text:
# Norman William McLachlan
Norman William McLachlan - D. Sc (Engineering) - (Longtown, 26 juli 1888-Reading, Feb. 1968) was een Brits wetenschapper, die zich door zijn publicaties en lezingen verdienstelijk heeft gemaakt op het gebied van de elektrotechniek, de natuurkunde en de wiskunde. Hij werd vooral bekend na de publicatie in 1934 van een standaardwerk over luidsprekers.

## Loopbaan
McLachlan volgde les aan de Carlisle Grammar School en de George Watson en Heriot-Watt colleges in Schotland en studeerde nadien aan de Universiteit van Liverpool. Na zijn studies werkte hij als stagiair bij Bruce Peebles & Co, Ltd in Edinburgh, een industrieel bedrijf waar elektrische machines werden gefabriceerd. In 1909 werd hij aangesteld als leraar wiskunde en ingenieurswetenschappen aan de Universiteit van Newcastle-upon-Tyne en in 1914 werd hij surveillant voor de ingenieursstudies van de technische instituten van Liverpool. Gedurende de Eerste Wereldoorlog verrichtte hij onderzoek voor de regering op het gebied van de luchtvaart en de anti-duikboot installaties en in opdracht van het Britse 'Air Ministry' richtte hij een laboratorium in ten behoeve van het onderzoek van vloeibare en gasvormige zuurstofopslag voor gebruik in vliegtuigen. Vanaf februari 1918 tot december 1919 deed hij onderzoek op wisselstroom dynamo's voor het National Physical Laboratory in Teddington. Van 1 december 1919 tot 2 februari 1926 was hij als onafhankelijk onderzoeker in dienst bij de Marconi Company. Van 1926 tot 1931 werd hij onderzoeksdirecteur van de 'Telegraph Construction and Maintenance Co' (TELCON), een firma die gespecialiseerd was in het leggen van onderzeese telegrafie kabels. Hij werkte er samen met George A.V. Sowter, een specialist in audio transformatoren , aan de ontwikkeling van zenders en ontvangers voor deze kabels. Toen het project in 1930 wegens de crisis niet kon worden uitgevoerd gebruikte Sowter de werkplaatsen van Telcon voor metingen aan luidsprekers, waarvan de resultaten in het boek van McLachlan werden opgenomen.
Vanaf 1923 publiceerde hij in een continue stroom een groot aantal artikels in technische en wetenschappelijke tijdschriften, waaronder  Wireless World, de Philosophical Magazine de Journal of the Institution of Electrical Engineers  en de Journal of the Acoustical Society of America (J.A.S.A.). Terzelfder tijd  verschenen van hem een aantal leerboeken meestal ten behoeve van de ingenieur over wiskunde en techniek. Ook diende hij een aantal octrooien in ter bescherming van zijn uitvindingen en gaf hij lezingen over elektroakoestiek.
Peter J. Walker, de stichter van Quad Electroacoustics getuigt in een van zijn interviews dat deze lezingen en deze van Paul Voigt hem geïnspireerd hebben om zich verder met audio elektronica en elektroakoestiek bezig te houden. In die tijd hield McLachlan zich ook bezig met het installeren van studio uitrusting voor radio uitzendingen. Van hem wordt ook gezegd dat hij de elektrodynamische luidspreker in Engeland introduceerde. Het ging om de in America vervaardigde originele Rice-Kellogg luidspreker.
Na de Tweede Wereldoorlog vinden we McLachlan terug in de Verenigde Staten, waar hij als professor en gastprofessor aan verschillende universiteiten les geeft. Zo vervoegde hij in  het tweede semester van het academiejaar 1947-1948 de Faculteit van het Carnegie Institute of Techmology, de huidige Carnegie Mellon University om er als hoogleraar de wiskunde en de ingenieursvakken te onderwijzen en gaf op 24 mei 1948 een lezing aan de Universiteit van Michigan over Mathieu functies. Nadien gaf hij les in dezelfde vakken aan de Brown-universiteit. Van 1951 tot 1954 wordt hij tot Professor elektrotechniek benoemd aan de Universiteit van Illinois en tegelijkertijd was hij ook Walker-Ames Professor   aan de Universiteit van Washington. Hij ging zich hoe langer hoe meer bezighouden met fundamenteel onderzoek in de wiskunde en dit culmineerde in juni 1952 met een lezing On the solution of non-linear differential equations to Hydrodraulics tijdens het Vijfde Symposium of Applied Mathematics van de American Mathematical Society.
McLachlan was Honorary Fellow van de IERE (1935) en Fellow of The Institute of Physics.

## Gepubliceerde Boeken[19]
- PRACTICAL MATHEMATICS for students attending evening and day technical classes, Longmans, Green , and Co, London, 1913. Heruitgegeven door Ulan Press, 31 augustus 2012.
- WIRELESS LOUD SPEAKERS, A practical Manual describing the Principals of Operation, Performance and Design, Iliffe &Sons, Ltd, London, tweede editie 1927[20]. Dit boek is een voorloper van[3].
- BESSEL FUNCTIONS for engineers. Oxford, The Clarendon Press, 1934.
- ELEMENTS OF LOUD SPEAKER PRACTICE,  London, Oxford University Press, Humphrey Milford, 1935, De tekst was reeds gepubliceerd als een reeks van artikels die verschenen in 'World Radio' van juli tot december 1933.
- LOUD SPEAKERS, theory, performance, testing and design, Oxford, The Clarendon Press, 1934
- NOISE, a Comprehensive Survey From Every Point of View. Met een voorwoord door Sir Henry Fowler. London, Oxford University Press, 1935. Een introductie tot het onderwerp voor de leek en de technische lezers geïnteresseerd in het voorkomen van ruis.
- THE NEW ACOUSTICS, a survey of modern development in acoustical engineering, London , Oxford University Press, 1936
- COMPLEX VARIABLE & OPERATIONAL CALCULUS with technical applications, Cambridge, Cambridge University Press, 1939.
- THEORY AND APPLICATIONS OF MATHIEU FUNCTIONS, Oxford, The Clarendon Press, 1947.
- MODERN OPERATIONAL CALCULUS with applications in technical mathematics, London, Macmillan and company, 1948. New York, Dover Publcations, 1962. Op 26 december 2014 heruitgegeven door Dover Books on Mathematics onder de titel LAPLACE TRANSFORMS and their applications to differential equations
- ORDINARY NON-LINEAR DIFFERENTIAL EQUATIONS in engineering and physical sciences, Oxford, The Clarendon Press, 1950.
- Supplement au formulaire pour le calcul symbolique, N.W. McLachlan, P. Humbert et L. Poli, Paris, Gauthier-Villars, 1950
- THEORY OF VIBRATIONS,  New York, Dover Publications [1951]
- COMPLEX VARIABLE THEORY AND TRANSFORM CALCULUS with technical applications, Cambridge, Eng., University Press, 1953

title: Norman William McLachlan

wikitext:
'''Norman William McLachlan''' - D. Sc (Engineering) - ([[Longtown (Cumbria)|Longtown]], [[26 juli]] [[1888]]-Reading, Feb. 1968)<ref>Private communicatie, mei 2017</ref> was een Brits wetenschapper<ref>[http://www.gracesguide.co.uk/1925_Who's_Who_in_Wireless_Telegraphy Biografie van N.W. McLachlan tot 1925]</ref>, die zich door zijn publicaties en lezingen verdienstelijk heeft gemaakt op het gebied van de [[elektrotechniek]], de natuurkunde en de wiskunde. Hij werd vooral bekend na de publicatie in 1934 van een standaardwerk over [[luidspreker]]s<ref name="luidsprekers">Loud Speakers - Theory, Performance, Testing and Design, Oxford at the Clarendon Press, 1934,</ref>.

== Loopbaan ==

McLachlan volgde les aan de [[Carlisle (Verenigd Koninkrijk)|Carlisle]] Grammar School en de George Watson en Heriot-Watt colleges in Schotland en studeerde nadien aan de [[Universiteit van Liverpool]]. Na zijn studies werkte hij als stagiair bij Bruce Peebles & Co, Ltd in [[Edinburgh]], een industrieel bedrijf waar elektrische machines werden gefabriceerd. In 1909 werd hij aangesteld als leraar wiskunde en ingenieurswetenschappen aan de Universiteit van Newcastle-upon-Tyne en in 1914 werd hij surveillant voor de ingenieursstudies van de technische instituten van [[Liverpool]]. Gedurende de Eerste Wereldoorlog verrichtte hij onderzoek voor de regering op het gebied van de luchtvaart en de anti-duikboot installaties en in opdracht van het Britse 'Air Ministry' richtte hij een laboratorium in ten behoeve van het onderzoek van vloeibare en gasvormige zuurstofopslag voor gebruik in vliegtuigen. Vanaf februari 1918 tot december 1919 deed hij onderzoek op wisselstroom [[Dynamo|dynamo's]] voor het [[National Physical Laboratory]] in [[Teddington]]. Van 1 december 1919 tot 2 februari 1926 was hij als onafhankelijk onderzoeker in dienst bij de [[Marconi Company]]. Van 1926 tot 1931 werd hij onderzoeksdirecteur van de 'Telegraph Construction and Maintenance Co' (TELCON), een firma die gespecialiseerd was in het leggen van onderzeese telegrafie kabels. Hij werkte er samen met [[George A.V. Sowter]], een specialist in audio [[transformator]]en<ref>''In memoriam George A. V. Sowter'', Journal of the Audio Engineering Society, vol. 51, nr. 3, juni 2003, p. 594</ref> , aan de ontwikkeling van zenders en ontvangers voor deze kabels. Toen het project in 1930 wegens de crisis niet kon worden uitgevoerd gebruikte Sowter de werkplaatsen van Telcon voor metingen aan luidsprekers, waarvan de resultaten in het boek van McLachlan<ref name="luidsprekers"/> werden opgenomen.

Vanaf 1923 publiceerde hij in een continue stroom een groot aantal artikels in technische en wetenschappelijke tijdschriften, waaronder  [[Wireless World]]<ref>N.W. McLachlan, ''A new Receiver'', Wireless World, 12 september 1928, pp. 302-305</ref><ref>[http://www.americanradiohistory.com/Wireless_World_Magazine.htm Loud Speakers-A Review of Modern Practice, 4 november 1925]</ref>, de [[Philosophical Magazine]]<ref>N.W. McLachlan, ''The Acoustic and Inertia Pressure at any Point on a Vibrating Circular Disk'', Philosophical Magazine and Journal of Science, vol.14, nr.94, pp.1012-1025, 1932</ref> de Journal of the [[Institution of Electrical Engineers]]<ref>N.W. McLachlan, ''The magnetic behaviour of iron under alternating magnetization of sinusoidal wave-forms'', Journal of the Institution of Electrical Engineers, vol. 53, nr. 250, 15 juni 1915, pp. 809-819, Een van de vroegste publicaties van McLachlan.</ref><ref>N.W. McLachlan, ''The application of a revolving magnetic drum to electric replays, siphon recorders and radio transmitting keys'', Journal of the Institution of Electrical Engineers, vol. 61, nr. 321, 1923, pp.903 - 926</ref>  en de [[Journal of the Acoustical Society of America]] (J.A.S.A.)<ref>S. Goldstein en N.W. McLachlan, ''Sound Waves of Finite Amplitude in an Exponential Horn'', J.A.S.A, vol VI, april 1935, pp.275-278</ref><ref>N.W. McLachlan, ''The Streched Membrane Electrostatic Loudspeaker'', J.A.S.A., vol. V, oktober 1933, pp. 167-171</ref>. Terzelfder tijd  verschenen van hem een aantal leerboeken meestal ten behoeve van de ingenieur over wiskunde en techniek. Ook diende hij een aantal octrooien<ref>[http://www.google.si/patents/US2060098 US patent 2060098 Improved diaphragma for telephone receiver]</ref> in ter bescherming van zijn uitvindingen en gaf hij lezingen over elektroakoestiek.
[[Bestand:Rice Kellogg loudspeaker 2.jpg|thumb|Dynamische Rice-Kellogg luidspreker uit 1925]]

[[Peter J. Walker]], de stichter van [[Quad Electroacoustics]] getuigt in een van zijn interviews<ref>Peter J. Walker, J. Audio Eng. Soc., vol.52, nr. 3, maart 2004, pp.316-317</ref> dat deze lezingen en deze van [[Paul Voigt]] hem geïnspireerd hebben om zich verder met audio elektronica en elektroakoestiek bezig te houden. In die tijd hield McLachlan zich ook bezig met het installeren van studio uitrusting voor radio uitzendingen. Van hem wordt ook gezegd dat hij de [[elektrodynamische luidspreker]] in Engeland introduceerde. Het ging om de in America vervaardigde originele Rice-Kellogg luidspreker.<ref>Gramophone, november 1996, pp.207-210</ref>

Na de Tweede Wereldoorlog vinden we McLachlan terug in de Verenigde Staten, waar hij als professor en gastprofessor aan verschillende universiteiten les geeft. Zo vervoegde hij in  het tweede semester van het academiejaar 1947-1948 de Faculteit van het Carnegie Institute of Techmology<ref>[https://www.newspapers.com/newspage/143734787/ Aankondiging in de plaatselijke krant 30 april 1948]</ref>, de huidige [[Carnegie Mellon University]] om er als hoogleraar de wiskunde en de ingenieursvakken te onderwijzen en gaf op 24 mei 1948 een lezing aan de [[Universiteit van Michigan]] over Mathieu functies. Nadien gaf hij les in dezelfde vakken aan de [[Brown-universiteit]]. Van 1951 tot 1954 wordt hij tot Professor elektrotechniek benoemd aan de [[Universiteit van Illinois]] en tegelijkertijd was hij ook Walker-Ames Professor<ref>[https://web.archive.org/web/20170109194306/http://www.washington.edu/alumni/columns/dec07/content/view/84/39/ Eerste eigenaar van Hill-Crest]</ref>   aan de [[Universiteit van Washington]]. Hij ging zich hoe langer hoe meer bezighouden met fundamenteel onderzoek in de wiskunde en dit culmineerde in juni 1952 met een lezing ''On the solution of non-linear differential equations to Hydrodraulics'' tijdens het Vijfde Symposium of Applied Mathematics van de American Mathematical Society<ref>American Mathematical Society, 1954, p.558</ref>.
McLachlan was Honorary Fellow van de IERE (1935)<ref>[http://www.theiet.org/resources/library/archives/institution-history/hon-fellows.cfm Zie lijst Honorary Fellows]</ref> en Fellow of The Institute of Physics.

