text:
# Japans-Russische betrekkingen
Diplomatieke relaties tussen Japan en Rusland werden voor het eerst officieel aangeknoopt in 1855, bij de ondertekening van het Verdrag van Shimoda. Het zou de aanloop zijn naar verdere en verdiepende verdragen die op hun beurt een haat-liefdeverhouding zouden teweegbrengen tussen de twee landen. Tot op het heden zijn de relaties een constante afweging tussen economische en strategische samenwerking enerzijds en een territoriumkwestie anderzijds.

## Belangrijke relaties tussen Rusland en Japan vanaf 1855

### Verdrag van Shimoda
Japan voerde gedurende 250 jaar een politiek van isolement, het Sakoku (鎖国 -land in kettingen) genoemd. Geen enkel buitenlandse mogendheid werd toegestaan aan te meren voor handel, met beperkte uitzondering van Nederland en China. Daar kwam verandering in met de komst van de Amerikaan Commodore Perry. Deze zou in naam van de Verenigde Staten van Amerika Japan ontsluiten in 1854. De Amerikanen wilden hun aanwezigheid en invloed in de Stille Oceaan versterken en Japan was, met dat doel voor ogen, van uitmuntend strategisch belang. Ook de lucratieve walvisvaart was een belangrijke economisch drijfveer, alsook de lijnvaart tussen Californië en China met ravitaillering in Japan. De Verenigde Staten voerde echter geen eenzame strijd om het monopolie van de Stille Oceaan. Rusland, een groot tsaristisch imperium strekkend van Europa tot Noord-Californië, had ook nood aan een verdrag met Japan. Daar zijn imperium zo groot was, kon het niet volledig instaan voor de ontwikkeling en bevoorrading van zijn afgelegen gebieden in Noordoost-Azië. Hiervoor had het een sterke regionale handelspartner nodig, Japan. Vervolgens kon het niet toelaten dat de VS een dominante rol zouden spelen in de Stille Oceaan en de walvisvaart. Ten slotte was er de kwestie van de Koerilen en Sachalin waar een duidelijke grens tussen Rusland en Japan diende getrokken te worden. Na de Amerikaan Perry zou dan ook viceadmiraal Poetjatin in naam van de Russische tsaar een vriendschapsverdrag met Japan sluiten op 7 februari 1855. Het Verdrag van Shimoda van 1855, zoals het ook wel genoemd wordt, hield onder meer in:
- Openstelling van drie Japanse havens: Shimoda, Nagasaki en Hakodate
- Het plaatsen van een consul in Shimoda en Hakodate
- Het vastleggen van een grens in de Koerilen. Alles ten noorden van de lijn tussen Etorofu (Russ.: Iturup) en Urup zou Russisch worden. Alles ten zuiden van de lijn was Japans grondgebied. Van het immense eiland Sachalin werd gemeenschappelijk gebied gemaakt, aangezien de twee landen evenwaardige interesses in het gebied hadden.

Ook Groot-Brittannië (het Engels-Japans Vriendschapsverdrag van 1854 (日英和親条約)) en Nederland (1855) zouden soortgelijke verdragen verkrijgen. De ontsluiting van Japan, het Kaikoku (開国 opening van het land), zou de aanloop naar een nieuwe periode voor Japan betekenen: de Meiji-restauratie. Het zou het einde inluiden voor de eeuwenoude feodale structuren en de invloed van het Shogunaat zou geleidelijk aan vervagen.

### Ansei-verdragen
Rusland, Frankrijk en Groot-Brittannië waren ondertussen verwikkeld geraakt in oorlogen in Azië. Townsend Harris, de Amerikaanse consul in Japan, slaagde erin met dit gegeven de Japanners onder druk te zetten door een handelsverdrag te onderhandelen dat Japan zou beschermen tegen de koloniale machten. Het verdrag was echter meer in het voordeel van de VS. Toch verlangden de andere grootmachten ook naar hun deel van de taart. Zo keerde Poetjatin na drie jaar afwezigheid terug naar Japan om op 19 augustus 1858 een nieuw vriendschaps- en handelsakkoord te ondertekenen. Het zou als een van de vijf Ongelijke verdragen van de Ansei-periode (ansei gokakoku jōyaku 安静五カ国条約) gekend staan. Dit verdrag was in veel opzichten vergelijkbaar met die wat de VS, Nederland, Groot-Brittannië en Frankrijk verkregen. Voornaamste punten waren:
- Openstelling havens.
- Vrije handel.
- Extra-territorialiteit werd opgenomen in het verdrag. Dit stipuleerde dat Japan geen jurisdictie had over buitenlanders, maar dat de consul van de buitenlander in kwestie de rechterlijke autoriteit had.
- Afschaffing van Japanse autonome tolheffingen met grote prijsstijgingen en hongersnood als gevolg.
- Regeling van een grens op Sachalin.

### Een zwak Bakufu
Het Bakufu kwam onder hevige druk te staan van het Japanse volk, binnen zijn eigen rangen en door de Keizer als gevolg van deze oneerlijke verdragen. Ook de benoeming van Tokugawa Yoshitomi tot nieuwe Shōgun was een reden tot verzet van de Hitotsubashi-ha, een groepering gekant tegen de bestuurlijke beslissingen van het Bakufu. Deze onrust leidde tot een repressief beleid van het Bakufu met doel de kritiek in de kiem te smoren. Het beleid staat ook wel bekend als de Ansei-razzia's (ansei no taigoku 安政の大獄). Japan had te kampen met tal van bestuurlijke en binnenlandse problemen. De Russen waren echter nog steeds niet tevreden met de regeling rond Sachalin en zagen nu hun kans om van het zwakke Bakufu gebruik te maken. Nog geen jaar na het vorige verdrag zou de Russische Admiraal en Oost-Siberïe gouverneur Piotr Petrovitch Mouravieff met 7 oorlogsschepen de baai van Tōkyō binnenvaren met de eis Sachalin volkomen Russisch te maken. Het ware bijna een traditie, maar toch kwam ook deze Siberische gouverneur van een koude douche thuis. Het Bakufu had nog steeds de bovenhand in Japan en verdiende bijgevolg nog steeds erkenning van de buitenlandse mogendheden.

### Meiji-restauratie
In Japan werd in 1868 symboliek met de Eed in Vijf Artikelen (gokajō no goseimon 五箇条の御誓文) de Meiji-restauratie (meiji ishin 明治維新) ingezet. Deze culturele, politieke, maatschappelijke en economische omwenteling hield in dat het oude bestuur van het Bakufu werd afgeschaft en een nieuwe hervormingspolitiek ingevoerd werd, inclusief restauratie van de macht van de keizer. Een gecentraliseerd bestuur onder de nieuwe keizer Meiji werd nu nagestreefd en het feodale klassensysteem, inclusief de samoerai, werd afgeschaft. Deze hervormingspolitiek, die ook tal van andere sectoren moderniseerde, was geïnspireerd op succesvolle westerse modellen (bv. het Duitse leger, het Belgische bankwezen, het Brits parlementair systeem, ...) Deze hervormingspolitiek hield echter ook in dat Japan zijn verdragen met de buitenlandse mogendheden zou trachten te herzien (Tsūshō jōyaku no kaisei 通商条約の改正). Jarenlang zou het ijveren om gezien te worden als een nieuwe moderne staat, waardig in de ogen van het Westen. Japan zond delegaties naar het buitenland voor studie en bemiddeling voor meer rechtvaardige verdragen. Zo werd in 1871 besloten een Japanse delegatie naar het buitenland te sturen onder leiding van Iwakura Tomomi (岩倉具視). Deze missie staat ook wel bekend als de Iwakura-Missie (iwakura shisetsudan 岩倉使節団). Deze Japanse delegatie deed ook Rusland aan.

### Verdrag over de Ruil van de Koerilen tegen Sachalin
Met de uitbreiding van het Russische rijk tot aan de Japanse Zee, realiseerde Japan het expansionisme van het Russische rijk in Siberië. De Europese gigant stond nu aan de noorderpoort van Japan. Meer bepaald Sachalin, waar Rusland steeds meer moeite begon te investeren in de vorm van verkenning en ontginning van de natuurlijke rijkdommen. Japan had echter ook enige aanspraak op het gebied dankzij het laatste getekende verdrag met Putyatin (zie "Ansei-verdragen" hierboven). Zo had het bovendien een Commissaris van Ontwikkeling met jurisdictie over Hokkaido en Sachalin eerder aangesteld. Maar omwille van financiële problemen en met advies van de VS en Engeland benaderde Japan Rusland op een vreedzame en onderhandelende manier. Zo zou Japan in een goed daglicht komen te staan in de internationale opinie, belangrijk voor het vertrouwen. In de hoop de Russische uitbreidingszucht een halt toe te roepen besloot het moderniserende Japan aan Rusland een nieuw territorium-verdrag te verzoeken.
Dit verdrag zou een duidelijke en meer eerlijkere grens moeten afbakenen dat Rusland ver genoeg van het Japanse Hokkaido zou houden. Bijgevolg stuurde de Meiji-regering in 1874 de befaamde Enomoto Takeaki (榎本 武揚) als afgevaardigde naar Sint-Petersburg waar de regering van de Russische tsaar gevestigd was. In het Verdrag van Sint-Petersburg of het Verdrag over de Ruil van de Koerilen tegen Sachalin (chishima karafuto kōkan jōyaku 千島樺太交換条約) van 1875 dat Takeaki met de Russen bekwam, erkende Japan Sachalin als Russisch grondgebied in ruil voor de Koerilen strekkend tot aan het Kamchatka schiereiland. Een ander gevolg van het steeds groter wordende Russische rijk was dat Japan vanaf nu ook een meer agressieve en landinwaartse politiek aan zou nemen op het Chinese vasteland.

### Otsū-Incident
Het Ōtsu Incident van 11 mei 1891 introduceerde een nieuw dieptepunt betreffende Russo-Japanse relaties. De Russische kroonprins Nicholas Alexandrovitch Romanov (Николай Александрович Романов) was namelijk op een plezierbezoek in de Japanse stad Ōtsu (大津市), zonder medeweten dat zijn Japanse escort een moordpoging zou ondernemen. De prins werd gewond afgevoerd. Als gevolg van de aanslag kwamen de spanningen tussen Rusland en Japan lichterlaaie. De Japanse overheid zou trachten de doodstraf te verkrijgen voor de Japanse misdadiger om zo in een goed daglicht bij Rusland te komen. Het rechterlijk hof besliste echter dat de doodstraf enkel geld voor aanslagen op de Keizer en diens entourage en hier dus niet van toepassing kon zijn. De man werd voor levenslange opsluiting veroordeeld en de ministers van respectievelijk Binnenlandse en Buitenlandse Zaken, Saigō Tsugumichi (西郷隆盛) en Aoki Shūzō (青木周蔵), traden af. Rusland was tevreden over de uitkomst. Dit voorval zou de eerste echte grote test zijn voor de moderne staat Japan dat door de scheiding der machten steeds meer erkenning won. Een test waarin het met glans slaagde. In de periode van 1888-1899 zou Japan dan ook sterk lobbyen om de Ongelijke Verdragen ongedaan te maken. Uiteindelijk slaagde het erin o.a. het extraterritorialisme en de vastgelegde tolheffingen af te schaffen.

### Mantsjoerije & Korea: Russo-Japanse belangen
Naar het einde van de 19e eeuw toe breidden Rusland en Japan hun interesse uit naar Mantsjoerije en Korea. Voor Rusland waren deze gebieden zeer interessant omdat ze Rusland van ijsvrije havens konden voorzien. Japan was geïnteresseerd in deze gebieden op het vaste continent vanwege de aanwezigheid van vele grondstoffen voor zijn groeiende industrie. Om een confrontatie te vermijden sloten Japan en Rusland op 9 juni 1896 het Yamagata-Lobanov Akkoord (Yamagata-Robanofu Kyōtei), genoemd naar de ondertekenaars Yamagata Aritomo (山県 有朋) en Russisch Buitenland Minister Aleksei Lobanov-Rostovski (Лобанов-Ростовский). Het akkoord bepaalde dat Japan en Rusland elkaar niet voor de voeten zouden lopen in een tijd van groeiende regionale machten. Er heerst echter een anti-Japanse stemming in Korea, waardoor Rusland het voordeel wist te halen in deze overeenkomst.
Na diens overwinning in de Eerste Sino-Japanse Oorlog zou de drielandeninterventie onder leiding van Rusland samen met Frankrijk en Duitsland, ervoor ijveren Japans expansionisme een halt toe te roepen. Rusland had hier vooral baat bij vanwege zijn eigen interesses in het gebied. Als gevolg heerste er een sterk anti-Russisch sentiment onder de Japanse bevolking, aangewakkerd door de regering. Toch zou Japan ijveren voor een betere en eerlijkere overeenkomst met Rusland inzake Korea en verkreeg een toenadering in Tōkyō op 25 april 1898 om een nieuw verdrag met Rusland te ondertekenen. Het te bekomen Nishi-Rosen Akkoord (西－ローゼン協定), met onderhandelaars Russische Minister Roman Romanovich Rosen en Japans Buitenland Minister Nishi Tokujirō, zou bepalen dat Rusland en Japan geen inmenging zouden hebben in Koreaanse binnenlandse aangelegenheden. Alleszins niet zonder elkaar te consulteren, welteverstaan. Rusland zou zich er ook op toe leggen afstand te doen van enige obstructie van Japanse commerciële en industriële interesses in het gebied. Japan zou dus erkenning voor zijn interesse in Korea verkrijgen, maar in ruil zou Japan de invloed die Rusland uitoefende in Mantsjoerije erkennen. Toch breidde Rusland zijn invloed in China en Korea uit.

