text:
# Arthur Ernest Percival
Arthur Ernest Percival (Aspenden, 26 december 1887 - Westminster, 31 januari 1966) was een Britse legerofficier. Hij diende zowel in de Eerste Wereldoorlog als de Tweede Wereldoorlog. Hij voerde in de Tweede Wereldoorlog het bevel over de Britse troepen tijdens de Slag om Malaya en Slag om Singapore. Hij raakte daarna in Japanse krijgsgevangenschap.

## Eerste jaren
Percival werd geboren op 26 december 1887 in Aspenden Lodge, Aspenden vlak bij Buntingford in Hertfordshire. Hij was de tweede zoon van Alfred Reginald en Edith Miller. Hij volgde onderwijs in Bengeo en Rugby en werd lid van de Volunteer Rifle Corps. In 1907 ging Percival werken als klerk bij de ijzerhandelaar Naylor, Benzon & Company Limited in Londen.

## Eerste Wereldoorlog
Percival werd in augustus 1914 toegevoegd aan de Officer Training Corps in Inns of Court en werd na vijf weken al bevorderd tot tweede luitenant. In november 1914 werd hij bevorderd tot kapitein. In februari 1915 werd hij naar Frankrijk gestuurd met het nieuwgevormde Zevende Bataljon van de Bedfordshire Regiment van de 18th (Eastern) Division. Hij vocht mee tijdens de Slag aan de Somme, maar raakte in september ernstig gewond tijdens een aanval, hiervoor werd hij onderscheiden met de Military Cross.
Hij werd tijdelijk benoemd tot majoor in zijn eigen regiment. In 1917 werd hij een bataljonscommandant met de tijdelijke rang van luitenant-kolonel. Tijdens de Duitse Kaiserschlacht leidde Percival een tegenaanval om een Franse artillerie-eenheid te redden van gevangenschap, hiervoor werd hij onderscheiden met de Croix de Guerre 1914-1918. In mei 1918 was hij bevelhebber van de 54ste Brigade. Hij kreeg hiervoor een titulaire bevordering tot majoor en werd onderscheiden met de Orde van Voorname Dienst (DSO).

## Interbellum
Percival diende in 1919 bij de Britse Militaire Missie tijdens de Russische Burgeroorlog en was plaatsvervangend bevelhebber bij de 45ste Royal Fusiliers. In augustus 1919 werd er een gesp aan zijn DSO toegevoegd. In 1920 diende Pervical in Ierland tijdens de Ierse Onafhankelijkheidsoorlog. Hij was eerst een compagniecommandant en later de inlichtingenofficier van het 1ste Bataljon van het Essex Regiment in Kinsale. Voor zijn verdiensten in Ierland werd Percival benoemd tot Officier in de Orde van het Britse Rijk.
Percival was van 1923 tot 1924 toegevoegd aan de Staff College in Camberley. Daarna volgde een promotie tot majoor bij de Cheshire Regiment, daarna bracht hij vier als stafofficier door bij de Nigeria Regiment, Royal West African Frontier Force in West-Afrika. In 1929 kreeg hij een titulaire bevordering tot luitenant-kolonel. Tussen 1931 en 1932 was hij een General Staff Officer Grade 2 bij de Staff College, Camberley en was van 1932 tot 1936 belast met het bevel over het 2de Bataljon van de Cheshire Regiment. In 1935 werd hij toegevoegd aan de Imperial Defence College.
Percival werd in maart 1936 bevorderd tot kolonel en was tot 1938 General Staff officer Grade 1 in Malaya bij generaal William Dobbie. In maart 1938 keerde hij terug naar Groot-Brittannië en werd bevorderd tot brigade-generaal bij de Generale Staf van de Aldershot Command.

## Tweede Wereldoorlog
Van 1939 tot 1940 was Percival brigade-generaal, General Staff van de I Corps van het British Expeditionary Force. Hij werd daarna bevorderd tot generaal-majoor en was in februari 1940 kort General Officer Commanding van de 43e (Wessex) Infanteriedivisie. Hij werd in 1940 benoemd tot Assistent van de Chief of the Imperial General Staff maar na de evacuatie bij Duinkerke vroeg hij om een actief commando. Hij kreeg het bevel over de 44e (Home Counties) Infanteriedivisie en besteedde negen maanden om 100 kilometer Engelse kust te verdedigen. In 1941 werd hij onderscheiden met een benoeming tot Lid in de Orde van het Bad.
In april 1941 werd Percival bevorderd tot luitenant-generaal en benoemd tot General Officer Commanding van Malaya. Bij zijn aankomst ging Percival onmiddellijk over tot training van zijn onervaren leger. Op 2 december 1941 arriveerden het slagschip HMS Prince of Wales en de slagkruiser HMS Repulse geëscorteerd door vier torpedojagers in Singapore. De volgende dag dineerde Rear-Admiral Ernest John Spooner met de nieuw aangekomen opperbevelhebber van de Eastern Fleet admiraal Tom Philips en Percival.
Op 8 december 1941 landde het Japanse 25ste Leger onder bevel van luitenant-generaal Tomoyuki Yamashita in Malaya. In die nacht landde Japanse troepen bij Kota Bahru aan de oostkust. Dit was echter een afleidingsmanoeuvre en de belangrijkste landingen vonden de volgende dag plaats bij Singora en Pattani op de zuidoostkust van Thailand en de Japanse troepen trokken het noorden van Malaya binnen.
De Japanners rukten snel op en op 27 januari 1942 beval Percival een terugtrekking over de Straat van Johore naar het eiland Singapore en de organisatie van een verdediging rond het eiland. Maar op 8 februari 1942 landden Japanse troepen op de noordwestelijke punt van het eiland. Na een week van hevige gevechten hield Percival zijn laatste commando-overleg op 15 februari 1942 in de Battle Box van Fort Canning. De Japanners hadden toen al bijna de helft van het eiland bezet en het zag ernaar uit dat het eiland in Japanse handen zou vallen. Er was hem verteld dat de volgende dag munitie en water op zouden zijn en Percival ging akkoord met een overgave. Generaal Yamashita was bereid om een Britse overgave te accepteren omdat zijn eigen troepen ook een munitietekort hadden, maar dit wist Percival niet.
De Japanners stonden erop dat Percival zelf met een witte vlag naar de Old Ford Motor Factory in Bukit Timah zou lopen om over een overgave te onderhandelen. Na een korte onenigheid, waarbij Percival er op aandrong dat de Britten 1.000 man onder de wapenen mochten houden om de orde te handhaven, gaf Yamashita hier uiteindelijk aan toe. Dat werd om 18:10 uur overeengekomen en de Britse troepen zouden om 20:30 hun wapens neerleggen en het verzet staken. Percival raakte daarna in krijgsgevangenschap.
Percival werd kort gevangen gehouden in Gevangenis van Changi. In augustus 1942 werd Percival samen met andere hogere Britse officieren van Singapore overgebracht naar Formosa en daarna naar een gevangenkamp in Mantsjoerije. Daar zat Percival onder andere samen met de Amerikaanse generaal Jonathan Wainwright en daar werden ze bevrijd toen de oorlog eindigde. Percival was aanwezig tijdens de ondertekening van de Japanse capitulatie aan boord van de USS Missouri in de Baai van Tokio op 2 september 1945.

## Na de Tweede Wereldoorlog
Percival keerde in september 1945 terug in Groot-Brittannië. In 1946 ging hij met pensioen met de rang van luitenant-generaal. Na zijn pensioen was hij van 1949 tot 1954 erekolonel van de 479th (Hertfordshire Yeomanry) H.A.A. Regiment en plaatsvervangend-luitenant van Hertfordshire in 1951. Hij was van 1950 tot 1955 kolonel bij de Cheshire Regiment.
Percival was president van de Far East Prisoners of War Association (FEPOW). Hij werkte daarnaast ook als president van de Hertfordshire Rode Kruis en werd in 1964 benoemd tot Officier in de Britse Orde van Sint-Jan. Percival stierf op 78-jarige leeftijd in Westminster.

## Militaire loopbaan
- Colour sergeant: 1901
- Private: 1914
- Tijdelijk Second Lieutenant: 3 september 1914 - 15 oktober 1914[1][2]
- Tijdelijk Lieutenant: 16 oktober 1914 - 31 oktober 1914[1]
- Tijdelijk Captain: 1 november 1914 - 15 oktober 1916[1]
- Captain: 16 oktober 1916[1]
  - Anciënniteit: 1 oktober 1916[1]
- Tijdelijk Lieutenant-Colonel: 1917[3][4][5][6][7]
- Tijdelijk Major: 4 februari 1917 - 15 januari 1918[1]
- Titulair Major: mei 1918[8]
- Tijdelijk Lieutenant-Colonel: 16 januari 1918 - 18 april 1919[1]
- Titulair Major: 1 januari 1919[1]
- Waarnemend Major: 22 april 1919 - 30 november 1919[1]
- Major: 20 september 1924[1]
- Titulair Lieutenant-Colonel: 1 januari 1929[1][9]
- Lieutenant-Colonel: 14 juli 1932[1]
- Colonel:	5 maart 1936[1]
  - Anciënniteit: 1 januari 1932 (wachtgeld 14 maart 1938) (volledige bezoldiging 1 april 1938)[1]
- Tijdelijk Brigadier: 1 april 1938 - 4 februari 1940[1][10]
- Major-General: 5 februari 1940[1][11]
  - Anciënniteit: 29 juni 1938 (supernumerary 26 december 1944) (uitdiensttreding 31 augustus 1946)[1]
- Waarnemend Lieutenant-General: 29 april 1941 - 7 oktober 1945[1][12]
  - Anciënniteit: 5 april 1941[1]
- Ererang Lieutenant-General:	31 augustus 1946[1][13]

## Decoraties
- Lid in de Orde van het Bad op 1 juli 1941[14]
- Orde van Voorname Dienst op 16 september 1918
- Orde van Voorname Dienst op 21 januari 1920
- Officier in de Orde van het Britse Rijk op 17 januari 1921
- Military Cross op	 14 november 1916[15]
- Croix de guerre 1914-1918[16]
- 1914-15 Star[1]
- Britse Oorlogsmedaille[1]
- Overwinningsmedaille[1]
- Officier in de Orde van Sint-Jan in 1964[17]
- Hij werd meerdere malen genoemd in de Dagorders. Dat gebeurde op:
  - 21 december 1917
  - 20 december 1918
  - 11 juni 1920

title: Arthur Ernest Percival

wikitext:
{{Infobox militair persoon
| naam = Arthur Ernest Percival
| afbeelding = Arthur Percival.jpg
| onderschrift = Arthur Percival, 1941
| bijnaam =
| geboorteplaats = [[Aspenden]], [[Hertfordshire]], [[Verenigd Koninkrijk van Groot-Brittannië en Ierland]]
| geboortedatum = [[26 december]] [[1887]]
| sterfplaats = Officieren ziekenhuis Koning Edward VII, [[City of Westminster|Westminster]], [[Londen]], [[Verenigd Koninkrijk]]
| sterfdatum = [[31 januari]] [[1966]]
| begraven =
| religie =
| partij = [[Bestand:Flag_of_the_United_Kingdom.svg|25px]] [[Verenigd Koninkrijk]]
| onderdeel = [[Bestand:Flag of the British Army (1938-present).svg|25px]] [[British Army]]
| dienstjaren = [[1914]] – [[1946]]
| rang = [[Bestand:British Army OF-8.svg|20px]] [[Luitenant-generaal|Lieutenant-General]]
| eenheid =
| leiding = [[44e (Home Counties) Infanteriedivisie]]
[[Malaya Command]]
| veldslagen-naam  =
| veldslagen = [[Eerste Wereldoorlog]]
*[[Slag aan de Somme]]
*[[Lenteoffensief]]
----
*[[Russische Burgeroorlog]]
*[[Noord Russische Interventie]]
----
*[[Ierse Onafhankelijkheidsoorlog]]
----
[[Tweede Wereldoorlog]]
*[[Slag om Malaya]]
*[[Slag om Singapore]]
| onderscheidingen =
| anderwerk =
| portaal =
}}
'''Arthur Ernest Percival''' ([[Aspenden]], [[26 december]] [[1887]] - [[City of Westminster|Westminster]], [[31 januari]] [[1966]]) was een Britse legerofficier. Hij diende zowel in de [[Eerste Wereldoorlog]] als de [[Tweede Wereldoorlog]]. Hij voerde in de [[Tweede Wereldoorlog]] het bevel over de Britse troepen tijdens de [[Slag om Malaya]] en [[Slag om Singapore]]. Hij raakte daarna in Japanse krijgsgevangenschap.

== Eerste jaren ==
Percival werd geboren op 26 december 1887 in Aspenden Lodge, Aspenden vlak bij [[Buntingford]] in [[Hertfordshire]]. Hij was de tweede zoon van Alfred Reginald en Edith Miller. Hij volgde onderwijs in [[Bengeo]] en [[Rugby (Engeland)|Rugby]] en werd lid van de Volunteer Rifle Corps. In 1907 ging Percival werken als klerk bij de ijzerhandelaar Naylor, Benzon & Company Limited in Londen.

== Eerste Wereldoorlog ==
Percival werd in augustus 1914 toegevoegd aan de Officer Training Corps in Inns of Court en werd na vijf weken al bevorderd tot tweede luitenant. In november 1914 werd hij bevorderd tot kapitein. In februari 1915 werd hij naar Frankrijk gestuurd met het nieuwgevormde Zevende Bataljon van de [[Bedfordshire Regiment]] van de 18th (Eastern) Division. Hij vocht mee tijdens de [[Slag aan de Somme]], maar raakte in september ernstig gewond tijdens een aanval, hiervoor werd hij onderscheiden met de [[Military Cross]].

Hij werd tijdelijk benoemd tot majoor in zijn eigen regiment. In 1917 werd hij een bataljonscommandant met de tijdelijke rang van luitenant-kolonel. Tijdens de Duitse [[Kaiserschlacht]] leidde Percival een tegenaanval om een Franse artillerie-eenheid te redden van gevangenschap, hiervoor werd hij onderscheiden met de [[Croix de Guerre (Frankrijk)|Croix de Guerre 1914-1918]]. In mei 1918 was hij bevelhebber van de 54ste Brigade. Hij kreeg hiervoor een titulaire bevordering tot majoor en werd onderscheiden met de [[Orde van Voorname Dienst (Verenigd Koninkrijk)|Orde van Voorname Dienst]] (DSO).

