text:
# Robby Müller Award
De Robby Müller Award is een prijs die sinds 2020 wordt uitgeloofd door de Netherlands Society of Cinematographers, in samenwerking met het International Film Festival Rotterdam (IFFR) en Andrea Müller-Schirmer, Robby Müllers weduwe. Deze prijs wordt jaarlijks uitgeloofd aan "een 'beeldmaker' (director of photography, filmmaker of visueel kunstenaar) die in de geest van Müller, een "authentieke, geloofwaardige en emotioneel treffende visuele taal heeft gecreëerd gedurende zijn of haar oeuvre". Gedurende het IFFR wordt de winnaar beloond met een gallery print van een van Robby Müller's Polaroids. Daarnaast krijgt de winnaar de kans zijn of haar werk te presenteren in een masterclass.
Winnaars van de prijs zijn:
| Jaar | Prijswinnaar        | Functie         | Land van oorsprong |
| ---- | ------------------- | --------------- | ------------------ |
| 2020 | Diego García        | Cinematographer | Mexico             |
| 2021 | Kelly Reichardt     | Filmmaker       | Verenigde Staten   |
| 2022 | Sayombhu Mukdeeprom | Cinematographer | Thailand           |
| 2023 | Hélène Louvart      | Cinematographer | Frankrijk          |

title: Robby Müller Award

wikitext:
De '''Robby Müller Award''' is een prijs die sinds 2020 wordt uitgeloofd door de [[Netherlands Society of Cinematographers]],<ref>{{Citeer web|url=https://www.parool.nl/gs-b19fc2af|titel=Robby Müller Award beloont eigen, originele beeldtaal|bezochtdatum=2022-02-27|auteur=|datum=2020-01-27|werk=Het Parool|taal=}}</ref><ref>{{Citeer web|url=https://iffr.com/en/awards/robby-mueller-award|titel=Robby Müller Award|bezochtdatum=2022-02-27|werk=iffr.com|archiefdatum=2022-02-27|archiefurl=https://web.archive.org/web/20220227215412/https://iffr.com/en/awards/robby-mueller-award|dodeurl=ja}}</ref> in samenwerking met het [[International Film Festival Rotterdam]] (IFFR) en Andrea Müller-Schirmer, [[Robby Müller]]s weduwe. Deze prijs wordt jaarlijks uitgeloofd aan "een 'beeldmaker' ([[director of photography]], filmmaker of visueel kunstenaar) die in de geest van Müller, een "authentieke, geloofwaardige en emotioneel treffende visuele taal heeft gecreëerd gedurende zijn of haar oeuvre". Gedurende het IFFR wordt de winnaar beloond met een gallery print van een van Robby Müller's Polaroids. Daarnaast krijgt de winnaar de kans zijn of haar werk te presenteren in een masterclass.

Winnaars van de prijs zijn:
{| class="wikitable"
!Jaar
!Prijswinnaar
!Functie
!Land van oorsprong
|-
|2020
|Diego García<ref>{{Citeer web|url=https://cinematography.nl/article/11/First-ROBBY-M%C3%9CLLER-AWARD-goes-to-Diego-Garc%C3%ADa|titel=NSC - Articles|bezochtdatum=2022-02-27|werk=cinematography.nl}}</ref><ref>{{Citeer web|url=https://iffr.com/en/iffr/2020/events/masterclass-diego-garc%C3%ADa|titel=Masterclass: Diego García|bezochtdatum=2022-02-27|werk=iffr.com}}{{Dode link}}</ref>
|Cinematographer
|[[Mexico (land)|Mexico]]
|-
|2021
|Kelly Reichardt<ref>{{Citeer web|url=https://cinematography.nl/article/21/2021-ROBBY-M%C3%9CLLER-AWARD-goes-to-Kelly-Reichardt|titel=NSC - Articles|bezochtdatum=2022-02-27|werk=cinematography.nl}}</ref><ref>{{Citeer web|url=https://iffr.com/en/kelly-reichardt-receive-robby-muller-award|titel=Kelly Reichardt to receive the Robby Müller Award|bezochtdatum=2022-02-27|werk=iffr.com}}{{Dode link}}</ref>
|Filmmaker
|[[Verenigde Staten]]
|-
|2022
|Sayombhu Mukdeeprom<ref>{{Citeer web|url=https://iffr.com/en/iffr/2022/events/big-talk-sayombhu-mukdeeprom|titel=Big Talk: Sayombhu Mukdeeprom|bezochtdatum=2022-02-27|werk=iffr.com}}</ref><ref>{{Citeer web|url=https://variety.com/2022/artisans/asia/sayombhu-mukdeeprom-call-me-by-your-name-rotterdam-1235172933/|titel=‘I Approach Things With Heart’: Robby Müller Award Recipient Sayombhu Mukdeeprom on Cinematography|bezochtdatum=2022-02-27|auteur=Marta Balaga, Marta Balaga|datum=2022-02-05|werk=Variety|taal=en}}</ref>
|Cinematographer
|[[Thailand]]
|-
|2023
|Hélène Louvart<ref>{{Citeer web |url=https://iffr.com/en/awards/robby-mueller-award |titel=Robby Müller Award {{!}} IFFR |bezochtdatum=2023-03-01 |werk=iffr.com |archiefdatum=2022-02-27 |archiefurl=https://web.archive.org/web/20220227215412/https://iffr.com/en/awards/robby-mueller-award |dodeurl=ja }}</ref><ref>{{Citeer web |url=https://iffr.com/en/blog/robby-muller-award-2023-helene-louvart |titel=Robby Müller Award 2023: Hélène Louvart |bezochtdatum=2023-03-01 |werk=iffr.com |archiefdatum=2023-02-02 |archiefurl=https://web.archive.org/web/20230202203117/https://iffr.com/en/blog/robby-muller-award-2023-helene-louvart |dodeurl=ja }}</ref>
|Cinematographer
|[[Frankrijk]]
|}

{{Appendix|2=
{{References|90%|2}}
}}

[[Categorie:Nederlandse filmprijs]]


text:
# Amandus Lundqvist
Amandus Hjalmar Lundqvist (Rotterdam, 11 mei 1945) is een Nederlandse (voetbal)bestuurder. Van 1 september 2002 tot 1 mei 2010 was hij voorzitter van het college van bestuur van de Technische Universiteit Eindhoven. Van 1990 tot april 1992 was hij voorzitter van de voetbalclub Feyenoord.

## Opleiding
Lundqvist is als weg- en waterbouwkundig ingenieur afgestudeerd aan de Hogere Technische School te Rotterdam. Tijdens zijn studie heeft hij in Zweden en Nederland bij verschillende ingenieursbureaus gewerkt.