== Gepubliceerde Boeken<ref>[http://trove.nla.gov.au/people/861540?q=creator%3A%22McLachlan%2C+N.+W.+%28Norman+William%29%2C+1888-%22&c=people Aanwezigheid in bibliotheken]</ref> ==
* PRACTICAL MATHEMATICS for students attending evening and day technical classes, Longmans, Green , and Co, London, 1913. Heruitgegeven door Ulan Press, 31 augustus 2012.
* WIRELESS LOUD SPEAKERS, A practical Manual describing the Principals of Operation, Performance and Design, Iliffe &Sons, Ltd, London, tweede editie 1927<ref>[http://www.reynaert-research.com/radio/referenties/referenties.php?imagename=B21.jpg Boekomslag Wireless Loud Speakers]</ref>. Dit boek is een voorloper van<ref name="luidsprekers"/>.
* BESSEL FUNCTIONS for engineers. Oxford, The Clarendon Press, 1934.
* ELEMENTS OF LOUD SPEAKER PRACTICE,  London, Oxford University Press, Humphrey Milford, 1935, De tekst was reeds gepubliceerd als een reeks van artikels die verschenen in 'World Radio' van juli tot december 1933.
* LOUD SPEAKERS, theory, performance, testing and design, Oxford, The Clarendon Press, 1934
* NOISE, a Comprehensive Survey From Every Point of View. Met een voorwoord door [[Sir Henry Fowler]]. London, Oxford University Press, 1935. Een introductie tot het onderwerp voor de leek en de technische lezers geïnteresseerd in het voorkomen van ruis.
* THE NEW ACOUSTICS, a survey of modern development in acoustical engineering, London , Oxford University Press, 1936
* COMPLEX VARIABLE & OPERATIONAL CALCULUS with technical applications, Cambridge, Cambridge University Press, 1939.
* THEORY AND APPLICATIONS OF MATHIEU FUNCTIONS, Oxford, The Clarendon Press, 1947.
* MODERN OPERATIONAL CALCULUS with applications in technical mathematics, London, Macmillan and company, 1948. New York, Dover Publcations, 1962. Op 26 december 2014 heruitgegeven door Dover Books on Mathematics onder de titel LAPLACE TRANSFORMS and their applications to differential equations
* ORDINARY NON-LINEAR DIFFERENTIAL EQUATIONS in engineering and physical sciences, Oxford, The Clarendon Press, 1950.
* Supplement au formulaire pour le calcul symbolique, N.W. McLachlan, P. Humbert et L. Poli, Paris, Gauthier-Villars, 1950
* THEORY OF VIBRATIONS,  New York, Dover Publications [1951]
* COMPLEX VARIABLE THEORY AND TRANSFORM CALCULUS with technical applications, Cambridge, Eng., University Press, 1953

{{Appendix}}

[[Categorie:Brits wetenschapper]]
[[Categorie:Akoesticus]]


text:
# Onno Poiesz
Onno Poiesz (1974) is een beeldend kunstenaar uit Rotterdam. Hij studeerde aan de St. Joost School of Art & Design in Breda waar hij in 1998 afstudeerde en aan de Willem de Kooning Academie in Rotterdam waar hij in 2000 zijn postgraduaat behaalde.

## Werk
Poiesz werkt voornamelijk met keramiek, brons en terrazzo. Hij heeft diverse kunstwerken gemaakt die te vinden zijn in de openbare ruimte waaronder:
- EXIT[1] (2006), tot aan de sluiting van het voormalige Station Rotterdam Centraal  achter de ramen van de voorgevel te vinden waren.
- De Schaduw[2] (2009), te vinden in Rotterdam voor het Oorlogverzetsmuseum aan de Coolhaven.
- Vogel[3] (2010), te vinden in Capelle a.d. IJssel aan de Solislaan.
- Undesirable Art Objects[4] (2012), te vinden in de DDZ Intercity-treinen van NS als deurduwers.
- Cracker[5] (2020), te vinden in Zeist aan de Nassau Odijklaan, Slot Zeist.
- Poetry of Stains[6] (2021), waren te vinden in de VIRMm-2/3 Intercity-treinen van NS als deurduwers, maar zijn in verband met diefstallen verwijderd.

wikiname: nlwiki

title: Onno Poiesz

in_language: nl

wikitext:
{{Infobox kunstenaar
| nationaliteit     = Nederlandse
| beroep            = beeldend kunstenaar, [[kunstschilder]], [[Beeldhouwer (hoofdbetekenis)|beeldhouwer]]
}}
[[Afbeelding:De schaduw (2009) by Onno Poiesz (51054400693).jpg|thumb|Het werk ''De Schaduw'' door Onno Poiesz]]
'''Onno Poiesz''' ([[1974]]) is een [[Beeldende kunst|beeldend kunstenaar]] uit [[Rotterdam]]. Hij studeerde aan de [[St. Joost School of Art & Design]] in Breda waar hij in 1998 afstudeerde en aan de [[Willem de Kooning Academie]] in Rotterdam waar hij in 2000 zijn postgraduaat behaalde.

== Werk ==
Poiesz werkt voornamelijk met [[keramiek]], [[brons]] en [[Terrazzo (materiaal)|terrazzo]]. Hij heeft diverse kunstwerken gemaakt die te vinden zijn in de openbare ruimte waaronder:

* EXIT<ref>{{Citeer web |url=https://trendbeheer.com/2006/06/12/onno-poiesz-exit-centraal-station/ |titel=Onno Poiesz: Exit Centraal Station |achternaam=Bosch |voornaam=Jeroen |datum=2006-06-12 |bezochtdatum=2024-11-25 |werk=trendbeheer.com |taal=en-US}}</ref> (2006), tot aan de sluiting van het voormalige [[Station Rotterdam Centraal]]  achter de ramen van de voorgevel te vinden waren.
* De Schaduw<ref>{{Citeer web |url=https://www.bkor.nl/beeld/de-schaduw/ |titel=De schaduw |bezochtdatum=2024-11-25 |werk=BKOR |taal=nl}}</ref> (2009), te vinden in Rotterdam voor het Oorlogverzetsmuseum aan de [[Coolhaven]].
* Vogel<ref>{{Citeer boek |titel=Nederlands:  Capelle a.d. IJssel, Solislaan. Kunstwerk "Vogel" van Onno Poiesz. Capelle a.d. IJssel/The Netherlands. FOP. |achternaam=Wikifrits |url=https://commons.wikimedia.org/wiki/File:Capelle_kunstwerk_fascinatio_vogel.jpg |datum=2012-07-30}}</ref> (2010), te vinden in [[Capelle aan den IJssel|Capelle a.d. IJssel]] aan de Solislaan.
* Undesirable Art Objects<ref>{{Citeer web |url=https://witterook.nu/artikelen/undesirable-art-objects-by-onno-poiesz/ |titel=Undesirable Art Objects by Onno Poiesz |datum=2017-07-07 |bezochtdatum=2024-11-25 |werk=Witte Rook}}</ref> (2012), te vinden in de [[Dubbeldekker Zonering|DDZ Intercity-treinen]] van NS als deurduwers.
* Cracker<ref>{{Citeer web |url=https://www.onnopoiesz.com/Cracker |titel=Cracker - on-no |bezochtdatum=2024-11-25 |werk=www.onnopoiesz.com}}</ref> (2020), te vinden in [[Zeist]] aan de Nassau Odijklaan, Slot Zeist.
* Poetry of Stains<ref>{{Citeer web |url=https://www.onnopoiesz.com/Commission-II-Dutch-Railways-NS |titel=Commission II Dutch Railways (NS) - on-no |bezochtdatum=2024-11-25 |werk=www.onnopoiesz.com}}</ref> (2021), waren te vinden in de [[Dubbeldeksinterregiomaterieel|VIRMm-2/3 Intercity-treinen]] van NS als deurduwers, maar zijn in verband met diefstallen verwijderd.

== Externe link ==
* [https://www.onnopoiesz.com/ Website van Onno Poiesz]
{{commonscat}}
{{Appendix}}

{{Beginnetje|1=kunst & cultuur|2=2024|3=11|4=25}}{{Bibliografische informatie}}
[[Categorie:Nederlands beeldend kunstenaar]]

title: Persoonsgegevens

Nationaliteit: Nederlandse

Beroep(en): beeldend kunstenaar, kunstschilder, beeldhouwer


text:
# Thomisus dyali
Thomisus dyali is een spinnensoort in de taxonomische indeling van de krabspinnen (Thomisidae).
Het dier behoort tot het geslacht Thomisus. De wetenschappelijke naam van de soort werd voor het eerst geldig gepubliceerd in 1997 door Kumari & Mittal.

title: Thomisus dyali

wikitext:
{{Taxobox spin
| naam              = ''Thomisus dyali''
| titelweergave     = cursief
| afbeelding        =
| afbeeldingtekst   =
| familie           = [[Krabspinnen|Thomisidae]] (Krabspinnen)
| geslacht          = ''[[Thomisus]]''
| auteur            = Kumari & Mittal
| datum             = 1997
| haakjes           =
}}
'''''Thomisus dyali''''' is een [[spinnen (dieren)|spinnen]][[soort]] in de taxonomische indeling van de [[Krabspinnen|krabspinnen (Thomisidae)]].<ref>{{aut|Platnick, Norman I.}} (2010): [http://research.amnh.org/entomology/spiders/catalog/ The world spider catalog], version 10.5. ''American Museum of Natural History''. [https://web.archive.org/web/20090312050907/http://research.amnh.org:80/entomology/spiders/catalog/ Gearchiveerd] op 12 maart 2009.</ref>

Het dier behoort tot het geslacht ''[[Thomisus]]''. De wetenschappelijke naam van de soort werd voor het eerst geldig gepubliceerd in 1997 door Kumari & Mittal.

{{Appendix}}
{{beginnetje|biologie|2011|10|21}}

[[Categorie:Thomisus|dyali]]

title: Thomisus dyali

Rijk: Animalia (Dieren)

Stam: Arthropoda (Geleedpotigen)

Klasse: Arachnida (Spinachtigen)

Orde: Araneae (Spinnen)

Familie: Thomisidae (Krabspinnen)

Geslacht: Thomisus

title: Soort

Portaal: Biologie


text:
# Alexander Prent
Alexander Prent (Utrecht, 25 mei 1983) is een Nederlands voormalig voetballer die als aanvaller speelde.

## Loopbaan
Prent speelde in de jeugd bij de amateurs van DOVO (Veenendaal) en N.E.C. totdat hij in het seizoen 2004/05 bij de eerste selectie van NEC werd gehaald. In zijn eerste seizoen kwam Prent tot 9 wedstrijden. In het seizoen erna kwam hij, mede door een ernstige blessure, slechts tot 7 wedstrijden. Aan het begin van het seizoen 2006/07 werd de aanvaller verhuurd aan eerstedivisionist TOP Oss. Daar kwam hij, ondanks een aantal kleine blessures, tot 28 wedstrijden. In seizoen 2007/08 keerde Prent terug bij N.E.C., waar hij weer aan spelen toe kwam. In december 2007 tekende hij een driejarig contract bij het Zweedse Halmstads BK. In februari 2011 tekende hij na een proefperiode tot het einde van het seizoen bij SC Cambuur.
Begin december 2011 werd bekend dat Alexander Prent zijn loopbaan vervolgde in Azië. De Nederlandse aanvaller bereikte in december 2011 een akkoord met Đà Nẵng FC, een van de topclubs in Vietnam, over een contract van een jaar. In januari 2013 trainde hij mee met zijn oude club FC Oss. In het seizoen 2013/14 speelde hij voor JVC Cuijk in de Zondag Topklasse. In 2016 ging hij naar eersteklasser VV DUNO. Een jaar later ging Prent voor SC Oranje spelen. Na het faillissement van die club, maakte Prent half februari 2018 de overstap naar FC Breukelen. Medio 2018 ging hij naar VV Jonathan waar hij in 2022 stopte.
Sinds 2018 is hij sales manager bij FC Utrecht en daarnaast sinds 2021 individueel begeleider van spelers.

## Clubstatistieken
| Seizoen                                           | Club         | Competitie       | Duels | Weds. |
| ------------------------------------------------- | ------------ | ---------------- | ----- | ----- |
| 2004/05                                           | N.E.C.       | Eredivisie       | 9     | 0     |
| 2005/06                                           | N.E.C.       | Eredivisie       | 6     | 0     |
| 2006/07                                           | N.E.C.       | Eredivisie       | 0     | 0     |
| 2006/07                                           | → TOP Oss    | Eerste divisie   | 28    | 5     |
| 2007/08                                           | N.E.C.       | Eredivisie       | 13    | 0     |
| 2008                                              | Halmstads BK | Allsvenskan      | 12    | 1     |
| 2009                                              | Halmstads BK | Allsvenskan      | 4     | 0     |
| 2010                                              | Halmstads BK | Allsvenskan      | 16    | 1     |
| 2010/11                                           | SC Cambuur   | Eerste divisie   | 10    | 1     |
| 2012                                              | Đà Nẵng FC   | V-League         | 10    | 1     |
| 2013/14                                           | JVC Cuijk    | Zondag Topklasse | 30    | 6     |
| 2014/15                                           | JVC Cuijk    | Zondag Topklasse | 11    | 3     |
| 2015/16                                           | JVC Cuijk    | Zondag Topklasse | 8     | 0     |
| 2016/17                                           | VV DUNO      | Eerste klasse Za |       |       |
| Totaal                                            | Totaal       | Totaal           | 157   | 24    |
| Tabel voor het laatst bijgewerkt op 28 juni 2016. |              |                  |       |       |

title: Alexander Prent

wikitext:
{{Infobox voetballer
| spelernaam                  = Alexander Prent
| afbeelding                  =
| naam                        = Alexander Prent
| geboortedatum               = [[25 mei]] [[1983]]
| geboortestad                = [[Utrecht (stad)|Utrecht]]
| geboorteland                = [[Nederland]]
| lengte                      = 1.78
| gewicht                     = 78
| huidigeclub                 =
| gestopt = 2022
| positie                     = Aanvaller
| interlandjaren              =
| interlandteam               =
| interlandwedstrijden(goals) =
}}
'''Alexander Prent''' ([[Utrecht (stad)|Utrecht]], [[25 mei]] [[1983]]) is een [[Nederland]]s voormalig [[voetballer]] die als aanvaller speelde.

==Loopbaan==
Prent speelde in de jeugd bij de amateurs van [[DOVO (voetbalclub)|DOVO]] (Veenendaal) en [[N.E.C.]] totdat hij in het seizoen 2004/05 bij de eerste selectie van NEC werd gehaald. In zijn eerste seizoen kwam Prent tot 9 wedstrijden. In het seizoen erna kwam hij, mede door een ernstige blessure, slechts tot 7 wedstrijden. Aan het begin van het seizoen 2006/07 werd de aanvaller verhuurd aan eerstedivisionist [[FC Oss|TOP Oss]]. Daar kwam hij, ondanks een aantal kleine blessures, tot 28 wedstrijden. In seizoen 2007/08 keerde Prent terug bij N.E.C., waar hij weer aan spelen toe kwam. In december 2007 tekende hij een driejarig contract bij het [[Zweden|Zweedse]] [[Halmstads BK]]. In februari 2011 tekende hij na een proefperiode tot het einde van het seizoen bij [[SC Cambuur]].
Begin december 2011 werd bekend dat Alexander Prent zijn loopbaan vervolgde in Azië. De Nederlandse aanvaller bereikte in december 2011 een akkoord met [[Đà Nẵng FC]], een van de topclubs in [[Vietnam]], over een contract van een jaar. In januari 2013 trainde hij mee met zijn oude club FC Oss. In het seizoen 2013/14 speelde hij voor [[JVC Cuijk]] in de [[Zondag Topklasse]]. In 2016 ging hij naar eersteklasser [[VV DUNO]]. Een jaar later ging Prent voor [[SC Oranje (Arnhem)|SC Oranje]] spelen. Na het faillissement van die club, maakte Prent half februari 2018 de overstap naar [[FC Breukelen]]. Medio 2018 ging hij naar [[VV Jonathan]] waar hij in 2022 stopte.

