Oost-Gondwanaland is een paleocontinent dat ontstond bij het uiteenvallen van het voormalig supercontinent Rodinië. Het omvatte de tegenwoordige gebieden Australië, het oosten van Antarctica, oost en zuidelijk Afrika, China, India, Arabië en Zuidoost-Azië. Ongeveer 550 miljoen jaar geleden botste en versmolt het met West-Gondwanaland, waarbij het nieuwe continent Gondwanaland gevormd werd.

title: Oost-Gondwana

wikitext:
'''Oost-Gondwanaland''' is een [[paleocontinent]] dat ontstond bij het uiteenvallen van het voormalig supercontinent [[Rodinië]]. Het omvatte de tegenwoordige gebieden [[Australië (continent)|Australië]], het oosten van [[Antarctica]], oost en zuidelijk [[Afrika]], [[Volksrepubliek China|China]], [[India]], [[Arabisch Schiereiland|Arabië]] en [[Zuidoost-Azië]]. Ongeveer 550 miljoen jaar geleden botste en versmolt het met [[West-Gondwanaland]], waarbij het nieuwe continent [[Gondwanaland]] gevormd werd.

[[Categorie:Precambrium]]
[[Categorie:Paleocontinent]]


text:
# De Olsen-Bende
De Olsen-Bende (Deens: Olsen-banden) is een door Erik Balling en Henning Bahs bedachte fictieve Deense criminele bende, waarover 14 films gemaakt zijn in de periode van 1968 tot 1999. Ook in Noorwegen werd, soms simultaan, een aantal Olsen-Bende films uitgebracht. Later werd in Zweden ook een versie uitgebracht onder de naam Jönssonligan. Een aantal jaren geleden werd ook een junior-versie uitgebracht.

## Plot
De geniale draaideurcrimineel Egon Olsen, gespeeld door Ove Sprogøe, is de leider van de bende, die verder bestaat uit Benny (Morten Grunwald) en Kjeld (Poul Bundgaard). Zij zijn goedaardig van karakter en gebruiken nooit geweld. De meeste films beginnen met de vrijlating van Egon uit de gevangenis. Benny en Kjeld wachten hem op met Deense vlaggetjes, waarna de drie een flesje Tuborg-bier gaan drinken in het huisje van Kjeld en zijn vrouw Yvonne.
Steevast met de woorden "Jeg har en plan! (Ik heb een plan!)" presenteert Egon zijn nieuwe "geniale" plan om miljonairs te worden. Hoofdzakelijk gaat het dan om een antieke kluis van 'Franz Jaeger'. Om dat doel te bereiken geeft hij instructies om de spullen aan te schaffen die nodig zijn om bij de kluis te komen. Hierbij worden dingen van alle dag gebruikt, die zeker niet in gedachten komen bij het plegen van een coup, zoals Lego, radiografisch bestuurbare auto's, een sigaret, ballonnen, etc., die in combinatie met elkaar werken als een Rube Goldbergmachine, met een vleugje perfectionisme. Egon heeft vaak het geluk dat hij zijn gevangenisstraf uitzit met lieden die hem voorzien van de juiste informatie (dienstrooster, plattegrond van een gebouw) om zijn plannen te kunnen beramen.
Vaak komt Egon in de problemen doordat hij de plannen van 'echte' criminelen dwarsboomt. Meerdere malen wordt hij dan ook ontvoerd, waarbij Benny en Kjeld hem moeten bevrijden. Aan het eind van de film, als alles goed is uitgevoerd, gaat er toch iets fout, waardoor Egon wordt gearresteerd. Zodra hij de sirene hoort, bevriest hij en heft automatisch zijn handen omhoog. Egon rookt te allen tijde een sigaar en draagt een streepjespak.
De inspecteur van de politie 'Jensen' leert zijn jonge protegé: "Het enige wat de politie kan doen als de echt zware criminelen komen, is hen bescherming bieden." Dit soort sociale satire is een van de typerende onderdelen waarvan de films doorspekt zijn.

## Originele versies
De eerste 13 films waren van de hand van Erik Balling, waarna Tom Hedegaard en Morten Arnfred de veertiende en laatste Olsen-Bende film regisseerden. De avonturen werden door Erik Balling en Henning Bahs geschreven.

