text:
# ꙮ
ꙮ, de veelogige о of multioculaire о is een zeldzame variant van de Cyrillische letter О. Deze variant komt in een aantal handschriften voor in de uitdrukking ‘серафими многоꙮчитїи’ (“veelogige serafijnen”).
De veelogige о werd opgetekend door Jefim Karski in een kopie van de Psalmen van rond 1429, die zich momenteel bevindt in de verzameling van het Klooster van de Heilige Drie-eenheid en de Heilige Sergej. De letter werd opgenomen in Unicode als het karakter U+A66E.

## Weergave

### Unicode
De ꙮ is in 2008 toegevoegd aan de Unicode 5.1-karakterset, in het Unicode-blok Cyrillisch-uitgebreid-B.
In Unicode vindt men de ꙮ onder het codepunt U+A66E (hex). Er zijn geen onderscheiden hoofdletter en onderkastvarianten van het karakter.

### HTML
In HTML kan men voor ꙮ de code ꙮ gebruiken.

title: ꙮ

wikitext:
{{Zijbalk Cyrillisch alfabet
| letter=ꙮ
| afbeelding=[[Bestand:U+A66E multiocular O (10 eyes).svg|100px]]
}}
'''ꙮ''', de '''veelogige о''' of '''multioculaire о''' is een zeldzame variant van de [[Cyrillisch alfabet|Cyrillische]] letter [[О]]. Deze variant komt in een aantal handschriften voor in de uitdrukking ‘серафими многоꙮчитїи’ (“veelogige serafijnen”).

De veelogige о werd opgetekend door [[Jefim Karski]]<ref>{{cite book|last=Карский|first=Ефим|title=Славянская кирилловская палеография|year=1979|location=Moscow|page=197}}</ref> in een kopie van de [[Psalmen]]<ref>{{cite web|title=Рукопись 308. Псалтирь. напис. 1429 (?) года|url=http://www.stsl.ru/manuscripts/medium.php?col=1&manuscript=308&pagefile=308-0249|accessdate=29 augustus 2011|page=244|archiefdatum=28 maart 2012|archiefurl=https://web.archive.org/web/20120328112041/http://www.stsl.ru/manuscripts/medium.php?col=1&manuscript=308&pagefile=308-0249|dodeurl=ja}}</ref> van rond 1429, die zich momenteel bevindt in de verzameling<ref>{{cite web|title=Славянские рукописи — Главная библиотека.|url=http://www.stsl.ru/manuscripts/index.php?col=1&gotomanuscript=300|accessdate=29 augustus 2011|archiefdatum=28 maart 2012|archiefurl=https://web.archive.org/web/20120328112122/http://www.stsl.ru/manuscripts/index.php?col=1&gotomanuscript=300|dodeurl=ja}}</ref> van het [[Troitse-Sergieva Lavra|Klooster van de Heilige Drie-eenheid en de Heilige Sergej]]. De letter werd opgenomen in [[Unicode]]<ref>{{cite web|last=Everson|title=Proposal to encode additional Cyrillic characters in the BMP of the UCS|url=http://std.dkuug.dk/jtc1/sc2/wg2/docs/n3194.pdf|accessdate=24 december 2013|page=4|display-authors=etal}}</ref> als het karakter U+A66E.

== Weergave ==
=== Unicode ===
{{teken|ꙮ}}
De ꙮ is in 2008 toegevoegd aan de [[Unicode]] 5.1-karakterset, in het [[Unicode-blok]] [[Cyrillisch-uitgebreid-B]].
In Unicode vindt men de ꙮ onder het [[codepunt]] U+A66E ([[hexadecimaal|hex]]). Er zijn geen onderscheiden hoofdletter en onderkastvarianten van het karakter.<ref>https://codepoints.net/U+A66E</ref>

=== HTML ===
In [[HyperText Markup Language|HTML]] kan men voor ꙮ de code <code>&#xA66E;</code> gebruiken.
{{Appendix|1=alles|2=
{{Bronvermelding anderstalige Wikipedia|taal=en|titel=Multiocular O|oldid=827373119|datum=20180724}}
----
{{References}}
}}

[[Categorie:Cyrillisch alfabet| О9]]

title: Cyrillisch schrift

Cyrillisch schrift: А Б В Г Ґ Д Ђ Ѓ Е Ё Є Ж Ѕ З И І Ї Й Ј К Л Љ М Н Њ О П Р С Т Ћ Ќ У Ў Ф Х Ц Ч Џ Ш Щ Ъ Ы Ь Э Ю Я


text:
# Nederlandse kampioenschappen schaatsen afstanden 2015 - 1000 meter vrouwen
De Nederlandse kampioenschappen schaatsen afstanden 2015 - 1000 meter vrouwen worden gehouden op zaterdag 2 november 2014. Titelverdedigster is Marrit Leenstra die de titel pakte tijdens de Nederlandse kampioenschappen schaatsen afstanden 2014, en deze wist te prolongeren.

## Statistieken

### Uitslag
| #      | Schaatser            | Tijd    |
| ------ | -------------------- | ------- |
| Goud   | Marrit Leenstra      | 1.15,17 |
| Zilver | Ireen Wüst           | 1.15,28 |
| Brons  | Laurine van Riessen  | 1.16,59 |
| 4      | Sanneke de Neeling   | 1.16,68 |
| 5      | Roxanne van Hemert   | 1.16,84 |
| 6      | Letitia de Jong      | 1.16,85 |
| 7      | Janine Smit          | 1.16,94 |
| 8      | Margot Boer          | 1.17,06 |
| 9      | Manon Kamminga       | 1.17,07 |
| 10     | Annette Gerritsen    | 1.17,18 |
| 11     | Thijsje Oenema       | 1.17,22 |
| 12     | Melissa Wijfje       | 1.17,28 |
| 13     | Bo van der Werff     | 1.17,38 |
| 14     | Floor van den Brandt | 1.17,45 |
| 15     | Linda de Vries       | 1.18,08 |
| 16     | Antoinette de Jong   | 1.18,14 |
| 17     | Anice Das            | 1.18,16 |
| 18     | Irene Schouten       | 1.18,67 |
| 19     | Moniek Klijnstra     | 1.18,86 |
| 20     | Diane Valkenburg     | 1.18,89 |
| 21     | Rosa Pater           | 1.19,07 |
| 22     | Leeyen Harteveld     | 1.19,53 |
| 23     | Mayon Kuipers        | 1.19,98 |
| 24     | Paulien Westerhof    | 1.21,32 |

1987 ·
1988 ·
1989 ·
1990 ·
1991 ·
1992 ·
1993 ·
1994 ·
1995 ·
1996 ·
1997 ·
1998 ·
1999 ·
2000 ·
2001 ·
2002 ·
2003 ·
2004 ·
2005 ·
2006 ·
2007 ·
2008 ·
2009 ·
2010 ·
2011 ·
2012 ·
2013 ·
2014 ·
2015 ·
2016 ·
2017 ·
2018 ·
2019 ·
2020 ·
2021 ·
2022 ·
2023 ·
2024 ·
2025

wikiname: nlwiki

in_language: nl

wikitext:
{{Zijbalk Nederlandse kampioenschappen schaatsen afstanden 2015}}
De '''[[Nederlandse kampioenschappen schaatsen afstanden 2015]] - [[1000 meter (schaatsen)|1000 meter]] vrouwen''' worden gehouden op zaterdag 2 november 2014. Titelverdedigster is [[Marrit Leenstra (schaatsster)|Marrit Leenstra]] die de titel pakte tijdens de [[Nederlandse kampioenschappen schaatsen afstanden 2014]], en deze wist te prolongeren.

==Statistieken==
===Uitslag===
{| class="wikitable"
!#!!Schaatser!!Tijd
|-
| {{goud}} || [[Marrit Leenstra (schaatsster)|Marrit Leenstra]] || 1.15,17
|-
| {{zilver}} || [[Ireen Wüst]] || 1.15,28
|-
| {{brons}} || [[Laurine van Riessen]] || 1.16,59
|-
| 4 || [[Sanneke de Neeling]] || 1.16,68
|-
| 5 ||[[Roxanne van Hemert]] || 1.16,84
|-
| 6 || [[Letitia de Jong]] || 1.16,85
|-
| 7 ||[[Janine Smit]] || 1.16,94
|-
| 8 ||[[Margot Boer]] || 1.17,06
|-
| 9 ||[[Manon Kamminga]] || 1.17,07
|-
| 10 ||[[Annette Gerritsen]] || 1.17,18
|-
| 11 ||[[Thijsje Oenema]] || 1.17,22
|-
| 12 ||[[Melissa Wijfje]] || 1.17,28
|-
| 13 ||[[Bo van der Werff]] || 1.17,38
|-
| 14 ||[[Floor van den Brandt]] || 1.17,45
|-
| 15 ||[[Linda de Vries]] || 1.18,08
|-
| 16 ||[[Antoinette de Jong]] || 1.18,14
|-
| 17 ||[[Anice Das]] || 1.18,16
|-
| 18 ||[[Irene Schouten]] || 1.18,67
|-
| 19 ||[[Moniek Klijnstra]] || 1.18,86
|-
| 20 ||[[Diane Valkenburg]] || 1.18,89
|-
| 21 ||[[Rosa Pater]] || 1.19,07
|-
| 22 ||[[Leeyen Harteveld]] || 1.19,53
|-
| 23 ||[[Mayon Kuipers]] || 1.19,98
|-
| 24 ||[[Paulien Westerhof]] || 1.21,32
|}

{{Appendix|2=
{{References}}
----
* [https://web.archive.org/web/20101111011647/http://www.knsb.nl/nk/afstanden/ Officiële website]
* [http://www.schaatsstatistieken.nl/index.php?file=kampioenschappen&g=v&kamp=nk&type=afs&jaar=2015&event=1000 Uitslagen NK Afstanden 2015 op SchaatsStatistieken.nl]
}}
{{Navigatie Nederlandse kampioenschappen schaatsen 1000 meter vrouwen}}

[[Categorie:Nederlandse kampioenschappen schaatsen afstanden 2015|Vrouw 01000]]
[[Categorie:Nederlands kampioenschap schaatsen - 1000 meter vrouwen]]

title: NK afstanden 2015

500 m: mannen · vrouwen

1000 m: mannen · vrouwen

1500 m: mannen · vrouwen

3000 m: vrouwen

5000 m: mannen · vrouwen

10.000 m: mannen


text:
# Gilbert van Syrië
Gilbert van Syrië (overleden: 1177) was vanaf 1172 tot aan zijn dood in 1177 de zevende grootmeester van de Orde van Sint-Jan van Jeruzalem. Hij volgde in 1172 Gaston de Murols op.
In augustus 1174 weigerde hij mee te werken, samen met de andere Ordes, om hulp te bieden aan de Siciliaanse marine die Egypte aanviel samen met Miles van Plancy, de regent van het koninkrijk Jeruzalem. In december echter sloot hij zich aan bij de nieuwe regent Raymond III van Tripoli in een geplande aanval op de Egyptische sultan Saladin. Hij en zijn troepen bedreigden de stad Homs nadat Saladin de stad had veroverd. De slag was nog niet eens begonnen of de Fransen verlieten het slagveld na de vrijlating van gijzelaars en na de kwijtschelding van losgeld.
In 1176 bevestigde Boudewijn IV van Jeruzalem de gift van enkele gebieden in Egypte, in ruil voor de steun van Gilbert voor een geplande campagne in dat gebied. Gilbert steunde deze politiek. Hij wordt voor het laatst genoemd in januari 1177. Zijn opvolger Roger de Moulins was het echter niet eens met het plan van zijn voorganger en de koning en het plan werd niet uitgevoerd.

title: Gilbert van Syrië

wikitext:
{{Infobox dynastie
| afbeelding = Jobert of Syria, by Laurent Cars.jpg
| naam = Gilbert van Syrië
| leven = ? - [[1177]]
| functie = [[lijst van grootmeesters van de Maltezer Orde|Grootmeester van de Orde van Sint-Jan van Jeruzalem]]
| periode = [[1172]] - [[1177]]
| voorganger = [[Gaston de Murols]]
| opvolger = [[Roger de Moulins]]
}}
'''Gilbert van Syrië''' (overleden: [[1177]]) was vanaf [[1172]] tot aan zijn dood in 1177 de zevende grootmeester van de [[Orde van Malta|Orde van Sint-Jan van Jeruzalem]]. Hij volgde in 1172 [[Gaston de Murols]] op.

In augustus 1174 weigerde hij mee te werken, samen met de andere Ordes, om hulp te bieden aan de Siciliaanse marine die [[Egypte (land)|Egypte]] aanviel samen met [[Miles van Plancy]], de regent van het [[koninkrijk Jeruzalem]]. In december echter sloot hij zich aan bij de nieuwe regent [[Raymond III van Tripoli]] in een geplande aanval op de Egyptische sultan [[Saladin]]. Hij en zijn troepen bedreigden de stad [[Homs]] nadat Saladin de stad had veroverd. De slag was nog niet eens begonnen of de Fransen verlieten het slagveld na de vrijlating van gijzelaars en na de kwijtschelding van losgeld.

In [[1176]] bevestigde [[Boudewijn IV van Jeruzalem]] de gift van enkele gebieden in Egypte, in ruil voor de steun van Gilbert voor een geplande campagne in dat gebied. Gilbert steunde deze politiek. Hij wordt voor het laatst genoemd in januari 1177. Zijn opvolger [[Roger de Moulins]] was het echter niet eens met het plan van zijn voorganger en de koning en het plan werd niet uitgevoerd.

== Bronnen ==
* Engelstalige Wikipedia

[[Categorie:Grootmeester van de Orde van Malta|Syrie, Gilbert]]
[[Categorie:Persoon in de 12e eeuw]]

Voorganger: Gaston de Murols

Opvolger: Roger de Moulins


text:
# Station Delfzijl
Station Delfzijl is het eindstation van de spoorlijn Groningen - Delfzijl in de stad Delfzijl in de Nederlandse provincie Groningen. Het station werd geopend op 15 juni 1884.
Het stationsontwerp wordt ook wel Standaardtype Sneek genoemd. Het werd in de jaren 80 van de 19e eeuw gebruikt voor de bouw van zes Nederlandse spoorwegstations. Hiervan zijn er nog drie aanwezig: in Delfzijl, Sneek en Tiel. De overige drie gebouwen, in Appingedam (aan dezelfde spoorlijn), Gorinchem en Workum, zijn gesloopt.
Vroeger vertrokken van hier ook treinen van de spoorlijn Zuidbroek - Delfzijl (1910-1934) en van het Woldjerspoor (via Duurswold naar Groningen) (1929-1941).
Vanaf dit station loopt de spoorlijn sinds 1973 door als Stamlijn Delfzijl voor goederentreinen naar en van het industriegebied Oosterhorn

## Verbindingen
Het station wordt niet meer door de NS bediend, maar door Arriva, dat alle Noordelijke Nevenlijnen exploiteert. De volgende treinseries stoppen op dit station:
| Serie      | Treinsoort         | Route                                      | Bijzonderheden                                                                                |
| ---------- | ------------------ | ------------------------------------------ | ----------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------- |
| 37700 RS 5 | Stoptrein (Arriva) | Groningen – Delfzijl                       | Rijdt alleen op zondag.                                                                                |
| 37800 RS 7 | Stoptrein (Arriva) | Delfzijl – Groningen – Zuidbroek – Veendam | Op zondag wordt één keer per uur gereden tussen Groningen en Veendam. Tussen Delfzijl en Groningen rijdt dan stoptrein 37700. |

## Voorzieningen
Het station beschikt over fietskluizen, fietsenstallingen, een informatie- en SOS-praatpaal en een klein restaurantje. Vanaf het station vertrekken ook bussen van Qbuzz.