== Interbellum ==
Percival diende in 1919 bij de Britse Militaire Missie tijdens de [[Russische Burgeroorlog]] en was plaatsvervangend bevelhebber bij de 45ste [[Royal Fusiliers]]. In augustus 1919 werd er een gesp aan zijn DSO toegevoegd. In 1920 diende Pervical in Ierland tijdens de [[Ierse Onafhankelijkheidsoorlog]]. Hij was eerst een compagniecommandant en later de inlichtingenofficier van het 1ste Bataljon van het [[Essex Regiment]] in [[Kinsale]]. Voor zijn verdiensten in Ierland werd Percival benoemd tot [[Officier]] in de [[Orde van het Britse Rijk]].

Percival was van 1923 tot 1924 toegevoegd aan de Staff College in [[Camberley]]. Daarna volgde een promotie tot majoor bij de [[Cheshire Regiment]], daarna bracht hij vier als stafofficier door bij de [[Nigeria Regiment]], [[Royal West African Frontier Force]] in [[West-Afrika]]. In 1929 kreeg hij een titulaire bevordering tot luitenant-kolonel. Tussen 1931 en 1932 was hij een General Staff Officer Grade 2 bij de Staff College, Camberley en was van 1932 tot 1936 belast met het bevel over het 2de Bataljon van de Cheshire Regiment. In 1935 werd hij toegevoegd aan de Imperial Defence College.

Percival werd in maart 1936 bevorderd tot kolonel en was tot 1938 General Staff officer Grade 1 in [[Malaya (Britse Rijk)|Malaya]] bij generaal [[William Dobbie]]. In maart 1938 keerde hij terug naar Groot-Brittannië en werd bevorderd tot brigade-generaal bij de Generale Staf van de [[Aldershot Command]].

== Tweede Wereldoorlog ==
Van 1939 tot 1940 was Percival brigade-generaal, General Staff van de I Corps van het [[British Expeditionary Force]]. Hij werd daarna bevorderd tot generaal-majoor en was in februari 1940 kort General Officer Commanding van de [[43e (Wessex) Infanteriedivisie]]. Hij werd in 1940 benoemd tot Assistent van de [[Chief of the Imperial General Staff]] maar na de evacuatie bij [[Duinkerke]] vroeg hij om een actief commando. Hij kreeg het bevel over de [[44e (Home Counties) Infanteriedivisie]] en besteedde negen maanden om 100 kilometer Engelse kust te verdedigen. In 1941 werd hij onderscheiden met een benoeming tot Lid in de [[Orde van het Bad]].

In april 1941 werd Percival bevorderd tot luitenant-generaal en benoemd tot ''General Officer Commanding'' van [[Malaya (Britse Rijk)|Malaya]]. Bij zijn aankomst ging Percival onmiddellijk over tot training van zijn onervaren leger. Op 2 december 1941 arriveerden het slagschip ''[[HMS Prince of Wales (1939)|HMS Prince of Wales]]'' en de slagkruiser ''[[HMS Repulse (1916)|HMS Repulse]]'' geëscorteerd door vier torpedojagers in Singapore. De volgende dag dineerde Rear-Admiral [[Ernest John Spooner]] met de nieuw aangekomen opperbevelhebber van de [[Eastern Fleet]] admiraal [[Tom Philips]] en Percival.
Op 8 december 1941 landde het Japanse 25ste Leger onder bevel van luitenant-generaal [[Tomoyuki Yamashita]] in [[Malaya (Britse Rijk)|Malaya]]. In die nacht landde Japanse troepen bij [[Kota Bahru]] aan de oostkust. Dit was echter een afleidingsmanoeuvre en de belangrijkste landingen vonden de volgende dag plaats bij [[Singora]] en [[Pattani (stad)|Pattani]] op de zuidoostkust van [[Thailand]] en de Japanse troepen trokken het noorden van Malaya binnen.

De Japanners rukten snel op en op 27 januari 1942 beval Percival een terugtrekking over de [[Straat van Johore]] naar het eiland Singapore en de organisatie van een verdediging rond het eiland. Maar op 8 februari 1942 landden Japanse troepen op de noordwestelijke punt van het eiland. Na een week van hevige gevechten hield Percival zijn laatste commando-overleg op 15 februari 1942 in de Battle Box van [[Fort Canning]]. De Japanners hadden toen al bijna de helft van het eiland bezet en het zag ernaar uit dat het eiland in Japanse handen zou vallen. Er was hem verteld dat de volgende dag munitie en water op zouden zijn en Percival ging akkoord met een overgave. Generaal Yamashita was bereid om een Britse overgave te accepteren omdat zijn eigen troepen ook een munitietekort hadden, maar dit wist Percival niet.
[[Bestand:The War in the Far East 1939 - 1945 HU31329.jpg|rechts|thumb|Percival tijdens de capitulatie van Singapore op 15 februari 1942.]]

De Japanners stonden erop dat Percival zelf met een witte vlag naar de [[Old Ford Motor Factory]] in [[Bukit Timah (wijk)|Bukit Timah]] zou lopen om over een overgave te onderhandelen. Na een korte onenigheid, waarbij Percival er op aandrong dat de Britten 1.000 man onder de wapenen mochten houden om de orde te handhaven, gaf Yamashita hier uiteindelijk aan toe. Dat werd om 18:10 uur overeengekomen en de Britse troepen zouden om 20:30 hun wapens neerleggen en het verzet staken. Percival raakte daarna in krijgsgevangenschap.

Percival werd kort gevangen gehouden in [[Gevangenis van Changi]]. In augustus 1942 werd Percival samen met andere hogere Britse officieren van Singapore overgebracht naar [[Formosa (Taiwan)|Formosa]] en daarna naar een gevangenkamp in [[Mantsjoerije]]. Daar zat Percival onder andere samen met de Amerikaanse generaal [[Jonathan Wainwright]] en daar werden ze bevrijd toen de oorlog eindigde. Percival was aanwezig tijdens de ondertekening van de Japanse capitulatie aan boord van de ''[[USS Missouri (BB-63)|USS Missouri]]'' in de [[Baai van Tokio]] op 2 september 1945.

== Na de Tweede Wereldoorlog ==
Percival keerde in september 1945 terug in Groot-Brittannië. In 1946 ging hij met pensioen met de rang van luitenant-generaal. Na zijn pensioen was hij van 1949 tot 1954 erekolonel van de 479th (Hertfordshire Yeomanry) H.A.A. Regiment en plaatsvervangend-luitenant van Hertfordshire in 1951. Hij was van 1950 tot 1955 kolonel bij de Cheshire Regiment.

Percival was president van de [[Far East Prisoners of War Association]] (FEPOW). Hij werkte daarnaast ook als president van de Hertfordshire Rode Kruis en werd in 1964 benoemd tot [[Officier]] in de Britse [[Orde van Sint-Jan (Verenigd Koninkrijk)|Orde van Sint-Jan]]. Percival stierf op 78-jarige leeftijd in Westminster.

== Militaire loopbaan ==
*[[Sergeant|Colour sergeant]]: 1901
*[[Soldaat|Private]]: 1914
*Tijdelijk [[Tweede luitenant|Second Lieutenant]]: 3 september 1914 - 15 oktober 1914<ref name="unithistories">https://web.archive.org/web/20210606131334/https://unithistories.com/units_index/index.php?file=..%2Fofficers%2Fpersonsx.html</ref><ref name="https://www.thegazette.co.uk/London/issue/29058/supplement/1176">https://www.thegazette.co.uk/London/issue/29058/supplement/1176</ref>
*Tijdelijk [[Eerste luitenant|Lieutenant]]: 16 oktober 1914 - 31 oktober 1914<ref name="unithistories" />
*Tijdelijk [[Kapitein (rang)|Captain]]: 1 november 1914 - 15 oktober 1916<ref name="unithistories" />
*[[Kapitein (rang)|Captain]]: 16 oktober 1916<ref name="unithistories" />
**Anciënniteit: 1 oktober 1916<ref name="unithistories" />
*Tijdelijk [[Luitenant-kolonel|Lieutenant-Colonel]]: 1917<ref name="https://www.thegazette.co.uk/London/issue/30632/supplement/4550">https://www.thegazette.co.uk/London/issue/30632/supplement/4550</ref><ref name="https://www.thegazette.co.uk/London/issue/31220/supplement/3257">https://www.thegazette.co.uk/London/issue/31220/supplement/3257</ref><ref name="https://www.thegazette.co.uk/London/issue/32233/supplement/1434">https://www.thegazette.co.uk/London/issue/32233/supplement/1434</ref><ref name="https://www.thegazette.co.uk/London/issue/31003/supplement/13282">https://www.thegazette.co.uk/London/issue/31003/supplement/13282</ref><ref name="https://www.thegazette.co.uk/London/issue/31035/supplement/14044">https://www.thegazette.co.uk/London/issue/31035/supplement/14044</ref>
*Tijdelijk [[Majoor|Major]]: 4 februari 1917 - 15 januari 1918<ref name="unithistories" />
*Titulair [[Majoor|Major]]: mei 1918<ref name="https://www.thegazette.co.uk/London/issue/31092/supplement/15">https://www.thegazette.co.uk/London/issue/31092/supplement/15</ref>
*Tijdelijk [[Luitenant-kolonel|Lieutenant-Colonel]]: 16 januari 1918 - 18 april 1919<ref name="unithistories" />
*Titulair [[Majoor|Major]]: 1 januari 1919<ref name="unithistories" />
*Waarnemend [[Majoor|Major]]: 22 april 1919 - 30 november 1919<ref name="unithistories" />
*[[Majoor|Major]]: 20 september 1924<ref name="unithistories" />
*Titulair [[Luitenant-kolonel|Lieutenant-Colonel]]: 1 januari 1929<ref name="unithistories" /><ref name="https://www.thegazette.co.uk/London/issue/33454/page/152">https://www.thegazette.co.uk/London/issue/33454/page/152</ref>
*[[Luitenant-kolonel|Lieutenant-Colonel]]: 14 juli 1932<ref name="unithistories" />
*[[Kolonel|Colonel]]:	5 maart 1936<ref name="unithistories" />
**Anciënniteit: 1 januari 1932 (wachtgeld 14 maart 1938) (volledige bezoldiging 1 april 1938)<ref name="unithistories" />
*Tijdelijk [[Brigadegeneraal|Brigadier]]: 1 april 1938 - 4 februari 1940<ref name="unithistories" /><ref name="https://www.thegazette.co.uk/London/issue/34503/page/2594">https://www.thegazette.co.uk/London/issue/34503/page/2594</ref>
*[[Generaal-majoor|Major-General]]: 5 februari 1940<ref name="unithistories" /><ref name="https://www.thegazette.co.uk/London/issue/34800/supplement/1151">https://www.thegazette.co.uk/London/issue/34800/supplement/1151</ref>
**Anciënniteit: 29 juni 1938 (supernumerary 26 december 1944) (uitdiensttreding 31 augustus 1946)<ref name="unithistories" />
*Waarnemend [[Luitenant-generaal|Lieutenant-General]]: 29 april 1941 - 7 oktober 1945<ref name="unithistories" /><ref name="https://www.thegazette.co.uk/London/issue/35160/supplement/2731">https://www.thegazette.co.uk/London/issue/35160/supplement/2731</ref>
**Anciënniteit: 5 april 1941<ref name="unithistories" />
*Ererang [[Luitenant-generaal|Lieutenant-General]]:	31 augustus 1946<ref name="unithistories" /><ref name="https://www.thegazette.co.uk/London/issue/37706/supplement/4347">https://www.thegazette.co.uk/London/issue/37706/supplement/4347</ref>

== Decoraties ==
*Lid in de [[Orde van het Bad]] op 1 juli 1941<ref name="https://www.thegazette.co.uk/London/issue/35204/supplement/3735">https://www.thegazette.co.uk/London/issue/35204/supplement/3735</ref>
*[[Orde van Voorname Dienst (Verenigd Koninkrijk)|Orde van Voorname Dienst]] op 16 september 1918
*[[Orde van Voorname Dienst (Verenigd Koninkrijk)|Orde van Voorname Dienst]] op 21 januari 1920
*[[Officier]] in de [[Orde van het Britse Rijk]] op 17 januari 1921
*[[Military Cross]] op	 14 november 1916<ref name="https://www.thegazette.co.uk/London/issue/29824/supplement/11044">https://www.thegazette.co.uk/London/issue/29824/supplement/11044</ref>
*[[Croix de guerre (Frankrijk)|Croix de guerre 1914-1918]]<ref name="Smith, p.24">Smith, p.24</ref>
*[[1914-15 Ster|1914-15 Star]]<ref name="unithistories" />
*[[Britse Oorlogsmedaille]]<ref name="unithistories" />
*[[Overwinningsmedaille (Verenigd Koninkrijk)|Overwinningsmedaille]]<ref name="unithistories" />
*Officier in de [[Orde van Sint-Jan (Verenigd Koninkrijk)|Orde van Sint-Jan]] in 1964<ref name="https://www.thegazette.co.uk/London/issue/43367/page/5540">https://www.thegazette.co.uk/London/issue/43367/page/5540</ref>
*Hij werd meerdere malen genoemd in de [[Dagorder (krijgsmacht)|Dagorders]]. Dat gebeurde op:
**[[21 december]] [[1917]]
**[[20 december]] [[1918]]
**[[11 juni]] [[1920]]

{{Appendix|1=alles|2=
* Hack, Karl and Blackburn, Kevin, Did Singapore Have to Fall?: Churchill and the Impregnable Fortress, RoutledgeCurzon, 2003, ISBN 0-415-30803-8
* Keegan, John (editor), Churchill's Generals, Abacus History, 1999, ISBN 0-349-11317-3
* Kinvig, Clifford, General Percival and the Fall of Singapore, in 60 Years On: the Fall of Singapore Revisited, Eastern University Press, Singapore, 2003
* Kinvig, Clifford, Scapegoat: General Percival of Singapore, London, 1996. ISBN 0-241-10583-8
* Smith, Colin, Singapore Burning: Heroism and Surrender in World War II, Penguin Books, ISBN 0-14-101036-3
* Smyth, John George, Percival and the Tragedy of Singapore, MacDonald and Company, 1971. ASIN B0006CDC1Q
* Thompson, Peter, The Battle for Singapore, London, 2005, ISBN 0-7499-5068-4 HB
* Warren, Alan, Singapore 1942: Britain's Greatest Defeat, Hambledon Continuum, 2001, ISBN 1-85285-328-X
----
{{References}}
}}