## Carrière
In 1968 is hij in dienst getreden bij IBM Nederland te Amsterdam waar hij in 1979 toetrad tot het managementteam.
Van 1979 tot 1989 vervulde Lundqvist verschillende managementfuncties in de salesorganisatie waar hij in 1986 en 1987 werkte vanuit het Europees Hoofdkantoor als Director of Operations voor IBM België en IBM Spanje.
In 1989 werd hij benoemd tot Directeur Business Planning en Support en in 1990 tot Directeur Marketing en Services.
Van 1 januari 1992 tot 1 oktober 2001 vervulde hij de functie van Algemeen Directeur en Voorzitter van de Directie.
Hij was in 1990 bereid om in Feyenoords donkerste periode het voorzitterschap te aanvaarden. Nadat de aanval van sponsor HCS om de stadion aandelen te bemachtigen, was afgeslagen heeft hij met penningmeester Jorien van den Herik, orde op zaken kunnen stellen. Na het echec van het trainersduo Gunder Bengtsson en Pim Verbeek bijgestaan door directeur Martin Snoeck en adviseur Ger Lagendijk, werd Wim Jansen aangesteld in 1991 om het elftal technisch te begeleiden. Hetgeen positieve resultaten tot gevolg had. In 1992 kwam het voorzitterschap in handen van Jorien van den Herik.
Van 1 september 2002 tot 1 mei 2010 was hij voorzitter van het college van bestuur van de Technische Universiteit Eindhoven. Daarna was hij tot medio 2014 voorzitter van de stichting SURF. Sinds 2011 is hij Boegbeeld Topsector High Tech Systemen en Materialen bij Holland High Tech. Lundqvist bekleedde tevens diverse bestuursfuncties en commissariaten.

wikiname: nlwiki

title: Amandus Lundqvist

in_language: nl

wikitext:
'''Amandus Hjalmar Lundqvist''' ([[Rotterdam]], [[11 mei]] [[1945]]) is een [[Nederland]]se (voetbal)bestuurder. Van [[1 september]] [[2002]] tot [[1 mei]] [[2010]] was hij voorzitter van het [[college van bestuur]] van de [[Technische Universiteit Eindhoven]]. Van [[1990]] tot april [[1992]] was hij voorzitter van de voetbalclub [[Feyenoord]].

==Opleiding==
Lundqvist is als weg- en waterbouwkundig [[ingenieur]] afgestudeerd aan de [[Hogere Technische School]] te [[Rotterdam]]. Tijdens zijn studie heeft hij in [[Zweden]] en Nederland bij verschillende ingenieursbureaus gewerkt.

==Carrière==
In [[1968]] is hij in dienst getreden bij [[IBM]] Nederland te [[Amsterdam]] waar hij in [[1979]] toetrad tot het managementteam.
Van 1979 tot [[1989]] vervulde Lundqvist verschillende managementfuncties in de salesorganisatie waar hij in [[1986]] en [[1987]] werkte vanuit het Europees Hoofdkantoor als Director of Operations voor IBM België en IBM Spanje.
In 1989 werd hij benoemd tot Directeur Business Planning en Support en in [[1990]] tot Directeur Marketing en Services.
Van [[1 januari]] [[1992]] tot [[1 oktober]] [[2001]] vervulde hij de functie van Algemeen Directeur en Voorzitter van de Directie.

Hij was in 1990 bereid om in Feyenoords donkerste periode het voorzitterschap te aanvaarden. Nadat de aanval van sponsor [[HCS Technology|HCS]] om de stadion aandelen te bemachtigen, was afgeslagen heeft hij met penningmeester [[Jorien van den Herik]], orde op zaken kunnen stellen. Na het echec van het trainersduo [[Gunder Bengtsson]] en [[Pim Verbeek]] bijgestaan door directeur [[Martin Snoeck]] en adviseur [[Ger Lagendijk]], werd [[Wim Jansen (voetballer)|Wim Jansen]] aangesteld in [[1991]] om het elftal technisch te begeleiden. Hetgeen positieve resultaten tot gevolg had. In [[1992]] kwam het voorzitterschap in handen van Jorien van den Herik.

Van [[1 september]] [[2002]] tot [[1 mei]] [[2010]] was hij voorzitter van het [[college van bestuur]] van de [[Technische Universiteit Eindhoven]]. Daarna was hij tot medio 2014 voorzitter van de stichting [[SURFnet|SURF]]. Sinds 2011 is hij Boegbeeld Topsector High Tech Systemen en Materialen bij Holland High Tech. Lundqvist bekleedde tevens diverse bestuursfuncties en commissariaten.

{{Opvolging|
| lijst = [[Feyenoord#Voorzitters|Voorzitter van Feyenoord]]
1990-1992
| vorige = [[Carlo de Swart]]
| volgende = [[Jorien van den Herik]]
}}
{{Opvolging|
| lijst = [[Technische Universiteit Eindhoven|Voorzitter College van Bestuur TU/e]]
2002-2010
| vorige = [[Henk de Wilt]]
| volgende = [[Arno Peels]]
}}

{{DEFAULTSORT:Lundqvist, Amandus}}
[[Categorie:Voorzitter van Feyenoord]]
[[Categorie:Nederlands bestuurder]]


text:
# Ostrvica (Gospić)
Ostrvica is een plaats in de gemeente Gospić in de Kroatische provincie Lika-Senj. De plaats telt 19 inwoners (2001).

title: Ostrvica (Gospić)

wikitext:
{{Infobox plaats in land
| land         = Kroatië
| naam         = Ostrvica
| area         = [[Lika-Senj]]
| coa          =
| gemeente     = [[Gospić]]
| inwoners     = 19
| dichtheid    =
| census       = 2001
| km2          =
| hoogte       =
| kenteken     = GS
| postcode     = 53201 Lički Osik
| lat          =
| lon          =
| image        =
| caption      =
}}
'''Ostrvica''' is een plaats in de gemeente [[Gospić]] in de [[Kroatië|Kroatische]] provincie [[Lika-Senj]]. De plaats telt 19 inwoners (2001).<ref>{{Citeer web |url=http://www.dzs.hr/Hrv/censuses/Census2001/Popis/H02_01_02/H02_01_02.html |titel=Volkstelling 2001 |bezochtdatum=2012-09-11 |archiefdatum=2012-02-25 |archiefurl=https://web.archive.org/web/20120225045225/http://www.dzs.hr/Hrv/censuses/Census2001/Popis/H02_01_02/H02_01_02.html |dodeurl=ja }}</ref>

{{Appendix}}
{{Beginnetje|landen & volken|land=Kroatië|2=2012|3=09|4=11}}

[[Categorie:Plaats in Lika-Senj]]
[[Categorie:Gospić]]
<!--Ostrvica (Gospić)-->

title: Situering

Provincie: Lika-Senj

Gemeente: Gospić

title: Algemeen

title: Overig

Postcode: 53201 Lički Osik

Kenteken: GS

Portaal: Kroatië


text:
# Grand Prix Formule 1 van Japan 2000
De Grand Prix Formule 1 van Japan 2000 werd gehouden op 8 oktober 2000 op Suzuka in Suzuka.