## Afbeeldingen
- Naambord
- Perronzijde met Arriva-trein naar Groningen
- Stationshal, 1970
- De sporen richting de haven
- Arriva-trein op het station
- De wachtruimte in 2024

0,0: Groningen ·
Kostverloren ·
3,9: Groningen Noord ·
Adorp ·
10,9: Sauwerd ·
Wolddijk ·
15,1: Bedum ·
18: Middelstum ·
21,9: Stedum ·
25,9: Loppersum ·
Eenum ·
Oosterwijtwerd ·
Tjamsweer ·
33,6: Appingedam ·
36: Uitwierde ·
36,3: Delfzijl West ·
37,9: Delfzijl
0: Zuidbroek ·
2: Zuidbroek dorp ·
4: Noordbroek ·
9: Nieuw Scheemda-'t Waar ·
13: Nieuwolda ·
15: Wagenborgen ·
20: Weiwerd ·
22: Farmsum ·
22: Delfzijl
Appingedam ·
Bad Nieuweschans ·
Baflo ·
Bedum ·
Delfzijl ·
-West ·
Eemshaven ·
Grijpskerk ·
Groningen ·
-Europapark ·
-Noord ·
Haren ·
Hoogezand-Sappemeer ·
Kropswolde ·
Loppersum ·
Martenshoek ·
Roodeschool ·
Sauwerd ·
Scheemda ·
Stedum ·
Uithuizen ·
Uithuizermeeden ·
Usquert ·
Veendam ·
Warffum ·
Winschoten ·
Winsum ·
Zuidbroek ·
Zuidhorn
Voormalige stations: zie de lijst van voormalige spoorwegstations in Groningen

title: Station Delfzijl

wikitext:
{{Infobox spoorwegstation Nederland
| station         = Delfzijl
| afbeelding      = Delfzijl - station met vesting in bestrating.jpg
| onderschrift    =
| plaats          = [[Delfzijl]]
| stationscode    = Dz
| stationsnaam    = Delfzijl
| type            =
| opening         = [[15 juni]] [[1884]]
| sluiting        =
| heropening      =
| hersluiting     =
| perrons         = 2
| perronsporen    = 2 ([http://sporenplan.nl/html_nl/sporenplan/ns/ns_nummer/lw-gn.html Sporenschema])
| spoorlijn       = [[Spoorlijn Groningen - Delfzijl|Groningen - Delfzijl]]
| RandstadRail    =
| metrolijn       =
| tramlijn        =
| stadsbus        =
| trolleybus      =
| streekbus       = 43 & 119
| qlink           = 6
| qliner          =
| bizzliner       =
| schoolbus       = 641
| buurtbus        = 545
| lijntaxi        =
| belbus          =
| opstapper       =
| nachtbus        = 406
| exploitant      =
| treinvervoerder = [[Arriva Personenvervoer Nederland|Arriva]]
| busvervoerder   = [[Qbuzz]] & UVO Vervoer BV
| aantalreizigers = 1.290 (2009)<ref>[https://web.archive.org/web/20131014180826/http://www.treinreiziger.nl/kennisnet/reizigersaantallen/cijfers/Aantal_in-_en_uitstappers_(2006)_-_alfabetische_volgorde Aantal in- en uitstappers (2006) - alfabetische volgorde] Treinreiziger.nl</ref>
| ov-chipkaart    =
| lat_deg         = 53
| lat_min         = 20
| lat_sec         = 1
| lon_deg         = 6
| lon_min         = 55
| lon_sec         = 26
}}
[[Bestand:Overzicht achtergevel - Delfzijl - 20053297 - RCE.jpg|thumb|left|Station Delfzijl in december 1973.]]
'''Station Delfzijl''' is het eind[[spoorwegstation|station]] van de [[spoorlijn Groningen - Delfzijl]] in de stad [[Delfzijl]] in de Nederlandse provincie [[Groningen (provincie)|Groningen]]. Het station werd geopend op [[15 juni]] [[1884]].

Het stationsontwerp wordt ook wel [[Standaardtype Sneek]] genoemd. Het werd in de jaren 80 van de 19e eeuw gebruikt voor de bouw van zes [[Nederland]]se spoorwegstations. Hiervan zijn er nog drie aanwezig: in Delfzijl, [[Station Sneek|Sneek]] en [[Station Tiel|Tiel]]. De overige drie gebouwen, in [[Station Appingedam|Appingedam]] (aan dezelfde spoorlijn), [[Station Gorinchem|Gorinchem]] en [[Station Workum|Workum]], zijn gesloopt.

Vroeger vertrokken van hier ook treinen van de [[spoorlijn Zuidbroek - Delfzijl]] (1910-1934) en van het [[Spoorlijn Groningen - Weiwerd|Woldjerspoor]] (via [[Duurswold (streek)|Duurswold]] naar [[Station Groningen|Groningen]]) (1929-1941).

Vanaf dit station loopt de spoorlijn sinds 1973 door als [[Stamlijn Delfzijl]] voor goederentreinen naar en van het industriegebied [[Oosterhorn (Delfzijl)|Oosterhorn]]

== Verbindingen ==
Het station wordt niet meer door de [[Nederlandse Spoorwegen|NS]] bediend, maar door [[Arriva Personenvervoer Nederland|Arriva]], dat alle [[Noordelijke Nevenlijnen]] exploiteert. De volgende treinseries stoppen op dit station:
{{Tabel treinseries | treinseries =
{{Tabelrij treinserie 37700 | station = Delfzijl}}
{{Tabelrij treinserie 37800 | station = Delfzijl}}
}}

== Voorzieningen ==
Het station beschikt over fietskluizen, fietsenstallingen, een informatie- en SOS-praatpaal en een klein restaurantje. Vanaf het station vertrekken ook bussen van [[Qbuzz]].

==Afbeeldingen==
<gallery>
StationDelfzijl2.jpg|Naambord
Delfzijl station eindpunt.JPG|Perronzijde met Arriva-trein naar Groningen
HUA-152411-Interieur van het NS station Delfzijl te Delfzijl hal en loketten.jpg|Stationshal, 1970
Sporen richting de haven van Delfzijl (2024).jpg|De sporen richting [[Haven van Delfzijl|de haven]]
Station Delfzijl (2024)-4.jpg|Arriva-trein op het station
Wachtruimte station Delfzijl (2024)-1.jpg|De wachtruimte in 2024
</gallery>

[[Bestand:Luchtfoto overzicht haven en wijk - Delfzijl - 20318833 - RCE.jpg|thumb|Luchtfoto uit 1927 van Delfzijl met links op de voorgrond het stationsemplacement, uiterst links de locomotiefloods en de draaischijf, verschillende treinen voor het station en in de rechterbenedenhoek loopt de lijn van [[Stoomtramweg-Maatschappij Oostelijk Groningen]] het beeld uit]]

{{Appendix}}
{{Navigatie spoorlijn Groningen - Delfzijl}}
{{Navigatie spoorlijn Zuidbroek - Delfzijl}}
{{Navigatie spoorwegstations Groningen}}
{{Commonscat}}
{{Coor title dms|53|20|2|N|6|55|28|E|type:railwaystation_scale:12500_region:NL}}

[[Categorie:Bouwwerk in Delfzijl]]
[[Categorie:Spoorwegstation in Groningen (provincie)|Delfzijl]]
[[Categorie:Rijksmonument in Delfzijl]]

title: Algemeen

Stationscode: Dz

title: Geschiedenis

title: Stationsbouw

Perronsporen: 2 (Sporenschema)

title: Spoorlijn(en)

Spoorlijn(en): Groningen - Delfzijl

title: Treindienst(en)

Treinvervoerder: Arriva

title: Overig openbaar vervoer

Overig openbaar vervoer: Vervoerders

-Busvervoerder: Qbuzz & UVO Vervoer BV

title: Ligging

Land: Nederland

Plaats: Delfzijl

Coördinaten: 53° 20′ NB, 6° 55′ OL

Ligging: Station Delfzijl (Nederland) · Station Delfzijl

Portaal: Openbaar vervoer · Nederland


text:
# Balogna
Balogna is een gemeente in het Franse departement Corse-du-Sud (regio Corsica) en telt 170 inwoners (1999).

## Demografie
Vanwege een beveiligingsprobleem met de MediaWiki Graph-software is het momenteel niet mogelijk deze grafiek weer te geven. Zodra de software is bijgewerkt zal de grafiek vanzelf weer zichtbaar worden.

title: Balogna

wikitext:
{{Infobox gemeente Frankrijk
| plaatsnaam = Balogna
| wapen =
| kaart =
| regio = [[Corsica]]
| departement = [[Corse-du-Sud]] (2A)
| depnr = 2A
| arrondissement = [[Arrondissement d'Ajaccio|Ajaccio]]
| kanton = [[Kanton Sevi-Sorru-Cinarca|Sevi-Sorru-Cinarca]]
| latitudeGraden = 42
| latitudeMinuten = 10
| latitudeSeconden = 44
| longitudeGraden = 8
| longitudeMinuten = 46
| longitudeSeconden = 47
| E of W = E
| jaar = 1999
| inwoners = 170
| dichtheid = 6,13
| oppervlakte = 27,75
| water =
| code = 2A028
| postcode = 20160
| netnummer =
| hoogteligging = 108 - 1174
| aangrenzende gemeenten =
| burgemeester = Antoine CARLOTTI ([[2005]]-[[2008]])
| website =
| image = Balogna 20.jpg
| caption = Zicht op Balogna
}}

'''Balogna''' is een [[gemeente (bestuur)|gemeente]] in het [[Frankrijk|Franse]] departement [[Corse-du-Sud]] (regio [[Corsica]]) en telt 170 inwoners (1999).

==Geografie==
[[Bestand:2A028-Balogna-Sols.png|thumb |left |400px |Kaart van de gemeente met de belangrijkste infrastructuur, bodemgebruik en omliggende gemeenten]]
{{Clearleft}}

== Demografie ==
{{Grafiek inwonertal gemeente Frankrijk|id=2A028}}
==Externe links ==
{{Commonscat}}

[[Categorie:Gemeente in Corse-du-Sud]]

title: Situering

Regio: Corsica

Departement: Corse-du-Sud (2A)

Arrondissement: Ajaccio

Kanton: Sevi-Sorru-Cinarca

Coördinaten: 42° 11′ NB, 8° 47′ OL

title: Algemeen

Burgemeester: Antoine CARLOTTI (2005-2008)

title: Overig

title: Detailkaart

Detailkaart: · Locatie in Corsica

title: Foto's

Foto's: Zicht op Balogna

Portaal: Frankrijk


text:
# Crumomyia fimetaria
Crumomyia fimetaria is een vliegensoort uit de familie van de mestvliegen (Sphaeroceridae). De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1830 door Meigen.

title: Crumomyia fimetaria

wikitext:
{{Taxobox insect
| titelweergave = cursief
| naam = ''Crumomyia fimetaria''
| afbeelding = Crumomyia fimetaria, North Wales, March 2012 (17482671492).jpg
| orde = [[Diptera]] (Tweevleugeligen)
| onderorde = [[Vliegen (dieren)|Brachycera]] (Vliegen)
| familie = [[Mestvliegen|Sphaeroceridae]] (Mestvliegen)
| geslacht = ''[[Crumomyia]]''
| w-naam = ''Crumomyia fimetaria''
| auteur = [[Johann Wilhelm Meigen|Meigen]]
| datum = 1830
| haakjes = ja
| commons =
| species =
}}
'''''Crumomyia fimetaria''''' is een [[vliegen (dieren)|vliegen]]soort uit de familie van de [[Mestvliegen|mestvliegen (Sphaeroceridae)]].<ref>{{Link Fauna Europaea|id=64805|naam=''Crumomyia fimetaria''}}</ref> De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1830 door Meigen.

{{Appendix}}
{{beginnetje|biologie|2013|06|29}}

[[Categorie:Crumomyia|fimetaria]]

title: Crumomyia fimetaria

Rijk: Animalia (Dieren)

Stam: Arthropoda (Geleedpotigen)

Klasse: Insecta (Insecten)

Orde: Diptera (Tweevleugeligen)

Onderorde: Brachycera (Vliegen)

Familie: Sphaeroceridae (Mestvliegen)

Geslacht: Crumomyia

title: Soort

Portaal: Biologie · Insecten


text:
# Von Clary und Aldringen
Von Clary und Aldringen is een uit Italië afkomstig, later Oostenrijks adellijk geslacht.

## Geschiedenis
In 1363 wordt een Bernardo Clario vermeld van wie later nazaten zich in Oostenrijk vestigden. In 1641 wordt aan nageslacht de titel van Freiherr verleend. In 1680 wordt de titel van rijksgraaf verleend. In 1767 werd aan Franz Werfel graaf von Clary und Aldringen de Boheemse titel van vorst, enige weken later de Oostenrijkse titel van rijksvorst verleend, beide bij eerstgeboorte. In 1905 werd het predicaat "Doorluchtigheid" verleend. Behalve het hoofd van het huis voeren de overige leden van het geslacht de titel van graaf/gravin.
Dit adellijk huis is opgenomen in de zogenaamde derde afdeling van het Genealogisches Handbuch des Adels. Dat betekent dat het hier om vorstelijke of hertogelijke geslachten gaat van wie de telgen niet tot de ebenbürtige hoge adel behoren.

## Enkele telgen
Edmund 4e vorst von Clary und Aldringen, heer van Teplitz, enz. (1813-1894), Keizerlijk en Koninklijk kamerheer, Geheimraad, Ridder in de Orde van het Gulden Vlies
- Carlos 5e vorst von Clary und Aldringen, heer van Teplitz, enz. (1844-1920), Keizerlijk en Koninklijk kamerheer, Geheimraad, majoor
  - Johannes graaf von Clary und Aldringen (1878-1930), doctor in de rechten, luitenant; trouwde een niet-adellijke vrouw
- Siegfried 6e vorst von Clary und Aldringen, heer van Teplitz, enz. (1848-1929), Keizerlijk en Koninklijk kamerheer, Geheimraad, diplomaat voor Oostenrijk-Hongarije
  - Elisalex gravin von Clary und Aldringen (1885-1955), Sterrekruisdame, had nazisympathieën; bleef na de ambassadeurspost van haar vader in Brussel en trouwde in 1904 met Henri (Belgisch) graaf de Baillet Latour (1875-1942), voorzitter van het Belgisch Olympisch Comité en vervolgens de derde voorzitter van het Internationaal Olympisch Comité
  - Alfons 7e vorst von Clary und Aldringen, heer van Teplitz, enz. (1887-1978), doctor in de rechten, Keizerlijk en Koninklijk kamerheer
    - Marcus 8e vorst von Clary und Aldringen (1919-2007), opperluitenant, verkoopdirecteur
      - Hieronymus 9e vorst von Clary und Aldringen (1944), zaakvoerder, bewoner van het Venetiaanse Palazzo Clary en chef de famille

  - Sophie gravin von Clary und Aldringen (1891-1961), bleef na de ambassadeurspost van haar vader in Brussel, woonde met haar zus, en overleed ongehuwd te Londen
- Manfred graaf von Clary und Aldringen (1852-1928), Keizerlijk en Koninklijk kamerheer, Geheimraad, minister-president van Cisleithanië, doctor in de rechten h.c., bewoner van Schloss Herrnau dat nog steeds door zijn nazaten bewoond wordt

title: Von Clary und Aldringen

wikitext:
[[Bestand:Clary und Aldringen Fuerst Wappen Prince coat of arms.jpg|thumb|Wapen von Clary und Aldringen]]
[[Bestand:(TTO) Teplický zámek - Teplice 517-14 B.jpg|thumb|Kasteel Teplitz (van 1634 tot 1945 in bezit van het geslacht)]]
[[Bestand:Palazzo Clary (Venice).jpg|thumb|right|250px|Palazzo Clary (sinds 1855 in bezit van het geslacht)]]
'''Von Clary und Aldringen''' is een uit [[Italië]] afkomstig, later [[Oostenrijk]]s adellijk geslacht.