{{Commonscat|Arthur Ernest Percival}}

{{DEFAULTSORT:Percival, Arthur Ernest}}
[[Categorie:Brits generaal]]
[[Categorie:Brits militair in de Eerste Wereldoorlog]]
[[Categorie:Brits militair in de Tweede Wereldoorlog]]

title: Arthur Ernest Percival

Geboren: 26 december 1887 · Aspenden, Hertfordshire, Verenigd Koninkrijk van Groot-Brittannië en Ierland

Overleden: 31 januari 1966 · Officieren ziekenhuis Koning Edward VII, Westminster, Londen, Verenigd Koninkrijk

Land/zijde: Verenigd Koninkrijk

Onderdeel: British Army

Rang: Lieutenant-General

Bevel: 44e (Home Counties) Infanteriedivisie · Malaya Command

Slagen/oorlogen: Eerste Wereldoorlog - Slag aan de Somme - Lenteoffensief - Russische Burgeroorlog - Noord Russische Interventie - Ierse Onafhankelijkheidsoorlog Tweede Wereldoorlog - Slag om Malaya - Slag om Singapore


text:
# Theridula perlata
Theridula perlata is een spinnensoort in de taxonomische indeling van de kogelspinnen (Theridiidae).
Het dier behoort tot het geslacht Theridula. De wetenschappelijke naam van de soort werd voor het eerst geldig gepubliceerd in 1889 door Eugène Simon.

wikiname: nlwiki

title: Theridula perlata

in_language: nl

wikitext:
{{Taxobox spin
| naam              = ''Theridula perlata''
| titelweergave     = cursief
| afbeelding        =
| afbeeldingtekst   =
| familie           = [[Kogelspinnen|Theridiidae]] (Kogelspinnen)
| geslacht          = ''[[Theridula]]''
| auteur            = [[Eugène Simon]]
| datum             = 1889
| haakjes           =
}}
'''''Theridula perlata''''' is een [[spinnen (dieren)|spinnen]][[soort]] in de taxonomische indeling van de [[Kogelspinnen|kogelspinnen (Theridiidae)]].<ref>{{aut|Platnick, Norman I.}} (2010): [http://research.amnh.org/entomology/spiders/catalog/ The world spider catalog], version 10.5. ''American Museum of Natural History''. [https://web.archive.org/web/20090312050907/http://research.amnh.org:80/entomology/spiders/catalog/ Gearchiveerd] op 12 maart 2009.</ref>

Het dier behoort tot het geslacht ''[[Theridula]]''. De wetenschappelijke naam van de soort werd voor het eerst geldig gepubliceerd in 1889 door [[Eugène Simon]].

{{Appendix}}
{{beginnetje|biologie|2011|10|21}}
{{DEFAULTSORT:Theridula perlata}}
[[Categorie:Kogelspinnen]]

title: Theridula perlata

Rijk: Animalia (Dieren)

Stam: Arthropoda (Geleedpotigen)

Klasse: Arachnida (Spinachtigen)

Orde: Araneae (Spinnen)

Familie: Theridiidae (Kogelspinnen)

Geslacht: Theridula

title: Soort

Portaal: Biologie


text:
# Amber Engels
Amber Engels (28 december 1998) is een Belgisch korfbalster.

## Levensloop
Engels is actief bij Boeckenberg sinds seizoen 2023-'24. Daarvoor heeft ze altijd bij Putse gespeeld.
Tevens maakt ze deel uit van het Belgisch nationaal team, waarmee ze onder meer zilver won op het Europees kampioenschap van 2021 en de Wereldspelen van 2022.
Engels is van opleiding diëtiste, daarnaast studeerde ze 'biowetenschappen voedingsindustrie'.

## Erelijst
- Belgisch kampioen zaalkorfbal, 1x (2025)
- Beker van België, 1x (2025)

title: Amber Engels

wikitext:
{{Infobox sporter
| kopnaam           = Amber Engels
| afbeelding        =
| onderschrift      =
| naam              = Amber Engels
| bijnaam           =
| geboortedatum     = [[28 december]] [[1998]]
| geboorteplaats    =
| overlijdensdatum  =
| overlijdensplaats =
| nationaliteit     = {{BE-VLAG}} [[België|Belgische]]
| discipline        = [[Bestand:Korfball pictogram.svg|25px]] [[Korfbal]]
| onderdeel         =
| seizoen           = 2004-2023
2023-heden
| clubteam          = {{BE-VLAG}} [[Putse Korfbal Club|Putse]]
{{BE-VLAG}} [[Koninklijke Boeckenberg KC|Boeckenberg]]
| WS                = [[Wereldspelen 2022|2022]]
| medailles         = {{Medaillecompetitie|[[Bestand:IWGA logo.svg|20px]] [[Wereldspelen]]}}{{MedailleZilver2|[[Korfbal op de Wereldspelen 2022|Birmingham 2022]]|Korfbal}}{{Medaillecompetitie|[[Wereldkampioenschap korfbal|Wereldkampioenschappen]]}}{{MedailleBrons2|[[Wereldkampioenschap korfbal 2023|Taipei 2023]]|Korfbal}}{{Medaillecompetitie|[[Europees kampioenschap korfbal|Europese kampioenschappen]]}}{{MedailleZilver2|[[Europees kampioenschap korfbal 2021|Antwerpen 2021]]|Korfbal}}
| debuut            =
| carrière-einde    =
}}
'''Amber Engels''' ([[28 december]] [[1998]]<ref>{{en}} [https://web.archive.org/web/20220718205134/https://swog2022.sportresult.com/hide/en/Pdf/GetResultbookPdf?filename=Korfball.pdf Resultsbook World Games: Korfball 2022], ''Worldgames''</ref>) is een [[België|Belgisch]] [[korfbal|korfbalster]].

== Levensloop ==
Engels is actief bij [[Koninklijke Boeckenberg KC|Boeckenberg]] sinds seizoen 2023-'24.<ref>[https://www.boeckenberg-korfbal.be/?oid=845&pid=5811&aid=207324&lg=2 Amber Engels komt naar Boeckenberg], ''Boeckenberg KC''</ref> Daarvoor heeft ze altijd bij [[Putse Korfbal Club|Putse]] gespeeld.

Tevens maakt ze deel uit van het [[Belgisch korfbalteam|Belgisch nationaal team]], waarmee ze onder meer zilver won op het [[Europees kampioenschap korfbal 2021|Europees kampioenschap van 2021]]<ref>[https://sporza.be/nl/2021/08/25/de-selectie-van-de-belgian-diamonds-voor-ek-korfbal-is-bekend~1629924915318 Nog meer Diamonds in Antwerpen: ontdek Belgische selectie voor het EK korfbal], ''Sporza'', 25 augustus 2021</ref><ref>[https://sporza.be/nl/matches/korfbal/2021-10/belgie-kan-nederland-niet-van-nieuwe-europese-korfbaltitel-houden~1635168151994 België kan Nederland niet van nieuwe Europese korfbaltitel houden], ''Sporza'', 30 oktober 2021</ref> en de [[Wereldspelen 2022|Wereldspelen van 2022]].<ref>DAELMANS Yves, [https://www.korfbal.be/index.php?oid=1126&pid=30902&aid=186500 De Diamonds keren met zilver terug van de Wereldspelen], ''Korfbal.be'', 17 juli 2022</ref>

Engels is van opleiding diëtiste, daarnaast studeerde ze 'biowetenschappen voedingsindustrie'.<ref>DAELMANS Yves, [https://www.korfbal.be/?oid=1126&pid=30902&aid=168738 Diamonds Amber Engels en Lennert Immens!], ''Korfbal.be'', 16 oktober 2021</ref>

==Erelijst==
* Belgisch kampioen zaalkorfbal, 1x (2025)
* [[Beker_van_België_(korfbal)|Beker van België]], 1x (2025)

{{Appendix|2=
* [https://stats.korfbal.be/top-speler/862 Fiche Amber Engels], ''Korfbal.be''
* {{en}} [https://www.worldkorfball.sport/players/amber-engels-4665 Fiche Amber Engels], ''IKF''
{{References}}
}}

{{DEFAULTSORT:Engels, Amber}}
[[Categorie:Belgisch korfballer]]

title: Persoonlijke informatie

Naam: Amber Engels

Geboortedatum: 28 december 1998

Nationaliteit: Belgische

title: Sportieve informatie

Discipline: Korfbal

Seizoen: Club

2004-2023 · 2023-heden: Putse · Boeckenberg

title: Medailles

Zilver:
Birmingham 2022 · Korfbal
Antwerpen 2021 · Korfbal

Brons: Taipei 2023 · Korfbal

Portaal: Sport


text:
# Lavelle-Locustdale
Lavelle-Locustdale is een plaats (census-designated place) in de Amerikaanse staat Pennsylvania, en valt bestuurlijk gezien onder Schuylkill County.

## Demografie
Bij de volkstelling in 2000 werd het aantal inwoners vastgesteld op 649.

## Geografie
Volgens het United States Census Bureau beslaat de plaats een oppervlakte van
2,7 km², geheel bestaande uit land.

## Plaatsen in de nabije omgeving
De onderstaande figuur toont nabijgelegen plaatsen in een straal van 8 km rond Lavelle-Locustdale.

title: Lavelle-Locustdale

wikitext:
{{Infobox plaats Verenigde Staten
| naam=Lavelle-Locustdale
| staat=Pennsylvania
| county=[[Schuylkill County (Pennsylvania)|Schuylkill County]]
| bevolking=649
| datum=2000
| oppervlak=2.7
| water=0.0
| lat_deg = 40
| lat_min = 45
| lat_sec = 49
| lon_deg = 76
| lon_min = 22
| lon_sec = 49
| hoogte=
| code=41908
| type=CDP
| detailkaart=
}}
'''Lavelle-Locustdale''' is een plaats ([[census-designated place]]) in de [[Verenigde Staten|Amerikaanse]] staat [[Pennsylvania]], en valt bestuurlijk gezien onder [[Schuylkill County (Pennsylvania)|Schuylkill County]].

==Demografie==
Bij de volkstelling in 2000 werd het aantal inwoners vastgesteld op 649.<ref>{{Bronvermelding inwonertal plaats Verenigde Staten/2000}}</ref>

==Geografie==
Volgens het United States Census Bureau beslaat de plaats een [[oppervlakte]] van
2,7 km², geheel bestaande uit land.

==Plaatsen in de nabije omgeving==
De onderstaande figuur toont nabijgelegen [[woonplaats|plaatsen]] in een [[Straal (wiskunde)|straal]] van 8 km rond Lavelle-Locustdale.
{{Afbeelding label begin|image=Blank map.svg|position= relative| float=left|width=400|caption=Plaatsen in de omgeving}}
{{Afbeelding label|x=0.5|y=0.5|scale=400|text=[[Bestand:Map pointer black.svg|20px|Lavelle-Locustdale]]'''Lavelle-Locustdale'''}}
{{Afbeelding label|x=0.671|y=0.389|scale=400|text=[[Bestand:Small-city-symbol.svg|12px|Plaats met 3283 inwoners (2000)]][[Ashland (Pennsylvania)|Ashland]] (4 km)}}
{{Afbeelding label|x=0.695|y=0.154|scale=400|text=[[Bestand:Small-city-symbol.svg|6px|Plaats met 230 inwoners (2000)]][[Aristes (Pennsylvania)|Aristes]] (7 km)}}
{{Afbeelding label|x=0.505|y=0.786|scale=400|text=[[Bestand:Small-city-symbol.svg|6px|Plaats met 133 inwoners (2000)]][[Beurys Lake (Pennsylvania)|Beurys Lake]] (5 km)}}
{{Afbeelding label|x=0.766|y=0.849|scale=400|text=[[Bestand:Small-city-symbol.svg|6px|Plaats met 203 inwoners (2000)]][[Buck Run (Pennsylvania)|Buck Run]] (8 km)}}
{{Afbeelding label|x=0.683|y=0.253|scale=400|text=[[Bestand:Small-city-symbol.svg|6px|Plaats met 21 inwoners (2000)]][[Centralia (Pennsylvania)|Centralia]] (5 km)}}
{{Afbeelding label|x=0.763|y=0.453|scale=400|text=[[Bestand:Small-city-symbol.svg|6px|Plaats met 100 inwoners (2000)]][[Fountain Springs (Pennsylvania)|Fountain Springs]] (5 km)}}
{{Afbeelding label|x=0.694|y=0.580|scale=400|text=[[Bestand:Small-city-symbol.svg|8px|Plaats met 781 inwoners (2000)]][[Gordon (Pennsylvania)|Gordon]] (4 km)}}
{{Afbeelding label|x=0.517|y=0.406|scale=400|text=[[Bestand:Small-city-symbol.svg|6px|Plaats met 70 inwoners (2000)]][[Locustdale (Pennsylvania)|Locustdale]] (2 km)}}
{{Afbeelding label|x=0.103|y=0.243|scale=400|text=[[Bestand:Small-city-symbol.svg|8px|Plaats met 735 inwoners (2000)]][[Marion Heights (Pennsylvania)|Marion Heights]] (8 km)}}
{{Afbeelding label|x=0.349|y=0.295|scale=400|text=[[Bestand:Small-city-symbol.svg|16px|Plaats met 6390 inwoners (2000)]][[Mount Carmel (Pennsylvania)|Mount Carmel]] (5 km)}}
{{Afbeelding label|x=0.453|y=0.191|scale=400|text=[[Bestand:Small-city-symbol.svg|6px|Plaats met 248 inwoners (2000)]][[Wilburton Number One (Pennsylvania)|Wilburton Number One]] (6 km)}}
{{Afbeelding label|x=0.566|y=0.161|scale=400|text=[[Bestand:Small-city-symbol.svg|6px|Plaats met 77 inwoners (2000)]][[Wilburton Number Two (Pennsylvania)|Wilburton Number Two]] (6 km)}}
{{Afbeelding label eind}}{{Clearleft}}

== Externe link ==
* {{Link city-data.com|Lavelle-Locustdale|Pennsylvania}}

{{Appendix}}
{{Coor title dms|40|45|49|N|76|22|49|W|region:US_type:city(649)_scale:50000}}

[[Categorie:Plaats in Pennsylvania]]

title: Situering

County: Schuylkill County

Type plaats: Census-designated place

Staat: Pennsylvania

title: Algemeen

Oppervlakte: 2,7 km²

- land: 2,7 km²

- water: 0,0 km²

title: Overig

Portaal: Verenigde Staten


text:
# Mitrophrys kenyamagaribae
Mitrophrys kenyamagaribae is een vlinder uit de familie uilen (Noctuidae). De wetenschappelijke naam van deze soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1963 door Stoneham.
De soort komt voor in tropisch Afrika.

title: Mitrophrys kenyamagaribae

wikitext:
{{Taxobox vlinder
| naam = ''Mitrophrys kenyamagaribae''
| titelweergave = cursief
| afbeelding =
| afbeeldingtekst =
| familie = [[Uilen (vlinders)|Noctuidae]] (Uilen)
| onderfamilie = [[Agaristinae]]
| geslacht = ''[[Mitrophrys]]''
| w-naam = ''Mitrophrys kenyamagaribae''
| auteur = Stoneham
| datum = 1963
| haakjes =
| species =
| commons =
}}
'''''Mitrophrys kenyamagaribae''''' is een [[vlinders|vlinder]] uit de familie [[uilen (vlinders)|uilen]] (Noctuidae). De wetenschappelijke naam van deze soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1963 door Stoneham.