### Russisch-Japanse Oorlog
De wereld was niet te groot voor de Russen die nu met Groot-Brittannië de verdeling van het Chinese land reeds bespraken. Bovendien zou het zijn invloed in Mantsjoerije proberen te vergroten. De coalitie tegen het expansionisme van Japan, onder leiding van Rusland, lag nog vers in het geheugen van de Japanners. Japan zou er dan ook alles aan doen om het tij te doen keren. Zo neutraliseerde het Groot-Brittannië in zijn vete met Rusland. Een zet die nadelig bleek te zijn voor Rusland. Niet veel later, in februari 1904 provoceerden de Russen een Japans preventief en militair ingrijpen. Met de aanval op Port Arthur vond de Russisch-Japanse Oorlog plaats. Een conflict met inzet Mantsjoerije en Korea, dat zou uitdraaien op een overwinning voor Japan.
Mits bemiddeling van de VS werd in september 1905 door Japan en Rusland het Verdrag van Portsmouth afgesloten. Een verdrag dat Japan de winst toekende en een enorme blaam zou betekenen voor de Russische tsaar duizenden kilometers verder in Sint-Petersburg. Het einde van de oorlog kon niet snel genoeg komen voor Japan dat in geldnood begon te geraken. Japan verkreeg het Kantō pachtgebied in Mantsjoerije en op Sachalin werd alles onder de 50° breedtegraad Japans grondgebied. Toch kreeg de Japanse regering met haar eigen publieke opinie af te rekenen door geen schadevergoedingen te kunnen afdwingen. Een publieke opinie die niet echt op de hoogte was van de reden tot stopzetting van de oorlog: financiële crisis. Door het verlies van onder meer de oorlog tegen Japan vond er een demoralisatie plaats in Rusland, wat het aanzien van de tsaar sterk ondermijnde. De Russische Revolutie van 1905, die volgde na het neerslaan van de Bloedige Zondag-protestmars in Sint-Petersburg, getuigt hiervan. Het einde van de heerschappij van de tsaar was nabij. Later zou de Februarirevolutie van 1917 de tsaar van de troon stoten en op 7 november 1917 zou de Bolsjewikrevolutie het tijdperk van de Sovjet-Unie inluiden.

### Vier geheime verdragen tussen 1907 en 1916
Na diens overwinning in de Russisch-Japanse Oorlog en ook mede dankzij haar eerdere overwinning in de Eerste Sino-Japanse Oorlog, verkeerde de Japanse natie in een roes van overwinning. Zo begon ze, na de oorlog met Rusland, stapsgewijs Korea te annexeren met als uiteindelijke resultaat de Japanse bezetting van Korea. Deze agressieve continentale politiek vanwege Japan werd met argusogen bekeken vanuit het Westen. Zo zouden de VS (Katsura-Taft overeenkomst van 1905), Groot-Brittannië (herziening van de Japans-Britse Alliantie in 1905 en 1911) en Frankrijk verdragen sluiten met Japan om hun belangen in Azië te vrijwaren van diens continentale beleid.
Ook de vroegere staatsvijand nummer één, Rusland, zou in het geheim verdragen afsluiten met Japan. In 1907 situeert zich het eerste verdrag, dat de status quo tussen de 2 machten beschreef en een opendeurpolitiek inzake de territoriale integriteit en onafhankelijkheid van China. Ze erkenden elkaars belangen in Oost-Azië en Mantsjoerije werd opgedeeld in belangengebieden. Met het tweede geheime verdrag, van 1910, bundelden Japan en Rusland hun krachten voor het opstellen van een strategie om meer toegevingen van China te verkrijgen inzake spoorwegen. Verder zou in 1912 een overeenkomst gesloten worden dat Binnen- en Buiten-Mongolië opdeelde in Russische en Japanse invloedssferen. Dit werd gedaan om het opkomende nationalisme in China in te dijken. Het vierde verdrag dat werd bekomen in 1916 stipuleerde dat Japan en Rusland samen zouden spannen tegen iedere natie die de integriteit van het Chinese grondgebied zou bemoeilijken.
De reden waarom deze verdragen in het geheim werden gesloten was de Japans-Britse Alliantie. Groot-Brittannië had namelijk Rusland als grootste concurrent in Azië. Moest Londen er weet van gehad hebben, zou dit zeker niet licht opgenomen worden. De Sovjet-Unie zou echter deze geheime verdragen later nietig verklaren.

### Sovjet-Japan-relaties
- Tussen 1914 en 1918 vond de Eerste Wereldoorlog plaats. Een oorlog die Japan goed uitkwam. Als neutraal land zou Japans industrie een grote geldinjectie krijgen als gevolg van de grote vraag naar goederen in Europa en Azië. Bovendien werden goederen die niet meer ingevoerd konden worden vanuit Europa, nu zelf geproduceerd door Japan. Rusland, daarentegen, had zwaar te lijden onder de Eerste Wereldoorlog. De positie van de tsaar zou alsmaar onhoudbaarder worden en 1917 zou dan ook een jaar van staatsgrepen worden. De tweede poging tot revolutie, de Oktoberrevolutie van Lenin zou het einde betekenen van tsaristisch Rusland. De tsaar en zijn familie werden terechtgesteld en Lenin stichtte de Sovjet-Unie naar marxistisch model. Ook verklaarde Rusland zich nu neutraal in de oorlog tegen de Triple Alliantie van Duitsland, Oostenrijk-Hongarije, Turkije en Bulgarije. Een zet die in het verkeerde keelgat schoot bij diens vroegere bondgenoten van de Triple Alliantie van Frankrijk en Groot-Brittannië en nu ook de VS. Op internationaal vlak heerste er bijgevolg een argwanende sfeer ten opzichte van het socialisme. De Triple Entente zou troepen sturen naar Russisch grondgebied onder verscheidene voorwendsels gaande van humanitaire acties tot beschermingsmaatregelen. Japan, dat reeds de verdediging van de Britse vloot in Azië behartigde, had ondertussen gebruik van de situatie gemaakt om zijn invloed in Azië te vergroten. Ook wat betreft het Russisch grondgebied in het oosten, zou Japan zijn kans wagen. Japan stuurde namelijk een kleine en beperkte troepenmacht naar Siberië, met opdracht Rusland te helpen tegen de revolutionairen die een grootse burgeroorlog waren begonnen. Ook wel gekend als de Siberische Interventie van 1918. Japans motieven lagen echter dieper dan het zelf liet uitschijnen naar de buitenwereld toe. Het beschermen van Russische militaire depots in Vladivostok en het redden van belegerde Tsjechische troepen waren onder meer Japans officiële rechtvaardiging. De dieperliggende intenties van Japans militaire top waren de afkeuring die het had ten opzichte van de Bolsjewieken, verloren investeringen terug te vorderen, gebruik van de situatie te maken zodat het de noordelijke gebieden kon annexeren en ten slotte de oprichting van een antirevolutionaire marionettenstaat. Deze bufferstaat zou als perfecte voedingsbodem kunnen dienen voor Japans industriemachine. Het Rode Leger van de Sovjet-Unie was echter in staat de Japanse interventie te doen mislukken. De gevolgen waren 3000 Japanse doden, protestbewegingen in Japan zelf en een grote buitenlandse druk. De Japanse interventie zou bovendien langdurige gevolgen hebben voor de relaties met het nieuwe Rusland: de Sovjet-Unie.
- Doordat Japan gebruik trachtte te maken van de burgeroorlog in Rusland ontstond er een ware vijandige sfeer tussen de Sovjet-Unie en Japan. Japan bleef tijdens het begin van de Sovjetperiode nog enkele jaren aanwezig in het gebied met confrontaties als gevolg. Het Nikolaevsk-incident dat vele Japanners doodde, zorgde er onder meer voor dat Japan Sachalin zou bezetten uit wraak. Japan zou pas terugtrekken uit Siberië in 1922, pas nadat de Verenigde Staten, Frankrijk en Engeland hun troepen hadden teruggetrokken.

Japan en Rusland konden de voordelen van een vriendschappelijke samenwerking echter niet ontkennen. De twee landen hadden elkaar economisch en geografisch nodig. Met dit gegeven kwam er in januari 1925 toch een akkoord, genaamd de Sovjet-Japanse Basis Conventie. Japan erkende de Sovjet-Unie als legitieme staat. Als tegenverdienste stond de Sovjet-Unie Japanse visserij toe in haar wateren en het recht van Japanse bedrijven, burgers en verenigingen zich te vestigen gelijk waar in de Sovjet-Unie. Dit laatste was vooral met oog op de ontginning van natuurlijke bronnen in het wijde Siberische landschap.
- Mooie liedjes duren niet lang en al gauw zouden de twee naties terug in elkaars ongenade vallen. In Japan heerste er namelijk een toename van militarisme. Wanneer het Mantsjoerije binnentrekt vanwege onder meer het toenemende socialisme in China, zou Japan zijn relaties met de Sovjets zien verslechteren. Met het Mantsjoerije-incident (manshū-jiken 満州事件) nam Japan zelf de touwen in handen om de opkomst van een machtige Chinese staat te stoppen. Een groter conflict leek voorhanden, maar de pas opgerichte Sovjet-Unie had geen middelen om Japan op dit moment aan te pakken. Japan koopt in 1935 de Chinese Oosterse Spoorweg van de Sovjet-Unie voor een magere prijs. Een tactiek van Rusland waardoor het een confrontatie met Japan ontliep en nieuwe geldmiddelen ontving. Japan betreffende, kon nu zijn marionettenstaat Manshūkoku (満州国) oprichten. Zoals reeds vermeld werd, moet de opkomende eenheid in China in acht genomen worden. Dit zou echter onvolledige informatie zijn. Een nog grotere drijfveer was een probleem binnen Japan zelf. Japan bleek te klein te zijn voor diens superieure en ontzaglijk grote industrie. Er was een tekort aan plaats, zelfs gebrek aan genoeg werknemers wordt weleens gediscussieerd, maar vooral een tekort aan grondstoffen. Het vasteland bood al deze motoren voor een industrie die schreeuwde om uitbreiding. Het zou de aanloop betekenen naar het begin van de Tweede Wereldoorlog in Azië.
- In dezelfde periode (eind jaren 30) brak in Europa oorlog uit. Nazi-Duitsland onder leiding van Hitler veroverde het ene gebied na het andere en kwam dichter bij de poorten van Moskou. De Japanners, die ondertussen hun militaire invloedssfeer uitbreidden over geheel Oost-Azië, konden weleens een dreiging betekenen voor Moskou. Bovendien waren er de occasionele schermutselingen tussen Japan en Rusland omtrent Korea, China en Mantsjoerije, waar Japan zelfs een nederlaag onderging in een veldslag in Mongolië.

Japan werd gevaarlijker voor de veiligheid van de Russische grenzen. Zo vond er een Japanse invasie plaats in China en later zou Japan zelfs het Driemogendhedenpact sluiten met Ruslands grootste vijand: Duitsland. De Sovjet-Unie zag dat de tijd kritiek was inzake haar verstandhouding met Japan. Zo ging Japan in Moskou, 13 april 1943, akkoord met het Sovjet-Japanse Neutraliteits Pact. Japan en Rusland zouden neutraal blijven tegenover elkaar in tijden van oorlog. De reden waarom Japan dit verdrag sloot was zijn verslechterde imago op het wereldtoneel. Door zijn acties in Zuidoost-Azië en tegen de Verenigde Staten resteerden er niet veel westerse bondgenoten voor Japan. Japan en de Sovjet-Unie zouden elkaar niet met de vinger wijzen gedurende een groot deel van de Tweede Wereldoorlog. Japan vergrootte ondertussen zijn aanwezigheid in geheel Zuidoost-Azië.
Maar wanhopige tijden vragen voor drastische maatregelen. De Sovjet-Unie werd onder de voet gelopen door het Derde Rijk. Jozef Stalin had geen andere keus en sloot een monsterverbond met Roosevelt en Churchill. Dit gebeurde van 4 februari tot 11 februari 1945 tijdens een geheime ontmoeting op de Krim, de Conferentie van Jalta. De belofte was volledige samenwerking om de Tweede Wereldoorlog te beëindigen en zodoende oorlog aan Japan te verklaren. Japan had reeds de oorlog verklaard aan de VS op 7 december 1941, 10 uren na zijn aanval op Pearl Harbor. Het gevolg was een groot Amerikaans tegenoffensief in de Stille Oceaan en Zuidoost-Azië. Op 8 augustus 1945, twee dagen na de val van de eerste atoombom op Hiroshima, vroeg Japan aan Rusland of het wilde bemiddelen voor een Japanse overgave. Japan was namelijk nog altijd in de waan van het bestaan van het Sovjet-Japanse Neutraliteits Pact. De Japanse ambassadeur in Rusland ontving echter een Sovjet oorlogsverklaring. Het Rode Leger opende een groot offensief op de Japanners in Mantsjoerije, Korea en de noordelijke gebieden op 9 augustus en zou de Shikotan en Habomai eilanden bezetten. Japan kwam pas enige tijd na zijn capitulatie erachter dat de Sovjets eerder in het geheim een verbond hadden gesloten met de Verenigde Staten en Groot-Brittannië. Dit leidde tot een verbolgen Japanse opinie ten opzichte van de Sovjet-Unie.
- Aan boord van de USS Missouri ondertekent Japans Buitenland Minister Mamoru in naam van de Japanse regering de officiële overgave van Japan

De val van de twee atoombommen betekende het einde van de Tweede Wereldoorlog voor de laatst overgebleven asmogendheid, Japan. (De val van de twee bommen wordt inmiddels niet meer erkend als de oorzaak van de Japanse capitulatie. Een dreigende Russische invasie was doorslaggevend). 14 augustus 1945 volgde de onvoorwaardelijke overgave van Japan. De Verenigde Staten zonden een bezettingsmacht naar Japan en maakten een einde aan het Japanse militarisme door de vooraanstaande figuren te veroordelen en/of te executeren en (initieel) verregaande democratische hervormingen door te voeren. Ten slotte werd ook het immense Japanse leger en diens invloed afgebouwd. De Sovjet-Unie was echter ook geïnteresseerd in Japan en stelde voor dat het eiland naast Amerikaanse troepen ook Sovjettroepen zou huizen, zij het buiten geallieerd bevel. Dit beviel de Amerikanen maar niks en onder bezetting van generaal Douglas MacArthur zou Japan een heropbouw van de maatschappelijke structuur kennen naar kapitalistisch en democratisch voorbeeld. De Amerikanen hadden alle belang erbij de Sovjets uit Japan te houden. De Sovjet-Unie zou samen met de VS de enige resterende grootmacht zijn na de Tweede Wereldoorlog en bijgevolg een groot concurrent. Bovendien werd China ondertussen overspoeld door het communisme. Door Japan een hechte bondgenoot te maken, kon het zijn indammingspolitiek gericht tegen het communisme realiseren. De initiële doeleinden van de Verklaring van Potsdam evolueerden al snel naar een transformerend Japan dat dienstdeed als bolwerk tegen het communisme. Verder gingen de democratische hervormingen niet zo diep als aanvankelijk de bedoeling was. Het was meer een zuivering van communistische (Rode Zuivering) en antibezettingsgezinde stemmen (onderdrukking stakingen, enz.). Zeer tot frustratie van de Sovjet-Unie die de Shikotan en Habomai eilanden enkel zou overdragen aan Japan indien de geallieerde buitenlandse legers zich uit Japan terugtrokken. In het vredesverdrag van San Francisco van 1951 doet Japan afstand van zijn rechten op Sachalin en de Koerilen. Toch is er discussie betreffende 4 eilanden ten noordoosten van Hokkaido. Volgens Japan maken ze deel uit van Hokkaido's geologische plaat. Haaks op de Sovjets, die de 4 eilanden als deel van de Koerilen beschouwen, waardoor ze zo dankzij het vredesverdrag van San Francisco tot de Sovjet-Unie behoren. Toch zouden de Sovjet-Unie en Japan economische betrekkingen en vriendschapsrelaties proberen tot stand te brengen. Zo wordt de staat van oorlog tussen de twee landen pas in 1956 beëindigd. Tot een vredesverdrag komt het echter nooit, omwille van de discussie over de teruggave van de noordelijke eilanden in ruil voor terugtrekking van Amerikaanse troepen. Dit voorstel, teruggave voor terugtrekking, van Russisch president Chroesjtsjov zou tot op de dag van vandaag aangehaald worden als argument ter teruggave van de gebieden.
Onder Gorbatsjov vond er echter opnieuw een stapsgewijze en voorzichtige toenadering plaats richting Japan en de problemen die een vredesverdrag in de weg stonden. De nieuwe Sovjet toenadering zou echter een kort leven beschoren zijn, want in 1991 werd Gorbatsjov door Boris Jeltsin de macht ontnomen. Het zou het einde betekenen van de Sovjet-Unie.