Sinds 2018 is hij sales manager bij [[FC Utrecht]] en daarnaast sinds 2021 individueel begeleider van spelers.

==Clubstatistieken==
{| class="wikitable" style=" text-align:center; font-size:95%;"
! Seizoen
! Club
! Competitie
! Duels
! Weds.
|-
| [[Eredivisie 2004/05|2004/05]] || {{NL-VLAG}} [[N.E.C.]] || [[Eredivisie (mannenvoetbal)|Eredivisie]] || 9
| 0
|-
| [[Eredivisie 2005/06|2005/06]] || {{NL-VLAG}} [[N.E.C.]] || [[Eredivisie (mannenvoetbal)|Eredivisie]] || 6
| 0
|-
| rowspan=2| 2006/07
| {{NL-VLAG}} [[N.E.C.]] || [[Eredivisie (mannenvoetbal)|Eredivisie]] || 0
| 0
|-
| → {{NL-VLAG}} [[FC Oss|TOP Oss]] || [[Eerste divisie (voetbal Nederland)|Eerste divisie]] || 28
| 5
|-
| [[Eredivisie 2007/08 (mannen)|2007/08]]
| {{NL-VLAG}} [[N.E.C.]] || [[Eredivisie (mannenvoetbal)|Eredivisie]] || 13
| 0
|-
| [[2008]]
| {{SE-VLAG}} [[Halmstads BK]] || [[Allsvenskan]] || 12
| 1
|-
| [[2009]]
| {{SE-VLAG}} [[Halmstads BK]] || [[Allsvenskan]] || 4
| 0
|-
| [[2010]]
| {{SE-VLAG}} [[Halmstads BK]] || [[Allsvenskan]] || 16
| 1
|-
| 2010/11
| {{NL-VLAG}} [[SC Cambuur]] || [[Eerste divisie (voetbal Nederland)|Eerste divisie]] || 10
| 1
|-
| 2012
| {{VN-VLAG}} [[Đà Nẵng FC]]|| [[V-League]] || 10
| 1
|-
| 2013/14
| {{NL-VLAG}} [[JVC Cuijk]]|| [[Zondag Topklasse]] || 30
| 6
|-
| 2014/15
| {{NL-VLAG}} [[JVC Cuijk]]|| [[Zondag Topklasse]] || 11
| 3
|-
| 2015/16
| {{NL-VLAG}} [[JVC Cuijk]]|| [[Zondag Topklasse]] || 8
| 0
|-
| 2016/17
| {{NL-VLAG}} [[VV DUNO]]|| [[Eerste klasse (Nederlands amateurvoetbal)|Eerste klasse]] Za ||
|
|-
| colspan=3| '''Totaal''' || '''157''' || '''24'''
|-
| colspan="6" | ''Tabel voor het laatst bijgewerkt op 28 juni 2016''.
|}

==Zie ook==
* [[Lijst van spelers van Halmstads BK]]
* [[Lijst van spelers van N.E.C.]]

==Externe link==
* [http://nl.soccerway.com/players/alexander-prent/2377/ Soccerway]

{{DEFAULTSORT:Prent, Alexander}}
[[Categorie:Nederlands voetballer]]

title: Persoonlijke informatie

Geboorteplaats: Utrecht, Nederland

Positie: Aanvaller

title: Clubinformatie

Clubinformatie: Voetbalcarrière geëindigd in 2022

Portaal: Voetbal


text:
# Eilema creatoplaga
Eilema creatoplaga is een vlinder uit de familie spinneruilen (Erebidae), onderfamilie beervlinders (Arctiinae). De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1901 door Hampson.
Deze nachtvlinder komt voor in tropisch Afrika.

title: Eilema creatoplaga

wikitext:
{{Taxobox vlinder
| naam = ''Eilema creatoplaga''
| titelweergave = cursief
| afbeelding =
| afbeeldingtekst =
| familie = [[Spinneruilen|Erebidae]] (Spinneruilen)
| onderfamilie = [[Beervlinders|Arctiinae]] (Beervlinders)
| geslacht = ''[[Eilema]]''
| w-naam = ''Eilema creatoplaga''
| auteur = Hampson
| datum = 1901
| haakjes = ja
| species =
| commons =
}}
'''''Eilema creatoplaga''''' is een [[vlinders|vlinder]] uit de familie [[spinneruilen]] (Erebidae), onderfamilie [[beervlinders]] (Arctiinae). De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1901 door Hampson.

Deze [[nachtvlinder (dier)|nachtvlinder]] komt voor in [[Afrotropisch gebied|tropisch Afrika]].

{{Appendix|2=
* {{Brontabel|2012-DePrins-DePrins}} [bezocht 15-3-2013]
}}
{{Beginnetje|biologie|2013|03|15}}

[[Categorie:Eilema]]
[[Categorie:Dier uit het Afrotropisch gebied]]

title: Eilema creatoplaga

Klasse: Insecta (Insecten)

Orde: Lepidoptera (Vlinders)

Familie: Erebidae (Spinneruilen)

Onderfamilie: Arctiinae (Beervlinders)

Geslacht: Eilema

title: Soort

Portaal: Biologie · Insecten


text:
# Novatorskaja (Troitskaja-lijn)
Novatorskaja (Russisch: Новаторская) is een station van de geplande Troitskaja-lijn van de Moskouse metro. Het station ligt onder de Leninski Prospekt ter hoogte van de Oelitsa Novatorov.

## Geschiedenis
In 2012 werden twee okroegen ten zuiden van de MKAD door Moskou geannexeerd. Om deze een aansluiting op de metro te bieden werd besloten om met een nieuwe lijn, de Kommoenarka-radius, de vervoerscapaciteit te vergroten. Zodoende kunnen de extra reizigers uit de nieuwe woonwijken worden vervoerd zonder de bestaande lijnen extra te belasten. Deze reizigers zouden dan ten zuiden van de Grote Ringlijn over de nieuwe lijn reizen en zich bij het noordelijke eindpunt Oelitsa Novatorov via de Grote Ringlijn verdelen.
In 2014 zijn afspraken gemaakt met Chinese investeerders over de bekostiging van deeltraject 1 ( Oelitsa Novatorov – Kommoenarka), waarbij de Chinezen de gelden en bouwvakkers beschikbaar zouden stellen in ruil voor de gunning van bouwprojecten langs de lijn waarmee ze de investering zouden kunnen terugverdienen. Na de devaluatie van de Roebel ging hier in november 2014 een streep door en werd het project op kosten van de gemeente  voortgezet.
In november 2017 werd besloten om de lijn toch binnen de Grote Ringlijn door te trekken met het oog op een voorgesteld OV-knooppunt bij ZiL, hierdoor was Oelitsa Novatorov niet langer een eindpunt. Op 17 april 2018 werd de aanleg van deeltraject 1 gegund aan JSC Mosinzjproject, dat eind 2018 met de aanleg begon,
Op 10 augustus 2022 wijzigde burgemeester Sobjanin de naam van het station van Oelitsa Novatorov in Novatorskaja, waarmee het dezelfde naam kreeg als het station aan de Grote Ringlijn. Het station werd op 7 september 2024 geopend en het is de bedoeling dat de hele lijn tussen ZiL en Kommoenarka doorgaand berijdbaar is rond de jaarwisseling 2024/2025.

## Ligging en inrichting
Het station ligt bij bij de kruising van de lijn met de Grote Ringlijn en maakt een overstap tussen beide lijnen mogelijk. Het eilandperron ligt ten zuiden van het kruispunt Leninski Prospekt/Oelitsa Novatorov en is uitgevoerd als een moderne versie van de duizendpoot, het standaard ondergrondse station uit de tijd van Nikita Chroesjtsjov. Ten noorden van het kruispunt liggen twee doorgaande sporen en twee kopsporen. Het westelijke spoor is via een wissel verbonden met een kruiswissel die aan de zuidkant voor de aanvankelijk als keersporen bedoelde sporen ligt. Het binnenste van deze keersporen is nog steeds een kopspoor, de andere dient na het besluit van november 2017 als doorgaand spoor voor metroverkeer richting het noorden. Het oostelijkste spoor is eveneens een kopspoor dat aan de zuidkant aansluit op een verbindingsspoor naar de Grote Ringlijn. Tussen dit verbindingsspoor en het doorgaande spoor naar het noorden ligt een wisselpaar waarover materieel naar en van de nieuwe lijn kan worden gebracht.

## Chronologie
- 17 april 2018 gunning van de uitvoering van de bouw en installatiewerk van het  traject  Oelitsa Novatorov – Kommoenarka aan JSC  Mosinzjproject.
- Eind 2018: Begin van de stationsbouw
- 25 november 2019 : Begin van de tunnelbouw tussen Oelitsa Novatorov en  Oeniversitet Droezjby Narodov.
- 3 december 2020 : Tunnelboormachine Svetlana bereikt de bouwput van Oelitsa Novatorov, de tunnel is gereed.
- 6 februari 2022: De houten bekisting in de bouwput vliegt in brand.
- 7 oktober 2022: Tunnels aan de noordkant tussen het station en Vavilovskaja zijn gereed.
- 7 september 2024: Opening van het station voor het metroverkeer naar het zuiden.

title: Novatorskaja (Troitskaja-lijn)

wikitext:
{{Infobox metrostation Moskou
| naam = Novatorskaja
| naamru = Новаторская
| afbeelding = Moscow MetroStation Novatorskaya TL 020 7391.jpg
| onderschrift =
| lijnA = 16
| lijnB =
| lijnC =
| stationsnummer =
| architect =
| opening = 7 september 2024
| sluiting =
| heropening =
| hersluiting =
| namen =
| aantalreizigers =
| type = 4
| perrons = 1
| perronsporen = 2
| diepte =
| roltrappen =
| liften =
| lijn1 =
| lijn2 =
| lijn3 =
| lijn4 =
| lijn5 =
| lijn6 =
| lijn7 =
| lijn8 =
| lijn9 =
| lijn10 =
| lijn11 = [[Novatorskaja]]
| lijn12 =
| lijn13 =
| lijn14 =
| spoorwegstations =
| tramlijnen =
| buslijnen =
| trolleylijnen =
| eindpuntrichting1 =
| stationrichting1 = [[Vavilovskaja]]
| eindpuntrichting2 =
| stationrichting2 = [[Oeniversitet Droezjby Narodov (metrostation)|Oeniversitet Droezjby Narodov]]
| eindpuntrichting3 =
| stationrichting3 =
| eindpuntrichting4 =
| stationrichting4 =
| eindpuntrichting5 =
| stationrichting5 =
| eindpuntrichting6 =
| stationrichting6 =
| district =
| buurt =
|lat_dir = N |lat_deg = 55 |lat_min = 40 |lat_sec = 15 |lon_dir = E |lon_deg = 37 |lon_min = 31 |lon_sec = 13
}}
'''Novatorskaja''' ([[Russisch]]: Новаторская) is een station van de geplande [[Troitskaja-lijn]] van de [[metro van Moskou|Moskouse metro]]. Het station ligt onder de Leninski Prospekt ter hoogte van de Oelitsa Novatorov.

==Geschiedenis==
In 2012 werden twee okroegen ten zuiden van de [[MKAD (Moskou)|MKAD]] door Moskou geannexeerd. Om deze een aansluiting op de metro te bieden werd besloten om met een nieuwe lijn, de [[Troitskaja-lijn|Kommoenarka-radius]], de vervoerscapaciteit te vergroten. Zodoende kunnen de extra reizigers uit de nieuwe woonwijken worden vervoerd zonder de bestaande lijnen extra te belasten. Deze reizigers zouden dan ten zuiden van de [[Grote Ringlijn]] over de nieuwe lijn reizen en zich bij het noordelijke eindpunt Oelitsa Novatorov via de Grote Ringlijn verdelen.

In 2014 zijn afspraken gemaakt met Chinese investeerders over de bekostiging van deeltraject 1 ( Oelitsa Novatorov – [[Kommoenarka (Troitskaja-lijn)|Kommoenarka]]), waarbij de Chinezen de gelden en bouwvakkers beschikbaar zouden stellen in ruil voor de gunning van bouwprojecten langs de lijn waarmee ze de investering zouden kunnen terugverdienen. Na de devaluatie van de Roebel ging hier in november 2014 een streep door en werd het project op kosten van de gemeente  voortgezet.

In november 2017 werd besloten om de lijn toch binnen de Grote Ringlijn door te trekken met het oog op een voorgesteld OV-knooppunt bij [[ZIL (metrostation Moskou)|ZiL]], hierdoor was Oelitsa Novatorov niet langer een eindpunt. Op 17 april 2018 werd de aanleg van deeltraject 1 gegund aan JSC Mosinzjproject, dat eind 2018 met de aanleg begon,

Op 10 augustus 2022 wijzigde burgemeester Sobjanin de naam van het station van Oelitsa Novatorov in Novatorskaja, waarmee het dezelfde naam kreeg als het station aan de [[Grote Ringlijn]]. Het station werd op 7 september 2024 geopend en het is de bedoeling dat de hele lijn tussen ZiL en Kommoenarka doorgaand berijdbaar is rond de jaarwisseling 2024/2025.

==Ligging en inrichting==
Het station ligt bij bij de kruising van de lijn met de [[Grote Ringlijn]] en maakt een overstap tussen beide lijnen mogelijk. Het [[eilandperron]] ligt ten zuiden van het kruispunt Leninski Prospekt/Oelitsa Novatorov en is uitgevoerd als een moderne versie van de duizendpoot, het standaard ondergrondse station uit de tijd van [[Nikita Chroesjtsjov]]. Ten noorden van het kruispunt liggen twee doorgaande sporen en twee kopsporen. Het westelijke spoor is via een wissel verbonden met een [[kruiswissel]] die aan de zuidkant voor de aanvankelijk als keersporen bedoelde sporen ligt. Het binnenste van deze keersporen is nog steeds een kopspoor, de andere dient na het besluit van november 2017 als doorgaand spoor voor metroverkeer richting het noorden. Het oostelijkste spoor is eveneens een kopspoor dat aan de zuidkant aansluit op een verbindingsspoor naar de Grote Ringlijn. Tussen dit verbindingsspoor en het doorgaande spoor naar het noorden ligt een wisselpaar waarover materieel naar en van de nieuwe lijn kan worden gebracht.

