text:
# Kathedraal Saint-Maurice van Vienne
De Kathedraal Saint-Maurice van Vienne in het Franse departement Isère is de voormalige kathedraal van het aartsbisdom Vienne, dat wordt genoemd in het jaar 314, toen bisschop Verus uit Vienne aanwezig was op het concilie in Arles. In het jaar 1790 moest de aartsbisschop het veld ruimen als gevolg van de Franse Revolutie. In de 21e eeuw is het co-kathedraal van het bisdom Grenoble-Vienne. De kerk is gewijd aan de heilige Mauritius, die met zijn begeleidende soldaten werd gedood in Helvetii. In het jaar 718 werd door de kerk een deel van de relieken ontvangen, het grootste deel hiervan wordt bewaard in de Abdij van Sint-Mauritius in Zwitserland. De kathedraal is aangewezen als monument historique in Frankrijk.

## Bouwgeschiedenis
De kathedraal staat al sinds de 4e eeuw op dezelfde plaats, maar er zijn geen restanten van voor de 10e eeuw overgebleven. De bouw van de huidige kerk begon in het jaar 1130 in romaanse stijl. Uit die periode dateren de oudste gedeelten, namelijk het deel van het schip tussen het 5e en 11e travee. De bouw werd voortgezet in de 13e eeuw, waarbij de stijl gotisch werd, zoals blijkt uit het koor, het voorste deel en de bovenste delen van het schip. De kathedraal werd op 20 april 1251 ingewijd door paus Innocentius IV met de naam Saint-Maurice. De verdere bouw duurde tot de 16e eeuw, met name met het optrekken van de westgevel. De laatste steen werd geplaatst in 1529.
Het gebouw heeft veel te lijden gehad van de Hugenotenoorlogen. De hugenoten vernielden op 20 maart 1562 vooral de vensters, tevens de sculpturen aan de voorgevel. Tijdens de revolutie werd de kerk tijdelijk gebruikt als opslagplaats van hooi en als kazerne. In 1802 kwam het gebouw weer in kerkelijk gebruik maar de twee kloostergangen en drie kapellen werden in 1803–1804 afgebroken, voor een her-inrichting van de straten eromheen. In die tijd werd ook het bisschoppelijk paleis afgebroken. In het carillon van de noordelijke toren woedde in 1869 brand. De vijf klokken werden in de loop van de tijd vervangen. Tussen 2015 en 2017 werd de noordtoren gerestaureerd.

## Architectuur
De voorzijde is gelegen aan het plein Saint-Maurice, bovenaan een trap. Dit is het meest recente deel, gebouwd tussen de 14e en 16e eeuw. Er zijn twee klokkentorens, een roosvenster en drie portalen in flamboyante stijl. De sculpturen die de timpanen en nissen versierden hebben de godsdienstoorlogen van de 16e eeuw niet overleefd, maar de sculpturen van de boogrondingen zijn intact gebleven. Het zuidportaal dateert uit het eind van de 14e eeuw en is gedecoreerd met engelen en profeten. Het noordportaal (eind 15e eeuw) is gewijd aan Maria, de moeder van Jezus. De centrale ingang is ook van eind 15e eeuw en toont scènes uit het Oude en Nieuwe Testament, profeten en koningen.
Aan de noordzijde bevindt zich een portaal uit de 13e eeuw waarboven een latei met figuren van griffioenen. De noordwand van de kerk is uitgerust met een serie arcaden uit de 12e eeuw, voorzien van sculpturen.
Het schip is driebeukig, er is geen transept. Het middenschip telt drie niveaus: grote arcaden, een triforium en een bovenlicht. Het koor ligt hoger dan het middenschip vanwege een glooiing in het terrein. De lengte van het schip bedraagt 90 meter, de hoogte 33 meter; de totale breedte is 33 meter. Het interieur toont harmonisch ondanks de bouwperiode van vier eeuwen.

## Kunstwerken
De kathedraal is rijk aan kunstwerken, waaronder:
- Een vijftal Vlaamse wandtapijten uit het einde van de 16e eeuw, die episodes uit het leven van Mauritius weergeven.
- Een glas-in-loodraam uit de 16e eeuw in de apsis van de rechter zijbeuk. Dit is het enige venster in de kathedraal van vóór de 19e eeuw. Het toont de Aanbidding der Koningen in het bovenste deel. In het onderste deel zijn rechts Mauritius en links Jacobus afgebeeld, met een knielende persoon, vergezeld van zijn patroonheilige, St. Antonius.
- De reliekhouder met gebeente van St.-Mauritius († 287).
- Ongeveer zestig romaanse kapitelen uit de eerste helft van de 12e eeuw.
- Gebeeldhouwde groepen uit de 13e eeuw, waarschijnlijk afkomstig van het oude doksaal. Bestaande uit een bas-reliëf die de Wijzen uit het oosten voor Herodes I de Grote voorstelt in de linker zijbeuk, in de rechter een bas-reliëf dat de Aanbidding der Wijzen vertegenwoordigt.
- Het mausoleum van de aartsbisschoppen van Vienne, Armand de Montmorin en Henri Oswald de La Tour d'Auvergne, in het koor rechts. Het is een werk van de beeldhouwer Michel-Ange Slodtz. Het werd besteld in 1740, gemaakt in Rome en afgeleverd in Wenen in 1747. Het is een belangrijk werk van grafsculptuur in Frankrijk in de 18e eeuw.
- Het hoogaltaar, ook gemaakt door Michel-Ange Slodtz, met oud marmer uit Rome. Het is het enige altaar van vóór de 19e eeuw van de kathedraal.
- In de muur van de centrale apsis staat de bisschopszetel in steen uit de 13e eeuw.

## Afbeeldingen
- Middenschip richting koor
- Middenschip gezien vanuit het koor
- Drie niveaus: grote bogen, triforium, lichtbeuk
- Luchtgezicht, de Rhône op de achtergrond
- Koor met hoogaltaar
- Zijbeuk

title: Kathedraal Saint-Maurice van Vienne

wikitext:
{{Infobox kerk
| naam                     = Kathedraal Saint-Maurice van Vienne
| afbeelding               = Cathédrale Saint-Maurice (Vienne, 2022).jpg
| onderschrift             = Westgevel
| lat_deg                  = 45
| lat_min                  = 31
| lat_sec                  = 27
| lon_deg                  = 4
| lon_min                  = 52
| lon_sec                  = 23
| plaats                   = [[Vienne (stad)|Vienne]]
| bouwjaar                 = 1130-1529
| uitbreiding              =
| renovatie                =
| sloopjaar                =
| opgedragen               = Heilige Mauritius
| begraafplaats            =
| monumentstatus           = Monument historique
| monumentnummer           =
| periode                  = Romaans
| architect                =
| bouwmethode              =
| bouwmateriaal            =
| afmeting                 =
| toren                    =
| vrijstaande klokkentoren =
| klokkentoren             =
| portaal                  =
| koor                     =
| schip                    = 90x33 meter
| preekstoel               =
| doopvont                 =
| altaar                   =
| orgel                    =
| zitplaatsen              =
| diverse                  =
}}
[[Bestand:Plan avec mini.jpg|thumb|Plattegrond, met vermelding van de makers van de vensters]]
De '''Kathedraal Saint-Maurice van [[Vienne (stad)|Vienne]]''' in het Franse departement [[Isère (departement)|Isère]] is de voormalige kathedraal van het [[aartsbisdom Vienne]], dat wordt genoemd in het jaar 314, toen bisschop Verus uit Vienne aanwezig was op het concilie in Arles. In het jaar 1790 moest de aartsbisschop het veld ruimen als gevolg van de Franse Revolutie. In de 21e eeuw is het co-kathedraal van het [[bisdom Grenoble-Vienne]]. De kerk is gewijd aan de [[Mauritius (heilige)|heilige Mauritius]], die met zijn begeleidende soldaten werd gedood in [[Helvetii]]. In het jaar 718 werd door de kerk een deel van de relieken ontvangen, het grootste deel hiervan wordt bewaard in de [[Abdij van Sint-Mauritius]] in Zwitserland. De kathedraal is aangewezen als [[monument historique]] in Frankrijk.

== Bouwgeschiedenis ==
De kathedraal staat al sinds de 4e eeuw op dezelfde plaats, maar er zijn geen restanten van voor de 10e eeuw overgebleven. De bouw van de huidige kerk begon in het jaar 1130 in [[Romaanse architectuur|romaanse stijl]]. Uit die periode dateren de oudste gedeelten, namelijk het deel van het [[schip (bouwkunst)|schip]] tussen het 5e en 11e [[travee]]. De bouw werd voortgezet in de 13e eeuw, waarbij de stijl [[gotiek (bouwkunst)|gotisch]] werd, zoals blijkt uit het [[priesterkoor|koor]], het voorste deel en de bovenste delen van het schip. De kathedraal werd op 20 april 1251 ingewijd door [[paus Innocentius IV]] met de naam ''Saint-Maurice''. De verdere bouw duurde tot de 16e eeuw, met name met het optrekken van de westgevel. De laatste steen werd geplaatst in 1529.

Het gebouw heeft veel te lijden gehad van de [[Hugenotenoorlogen]]. De hugenoten vernielden op 20 maart 1562 vooral de vensters, tevens de sculpturen aan de voorgevel. Tijdens de revolutie werd de kerk tijdelijk gebruikt als opslagplaats van hooi en als kazerne. In 1802 kwam het gebouw weer in kerkelijk gebruik maar de twee [[kloostergang]]en en drie kapellen werden in 1803–1804 afgebroken, voor een her-inrichting van de straten eromheen. In die tijd werd ook het bisschoppelijk paleis afgebroken. In het carillon van de noordelijke toren woedde in 1869 brand.<ref>[http://archive.wikiwix.com/cache/index2.php?url=https%3A%2F%2Fwww.ledauphine.com%2Fisere-nord%2F2019%2F04%2F21%2Fisere-vienne-les-peripeties-des-cloches-de-la-cathedrale-saint-maurice cloches de la cathédrale Saint-Maurice (Franstalig)] Geraadpleegd 31 juli 2020</ref> De vijf klokken werden in de loop van de tijd vervangen. Tussen 2015 en 2017 werd de noordtoren gerestaureerd.

== Architectuur ==
[[Bestand:Détail Tympan Cathédrale Vienne.JPG|thumb|left|Detail boogronding van het centrale portaal]]
De voorzijde is gelegen aan het plein Saint-Maurice, bovenaan een trap. Dit is het meest recente deel, gebouwd tussen de 14e en 16e eeuw. Er zijn twee klokkentorens, een [[roosvenster]] en drie portalen in flamboyante stijl. De sculpturen die de [[timpaan|timpanen]] en nissen versierden hebben de godsdienstoorlogen van de 16e eeuw niet overleefd, maar de sculpturen van de boogrondingen zijn intact gebleven. Het zuidportaal dateert uit het eind van de 14e eeuw en is gedecoreerd met engelen en profeten. Het noordportaal (eind 15e eeuw) is gewijd aan Maria, de moeder van Jezus. De centrale ingang is ook van eind 15e eeuw en toont scènes uit het Oude en Nieuwe Testament, profeten en koningen.

Aan de noordzijde bevindt zich een portaal uit de 13e eeuw waarboven een [[latei]] met figuren van [[griffioen]]en. De noordwand van de kerk is uitgerust met een serie [[arcade (architectuur)|arcaden]] uit de 12e eeuw, voorzien van sculpturen.

Het schip is driebeukig, er is geen [[transept]]. Het middenschip telt drie niveaus: grote arcaden, een [[triforium]] en een [[bovenlicht]]. Het koor ligt hoger dan het middenschip vanwege een glooiing in het terrein. De lengte van het schip bedraagt 90 meter, de hoogte 33 meter; de totale breedte is 33 meter. Het interieur toont harmonisch ondanks de bouwperiode van vier eeuwen.

== Kunstwerken ==
De kathedraal is rijk aan kunstwerken, waaronder:
[[Bestand:Tombeau Cathédrale Vienne.JPG|thumb|Mausoleum van de aartsbisschoppen Armand de Montmorin en Henri-Oswald de la Tour d'Auvergne]]
[[Bestand:Primatiale de Vienne Chapiteau du Roi David.jpg|thumb|Kapiteel, koning David, begin 12e eeuw]]
* Een vijftal Vlaamse wandtapijten uit het einde van de 16e eeuw, die episodes uit het leven van Mauritius weergeven.
* Een [[glas-in-lood]]raam uit de 16e eeuw in de apsis van de rechter zijbeuk. Dit is het enige venster in de kathedraal van vóór de 19e eeuw. Het toont de [[Aanbidding der Koningen (kunst)|Aanbidding der Koningen]] in het bovenste deel. In het onderste deel zijn rechts Mauritius en links Jacobus afgebeeld, met een knielende persoon, vergezeld van zijn patroonheilige, St. Antonius.
* De [[reliekhouder]] met gebeente van St.-Mauritius († 287).
* Ongeveer zestig romaanse kapitelen uit de eerste helft van de 12e eeuw.
* Gebeeldhouwde groepen uit de 13e eeuw, waarschijnlijk afkomstig van het oude [[doksaal]]. Bestaande uit een [[bas-reliëf]] die de [[Wijzen uit het oosten]] voor [[Herodes I de Grote]] voorstelt in de linker zijbeuk, in de rechter een bas-reliëf dat de Aanbidding der Wijzen vertegenwoordigt.
* Het mausoleum van de aartsbisschoppen van Vienne, Armand de Montmorin en Henri Oswald de La Tour d'Auvergne, in het koor rechts. Het is een werk van de beeldhouwer [[Michel-Ange Slodtz]]. Het werd besteld in 1740, gemaakt in Rome en afgeleverd in Wenen in 1747. Het is een belangrijk werk van grafsculptuur in Frankrijk in de 18e eeuw.
* Het [[hoogaltaar]], ook gemaakt door Michel-Ange Slodtz, met oud marmer uit Rome. Het is het enige altaar van vóór de 19e eeuw van de kathedraal.
* In de muur van de centrale apsis staat de [[bisschopszetel]] in steen uit de 13e eeuw.