### Russische Federatie-Japan relaties
Na de val van de Sovjet-Unie en het einde van de Koude Oorlog werden er tussen het nieuwe kapitalistische Rusland en Japan nieuwe relaties aangeknoopt. De laatste topontmoeting tussen de twee landen vond plaats van 20 november tot en met 22 november 2005. De ontmoeting tussen de Japanse premier Koizumi (Koizumi Jun'ichirō 小泉純一郎) en Russisch president Poetin (Владимир Владимирович Путин) stond in het teken van betere relaties tussen de twee landen in het 150e verjaardagsjaar van de komst van Poetjatin. Gesprekken werden gevoerd inzake handel, olietoevoer, gezamenlijke economische projecten en ten slotte ook de Noordelijke Gebieden. Alhoewel eerder afgesproken er geen agenda punt van te maken bracht Koizumi de kwestie toch voor bij Poetin. Tot een akkoord is het niet gekomen. Er wordt algemeen vermoed dat er geen Russisch voordeel te behalen valt bij het afstaan van de sinds de Tweede Wereldoorlog bezette Noordelijke Gebieden. De Koerilen (inclusief de vier betrokken eilandjes) zijn namelijk een belangrijke poort tot de Stille Oceaan met rijke viszones. Bovendien stond Rusland in 2005 onder binnenlandse druk betreffende zijn territoria, gaat de ontwikkeling van Japanse relaties vlot genoeg voor Rusland en ten slotte staat olierijk Rusland economisch en diplomatiek sterk met de hoge olieprijzen. Toch blijft het eilandenprobleem een actueel punt in de Japanse politiek. In de periode tussen 1995-2003 zijn er zeventien grensincidenten voorgevallen, voornamelijk met betrekking tot visserij.
In augustus 2006 wordt een Japanse visser bij de Koerilen door een Russische patrouille doodgeschoten.

title: Japans-Russische betrekkingen

wikitext:
'''Diplomatieke relaties tussen [[Japan (hoofdbetekenis)|Japan]] en [[Rusland (hoofdbetekenis)|Rusland]]''' werden voor het eerst officieel aangeknoopt in [[1855]], bij de ondertekening van het [[Verdrag van Shimoda]]. Het zou de aanloop zijn naar verdere en verdiepende verdragen die op hun beurt een haat-liefdeverhouding zouden teweegbrengen tussen de twee landen. Tot op het heden zijn de relaties een constante afweging tussen economische en strategische samenwerking enerzijds en een territoriumkwestie anderzijds.

== Belangrijke relaties tussen Rusland en Japan vanaf 1855 ==
=== Verdrag van Shimoda ===
Japan voerde gedurende 250 jaar een politiek van isolement, het [[Sakoku]] (鎖国 -''land in kettingen'') genoemd. Geen enkel buitenlandse mogendheid werd toegestaan aan te meren voor handel, met beperkte uitzondering van [[Nederland (hoofdbetekenis)|Nederland]] en [[Chinese keizerrijk|China]]. Daar kwam verandering in met de komst van de Amerikaan [[Commodore (rang)|Commodore]] [[Matthew Calbraith Perry|Perry]]. Deze zou in naam van de [[Verenigde Staten (hoofdbetekenis)|Verenigde Staten van Amerika]] Japan ontsluiten in [[1854]]. De Amerikanen wilden hun aanwezigheid en invloed in de [[Grote Oceaan|Stille Oceaan]] versterken en Japan was, met dat doel voor ogen, van uitmuntend strategisch belang. Ook de lucratieve walvisvaart was een belangrijke economisch drijfveer, alsook de lijnvaart tussen [[Californië (hoofdbetekenis)|Californië]] en China met ravitaillering in Japan. De Verenigde Staten voerde echter geen eenzame strijd om het monopolie van de [[Grote Oceaan|Stille Oceaan]]. Rusland, een groot tsaristisch imperium strekkend van [[Europa (continent)|Europa]] tot [[Noord-Californië]], had ook nood aan een verdrag met Japan. Daar zijn imperium zo groot was, kon het niet volledig instaan voor de ontwikkeling en bevoorrading van zijn afgelegen gebieden in Noordoost-[[Azië]]. Hiervoor had het een sterke regionale handelspartner nodig, Japan. Vervolgens kon het niet toelaten dat de VS een dominante rol zouden spelen in de [[Grote Oceaan|Stille Oceaan]] en de walvisvaart. Ten slotte was er de kwestie van de [[Koerilen]] en [[Sachalin]] waar een duidelijke grens tussen Rusland en Japan diende getrokken te worden. Na de Amerikaan [[Matthew Calbraith Perry|Perry]] zou dan ook [[viceadmiraal]] [[Jevfimi Poetjatin|Poetjatin]] in naam van de Russische tsaar een vriendschapsverdrag met Japan sluiten op [[7 februari]] [[1855]]. Het [[Verdrag van Shimoda]] van 1855, zoals het ook wel genoemd wordt, hield onder meer in:
* Openstelling van drie Japanse havens: [[Shimoda]], [[Nagasaki (stad)|Nagasaki]] en [[Hakodate]]
* Het plaatsen van een consul in Shimoda en [[Hakodate]]
* Het vastleggen van een grens in de Koerilen. Alles ten noorden van de lijn tussen [[Etorofu]] (Russ.: ''Iturup'') en [[Urup]] zou Russisch worden. Alles ten zuiden van de lijn was Japans grondgebied. Van het immense eiland Sachalin werd gemeenschappelijk gebied gemaakt, aangezien de twee landen evenwaardige interesses in het gebied hadden.

Ook [[Verenigd Koninkrijk van Groot-Brittannië en Ierland|Groot-Brittannië]] (het [[Engels-Japans Vriendschapsverdrag]] van 1854 (日英和親条約)) en [[Nederland (hoofdbetekenis)|Nederland]] ([[1855]]) zouden soortgelijke verdragen verkrijgen. De ontsluiting van Japan, het [[Kaikoku]] (開国 ''opening van het land''), zou de aanloop naar een nieuwe periode voor Japan betekenen: de [[Meiji-restauratie]]. Het zou het einde inluiden voor de eeuwenoude [[Feodalisme|feodale structuren]] en de invloed van het [[Shogun (titulatuur)|Shogunaat]] zou geleidelijk aan vervagen.

=== Ansei-verdragen ===
[[Bestand:Townsend Harris.jpg|thumb|110px|right| De Amerikaanse consul, Townsend Harris (1804–1878)]]
[[Rusland (hoofdbetekenis)|Rusland]], [[Frankrijk (hoofdbetekenis)|Frankrijk]] en [[Verenigd Koninkrijk van Groot-Brittannië en Ierland|Groot-Brittannië]] waren ondertussen verwikkeld geraakt in oorlogen in Azië. [[Townsend Harris]], de Amerikaanse consul in Japan, slaagde erin met dit gegeven de Japanners onder druk te zetten door een handelsverdrag te onderhandelen dat Japan zou beschermen tegen de koloniale machten. Het verdrag was echter meer in het voordeel van de VS. Toch verlangden de andere grootmachten ook naar hun deel van de taart. Zo keerde [[Jevfimi Poetjatin|Poetjatin]] na drie jaar afwezigheid terug naar Japan om op [[19 augustus]] [[1858]] een nieuw vriendschaps- en handelsakkoord te ondertekenen. Het zou als een van de vijf [[Ongelijke verdragen van de Ansei-periode]] (''ansei gokakoku jōyaku'' 安静五カ国条約) gekend staan. Dit verdrag was in veel opzichten vergelijkbaar met die wat de VS, [[Nederland (hoofdbetekenis)|Nederland]], Groot-Brittannië en Frankrijk verkregen. Voornaamste punten waren:
* Openstelling havens.
* Vrije handel.
* Extra-territorialiteit werd opgenomen in het verdrag. Dit stipuleerde dat Japan geen jurisdictie had over buitenlanders, maar dat de consul van de buitenlander in kwestie de rechterlijke autoriteit had.
* Afschaffing van Japanse autonome tolheffingen met grote prijsstijgingen en hongersnood als gevolg.
* Regeling van een grens op [[Sachalin]].

=== Een zwak Bakufu ===
Het [[Bakufu]] kwam onder hevige druk te staan van het Japanse volk, binnen zijn eigen rangen en door de [[Keizer (hoofdbetekenis)|Keizer]] als gevolg van deze oneerlijke verdragen. Ook de benoeming van [[Tokugawa Yoshitomi]] tot nieuwe [[Shogun (titel)|Shōgun]] was een reden tot verzet van de [[Hitotsubashi-ha]], een groepering gekant tegen de bestuurlijke beslissingen van het Bakufu. Deze onrust leidde tot een repressief beleid van het Bakufu met doel de kritiek in de kiem te smoren. Het beleid staat ook wel bekend als de [[Ansei-razzia's]] (''ansei no taigoku'' 安政の大獄). Japan had te kampen met tal van bestuurlijke en binnenlandse problemen. De Russen waren echter nog steeds niet tevreden met de regeling rond Sachalin en zagen nu hun kans om van het zwakke Bakufu gebruik te maken. Nog geen jaar na het vorige verdrag zou de Russische [[Admiraal]] en Oost-Siberïe gouverneur [[Piotr Petrovitch Mouravieff]] met 7 oorlogsschepen de baai van [[Tokio|Tōkyō]] binnenvaren met de eis Sachalin volkomen Russisch te maken. Het ware bijna een traditie, maar toch kwam ook deze Siberische gouverneur van een koude douche thuis. Het Bakufu had nog steeds de bovenhand in Japan en verdiende bijgevolg nog steeds erkenning van de buitenlandse mogendheden.

=== Meiji-restauratie ===
[[Bestand:Iwakura mission.jpg|thumb|De Iwakura Missie in Londen]]
In Japan werd in [[1868]] symboliek met de [[Eed in Vijf Artikelen]] (''gokajō no goseimon'' 五箇条の御誓文) de [[Meiji-restauratie]] (''meiji ishin'' 明治維新) ingezet. Deze culturele, politieke, maatschappelijke en economische omwenteling hield in dat het oude bestuur van het Bakufu werd afgeschaft en een nieuwe hervormingspolitiek ingevoerd werd, inclusief restauratie van de macht van de keizer. Een gecentraliseerd bestuur onder de nieuwe keizer [[Meiji (keizer)|Meiji]] werd nu nagestreefd en het feodale klassensysteem, inclusief de samoerai, werd afgeschaft. Deze hervormingspolitiek, die ook tal van andere sectoren moderniseerde, was geïnspireerd op succesvolle westerse modellen (bv. het Duitse leger, het Belgische bankwezen, het Brits parlementair systeem, ...) Deze hervormingspolitiek hield echter ook in dat Japan zijn verdragen met de buitenlandse mogendheden zou trachten te herzien (''Tsūshō jōyaku no kaisei'' 通商条約の改正). Jarenlang zou het ijveren om gezien te worden als een nieuwe moderne staat, waardig in de ogen van het Westen. Japan zond delegaties naar het buitenland voor studie en bemiddeling voor meer rechtvaardige verdragen. Zo werd in [[1871]] besloten een Japanse delegatie naar het buitenland te sturen onder leiding van [[Iwakura Tomomi]] (岩倉具視). Deze missie staat ook wel bekend als [[de Iwakura-Missie]] (''iwakura shisetsudan'' 岩倉使節団). Deze Japanse delegatie deed ook Rusland aan.

=== Verdrag over de Ruil van de Koerilen tegen Sachalin ===
Met de uitbreiding van het Russische rijk tot aan de [[Japanse Zee]], realiseerde Japan het expansionisme van het Russische rijk in [[Siberië (hoofdbetekenis)|Siberië]]. De Europese gigant stond nu aan de noorderpoort van Japan. Meer bepaald Sachalin, waar Rusland steeds meer moeite begon te investeren in de vorm van verkenning en ontginning van de natuurlijke rijkdommen. Japan had echter ook enige aanspraak op het gebied dankzij het laatste getekende verdrag met [[Putyatin]] (zie "Ansei-verdragen" hierboven). Zo had het bovendien een [[Commissaris van Ontwikkeling]] met jurisdictie over [[Hokkaido (Japan)|Hokkaido]] en Sachalin eerder aangesteld. Maar omwille van financiële problemen en met advies van de VS en [[Engeland (hoofdbetekenis)|Engeland]] benaderde Japan Rusland op een vreedzame en onderhandelende manier. Zo zou Japan in een goed daglicht komen te staan in de internationale opinie, belangrijk voor het vertrouwen. In de hoop de Russische uitbreidingszucht een halt toe te roepen besloot het moderniserende Japan aan Rusland een nieuw territorium-verdrag te verzoeken.