## Verslag
Michael Schumacher had voor aanvang van de race 8 punten voorsprong op Mika Häkkinen met nog twee wedstrijden te gaan.  Dit betekende dat hij zeker was van de titel wanneer hij 3 punten meer zou halen dan Häkkinen.
Zijn uitgangspositie was ook ideaal door zich op pole te kwalificeren, voor Häkkinen.
Häkkinen had echter een betere start en pakte de leiding, maar Schumacher zou hem nooit uit het oog verliezen tijdens de race.
Halfweg de wedstrijd begon het licht te regenen.
Met een snelle laatste stop wist Michael Schumacher  voor Häkkinen terug te keren op de baan  en in de regen kon de Fin geen serieuze bedreiging meer vormen voor de Duitser, die zich na de race wereldkampioen 2000 kon noemen.

## Uitslag
| Positie | Nummer | Rijder                | Team               | Ronden | Tijd/Opgave   | Startplaats | Punten |
| ------- | ------ | --------------------- | ------------------ | ------ | ------------- | ----------- | ------ |
| 1       | 3      | Michael Schumacher    | Scuderia Ferrari   | 53     | 1:29:53.435   | 1           | 10     |
| 2       | 1      | Mika Häkkinen         | McLaren - Mercedes | 53     | +1.837        | 2           | 6      |
| 3       | 2      | David Coulthard       | McLaren - Mercedes | 53     | +1:09.914     | 3           | 4      |
| 4       | 4      | Rubens Barrichello    | Ferrari            | 53     | +1:19.191     | 4           | 3      |
| 5       | 10     | Jenson Button         | Williams-BMW       | 53     | +1:25.694     | 5           | 2      |
| 6       | 22     | Jacques Villeneuve    | BAR-Honda          | 52     | +1 Ronde      | 9           | 1      |
| 7       | 8      | Johnny Herbert        | Jaguar Racing      | 52     | +1 Ronde      | 10          |        |
| 8       | 7      | Eddie Irvine          | Jaguar Racing      | 52     | +1 Ronde      | 7           |        |
| 9       | 23     | Ricardo Zonta         | BAR-Honda          | 52     | +1 Ronde      | 18          |        |
| 10      | 17     | Mika Salo             | Sauber - Petronas  | 52     | +1 Ronde      | 19          |        |
| 11      | 16     | Pedro Diniz           | Sauber - Petronas  | 52     | +1 Ronde      | 20          |        |
| 12      | 18     | Pedro de la Rosa      | Arrows - Supertec  | 52     | +1 Ronde      | 13          |        |
| 13      | 6      | Jarno Trulli          | Jordan-Mugen-Honda | 52     | +1 Ronde      | 15          |        |
| 14      | 11     | Giancarlo Fisichella  | Benetton Formula   | 52     | +1 Ronde      | 12          |        |
| 15      | 21     | Gaston Mazzacane      | Minardi            | 51     | +2 Rondes     | 22          |        |
| Ret     | 20     | Marc Gené             | Minardi            | 46     | Motor         | 21          |        |
| Ret     | 9      | Ralf Schumacher       | Williams-BMW       | 41     | Gespind       | 6           |        |
| Ret     | 15     | Nick Heidfeld         | Prost Grand Prix   | 41     | Wielophanging | 16          |        |
| Ret     | 12     | Alexander Wurz        | Benetton Formula   | 37     | Gespind       | 11          |        |
| Ret     | 5      | Heinz-Harald Frentzen | Jordan-Mugen-Honda | 29     | Hydraulisch   | 8           |        |
| Ret     | 14     | Jean Alesi            | Prost Grand Prix   | 19     | Motor         | 17          |        |
| Ret     | 19     | Jos Verstappen        | Arrows - Supertec  | 9      | Elektrisch    | 14          |        |

## Wetenswaardigheden
- Michael Schumachers laatste pitstop duurde 6 seconden, zodat hij voor Mika Häkkinen de baan op kwam en zijn derde wereldtitel scoorde. Het was de eerste rijderstitel voor Ferrari sinds Jody Scheckter in 1979.
- Michael Schumacher kwam met zijn derde wereldtitel op gelijke hoogte met Jack Brabham, Jackie Stewart, Niki Lauda, Nelson Piquet en Ayrton Senna.

## Statistieken
| Snelste ronde | Mika Häkkinen | McLaren - Mercedes | 1:39.189 |

## Noot
- Dit was de derde overwinning van de Grote Prijs van Japan voor Michael Schumacher (eerdere overwinningen waren in 1995 en 1997), en hiermee vestigde hij een nieuw record. Hij verbrak het oude record van Gerhard Berger (2), gevestigd tijdens de Grote Prijs van Japan van 1991.

1976 · 1977 · 1987 · 1988 · 1989 · 1990 · 1991 · 1992 · 1993 · 1994 · 1995 · 1996 · 1997 · 1998 · 1999 · 2000 · 2001 · 2002 · 2003 · 2004 · 2005 · 2006 · 2007 · 2008 · 2009 · 2010 · 2011 · 2012 · 2013 · 2014 · 2015 · 2016 · 2017 · 2018 · 2019 · 2022 · 2023 · 2024 · 2025

title: Grand Prix Formule 1 van Japan 2000

wikitext:
De '''Grand Prix [[Formule 1]] van [[Japan]] [[Formule 1 in 2000|2000]]''' werd gehouden op [[8 oktober]] [[2000]] op [[Suzuka International Racing Course|Suzuka]] in [[Suzuka (stad)|Suzuka]].