==Afbeeldingen==
<gallery>
Nef Cathédrale Vienne.JPG|Middenschip richting koor
Cathédrale Saint-Maurice de Vienne.JPG|Middenschip gezien vanuit het koor
Different styles of architecture shown.jpg|Drie niveaus: grote bogen, triforium, lichtbeuk
Isère, Vienne - Cathédrale Saint-Maurice 2.jpg|Luchtgezicht, de [[Rhône (rivier)|Rhône]] op de achtergrond
Isère, Vienne - Cathédrale Saint-Maurice, intérieur 1.jpg|Koor met hoogaltaar
VcVienneCathédraleStMaurice2.jpg|Zijbeuk
</gallery>

{{Appendix|2=
* {{Bronvermelding anderstalige Wikipedia|titel=Cathédrale Saint-Maurice de Vienne|taal=fr|oldid=170636638|datum=20200731}}
----
{{References}}
}}
{{Commonscat|Cathédrale Saint-Maurice de Vienne}}

{{Coor title dms|45|31|27|N|4|52|23|E|scale:25000_type:landmark_region:FR}}
[[Categorie:Romaans kerkgebouw]]
[[Categorie:Kathedraal in Frankrijk|Vienne]]
[[Categorie:Historisch monument in Auvergne-Rhône-Alpes]]
[[Categorie:Bouwwerk in Isère]]

title: Kathedraal Saint-Maurice van Vienne

Plaats: Vienne

Gewijd aan: Heilige Mauritius

Coördinaten: 45° 31′ NB, 4° 52′ OL

Monumentale status: Monument historique

title: Architectuur

Stijlperiode: Romaans

Schip: 90x33 meter

Architectuur: Officiële website ·

Portaal: Christendom


text:
# Aulacolambrus hoplonotus
Aulacolambrus hoplonotus is een krabbensoort uit de familie van de Parthenopidae. De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1849 door Adams & White.

wikiname: nlwiki

title: Aulacolambrus hoplonotus

in_language: nl

wikitext:
{{Taxobox
| titelweergave = cursief
| naam = ''Aulacolambrus hoplonotus''
| afbeelding = Aulacolambrus hoplonotus (MNHN-IU-2013-15426).jpeg
| rijk = [[Dieren (biologie)|Animalia]] (Dieren)
| stam = [[Geleedpotigen|Arthropoda]] (Geleedpotigen)
| klasse = [[Malacostraca]] (Hogere kreeftachtigen)
| orde = [[Tienpotigen|Decapoda]] (Tienpotigen)
| familie = [[Parthenopidae]]
| geslacht = ''[[Aulacolambrus]]''
| auteur = Adams & White
| datum = 1849
| haakjes = ja
| worms = 410797
| synoniem = * ''Lambrus (Aulacolambrus) hoplonotus'' (Adams & White, 1849)
}}
'''''Aulacolambrus hoplonotus''''' is een [[krabben]]soort uit de familie van de [[Parthenopidae]].<ref>Davie, P. (2012). <i>Aulacolambrus hoplonotus</i> (Adams & White, 1849). Geraadpleegd via:  World Register of Marine Species op http://www.marinespecies.org/aphia.php?p=taxdetails&id=410797</ref> De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1849 door Adams & White.

{{Appendix}}
{{beginnetje|biologie|2013|03|21}}

[[Categorie:Parthenopidae]]

title: Aulacolambrus hoplonotus

Rijk: Animalia (Dieren)

Stam: Arthropoda (Geleedpotigen)

Klasse: Malacostraca (Hogere kreeftachtigen)

Orde: Decapoda (Tienpotigen)

Familie: Parthenopidae

Geslacht: Aulacolambrus

title: Synoniemen

Portaal: Biologie


text:
# Spalangia fallax
Spalangia fallax is een vliesvleugelig insect uit de familie Pteromalidae. De wetenschappelijke naam is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1917 door Masi.

title: Spalangia fallax

wikitext:
{{Taxobox insect
| naam = ''Spalangia fallax''
| titelweergave = cursief
| afbeelding =
| afbeeldingtekst =
| orde = [[Vliesvleugeligen|Hymenoptera]] (Vliesvleugeligen)
| familie = [[Pteromalidae]]
| geslacht = ''[[Spalangia]]''
| w-naam = ''Spalangia fallax''
| auteur = Masi
| datum = 1917
| haakjes =
| species =
| commons =
}}
'''''Spalangia fallax''''' is een [[Vliesvleugeligen|vliesvleugelig insect]] uit de familie [[Pteromalidae]]. De wetenschappelijke naam is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1917 door Masi.

{{Appendix|2=
* [http://www.nhm.ac.uk/research-curation/research/projects/chalcidoids/database/validName.dsml?index=ValidName&searchPageURL=indexValidName.dsml&Familyqtype=equals&Family=&Genusqtype=equals&Genus=Spalangia&Speciesqtype=equals&Species=fallax {{Ts.|Noyes, J.S.}} (2012). Universal Chalcidoidea Database. World Wide Web electronic publication. http://www.nhm.ac.uk/chalcidoids. Version as of June 2012]
}}
{{Beginnetje|biologie|2013|04|12}}

[[Categorie:Spalangia|fallax]]

title: Spalangia fallax

Klasse: Insecta (Insecten)

Orde: Hymenoptera (Vliesvleugeligen)

Familie: Pteromalidae

Geslacht: Spalangia

title: Soort

Portaal: Biologie · Insecten


text:
# Marguerite Lefèvre
Marguerite Alice Léonie Lefèvre (Steenokkerzeel, 1 maart 1894 - Heverlee, 27 december 1967) was een Belgische geografe. In 1960 werd ze de eerste vrouwelijke hoogleraar aan de Katholieke Universiteit Leuven.

## Levensloop
Marguerite Lefèvre werd geboren in Steenokkerzeel als enige dochter van Théophile Lefèvre en Elisabeth Verhulst. Na het overlijden van haar vader in 1899 verhuisde het gezin naar Leuven. Lefèvre volgde een opleiding tot regentes aan het Paridaensinstituut. Ze werkte eerst als leerkracht in het Miniemeninstituut voor ze secretaresse van Paul Michotte van den Berck, geograaf en hoogleraar aan de Katholieke Universiteit Leuven, werd in 1917. Naast secretaressewerk werkte ze mee aan Michottes lessen en voerde ze eigen onderzoek.
In 1920 werden voor het eerst vrouwelijke studenten aan de KU Leuven toegelaten. Lefèvre schreef zich in 1921 in en volgde vakken uit verschillende opleidingen. Omdat ze het vak fysische geografie niet in Leuven mocht volgen, volgde ze dit bij Paul Fourmarier aan de Universiteit van Luik. Na haar studies in Leuven studeerde Lefèvre geografie aan de Universiteit van Parijs in Frankrijk.
In 1927 keerde Lefèvre terug naar Leuven, waar ze assistente van Michotte werd. Na het behalen van haar doctoraat onder Albert Demangeon was Lefèvre hoger gediplomeerd dan Michotte, die van opleiding econoom was. Ze assisteerde Michotte in onderwijs- en onderzoekstaken. Van 1928 tot 1930 was ze aspirant bij het Nationaal Fonds voor Wetenschappelijk Onderzoek (NFWO). In 1932 ontving Lefèvre een beurs van de Belgian American Educational Foundation en was ze gedurende zes maanden verbonden aan de Columbia-universiteit in New York.
Michotte overleed in 1938. Lefèvre nam zijn taken over. Haar titel wijzigde van tijdelijk docent naar permanent docent. Tevens werd ze directeur van het Geografisch Instituut. In 1960 werd Lefèvre tot hoogleraar benoemd. In 1964 ging ze op emeritaat.
Lefèvre bekleedde verschillende functies:
- secretaris van de Belgische Vereniging voor Aardrijkskundige Studies
- vicevoorzitster van het Nationaal Comité voor Geografie
- lid van de Commissie voor de Atlas
- vicevoorzitster van de Internationale Geografische Unie

title: Marguerite Lefèvre

wikitext:
'''Marguerite Alice Léonie Lefèvre''' ([[Steenokkerzeel]], [[1 maart]] [[1894]] - [[Heverlee]], [[27 december]] [[1967]]) was een [[België (hoofdbetekenis)|Belgische]] [[geograaf|geografe]]. In 1960 werd ze de eerste vrouwelijke [[hoogleraar]] aan de [[Katholieke Universiteit Leuven]].

== Levensloop ==
Marguerite Lefèvre werd geboren in [[Steenokkerzeel]] als enige dochter van Théophile Lefèvre en Elisabeth Verhulst. Na het overlijden van haar vader in 1899 verhuisde het gezin naar [[Leuven (hoofdbetekenis)|Leuven]]. Lefèvre volgde een opleiding tot regentes aan het [[Paridaensinstituut]]. Ze werkte eerst als leerkracht in het [[Miniemeninstituut]] voor ze secretaresse van [[Paul Michotte van den Berck]], geograaf en hoogleraar aan de [[Katholieke Universiteit Leuven]], werd in 1917. Naast secretaressewerk werkte ze mee aan Michottes lessen en voerde ze eigen onderzoek.

In 1920 werden voor het eerst vrouwelijke studenten aan de KU Leuven toegelaten. Lefèvre schreef zich in 1921 in en volgde vakken uit verschillende opleidingen. Omdat ze het vak fysische geografie niet in Leuven mocht volgen, volgde ze dit bij [[Paul Fourmarier]] aan de [[Universiteit van Luik]]. Na haar studies in Leuven studeerde Lefèvre geografie aan de [[Universiteit van Parijs]] in Frankrijk.

In 1927 keerde Lefèvre terug naar Leuven, waar ze assistente van Michotte werd. Na het behalen van haar doctoraat onder [[Albert Demangeon]] was Lefèvre hoger gediplomeerd dan Michotte, die van opleiding econoom was. Ze assisteerde Michotte in onderwijs- en onderzoekstaken. Van 1928 tot 1930 was ze aspirant bij het [[Nationaal Fonds voor Wetenschappelijk Onderzoek]] (NFWO). In 1932 ontving Lefèvre een beurs van de [[Belgian American Educational Foundation]] en was ze gedurende zes maanden verbonden aan de [[Columbia-universiteit]] in [[New York (stad)|New York]].

Michotte overleed in 1938. Lefèvre nam zijn taken over. Haar titel wijzigde van tijdelijk docent naar permanent docent. Tevens werd ze directeur van het Geografisch Instituut. In 1960 werd Lefèvre tot hoogleraar benoemd. In 1964 ging ze op emeritaat.

Lefèvre bekleedde verschillende functies:
* secretaris van de Belgische Vereniging voor Aardrijkskundige Studies
* vicevoorzitster van het Nationaal Comité voor Geografie
* lid van de Commissie voor de Atlas
* vicevoorzitster van de Internationale Geografische Unie

== Literatuur ==
* Polspoel, L., "La carrière et l’ activité scientifique de Mademoiselle M. A. Lefèvre, Professeur à l’Université de Louvain", in: ''Volume jubilaire M. A. Lefèvre. Acta geographica lovaniensia'', 3 (1964), 5-21.
* Polspoel, L., "Marguerite Alice Léonie Lefèvre", in: ''[[Nationaal Biografisch Woordenboek]]'', 5 (1972), 519-520.
* Denis, Jacques, "Marguerite A. Lefèvre", in: ''Florilège des sciences en Belgique'', II, Brussel (1980), 528-532.
* Denis, Jacques, "Lefèvre (Marguerite-Alice-Léonie)", in: ''[[Biographie Nationale|Biographie nationale]]'', (1981), 487-492.
* Christnes, R., De vrouwelijke factor in de geschiedenis", in: ''Onze Alma Mater'', 55 (2001).

{{DEFAULTSORT:Lefevre, Marguerite}}
[[Categorie:Belgisch geograaf]]
[[Categorie:Hoogleraar aan de Katholieke Universiteit Leuven]]


text:
# Ghostface Killah
Ghostface Killah, echte naam Dennis Coles (New York, 9 mei 1970) is een Amerikaanse rapper. Hij is lid van de hiphop-groep Wu-Tang Clan.
Hij heeft zijn naam overgenomen van een figuur uit de film Ninja Checkmate ook wel 'The Mystery of Chessboxing' (dit is ook de titel van een nummer van de Wu-Tang Clan op het album Enter the Wu-Tang (36 Chambers). Na de doorbraak en het grote succes van de Wu-Tang Clan begon Ghostface Killah ook aan een solocarrière, die uiteindelijk een van de meest succesvolle werd van de hele groep. Zijn eerste solo-album dat in 1996 uitgebracht werd (Ironman) werd platina in de Verenigde Staten. In 2002 zingt hij Thrilla voor de Franse dancegroep Cassius.

## Discografie
Albums
- Ironman (1996)
- Supreme Clientele (2000)
- Bulletproof Wallets (2001)
- The Pretty Toney Album (2004)
- Fishscale (2006)
- More Fish (2006)
- The Big Doe Rehab (2007)
- Ghostdini: Wizard of Poetry in Emerald City (2009)
- Apollo Kids (2010)
- Twelve Reasons to Die (2013)
- 36 Seasons (2014)
- Twelve Reasons to Die II (2015)

- Bibliothèque nationale de France: cb139828908 (data)
- Gemeinsame Normdatei: 135020085
- International Standard Name Identifier: 0000 0003 6848 1747
- Library of Congress Control Number: no2002094016
- MusicBrainz: 3b39abeb-0064-4eed-9ddd-ee47a45c54cb
- Nationale Bibliotheek van Tsjechië: xx0001852
- Système universitaire de documentation: 160448654
- Virtual International Authority File: 85317707

title: Ghostface Killah

wikitext:
{{Infobox artiest
| naam           = Ghostface Killah
| afbeelding     = Ghostface Killah in Norway 2010.jpg
| onderschrift   = Ghostface Killah in 2010
| volledige naam = Dennis Coles
| geboortenaam   =
| geboren        = 9 mei 1970
| overleden      =
| land           = [[Verenigde Staten]]
| genre          = [[hiphop]]
| bijnaam        =
| pseudoniem     =
| jaren-actief   = 1991-heden
| beroep         =
| label          = [[Tommy Boy Entertainment|Tommy Boy]], Starks Enterprises, [[Epic Records|Epic]], [[Def Jam Recordings|Def Jam]]
| website        =
| imdb
}}
'''Ghostface Killah''', echte naam ''Dennis Coles'' ([[New York (stad)|New York]], [[9 mei]] [[1970]]) is een [[Verenigde Staten|Amerikaanse]] [[rapper]]. Hij is lid van de [[hiphop]]-groep [[Wu-Tang Clan]].