De soort komt voor in [[Afrotropisch gebied|tropisch Afrika]].

{{Appendix|2=
* {{Brontabel|2012-DePrins-DePrins}} [bezocht 30-3-2013]
}}
{{Beginnetje|biologie|2013|03|31}}

[[Categorie:Mitrophrys|kenyamagaribae]]
[[Categorie:Dier uit het Afrotropisch gebied]]

title: Mitrophrys kenyamagaribae

Klasse: Insecta (Insecten)

Orde: Lepidoptera (Vlinders)

Familie: Noctuidae (Uilen)

Onderfamilie: Agaristinae

Geslacht: Mitrophrys

title: Soort

Portaal: Biologie · Insecten


text:
# Eulechria leucodelta
Eulechria leucodelta is een vlinder uit de familie van de sikkelmotten (Oecophoridae). De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1938 door Turner.

title: Eulechria leucodelta

wikitext:
{{Taxobox vlinder
| titelweergave = cursief
| naam = ''Eulechria leucodelta''
| afbeelding =
| familie = [[Sikkelmotten|Oecophoridae]] (Sikkelmotten)
| onderfamilie = [[Oecophorinae]]
| tribus =
| geslacht = ''[[Eulechria]]''
| w-naam = ''Eulechria leucodelta''
| auteur = Turner
| datum = 1938
| haakjes =
| commons =
| species =
}}
'''''Eulechria leucodelta''''' is een [[vlinders|vlinder]] uit de familie van de [[Sikkelmotten|sikkelmotten (Oecophoridae)]].<ref>{{Brontabel|9999-Lepindex}}</ref> De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1938 door Turner.

{{Appendix}}
{{beginnetje|biologie|2013|04|09}}

[[Categorie:Eulechria|leucodelta]]

title: Eulechria leucodelta

Familie: Oecophoridae (Sikkelmotten)

Onderfamilie: Oecophorinae

Geslacht: Eulechria

title: Soort


text:
# Tipula nippoalpina
Tipula nippoalpina is een tweevleugelige uit de familie langpootmuggen (Tipulidae). De soort komt voor in het Palearctisch gebied.

title: Tipula nippoalpina

wikitext:
{{Taxobox insect
| titelweergave = cursief
| naam = ''Tipula nippoalpina''
| afbeelding =
| afbeeldingtekst =
| orde = [[Diptera]] (Tweevleugeligen)
| familie = [[Tipulidae]] (Langpootmuggen)
| geslacht = ''[[Tipula]]''
| w-naam = ''Tipula nippoalpina''
| auteur = Alexander
| datum = 1931
| haakjes =
| commons =
| species =
}}
'''''Tipula nippoalpina''''' is een [[Tweevleugeligen|tweevleugelige]] uit de familie [[langpootmuggen]] (Tipulidae). De soort komt voor in het [[Palearctisch gebied]].

{{Beginnetje|biologie|2=2011|3=07|4=03}}

[[Categorie:Tipula|nippoalpina]]
[[Categorie:Langpootmug uit het Palearctisch gebied]]

title: Tipula nippoalpina

Orde: Diptera (Tweevleugeligen)

Familie: Tipulidae (Langpootmuggen)

Geslacht: Tipula

title: Soort


text:
# Oceanic Preservation Society
De Oceanic Preservation Society (OPS) is een in Boulder, Colorado, gesitueerde non-profitorganisatie die als doelstelling heeft het bevorderen van natuurbehoud en milieuactivisme en zich richt op onderwerpen zoals de rechten van dieren en censuur. De organisatie werd opgericht in 2005 door fotograaf en de huidige directeur Louie Psihoyos en Silicon Valley-ondernemer Jim Clark. In 2009 presenteerde de organisatie The Cove, een documentairefilm die de jaarlijkse dolfijnenslachting beschrijft in een nationaal park in Taiji, Wakayama.

title: Oceanic Preservation Society

wikitext:
{{Infobox organisatie
| naam              = Oceanic Preservation Society
| logo              =
| afbeelding        =
| onderschrift      =
| opgericht         = 2005
| eigenaar          = [[Louie Psihoyos]]
| plaats            = [[Boulder (Colorado)|Boulder]], [[Colorado (staat)|Colorado]]
| werkgebied        = hele wereld
| voorzitter        =
| doel              =
| motto             =
| aantal leden      =
| aantal werknemers =
| website           =
}}

De '''Oceanic Preservation Society''' (OPS) is een in [[Boulder (Colorado)|Boulder]], [[Colorado (staat)|Colorado]], gesitueerde [[non-profit]]organisatie die als doelstelling heeft het bevorderen van natuurbehoud en milieuactivisme en zich richt op onderwerpen zoals de rechten van dieren en censuur. De organisatie werd opgericht in 2005 door fotograaf en de huidige directeur [[Louie Psihoyos]] en [[Silicon Valley]]-ondernemer [[James H. Clark|Jim Clark]]. In 2009 presenteerde de organisatie ''[[The Cove (film)|The Cove]]'', een documentairefilm die de jaarlijkse dolfijnenslachting beschrijft in een nationaal park in [[Taiji (Wakayama)|Taiji]], [[Wakayama (prefectuur)|Wakayama]].

== Externe link ==
* [http://opsociety.org Officiële website]

{{Appendix|2=
* {{Bronvermelding anderstalige Wikipedia|taal=en|titel=Oceanic Preservation Society|oldid=399151473|datum=20111027}}
{{References}}
}}
{{Beginnetje|1=aardwetenschappen|2=2023|3=06|4=05}}

[[Categorie:Amerikaanse natuurbeschermingsorganisatie]]

title: Geschiedenis

title: Structuur

Eigenaar: Louie Psihoyos

Werkgebied: hele wereld

Plaats: Boulder, Colorado

title: Media

Website: Officiële website


text:
# Pomachilius crassiusculus
Pomachilius crassiusculus is een keversoort uit de familie kniptorren (Elateridae). De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1860 door Candèze.

title: Pomachilius crassiusculus

wikitext:
{{Taxobox insect
| titelweergave = cursief
| naam = ''Pomachilius crassiusculus''
| afbeelding =
| afbeeldingtekst =
| orde = [[Kevers|Coleoptera]] (Kevers)
| familie = [[Kniptorren|Elateridae]] (Kniptorren)
| geslacht = ''[[Pomachilius]]''
| w-naam = ''Pomachilius crassiusculus''
| auteur = [[Ernest Candèze|Candèze]]
| datum = 1860
| haakjes =
| species =
| commons =
}}
'''''Pomachilius crassiusculus''''' is een [[kevers]]oort uit de familie [[kniptorren]] (Elateridae). De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1860 door Candèze.<ref>[http://insects.tamu.edu/research/collection/hallan/test/Arthropoda/Insects/Coleoptera/Family/Elateridae.txt Elateridae] in [http://insects.tamu.edu/research/collection/hallan/test/Arthropoda/Insects/Coleoptera/Family/Coleoptera1.htm Synopsis of the described Coleoptera of the World 6 juni 2010]. [https://web.archive.org/web/20141203145937/https://insects.tamu.edu/research/collection/hallan/test/Arthropoda/Insects/Coleoptera/Family/Elateridae.txt Gearchiveerd] op 3 december 2014.</ref>
{{Appendix}}
{{beginnetje|biologie|2011|10|30}}

[[Categorie:Pomachilius|crassiusculus]]

title: Pomachilius crassiusculus

Orde: Coleoptera (Kevers)

Familie: Elateridae (Kniptorren)

Geslacht: Pomachilius

title: Soort


text:
# Motoo Tatsuhara
Motoo Tatsuhara (立原 元夫, Tatsuhara Motoo, Tokio, 14 januari 1913 – ?) was een Japans voetballer die als middenvelder speelde.

## Japans voetbalelftal
Motoo Tatsuhara maakte op 13 mei 1934 zijn debuut in het Japans voetbalelftal tijdens een Spelen van het Verre Oosten tegen Nederlands-Indië. Motoo Tatsuhara debuteerde in 1934 in het Japans nationaal elftal en speelde 4 interlands.

## Statistieken
| Japans voetbalelftal | Japans voetbalelftal | Japans voetbalelftal |
| Jaar                 | Wed.                 | Dlp.                 |
| -------------------- | -------------------- | -------------------- |
| 1934                 | 2                    | 0                    |
| 1935                 | 0                    | 0                    |
| 1936                 | 2                    | 0                    |
| Totaal               | 4                    | 0                    |

title: Motoo Tatsuhara

wikitext:
{{Infobox voetballer
| spelernaam=Motoo Tatsuhara
| afbeelding=
| naam=Motoo Tatsuhara
| geboortedatum=[[14 januari]] [[1913]]
| geboortestad=[[Tokio]]
| geboorteland=[[Japan]]
| lengte=
| gewicht=
| huidigeclub=
| positie=[[Middenvelder]]
| seizoen=
| club={{JP-VLAG}} [[Waseda WMW]]
| wedstrijden(goals)=
| interlandjaren=1934–1936
| interlandteam={{JPNf}}
| interlandwedstrijden(goals)=4{{0|00}}(0)
}}
{{Nihongo|'''Motoo Tatsuhara'''|立原 元夫|Tatsuhara Motoo|[[Tokio]], [[14 januari]] [[1913]] – ?}} was een [[Japan]]s [[voetbal]]ler die als [[middenvelder]] speelde.

==Japans voetbalelftal==
Motoo Tatsuhara maakte op [[13 mei]] [[1934]] zijn debuut in het [[Japans voetbalelftal (mannen)|Japans voetbalelftal]] tijdens een [[Spelen van het Verre Oosten]] tegen [[Nederlands-Indisch voetbalelftal (mannen)|Nederlands-Indië]]. Motoo Tatsuhara debuteerde in 1934 in het [[Japans voetbalelftal (mannen)|Japans nationaal elftal]] en speelde 4 interlands.<ref>{{en}}[http://www.jfootball-db.com/en/players/tatsuhara_motoo.html Japan National Football Team Database]</ref>

==Statistieken==
{| class="wikitable" style="text-align:center"
!colspan="3"|[[Japans voetbalelftal (mannen)|Japans voetbalelftal]]
|-
!Jaar!!Wed.!!Dlp.
|-
|1934||2||0
|-
|1935||0||0
|-
|1936||2||0
|-
!Totaal||4||0
|}

==Externe link==
*{{Link nationalfootballteams.com|pid=50137}}

{{Appendix}}

[[Categorie:Japans voetballer|Tatsuhara Motoo]]
[[Categorie:Japans olympisch deelnemer|Tatsuhara Motoo]]

title: Persoonlijke informatie

Geboortedatum: 14 januari 1913

Geboorteplaats: Tokio, Japan

Positie: Middenvelder

title: Senioren

Seizoen: Club · W 0(G)

title: Interlands

Japan · 400(0)

Portaal: Voetbal


text:
# Kamp Wietmarschen
Kamp Wietmarschen (Duits: Lager XIII Wietmarschen) was het dertiende van de vijftien Emslandlager. Lager XIII was gelegen nabij het dorp Wietmarschen tussen Nordhorn en Lingen, ongeveer veertig kilometer ten oosten van het Nederlandse Hardenberg.

## Geschiedenis
Kamp Wietmarschen werd in mei 1938 als een van de acht nieuwe strafkampen in het Emsland opgericht. Het kamp moest een bezetting van 1.000 personen aankunnen. In augustus 1938 moesten op bevel van Hitler 12.000 gevangenen en een groot aantal barakken uit de Emslandlager worden overgeplaatst naar de Westwall. Ook Kamp Wietmarschen, nog zonder gevangenen, werd hierin betrokken, maar na de conferentie van München, waarin de Duitsers zich het Sudetenland toe-eigenden, konden alle gevangenen en barakken weer terugkeren naar hun oude bestemming. In juni 1939 was de mogelijke bezetting van Kamp Wietmarschen ongeveer vijfhonderd gevangenen, maar stond het kamp verder nog altijd leeg.
September 1939 besloot het Oberkommando der Wehrmacht (OKW) het kamp, net als acht andere Emslandlager, in te richten als krijgsgevangenenkamp. Kamp Wietmarschen werd een dependance van Stalag VI C Bathorn. Aanvankelijk was het kamp verzamel- en doorgangskamp voor Poolse en West-Europese militaire krijgsgevangenen. Later, in 1941, bevonden zich hier 2.700 krijgsgevangenen uit de Sovjet-Unie. Op de officiële Duitse lijst van concentratiekampen komt Wietmarschen niet voor. In het kader van de Emslandlager werd het kamp "Lager XIII Wietmarschen" genoemd. Aangenomen wordt dat in het kamp tot de bevrijding krijgsgevangenen uit heel Europa werden gedetineerd, van wie het overgrote deel uit de Sovjet-Unie.

## Omstandigheden
De regionale overheid hoopte dat, met de toezegging van 16.000 tot 17.000 krijgsgevangenen door het OKW, vanaf begin oktober de uitval van arbeidskrachten, die door de Reichsarbeitsdienst waren opgeroepen, kon worden opgevangen. Het onderbrengen van de Sovjet-gevangenen werd zo goedkoop mogelijk gehouden. Ten gevolge van dat beleid lagen voorzieningen als verpleging, voedselvoorziening, onderdak en kleding absoluut onder het bestaansminimum. De gevolgde strategie is te vergelijken met de uitroeiingpolitiek van de Joden. In 1934 werd in Duitsland een wet aangenomen, waardoor de Joden rechteloze Untermenschen werden. De gevangenen uit de Sovjet-Unie kregen in die achtergrondgedachte later dezelfde behandeling als de Joden. Zij werden door de nazi's als beesten geschetst. Grote aantallen gevangenen stierven dan ook door honger en uitputting. Het kamp werd regelmatig van de buitenwereld afgesloten omdat er een epidemie heerste.