### Deense cast
- Ove Sprogøe als Egon Olsen
- Morten Grunwald als Benny Frandsen
- Poul Bundgaard als Kjeld Jensen
- Kirsten Walther als Yvonne Jensen
- Jes Holtsø als Børge Jensen
- Axel Strøbye als politie-inspecteur Jensen
- Ole Ernst als politie-inspecteur Holm
- Ove Verner Hansen als Bøffen
- Preben Kaas als Dynamit-Harry

Poul Bundgaard stierf in 1998 tijdens de opnamen van de afscheidsfilm Olsen-bandens sidste stik. De rol van Kjeld Jensen werd toen overgenomen door Tommy Kenter met de stem van Kurt Ravn.

### Onofficiële vertaling van de Deense titels
| Originele titel                       | Vertaling                                      | Jaar van uitgave  |
| ------------------------------------- | ---------------------------------------------- | ----------------- |
| Olsen-banden                          | De Olsen Bende                                 | 11 oktober 1968   |
| Olsen-banden på spanden               | De Olsen Bende in problemen                    | 3 oktober 1969    |
| Olsen-banden i Jylland                | De Olsen Bende in Jutland                      | 8 oktober 1971    |
| Olsen-bandens store kup               | De grote coup van de Olsen Bende               | 6 oktober 1972    |
| Olsen-banden går amok                 | De Olsen Bende draait door                     | 5 oktober 1973    |
| Olsen-bandens sidste bedrifter        | De laatste prestaties van de Olsen Bende       | 4 oktober 1974    |
| Olsen-banden på sporet                | De Olsen Bende per spoor                       | 26 september 1975 |
| Olsen-banden ser rødt                 | De Olsen Bende ziet rood                       | 1 oktober 1976    |
| Olsen-banden deruda'                  | De Olsen Bende in volle vaart                  | 30 september 1977 |
| Olsen-banden går i krig               | De Olsen Bende op het oorlogspad               | 6 oktober 1978    |
| Olsen-banden overgiver sig aldrig     | De Olsen Bende geeft zich nooit gewonnen       | 26 oktober 1979   |
| Olsen-bandens flugt over plankeværket | De vlucht van de Olsen Bende over de schutting | 16 oktober 1981   |
| Olsen-banden over alle bjerge         | De Olsen Bende met de noorderzon vertrokken    | 26 december 1981  |
| Olsen-bandens sidste stik             | Het laatste kunstje van de Olsen Bende         | 18 december 1998  |

## Internationale versies
De Olsen-Bende zijn ook gemaakt in het Noors en Zweeds (Jönssonligan). Deze films zijn enigszins anders, maar volgen de strekking van de Deense films. De originele films waren ook populair in de voormalige DDR en Oost-Europa.

title: De Olsen-Bende

wikitext:
[[Bestand:Olsen Banden.jpg|thumb|De Olsen-bende, van links naar rechts Benny, Egon en Kjeld]]
[[Bestand:Egon Olsens Vej 2004 a.jpg|thumb|Staatsgevangenis in Albertslund. Iedere film begint met de vrijlating van Egon Olsen uit deze gevangenis.]]
[[Bestand:Nordisk film main gate details.JPG|thumb|De Deense Olsen-Bende, afgebeeld op de poort van de filmstudio [[Nordisk Film]].]]

'''De Olsen-Bende''' ([[Deens]]: ''Olsen-banden'') is een door [[Erik Balling]] en [[Henning Bahs]] bedachte [[fictie]]ve [[Denemarken|Deense]] criminele bende, waarover 14 films gemaakt zijn in de periode van 1968 tot 1999. Ook in Noorwegen werd, soms simultaan, een aantal Olsen-Bende films uitgebracht. Later werd in Zweden ook een versie uitgebracht onder de naam ''Jönssonligan''. Een aantal jaren geleden werd ook een junior-versie uitgebracht.

== [[Plot]] ==
De geniale [[veelpleger|draaideurcrimineel]] [[Egon Olsen]], gespeeld door Ove Sprogøe, is de leider van de bende, die verder bestaat uit Benny (Morten Grunwald) en Kjeld (Poul Bundgaard). Zij zijn goedaardig van karakter en gebruiken nooit geweld. De meeste films beginnen met de vrijlating van Egon uit de gevangenis. Benny en Kjeld wachten hem op met Deense vlaggetjes, waarna de drie een flesje [[Tuborg (bier)|Tuborg]]-bier gaan drinken in het huisje van Kjeld en zijn vrouw Yvonne.