Hij heeft zijn naam overgenomen van een figuur uit de film [[Ninja Checkmate]] ook wel 'The Mystery of Chessboxing' (dit is ook de titel van een nummer van de Wu-Tang Clan op het album [[Enter the Wu-Tang (36 Chambers)]]. Na de doorbraak en het grote succes van de Wu-Tang Clan begon Ghostface Killah ook aan een solocarrière, die uiteindelijk een van de meest succesvolle werd van de hele groep. Zijn eerste solo-album dat in 1996 uitgebracht werd ([[Ironman (album)|Ironman]]) werd [[Platina (muziek)|platina]] in de Verenigde Staten. In 2002 zingt hij ''Thrilla'' voor de Franse dancegroep [[Cassius (band)|Cassius]].

== Discografie ==
;Albums
* ''Ironman'' (1996)
* ''Supreme Clientele'' (2000)
* ''Bulletproof Wallets'' (2001)
* ''The Pretty Toney Album'' (2004)
* ''Fishscale'' (2006)
* ''More Fish'' (2006)
* ''The Big Doe Rehab'' (2007)
* ''Ghostdini: Wizard of Poetry in Emerald City'' (2009)
* ''Apollo Kids'' (2010)
* ''Twelve Reasons to Die'' (2013)
* ''36 Seasons'' (2014)
* ''Twelve Reasons to Die II'' (2015)

{{Bibliografische informatie}}

[[Categorie:Amerikaans rapper]]
[[Categorie:Pseudoniem|Killah, Ghostface]]

title: Algemene informatie

Volledige naam: Dennis Coles

Geboorteplaats: Staten Island

Land: Verenigde Staten

title: Werk

Genre(s): hiphop

Label(s): Tommy Boy, Starks Enterprises, Epic, Def Jam


text:
# Station Sakaishi
 Station Sakaishi  (堺市駅,  Sakaishi-eki) is een spoorwegstation in de wijk Sakai-ku in de Japanse stad Sakai. Het station wordt aangedaan door de Hanwa-lijn. Het heeft twee sporen, gelegen aan twee zijperrons.

## Treindienst

### JR West
| 1 | ■ Hanwa-lijn | richting Tennōji en Ōsaka          |
| 2 | ■ Hanwa-lijn | richting Ōtori, Hineno en Wakayama |

## Geschiedenis
Het station werd in 1932 geopend als de stopplaats Hanwa Sakaishi. In 1940 werd het veranderd in Sakai-Kaneoka en in 1944 in Kaneoka. In 1965 kreeg het station zijn huidige naam. In 1991 werd het station vernieuwd.

## Overig openbaar vervoer
Bussen van Nankai.

## Stationsomgeving
Het gebied rondom het station staat bekend als Kaneoka en kent veel bedrijvigheid.
- Osaka-gevangenis.
- Stedelijk crematorium van Sakai
- Cultuurcentrum van Sakai:
  - Alfons Mucha-hal
  - Yosano Akiko-theater
- Belle Mage Sakai (multifunctioneel complex):
  - Izumiya
  - Centrale bibliotheek van Sakai
  - Daiso (voordeelwinkel)
- Super Tamade (supermarkt)
- Super Hayashi (supermarkt)
- Osaka ziekenhuis voor arbeidsongevallen
- FamilyMart
- 7-Eleven
- Kaneoka-park
- Shinonome-park
- Hōchigai-schrijn
- Sakai Memorial Hall

title: Station Sakaishi

wikitext:
{{Infobox spoorwegstation Japan
| afbeelding = Sakaishi Eki.jpg
| caption= De ingang van het station.
| naam=堺市
| naamrom=Sakaishi
| prefectuur = [[Osaka (prefectuur)|Ōsaka]]
| district=
| stad=[[Sakai (Osaka)|Sakai]]
| gemeente=
| wijk= [[Sakai-ku]]
| adres =
| postcode=
| opening= 02 februari 1932
| sluiting=
| uitbater=[[JR West]]
| aantalreizigers = 11.837 per dag (2007)
| perrons = 2
| verbinding =
| lat_deg=34
| lat_min=34
| lat_sec=38
| lon_deg=135
| lon_min=29
| lon_sec=54
}}
''' Station Sakaishi ''' (堺市駅, '' Sakaishi-eki'') is een [[spoorwegstation]] in de wijk [[Sakai-ku]] in de [[Japan]]se stad [[Sakai (Osaka)|Sakai]]. Het station wordt aangedaan door de [[Hanwa-lijn]]. Het heeft twee sporen, gelegen aan twee zijperrons.
== Treindienst ==
=== [[JR West]] ===
{|border="1" cellspacing="0" cellpadding="5" frame="hsides" rules="rows"
|'''1'''
|{{Tekstkleur|#f60|■}} Hanwa-lijn
| richting [[Station Tennoji|Tennōji]] en [[Station Osaka|Ōsaka]]
|-
|'''2'''
|{{Tekstkleur|#f60|■}} [[Hanwa-lijn]]
| richting [[Station Otori|Ōtori]], [[Station Hineno|Hineno]] en [[Station Wakayama|Wakayama]]
|-
|}
<br />

== Geschiedenis ==
Het station werd in 1932 geopend als de stopplaats '''Hanwa Sakaishi'''. In 1940 werd het veranderd in '''Sakai-Kaneoka''' en in 1944 in '''Kaneoka'''. In 1965 kreeg het station zijn huidige naam. In 1991 werd het station vernieuwd.

== Overig openbaar vervoer ==
Bussen van [[Nankai]].
== Stationsomgeving ==
Het gebied rondom het station staat bekend als ''Kaneoka'' en kent veel bedrijvigheid.
* Osaka-gevangenis.
*Stedelijk crematorium van Sakai
* Cultuurcentrum van Sakai:
**[[Alfons Mucha]]-hal
**[[Akiko Yosano|Yosano Akiko]]-theater
*[[Belle Mage Sakai]] (multifunctioneel complex):
**[[Izumiya]]
** Centrale bibliotheek van Sakai
**[[Daiso]] (voordeelwinkel)
* [[Super Tamade]] (supermarkt)
* [[Super Hayashi]] (supermarkt)
* Osaka ziekenhuis voor arbeidsongevallen
* [[FamilyMart]]
* [[7-Eleven (winkelketen)|7-Eleven]]
* Kaneoka-park
*Shinonome-park
*Hōchigai-schrijn
*Sakai Memorial Hall

{{Navigatie Hanwa-lijn}}

[[Categorie:Spoorwegstation in de prefectuur Osaka|Sakaishi]]

title: Plaats

Prefectuur: Ōsaka

Stad: Sakai

Wijk: Sakai-ku

title: Geschiedenis

Opening: 02 februari 1932

title: Info

Uitbater: JR West

title: Kaart

Kaart: Station Sakaishi (Japan) · Station Sakaishi

Portaal: Openbaar vervoer · Japan


text:
# Coryphaenoides yaquinae
Coryphaenoides yaquinae is een straalvinnige vissensoort uit de familie van rattenstaarten (Macrouridae). De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1974 door Iwamoto & Stein.

title: Coryphaenoides yaquinae

wikitext:
{{Taxobox straalvinnige
| titelweergave = cursief
| naam = ''Coryphaenoides yaquinae''
| afbeelding =
| afbeeldingtekst =
| orde = [[Kabeljauwachtigen|Gadiformes]] (Kabeljauwachtigen)
| familie = [[Rattenstaarten|Macrouridae]] (Rattenstaarten)
| geslacht = ''[[Coryphaenoides]]''
| auteur = Iwamoto & Stein
| datum = 1974
| haakjes =
| worms = 272358
}}
'''''Coryphaenoides yaquinae''''' is een [[straalvinnigen|straalvinnige]] [[vissen (dieren)|vissensoort]] uit de familie van [[rattenstaarten]] (Macrouridae).<ref>{{Link FishBase species|genus=Coryphaenoides|species=yaquinae|month=10|year=2011}}</ref> De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1974 door Iwamoto & Stein.

{{Appendix}}
{{Beginnetje|biologie|2011|10|22}}

[[Categorie:Rattenstaarten]]

title: Coryphaenoides yaquinae

Stam: Chordata (Chordadieren)

Superklasse: Osteichthyes (Beenvisachtigen)

Klasse: Actinopterygii (Straalvinnigen)

Orde: Gadiformes (Kabeljauwachtigen)

Familie: Macrouridae (Rattenstaarten)

Geslacht: Coryphaenoides

title: Soort

Portaal: Biologie · Vissen


text:
# Zine El Abidine Ben Ali
Zine El Abidine Ben Ali (Arabisch: زين العابدين بن علي) (Hammam Sousse (Frans protectoraat van Tunesië), 3 september 1936 - Djedda (Saoedi-Arabië), 19 september 2019) was een Tunesisch politicus. Hij was de tweede president van Tunesië van 1987 tot 2011. Ben Ali werd benoemd tot premier in oktober 1987 en hij nam het presidentschap aan op 7 november 1987 in een geweldloze staatsgreep die president Habib Bourguiba incompetent verklaarde en afzette. Ben Ali werd telkens herkozen met een grote meerderheid, elke keer met meer dan 90% van de stemmen. De laatste herverkiezing was op 25 oktober 2009.
Op 14 januari 2011, na maandenlange protesten tegen zijn heerschappij, werd hij gedwongen te vluchten naar Saoedi-Arabië, samen met zijn vrouw Leila Ben Ali en hun drie kinderen. De interim-regering van Tunesië vroeg Interpol een internationaal arrestatiebevel uit te geven, voor aanklachten wegens witwassen en drugshandel. Op 20 juni 2011 werden hij en zijn vrouw  bij verstek veroordeeld tot 35 jaar gevangenisstraf. In juni 2012 werd Ben Ali bij verstek veroordeeld tot 20 jaar gevangenisstraf voor het aanzetten tot geweld en moord.

## Biografie
Ben Ali werd geboren in het oosten van Tunesië. Hij werd lid van de Neo-Destourpartij van voormalig president Habib Bourguiba en volgde een militaire training, eerst in Frankrijk en later in de Verenigde Staten.
Hij richtte in 1964 de militaire veiligheidstak van het ministerie van defensie op en leidde het tot 1974. Daarna werd hij directeur-generaal voor de nationale veiligheid. Als diplomaat diende hij als militair attaché in Marokko en ambassadeur in Polen vooraleer hij in het kabinet aantrad als minister van binnenlandse zaken. Zijn optreden tegen moslimfundamentalisten leidde tot promotie en in 1987 werd hij eerste minister onder Bourguiba.
Al na 5 weken als eerste minister zette hij president Bourguiba af onder het voorwendsel dat Bourguiba medisch niet in staat was zijn ambt uit te oefenen, een procedure die in de grondwet vastgelegd is. Op 7 november 1987 nam hij het ambt van president over.
Hoewel zijn buitenlandse politiek pro westers was en Ben Ali de economie vlot heeft getrokken na jaren van stagnatie was zijn binnenlands beleid er een van regeren met ijzeren hand. In 1999 won hij de presidentsverkiezingen van twee daarvoor onbekende, door hem goedgekeurde, opponenten met meer dan 99% van de stemmen en in 2004 wederom met bijna 95%.
Met 89,62 procent werd Ben Ali in 2009 ruim herkozen voor een vijfde opeenvolgende periode van vijf jaar. Het was wel de laagste verkiezingsscore sinds hij in 1987 aan de macht kwam. Tegenkandidaten Mohamed Bouchiha en Ahmed Inoubli kregen respectievelijk 5,01 en 3,80 procent. De verkiezingen voor het parlement werden ruim gewonnen door Ben Ali's RCD, die 161 van de 214 zetels kreeg.
De president beloofde de werkloosheid terug te dringen en het inkomen per hoofd van de bevolking met 40 procent te doen stijgen.
De verkiezingscampagne kon op veel kritiek rekenen van Amnesty International en Verslaggevers Zonder Grenzen; ze uitten kritiek op het mogelijke misbruik van de Tunesische regering voor presidents- en parlementsverkiezingen. De websites van beide organisaties lagen dagen voor de verkiezingen in Tunesië plat.