Dit verdrag zou een duidelijke en meer eerlijkere grens moeten afbakenen dat Rusland ver genoeg van het Japanse Hokkaido zou houden. Bijgevolg stuurde de [[Meiji-regering]] in [[1874]] de befaamde [[Enomoto Takeaki]] (榎本 武揚) als afgevaardigde naar [[Sint-Petersburg]] waar de regering van de Russische [[tsaar]] gevestigd was. In het [[Verdrag van Sint-Petersburg (1875)|Verdrag van Sint-Petersburg]] of het Verdrag over de Ruil van de Koerilen tegen Sachalin (''chishima karafuto kōkan jōyaku'' 千島樺太交換条約) van [[1875]] dat [[Takeaki]] met de Russen bekwam, erkende Japan Sachalin als Russisch grondgebied in ruil voor de Koerilen strekkend tot aan het [[Kamtsjatka (schiereiland)|Kamchatka]] schiereiland. Een ander gevolg van het steeds groter wordende Russische rijk was dat Japan vanaf nu ook een meer agressieve en landinwaartse politiek aan zou nemen op het Chinese vasteland.

=== Otsū-Incident ===
Het [[Ōtsu Incident]] van [[11 mei]] [[1891]] introduceerde een nieuw dieptepunt betreffende [[Russo-Japanse relaties]]. De Russische kroonprins [[Nicholas Alexandrovitch Romanov]] (Николай Александрович Романов) was namelijk op een plezierbezoek in de Japanse stad [[Ōtsu]] (大津市), zonder medeweten dat zijn Japanse escort een moordpoging zou ondernemen. De prins werd gewond afgevoerd. Als gevolg van de aanslag kwamen de spanningen tussen Rusland en Japan lichterlaaie. De Japanse overheid zou trachten de doodstraf te verkrijgen voor de Japanse misdadiger om zo in een goed daglicht bij Rusland te komen. Het rechterlijk hof besliste echter dat de doodstraf enkel geld voor aanslagen op de [[Keizer (hoofdbetekenis)|Keizer]] en diens entourage en hier dus niet van toepassing kon zijn. De man werd voor levenslange opsluiting veroordeeld en de ministers van respectievelijk Binnenlandse en Buitenlandse Zaken, [[Saigō Tsugumichi]] (西郷隆盛) en [[Aoki Shūzō]] (青木周蔵), traden af. Rusland was tevreden over de uitkomst. Dit voorval zou de eerste echte grote test zijn voor de moderne staat Japan dat door de scheiding der machten steeds meer erkenning won. Een test waarin het met glans slaagde. In de periode van [[1888]]-[[1899]] zou Japan dan ook sterk lobbyen om de [[Ongelijke Verdragen]] ongedaan te maken. Uiteindelijk slaagde het erin o.a. het extraterritorialisme en de vastgelegde tolheffingen af te schaffen.

=== Mantsjoerije & Korea: Russo-Japanse belangen ===
Naar het einde van de 19e eeuw toe breidden Rusland en Japan hun interesse uit naar [[Mantsjoerije]] en [[Korea (hoofdbetekenis)|Korea]]. Voor Rusland waren deze gebieden zeer interessant omdat ze Rusland van ijsvrije havens konden voorzien. Japan was geïnteresseerd in deze gebieden op het vaste continent vanwege de aanwezigheid van vele grondstoffen voor zijn groeiende industrie. Om een confrontatie te vermijden sloten Japan en Rusland op [[9 juni]] [[1896]] het [[Yamagata-Lobanov Akkoord]] (''Yamagata-Robanofu Kyōtei''), genoemd naar de ondertekenaars [[Yamagata Aritomo]] (山県 有朋) en Russisch Buitenland Minister [[Aleksei Lobanov-Rostovski]] (Лобанов-Ростовский). Het akkoord bepaalde dat Japan en Rusland elkaar niet voor de voeten zouden lopen in een tijd van groeiende regionale machten. Er heerst echter een anti-Japanse stemming in Korea, waardoor Rusland het voordeel wist te halen in deze overeenkomst.

Na diens overwinning in de [[Eerste Sino-Japanse Oorlog]] zou de [[drielandeninterventie]] onder leiding van Rusland samen met Frankrijk en [[Duitse Rijk|Duitsland]], ervoor ijveren Japans expansionisme een halt toe te roepen. Rusland had hier vooral baat bij vanwege zijn eigen interesses in het gebied. Als gevolg heerste er een sterk anti-Russisch sentiment onder de Japanse bevolking, aangewakkerd door de regering. Toch zou Japan ijveren voor een betere en eerlijkere overeenkomst met Rusland inzake Korea en verkreeg een toenadering in [[Tokio|Tōkyō]] op [[25 april]] [[1898]] om een nieuw verdrag met Rusland te ondertekenen. Het te bekomen [[Nishi-Rosen Akkoord]] (西－ローゼン協定), met onderhandelaars Russische Minister [[Roman Romanovich Rosen]] en Japans Buitenland Minister [[Nishi Tokujirō]], zou bepalen dat Rusland en Japan geen inmenging zouden hebben in Koreaanse binnenlandse aangelegenheden. Alleszins niet zonder elkaar te consulteren, welteverstaan. Rusland zou zich er ook op toe leggen afstand te doen van enige obstructie van Japanse commerciële en industriële interesses in het gebied. Japan zou dus erkenning voor zijn interesse in Korea verkrijgen, maar in ruil zou Japan de invloed die Rusland uitoefende in [[Mantsjoerije]] erkennen. Toch breidde Rusland zijn invloed in [[Chinese keizerrijk|China]] en Korea uit.

=== Russisch-Japanse Oorlog ===
De wereld was niet te groot voor de Russen die nu met Groot-Brittannië de verdeling van het Chinese land reeds bespraken. Bovendien zou het zijn invloed in [[Mantsjoerije]] proberen te vergroten. De coalitie tegen het expansionisme van Japan, onder leiding van Rusland, lag nog vers in het geheugen van de Japanners. Japan zou er dan ook alles aan doen om het tij te doen keren. Zo neutraliseerde het Groot-Brittannië in zijn vete met Rusland. Een zet die nadelig bleek te zijn voor Rusland. Niet veel later, in februari [[1904]] provoceerden de Russen een Japans preventief en militair ingrijpen. Met de aanval op [[Lüshunkou|Port Arthur]] vond de [[Russisch-Japanse Oorlog]] plaats. Een conflict met inzet Mantsjoerije en Korea, dat zou uitdraaien op een overwinning voor Japan.

Mits bemiddeling van de VS werd in september [[1905]] door Japan en Rusland het [[Verdrag van Portsmouth]] afgesloten. Een verdrag dat Japan de winst toekende en een enorme blaam zou betekenen voor de Russische tsaar duizenden kilometers verder in [[Sint-Petersburg]]. Het einde van de oorlog kon niet snel genoeg komen voor Japan dat in geldnood begon te geraken. Japan verkreeg het [[Kantō pachtgebied]] in [[Mantsjoerije]] en op Sachalin werd alles onder de 50° [[breedtegraad]] Japans grondgebied. Toch kreeg de Japanse regering met haar eigen publieke opinie af te rekenen door geen schadevergoedingen te kunnen afdwingen. Een publieke opinie die niet echt op de hoogte was van de reden tot stopzetting van de oorlog: financiële crisis. Door het verlies van onder meer de oorlog tegen Japan vond er een demoralisatie plaats in Rusland, wat het aanzien van de tsaar sterk ondermijnde. De [[Russische Revolutie van 1905]], die volgde na het neerslaan van de [[Bloedige Zondag (1905)|Bloedige Zondag]]-protestmars in [[Sint-Petersburg]], getuigt hiervan. Het einde van de heerschappij van de tsaar was nabij. Later zou de [[Februarirevolutie (1917)|Februarirevolutie]] van [[1917]] de tsaar van de troon stoten en op [[7 november]] [[1917]] zou de [[Oktoberrevolutie (hoofdbetekenis)|Bolsjewikrevolutie]] het tijdperk van de [[Sovjet-Unie]] inluiden.

=== Vier geheime verdragen tussen 1907 en 1916 ===
Na diens overwinning in de [[Russisch-Japanse Oorlog]] en ook mede dankzij haar eerdere overwinning in de [[Eerste Sino-Japanse Oorlog]], verkeerde de Japanse natie in een roes van overwinning. Zo begon ze, na de oorlog met Rusland, stapsgewijs Korea te annexeren met als uiteindelijke resultaat de [[Japanse bezetting van Korea]]. Deze agressieve continentale politiek vanwege Japan werd met argusogen bekeken vanuit [[westerse wereld|het Westen]]. Zo zouden de VS ([[Katsura-Taft overeenkomst]] van [[1905]]), Groot-Brittannië (herziening van de [[Japans-Britse Alliantie]] in [[1905]] en [[1911]]) en Frankrijk verdragen sluiten met Japan om hun belangen in Azië te vrijwaren van diens continentale beleid.

Ook de vroegere staatsvijand nummer één, Rusland, zou in het geheim verdragen afsluiten met Japan. In [[1907]] situeert zich het eerste verdrag, dat de status quo tussen de 2 machten beschreef en een opendeurpolitiek inzake de territoriale integriteit en onafhankelijkheid van [[Chinese keizerrijk|China]]. Ze erkenden elkaars belangen in Oost-Azië en [[Mantsjoerije]] werd opgedeeld in belangengebieden. Met het tweede geheime verdrag, van [[1910]], bundelden Japan en Rusland hun krachten voor het opstellen van een strategie om meer toegevingen van [[Chinese keizerrijk|China]] te verkrijgen inzake spoorwegen. Verder zou in [[1912]] een overeenkomst gesloten worden dat Binnen- en [[Buiten-Mongolië]] opdeelde in Russische en Japanse invloedssferen. Dit werd gedaan om het opkomende nationalisme in China in te dijken. Het vierde verdrag dat werd bekomen in [[1916]] stipuleerde dat Japan en Rusland samen zouden spannen tegen iedere natie die de integriteit van het Chinese grondgebied zou bemoeilijken.

De reden waarom deze verdragen in het geheim werden gesloten was de [[Japans-Britse Alliantie]]. Groot-Brittannië had namelijk Rusland als grootste concurrent in Azië. Moest Londen er weet van gehad hebben, zou dit zeker niet licht opgenomen worden. De Sovjet-Unie zou echter deze geheime verdragen later nietig verklaren.

=== Sovjet-Japan-relaties ===
* Tussen [[1914]] en [[1918]] vond de [[Eerste Wereldoorlog]] plaats. Een oorlog die Japan goed uitkwam. Als neutraal land zou Japans industrie een grote geldinjectie krijgen als gevolg van de grote vraag naar goederen in [[Europa (continent)|Europa]] en Azië. Bovendien werden goederen die niet meer ingevoerd konden worden vanuit Europa, nu zelf geproduceerd door Japan. Rusland, daarentegen, had zwaar te lijden onder de [[Eerste Wereldoorlog]]. De positie van de [[tsaar]] zou alsmaar onhoudbaarder worden en [[1917]] zou dan ook een jaar van staatsgrepen worden. De tweede poging tot revolutie, de [[Oktoberrevolutie (hoofdbetekenis)|Oktoberrevolutie]] van [[Vladimir Lenin|Lenin]] zou het einde betekenen van tsaristisch Rusland. De tsaar en zijn familie werden terechtgesteld en Lenin stichtte de [[Sovjet-Unie]] naar marxistisch model. Ook verklaarde Rusland zich nu neutraal in de oorlog tegen de [[Triple Alliantie (1882)|Triple Alliantie]] van [[Duitsland (hoofdbetekenis)|Duitsland]], [[Oostenrijk-Hongarije]], [[Turkije]] en [[Bulgarije]]. Een zet die in het verkeerde keelgat schoot bij diens vroegere bondgenoten van de [[Triple Alliantie (1882)|Triple Alliantie]] van Frankrijk en Groot-Brittannië en nu ook de VS. Op internationaal vlak heerste er bijgevolg een argwanende sfeer ten opzichte van het [[socialisme]]. De [[Triple Entente]] zou troepen sturen naar Russisch grondgebied onder verscheidene voorwendsels gaande van humanitaire acties tot beschermingsmaatregelen. Japan, dat reeds de verdediging van de Britse vloot in Azië behartigde, had ondertussen gebruik van de situatie gemaakt om zijn invloed in Azië te vergroten. Ook wat betreft het Russisch grondgebied in het oosten, zou Japan zijn kans wagen. Japan stuurde namelijk een kleine en beperkte troepenmacht naar [[Siberië (hoofdbetekenis)|Siberië]], met opdracht Rusland te helpen tegen de revolutionairen die een grootse burgeroorlog waren begonnen. Ook wel gekend als de [[Siberische Interventie]] van [[1918]]. Japans motieven lagen echter dieper dan het zelf liet uitschijnen naar de buitenwereld toe. Het beschermen van Russische militaire depots in [[Vladivostok]] en het redden van belegerde Tsjechische troepen waren onder meer Japans officiële rechtvaardiging. De dieperliggende intenties van Japans militaire top waren de afkeuring die het had ten opzichte van de [[Bolsjewieken]], verloren investeringen terug te vorderen, gebruik van de situatie te maken zodat het de noordelijke gebieden kon annexeren en ten slotte de oprichting van een antirevolutionaire marionettenstaat. Deze bufferstaat zou als perfecte voedingsbodem kunnen dienen voor Japans industriemachine. Het [[Rode Leger (Sovjet-Unie)|Rode Leger]] van de Sovjet-Unie was echter in staat de Japanse interventie te doen mislukken. De gevolgen waren 3000 Japanse doden, protestbewegingen in Japan zelf en een grote buitenlandse druk. De Japanse interventie zou bovendien langdurige gevolgen hebben voor de relaties met het nieuwe Rusland: de Sovjet-Unie.
* Doordat Japan gebruik trachtte te maken van de burgeroorlog in Rusland ontstond er een ware vijandige sfeer tussen de Sovjet-Unie en Japan. Japan bleef tijdens het begin van de Sovjetperiode nog enkele jaren aanwezig in het gebied met confrontaties als gevolg. Het [[Nikolaevsk-incident]] dat vele Japanners doodde, zorgde er onder meer voor dat Japan Sachalin zou bezetten uit wraak. Japan zou pas terugtrekken uit Siberië in [[1922]], pas nadat de Verenigde Staten, Frankrijk en [[Verenigd Koninkrijk van Groot-Brittannië en Ierland|Engeland]] hun troepen hadden teruggetrokken.