==Chronologie==
*17 april 2018 gunning van de uitvoering van de bouw en installatiewerk van het  traject  Oelitsa Novatorov – [[Kommoenarka (Troitskaja-lijn)|Kommoenarka]] aan JSC  Mosinzjproject.
*Eind 2018: Begin van de stationsbouw
*25 november 2019 : Begin van de tunnelbouw tussen Oelitsa Novatorov en  Oeniversitet Droezjby Narodov.
*3 december 2020 : [[Tunnelboormachine]] Svetlana bereikt de bouwput van Oelitsa Novatorov, de tunnel is gereed.
*6 februari 2022: De houten bekisting in de bouwput vliegt in brand.
*7 oktober 2022: Tunnels aan de noordkant tussen het station en [[Vavilovskaja]] zijn gereed.
*7 september 2024: Opening van het station voor het metroverkeer naar het zuiden.
{{Appendix|2=
* {{Bronvermelding anderstalige Wikipedia|taal=ru|titel=Новаторская (станция метро, Троицкая линия)}}
{{References}}
}}
[[Categorie:Metrostation in Moskou]]

title: Algemeen

Lijn(en): Troitskaja-lijn

Opening: 7 september 2024

title: Constructie

Type: Ondiep gelegen zuilenstation

title: Aansluitend(e) metrostation(s)

Lijn: Station

Metrolijn 11 van Moskou: Novatorskaja

title: Route

Richting: Volgend station

ZiL: Vavilovskaja

Troitsk: Oeniversitet Droezjby Narodov

title: Ligging

Ligging: Novatorskaja (metro van Moskou) · Novatorskaja

Portaal: Openbaar vervoer


text:
# Alor Kecil
Alor Kecil is een bestuurslaag in het regentschap Alor van de provincie Oost-Nusa Tenggara, Indonesië. Alor Kecil telt 1377 inwoners (volkstelling 2010).

title: Alor Kecil

wikitext:
{{Infobox plaats in Indonesië
| soort          = Dorp
| naam           = Alor Kecil
| inwoners       = 1377
| datum inwoners = 2010
| provincie      = [[Oost-Nusa Tenggara]]
| regentschap    = [[Alor (regentschap)|Alor]]
| onderdistrict  = [[Alor Barat Laut]]
| eiland         =
| tijdzone       =
| code desa      = 5307060007
| mapname        =
| lat_deg        =
| lat_min        =
| lat_sec        =
| lon_deg        =
| lon_min        =
| lon_sec        =
| image          =
| caption        =
}}
'''Alor Kecil''' is een bestuurslaag in het [[Regentschap (Indonesië)|regentschap]] [[Alor (regentschap)|Alor]] van de [[Provincies van Indonesië|provincie]] [[Oost-Nusa Tenggara]], [[Indonesië]]. Alor Kecil telt 1377 inwoners (volkstelling 2010).

{{Appendix|2=
* Resultaten van de volkstelling (2010), Badan Pusat Statistik, [https://web.archive.org/web/20121202090212/http://bps.go.id/eng/download_file/Population_of_Indonesia_by_Village_2010.pdf Population_of_Indonesia_by_Village]
}}
{{Beginnetje|landen & Volken|land=Indonesië|2=2013|3=06|4=25}}

[[Categorie:Plaats in Oost-Nusa Tenggara]]

title: Situering

Provincie: Oost-Nusa Tenggara

Regentschap of · stadsgemeente: Alor

Onderdistrict: Alor Barat Laut

title: Algemeen

title: Overig

Portaal: Indonesië


text:
# Mark van Eldik
Mark van Eldik (1967) is een Nederlandse rallycoureur die in 2010 in de Rally van Duitsland 2010 een 9e plaats behaalde.

## Carrière
in 2002 begon Van Eldik met racen in de Nederlandse races. In 2005 nam hij voor het eerst deel aan het Wereldkampioenschap rally. Tot 2011 reed Mark van Eldik mee in de Nederlandse rallytop, daarna reed hij in 2013 eenmalig mee met het Nederlandse Hellendoornrally waar hij op de 7e plek eindigde. Vanaf 2016 rijdt Mark van Eldik weer mee in de Nederlandse Rally in een Škoda Fabia R5.

title: Mark van Eldik

wikitext:
{{Infobox coureur
| naam                = Mark van Eldik
| afbeelding          = Mark van Eldik - 2008 Rallye Deutschland 2.jpg
| onderschrift        = Van Eldik tijdens de [[Rally van Duitsland 2008]]
| volledige naam      =
| geboren             = 1967
| overleden           =
| nationaliteit       = {{NL}}
| huidig              =
| team                =
| races               =
| kampioenschap       =
| winst               =
| podia               = 0
| punten              = 2
| positie             =
| pole                =
| snelsteronde        =
| ervaring            = 2002-2011, 2016-
| huidig_races        =
| huidig_team         =
| startnummer         =
| huidig_winst        =
| huidig_podia        =
| huidig_pole         =
| huidig_snelsteronde =
| huidig_punten       =
| plaats              =
}}

'''Mark van Eldik''' (1967) is een Nederlandse rallycoureur die in 2010 in de [[Rally van Duitsland 2010]] een 9e plaats behaalde.

== Carrière ==
in 2002 begon Van Eldik met racen in de Nederlandse races. In 2005 nam hij voor het eerst deel aan het [[Wereldkampioenschap rally]]. Tot 2011 reed Mark van Eldik mee in de Nederlandse rallytop, daarna reed hij in 2013 eenmalig mee met het Nederlandse Hellendoornrally waar hij op de 7e plek eindigde. Vanaf 2016 rijdt Mark van Eldik weer mee in de Nederlandse Rally in een [[Škoda Fabia R5]].

{{Appendix|1=bron|2=
* {{Bronvermelding anderstalige Wikipedia|taal=en|titel=Mark van Eldik|oldid=718723139|datum=20160506}}
* [https://www.rally-world.nl/mark-van-eldik-maakt-rentree-in-de-rallysport/ ''Mark van Eldik maakt rentree in de rallysport'', Rally-world.nl, 23 mei 2016]
}}

{{DEFAULTSORT:Eldik, Mark van}}
[[Categorie:Nederlands autocoureur]]

title: Mark van Eldik

Nationaliteit: Nederland

Portaal: Autosport


text:
# Pseudopallene spinipes
Pseudopallene spinipes is een zeespin uit de familie Callipallenidae. De soort behoort tot het geslacht Pseudopallene. Pseudopallene spinipes werd in 1780 voor het eerst wetenschappelijk beschreven door Fabricius.

title: Pseudopallene spinipes

wikitext:
{{Taxobox
| naam            = ''Pseudopallene spinipes''
| titelweergave   =cursief
| afbeelding      =
| afbeeldingtekst =
| rijk            =[[Dieren (biologie)|Animalia]] (Dieren)
| stam            = [[Geleedpotigen|Arthropoda]] (Geleedpotigen)
| onderstam       = [[Gifkaakdragers|Chelicerata]] (Gifkaakdragers)
| klasse          = [[Pycnogonida]] (Zeespinnen)
| orde            = [[Pantopoda]]
| familie         = [[Callipallenidae]]
| geslacht        = ''[[Pseudopallene]]''
| w-naam          = ''Pseudopallene spinipes''
| auteur          = Fabricius
| datum           = 1780
| haakjes         = ja
| worms           = 134658
}}
'''''Pseudopallene spinipes''''' is een [[Zeespinnen|zeespin]] uit de familie [[Callipallenidae]]. De soort behoort tot het geslacht ''[[Pseudopallene]]''. ''Pseudopallene spinipes'' werd in 1780 voor het eerst wetenschappelijk beschreven door Fabricius.

{{Appendix|2=
*Bamber, R. (2011). ''Pseudopallene spinipes'' (Fabricius, 1780). In: Bamber, R.N., El Nagar, A. (Eds) (2011). Pycnobase: World Pycnogonida Database. Gebaseerd op informatie uit het [[World Register of Marine Species]], te vinden op http://www.marinespecies.org/aphia.php?p=taxdetails&id=134658.}}
{{beginnetje|biologie|2011|12|13}}
{{DEFAULTSORT:Pseudopallene spinipes}}
[[Categorie:Pseudopallene|spinipes]]

title: Pseudopallene spinipes

Onderstam: Chelicerata (Gifkaakdragers)

Klasse: Pycnogonida (Zeespinnen)

Orde: Pantopoda

Familie: Callipallenidae

Geslacht: Pseudopallene

title: Soort


text:
# Anoplodonta nigrirostris
Anoplodonta nigrirostris is een vliegensoort uit de familie van de Stratiomyidae. De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1866 door Loew.

title: Anoplodonta nigrirostris

wikitext:
{{Taxobox insect
| titelweergave = cursief
| naam = ''Anoplodonta nigrirostris''
| afbeelding =
| orde = [[Diptera]] (Tweevleugeligen)
| onderorde = [[Vliegen (dieren)|Brachycera]] (Vliegen)
| familie = [[Stratiomyidae]]
| geslacht = ''[[Anoplodonta]]''
| w-naam = ''Anoplodonta nigrirostris''
| auteur = Loew
| datum = 1866
| haakjes = ja
| commons =
| species =
}}
'''''Anoplodonta nigrirostris''''' is een [[Vliegen (dieren)|vliegen]]soort uit de familie van de [[Stratiomyidae]].<ref>James, in Stone et al., 1965, Catalog of the Diptera of America north of Mexico, p. 314.</ref> De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1866 door Loew.

{{Appendix}}
{{beginnetje|biologie|2013|06|14}}

[[Categorie:Wapenvliegen]]

title: Anoplodonta nigrirostris

Orde: Diptera (Tweevleugeligen)

Onderorde: Brachycera (Vliegen)

Familie: Stratiomyidae

Geslacht: Anoplodonta

title: Soort


text:
# Laurens Hammond
Laurens Hammond (Evanston, 11 januari 1895 - Cornwall (Connecticut), 3 juli 1973) was een Amerikaans ingenieur en uitvinder. Zijn bekendste uitvindingen zijn het toonwielorgel (algemeen bekend als hammondorgel) en de Hammondklok.

## Biografie

### Jeugd
Laurens Hammond werd geboren in Evanston in de staat Illinois. Hij toonde zijn grote technische vaardigheid al van jongs af aan. In 1898 benam zijn vader, Willem Andrew, zich het leven, zogenaamd vanwege de werkdruk van de First National Bank, die hij zelf had opgericht. Na de dood van haar echtgenoot verhuisde Idea Louise Strong Hammond samen met Laurens naar Frankrijk om daar verder te studeren. Het was tijdens hun verblijf in Frankrijk, dat Laurens aan zijn eerste uitvindingen begon te werken.

### Eerste uitvindingen
Toen Laurens 14 jaar was, en al vloeiend Frans en Duits sprak, verhuisde de familie terug naar Evanston. Hij had toen al een systeem ontwikkeld voor een automatische versnellingsbak voor auto's. Op aandringen van zijn moeder stelde hij zijn ontwerpen voor aan de ingenieurs van de Franse autofabrikant Renault. Zijn ontwerp werd afgewezen.

### Universiteit
Laurens studeerde werktuigbouwkunde aan de Cornell-universiteit en was lid van de Delta Upsilon-broederschap. Toen hij in 1916 afstudeerde was de Eerste Wereldoorlog volop aan de gang. Hij meldde zich aan bij de Amerikaanse Interventie-eenheid in Frankrijk.

### Uitvindingen
Na zijn militaire dienst verhuisde hij naar Detroit waar hij hoofdingenieur werd bij de Gray Motor Company, een fabrikant van scheepsmotoren. In 1919 vond hij een stille veer-aangedreven klok uit. Deze uitvinding bracht genoeg geld op om Gray Motor Company te verlaten en zijn eigen kamer in New York te huren.
Hammond vond in 1922 het Teleview-systeem uit met speciale gesynchroniseerde sluiterkijkers voor 3D-films. Nog datzelfde jaar wordt de film Radio-Mania gemaakt. In december werd Hammonds eerste show vertoond in het Selwyn Theater te New York. Het was een groot succes, maar dat duurde niet lang doordat de kostprijs van de dure machines het succes de das omdeed.
Zes jaar later, in 1928, richtte hij zijn eigen bedrijf op dat de naam Hammond Clock Company kreeg. Hij deed dit nadat Telechrons, een bedrijf van Henry Warren, een klok uitvond die aangedreven werd door een synchrone motor. In de vroege jaren 30 raakte zijn bedrijf in financiële moeilijkheden. Hammond probeerde zijn bedrijf overeind te houden door een aantal andere uitvindingen, zoals een elektrisch gestuurde bridge-tafel (1932) en, iets later, zijn befaamde orgel.
In 1933 kocht Hammond een tweedehands piano die hij volledig ontleedde. Het pianoklavier gebruikte hij als een controller waarmee hij in staat was te experimenteren met welke methode de beste klank geproduceerd kon worden. Dit leverde de tonewheelgenerator op. Assistent-penningmeester van het bedrijf, W.L. Lahey, was organist in de nabijgelegen St. Christopher's Episcopal Church. Tijdens het ontwerpen overlegde Hammond met hem en vroeg hij feedback over de kwaliteit van het geluid van zijn nieuwe instrument. Toen zijn orgel in productie ging, was de tonewheelgenerator uitzonderlijk goed geconstrueerd. Het aantal tonewheel-orgels dat nog steeds in gebruik is bewijst de kwaliteit van het oorspronkelijke ontwerp. Op 19 januari 1934 diende Hammond zijn octrooi in. Door de Grote Depressie was er heel veel werkloosheid. Het octrooienkantoor stuurde meteen een subsidieaanvraag om banen te creëren.

### Leger
De Tweede Wereldoorlog gaf Hammond de kans om zijn technische vaardigheid te tonen. Hij hielp mee aan het ontwerp voor de controllers van een geleide raket. Ook kreeg hij octrooien voor infrarood- en lichtsensoren voor bombegeleiding, glijdende bomcontrollers, een camerasluiter en een nieuw type gyroscoop. De glijdende bom was de voorloper van de geleide raketten van vandaag die te vinden zijn in nucleaire onderzeeërs.

### Pensioen
Hammond gaf zijn baan als voorzitter van zijn bedrijf op in 1955. Dit gaf hem meer tijd om nieuwe ideeën te ontwikkelen en onderzoeken. Op 12 februari 1960, toen hij 65 jaar was, ging hij volledig met pensioen. Op dat moment had hij al 90 patenten. In de periode tussen zijn pensioen en zijn dood zouden er nog 20 patenten bij komen.
Toen Laurens Hammond overleed, waren er meer dan eenendertig fabrikanten van elektrische of elektronische orgels. Dit aantal zou nog stijgen door de grote vraag naar orgels eind jaren 1970.

## Referentie
1. ↑  https://web.archive.org/web/20101202033814/http://uv201.com/Clock_Pages/Hammond/bridge_table.htm Bridge-tafel

title: Laurens Hammond

wikitext:
'''Laurens Hammond''' ([[Evanston (Illinois)|Evanston]], [[11 januari]] [[1895]] - [[Cornwall (Connecticut)]], [[3 juli]] [[1973]]) was een [[Verenigde Staten|Amerikaans]] [[ingenieur]] en [[uitvinder]]. Zijn bekendste uitvindingen zijn het toonwielorgel (algemeen bekend als [[hammondorgel]]) en de Hammondklok.