Steevast met de woorden ''"Jeg har en plan! (Ik heb een plan!)"'' presenteert Egon zijn nieuwe "geniale" plan om miljonairs te worden. Hoofdzakelijk gaat het dan om een antieke kluis van 'Franz Jaeger'. Om dat doel te bereiken geeft hij instructies om de spullen aan te schaffen die nodig zijn om bij de kluis te komen. Hierbij worden dingen van alle dag gebruikt, die zeker niet in gedachten komen bij het plegen van een coup, zoals [[Lego]], radiografisch bestuurbare auto's, een sigaret, ballonnen, etc., die in combinatie met elkaar werken als een [[Rube Goldbergmachine]], met een vleugje [[perfectionisme]]. Egon heeft vaak het geluk dat hij zijn gevangenisstraf uitzit met lieden die hem voorzien van de juiste informatie (dienstrooster, plattegrond van een gebouw) om zijn plannen te kunnen beramen.

Vaak komt Egon in de problemen doordat hij de plannen van 'echte' criminelen dwarsboomt. Meerdere malen wordt hij dan ook ontvoerd, waarbij Benny en Kjeld hem moeten bevrijden. Aan het eind van de film, als alles goed is uitgevoerd, gaat er toch iets fout, waardoor Egon wordt gearresteerd. Zodra hij de sirene hoort, bevriest hij en heft automatisch zijn handen omhoog. Egon rookt te allen tijde een sigaar en draagt een streepjespak.

De inspecteur van de politie 'Jensen' leert zijn jonge protegé: "Het enige wat de politie kan doen als de echt zware criminelen komen, is hen bescherming bieden." Dit soort sociale satire is een van de typerende onderdelen waarvan de films doorspekt zijn.

==Originele versies==
[[Bestand:Ove Sprogøe (skuespiller).jpg|thumb|Ove Sprogøe (1919-2004) speelde Egon Olsen]]
[[Bestand:Morten Grunwald (skuespiller).jpg|thumb|Morten Grunwald (1934-2018) speelde Benny Frandsen]]
[[Bestand:Poul Bundgaard.jpg|thumb|Poul Bundgaard (1922-1998) speelde Kjeld Jensen]]
De eerste 13 films waren van de hand van [[Erik Balling]], waarna [[Tom Hedegaard]] en [[Morten Arnfred]] de veertiende en laatste ''Olsen-Bende'' film regisseerden. De avonturen werden door Erik Balling en [[Henning Bahs]] geschreven.

===Deense cast===
*[[Ove Sprogøe]] als ''[[Egon Olsen]]''
*[[Morten Grunwald]] als ''[[Benny Frandsen]]''
*[[Poul Bundgaard]] als ''[[Kjeld Jensen]]''
*[[Kirsten Walther]] als ''[[Yvonne Jensen]]''
*[[Jes Holtsø]] als ''[[Børge Jensen]]''
*[[Axel Strøbye]] als ''politie-inspecteur Jensen''
*[[Ole Ernst]] als ''politie-inspecteur Holm''
*[[Ove Verner Hansen]] als ''Bøffen''
*[[Preben Kaas]] als ''Dynamit-Harry''
Poul Bundgaard stierf in 1998 tijdens de opnamen van de afscheidsfilm ''Olsen-bandens sidste stik''. De rol van Kjeld Jensen werd toen overgenomen door [[Tommy Kenter]] met de stem van [[Kurt Ravn]].