### Jasmijnrevolutie
Na zware onrusten ontvluchtte Ben Ali het land op 14 januari 2011.
Hij verbleef sindsdien met zijn gevluchte familie in Saoedi-Arabië. Een maand later, op 17 februari, werd bekendgemaakt dat Ben Ali was opgenomen in een Saoedisch ziekenhuis, waar hij in een coma zou zijn beland. Tegen Ben Ali en zijn vrouw Leila Trabelsi liep een internationaal opsporingsverzoek; er is ook een verzoek bij Interpol ingediend om hun bezittingen te bevriezen.
Op 14 april 2011 maakte de Tunesische staatstelevisie bekend dat de justitiële autoriteiten Ben Ali in eigen land wilden berechten voor moord en 17 andere misdrijven, waaronder samenzwering tegen de staat en de smokkel en het gebruik van drugs. Volgens minister van justitie Chebbi waren er in totaal 44 aanklachten tegen Ben Ali, zijn familie en een aantal oud-ministers. Op 20 juni werd Ben Ali veroordeeld tot 35 jaar cel, maar hij verbleef zelf in Saoedi-Arabië en dat land was niet van plan hem uit te leveren. Op 13 juni 2012 werd hij door een militaire rechtbank bij verstek veroordeeld tot levenslang wegens de dood van demonstranten bij het neerslaan van de Jasmijnrevolutie.
Op 19 september 2019 overleed Ben Ali in ballingschap in Saoedi-Arabië, op 83-jarige leeftijd aan prostaatkanker. 21 september 2019 werd hij begraven op de Jannatul Baqi begraafplaats in Medina.

title: Zine El Abidine Ben Ali

wikitext:
{{Infobox ambtsbekleder
| naam= Zine El Abidine Ben Ali
| nationaliteit = Tunesisch
| afbeelding    = Zine El Abidine Ben Ali (cropped).jpg
| onderschrift  = Ben Ali in november 2008
| opvolging     = [[:Categorie:President van Tunesië|President van Tunesië]]
| premier       = [[Hédi Baccouche]]
[[Hamed Karoui]]
[[Mohamed Ghannouchi]]
| start_periode = [[7 november]] [[1987]]
| eind_periode  = [[14 januari]] [[2011]]
| voorganger    = [[Habib Bourguiba]]
| opvolger      = [[Mohamed Ghannouchi]]
| opvolging2     = Premier van Tunesië
| president2     = [[Habib Bourguiba]]
| start_periode2 = [[2 oktober]] [[1987]]
| eind_periode2  = [[7 november]] [[1987]]
| voorganger2    = [[Rachid Sfar]]
| opvolger2      = [[Hédi Baccouche]]
| geboren       = [[3 september]] [[1936]]
| geboren_in    = [[Hammam Sousse]], [[Tunesië]]
| gestorven     = [[19 september]] [[2019]]
| gestorven_in  = [[Djedda]]
| partner       = [[Naima Kefi]] (1964-1988)
 [[Leila Trabelsi]] (1992-)
| beroep        =
| religie       =
| partij        = [[Socialistische Destourpartij|PSD]] (tot 1988)
[[Rassemblement constitutionnel démocratique|RCD]] (1988-2011)
}}
'''Zine El Abidine Ben Ali''' ([[Arabisch]]: زين العابدين بن علي) ([[Hammam Sousse]] ([[Frans protectoraat van Tunesië]]), [[3 september]] [[1936]] - [[Djedda]] ([[Saoedi-Arabië]]), [[19 september]] [[2019]]) was een [[Tunesië|Tunesisch]] politicus. Hij was de tweede president van Tunesië van 1987 tot 2011. Ben Ali werd benoemd tot premier in oktober 1987 en hij nam het presidentschap aan op 7 november 1987 in een geweldloze [[staatsgreep]] die president [[Habib Bourguiba]] incompetent verklaarde en afzette.<ref>[http://al-bab.com/documents-section/tunisia-overthrow-bourguiba ''Speech to the Tunisian parliament by Zine el Abidine Ben Ali on 7 November 1987 after President Bourguiba was declared unfit to govern'', Al-Bab.com]</ref> Ben Ali werd telkens herkozen met een grote meerderheid, elke keer met meer dan 90% van de stemmen. De laatste herverkiezing was op 25 oktober 2009.

Op 14 januari 2011, na [[Jasmijnrevolutie|maandenlange protesten]] tegen zijn heerschappij, werd hij gedwongen te vluchten naar [[Saoedi-Arabië]], samen met zijn vrouw [[Leila Ben Ali]] en hun drie kinderen. De interim-regering van Tunesië vroeg [[Interpol]] een internationaal arrestatiebevel uit te geven, voor aanklachten wegens [[witwassen]] en drugshandel. Op 20 juni 2011 werden hij en zijn vrouw  bij [[Verstek (procesrecht)|verstek]] veroordeeld tot 35 jaar gevangenisstraf. In juni 2012 werd Ben Ali bij verstek veroordeeld tot 20 jaar gevangenisstraf voor het aanzetten tot geweld en moord.

==Biografie==
Ben Ali werd geboren in het oosten van Tunesië. Hij werd lid van de [[Neo-Destourpartij]] van voormalig president [[Habib Bourguiba]] en volgde een militaire training, eerst in [[Frankrijk]] en later in de [[Verenigde Staten]].

Hij richtte in [[1964]] de militaire veiligheidstak van het ministerie van [[Defensie van Tunesië|defensie]] op en leidde het tot [[1974]]. Daarna werd hij directeur-generaal voor de nationale veiligheid. Als [[diplomatie|diplomaat]] diende hij als militair attaché in [[Marokko]] en [[ambassadeur]] in [[Polen]] vooraleer hij in het kabinet aantrad als minister van binnenlandse zaken. Zijn optreden tegen [[Moslimfundamentalisme|moslimfundamentalisten]] leidde tot promotie en in [[1987]] werd hij eerste minister onder Bourguiba.

Al na 5 weken als eerste minister zette hij president Bourguiba [[Staatsgreep|af]] onder het voorwendsel dat Bourguiba medisch niet in staat was zijn ambt uit te oefenen, een procedure die in de grondwet vastgelegd is. Op 7 november 1987 nam hij het ambt van president over.

Hoewel zijn buitenlandse politiek pro [[Westerse wereld|westers]] was en Ben Ali de economie vlot heeft getrokken na jaren van stagnatie{{Bron?||2011|02|22}} was zijn binnenlands beleid er een van regeren met ijzeren hand. In 1999 won hij de presidentsverkiezingen van twee daarvoor onbekende, door hem goedgekeurde, opponenten met meer dan 99% van de stemmen en in 2004 wederom met bijna 95%.

[[Bestand:Office of Merchant Navy and Ports.jpg|thumb|left|Overal in Tunesië hingen grote portretten van Ben Ali, waarmee een [[persoonlijkheidscultus]] werd uitgedragen.]]

Met 89,62 procent werd Ben Ali in 2009 ruim herkozen voor een vijfde opeenvolgende periode van vijf jaar. Het was wel de laagste verkiezingsscore sinds hij in 1987 aan de macht kwam. Tegenkandidaten Mohamed Bouchiha en Ahmed Inoubli kregen respectievelijk 5,01 en 3,80 procent. De verkiezingen voor het parlement werden ruim gewonnen door Ben Ali's RCD, die 161 van de 214 zetels kreeg.<ref>[https://web.archive.org/web/20111123170932/http://www.nd.nl/artikelen/2009/oktober/26/tunesische-president-wint-verkiezingen Tunesische president wint verkiezingen], [[Nederlands Dagblad]], 26 oktober 2009</ref>
De president beloofde de werkloosheid terug te dringen en het inkomen per hoofd van de bevolking met 40 procent te doen stijgen.<ref>[http://www.volkskrant.nl/buitenland/article1307495.ece/Vijfde_ambtstermijn_voor_leider_Tunesie Vijfde ambtstermijn voor leider Tunesië], [[de Volkskrant]], 26 oktober 2009</ref>

De verkiezingscampagne kon op veel kritiek rekenen van [[Amnesty International]] en [[Verslaggevers Zonder Grenzen]]; ze uitten kritiek op het mogelijke misbruik van de Tunesische regering voor presidents- en parlementsverkiezingen. De websites van beide organisaties lagen dagen voor de verkiezingen in Tunesië plat.

=== Jasmijnrevolutie ===
{{Zie hoofdartikel|Jasmijnrevolutie}}
Na zware onrusten ontvluchtte Ben Ali het land op 14 januari 2011.<ref>[https://web.archive.org/web/20110116172354/http://www.nu.nl/buitenland/2423329/president-tunesie-heeft-land-verlaten.html President Tunesië heeft land verlaten], [[NU.nl]], 14 januari 2011</ref>
Hij verbleef sindsdien met zijn gevluchte familie in [[Saoedi-Arabië]]. Een maand later, op 17 februari, werd bekendgemaakt dat Ben Ali was opgenomen in een Saoedisch ziekenhuis, waar hij in een coma zou zijn beland.<ref>[http://www.nrc.nl/nieuws/2011/02/17/ernstig-zieke-ben-ali-opgenomen-in-saoedisch-ziekenhuis/ ‘Ernstig zieke Ben Ali opgenomen in Saoedisch ziekenhuis’], [[NRC.nl]], 17 februari 2011</ref> Tegen Ben Ali en zijn vrouw [[Leila Ben Ali|Leila Trabelsi]] liep een internationaal opsporingsverzoek; er is ook een verzoek bij [[Interpol]] ingediend om hun bezittingen te bevriezen.

Op 14 april 2011 maakte de Tunesische staatstelevisie bekend dat de justitiële autoriteiten Ben Ali in eigen land wilden berechten voor moord en 17 andere misdrijven, waaronder samenzwering tegen de staat en de smokkel en het gebruik van drugs. Volgens minister van justitie Chebbi waren er in totaal 44 aanklachten tegen Ben Ali, zijn familie en een aantal oud-ministers. Op 20 juni werd Ben Ali veroordeeld tot 35 jaar cel, maar hij verbleef zelf in Saoedi-Arabië en dat land was niet van plan hem uit te leveren.<ref>[http://www.volkskrant.nl/vk/nl/2668/Buitenland/article/detail/1875340/2011/04/14/Tunesie-klaagt-Ben-Ali-aan-voor-moord-en-17-andere-misdrijven.dhtml Tunesië klaagt Ben Ali aan voor moord en 17 andere misdrijven], [[de Volkskrant]], 14 april 2011</ref> Op 13 juni 2012 werd hij door een militaire rechtbank bij verstek veroordeeld tot [[levenslange gevangenisstraf|levenslang]] wegens de dood van demonstranten bij het neerslaan van de Jasmijnrevolutie.<ref>[https://www.rd.nl/artikel/450561-levenslang-voor-gevluchte-ex-dictator-tunesie Levenslang voor gevluchte ex-dictator Tunesië], ''Reformatorisch Dagblad'', 13 juni 2012</ref>

Op 19 september 2019 overleed Ben Ali in ballingschap in Saoedi-Arabië, op 83-jarige leeftijd aan [[prostaatkanker]]. 21 september 2019 werd hij begraven op de [[Jannatul Baqi]] begraafplaats in [[Medina (Saoedi-Arabië)|Medina]].

==Referenties==
{{Appendix|2=
{{References}}
}}
{{StartOpvolging}}
{{OpvolgingCombi
| vorige = [[Habib Bourguiba]]
| lijst = President van Tunesië
1987-2011
| volgende = [[Mohamed Ghannouchi]]
}}
{{EindOpvolging}}

{{DEFAULTSORT:Ben Ali, Zine El Abidine}}
[[Categorie:Balling]]
[[Categorie:President van Tunesië]]
[[Categorie:Premier van Tunesië]]
[[Categorie:Ambassadeur]]
[[Categorie:Minister van Binnenlandse Zaken]]

title: Zine El Abidine Ben Ali

Geboren: 3 september 1936 · Hammam Sousse, Tunesië

Overleden: 19 september 2019 · Djedda

Partner: Naima Kefi (1964-1988) · Leila Trabelsi (1992-)

title: President van Tunesië

Aangetreden: 7 november 1987

Einde termijn: 14 januari 2011

Premier: Hédi Baccouche · Hamed Karoui · Mohamed Ghannouchi

Voorganger: Habib Bourguiba

Opvolger: Mohamed Ghannouchi

title: Premier van Tunesië

Aangetreden: 2 oktober 1987

Einde termijn: 7 november 1987

President: Habib Bourguiba

Voorganger: Rachid Sfar

Opvolger: Hédi Baccouche

Portaal: Politiek


text:
# Polycyrtus tinctipennis
Polycyrtus tinctipennis is een insect dat behoort tot de orde vliesvleugeligen (Hymenoptera) en de familie van de gewone sluipwespen (Ichneumonidae). De wetenschappelijke naam van de soort werd voor het eerst geldig gepubliceerd door Cameron in 1886.

title: Polycyrtus tinctipennis

wikitext:
{{Taxobox insect
| naam = ''Polycyrtus tinctipennis''
| titelweergave = cursief
| afbeelding =
| orde = [[Vliesvleugeligen|Hymenoptera]] (Vliesvleugeligen)
| familie= [[Gewone sluipwespen|Ichneumonidae]] (Gewone sluipwespen)
| geslacht = ''[[Polycyrtus]]''
| w-naam = ''Polycyrtus tinctipennis''
| auteur = Cameron
| datum = 1886
| haakjes =
| commons =
| species =
}}
'''''Polycyrtus tinctipennis''''' is een [[insecten|insect]] dat behoort tot de orde [[vliesvleugeligen]] (Hymenoptera) en de familie van de [[Gewone sluipwespen|gewone sluipwespen (Ichneumonidae)]]. De wetenschappelijke naam van de soort werd voor het eerst geldig gepubliceerd door Cameron in 1886.

{{Beginnetje|biologie|2012|09|23}}

[[Categorie:Polycyrtus|tinctipennis]]

title: Polycyrtus tinctipennis

Familie: Ichneumonidae (Gewone sluipwespen)

Geslacht: Polycyrtus

title: Soort


text:
# Sharjah FC
Sharjah SC (Arabisch: نادي الشارقة الرياضي) is een professionele voetbalclub uit Sharjah in de Verenigde Arabische Emiraten.
De club heette bij de oprichting Al-Orouba Club, maar na de fusie in 1974 met Al-Khaleej werd de naam gewijzigd in het huidige Sharjah SC. Op 5 januari 2020 werd bekend dat Sharjah FC een samenwerkingsverband aan gaat met AFC Ajax. Beide clubs tekenden een overeenkomst voor 3 jaar, waarbij de focus ligt op de jeugdopleiding.