== Biografie ==
===Jeugd===
Laurens Hammond werd geboren in [[Evanston (Illinois)|Evanston]] in de staat [[Illinois (staat)|Illinois]]. Hij toonde zijn grote technische vaardigheid al van jongs af aan. In 1898 benam zijn vader, Willem Andrew, zich het leven, zogenaamd vanwege de werkdruk van de First National Bank, die hij zelf had opgericht. Na de dood van haar echtgenoot verhuisde Idea Louise Strong Hammond samen met Laurens naar [[Frankrijk]] om daar verder te studeren. Het was tijdens hun verblijf in Frankrijk, dat Laurens aan zijn eerste uitvindingen begon te werken.

===Eerste uitvindingen===
Toen Laurens 14 jaar was, en al vloeiend [[Frans]] en [[Duits]] sprak, verhuisde de familie terug naar Evanston. Hij had toen al een systeem ontwikkeld voor een [[automatische versnellingsbak]] voor auto's. Op aandringen van zijn moeder stelde hij zijn ontwerpen voor aan de ingenieurs van de Franse autofabrikant [[Renault]]. Zijn ontwerp werd afgewezen.

===Universiteit===
Laurens studeerde werktuigbouwkunde aan de [[Cornell-universiteit]] en was lid van de ''Delta Upsilon''-broederschap. Toen hij in 1916 afstudeerde was de [[Eerste Wereldoorlog]] volop aan de gang. Hij meldde zich aan bij de Amerikaanse Interventie-eenheid in Frankrijk.

===Uitvindingen===
Na zijn militaire dienst verhuisde hij naar [[Detroit (Michigan)|Detroit]] waar hij hoofdingenieur werd bij de ''Gray Motor Company'', een fabrikant van scheepsmotoren. In 1919 vond hij een stille veer-aangedreven klok uit. Deze uitvinding bracht genoeg geld op om ''Gray Motor Company'' te verlaten en zijn eigen kamer in [[New York (stad)|New York]] te huren.

Hammond vond in 1922 het ''Teleview''-systeem uit met speciale gesynchroniseerde sluiterkijkers voor 3D-films. Nog datzelfde jaar wordt de film ''Radio-Mania'' gemaakt. In december werd Hammonds eerste show vertoond in het [[Selwyn Theater]] te New York. Het was een groot succes, maar dat duurde niet lang doordat de kostprijs van de dure machines het succes de das omdeed.

Zes jaar later, in 1928, richtte hij zijn eigen bedrijf op dat de naam ''Hammond Clock Company'' kreeg. Hij deed dit nadat ''Telechrons'', een bedrijf van Henry Warren, een klok uitvond die aangedreven werd door een [[synchrone motor]]. In de vroege jaren 30 raakte zijn bedrijf in financiële moeilijkheden. Hammond probeerde zijn bedrijf overeind te houden door een aantal andere uitvindingen, zoals een elektrisch gestuurde [[Bridge (kaartspel)|bridge]]-tafel (1932)<ref>https://web.archive.org/web/20101202033814/http://uv201.com/Clock_Pages/Hammond/bridge_table.htm Bridge-tafel</ref> en, iets later, zijn befaamde [[hammondorgel|orgel]].

In 1933 kocht Hammond een tweedehands piano die hij volledig ontleedde. Het [[Klavier (toetsen)|pianoklavier]] gebruikte hij als een controller waarmee hij in staat was te experimenteren met welke methode de beste klank geproduceerd kon worden. Dit leverde de ''tonewheelgenerator'' op. Assistent-penningmeester van het bedrijf, W.L. Lahey, was [[organist]] in de nabijgelegen St. Christopher's Episcopal Church. Tijdens het ontwerpen overlegde Hammond met hem en vroeg hij feedback over de kwaliteit van het geluid van zijn nieuwe instrument. Toen zijn orgel in productie ging, was de ''tonewheelgenerator'' uitzonderlijk goed geconstrueerd. Het aantal ''tonewheel''-orgels dat nog steeds in gebruik is bewijst de kwaliteit van het oorspronkelijke ontwerp. Op 19 januari 1934 diende Hammond zijn [[octrooi]] in. Door de [[Grote Depressie]] was er heel veel werkloosheid. Het octrooienkantoor stuurde meteen een subsidieaanvraag om banen te creëren.

===Leger===
De [[Tweede Wereldoorlog]] gaf Hammond de kans om zijn technische vaardigheid te tonen. Hij hielp mee aan het ontwerp voor de controllers van een [[geleide raket]]. Ook kreeg hij octrooien voor infrarood- en lichtsensoren voor bombegeleiding, glijdende bomcontrollers, een camerasluiter en een nieuw type [[gyroscoop]]. De glijdende bom was de voorloper van de geleide raketten van vandaag die te vinden zijn in nucleaire onderzeeërs.

===Pensioen===
Hammond gaf zijn baan als voorzitter van zijn bedrijf op in 1955. Dit gaf hem meer tijd om nieuwe ideeën te ontwikkelen en onderzoeken. Op 12 februari 1960, toen hij 65 jaar was, ging hij volledig met pensioen. Op dat moment had hij al 90 patenten. In de periode tussen zijn pensioen en zijn dood zouden er nog 20 patenten bij komen.

Toen Laurens Hammond overleed, waren er meer dan eenendertig fabrikanten van elektrische of elektronische orgels. Dit aantal zou nog stijgen door de grote vraag naar orgels eind jaren 1970.

==Literatuur==
De meest uitgebreide biografie van Laurens Hammond en zijn uitvindingen is het boek, geschreven door Barry Stuyvesant, ''Hammond as in Organ: The Laurens Hammond Story''. Dit boek is nooit gepubliceerd, maar is [https://web.archive.org/web/20080920075420/http://thehammondorganstory.com/ hier] te lezen op het internet.

==Referentie==
{{References}}

{{DEFAULTSORT:Hammond, Laurens}}
[[Categorie:Amerikaans uitvinder]]
[[Categorie:Orgelbouwer]]


text:
# Anochetus muzziolii
Anochetus muzziolii is een mierensoort uit de onderfamilie van de Ponerinae. De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1932 door Menozzi.

title: Anochetus muzziolii

wikitext:
{{Taxobox insect
| titelweergave = cursief
| naam = ''Anochetus muzziolii''
| afbeelding =
| orde = [[Vliesvleugeligen|Hymenoptera]] (Vliesvleugeligen)
| familie = [[Mieren|Formicidae]] (Mieren)
| onderfamilie = [[Ponerinae (dieren)|Ponerinae]]
| tribus = [[Ponerini]]
| geslacht = ''[[Anochetus]]''
| w-naam = ''Anochetus muzziolii''
| auteur = Menozzi
| datum = 1932
| haakjes  =
| commons =
| species =
}}

'''''Anochetus muzziolii''''' is een [[Mieren|mierensoort]] uit de onderfamilie van de [[Ponerinae (dieren)|Ponerinae]].<ref>[https://www.antwiki.org/wiki/Anochetus_muzziolii Vermelding van de soort op Antwiki (Geraadpleegd april 2013)]. [https://web.archive.org/web/20190605120908/http://www.antwiki.org:80/wiki/Anochetus_muzziolii Gearchiveerd] op 5 juni 2019.</ref><ref>[http://www.antweb.org/description.do?genus=Anochetus&name=muzziolii&rank=species Vermelding van de soort op Antweb (Geraadpleegd april 2013)]</ref> De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1932 door Menozzi.

{{Appendix}}
{{beginnetje|biologie|2013|04|13}}

[[Categorie:Anochetus]]

title: Anochetus muzziolii

Orde: Hymenoptera (Vliesvleugeligen)

Familie: Formicidae (Mieren)

Onderfamilie: Ponerinae

Geslachtengroep: Ponerini

Geslacht: Anochetus

title: Soort


text:
# Cyrano de Bergerac (musical)
In 1991 maakte Joop van den Ende zijn eerste eigen musical, gebaseerd op de Franse legende Cyrano de Bergerac: Cyrano de Musical. De musical ging in 1992 in de Stadsschouwburg in Amsterdam in première.
Het Franse verhaal werd bewerkt en herschreven door Koen van Dijk, de muziek werd geschreven door Ad van Dijk (geen familie) en de hoofdrol werd vertolkt door Bill van Dijk (ook geen familie). De musical werd geregisseerd door Eddy Habbema. Het decor werd ontworpen door Paul Gallis, Yan Tax ontwierp de kostuums, het lichtontwerp was van Reinier Tweebeeke. Cyrano werd geproduceerd in Nederland, Duitsland, Japan en de Verenigde Staten. Op 21 november 1993 ging de musical die voor dat doel was bewerkt, op Broadway in première. De musical werd viermaal genomineerd voor een Tony Award: In de categorieën Best Musical, Best Original Score (muziek en tekst: Ad van Dijk voor muziek, Koen van Dijk voor teksten en Peter Reeves en Sheldon Harnick voor vertaling en aanvullende teksten), Best Book of a Musical (Koen van Dijk) en voor Best Costumes (Yan Tax). Op 20 maart 1994 viel na 38 try outs en 137 voorstellingen het doek voor de voorstelling op Broadway. Later werd de Amerikaanse versie een paar maanden in Carré gespeeld. Voor Cyrano, de musical ontvingen Ad en Koen van Dijk de Perspektiefprijs. Hoewel financieel geflopt in de Verenigde Staten was 'Cyrano, de musical' wel het visitekaartje dat Joop van den Ende had afgegeven. Hierdoor heeft hij later als zelfstandig producent menig musical kunnen produceren.

## Rolverdeling
Nederlandse productie 1992-1994:
Vanaf 17 december 1992 tot begin 1994 speelde Cyrano de Musical als rondreizende productie door Nederland.
- Cyrano de Bergerac -  Bill van Dijk
- Roxanne - Ryan van den Akker
- Christian -  Danny de Munk
- De Guiche - Peter de Smet
- Ragueneau - Max van Weegberg
- Le Bret / understudy Cyrano - Edwin de Jongh
- Valvert/dichter/cadet/operapubliek/ensemble/understudy Le Bret -  Rik Luycx
- Montfleury/dichter/cadet/ensemble/understudy kapitein -  Robert Valter
- Operapubliek/dienster/non/ensemble -  Sasja Brouwers
- Operapubliek/dienster/non/ensemble -  Judy Kesnar
- Operapubliek/dienster/dienstbode/non/ensemble -  Irma Lohman
- Operapubliek/dienster/non/ensemble/understudy Roxane -  Lizzy Haslinghuis
- Operapubliek/dichter/cadet/ensemble -  Rolf Koster
- Operapubliek/dichter/cadet/ensemble/understudy Regueneau -  Albert Kamphuis
- Operapubliek/dichter/cadet/ensemble/understudy De Guiche -  Leon van Leeuwenberg
- Operapubliek/dichter/cadet/ensmble/understudy Valvert -  Paul Vaes
- Operapubliek/dichter/cadet/understudy Montfleury -  Hans Musman
- Operapubliek/dichter/ensemble/understudy Christian -  Gerardo Jak
- Operapubliek/dichter/kapitein/ensemble -  Marcel Smid
- eerste Précieuse/moeder overste/ensemble -  Inez Timmer
- Précieuse/dienster/non/ensemble/understudy eerste Précieuse/moeder overste -  Betty Vermeulen
- Précieuse/dienster/non/ensemble -  Janine Vos

Nederlandse productie 2011:
Van 2 juni 2011 tot en met 6 juni 2011 speelde Cyrano de Musical in het M-Lab te Amsterdam.
- Cyrano de Bergerac -  Tony Neef
- Roxanne - Lotte Verhoeven
- Christian -  Ton Sieben
- De Guiche - Peter de Smet
- Ragueneau - Rutger le Poole

- Ensemble - Bart van Veldhoven
- Ensemble - Ianthe Tavernier
- Ensemble - Ingrid van den Nieuwenhuizen
- Ensemble - Kristel Vercraeye
- Ensemble - Martijn van Baardewijk
- Ensemble - Michelle van de Ven
- Ensemble - Sander van Voorst tot Voorst

'14-'18 · '40-'45 (België) · '40-'45 (Nederland) · De 3 Biggetjes · 3 Musketiers · Aida · Alice in Wonderland · A xXxmas Carola · Anatevka · Assepoester · Belle en het Beest · Billie Holiday · Bloedbroeders · The Bodyguard · Cabaret · Camelot · Cats · Chicago · Ciske de Rat · Cyrano de Bergerac · De Schone van Boskoop · Daens · Dirty Dancing · Doe Maar! · Domino · Doornroosje · Dracula · Drood · Elisabeth · Evita · Fame · De Finale · Flashdance · Foxtrot · Goodbye, Norma Jeane · Grease · Hair · High School Musical · De Jantjes · Jekyll & Hyde · Jersey Boys · Jesus Christ Superstar · Kadanza · De kleine zeemeermin · Koning van Katoren · Kruimeltje · Kuifje: De Zonnetempel · Kunt u mij de weg naar Hamelen vertellen, mijnheer? · The Last Five Years · Lelies · The Lion King · The Little Mermaid · Love Story · Lover of Loser · Mamma Mia! · De man van La Mancha · Mary Poppins · Les Misérables · Miss Saigon · Muerto! · De Muze van Rubens · My Fair Lady · On Your Feet! · Op hoop van Zegen · Oorlogswinter · The Passion · Pauline & Paulette · The Phantom of the Opera · Pinokkio · Red Star Line · Rembrandt · Robin Hood · Romeo en Julia, van Haat tot Liefde · De Rozenoorlog · Shhh...it happens! · Shrek · Soldaat van Oranje · Spring Awakening · De sprookjesmusical Klaas Vaak · Sneeuwwitje · The Sound of Music · Tarzan · Titanic · Turks fruit · Urinetown · De Vliegende Hollander · Wat Zien Ik?! · Wicked · The Wild Party · The Wiz · Wickie de viking de musical
    Portaal Musical

title: Cyrano de Bergerac (musical)

wikitext:
{{Link portaal|Musical}}
In 1991 maakte [[Joop van den Ende]] zijn eerste eigen musical, gebaseerd op de Franse legende [[Cyrano de Bergerac (toneelstuk)|Cyrano de Bergerac]]: '''Cyrano de Musical'''. De musical ging in 1992 in de [[Stadsschouwburg Amsterdam|Stadsschouwburg]] in Amsterdam in première.