==Verslag==

[[Michael Schumacher]] had voor aanvang van de race 8 punten voorsprong op [[Mika Häkkinen]] met nog twee wedstrijden te gaan.  Dit betekende dat hij zeker was van de titel wanneer hij 3 punten meer zou halen dan Häkkinen.
Zijn uitgangspositie was ook ideaal door zich op pole te kwalificeren, voor Häkkinen.
Häkkinen had echter een betere start en pakte de leiding, maar Schumacher zou hem nooit uit het oog verliezen tijdens de race.
Halfweg de wedstrijd begon het licht te regenen.
Met een snelle laatste stop wist Michael Schumacher  voor Häkkinen terug te keren op de baan  en in de regen kon de Fin geen serieuze bedreiging meer vormen voor de Duitser, die zich na de race wereldkampioen 2000 kon noemen.

== Uitslag ==
{| class="wikitable sortable" style="font-size:95%;"
|-
! Positie !! Nummer !! Rijder !! Team !! Ronden !! Tijd/Opgave !! Startplaats !! Punten
|-
! 1
| 3
| {{DE-VLAG}} '''[[Michael Schumacher]]'''
| '''[[Scuderia Ferrari]]'''
| 53
| 1:29:53.435
| 1
| '''10'''
|-
! 2
| 1
| {{FI-VLAG}} '''[[Mika Häkkinen]]'''
| '''[[Team McLaren|McLaren - Mercedes]]'''
| 53
| +1.837
| 2
| '''6'''
|-
! 3
| 2
| {{GB-VLAG}} '''[[David Coulthard]]'''
| '''[[Team McLaren|McLaren - Mercedes]]'''
| 53
| +1:09.914
| 3
| '''4'''
|-
! 4
| 4
| {{BR-VLAG}} '''[[Rubens Barrichello]]'''
| '''[[Scuderia Ferrari|Ferrari]]'''
| 53
| +1:19.191
| 4
| '''3'''
|-
! 5
| 10
| {{GB-VLAG}} '''[[Jenson Button]]'''
| '''[[Williams F1|Williams-BMW]]'''
| 53
| +1:25.694
| 5
| '''2'''
|-
! 6
| 22
| {{CA-VLAG}} '''[[Jacques Villeneuve]]'''
| '''[[BAR-Honda]]'''
| 52
| +1 Ronde
| 9
| '''1'''
|-
! 7
| 8
| {{GB-VLAG}} [[Johnny Herbert]]
| [[Jaguar Racing]]
| 52
| +1 Ronde
| 10
|
|-
! 8
| 7
| {{GB-VLAG}} [[Eddie Irvine]]
| [[Jaguar Racing]]
| 52
| +1 Ronde
| 7
|
|-
! 9
| 23
| {{BR-VLAG}} [[Ricardo Zonta]]
| [[BAR-Honda]]
| 52
| +1 Ronde
| 18
|
|-
! 10
| 17
| {{FI-VLAG}} [[Mika Salo]]
| [[BMW Sauber|Sauber - Petronas]]
| 52
| +1 Ronde
| 19
|
|-
! 11
| 16
| {{BR-VLAG}} [[Pedro Diniz]]
| [[BMW Sauber|Sauber - Petronas]]
| 52
| +1 Ronde
| 20
|
|-
! 12
| 18
| {{ES-VLAG}} [[Pedro de la Rosa]]
| [[Arrows|Arrows - Supertec]]
| 52
| +1 Ronde
| 13
|
|-
! 13
| 6
| {{IT-VLAG}} [[Jarno Trulli]]
| [[Jordan (Formule 1)|Jordan-Mugen-Honda]]
| 52
| +1 Ronde
| 15
|
|-
! 14
| 11
| {{IT-VLAG}} [[Giancarlo Fisichella]]
| [[Benetton Formula]]
| 52
| +1 Ronde
| 12
|
|-
! 15
| 21
| {{AR-VLAG}} [[Gaston Mazzacane]]
| [[Minardi]]
| 51
| +2 Rondes
| 22
|
|-
! Ret
| 20
| {{ES-VLAG}} [[Marc Gené]]
| [[Minardi]]
| 46
| Motor
| 21
|
|-
! Ret
| 9
| {{DE-VLAG}} [[Ralf Schumacher]]
| [[Williams F1|Williams-BMW]]
| 41
| Gespind
| 6
|
|-
! Ret
| 15
| {{DE-VLAG}} [[Nick Heidfeld]]
| [[Prost Grand Prix]]
| 41
| Wielophanging
| 16
|
|-
! Ret
| 12
| {{AT-VLAG}} [[Alexander Wurz]]
| [[Benetton Formula]]
| 37
| Gespind
| 11
|
|-
! Ret
| 5
| {{DE-VLAG}} [[Heinz-Harald Frentzen]]
| [[Jordan (Formule 1)|Jordan-Mugen-Honda]]
| 29
| Hydraulisch
| 8
|
|-
! Ret
| 14
| {{FR-VLAG}} [[Jean Alesi]]
| [[Prost Grand Prix]]
| 19
| Motor
| 17
|
|-
! Ret
| 19
| {{NL-VLAG}} [[Jos Verstappen]]
| [[Arrows|Arrows - Supertec]]
| 9
| Elektrisch
| 14
|
|}

== Wetenswaardigheden ==
* [[Michael Schumacher]]s laatste pitstop duurde 6 seconden, zodat hij voor [[Mika Häkkinen]] de baan op kwam en zijn derde wereldtitel scoorde. Het was de eerste rijderstitel voor [[Scuderia Ferrari|Ferrari]] sinds [[Jody Scheckter]] in [[Formule 1 in 1979|1979]].
* Michael Schumacher kwam met zijn derde wereldtitel op gelijke hoogte met [[Jack Brabham]], [[Jackie Stewart]], [[Niki Lauda]], [[Nelson Piquet sr.|Nelson Piquet]] en [[Ayrton Senna]].

== Statistieken ==
{| class="wikitable"
!Snelste ronde
|[[Mika Häkkinen]]||[[Team McLaren|McLaren - Mercedes]]||1:39.189
|}

== Noot ==

* Dit was de derde overwinning van de [[Grand Prix Formule 1 van Japan|Grote Prijs van Japan]] voor [[Michael Schumacher]] (eerdere overwinningen waren in [[Grand Prix Formule 1 van Japan 1995|1995]] en [[Grand Prix Formule 1 van Japan 1997|1997]]), en hiermee vestigde hij een nieuw record. Hij verbrak het oude record van [[Gerhard Berger]] (2), gevestigd tijdens de [[Grand Prix Formule 1 van Japan 1991|Grote Prijs van Japan van 1991]].