=== Onofficiële vertaling van de Deense titels===
{| class="wikitable"
! Originele titel || Vertaling || Jaar van uitgave
|-
| [[Olsen-banden]] || De Olsen Bende || [[11 oktober]] [[1968]]
|-
| [[Olsen-banden på spanden]] || De Olsen Bende in problemen || [[3 oktober]] [[1969]]
|-
| [[Olsen-banden i Jylland]] || De Olsen Bende in Jutland || [[8 oktober]] [[1971]]
|-
| [[Olsen-bandens store kup]] || De grote coup van de Olsen Bende || [[6 oktober]] [[1972]]
|-
| [[Olsen-banden går amok]] || De Olsen Bende draait door || [[5 oktober]] [[1973]]
|-
| [[Olsen-bandens sidste bedrifter]] || De laatste prestaties van de Olsen Bende || [[4 oktober]] [[1974]]<ref>Oorspronkelijk bedoeld als laatste film.</ref>
|-
| [[Olsen-banden på sporet]] || De Olsen Bende per spoor || [[26 september]] [[1975]]
|-
| [[Olsen-banden ser rødt]] || De Olsen Bende ziet rood || [[1 oktober]] [[1976]]<ref>Deze film bevat de beroemde scene waarin de bende zich met een drilboor, hamers en explosieven een weg door de kelder van het [[Koninklijk Deens Theater]] baant, synchroon met de [[Friedrich Kuhlau]]'s [[Ouverture (muziekstuk)|ouverture]] voor de opera ''[[Elfenheuvel|Elverhøj]]''</ref>
|-
| [[Olsen-banden deruda']] || De Olsen Bende in volle vaart || [[30 september]] [[1977]]
|-
| [[Olsen-banden går i krig]] || De Olsen Bende op het oorlogspad || [[6 oktober]] [[1978]]
|-
| [[Olsen-banden overgiver sig aldrig]] || De Olsen Bende geeft zich nooit gewonnen || [[26 oktober]] [[1979]]
|-
| [[Olsen-bandens flugt over plankeværket]] ||De vlucht van de Olsen Bende over de schutting || [[16 oktober]] [[1981]]
|-
| [[Olsen-banden over alle bjerge]] || De Olsen Bende met de noorderzon vertrokken || [[26 december]] [[1981]]
|-
| [[Olsen-bandens sidste stik]] || Het laatste kunstje van de Olsen Bende || [[18 december]] [[1998]]
|-
|}

==Internationale versies==
De ''Olsen-Bende'' zijn ook gemaakt in het [[Noors]] en [[Zweeds]] (''Jönssonligan''). Deze films zijn enigszins anders, maar volgen de strekking van de Deense films. De originele films waren ook populair in de voormalige [[Duitse Democratische Republiek|DDR]] en [[Oost-Europa]].

== Externe links ==
* [https://www.olsenbandenfanclub.de/ Duitse Olsen-Bende fansite]
* [http://www.olsenbande-homepage.de/ Duitse Olsen-Bende filmlocaties]
* [https://www.olsen-bande.com/ Duitse Olsen-Bende fansite]
* {{Link IMDb titel|id=0063386}}

{{Appendix}}
{{Commonscat|Olsen-banden}}
{{Navigatie Olsen-Bende films}}
{{DEFAULTSORT:Olsen B}}
[[Categorie:Deense film]]
[[Categorie:Filmreeks]]


text:
# Dithela
Dithela is een geslacht van rechtvleugeligen uit de familie sabelsprinkhanen (Tettigoniidae). De wetenschappelijke naam van dit geslacht is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1890 door Karsch.

## Soorten
Het geslacht Dithela omvat de volgende soorten:
- Dithela acuticercus Sjöstedt, 1912
- Dithela rectiloba Karsch, 1890

title: Dithela

wikitext:
{{Taxobox insect
| naam = ''Dithela''
| titelweergave = cursief
| afbeelding =
| afbeeldingtekst =
| orde = [[Rechtvleugeligen|Orthoptera]] (Rechtvleugeligen)
| familie = [[Sabelsprinkhanen|Tettigoniidae]] (Sabelsprinkhanen)
| taxon = [[Geslacht (biologie)|Geslacht]]
| w-naam = ''Dithela''
| auteur = Karsch
| datum = 1890
| species =
| commons =
}}
'''''Dithela''''' is een [[geslacht (biologie)|geslacht]] van [[rechtvleugeligen]] uit de familie [[sabelsprinkhanen]] (Tettigoniidae). De wetenschappelijke naam van dit geslacht is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1890 door Karsch.

== Soorten ==
Het geslacht ''Dithela'' omvat de volgende soorten:
*''[[Dithela acuticercus]]'' Sjöstedt, 1912
*''[[Dithela rectiloba]]'' Karsch, 1890

{{Appendix|2=
* {{Brontabel|9999-Orthoptera}} [bezocht 15 april 2013]
}}

[[Categorie:Sabelsprinkhanen]]

title: Dithela

Orde: Orthoptera (Rechtvleugeligen)

Familie: Tettigoniidae (Sabelsprinkhanen)

title: Geslacht