text:
# Linyphantes victoria
Linyphantes victoria is een spinnensoort in de taxonomische indeling van de hangmatspinnen (Linyphiidae).
Het dier behoort tot het geslacht Linyphantes. De wetenschappelijke naam van de soort werd voor het eerst geldig gepubliceerd in 1942 door Ralph Vary Chamberlin  & Wilton Ivie.

title: Linyphantes victoria

wikitext:
{{Taxobox spin
| naam              = ''Linyphantes victoria''
| titelweergave     = cursief
| afbeelding        =
| afbeeldingtekst   =
| familie           = [[Hangmat- en dwergspinnen|Linyphiidae]] (Hangmat- en dwergspinnen)
| geslacht          = ''[[Linyphantes]]''
| auteur            = [[Ralph Vary Chamberlin]]  & [[Wilton Ivie]]
| datum             = 1942
| haakjes           =
}}
'''''Linyphantes victoria''''' is een [[spinnen (dieren)|spinnen]][[soort]] in de taxonomische indeling van de [[Hangmatspinnen|hangmatspinnen (Linyphiidae)]].<ref>{{Brontabel|2012-Platnick}}</ref>

Het dier behoort tot het geslacht ''[[Linyphantes]]''. De wetenschappelijke naam van de soort werd voor het eerst geldig gepubliceerd in 1942 door [[Ralph Vary Chamberlin]]  & [[Wilton Ivie]].

{{Appendix}}
{{beginnetje|biologie|2011|10|21}}
{{DEFAULTSORT:Linyphantes victoria}}
[[Categorie:Linyphantes|victoria]]

title: Linyphantes victoria

Klasse: Arachnida (Spinachtigen)

Orde: Araneae (Spinnen)

Familie: Linyphiidae (Hangmat- en dwergspinnen)

Geslacht: Linyphantes

title: Soort


text:
# Beilstein (Württemberg)
Beilstein is een plaats in de Duitse deelstaat Baden-Württemberg en maakt deel uit van het Landkreis Heilbronn.
Beilstein telt 6.224 inwoners.

## Geboren
- Friedrich Immanuel Niethammer (1766-1848), theoloog, filosoof, onderwijshervormer

Abstatt ·
Bad Friedrichshall ·
Bad Rappenau ·
Bad Wimpfen ·
Beilstein ·
Brackenheim ·
Cleebronn ·
Eberstadt ·
Ellhofen ·
Eppingen ·
Erlenbach ·
Flein ·
Gemmingen ·
Güglingen ·
Gundelsheim ·
Hardthausen am Kocher ·
Ilsfeld ·
Ittlingen ·
Jagsthausen ·
Kirchardt ·
Langenbrettach ·
Lauffen am Neckar ·
Lehrensteinsfeld ·
Leingarten ·
Löwenstein ·
Massenbachhausen ·
Möckmühl ·
Neckarsulm ·
Neckarwestheim ·
Neudenau ·
Neuenstadt am Kocher ·
Nordheim ·
Obersulm ·
Oedheim ·
Offenau ·
Pfaffenhofen ·
Roigheim ·
Schwaigern ·
Siegelsbach ·
Talheim ·
Untereisesheim ·
Untergruppenbach ·
Weinsberg ·
Widdern ·
Wüstenrot ·
Zaberfeld

wikiname: nlwiki

title: Beilstein (Württemberg)

in_language: nl

wikitext:
{{Infobox Duitse plaats plus
| Name               = Beilstein
| Art                = Stad
| Wappen             = Wappen Beilstein (Wuerttemberg).svg
| lat_deg            = 49
| lat_min = 2
| lon_deg            = 9
| lon_min = 19
| Lageplan           = Beilstein in HN.png
| Lageplanbeschreibung = Lage der Stadt Beilstein im Landkreis Heilbronn
| Bundesland         = Baden-Württemberg
| Regierungsbezirk   = Stuttgart
| Landkreis          = Heilbronn
| Gemeindeverwaltungsverband = „Schozach-Bottwartal“
| Höhe               = 257
| Fläche             = 25.25
| Einwohner          = 6138
| Stand              = 2005-12-31
| PLZ                = 71717
71543 (Stocksberg)
| Vorwahl            = 07062
07130 (Stocksberg)
| Kfz                = HN
| Gemeindeschlüssel  = 08 1 25 008
| Gliederung         = 12 delen ([[Ortsteil]])
| Straße             = Hauptstraße 19
| Adresse            = Hauptstraße 19
71717 Beilstein
| Website            = [https://www.beilstein.de/ www.beilstein.de]
| Bürgermeister      = Patrick Holl
| image = Castle-Beilstein.JPG
| caption = Beilstein met [[kasteel Hohenbeilstein]]
}}
'''Beilstein''' is een plaats in de [[Duitsland|Duitse]] deelstaat [[Baden-Württemberg]] en maakt deel uit van het [[Landkreis Heilbronn]].
Beilstein telt {{Statistiek gemeente Duitsland inwoners|08 1 25 008|Baden-Württemberg}} inwoners.<ref name="inw_statistiek" />

== Geboren ==
* [[Friedrich Immanuel Niethammer]] (1766-1848), theoloog, filosoof, onderwijshervormer

{{Appendix}}
{{Commonscat|Beilstein (Württemberg)}}
{{Navigatie Landkreis Heilbronn}}
{{Coor title dms|49|2|0|N|9|19|0|E|type:adm2nd_scale:50000_region:DE}}
{{Beginnetje|landen & volken|land=Duitsland|2=2006|3=12|4=29}}

{{DEFAULTSORT:Beilstein (Wurttemberg)}}
[[Categorie:Beilstein (Württemberg)| ]]

title: Situering

Deelstaat: Baden-Württemberg

Landkreis: Heilbronn

Regierungsbezirk: Stuttgart

Gemeindeverwal- · tungsverband: „Schozach-Bottwartal“

Coördinaten: 49° 2′ NB, 9° 19′ OL

title: Algemeen

Burgemeester: Patrick Holl

title: Overig

Kenteken: HN

Stad: 12 delen (Ortsteil)

Website: Officiële website

title: Situering

title: Foto's

Foto's: Beilstein met kasteel Hohenbeilstein

Portaal: Duitsland


text:
# Indonesische nationale beweging
Een Indische nationale beweging of Indonesische nationale beweging begon op te komen in de eerste decennia van de twintigste eeuw. Voor het eerst ontwikkelden Indonesiërs een nationaal bewustzijn en ontstonden nieuwe organisaties die zich daar op richtten. Het door de Nederlandse ethische politiek toegenomen onderwijs speelde daar een rol in doordat zich hierdoor een ontwikkelde elite kon vormen. Uiteindelijk leidde de beweging tot de Indonesische onafhankelijkheidsverklaring.

## Welwillende samenwerking (1901-1923)
De priyayi, de Indonesische elite, zat nog gevangen in hun positie van leidende klasse onder de Nederlanders over de rest van de bevolking, waardoor zij van beiden geïsoleerd waren en ook niet goed een keuze konden maken. Hun in Europa onderwezen kinderen vormden echter een intellectuele elite, die niet altijd bereid was de onderdanige rol van hun ouders over te nemen. Deze groep richtte in 1908 Boedi Oetomo op. Volgens de statuten streefde men de "sociaal-economische opbeuring van de grote massader inlandse bevolking" na, maar al snel werd men ook politiek actief.
De Sarekat Islam werd in 1912 opgericht, die vanuit de islam en Javaanse mystiek de economische positie en het politieke bewustzijn wilde bevorderen. Dit werd al snel een massabeweging, ook buiten Java. Men was echter niet nationalistisch en richtte zich niet op onafhankelijkheid. Men was eerder anti-Chinees, die een bevoorrechte positie innamen onder de Nederlanders, dan anti-Nederlands. In dat jaar richtte Ernest Douwes Dekker de Indische Partij op, die wel de onafhankelijkheid propageerde.
Op 20 juli 1913 schreef Soewardi Soerjaningrat Als ik eens Nederlander was, een hevig protest tegen de plannen van de Nederlandse koloniale regering om Nederlands honderdjarige onafhankelijkheid van Frankrijk te vieren en alle 'inlanders' aan deze viering te laten meebetalen. De koloniale regering reageerde daarop door Soerjaningrat te verbannen naar de Banda-eilanden, zonder hem eerst te berechten. Douwes Dekker en Tjipto Mangunkusumo probeerden deze beslissing te bestrijden maar ook zij werden verbannen naar de Banda-eilanden op beschuldiging van 'provocatie en manipulatie van Indonesiërs om te vechten tegen de Nederlandse kolonialen'.
In 1916 verleende Nederland Indië het recht een Volksraad te houden met beperkte, raadgevende bevoegdheden. Van de Indonesische partijen werd echter niemand verkozen, zodat de Nederlandse overheid dan maar een aantal mensen uit de Indonesische elite benoemde. De Volksraad kwam in 1918 voor het eerst bijeen. De oproep tot revolutie van Troelstra in Nederland veroorzaakte ook in Indië paniek. Hoewel Troelstra geen bijval kreeg, zei gouverneur-generaal Van Limburg Stirum in de Volksraad verregaande staatkundige hervormingen toe in de zogenoemde novemberverklaring, om te voorkomen dat hij bij omverwerping van het gezag in Nederland in Indië het gezag zou moeten overdragen aan mannen als Henk Sneevliet en Asser Baars. In deze periode kondigde Charles Guillaume Cramer de vorming van de Radical Concentratie aan, een samenwerking van de in de Volksraad vertegenwoordigde Boedi Oetomo, Sarekat Islam, Vereeniging Insulinde en zijn Indische Sociaaldemocratische Partij. De nationalistische activiteiten van deze beweging stond echter niet in vergelijking met dat van de uit de Sarekat Islam getreden marxistische Sarekat Rakjat en de in 1920 opgerichte Communistische Partij van Indonesië, Partai Komunis Indonesia (PKI), die onafhankelijkheid nastreefden.
Er werd een commissie tot herziening van de staatsinrichting van Nederlands-Indië ingesteld onder leiding van prof. J.M. Carpentier Alting. In 1920 werden de voorstellen van de Commissie-Carpentier Alting gepubliceerd. Er zou een verlegging van bevoegdheden van Nederland naar Indië moeten komen en een medewetgevende bevoegdheid voor de Volksraad. De Raad van Indië en de Raad van Directeuren zouden samen moeten gaan, terwijl het rascriterium opgeheven zou moeten worden. Slechts de uitbreiding naar de medewetgevende bevoegdheid voor de Volksraad werd in 1925 overgenomen.

## Non-coöperatie (1923-1942)
Teleurgesteld dat de beloofde hervormingen uitbleven, gaf Mohammed Hatta in 1922 aan dat de weg naar vrijheid voor Indonesië lag in non-coöperatie en massa-actie. Hij studeerde op dat moment in Nederland waar een kern van nationalistische studenten ontstond in de Perhimpoenan Indonesia. Geïnspireerd door gebeurtenissen in de koloniale wereld en antikoloniale activisten in het buitenland betoogden zij dat nationalisten iedere samenwerking met Nederland en deelname aan koloniale instituties moesten weigeren. Hiermee was de met de ethische politiek begonnen welwillende samenwerking ten einde. Het nationalisme was echter niet beperkt tot deze extreme elementen, maar kreeg steeds meer aanhang, ook onder loyaal gedachte groeperingen.
Toen gouverneur-generaal D. Fock, die een repressief bewind had gevoerd, opgevolgd werd door A.C.D. de Graeff, leek deze de aangewezen man om het vertrouwen in het Nederlandse bestuur te herstellen. Het kwam in 1926 en 1927 echter tot een communistische opstand, waar de Nederlanders hard tegen optraden. Vier werden ter dood veroordeeld, duizenden werden gevangengenomen en enkele honderden geïnterneerd in Boven-Digoel, waarmee de PKI en de Sarekat Rakjat geneutraliseerd waren.
De Graeff zocht daarna weer toenadering tot de Indonesische nationalisten, maar de nieuwe leiders daarvan waren daartoe niet bereid. In 1927 richtte Soekarno in Bandung de Partai Nasional Indonesia (PNI) op, de eerste seculiere, geheel Indonesische partij die onafhankelijkheid voorop stelde. Hij wilde niets van samenwerking weten en nam alleen genoegen met volledige onafhankelijkheid ('merdeka').
In 1928 werd door het Kongres Pemoeda II, een jeugdcongres, de jeugdeed afgelegd, de Sumpah Pemuda. Deze bestond uit de revolutionaire doelen; "één land - Indonesië, één volk - het Indonesische volk, en één taal - Indonesisch." Dit zou ook de politiek na de onafhankelijkheid worden. Hier werd voor het eerst Indonesia Raya ten gehore gebracht, het huidige volkslied.
Soekarno probeerde de bevolking bewust te maken van deonderdrukking en uitbuiting, waardoor De Graeff eind 1929 Soekarno en enkele anderen liet arresteren. Deze werd veroordeeld en hoewel hem gratie werd verleend door De Graeff, werd hij door diens opvolger B.C. de Jonge alsnog verbannen, terwijl deze Hatta en Soetan Sjahrir liet interneren in Boven-Digoel.

## Repressie (1933-1942)
De crisisjaren verzwakten de nationale beweging verder na het verbannen en opsluiten van de leiders. Nederland hield in die jaren, in tegenstelling tot vele andere landen, vast aan de gouden standaard. Men koos daarentegen voor scherpe bezuinigingen die zwaar op de bevolking drukten. Dit was een van de oorzaken die leidden tot de muiterij op De Zeven Provinciën, die ook hard onderdrukt werd. Nederland hield daarna vast aan de bestaande situatie tot de Japanse bezetting van Indonesië.
Met de petitie-Soetardjo bleek dat de Indonesiërs zelfs bereid waren een grotere zelfstandigheid te laten plaatsvinden binnen het rijksverband. In 1938 werd de petitie echter afgewezen, omdat men meende dat de Indonesiërs nog niet klaar waren voor zelfstandigheid, zelfs niet binnen het Nederlandse gemenebest. Deze klap in het gezicht van de nationalistische inwoners van Indonesië leidde tot de oprichting van de GAPI in 1939.
Met het uitbreken van de Tweede Wereldoorlog en de vlucht van de regering naar Londen veranderde de situatie. De nationalisten vroegen naar de implicaties van het in 1941 door Nederland aangenomen Atlantisch Handvest, waarin wordt gesproken van zelfbeschikkingsrecht voor elk volk. Nederland gaf echter te kennen dit pas na afloop van de oorlog te willen bespreken op de rijksconferentie.

title: Indonesische nationale beweging

wikitext:
{{Zijbalk geschiedenis Indonesië}}
Een '''Indische nationale beweging''' of '''Indonesische nationale beweging''' begon op te komen in de eerste decennia van de twintigste eeuw. Voor het eerst ontwikkelden Indonesiërs een nationaal bewustzijn en ontstonden nieuwe organisaties die zich daar op richtten. Het door de Nederlandse [[ethische politiek]] toegenomen onderwijs speelde daar een rol in doordat zich hierdoor een ontwikkelde elite kon vormen. Uiteindelijk leidde de beweging tot de [[Indonesische onafhankelijkheidsverklaring]].