Japan en Rusland konden de voordelen van een vriendschappelijke samenwerking echter niet ontkennen. De twee landen hadden elkaar economisch en geografisch nodig. Met dit gegeven kwam er in januari [[1925]] toch een akkoord, genaamd [[de Sovjet-Japanse Basis Conventie]]. Japan erkende de [[Sovjet-Unie]] als legitieme staat. Als tegenverdienste stond de Sovjet-Unie Japanse visserij toe in haar wateren en het recht van Japanse bedrijven, burgers en verenigingen zich te vestigen gelijk waar in de Sovjet-Unie. Dit laatste was vooral met oog op de ontginning van natuurlijke bronnen in het wijde Siberische landschap.
* Mooie liedjes duren niet lang en al gauw zouden de twee naties terug in elkaars ongenade vallen. In Japan heerste er namelijk een toename van militarisme. Wanneer het [[Mantsjoerije]] binnentrekt vanwege onder meer het toenemende [[socialisme]] in China, zou Japan zijn relaties met de Sovjets zien verslechteren. Met het [[Mantsjoerije-incident]] (''manshū-jiken'' 満州事件) nam Japan zelf de touwen in handen om de opkomst van een machtige Chinese staat te stoppen. Een groter conflict leek voorhanden, maar de pas opgerichte Sovjet-Unie had geen middelen om Japan op dit moment aan te pakken. Japan koopt in [[1935]] de [[Chinese Oosterse Spoorweg]] van de Sovjet-Unie voor een magere prijs. Een tactiek van Rusland waardoor het een confrontatie met Japan ontliep en nieuwe geldmiddelen ontving. Japan betreffende, kon nu zijn marionettenstaat [[Manshūkoku]] (満州国) oprichten. Zoals reeds vermeld werd, moet de opkomende eenheid in China in acht genomen worden. Dit zou echter onvolledige informatie zijn. Een nog grotere drijfveer was een probleem binnen Japan zelf. Japan bleek te klein te zijn voor diens superieure en ontzaglijk grote industrie. Er was een tekort aan plaats, zelfs gebrek aan genoeg werknemers wordt weleens gediscussieerd, maar vooral een tekort aan grondstoffen. Het vasteland bood al deze motoren voor een industrie die schreeuwde om uitbreiding. Het zou de aanloop betekenen naar het begin van de [[Tweede Wereldoorlog]] in Azië.
* In dezelfde periode (eind jaren 30) brak in Europa oorlog uit. [[Nazi-Duitsland]] onder leiding van [[Adolf Hitler|Hitler]] veroverde het ene gebied na het andere en kwam dichter bij de poorten van [[Moskou (hoofdbetekenis)|Moskou]]. De Japanners, die ondertussen hun militaire invloedssfeer uitbreidden over geheel Oost-Azië, konden weleens een dreiging betekenen voor Moskou. Bovendien waren er de occasionele schermutselingen tussen Japan en Rusland omtrent Korea, China en [[Mantsjoerije]], waar Japan zelfs een nederlaag onderging in een veldslag in [[Mongolië]].
[[Bestand:Japanese Empire2.png|thumb|240px|Japans expansionisme betrok een groot deel van Oost- en Zuidoost-Azië.]]
Japan werd gevaarlijker voor de veiligheid van de Russische grenzen. Zo vond er een Japanse invasie plaats in China en later zou Japan zelfs het [[Driemogendhedenpact]] sluiten met Ruslands grootste vijand: [[Duitsland (hoofdbetekenis)|Duitsland]]. De Sovjet-Unie zag dat de tijd kritiek was inzake haar verstandhouding met Japan. Zo ging Japan in Moskou, [[13 april]] [[1943]], akkoord met het [[Sovjet-Japanse Neutraliteits Pact]]. Japan en Rusland zouden neutraal blijven tegenover elkaar in tijden van oorlog. De reden waarom Japan dit verdrag sloot was zijn verslechterde imago op het wereldtoneel. Door zijn acties in Zuidoost-Azië en tegen de Verenigde Staten resteerden er niet veel westerse bondgenoten voor Japan. Japan en de Sovjet-Unie zouden elkaar niet met de vinger wijzen gedurende een groot deel van de [[Tweede Wereldoorlog]]. Japan vergrootte ondertussen zijn aanwezigheid in geheel Zuidoost-Azië.

Maar wanhopige tijden vragen voor drastische maatregelen. De Sovjet-Unie werd onder de voet gelopen door het [[Derde Rijk]]. [[Jozef Stalin]] had geen andere keus en sloot een [[monsterverbond]] met [[Franklin Delano Roosevelt|Roosevelt]] en [[Winston Churchill|Churchill]]. Dit gebeurde van [[4 februari]] tot [[11 februari]] [[1945]] tijdens een geheime ontmoeting op de [[Krim]], de [[Conferentie van Jalta]]. De belofte was volledige samenwerking om de [[Tweede Wereldoorlog]] te beëindigen en zodoende oorlog aan Japan te verklaren. Japan had reeds de oorlog verklaard aan de VS op [[7 december]] [[1941]], 10 uren na zijn aanval op [[Aanval op Pearl Harbor|Pearl Harbor]]. Het gevolg was een groot Amerikaans tegenoffensief in de [[Grote Oceaan|Stille Oceaan]] en Zuidoost-Azië. Op [[8 augustus]] [[1945]], twee dagen na de val van de eerste atoombom op [[Hiroshima (stad)|Hiroshima]], vroeg Japan aan Rusland of het wilde bemiddelen voor een Japanse overgave. Japan was namelijk nog altijd in de waan van het bestaan van het [[Sovjet-Japanse Neutraliteits Pact]]. De Japanse ambassadeur in Rusland ontving echter een Sovjet oorlogsverklaring. Het [[Rode Leger (Sovjet-Unie)|Rode Leger]] opende een groot offensief op de Japanners in [[Mantsjoerije]], Korea en de noordelijke gebieden op [[9 augustus]] en zou de [[Shikotan]] en [[Habomai]] eilanden bezetten. Japan kwam pas enige tijd na zijn capitulatie erachter dat de Sovjets eerder in het geheim een verbond hadden gesloten met de Verenigde Staten en Groot-Brittannië. Dit leidde tot een verbolgen Japanse opinie ten opzichte van de [[Sovjet-Unie]].
* [[Bestand:Mamoru Shigemitsu signs the Instrument of Surrender, officially ending the Second World War - Original.jpg|thumb|left| Aan boord van de USS Missouri ondertekent Japans Buitenland Minister Mamoru in naam van de Japanse regering de officiële overgave van Japan]]
De val van de twee atoombommen betekende het einde van de [[Tweede Wereldoorlog]] voor de laatst overgebleven asmogendheid, Japan. (De val van de twee bommen wordt inmiddels niet meer erkend als de oorzaak van de Japanse capitulatie. Een dreigende Russische invasie was doorslaggevend{{Bron?||2016|07|05}}). [[14 augustus]] [[1945]] volgde de onvoorwaardelijke overgave van Japan. De Verenigde Staten zonden een bezettingsmacht naar Japan en maakten een einde aan het Japanse militarisme door de vooraanstaande figuren te veroordelen en/of te executeren en (initieel) verregaande democratische hervormingen door te voeren. Ten slotte werd ook het immense Japanse leger en diens invloed afgebouwd. De Sovjet-Unie was echter ook geïnteresseerd in Japan en stelde voor dat het eiland naast Amerikaanse troepen ook Sovjettroepen zou huizen, zij het buiten geallieerd bevel. Dit beviel de Amerikanen maar niks en onder bezetting van [[Generaal (hoofdbetekenis)|generaal]] [[Douglas MacArthur]] zou Japan een heropbouw van de maatschappelijke structuur kennen naar kapitalistisch en democratisch voorbeeld. De Amerikanen hadden alle belang erbij de Sovjets uit Japan te houden. De Sovjet-Unie zou samen met de VS de enige resterende grootmacht zijn na de Tweede Wereldoorlog en bijgevolg een groot concurrent. Bovendien werd China ondertussen overspoeld door het communisme. Door Japan een hechte bondgenoot te maken, kon het zijn indammingspolitiek gericht tegen het communisme realiseren. De initiële doeleinden van de [[Verklaring van Potsdam]] evolueerden al snel naar een transformerend Japan dat dienstdeed als bolwerk tegen het communisme. Verder gingen de democratische hervormingen niet zo diep als aanvankelijk de bedoeling was. Het was meer een zuivering van communistische ([[Rode Zuivering]]) en antibezettingsgezinde stemmen (onderdrukking stakingen, enz.). Zeer tot frustratie van de Sovjet-Unie die de [[Shikotan]] en [[Habomai]] eilanden enkel zou overdragen aan Japan indien de geallieerde buitenlandse legers zich uit Japan terugtrokken. In het [[vredesverdrag van San Francisco]] van [[1951]] doet Japan afstand van zijn rechten op Sachalin en de Koerilen. Toch is er discussie betreffende 4 eilanden ten noordoosten van [[Hokkaido (Japan)|Hokkaido]]. Volgens Japan maken ze deel uit van Hokkaido's geologische plaat. Haaks op de Sovjets, die de 4 eilanden als deel van de Koerilen beschouwen, waardoor ze zo dankzij het vredesverdrag van San Francisco tot de Sovjet-Unie behoren. Toch zouden de Sovjet-Unie en Japan economische betrekkingen en vriendschapsrelaties proberen tot stand te brengen. Zo wordt de staat van oorlog tussen de twee landen pas in [[1956]] beëindigd. Tot een vredesverdrag komt het echter nooit, omwille van de discussie over de teruggave van de noordelijke eilanden in ruil voor terugtrekking van Amerikaanse troepen. Dit voorstel, teruggave voor terugtrekking, van Russisch president [[Chroesjtsjov]] zou tot op de dag van vandaag aangehaald worden als argument ter teruggave van de gebieden.

Onder [[Gorbatsjov]] vond er echter opnieuw een stapsgewijze en voorzichtige toenadering plaats richting Japan en de problemen die een vredesverdrag in de weg stonden. De nieuwe Sovjet toenadering zou echter een kort leven beschoren zijn, want in [[1991]] werd Gorbatsjov door [[Boris Jeltsin]] de macht ontnomen. Het zou het einde betekenen van de Sovjet-Unie.

=== Russische Federatie-Japan relaties ===
Na de val van de Sovjet-Unie en het einde van de [[Koude Oorlog]] werden er tussen het nieuwe kapitalistische Rusland en Japan nieuwe relaties aangeknoopt. De laatste topontmoeting tussen de twee landen vond plaats van 20 november tot en met 22 november [[2005]]. De ontmoeting tussen de Japanse premier [[Koizumi]] (''Koizumi Jun'ichirō'' 小泉純一郎) en Russisch president [[Vladimir Poetin|Poetin]] (Владимир Владимирович Путин) stond in het teken van betere relaties tussen de twee landen in het 150e verjaardagsjaar van de komst van [[Jevfimi Poetjatin|Poetjatin]]. Gesprekken werden gevoerd inzake handel, olietoevoer, gezamenlijke economische projecten en ten slotte ook de [[Noordelijke Gebieden]]. Alhoewel eerder afgesproken er geen agenda punt van te maken bracht Koizumi de kwestie toch voor bij [[Vladimir Poetin|Poetin]]. Tot een akkoord is het niet gekomen. Er wordt algemeen vermoed dat er geen Russisch voordeel te behalen valt bij het afstaan van de sinds de [[Tweede Wereldoorlog]] bezette Noordelijke Gebieden. De Koerilen (inclusief de vier betrokken eilandjes) zijn namelijk een belangrijke poort tot de [[Grote Oceaan|Stille Oceaan]] met rijke viszones. Bovendien stond Rusland in [[2005]] onder binnenlandse druk betreffende zijn territoria, gaat de ontwikkeling van Japanse relaties vlot genoeg voor Rusland en ten slotte staat olierijk Rusland economisch en diplomatiek sterk met de hoge olieprijzen. Toch blijft het eilandenprobleem een actueel punt in de Japanse politiek. In de periode tussen [[1995]]-[[2003]] zijn er zeventien grensincidenten voorgevallen, voornamelijk met betrekking tot visserij.

In augustus [[2006]] wordt een Japanse visser bij de Koerilen door een Russische patrouille doodgeschoten.