## Erelijst

### Nationaal
- UAE Pro League: 1974, 1987, 1989, 1994, 1996, 2019
- UAE Division One: 1993
- UAE President's Cup: 1979, 1980, 1982, 1983, 1991, 1995, 1998, 2003, 2022, 2023
- UAE League Cup: 2023
- UAE Super Cup: 1994, 2019, 2022
- Joint League Cup: 1977

### Regionaal
- GCC Champions League: 1991

### Continentaal
- AFC Champions League Two: 2025

## Bekende (oud-)spelers
- Paco Alcácer
- Bernard Anício Caldeira Duarte
- Kostas Manolas
- Miralem Pjanic

title: Sharjah FC

wikitext:
{{Infobox voetbalclub
| naamclub             = Sharjah SC
| volledigenaam        = Sharjah Sports Club
| oprichting           = [[1966]]
| opgeheven            =
| plaatsnaam           = [[Sharjah (stad)|Sharjah]]
| trainer              = [[Cosmin Olăroiu]]
| stadion              = [[Sharjahstadion]]
| capaciteit           = 11.073
| competitie           = [[Liga van de Verenigde Arabische Emiraten|VAE Liga]]
| geldig               = 2011/12
| pattern_la1=_redshoulders|pattern_b1=|pattern_ra1=_redshoulders
| leftarm1=FFFFFF|body1=FFFFFF|rightarm1=FFFFFF|shorts1=FFFFFF|socks1=FFFFFF
| pattern_la2=_whiteshoulders|pattern_b2=|pattern_ra2=_whiteshoulders
| leftarm2=FF0000|body2=FF0000|rightarm2=FF0000|shorts2=FF0000|socks2=FF0000
}}
'''Sharjah SC''' ([[Arabisch]]: نادي الشارقة الرياضي) is een professionele [[voetbal]]club uit [[Sharjah (stad)|Sharjah]] in de [[Verenigde Arabische Emiraten]].

De club heette bij de oprichting Al-Orouba Club, maar na de fusie in [[1974]] met Al-Khaleej werd de naam gewijzigd in het huidige Sharjah SC. Op 5 januari 2020 werd bekend dat Sharjah FC een samenwerkingsverband aan gaat met [[AFC Ajax]]. Beide clubs tekenden een overeenkomst voor 3 jaar, waarbij de focus ligt op de jeugdopleiding. <ref>Ajax vindt in Sharjah FC partnerclub in Emiraten https://web.archive.org/web/20200929002848/https://www.ajax1.nl/ajax-vindt-in-sharjah-fc-partnerclub-in-emiraten/</ref>

== Erelijst ==
===Nationaal===
*[[UAE Pro League]]: 1974, 1987, 1989, 1994, 1996, 2019
*UAE Division One: 1993
*[[Beker van de Verenigde Arabische Emiraten|UAE President's Cup]]: 1979, 1980, 1982, 1983, 1991, 1995, 1998, 2003, 2022, 2023
*UAE League Cup: 2023
*[[UAE Super Cup]]: 1994, 2019, 2022
*Joint League Cup: 1977

===Regionaal===
*GCC Champions League: 1991

===Continentaal===
*[[AFC Champions League Two]]: 2025

== Bekende (oud-)spelers ==
*{{ES-VLAG}} [[Paco Alcácer]]
*{{BR-VLAG}} [[Bernard Anício Caldeira Duarte]]
*{{GR-VLAG}} [[Kostas Manolas]]
*{{BA-VLAG}} [[Miralem Pjanic]]

== Externe link ==
* [https://web.archive.org/web/20160504072424/http://www.sharjahclub.org.ae/ Officiële website]

== Referenties ==
{{References}}

{{Navigatie voetbal Verenigde Arabische Emiraten VAE Liga}}

[[Categorie:Voetbalclub uit de Verenigde Arabische Emiraten]]
[[Categorie:Sharjah]]

title: Sharjah SC

Naam: Sharjah Sports Club

Plaats: Sharjah

Stadion: Sharjahstadion

Trainer: Cosmin Olăroiu

Competitie: VAE Liga

Website: Officiële website

Thuis: Uit

Portaal: Voetbal


text:
# Christoffel Middaghten
Christoffel Middaghten (Sexbierum, 1665 - Bolsward, 1723) was schout-bij-nacht van de Friese Admiraliteit en cartograaf. Zijn naam wordt ook gegeven als Middagten.
Hij begon zijn carrière als walvisvaarder. Op later leeftijd belandde hij bij de Admiraliteit, waar hij in 1690 tot kapitein-ter-zee benoemd werd. In 1692 werd hij tot commandant benoemd op het linieschip de Frisia met haar 64 kanonnen. In 1704 nam hij, eveneens als commandant deel aan de verovering van Gilbraltar. Als hij op 25 februari 1705 benoemd wordt tot schout-bij-nacht van de Admiraliteit van Friesland, gaat hij zich vooral inzetten voor verbetering van de kwaliteit van te bouwen oorlogsschepen. Op dit vlak geeft hij ook een boek uit. Op zijn reizen heeft hij onder andere zeekaarten gemaakt van wateren rondom Engeland en Noorwegen. Middaghten was de laatste schout-bij-nacht van de Friese Admiraliteit; er zou geen opvolger benoemd worden.

title: Christoffel Middaghten

wikitext:
[[File:Portret van Christoffel Middaghten, RP-P-1891-A-16615.jpg|thumb|Portret van Christoffel Middaghten<br>(Andries van Buysen)]]
'''Christoffel Middaghten''' ([[Sexbierum]], [[1665]] - [[Bolsward]], [[1723]]) was [[schout-bij-nacht]] van de [[Friese Admiraliteit]] en [[cartograaf]]. Zijn naam wordt ook gegeven als Middagten.

Hij begon zijn carrière als [[walvisvaart|walvisvaarder]]. Op later leeftijd belandde hij bij de Admiraliteit, waar hij in [[1690]] tot kapitein-ter-zee benoemd werd. In [[1692]] werd hij tot commandant benoemd op het linieschip de ''Frisia'' met haar 64 kanonnen. In [[1704]] nam hij, eveneens als commandant deel aan de [[Gibraltar#18e_eeuw|verovering van Gilbraltar]]. Als hij op 25 februari [[1705]] benoemd wordt tot schout-bij-nacht van de Admiraliteit van Friesland, gaat hij zich vooral inzetten voor verbetering van de kwaliteit van te bouwen oorlogsschepen. Op dit vlak geeft hij ook een boek uit. Op zijn reizen heeft hij onder andere zeekaarten gemaakt van wateren rondom [[Engeland]] en [[Noorwegen]]. Middaghten was de laatste schout-bij-nacht van de Friese Admiraliteit; er zou geen opvolger benoemd worden.
{{Link portaal|Marine}}

{{DEFAULTSORT:Middaghten, Chris}}
[[Categorie:Nederlands marineofficier]]
[[Categorie:Admiraliteit van Friesland]]
[[Categorie:Militair in de Verenigde Provinciën]]
[[Categorie:Persoon in de Nederlanden in de 17e eeuw]]
[[Categorie:Persoon in de Nederlanden in de 18e eeuw]]


text:
# Dolichopus kansensis
Dolichopus kansensis is een vliegensoort uit de familie van de slankpootvliegen (Dolichopodidae). De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1893 door Aldrich.

title: Dolichopus kansensis

wikitext:
{{Taxobox insect
| titelweergave = cursief
| naam = ''Dolichopus kansensis''
| afbeelding =
| orde = [[Diptera]] (Tweevleugeligen)
| onderorde = [[Vliegen (dieren)|Brachycera]] (Vliegen)
| familie = [[Slankpootvliegen|Dolichopodidae]] (Slankpootvliegen)
| geslacht = ''[[Dolichopus]]''
| w-naam = ''Dolichopus kansensis''
| auteur = Aldrich
| datum = 1893
| haakjes =
| commons =
| species =
}}
'''''Dolichopus kansensis''''' is een [[Vliegen (dieren)|vliegen]]soort uit de familie van de [[Slankpootvliegen|slankpootvliegen (Dolichopodidae)]].<ref>Foote et al., in Stone et al., 1965, Catalog of the Diptera of America north of Mexico, p. 492.</ref> De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1893 door Aldrich.

{{Appendix}}
{{beginnetje|biologie|2013|06|15}}

[[Categorie:Dolichopus|kansensis]]

title: Dolichopus kansensis

Orde: Diptera (Tweevleugeligen)

Onderorde: Brachycera (Vliegen)

Familie: Dolichopodidae (Slankpootvliegen)

Geslacht: Dolichopus

title: Soort


text:
# Liga Deportiva Universitaria de Portoviejo
Liga Deportiva Universitaria de Portoviejo, of kortweg LDU Portoviejo, is een professionele voetbalclub uit Portoviejo, Ecuador. De club werd opgericht op 15 november 1969. De belangrijkste rivaal voor LDU Portoviejo is Manta Fútbol Club. De derby tussen beide teams staat bekend als de Clásico Manabita.

## Geschiedenis
De club werd opgericht in 1969 door een aantal studenten van de Technische Universiteit van Manabí. Een jaar later al, in 1970 kwam de club voor het eerst uit in de Serie A van het Ecuadoraanse voetbal. Sindsdien is de club vele keren gedegradeerd en weer gepromoveerd tussen de serie A en de serie B. In 2008 volgde, na enkele jaren in de serie B, weer promotie naar de hoogste klasse, maar in 2009 degradeerde de club opnieuw

## Stadion
LDU Portoviejo speelt zijn thuiswedstrijden in het Estadio Reales Tamarindos. Het stadion heeft een capaciteit van 18.000 toeschouwers en werd in 1970 in gebruik genomen.

## Erelijst
- Serie B

1972 [A], 1976 [C], 1980 [C], 1992 [A]

## Bekende (oud-)spelers
- Freddy Bravo
- Orly Klinger
- Wilson Macías
- Víctor Mendoza
- Waldemar Victorino

wikitext:
{{Infobox voetbalclub
| clubnaam = LDU Portoviejo
| logo = Lduporto.svg
| volledigenaam = {{nowrap|Liga Deportiva Universitaria de Portoviejo}}
| bijnaam = ''La Capira''
| opgericht = [[15 november]] [[1969]]
| stadion = [[Estadio Reales Tamarindos|Reales Tamarindos]], [[Portoviejo]]
| capaciteit = 18.000
| voorzitter = Freddy Navia Solórzano
| trainer = Oswaldo Morelli
| competitie = [[Campeonato Ecuatoriano de Fútbol Serie B|Serie B]]
| pattern_la1=|pattern_b1=|pattern_ra1=
| leftarm1=FFFFFF|body1=FFFFFF|rightarm1=FFFFFF|shorts1=008000|socks1=FFFFFF
| pattern_la2=|pattern_b2=_thingreensides|pattern_ra2=
| leftarm2=FFFF00|body2=FFFF00|rightarm2=FFFF00|shorts2=FFFF00|socks2=FFFF00
}}

'''Liga Deportiva Universitaria de Portoviejo''', of kortweg '''LDU Portoviejo''', is een professionele [[voetbalclub]] uit [[Portoviejo]], [[Ecuador]]. De club werd opgericht op [[15 november]] [[1969]]. De belangrijkste rivaal voor LDU Portoviejo is [[Manta Fútbol Club]]. De derby tussen beide teams staat bekend als de ''Clásico Manabita''.

== Geschiedenis ==
De club werd opgericht in 1969 door een aantal studenten van de Technische Universiteit van Manabí. Een jaar later al, in [[1970]] kwam de club voor het eerst uit in de Serie A van het Ecuadoraanse voetbal. Sindsdien is de club vele keren gedegradeerd en weer gepromoveerd tussen de serie A en de serie B. In [[2008]] volgde, na enkele jaren in de serie B, weer promotie naar de hoogste klasse, maar in [[2009]] degradeerde de club opnieuw

== Stadion ==
LDU Portoviejo speelt zijn thuiswedstrijden in het [[Estadio Reales Tamarindos]]. Het stadion heeft een capaciteit van 18.000 toeschouwers en werd in [[1970]] in gebruik genomen.

==Erelijst==
*'''[[Campeonato Ecuatoriano de Fútbol Serie B|Serie B]]
:[[1972]] [A], [[1976]] [C], [[1980]] [C], [[1992]] [A]

==Bekende (oud-)spelers==
*{{EC-VLAG}} [[Freddy Bravo]]
*{{EC-VLAG}} [[Orly Klinger]]
*{{EC-VLAG}} [[Wilson Macías]]
*{{EC-VLAG}} [[Víctor Mendoza]]
* {{UY-VLAG}} [[Waldemar Victorino]]

== Externe link ==
* [https://web.archive.org/web/20090308130335/http://ligaportoviejo.com/ Officiële website Manta Fútbol Club]

[[Categorie:Ecuadoraanse voetbalclub]]

title: LDU Portoviejo

Bijnaam: La Capira

Opgericht: 15 november 1969

Stadion: Reales Tamarindos, Portoviejo

Voorzitter: Freddy Navia Solórzano

Trainer: Oswaldo Morelli

Competitie: Serie B


text:
# Italochrysa necopinata
Italochrysa necopinata is een insect uit de familie van de gaasvliegen (Chrysopidae), die tot de orde netvleugeligen (Neuroptera) behoort.
Italochrysa necopinata is voor het eerst wetenschappelijk beschreven door Hölzel & Ohm in 2003.

title: Italochrysa necopinata

wikitext:
{{Taxobox insect
| titelweergave = cursief
| naam = ''Italochrysa necopinata''
| afbeelding =
| afbeeldingtekst =
| orde = [[Netvleugeligen|Neuroptera]] (Netvleugeligen)
| familie = [[Gaasvliegen|Chrysopidae]] (Gaasvliegen)
| onderfamilie = [[Chrysopinae]]
| geslacht = ''[[Italochrysa]]''
| ondergeslacht =
| w-naam = ''Italochrysa necopinata''
| auteur = Hölzel & Ohm
| datum = 2003
| haakjes =
| commons =
| species =
}}
'''''Italochrysa necopinata''''' is een [[Insecten|insect]] uit de familie van de [[gaasvliegen]] (Chrysopidae), die tot de orde [[netvleugeligen]] (Neuroptera) behoort.