## Na de oorlog
In april 1945 wordt kamp Wietmarschen bevrijd. Polen die niet direct terug konden of wilden naar hun door de Sovjet-Unie bezette land hebben in 1945 nog enige tijd in het kamp gewoond. Nog steeds is in Wietmarschen de begraafplaats van het voormalige kamp. Deze wordt in de volksmond Russenkerkhof genoemd. Er bevindt zich daar een gedenksteen met de tekst: “ Ausländische Kriegstote 1939-1945" en een bronzen plaquette met de tekst: “Hier ruhen ca. 150 Tote deren Namen unbekannt sind, zum grössten Teil sowjetische Kriegsgefangene". Van twee Serviërs en twee Sovjetburgers zijn de namen bekend, die zijn hier vanuit Nordhorn in 1967 herbegraven. Van het kamp zelf is niets over. Op de plek van het kamp staat nu een deel van de huizen van het dorp Füchtenfeld.

## Dodental
In de vijftien Emslandlager hebben naar schatting 100.000 krijgsgevangenen en 80.000 politieke- en strafgevangenen moeten verblijven. Naar schatting zijn 30.000 van deze gevangenen in de Emslandlager vermoord. Voor het merendeel zijn dat Sovjet-krijgsgevangenen geweest. Deze liggen op negen begraafplaatsen en in massagraven begraven. Per kamp kan zowel qua inwonertal als ten aanzien van het dodental niets specifieks met zekerheid worden gezegd. Van de begraafplaatsen is voor een deel van de gevallen wel bekend hoeveel mensen er liggen en welke nationaliteit deze mensen hadden. Hoeveel van de 180.000 kampbewoners de oorlog hebben overleefd is onbekend. Velen zijn later in andere kampen vermoord.

## Ontsnappingen
Soms moesten de gevangenen op enkele honderden meters van de Nederlandse grens werken. Regelmatig trachten de gevangenen de Nederlandse grens over te vluchten. Bij die vluchtpogingen werd er gericht op de gevangenen geschoten. Toch zijn er enige tientallen ontsnappingen gelukt. Maar Nederland stuurde de asielzoekers in de meeste gevallen terug. Vaak betekende dat alsnog de dood van de vluchteling. In enkele gevallen, die publieke aandacht trokken, werden asielzoekers niet naar Duitsland teruggestuurd, maar naar andere landen uitgewezen.

title: Kamp Wietmarschen

wikitext:
{{Infobox concentratiekamp
| naam = Kamp Wietmarschen
| mapname = Duitsland 1937
| lat_deg = 52
| lat_min = 33
| lat_sec = 28
| lat_dir = N
| lon_deg = 07
| lon_min = 07
| lon_sec = 35
| lon_dir = E
| land = Duitsland
| afbeelding = Kamp Wietmarschen 2.jpg
| onderschrift = Herdenkingsplaquette begraafplaats Wietmarschen
| ingebruikname = mei 1938<ref name="DIZ">[https://web.archive.org/web/20071005180229/http://www.diz-emslandlager.de/lager/lager13.htm DIZ Emslandlager]</ref>
| gesloten =
| bevrijding = april 1945<ref name="DIZ" />
| plaats = Wietmarschen
| verantwoordelijk land = nazi-Duitsland
| beheerder = Justitie<br />[[Oberkommando der Wehrmacht|OKW]]
| gevangenen =
| dodental = 150
}}
[[Bestand:Kamp Wietmarschen 1.jpg|thumb|Begraafplaats Wietmarschen]]
[[Bestand:Kamp Wietmarschen 3.jpg|thumb|Detail begraafplaats Wietmarschen]]

'''Kamp Wietmarschen''' ([[Duits]]: ''Lager XIII Wietmarschen'') was het dertiende van de vijftien [[Emslandlager]]. Lager XIII was gelegen nabij het dorp [[Wietmarschen]] tussen [[Nordhorn]] en [[Lingen (Ems)|Lingen]], ongeveer veertig kilometer ten oosten van het Nederlandse [[Hardenberg (stad)|Hardenberg]].

== Geschiedenis ==
Kamp Wietmarschen werd in mei 1938 als een van de acht nieuwe strafkampen in het [[Emsland]] opgericht. Het kamp moest een bezetting van 1.000 personen aankunnen. In augustus 1938 moesten op bevel van [[Adolf Hitler|Hitler]] 12.000 gevangenen en een groot aantal barakken uit de Emslandlager worden overgeplaatst naar de [[Westwall]]. Ook Kamp Wietmarschen, nog zonder gevangenen, werd hierin betrokken, maar na de [[Verdrag van München|conferentie van München]], waarin de Duitsers zich het [[Sudetenland]] toe-eigenden, konden alle gevangenen en barakken weer terugkeren naar hun oude bestemming. In juni 1939 was de mogelijke bezetting van Kamp Wietmarschen ongeveer vijfhonderd gevangenen, maar stond het kamp verder nog altijd leeg.
September 1939 besloot het [[Oberkommando der Wehrmacht]] (OKW) het kamp, net als acht andere Emslandlager, in te richten als krijgsgevangenenkamp. Kamp Wietmarschen werd een dependance van [[Stalag VI C Bathorn]]. Aanvankelijk was het kamp verzamel- en doorgangskamp voor Poolse en West-Europese militaire krijgsgevangenen. Later, in 1941, bevonden zich hier 2.700 krijgsgevangenen uit de [[Sovjet-Unie]]. Op de officiële Duitse lijst van concentratiekampen komt Wietmarschen niet voor.<ref>https://web.archive.org/web/20060716014031/http://bundesrecht.juris.de/begdv_6/anlage_6.html</ref> In het kader van de Emslandlager<ref>https://web.archive.org/web/20110718231653/http://diz-emslandlager.de/diznl01.htm</ref> werd het kamp "Lager XIII Wietmarschen" genoemd. Aangenomen wordt dat in het kamp tot de bevrijding [[krijgsgevangen]]en uit heel Europa werden gedetineerd, van wie het overgrote deel uit de [[Sovjet-Unie]].

== Omstandigheden ==
De regionale overheid hoopte dat, met de toezegging van 16.000 tot 17.000 krijgsgevangenen door het OKW, vanaf begin oktober de uitval van arbeidskrachten, die door de [[Reichsarbeitsdienst]] waren opgeroepen, kon worden opgevangen. Het onderbrengen van de Sovjet-gevangenen werd zo goedkoop mogelijk gehouden. Ten gevolge van dat beleid lagen voorzieningen als verpleging, voedselvoorziening, onderdak en kleding absoluut onder het bestaansminimum. De gevolgde strategie is te vergelijken met de uitroeiingpolitiek van de Joden. In 1934 werd in Duitsland een wet aangenomen, waardoor de Joden rechteloze [[Untermenschen]] werden. De gevangenen uit de Sovjet-Unie kregen in die achtergrondgedachte later dezelfde behandeling als de Joden. Zij werden door de [[nazi]]'s als beesten geschetst. Grote aantallen gevangenen stierven dan ook door honger en uitputting. Het kamp werd regelmatig van de buitenwereld afgesloten omdat er een epidemie heerste.

== Na de oorlog ==
In april 1945 wordt kamp Wietmarschen bevrijd. Polen die niet direct terug konden of wilden naar hun door de Sovjet-Unie bezette land hebben in 1945 nog enige tijd in het kamp gewoond. Nog steeds is in Wietmarschen de begraafplaats van het voormalige kamp. Deze wordt in de volksmond ''Russenkerkhof'' genoemd. Er bevindt zich daar een gedenksteen met de tekst: “ Ausländische Kriegstote 1939-1945" en een bronzen plaquette met de tekst: “Hier ruhen ca. 150 Tote deren Namen unbekannt sind, zum grössten Teil sowjetische Kriegsgefangene". Van twee Serviërs en twee Sovjetburgers zijn de namen bekend, die zijn hier vanuit Nordhorn in [[1967]] herbegraven. Van het kamp zelf is niets over. Op de plek van het kamp staat nu een deel van de huizen van het dorp Füchtenfeld.

== Dodental ==
In de vijftien Emslandlager hebben naar schatting 100.000 krijgsgevangenen en 80.000 politieke- en strafgevangenen moeten verblijven. Naar schatting zijn 30.000 van deze gevangenen in de Emslandlager vermoord. Voor het merendeel zijn dat [[Sovjet-Unie|Sovjet]]-krijgsgevangenen geweest. Deze liggen op negen begraafplaatsen en in massagraven begraven. Per kamp kan zowel qua inwonertal als ten aanzien van het dodental niets specifieks met zekerheid worden gezegd. Van de begraafplaatsen is voor een deel van de gevallen wel bekend hoeveel mensen er liggen en welke nationaliteit deze mensen hadden. Hoeveel van de 180.000 kampbewoners de oorlog hebben overleefd is onbekend. Velen zijn later in andere kampen vermoord.

== Ontsnappingen ==
Soms moesten de gevangenen op enkele honderden meters van de Nederlandse grens werken. Regelmatig trachten de gevangenen de Nederlandse grens over te vluchten. Bij die vluchtpogingen werd er gericht op de gevangenen geschoten. Toch zijn er enige tientallen ontsnappingen gelukt. Maar Nederland stuurde de [[asielzoeker]]s in de meeste gevallen terug. Vaak betekende dat alsnog de dood van de vluchteling. In enkele gevallen, die publieke aandacht trokken, werden asielzoekers niet naar Duitsland teruggestuurd, maar naar andere landen uitgewezen.

== Literatuur ==
* Gevangen in het veen. De geschiedenis van de Emslandkampen Pieter Albers Uitgeverij Friese Pers/Noordboek, druk 4 / 2009. {{ISBN|9789033005411}}
* Erich Kosthort und Bernd Walter: ''Konzentrations- und Strafgefangenenlager im Dritten Reich, Beispiel Emsland, 3 Bde.'' Düsseldorf 1983
* Kurt Buck: ''Auf der Suche nach den Moorsoldaten. Emslandlager 1933 - 1945 und die historischen Orte heute.'' Papenburg 6. Aufl. 2008
* Fullen. Van Albanië naar kamp VI/C in Fullen: tekeningen en dagboeknotities van de geïnterneerde Italiaanse militair Ferruccio Francesco Frisone, door Ferruccio Francesco Frisone. Lalito, 2013. [nederlandstalig] {{ISBN|9789081887526}}
* Giovanni R. Frisone und Deborah Smith Frisone: ''Von Albanien ins Stalag VI C, Zweiglager Versen und Fullen.'' Zeichnungen und Tagebuchaufzeichnungen des italienischen Militärinternierten Ferruccio Francesco Frisone 1943-1945, Papenburg 2009 ({{ISBN|978-3-926277-18-3}})
* Erich Kosthorst, ''Konzentrations- und Strafgefangenenlager im Emsland 1933 - 1945: zum Verhältnis von NS-Regime und Justiz'', Düsseldorf, 1985
* Gemeinde Geeste (Hrsg.), Martin Koers: ''„Wer von uns erinnert sich nicht mehr jener langen Leidenszüge von russischen Gefangenen...“. Eine Dokumentation zu den historischen Spuren der Lager Groß Hesepe und Dalum sowie des Lagerfriedhofes (Kriegsgräberstätte Dalum)''. Geeste 2019, ISBN 978-3-00-063302-7.

== Zie ook ==
* [[Stalag VI C Bathorn]]

== Externe links ==
* [https://web.archive.org/web/20191023130632/https://www.gedenkstaette-esterwegen.de/nederlands/ Gedenkplaats Esterwegen]
* [https://web.archive.org/web/20110718231653/http://diz-emslandlager.de/diznl01.htm Lager XIII Wietmarschen]
* [http://www.diz-emslandlager.de/ Dokumentations- und Informationszentrum (DIZ) Emslandlager]
* [https://web.archive.org/web/20110318091549/http://www.w8.nl/emsland.htm Vergeten Verleden - Emslandlager]

{{Appendix}}
{{Navigatie Emslandlager}}
{{Coor title dms|52|33|28|N|7|7|35|E|type:landmark_scale:6250_region:DE}}

[[Categorie:Krijgsgevangenenkamp in de Tweede Wereldoorlog|Wietm]]
[[Categorie:Naziconcentratiekamp in Duitsland|Wietm]]
[[Categorie:Geschiedenis van Nedersaksen]]
[[Categorie:Landkreis Emsland]]

title: Kamp Wietmarschen

Bevrijding: april 1945

Locatie: Wietmarschen

Land: Duitsland

Verantwoordelijk land: nazi-Duitsland

Coördinaten: 52° 33′ NB, 07° 8′ OL

Beheerder: Justitie · OKW


text:
# Trellick Tower
Trellick Tower is een woongebouw in de wijk North Kensington in Londen, Verenigd Koninkrijk. Het gebouw is 98 meter hoog maar met zendmast 120 meter. Het gebouw telt 31 verdiepingen en is in brutalistische stijl gebouwd door Ernő Goldfinger.  Zijn ontwerp was gebaseerd op de kleinere Balfron Tower, die hij eerder ontworpen had. Trellick Tower heeft ook overeenkomsten met Anniesland Court in Glasgow.

## Geschiedenis
De constructie liep van 1968 tot en met 1972. In de periode dat de toren opgeleverd werd, raakten de hoge woonflats uit de mode, doordat de autoriteiten de sociale problemen inzagen, die de toren veroorzaakten. Aan het einde van de jaren zeventig had de toren een slechte reputatie door criminaliteit en asociaal gedrag en wilden veel huurders er niet wonen.
Op 8 oktober 1984 werd een nieuwe bewonersvereniging opgericht. Door de druk die uitgeoefend werd door de bewoners werden er in het midden van de jaren tachtig veiligheidsmaatregelen genomen, waaronder een intercomsysteem en conciërge. De prijzen van de appartementen stegen en werden door sommige mensen als zeer gewild beschouwd.
In december 1989 werd een zendmast op het dak geīnstalleerd. Deze zender verhielp de problemen die sommige bewoners in naburige districten hadden met de ontvangst van televisiezenders.

## Ontwerp
Trellick Tower bestaat eigenlijk uit twee verbonden torens. In de grote toren bevinden zich appartementen en duplexwoningen.
In de smalle toren bevinden zich de liften, trappen, stortkokers en een boilerkamer. Het uitstekende gedeelte van deze toren bevat de mechanische ruimte. Door de boiler en warmwateropslagtanks dicht bij elkaar te zetten, reduceerde men het aantal pompen en leidingen. Doordat de pijpleidingen korter waren, verminderde men ook het warmteverlies door het reizen van water door de leidingen. Tegenwoordig heeft de toren elektrische boilers en staat de ruimte zo goed als leeg. Het plan om er een penthouse van te maken werd afgewezen.
De twee torens worden door een overloop met elkaar verbonden.