== Geschiedenis ==
In 1363 wordt een Bernardo Clario vermeld van wie later nazaten zich in Oostenrijk vestigden. In 1641 wordt aan nageslacht de titel van ''Freiherr'' verleend. In 1680 wordt de titel van rijksgraaf verleend. In 1767 werd aan Franz Werfel graaf von Clary und Aldringen de Boheemse titel van vorst, enige weken later de Oostenrijkse titel van rijksvorst verleend, beide bij eerstgeboorte. In 1905 werd het predicaat "Doorluchtigheid" verleend. Behalve het hoofd van het huis voeren de overige leden van het geslacht de titel van graaf/gravin.

Dit adellijk huis is opgenomen in de zogenaamde derde afdeling van het ''[[Genealogisches Handbuch des Adels]]''. Dat betekent dat het hier om vorstelijke of hertogelijke geslachten gaat van wie de telgen niet tot de [[ebenbürtig]]e hoge adel behoren.

== Enkele telgen ==
Edmund 4e vorst von Clary und Aldringen, heer van Teplitz, enz. (1813-1894), Keizerlijk en Koninklijk kamerheer, Geheimraad, Ridder in de [[Orde van het Gulden Vlies]]
*Carlos 5e vorst von Clary und Aldringen, heer van Teplitz, enz. (1844-1920), Keizerlijk en Koninklijk kamerheer, Geheimraad, majoor
**Johannes graaf von Clary und Aldringen (1878-1930), doctor in de rechten, luitenant; trouwde een niet-adellijke vrouw
*[[Siegfried von Clary und Aldringen|Siegfried 6e vorst von Clary und Aldringen]], heer van Teplitz, enz. (1848-1929), Keizerlijk en Koninklijk kamerheer, Geheimraad, diplomaat voor Oostenrijk-Hongarije
**Elisalex gravin von Clary und Aldringen (1885-1955), Sterrekruisdame, had nazisympathieën; bleef na de ambassadeurspost van haar vader in Brussel en trouwde in 1904 met [[Henri de Baillet Latour|Henri (Belgisch) graaf de Baillet Latour]] (1875-1942), voorzitter van het Belgisch Olympisch Comité en vervolgens de derde voorzitter van het [[Internationaal Olympisch Comité]]
**Alfons 7e vorst von Clary und Aldringen, heer van Teplitz, enz. (1887-1978), doctor in de rechten, Keizerlijk en Koninklijk kamerheer
***[[Marcus von Clary und Aldringen|Marcus 8e vorst von Clary und Aldringen]] (1919-2007), opperluitenant, verkoopdirecteur
****[[Hieronymus von Clary und Aldringen|Hieronymus 9e vorst von Clary und Aldringen]] (1944), zaakvoerder, bewoner van het Venetiaanse Palazzo Clary en ''chef de famille''
**Sophie gravin von Clary und Aldringen (1891-1961), bleef na de ambassadeurspost van haar vader in Brussel, woonde met haar zus, en overleed ongehuwd te Londen
*[[Manfred von Clary und Aldringen|Manfred graaf von Clary und Aldringen]] (1852-1928), Keizerlijk en Koninklijk kamerheer, Geheimraad, minister-president van [[Cisleithanië]], doctor in de rechten h.c., bewoner van Schloss Herrnau dat nog steeds door zijn nazaten bewoond wordt

{{Appendix|2=
*''[[Genealogisches Handbuch des Adels]]'' 3 (1953), p. 282-286.
*''[[Genealogisches Handbuch des Adels]]'' 149 (2011), p. 461-469.
}}

{{DEFAULTSORT:Clary und Aldringen, Von}}
[[Categorie:Oostenrijks adellijk huis]]


text:
# (I Can't Make It) Another Day
(I Can't Make It) Another Day is een nummer van de Amerikaanse artiest Michael Jackson.

## Uitgelekt
Een fragment van 90 seconden van het volledige nummer werd uitgebracht op het internet door een onbekende bron op 2 januari 2010, enkele maanden na de dood van Jackson in juni 2009. Kort hierna bevestigde singer-songwriter Lenny Kravitz dat hij het nummer had geproduceerd, geschreven en samengesteld. Het nummer was bedoeld voor het album Invincible maar werd uiteindelijk geschrapt. Omdat het nummer toch geschrapt werd had Lenny Kravitz de tekst gebruikt voor zijn eigen nummer Storm (2004). Na het uitlekken van "(I Can't Make It) Another Day" kwamen er snel stukjes van op het internet. Sony probeerde elk fragementje weg te halen maar kon zijn taak niet volbrengen. Nog tot op vandaag is nog altijd de originele versie van (I Can't Make It) Another Day te beluisteren. Op 10 december 2010 kwam het album Michael uit. Hierop staan niet eerder uitgebrachte nummers van Michael Jackson, waaronder (I Can't Make It) Another Day.

title: (I Can't Make It) Another Day

wikitext:
{{Infobox nummer
| Titel          = (I Can Make It) Another Day
| Artiest        = [[Michael Jackson]], [[Lenny Kravitz]]
| van Album      = [[Michael (album)|Michael]]
| Releasedatum   = [[15 december]] [[2010]] (album)
| Genre          = [[Poprock]], [[Moderne r&b|R&B]], [[Funkrock]]
| Duur           = 3:55
| Label          = [[Epic Records|Epic]]
| Schrijver      = [[Lenny Kravitz]]
| Producer       = [[Lenny Kravitz]], [[Michael Jackson]]
| Status         =
| Hitlijsten     =
| Album1         = Michael
| Vorig nummer1  = ''[[Breaking News (Michael Jackson)|Breaking News]]''
 (7)
| Titel1        = ''(I Can't Make It) Another Day''
(8)
| Volgend nummer1 = ''[[Behind the Mask (Michael Jackson)|Behind the Mask]]''
 (9)
}}
'''(I Can't Make It) Another Day''' is een nummer van de Amerikaanse artiest [[Michael Jackson]].

== Uitgelekt ==
Een fragment van 90 seconden van het volledige nummer werd uitgebracht op het internet door een onbekende bron op [[2 januari]] [[2010]], enkele maanden na de dood van Jackson in juni 2009. Kort hierna bevestigde [[singer-songwriter]] [[Lenny Kravitz]] dat hij het nummer had geproduceerd, geschreven en samengesteld. Het nummer was bedoeld voor het album [[Invincible (album van Michael Jackson)|Invincible]] maar werd uiteindelijk geschrapt. Omdat het nummer toch geschrapt werd had Lenny Kravitz de tekst gebruikt voor zijn eigen nummer ''Storm'' (2004). Na het uitlekken van "(I Can't Make It) Another Day" kwamen er snel stukjes van op het internet. Sony probeerde elk fragementje weg te halen maar kon zijn taak niet volbrengen. Nog tot op vandaag is nog altijd de originele versie van (I Can't Make It) Another Day te beluisteren. Op 10 december 2010 kwam het album [[Michael (album)|Michael]] uit. Hierop staan niet eerder uitgebrachte nummers van Michael Jackson, waaronder (I Can't Make It) Another Day.

{{Navigatie nummers Michael Jackson}}

{{DEFAULTSORT:I Can't Make It Another Day}}
[[Categorie:Nummer van Michael Jackson]]

title: (I Can Make It) Another Day

Uitgebracht: 15 december 2010 (album)

Genre: Poprock, R&B, Funkrock

Label: Epic

Schrijver(s): Lenny Kravitz

Producent(en): Lenny Kravitz, Michael Jackson

title: Volgorde op Michael

Breaking News · (7): (I Can't Make It) Another Day · (8) · Behind the Mask · (9)

Portaal: Muziek


text:
# Diachrysia generosa
Diachrysia generosa is een vlinder uit de familie uilen (Noctuidae). De wetenschappelijke naam is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1900 door Staudinger.
De soort komt voor in Europa.

title: Diachrysia generosa

wikitext:
{{Taxobox vlinder
| naam = ''Diachrysia generosa''
| titelweergave = cursief
| afbeelding =
| afbeeldingtekst =
| familie = [[Uilen (vlinders)|Noctuidae]] (Uilen)
| geslacht = ''[[Diachrysia]]''
| w-naam = ''Diachrysia generosa''
| auteur = Staudinger
| datum = 1900
| haakjes = ja
| species = Diachrysia generosa
| commons =
}}
'''''Diachrysia generosa''''' is een [[vlinders|vlinder]] uit de familie [[uilen (vlinders)|uilen]] (Noctuidae). De wetenschappelijke naam is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1900 door Staudinger.

De soort komt voor in [[Europa (werelddeel)|Europa]].

{{Appendix|2=
{{Link Fauna Europaea|id=449553|naam=''Diachrysia generosa''}}
}}
{{Beginnetje|biologie|2013|03|14}}

[[Categorie:Diachrysia|generosa]]
[[Categorie:Dier uit het Palearctisch gebied]]

title: Diachrysia generosa

Orde: Lepidoptera (Vlinders)

Familie: Noctuidae (Uilen)

Geslacht: Diachrysia

title: Soort


text:
# Harpalus raphaili
Harpalus raphaili is een keversoort uit de familie van de loopkevers (Carabidae). De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1997 door Boris Mikhailovich Kataev.

title: Harpalus raphaili

wikitext:
{{Taxobox insect
| titelweergave = cursief
| naam = ''Harpalus raphaili''
| afbeelding =
| afbeeldingtekst =
| orde = [[Kevers|Coleoptera]] (Kevers)
| familie = [[Loopkevers|Carabidae]] (Loopkevers)
| onderfamilie = [[Harpalinae]]
| geslacht = ''[[Harpalus (geslacht)|Harpalus]]''
| w-naam = ''Harpalus raphaili''
| auteur = Kataev
| datum = 1997
| haakjes =
| species =
| commons =
}}
'''''Harpalus raphaili''''' is een [[kevers|kever]]soort uit de familie van de [[Loopkevers|loopkevers (Carabidae)]].<ref>Anichtchenko A. et al., (editors): [https://carabidae.org/search?rank=0&text=Harpalus+raphaili Carabidae of the World] (bezocht: 20 tot 28 maart 2013)</ref> De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1997 door Boris Mikhailovich Kataev.
{{Taxonbalk}}
{{Appendix}}
{{beginnetje|biologie|2013|03|28}}

[[Categorie:Harpalus (geslacht)|raphaili]]

title: Harpalus raphaili

Orde: Coleoptera (Kevers)

Familie: Carabidae (Loopkevers)

Onderfamilie: Harpalinae

Geslacht: Harpalus

title: Soort


text:
# Anoplischius griseopilosus
Anoplischius griseopilosus is een keversoort uit de familie kniptorren (Elateridae). De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1897 door Candèze.

title: Anoplischius griseopilosus

wikitext:
{{Taxobox insect
| titelweergave = cursief
| naam = ''Anoplischius griseopilosus''
| afbeelding =
| afbeeldingtekst =
| orde = [[Kevers|Coleoptera]] (Kevers)
| familie = [[Kniptorren|Elateridae]] (Kniptorren)
| geslacht = ''[[Anoplischius]]''
| w-naam = ''Anoplischius griseopilosus''
| auteur = [[Ernest Candèze|Candèze]]
| datum = 1897
| haakjes =
| species =
| commons =
}}
'''''Anoplischius griseopilosus''''' is een [[kevers]]oort uit de familie [[kniptorren]] (Elateridae). De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1897 door Candèze.<ref>[http://insects.tamu.edu/research/collection/hallan/test/Arthropoda/Insects/Coleoptera/Family/Elateridae.txt Elateridae] in [http://insects.tamu.edu/research/collection/hallan/test/Arthropoda/Insects/Coleoptera/Family/Coleoptera1.htm Synopsis of the described Coleoptera of the World 6 juni 2010]. [https://web.archive.org/web/20141203145937/https://insects.tamu.edu/research/collection/hallan/test/Arthropoda/Insects/Coleoptera/Family/Elateridae.txt Gearchiveerd] op 3 december 2014.</ref>
{{Appendix}}
{{beginnetje|biologie|2011|10|30}}

[[Categorie:Anoplischius|griseopilosus]]

title: Anoplischius griseopilosus

Familie: Elateridae (Kniptorren)

Geslacht: Anoplischius

title: Soort


text:
# Platychauliodes thornei
Platychauliodes thornei is een insect uit de familie Corydalidae, die tot de orde grootvleugeligen (Megaloptera) behoort. De soort komt voor in Zuid-Afrika.

title: Platychauliodes thornei

wikitext:
{{Taxobox insect
| titelweergave     = cursief
| naam              = ''Platychauliodes thornei''
| afbeelding        =
| orde              = [[Grootvleugeligen|Megaloptera]] (Grootvleugeligen)
| familie           = [[Corydalidae]]
| geslacht          = ''[[Platychauliodes]]''
| w-naam            = ''Platychauliodes thornei''
| auteur            = [[K. Barnard]]
| datum             = 1940
| haakjes           =
| commons           =
| species           =
}}
'''''Platychauliodes thornei''''' is een [[Insecten|insect]] uit de familie [[Corydalidae]], die tot de orde [[grootvleugeligen|grootvleugeligen (Megaloptera)]] behoort. De soort komt voor in [[Zuid-Afrika]].<ref>[http://lacewing.tamu.edu/Species-Catalogue/scspeciesgenusresults.cfm?gencriteria=beginswith&genus=Platychauliodes&Criteria=AND&speccriteria=beginswith&species=thornei {{aut|Oswald, J. D.}} (2007). Neuropterida Species of the World. Version 2.0.]</ref>

{{Appendix}}

[[Categorie:Grootvleugeligen]]
[[Categorie:Endemisch dier uit Zuid-Afrika]]

title: Platychauliodes thornei

Orde: Megaloptera (Grootvleugeligen)

Familie: Corydalidae

Geslacht: Platychauliodes

title: Soort


text:
# Phobia (band)
Phobia is een Amerikaanse grindcoreband opgericht in 1990.
Phobia mengt de energie en de idealen van hardcore en punk met de bulldozeragressie van oude grindcore. Als belangrijke invloeden kunnen Napalm Death, Terrorizer, Discharge en Repulsion genoemd worden.