Het Franse verhaal werd bewerkt en herschreven door [[Koen van Dijk]], de muziek werd geschreven door [[Ad van Dijk]] (geen familie) en de hoofdrol werd vertolkt door [[Bill van Dijk]] (ook geen familie). De musical werd geregisseerd door [[Eddy Habbema]]. Het decor werd ontworpen door [[Paul Gallis]], [[Yan Tax]] ontwierp de kostuums, het lichtontwerp was van Reinier Tweebeeke. Cyrano werd geproduceerd in Nederland, Duitsland, Japan en de Verenigde Staten. Op 21 november 1993 ging de musical die voor dat doel was bewerkt, op [[Broadway theatre|Broadway]] in première. De musical werd viermaal genomineerd voor een [[Tony Award]]: In de categorieën Best Musical, Best Original Score (muziek en tekst: Ad van Dijk voor muziek, Koen van Dijk voor teksten en Peter Reeves en Sheldon Harnick voor vertaling en aanvullende teksten), Best Book of a Musical (Koen van Dijk) en voor Best Costumes (Yan Tax). Op 20 maart 1994 viel na 38 try outs en 137 voorstellingen het doek voor de voorstelling op Broadway. Later werd de Amerikaanse versie een paar maanden in [[Koninklijk Theater Carré|Carré]] gespeeld. Voor Cyrano, de musical ontvingen Ad en Koen van Dijk de [[Perspektiefprijs]]. Hoewel financieel geflopt in de [[Verenigde Staten]] was 'Cyrano, de musical' wel het visitekaartje dat Joop van den Ende had afgegeven. Hierdoor heeft hij later als zelfstandig producent menig musical kunnen produceren.

==Rolverdeling==
'''Nederlandse productie 1992-1994:'''

Vanaf 17 december 1992 tot begin 1994 speelde Cyrano de Musical als rondreizende productie door [[Nederland]].

*Cyrano de Bergerac -  [[Bill van Dijk]]
*Roxanne - [[Ryan van den Akker]]
*Christian -  [[Danny de Munk]]
*De Guiche - [[Peter De Smet (operazanger)|Peter de Smet]]
*Ragueneau - [[Max van Weegberg]]
*Le Bret / [[understudy]] Cyrano - [[Edwin de Jongh]]
*Valvert/dichter/cadet/operapubliek/ensemble/understudy Le Bret -  [[Rik Luycx]]
*Montfleury/dichter/cadet/ensemble/understudy kapitein -  [[Robert Valter]]
*Operapubliek/dienster/non/ensemble -  [[Sasja Brouwers]]
*Operapubliek/dienster/non/ensemble -  [[Judy Kesnar]]
*Operapubliek/dienster/dienstbode/non/ensemble -  [[Irma Lohman]]
*Operapubliek/dienster/non/ensemble/understudy Roxane -  [[Lizzy Haslinghuis]]
*Operapubliek/dichter/cadet/ensemble -  [[Rolf Koster]]
*Operapubliek/dichter/cadet/ensemble/understudy Regueneau -  [[Albert Kamphuis]]
*Operapubliek/dichter/cadet/ensemble/understudy De Guiche -  [[Leon van Leeuwenberg]]
*Operapubliek/dichter/cadet/ensmble/understudy Valvert -  [[Paul Vaes]]
*Operapubliek/dichter/cadet/understudy Montfleury -  [[Hans Musman]]
*Operapubliek/dichter/ensemble/understudy Christian -  [[Gerardo Jak]]
*Operapubliek/dichter/kapitein/ensemble -  [[Marcel Smid]]
*eerste Précieuse/moeder overste/ensemble -  [[Inez Timmer]]
*Précieuse/dienster/non/ensemble/understudy eerste Précieuse/moeder overste -  [[Betty Vermeulen]]
*Précieuse/dienster/non/ensemble -  [[Janine Vos]]

'''Nederlandse productie 2011:'''

Van 2 juni 2011 tot en met 6 juni 2011 speelde Cyrano de Musical in het [[M-Lab]] te [[Amsterdam]].

*Cyrano de Bergerac -  [[Tony Neef]]
*Roxanne - [[Lotte Verhoeven]]
*Christian -  [[Ton Sieben]]
*De Guiche - [[Peter De Smet (operazanger)|Peter de Smet]]
*Ragueneau - [[Rutger le Poole]]

*Ensemble - Bart van Veldhoven
*Ensemble - [[Ianthe Tavernier]]
*Ensemble - Ingrid van den Nieuwenhuizen
*Ensemble - Kristel Vercraeye
*Ensemble - Martijn van Baardewijk
*Ensemble - [[Michelle van de Ven]]
*Ensemble - [[Sander van Voorst tot Voorst]]

{{Navigatie Nederlandstalige musicals}}

[[Categorie:Musical]]


text:
# Reichswalde
Reichswalde is een dorp in de Duitse gemeente Kleef. Op 31 december 2015 telde Reichswalde 2.481 inwoners op een oppervlakte van 4,74 km².
Reichswalde werd na de Tweede Wereldoorlog samen met Nierswalde (gemeente Goch) in het Reichswald gebouwd als gerooide nederzetting voor verdrevenen uit de voormalige gebieden van het Duitse Rijk in het oosten. Rond Operatie Veritable was in dit gebied zwaar gevochten.
De Herz-Jesu-kerk werd gebouwd in 1956 en buitengebruik gesteld in 2018.

## Afbeeldingen
- De Herz-Jesu-kerk
- "Reichswalder Dorfcafé"
- Basisschool
- Friedhofskapelle
- Fontein bij de kerk
- Gildemast voor de kerk

title: Reichswalde

wikitext:
{{Infobox plaats in Duitsland
| land = Duitsland
| naam = Reichswalde
| area = Noordrijn-Westfalen
| subarea= [[Kreis Kleve|Kleef]]
| gemeente= [[Kleef (stad)|Kleef]]
| km2 = 4,74
| inwoners = 2481
| census = 31-12-2015 <ref name="inwoners">{{de}} {{Citeer web |url=https://www.kleve.de/de/inhalt/kleve-in-kuerze/ |titel=Kleve in Kürze |auteur= |uitgever=Stadt Kleve |datum= |bezochtdatum=12 mei 2020 |archiefurl=https://web.archive.org/web/20190423131528/https://www.kleve.de/de/inhalt/kleve-in-kuerze/ |archiefdatum=23 april 2019 |dodeurl=ja }}</ref>
| dichtheid =
| hoogte = 45
| postcode = 47533
| netnummer = 02821
| flag=
| coa=
| lat_deg = 51
| lat_min = 45
| lat_sec = 40
| lat_dir = N
| lon_deg = 6
| lon_min = 5
| lon_sec = 52
| lon_dir = E
}}
'''Reichswalde''' is een [[dorp]] in de [[Duitsland|Duitse]] gemeente [[Kleef (stad)|Kleef]]. Op 31 december 2015 telde Reichswalde 2.481 inwoners<ref name="inwoners" /> op een oppervlakte van 4,74 km².

Reichswalde werd na de [[Tweede Wereldoorlog]] samen met [[Nierswalde]] (gemeente [[Goch]]) in het [[Reichswald]] gebouwd als ''gerooide nederzetting'' voor verdrevenen uit de [[voormalige gebieden van het Duitse Rijk in het oosten]]. Rond [[Operatie Veritable]] was in dit gebied zwaar gevochten.

De Herz-Jesu-kerk werd gebouwd in [[1956]] en buitengebruik gesteld in 2018.

== Afbeeldingen ==
<gallery mode="packed" widths=150px heights=140px>
Herz jesu kirche kleve reichswalde.jpg|De Herz-Jesu-kerk
Kleve-Reichswalde Dorfanger 15 PM19-01.jpg|"Reichswalder Dorfcafé"
Kleve-Reichswalde St. Michaelgrundschule PM19-01.jpg|Basisschool
Kleve-Reichswalde Friedhofskapelle PM19-02.jpg|Friedhofskapelle
Kleve-Reichswalde Herz-Jesu-Kirche PM19-06.jpg|Fontein bij de kerk
Kleve-Reichswalde Kattenwald 15 PM19-01.jpg|Gildemast voor de kerk
</gallery>

== Externe links ==
* [https://web.archive.org/web/20130110073925/http://www.kleve.de/C12572B30025D73F/html/F94EC67B41A6F988C12575370048077F?openDocument Reichswalde op website gemeente Kleef]

{{Appendix}}
{{Commonscat}}
{{Navigatie gemeente Kleef}}
{{Coor title dms|51|45|40|N|6|05|52|E|type:city_scale:25000_region:DE}}

[[Categorie:Kleef]]
[[Categorie:Plaats in Noordrijn-Westfalen]]

title: Situering

Deelstaat: Noordrijn-Westfalen

Kreis: Kleef

Gemeente: Kleef

Coördinaten: 51° 46′ NB, 6° 6′ OL

title: Algemeen

title: Overig

Portaal: Duitsland


text:
# Thomas Raeymaekers
Thomas Raeymaekers (Emblem, 22 mei 1993) is een Belgisch voormalig wielrenner die vanaf 2013 tot en met juni 2015 reed voor Team Novo Nordisk. Net als de rest van die ploeg leidt hij aan diabetes mellitus (type 1).

## Carrière
Toen Raeymaekers zeventien jaar was werd hij gediagnosticeerd met suikerziekte. In 2013 tekende hij een profcontract bij Team Novo Nordisk. Zijn beste resultaat was een twaalfde plek in de vijfde etappe van de Internationale Wielerweek in 2013.
Op 23 juni 2015 werd bekend dat Raeymaekers zijn carrière noodgedwongen moest beëindigen, nadat in 2014 bij hem de ziekte van Crohn werd vastgesteld. Na zijn actieve carrière ging hij aan de slag als ploegleider bij het jeugdteam van Team Novo Nordisk. Ook vervult hij sindsdien een rol als ambassadeur bij de Amerikaanse ploeg, om aan te tonen waartoe personen met diabetes in staat zijn.

## Ploegen
- 2013 –  Team Novo Nordisk
- 2014 –  Team Novo Nordisk
- 2015 –  Team Novo Nordisk (tot 23-6)

Ambrose · Cherhal · Clancy · Cremers · De Mesmaeker · Dilley · Glasspool · Henttala · de Keijzer · Lefrançois · Lozano · Mejías · Peron · Planet · Raeymaekers · Strobel · Verschoor · Williams · Kamstra (stagiair)

title: Thomas Raeymaekers

wikitext:
{{Infobox wielrenner
| naam          = Thomas Raeymaekers
| volledigenaam =
| afbeelding    = Thomas raeymaekers-1478185825.jpg
| onderschrift  =
| bijnaam       =
| geboortedatum = [[22 mei]] [[1993]]
| geboortestad  = [[Emblem (plaats)|Emblem]]
| geboorteland  = [[België]]
| sterfdatum    =
| sterfstad     =
| sterfland     =
| nationaliteit =
| lengte        = 188
| ploeg         = ''Gestopt''
| discipline    = [[Wegwielrennen|Weg]]
| specialisatie =
| jaren         = 2013–2015
| ploegen       = [[Team Novo Nordisk|Novo Nordisk]] (tot 23-6)
}}
'''Thomas Raeymaekers''' ([[Emblem (plaats)|Emblem]], [[22 mei]] [[1993]]) is een [[België|Belgisch]] voormalig [[Wegwielrennen|wielrenner]] die vanaf 2013 tot en met juni 2015 reed voor [[Team Novo Nordisk]]. Net als de rest van die ploeg leidt hij aan [[diabetes mellitus]] (type 1).

== Carrière ==
Toen Raeymaekers zeventien jaar was werd hij gediagnosticeerd met suikerziekte. In 2013 tekende hij een profcontract bij [[Team Novo Nordisk]]. Zijn beste resultaat was een twaalfde plek in de vijfde etappe van de [[Internationale Wielerweek]] in 2013.

Op 23 juni 2015 werd bekend dat Raeymaekers zijn carrière noodgedwongen moest beëindigen, nadat in 2014 bij hem de [[ziekte van Crohn]] werd vastgesteld. Na zijn actieve carrière ging hij aan de slag als ploegleider bij het jeugdteam van [[Team Novo Nordisk]]. Ook vervult hij sindsdien een rol als ambassadeur bij de Amerikaanse ploeg, om aan te tonen waartoe personen met diabetes in staat zijn.<ref>{{Citeer web |url=http://www.wielerflits.nl/nieuws/80124/thomas-raeymaekers-22-eindigt-profcarriere-per-direct.html/comment-page-1 |titel=Thomas Raeymaekers (22) eindigt profcarrière per direct |auteur= |uitgever=WielerFlits.nl |datum=23 juni 2015 |bezochtdatum=23 juni 2015}}</ref><ref>{{Citeer web |url=http://www.teamnovonordisk.com/thomas-raeymaekers-announces-retirement/ |titel=TEAM NOVO NORDISK’S THOMAS RAEYMAEKERS ANNOUNCES RETIREMENT |auteur= |uitgever=[[Team Novo Nordisk]] |datum=23 juni 2015 |bezochtdatum=23 juni 2015 |taal=en}}</ref>

== Ploegen ==
* 2013 – {{US-VLAG}} [[Novo Nordisk (wielerploeg)/2013|Team Novo Nordisk]]
* 2014 – {{US-VLAG}} [[Novo Nordisk (wielerploeg)/2014|Team Novo Nordisk]]
* 2015 – {{US-VLAG}} [[Novo Nordisk (wielerploeg)/2015|Team Novo Nordisk]] (tot 23-6)

{{Appendix|2=
* {{en}} [http://www.teamnovonordisk.com/teams/pro-team/thomas-raeymaekers Profiel op de website van Team Novo Nordisk]
* {{en}} [http://www.procyclingstats.com/rider/Thomas_Raeymaekers Profiel op ProCyclingStats]
----
{{References}}
}}
{{Navigatie selectie wielerploeg|inhoud=
{{Navigatie selectie wielerploeg/Team Novo Nordisk 2013}}
{{Navigatie selectie wielerploeg/Team Novo Nordisk 2014}}
{{Navigatie selectie wielerploeg/Team Novo Nordisk 2015}}
}}

{{DEFAULTSORT:Raeymaekers, Thomas}}
[[Categorie:Belgisch wielrenner]]

title: Persoonlijke informatie

Geboorteplaats: Emblem, België

title: Sportieve informatie

Huidige ploeg: Gestopt

Discipline(s): Weg

title: Ploegen

Novo Nordisk (tot 23-6)

Portaal: Wielersport


text:
# Iris Sihvonen
Iris Sihvonen (Liperi, 22 april 1940) is een schaatsster uit Finland. Ze vertegenwoordigde haar vaderland op de Olympische Winterspelen 1960 in Squaw Valley.