== Literatuur/bronnen ==
* Cursus: Vande Walle, Willy en Hans Coppens. Geschiedenis van het Moderne Japan
* Meyvis, Ludo en Willy Vande Walle. Japan: Het onvoltooide experiment. Tielt: Uitgeverij Lannoo, 1989. p. 205-216
* Kodansha Ltd. An Illustrated Encyclopedia. Tokio. Kodansha Ltd., 1993.
* Duus, Peter, (red). The Cambridge History of Japan: Volume 6. Cambridge: Cambridge University Press, 1988.
* Joseph Goedertier. A dictionary of Japanese history. New York, Tokio: John Weathermill, Inc., 1968.
* Gilbert, Martin. The Dent Atlas of Russian History: from 800 BC to the present day. London: The Orion Publishing Group, 1993.
* Anderson, Ewan W. International Boundaries: A Geopolitical Atlas. London: The Stationary Office, 2003.
* Internet-artikelen:
* Andersen, Andrew. anders@attcanada.ca. "South-Kuriles/Northern Territories: A stumbling block in Russia-Japan Relations". Department of political Science, University of Victoria, mei 2001. https://web.archive.org/web/20060618172903/http://www.iir.ubc.ca/cancaps/andersen.html
* Free Light Software. "Time table of Sakhalin". Time table of Sakhalin Island. 1 december 2002. http://www.karafuto.com/timetab.html#Shimoda.
* Prefecturale Regering Hokkaido. "History of the Northern Territories" http://www.pref.hokkaido.jp/soumu/sm-hrtsk/hp-en/hist-en.htm

== Zie ook ==
* [[Verdrag van Shimoda]]
* [[Eerste Wereldoorlog in Japan]]
* [[Russisch-Japanse Oorlog]]
*[[Mantsjoerije-incident]]
* [[Tweede Wereldoorlog]]
* [[Koerilenconflict]]
* [[Geschiedenis van Japan]]
* [[Geschiedenis van Rusland]]

== Externe links ==
* [https://www.mofa.go.jp/region/europe/russia/index.html website betreffende relaties met Rusland] van het MOFA (Japanse Ministerie van Buitenlandse Zaken)
* [https://www.mofa.go.jp/region/europe/russia/territory/index.html website over de Noordelijke Gebieden] van het MOFA (Japanse Ministerie van Buitenlandse Zaken)
* [http://www.asahi.com/english/opinion/TKY200502080105.html ''"Relations with Russia"'', Asahi Shimbun nieuwsartikel]
* [https://web.archive.org/web/20060618172903/http://www.iir.ubc.ca/cancaps/andersen.html uiteenzetting over het Zuidelijke Koerilen-Noordelijke Gebieden probleem] door Andrew Andersen, Department of Political Science, University of Victoria
* [https://oorlog-van-1900-tot-1918.oorlog.klup.nl/c.php?p=n8&t=0&c=12669 inhoud van "Het Verdrag van Portsmouth"]{{dode link|datum=november 2017 |bot=InternetArchiveBot }}
* [http://www.karafuto.com/timetab.html#Shimoda tijdschema van Sachalin]
* [https://web.archive.org/web/20060207084055/http://kurilen.blogg.de/ Duitse 'blogg' over de Koerilen]
* [https://www.ndl.go.jp/portrait/e/ portretten van moderne Japanse historische figuren] op een deelsite van de National Diet Library, Japan
* [https://web.archive.org/web/20090722124534/http://japanesestudies.arts.kuleuven.be/geschiedenis/index.php/Syllabus_Moderne_Geschiedenis_van_Japan open syllabus "Moderne geschiedenis van Japan"] van de afdeling Japanologie aan de KU Leuven
* [http://www.pref.hokkaido.jp/soumu/sm-hrtsk/hp-en/hist-en.htm geschiedenis van de Noordelijke Gebieden] op de website van de Prefecturale Regering van Hokkaido en met doel Noordelijke Gebieden terug Japans te maken

{{Appendix|2=
* ''De informatie op deze pagina, of een eerdere versie daarvan, is geheel of gedeeltelijk afkomstig van [http://japanologie.arts.kuleuven.be/ de Faculteit Letteren aan de KU Leuven].''
}}
{{Commonscat}}
{{Navigatie bilaterale verhoudingen van Japan}}
{{Navigatie bilaterale verhoudingen van Rusland}}

[[Categorie:Internationale betrekkingen van Japan|Rusland]]
[[Categorie:Bilaterale betrekkingen van Rusland|Japan]]


text:
# Tulung Harapan (Lempuing)
Tulung Harapan is een bestuurslaag in het regentschap Ogan Komering Ilir van de provincie Zuid-Sumatra, Indonesië. Tulung Harapan telt 1907 inwoners (volkstelling 2010).

wikiname: nlwiki

title: Tulung Harapan (Lempuing)

in_language: nl

wikitext:
{{Infobox plaats in Indonesië
| soort          = Dorp
| naam           = Tulung Harapan
| inwoners       = 1907
| datum inwoners = 2010
| provincie      = [[Zuid-Sumatra]]
| regentschap    = [[Ogan Komering Ilir]]
| onderdistrict  = [[Lempuing]]
| eiland         =
| tijdzone       =
| code desa      = 1602010009
| mapname        =
| lat_deg        =
| lat_min        =
| lat_sec        =
| lon_deg        =
| lon_min        =
| lon_sec        =
| image          =
| caption        =
}}
'''Tulung Harapan''' is een bestuurslaag in het [[Regentschap (Indonesië)|regentschap]] [[Ogan Komering Ilir]] van de [[Provincies van Indonesië|provincie]] [[Zuid-Sumatra]], [[Indonesië]]. Tulung Harapan telt 1907 inwoners (volkstelling 2010).

{{Appendix|2=
* Resultaten van de volkstelling (2010), Badan Pusat Statistik, [https://web.archive.org/web/20121202090212/http://bps.go.id/eng/download_file/Population_of_Indonesia_by_Village_2010.pdf Population_of_Indonesia_by_Village]
}}
{{Beginnetje|landen & Volken|land=Indonesië|2=2013|3=06|4=14}}

[[Categorie:Plaats in Zuid-Sumatra]]

title: Situering

Provincie: Zuid-Sumatra

Regentschap of · stadsgemeente: Ogan Komering Ilir

Onderdistrict: Lempuing

title: Algemeen

title: Overig

Portaal: Indonesië


text:
# Oude Wilgeman
De Oude Wilgeman (Engels: Old Man Willow) is een figuur uit het boek In de ban van de Ring van J.R.R. Tolkien. Hij komt enkel voor in deel een van de trilogie, De Reisgenoten.
De Oude Wilgeman is de belangrijkste oorzaak van het kwaadaardige karakter van het Oude Woud, het bos ten oosten van De Gouw. De aard van de Oude Wilgeman is niet helemaal duidelijk: is hij een boom of een Ent. Zoals Boombaard het uitlegt kan de aard van bomen en Enten in de loop van de tijd veranderen. Hij beschrijft hoe dat Enten op den duur slaperig, 'boomachtig' kunnen worden, terwijl sommige bomen meer levendig kunnen worden, 'Entachtig'. Maar het meest waarschijnlijk is dat de Oude Wilgeman een boom is die kwaadaardig is geworden. Een slechtheid die nog stamt uit de tijd van de Grote Duisternis. In de loop der tijd heeft de Oude Wilgeman van zijn standplaats aan de Wilgewinde bijna het hele Oude Woud in zijn macht gekregen. Met liederen van kwaad legde hij een betovering over het woud, waardoor alle paden op den duur uitkwamen aan de Wilgewinde. Daar eenmaal aangekomen weefde hij een lied van slaap wat hem in staat stelde af te rekenen met reizigers die door het Oude Woud trokken. Dat lot viel bijna de hobbits Frodo, Sam, Merijn en Pepijn ten deel. Maar zij konden gered worden door ingrijpen van Tom Bombadil. Slechts enkele reizigers met veel ervaring konden aan de Oude Wilgeman ontkomen.
In de verfilming van het boek komt hij niet voor in de bioscoopversie. In de extended edition zijn Merijn en Pepijn te gast bij Boombaard en worden slachtoffer van de Oude Wilgenman die door de schrijvers van de film als eerbetoon aan het boek is verplaatst naar Fangorn. De beide Hobbits worden door Boombaard bevrijd met dezelfde bezwering die Tom Bombadil gebruikt in het boek.

title: Oude Wilgeman

wikitext:
{{Infobox personage Tolkien
| naam=Oude Wilgeman
| afbeelding=
| gbjaar=
| overljaar=
| andernaam=
| titel= [[Oude Woud|De schrik van het Oude Woud]]
| geslacht=man
| ras= Boom of [[Ent (Tolkien)|Ent]]
| taalgr=
| streek=[[Oude Woud (Midden-aarde)|Oude Woud]]
| vader=
| moeder=
| manvrouw=
| kinderen=
}}
De '''Oude Wilgeman''' ([[Engels (hoofdbetekenis)|Engels]]: ''Old Man Willow'') is een figuur uit het boek ''[[In de ban van de Ring]]'' van [[J.R.R. Tolkien]]. Hij komt enkel voor in deel een van de trilogie, ''[[De Reisgenoten]]''.

De Oude Wilgeman is de belangrijkste oorzaak van het kwaadaardige karakter van het [[Oude Woud]], het bos ten oosten van [[Gouw (Midden-aarde)|De Gouw]]. De aard van de Oude Wilgeman is niet helemaal duidelijk: is hij een boom of een [[Ent (Tolkien)|Ent]]. Zoals [[Boombaard]] het uitlegt kan de aard van bomen en Enten in de loop van de tijd veranderen. Hij beschrijft hoe dat Enten op den duur slaperig, 'boomachtig' kunnen worden, terwijl sommige bomen meer levendig kunnen worden, 'Entachtig'. Maar het meest waarschijnlijk is dat de Oude Wilgeman een boom is die kwaadaardig is geworden. Een slechtheid die nog stamt uit de tijd van de [[Grote Duisternis]]. In de loop der tijd heeft de Oude Wilgeman van zijn standplaats aan de [[Wilgewinde]] bijna het hele Oude Woud in zijn macht gekregen. Met liederen van kwaad legde hij een betovering over het woud, waardoor alle paden op den duur uitkwamen aan de Wilgewinde. Daar eenmaal aangekomen weefde hij een lied van slaap wat hem in staat stelde af te rekenen met reizigers die door het Oude Woud trokken. Dat lot viel bijna de hobbits [[Frodo Balings|Frodo]], [[Sam Gewissies|Sam]], [[Meriadoc Brandebok|Merijn]] en [[Peregrijn Toek|Pepijn]] ten deel. Maar zij konden gered worden door ingrijpen van [[Tom Bombadil]]. Slechts enkele reizigers met veel ervaring konden aan de Oude Wilgeman ontkomen.

In de verfilming van het boek komt hij niet voor in de bioscoopversie. In de extended edition zijn Merijn en Pepijn te gast bij Boombaard en worden slachtoffer van de Oude Wilgenman die door de schrijvers van de film als eerbetoon aan het boek is verplaatst naar [[Fangorn (bos)|Fangorn]]. De beide Hobbits worden door Boombaard bevrijd met dezelfde bezwering die Tom Bombadil gebruikt in het boek.

{{Navigatie vrije volken Midden-aarde}}

[[Categorie:Personage in werk van Tolkien]]
[[Categorie:Plant in werk van Tolkien]]

title: Tolkien-personage

Titel: De schrik van het Oude Woud

Geslacht: Man

Afkomst: Boom of Ent

Woonplaats: Oude Woud


text:
# Een goede raad
Een goede raad (oorspronkelijke Engelse titel: The Casual Vacancy) is het eerste boek na de Harry Potter-serie geschreven door de Britse schrijfster J.K. Rowling. De Engelse versie is uitgegeven op 27 september 2012 door Little, Brown & Company. De Nederlandse vertaling (door Carolien Metaal en Sabine Mutsaers) verscheen op 17 oktober 2012. Het boek telt 544 bladzijden. Het is Rowlings eerste boek voor een volwassen publiek en valt in het genre zwarte komedie.

## Inhoud
Het verhaal begint met de dood van een zeer geliefd man uit het stadje Pagford. In plaats van een vredige plaats blijkt Pagford het toneel te zijn van een strijd tussen rijkelui en minderbedeelden, ouders en hun puberende kinderen en vrouwen en hun echtgenoten. Barry Fairbrother, zoals de overledene heet, was lid van de deelgemeenteraad en zijn lege zetel wordt een katalysator voor het grootste gevecht dat het stadje ooit heeft meegemaakt. Wie zal triomferen na de verkiezingen?

## Titelkeuze
Gedurende twee jaar had J.K. Rowling het idee haar boek 'Verantwoordelijk'  te noemen, tot ze op een dag het werk van Charles Arnold-Baker bekeek en daar de term 'casual vacancy' tegenkwam. The New Yorker twijfelde aan deze keuze, waarop de schrijfster antwoordde: "Dit boek gaat over verantwoordelijkheid. In haar kleine vorm- hoe verantwoordelijk we zijn voor ons eigen geluk en waar we onszelf tegenkomen in het leven- maar ook in haar grote vorm: hoe verantwoordelijk we zijn voor de armen, de benadeelden, de ellende van anderen".
De Nederlandse titel is geen letterlijke vertaling. 'Een goede raad' verwijst waarschijnlijk naar de gemeenteraad, waarin nu dus een vacature vrij is, en de zeer verschillende karakters en meningen van de leden en degene die lid willen worden.

## Televisieserie
De BBC heeft een dramaserie gemaakt van Een goede raad. De eerste aflevering van de driedelige serie werd uitgezonden op 15 februari 2015. Rowling, die nauw betrokken wordt bij de serie, zegt: “Ik ben zeer verheugd dat BBC Een goede raad gaat verfilmen. Ik heb altijd gevonden dat deze roman zich het best leent voor televisie.”
Een woordvoerder van de BBC noemt de schrijfstijl van Rowling weergaloos. Dit project weerspiegelt onze ambitie alsmede de mogelijkheden van moderne televisie om 's werelds grootste talenten en meest creatieve ideeën aan zich te binden.

title: Een goede raad

wikitext:
{{Infobox boek
| naam            = Een goede raad
| afbeelding      =
| onderschrift    =
| orig titel      = The Casual Vacancy
| auteur          = [[J.K. Rowling]]
| vertaler        = Carolien Metaal, Sabine Mutsaers
| voorwoord       =
| kaftontwerp     =
| illustraties    =
| land            =
| taal            = {{NL}}
| originele taal  = {{GB}}
| reeks           =
| onderwerp       =
| genre           = Fictie, tragikomedie
| uitgever        = Meulenhoff Boekerij
| originele uitgever = [[Little, Brown and Company]]
| uitgiftedatum   = 17 oktober 2012
| uitgiftedatum origineel = 27 september 2012
| medium          = Hardcover
| paginas         = 544
| grootte_gewicht = 200 x 200 x 35 mm; 200g
| oplage          =
| isbn            = 9789022564295
| isbntoelichting =
| issn            =
| film            =
| voorafgegaan    =
| vervolg         =
| vorigeboek      =
| volgendeboek    =
| extra portaal   =
| extra portaal2  =
}}
'''Een goede raad''' (oorspronkelijke Engelse titel: ''The Casual Vacancy'') is het eerste boek na de ''[[Harry Potter (boekenreeks)|Harry Potter]]''-serie geschreven door de Britse schrijfster [[J.K. Rowling]].<ref>http://www.bbc.co.uk/news/entertainment-arts-17693206</ref> De Engelse versie is uitgegeven op 27 september 2012 door Little, Brown & Company.<ref>http://www.digitalspy.co.uk/showbiz/news/a376116/jk-rowling-reveals-first-plot-details-for-new-book-the-casual-vacancy.html. [https://web.archive.org/web/20150924172233/http://www.digitalspy.co.uk/showbiz/news/a376116/jk-rowling-reveals-first-plot-details-for-new-book-the-casual-vacancy.html Gearchiveerd] op 24 september 2015.</ref> De Nederlandse vertaling (door Carolien Metaal en Sabine Mutsaers) verscheen op 17 oktober 2012. Het boek telt 544 bladzijden. Het is Rowlings eerste boek voor een volwassen publiek en valt in het genre zwarte komedie.