## Discografie
Albums en ep's:
- 1992 - All that Remains (single, Relapse Records)
- 1994 - Return to Desolation (Relapse Records)
- 1996 - Enslaved (ep, Slap A Ham Records)
- 1998 - Means of Existence (Slap A Ham Records)
- 1999 - Destroying the Masses (ep, Pessimiser Records)
- 2001 - Serenity Through Pains (Deathvomit/Deep Six)
- 2004 - Grind Your Fucking Head In (Deep Six)
- 2004 - Get Up and Kill! (ep, Deep Six)
- 2006 - Cruel (Willowtip Records)
- 2008 - 22 Random Acts of Violence (Willowtip Records)
- 2010 - Loud Proud and Grind as Fuck (livealbum, Deep Six)
- 2010 - Unrelenting (ep, Relapse Records)
- 2012 - Remnants of Filth (Willowtip Records)

title: Phobia (band)

wikitext:
'''Phobia''' is een [[Verenigde Staten|Amerikaanse]] [[grindcore]]band opgericht in 1990.

Phobia mengt de energie en de idealen van [[hardcore house|hardcore]] en [[Punk (muziek)|punk]] met de bulldozeragressie van oude [[grindcore]]. Als belangrijke invloeden kunnen [[Napalm Death]], [[Terrorizer]], [[Discharge]] en [[Repulsion (band)|Repulsion]] genoemd worden.

== Discografie ==
Albums en [[Extended play|ep's]]:
* 1992 - ''All that Remains'' (single, Relapse Records)
* 1994 - ''Return to Desolation'' (Relapse Records)
* 1996 - ''Enslaved'' (ep, Slap A Ham Records)
* 1998 - ''Means of Existence'' (Slap A Ham Records)
* 1999 - ''Destroying the Masses'' (ep, Pessimiser Records)
* 2001 - ''Serenity Through Pains'' (Deathvomit/Deep Six)
* 2004 - ''Grind Your Fucking Head In'' (Deep Six)
* 2004 - ''Get Up and Kill!'' (ep, Deep Six)
* 2006 - ''Cruel'' (Willowtip Records)
* 2008 - ''22 Random Acts of Violence'' (Willowtip Records)
* 2010 - ''Loud Proud and Grind as Fuck'' (livealbum, Deep Six)
* 2010 - ''Unrelenting'' (ep, Relapse Records)
* 2012 - ''Remnants of Filth'' (Willowtip Records)

== Externe links ==
*{{en}} [http://www.phobiagrind.net/ Officiële website]
* {{Link Allmusic naam|id=mn0000330199|label=Phobia}}

[[Categorie:Amerikaanse metalband]]
[[Categorie:Amerikaanse punkband]]


text:
# Sudanonautes kagoroensis
Sudanonautes kagoroensis is een krabbensoort uit de familie van de Potamonautidae. De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1991 door Cumberlidge.

title: Sudanonautes kagoroensis

wikitext:
{{Taxobox
| titelweergave = cursief
| naam = ''Sudanonautes kagoroensis''
| afbeelding =
| status = LC
| rl-id = 134988
| statusbron = 2019
| rijk = [[Dieren (biologie)|Animalia]] (Dieren)
| stam = [[Geleedpotigen|Arthropoda]] ([[Geleedpotigen]])
| klasse = [[Malacostraca]]
| orde = [[Decapoda]]
| familie = [[Potamonautidae]]
| geslacht = ''[[Sudanonautes]]''
| w-naam = ''Sudanonautes kagoroensis''
| auteur = Cumberlidge
| datum = 1991
| haakjes =
| commons =
| species =
| worms = 443566
}}
'''''Sudanonautes kagoroensis''''' is een [[krabben]]soort uit de familie van de [[Potamonautidae]].<ref>Davie, P. (2012). <i>Sudanonautes kagoroensis</i> Cumberlidge, 1991. Geraadpleegd via:  World Register of Marine Species op http://www.marinespecies.org/aphia.php?p=taxdetails&id=443566</ref> De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1991 door Cumberlidge.

{{Appendix}}
{{beginnetje|biologie|2013|03|21}}

[[Categorie:Potamonautidae]]
[[Categorie:IUCN-status niet bedreigd]]

title: Sudanonautes kagoroensis · IUCN-status: Niet bedreigd (2019)

Klasse: Malacostraca

Orde: Decapoda

Familie: Potamonautidae

Geslacht: Sudanonautes

title: Soort

Portaal: Biologie


text:
# Lübeckse recht
Het Lübeckse Recht, ook bekend als het Lübeckse Stadsrecht, was een geheel van gecodificeerd gemeenterecht dat zich ontwikkelde in de Duitse stad Lübeck. Lübeck verkreeg de status van een vrije keizerlijke stad in 1226, waardoor het de mogelijkheid kreeg om zijn eigen juridische systeem te ontwikkelen. Het Lübeckse Recht was een belangrijk voorbeeld van gemeenterecht in middeleeuws en vroegmodern Duitsland en had invloed op verschillende andere steden in Noord- en Noordoost-Duitsland.
Belangrijke kenmerken en principes van het Lübeckse Recht omvatten:
Zelfbestuur en zelfadministratieHet Lübeckse Recht voorzag in het recht van de stad op zelfbestuur en zelfadministratie. Hierdoor kon de stad bepaalde aangelegenheden zelf reguleren zonder volledig afhankelijk te zijn van externe heersers zoals bisschoppen, hertogen, koningen of keizers.
Autonomie met beperkte afhankelijkheidHoewel steden onder het Lübeckse Recht een zekere mate van autonomie genoten, betekende dit niet dat ze volledig onafhankelijk waren van externe autoriteiten. De afhankelijkheid van een heer, zoals een keizer in het geval van Lübeck, bleef bestaan, zij het in beperkte mate.
Stadsraad (Rat)Het bestuur van de stad werd toevertrouwd aan een Raad, bestaande uit 20 Raadsheren (raadsleden). Deze Raad had de bevoegdheid om belangrijke beslissingen te nemen met betrekking tot wetgeving, rechtspraak en uitvoering.
GildenvertegenwoordigingEen kenmerkend aspect van het Lübeckse Recht was de betrokkenheid van de koopmansgilden bij het bestuur. De Raadsheren werden niet rechtstreeks gekozen door de burgers, maar werden benoemd uit de stadsgilden, waardoor de belangen van de gilden werden vertegenwoordigd in het stadsbestuur.
BurgemeestersDe Raad koos maximaal vier burgemeesters uit zijn leden. De "eerste burgemeester" diende vaak als primus inter pares (de eerste onder gelijken) en had mogelijk een leidende rol in het bestuur.
Lange ambtstermijnenDe termijn van een Raadslid was in principe twee jaar, maar in de praktijk konden Raadsheren worden gevraagd om langer in functie te blijven, wat vaak resulteerde in een levenslange ambtstermijn.
Het Lübeckse Recht werd niet alleen toegepast in Lübeck zelf, maar verspreidde zich ook naar andere steden rond de Oostzee. Het diende als een belangrijk model voor stadsrechten en governance in Duitsland en droeg bij aan de oprichting van de Hanzeatische Liga, een handelsassociatie van steden in Noord-Europa. Het behield zijn invloed tot de implementatie van het moderne Duitse burgerlijk wetboek in 1900.

## Steden onder het Lübeckse recht
- Lübeck
- 1188 - Hamburg
- 1218 - Rostock
- 1226 - Wittenburg
- 1234 - Stralsund
- 1235 - Gdańsk
- 1236 - Plön en Demmin
- 1238 - Itzehoe
- 1242 - Kiel
- 1243 - Tønder
- 1246 - Elbląg
- 1248 - Tallinn
- 1250 - Greifswald
- 1253 - Damgarten
- 1254 of 1258 - Klaipėda
- 1255 - Kołobrzeg
- 1260 - Tczew
- voor 1263 - Gdańsk
- 1282 - Wolgast
- 1282 - Wilster
- 1284 - Braniewo
- 1302 - Rakvere
- 1310 - Słupsk
- 1310 - Szczecinek
- 1312 - Darłowo
- 1313 - Polanów
- 1317 - Sławno
- 1343 - Sianów
- 1345 - Narva
- 1585 – Haapsalu
- 1613 - Bergen auf Rügen
- Wismar

title: Lübeckse recht

wikitext:
Het '''Lübeckse Recht''', ook bekend als het '''Lübeckse Stadsrecht''', was een geheel van gecodificeerd gemeenterecht dat zich ontwikkelde in de [[Duitsland|Duitse]] stad [[Lübeck]]. Lübeck verkreeg de status van een [[Vrije rijksstad|vrije keizerlijke stad]] in 1226, waardoor het de mogelijkheid kreeg om zijn eigen juridische systeem te ontwikkelen. Het Lübeckse Recht was een belangrijk voorbeeld van gemeenterecht in middeleeuws en vroegmodern Duitsland en had invloed op verschillende andere steden in Noord- en Noordoost-Duitsland.

Belangrijke kenmerken en principes van het Lübeckse Recht omvatten:
; Zelfbestuur en zelfadministratie:  Het Lübeckse Recht voorzag in het recht van de stad op zelfbestuur en zelfadministratie. Hierdoor kon de stad bepaalde aangelegenheden zelf reguleren zonder volledig afhankelijk te zijn van externe heersers zoals bisschoppen, hertogen, koningen of keizers.
; Autonomie met beperkte afhankelijkheid: Hoewel steden onder het Lübeckse Recht een zekere mate van autonomie genoten, betekende dit niet dat ze volledig onafhankelijk waren van externe autoriteiten. De afhankelijkheid van een heer, zoals een keizer in het geval van Lübeck, bleef bestaan, zij het in beperkte mate.
; Stadsraad (Rat): Het bestuur van de stad werd toevertrouwd aan een Raad, bestaande uit 20 Raadsheren (raadsleden). Deze Raad had de bevoegdheid om belangrijke beslissingen te nemen met betrekking tot wetgeving, rechtspraak en uitvoering.
; Gildenvertegenwoordiging: Een kenmerkend aspect van het Lübeckse Recht was de betrokkenheid van de koopmansgilden bij het bestuur. De Raadsheren werden niet rechtstreeks gekozen door de burgers, maar werden benoemd uit de stadsgilden, waardoor de belangen van de gilden werden vertegenwoordigd in het stadsbestuur.
; Burgemeesters: De Raad koos maximaal vier burgemeesters uit zijn leden. De "eerste burgemeester" diende vaak als [[primus inter pares]] (de eerste onder gelijken) en had mogelijk een leidende rol in het bestuur.
; Lange ambtstermijnen: De termijn van een Raadslid was in principe twee jaar, maar in de praktijk konden Raadsheren worden gevraagd om langer in functie te blijven, wat vaak resulteerde in een levenslange ambtstermijn.

Het Lübeckse Recht werd niet alleen toegepast in Lübeck zelf, maar verspreidde zich ook naar andere steden rond de [[Oostzee]]. Het diende als een belangrijk model voor stadsrechten en governance in Duitsland en droeg bij aan de oprichting van de [[Hanze|Hanzeatische Liga]], een handelsassociatie van steden in Noord-Europa. Het behield zijn invloed tot de implementatie van het moderne Duitse burgerlijk wetboek in 1900.

==Steden onder het Lübeckse recht==
*[[Lübeck]]
*1188 - [[Hamburg]]
*1218 - [[Rostock (stad)|Rostock]]
*1226 - [[Wittenburg (Mecklenburg)|Wittenburg]]
*1234 - [[Stralsund]]
*1235 - [[Gdańsk]]
*1236 - [[Plön (stad)|Plön]] en [[Demmin (stad)|Demmin]]
*1238 - [[Itzehoe]]
*1242 - [[Kiel (Duitsland)|Kiel]]
*1243 - [[Tønder (plaats)|Tønder]]
*1246 - [[Elbląg (stad)|Elbląg]]
*1248 - [[Tallinn]]
*1250 - [[Greifswald]]
*1253 - [[Ribnitz-Damgarten|Damgarten]]
*1254 of 1258 - [[Klaipėda (stad)|Klaipėda]]
*1255 - [[Kołobrzeg]]
*1260 - [[Tczew]]
*voor 1263 - [[Gdańsk]]
*1282 - [[Wolgast]]
*1282 - [[Wilster]]
*1284 - [[Braniewo (plaats)|Braniewo]]
*1302 - [[Rakvere]]
*1310 - [[Słupsk]]
*1310 - [[Szczecinek]]
*1312 - [[Darłowo (stad)|Darłowo]]
*1313 - [[Polanów]]
*1317 - [[Sławno (stad)|Sławno]]
*1343 - [[Sianów]]
*1345 - [[Narva (Estland)|Narva]]
*1585 – [[Haapsalu]]
*1613 - [[Bergen auf Rügen]]
*[[Wismar]]

{{Appendix|2=
{{References}}
* {{Bronvermelding anderstalige Wikipedia|taal=en|titel=Lübeck law}}
}}

[[Categorie:Middeleeuws recht]]
[[Categorie:Geschiedenis van Lübeck]]
[[Categorie:Hanze]]


text:
# Brezovica pri Medvodah
Brezovica pri Medvodah is een plaats in Slovenië en maakt deel uit van de gemeente Medvode in de NUTS-3-regio Gorenjska. De plaats telde 19 inwoners op 1 januari 2020.

title: Brezovica pri Medvodah

wikitext:
{{Infobox plaats in Slovenië
| land = Slovenië
| naam = Brezovica pri Medvodah
| superarea = [[Gorenjska]]
| area = [[Gorenjska]]
| gemeente = [[Medvode]]
| postcode = 1215 Medvode
| hoogte = 646,2
| lat_deg = 46
| lat_min = 5
| lat_sec = 53.6
| lat_dir = N
| lon_deg = 14
| lon_min = 22
| lon_sec = 3.15
| lon_dir = E
| image = Brezovica_pri_Medvodah_Slovenia_-_Church_of_St_James.JPG
| caption =
}}
'''Brezovica pri Medvodah''' is een plaats in [[Slovenië]] en maakt deel uit van de gemeente [[Medvode]] in de [[Nomenclatuur van territoriale eenheden voor de statistiek|NUTS-3]]-regio [[Gorenjska]]. {{Inwonertal|soort=zin}}

{{Appendix}}
{{Coor title dms|46|5|53.6|N|14|22|3.15|E|type:city_region:SI}}
{{Beginnetje|landen & volken|land=Slovenië|2=2008|3=10|4=27}}
<!--Brezovica pri Medvodah-->

[[Categorie:Plaats in Medvode]]

title: Situering

Historische regio: Gorenjska

Statistische regio: Gorenjska

Gemeente: Medvode

Coördinaten: 46° 6′ NB, 14° 22′ OL

title: Algemeen

Oppervlakte: 2,84 vierkante kilometer

Inwoners · (1 januari 2020): 19 · (7 inw./km²)

title: Overig

Postcode: 1215 Medvode

title: Foto's

Portaal: Zuidoost-Europa


text:
# Aleksandr Malychin
Aleksandr (Aleks) Malychin ( Russisch: Александр Малыхин, Aleksandr Malychin, Wit-Russisch: Аляксандр Малыхін, Aljaksandr Malychin, 17 augustus 1987) is een Wit-Russisch autocoureur die met een racelicentie van Saint Kitts en Nevis rijdt.