== Welwillende samenwerking (1901-1923) ==
De ''[[priyayi]]'', de Indonesische elite, zat nog gevangen in hun positie van leidende klasse onder de Nederlanders over de rest van de bevolking, waardoor zij van beiden geïsoleerd waren en ook niet goed een keuze konden maken. Hun in Europa onderwezen kinderen vormden echter een intellectuele elite, die niet altijd bereid was de onderdanige rol van hun ouders over te nemen. Deze groep richtte in 1908 [[Boedi Oetomo]] op. Volgens de statuten streefde men de "''sociaal-economische opbeuring van de grote massader inlandse bevolking''" na, maar al snel werd men ook politiek actief.

De [[Sarekat Islam]] werd in 1912 opgericht, die vanuit de islam en Javaanse [[mystiek]] de economische positie en het politieke bewustzijn wilde bevorderen. Dit werd al snel een massabeweging, ook buiten Java. Men was echter niet nationalistisch en richtte zich niet op onafhankelijkheid. Men was eerder anti-[[Chinese Indonesiër|Chinees]], die een bevoorrechte positie innamen onder de Nederlanders, dan anti-Nederlands. In dat jaar richtte [[Ernest Douwes Dekker]] de [[Indische Partij]] op, die wel de onafhankelijkheid propageerde.

Op 20 juli 1913 schreef [[Ki Hadjar Dewantara|Soewardi Soerjaningrat]] ''Als ik eens Nederlander was'', een hevig protest tegen de plannen van de Nederlandse koloniale regering om Nederlands honderdjarige onafhankelijkheid van Frankrijk te vieren en alle 'inlanders' aan deze viering te laten meebetalen. De koloniale regering reageerde daarop door Soerjaningrat te verbannen naar de Banda-eilanden, zonder hem eerst te berechten. Douwes Dekker en Tjipto Mangunkusumo probeerden deze beslissing te bestrijden maar ook zij werden verbannen naar de Banda-eilanden op beschuldiging van 'provocatie en manipulatie van Indonesiërs om te vechten tegen de Nederlandse kolonialen'.

In 1916 verleende Nederland Indië het recht een [[Volksraad (Nederlands-Indië)|''Volksraad'']] te houden met beperkte, raadgevende bevoegdheden. Van de Indonesische partijen werd echter niemand verkozen, zodat de Nederlandse overheid dan maar een aantal mensen uit de Indonesische elite benoemde. De Volksraad kwam in 1918 voor het eerst bijeen. De oproep tot revolutie van [[Pieter Jelles Troelstra|Troelstra]] in Nederland veroorzaakte ook in Indië paniek. Hoewel Troelstra geen bijval kreeg, zei [[Lijst van gouverneurs-generaal van Nederlands-Indië|gouverneur-generaal]] [[Johan Paul van Limburg Stirum|Van Limburg Stirum]] in de Volksraad verregaande staatkundige hervormingen toe in de zogenoemde ''[[novemberverklaring]]'', om te voorkomen dat hij bij omverwerping van het gezag in Nederland in Indië het gezag zou moeten overdragen aan mannen als [[Henk Sneevliet]] en [[Asser Baars]]. In deze periode kondigde [[Charles Guillaume Cramer]] de vorming van de ''[[Radical Concentratie]]'' aan, een samenwerking van de in de Volksraad vertegenwoordigde Boedi Oetomo, Sarekat Islam, [[Vereeniging Insulinde]] en zijn [[Indische Sociaaldemocratische Partij]]. De nationalistische activiteiten van deze beweging stond echter niet in vergelijking met dat van de uit de Sarekat Islam getreden marxistische [[Sarekat Rakjat]] en de in 1920 opgerichte [[Communistische Partij van Indonesië]], ''Partai Komunis Indonesia'' (PKI), die onafhankelijkheid nastreefden.

Er werd een commissie tot herziening van de staatsinrichting van Nederlands-Indië ingesteld onder leiding van prof. [[J.M. Carpentier Alting]]. In 1920 werden de voorstellen van de Commissie-Carpentier Alting gepubliceerd. Er zou een verlegging van bevoegdheden van Nederland naar Indië moeten komen en een medewetgevende bevoegdheid voor de Volksraad. De [[Raad van Indië]] en de [[Raad van Directeuren]] zouden samen moeten gaan, terwijl het rascriterium opgeheven zou moeten worden. Slechts de uitbreiding naar de medewetgevende bevoegdheid voor de Volksraad werd in 1925 overgenomen.

== Non-coöperatie (1923-1942) ==
Teleurgesteld dat de beloofde hervormingen uitbleven, gaf [[Mohammed Hatta]] in 1922 aan dat de weg naar vrijheid voor Indonesië lag in [[non-coöperatie]] en massa-actie. Hij studeerde op dat moment in Nederland waar een kern van nationalistische studenten ontstond in de [[Perhimpoenan Indonesia]]. Geïnspireerd door gebeurtenissen in de koloniale wereld en antikoloniale activisten in het buitenland betoogden zij dat nationalisten iedere samenwerking met Nederland en deelname aan koloniale instituties moesten weigeren. Hiermee was de met de ethische politiek begonnen ''welwillende samenwerking'' ten einde. Het nationalisme was echter niet beperkt tot deze extreme elementen, maar kreeg steeds meer aanhang, ook onder loyaal gedachte groeperingen.

Toen gouverneur-generaal [[Dirk Fock (1858-1941)|D. Fock]], die een repressief bewind had gevoerd, opgevolgd werd door [[Andries Cornelis Dirk de Graeff|A.C.D. de Graeff]], leek deze de aangewezen man om het vertrouwen in het Nederlandse bestuur te herstellen. Het kwam in 1926 en 1927 echter tot een [[Communistische opstand in Nederlands-Indië|communistische opstand]], waar de Nederlanders hard tegen optraden. Vier werden ter dood veroordeeld, duizenden werden gevangengenomen en enkele honderden geïnterneerd in [[Boven-Digoel (strafkamp)|Boven-Digoel]], waarmee de PKI en de Sarekat Rakjat geneutraliseerd waren.

De Graeff zocht daarna weer toenadering tot de Indonesische nationalisten, maar de nieuwe leiders daarvan waren daartoe niet bereid. In 1927 richtte [[Soekarno]] in [[Bandung]] de [[Indonesische Nationalistische Partij|''Partai Nasional Indonesia'']] (PNI) op, de eerste seculiere, geheel Indonesische partij die onafhankelijkheid voorop stelde. Hij wilde niets van samenwerking weten en nam alleen genoegen met volledige onafhankelijkheid ('merdeka').

In 1928 werd door het ''Kongres [[Pemoeda]] II'', een jeugdcongres, de ''jeugdeed'' afgelegd, de ''[[Sumpah Pemuda]]''. Deze bestond uit de revolutionaire doelen; "''één land - Indonesië, één volk - het Indonesische volk, en één taal - [[Indonesisch]]''." Dit zou ook de politiek na de onafhankelijkheid worden. Hier werd voor het eerst ''[[Indonesia Raya]]'' ten gehore gebracht, het huidige volkslied.

Soekarno probeerde de bevolking bewust te maken van deonderdrukking en uitbuiting, waardoor De Graeff eind 1929 Soekarno en enkele anderen liet arresteren. Deze werd veroordeeld en hoewel hem gratie werd verleend door De Graeff, werd hij door diens opvolger [[Bonifacius Cornelis de Jonge (1875-1954)|B.C. de Jonge]] alsnog verbannen, terwijl deze Hatta en [[Soetan Sjahrir]] liet interneren in Boven-Digoel.

== Repressie (1933-1942) ==
De [[Grote Depressie|crisisjaren]] verzwakten de nationale beweging verder na het verbannen en opsluiten van de leiders. Nederland hield in die jaren, in tegenstelling tot vele andere landen, vast aan de [[Gouden standaard (economie)|gouden standaard]]. Men koos daarentegen voor scherpe bezuinigingen die zwaar op de bevolking drukten. Dit was een van de oorzaken die leidden tot de [[muiterij op De Zeven Provinciën]], die ook hard onderdrukt werd. Nederland hield daarna vast aan de bestaande situatie tot de [[Japanse bezetting van Indonesië]].

Met de [[petitie-Soetardjo]] bleek dat de Indonesiërs zelfs bereid waren een grotere zelfstandigheid te laten plaatsvinden binnen het rijksverband. In 1938 werd de petitie echter afgewezen, omdat men meende dat de Indonesiërs nog niet klaar waren voor zelfstandigheid, zelfs niet binnen het Nederlandse gemenebest. Deze klap in het gezicht van de nationalistische inwoners van Indonesië leidde tot de oprichting van de [[GAPI]] in 1939.

Met het uitbreken van de [[Tweede Wereldoorlog]] en de vlucht van de regering naar Londen veranderde de situatie. De nationalisten vroegen naar de implicaties van het in 1941 door Nederland aangenomen [[Atlantisch Handvest]], waarin wordt gesproken van [[zelfbeschikkingsrecht]] voor elk volk. Nederland gaf echter te kennen dit pas na afloop van de oorlog te willen bespreken op de [[rijksconferentie]].

== Literatuur ==
*Harry A. Poeze, ''Politiek-Politioneele Overzichten van Nederlandsch-Indië.'' 4 vols. 's-Gravenhage: Nijhoff, 1982-1994.
*George McTurnan Kahin, ''Nationalism and Revolution in Indonesia.'' Ithaca: Cornell University Press, 1956.

[[Categorie:Geschiedenis van Nederlands-Indië]]
[[Categorie:Dekolonisatie van Indonesië]]


text:
# Cleteus marginicollis
Cleteus marginicollis is een keversoort uit de familie somberkevers (Zopheridae). De wetenschappelijke naam van de soort werd in 1906 gepubliceerd door Léon Marc Herminie Fairmaire.

title: Cleteus marginicollis

wikitext:
{{Taxobox insect
| naam = ''Cleteus marginicollis''
| titelweergave = cursief
| afbeelding =
| afbeeldingtekst =
| orde = [[Kevers|Coleoptera]] (Kevers)
| familie = [[Somberkevers|Zopheridae]] (Somberkevers)
| geslacht = ''[[Cleteus]]''
| w-naam = ''Cleteus marginicollis''
| auteur = [[Léon Marc Herminie Fairmaire|Fairmaire]]
| datum = 1906
| haakjes =
| origineel =
}}

'''''Cleteus marginicollis''''' is een [[kevers|keversoort]] uit de familie [[somberkevers]] (Zopheridae). De wetenschappelijke naam van de soort werd in 1906 gepubliceerd door [[Léon Marc Herminie Fairmaire]].<ref>{{Brontabel|2010-Hallan}}</ref>

{{Appendix}}
{{beginnetje|biologie|2011|12|10}}

[[Categorie:Somberkevers]]

title: Cleteus marginicollis

Rijk: Animalia (Dieren)

Stam: Arthropoda (Geleedpotigen)

Klasse: Insecta (Insecten)

Orde: Coleoptera (Kevers)

Familie: Zopheridae (Somberkevers)

Geslacht: Cleteus

title: Soort

Portaal: Biologie · Insecten


text:
# Eulophus veturius
Eulophus veturius is een vliesvleugelig insect uit de familie Eulophidae. De wetenschappelijke naam is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1848 door Walker.

title: Eulophus veturius

wikitext:
{{Taxobox insect
| naam = ''Eulophus veturius''
| titelweergave = cursief
| afbeelding =
| afbeeldingtekst =
| orde = [[Vliesvleugeligen|Hymenoptera]] (Vliesvleugeligen)
| familie = [[Eulophidae]]
| geslacht = ''[[Eulophus]]''
| w-naam = ''Eulophus veturius''
| auteur = Walker
| datum = 1848
| haakjes =
| species =
| commons =
}}
'''''Eulophus veturius''''' is een [[Vliesvleugeligen|vliesvleugelig insect]] uit de familie [[Eulophidae]]. De wetenschappelijke naam is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1848 door Walker.

{{Appendix|2=
* [https://www.nhm.ac.uk/research-curation/research/projects/chalcidoids/database/validName.dsml?index=ValidName&searchPageURL=indexValidName.dsml&Familyqtype=equals&Family=&Genusqtype=equals&Genus=Eulophus&Speciesqtype=equals&Species=veturius {{Ts.|Noyes, J.S.}} (2012). Universal Chalcidoidea Database. World Wide Web electronic publication. http://www.nhm.ac.uk/chalcidoids. Version as of June 2012]
}}
{{Beginnetje|biologie|2013|04|12}}

[[Categorie:Eulophus|veturius]]

title: Eulophus veturius

Orde: Hymenoptera (Vliesvleugeligen)

Familie: Eulophidae

Geslacht: Eulophus

title: Soort


text:
# Buergeres holothuriae
Buergeres holothuriae is een krabbensoort uit de familie van de Pinnotheridae. De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1880 door Semper.

title: Buergeres holothuriae

wikitext:
{{Taxobox
| titelweergave = cursief
| naam = ''Buergeres holothuriae''
| afbeelding =
| rijk = [[Dieren (biologie)|Animalia]] (Dieren)
| stam = [[Geleedpotigen|Arthropoda]] ([[Geleedpotigen]])
| klasse = [[Malacostraca]]
| orde = [[Decapoda]]
| familie = [[Pinnotheridae]]
| geslacht = ''[[Buergeres]]''
| w-naam = ''Buergeres holothuriae''
| auteur = Semper
| datum = 1880
| haakjes = ja
| commons =
| species =
| worms = 445102
}}
'''''Buergeres holothuriae''''' is een [[krabben]]soort uit de familie van de [[Pinnotheridae]].<ref>Davie, P. (2012). <i>Buergeres holothuriae</i> (Semper, 1880). Geraadpleegd via:  World Register of Marine Species op http://www.marinespecies.org/aphia.php?p=taxdetails&id=445102</ref> De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1880 door Semper.

{{Appendix}}
{{beginnetje|biologie|2013|03|21}}

[[Categorie:Pinnotheridae]]

title: Buergeres holothuriae

Klasse: Malacostraca

Orde: Decapoda

Familie: Pinnotheridae

Geslacht: Buergeres

title: Soort

Portaal: Biologie


text:
# Lanshaarrat
De lanshaarrat (Hoplomys gymnurus) is een zoogdier uit de familie van de stekelratten (Echimyidae). De soort komt voor in Midden-Amerika en noordwestelijk Zuid-Amerika.

## Naamgeving
De wetenschappelijke naam van de soort werd voor het eerst geldig gepubliceerd door Oldfield Thomas in 1897.

## Verspreiding
De lanshaarrat leeft in regenwouden en graslanden nabij water van zeeniveau tot op 800 meter hoogte. Het verspreidingsgebied loopt van oostelijk Honduras tot Colombia en Ecuador ten westen van de Andes. De verwante Tome-stekelrat heeft min of meer hetzelfde leef- en verspreidingsgebied, maar in vergelijking met deze soort is de lanshaarrat minder algemeen en heeft het specifiekere habitatvoorkeuren.