## In de media
Trellick Tower kan gezien worden in de film For Queen and Country uit 1988. Ook was de toren de filmlocatie voor de film Shopping uit 1994.
In de televisieshow Incredible Games uit het begin van de jaren negentig, werd de gehele zijde van het gebouw die op de foto te zien is gebruikt bij de aftiteling. In de eerste aflevering van de comedyserie My Life in Film kon de toren ook gezien worden.
In het nummer Best Days van Blur komt de Trellick Tower in de zin 'Trellicks Tower's been calling' naar voren. Emmy the Great heeft een lied geschreven genaamd Trellick Tower, het staat op het album Virtue. Daarnaast is de toren te zien in de volgende clips:
- For Tomorrow van Blur.
- Kingdom of Doom van de Leadzanger van Blur, Damon Albarn.
- I Shall Overcome van Hard-Fi.
- Tomorrow Comes Today van Gorillaz.
- Little 15 van Depeche Mode.

title: Trellick Tower

wikitext:
{{Infobox wolkenkrabber
| naam=Trellick Tower
| afbeelding=Trellick Tower Goldfinger.jpg
| plaats=[[Londen]], [[Verenigd Koninkrijk| VK]]
| status=In gebruik
| startbouw=[[1968]]
| opening=[[1972]]
| gebruik=[[Woning]]
| hoogte=98
| verdiepingen=31
| architect=[[Ernő Goldfinger]]
}}
'''Trellick Tower''' is een woongebouw in de [[woonwijk|wijk]] [[North Kensington (Londen)|North Kensington]] in [[Londen]], [[Verenigd Koninkrijk]]. Het gebouw is 98 meter hoog maar met [[zendmast]] 120 meter. Het gebouw telt 31 verdiepingen en is in [[Brutalisme|brutalistische]] stijl gebouwd door [[Ernő Goldfinger]].  Zijn ontwerp was gebaseerd op de kleinere [[Balfron Tower]], die hij eerder ontworpen had. Trellick Tower heeft ook overeenkomsten met [[Anniesland Court]] in [[Glasgow]].

== Geschiedenis ==
De constructie liep van 1968 tot en met 1972. In de periode dat de toren opgeleverd werd, raakten de hoge woonflats uit de mode, doordat de autoriteiten de sociale problemen inzagen, die de toren veroorzaakten. Aan het einde van de [[1970-1979|jaren zeventig]] had de toren een slechte reputatie door [[criminaliteit]] en asociaal gedrag en wilden veel huurders er niet wonen.

Op 8 oktober 1984 werd een nieuwe bewonersvereniging opgericht. Door de druk die uitgeoefend werd door de bewoners werden er in het midden van de jaren tachtig veiligheidsmaatregelen genomen, waaronder een [[intercom|intercomsysteem]] en [[conciërge]]. De prijzen van de [[appartement]]en stegen en werden door sommige mensen als zeer gewild beschouwd.

In december 1989 werd een zendmast op het dak geīnstalleerd. Deze zender verhielp de problemen die sommige bewoners in naburige districten hadden met de ontvangst van televisiezenders.

== Ontwerp ==
Trellick Tower bestaat eigenlijk uit twee verbonden torens. In de grote toren bevinden zich appartementen en [[duplexwoningen]].

In de smalle toren bevinden zich de [[lift (transport)|lift]]en, [[Trap (gebouw)|trappen]], [[stortkoker]]s en een [[boiler|boilerkamer]]. Het uitstekende gedeelte van deze toren bevat de mechanische ruimte. Door de boiler en warmwateropslagtanks dicht bij elkaar te zetten, reduceerde men het aantal [[Pomp (machine)|pompen]] en [[Pijptransport|leidingen]]. Doordat de pijpleidingen korter waren, verminderde men ook het warmteverlies door het reizen van water door de leidingen. Tegenwoordig heeft de toren elektrische boilers en staat de ruimte zo goed als leeg. Het plan om er een [[Penthouse (appartement)|penthouse]] van te maken werd afgewezen.
De twee torens worden door een overloop met elkaar verbonden.

== In de media ==
Trellick Tower kan gezien worden in de film ''[[For Queen and Country]]'' uit 1988. Ook was de toren de filmlocatie voor de film ''[[Shopping (1994)|Shopping]]'' uit 1994.

In de televisieshow ''[[Incredible Games]]'' uit het begin van de [[1990-1999|jaren negentig]], werd de gehele zijde van het gebouw die op de foto te zien is gebruikt bij de [[aftiteling]]. In de eerste aflevering van de comedyserie ''[[My Life in Film]]'' kon de toren ook gezien worden.

In het nummer [[Best Days]] van [[Blur]] komt de Trellick Tower in de zin 'Trellicks Tower's been calling' naar voren. [[Emmy the Great]] heeft een lied geschreven genaamd Trellick Tower, het staat op het album ''Virtue''. Daarnaast is de toren te zien in de volgende clips:

* [[For Tomorrow]] van Blur.
* [[Kingdom of Doom]] van de [[Leadzanger]] van Blur, [[Damon Albarn]].
* [[I Shall Overcome]] van [[Hard-Fi]].
* [[Tomorrow Comes Today (EP)| Tomorrow Comes Today]] van [[Gorillaz]].
* [[Little 15]] van [[Depeche Mode]].

== Externe links ==
* http://skyscraperpage.com/cities/?buildingID=2166
* http://www.open2.net/modernity/3_14.htm

{{Coor title dms|51|31|25.6|N|00|12|19.8|W|type:landmark_scale:3125}}

[[Categorie:Wolkenkrabber in Londen]]
[[Categorie:Grade II*-bouwwerk]]
[[Categorie:Radio- en televisietoren in het Verenigd Koninkrijk]]
[[Categorie:Flatgebouw]]
[[Categorie:Brutalistisch bouwwerk]]
[[Categorie:Royal Borough of Kensington and Chelsea]]

title: Trellick Tower

Plaats: Londen, VK

Status: In gebruik

title: Kenmerken

Gebruik: Woning

title: Partijen

Architect: Ernő Goldfinger

Partijen: (en) Skyscraper Center-pagina · (en) Atlas Obscura-pagina ·

Portaal: Civiele techniek en bouwkunde


text:
# Deadline 25/5
Deadline 25/5 is een fictiereeks van VTM en Antwerpse regionale zender ATV. De serie vormt het vervolg op Deadline 14/10, uitgezonden in 2012.
Deze reeks werd voor het eerst aangekondigd op 22 april 2013, aan de hand van een teaser die werd uitgezonden op VTM en ATV. In een eerste persbericht werd verklaard dat hoofdrolspelers Charlotte Vandermeersch, Koen De Graeve en Peter Van den Begin uit Deadline 14/10 opnieuw zullen meedraaien en dat deze serie net als haar voorganger zal worden uitgezonden tijdens de verkiezingsperiode, ditmaal de Vlaamse verkiezingen van 2014. In een latere oplijsting van de terugkerende hoofdcast wordt Koen De Graeve niet vermeld en bleek dat zijn rol is geschrapt.
Ten opzichte van voorganger Deadline 14/10 draaide Deadline 25/5 uit op een flop, aangezien per aflevering maar half zoveel kijkers werden bereikt. Een mogelijke verklaring daarvoor is dat de afleveringen van Deadline 25/5 op donderdag in de late avond werden uitgezonden, terwijl Deadline 14/10 op zondag in volle prime-time stond geprogrammeerd.

## Verhaal
De draad wordt opnieuw opgepikt bij Marianne Smidt (Charlotte Vandermeersch) die op het einde van vorige reeks besliste om te kappen als journaliste bij Gazet Van Antwerpen. Ze werkt nu parttime in een boekhandel, en verder is ze vooral mama.
Haar zoon zit in het zesde leerjaar. Door renovaties aan het schoolgebouw moeten de leerlingen in een oud klaslokaal zitten. De staat van het klaslokaal blijkt niet zo goed, want op een dag overkomt hem een ernstig ongeluk. Er treedt een CO-vergiftiging op in de school van haar zoon. Marianne krijgt vermoedens dat het om meer dan zomaar een ongeval gaat, en meent zelfs dat er een politieke link te leggen valt met het ongeluk.

## Rolverdeling
- Charlotte Vandermeersch - Marianne Smidt
- Peter Van den Begin - Bert Coenen
- Francis Connelly - Seppe Roels
- Ruth Becquart - Inge Libert
- Koen De Bouw - Willem Vermaelen
- Viv Van Dingenen - Veerle Goddaert
- Dirk Van Dijck - Lex Segers
- Marc Lauwrys - Theo De Waard
- Greg Timmermans - Vic Degraeve
- Michael Pas - Hoofdcommissaris Erwin Bulthé
- Gert Winckelmans - Johan De Keersmaeker
- Inge Paulussen - Sandra Verdonck
- Nele Bauwens - Gaby Beckx
- Warre Borgmans - Lieven Koninckx
- Ann Ceurvels - Danielle Paulussen
- Joke De Bruyn - Julie De Wolf
- Michael De Cock - Evert Bosteels
- Bob De Moor - Reginald Smidt
- Johan De Paepe - Stefan Van Den Berghe
- Jurgen Delnaet - Tom Decoster
- Jos Dom - Carl Ruiters
- Pieter Genard - Wim Denuwelare
- Patricia Goemaere - Huisdokter Dupont
- Carry Goossens - Patrick Van Gestel
- Bieke Ilegems - Nadine Bouwkens
- Tania Kloek - Patsy
- Rania Gaaloul - Thalia
- Maarten Mertens - Steven Wolfs
- Simone Milsdochter - Christina Hendrickx
- Iwein Segers -  Jean Dewit
- Pooja Soens - Nitisha Sethia
- Peter Thyssen - Ben Delrue
- Kristof Verhassel - Nico Depuydt
- Greet Verstraete - June Merckx
- Hilde De Baerdemaeker - Karen Reyns
- Arend Pinoy - Frederik Roels

## Afleveringen
Deadline 25/5 haalt beduidend minder kijkers dan de voorganger Deadline 14/10. Met uitgesteld kijken erbij geteld haalde de reeks gemiddeld 600.000 kijkers.
| Nr | Eerste uitzending VTM | Regie             | Scenario                                                     | LIVE-Kijkcijfer VTM   |
| -- | --------------------- | ----------------- | ------------------------------------------------------------ | --------------------- |
| 1  | 3 april 2014          | Maarten Moerkerke | Rudy Morren Dirk Nielandt Nicholas Roelandts Geert Bouckaert | 531.600 (MA 23,70%)   |
| 2  | 10 april 2014         | Maarten Moerkerke | Rudy Morren Dirk Nielandt Nicholas Roelandts Geert Bouckaert | 481.837 (MA 23,30%)   |
| 3  | 17 april 2014         | Maarten Moerkerke | Rudy Morren Dirk Nielandt Nicholas Roelandts Geert Bouckaert | Onbekend              |
| 4  | 24 april 2014         | Maarten Moerkerke | Rudy Morren Dirk Nielandt Nicholas Roelandts Geert Bouckaert | 392.431 (MA 19,06%)   |
| 5  | 1 mei 2014            | Maarten Moerkerke | Rudy Morren Dirk Nielandt Nicholas Roelandts Geert Bouckaert | 446.749 (MA 20,86%)   |
| 6  | 8 mei 2014            | Maarten Moerkerke | Rudy Morren Dirk Nielandt Nicholas Roelandts Geert Bouckaert | 402.413 (MA onbekend) |
| 7  | 15 mei 2014           | Maarten Moerkerke | Rudy Morren Dirk Nielandt Nicholas Roelandts Geert Bouckaert | 478.590 (MA 23,56%)   |
| 8  | 22 mei 2014           | Maarten Moerkerke | Rudy Morren Dirk Nielandt Nicholas Roelandts Geert Bouckaert | 412.394 (MA 20,45%)   |

title: Deadline 25/5

wikitext:
{{Infobox televisieprogramma
| titel        = Deadline 25/5
| afbeelding   =
| onderschrift =
| genre        = Drama
| speelduur    = 50 minuten
| bedenker     =
| producer     = [[Menuet (productiehuis)|Menuet]]
| spelers      =
| regie        = [[Maarten Moerkerke]]
| schrijver    = [[Ed Vanderweyden]]
|
| fotografie   =
| muziek       =
| montage   =
| land         = {{BE}}
| taal         = [[Nederlands]]
| gerelateerd  = [[Deadline 14/10]]
| start        =  VTM: [[3 april]] [[2014]]
atv: [[30 maart]] [[2014]]
| einde        = VTM: [[18 mei]] [[2014]]
atv: [[23 mei]] [[2014]]
| netwerk      = [[VTM]] / [[ATV (Antwerpse televisie)|ATV]]
| afleveringen = 8
| website      = http://VTM.be/deadline-255
| imdb         = 2859920
| tv_com       =
}}
'''''Deadline 25/5''''' is een fictiereeks van [[VTM]] en [[Antwerpen (stad)|Antwerpse]] regionale zender [[ATV (Antwerpse televisie)|ATV]]. De serie vormt het vervolg op ''[[Deadline 14/10]]'', uitgezonden in [[2012]].

Deze reeks werd voor het eerst aangekondigd op [[22 april]] [[2013]], aan de hand van een teaser die werd uitgezonden op [[VTM]] en [[ATV (Antwerpse televisie)|ATV]].<ref>[https://vtm.be/deadline-255/binnenkort-bij-vtm-deadline-255 Binnenkort bij vtm en ATV: 'Deadline 25/5']</ref> In een eerste persbericht werd verklaard dat hoofdrolspelers [[Charlotte Vandermeersch]], [[Koen De Graeve]] en [[Peter Van den Begin]] uit ''Deadline 14/10'' opnieuw zullen meedraaien en dat deze serie net als haar voorganger zal worden uitgezonden tijdens de verkiezingsperiode, ditmaal de [[Vlaamse verkiezingen 2014|Vlaamse verkiezingen van 2014]].<ref>[http://www.deredactie.be/permalink/1.1610809 "Deadline 25/5" vervolg op "Deadline 14/10"]</ref> In een latere oplijsting van de terugkerende hoofdcast wordt [[Koen De Graeve]] niet vermeld en bleek dat zijn rol is geschrapt.<ref>[http://www.menuet.be/nl/projecten/52-Deadline-25-5 Menuet: Deadline 25/5]. [https://web.archive.org/web/20230401235441/http://www.menuet.be/nl/projecten/52-Deadline-25-5 Gearchiveerd] op 1 april 2023.</ref>

Ten opzichte van voorganger ''Deadline 14/10'' draaide ''Deadline 25/5'' uit op een flop, aangezien per aflevering maar half zoveel kijkers werden bereikt. Een mogelijke verklaring daarvoor is dat de afleveringen van ''Deadline 25/5'' op donderdag in de late avond werden uitgezonden, terwijl ''Deadline 14/10'' op zondag in volle prime-time stond geprogrammeerd.