''Italochrysa necopinata'' is voor het eerst wetenschappelijk beschreven door Hölzel & Ohm in 2003.<ref>[http://lacewing.tamu.edu/Species-Catalogue/scspeciesgenusresults.cfm?gencriteria=beginswith&genus=Italochrysa&Criteria=AND&speccriteria=beginswith&species=necopinata {{aut|Oswald, J. D.}} (2007). Neuropterida Species of the World. Version 2.0.]</ref>

{{Appendix}}
{{Beginnetje|Biologie|2011|12|5}}

[[Categorie:Italochrysa|necopinata]]

title: Italochrysa necopinata

Orde: Neuroptera (Netvleugeligen)

Familie: Chrysopidae (Gaasvliegen)

Onderfamilie: Chrysopinae

Geslacht: Italochrysa

title: Soort


text:
# Ommatius infuscatus
Ommatius infuscatus is een vliegensoort uit de familie van de roofvliegen (Asilidae). De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1990 door Scarbrough.

title: Ommatius infuscatus

wikitext:
{{Taxobox insect
| titelweergave = cursief
| naam = ''Ommatius infuscatus''
| afbeelding =
| orde = [[Diptera]] (Tweevleugeligen)
| onderorde = [[Vliegen (dieren)|Brachycera]] (Vliegen)
| familie = [[Roofvliegen|Asilidae]] (Roofvliegen)
| geslacht = ''[[Ommatius]]''
| w-naam = ''Ommatius infuscatus''
| auteur = Scarbrough
| datum = 1990
| haakjes =
| commons =
| species =
}}
'''''Ommatius infuscatus''''' is een [[Vliegen (dieren)|vliegen]]soort uit de familie van de [[Roofvliegen|roofvliegen (Asilidae)]].<ref>{{Brontabel|9999-Asilidae}}</ref> De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1990 door Scarbrough.

{{Appendix}}
{{beginnetje|biologie|2013|03|28}}

[[Categorie:Ommatius|infuscatus]]

title: Ommatius infuscatus

Familie: Asilidae (Roofvliegen)

Geslacht: Ommatius

title: Soort


text:
# Talima sissypha
Talima sissypha is een vlinder uit de familie van de slakrupsvlinders (Limacodidae). De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1927 door Dyar.

title: Talima sissypha

wikitext:
{{Taxobox vlinder
| titelweergave = cursief
| naam = ''Talima sissypha''
| afbeelding =
| familie = [[Slakrupsvlinders|Limacodidae]] (Slakrupsvlinders)
| onderfamilie =
| tribus =
| geslacht = ''[[Talima]]''
| w-naam = ''Talima sissypha''
| auteur = Dyar
| datum = 1927
| haakjes =
| commons =
| species =
}}
'''''Talima sissypha''''' is een [[vlinders|vlinder]] uit de familie van de [[Slakrupsvlinders|slakrupsvlinders (Limacodidae)]].<ref>{{Brontabel|9999-Lepindex}}</ref> De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1927 door Dyar.

{{Appendix}}
{{beginnetje|biologie|2013|04|06}}

[[Categorie:Talima|sissypha]]

title: Talima sissypha

Orde: Lepidoptera (Vlinders)

Familie: Limacodidae (Slakrupsvlinders)

Geslacht: Talima

title: Soort


text:
# Werpspoel
Een werpspoel of smietspoel (eigenlijk: smijtspoel) of schuitje is de benaming voor een spoel die in een weefgetouw wordt gebruikt voor het inslaggaren. Ze bestaat uit een holle houten spoel waarin zich een klosje bevindt waarop het garen wordt gewonden. Dit kan door een gaatje in de zijkant van de spoel uittreden. De spoel is licht gebogen en kan in de hand gehouden worden. Ze wordt tussen de scheringdraden (de sprong) door geworpen en moest ook weer worden opgevangen, hetgeen een zware lichamelijke belasting kan vormen.
Geleidelijk werd ze in de industrie vervangen door de schietspoel of snelspoel, waarmee men een drie maal grotere productiviteit kon bereiken. Deze is in 1733 uitgevonden en gepatenteerd (No. 542) door John Kay. De werpspoel werd echter in de thuisweverij nog gebruikt tot in de eerste decennia van de 19e eeuw. Ook hobbywevers gebruiken nog werpspoelen.

title: Werpspoel

wikitext:
[[Bestand:Väv, Skyttlar.jpg|thumb|Schietspoel (bovenste) en werpspoelen]]
Een '''werpspoel''' of '''smietspoel''' (eigenlijk: ''smijtspoel'') of ''schuitje'' is de benaming voor een spoel die in een [[weefgetouw]] wordt gebruikt voor het inslaggaren. Ze bestaat uit een holle houten spoel waarin zich een klosje bevindt waarop het garen wordt gewonden. Dit kan door een gaatje in de zijkant van de spoel uittreden. De spoel is licht gebogen en kan in de hand gehouden worden. Ze wordt tussen de scheringdraden (de ''sprong'') door geworpen en moest ook weer worden opgevangen, hetgeen een zware lichamelijke belasting kan vormen.

Geleidelijk werd ze in de industrie vervangen door de [[schietspoel]] of snelspoel, waarmee men een drie maal grotere productiviteit kon bereiken. Deze is in [[1733]] uitgevonden en gepatenteerd (No. 542) door [[John Kay (schietspoel)|John Kay]]. De werpspoel werd echter in de thuisweverij nog gebruikt tot in de eerste decennia van de 19e eeuw. Ook hobbywevers gebruiken nog werpspoelen.

==Externe link==
* [https://web.archive.org/web/20160304195615/http://www.museuminzicht.be/public/collecties/obj_detail/index.cfm?id=miatV-735 museuminzicht.be], afbeelding

[[Categorie:Werktuig voor textiel]]
[[Categorie:Weven]]


text:
# Syncordulia venator
Syncordulia venator is een libellensoort uit de familie van de glanslibellen (Corduliidae), onderorde echte libellen (Anisoptera).
De soort staat op de Rode Lijst van de IUCN als kwetsbaar, beoordelingsjaar 2008, de trend van de populatie is volgens de IUCN stabiel.
De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1933 door Barnard.

title: Syncordulia venator

wikitext:
{{Taxobox insect
| naam = ''Syncordulia venator''
| titelweergave = cursief
| status = VU
| rl-id = 63168
| statusbron = 2008
| afbeelding =
| afbeeldingtekst =
| orde = [[Libellen|Odonata]] (Libellen)
| onderorde = [[Echte libellen|Anisoptera]] (Echte libellen)
| familie = [[Glanslibellen (familie)|Corduliidae]] (Glanslibellen)
| geslacht = ''[[Syncordulia]]''
| w-naam = ''Syncordulia venator''
| auteur = Barnard
| datum = 1933
| haakjes = ja
| commons =
}}
'''''Syncordulia venator''''' is een [[libellen]]soort uit de familie van de [[Glanslibellen (familie)|glanslibellen]] (Corduliidae), onderorde [[echte libellen]] (Anisoptera).<ref>{{en}} [https://web.archive.org/web/20100828091754/http://www.pugetsound.edu/academics/academic-resources/slater-museum/biodiversity-resources/dragonflies/world-odonata-list/ World Odonata List; 25-04-2011]</ref>

De soort staat op de [[Rode Lijst van de IUCN]] als kwetsbaar, beoordelingsjaar 2008, de trend van de populatie is volgens de IUCN stabiel.<ref name="IUCN"/>

De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1933 door Barnard.

{{appendix}}
{{Beginnetje|biologie|2011|10|29}}

{{DEFAULTSORT:Syncordulia venator}}
[[Categorie:Glanslibellen]]
[[Categorie:IUCN-status kwetsbaar]]

title: Syncordulia venator · IUCN-status: Kwetsbaar (2008)

Orde: Odonata (Libellen)

Onderorde: Anisoptera (Echte libellen)

Familie: Corduliidae (Glanslibellen)

Geslacht: Syncordulia

title: Soort


text:
# Valérie Mangin
Valérie Mangin (Nancy, 14 augustus 1973) is een Franse scenarist van verschillende stripreeksen.

## Carrière
Na het behalen van een bachelor of science, studeerde Mangin geschiedenis in Parijs aan de École nationale des chartes en aan de Sorbonne. Mangin huwde in 1999 de tekenaar Denis Bajram en verzorgde in hetzelfde jaar de dialogen van het eerste deel in de stripreeks Mémoires Mortes, waar Bajram het scenario schreef en Lionel Chouin tekende. Sindsdien schreef ze scenario's voor verschillende losstaande strips en stripreeksen. Zo schreef ze scenario's voor onder andere de science fiction-reeks De gesel Gods (2000-2006), Klein Mirakel (2003), De laatste Trojaan (2004-2008), Spiegelingen (2013), Tristan (2020) en Onmenselijk (2021).
Vanaf 2012 is Mangin de vaste scenarist voor de serie Alex senator, een spin-off van de door Jacques Martin bedachte reeks Alex. In 2021 verzorgde ze het scenario voor de 40e Alex getiteld Het oog van de Minotaurus.
Ze werkte onder andere samen met Griffo en Thierry Démarez.

title: Valérie Mangin

wikitext:
{{Infobox auteur
| naam           = Valérie Mangin
| afbeelding     =  Valérie Mangin.jpg
| afbeeldingbreedte =
| onderschrift   = Valérie Mangin in 2017
| citaat         =
| volledige naam =
| pseudoniem     =
| bijnaam        =
| geboren        = 14 augustus [[1973]]
| geboorteplaats = [[Nancy]] ([[Frankrijk]])
| overleden      =
| overlijdensplaats =
| land           = {{FR}}
| beroep         = Stripscenarist
| jaren-actief   =
| genre          = [[Stripverhaal|Stripverhalen]]
| stroming       =
| invloeden      =
| bekende-werken = [[Alex senator]],
 [[Spiegelingen]]
| uitgeverij     = [[Casterman]],
 [[Dupuis (uitgeverij)|Dupuis]] et al.
| handtekening   =
| onderscheiding =
| dbnl           =
| website        =
| ander portaal  = Strip
}}
'''Valérie Mangin''' ([[Nancy]], [[14 augustus]] [[1973]])<ref name="b">BD Gest, [https://www.bedetheque.com/auteur-587-BD-Mangin-Valerie.html Mangin, Valérie].</ref> is een [[Frankrijk|Franse]] [[Scenarioschrijver|scenarist]] van verschillende stripreeksen.

== Carrière ==
Na het behalen van een bachelor of science, studeerde Mangin geschiedenis in Parijs aan de [[École nationale des chartes]] en aan de [[Universiteit van Parijs|Sorbonne]].<ref name="b"/> Mangin huwde in 1999 de tekenaar [[Denis Bajram]] en verzorgde in hetzelfde jaar de dialogen van het eerste deel in de stripreeks ''Mémoires Mortes'', waar Bajram het scenario schreef en [[Lionel Chouin]] tekende.<ref name="b"/> Sindsdien schreef ze scenario's voor verschillende losstaande strips en stripreeksen. Zo schreef ze scenario's voor onder andere de science fiction-reeks ''[[De gesel Gods]]'' (2000-2006), ''[[Klein Mirakel]]'' (2003), ''[[De laatste Trojaan]]'' (2004-2008), ''[[Spiegelingen]]'' (2013), ''[[Tristan (stripreeks)|Tristan]]'' (2020) en ''[[Onmenselijk]]'' (2021).

Vanaf 2012 is Mangin de vaste scenarist voor de serie ''[[Alex senator]]'', een spin-off van de door [[Jacques Martin]] bedachte reeks ''[[Alex (strip)|Alex]]''. In 2021 verzorgde ze het scenario voor de 40e [[Alex (strip)|Alex]] getiteld ''[[Het oog van de Minotaurus]]''.

Ze werkte onder andere samen met [[Werner Goelen|Griffo]] en [[Thierry Démarez]].

== Externe link ==
*{{fr}}[https://www.actuabd.com/Valerie-Mangin-Alix-Senator-Jhen-Je-respecte-enormement-les-sagas-ecrites-par Interviews - Valérie Mangin (Alix Senator, Jhen): « Je respecte énormément les sagas écrites par Jacques Martin, tout en essayant de les renouveler »], Actuabd.com

{{Appendix|1=alles|2=
{{References||30em}}
}}
{{Bibliografische informatie}}

{{commonscat|Valérie Mangin}}

{{DEFAULTSORT:Mangin, Valérie}}
[[Categorie:Frans stripauteur]]

title: Algemene informatie

Geboren: 14 augustus 1973

Geboorteplaats: Nancy (Frankrijk)

Geboorteland: Frankrijk

Beroep: Stripscenarist

title: Werk

Genre: Stripverhalen

Bekende werken: Alex senator, · Spiegelingen

Uitgeverij: Casterman, · Dupuis et al.


text:
# Arauzona moorei
Arauzona moorei is een vlinder uit de familie Stathmopodidae. De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1914 door Busck.

title: Arauzona moorei

wikitext:
{{Taxobox vlinder
| naam = ''Arauzona moorei''
| titelweergave = cursief
| afbeelding =
| familie = [[Stathmopodidae]]
| onderfamilie =
| tribus =
| geslacht = ''[[Arauzona]]''
| w-naam = ''Arauzona moorei''
| auteur = Busck
| datum = 1914
| haakjes =
| commons =
| species =
}}

'''''Arauzona moorei''''' is een [[vlinders|vlinder]] uit de familie [[Stathmopodidae]].<ref>{{Brontabel|9999-Lepindex}}</ref> De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1914 door Busck.