## Uiterlijk
De lanshaarrat heeft een kopromplengte van 22 tot 32 cm, een staart van 15 tot 25 cm lang en een gewicht van ongeveer 450 gram. De vacht is kaneelbruin tot zwart op de rug en lichter van kleur in de flanken met een witte buik. Op de rug en de flanken zitten dikke, scherpe stekels, die in rijen zijn gerangschikt en soms een bleke punt hebben. De kop is smal met grote ogen. De staart breekt gemakkelijk af en helpt de lanshaarrat om te ontsnappen van roofdieren. Een afgebroken staart groeit niet meer aan.

## Leefwijze
De lanshaarrat is een nachtactief en solitair dier dat op de bosbodem leeft. Dit knaagdier eet fruit, zaden, bladeren, paddenstoelen en insecten. In rivieroevers worden holen gemaakt, die korte, eenvoudige gangen omvatten. De lanshaarrat plant zich het gehele jaar voort. Het dier heeft een lange draagtijd en kleine worpen van één tot drie jongen. De stekels ontwikkelen zich vanaf een leeftijd van een maand.

title: Lanshaarrat

wikitext:
{{Taxobox zoogdier
| naam =
| titelweergave =
| status = LC
| statusbron = 2016
| rl-id = 10259
| afbeelding = Hoplomys gymnurus1.jpg
| afbeeldingtekst = ''Hoplomys gymnurus''
| orde = [[Knaagdieren|Rodentia]] (Knaagdieren)
| familie = [[Stekelratten|Echimyidae]] (Stekelratten)
| onderfamilie = [[Echimyinae]]
| tribus = [[Myocastorini]]
| geslacht = '''''Hoplomys'''''
| auteur geslacht = [[Joel Asaph Allen|J. A. Allen]]
| datum geslacht = 1908
| w-naam = ''Hoplomys gymnurus''
| auteur = [[Oldfield Thomas|Thomas]]
| datum = 1897
| haakjes = ja
| origineel = ''Echimys gymnurus''
| afbeelding2 = Distribution of Hoplomys gymnurus.png
| afbeelding2tekst = [[Verspreidingsgebied]] van de lanshaarrat
}}
De '''lanshaarrat''' (''Hoplomys gymnurus'') is een [[Zoogdieren|zoogdier]] uit de [[familie (biologie)|familie]] van de [[Stekelratten|stekelratten (Echimyidae)]]. De soort komt voor in [[Midden-Amerika]] en noordwestelijk [[Zuid-Amerika]].

== Naamgeving ==
De wetenschappelijke naam van de soort werd voor het eerst geldig gepubliceerd door [[Oldfield Thomas]] in [[1897]].

== Verspreiding ==
De lanshaarrat leeft in [[regenwoud]]en en [[Savanne (landschap)|graslanden]] nabij water van [[zeeniveau]] tot op 800 meter hoogte. Het verspreidingsgebied loopt van oostelijk [[Honduras]] tot [[Colombia]] en [[Ecuador]] ten westen van de [[Andes]]. De verwante [[Proechimys semispinosus|Tome-stekelrat]] heeft min of meer hetzelfde leef- en verspreidingsgebied, maar in vergelijking met deze soort is de lanshaarrat minder algemeen en heeft het specifiekere [[habitat]]voorkeuren.

== Uiterlijk ==
De lanshaarrat heeft een kopromplengte van 22 tot 32 cm, een staart van 15 tot 25 cm lang en een gewicht van ongeveer 450 gram. De [[vacht]] is kaneelbruin tot zwart op de rug en lichter van kleur in de flanken met een witte buik. Op de rug en de flanken zitten dikke, scherpe stekels, die in rijen zijn gerangschikt en soms een bleke punt hebben. De kop is smal met grote ogen. De staart breekt gemakkelijk af en helpt de lanshaarrat om te ontsnappen van [[carnivoor|roofdieren]]. Een afgebroken staart groeit niet meer aan.

== Leefwijze ==
De lanshaarrat is een nachtactief en [[Solitair (eenling)|solitair]] dier dat op de bosbodem leeft. Dit [[knaagdieren|knaagdier]] eet [[fruit]], [[zaad (plant)|zaden]], bladeren, [[Paddenstoel (schimmel)|paddenstoelen]] en [[insecten]]. In rivieroevers worden holen gemaakt, die korte, eenvoudige gangen omvatten. De lanshaarrat plant zich het gehele jaar voort. Het dier heeft een lange draagtijd en kleine worpen van één tot drie jongen. De stekels ontwikkelen zich vanaf een leeftijd van een maand.

{{Appendix|2=
{{References}}
----
* De wereld van de zoogdieren. P. Whitfield. Het Spectrum (1986).
* Spiny Rats. In: The Mammals of Costa Rica. M Wainwright. Zona Tropical. Cornell University Press (2007).
}}
{{Navigatie Echimyinae}}

[[Categorie:Stekelratten]]
[[Categorie:IUCN-status niet bedreigd]]

title: Lanshaarrat · IUCN-status: Niet bedreigd (2016)

Stam: Chordata (Chordadieren)

Klasse: Mammalia (Zoogdieren)

Orde: Rodentia (Knaagdieren)

Familie: Echimyidae (Stekelratten)

Onderfamilie: Echimyinae

Geslachtengroep: Myocastorini

Geslacht: Hoplomys · J. A. Allen, 1908

title: Soort

Portaal: Biologie · Zoogdieren


text:
# Kallur
Kallur is een census town in het district Kurnool van de Indiase staat Andhra Pradesh.

## Demografie
Volgens de Indiase volkstelling van 2001 wonen er 52880 mensen in Kallur, waarvan 51% mannelijk en 49% vrouwelijk is. De plaats heeft een alfabetiseringsgraad van 43%.

title: Kallur

wikitext:
{{Infobox plaats in India
| naam = Kallur
| wapen =
| kaart =
| deelstaat = [[Andhra Pradesh]]
| district = [[Kurnool (district)|Kurnool]]
| jaar = 2001
| inwoners = 52880
| km2 =
| hoogte =
| lat_deg =
| lat_min =
| lon_deg =
| lon_min =
| netnummer =
| image=
| caption=
| alfabetisme = 43%
| mannen = 27212
| vrouwen = 25668
| kinderen = 7620
}}
'''Kallur''' is een [[census town]] in het district [[Kurnool (district)|Kurnool]] van de [[India]]se [[Lijst van staten en territoria van India|staat]] [[Andhra Pradesh]].

== Demografie ==
Volgens de Indiase [[volkstelling]] van 2001<ref>{{cite web|url=http://www.censusindia.net/results/town.php?stad=A&state5=999|archiveurl=https://web.archive.org/web/20040616075334/http://www.censusindia.net/results/town.php?stad=A&state5=999|archivedate=16 juni 2004|title=Volkstelling van India 2001: Data from the 2001 Census, including cities, villages and towns  (Provisional)|accessdate=20 februari 2013|work=|publisher=Census Commission of India|deadurl=yes}}</ref> wonen er 52880 mensen in Kallur, waarvan 51% mannelijk en 49% vrouwelijk is. De plaats heeft een [[alfabetiseringsgraad]] van 43%.
{{Appendix}}

[[Categorie:Plaats in Kurnool]]

title: Situering

Staat: Andhra Pradesh

District: Kurnool

title: Algemeen

title: Overig

Portaal: India


text:
# Etha flavocoxata
Etha flavocoxata is een insect dat behoort tot de orde vliesvleugeligen (Hymenoptera) en de familie van de gewone sluipwespen (Ichneumonidae). De wetenschappelijke naam van de soort werd voor het eerst geldig gepubliceerd door Jonathan in 2000.

title: Etha flavocoxata

wikitext:
{{Taxobox insect
| naam = ''Etha flavocoxata''
| titelweergave = cursief
| afbeelding =
| orde = [[Vliesvleugeligen|Hymenoptera]] (Vliesvleugeligen)
| familie= [[Gewone sluipwespen|Ichneumonidae]] (Gewone sluipwespen)
| geslacht = ''[[Etha]]''
| w-naam = ''Etha flavocoxata''
| auteur = Jonathan
| datum = 2000
| haakjes =
| commons =
| species =
}}
'''''Etha flavocoxata''''' is een [[insecten|insect]] dat behoort tot de orde [[vliesvleugeligen]] (Hymenoptera) en de familie van de [[Gewone sluipwespen|gewone sluipwespen (Ichneumonidae)]]. De wetenschappelijke naam van de soort werd voor het eerst geldig gepubliceerd door Jonathan in 2000.

{{Beginnetje|biologie|2012|09|24}}

[[Categorie:Gewone sluipwespen]]

title: Etha flavocoxata

Familie: Ichneumonidae (Gewone sluipwespen)

Geslacht: Etha

title: Soort


text:
# Leonid Tibilov
Leonid Charitonovitsj Tibilov (Ossetisch: Тыбылты Харитъоны фырт Леонид, Russisch: Леонид Харитонович Тибилов, Georgisch:ლეონიდ თიბილოვი) (Zuid-Ossetische AO, 28 maart 1952) is een Zuid-Ossetische politicus. Hij was van 2012 tot 2017 de 3e president van Zuid-Ossetië, een Georgische afscheidingsregio en zelfverklaarde republiek die niet door Georgië en de meerderheid van de internationale gemeenschap erkend wordt en de facto onder Russische controle staat.
Tibilov volgde interim-president Vadim Brovtsev op na een politieke crisis en een herhaalde presidentsverkiezing in 2012 waar geen oppositiekandidaten aan mee mochten doen. Hij werd na één termijn opgevolgd door Kremlin-favoriet Anatoli Bibilov die in 2011 de politieke crisis veroorzaakte door de presidentsverkiezing te betwisten die hij verloor van een oppositiekandidate.

## Biografie
Leonid Tibilov werd in 1952 in een boerenfamilie geboren in het dorp Zemo Dvani (Boven Dvani, Georgisch: ზემო დვანი, Russisch: Земо Двани, ook wel Верхний Дван, Verkhny Dvan), in het Znauri district in de Zuid-Ossetische Autonome Oblast van de Georgische Sovjetrepubliek. Hij zat tot 1969 op de middelbare school in het nabijgelegen dorpje Avnevi en in 1974 studeerde hij af aan de Faculteit der Natuur- en Wiskunde van het Zuid-Ossetische Staatspedagogisch Instituut (nu Zuid-Ossetische Staatsuniversiteit), waarna hij een jaar diende in het Sovjetleger. Tussen 1975 en 1981 werkte hij in het openbaar onderwijs als docent natuur- en wiskunde en als directeur van de middelbare school in Znauri en was hij hoofd van het wiskundebureau van het Zuid-Ossetische Instituut voor de Verbetering van Leraren. In 1981 veranderde zijn carrière toen hij in dienst trad bij het Comité voor Staatsveiligheid van de Sovjet-Unie (KGB) en deed zijn scholing hiervoor in Minsk. Hij bleef na het uiteenvallen van de Sovjet-Unie werkzaam bij de KGB organisatie in het separatistische Zuid-Ossetië.

## Politiek
In 1992 gaf Tibilov als eerste leiding aan het nieuw gevormde Ministerie van Veiligheid van de zelfverklaarde republiek. In 1998 ontving Tibilov de militaire rang van generaal-majoor en in datzelfde jaar werd hij, als voorzitter van de KGB van de Republiek Zuid-Ossetië, benoemd tot vice-premier van de regering. Vanaf maart 1999 raakte Leonid Tibilov ook betrokken bij de vredesoperatie onder leiding van Rusland die sinds de burgeroorlog in Zuid-Ossetië actief was. Hij was tot 2002 co-voorzitter van de Joint Control Commission (JCC) dat toezag op de Joint Peacekeeping Forces (JPKF) en de beslechting van het Georgisch-Ossetisch conflict, en bleef tot juni 2007 ook in andere rollen betrokken bij de JCC. Na de Russisch-Georgische Oorlog in 2008 werd de JCC ontmanteld. Tibilov werkte in de periode 2002-2003 voor het parlement van Zuid-Ossetië.

### Presidentsverkiezingen 2006
In 2006 stelde Tibilov zich kandidaat voor de verkiezing van president van Zuid-Ossetië die op 12 november werden gehouden, tegelijkertijd met een referendum dat de in 1992 uitgeroepen onafhankelijkheid nog eens voorlegde aan de inwoners. Er deden naast zittend president Edoeard Kokojti en Tibilov nog twee andere kandidaten mee. De drie tegenkandidaten maakten geen schijn van kans tegen Kokojti die volgens de bekendgemaakte cijfers met 98,1% van de stemmen werd herkozen, bij een geclaimde opkomst van 95,1%. Tibilov eindigde als tweede met 476 van de 52.443 stemmen. De uitslag van het referendum was zo mogelijk nog eensgezinder: slechts 60 van de 52.378 kiezers stemden tegen de onafhankelijkheid van Zuid-Ossetië.
Deze bijzondere uitslagen waren mogelijk een gevolg van de alternatieve leiderschapsverkiezing en referendum in het Georgisch gecontroleerde deel van Zuid-Ossetië die de oppositiebeweging Reddingsunie van Osseten op diezelfde dag organiseerden. De Zuid-Ossetische leiders zagen hierin de hand van de Georgische regering en vonden het een provocatie en poging tot confrontatie. De Reddingsunie was een paar weken eerder opgericht door Osseten die onder de eerste president Ljoedvig Tsjibirov (1996-2001) van Zuid-Ossetië dienden. De ex-premier van die regering, Dmitri Sanakojev, werd als alternatieve president gekozen en 94% van de geclaimde circa 55.000 kiezers zou gestemd hebben voor een federatieve oplossing binnen Georgië.
In 2007 keerde Tibilov korte tijd weer terug bij de Joint Control Commission waarna hij tot 2009 voor een bank werkte. Tussen 2009 en 2012 was hij de vertegenwoordiger van de president van Zuid-Ossetië voor de post-conflict regeling van Georgisch-Ossetische betrekkingen. In 2011 liep de reguliere presidentsverkiezing uit op een enorme politieke crisis, waarna er in maart 2012 een nieuwe verkiezing werd uitgeschreven. Een initiatiefgroep schoof Tibilov naar voren als kandidaat voor deze verkiezing.

### Presidentsverkiezingen 2012
Bij de presidentsverkiezing op 25 maart 2012 behaalde Tibilov 42,5% van de stemmen gevolgd door de gezant van mensenrechten David Sanakojev, die 24,6% van de bijna 27.000 stemmen kreeg. Een tweede ronde werd op 8 april in het voordeel van Tibilov beslist, die 54,1% van de stemmen ontving. Op 19 april was zijn inauguratie, en volgde hij de Russische interim-president Vadim Brovtsev op, die sinds december 2011 deze plek bekleedde.
Onder Tibilov's leiding kwam er in 2015 een Alliantie en Integratieverdrag met Rusland. en werd geregeld de aansluiting bij en vereniging met Noord-Ossetië en Rusland aangekaart in gesprekken met Moskou. Dit kwam vooral door de Verenigd Ossetië partij onder leiding van Anatoli Bibilov die dit tot speerpunt had gemaakt en sinds 2014 een meerderheid had in het parlement. Van een referendum kwam het niet. Wel kwam er uiteindelijk consensus over een referendum voor de naamswijziging van de republiek naar "Republiek van Zuid-Ossetië - Staat van Alanië". Dit moest tegelijk met de presidentsverkiezing van 2017 gehouden worden. In november 2016 kondigde Tibilov aan dat hij zich opnieuw kandidaat zou stellen voor het presidentschap.