{{Opvolging Formule 1-race
| race = Japan
| jaar = 2000
| vorig_race_seizoen = de Verenigde Staten
| volgend_race_seizoen = Maleisië
| volgend_race_seizoen_jaar = 2000
}}
{{Navigatie Formule 1-grand-prixwedstrijden 2000-2009}}
{{Navigatie Grand Prix Formule 1 van Japan}}

[[Categorie:Formule 1 in 2000|Japan]]
[[Categorie:Grand Prix van Japan|2000]]


text:
# Orgetorix
Orgetorix (overleden 61 v.Chr.) was de aanvoerder van de Gallische stam van de Helvetii. Wat over hem bekend is, komt uit de Commentarii de bello Gallico van Gaius Julius Caesar (100-44 v.Chr.).
Orgetorix ontwikkelde in 61 voor Chr. het plan waarmee de Helvetii hun stamgebied zouden verlaten en Gallië binnentrekken om nieuwe grond te verwerven. Angst voor de Germanen zou hierbij tevens een rol hebben gespeeld.
Deze initiatieven werden in Rome als regelrechte bedreiging gezien en met grote zorg tegemoet gezien. Toen Orgetorix in hetzelfde jaar overleed, dachten de Romeinen dat het gevaar voorbij was, maar de realiteit bleek anders. Ondanks de dood van hun leider trokken de Helvetii Gallië binnen, waar ze vervolgens door Caesar werden verslagen. De opmars van Caesar tegen de Helvetii betekende de opmaat voor de verovering van heel Gallia door de Romeinen.
Zie DBG 1, 2-30

## Antieke bronnen
- Gaius Julius Caesar, Commentarii de bello Gallico I 2—4, 26.
- Cassius Dio, XXXVIII 31.

title: Orgetorix

wikitext:
{{Infobox dynastie
| naam             = Orgetorix
| leven            = [[1e eeuw v.Chr.]]−[[61 v.Chr.]]
| afbeelding       = Orgetorix-coin.jpg
| onderschrift     = Munt met Orgetorix afgebeeld
| functie          = Aanvoerder van de [[Helvetii]]
| periode          = [[Gallische Oorlog]]
| voorganger       =
| opvolger         =
| regent           = <!-- of | regentes = -->
| medeheersers     =
| geboortedatum    = ?
| geboorteplaats   = [[Gallië]]
| sterfdatum       = [[61 v.Chr.]]
| sterfplaats      = Gallië
| vader            =
| moeder           =
| dynastie         = [[Helvetii]]
| broerzus         =
| partner          =
| kinderen         =
| handtekening     =
| website          =
| bron             = ''[[Commentarii de bello Gallico]]'', [[Lucius Cassius Dio|Cassius Dio]]
| heraldiek        =
| heraldiek-uitleg =
| portaal          = Romeinse Rijk
}}

'''Orgetorix''' (overleden [[61 v.Chr.]]) was de aanvoerder van de [[Gallisch|Gallische]] stam van de [[Helvetii]]. Wat over hem bekend is, komt uit de ''[[Commentarii de bello Gallico]]'' van [[Julius Caesar|Gaius Julius Caesar]] (100-44 v.Chr.).

Orgetorix ontwikkelde in 61 voor Chr. het plan waarmee de Helvetii hun stamgebied zouden verlaten en [[Gallië]] binnentrekken om nieuwe grond te verwerven. Angst voor de [[Germanen]] zou hierbij tevens een rol hebben gespeeld.

Deze initiatieven werden in [[Romeinse Rijk|Rome]] als regelrechte bedreiging gezien en met grote zorg tegemoet gezien. Toen Orgetorix in hetzelfde jaar overleed, dachten de Romeinen dat het gevaar voorbij was, maar de realiteit bleek anders. Ondanks de dood van hun leider trokken de Helvetii Gallië binnen, waar ze vervolgens door Caesar werden verslagen. De opmars van Caesar tegen de Helvetii betekende de opmaat voor de verovering van heel [[Gallië|Gallia]] door de Romeinen.

Zie DBG 1, 2-30

==Antieke bronnen==
*[[Julius Caesar|Gaius Julius Caesar]], ''[[Commentarii de bello Gallico]]'' [http://www.koxkollum.nl/caesar/opera/caesarbg1vert01.htm I 2—4, 26.]
*[[Cassius Dio]], [http://penelope.uchicago.edu/Thayer/E/Roman/Texts/Cassius_Dio/38*.html#31 XXXVIII 31.]

[[Categorie:Gallische vorst]]
[[Categorie:Persoon in de Gallische Oorlog]]

title: Aanvoerder van de Helvetii

Periode: Gallische Oorlog

title: Orgetorix

Geboren: ? · Gallië

Overleden: 61 v.Chr. · Gallië

Dynastie: Helvetii


text:
# Padellen
Padellen is een lied van de Nederlandse popgroep Turfy Gang en producer La$$a. Het werd in 2023 als single uitgebracht.

## Achtergrond
Padellen is geschreven door Yves Lassally, Koen Veth, Joris van Oostveen en Billy Dans en geproduceerd door La$$a. Het is een nederhoplied waarin de artiesten zingen over een date waar de twee gaan padellen. De single heeft in Nederland de gouden status.
Het is niet de eerste keer dat Turfy Gang en La$$a met elkaar samenwerken. Dit deden zij eerder al op ABC.

## Hitnoteringen
De artiesten hadden succes met het lied in de hitlijsten van Nederland. Het piekte op de achtste plaats van de Nederlandse Single Top 100 en stond 24 weken in deze hitlijst. Het kwam tot de 27e positie van de Nederlandse Top 40 en stond vijf weken in deze lijst.

title: Padellen

wikitext:
{{Infobox single
| Titel          = Padellen
| Cover          =
| Artiest        = [[Turfy Gang]] en [[La$$a]]
| cover-op-enwp  =
| van Album      =
| B-kant         =
| Releasedatum   = 31 maart [[2023]]
| Drager         =
| Opname         =
| Genre          = [[Nederhop]], [[teen pop]]
| Duur           = 2:08
| Label          = [[BOOMIN' Recordings]]
| Schrijver      = [[Yves Lassally]], [[Koen Veth]], [[Joris van Oostveen]], [[Billy Dans]]
| Componist      =
| Producer       = La$$a
| Status         =
| Hitlijsten     =
* 8 ([[Single Top 100]])<ref name="dutchcharts">{{Citeer web|url=https://dutchcharts.nl/showitem.asp?interpret=Turfy+Gang+%26+LA%24%24A&titel=Padellen&cat=s|titel=Padellen|werk=Dutchcharts|bezochtdatum=2023-05-26}}</ref>
* 27 ([[Nederlandse Top 40]])<ref name="Top 40">{{Citeer web|url=https://www.top40.nl/turfy-gang-x-la-a/padellen-1-41059|titel=Padellen|werk=Top 40|bezochtdatum=2023-05-26}}</ref>
| Review         =
| Artiest1       = Turfy Gang
| Vorige         = 2022
''[[ABC (Turfy Gang en Mr. Polska)|ABC]]''
| Huidige        = 2023
'''Padellen'''
| Volgende       = 2023
''After van de after''
| Artiest2       = La$$a
| Vorige2        = 2023
''Deze is down''
| Huidige2       = 2023
'''Padellen'''
| Volgende2      = 2023
''Het kost wat''
}}

'''''Padellen''''' is een lied van de [[Nederlandse]] popgroep [[Turfy Gang]] en producer [[La$$a]]. Het werd in 2023 als single uitgebracht.