{{Appendix}}
{{beginnetje|biologie|2013|04|06}}

[[Categorie:Stathmopodidae]]

title: Arauzona moorei

Familie: Stathmopodidae

Geslacht: Arauzona

title: Soort


text:
# Europees kampioenschap voetbal 2012 (Groep D) Oekraïne - Frankrijk
Dit artikel gaat over de wedstrijd in de groepsfase in groep D tussen Oekraïne en Frankrijk die gespeeld werd op 15 juni 2012 tijdens het Europees kampioenschap voetbal 2012.
Het was de zestiende wedstrijd van het toernooi en werd gespeeld in het Donbas Arena in Donetsk.
Na de vijfde minuut werd de wedstrijd stilgelegd vanwege hevige regenbuien en onweer. Na bijna een uur werd om 19:00 (Nederlandse tijd) het spel hervat.

## Voorafgaand aan de wedstrijd
- Op de FIFA-wereldranglijst van mei 2012 stond Oekraïne op de 50e plaats, Frankrijk op de 16e plaats.[1]
- Frankrijk en Oekraïne speelden zeven keer eerder tegen elkaar. Frankrijk won vier keer, drie duels eindigden in een gelijkspel, Oekraïne won geen enkel duel.
- In de zeven onderlinge duels scoorde Frankrijk elf keer, Oekraïne drie keer.

## Wedstrijdgegevens
| Datum                | 15 juni 2012                     | 15 juni 2012                     |
| Wedstrijdnummer      | 16                               | 16                               |
| Stadion              | Donbas Arena, Donetsk            | Donbas Arena, Donetsk            |
| Toeschouwers         | 48.000                           | 48.000                           |
| Scheidsrechter       | Björn Kuipers                    | Björn Kuipers                    |
| Assistenten          | Sander van Roekel Erwin Zeinstra | Sander van Roekel Erwin Zeinstra |
| Vierde man           | Tom Harald Hagen                 | Tom Harald Hagen                 |
| Man van de wedstrijd | Karim Benzema                    | Karim Benzema                    |
|                      | Oekraïne                         | Frankrijk                        |
| Doelpunten           | 0                                | 2                                |
| Gele kaarten         | 2                                | 3                                |
| Rode kaarten         | 0                                | 0                                |
| Wissels              | 0                                | 0                                |
| Schoten op doel      | 2                                | 11                               |
| Schoten naast doel   | 7                                | 5                                |
| Overtredingen        | 7                                | 16                               |
| Hoekschoppen         | 5                                | 6                                |
| Buitenspel           | 2                                | 3                                |
| Wissels              | 3                                | 3                                |
| Balbezit (%)         | 48                               | 52                               |

| Oekraïne                                                                                | 0 – 2           | Frankrijk                                                                                |
|                                                                                | goals (assists) | 53' Jérémy Ménez (Karim Benzema) 56' Yohan Cabaye (Karim Benzema)                                                                                |
| Oleh Blochin                                                                                | bondscoach      | Laurent Blanc                                                                                |
| Andrij Pjatov Yevhen Selin Jevhen Chatsjeridi Taras Michalik Oleg Goesjev Jevhen Konopljanka Serhij Nazarenko 60' Anatoli Tymosjtsjoek Andriy Yarmolenko 68' Andrij Sjevtsjenko Andrij Voronin 46' | opstellingen    | Hugo Lloris Mathieu Debuchy Adil Rami Philippe Mexès 68' Yohan Cabaye Franck Ribéry 76' Karim Benzema Samir Nasri 73' Jérémy Ménez Alou Diarra Gaël Clichy |
| Marko Dević 46' Artem Milevsky 60' Oleksandr Aliejev 68'                                                                                | wissels         | 68' Yann M'Vila 73' Marvin Martin 76' Olivier Giroud                                                                                |
| Yevhen Selin 55' Anatoli Tymosjtsjoek 87'                                                                                | gele kaarten    | 40' Jérémy Ménez 79' Mathieu Debuchy 81' Philippe Mexès                                                                                |
|                                                                                | rode kaarten    |                                                                                |

## Wedstrijden
| Groepswedstrijden                                                                                |                                                                                |                                                                                |                                                                                |
| Groep A                                                                                | Groep B                                                                                | Groep C                                                                                | Groep D                                                                                |
| Polen - Griekenland Rusland - Tsjechië Griekenland - Tsjechië Polen - Rusland Tsjechië - Polen Griekenland - Rusland | Nederland - Denemarken Duitsland - Portugal Denemarken - Portugal Nederland - Duitsland Portugal - Nederland Denemarken - Duitsland | Spanje - Italië Ierland - Kroatië Italië - Kroatië Spanje - Ierland Kroatië - Spanje Italië - Ierland | Frankrijk - Engeland Oekraïne - Zweden Oekraïne - Frankrijk Zweden - Engeland Engeland - Oekraïne Zweden - Frankrijk |
| Kwartfinales                                                                                |                                                                                |                                                                                |                                                                                |
| Tsjechië - Portugal                                                                                | Duitsland - Griekenland                                                                                | Spanje - Frankrijk                                                                                | Engeland - Italië                                                                                |
| Halve finales                                                                                |                                                                                |                                                                                |                                                                                |
| Portugal - Spanje                                                                                | Portugal - Spanje                                                                                | Duitsland - Italië                                                                                | Duitsland - Italië                                                                                |
| Finale                                                                                |                                                                                |                                                                                |                                                                                |
| Spanje - Italië                                                                                |                                                                                |                                                                                |                                                                                |

wikitext:
{| class="infobox football" style="width: 16em; text-align: center;"
|-
! style="font-size: 16px; background: #BFD7FF;" colspan=2| [[Europees kampioenschap voetbal 2012|EK voetbal 2012]]
|-
| style="font-size: 16px;" |
{{UA-VLAG|50}} ||
{{FR-VLAG|50}}
|-
| style="font-size: 16px;" | '''[[Oekraïens voetbalelftal (mannen)|UKR]] '''|| style="font-size: 16px;"| '''[[Frans voetbalelftal (mannen)|FRA]]'''
|-
| style="font-size: 30px;" | '''0 '''|| style="font-size: 30px;"| '''2'''
|-
| style="font-size: 10px;" |
 ||
|}
Dit artikel gaat over de wedstrijd in de groepsfase in '''[[Europees kampioenschap voetbal 2012#Groep D|groep D]]''' tussen '''[[Oekraïens voetbalelftal (mannen)|Oekraïne]]''' en '''[[Frans voetbalelftal (mannen)|Frankrijk]]''' die gespeeld werd op [[15 juni]] [[2012]] tijdens het '''[[Europees kampioenschap voetbal 2012]]'''.

Het was de zestiende wedstrijd van het toernooi en werd gespeeld in het [[Donbas Arena]] in [[Donetsk]].

Na de vijfde minuut werd de wedstrijd stilgelegd vanwege hevige regenbuien en onweer. Na bijna een uur werd om 19:00 (Nederlandse tijd) het spel hervat.

== Voorafgaand aan de wedstrijd ==
* Op de [[FIFA-wereldranglijst mei 2012|FIFA-wereldranglijst]] van [[mei 2012]] stond Oekraïne op de 50e plaats, Frankrijk op de 16e plaats.<ref>[https://web.archive.org/web/20181224011846/https://www.fifa.com/fifa-world-ranking/ranking-table/men/ FIFA Rankingtable]</ref>
* Frankrijk en Oekraïne speelden zeven keer eerder tegen elkaar. Frankrijk won vier keer, drie duels eindigden in een gelijkspel, Oekraïne won geen enkel duel.
* In de zeven onderlinge duels scoorde Frankrijk elf keer, Oekraïne drie keer.

== Wedstrijdgegevens ==
[[Bestand:UKR-FRA 2012-06-15.svg|thumb|400px|De basisopstellingen van beide landen]]
{| class="wikitable"
| Datum || colspan="2" | [[15 juni]] [[2012]]
|-
| Wedstrijdnummer || colspan="2" | 16
|-
| Stadion || colspan="2" | [[Donbas Arena]], [[Donetsk]]
|-
| Toeschouwers || colspan="2" | 48.000
|-
| Scheidsrechter || colspan="2" |{{NL-VLAG}} [[Björn Kuipers]]
|-
| Assistenten || colspan="2" | {{NL-VLAG}} [[Sander van Roekel]]
{{NL-VLAG}} [[Erwin Zeinstra]]
|-
| Vierde man || colspan="2" | {{NO-VLAG}} [[Tom Harald Hagen]]
|-
| Man van de wedstrijd || colspan="2" | {{FR-VLAG}} [[Karim Benzema]]
|-
!
! align=right | {{UKRf-r}}
! align=left | {{FRAf}}
|-
| Doelpunten ||align=right| 0 || 2
|-
| Gele kaarten ||align=right| 2 || 3
|-
| Rode kaarten ||align=right| 0 || 0
|-
| Wissels ||align=right| 0 || 0
|-
| Schoten op doel ||align=right| 2 || 11
|-
| Schoten naast doel ||align=right| 7 || 5
|-
| Overtredingen ||align=right| 7 || 16
|-
| Hoekschoppen ||align=right| 5 || 6
|-
| Buitenspel ||align=right| 2 || 3
|-
| Wissels ||align=right| 3 || 3
|-
| Balbezit (%) ||align=right| 48 || 52
|}

{| width=100% cellspacing=1
!width=25%|
!width=10%|
!width=25%|
|- style=font-size:90% valign="top" style="background:#B0D3FB;"
|align=right|'''{{UKRf-r}}'''
|align=center|'''0 – 2'''
|align=left|'''{{FRAf}}'''
|- style=font-size:90% valign="top" style=background:#F0F0FF
|align=right|
|align=center|goals (assists)
|align=left|{{Goal|53}} [[Jérémy Ménez]] ([[Karim Benzema]])
{{Goal|56}} [[Yohan Cabaye]] ([[Karim Benzema]])
|- style=font-size:90% valign="top" style=background:#F0E8FE
|align=right| [[Oleh Blochin]] {{UA-VLAG}}
|align=center|bondscoach
|align=left| {{FR-VLAG}} [[Laurent Blanc]]
|- style=font-size:90% valign="top" style=background:#F0F8FF
|align=right|[[Andrij Pjatov]]
[[Yevhen Selin]]
[[Jevhen Chatsjeridi]]
[[Taras Michalik]]
[[Oleg Goesjev]]
[[Jevhen Konopljanka]]
[[Serhij Nazarenko]] {{Wissel_uit|60}}
[[Anatoli Tymosjtsjoek]]
[[Andriy Yarmolenko]] {{Wissel_uit|68}}
[[Andrij Sjevtsjenko]] {{aanvoerder}}
[[Andrij Voronin]] {{Wissel_uit|46}}
|align=center|opstellingen
|align=left|{{aanvoerder}} [[Hugo Lloris]]
[[Mathieu Debuchy]]
[[Adil Rami]]
[[Philippe Mexès]]
{{Wissel_uit|68}} [[Yohan Cabaye]]
[[Franck Ribéry]]
{{Wissel_uit|76}} [[Karim Benzema]]
[[Samir Nasri]]
{{Wissel_uit|73}} [[Jérémy Ménez]]
[[Alou Diarra]]
[[Gaël Clichy]]
|- style=font-size:90% valign="top" style=background:#ccffcc
|align=right|[[Marko Dević]] {{Wissel_in|46}}
[[Artem Milevsky]] {{Wissel_in|60}}
[[Oleksandr Aliejev]] {{Wissel_in|68}}
|align=center|wissels
|align=left|{{Wissel_in|68}} [[Yann M'Vila]]
{{Wissel_in|73}} [[Marvin Martin]]
{{Wissel_in|76}} [[Olivier Giroud]]
|- style=font-size:90% valign="top" style=background:#F7F6A8
|align=right| [[Yevhen Selin]] {{Gele kaart|55}}
 [[Anatoli Tymosjtsjoek]] {{Gele kaart|87}}
|align=center|gele kaarten
|align=left|{{Gele kaart|40}} [[Jérémy Ménez]]
{{Gele kaart|79}} [[Mathieu Debuchy]]
{{Gele kaart|81}} [[Philippe Mexès]]
|- style=font-size:90% valign="top" style=background:#F5A1A1
|align=right|
|align=center|rode kaarten
|align=left|
|}

== Wedstrijden ==
{{Tabel wedstrijden Europees kampioenschap voetbal 2012}}

== Zie ook ==
* [[Oekraïne op het Europees kampioenschap voetbal 2012]]
* [[Frankrijk op het Europees kampioenschap voetbal 2012]]
* [[Lijst van voetbalinterlands Frankrijk - Oekraïne]]

{{Navigatie voetbalelftal Frankrijk}}
{{Navigatie voetbalelftal Oekraïne}}
{{Appendix|2=
* [http://www.uefa.com/uefaeuro/season=2012/matches/round=15172/match=2003334/postmatch/lineups/index.html UEFA]
{{References}}
}}

[[Categorie:Wedstrijd op het Europees kampioenschap voetbal 2012|D]]
[[Categorie:Voetbalinterland Oekraïne|Frankrijk]]
[[Categorie:Voetbalinterland Frankrijk|Oekraïne]]
[[Categorie:Sport in Donetsk]]

title: EK voetbal 2012

Vlag van Oekraïne: Vlag van Frankrijk

UKR: FRA


text:
# Brian Whitehouse
Brian Whitehouse (Slough, 11 juni 1936) is een voormalig autocoureur uit Engeland. In 1959 was hij eenmaal te vinden op de inschrijvingslijst van een Formule 1-race, de Grand Prix van Monaco van dat jaar voor het team Cooper. Op het moment van de race was Whitehouse echter niet aanwezig op het Circuit de Monaco, waar de race verreden werd, en startte die race dus niet. Hij schreef zich hierna nooit meer in voor een Formule 1-race. Tussen 1957 en 1961 reed Whitehouse ook races in de sport cars, waar hij drie overwinningen behaalde.

title: Brian Whitehouse

wikitext:
'''Brian Whitehouse''' ([[Slough]], [[11 juni]] [[1936]]) is een voormalig [[autocoureur]] uit [[Engeland]]. In [[Formule 1 in 1959|1959]] was hij eenmaal te vinden op de inschrijvingslijst van een [[Formule 1]]-race, de [[Grand Prix Formule 1 van Monaco|Grand Prix van Monaco]] van [[Grand Prix Formule 1 van Monaco 1959|dat jaar]] voor het team [[Cooper Car Company|Cooper]]. Op het moment van de race was Whitehouse echter niet aanwezig op het [[Circuit de Monaco]], waar de race verreden werd, en startte die race dus niet. Hij schreef zich hierna nooit meer in voor een Formule 1-race. Tussen [[1957]] en [[1961]] reed Whitehouse ook races in de [[sport car]]s, waar hij drie overwinningen behaalde.<ref>[https://www.racingsportscars.com/driver/results/Brian-Whitehouse-GB.html Resultaten Brian Whitehouse]. [https://web.archive.org/web/20210726035109/https://www.racingsportscars.com/driver/results/Brian-Whitehouse-GB.html Gearchiveerd] op 26 juli 2021.</ref>

==Referenties==
{{References}}

{{DEFAULTSORT:Whitehouse, Brian}}
[[Categorie:Formule 1-coureur]]
[[Categorie:Brits autocoureur]]


text:
# Lijst van machthebbers in 498 v.Chr.
In 498 v.Chr.  waren onderstaande personen in machtsposities.