### Presidentsverkiezingen 2017
Voor de presidentsverkiezingen van 9 april 2017 stonden uiteindelijk drie kandidaten op het stembiljet,  maar niet nadat voormalig president Edoeard Kokojti geweigerd was zich kandidaat te stellen. Naast Tibilov stonden ook Anatoli Bibilov, de populaire leider van de Verenigd Ossetië partij en Alan Gaglojev, een KGB officier op het stembiljet. De verkiezing werd in één ronde beslist in het nadeel van Tibilov die 33,7% van de stemmen kreeg. Bibilov kreeg 54,8% van de stemmen. Op 21 april 2017 droeg Tibilov het presidentschap over aan Bibilov.

### Parlementsverkiezingen 2019
In 2019 stelde Tibilov zich kandidaat voor de parlementsverkiezingen van 2019 als enkelvoudig districtskandidaat in Tschinvali. Hij won deze zetel niet.

title: Leonid Tibilov

wikitext:
{{Infobox ambtsbekleder
| naam              = Anatoli Bibilov
| nationaliteit     = [[Zuid-Ossetië]]
| afbeelding        = Leonid Tibilov 2 (cropped).jpeg
| afbeeldinggrootte =
| onderschrift      =
| geboren           = [[28 maart]] [[1952]]
| geboren_in        = Zemo Dvani, [[Znaur (district)|rayon Znauri]], [[Zuid-Ossetische Autonome Oblast|Zuid-Ossetische AO]], [[Georgische Socialistische Sovjetrepubliek|Georgische SSR]], [[Sovjet-Unie]]
| gestorven         =
| gestorven_in      =
| partij            = [[Onafhankelijken|Onafhankelijk]]
| opvolging         = [[President van Zuid-Ossetië]]
| start_periode     = [[19 april]] [[2012]]
| eind_periode      = [[21 april]] [[2017]]
| premier           = [[Vadim Brovtsev]] (2012)
Rostislav Choegajev (2012-2014)
Domenti Koeloembegov (2014-2017 )
| voorganger        = [[Vadim Brovtsev]] (interim)
| opvolger          = [[Anatoli Bibilov]]
}}
'''Leonid Charitonovitsj Tibilov''' ([[Ossetisch]]: {{lang|os|Тыбылты Харитъоны фырт Леонид}}, [[Russisch]]: {{lang|ru|Леонид Харитонович Тибилов}}, [[Georgisch]]:{{lang|ka|ლეონიდ თიბილოვი}}) ([[Zuid-Ossetische Autonome Oblast|Zuid-Ossetische AO]], [[28 maart]] [[1952]]) is een Zuid-Ossetische politicus. Hij was van 2012 tot 2017 de 3e [[President van Zuid-Ossetië|president]] van [[Zuid-Ossetië]], een [[Georgië|Georgische]] afscheidingsregio en zelfverklaarde republiek die niet door Georgië en de meerderheid van de internationale gemeenschap erkend wordt en ''[[de facto]]'' onder [[Rusland|Russische]] controle staat.

Tibilov volgde interim-president [[Vadim Brovtsev]] op na een politieke crisis en een herhaalde [[President van Zuid-Ossetië|presidentsverkiezing]] in 2012 waar geen oppositiekandidaten aan mee mochten doen. Hij werd na één termijn opgevolgd door Kremlin-favoriet [[Anatoli Bibilov]] die in 2011 de politieke crisis veroorzaakte door de presidentsverkiezing te betwisten die hij verloor van een oppositiekandidate.

==Biografie==
Leonid Tibilov werd in 1952 in een boerenfamilie geboren in het dorp Zemo Dvani (Boven Dvani, [[Georgisch]]: {{lang|ka|ზემო დვანი}}, [[Russisch]]: {{lang|ru|Земо Двани}}, ook wel {{lang|ru|Верхний Дван}}, Verkhny Dvan), in het [[Znaur (district)|Znauri district]] in de [[Zuid-Ossetische Autonome Oblast]] van de [[Georgische Socialistische Sovjetrepubliek|Georgische Sovjetrepubliek]]. Hij zat tot 1969 op de middelbare school in het nabijgelegen dorpje [[Avnevi]] en in 1974 studeerde hij af aan de Faculteit der Natuur- en Wiskunde van het Zuid-Ossetische Staatspedagogisch Instituut (nu Zuid-Ossetische Staatsuniversiteit), waarna hij een jaar diende in het Sovjetleger. Tussen 1975 en 1981 werkte hij in het openbaar onderwijs als docent natuur- en wiskunde en als directeur van de middelbare school in [[Kornisi|Znauri]] en was hij hoofd van het wiskundebureau van het Zuid-Ossetische Instituut voor de Verbetering van Leraren. In 1981 veranderde zijn carrière toen hij in dienst trad bij het [[KGB (Sovjet-Unie)|Comité voor Staatsveiligheid]] van de [[Sovjet-Unie]] (KGB) en deed zijn scholing hiervoor in [[Minsk]]. Hij bleef na het uiteenvallen van de Sovjet-Unie werkzaam bij de KGB organisatie in het separatistische [[Zuid-Ossetië]].<ref name="biographyLT">{{citeer web |url=https://www.kavkaz-uzel.eu/articles/102988/ |titel=Biografie Tibilov (Тибилов Леонид Харитонович) |werk=Caucasian Knot | datum=2017-04-10| bezochtdatum=2022-05-05 | taal=ru|archiefurl=https://web.archive.org/web/20220505163755/https://www.kavkaz-uzel.eu/articles/102988/|archiefdatum=2022-05-05}}</ref>

== Politiek ==
In 1992 gaf Tibilov als eerste leiding aan het nieuw gevormde Ministerie van Veiligheid van de zelfverklaarde republiek. In 1998 ontving Tibilov de militaire rang van [[generaal-majoor]] en in datzelfde jaar werd hij, als voorzitter van de KGB van de Republiek Zuid-Ossetië, benoemd tot vice-premier van de regering. Vanaf maart 1999 raakte Leonid Tibilov ook betrokken bij de vredesoperatie onder leiding van Rusland die sinds de [[Oorlog in Zuid-Ossetië (1991-1992)|burgeroorlog in Zuid-Ossetië]] actief was. Hij was tot 2002 co-voorzitter van de ''Joint Control Commission'' (JCC) dat toezag op de ''Joint Peacekeeping Forces'' (JPKF) en de beslechting van het [[Georgisch-Ossetisch conflict]], en bleef tot juni 2007 ook in andere rollen betrokken bij de JCC. Na de [[Russisch-Georgische Oorlog]] in 2008 werd de JCC ontmanteld. Tibilov werkte in de periode 2002-2003 voor het [[parlement van Zuid-Ossetië]].<ref name="biographyLT" />

=== Presidentsverkiezingen 2006 ===
{{Zie hoofdartikel|Zuid-Osseetse presidentsverkiezingen 2006}}
In 2006 stelde Tibilov zich kandidaat voor de [[Zuid-Osseetse presidentsverkiezingen 2006|verkiezing]] van [[president van Zuid-Ossetië]] die op [[12 november]] werden gehouden, tegelijkertijd met een referendum dat de in [[1992]] uitgeroepen onafhankelijkheid nog eens voorlegde aan de inwoners. Er deden naast zittend president [[Edoeard Kokojti]] en Tibilov nog twee andere kandidaten mee. De drie tegenkandidaten maakten geen schijn van kans tegen Kokojti die volgens de bekendgemaakte cijfers met 98,1% van de stemmen werd herkozen, bij een geclaimde opkomst van 95,1%.<ref name="result-p2006">{{citeer web |url=https://cominf.org/node/1163580469 |titel=2006 Presidential elections of South Ossetia |werk=RES Agency | datum=2006-11-14| bezochtdatum=2022-05-05 | taal=ru|archiefurl=https://web.archive.org/web/20220429170544/https://cominf.org/node/1163580469|archiefdatum=2022-04-29}}</ref> Tibilov eindigde als tweede met 476 van de 52.443 stemmen.<ref name="result-p2006">{{citeer web |url=https://cominf.org/node/1163580469 |titel=2006 Presidential elections of South Ossetia |werk=RES Agency | datum=2006-11-14| bezochtdatum=2022-05-05 | taal=ru|archiefurl=https://web.archive.org/web/20220429170544/https://cominf.org/node/1163580469|archiefdatum=2022-04-29}}</ref> De uitslag van het referendum was zo mogelijk nog eensgezinder: slechts 60 van de 52.378 kiezers stemden tegen de onafhankelijkheid van Zuid-Ossetië.<ref name="result-r2006">{{citeer web |url=https://cominf.org/node/1163522247 |titel=2006 Referendum |werk=RES Agency | datum=2006-11-14| bezochtdatum=2022-05-05 | taal=ru|archiefurl=https://web.archive.org/web/20230825072351/https://cominf.org/node/1163522247|archiefdatum=2023-08-25}}</ref>

Deze bijzondere uitslagen waren mogelijk een gevolg van de alternatieve leiderschapsverkiezing en referendum in het Georgisch gecontroleerde deel van Zuid-Ossetië die de oppositiebeweging Reddingsunie van Osseten op diezelfde dag organiseerden.<ref name="altpolls2006">{{Citeer web|url=https://old.civil.ge/eng/article.php?id=13936|titel=Group Announces ‘Alternative Polls’ in S.Ossetia|bezochtdatum=2022-04-24|datum=2006-10-24 |werk=Civil Georgia|taal=en|archiefurl=https://web.archive.org/web/20211023025649/https://old.civil.ge/eng/article.php?id=13936|archiefdatum=2021-10-23}}</ref> De Zuid-Ossetische leiders zagen hierin de hand van de Georgische regering en vonden het een provocatie en poging tot confrontatie.<ref name="altpollsreact">{{Citeer web|url=https://old.civil.ge/eng/article.php?id=13942|titel=Kokoity Speaks of Tbilisi’s Plans to Set up ‘Puppet Government|bezochtdatum=2022-04-24|datum=2006-10-25 |werk=Civil Georgia|taal=en|archiefurl=https://web.archive.org/web/20220424161528/https://old.civil.ge/eng/article.php?id=13942|archiefdatum=2022-04-24}}</ref> De Reddingsunie was een paar weken eerder opgericht door Osseten die onder de eerste president [[Ljoedvig Tsjibirov]] (1996-2001) van Zuid-Ossetië dienden. De ex-premier van die regering, Dmitri Sanakojev, werd als alternatieve president gekozen en 94% van de geclaimde circa 55.000 kiezers zou gestemd hebben voor een federatieve oplossing binnen Georgië.<ref name="altelect2006">{{citeer web |url=https://civil.ge/archives/185495 |titel=Results of S.Ossetia ‘Alternative’ Polls Announced |werk=Civil Georgia | datum=2006-11-16 | bezochtdatum=2022-05-04 | taal=en|archiefurl=https://web.archive.org/web/20220505163758/https://civil.ge/archives/185495|archiefdatum=2022-05-05}}</ref>{{Refn|International Crisis Group "Make Haste Slowly", pagina 2-3<ref name="icg2007">{{Citeer web|url=https://www.crisisgroup.org/europe-central-asia/caucasus/georgia/georgia-s-south-ossetia-conflict-make-haste-slowly| titel=Georgia's South Ossetia Conflict: Make Haste Slowly (Europe Report N°183) | bezochtdatum=2022-01-22| datum=2007-06-07|werk=International Crisis Group |taal=en|archiefurl=https://web.archive.org/web/20220122201509/https://www.crisisgroup.org/europe-central-asia/caucasus/georgia/georgia-s-south-ossetia-conflict-make-haste-slowly|archiefdatum=2022-01-22}}</ref>}}

In [[2007]] keerde Tibilov korte tijd weer terug bij de ''Joint Control Commission'' waarna hij tot [[2009]] voor een bank werkte. Tussen 2009 en 2012 was hij de vertegenwoordiger van de [[president van Zuid-Ossetië]] voor de post-conflict regeling van Georgisch-Ossetische betrekkingen. In 2011 liep de reguliere presidentsverkiezing uit op een enorme politieke crisis, waarna er in maart 2012 een nieuwe verkiezing werd uitgeschreven. Een initiatiefgroep schoof Tibilov naar voren als kandidaat voor deze verkiezing.<ref>{{citeer web |url=https://cominf.org/node/1166491303 |titel=The initiative group nominated Leonid Tibilov as a candidate for the presidency of the Republic of South Ossetia |werk=RES Agency | datum=2012-01-30 | bezochtdatum=2022-05-05 | taal=ru|archiefurl=https://web.archive.org/web/20230824214418/https://cominf.org/node/1166491303|archiefdatum=2023-08-24}}</ref>

=== Presidentsverkiezingen 2012 ===
{{Zie hoofdartikel|Zuid-Osseetse presidentsverkiezingen 2012}}
[[Bestand:Vladimir Putin and Leonid Tibilov, March 2015-2.jpeg|{{largethumb}}|Leonid Tibilov en [[Vladimir Poetin]] ondertekenen het Alliantie en Integratie verdrag tussen Zuid-Ossetië en Rusland (2015)]]
Bij de [[Zuid-Osseetse presidentsverkiezingen 2012|presidentsverkiezing]] op [[25 maart]] [[2012]] behaalde Tibilov 42,5% van de stemmen gevolgd door de gezant van mensenrechten David Sanakojev, die 24,6% van de bijna 27.000 stemmen kreeg.<ref>{{citeer web |url=https://cominf.org/en/node/1166492311 |titel=Central Election Committee of South Ossetia published a report on the voting results of the presidential election in South Ossetia |werk=RES Agency | datum=2012-03-27 | bezochtdatum=2022-05-05 | taal=ru|archiefurl=https://web.archive.org/web/20230323144753/https://cominf.org/en/node/1166492311|archiefdatum=2023-03-23}}</ref><ref name="1stround2012">{{citeer web |url=https://old.civil.ge/eng/article.php?id=24596 |titel=Race for Breakaway S.Ossetia Leadership Goes into Runoff |werk=Civil Georgia | datum=2012-03-26 | bezochtdatum=2022-04-29 | taal=en|archiefurl=https://web.archive.org/web/20220429170553/https://old.civil.ge/eng/article.php?id=24596|archiefdatum=2022-04-29}}</ref> Een tweede ronde werd op [[8 april]] in het voordeel van Tibilov beslist, die 54,1% van de stemmen ontving.<ref name="results2012">{{citeer web |url=https://old.civil.ge/eng/article.php?id=24641 |titel=Ex-KGB Chief Becomes S.Ossetia New Leader |werk=Civil Georgia | datum=2012-04-09 | bezochtdatum=2022-04-29 | taal=en|archiefurl=https://web.archive.org/web/20220429170531/https://old.civil.ge/eng/article.php?id=24641|archiefdatum=2022-04-29}}</ref><ref name="res12">{{citeer web |url=https://cominf.org/en/node/1166492540 |titel=Leonid Tibilov has been announced the elected president of South Ossetia |werk=RES Agency | datum=2012-04-09 | bezochtdatum=2022-04-29 | taal=en|archiefurl=https://web.archive.org/web/20220429170538/https://cominf.org/en/node/1166492540|archiefdatum=2022-04-29}}</ref> Op 19 april was zijn inauguratie, en volgde hij de Russische interim-president [[Vadim Brovtsev]] op, die sinds december 2011 deze plek bekleedde.<ref name="quits">{{citeer web |url=https://old.civil.ge/eng/article.php?id=24256 |titel=Kokoity Quits |werk=Civil Georgia | datum=2011-12-10 | bezochtdatum=2022-05-05 | taal=en|archiefurl=https://web.archive.org/web/20220429170532/https://old.civil.ge/eng/article.php?id=24256|archiefdatum=2022-04-29}}</ref>