== Achtergrond ==
''Padellen'' is geschreven door [[Yves Lassally]], [[Koen Veth]], [[Joris van Oostveen]] en [[Billy Dans]] en geproduceerd door La$$a. Het is een [[nederhop]]lied waarin de artiesten zingen over een date waar de twee gaan [[padel|padellen]]. De single heeft in Nederland de [[goud (muziek)|gouden]] status.<ref>{{Bronvermelding NVPI-status|2023-09-06}}</ref>

Het is niet de eerste keer dat Turfy Gang en La$$a met elkaar samenwerken. Dit deden zij eerder al op ''[[ABC (Turfy Gang en Mr. Polska)|ABC]]''.

== Hitnoteringen ==
De artiesten hadden succes met het lied in de hitlijsten van Nederland. Het piekte op de achtste plaats van de Nederlandse [[Single Top 100]] en stond 24 weken in deze hitlijst. Het kwam tot de 27e positie van de [[Nederlandse Top 40]] en stond vijf weken in deze lijst.

{{Appendix}}

[[Categorie:Single uit 2023]]
[[Categorie:Nummer van Turfy Gang]]
[[Categorie:Nummer van La$$a]]

title: Padellen

Genre: Nederhop, teen pop

Label: BOOMIN' Recordings

Schrijver(s): Yves Lassally, Koen Veth, Joris van Oostveen, Billy Dans

Producent(en): La$$a

title: Hoogste positie(s) in de hitlijsten

Hoogste positie(s) in de hitlijsten: - 8 (Single Top 100) - 27 (Nederlandse Top 40)

title: Singletijdbalk van Turfy Gang

2022 · ABC: 2023 · Padellen · 2023 · After van de after

title: Singletijdbalk van La$$a

2023 · Deze is down: 2023 · Padellen · 2023 · Het kost wat

Portaal: Muziek


text:
# Nesticus secretus
Nesticus secretus is een spinnensoort in de taxonomische indeling van de holenspinnen (Nesticidae).
Het dier behoort tot het geslacht Nesticus. De wetenschappelijke naam van de soort werd voor het eerst geldig gepubliceerd in 1984 door Willis J. Gertsch.

title: Nesticus secretus

wikitext:
{{Taxobox spin
| naam              = ''Nesticus secretus''
| titelweergave     = cursief
| afbeelding        =
| afbeeldingtekst   =
| familie           = [[Holenspinnen|Nesticidae]] (Holenspinnen)
| geslacht          = ''[[Nesticus]]''
| auteur            = [[Willis J. Gertsch]]
| datum             = 1984
| haakjes           =
}}
'''''Nesticus secretus''''' is een [[spinnen (dieren)|spinnen]][[soort]] in de taxonomische indeling van de [[Holenspinnen|holenspinnen (Nesticidae)]].<ref>{{aut|Platnick, Norman I.}} (2010): [http://research.amnh.org/entomology/spiders/catalog/ The world spider catalog], version 10.5. ''American Museum of Natural History''. [https://web.archive.org/web/20090312050907/http://research.amnh.org:80/entomology/spiders/catalog/ Gearchiveerd] op 12 maart 2009.</ref>

Het dier behoort tot het geslacht ''[[Nesticus]]''. De wetenschappelijke naam van de soort werd voor het eerst geldig gepubliceerd in 1984 door [[Willis J. Gertsch]].

{{Appendix}}
{{beginnetje|biologie|2011|10|21}}

[[Categorie:Holenspinnen]]

title: Nesticus secretus

Rijk: Animalia (Dieren)

Stam: Arthropoda (Geleedpotigen)

Klasse: Arachnida (Spinachtigen)

Orde: Araneae (Spinnen)

Familie: Nesticidae (Holenspinnen)

Geslacht: Nesticus

title: Soort

Portaal: Biologie


text:
# Biffarius arenosus
Biffarius arenosus is een tienpotigensoort uit de familie van de Callianassidae. De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1975 door Poore.

title: Biffarius arenosus

wikitext:
{{Taxobox
| titelweergave = cursief
| naam = ''Biffarius arenosus''
| afbeelding =
| rijk = [[Dieren (biologie)|Animalia]] (Dieren)
| stam = [[Geleedpotigen|Arthropoda]] ([[Geleedpotigen]])
| klasse = [[Malacostraca]]
| orde = [[Decapoda]]
| familie = [[Callianassidae]]
| geslacht = ''[[Biffarius]]''
| w-naam = ''Biffarius arenosus''
| auteur = Poore
| datum = 1975
| haakjes = ja
| commons =
| species =
| worms = 477612
}}
'''''Biffarius arenosus''''' is een [[tienpotigen]]soort uit de familie van de [[Callianassidae]].<ref>Poore, G. (2012). <i>Biffarius arenosus</i> (Poore, 1975). Geraadpleegd via:  World Register of Marine Species op http://www.marinespecies.org/aphia.php?p=taxdetails&id=477612</ref> De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1975 door Poore.