## Carrière
Malychin begon zijn autosportcarrière in 2021 in de Am-klasse van de Britse Porsche Sprint Challenge, waarin hij voor IN2 Racing reed. Hij won twee races op Donington Park en werd met 76 punten tweede in het kampioenschap. Ook reed hij voor Paddock Motorsport als gastcoureur in drie races van het Britse GT-kampioenschap en behaalde hierin een overwinning op Silverstone.
In 2022 reed Malychin een volledig seizoen in de Britse GT bij het team Redline Racing, waar hij in de GT3 Silver-Am-klasse de auto met James Dorlin deelde. Hij behaalde drie zeges op Silverstone, Donington en het Circuit de Spa-Francorchamps en werd met 193 punten gekroond tot kampioen in de klasse. Dat jaar reed hij ook in de openingsronde van de Pro-Am-klasse van de GT World Challenge Europe Sprint Cup voor Barwell Motorsport en in vier van de vijf races van de Gold-klasse van de GT World Challenge Europe Endurance Cup voor Allied Racing. In het laatste kampioenschap was een vierde plaats op het Autodromo Internazionale Enzo e Dino Ferrari zijn beste resultaat, waardoor hij met 18 punten twintigste in de eindstand werd.
In 2023 reed Malychin voor Pure Rxcing in de Endurance Cup en in drie van de vijf weekenden van de Sprint Cup. In de Endurance Cup deelde hij in de Bronze-klasse de auto met Klaus Bachler en Joel Sturm en won hij de seizoensopener op het Autodromo Nazionale Monza. Ook eindigde hij in de 24 uur van Spa-Francorchamps op het podium. Met 69 punten werd hij vijfde in de eindstand. In de Bronze-klasse van de Sprint Cup deelde hij de auto met Ayhancan Güven en won hij de seizoensfinale op het Circuit Ricardo Tormo Valencia, nadat hij in alle andere races op het podium had gestaan. Met 71,5 punten werd hij gekroond tot kampioen in de klasse.
In 2024 begon Malychin het seizoen in de Asian Le Mans Series, bij Pure Rxcing, waarin hij samen met Bachler en Sturm races op het Sepang International Circuit en het Dubai Autodrome won en werd gekroond tot kampioen in de GT-klasse. Vervolgens debuteerde hij in het FIA World Endurance Championship 2024, waarin hij in de nieuwe LMGT3-klasse uitkwam. In de seizoensopener, de 1812 kilometer van Qatar, behaalde hij direct zijn eerste zege in het kampioenschap.

title: Aleksandr Malychin

wikitext:
{{Infobox coureur
| naam                = Aleksandr Malychin
| afbeelding          =
| onderschrift        =
| volledige naam      =
| geboren             = [[17 augustus]] [[1987]]
| overleden           =
| nationaliteit       = {{BY}}
| huidig              = [[FIA World Endurance Championship]]
| team                = [[Olaf Manthey|Manthey Pure Rxcing]]
| races               =
| kampioenschap       =
| winst               =
| podia               =
| punten              =
| positie             =
| pole                =
| ervaring            =
| startnummer         =
| plaats              =
}}
'''Aleksandr (Aleks) Malychin''' ( [[Russisch]]: ''Александр Малыхин'', ''Aleksandr Malychin'', [[Wit-Russisch]]: ''Аляксандр Малыхін'', ''Aljaksandr Malychin'', [[17 augustus]] [[1987]]) is een [[Wit-Rusland|Wit-Russisch]] [[autocoureur]] die met een racelicentie van [[Saint Kitts en Nevis]] rijdt.

==Carrière==
Malychin begon zijn [[autosport]]carrière in 2021 in de Am-klasse van de Britse Porsche Sprint Challenge, waarin hij voor IN2 Racing reed. Hij won twee races op [[Donington Park]] en werd met 76 punten tweede in het kampioenschap. Ook reed hij voor Paddock Motorsport als gastcoureur in drie races van het Britse GT-kampioenschap en behaalde hierin een overwinning op [[Silverstone (circuit)|Silverstone]].

In 2022 reed Malychin een volledig seizoen in de Britse GT bij het team Redline Racing, waar hij in de GT3 Silver-Am-klasse de auto met James Dorlin deelde. Hij behaalde drie zeges op Silverstone, Donington en het [[Circuit de Spa-Francorchamps]] en werd met 193 punten gekroond tot kampioen in de klasse. Dat jaar reed hij ook in de openingsronde van de Pro-Am-klasse van de [[Blancpain GT Series Sprint Cup|GT World Challenge Europe Sprint Cup]] voor Barwell Motorsport en in vier van de vijf races van de Gold-klasse van de [[Blancpain GT Series Endurance Cup|GT World Challenge Europe Endurance Cup]] voor Allied Racing. In het laatste kampioenschap was een vierde plaats op het [[Autodromo Internazionale Enzo e Dino Ferrari]] zijn beste resultaat, waardoor hij met 18 punten twintigste in de eindstand werd.

In 2023 reed Malychin voor Pure Rxcing in de Endurance Cup en in drie van de vijf weekenden van de Sprint Cup. In de Endurance Cup deelde hij in de Bronze-klasse de auto met [[Klaus Bachler]] en [[Joel Sturm]] en won hij de seizoensopener op het [[Autodromo Nazionale Monza]]. Ook eindigde hij in de [[24 uur van Spa-Francorchamps]] op het podium. Met 69 punten werd hij vijfde in de eindstand. In de Bronze-klasse van de Sprint Cup deelde hij de auto met [[Ayhancan Güven]] en won hij de seizoensfinale op het [[Circuit Ricardo Tormo Valencia]], nadat hij in alle andere races op het podium had gestaan. Met 71,5 punten werd hij gekroond tot kampioen in de klasse.

In 2024 begon Malychin het seizoen in de [[Asian Le Mans Series]], bij Pure Rxcing, waarin hij samen met Bachler en Sturm races op het [[Sepang International Circuit]] en het [[Dubai Autodrome]] won en werd gekroond tot kampioen in de GT-klasse. [[FIA World Endurance Championship 2024|Vervolgens]] debuteerde hij in het [[FIA World Endurance Championship 2024]], waarin hij in de nieuwe LMGT3-klasse uitkwam. In de seizoensopener, de [[1812 kilometer van Qatar 2024|1812 kilometer van Qatar]], behaalde hij direct zijn eerste zege in het kampioenschap.

==Externe link==
* [https://www.driverdb.com/drivers/alex-malykhin Statistieken op Driver Database]

{{DEFAULTSORT:Malykhin, Alex}}
[[Categorie:Wit-Russisch autocoureur]]

title: Aleksandr Malychin

Geboren: 17 augustus 1987

Nationaliteit: Wit-Rusland

Huidig kampioenschap: FIA World Endurance Championship

Team: Manthey Pure Rxcing

Portaal: Autosport


text:
# Frans Gelders
Frans Gelders (Vilvoorde, 28 februari 1905 - aldaar, 21 mei 1985) was een Belgisch politicus voor de BSP.

## Levensloop
Na zijn middelbare studies werd Gelders bureeljongen bij de Centrale der Metaalbewerkers, waarna hij een job kreeg bij de Federatie van Socialistische Gemeente- en Provincieraadsleden. In 1924 werd hij bediende bij de Fonderies Bruxelloises, waarna hij in 1934 in dienst ging bij het Volkshuis van Vilvoorde. Ook werd hij als toneelspeler en regisseur actief bij verschillende socialistische toneelverenigingen.
Gelders trad in de voetstappen van zijn vader François Gelders in de politiek. In 1946 werd hij voor de BSP verkozen tot gemeenteraadslid van Vilvoorde. Hij was er van 1947 tot 1958 schepen en van 1965 tot 1979 burgemeester.
Op 26 juni 1949 volgde hij zijn ontslagnemende vader op als lid van de Kamer van volksvertegenwoordigers voor het Kiesarrondissement Brussel. Hij bleef dit mandaat uitoefenen tot in 1974. In de Kamer was hij van 1954 tot 1958 en van 1962 tot 1974 quaestor en van 1961 tot 1962 ondervoorzitter. Op het einde van zijn parlementaire carrière, in de periode december 1971-maart 1974, had hij als gevolg van het toen bestaande dubbelmandaat ook zitting in de Cultuurraad voor de Nederlandse Cultuurgemeenschap, die op 7 december 1971 werd geïnstalleerd. Bovendien vertegenwoordigde hij van 1960 tot 1963 België bij de Verenigde Naties.
Van 1954 tot 1967 was Gelders eveneens voorzitter van de Brusselse federatie van de BSP. Hij nam ontslag wegens de steeds radicalere opstelling van de Franstalige vleugel tegenover de taalwetgeving van 1963. Wegens de communautaire spanningen kregen de twee Nederlandstalige BSP-Kamerleden in Brussel, Frans Gelders en Hendrik Fayat, bij de verkiezingen van 1968 geen verkiesbare plaats meer. In maart 1968 besloten ze met Piet Vermeylen op te komen met een eigen lijst voor Kamer en Senaat, de Rode Leeuwen. De drie werden herkozen in het parlement en in 1969 werden de Rode Leeuwen erkend als de autonome Vlaamse BSP-federatie in Brussel.

title: Frans Gelders

wikitext:
{{Infobox politicus
| naam            = Frans Gelders
| afbeelding      =
| onderschrift    =
| volledige naam  = Frans Gelders
| geboren         = [[Vilvoorde]], [[28 februari]] [[1905]]
| overleden       = Vilvoorde, [[21 mei]] [[1985]]
| kieskring         =
| regio            = {{BE-vlag|Vlaanderen}}
| land            = {{BE}}
| huidige functie = [[Politicus]]
| partij          = [[Belgische Socialistische Partij|BSP]]
| titulatuur      =
| tijdvak1        = 1947 - 1979
| functie1        = [[Gemeenteraad]]slid [[Vilvoorde]]
| tijdvak2        = 1947 - 1958
| functie2        = [[Schepen]] Vilvoorde
| tijdvak3        = 1949 - 1974
| functie3        = [[Kamer van volksvertegenwoordigers|Volksvertegenwoordiger]]
| tijdvak4        = 1954 - 1958
| functie4        = [[Quaestor (België)|Quaestor]] [[Kamer van volksvertegenwoordigers]]
| tijdvak5        = 1961 - 1962
| functie5        = [[Ondervoorzitter]] Kamer van volksvertegenwoordigers
| tijdvak6        = 1962 - 1974
| functie6        = Quaestor Kamer van volksvertegenwoordigers
| tijdvak7        = 1965 - 1979
| functie7        = [[Burgemeester]] Vilvoorde
| tijdvak8        = {{nowrap|1971 - 1974}}
| functie8        = Lid [[Cultuurraad voor de Nederlandse Cultuurgemeenschap]]<ref>{{citeer web|url=https://www.vlaamsparlement.be/vlaamse-volksvertegenwoordigers/2385|titel=Biografische fiche Frans Gelders|uitgever=[[Vlaams Parlement]]|bezochtdatum=3 januari 2014|archiefdatum=28 mei 2015|archiefurl=https://web.archive.org/web/20150528180202/https://www.vlaamsparlement.be/vlaamse-volksvertegenwoordigers/2385|dodeurl=ja}}</ref>
| handtekening    =
| website         =
}}
'''Frans Gelders''' ([[Vilvoorde]], [[28 februari]] [[1905]] - aldaar, [[21 mei]] [[1985]]) was een [[België (hoofdbetekenis)|Belgisch]] [[politicus]] voor de [[Belgische Socialistische Partij|BSP]].

==Levensloop==
Na zijn middelbare studies werd Gelders bureeljongen bij de ''Centrale der Metaalbewerkers'', waarna hij een job kreeg bij de ''Federatie van Socialistische Gemeente- en Provincieraadsleden''. In 1924 werd hij bediende bij de [[Fobrux Haren|''Fonderies Bruxelloises'']], waarna hij in 1934 in dienst ging bij het Volkshuis van Vilvoorde. Ook werd hij als toneelspeler en regisseur actief bij verschillende socialistische toneelverenigingen.<ref>[https://web.archive.org/web/20181012214522/http://opac.amsab.be/Record/280.00008/Description Biografie van Frans Gelders] op de website van [[AMSAB]].</ref>

Gelders trad in de voetstappen van zijn vader [[François Gelders]] in de politiek. In 1946 werd hij voor de BSP verkozen tot [[gemeenteraadslid]] van Vilvoorde. Hij was er van 1947 tot 1958 [[schepen]] en van 1965 tot 1979 [[burgemeester]].<ref>{{citeer web|url=https://www.vilvoorde.be/nieuwsdetail.aspx?id=909|titel=Vergaderzalen stadhuis krijgen nieuwe naam.|bezochtdatum=3 januari 2014|uitgever=[[Vilvoorde|Stad Vilvoorde]]|archiefdatum=6 januari 2014|archiefurl=https://web.archive.org/web/20140106005529/http://www.vilvoorde.be/nieuwsdetail.aspx?id=909|dodeurl=ja}}</ref><ref>{{citeer web|url=http://www.odis.be/lnk/OR_33593|titel=BSP-afdeling Vilvoorde (1945-1980)|bezochtdatum=3 januari 2014|uitgever=ODIS|datum=26 november 2010}}</ref>

Op 26 juni 1949 volgde hij zijn ontslagnemende vader op als lid van de [[Kamer van volksvertegenwoordigers]] voor het [[Kiesarrondissement Brussel]]. Hij bleef dit mandaat uitoefenen tot in 1974. In de Kamer was hij van 1954 tot 1958 en van 1962 tot 1974 [[Quaestor (België)|quaestor]] en van 1961 tot 1962 ondervoorzitter. Op het einde van zijn parlementaire carrière, in de periode december 1971-maart 1974, had hij als gevolg van het toen bestaande dubbelmandaat ook zitting in de [[Cultuurraad voor de Nederlandse Cultuurgemeenschap]], die op 7 december 1971 werd geïnstalleerd. Bovendien vertegenwoordigde hij van 1960 tot 1963 België bij de [[Verenigde Naties]].

Van 1954 tot 1967 was Gelders eveneens voorzitter van de Brusselse federatie van de BSP. Hij nam ontslag wegens de steeds radicalere opstelling van de Franstalige vleugel tegenover de [[Taalwetgeving in België#1962: vastlegging van de taalgebieden en faciliteiten|taalwetgeving van 1963]]. Wegens de communautaire spanningen kregen de twee Nederlandstalige BSP-Kamerleden in Brussel, Frans Gelders en [[Hendrik Fayat]], bij de verkiezingen van 1968 geen verkiesbare plaats meer. In maart 1968 besloten ze met [[Piet Vermeylen]] op te komen met een eigen lijst voor Kamer en Senaat, de [[Rode Leeuwen]]. De drie werden herkozen in het parlement en in 1969 werden de Rode Leeuwen erkend als de autonome Vlaamse BSP-federatie in Brussel.<ref>[https://web.archive.org/web/20181012135005/http://theater.ua.ac.be/nevb/html/Gelders,%20Frans%20(jr.).html Biografie Frans Gelders] in de [[Nieuwe Encyclopedie van de Vlaamse Beweging]].</ref>

==Literatuur==
* Paul VAN MOLLE, ''Het Belgisch Parlement, 1894-1972'', Antwerpen, 1972.