Onder Tibilov's leiding kwam er in 2015 een Alliantie en Integratieverdrag met Rusland.<ref>{{citeer web |url=https://civil.ge/archives/124474 |titel=Moscow, Tskhinvali Sign ‘Integration Treaty’ |werk=Civil Georgia | datum=2015-03-18 | bezochtdatum=2022-05-05 | taal=en|archiefurl=https://web.archive.org/web/20220505164024/https://civil.ge/archives/124474|archiefdatum=2022-05-05}}</ref> en werd geregeld de aansluiting bij en vereniging met Noord-Ossetië en Rusland aangekaart in gesprekken met Moskou. Dit kwam vooral door de [[Verenigd Ossetië]] partij onder leiding van [[Anatoli Bibilov]] die dit tot speerpunt had gemaakt en sinds 2014 een meerderheid had in het parlement. Van een referendum kwam het niet.<ref name="referendum16">{{citeer web |url=https://www.rferl.org/a/georgia-russia-south-ossetia-accession-referendum-delay/27766068.html |titel=South Ossetia Postpones Referendum On Accession To Russian Federation |werk=Radio Free Europe | datum=2016-05-30 |bezochtdatum=2022-05-05 | taal=en|archiefurl=https://web.archive.org/web/20220531143127/https://www.rferl.org/a/georgia-russia-south-ossetia-accession-referendum-delay/27766068.html|archiefdatum=2022-05-31}}</ref> Wel kwam er uiteindelijk consensus over een referendum voor de naamswijziging van de republiek naar "Republiek van Zuid-Ossetië - Staat van Alanië". Dit moest tegelijk met de presidentsverkiezing van 2017 gehouden worden.<ref>{{citeer web |url=https://civil.ge/archives/126143 |titel=South Ossetia Calls Referendum to Rename Itself |werk=Civil Georgia | datum=2017-02-07 | bezochtdatum=2022-05-05 | taal=en|archiefurl=https://web.archive.org/web/20220505164003/https://civil.ge/archives/126143|archiefdatum=2022-05-05}}</ref> In november 2016 kondigde Tibilov aan dat hij zich opnieuw kandidaat zou stellen voor het presidentschap.<ref>{{citeer web |url=https://cominf.org/node/1166510175 |titel=Leonid Tibilov announced his intention to participate in the 2017 presidential elections |werk=RES Agency | datum=2016-11-25 | bezochtdatum=2022-05-05 | taal=en|archiefurl=https://web.archive.org/web/20230825034631/https://cominf.org/node/1166510175|archiefdatum=2023-08-25}}</ref>

=== Presidentsverkiezingen 2017 ===
{{Zie hoofdartikel|Zuid-Osseetse presidentsverkiezingen 2017}}
Voor de presidentsverkiezingen van [[9 april]] [[2017]] stonden uiteindelijk drie kandidaten op het stembiljet,<ref>{{citeer web |url=https://civil.ge/archives/126249 |titel=Three Candidates to Run for S. Ossetia Leadership |werk=Civil Georgia | datum=2017-03-22 | bezochtdatum=2022-05-05 | taal=en|archiefurl=https://web.archive.org/web/20220505163820/https://civil.ge/archives/126249|archiefdatum=2022-05-05}}</ref>  maar niet nadat voormalig president [[Edoeard Kokojti]] geweigerd was zich kandidaat te stellen.<ref>{{citeer web |url=https://civil.ge/archives/126260 |titel=Kokoity vs. Tibilov: an irrelevant standoff  |werk=Civil Georgia | datum=2017-03-22 | bezochtdatum=2022-05-05 | taal=en|archiefurl=https://web.archive.org/web/20220505232428/https://civil.ge/archives/126260|archiefdatum=2022-05-05}}</ref> Naast Tibilov stonden ook [[Anatoli Bibilov]], de populaire leider van de [[Verenigd Ossetië]] partij en [[Alan Gaglojev]], een KGB officier op het stembiljet. De verkiezing werd in één ronde beslist in het nadeel van Tibilov die 33,7% van de stemmen kreeg. Bibilov kreeg 54,8% van de stemmen.<ref name="elect2017">{{citeer web |url=https://old.civil.ge/eng/article.php?id=30017 |titel=Final Vote Tally for S. Ossetia Leadership Polls Approved |werk=Civil Georgia | datum=2017-04-12 | bezochtdatum=2022-04-29 | taal=en|archiefurl=https://web.archive.org/web/20220424221616/https://old.civil.ge/eng/article.php?id=30017|archiefdatum=2022-04-24}}</ref> Op 21 april 2017 droeg Tibilov het presidentschap over aan Bibilov.

=== Parlementsverkiezingen 2019 ===
In 2019 stelde Tibilov zich kandidaat voor de [[Parlement van Zuid-Ossetië|parlementsverkiezingen]] van 2019 als [[Districtenstelsel|enkelvoudig districtskandidaat]] in [[Tschinvali]].<ref>{{citeer web |url=https://cominf.org/node/1166522302 |titel=List of self-nominated candidates who submitted notifications to the CEC |werk=RES Agency | datum=2019-04-26 | bezochtdatum=2022-04-29 | taal=en}}</ref> Hij won deze zetel niet.

== Zie ook ==
{{commonscatklein|Leonid Tibilov}}
* [[President van Zuid-Ossetië]]
* [[Parlement van Zuid-Ossetië]]

{{Appendix|2=
{{References||4}}
}}

[[Categorie:President van Zuid-Ossetië|Tibilov]]

title: Anatoli Bibilov

Geboren: 28 maart 1952 · Zemo Dvani, rayon Znauri, Zuid-Ossetische AO, Georgische SSR, Sovjet-Unie

Politieke partij: Onafhankelijk

title: President van Zuid-Ossetië

Premier: Vadim Brovtsev (2012) · Rostislav Choegajev (2012-2014) · Domenti Koeloembegov (2014-2017 )

Voorganger: Vadim Brovtsev (interim)

Opvolger: Anatoli Bibilov

Portaal: Politiek


text:
# Nychogomphus geometricus
Nychogomphus geometricus is een libellensoort uit de familie van de rombouten (Gomphidae), onderorde echte libellen (Anisoptera).
De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1854 door Selys.

title: Nychogomphus geometricus

wikitext:
{{Taxobox insect
| naam = ''Nychogomphus geometricus''
| titelweergave = cursief
| afbeelding =
| afbeeldingtekst =
| orde = [[Libellen|Odonata]] (Libellen)
| onderorde = [[Echte libellen|Anisoptera]] (Echte libellen)
| familie = [[Rombouten (familie)|Gomphidae]] (Rombouten)
| geslacht = ''[[Nychogomphus]]''
| w-naam = ''Nychogomphus geometricus''
| auteur = [[Edmond de Sélys Longchamps|Selys]]
| datum = 1854
| haakjes = ja
| commons =
|status=DD|statusbron=2007|rl-id=163773}}
'''''Nychogomphus geometricus''''' is een [[libellen]]soort uit de familie van de [[Rombouten (familie)|rombouten]] (Gomphidae), onderorde [[echte libellen]] (Anisoptera).<ref>{{en}} [https://web.archive.org/web/20100828091754/http://www.pugetsound.edu/academics/academic-resources/slater-museum/biodiversity-resources/dragonflies/world-odonata-list/ World Odonata List; 25-04-2011]</ref>

De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1854 door [[Edmond de Sélys Longchamps|Selys]].

{{appendix}}
{{Beginnetje|biologie|2011|10|29}}

{{DEFAULTSORT:Nychogomphus geometricus}}
[[Categorie:Rombouten]]

title: Nychogomphus geometricus · IUCN-status: Onzeker (2007)

Orde: Odonata (Libellen)

Onderorde: Anisoptera (Echte libellen)

Familie: Gomphidae (Rombouten)

Geslacht: Nychogomphus

title: Soort


text:
# Sialis kunmingensis
Sialis kunmingensis is een insect uit de familie Sialidae, die tot de orde grootvleugeligen (Megaloptera) behoort. De soort komt voor in China.

title: Sialis kunmingensis

wikitext:
{{Taxobox insect
| titelweergave     = cursief
| naam              = ''Sialis kunmingensis''
| afbeelding        =
| orde              = [[Grootvleugeligen|Megaloptera]] (Grootvleugeligen)
| familie           = [[Sialidae]]
| geslacht          = ''[[Sialis]]''
| w-naam            = ''Sialis kunmingensis''
| auteur            = [[X.-y. Liu]] & [[D. Yang]]
| datum             = 2006
| haakjes           =
| commons           =
| species           =
}}
'''''Sialis kunmingensis''''' is een [[Insecten|insect]] uit de familie [[Sialidae]], die tot de orde [[grootvleugeligen|grootvleugeligen (Megaloptera)]] behoort. De soort komt voor in [[China]].<ref>[http://lacewing.tamu.edu/Species-Catalogue/scspeciesgenusresults.cfm?gencriteria=beginswith&genus=Sialis&Criteria=AND&speccriteria=beginswith&species=kunmingensis {{aut|Oswald, J. D.}} (2007). Neuropterida Species of the World. Version 2.0.]</ref>

{{Appendix}}

[[Categorie:Grootvleugeligen]]
[[Categorie:Endemisch dier uit China]]

title: Sialis kunmingensis

Orde: Megaloptera (Grootvleugeligen)

Familie: Sialidae

Geslacht: Sialis

title: Soort


text:
# Thespieus opigena
Thespieus opigena is een vlinder uit de familie van de dikkopjes (Hesperiidae). De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1866 door William Chapman Hewitson.

title: Thespieus opigena

wikitext:
{{Taxobox vlinder
| naam = ''Thespieus opigena''
| titelweergave = cursief
| afbeelding =
| familie = [[Dikkopjes|Hesperiidae]] (Dikkopjes)
| onderfamilie = [[Hesperiinae]]
| geslacht = ''[[Thespieus]]''
| w-naam = ''Thespieus opigena''
| auteur = Hewitson
| datum = 1866
| haakjes = ja
| origineel = ''Hesperia opigena''
| commons =
| species =
}}

'''''Thespieus opigena''''' is een [[vlinders|vlinder]] uit de familie van de [[dikkopjes]] (Hesperiidae).<ref>{{Brontabel|9999-Lepindex}}</ref> De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1866 door [[William Chapman Hewitson]].

{{Appendix}}
{{beginnetje|biologie|2013|04|02}}

[[Categorie:Thespieus|opigena]]

title: Thespieus opigena

Orde: Lepidoptera (Vlinders)

Familie: Hesperiidae (Dikkopjes)

Onderfamilie: Hesperiinae

Geslacht: Thespieus

title: Soort


text:
# Manfred Binz
Manfred Binz (Frankfurt, 22 september 1965) is een Duits voormalig voetballer en voetbalcoach die speelde als verdediger.

## Carrière
Binz speelde van 1984 tot 1996 voor Eintracht Frankfurt en won met hen in 1988 de beker. Nadien trok hij naar het Italiaanse Brescia Calcio waar hij in 1997 alweer vertrok naar Borussia Dortmund. Nadien speelde hij nog voor Kickers Offenbach, Eintracht Frankfurts belofte elftal en KSV Klein-Karben.
Hij speelde veertien interlands voor Duitsland waarin hij een keer kon scoren. Hij nam met de Duitse ploeg deel aan het EK voetbal 1992 waar ze tweede werden.
Hij werd na zijn spelerscarrière trainer maar was bijna altijd als assistent aan de slag op enkele interim-periodes na. Zo trainde hij Kickers Offenbach, FSV Frankfurt en Hessen Dreieich dit naast trainers als Rudi Bommer, Lars Schmidt, Sasan Tabibzadeh, Volker Becker, Arie van Lent, Thomas Gerstner, Wolfgang Wolf, Tomas Oral, Hans-Jürgen Boysen, Ramon Berndroth, Wolfgang Frank, Jörn Andersen en Lars Schmidt.

## Erelijst
- Eintracht Frankfurt
  - DFB-Pokal: 1988
- Duitsland
  - EK voetbal:  1988

1 Illgner ·
2 Reuter ·
3 Brehme  ·
4 Kohler ·
5 Binz ·
6 Buchwald ·
7 Möller ·
8 Häßler ·
9 Völler ·
10 Doll ·
11 Riedle ·
12 Köpke ·
13 Thom ·
14 Helmer ·
15 Frontzeck ·
16 Sammer ·
17 Effenberg ·
18 Klinsmann ·
19 Schulz ·
20 Wörns ·
Coach: Vogts

title: Manfred Binz

wikitext:
{{Infobox voetballer
| spelernaam                  = Manfred Binz
| volledigenaam               =
| afbeelding                  =
| onderschrift                =
| geboortedatum               = [[22 september]] [[1965]]
| geboortestad                = [[Frankfurt am Main|Frankfurt]]
| geboorteland                = [[Bondsrepubliek Duitsland (1949-1990)|West-Duitsland]]
| overlijddatum               =
| stadvanoverlijden           =
| landvanoverlijden           =
| nationaliteit               = {{DE}}
| lengte                      =
| been                        =
| positie                     = [[Verdediger (voetbal)|Verdediger]]
| gestopt                     = 2004
| huidigeclub                 =
| rugnummer                   =
| huidigeclubfunctie          =
| functie                     =
| contracttot                 =
| verhuurdtot                 =
| jeugdjaren                  =
| jeugdteams                  =
| seizoen                     = 1984-1996
1996-1997
1997-1999
1999-2002
2002-2003
2003-2004
| club                        = {{DE-VLAG|15}} [[Eintracht Frankfurt]]
{{IT-VLAG|15}} [[Brescia Calcio]]
{{DE-VLAG|15}} [[Borussia Dortmund]]
{{DE-VLAG|15}} [[Kickers Offenbach]]
{{DE-VLAG|15}} [[Eintracht Frankfurt]]
{{DE-VLAG|15}} [[KSV Klein-Karben]]
| wedstr(goals)               = 336 (26)
44 (3)
13 (0)
68 (7)
| interlandjaren              = 1990-1992
| interlandteam               = {{GERf}}
| interlandwedstrijden(goals) = 14 (1)
| trainersjaren               = 2003-2008
2008-2010
2011-2013
2016-
| getraindeclubs              = {{DE-VLAG|15}} [[Kickers Offenbach]] (assistent)
{{DE-VLAG|15}} [[FSV Frankfurt]] (assistent)
{{DE-VLAG|15}} [[Kickers Offenbach]] (assistent)
{{DE-VLAG|15}} [[SC Hessen Dreieich|Hessen Dreieich]] (assistent)
| erelijstjaren               =
| erelijst                    =
| medailles                   =
| clubupdate                  =
| landupdate                  =
}}
'''Manfred Binz''' ([[Frankfurt am Main|Frankfurt]], [[22 september]] [[1965]]) is een Duits voormalig voetballer en voetbalcoach die speelde als [[Verdediger (voetbal)|verdediger]].
==Carrière==
Binz speelde van 1984 tot 1996 voor [[Eintracht Frankfurt]] en won met hen in 1988 de beker. Nadien trok hij naar het Italiaanse [[Brescia Calcio]] waar hij in 1997 alweer vertrok naar [[Borussia Dortmund]]. Nadien speelde hij nog voor [[Kickers Offenbach]], [[Eintracht Frankfurt]]s belofte elftal en [[KSV Klein-Karben]].