{{Appendix}}
{{beginnetje|biologie|2013|03|22}}

[[Categorie:Callianassidae]]

title: Biffarius arenosus

Klasse: Malacostraca

Orde: Decapoda

Familie: Callianassidae

Geslacht: Biffarius

title: Soort


text:
# Dryops nepalensis
Dryops nepalensis is een keversoort uit de familie ruighaarkevers (Dryopidae). De wetenschappelijke naam van de soort werd in 1986 gepubliceerd door Olmi.

title: Dryops nepalensis

wikitext:
{{Taxobox insect
| titelweergave = cursief
| naam = ''Dryops nepalensis''
| afbeelding =
| afbeeldingtekst =
| orde = [[Kevers|Coleoptera]] (Kevers)
| familie = [[Ruighaarkevers|Dryopidae]] (Ruighaarkevers)
| geslacht = ''[[Dryops]]''
| w-naam = ''Dryops nepalensis''
| auteur = Olmi
| datum = 1986
| haakjes =
}}

'''''Dryops nepalensis''''' is een [[kevers|keversoort]] uit de familie [[ruighaarkevers]] (Dryopidae). De wetenschappelijke naam van de soort werd in 1986 gepubliceerd door Olmi.<ref>{{Brontabel|2010-Hallan}}</ref>

{{Appendix}}
{{beginnetje|biologie|2011|12|09}}

[[Categorie:Ruighaarkevers]]

title: Dryops nepalensis

Klasse: Insecta (Insecten)

Orde: Coleoptera (Kevers)

Familie: Dryopidae (Ruighaarkevers)

Geslacht: Dryops

title: Soort

Portaal: Biologie · Insecten


text:
# Cornuscoparia schlaginhaufeni
Cornuscoparia schlaginhaufeni is een keversoort uit de familie van de boktorren (Cerambycidae). De wetenschappelijke naam van de soort werd voor het eerst geldig gepubliceerd in 1910 door Heller.

title: Cornuscoparia schlaginhaufeni

wikitext:
{{Taxobox insect
| naam = ''Cornuscoparia schlaginhaufeni''
| titelweergave = cursief
| afbeelding =
| afbeeldingtekst =
| orde = [[Kevers|Coleoptera]] (Kevers)
| familie = [[Boktorren|Cerambycidae]] (Boktorren)
| onderfamilie = [[Lamiinae]]
| geslacht = ''[[Cornuscoparia]]''
| w-naam = ''Cornuscoparia schlaginhaufeni''
| auteur = [[Karl Maria Heller|Heller]]
| datum = 1910
| haakjes = ja
| commons =
| species =
}}
'''''Cornuscoparia schlaginhaufeni''''' is een [[kevers]]oort uit de familie van de [[Boktorren|boktorren (Cerambycidae)]]. De wetenschappelijke naam van de soort werd voor het eerst geldig gepubliceerd in 1910 door Heller.<ref>{{Brontabel|9999-Cerambycidae}} (bezocht 30 januari 2014)</ref>

{{Appendix}}
{{Beginnetje|biologie|2014|02|17}}

[[Categorie:Boktorren]]

title: Cornuscoparia schlaginhaufeni

Familie: Cerambycidae (Boktorren)

Onderfamilie: Lamiinae

Geslacht: Cornuscoparia

title: Soort


text:
# Entedon delvarei
Entedon delvarei is een vliesvleugelig insect uit de familie Eulophidae. De wetenschappelijke naam is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1990 door Rasplus.

title: Entedon delvarei

wikitext:
{{Taxobox insect
| naam = ''Entedon delvarei''
| titelweergave = cursief
| afbeelding =
| afbeeldingtekst =
| orde = [[Vliesvleugeligen|Hymenoptera]] (Vliesvleugeligen)
| familie = [[Eulophidae]]
| geslacht = ''[[Entedon]]''
| w-naam = ''Entedon delvarei''
| auteur = Rasplus
| datum = 1990
| haakjes =
| species =
| commons =
}}
'''''Entedon delvarei''''' is een [[Vliesvleugeligen|vliesvleugelig insect]] uit de familie [[Eulophidae]]. De wetenschappelijke naam is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1990 door Rasplus.

{{Appendix|2=
* [https://www.nhm.ac.uk/research-curation/research/projects/chalcidoids/database/validName.dsml?index=ValidName&searchPageURL=indexValidName.dsml&Familyqtype=equals&Family=&Genusqtype=equals&Genus=Entedon&Speciesqtype=equals&Species=delvarei {{Ts.|Noyes, J.S.}} (2012). Universal Chalcidoidea Database. World Wide Web electronic publication. http://www.nhm.ac.uk/chalcidoids. Version as of June 2012]
}}
{{Beginnetje|biologie|2013|04|12}}

[[Categorie:Entedon|delvarei]]

title: Entedon delvarei

Orde: Hymenoptera (Vliesvleugeligen)

Familie: Eulophidae

Geslacht: Entedon

title: Soort


text:
# Symfonie nr. 15 (Coates)
Gloria Coates componeerde haar Symfonie nr. 15 “Homage to Mozart” in 2004/2005. Het werk is geschreven voor een muziekfestival in Passau ter gelegenheid van het 250e geboortejaar van Wolfgang Amadeus Mozart. Men zou dan verwachten dat Coates een neoclassicistisch werk zou opleveren, maar dat is ver bezijden de waarheid.
Coates schreef een broeierige compositie met af en toe een verwijzing naar het werk van de Oostenrijkse componist. Het kan het best omschreven worden als een rustige variant op de werken van Krzysztof Penderecki uit zijn beginperiode.

## Delen
1. Irisdescences,
clusters van zware akkoorden worden omhoog getild door uiterst langzame glissandi, die daarom keer op keer dissonanten veroorzaken.
2. Puzzle canon,
muziek zoals Mozart die gecomponeerd zou kunnen hebben of daadwerkelijk heeft gecomponeerd in zijn laatste werk Ave Verum Corpus, maar dan achterstevoren gespeeld, tegen een oprukkende achtergrond van een waas van glissando spelende strijkers; alhoewel achterstevoren gespeeld blijft de hoofdstem duidelijk de signatuur van Mozart houden; de begeleiding overheerst de melodie van Mozart en qua klank zijn we terug in deel (1);
3. What are stars?
genoemd naar een citaat uit een gedicht van Emily Dickinson; ook hier koperblazers en houtblazers tegen een achtergrond van strijkers; hoofdinstrument zijn in dit deel de pauken.

## Bron en discografie
- Uitgave Naxos : Weens Radiosymfonieorkest o.l.v. Michael Boder; de opnamen zijn van de generale repetitie.

title: Symfonie nr. 15 (Coates)

wikitext:
{{Infobox compositie
| titel= Symfonie nr. 15
Homage to Mozart
| afbeelding=
| onderschrift=
| componist= [[Gloria Coates]]
| soortcompositie= symfonie
| geschrevenvoor= groot symfonieorkest
| toonsoort=
| opusnummer=
| andereaanduiding=
| gecomponeerdin= [[2004]]-[[2005]]
| première= [[juni 2006]]
| opgedragenaan=
| duur= 22 minuten
| vorige=
| volgende=
| oeuvre=
}}

[[Gloria Coates]] componeerde haar '''Symfonie nr. 15 “Homage to Mozart”''' in 2004/2005. Het werk is geschreven voor een muziekfestival in [[Passau (stad)|Passau]] ter gelegenheid van het 250e geboortejaar van [[Wolfgang Amadeus Mozart]]. Men zou dan verwachten dat Coates een [[neoclassicisme|neoclassicistisch werk]] zou opleveren, maar dat is ver bezijden de waarheid.
Coates schreef een broeierige compositie met af en toe een verwijzing naar het werk van de [[Oostenrijk]]se componist. Het kan het best omschreven worden als een rustige variant op de werken van [[Krzysztof Penderecki]] uit zijn beginperiode.