== Verhaal ==
De draad wordt opnieuw opgepikt bij Marianne Smidt (''[[Charlotte Vandermeersch]]'') die op het einde van vorige reeks besliste om te kappen als journaliste bij Gazet Van Antwerpen. Ze werkt nu parttime in een boekhandel, en verder is ze vooral mama.

Haar zoon zit in het zesde leerjaar. Door renovaties aan het schoolgebouw moeten de leerlingen in een oud klaslokaal zitten. De staat van het klaslokaal blijkt niet zo goed, want op een dag overkomt hem een ernstig ongeluk. Er treedt een [[CO-vergiftiging]] op in de school van haar zoon. Marianne krijgt vermoedens dat het om meer dan zomaar een ongeval gaat, en meent zelfs dat er een politieke link te leggen valt met het ongeluk.

==Rolverdeling==
* [[Charlotte Vandermeersch]] - Marianne Smidt
* [[Peter Van den Begin]] - Bert Coenen
* [[Francis Connelly]] - Seppe Roels
* [[Ruth Becquart]] - Inge Libert
* [[Koen De Bouw]] - Willem Vermaelen
* [[Viv Van Dingenen]] - Veerle Goddaert
* [[Dirk Van Dijck]] - Lex Segers
* [[Marc Lauwrys]] - Theo De Waard
* [[Greg Timmermans]] - Vic Degraeve
* [[Michael Pas]] - Hoofdcommissaris Erwin Bulthé
* [[Gert Winckelmans]] - Johan De Keersmaeker
* [[Inge Paulussen]] - Sandra Verdonck
* [[Nele Bauwens]] - Gaby Beckx
* [[Warre Borgmans]] - Lieven Koninckx
* [[Ann Ceurvels]] - Danielle Paulussen
* [[Joke De Bruyn]] - Julie De Wolf
* [[Michael De Cock]] - Evert Bosteels
* [[Bob De Moor (acteur)|Bob De Moor]] - Reginald Smidt
* [[Johan De Paepe]] - Stefan Van Den Berghe
* [[Jurgen Delnaet]] - Tom Decoster
* [[Jos Dom]] - Carl Ruiters
* [[Pieter Genard]] - Wim Denuwelare
* [[Patricia Goemaere (actrice)|Patricia Goemaere]] - Huisdokter Dupont
* [[Carry Goossens]] - Patrick Van Gestel
* [[Bieke Ilegems]] - Nadine Bouwkens
* [[Tania Kloek]] - Patsy
* [[Rania Gaaloul]] - Thalia
* [[Maarten Mertens]] - Steven Wolfs
* [[Simone Milsdochter]] - Christina Hendrickx
* [[Iwein Segers]] -  Jean Dewit
* [[Pooja Soens]] - Nitisha Sethia
* [[Peter Thyssen]] - Ben Delrue
* [[Kristof Verhassel]] - Nico Depuydt
* [[Greet Verstraete]] - June Merckx
* [[Hilde De Baerdemaeker]] - Karen Reyns
* [[Arend Pinoy]] - Frederik Roels

==Afleveringen==
Deadline 25/5 haalt beduidend minder kijkers dan de voorganger Deadline 14/10. Met uitgesteld kijken erbij geteld haalde de reeks gemiddeld 600.000 kijkers.
{| class="wikitable" width="80%"
!width="5%"|Nr !! width="25%"|Eerste uitzending [[VTM]] !! width="15%"|Regie !! width="15%"|Scenario !! width="25%"|LIVE-Kijkcijfer [[VTM]]
|-
|align="center"| 1
|align="center"| [[3 april]] [[2014]]
|align="center"| [[Maarten Moerkerke]]
|align="center"| [[Rudy Morren]]
[[Dirk Nielandt]]
[[Nicholas Roelandts]]
[[Geert Bouckaert]]
|align="center"| 531.600 (MA 23,70%)
|-
|align="center"| 2
|align="center"| [[10 april]] [[2014]]
|align="center"| [[Maarten Moerkerke]]
|align="center"| [[Rudy Morren]]
[[Dirk Nielandt]]
[[Nicholas Roelandts]]
[[Geert Bouckaert]]
|align="center"| 481.837 (MA 23,30%)
|-
|align="center"| 3
|align="center"| [[17 april]] [[2014]]
|align="center"| [[Maarten Moerkerke]]
|align="center"| [[Rudy Morren]]
[[Dirk Nielandt]]
[[Nicholas Roelandts]]
[[Geert Bouckaert]]
|align="center"| Onbekend
|-
|align="center"| 4
|align="center"| [[24 april]] [[2014]]
|align="center"| [[Maarten Moerkerke]]
|align="center"| [[Rudy Morren]]
[[Dirk Nielandt]]
[[Nicholas Roelandts]]
[[Geert Bouckaert]]
|align="center"| 392.431 (MA 19,06%)
|-
|align="center"| 5
|align="center"| [[1 mei]] [[2014]]
|align="center"| [[Maarten Moerkerke]]
|align="center"| [[Rudy Morren]]
[[Dirk Nielandt]]
[[Nicholas Roelandts]]
[[Geert Bouckaert]]
|align="center"| 446.749 (MA 20,86%)
|-
|align="center"| 6
|align="center"| [[8 mei]] [[2014]]
|align="center"| [[Maarten Moerkerke]]
|align="center"| [[Rudy Morren]]
[[Dirk Nielandt]]
[[Nicholas Roelandts]]
[[Geert Bouckaert]]
|align="center"| 402.413 (MA onbekend)

|-
|align="center"| 7
|align="center"| [[15 mei]] [[2014]]
|align="center"| [[Maarten Moerkerke]]
|align="center"| [[Rudy Morren]]
[[Dirk Nielandt]]
[[Nicholas Roelandts]]
[[Geert Bouckaert]]
|align="center"| 478.590 (MA 23,56%)
|-
|align="center"| 8
|align="center"| [[22 mei]] [[2014]]
|align="center"| [[Maarten Moerkerke]]
|align="center"| [[Rudy Morren]]
[[Dirk Nielandt]]
[[Nicholas Roelandts]]
[[Geert Bouckaert]]
|align="center"| 412.394 (MA 20,45%)
|}

{{Appendix}}

[[Categorie:Programma van VTM]]

title: Deadline 25/5

Genre: Drama

Speelduur per afl.: 50 minuten

Regie: Maarten Moerkerke

Scenario: Ed Vanderweyden

Land van oorsprong: België

Taal: Nederlands

Gerelateerd: Deadline 14/10

title: Productie

Producent: Menuet

title: Uitzendingen

Start: VTM: 3 april 2014 · atv: 30 maart 2014

Netwerk of omroep: VTM / ATV


text:
# Elasmosoma pergandei
Elasmosoma pergandei is een insect dat behoort tot de orde vliesvleugeligen (Hymenoptera) en de familie van de schildwespen (Braconidae). De wetenschappelijke naam van de soort werd voor het eerst geldig gepubliceerd door Ashmead in 1895.

title: Elasmosoma pergandei

wikitext:
{{Taxobox insect
| naam = ''Elasmosoma pergandei''
| titelweergave = cursief
| afbeelding =
| orde = [[Vliesvleugeligen|Hymenoptera]] (Vliesvleugeligen)
| familie= [[Schildwespen|Braconidae]] (Schildwespen)
| geslacht = ''[[Elasmosoma]]''
| w-naam = ''Elasmosoma pergandei''
| auteur = [[William Harris Ashmead|Ashmead]]
| datum = 1895
| haakjes =
| commons =
| species =
}}
'''''Elasmosoma pergandei''''' is een [[insecten|insect]] dat behoort tot de orde [[vliesvleugeligen]] (Hymenoptera) en de familie van de [[Schildwespen|schildwespen (Braconidae)]]. De wetenschappelijke naam van de soort werd voor het eerst geldig gepubliceerd door [[William Harris Ashmead|Ashmead]] in 1895.

{{Beginnetje|biologie|2012|09|14}}

[[Categorie:Schildwespen]]

title: Elasmosoma pergandei

Orde: Hymenoptera (Vliesvleugeligen)

Familie: Braconidae (Schildwespen)

Geslacht: Elasmosoma

title: Soort


text:
# Reddingboot 3 (Watson 3)
Reddingboot 3 ook gekend als Watson 3 is een historische reddingboot uit de Watson klasse die tussen 1948 en 1980 vanuit Oostende opereerde. Het schip werd in 1946 door de Belgische marine besteld bij de scheepswerf Samuel White te East Cowes op het eiland White. Na jarenlange verwaarlozing werd het schip in 2019 overgenomen door vzw Restart die het vaartuig terug naar Oostende bracht met de bedoeling om haar terug volledig vaarklaar te maken.

## Geschiedenis
Onmiddellijk na de Tweede Wereldoorlog reorganiseerde de Belgische overheid de reddingsdiensten en bestelde zij drie exemplaren van een verbeterd Watson-type. De bestelling werd in 1946 in Engeland geplaatst bij de werf Samuel White op het eiland Wight. De reddingsboot Watson 3 Oostende werd op 12 juli 1948 te water gelaten en in Oostende gestationeerd. Niet lang nadien werden de Reddingboot 2 in Nieuwpoort en de Reddingboot 1 in Zeebrugge ingezet.
Reddingboot 3 Oostende werd als eerste uit de vaart genomen. In 1980 werd de boot overgebracht naar het Nationaal Visserijmuseum van Oostduinkerke (nu NAVIGO). In 2002 verhuisde de boot naar VZW Archonaut uit Brugge die het schip zou restaureren in het kader van een project voor sociale tewerkstelling. Helaas kon de restauratie niet doorgaan en verloederde het schip verder op een Industrieterrein in Brugge. In oktober 2019 nam vzw Restart het schip over en bracht haar terug naar haar thuishaven in Oostende.

## Watson klasse
Reddingboot 3 is van de Watson klasse. De term Watson klasse refereert naar verschillen houten reddingboten die uitgebaat werden door de Royal National Lifeboat Institution (RNLI) langs de kusten van het Verenigd Koninkrijk en Ierland tussen 1888 en 1991. De romp is gebaseerd op het ontwerp voor RNLI scheepsbouwingenieur George Lennox Watson..

## Technische kenmerken
De Reddingboot 3 is een van de vijf 46 ft 9inch (14,25m) schepen die nog heel sterk lijken op de vooroorlogse 46 ft (14m) schepen met stuurpost achteraan het schip. Nadien werd de stuurpost overdekt en midscheeps geplaatst. De drenkelingenruimte bevindt zich vooraan de boeg van het schip. De drenkelingenruimte werd verwarmd door de zich daar bevindende warmtewisselaar.

## Varend erfgoed
Reddingboot 3 Oostende werd op 28 maart 2011 beschermd als varend erfgoed. De historische waarde van het schip vloeit voort uit de rol die de boot speelde als reddingboot aan de kust. De industrieelarcheologische waarde is afkomstig van het type reddingsboot, uitgerust met twee dieselmotoren. Het schip beschikt ook over een wetenschappelijke waarde dit voortkomt uit het weloverwogen gebruik van waardevolle houtsoorten zoals Mahonie als bouwmateriaal, de onzinkbaarheid, de organisatie aan boord en het plaatsen van de schroeven in een tunnel ter verbetering van de voortstuwing. De Watson 3 Oostende werd eveneens beschermd vanuit de sociaal-culturele waarde van de reddingsboot. De reddingsdiensten staan in verband met de toename van aan de zee verbonden activiteiten zoals de visserij, het vervoer van mensen en goederen en de kustrecreatie.
In januari 2020 werd de Reddingboot 3 erkend als open erfgoed waardoor er ruime subsidiëring van de restauratie mogelijk is in ruil voor regelmatige openstelling van werd en schip voor het grote publiek.

## Restauratie
Dankzij de haven van Oostende die een standplaats voor het schip ter beschikking stelde en enkele bedrijven wordt het schip gerestaureerd door een groep vrijwilligers van vzw Restart.
- Reddingboot 3 lag jarenlang te verkommeren op een industrieterrein in Brugge.
- In september 2020 was reddingboot 3 al volledig ontdaan van alle verf en wordt de afwerking van de mahoniehouten romp heel duidelijk.
- Ruimte met een deel van de 152 drijfelementen stuurboord.
- Een greep uit de te restaureren onderdelen. vlnr: kleine en grote luchthapper, patrijspoort, schrijftafel, reling, materiaalkastjes uit de machinekamer, steunen voor de brandblustoestellen, oliereservoir.

title: Reddingboot 3 (Watson 3)

wikitext:
{{Infobox schip
| Schip naam                    = Reddingboot 3
| Schip flag                    = Belgisch
| afbeelding                    = Reddingboot3-voor restauratie.jpg
| onderschrift                  = Reddingboot 3 net onder dak en klaar voor restauratie
| afbeeldingbreedte             =
| Schip besteld                 = 1946 door de Belgische marine
| Scheepsbouwer                 = Samuel White, East Cowes Eiland White
| Bouwnummer                    =
| Schip kiellegging             = 1947
| Schip tewaterlating           = 1948
| Schip afbouwwerf              =
| Schip gedoopt                 =
| Schip gekocht                 =
| Schip opgeleverd              = 1948
| Schip kostprijs               =
| Schip in de vaart genomen     = 1948
| Schip uit de vaart genomen    =
| Schip in dienst               =
| Schip uit dienst              = 1980
| Schip omgedoopt               =
| Schip opnieuw geclassificeerd =
| Schip veroverd                =
| Schip lot                     =
| Schip thuishaven              = Oostende
| Schip vlag                    = Belgisch
| Schip eigenaar                = Vzw Restart
| Schip charteraar              =
| Schip vroegere eigenaren      = Zeewezen, visserijmuseum Oostduinkerke ([[NAVIGO]]), vzw Archonaut
| Schip vroegere namen          =
| Schip latere eigenaren        =
| Schip latere namen            =
| Schip klasse                  = Watson
| Schip type                    =
| Schip lengte                  = 14,25m
| Schip lengte LOA              =
| Schip lengte LPP              =
| Schip breedte                 = 4,20m
| Schip diepgang                = 1,62m
| Schip zomerdiepgang           =
| Schip hoogte                  =
| Schip deplacement             =
| Schip tonnenmaat              =
| Schip tonnenmaat BRT          = 25 ton
| Schip tonnenmaat NET          =
| Schip draagvermogen           =
| Schip TEU                     =
| Schip reefer point            =
| Schip passagiers              =
| Schip hutten                  =
| Schip dekken                  =
| Schip tarieven                =
| Schip voortstuwing            = 2 Ferry VE4 dieselmotorena van elk 40PK
| Schip boegschroef             =
| Schip snelheid                = 13 knopen
| Schip IMO                     =
| Schip ENI                     =
| Schip teboekstelling          =
| Schip MMSI                    =
| Schip roepletters             =
| Schip bereik                  =
| Schip duurzaamheid            =
| Schip testdiepte              =
| Schip boten                   =
| Schip capaciteit              =
| Schip bemanning               = 1 schipper, machinist, 2 matrozen
| Schip tijd om te activeren    =
| Schip sensoren                =
| Schip EW                      =
| Schip bewapening              =
| Schip bepantsering            =
| Schip vliegtuigen             =
| Schip motto                   =
| Schip bijnaam                 = Watson 3
| Schip verdiensten             =
| Schip opmerkingen             =
| Schip teken                   =
| mapname                       =
| lat_deg                       =
| lat_min                       =
| lat_dir                       =
| lon_deg                       =
| lon_min                       =
| lon_dir                       =
| website                       = https://www.reddingboot3.be
}}

'''Reddingboot 3''' ook gekend als '''Watson 3''' is een historische [[reddingboot]] uit de Watson klasse die tussen 1948 en 1980 vanuit [[Oostende]] opereerde. Het schip werd in 1946 door de Belgische marine besteld bij de scheepswerf [[Samuel White]] te [[East Cowes]] op het eiland White. Na jarenlange verwaarlozing werd het schip in 2019 overgenomen door [[vzw Restart]] die het vaartuig terug naar Oostende bracht met de bedoeling om haar terug volledig vaarklaar te maken.