Hij speelde veertien interlands voor [[Duits voetbalelftal (mannen)|Duitsland]] waarin hij een keer kon scoren. Hij nam met de Duitse ploeg deel aan het [[EK voetbal 1992]] waar ze tweede werden.

Hij werd na zijn spelerscarrière trainer maar was bijna altijd als assistent aan de slag op enkele interim-periodes na. Zo trainde hij [[Kickers Offenbach]], [[FSV Frankfurt]] en [[SC Hessen Dreieich|Hessen Dreieich]] dit naast trainers als [[Rudi Bommer]], [[Lars Schmidt]], [[Sasan Tabibzadeh]], [[Volker Becker]], [[Arie van Lent]], [[Thomas Gerstner]], [[Wolfgang Wolf]], [[Tomas Oral]], [[Hans-Jürgen Boysen]], [[Ramon Berndroth]], [[Wolfgang Frank]], [[Jörn Andersen]] en [[Lars Schmidt]].

==Erelijst==
* [[Eintracht Frankfurt]]
** [[DFB-Pokal]]: 1988
* [[Duits voetbalelftal (mannen)|Duitsland]]
** [[Europees kampioenschap voetbal mannen|EK voetbal]]: {{zilver}} [[EK voetbal 1988|1988]]

{{Navigatie selectie voetbalelftal Duitsland EK 1992}}
{{Appendix|2=
* https://bel.worldfootball.net/speler_profiel/manfred-binz/
* https://www.transfermarkt.nl/manfred-binz/profil/trainer/999
* https://www.national-football-teams.com/player/14287/Manfred_Binz.html
}}

{{DEFAULTSORT:Binz, Manfred}}
[[Categorie:Duits voetballer]]
[[Categorie:Duits voetbalcoach]]

title: Persoonlijke informatie

Geboortedatum: 22 september 1965

Geboorteplaats: Frankfurt, West-Duitsland

Nationaliteit: Duitsland

Positie: Verdediger

title: Clubinformatie

Clubinformatie: Voetbalcarrière geëindigd in 2004

title: Senioren

Seizoen: Club · W 0(G)

Eintracht Frankfurt · Brescia Calcio · Borussia Dortmund · Kickers Offenbach · Eintracht Frankfurt · KSV Klein-Karben · 336 (26) · 44 (3) · 13 (0) · 68 (7)

title: Interlands

Duitsland · 14 (1)

title: Getrainde teams

Kickers Offenbach (assistent) · FSV Frankfurt (assistent) · Kickers Offenbach (assistent) · Hessen Dreieich (assistent)

Portaal: Voetbal


text:
# ICP-meting
ICP-meting (Correlations between IntraCranial Pressure) is de Engelse benaming voor de intracraniële drukmeting die toegepast wordt tijdens bijvoorbeeld een operatie van een subarachnoïdale bloeding, een bloeding in de hersenen onder het spinnenwebvlies. Tijdens die meting wordt de druk gemeten in de hersenen. Dat is nodig, want door een te hoge druk zal de patiënt in coma vallen en vaak ook overlijden.

title: ICP-meting

wikitext:
'''ICP-meting''' (''Correlations between '''I'''ntra'''C'''ranial '''P'''ressure'') is de [[Engels]]e benaming voor de [[intracraniële drukmeting]] die toegepast wordt tijdens bijvoorbeeld een [[operatie (medisch)|operatie]] van een [[subarachnoïdale bloeding]], een bloeding in de [[hersenen]] onder het [[spinnenwebvlies]]. Tijdens die meting wordt de druk gemeten in de hersenen. Dat is nodig, want door een te hoge druk zal de patiënt in [[coma (geneeskunde)|coma]] vallen en vaak ook [[sterven|overlijden]].

{{beginnetje|geneeskunde|2010|03|30}}

[[Categorie:Geneeskundig onderzoek]]


text:
# Turris
Turris is een geslacht van weekdieren uit de klasse van de Gastropoda (slakken).

## Soorten
- Turris ambages Barnard, 1958
- Turris amicta (E. A. Smith, 1877)
- Turris annulata (Reeve, 1843)
- Turris babylonia (Linnaeus, 1758)
- Turris bipartita Kilburn, Fedosov & Olivera, 2012
- Turris brevicanalis (Kuroda & Oyama, 1971)
- Turris chaldaea Kilburn, Fedosov & Olivera, 2012
- Turris clausifossata Kilburn, Fedosov & Olivera, 2012
- Turris condei Vera-Peláez, Vega-Luz & Lozano-Francisco, 2000
- Turris crispa (Lamarck, 1816)
- Turris cristata Vera-Peláez, Vega-Luz & Lozano-Francisco, 2000
- Turris cryptorrhaphe (G. B. Sowerby I, 1825)
- Turris faleiroi Kilburn, 1998
- Turris garnonsii (Reeve, 1843)
- Turris grandis (Gray, 1833)
- Turris guidopoppei Kilburn, Fedosov & Olivera, 2012
- Turris hidalgoi Vera-Peláez, Vega-Luz & Lozano-Francisco, 2000
- Turris intercancellata Kilburn, Fedosov & Olivera, 2012
- Turris intricata Powell, 1964
- Turris kantori Kilburn, Fedosov & Olivera, 2012
- Turris kathiewayae Kilburn, Fedosov & Olivera, 2012
- Turris nadaensis Azuma, 1973
- Turris nodifera (Lamarck, 1822)
- Turris normandavidsoni Olivera, 2000
- Turris omnipurpurata Vera-Peláez, Vega-Luz & Lozano-Francisco, 2000
- Turris pagasa Olivera, 2000
- Turris ruthae Kilburn, 1983
- Turris solomonensis (E. A. Smith, 1876)
- Turris spectabilis (Reeve, 1843)
- Turris tanyspira Kilburn, 1975
- Turris undosa (Lamarck, 1816)
- Turris venusta (Reeve, 1843)
- Turris yeddoensis (Jousseaume, 1883)

title: Turris

wikitext:
{{Taxobox
| titelweergave = cursief
| naam = ''Turris''
| afbeelding = Turris crispa crispa 01.JPG
| afbeeldingtekst = ''Turris crispa crispa''
| rijk = [[Dieren (biologie)|Animalia]] (Dieren)
| stam = [[Weekdieren|Mollusca]] (Weekdieren)
| klasse = [[Slakken|Gastropoda]] (Slakken)
| onderklasse = [[Caenogastropoda]]
| orde = [[Neogastropoda]]
| superfamilie = [[Conoidea]]
| familie = [[Turridae]]
| taxon = [[geslacht (biologie)|Geslacht]]
| w-naam = ''Turris''
| auteur = Batsch
| datum = 1789
| commons = category:Turris crispa
| species =
| worms = 153926
}}
'''''Turris''''' is een [[geslacht (biologie)|geslacht]] van [[weekdieren]] uit de [[klasse (biologie)|klasse]] van de [[Slakken|Gastropoda]] (slakken).

== Soorten ==
* ''[[Turris ambages]]'' Barnard, 1958
* ''[[Turris amicta]]'' (E. A. Smith, 1877)
* ''[[Turris annulata]]'' (Reeve, 1843)
* ''[[Turris babylonia]]'' (Linnaeus, 1758)
* ''[[Turris bipartita]]'' Kilburn, Fedosov & Olivera, 2012
* ''[[Turris brevicanalis]]'' (Kuroda & Oyama, 1971)
* ''[[Turris chaldaea]]'' Kilburn, Fedosov & Olivera, 2012
* ''[[Turris clausifossata]]'' Kilburn, Fedosov & Olivera, 2012
* ''[[Turris condei]]'' Vera-Peláez, Vega-Luz & Lozano-Francisco, 2000
* ''[[Turris crispa]]'' (Lamarck, 1816)
* ''[[Turris cristata]]'' Vera-Peláez, Vega-Luz & Lozano-Francisco, 2000
* ''[[Turris cryptorrhaphe]]'' (G. B. Sowerby I, 1825)
* ''[[Turris faleiroi]]'' Kilburn, 1998
* ''[[Turris garnonsii]]'' (Reeve, 1843)
* ''[[Turris grandis]]'' (Gray, 1833)
* ''[[Turris guidopoppei]]'' Kilburn, Fedosov & Olivera, 2012
* ''[[Turris hidalgoi]]'' Vera-Peláez, Vega-Luz & Lozano-Francisco, 2000
* ''[[Turris intercancellata]]'' Kilburn, Fedosov & Olivera, 2012
* ''[[Turris intricata]]'' Powell, 1964
* ''[[Turris kantori]]'' Kilburn, Fedosov & Olivera, 2012
* ''[[Turris kathiewayae]]'' Kilburn, Fedosov & Olivera, 2012
* ''[[Turris nadaensis]]'' Azuma, 1973
* ''[[Turris nodifera]]'' (Lamarck, 1822)
* ''[[Turris normandavidsoni]]'' Olivera, 2000
* ''[[Turris omnipurpurata]]'' Vera-Peláez, Vega-Luz & Lozano-Francisco, 2000
* ''[[Turris pagasa]]'' Olivera, 2000
* ''[[Turris ruthae]]'' Kilburn, 1983
* ''[[Turris solomonensis]]'' (E. A. Smith, 1876)
* ''[[Turris spectabilis]]'' (Reeve, 1843)
* ''[[Turris tanyspira]]'' Kilburn, 1975
* ''[[Turris undosa]]'' (Lamarck, 1816)
* ''[[Turris venusta]]'' (Reeve, 1843)
* ''[[Turris yeddoensis]]'' (Jousseaume, 1883)
{{Appendix}}
[[Categorie:Turridae]]

title: Turris

Stam: Mollusca (Weekdieren)

Klasse: Gastropoda (Slakken)

Onderklasse: Caenogastropoda

Orde: Neogastropoda

Superfamilie: Conoidea

Familie: Turridae

title: Geslacht


text:
# Phytophthora capsici
Phytophthora capsici is een waterschimmel (oömyceet). Oömyceten lijken erg op schimmels maar zijn het niet; daarom worden ze wel pseudoschimmels genoemd. Phytophthora capsici is de veroorzaker van voet- en wortelrot bij paprika's, maar kan ook andere gewassen aantasten. De optimale groeitemperatuur voor Phytophthora capsici is 27 °C.

## Levenscyclus
Phytophthora capsici is een heterothallische oömyceet. De seksuele typen worden aangeduid met A1 en A2. Phytophthora capsici produceert zowel een mannelijk als een vrouwelijk type gametangium: een antheridium (mannelijk) en een oögonium (vrouwelijk). Het antheridium is bij deze soort amfigeen (tweeslachtig), wat betekent dat het antheridium in deze mannelijke vorm van het gametangium kan blijven of zich kan ontwikkelen tot een vrouwelijk gametangium (oögonium). Karyogamie tussen deze twee typen gametangia, de ene van het seksuele type A1 en de andere van het seksuele type A2, resulteert in de vorming van een overwinterende oöspore. De oösporen kunnen direct ontkiemen met een kiembuis of indirect ontkiemen. Bij de indirecte ontkieming wordt de oöspore binnen het gametangium door een spermatozoïde bevrucht. Uit deze bevruchte oösporen ontstaan sporangia en zoösporangia. De zoösporangia vormen ten slotte de zoösporen. De zoösporen zijn biflagellate (met twee zweepdraden) beweeglijke sporen met één lange naar voren gerichte zweepdraad en een kortere naar achteren gerichte zweepdraad. Deze biflagellate zoösporen zorgen voor het polycyclische verloop van de ziekte.
Chlamydosporen, gevonden bij andere Phytophthora-soorten, zijn bij Phytophthora capsici in de natuur niet gevonden en ook niet bij isolaten die werden verzameld van een reeks gastheren en locaties.
- Levenscyclus
- Aantasting bij paprika
- Aantasting bij paprika

title: Phytophthora capsici

wikitext:
{{Taxobox
| titelweergave = cursief
| naam = ''Phytophthora capsici''
| type = protist
| afbeelding =
| afbeeldingtekst = Sporangia
| rijk = [[Protisten|Protista]] (Protisten)
| stam = [[Heterokontophyta]]
| klasse = [[Oomycetes]]
| orde = [[Pythiales]]
| familie = [[Pythiaceae]]
| geslacht = ''[[Phytophthora]]''
| w-naam = ''Phytophthora capsici''
| auteur = [[Leonian]]
| datum = 1922
| afbeelding2 = Phytophthora capsici (01).jpg
| afbeelding2tekst = ''Phytophthora capsici'' op Potato Dextrose Agar (PDA)
}}

'''''Phytophthora capsici''''' is een [[waterschimmels|waterschimmel]] (oömyceet). Oömyceten lijken erg op [[schimmels]] maar zijn het niet; daarom worden ze wel ''pseudoschimmels'' genoemd. ''Phytophthora capsici'' is de veroorzaker van voet- en wortelrot bij [[paprika]]'s, maar kan ook andere gewassen aantasten. De optimale groeitemperatuur voor ''Phytophthora capsici'' is 27 °C.

== Levenscyclus ==
''Phytophthora capsici'' is een [[Heterothallie|heterothallische]] oömyceet. De seksuele typen worden aangeduid met A1 en A2. ''Phytophthora capsici'' produceert zowel een mannelijk als een vrouwelijk type [[gametangium]]: een [[antheridium]] (mannelijk) en een [[oögonium]] (vrouwelijk). Het antheridium is bij deze soort [[amfigeen]] (tweeslachtig), wat betekent dat het antheridium in deze mannelijke vorm van het gametangium kan blijven of zich kan ontwikkelen tot een vrouwelijk gametangium (oögonium). [[Karyogamie]] tussen deze twee typen gametangia, de ene van het seksuele type A1 en de andere van het seksuele type A2, resulteert in de vorming van een overwinterende [[oöspore]].<ref>{{en}}[http://apsjournals.apsnet.org/doi/pdf/10.1094/PDIS.1999.83.12.1080 Ristaino, Jean B. and Johnston, Stephan A., 1999 "Ecologically Based Approaches to Management of Phytophthora Blight on Pepper, The American Phytopathological Society]</ref> De oösporen kunnen direct ontkiemen met een kiembuis of indirect ontkiemen. Bij de indirecte ontkieming wordt de oöspore binnen het gametangium door een [[Zaadcel|spermatozoïde]] bevrucht. Uit deze bevruchte oösporen ontstaan sporangia en zoösporangia. De zoösporangia vormen ten slotte de zoösporen. De zoösporen zijn biflagellate (met twee [[Zweepstaartje|zweepdraden]]) beweeglijke sporen met één lange naar voren gerichte zweepdraad en een kortere naar achteren gerichte zweepdraad. Deze biflagellate zoösporen zorgen voor het polycyclische verloop van de ziekte.