== Inhoud ==
Het verhaal begint met de dood van een zeer geliefd man uit het stadje Pagford. In plaats van een vredige plaats blijkt Pagford het toneel te zijn van een strijd tussen rijkelui en minderbedeelden, ouders en hun puberende kinderen en vrouwen en hun echtgenoten. Barry Fairbrother, zoals de overledene heet, was lid van de deelgemeenteraad en zijn lege zetel wordt een [[katalysator]] voor het grootste gevecht dat het stadje ooit heeft meegemaakt. Wie zal triomferen na de verkiezingen?

== Titelkeuze ==
Gedurende twee jaar had J.K. Rowling het idee haar boek 'Verantwoordelijk'  te noemen, tot ze op een dag het werk van [[Charles Arnold-Baker]] bekeek en daar de term 'casual vacancy' tegenkwam. [[The New Yorker]] twijfelde aan deze keuze, waarop de schrijfster antwoordde: "Dit boek gaat over verantwoordelijkheid. In haar kleine vorm- hoe verantwoordelijk we zijn voor ons eigen geluk en waar we onszelf tegenkomen in het leven- maar ook in haar grote vorm: hoe verantwoordelijk we zijn voor de armen, de benadeelden, de ellende van anderen".
De Nederlandse titel is geen letterlijke vertaling. 'Een goede raad' verwijst waarschijnlijk naar de gemeenteraad, waarin nu dus een vacature vrij is, en de zeer verschillende karakters en meningen van de leden en degene die lid willen worden.<ref>https://www.scholieren.com/boek/12417/een-goede-raad. [https://web.archive.org/web/20170321172117/https://www.scholieren.com/boek/12417/een-goede-raad Gearchiveerd] op 21 maart 2017.</ref>

== Televisieserie ==
De [[British Broadcasting Corporation|BBC]] heeft een dramaserie gemaakt van ''Een goede raad''. De eerste aflevering van de driedelige serie werd uitgezonden op 15 februari 2015. Rowling, die nauw betrokken wordt bij de serie, zegt: “Ik ben zeer verheugd dat BBC Een goede raad gaat verfilmen. Ik heb altijd gevonden dat deze roman zich het best leent voor televisie.”
Een woordvoerder van de BBC noemt de schrijfstijl van Rowling weergaloos. ''Dit project weerspiegelt onze ambitie alsmede de mogelijkheden van moderne televisie om 's werelds grootste talenten en meest creatieve ideeën aan zich te binden''.<ref>https://web.archive.org/web/20130517100850/http://eengoederaad.nl/</ref>

==Externe links ==
* [https://www.jkrowling.com/ Officiële website van J.K. Rowling]
* [https://web.archive.org/web/20120413181908/http://www.littlebrown.co.uk/TheCasualVacancy The Casual Vacancy - Little, Brown & Company]

== Referenties ==
{{References}}
{{DEFAULTSORT:goede raad, Een}}
[[Categorie:Werk van J.K. Rowling]]

title: Een goede raad

Oorspronkelijke titel: The Casual Vacancy

Auteur(s): J.K. Rowling

Vertaler: Carolien Metaal, Sabine Mutsaers

Taal: Nederland

Oorspronkelijke taal: Verenigd Koninkrijk

Genre: Fictie, tragikomedie

Uitgever: Meulenhoff Boekerij

Oorspronkelijke uitgever: Little, Brown and Company

Uitgegeven: 17 oktober 2012

Oorspronkelijk uitgegeven: 27 september 2012

Medium: Hardcover

Portaal: Literatuur


text:
# Dexter Boney
Dexter Lyndell Boney (Wilmington, 27 april 1970) is een Amerikaans voormalig basketballer.

## Carrière
Boney speelde collegebasketbal voor Hagerstown CC en de UNLV Runnin' Rebels. Hij werd niet gekozen in de NBA draft van 1993 maar speelde wel in de Southern Californian Pro Summer League. Hij werd wel in de CBA draft gekozen door de Grand Rapids Hoops in de derde ronde als 38e. Hij tekende in september 1993 voor de Los Angeles Lakers, maar wist geen plaats te veroveren in de ploeg na het trainingskamp. Zijn contract werd begin november 1993 ontbonden, samen met dat van Keith Johnson en Poncho Hodges.
Hij tekende in januari 1994 bij de Quad City Thunder uit de CBA. Hij tekende daarna bij Suntex Energy uit Hong Kong waar hij drie maanden speelde. Voor het volgende seizoen tekende hij bij de Mexico Aztecas uit de CBA.
In 1996 tekende hij bij de Florida Sharks uit de United States Basketball League, waar hij met een blessure kampte maar in mei 1996 terugkeerde om te spelen. Hij raakte later opnieuw geblesseerd en keerde in juni 1996 terug. Hij tekende daarna bij de Fort Wayne Fury maar werd in juli 1996 al geruild naar de Florida Beach Dogs voor Keith Smart. Begin oktober 1996 tekende hij bij de San Antonio Spurs, maar aan het eind van diezelfde maand werd zijn contract alweer ontbonden samen met die van Elmer Bennett en Greg Kite.
Hij keerde erna terug naar de Florida Beach Dogs en werd verkozen tot CBA All-Star (American Conference) en werd verkozen tot CBA All-Star Game MVP. Begin februari 1997 tekende hij een contract voor tien dagen bij de Phoenix Suns, waarvoor hij acht wedstrijden speelde. Hij keerde nadien terug naar de Florida Beach Dogs, in april 1997 geraakte hij opnieuw geblesseerd maar keerde een week later al terug. Aan het einde van het seizoen werd hij verkozen tot CBA Most Valuable Player.
In 1998 tekende hij bij de Italiaanse club Dinamo Sassari. In november 1998 werden zijn CBA-rechten door de Quad City Thunder geruild naar de Idaho Stampede voor Nate Huffman en een tweede ronde draftpick. Een paar dagen later tekende Boney bij de Idaho Stampede. Begin februari 1999 werd hij voor een wedstrijd geschorst. Hij werd midden februari uitgenodigd voor de CBA Players Showcase samen met zes ploeggenoten. Eind februari 1999 werd hij door Idaho op de Inactive reserve list geplaatst. In juli 1999 werd hij als 8e gekozen in de IBL Draft door de Las Vegas Silver Bandits waar hij nadien ook tekende. Begin januari 2000 tekende hij opnieuw bij de Idaho Stampede, maar in maart 2000 geraakte hij opnieuw geblesseerd.
Hij speelde daarna in 2000 voor Ironi Ashkelon uit Israël en Alaska Aces uit de Filipijnen. In 2001 speelde hij voor Toros de Aragua uit Venezuela. In december 2001 tekende hij bij de Fargo-Moorhead Beez. Hij speelde ook nog voor het Franse Besançon BCD.

## Erelijst
- USBL-kampioen: 1996
- CBA Most Valuable Player: 1997
- CBA All-Star: 1997
- CBA All-Star Game MVP: 1997
- All-CBA First Team: 1997
- 50 Greatest Sports Figures from the state of Delaware (Sports Illustrated): 2003
- Delaware Basketball Hall of Fame: 2009
- Delaware Sports Museum and Hall of Fame: 2019[26]

## Statistieken

### Regulier seizoen
| Seizoen  | Team         | WG | WS | MPW | 2P%  | 3P%  | FW%  | RPW | APW | SPW | BPW | PPW |
| -------- | ------------ | -- | -- | --- | ---- | ---- | ---- | --- | --- | --- | --- | --- |
| 1996/97  | Phoenix Suns | 8  | 0  | 6,1 | 38,5 | 16,7 | 75,0 | 0,8 | 0,0 | 0,3 | 0,1 | 2,4 |
| Carrière | Carrière     | 8  | 0  | 6,1 | 38,5 | 16,7 | 75,0 | 0,8 | 0,0 | 0,3 | 0,1 | 2,4 |

title: Dexter Boney

wikitext:
{{Infobox basketballer
| spelernaam                  = Dexter Boney
| afbeelding                  =
| onderschrift                =
| volledigenaam               =
| bijnaam                     =
| nationaliteit               = {{US}}
| geboortedatum               = [[27 april]] [[1970]]
| geboortestad                = [[Wilmington (Delaware)|Wilmington]]
| geboorteland                = [[Verenigde Staten]]
| overlijddatum               =
| stadvanoverlijden           =
| landvanoverlijden           =
| lengte                      = 193
| gewicht                     = 84
| huidigeclub                 =
| rugnummer                   =
| positie                     = Guard
| functie                     =
| huidigeclubfunctie          =
| contracttot                 =
| vorigeclubs                 =
| jeugdjaren                  =
| jeugdteams                  =
| collegejaren                = 1989-1991
1991-1993
| collegeteams                = Hagerstown CC
[[UNLV Runnin' Rebels]]
| seizoen                     = 1993
1994
1994
1994-1995
1996
1996
1996
1996
1996-1997
1997
1997
1998
1998-1999
1999
2000
2000
2000
2001
2001-2002
2001-2002
| club                        = {{US-VLAG}} [[Los Angeles Lakers]]
{{US-VLAG}} [[Quad City Thunder]]
{{HK-VLAG}} [[Suntex Energy]]
{{MX-VLAG}} [[Mexico Aztecas]]
{{US-VLAG}} [[Florida Sharks]]
{{US-VLAG}} [[Fort Wayne Fury]]
{{US-VLAG}} [[Florida Beach Dogs]]
{{US-VLAG}} [[San Antonio Spurs]]
{{US-VLAG}} [[Florida Beach Dogs]]
{{US-VLAG}} [[Phoenix Suns]]
{{US-VLAG}} [[Florida Beach Dogs]]
{{IT-VLAG}} [[Dinamo Sassari]]
{{US-VLAG}} [[Idaho Stampede]]
{{US-VLAG}} [[Las Vegas Silver Bandits]]
{{US-VLAG}} [[Idaho Stampede]]
{{IL-VLAG}} [[Ironi Ashkelon]]
{{PH-VLAG}} [[Alaska Aces (PBA)|Alaska Aces]]
{{VE-VLAG}} [[Toros de Aragua]]
{{FR-VLAG}} [[Besançon BCD]]
{{US-VLAG}} [[Fargo-Moorhead Beez]]
| interlandjaren              =
| interlandteam               =
| trainersjaren               =
| getraindeclubs              =
| medailles                   =
| clubupdate                  =
| landupdate                  =
}}
'''Dexter Lyndell Boney''' ([[Wilmington (Delaware)|Wilmington]], [[27 april]] [[1970]]) is een Amerikaans voormalig basketballer.
==Carrière==
Boney speelde collegebasketbal voor Hagerstown CC en de [[UNLV Runnin' Rebels]]. Hij werd niet gekozen in de NBA draft van 1993 maar speelde wel in de ''Southern Californian Pro Summer League''.<ref name=":0">{{Citeer nieuws |titel=Lakers sign UNLV Boney |url=https://access-newspaperarchive-com.wikipedialibrary.idm.oclc.org/us/california/bakersfield/bakersfield-californian/1993/09-08/page-29/ |werk=Bakersfield Californian |datum=8 september 1993 |bezochtdatum=30 november 2023 |taal=en}}</ref> Hij werd wel in de [[CBA draft]] gekozen door de [[Grand Rapids Hoops]] in de derde ronde als 38e.<ref>{{Citeer web |url=https://nbahoopsonline.com/History/Leagues/CBA/draft/1993.html |titel=1993 CBA draft |bezochtdatum=2023-11-30 |werk=nbahoopsonline.com}}</ref> Hij tekende in september 1993 voor de [[Los Angeles Lakers]], maar wist geen plaats te veroveren in de ploeg na het trainingskamp.<ref name=":0" /><ref>{{Citeer nieuws |titel=Pfunds job appears safe |url=https://access-newspaperarchive-com.wikipedialibrary.idm.oclc.org/us/california/santa-ana/santa-ana-orange-county-register/1993/10-08/page-59/ |werk=Santa Ana Orange County Register |datum=8 oktober 1993 |bezochtdatum=30 november 2023 |taal=en}}</ref> Zijn contract werd begin november 1993 ontbonden, samen met dat van [[Keith Johnson]] en [[Poncho Hodges]].<ref>{{Citeer nieuws |titel=Transactions: Basketball |url=https://access-newspaperarchive-com.wikipedialibrary.idm.oclc.org/us/pennsylvania/huntingdon/huntingdon-daily-news/1993/11-03/page-6/ |werk=Huntingdon Daily News |datum=3 november 1993 |bezochtdatum=30 november 2023 |taal=en}}</ref>

Hij tekende in januari 1994 bij de [[Quad City Thunder]] uit de [[Continental Basketball Association|CBA]].<ref>{{Citeer nieuws |titel=Transactions basketball |url=https://access-newspaperarchive-com.wikipedialibrary.idm.oclc.org/us/texas/galveston/galveston-daily-news/1994/01-04/page-14/ |werk=Galveston Daily News |datum=4 januari 1994 |bezochtdatum=30 november 2023 |taal=en}}</ref> Hij tekende daarna bij [[Suntex Energy]] uit Hong Kong waar hij drie maanden speelde.<ref>{{Citeer web |url=https://www.scmp.com/article/66869/seasonal-let-boney-hook |titel=Seasonal let Boney off hook |datum=1994-03-16 |bezochtdatum=2023-11-30 |werk=South China Morning Post |taal=en}}</ref> Voor het volgende seizoen tekende hij bij de [[Mexico Aztecas]] uit de CBA.<ref>{{Citeer nieuws |titel=Expansion: NBA make a run for the border |url=https://access-newspaperarchive-com.wikipedialibrary.idm.oclc.org/us/california/santa-ana/santa-ana-orange-county-register/1994/11-28/page-74/ |werk=Santa Ana Orange County Register |datum=28 november 1994 |bezochtdatum=30 november 2023 |taal=en}}</ref>