## Resultaten

### Olympische Spelen
| Jaar | Plaats       | Resultaten                                                |
| ---- | ------------ | --------------------------------------------------------- |
| 1960 | Squaw Valley | 11e 500 meter 10e 1000 meter 6e 1500 meter 12e 3000 meter |

### Wereldkampioenschappen
| Jaar | Plaats       | Resultaten   |
| ---- | ------------ | ------------ |
| 1955 | Kuopio       | 8e Allround  |
| 1956 | Kvarnsveden  | 6e Allround  |
| 1957 | Imatra       | 6e Allround  |
| 1958 | Kristinehamn | 11e Allround |
| 1959 | Sverdlovsk   | 7e Allround  |
| 1960 | Östersund    | 7e Allround  |
| 1961 | Tønsberg     | 18e Allround |

### Finse kampioenschappen
| Jaar | Allround |
| ---- | -------- |
| 1955 | Zilver   |
| 1956 | Goud     |
| 1957 | Zilver   |
| 1959 | Zilver   |
| 1960 | Brons    |
| 1961 | Goud     |

## Persoonlijke records
| Afstand    | Tijd     | Datum            | Baan         |
| ---------- | -------- | ---------------- | ------------ |
| 500 meter  | 48,10    | 18 februari 1960 | Squaw Valley |
| 1000 meter | 1.37,30  | 18 februari 1960 | Squaw Valley |
| 1500 meter | 2.29,70  | 18 februari 1960 | Squaw Valley |
| 3000 meter | 5.35,20  | 18 februari 1960 | Squaw Valley |
| 5000 meter | 11.55,20 | 5 februari 1955  | Valkeakoski  |

title: Iris Sihvonen

wikitext:
{{Infobox schaatser
| afbeelding       =
| onderschrift     =
| naam             = Iris Hellin Sihvonen
| bijnaam          =
| geboortedatum    = [[22 april]] [[1940]]
| geboortestad     = [[Liperi]]
| geboorteland     = {{FI}}
| lengte           = 162
| gewicht          =
| overlijdensdatum =
| overlijdensstad  =
| overlijdensland  =
| specialisatie    =
| ploeg            =
| coach            =
| actief           = 1955-1961
| jaren            =
|}}

'''Iris Sihvonen''' ([[Liperi]], [[22 april]] [[1940]]) is een [[Langebaanschaatsen|schaatsster]] uit [[Finland]]. Ze vertegenwoordigde haar vaderland op de [[Olympische Winterspelen 1960]] in [[Squaw Valley (Placer County)|Squaw Valley]].

== Resultaten ==
=== Olympische Spelen ===
{| class="wikitable" style="text-align:center;"
! Jaar !! Plaats !! Resultaten
|-
| [[Schaatsen op de Olympische Winterspelen 1960|1960]] || {{US-VLAG}} [[Squaw Valley (Placer County)|Squaw Valley]] || '''11e''' 500 meter
 '''10e''' 1000 meter
 '''6e''' 1500 meter
 '''12e''' 3000 meter
|-
|}

=== Wereldkampioenschappen ===
{| class="wikitable" style="text-align:center;"
! Jaar !! Plaats !! Resultaten
|-
| [[Wereldkampioenschap schaatsen allround vrouwen 1955|1955]] ||align=left| {{FI-VLAG}} [[Kuopio]] || '''8e''' Allround
|-
| [[Wereldkampioenschap schaatsen allround vrouwen 1956|1956]] ||align=left| {{SE-VLAG}} [[Kvarnsveden]] || '''6e''' Allround
|-
| [[Wereldkampioenschap schaatsen allround vrouwen 1957|1957]] ||align=left| {{FI-VLAG}} [[Imatra]] || '''6e''' Allround
|-
| [[Wereldkampioenschap schaatsen allround vrouwen 1958|1958]] ||align=left| {{SE-VLAG}} [[Kristinehamn (stad)|Kristinehamn]] || '''11e''' Allround
|-
| [[Wereldkampioenschap schaatsen allround vrouwen 1959|1959]] ||align=left| {{SUHH-VLAG}} [[Jekaterinenburg|Sverdlovsk]] || '''7e''' Allround
|-
| [[Wereldkampioenschap schaatsen allround vrouwen 1960|1960]] ||align=left| {{SE-VLAG}} [[Östersund (stad)|Östersund]] || '''7e''' Allround
|-
| [[Wereldkampioenschap schaatsen allround vrouwen 1961|1961]] ||align=left| {{NO-VLAG}} [[Tønsberg]] || '''18e''' Allround
|-
|}

=== Finse kampioenschappen ===
{| class="wikitable" style="text-align:center;"
! Jaar !! Allround
|-
| 1955 || {{zilver}}
|-
| 1956 || {{goud}}
|-
| 1957 || {{zilver}}
|-
| 1959 || {{zilver}}
|-
| 1960 || {{brons}}
|-
| 1961 || {{goud}}
|-
|}

== Persoonlijke records ==
{| class="wikitable" style="text-align:center;"
! Afstand !! Tijd !! Datum !! Baan
|-
| 500 meter || 48,10 || 18 februari 1960 || {{US-VLAG}} [[Squaw Valley (Placer County)|Squaw Valley]]
|-
| 1000 meter || 1.37,30 || 18 februari 1960 || {{US-VLAG}} [[Squaw Valley (Placer County)|Squaw Valley]]
|-
| 1500 meter || 2.29,70 || 18 februari 1960 || {{US-VLAG}} [[Squaw Valley (Placer County)|Squaw Valley]]
|-
| 3000 meter || 5.35,20 || 18 februari 1960 || {{US-VLAG}} [[Squaw Valley (Placer County)|Squaw Valley]]
|-
| 5000 meter || 11.55,20 || 5 februari 1955 || {{FI-VLAG}} [[Valkeakoski]]
|}

== Externe links ==
* {{Link SRO-profiel|id=si/iris-sihvonen-1}}
* [http://speedskatingstats.com/index.php?file=skater&code=1940042201 Resultaten op SpeedSkatingStats]
* [https://www.the-sports.org/iris-sihvonen-speed-skating-spf83871.html Resultaten op TheSports]
* [https://www.speedskatingnews.info/en/data/skater/iris-sihvonen/ Resultaten op SpeedSkatingNews]

{{DEFAULTSORT:Sihvonen, Iris}}
[[Categorie:Fins langebaanschaatser]]
[[Categorie:Fins olympisch deelnemer]]

title: Persoonlijke informatie

Geboorteplaats: Liperi

Geboorteland: Finland

title: Sportieve informatie

Portaal: Schaatsen


text:
# Manchita
Manchita is een gemeente in de Spaanse provincie Badajoz in de regio Extremadura met een oppervlakte van 38 km². Manchita telt 770 inwoners (1 januari 2016).

## Demografische ontwikkeling
Bron: INE, 1857-2011: volkstellingen
Acedera · Aceuchal · Ahillones · Alange · Alburquerque · Alconchel · Alconera · Aljucén · Almendral · Almendralejo · Arroyo de San Serván · Atalaya · Azuaga · Badajoz · Barcarrota · Baterno · Benquerencia de la Serena · Berlanga · Bienvenida · Bodonal de la Sierra · Burguillos del Cerro · Cabeza del Buey · Cabeza la Vaca · Calamonte · Calera de León · Calzadilla de los Barros · Campanario · Campillo de Llerena · Capilla · Carmonita · Casas de Don Pedro · Casas de Reina · Castilblanco · Castuera · Cheles · Cordobilla de Lácara · Corte de Peleas · Cristina · Don Álvaro · Don Benito · El Carrascalejo · Entrín Bajo · Esparragalejo · Esparragosa de Lares · Esparragosa de la Serena · Feria · Fregenal de la Sierra · Fuenlabrada de los Montes · Fuente de Cantos · Fuente del Arco · Fuente del Maestre · Fuentes de León · Garbayuela · Garlitos · Granja de Torrehermosa · Guadiana · Guareña · Helechosa de los Montes · Herrera del Duque · Higuera de Llerena · Higuera de Vargas · Higuera de la Serena · Higuera la Real · Hinojosa del Valle · Hornachos · Jerez de los Caballeros · La Albuera · La Codosera · La Coronada · La Garrovilla · La Haba · La Lapa · La Morera · La Nava de Santiago · La Parra · La Roca de la Sierra · La Zarza · Llera · Llerena · Lobón · Los Santos de Maimona · Magacela · Maguilla · Malcocinado · Malpartida de la Serena · Manchita · Medellín · Medina de las Torres · Mengabril · Mérida · Mirandilla · Monesterio · Montemolín · Monterrubio de la Serena · Montijo · Navalvillar de Pela · Nogales · Oliva de la Frontera · Oliva de Mérida · Olivenza · Orellana de la Sierra · Orellana la Vieja · Palomas · Peñalsordo · Peraleda del Zaucejo · Puebla de Alcocer · Puebla de la Calzada · Puebla de la Reina · Puebla de Obando · Puebla de Sancho Pérez · Puebla del Maestre · Puebla del Prior · Pueblonuevo del Guadiana · Quintana de la Serena · Reina · Rena · Retamal de Llerena · Ribera del Fresno · Risco · Salvaleón · Salvatierra de los Barros · San Pedro de Mérida · San Vicente de Alcántara · Sancti-Spíritus · Santa Amalia · Santa Marta · Segura de León · Siruela · Solana de los Barros · Talarrubias · Talavera la Real · Táliga · Tamurejo · Torre de Miguel Sesmero · Torremayor · Torremejía · Trasierra · Trujillanos · Usagre · Valdecaballeros · Valdelacalzada · Valdetorres · Valencia de las Torres · Valencia del Mombuey · Valencia del Ventoso · Valle de Matamoros · Valle de Santa Ana · Valle de la Serena · Valverde de Burguillos · Valverde de Leganés · Valverde de Llerena · Valverde de Mérida · Villafranca de los Barros · Villagarcía de la Torre · Villagonzalo · Villalba de los Barros · Villanueva de la Serena · Villanueva del Fresno · Villar de Rena · Villar del Rey · Villarta de los Montes · Zafra · Zahínos · Zalamea de la Serena · Zarza-Capilla

title: Manchita

wikitext:
{{Infobox gemeente Spanje
| naam = Manchita
| wapen = [[Bestand:Escudo de Manchita (Badajoz).svg|60px]]
| lat_deg = 38
| lat_min = 48
| lat_sec = 50
| lat_dir = N
| lon_deg = 6
| lon_min = 1
| lon_sec = 11
| lon_dir = W
| provincie = [[Badajoz (provincie)|Badajoz]]
| regio = [[Extremadura]]
| idnummer = 06.079
| munwebpage = http://www.manchita.es/
| detailkaart = Manchita.png
| detailkaartbijschrift = De gemeente in de provincie [[Badajoz (provincie)|Badajoz]].
}}
'''Manchita''' is een [[Gemeente (bestuur)|gemeente]] in de [[Spanje|Spaanse]] provincie [[Badajoz (provincie)|Badajoz]] in de regio [[Extremadura]] met een oppervlakte van 38 km². Manchita telt {{Array Spanje gemeentes inwonertallen|POP=06.079}} inwoners ({{Array Spanje gemeentes inwonertallen|TXT=Year}}).

== Demografische ontwikkeling ==
<timeline>
Colors=
 id:a value:gray(0.9)
 id:b value:gray(0.7)
 id:c value:rgb(1,1,1)
 id:d value:rgb(0.6,0.7,0.8)

ImageSize = width:450 height:250
PlotArea = left:50 bottom:30 top:30 right:30
DateFormat = x.y
Period = from:0 till:1050
TimeAxis = orientation:vertical
AlignBars = justify
ScaleMajor = gridcolor:b increment:150 start:0
ScaleMinor = gridcolor:a increment:30 start:0
BackgroundColors = canvas:c

BarData=

 bar:1857 text:1857
 bar:1877 text:1877
 bar:1897 text:1897
 bar:1910 text:1910
 bar:1930 text:1930
 bar:1950 text:1950
 bar:1970 text:1970
 bar:1991 text:1991
 bar:2011 text:2011
 bar:2015 text:2015

PlotData=
 color:d width:25 align:left

 bar:1857 from:0 till: 282
 bar:1877 from:0 till: 356
 bar:1897 from:0 till: 491
 bar:1910 from:0 till: 632
 bar:1930 from:0 till: 793
 bar:1950 from:0 till: 1024
 bar:1970 from:0 till: 1011
 bar:1991 from:0 till: 774
 bar:2011 from:0 till: 761
 bar:2015 from:0 till: 760

PlotData=

 bar:1857 at: 282 fontsize:s text: 282 shift:(-10,5)
 bar:1877 at: 356 fontsize:s text: 356 shift:(-10,5)
 bar:1897 at: 491 fontsize:s text: 491 shift:(-10,5)
 bar:1910 at: 632 fontsize:s text: 632 shift:(-10,5)
 bar:1930 at: 793 fontsize:s text: 793 shift:(-10,5)
 bar:1950 at: 1024 fontsize:s text: 1.024 shift:(-10,5)
 bar:1970 at: 1011 fontsize:s text: 1.011 shift:(-10,5)
 bar:1991 at: 774 fontsize:s text: 774 shift:(-10,5)
 bar:2011 at: 761 fontsize:s text: 761 shift:(-10,5)
 bar:2015 at: 760 fontsize:s text: 760 shift:(-10,5)

</timeline>
{{Clearleft}}
:<small>Bron: [[Instituto Nacional de Estadística (Spanje)|INE]], 1857-2011: volkstellingen</small>

{{Appendix|2=
* {{Bronvermelding inwoners en oppervlakte Spanje}}
}}
{{Commonscat}}
{{Navigatie provincie Badajoz}}

[[Categorie:Gemeente in Badajoz]]

title: Situering

Autonome regio: Extremadura

Provincie: Badajoz

Coördinaten: 38° 49′ NB, 6° 1′ WL

title: Algemeen

Oppervlakte: 38 km²

title: Overig

title: Detailkaart

Detailkaart:
Kaart van Manchita
De gemeente in de provincie Badajoz.
· Locatie in Extremadura

Portaal: Spanje


text:
# Tricorythodes arequita
Tricorythodes arequita is een haft uit de familie Leptohyphidae. De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1959 door Traver.
De soort komt voor in het Neotropisch gebied.

title: Tricorythodes arequita

wikitext:
{{Taxobox insect
| titelweergave = cursief
| naam = ''Tricorythodes arequita''
| afbeelding =
| afbeeldingtekst =
| orde = [[Haften|Ephemeroptera]] (Haften)
| familie = [[Leptohyphidae]]
| geslacht = ''[[Tricorythodes]]''
| w-naam = ''Tricorythodes arequita''
| auteur = Traver
| datum = 1959
| haakjes = <!-- De bron geeft geen uitsluitsel over haakjes -->
| species =
| commons =
}}
'''''Tricorythodes arequita''''' is een [[haften|haft]] uit de familie [[Leptohyphidae]]. De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1959 door Traver.
De soort komt voor in het [[Neotropisch gebied]].

{{Appendix|2=
* {{Brontabel|2013-Barber-James-Sartori-Gattolliat-Webb}}
}}

[[Categorie:Leptohyphidae]]
[[Categorie:Dier uit het Neotropisch gebied]]

title: Tricorythodes arequita

Orde: Ephemeroptera (Haften)

Familie: Leptohyphidae

Geslacht: Tricorythodes

title: Soort


text:
# Mirror Palace
Mirror Palace is het vierde album van de Belgische band Oceans of Sadness, uitgebracht in 2007 door Scarlet Records.