{{Appendix|2=
* Fiche Frans Gelders; [[ODIS]]
{{References}}
}}

{{StartOpvolging}}
{{OpvolgingCombi|
| lijst = [[Burgemeester]] van [[Vilvoorde]]<br />1965 - 1979
| vorige = [[Adolf Peeters]]
| volgende = [[Ernest De Bock]]
}}
{{EindOpvolging}}

{{DEFAULTSORT:Gelders, Frans}}
[[Categorie:BSP-politicus (België)]]
[[Categorie:Schepen van Vilvoorde]]
[[Categorie:Burgemeester van Vilvoorde]]
[[Categorie:Lid van de Vlaamse Cultuurraad]]
[[Categorie:Belgisch volksvertegenwoordiger]]

title: Algemeen

Volledige naam: Frans Gelders

Geboren: Vilvoorde, 28 februari 1905

Overleden: Vilvoorde, 21 mei 1985

Regio: Vlaanderen

Land: België

Functie: Politicus

Partij: BSP

title: Functies

Gemeenteraadslid Vilvoorde

Schepen Vilvoorde

Volksvertegenwoordiger

Ondervoorzitter Kamer van volksvertegenwoordigers

Burgemeester Vilvoorde

Lid Cultuurraad voor de Nederlandse Cultuurgemeenschap

Portaal: Politiek


text:
# 780
Het jaar 780 is het 80e jaar in de 8e eeuw volgens de christelijke jaartelling.

## Gebeurtenissen

### Byzantijnse Rijk
- 8 september - Keizer Leo IV overlijdt aan koorts na een regeerperiode van 5 jaar. Hij wordt opgevolgd door zijn 9-jarige zoon Constantijn VI met zijn moeder Irene als medekeizerin en regentes van het Byzantijnse Rijk.

### Europa
- Koning Karel de Grote vaardigt de Capitulatio de partibus Saxoniae uit, dat de Saksen met strenge straffen (waaronder de doodstraf) dreigt indien ze zich niet tot het christendom bekeren. (waarschijnlijke datum)

## Religie
- Paus Adrianus I geeft opdracht om de basiliek van Sant'Apollinare alle Terme Neroniane-Alessandrine te bouwen. (waarschijnlijke datum)
- In Tibet wordt het boeddhisme tot staatsgodsdienst uitgeroepen. (waarschijnlijke datum)

## Geboren
- Ahmad ibn Hanbal, Arabisch imam (overleden 855)
- Al-Chwarizmi, Perzisch astroloog en wiskundige (waarschijnlijke datum)
- Frederik I, bisschop van Utrecht (waarschijnlijke datum)
- Hrabanus Maurus, aartsbisschop van Mainz (waarschijnlijke datum)
- Křesomysl, hertog van Bohemen (overleden 851)
- Nominoë, Bretons edelman (waarschijnlijke datum)
- Odo I van Orléans, Frankisch edelman (waarschijnlijke datum)
- Unruoch II van Ternois, Frankisch edelman (waarschijnlijke datum)

## Overleden
- Himiltrude, echtgenote van Karel de Grote
- Khun Lo, koning van Sawa (huidige Laos)
- Kume no Wakame, Japans edelvrouw
- 8 september - Leo IV (30), keizer van het Byzantijnse Rijk
- 6 februari - Relindis, Frankisch abdis

title: 780

wikitext:
{{Zijbalk jaar}}
[[Bestand:Solidus_Irene_ConstantineVI.jpg|thumb|Keizerin [[Irene van Byzantium|Irene]] met haar zoon [[Constantijn VI]]]]

Het jaar '''780''' is het 80e jaar in de [[8e eeuw]] volgens de [[christelijke jaartelling]].

== Gebeurtenissen ==
=== Byzantijnse Rijk ===
* [[8 september]] - Keizer [[Leo IV van Byzantium|Leo IV]] overlijdt aan [[koorts]] na een regeerperiode van 5 jaar. Hij wordt opgevolgd door zijn 9-jarige zoon [[Constantijn VI]] met zijn moeder [[Irene van Byzantium|Irene]] als medekeizerin en [[Regent (bestuurder)|regentes]] van het [[Byzantijnse Rijk]].

=== Europa ===
* Koning [[Karel de Grote]] vaardigt de [[Capitulatio de partibus Saxoniae]] uit, dat de [[Saksen (volk)|Saksen]] met strenge straffen (waaronder de [[doodstraf]]) dreigt indien ze zich niet tot het [[christendom]] bekeren. (waarschijnlijke datum)

== Religie ==
* [[Paus Adrianus I]] geeft opdracht om de [[basiliek]] van [[Sant'Apollinare alle Terme Neroniane-Alessandrine]] te bouwen. (waarschijnlijke datum)
* In [[Tibet (gebied)|Tibet]] wordt het [[Tibetaans boeddhisme|boeddhisme]] tot [[staatsgodsdienst]] uitgeroepen. (waarschijnlijke datum)

== Geboren ==
* [[Ahmad ibn Hanbal]], Arabisch [[imam]] (overleden [[855]])
* [[Al-Chwarizmi]], Perzisch [[Astrologie|astroloog]] en [[Wiskunde|wiskundige]] (waarschijnlijke datum)
* [[Frederik van Utrecht|Frederik I]], bisschop van [[Aartsbisdom Utrecht (rooms-katholiek)|Utrecht]] (waarschijnlijke datum)
* [[Hrabanus Maurus]], [[aartsbisschop]] van [[Mainz]] (waarschijnlijke datum)
* [[Křesomysl]], hertog van [[Bohemen]] (overleden [[851]])
* [[Nominoë]], Bretons [[Adel|edelman]] (waarschijnlijke datum)
* [[Odo van Orléans|Odo I van Orléans]], Frankisch edelman (waarschijnlijke datum)
* [[Unruoch II van Ternois]], Frankisch edelman (waarschijnlijke datum)

== Overleden ==
* [[Himiltrude]], echtgenote van [[Karel de Grote]]
* [[Khun Lo]], koning van [[Sawa (stad)|Sawa]] (huidige [[Laos]])
* [[Kume no Wakame]], Japans [[Adel|edelvrouw]]
* [[8 september]] - [[Leo IV van Byzantium|Leo IV]] (30), keizer van het [[Byzantijnse Rijk]]
* [[6 februari]] - [[Relindis]], Frankisch [[Abt (abdij)|abdis]]

{{Commonscat|780}}

[[Categorie:Jaar|000]]
[[Categorie:780-789| 780]]

Eeuwen: 7e eeuw · 8e eeuw · 9e eeuw

Ab urbe condita: 1533 MDXXXIII

Armeense jaartelling: 228 – 229 · ԹՎ ՄԻԸ – ՄԻԹ

Christelijke jaartelling: 780 DCCLXXX

Iraanse jaartelling: 158 – 159 · ۱۵۸ – ۱۵۹

Islamitische jaartelling: 163 – 164 · ١٦٤ – ١٦٣


text:
# Jos Hakker
Joseph (Jos) Hakker (Amsterdam, 28 mei 1887 - Brecht, 9 maart 1967) was een Nederlandse banketbakker en verzetsstrijder. Hij werd bekend als de bedenker van de Antwerpse handjes. Daarnaast werd hij bekend door zijn uitgebreide verslag over het leven in Kazerne Dossin.

## Levensloop
Hakker werd op 28 mei 1887 geboren in Amsterdam. Hij was de zoon van Jonas Hakker en Henriette Plas en groeide op in een Joods gezin met twee dochters en twee zoons. Na het overlijden van zijn vader in 1889 groeide Hakker samen met zijn broers op in het Nederlands-Israëlitisch Jongensweeshuis op Vlooienburg in de Zwanenburgerstraat 20 in Amsterdam. Aldaar leert hij het bakkersvak. Op 1 januari 1909 kwam Hakker aan in Antwerpen. In Antwerpen was hij werkzaam voor bakkerij Simons-Kahn in de Terliststraat dat toebehoorde aan verre familieleden. Op 3 oktober 1911 trouwde hij in Antwerpen met de in Den Haag geboren Rachel Simons. Een jaar later werd hun zoon Simon geboren.
Het stel opende in 1912 een eigen bakkerij in de Provinciestraat dat veel succes kende. Hoewel het gezin Joods was, was het geen koosjere bakkerij. De producten waren hoofdzakelijk typisch Nederlandse producten. Rond Sinterklaas en kerst boden ze speciaal gebak en snoep aan. Hakker was naast banketbakker ook actief bij de Socialistische Partij. In 1912 trad hij toe tot het bestuur en vanaf 1918 was hij voorzitter van de Socialistische Partij van de zesde en zevende wijk van Antwerpen.
In 1934 organiseerde de Antwerpse Meesterbanketbakkersvereniging op aanraden van Hakker een wedstrijd waarbij gezocht werd naar een nieuwe Antwerpse specialiteit. Hakker ontwikkelde de 'Antwerpse handjes' en won hiermee de eerste prijs. Vanaf 15 december 1934 werden de koekjes voor het eerst verkocht.

### Tweede Wereldoorlog
Na het uitbreken van de Tweede Wereldoorlog vluchtte zijn zoon Simon Hakker samen met diens verloofde en haar ouders naar Frankrijk. Aldaar werd de vader van zijn verloofde gearresteerd in Lyon. Na de arrestatie keerde hij samen met zijn verloofde en haar moeder terug naar Antwerpen. Hakker en zijn vrouw hadden besloten niet te vluchten. Kort na het uitbreken van de oorlog had Hakker zich weinig zorgen gemaakt over de toestand. Het dragen van een Jodenster had hij ervaren als 'zeer stigmatiserend' en droeg deze zelden.
In augustus 1942 vluchtten de zoon van Hakker en diens verloofde opnieuw. Samen met de moeder van zijn verloofde en drie Joodse buurkinderen vluchtten ze naar Zwitserland. Diezelfde maand vond er in de nacht van 15 op 16 augustus 1942 een grote razzia plaats in Antwerpen. Hakker en zijn vrouw konden niet vluchten, omdat zijn vrouw ernstig ziek was. Op 16 augustus 1942 werd zij opgenomen in het ziekenhuis.
Op 22 september 1942 werd Hakker gewaarschuwd door een oud-klasgenoot van zijn zoon Simon die lid was van de Gestapo. Hij vertelde Hakker dat het beter was te vluchten. Hakker kon niet meer in zijn eigen huis verblijven, door zijn vriendschap met Camiel Huysmans werd hij gezien als 'gevaarlijk'. Op 29 oktober 1942 overleed zijn vrouw Rachel in het Sint Erasmus Gasthuis in Borgerhout. Na haar overlijden betaalde hij 45.000 Belgische frank om Antwerpen te verlaten, maar werd verraden door zijn helpers die lid bleken te zijn van het Devisenschutzkommando. Na zijn arrestatie werd hij overgebracht naar de gevangenis in de Begijnenstraat waar hij een zelfmoordpoging deed. Vanuit daar werd hij naar Kazerne Dossin overgebracht waar hij op 13 november 1942 aankwam.
Op 15 januari 1943 werd Hakker vanuit Mechelen op transport gezet richting Auschwitz. Ter hoogte van Boutersem wist hij samen met zesenzestig anderen uit de trein te ontsnappen. Na zijn ontsnapping sloot hij zich aan bij het verzet in Franstalig België rondom Luik. In 1943 en 1944 schreef hij stukken over Kazerne Dossin voor het clandestiene blad Le Coq Victorieux. Vanuit Luik verstuurde hij onder de naam Jos. De Springer een kaart naar een gevangene van Kazerne Dossin om hem te laten weten dat de ontsnapping succesvol was. Als adres gaf hij Rue de la Liberté, Liège op. In het verzet gebruikte hij de namen Lucien, Joseph en Emiel van Sande.

### Na de Tweede Wereldoorlog
Na het einde van de Tweede Wereldoorlog keerde Hakker terug naar Antwerpen. De socialistische drukkerij Excelsior publiceerde zijn ooggetuigenverslag over Kazerne Dossin onder de titel 'De Geheimzinnige Kazerne Dossin – Deportatiekamp der Joden'. Op 17 september 1945 heropende hij samen met zijn zoon Simon, die met zijn vrouw en hun twee kinderen was teruggekeerd uit Zwitserland, de bakkerij in de Provinciestraat. Doordat de inboedel van de bakkerij tijdens de oorlog verloren was gegaan en de zoon van Hakker een schadevergoeding moest betalen aan de Zwitserse overheid, was het financieel erg lastig.
Na de oorlog werd Hakker opnieuw actief bij de de Socialistische Partij en werd hij opnieuw voorzitter van de Koninklijke Vereniging der Meesterbanketbakkers. In die hoedanigheid organiseerde hij tot 1950 congressen, wedstrijden en ontvangsten op het stadhuis. In november 1966 verhuisde hij van Antwerpen naar Brecht. Hij overleed aldaar op 9 maart 1967.

## Nagedachtenis
In 2020 werd er een gedenkplaat met zijn naam geplaatst aan de Provinciestraat 179. In november 2023 werd er op dat adres een Stolperstein voor Hakker geplaatst.
In 2024 was er tussen 15 februari en 26 april een expositie te zien over Jos Hakker in het Archief voor nationale bewegingen.
- Gemeinsame Normdatei: 12769594X
- International Standard Name Identifier: 0000 0001 0782 3681
- Library of Congress Control Number: no2008165246
- Nationale Bibliotheek van Israël: 987007407697705171
- Nederlandse Thesaurus van Auteursnamen: 230097928
- Virtual International Authority File: 60113603

title: Jos Hakker

wikitext:
{{Infobox verzetsstrijder
| volledige naam    = Joseph Hakker
| geboren           = 28 mei 1887
| geboorteplaats    = Amsterdam
| land              = {{NL}}
| beroep            = Banketbakker
| jaren-actief      = 1943-1945
| periode           = Tweede Wereldoorlog
| groep             = Front Wallon - A.L.C.
| portaal           = Tweede Wereldoorlog
| beter-bekend-als  = Lucien, Joseph, Emiel van Sande
| overleden         = 9 maart 1967
| overlijdensplaats = Brecht
}}

'''Joseph (Jos) Hakker''' ([[Amsterdam]], [[28 mei]] [[1887]] - [[Brecht (België)|Brecht]], [[9 maart]] [[1967]])<ref name=":2">{{Citeer web |url=https://mas.be/nl/content/antwerpse-handjes-brabo-en-jodenvervolging |titel=Antwerpse Handjes, Brabo en Jodenvervolging |bezochtdatum=2024-04-30 |werk=mas.be |taal=nl}}</ref><ref name=":5">{{Citeer web |url=https://www.dutchjewry.org/genealogy/hakker/439.shtml |titel=Joseph Jonas Hakker |bezochtdatum=2024-04-30 |werk=www.dutchjewry.org}}</ref> was een Nederlandse [[banketbakker]] en [[Verzetsbeweging|verzetsstrijder]]. Hij werd bekend als de bedenker van de [[Antwerpse handjes]]. Daarnaast werd hij bekend door zijn uitgebreide verslag over het leven in [[Kazerne Dossin]].<ref name=":1" />

[[Bestand:Antwerpse handjes.jpg|miniatuur|Schaal met Antwerpse handjes in een bakkerij in Antwerpen]]