== Geschiedenis ==
Onmiddellijk na de Tweede Wereldoorlog reorganiseerde de Belgische overheid de reddingsdiensten en bestelde zij drie exemplaren van een verbeterd Watson-type. De bestelling werd in 1946 in Engeland geplaatst bij de werf Samuel White op het eiland Wight. De reddingsboot Watson 3 Oostende werd op 12 juli 1948 te water gelaten en in Oostende gestationeerd. Niet lang nadien werden de Reddingboot 2 in Nieuwpoort en de Reddingboot 1 in Zeebrugge ingezet.
Reddingboot 3 Oostende werd als eerste uit de vaart genomen. In 1980 werd de boot overgebracht naar het [[Nationaal Visserijmuseum]] van Oostduinkerke (nu NAVIGO). In 2002 verhuisde de boot naar VZW Archonaut uit Brugge die het schip zou restaureren in het kader van een project voor sociale tewerkstelling. Helaas kon de restauratie niet doorgaan en verloederde het schip verder op een Industrieterrein in Brugge. In oktober 2019 nam vzw Restart het schip over en bracht haar terug naar haar thuishaven in Oostende.

== Watson klasse ==
Reddingboot 3 is van de Watson klasse. De term Watson klasse refereert naar verschillen houten reddingboten die uitgebaat werden door de Royal National Lifeboat Institution (RNLI) langs de kusten van het Verenigd Koninkrijk en Ierland tussen 1888 en 1991. De romp is gebaseerd op het ontwerp voor RNLI scheepsbouwingenieur George Lennox Watson<ref>[https://en.wikisource.org/wiki/Dictionary_of_National_Biography,_1912_supplement/Watson,_George_Lennox] Fryer, Sydney Ernest (1912), Biografie van George Lennox Watson op de Dictionary of National Biography, 1912 supplement, Volume 3</ref>..

== Technische kenmerken ==
De Reddingboot 3 is een van de vijf 46 ft 9inch (14,25m) schepen die nog heel sterk lijken op de vooroorlogse 46 ft (14m) schepen met stuurpost achteraan het schip. Nadien werd de stuurpost overdekt en midscheeps geplaatst. De drenkelingenruimte bevindt zich vooraan de boeg van het schip. De drenkelingenruimte werd verwarmd door de zich daar bevindende warmtewisselaar.
<ref>[http://www.ejustice.just.fgov.be/cgi_tsv/tsv_rech.pl?language=nl&btw=0505729888&liste=Liste] Reddingboot 3 op de Vlaamse inventaris onroerend erfgoed</ref>
== Varend erfgoed ==
Reddingboot 3 Oostende werd op 28 maart 2011 beschermd als varend erfgoed. De historische waarde van het schip vloeit voort uit de rol die de boot speelde als reddingboot aan de kust. De industrieelarcheologische waarde is afkomstig van het type reddingsboot, uitgerust met twee dieselmotoren. Het schip beschikt ook over een wetenschappelijke waarde dit voortkomt uit het weloverwogen gebruik van waardevolle houtsoorten zoals Mahonie als bouwmateriaal, de onzinkbaarheid, de organisatie aan boord en het plaatsen van de schroeven in een tunnel ter verbetering van de voortstuwing. De Watson 3 Oostende werd eveneens beschermd vanuit de sociaal-culturele waarde van de reddingsboot. De reddingsdiensten staan in verband met de toename van aan de zee verbonden activiteiten zoals de visserij, het vervoer van mensen en goederen en de kustrecreatie.
In januari 2020 werd de Reddingboot 3 erkend als open erfgoed waardoor er ruime subsidiëring van de restauratie mogelijk is in ruil voor regelmatige openstelling van werd en schip voor het grote publiek.

== Restauratie ==
Dankzij de haven van Oostende die een standplaats voor het schip ter beschikking stelde en enkele bedrijven wordt het schip gerestaureerd door een groep vrijwilligers van vzw Restart<ref>[https://www.portofoostende.be/news/historische-reddingsboot-watson-iii-komt-terug-naar-haar-thuishaven-oostende]{{Dode link}} Aankondiging van de komst van reddingboot3 op de website van haven Oostende, 16/10/2019</ref>.

<gallery>
Bestand:Reddingboot3 Brugge.jpg|Reddingboot 3 lag jarenlang te verkommeren op een industrieterrein in Brugge.
Bestand:Reddingboot 3 volledig gestript van alle verf.jpg|In september 2020 was reddingboot 3 al volledig ontdaan van alle verf en wordt de afwerking van de mahoniehouten romp heel duidelijk.
Bestand:Drijfelementen stuurboord.jpg|Ruimte met een deel van de 152 drijfelementen stuurboord.
Bestand:Reddingboot3 onderdelen.jpg|Een greep uit de te restaureren onderdelen. vlnr: kleine en grote luchthapper, patrijspoort, schrijftafel, reling, materiaalkastjes uit de machinekamer, steunen voor de brandblustoestellen, oliereservoir.
</gallery>

== Externe links ==
* [https://www.focus-wtv.be/nieuws/historische-reddingboot-3-uitzonderlijk-te-bezoeken-tijdens-open-monumentendag?fbclid=IwAR3kQBsY9kFteUa-mXCuObJBrvbNgj1VVcb46C2z2XaLrU9KZB9JESjF_6k#/ verslag open monumentendag op het Focus-nieuws]
* [https://www.vrt.be/vrtnws/nl/2020/09/13/290-000-bezoekers-voor-open-monumentendag-in-coronatijd/?fbclid=IwAR06f--i2BMrFiCedg2etIw-KYqz3G_0ea_nsEijMa_1VTmZ3YU63xIbfok#/ Verslag open monumentendag op het VRT-journaal (vanaf seconde 53)].
* [https://watson-reddingboot3.be#/ officiële website over reddingboot 3]
* [https://www.facebook.com/watsonreddingboot3#/ facebookpagina over de restauratie van reddingboot 3 waar regelmatig updates geplaatst worden over de vordering van de werken]

{{Appendix}}

[[Categorie:Scheepvaart]]
[[Categorie:Varend erfgoed in Vlaanderen]]
[[Categorie:Reddingboot (scheepstype)]]

title: Geschiedenis

Besteld: 1946 door de Belgische marine

Werf: Samuel White, East Cowes Eiland White

Thuishaven: Oostende

title: Eigenaren

Vlag: Belgisch

Eigenaar: Vzw Restart

Vroegere eigenaren: Zeewezen, visserijmuseum Oostduinkerke (NAVIGO), vzw Archonaut

title: Algemene kenmerken

Scheepsklasse: Watson

Brutotonnage: 25 ton

Voortstuwing en vermogen: 2 Ferry VE4 dieselmotorena van elk 40PK

Vaart: 13 knopen

Bemanning: 1 schipper, machinist, 2 matrozen

Bijnaam: Watson 3

Portaal: Maritiem


text:
# Crangon alba
Crangon alba is een garnalensoort uit de familie van de Crangonidae. De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1900 door Holmes.

title: Crangon alba

wikitext:
{{Taxobox
| titelweergave = cursief
| naam = ''Crangon alba''
| afbeelding =
| rijk = [[Dieren (biologie)|Animalia]] (Dieren)
| stam = [[Geleedpotigen|Arthropoda]] ([[Geleedpotigen]])
| klasse = [[Malacostraca]]
| orde = [[Decapoda]]
| familie = [[Crangonidae]]
| geslacht = ''[[Crangon]]''
| w-naam = ''Crangon alba''
| auteur = Holmes
| datum = 1900
| haakjes =
| commons =
| species =
| worms = 515543
}}
'''''Crangon alba''''' is een [[garnalen]]soort uit de familie van de [[Crangonidae]].<ref>De Grave, S. (2012). <i>Crangon alba</i> Holmes, 1900. Geraadpleegd via:  World Register of Marine Species op http://www.marinespecies.org/aphia.php?p=taxdetails&id=515543</ref> De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1900 door Holmes.

{{Appendix}}
{{beginnetje|biologie|2013|03|22}}

[[Categorie:Crangonidae]]

title: Crangon alba

Klasse: Malacostraca

Orde: Decapoda

Familie: Crangonidae

Geslacht: Crangon

title: Soort


text:
# Druk (draak)
Druk (Dzongkha: འབྲུག་) is de donderdraak in de Bhutaanse mythologie en is het nationale symbool van Bhutan.
De Druk komt voor op de vlag van Bhutan, waar hij juwelen in de klauwen houdt die welvaart vertegenwoordigen. In het Dzongkha wordt Bhutan Druk Yul genoemd, vertaald het Land van Druk en de leiders van Bhutan worden Druk Gyalpo genoemd, vertaald drakenkoningen.

title: Druk (draak)

wikitext:
[[Bestand:Flag of Bhutan.svg|thumb|De [[vlag van Bhutan]] toont het nationale symbool, de ''Druk'']]
'''Druk''' ([[Dzongkha]]: འབྲུག་) is de ''donder[[Draak (fabeldier)|draak]]'' in de Bhutaanse mythologie en is het nationale symbool van [[Bhutan]].

De Druk komt voor op de [[vlag van Bhutan]], waar hij [[Sieraad|juwelen]] in de klauwen houdt die welvaart vertegenwoordigen. In het [[Dzongkha]] wordt Bhutan ''Druk Yul'' genoemd, vertaald het ''Land van Druk'' en de leiders van Bhutan worden ''Druk Gyalpo'' genoemd, vertaald ''drakenkoningen''.

[[Categorie:Cultuur in Bhutan]]
[[Categorie:Draak (fabeldier)]]


text:
# Chalcoecia rhodoxantha
Chalcoecia rhodoxantha is een vlinder uit de familie van de uilen (Noctuidae). De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1908 door Dognin.

title: Chalcoecia rhodoxantha

wikitext:
{{Taxobox vlinder
| titelweergave = cursief
| naam = ''Chalcoecia rhodoxantha''
| afbeelding =
| familie = [[Uilen (vlinders)|Noctuidae]] (Uilen)
| onderfamilie = [[Acronictinae]]
| tribus =
| geslacht = ''[[Chalcoecia]]''
| w-naam = ''Chalcoecia rhodoxantha''
| auteur = Dognin
| datum = 1908
| haakjes =
| commons =
| species =
}}
'''''Chalcoecia rhodoxantha''''' is een [[vlinders|vlinder]] uit de familie van de [[Uilen (vlinders)|uilen (Noctuidae)]].<ref>{{Brontabel|9999-Lepindex}}</ref> De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1908 door Dognin.

{{Appendix}}
{{beginnetje|biologie|2013|04|12}}

[[Categorie:Chalcoecia|rhodoxantha]]

title: Chalcoecia rhodoxantha

Onderfamilie: Acronictinae

Geslacht: Chalcoecia

title: Soort


text:
# Scaphirhynchus albus
Scaphirhynchus albus is een steur die vooral leeft in Noord-Amerika in de hoofdstromen van de Missouri en de benedenloop van de Mississippi tussen Montana en Louisiana.

title: Scaphirhynchus albus

wikitext:
{{Taxobox straalvinnige
| titelweergave     = cursief
| naam              = ''Scaphirhynchus albus''
| status            = CR
| rl-id             = 19940
| statusbron        = 2020
| afbeelding = Scaphirhynchus albus.jpg
| afbeeldingtekst   =
| orde              = [[Steurachtigen|Acipenseriformes]] (Steurachtigen)
| familie           = [[Steuren|Acipenseridae]] (Steuren)
| onderfamilie      = [[Scaphirhynchinae]]
| geslacht          = ''[[Scaphirhynchus]]''
| auteur            = [[Stephen Alfred Forbes|Forbes]] & [[R.E. Richardson|Richardson]]
| datum             = 1905
| haakjes           = ja
| commons           = category:Scaphirhynchus albus
| species           = Scaphirhynchus albus
}}

'''''Scaphirhynchus albus''''' is een [[steuren|steur]] die vooral leeft in Noord-Amerika in de hoofdstromen van de [[Missouri (rivier)|Missouri]] en de benedenloop van de [[Mississippi (rivier)|Mississippi]] tussen [[Montana (staat)|Montana]] en [[Louisiana (staat)|Louisiana]].

{{Appendix}}

[[Categorie:Steuren]]
[[Categorie:IUCN-status kritiek]]
[[Categorie:Endemisch dier uit de Verenigde Staten]]

title: Scaphirhynchus albus · IUCN-status: Kritiek (2020)

Stam: Chordata (Chordadieren)

Superklasse: Osteichthyes (Beenvisachtigen)

Klasse: Actinopterygii (Straalvinnigen)

Orde: Acipenseriformes (Steurachtigen)

Familie: Acipenseridae (Steuren)

Onderfamilie: Scaphirhynchinae

Geslacht: Scaphirhynchus

title: Soort

Portaal: Biologie · Vissen