In 1996 tekende hij bij de [[Florida Sharks]] uit de [[United States Basketball League]], waar hij met een blessure kampte maar in mei 1996 terugkeerde om te spelen.<ref>{{Citeer nieuws |titel=Basketball transactions |url=https://access-newspaperarchive-com.wikipedialibrary.idm.oclc.org/us/new-york/syracuse/syracuse-herald-journal/1996/05-29/page-24/ |werk=Syracuse Herald Journal |datum=29 mei 1996 |bezochtdatum=30 november 2023 |taal=en}}</ref> Hij raakte later opnieuw geblesseerd en keerde in juni 1996 terug.<ref>{{Citeer nieuws |titel=USBL transactions |url=https://access-newspaperarchive-com.wikipedialibrary.idm.oclc.org/us/west-virginia/bluefield/bluefield-daily-telegraph/1996/06-20/page-13/ |werk=Bluefield Daily Telegraph |datum=20 juni 1996 |bezochtdatum=30 november 2023 |taal=en}}</ref> Hij tekende daarna bij de [[Fort Wayne Fury]] maar werd in juli 1996 al geruild naar de [[Florida Beach Dogs]] voor [[Keith Smart]].<ref>{{Citeer nieuws |titel=Smart now with CBA's Fury |url=https://access-newspaperarchive-com.wikipedialibrary.idm.oclc.org/us/new-york/syracuse/syracuse-herald-journal/1996/07-24/page-141/ |werk=Syracuse Herald Journal |datum=24 juli 1996 |bezochtdatum=30 november 2023 |taal=en}}</ref> Begin oktober 1996 tekende hij bij de [[San Antonio Spurs]], maar aan het eind van diezelfde maand werd zijn contract alweer ontbonden samen met die van [[Elmer Bennett]] en [[Greg Kite]].<ref>{{Citeer nieuws |titel=San Antonio Spurs transactions |url=https://access-newspaperarchive-com.wikipedialibrary.idm.oclc.org/ca/alberta/medicine-hat/medicine-hat-news/1996/10-30/page-12/ |werk=Medicine Hat News |datum=30 oktober 1996 |bezochtdatum=30 november 2023 |taal=en}}</ref>

Hij keerde erna terug naar de [[Florida Beach Dogs]] en werd verkozen tot CBA All-Star (''American Conference'') en werd verkozen tot CBA All-Star Game MVP.<ref>{{Citeer nieuws |titel=CBA All-Stars |url=https://access-newspaperarchive-com.wikipedialibrary.idm.oclc.org/us/washington/walla-walla/walla-walla-union-bulletin/1997/01-22/page-15/ |werk=Walla Walla Union Bulletin |datum=22 januari 1997 |bezochtdatum=30 november 2023 |taal=en}}</ref><ref>{{Citeer nieuws |titel=NBA Today: Scouting |url=https://access-newspaperarchive-com.wikipedialibrary.idm.oclc.org/us/new-hampshire/nashua/nashua-telegraph/1997/01-24/page-40/ |werk=Nashua Telegraph |datum=24 januari 1997 |bezochtdatum=30 november 2023 |taal=en}}</ref> Begin februari 1997 tekende hij een contract voor tien dagen bij de [[Phoenix Suns]], waarvoor hij acht wedstrijden speelde.<ref>{{Citeer nieuws |titel=Fridays transactions |url=https://access-newspaperarchive-com.wikipedialibrary.idm.oclc.org/us/new-hampshire/nashua/nashua-telegraph/1997/02-01/page-14/ |werk=Nashua Telegraph |datum=1 februari 1997 |bezochtdatum=30 november 2023 |taal=en}}</ref> Hij keerde nadien terug naar de [[Florida Beach Dogs]], in april 1997 geraakte hij opnieuw geblesseerd maar keerde een week later al terug.<ref>{{Citeer nieuws |titel=CBA transactions |url=https://access-newspaperarchive-com.wikipedialibrary.idm.oclc.org/us/west-virginia/bluefield/bluefield-daily-telegraph/1997/04-09/page-48/ |werk=Bluefield Daily Telegraph |datum=9 april 1997 |bezochtdatum=30 november 2023 |taal=en}}</ref><ref>{{Citeer nieuws |titel=CBA transactions |url=https://access-newspaperarchive-com.wikipedialibrary.idm.oclc.org/us/washington/walla-walla/walla-walla-union-bulletin/1997/04-15/page-13/ |werk=Walla Walla Union Bulletin |datum=15 april 1997 |bezochtdatum=30 november 2023 |taal=en}}</ref> Aan het einde van het seizoen werd hij verkozen tot [[CBA Most Valuable Player]].

In 1998 tekende hij bij de Italiaanse club [[Dinamo Sassari]]. In november 1998 werden zijn CBA-rechten door de [[Quad City Thunder]] geruild naar de [[Idaho Stampede]] voor [[Nate Huffman]] en een tweede ronde draftpick.<ref>{{Citeer nieuws |titel=CBA transactions |url=https://access-newspaperarchive-com.wikipedialibrary.idm.oclc.org/us/new-mexico/farmington/farmington-daily-times/1998/11-18/page-10/ |werk=Farmington Daily Times |datum=18 november 1998 |bezochtdatum=30 november 2023 |taal=en}}</ref> Een paar dagen later tekende Boney bij de [[Idaho Stampede]].<ref>{{Citeer nieuws |titel=CBA transactions |url=https://access-newspaperarchive-com.wikipedialibrary.idm.oclc.org/us/ohio/dover-new-philadelphia/dover-new-philadelphia-times-reporter/1998/11-21/page-12/ |werk=Dover New Philadelphia Times |datum=21 november 1998 |bezochtdatum=30 november 2023 |taal=en}}</ref> Begin februari 1999 werd hij voor een wedstrijd geschorst.<ref>{{Citeer nieuws |titel=CBA transactions |url=https://access-newspaperarchive-com.wikipedialibrary.idm.oclc.org/us/new-mexico/clovis/clovis-news-journal/1999/02-02/page-8/ |werk=Clovis News Journal |datum=2 februari 1999 |bezochtdatum=30 november 2023 |pagina=8 |taal=en}}</ref> Hij werd midden februari uitgenodigd voor de ''CBA Players Showcase'' samen met zes ploeggenoten.<ref>{{Citeer nieuws |titel=7 Stampede players attend CBA Player Showcase |url=https://access-newspaperarchive-com.wikipedialibrary.idm.oclc.org/us/idaho/twin-falls/twin-falls-times-news/1999/02-10/page-21/ |werk=Twin Falls Times |datum=10 februari 1999 |bezochtdatum=30 november 2023 |taal=en}}</ref> Eind februari 1999 werd hij door Idaho op de ''Inactive reserve list'' geplaatst.<ref>{{Citeer nieuws |titel=CBA transactions |url=https://access-newspaperarchive-com.wikipedialibrary.idm.oclc.org/us/missouri/joplin/joplin-globe/1999/02-20/page-12/ |werk=Joplin Globe Newspaper |datum=20 februari 1999 |bezochtdatum=30 november 2023 |taal=en}}</ref> In juli 1999 werd hij als 8e gekozen in de [[IBL Draft 1999|IBL Draft]] door de [[Las Vegas Silver Bandits]] waar hij nadien ook tekende.<ref>{{Citeer nieuws |titel=1999 IBL Draft selections |url=https://access-newspaperarchive-com.wikipedialibrary.idm.oclc.org/us/ohio/sandusky/sandusky-register/1999/07-20/page-8/ |werk=Sandusky Register |datum=20 juli 1999 |bezochtdatum=29 november 2023 |taal=en}}</ref> Begin januari 2000 tekende hij opnieuw bij de [[Idaho Stampede]], maar in maart 2000 geraakte hij opnieuw geblesseerd.<ref>{{Citeer nieuws |titel=CBA transactions |url=https://access-newspaperarchive-com.wikipedialibrary.idm.oclc.org/us/north-carolina/new-bern/new-bern-sun-journal/2000/01-13/page-44/ |werk=New Bern Sun Journal |datum=13 januari 2000 |bezochtdatum=30 november 2023 |taal=en}}</ref><ref>{{Citeer nieuws |titel=CBA transactions |url=https://access-newspaperarchive-com.wikipedialibrary.idm.oclc.org/us/iowa/ottumwa/ottumwa-courier/2000/03-15/page-12/ |werk=Ottumwa Courier |datum=15 maart 2000 |bezochtdatum=30 november 2023 |taal=en}}</ref>

Hij speelde daarna in 2000 voor [[Ironi Ashkelon]] uit Israël en [[Alaska Aces (PBA)|Alaska Aces]] uit de Filipijnen. In 2001 speelde hij voor [[Toros de Aragua]] uit Venezuela. In december 2001 tekende hij bij de [[Fargo-Moorhead Beez]].<ref>{{Citeer nieuws |titel=CBA transactions |url=https://access-newspaperarchive-com.wikipedialibrary.idm.oclc.org/us/new-york/syracuse/syracuse-post-standard/2001/12-08/page-35/ |werk=Syracuse Post Standard |datum=8 december 2001 |bezochtdatum=30 november 2023 |taal=en}}</ref> Hij speelde ook nog voor het Franse [[Besançon BCD]].

== Erelijst ==
* USBL-kampioen: 1996
* [[CBA Most Valuable Player]]: 1997
* CBA All-Star: 1997
* CBA All-Star Game MVP: 1997
* [[All-CBA First Team]]: 1997
* 50 Greatest Sports Figures from the state of Delaware (Sports Illustrated): 2003
* Delaware Basketball Hall of Fame: 2009
* Delaware Sports Museum and Hall of Fame: 2019<ref>{{Citeer web |url=http://www.desports.org/inductees/2019/ |titel=Delaware Sports Museum and Hall of Fame in Wilmington, Delaware - 2019 Inductees |bezochtdatum=2023-11-30 |werk=www.desports.org |taal=en}}</ref>

==Statistieken==
===Regulier seizoen===
{| class="wikitable sortable" style="font-size:95%; text-align:right;"
! Seizoen
! Team
! {{abbr|WG|Wedstrijden gespeeld}}
! {{abbr|WS|Wedstrijden als starter}}
! {{abbr|MPW|Minuten per wedstrijd}}
! {{abbr|2P%|Twee-punterpercentage}}
! {{abbr|3P%|Drie-punterpercentage}}
! {{abbr|FW%|Vrije-worppercentage}}
! {{abbr|RPW|Rebounds per wedstrijd}}
! {{abbr|APW|Assists per wedstrijd}}
! {{abbr|SPW|Steals per wedstrijd}}
! {{abbr|BPW|Blocks per wedstrijd}}
! {{abbr|PPW|Punten per wedstrijd}}
|-
| align="left" |1996/97
| align="left" |[[Phoenix Suns]]
| 8 || 0 || 6,1 || 38,5 || 16,7 || 75,0 || 0,8 || 0,0 || 0,3 || 0,1 || 2,4
|-
| colspan="2" |Carrière
| 8 || 0 || 6,1 || 38,5 || 16,7 || 75,0 || 0,8 || 0,0 || 0,3 || 0,1 || 2,4
|}

{{Appendix|2=
{{References}}
----
* [https://www.basketball-reference.com/players/b/boneyde01.html Profiel op Basketball References]
}}
{{DEFAULTSORT:Boney, Dexter}}
[[Categorie:Amerikaans basketballer]]

title: Persoonlijke informatie

Nationaliteit: Verenigde Staten

Geboorteplaats: Wilmington, Verenigde Staten

Gewicht: 84 kg

Positie: Guard

title: Collegeteams

Hagerstown CC · UNLV Runnin' Rebels

title: Clubs

Club · Los Angeles Lakers · Quad City Thunder · Suntex Energy · Mexico Aztecas · Florida Sharks · Fort Wayne Fury · Florida Beach Dogs · San Antonio Spurs · Florida Beach Dogs · Phoenix Suns · Florida Beach Dogs · Dinamo Sassari · Idaho Stampede · Las Vegas Silver Bandits · Idaho Stampede · Ironi Ashkelon · Alaska Aces · Toros de Aragua · Besançon BCD · Fargo-Moorhead Beez

Portaal: Basketbal


text:
# Symphlebia perflua
Symphlebia perflua is een beervlinder uit de familie van de spinneruilen (Erebidae). De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1869 door Walker.

title: Symphlebia perflua

wikitext:
{{Taxobox vlinder
| titelweergave = cursief
| naam = ''Symphlebia perflua''
| afbeelding = Symphlebia_perflua.jpg
| familie = [[Spinneruilen|Erebidae]] (Spinneruilen)
| onderfamilie = [[Beervlinders|Arctiinae]] (Beervlinders)
| tribus = [[Arctiini]]
| geslacht = ''[[Symphlebia]]''
| w-naam = ''Symphlebia perflua''
| auteur = Walker
| datum = 1869
| haakjes =
| commons =
| species =
}}
'''''Symphlebia perflua''''' is een [[Beervlinders|beervlinder]] uit de familie van de [[Spinneruilen|spinneruilen (Erebidae)]].<ref>{{Brontabel|9999-Lepindex}}</ref> De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1869 door Walker.

{{Appendix}}
{{beginnetje|biologie|2013|04|07}}

[[Categorie:Symphlebia]]

title: Symphlebia perflua

Rijk: Animalia (Dieren)

Stam: Arthropoda (Geleedpotigen)

Klasse: Insecta (Insecten)

Orde: Lepidoptera (Vlinders)

Familie: Erebidae (Spinneruilen)

Onderfamilie: Arctiinae (Beervlinders)

Geslachtengroep: Arctiini

Geslacht: Symphlebia

title: Soort

Portaal: Biologie · Insecten


text:
# Dubiraphia robusta
Dubiraphia robusta is een keversoort uit de familie beekkevers (Elmidae). De wetenschappelijke naam van de soort werd in 1973 gepubliceerd door Hilsenhoff.

title: Dubiraphia robusta

wikitext:
{{Taxobox insect
| naam = ''Dubiraphia robusta''
| titelweergave = cursief
| afbeelding =
| afbeeldingtekst =
| orde = [[Kevers|Coleoptera]] (Kevers)
| familie = [[Beekkevers|Elmidae]] (Beekkevers)
| geslacht = ''[[Dubiraphia]]''
| w-naam = ''Dubiraphia robusta''
| auteur = Hilsenhoff
| datum = 1973
| haakjes =
| origineel =
}}

'''''Dubiraphia robusta''''' is een [[kevers|keversoort]] uit de familie [[beekkevers]] (Elmidae). De wetenschappelijke naam van de soort werd in 1973 gepubliceerd door Hilsenhoff.<ref>{{Brontabel|2010-Hallan}}</ref>

{{Appendix}}
{{beginnetje|biologie|2011|12|07}}

[[Categorie:Beekkevers]]

title: Dubiraphia robusta

Orde: Coleoptera (Kevers)

Familie: Elmidae (Beekkevers)

Geslacht: Dubiraphia

title: Soort