== Levensloop ==
Hakker werd op 28 mei 1887 geboren in Amsterdam. Hij was de zoon van Jonas Hakker en Henriette Plas en groeide op in een Joods gezin met twee dochters en twee zoons.<ref group="kleine-letter">Elsje (1881-1915) overleed al jong, Elisabeth (1883-1942, Auschwitz), Abraham (1885-1942, Auschwitz) en Hartog (1889-1943, Sobibor) werden omgebracht in [[concentratiekamp]]en, aldus Joods Monument (geraadpleegd 30 april 2024)</ref> Na het overlijden van zijn vader in 1889 groeide Hakker samen met zijn broers op in het [[Nederlands-Israëlitisch Jongensweeshuis]] op [[Vlooienburg]] in de Zwanenburgerstraat 20 in Amsterdam. Aldaar leert hij het bakkersvak.<ref name=":1">{{Citeer web |url=https://www.vrt.be/vrtnws/nl/2019/11/30/75-jaar-geleden-antwerpse-handjes-bedacht-door-een-joodse-bakk/ |titel=75 jaar geleden: een Joodse bakker, bedenker van de "Antwerpse Handjes", getuigt over de kazerne Dossin |achternaam=Vanden Daelen. |voornaam=Veerle |datum=2019-11-30 |bezochtdatum=2024-04-30 |werk=vrtnws.be |taal=nl}}</ref> Op 1 januari 1909 kwam Hakker aan in Antwerpen.<ref name=":0" /><ref name=":4">{{Citeer tijdschrift |achternaam=Sturkop |voornaam=Ko |titel=Joseph Hakker (1887-1967), een Joodse Nederlander, oorlogsheld in België en
veel meer |url=https://sturkop.nl/wp-content/uploads/Misjpoge/16-Joseph-Hakker.pdf |jaargang=32 |tijdschrift=Mispjoge |datum=2019}}</ref> In Antwerpen was hij werkzaam voor bakkerij Simons-Kahn in de Terliststraat dat toebehoorde aan verre familieleden.<ref name=":1" /> Op 3 oktober 1911 trouwde hij in Antwerpen met de in Den Haag geboren Rachel Simons.<ref name=":0">{{Citeer web |url=https://felixarchief.antwerpen.be/detailpagina?invnr=481_128495&dtnr=100_2962&dtrecordid=307156&page=1&pageSize=10&type=copy |titel=Hakker Joseph - vreemdelingendossier |bezochtdatum=2024-04-30 |werk=felixarchief.antwerpen.be}}</ref> Een jaar later werd hun zoon Simon geboren.<ref name=":1" />

Het stel opende in 1912 een eigen bakkerij in de [[Provinciestraat]] dat veel succes kende.<ref name=":1" /> Hoewel het gezin Joods was, was het geen [[Kasjroet|koosjere]] bakkerij. De producten waren hoofdzakelijk typisch Nederlandse producten. Rond Sinterklaas en kerst boden ze speciaal gebak en snoep aan.<ref name=":2" /> Hakker was naast banketbakker ook actief bij de [[Vooruit (politieke partij)|Socialistische Partij]]. In 1912 trad hij toe tot het bestuur en vanaf 1918 was hij voorzitter van de Socialistische Partij van de zesde en zevende wijk van Antwerpen.<ref name=":2" />

In 1934 organiseerde de Antwerpse Meesterbanketbakkersvereniging op aanraden van Hakker een wedstrijd waarbij gezocht werd naar een nieuwe Antwerpse specialiteit. Hakker ontwikkelde de '[[Antwerpse handjes]]' en won hiermee de eerste prijs.<ref>{{Citeer web |url=https://www.pzc.nl/antwerpen/het-ongelofelijke-verhaal-van-bakker-jos-hoe-de-uitvinder-van-de-antwerpse-handjes-uit-trein-naar-auschwitz-sprong~a41bcd64/ |titel=Het ongelofelijke verhaal van ‘bakker Jos’: hoe de uitvinder van de ‘Antwerpse Handjes’ uit trein naar Auschwitz sprong |achternaam=Bernaerts |voornaam=Jonathan |datum=2024-02-18 |bezochtdatum=2024-04-30 |werk=PZC |archiefdatum=2024-02-20 |archiefurl=https://archive.today/20240220170617/https://www.pzc.nl/antwerpen/het-ongelofelijke-verhaal-van-bakker-jos-hoe-de-uitvinder-van-de-antwerpse-handjes-uit-trein-naar-auschwitz-sprong~a41bcd64/ |dodeurl=unfit }}</ref> Vanaf 15 december 1934 werden de koekjes voor het eerst verkocht.<ref name=":2" />

=== Tweede Wereldoorlog ===
Na het uitbreken van de [[België in de Tweede Wereldoorlog|Tweede Wereldoorlog]] vluchtte zijn zoon Simon Hakker samen met diens verloofde en haar ouders naar Frankrijk. Aldaar werd de vader van zijn verloofde gearresteerd in Lyon. Na de arrestatie keerde hij samen met zijn verloofde en haar moeder terug naar Antwerpen. Hakker en zijn vrouw hadden besloten niet te vluchten. Kort na het uitbreken van de oorlog had Hakker zich weinig zorgen gemaakt over de toestand. Het dragen van een [[Jodenster]] had hij ervaren als 'zeer [[Stigma (schandvlek)|stigmatiserend]]' en droeg deze zelden.<ref name=":2" />

In augustus 1942 vluchtten de zoon van Hakker en diens verloofde opnieuw. Samen met de moeder van zijn verloofde en drie Joodse buurkinderen vluchtten ze naar Zwitserland. Diezelfde maand vond er in de nacht van 15 op 16 augustus 1942 een grote [[razzia]] plaats in Antwerpen. Hakker en zijn vrouw konden niet vluchten, omdat zijn vrouw ernstig ziek was. Op 16 augustus 1942 werd zij opgenomen in het ziekenhuis.<ref name=":2" /><ref name=":1" />

Op 22 september 1942 werd Hakker gewaarschuwd door een oud-klasgenoot van zijn zoon Simon die lid was van de [[Gestapo]]. Hij vertelde Hakker dat het beter was te vluchten.<ref name=":1" /> Hakker kon niet meer in zijn eigen huis verblijven, door zijn vriendschap met [[Camille Huysmans|Camiel Huysmans]] werd hij gezien als 'gevaarlijk'.<ref name=":4" /> Op 29 oktober 1942 overleed zijn vrouw Rachel in het Sint Erasmus Gasthuis in [[Borgerhout]].<ref name=":0" /> Na haar overlijden betaalde hij 45.000 [[Belgische frank]] om Antwerpen te verlaten, maar werd verraden door zijn helpers die lid bleken te zijn van het Devisenschutzkommando.<ref name=":1" /> Na zijn arrestatie werd hij overgebracht naar de gevangenis in de Begijnenstraat waar hij een [[Zelfmoord|zelfmoordpoging]] deed.<ref name=":3">{{Citeer web |url=https://kazernedossin.memorial/biografie/joseph-hakker/ |titel=Jos Hakker, de uitvinder van de "Antwerpse handjes" gedeporteerd uit de Dossinkazerne |bezochtdatum=2024-04-30 |werk=Kazerne Dossin Memorial |taal=nl-NL}}</ref> Vanuit daar werd hij naar [[Kazerne Dossin]] overgebracht waar hij op 13 november 1942 aankwam.<ref name=":1" />

Op 15 januari 1943 werd Hakker vanuit Mechelen op transport gezet richting [[Auschwitz (concentratiekamp)|Auschwitz]]. Ter hoogte van [[Boutersem]] wist hij samen met zesenzestig anderen uit de trein te ontsnappen. Na zijn ontsnapping sloot hij zich aan bij het verzet in Franstalig België rondom [[Luik (stad)|Luik]].<ref>{{Citeer web |url=https://www.gva.be/cnt/dmf20240205_93703125 |titel=Jos Hakker, meer dan een bakker: uitvinder Antwerps Handje schreef als ooggetuige over deportaties in Dossinkazerne |achternaam=Dewever |voornaam=Ilse |datum=2024-02-10 |bezochtdatum=2024-04-30 |werk=www.gva.be |taal=nl-BE}}</ref> In 1943 en 1944 schreef hij stukken over Kazerne Dossin voor het [[Illegale pers|clandestiene blad]] ''Le Coq Victorieux.''<ref>{{Citeer web |url=https://www.antwerpenherdenkt.be/oorlogsgetuigen/jos-hakker-uitvinder-van-de-antwerpse-handjes-werd-vervolgd-tijdens-wo-ii |titel=Uitvinder van de Antwerpse Handjes werd vervolgd tijdens WO II - Antwerpen Herdenkt |bezochtdatum=2024-04-30 |werk=Bevrijdingsfeesten |taal=nl}}</ref> Vanuit Luik verstuurde hij onder de naam Jos. De Springer een kaart naar een gevangene van Kazerne Dossin om hem te laten weten dat de ontsnapping succesvol was. Als adres gaf hij ''Rue de la Liberté, Liège'' op.<ref name=":3" /> In het verzet gebruikte hij de namen Lucien, Joseph en Emiel van Sande.<ref>{{Citeer web |url=http://www.getuigen.be/Getuigenis/Hakker-Jos/nl/index.htm |titel=De geheimzinnige kazerne Dossin te Mechelen |bezochtdatum=2024-04-30 |werk=www.getuigen.be}}</ref>

=== Na de Tweede Wereldoorlog ===
[[Bestand:Bord Jos Hakker.jpg|miniatuur|Gedenkplaat Jos Hakker, Provinciestraat 179, Antwerpen]]
Na het einde van de Tweede Wereldoorlog keerde Hakker terug naar Antwerpen. De socialistische drukkerij Excelsior publiceerde zijn ooggetuigenverslag over Kazerne Dossin onder de titel ''<nowiki/>'De Geheimzinnige Kazerne Dossin – Deportatiekamp der Joden'''.<ref name=":4" /> Op 17 september 1945 heropende hij samen met zijn zoon Simon, die met zijn vrouw en hun twee kinderen was teruggekeerd uit Zwitserland, de bakkerij in de Provinciestraat. Doordat de inboedel van de bakkerij tijdens de oorlog verloren was gegaan en de zoon van Hakker een schadevergoeding moest betalen aan de Zwitserse overheid, was het financieel erg lastig.<ref name=":2" />

Na de oorlog werd Hakker opnieuw actief bij de de Socialistische Partij en werd hij opnieuw voorzitter van de Koninklijke Vereniging der Meesterbanketbakkers. In die hoedanigheid organiseerde hij tot 1950 congressen, wedstrijden en ontvangsten op het stadhuis.<ref name=":2" /> In november 1966 verhuisde hij van Antwerpen naar [[Brecht (België)|Brecht]].<ref name=":0" /> Hij overleed aldaar op 9 maart 1967.<ref name=":5" />

== Nagedachtenis ==
[[Bestand:Stolperstein Joseph Jonas Hakker.jpg|miniatuur|Struikelsteen Jos Hakker]]
In 2020 werd er een gedenkplaat met zijn naam geplaatst aan de Provinciestraat 179. In november 2023 werd er op dat adres een [[Stolpersteine|Stolperstein]] voor Hakker geplaatst.<ref>{{Citeer web |url=https://www.nieuwsblad.be/cnt/dmf20231112_95277426 |titel=Struikelsteen voor Jos Hakker, de Joodse bakker die de Antwerpse Handjes uitvond |datum=2023-11-12 |bezochtdatum=2024-04-30 |werk=Het Nieuwsblad |taal=nl-BE}}</ref>

In 2024 was er tussen 15 februari en 26 april een expositie te zien over Jos Hakker in het [[Archief voor nationale bewegingen]].<ref>{{Citeer web |url=https://advn.be/nl/nieuws/tentoonstelling-jos-hakker-verzetsstrijder-en-uitvinder-van-het-antwerps-handje |titel=Tentoonstelling Jos Hakker, verzetsstrijder en uitvinder van het Antwerps Handje {{!}} ADVN |bezochtdatum=2024-04-30 |werk=advn.be |archiefdatum=2024-04-30 |archiefurl=https://web.archive.org/web/20240430094845/https://advn.be/nl/nieuws/tentoonstelling-jos-hakker-verzetsstrijder-en-uitvinder-van-het-antwerps-handje |dodeurl=ja }}</ref>

{{Appendix||2=
== Noten ==
{{References|group=kleine-letter}}
==Referenties==
{{References}}
}}
{{Bibliografische informatie}}
{{DEFAULTSORT:Hakker, Joseph}}
[[Categorie:Holocaustoverlevende]]
[[Categorie:Nederlands verzetsstrijder in de Tweede Wereldoorlog]]

title: Jos Hakker

Volledige naam: Joseph Hakker

Geboren: 28 mei 1887, Amsterdam

Overleden: 9 maart 1967, Brecht

Ook bekend als: Lucien, Joseph, Emiel van Sande

Periode: Tweede Wereldoorlog

Groep: Front Wallon - A.L.C.

title: Familie

Beroep: Banketbakker

Portaal: Tweede Wereldoorlog


text:
# Osmia rufohirta
Osmia rufohirta is een vliesvleugelig insect uit de familie Megachilidae. De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1811 door Latreille.
Osmia rufohirta is een mediterrane soort die tussen de 8 en 12 millimeter lang is. Het achterlijf wordt gekenmerkt door grijze banden die over de randen van de achterlijfssegmenten lopen. Het lichaam is roodbruin behaard. De soort bouwt zijn eencellige nesten normaliter in de huisjes van slakken uit het geslacht Helicella. Osmia rufohirta leeft op droge plekken met schrale vegetatie waar voldoende zonlicht is.

title: Osmia rufohirta

wikitext:
{{Taxobox insect
| titelweergave = cursief
| naam = ''Osmia rufohirta''
| afbeelding =Osmia rufohirta, M, Side, Greece, Aegean Islands, Lesvos, Mytilene 2015-02-12-13.43.45 ZS PMax (17077265610) (2).jpg
| afbeeldingtekst =
| orde = [[Vliesvleugeligen|Hymenoptera]] (Vliesvleugeligen)
| familie = [[Megachilidae]]
| onderfamilie = [[Megachilinae]]
| tribus = [[Osmiini]]
| geslacht = ''[[Osmia]]''
| w-naam = ''Osmia rufohirta''
| auteur = [[Pierre André Latreille|Latreille]]
| datum = 1811
| haakjes =
| species =
| commons =
}}
'''''Osmia rufohirta''''' is een [[vliesvleugeligen|vliesvleugelig]] [[insecten|insect]] uit de familie [[Megachilidae]]. De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1811 door [[Pierre André Latreille|Latreille]].<ref>{{Brontabel|2008-ITIS}}</ref>

''Osmia rufohirta'' is een [[mediterrane]] soort die tussen de 8 en 12 millimeter lang is. Het [[Achterlijf (insect)|achterlijf]] wordt gekenmerkt door grijze banden die over de randen van de achterlijfssegmenten lopen. Het lichaam is roodbruin behaard. De soort bouwt zijn eencellige nesten normaliter in de huisjes van slakken uit het geslacht ''[[Helicella]]''. ''Osmia rufohirta'' leeft op droge plekken met schrale vegetatie waar voldoende zonlicht is.<ref>{{Citeer web |url=http://www.soortenbank.nl/soorten.php?soortengroep=insecten&menuentry=groepen&id=876&tab=beschrijving |titel=''Osmia rufohirta'' |auteur=Soortenbank.nl |uitgever= |datum= |bezochtdatum=26 april 2015}}</ref>

{{Appendix}}

[[Categorie:Osmia]]

title: Osmia rufohirta

Orde: Hymenoptera (Vliesvleugeligen)

Familie: Megachilidae

Onderfamilie: Megachilinae

Geslachtengroep: Osmiini

Geslacht: Osmia

title: Soort


text:
# Station Kermt-Dorp
Station Kermt-Dorp is een voormalig spoorweghalte langs de Belgische spoorlijn 35 (Leuven - Aarschot - Hasselt) in Kermt, een deelgemeente van de stad Hasselt.
In 1899 werd er in de dorpskern van Kermt een stopplaats geopend. Het beheer ervan gebeurde vanuit het station Kermt-Statie dat 1,5 kilometer oostwaarts ervan lag. In 1904 werd de stopplaats opgewaardeerd tot spoorweghalte maar in 1922 werd het terug een gewone stopplaats. In 1957 volgde de sluiting ervan.
0,0: Leuven ·
3,8: Holsbeek ·
6,0: Putkapel ·
7,1: Rotselaar ·
9,1: Wezemaal ·
12,3: Gelrode ·
15,5: Aarschot ·
19,3: Langdorp ·
25,2: Testelt ·
28,1: Zichem ·
33,2: Diest ·
38,5: Zelem ·
41,1: Linkhout ·
43,2: Schulen ·
46,5: Spalbeek ·
48,3: Kermt-Dorp ·
49,9: Kermt-Statie ·
53,8: Hasselt

title: Station Kermt-Dorp

wikitext:
{{Infobox spoorwegstation België
| afbeelding=
| opening=1 mei 1899
| sluiting=29 september 1957
| telegrafischecode=(H)
| lijnen=[[spoorlijn 35|35]]
| perrons=
}}
'''Station Kermt-Dorp''' is een voormalig [[spoorweghalte]] langs de Belgische [[spoorlijn 35]] ([[Leuven]] - [[Aarschot]] - [[Hasselt (België)|Hasselt]]) in [[Kermt]], een deelgemeente van de stad [[Hasselt (België)|Hasselt]].