## Nummers
1. "Mould" — 4:37
2. "Mirror Palace" — 6:11
3. "Cruel Sacrifice" — 5:23
4. "Sleeping Dogs" — 4:16
5. "Intoxicate Me" — 5:36
6. "Them Bones (Alice in Chains Cover)" — 2:29
7. "Sheep and Shepherds" — 4:46
8. "Pride and Shame" — 4:04
9. "Silence Is Gold" — 4:54
10. "I Know You Know" — 5:52

title: Mirror Palace

wikitext:
{{Infobox muziekalbum
| titel = Mirror Palace
| soort = Album
| artiest = [[Oceans of Sadness]]
| opname =
| datum = april
| jaar = 2007
| genre = [[Avant-gardemetal]]
[[Alternatieve metal]]
| duur = 48:08
| label = Scarlet Records
| producer =
| vorige album = [[2004]]
[[Send In the Clowns (Oceans of Sadness)|Send In the Clowns]]
| volgende album = [[2008]]
[[The Arrogance of Ignorance]]
}}
'''Mirror Palace''' is het vierde album van de Belgische band [[Oceans of Sadness]], uitgebracht in 2007 door Scarlet Records.

== Nummers ==
# "Mould" — 4:37
# "Mirror Palace" — 6:11
# "Cruel Sacrifice" — 5:23
# "Sleeping Dogs" — 4:16
# "Intoxicate Me" — 5:36
# "Them Bones (Alice in Chains Cover)" — 2:29
# "Sheep and Shepherds" — 4:46
# "Pride and Shame" — 4:04
# "Silence Is Gold" — 4:54
# "I Know You Know" — 5:52

[[Categorie:Muziekalbum uit 2007]]

title: Mirror Palace

Uitgebracht: april 2007

Genre: Avant-gardemetal · Alternatieve metal

Label(s): Scarlet Records

title: Chronologie

2004 · Send In the Clowns: 2007 · Mirror Palace · 2008 · The Arrogance of Ignorance

Chronologie: (en) Discogs-pagina · (en) MusicBrainz-pagina ·

Portaal: Muziek


text:
# Omphale zunigai
Omphale zunigai is een vliesvleugelig insect uit de familie Eulophidae. De wetenschappelijke naam is voor het eerst geldig gepubliceerd in 2004 door Hansson.

title: Omphale zunigai

wikitext:
{{Taxobox insect
| naam = ''Omphale zunigai''
| titelweergave = cursief
| afbeelding =
| afbeeldingtekst =
| orde = [[Vliesvleugeligen|Hymenoptera]] (Vliesvleugeligen)
| familie = [[Eulophidae]]
| geslacht = ''[[Omphale (geslacht)|Omphale]]''
| w-naam = ''Omphale zunigai''
| auteur = Hansson
| datum = 2004
| haakjes =
| species =
| commons =
}}
'''''Omphale zunigai''''' is een [[Vliesvleugeligen|vliesvleugelig insect]] uit de familie [[Eulophidae]]. De wetenschappelijke naam is voor het eerst geldig gepubliceerd in 2004 door Hansson.

{{Appendix|2=
* [http://www.nhm.ac.uk/research-curation/research/projects/chalcidoids/database/validName.dsml?index=ValidName&searchPageURL=indexValidName.dsml&Familyqtype=equals&Family=&Genusqtype=equals&Genus=Omphale&Speciesqtype=equals&Species=zunigai {{Ts.|Noyes, J.S.}} (2012). Universal Chalcidoidea Database. World Wide Web electronic publication. http://www.nhm.ac.uk/chalcidoids. Version as of June 2012]
}}
{{Beginnetje|biologie|2013|04|12}}

[[Categorie:Omphale (geslacht)|zunigai]]

title: Omphale zunigai

Familie: Eulophidae

Geslacht: Omphale

title: Soort


text:
# Leptostylus pseudocalcarius
Leptostylus pseudocalcarius is een keversoort uit de familie van de boktorren (Cerambycidae). De wetenschappelijke naam van de soort werd voor het eerst geldig gepubliceerd in 1975 door Zayas.

title: Leptostylus pseudocalcarius

wikitext:
{{Taxobox insect
| naam = ''Leptostylus pseudocalcarius''
| titelweergave = cursief
| afbeelding =
| afbeeldingtekst =
| orde = [[Kevers|Coleoptera]] (Kevers)
| familie = [[Boktorren|Cerambycidae]] (Boktorren)
| onderfamilie = [[Lamiinae]]
| geslacht = ''[[Leptostylus]]''
| w-naam = ''Leptostylus pseudocalcarius''
| auteur = Zayas
| datum = 1975
| haakjes =
| commons =
| species =
}}
'''''Leptostylus pseudocalcarius''''' is een [[kevers]]oort uit de familie van de [[Boktorren|boktorren (Cerambycidae)]]. De wetenschappelijke naam van de soort werd voor het eerst geldig gepubliceerd in 1975 door Zayas.<ref>{{Brontabel|9999-Cerambycidae}} (bezocht 30 januari 2014)</ref>

{{Appendix}}
{{Beginnetje|biologie|2014|02|18}}

[[Categorie:Leptostylus|pseudocalcarius]]

title: Leptostylus pseudocalcarius

Orde: Coleoptera (Kevers)

Familie: Cerambycidae (Boktorren)

Onderfamilie: Lamiinae

Geslacht: Leptostylus

title: Soort


text:
# Risako Oga
Risako Oga (大賀 理紗子, Oga Risako, Tokio, 4 januari 1997) is een Japans voetbalster die als verdediger speelt bij Nojima Stella Kanagawa Sagamihara.

## Clubcarrière
Oga begon haar carrière in 2019 bij Nojima Stella Kanagawa Sagamihara.

## Interlandcarrière
Oga maakte op 27 februari 2019 haar debuut in het Japans vrouwenvoetbalelftal tijdens een wedstrijd om de SheBelieves Cup tegen Verenigde Staten van Amerika. Ze heeft 3 interlands voor het Japanse elftal gespeeld.

## Statistieken
| Japans vrouwenvoetbalelftal | Japans vrouwenvoetbalelftal | Japans vrouwenvoetbalelftal |
| Jaar                        | Wed.                        | Dlp.                        |
| --------------------------- | --------------------------- | --------------------------- |
| 2019                        | 3                           | 0                           |
| Totaal                      | 3                           | 0                           |

title: Risako Oga

wikitext:
{{Infobox voetballer
| spelernaam                  = Risako Oga
| volledigenaam               = Risako Oga
| afbeelding                  =
| onderschrift                =
| geboortedatum               = [[4 januari]] [[1997]]
| geboortestad                = [[Tokio]]
| geboorteland                = {{JP}}
| overlijddatum               =
| stadvanoverlijden           =
| landvanoverlijden           =
| nationaliteit               =
| lengte                      = 169
| been                        =
| positie                     = [[Verdediger (voetbal)|Verdediger]]
| gestopt                     =
| huidigeclub                 = {{JP-VLAG}} [[Nojima Stella Kanagawa Sagamihara]]
| rugnummer                   =
| huidigeclubfunctie          =
| functie                     =
| contracttot                 =
| verhuurdtot                 =
| jeugdjaren                  =
| jeugdteams                  =
| seizoen                     = 2019–
| club                        = {{JP-VLAG}} [[Nojima Stella Kanagawa Sagamihara]]
| wedstr(goals)               =
| interlandjaren              = 2019–
| interlandteam               = {{JPNfv}}
| interlandwedstrijden(goals) = 3{{0|00}}(0)
| trainersjaren               =
| getraindeclubs              =
| erelijstjaren               =
| erelijst                    =
| medailles                   =
| clubupdate                  =
| landupdate                  =
}}
{{Nihongo|'''Risako Oga'''|大賀 理紗子|Oga Risako|[[Tokio]], [[4 januari]] [[1997]]}} is een [[Japan|Japans]] [[Voetbal|voetbalster]] die als [[Verdediger (voetbal)|verdediger]] speelt bij [[Nojima Stella Kanagawa Sagamihara]].

==Clubcarrière==
Oga begon haar carrière in 2019 bij [[Nojima Stella Kanagawa Sagamihara]].

==Interlandcarrière==
Oga maakte op 27 februari 2019 haar debuut in het [[Japans voetbalelftal (vrouwen)|Japans vrouwenvoetbalelftal]] tijdens een wedstrijd om de [[SheBelieves Cup]] tegen [[Amerikaans voetbalelftal (vrouwen)|Verenigde Staten van Amerika]]. Ze heeft 3 interlands voor het Japanse elftal gespeeld.<ref>[http://www.jfa.jp/eng/nadeshikojapan/member/oga_risako.html Japan Football Association]</ref>

==Statistieken==
{| class="wikitable" style="text-align:center"
!colspan="3"|[[Japans voetbalelftal (vrouwen)|Japans vrouwenvoetbalelftal]]
|-
!Jaar!!Wed.!!Dlp.
|-
|2019||3||0
|-
!Totaal||3||0
|}

==Externe link==
*{{Link Soccerway naam|id=risako-oga/597883}}

{{Appendix}}

{{DEFAULTSORT:Oga, Risako}}
[[Categorie:Japans voetballer]]

title: Persoonlijke informatie

Volledige naam: Risako Oga

Geboortedatum: 4 januari 1997

Geboorteplaats: Tokio, Japan

Positie: Verdediger

title: Clubinformatie

Huidige club: Nojima Stella Kanagawa Sagamihara

title: Senioren

Seizoen: Club · W 0(G)

Nojima Stella Kanagawa Sagamihara

title: Interlands

Japan · 300(0)


text:
# Horabagrus
Horabagrus is een geslacht van straalvinnige vissen uit de familie van stekelmeervallen (Bagridae).

## Soorten
- Horabagrus brachysoma (Günther, 1864)
- Horabagrus nigricollaris Pethiyagoda & Kottelat, 1994

title: Horabagrus

wikitext:
{{Taxobox straalvinnige
| titelweergave = cursief
| naam = ''Horabagrus''
| afbeelding = The Manjakoori (Sun Catfish) from the Chalakudy River, Kerala.jpg
| afbeeldingtekst = ''[[Horabagrus brachysoma]]''
| onderklasse = [[Neopterygii]] (Nieuwvinnigen)
| infraklasse = [[Beenvissen|Teleostei]] (Beenvissen)
| superorde = [[Meervallen en karperachtigen|Ostariophysi]] (Meervallen en karperachtigen)
| orde = [[Meervalachtigen|Siluriformes]] (Meervalachtigen)
| familie = [[Bagridae]] (Stekelmeervallen)
| taxon = [[Geslacht (biologie)|Geslacht]]
| w-naam = ''Horabagrus''
| auteur = [[Kottore Chidambaram Jayaram|Jayaram]]
| datum = 1955
}}
'''''Horabagrus''''' is een [[geslacht (biologie)|geslacht]] van [[straalvinnigen|straalvinnige]] vissen uit de familie van [[Bagridae|stekelmeervallen]] (Bagridae).<ref>{{Link FishBase genus|genus=Horabagrus|month=10|year=2011}}</ref>

== Soorten ==
* ''[[Horabagrus brachysoma]] (Günther, 1864)
* ''[[Horabagrus nigricollaris]] Pethiyagoda & Kottelat, 1994

{{Appendix}}

[[Categorie:Bagridae]]

title: Horabagrus

Stam: Chordata (Chordadieren)

Superklasse: Osteichthyes (Beenvisachtigen)

Klasse: Actinopterygii (Straalvinnigen)

Onderklasse: Neopterygii (Nieuwvinnigen)

Infraklasse: Teleostei (Beenvissen)

Superorde: Ostariophysi (Meervallen en karperachtigen)

Orde: Siluriformes (Meervalachtigen)

Familie: Bagridae (Stekelmeervallen)

title: Geslacht

Portaal: Biologie · Vissen


text:
# Mecodina variata
Mecodina variata is een vlinder uit de familie van de spinneruilen (Erebidae). De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1969 door Robinson.

title: Mecodina variata

wikitext:
{{Taxobox vlinder
| titelweergave = cursief
| naam = ''Mecodina variata''
| afbeelding =
| familie = [[Spinneruilen|Erebidae]] (Spinneruilen)
| onderfamilie = [[Calpinae]]
| tribus =
| geslacht = ''[[Mecodina]]''
| w-naam = ''Mecodina variata''
| auteur = Robinson
| datum = 1969
| haakjes =
| commons =
| species =
}}
'''''Mecodina variata''''' is een [[vlinders|vlinder]] uit de familie van de [[Spinneruilen|spinneruilen (Erebidae)]].<ref>{{Brontabel|9999-Lepindex}}</ref> De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1969 door Robinson.

{{Appendix}}
{{beginnetje|biologie|2013|04|11}}

[[Categorie:Mecodina|variata]]

title: Mecodina variata

Onderfamilie: Calpinae

Geslacht: Mecodina

title: Soort


text:
# Blackburnium seticolle
Blackburnium seticolle is een keversoort uit de familie cognackevers (Bolboceratidae). De wetenschappelijke naam van de soort werd in 1979 gepubliceerd door Henry Fuller Howden.

title: Blackburnium seticolle

wikitext:
{{Taxobox insect
| titelweergave = cursief
| naam = ''Blackburnium seticolle''
| afbeelding =
| afbeeldingtekst =
| orde = [[Kevers|Coleoptera]] (Kevers)
| familie = [[Cognackevers|Bolboceratidae]] (Cognackevers)
| geslacht = ''[[Blackburnium]]''
| w-naam = ''Blackburnium seticolle''
| auteur = [[Henry Fuller Howden|Howden]]
| datum = 1979
| haakjes =
| origineel =
}}

'''''Blackburnium seticolle''''' is een [[kevers|keversoort]] uit de familie [[cognackevers]] (Bolboceratidae). De wetenschappelijke naam van de soort werd in 1979 gepubliceerd door [[Henry Fuller Howden]].<ref>{{Brontabel|2010-Hallan}}</ref>

{{Appendix}}
{{beginnetje|biologie|2011|12|09}}

[[Categorie:Blackburnium|seticolle]]

title: Blackburnium seticolle

Familie: Bolboceratidae (Cognackevers)

Geslacht: Blackburnium

title: Soort


text:
# Anisodes nesidica
Anisodes nesidica is een vlinder uit de familie van de spanners (Geometridae). De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1931 door Prout.

title: Anisodes nesidica

wikitext:
{{Taxobox vlinder
| titelweergave = cursief
| naam = ''Anisodes nesidica''
| afbeelding =
| familie = [[Spanners|Geometridae]] (Spanners)
| onderfamilie = [[Sterrhinae]]
| tribus =
| geslacht = ''[[Anisodes]]''
| w-naam = ''Anisodes nesidica''
| auteur = Prout
| datum = 1931
| haakjes =
| commons =
| species =
}}
'''''Anisodes nesidica''''' is een [[vlinders|vlinder]] uit de familie van de [[Spanners|spanners (Geometridae)]].<ref>{{Brontabel|9999-Lepindex}}</ref> De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1931 door Prout.

{{Appendix}}
{{beginnetje|biologie|2013|03|30}}

[[Categorie:Anisodes|nesidica]]

title: Anisodes nesidica

Familie: Geometridae (Spanners)

Onderfamilie: Sterrhinae

Geslacht: Anisodes

title: Soort