[[Chlamydospore]]n, gevonden bij andere ''[[Phytophthora]]''-soorten, zijn bij ''Phytophthora capsici'' in de natuur niet gevonden en ook niet bij [[Reincultuur (microbiologie)|isolaten]] die werden verzameld van een reeks [[Gastheer (biologie)|gastheren]] en locaties.<ref>{{en}}[http://www.apsnet.org/publications/phytopathology/backissues/Documents/1991Articles/Phyto81n02_178.PDF Bowers, J.H., Mitchell, D. J. 1990. Relationship Between Inoculum Level and Phytophthora capsici and Mortality of Pepper.]</ref>

<gallery class="center" widths=200px heights=160px>
Phytophthora life cycle.png|Levenscyclus
P. capsici blight on sweet pepper.jpg|Aantasting bij paprika
Capsicum annuum with Phytophthora capsici.jpg|Aantasting bij paprika
</gallery>

{{Appendix}}

{{commonscat|Phytophthora capsici}}

[[Categorie:Protista]]

title: Phytophthora capsici

Rijk: Protista (Protisten)

Stam: Heterokontophyta

Klasse: Oomycetes

Orde: Pythiales

Familie: Pythiaceae

Geslacht: Phytophthora

title: Soort


text:
# Palpoxena
Palpoxena is een geslacht van kevers uit de familie bladkevers (Chrysomelidae).
De wetenschappelijke naam van het geslacht werd in 1861 gepubliceerd door Joseph Sugar Baly.

## Soorten
- Palpoxena abdominalis (Laboissiere, 1926)
- Palpoxena apicalis (Jacoby, 1889)
- Palpoxena barbata (Baly, 1879)
- Palpoxena bella (Weise, 1922)
- Palpoxena bicolor (Laboissiere, 1921)
- Palpoxena caeruleipennis (Baly, 1888)
- Palpoxena carinata Bryant, 1960
- Palpoxena coccinea (Jacoby, 1899)
- Palpoxena coomani (Laboissiere, 1933)
- Palpoxena costata (Allard, 1889)
- Palpoxena costatipennis (Jacoby, 1896)
- Palpoxena crassipalpis (Jacoby, 1892)
- Palpoxena dilaticornis (Jacoby, 1896)
- Palpoxena divisa (Jacoby, 1894)
- Palpoxena ertli (Weise, 1903)
- Palpoxena eximia (Baly, 1879)
- Palpoxena facialis (Baly, 1886)
- Palpoxena fissipes (Laboissiere, 1924)
- Palpoxena flava (Laboissiere, 1939)
- Palpoxena gracilis (Jacoby, 1889)
- Palpoxena hauseri (Weise, 1903)
- Palpoxena hirtipennis (Jacoby, 1887)
- Palpoxena indica (Jacoby, 1889)
- Palpoxena jacobyi (Baly, 1888)
- Palpoxena juno (Weise, 1912)
- Palpoxena konbirensis (Weise, 1924)
- Palpoxena laeta Baly, 1861
- Palpoxena latifrons (Jacoby, 1904)
- Palpoxena longicornis (Jacoby, 1895)
- Palpoxena margaritacea (Laboissiere, 1920)
- Palpoxena marginata (Laboissiere, 1920)
- Palpoxena metallica (Jacoby, 1886)
- Palpoxena modesta (Jacoby, 1896)
- Palpoxena nasika (Maulik, 1936)
- Palpoxena nasuta (Westwood, 1837)
- Palpoxena nigricollis (Allard, 1889)
- Palpoxena nigriventris (Allard, 1889)
- Palpoxena nigromarginata (Jacoby, 1895)
- Palpoxena pallida (Jacoby, 1896)
- Palpoxena pallipes (Fabricius, 1801)
- Palpoxena patrizii (Laboissiere, 1937)
- Palpoxena pilicornis (Jacoby, 1896)
- Palpoxena praetoriae (Gahan, 1892)
- Palpoxena rufipennis (Jacoby, 1887)
- Palpoxena rufofulva (Jacoby, 1896)
- Palpoxena sabahensis Mohamedsaid, 1997
- Palpoxena sumatrensis (Jacoby, 1886)
- Palpoxena theobromae (Bryant, 1948)
- Palpoxena truncatipennis (Jacoby, 1936)
- Palpoxena ugandensis (Laboissiere, 1937)
- Palpoxena ulyssis (Laboissiere, 1933)
- Palpoxena variabilis (Jacoby, 1886)
- Palpoxena violaceipennis (Jacoby, 1896)
- Palpoxena viridis (Hope, 1831)

title: Palpoxena

wikitext:
{{Taxobox insect
| naam = ''Palpoxena''
| titelweergave = cursief
| afbeelding =
| afbeeldingtekst =
| orde = [[Kevers|Coleoptera]] (Kevers)
| familie = [[Bladkevers|Chrysomelidae]] (Bladkevers)
| taxon = [[Geslacht (biologie)|Geslacht]]
| w-naam = ''Palpoxena''
| auteur = [[Joseph Sugar Baly|Baly]]
| datum = 1861
}}

'''''Palpoxena''''' is een [[geslacht (biologie)|geslacht]] van [[kevers]] uit de familie [[bladkevers]] (Chrysomelidae).<ref>[https://web.archive.org/web/20130927083459/https://insects.tamu.edu/research/collection/hallan/test/Arthropoda/Insects/Coleoptera/Family/ChrysoIndex0.htm Chrysomelidae] in Synopsis of the described Coleoptera of the World, 13 december 2008. Gearchiveerd op 27 september 2013.</ref>
De wetenschappelijke naam van het geslacht werd in 1861 gepubliceerd door [[Joseph Sugar Baly]].

== Soorten ==
* ''[[Palpoxena abdominalis]]'' (Laboissiere, 1926)
* ''[[Palpoxena apicalis]]'' (Jacoby, 1889)
* ''[[Palpoxena barbata]]'' (Baly, 1879)
* ''[[Palpoxena bella]]'' ([[Julius Weise|Weise]], 1922)
* ''[[Palpoxena bicolor]]'' (Laboissiere, 1921)
* ''[[Palpoxena caeruleipennis]]'' (Baly, 1888)
* ''[[Palpoxena carinata]]'' Bryant, 1960
* ''[[Palpoxena coccinea]]'' (Jacoby, 1899)
* ''[[Palpoxena coomani]]'' (Laboissiere, 1933)
* ''[[Palpoxena costata]]'' (Allard, 1889)
* ''[[Palpoxena costatipennis]]'' (Jacoby, 1896)
* ''[[Palpoxena crassipalpis]]'' (Jacoby, 1892)
* ''[[Palpoxena dilaticornis]]'' (Jacoby, 1896)
* ''[[Palpoxena divisa]]'' (Jacoby, 1894)
* ''[[Palpoxena ertli]]'' (Weise, 1903)
* ''[[Palpoxena eximia]]'' (Baly, 1879)
* ''[[Palpoxena facialis]]'' (Baly, 1886)
* ''[[Palpoxena fissipes]]'' (Laboissiere, 1924)
* ''[[Palpoxena flava]]'' (Laboissiere, 1939)
* ''[[Palpoxena gracilis]]'' (Jacoby, 1889)
* ''[[Palpoxena hauseri]]'' (Weise, 1903)
* ''[[Palpoxena hirtipennis]]'' (Jacoby, 1887)
* ''[[Palpoxena indica]]'' (Jacoby, 1889)
* ''[[Palpoxena jacobyi]]'' (Baly, 1888)
* ''[[Palpoxena juno]]'' (Weise, 1912)
* ''[[Palpoxena konbirensis]]'' (Weise, 1924)
* ''[[Palpoxena laeta]]'' Baly, 1861
* ''[[Palpoxena latifrons]]'' (Jacoby, 1904)
* ''[[Palpoxena longicornis]]'' (Jacoby, 1895)
* ''[[Palpoxena margaritacea]]'' (Laboissiere, 1920)
* ''[[Palpoxena marginata]]'' (Laboissiere, 1920)
* ''[[Palpoxena metallica]]'' (Jacoby, 1886)
* ''[[Palpoxena modesta]]'' (Jacoby, 1896)
* ''[[Palpoxena nasika]]'' (Maulik, 1936)
* ''[[Palpoxena nasuta]]'' (Westwood, 1837)
* ''[[Palpoxena nigricollis]]'' (Allard, 1889)
* ''[[Palpoxena nigriventris]]'' (Allard, 1889)
* ''[[Palpoxena nigromarginata]]'' (Jacoby, 1895)
* ''[[Palpoxena pallida]]'' (Jacoby, 1896)
* ''[[Palpoxena pallipes]]'' (Fabricius, 1801)
* ''[[Palpoxena patrizii]]'' (Laboissiere, 1937)
* ''[[Palpoxena pilicornis]]'' (Jacoby, 1896)
* ''[[Palpoxena praetoriae]]'' (Gahan, 1892)
* ''[[Palpoxena rufipennis]]'' (Jacoby, 1887)
* ''[[Palpoxena rufofulva]]'' (Jacoby, 1896)
* ''[[Palpoxena sabahensis]]'' Mohamedsaid, 1997
* ''[[Palpoxena sumatrensis]]'' (Jacoby, 1886)
* ''[[Palpoxena theobromae]]'' (Bryant, 1948)
* ''[[Palpoxena truncatipennis]]'' (Jacoby, 1936)
* ''[[Palpoxena ugandensis]]'' (Laboissiere, 1937)
* ''[[Palpoxena ulyssis]]'' (Laboissiere, 1933)
* ''[[Palpoxena variabilis]]'' (Jacoby, 1886)
* ''[[Palpoxena violaceipennis]]'' (Jacoby, 1896)
* ''[[Palpoxena viridis]]'' (Hope, 1831)

{{Appendix}}

[[Categorie:Palpoxena| ]]

title: Palpoxena

Familie: Chrysomelidae (Bladkevers)

title: Geslacht


text:
# Keuspot
De keuspot is een onderdeel van het taatslager van de puntdeuren van een sluis. Het is de kom in de komplaat op de sluisvloer, waar de taats van de deur in draait.
Een deur van een sluis met puntdeuren heeft aan de landzijde twee draaipunten, een boven- en een onderdraaipunt. Het bovendraaipunt wordt gevormd door een halspen aan de deur, die draait in een halsbeugel aan de sluismuur. Het onderdraaipunt van een puntdeur wordt bij oude constructies gevormd door een taats, die in de keuspot draait. In nieuwe contructies met houten deuren wordt gewerkt met een taats en een taatsschoen, waarin die pot dan is verwerkt. Bij deze houten deuren wordt de schoen aan het hout van de deur gemonteerd. De draaipunten worden voorzien van een bronzen taatshoed aan de onderzijde en een bronzen ring om de hals aan de bovenzijde. Zowel de keuspotten als de taatshoeden en de halsringen worden gegoten.

## Naslagwerken
- G.J. Arends, Sluizen en Stuwen, 1994, Delfste Universitaire Pers, ISBN 90-6275-700-6
- Stolwijker Schutsluis in de Stolwijksche Vliet bij Gouda  TU Delft-bouwhistorisch-onderzoek

title: Keuspot

wikitext:
[[Bestand:Stolwijkersluis 2.jpg|thumb|Reconstructie van de Stolwijker Schutsluis]]
De '''keuspot''' is een onderdeel van het [[taatslager]] van de [[sluisdeur|puntdeuren]] van een [[sluis (waterbouwkunde)|sluis]]. Het is de kom in de [[komplaat]] op de sluisvloer, waar de [[taats]] van de deur in draait.

Een deur van een sluis met puntdeuren heeft aan de landzijde twee draaipunten, een boven- en een onderdraaipunt. Het bovendraaipunt wordt gevormd door een [[halspen]] aan de deur, die draait in een [[halsbeugel]] aan de sluismuur. Het onderdraaipunt van een puntdeur wordt bij oude constructies gevormd door een taats, die in de keuspot draait. In nieuwe contructies met houten deuren wordt gewerkt met een taats en een taatsschoen, waarin die pot dan is verwerkt. Bij deze houten deuren wordt de schoen aan het hout van de deur gemonteerd. De draaipunten worden voorzien van een bronzen taatshoed aan de onderzijde en een bronzen ring om de hals aan de bovenzijde. Zowel de keuspotten als de taatshoeden en de halsringen worden gegoten.

== Naslagwerken ==
* G.J. Arends, Sluizen en Stuwen, 1994, Delfste Universitaire Pers, ISBN 90-6275-700-6
* Stolwijker Schutsluis in de Stolwijksche Vliet bij Gouda  TU Delft-bouwhistorisch-onderzoek

[[Categorie:Sluis (waterbouwkunde)]]
[[Categorie:Civiele techniek]]
[[Categorie:Lager]]


text:
# Eurytoma similacis
Eurytoma similacis is een vliesvleugelig insect uit de familie Eurytomidae. De wetenschappelijke naam is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1931 door Ishii.

title: Eurytoma similacis

wikitext:
{{Taxobox insect
| naam = ''Eurytoma similacis''
| titelweergave = cursief
| afbeelding =
| afbeeldingtekst =
| orde = [[Vliesvleugeligen|Hymenoptera]] (Vliesvleugeligen)
| familie = [[Eurytomidae]]
| geslacht = ''[[Eurytoma]]''
| w-naam = ''Eurytoma similacis''
| auteur = Ishii
| datum = 1931
| haakjes = ja
| species =
| commons =
}}
'''''Eurytoma similacis''''' is een [[Vliesvleugeligen|vliesvleugelig insect]] uit de familie [[Eurytomidae]]. De wetenschappelijke naam is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1931 door Ishii.