In 1899 werd er in de dorpskern van Kermt een stopplaats geopend. Het beheer ervan gebeurde vanuit het [[station Kermt-Statie]] dat 1,5 kilometer oostwaarts ervan lag. In 1904 werd de stopplaats opgewaardeerd tot spoorweghalte maar in 1922 werd het terug een gewone stopplaats. In 1957 volgde de sluiting ervan.

{{Appendix|2=
* [http://wayback.archive.org/web/20080516130433/http://users.pandora.be/brail/lijn/lijn35.htm Lijn 35]
* http://users.telenet.be/pk/lijnen.htm#35
{{References}}
}}
{{Navigatie spoorlijn 35 Leuven - Hasselt}}
{{Beginnetje|openbaar vervoer|2=2010|3=02|4=02}}
{{Coor title|type:landmark}}

[[Categorie:Voormalig spoorwegstation in Hasselt|Kermt-Dorp]]

title: Station Kermt-Dorp

Sluiting: 29 september 1957

Beheerder: NMBS

Portaal: Openbaar vervoer


text:
# Gevlamde fijnstraal
Gevlamde fijnstraal (Erigeron bonariensis) is een eenjarige plant uit de composietenfamilie. De plant behoort tot het geslacht fijnstraal.

## Kenmerken
De gevlamde en de hoge fijnstraal bezitten beide in het algemeen vijflobbige buisbloemen, in tegenstelling tot de Canadese fijnstraal die vierlobbige buisbloemen heeft. De gevlamde fijnstraal onderscheidt zich dan weer van de hoge fijnstraal doordat de omwindselbladen gewoonlijk een opvallend roodachtige top bezitten. Hier komt ook de naam vandaan.

## Standplaats en verspreidingsgebied
De plant is verspreid over de meeste tropische en subtropische streken van de wereld. De precieze herkomst is onbekend, maar is waarschijnlijk Midden- of Zuid-Amerika.
Zowel de hoge als de gevlamde fijnstraal zijn in het eerste decennium van de 21e eeuw ingeburgerd in de Benelux. Ze komen vooral voor in stedelijke milieus. Daar ziet men ze vooral op rommelige, stenige en opengewerkte plaatsen, bijvoorbeeld daar waar grond of puin werd gestort, op aanvoerterreinen en dergelijke. Vermoedelijk breidt de soort zich uit, hoewel de vindplaatsen in het algemeen niet stabiel zijn. Het kan zijn dat deze soorten vroeger meer over het hoofd werden gezien.

title: Gevlamde fijnstraal

wikitext:
{{Taxobox
| type = plant
| naam = Gevlamde fijnstraal
| afbeelding = Conyza bonariensis.jpg
| afbeeldingtekst =
| rijk = ''[[Planten|Plantae]]'' (Planten)
| stam = ''[[Embryophyta]]'' (Landplanten)
| klasse = ''[[Spermatopsida]]'' (Zaadplanten)
| clade1 = [[Bedektzadigen]]
| clade2 = [['nieuwe' Tweezaadlobbigen]]
| clade4 = [[Campanuliden]]
| orde = ''[[Asterales]]''
| familie = ''[[Composietenfamilie|Asteraceae]]'' (Composietenfamilie)
| onderfamilie= ''[[Asteroideae]]''
| tribus= ''[[Astereae]]''
| geslacht = ''[[Erigeron]]'' (fijnstraal)
| w-naam = ''Erigeron bonariensis''
| auteur = [[Carl Linnaeus|L.]]
| datum = 1753
| afbeeldingII = Conyza bonariensis seed heads and flowers.jpg
| afbeeldingIItekst = Zaad- en bloemhoofden
}}

'''Gevlamde fijnstraal''' (''Erigeron bonariensis'') is een [[eenjarige plant]] uit de [[composietenfamilie]]. De plant behoort tot het geslacht [[fijnstraal]].

== Kenmerken ==
De gevlamde en de hoge fijnstraal bezitten beide in het algemeen vijflobbige [[buisbloem]]en, in tegenstelling tot de Canadese fijnstraal die vierlobbige buisbloemen heeft.<ref>Men heeft een loep nodig om het onderscheid te kunnen zien.</ref> De gevlamde fijnstraal onderscheidt zich dan weer van de hoge fijnstraal doordat de [[omwindsel]]bladen gewoonlijk een opvallend roodachtige top bezitten. Hier komt ook de naam vandaan.

== Standplaats en verspreidingsgebied ==
De plant is verspreid over de meeste [[Tropen (geografie)|tropische]] en [[Subtropisch klimaat|subtropische streken]] van de wereld. De precieze herkomst is onbekend, maar is waarschijnlijk [[Midden-Amerika|Midden-]] of [[Zuid-Amerika]].

Zowel de hoge als de gevlamde fijnstraal zijn in het eerste decennium van de 21e eeuw [[Inburgering_(biogeografie)|ingeburgerd]] in de Benelux. Ze komen vooral voor in [[Urbaan district|stedelijke milieus]]. Daar ziet men ze vooral op rommelige, stenige en opengewerkte plaatsen, bijvoorbeeld daar waar grond of puin werd gestort, op aanvoerterreinen en dergelijke. Vermoedelijk breidt de soort zich uit, hoewel de vindplaatsen in het algemeen niet stabiel zijn. Het kan zijn dat deze soorten vroeger meer over het hoofd werden gezien.

== Externe link ==
* {{Link soortenbank.nl|id=2028|label=Gevlamde fijnstraal (''Conyza bonariensis'')}}

{{Appendix|alles|2=
{{References}}
* {{Bronvermelding anderstalige Wikipedia|titel=Conyza bonariensis|taal=en|oldid=521203846|datum=20121105}}
}}

[[Categorie:Composietenfamilie]]
[[Categorie:Plant uit het Neotropisch gebied]]

title: Gevlamde fijnstraal

Rijk: Plantae (Planten)

Stam: Embryophyta (Landplanten)

Klasse: Spermatopsida (Zaadplanten)

Clade:
Bedektzadigen
'nieuwe' Tweezaadlobbigen
Campanuliden

Orde: Asterales

Familie: Asteraceae (Composietenfamilie)

Onderfamilie: Asteroideae

Geslachtengroep: Astereae

Geslacht: Erigeron (fijnstraal)

title: Soort


text:
# De Hale
De Hale is een terpbuurtschap in de gemeente Schagen.
De Hale is een van de terpen die nog zichtbaar zijn in de omgeving van de stad Schagen. Het is al een oude terp die verhoogd is ten tijde dat het gebied nog gekenmerkt werd door regelmatige overstromingen. De terp is gelegen tussen Lagedijk en Burghorn. Het gebied aan de verbindingsweg wordt ook tot de buurtschap gerekend. Ten noorden van de buurtschap is de terpbuurtschap Hemkewerf gelegen en ten zuiden de stad Schagen zelf.
In De Hale was tot 2013 een boerencamping gelegen met dezelfde naam.
Burgerbrug · Burgervlotbrug · Callantsoog · Dirkshorn · Eenigenburg · Groenveld · Groote Keeten · Krabbendam · Oudesluis · Petten · 't Rijpje · Schagen · Schagerbrug · Schoorldam (deels) · Sint Maarten · Sint Maartensbrug · Sint Maartensvlotbrug · Stroet · Tjallewal · Tolke (deels) · Tuitjenhorn · Valkkoog · Waarland · Warmenhuizen · 't Zand

Buurtschappen: Abbestede · Avendorp · Bliekenbos · 't Buurtje · De Banne · Burghorn · Cornelissenwerf · Dijkstaal · Grootven · Grotewal · Het Korfwater · De Hale · Hemkewerf · Huiskebuurt · Kalverdijk · Keinse · Keinsmerbrug · Kerkbuurt · Lagedijk · Leihoek · Mennonietenbuurt · Nes · Schagerwaard · Sint Maartenszee · Slootgaard · De Stolpen · Stolpervlotbrug · Vennik (deels) · 't Wad · De Weel (deels) · Woudmeer · Zijbelhuizen · Zijpersluis

title: De Hale

wikitext:
{{Infobox plaats in Nederland
| soort = Terpbuurtschap
| naam = De Hale
| provincie={{NL-vlag|Noord-Holland}}
| gemeente={{NL-vlag|Schagen}}
| inwoners =
| census =
| km2 =
| breedtepositiekaart = 125
| lat_deg =
| lat_min =
| lat_sec =
| lon_deg =
| lon_min =
| lon_sec =
}}

'''De Hale''' is een terpbuurtschap in de gemeente [[Schagen (gemeente)|Schagen]].

De Hale is een van de terpen die nog zichtbaar zijn in de omgeving van de stad [[Schagen (plaats)|Schagen]]. Het is al een oude terp die verhoogd is ten tijde dat het gebied nog gekenmerkt werd door regelmatige overstromingen. De terp is gelegen tussen [[Lagedijk]] en [[Burghorn]]. Het gebied aan de verbindingsweg wordt ook tot de buurtschap gerekend. Ten noorden van de buurtschap is de terpbuurtschap [[Hemkewerf]] gelegen en ten zuiden de stad Schagen zelf.

In De Hale was tot 2013 een boerencamping gelegen met dezelfde naam.

{{Navigatie gemeente Schagen}}
{{DEFAULTSORT:Hale, De}}
[[Categorie:Geografie van Schagen|Hale]]
[[Categorie:Buurtschap in Noord-Holland]]

title: Situering

Provincie: Noord-Holland

Gemeente: Schagen

Portaal: Nederland


text:
# Trouble in Paradise (album)
Trouble In Paradise is het zevende studioalbum van de Amerikaanse singer-songwriter Randy Newman. Het album was het eerste studioalbum sinds vier jaar, al schreef Newman in 1982 wel de soundtrack voor de film Ragtime.
Door critici wordt het album ontvangen als een welkome terugkeer van de muzikale en tekstuele gevatheid van Newman, na het tegenvallende Born Again. Muzikaal gezien wijkt het album af van zijn voorgangers. Newman maakt ditmaal gebruik van synthesizers en drumsamples, waardoor de muzikale invulling van de plaat typerend kan worden genoemd voor begin jaren '80.
Openingstrack I Love L.A. werd een hit, mede door het samenvallen met de Olympische Spelen van 1984 in Los Angeles. In het nummer bezingt Newman zijn liefde voor de Californische stad. Het refrein van de song bestaat uit de titel van het nummer ("I Love L.A.") gevolgd door een enthousiast koor dat zingt "We Love It!" Hoewel Newman's liefde voor Los Angeles oprecht is, bevat ook deze song de voor Newman kenmerkende zwarte humor, zoals in "Look at those mountains, look at those trees. Look at the bum over there, man, he's down on his knees."

## Tracklist
1. I Love L.A. - 3:29
2. Christmas in Capetown - 4:21
3. The Blues - 3:01
4. Same Girl - 2:53
5. Mikey's - 2:10
6. My Life Is Good - 4:38
7. Miami - 4:04
8. Real Emotional Girl - 2:28
9. Take Me Back - 4:09
10. There's a Party at My House - 2:50
11. I'm Different - 2:33
12. Song for the Dead - 3:00

title: Trouble in Paradise (album)

wikitext:
{{Infobox muziekalbum
| titel = Trouble In Paradise
| soort = Album
| artiest = [[Randy Newman]]
| datum =
| jaar = [[1983]]
| genre = [[Singer-songwriter]]
| duur = 39:36
| label = [[Warner Music Group|Warner Bros. Records]]
[[Reprise Records|Reprise]]
| producer = [[Russ Titelman]]
| vorige album = [[1979]]
[[Born Again (Randy Newman)|Born Again]]
| volgende album = [[1988]]
[[Land Of Dreams]]
}}
'''''Trouble In Paradise''''' is het zevende studioalbum van de Amerikaanse singer-songwriter [[Randy Newman]]. Het album was het eerste studioalbum sinds vier jaar, al schreef Newman in [[1982]] wel de soundtrack voor de film Ragtime.
Door critici wordt het album ontvangen als een welkome terugkeer van de muzikale en tekstuele gevatheid van Newman, na het tegenvallende [[Born Again (Randy Newman)|Born Again]]. Muzikaal gezien wijkt het album af van zijn voorgangers. Newman maakt ditmaal gebruik van synthesizers en drumsamples, waardoor de muzikale invulling van de plaat typerend kan worden genoemd voor begin [[Popmuziek#De_jaren_tachtig|jaren '80]].

Openingstrack ''I Love L.A.'' werd een hit, mede door het samenvallen met de [[Olympische Zomerspelen 1984|Olympische Spelen]] van 1984 in [[Los Angeles]]. In het nummer bezingt Newman zijn liefde voor de [[Californië|Californische]] stad. Het refrein van de song bestaat uit de titel van het nummer ("''I Love L.A.''") gevolgd door een enthousiast koor dat zingt "''We Love It!''" Hoewel Newman's liefde voor Los Angeles oprecht is, bevat ook deze song de voor Newman kenmerkende zwarte humor, zoals in "''Look at those mountains, look at those trees. Look at the bum over there, man, he's down on his knees.''"

== Tracklist ==
# ''I Love L.A.'' - 3:29
# ''Christmas in Capetown'' - 4:21
# ''The Blues'' - 3:01
# ''Same Girl'' - 2:53
# ''Mikey's'' - 2:10
# ''My Life Is Good'' - 4:38
# ''Miami'' - 4:04
# ''Real Emotional Girl'' - 2:28
# ''Take Me Back'' - 4:09
# ''There's a Party at My House'' - 2:50
# ''I'm Different'' - 2:33
# ''Song for the Dead'' - 3:00

[[Categorie:Muziekalbum uit 1983]]
[[Categorie:Muziekalbum van Randy Newman]]
[[Categorie:Muziekalbum uitgegeven door Reprise Records]]

title: Trouble In Paradise

Genre: Singer-songwriter

Label(s): Warner Bros. Records · Reprise

Producent(en): Russ Titelman

title: Chronologie

1979 · Born Again: 1983 · Trouble In Paradise · 1988 · Land Of Dreams

Chronologie: (en) MusicBrainz-pagina ·