## Afrika
| Land     | Positie           | Dynastie     | Machthebber       | Tijdvak          |
| -------- | ----------------- | ------------ | ----------------- | ---------------- |
| Carthago | Koning            | Magoniden    | Hamilcar I        | 510 - 480 v.Chr. |
| Cyrene   | Koning            | Battiaden    | Battus IV         | 515 - 465 v.Chr. |
| Egypte   | Koning van Egypte | 27e dynastie | Darius I (Perzië) | 522 - 485 v.Chr. |
| Koesj    | Koning            | Meroe        | Amaniastabarqa    | 510 - 487 v.Chr. |

## Azië
| Land                 | Positie           | Dynastie      | Machthebber   | Tijdvak          |
| -------------------- | ----------------- | ------------- | ------------- | ---------------- |
| China                | Keizer van China  | Zhou-dynastie | Zhou Jingwang | 519 - 476 v.Chr. |
| India (Magadha Rijk) | Koning            | Shishunaga    | Bimbisara     | 544 - 491 v.Chr. |
| Japan                | Keizer van Japan  |               | Itoku         | 510 - 475 v.Chr. |
| Perzische Rijk       | Koning van Perzië | Achaemeniden  | Darius I      | 522 - 485 v.Chr. |

## Europa
| Land      | Positie                 | Dynastie             | Machthebber         | Tijdvak          |
| --------- | ----------------------- | -------------------- | ------------------- | ---------------- |
| Ierland   | Hoge koning van Ierland |                      | Óengus Ollom        | 499 - 481 v.Chr. |
| Macedonië | Koning                  | Argeaden             | Amyntas I           | 547 - 498 v.Chr. |
| Macedonië | Koning                  | Argeaden             | Alexander I         | 498 - 454 v.Chr. |
| Rome      | Consul                  |                      | Q. Cloelius Siculus | 498 v.Chr.       |
| Rome      | Consul                  | Titus Larcius Flavus | 501, 498 v.Chr.     |                  |
| Sparta    | Koning van Sparta       | Agiaden              | Cleomenes I         | 519 - 487 v.Chr. |
| Sparta    | Koning van Sparta       | Eurypontiden         | Demaratus           | 515 - 491 v.Chr. |

title: Lijst van machthebbers in 498 v.Chr.

wikitext:
In '''498 v.Chr.'''  waren onderstaande personen in '''machtsposities'''.

==Afrika==
{| class="wikitable vatop"
!Land!!Positie!!Dynastie!!Machthebber!!Tijdvak
|-
|[[Carthago]]||Koning||[[Magoniden]]||[[Hamilcar I]]||[[510 v.Chr.|510]] - [[480 v.Chr.]]
|-
|[[Cyrene (stad)|Cyrene]]||Koning||Battiaden||Battus IV||[[515 v.Chr.|515]] - [[465 v.Chr.]]
|-
|[[Oude Egypte|Egypte]]||[[lijst van koningen van Egypte|Koning van Egypte]]||[[Egypte XXVII|27e dynastie]]||[[Darius I]] (Perzië)|| [[522 v.Chr.|522]] - [[485 v.Chr.]]
|-
|[[Koesj (oudheid)|Koesj]]||Koning||Meroe||Amaniastabarqa||[[510 v.Chr.|510]] - [[487 v.Chr.]]
|}

==Azië==
{| class="wikitable vatop"
!Land!!Positie!!Dynastie!!Machthebber!!Tijdvak
|-
|[[Periode van Lente en Herfst|China]]||[[Lijst van keizers van China|Keizer van China]]||[[Zhou-dynastie]]||[[Zhou Jingwang]]||[[519 v.Chr.|519]] - [[476 v.Chr.]]
|-
|[[Geschiedenis van het Indisch Subcontinent|India (Magadha Rijk)]]||Koning||Shishunaga||Bimbisara||[[544 v.Chr.|544]] - [[491 v.Chr.]]
|-
|[[Japan]]||[[Lijst van keizers van Japan|Keizer van Japan]]||||[[Itoku]]||[[510 v.Chr.|510]] - [[475 v.Chr.]]
|-
|[[Perzische Rijk]]||[[lijst van koningen van Perzië|Koning van Perzië]]||[[Achaemeniden]]||[[Darius I]]|| [[522 v.Chr.|522]] - [[485 v.Chr.]]
|}

==Europa==
{| class="wikitable vatop"
!Land!!Positie!!Dynastie!!Machthebber!!Tijdvak
|-
|[[Ierland (eiland)|Ierland]]||[[Hoge koning van Ierland]]||||Óengus Ollom||[[499 v.Chr.|499]] - [[481 v.Chr.]]
|-
|rowspan="2"|[[Macedonië (oudheid)|Macedonië]]||rowspan="2"|Koning||rowspan="2"|[[Argeaden]]||[[Amyntas I van Macedonië|Amyntas I]]||[[547 v.Chr.|547]] - [[498 v.Chr.]]
|-
|[[Alexander I van Macedonië|Alexander I]]||[[498 v.Chr.|498]] - [[454 v.Chr.]]
|-
|rowspan="2"|[[Romeinse Republiek|Rome]]||rowspan="2"|[[Lijst van Romeinse consuls tijdens de Republiek|Consul]]||rowspan="2"| ||Q. Cloelius Siculus||[[498 v.Chr.]]
|-
|Titus Larcius Flavus||[[501 v.Chr.|501]], [[498 v.Chr.]]
|-
|rowspan="2"|[[Sparta (Griekenland)|Sparta]]||rowspan="2"|[[Koningschap (Sparta)|Koning van Sparta]]||[[Agiaden]]||[[Cleomenes I van Sparta|Cleomenes I]]||[[519 v.Chr.|519]] - [[487 v.Chr.]]
|-
|[[Eurypontiden]]||[[Demaratus van Sparta|Demaratus]]|| [[515 v.Chr.|515]] - [[491 v.Chr.]]
|}

{{Opvolging machthebbers jaar v Chr|498}}

[[Categorie:Lijsten van machthebbers in de 5e eeuw v.Chr.|-498]]


text:
# Loerik
Loerik is een gewezen buurschap in de gemeente Houten. De naam leeft voort in de Vinexwijk Houten-Zuidoost.
De naam Loerik lijkt van niet-Germaanse oorsprong. De plaats is geïdentificeerd met Lauri(um), een plaats die voorkomt op de Tabula Peutingeriana, maar klankwettig is dat niet mogelijk. Een andere verklaring reconstrueert de naam als Loriacum, een Keltische naam die 'behorend aan Lorius' moet betekenen (met het achtervoegsel -iacum. Daarmee zou de plaatsnaam etymologisch identiek zijn aan Lorris in Frankrijk. Tegenwoordig gaat men er echter van uit dat de plaats zijn naam ontleent aan het Latijnse lōrica 'pantser, omheining'.
Bij archeologisch onderzoek voorafgaand aan de bouw van Houten-Zuid zijn diverse Romeinse vondsten gedaan die er inderdaad op wijzen dat Loerik toen bewoond was. Ook in de vroege middeleeuwen was er bewoning. Kerkelijk viel Loerik onder Houten, wereldlijk onder de heren van 't Goy, al duikt er in de twaalfde eeuw een familie Van Loerik op.
Bewoning in Loerik was aantrekkelijk omdat het gebied enkele meters hoger ligt dan de omgeving en midden tussen de restgeulen van de Rijn in lag. Hierdoor hadden de bewoners droge voeten en toch water in de buurt. In de middeleeuwen ontstaat het vroonhof Loerik. Deze hofstede van Loerik verdwijnt rond 1250. In 1421 wordt het gehucht bovendien geplunderd. In de eeuwen erna verplaatst het zwaartepunt van de bebouwing zich naar het noorden. Belangrijkste reden is de komst van de Loerikse molen. Deze molen stond eerder op de wal van Kasteel Ten Goye, maar werd verplaatst naar Loerik. Rondom de molen en de aanvoerroute ontstond steeds meer bebouwing.
In de negentiende eeuw loopt de straatweg van Houten naar Wijk bij Duurstede langs, maar niet door Loerik; toch noemt men een gedeelte van dit tracé nog altijd Loerikseweg. Vanaf Loerik sprak men van Beusichemseweg. De slinger in de doorgaande weg wordt Kniphoek genoemd.
Loerik blijft in ongeveer dezelfde vorm bestaan tot in 1997 wordt besloten om Houten zuidwaarts uit te breiden. Diverse boerderijen worden in de nieuwbouw opgenomen; men vindt ze bijvoorbeeld aan het Smalspoor en het Staatsspoor (voorheen Beusichemseweg), Molenland en aan de Binnentuin (voorheen Binnenweg).

title: Loerik

wikitext:
'''Loerik''' is een gewezen buurschap in de gemeente [[Houten]]. De naam leeft voort in de [[Vinex]]wijk Houten-Zuidoost.

De naam Loerik lijkt van niet-Germaanse oorsprong. De plaats is geïdentificeerd met ''Lauri(um)'', een plaats die voorkomt op de [[Tabula Peutingeriana]], maar klankwettig is dat niet mogelijk. Een andere verklaring reconstrueert de naam als ''Loriacum'', een Keltische naam die 'behorend aan Lorius' moet betekenen (met het achtervoegsel ''[[-iacum]]''. Daarmee zou de plaatsnaam [[etymologisch]] identiek zijn aan [[Lorris]] in Frankrijk.<ref>[https://www.dbnl.org/tekst/_tij003191701_01/_tij003191701_01_0012.php DBNL - De Nederlandse plaatsnamen op -ik] dbnl.org. [https://web.archive.org/web/20210119220447/https://www.dbnl.org/tekst/_tij003191701_01/_tij003191701_01_0012.php Gearchiveerd] op 19 januari 2021.</ref> Tegenwoordig gaat men er echter van uit dat de plaats zijn naam ontleent aan het Latijnse ''lōrica'' 'pantser, omheining'.<ref>[https://etymologiebank.nl/trefwoord/loerik Etymologiebank - Loerik]. [https://web.archive.org/web/20230609234300/https://etymologiebank.nl/trefwoord/loerik Gearchiveerd] op 9 juni 2023.</ref>

Bij archeologisch onderzoek voorafgaand aan de bouw van Houten-Zuid zijn diverse Romeinse vondsten gedaan die er inderdaad op wijzen dat Loerik toen bewoond was.<ref>[https://web.archive.org/web/20181017001940/https://www.oudhouten.nl/2013/12/rijke-houtense-bodem-en-detectoramateur/ Oud Houten - De rijke Houtense bodem en de detectoramateur] oudhouten.nl (gearchiveerd)</ref> Ook in de vroege middeleeuwen was er bewoning. Kerkelijk viel Loerik onder Houten, wereldlijk onder de heren van [['t Goy]], al duikt er in de twaalfde eeuw een familie Van Loerik op.<ref>[https://www.oudhouten.nl/vroege-middeleeuwen/loerik/ Oud Houten - Loerik] oudhouten.nl</ref>

Bewoning in Loerik was aantrekkelijk omdat het gebied enkele meters hoger ligt dan de omgeving en midden tussen de restgeulen van de Rijn in lag. Hierdoor hadden de bewoners droge voeten en toch water in de buurt. In de middeleeuwen ontstaat het vroonhof Loerik. Deze hofstede van Loerik verdwijnt rond 1250. In 1421 wordt het gehucht bovendien geplunderd. In de eeuwen erna verplaatst het zwaartepunt van de bebouwing zich naar het noorden. Belangrijkste reden is de komst van de Loerikse molen. Deze molen stond eerder op de wal van [[Kasteel Ten Goye]], maar werd verplaatst naar Loerik. Rondom de molen en de aanvoerroute ontstond steeds meer bebouwing.

In de negentiende eeuw loopt de straatweg van Houten naar [[Wijk bij Duurstede]] langs, maar niet door Loerik;<ref>[https://atlas1868.nl/ut/houten.html Gemeenteatlas van Kuyper - Gemeente Houten]atlas1868.nl</ref> toch noemt men een gedeelte van dit tracé nog altijd ''[[Loerikseweg]]''. Vanaf Loerik sprak men van ''[[Beusichemseweg]]''. De slinger in de doorgaande weg wordt Kniphoek genoemd.

Loerik blijft in ongeveer dezelfde vorm bestaan tot in [[1997]] wordt besloten om Houten zuidwaarts uit te breiden. Diverse boerderijen worden in de nieuwbouw opgenomen; men vindt ze bijvoorbeeld aan het ''Smalspoor'' en het ''[[Staatsspoor (Houten)|Staatsspoor]]'' (voorheen Beusichemseweg), Molenland en aan de ''Binnentuin'' (voorheen Binnenweg).

{{Appendix}}

[[Categorie:Wijk in Houten]]
[[Categorie:Verdwenen plaats in Utrecht]]