{{Appendix|2=
* {{Brontabel|9999-Chalcidoidea}}
}}
{{Beginnetje|biologie|2013|05|17}}

[[Categorie:Eurytoma|similacis]]

title: Eurytoma similacis

Familie: Eurytomidae

Geslacht: Eurytoma

title: Soort


text:
# Sergej Efron
Sergej Jakovlevitsj Efron (Moskou, 11 oktober 1893 — 16 oktober 1941) was een Russisch schrijver. Na de Russische Revolutie was hij als militair betrokken bij de strijd tegen het Sovjetregime. Hij ging daarna in ballingschap, na zijn terugkeer naar Rusland werd hij gefusilleerd.
In 1912 trouwde hij met de dichteres Marina Tsvetajeva. In datzelfde jaar publiceerde hij ook zijn verhalenbundel "Kindheid". (Sergej Efron: Detstvo. Moskou 1912). In het begin van de Eerste Wereldoorlog meldde hij zich, als zovelen, vrijwillig als militair. Vanwege zijn zwakke gezondheid bleven zijn krijgsverrichtingen beperkt. In 1917 volgde hij een officiersopleiding in Moskou. Hij was betrokken bij het verzet aldaar tegen de Oktoberrevolutie. Toen dat verzet was neergeslagen, wist hij te ontkomen naar de Krim. Daar sloot hij zich aan bij het Witte Leger dat zich nog enkele jaren tegen het Sovjetregime staande kon houden. Door zijn vertrek bleven zijn vrouw en twee jonge dochters (Ariadna en Irina) in Moskou achter. Irina zou een van de daaropvolgende hongerwinters niet overleven. Na de nederlaag van het Witte Leger in 1921 vertrok Efron in ballingschap naar Praag. Marina voegde zich met haar overgebleven dochter bij hem, maar niet nadat zij tijdens een dichtersbijeenkomst in Moskou de heldenmoed van het Witte Leger ('het zwanenkamp') had bezongen.
In 1925 kregen zij hun zoon Georgi en verhuisden naar Parijs. De financiële omstandigheden van het gezin waren zeer slecht. Omstreeks 1930 lijkt er een kentering op te treden in de vijandige houding van Efron jegens de Sovjet-Unie. Op den duur voerde hij opdrachten uit voor de geheime dienst van de Sovjet-Unie. In 1937 werd Efron door de Franse politie in verband gebracht met een moord. Zijn dochter Ariadna en hij gingen terug naar de Sovjet-Unie, in 1939 gevolgd door zijn vrouw en zoon. Niet lang daarna werden zijn dochter en hij gearresteerd. Hij werd van spionage beschuldigd en in 1941 gefusilleerd. Uit de verhoorverslagen ten tijde van zijn gevangenschap blijkt een voortdurende inspanning om zijn vrouw, dochter en zoon niet te belasten. In 1956, het jaar dat zijn dochter uit een werkkamp werd ontslagen, werd hij postuum gerehabiliteerd. Zijn vrouw pleegde in 1941 zelfmoord, zijn zoon sneuvelde in 1944 in de Tweede Wereldoorlog.

## Literatur
- Arkadi Waksberg: Die Verfolgten Stalins. Aus den Verliesen des KGB. Reinbek 1993, S. 116-129.
- Irma Kudrova: The Death of a poet, The last Days of Marina Tsvetaeva The Overlook Press, New York, 2004.

title: Sergej Efron

wikitext:
[[Bestand:Sergey efron.jpg|miniatuur|Sergej Efron]]
'''Sergej Jakovlevitsj Efron''' ([[Moskou]], [[11 oktober]] [[1893]] — [[16 oktober]] [[1941]]) was een [[Rusland|Russisch]] schrijver. Na de [[Russische Revolutie]] was hij als militair betrokken bij de strijd tegen het Sovjetregime. Hij ging daarna in ballingschap, na zijn terugkeer naar Rusland werd hij gefusilleerd.

In 1912 trouwde hij met de dichteres [[Marina Tsvetajeva]]. In datzelfde jaar publiceerde hij ook zijn verhalenbundel "Kindheid". (Sergej Efron: ''Detstvo''. Moskou 1912). In het begin van de [[Eerste Wereldoorlog]] meldde hij zich, als zovelen, vrijwillig als militair. Vanwege zijn zwakke gezondheid bleven zijn krijgsverrichtingen beperkt. In 1917 volgde hij een officiersopleiding in Moskou. Hij was betrokken bij het verzet aldaar tegen de [[Oktoberrevolutie]]. Toen dat verzet was neergeslagen, wist hij te ontkomen naar de [[Krim]]. Daar sloot hij zich aan bij het [[Witte Leger]] dat zich nog enkele jaren tegen het Sovjetregime staande kon houden. Door zijn vertrek bleven zijn vrouw en twee jonge dochters (Ariadna en Irina) in Moskou achter. Irina zou een van de daaropvolgende hongerwinters niet overleven. Na de nederlaag van het Witte Leger in 1921 vertrok Efron in ballingschap naar Praag. Marina voegde zich met haar overgebleven dochter bij hem, maar niet nadat zij tijdens een dichtersbijeenkomst in Moskou de heldenmoed van het Witte Leger ('het zwanenkamp') had bezongen.

In 1925 kregen zij hun zoon Georgi en verhuisden naar Parijs. De financiële omstandigheden van het gezin waren zeer slecht. Omstreeks 1930 lijkt er een kentering op te treden in de vijandige houding van Efron jegens de Sovjet-Unie. Op den duur voerde hij opdrachten uit voor de geheime dienst van de Sovjet-Unie. In 1937 werd Efron door de Franse politie in verband gebracht met een moord. Zijn dochter Ariadna en hij gingen terug naar de Sovjet-Unie, in 1939 gevolgd door zijn vrouw en zoon. Niet lang daarna werden zijn dochter en hij gearresteerd. Hij werd van spionage beschuldigd en in 1941 gefusilleerd. Uit de verhoorverslagen ten tijde van zijn gevangenschap blijkt een voortdurende inspanning om zijn vrouw, dochter en zoon niet te belasten.<ref> Irma Kudrova, p. 115-116: Efron's courage and his morally irreproachable behavior in prison and under interrogation is indisputabele, however. In the face of torture and death he remained an man of honor until the end. Not only did he not slander anyone, but he did not turn away from duty and truth as he understood them. </ref> In 1956, het jaar dat zijn dochter uit een werkkamp werd ontslagen, werd hij [[postuum]] gerehabiliteerd. Zijn vrouw pleegde in 1941 zelfmoord, zijn zoon sneuvelde in 1944 in de [[Tweede Wereldoorlog]].

== Literatur ==
* [[Arkadi Waksberg]]: ''Die Verfolgten Stalins. Aus den Verliesen des KGB.'' Reinbek 1993, S. 116-129.
* [[Irma Kudrova]]: ''The Death of a poet, The last Days of Marina Tsvetaeva'' The Overlook Press, New York, 2004.

== Noten ==
{{References}}

{{Bibliografische informatie}}

{{DEFAULTSORT:Efron, Sergej}}
[[Categorie:Russisch schrijver]]
[[Categorie:Kunstenaar in het keizerrijk Rusland]]


text:
# Leiophron alkonost
Leiophron alkonost is een insect dat behoort tot de orde vliesvleugeligen (Hymenoptera) en de familie van de schildwespen (Braconidae). De wetenschappelijke naam van de soort werd voor het eerst geldig gepubliceerd door Belokobylskij in 2000.

title: Leiophron alkonost

wikitext:
{{Taxobox insect
| naam = ''Leiophron alkonost''
| titelweergave = cursief
| afbeelding =
| orde = [[Vliesvleugeligen|Hymenoptera]] (Vliesvleugeligen)
| familie= [[Schildwespen|Braconidae]] (Schildwespen)
| geslacht = ''[[Leiophron]]''
| w-naam = ''Leiophron alkonost''
| auteur = Belokobylskij
| datum = 2000
| haakjes =
| commons =
| species =
}}
'''''Leiophron alkonost''''' is een [[insecten|insect]] dat behoort tot de orde [[vliesvleugeligen]] (Hymenoptera) en de familie van de [[Schildwespen|schildwespen (Braconidae)]]. De wetenschappelijke naam van de soort werd voor het eerst geldig gepubliceerd door Belokobylskij in 2000.

{{Beginnetje|biologie|2012|09|14}}

[[Categorie:Leiophron|alkonost]]

title: Leiophron alkonost

Familie: Braconidae (Schildwespen)

Geslacht: Leiophron

title: Soort


text:
# Ajda Pekkan
Ayşe Ajda Pekkan (Istanboel, 1946) is een Turkse popzangeres.

## Discografie

### Albums
- Ajda Pekkan (1968)
- Fecri Ebcioglu Sunar (1969)
- Ajda Pekkan Vol III (1972)
- Ajda (1975)
- La Fete A L’Olympia (1976)
- Süperstar (1977)
- Pour Lui (1978)
- Süperstar II (1979)
- Sen Mutlu Ol (1981)
- Sevdim Seni (1982)
- Süperstar III (1983)
- Ajda Pekkan - Beş Yıl Önce On Yıl Sonra (1984)
- Süperstar IV (1987)
- Ajda 1990 (1990)
- Seni Seçtim (1991)
- Ajda ’93 (1993)
- Tough Girl in A Pink World (1995)
- Ajda Pekkan (1996)
- The Best of Ajda (1998)
- Diva (2000)
- On the Dancefloor (2002)
- Cool Kadin (2006)
- Aynen Öyle (2008)
- Farkın Bu (2011)
- Ajda Pekkan & Muazzez Abacı (2014)

### Singles
- Abidik Gubidik Twist (1964)
- Her Yerde Kar Var (1965)
- Moda Yolunda (1966)
- Seviyorum (1966)
- İki Yabancı (1967)
- Dönmem Sana (1967)
- Oyalama Beni (1967)
- Aşk Oyunu (1967)
- Boşvermiştim Dünyaya (1967)
- Dünya Dönüyor (1968)
- Kimdir Bu Sevgili (1968)
- Özleyiş (1968)
- Boş Sokak (1968)
- Ne Tadı Var Bu Dünyanın (1969)
- İki Yüzlü Aşk (1969)
- Durdurun şu Zamanı (1969)
- Ben Bir Köylü Kızıyım (1969)
- Son Arzu (1969)
- Ay Dogarken (1969)
- Sensiz Yıllarda (1970)
- Yagmur (1970)
- Gençlik Yılları (1971)
- Yalnızlıktan Bezdim (1971)
- Sen Bir Yana Dünya Bir Yana (1971)
- Olanlar Oldu Bana (1972)
- Dert Bende (1972)
- Kaderimin Oyunu (1973)
- Tanrı Misafiri (1973)
- Seninleyim (1973)
- Nasılsın İyi misin (1974)
- Sana Neler Edecegim (1974)
- Hoşgör Sen (1975)
- Al Beni (1975)
- Ne Varsa Bende Var (1976)
- Je T'apprendrai L'amour (1976)
- Gözünaydın (1976)
- Viens Dans Ma Vie (1977)
- Aglama Yarim (1977)
- A Mes Amours (1977)
- Ya Sonra (1978)
- Pet'r Oil / Loving On Petrol (1980)
- Stay For More (1995)
- Give Me A Clue (1995)
- More Than A Lover (1996)
- Diva (2000)
- Sen İste (2003)
- Dying For Your Love (2004)
- Suddenly (2004)

title: Ajda Pekkan

wikitext:
{{Infobox artiest
| naam                 = Ajda Pekkan
| afbeelding           = Ajda Pekkan 2013.jpg
| afbeeldingbreedte    = 200
| onderschrift         =
| volledige naam       =
| alias                =
| bijnaam              =
| bijnamen             =
| geboren              = [[Istanboel]], [[1946]]
| overleden            =
| land                 = {{TR}}
| jaren-actief         =
| genre                =
| beroep               =
| instrument           =
| zangstem             =
| invloed              =
| label                =
| acts                 =
| gerelateerd          =
| bekende instrumenten =
| portaal              =
| website              =
| imdb                 =
| allmusic             =
| myspace              =
| lastfm               =
}}
'''Ayşe''' '''Ajda Pekkan''' ([[Istanboel]], [[1946]]) is een [[Turkije|Turkse]] popzangeres.

== Discografie ==
[[Bestand:Eurovision Song Contest 1980 postcards - Ajda Pekkan 15.png|thumb|Ajda Pekkan met haar groep tijdens het [[Eurovisiesongfestival 1980]]]]
=== Albums ===
* ''Ajda Pekkan'' (1968)
* ''Fecri Ebcioglu Sunar'' (1969)
* ''Ajda Pekkan Vol III'' (1972)
* ''Ajda'' (1975)
* ''La Fete A L’Olympia'' (1976)
* ''Süperstar'' (1977)
* ''Pour Lui'' (1978)
* ''Süperstar II'' (1979)
* ''Sen Mutlu Ol'' (1981)
* ''Sevdim Seni'' (1982)
* ''Süperstar III'' (1983)
* ''Ajda Pekkan - Beş Yıl Önce On Yıl Sonra'' (1984)
* ''Süperstar IV'' (1987)
* ''Ajda 1990'' (1990)
* ''Seni Seçtim'' (1991)
* ''Ajda ’93'' (1993)
* ''Tough Girl in A Pink World'' (1995)
* ''Ajda Pekkan'' (1996)
* ''The Best of Ajda'' (1998)
* ''Diva'' (2000)
* ''On the Dancefloor'' (2002)
* ''Cool Kadin'' (2006)
* ''Aynen Öyle'' (2008)
* ''Farkın Bu'' (2011)
* ''Ajda Pekkan & Muazzez Abacı'' (2014)

=== Singles ===
* ''Abidik Gubidik Twist'' (1964)
* ''Her Yerde Kar Var'' (1965)
* ''Moda Yolunda'' (1966)
* ''Seviyorum'' (1966)
* ''İki Yabancı'' (1967)
* ''Dönmem Sana'' (1967)
* ''Oyalama Beni'' (1967)
* ''Aşk Oyunu'' (1967)
* ''Boşvermiştim Dünyaya'' (1967)
* ''Dünya Dönüyor'' (1968)
* ''Kimdir Bu Sevgili'' (1968)
* ''Özleyiş'' (1968)
* ''Boş Sokak'' (1968)
* ''Ne Tadı Var Bu Dünyanın'' (1969)
* ''İki Yüzlü Aşk'' (1969)
* ''Durdurun şu Zamanı'' (1969)
* ''Ben Bir Köylü Kızıyım'' (1969)
* ''Son Arzu'' (1969)
* ''Ay Dogarken'' (1969)
* ''Sensiz Yıllarda'' (1970)
* ''Yagmur'' (1970)
* ''Gençlik Yılları'' (1971)
* ''Yalnızlıktan Bezdim'' (1971)
* ''Sen Bir Yana Dünya Bir Yana'' (1971)
* ''Olanlar Oldu Bana'' (1972)
* ''Dert Bende'' (1972)
* ''Kaderimin Oyunu'' (1973)
* ''Tanrı Misafiri'' (1973)
* ''Seninleyim'' (1973)
* ''Nasılsın İyi misin'' (1974)
* ''Sana Neler Edecegim'' (1974)
* ''Hoşgör Sen'' (1975)
* ''Al Beni'' (1975)
* ''Ne Varsa Bende Var'' (1976)
* ''Je T'apprendrai L'amour'' (1976)
* ''Gözünaydın'' (1976)
* ''Viens Dans Ma Vie'' (1977)
* ''Aglama Yarim'' (1977)
* ''A Mes Amours'' (1977)
* ''Ya Sonra'' (1978)
* ''Pet'r Oil / Loving On Petrol'' (1980)
* ''Stay For More'' (1995)
* ''Give Me A Clue'' (1995)
* ''More Than A Lover'' (1996)
* ''Diva'' (2000)
* ''Sen İste'' (2003)
* ''Dying For Your Love'' (2004)
* ''Suddenly'' (2004)

== Externe link ==
* [https://web.archive.org/web/20200805132243/http://www.ajdapekkan.com/ Officiële website]

{{Commonscat}}
{{Navigatie deelnemers Turkije aan het Eurovisiesongfestival}}
{{Bibliografische informatie}}

{{DEFAULTSORT:Pekkan, Ajda}}
[[Categorie:Turks zanger]]
[[Categorie:Deelnemer aan het Eurovisiesongfestival 1980]]
[[Categorie:Turks deelnemer aan het Eurovisiesongfestival]]
[[Categorie:Turks popzanger]]

title: Algemene informatie

Geboren: Istanboel, 1946

Geboorteplaats: Istanbul

Land: Turkije