== Delen ==
# Irisdescences,
clusters van zware akkoorden worden omhoog getild door uiterst langzame [[glissando|glissandi]], die daarom keer op keer [[dissonantie (muziek)|dissonanten]] veroorzaken.
# Puzzle canon,
muziek zoals Mozart die gecomponeerd zou kunnen hebben of daadwerkelijk heeft gecomponeerd in zijn laatste werk Ave Verum Corpus, maar dan achterstevoren gespeeld, tegen een oprukkende achtergrond van een waas van glissando spelende strijkers; alhoewel achterstevoren gespeeld blijft de hoofdstem duidelijk de signatuur van Mozart houden; de begeleiding overheerst de melodie van Mozart en qua klank zijn we terug in deel (1);
# What are stars?
genoemd naar een citaat uit een gedicht van [[Emily Dickinson]]; ook hier [[koperblazer]]s en [[houtblazer]]s tegen een achtergrond van strijkers; hoofdinstrument zijn in dit deel de [[pauk]]en.

== Bron en discografie ==
* Uitgave [[Naxos (platenlabel)|Naxos]] : [[Weens Radiosymfonieorkest]] o.l.v. [[Michael Boder]]; de opnamen zijn van de [[generale repetitie]].

[[Categorie:Symfonie|A 15 Coates]]
[[Categorie:Compositie voltooid in 2005]]

title: Symfonie nr. 15 · Homage to Mozart

Componist: Gloria Coates

Soort compositie: symfonie

Gecomponeerd voor: groot symfonieorkest

Première: juni 2006

Duur: 22 minuten

Portaal: Klassieke muziek


text:
# Yirrkala fusca
Yirrkala fusca is een straalvinnige vissensoort uit de familie van slangalen (Ophichthidae). De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1793 door Zuiew.

title: Yirrkala fusca

wikitext:
{{Taxobox straalvinnige
| titelweergave = cursief
| naam = ''Yirrkala fusca''
| afbeelding =
| afbeeldingtekst =
| orde = [[Palingachtigen|Anguilliformes]] (Palingachtigen)
| familie = [[Slangalen|Ophichthidae]] (Slangalen)
| geslacht = ''[[Yirrkala]]''
| auteur = Zuiew
| datum = 1793
| haakjes = ja
| origineel = ''Muraena fusca''  Zuiew, 1793
| worms = 278948
}}
'''''Yirrkala fusca''''' is een [[straalvinnigen|straalvinnige]] [[vissen (dieren)|vissensoort]] uit de familie van [[slangalen]] (Ophichthidae).<ref>{{Link FishBase species|genus=Yirrkala|species=fusca|month=10|year=2011}}</ref> De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1793 door Zuiew.

{{Appendix}}
{{Beginnetje|biologie|2011|10|22}}

[[Categorie:Slangalen]]

title: Yirrkala fusca

Stam: Chordata (Chordadieren)

Superklasse: Osteichthyes (Beenvisachtigen)

Klasse: Actinopterygii (Straalvinnigen)

Orde: Anguilliformes (Palingachtigen)

Familie: Ophichthidae (Slangalen)

Geslacht: Yirrkala

title: Soort

Portaal: Biologie · Vissen


text:
# International Falls
International Falls is een plaats (city) in de Amerikaanse staat Minnesota, en valt bestuurlijk gezien onder Koochiching County.

## Demografie
Bij de volkstelling in 2000 werd het aantal inwoners vastgesteld op 6703.
In 2006 is het aantal inwoners door het United States Census Bureau geschat op 6170, een daling van 533 (-8.0%).

## Geografie
Volgens het United States Census Bureau beslaat de plaats een oppervlakte van
16,5 km², waarvan 16,2 km² land en 0,3 km² water. International Falls ligt op ongeveer 342 m boven zeeniveau.

## Plaatsen in de nabije omgeving
De onderstaande figuur toont nabijgelegen plaatsen in een straal van 68 km rond International Falls.

title: International Falls

wikitext:
{{Infobox plaats Verenigde Staten
| naam=International Falls
| staat=Minnesota
| county=[[Koochiching County (Minnesota)|Koochiching County]]
| bevolking=6170
| datum=2006
| oppervlak=16.2
| water=0.3
| lat_deg = 48
| lat_min = 35
| lat_sec = 29
| lon_deg = 93
| lon_min = 24
| lon_sec = 18
| hoogte=342
| code=31040
| type=city
| detailkaart=
}}
'''International Falls''' is een plaats ([[city (stad)|city]]) in de [[Verenigde Staten|Amerikaanse]] staat [[Minnesota]], en valt bestuurlijk gezien onder [[Koochiching County (Minnesota)|Koochiching County]].

== Demografie ==
Bij de volkstelling in 2000 werd het aantal inwoners vastgesteld op 6703<ref>{{Bronvermelding inwonertal plaats Verenigde Staten/2000}}</ref>.
In 2006 is het aantal inwoners door het [[United States Census Bureau]] geschat op 6170<ref>{{Bronvermelding inwonertal plaats Verenigde Staten/2006}}</ref>, een daling van 533 (-8.0%).

== Geografie ==
Volgens het United States Census Bureau beslaat de plaats een [[oppervlakte]] van
16,5 km², waarvan 16,2 km² land en 0,3 km² [[oppervlaktewater|water]]. International Falls ligt op ongeveer 342<ref>{{Bronvermelding hoogte plaats Verenigde Staten}}</ref> m boven [[zeeniveau]].

== Plaatsen in de nabije omgeving ==
De onderstaande figuur toont nabijgelegen [[woonplaats|plaatsen]] in een [[Straal (wiskunde)|straal]] van 68 km rond International Falls.
{{Afbeelding label begin|image=Blank map.svg|position= relative| float=left|width=400|caption=Plaatsen in de omgeving}}
{{Afbeelding label|x=0.5|y=0.5|scale=400|text=[[Bestand:Map pointer black.svg|20px|International Falls]]'''International Falls'''}}
{{Afbeelding label|x=0.304|y=0.796|scale=400|text=[[Bestand:Small-city-symbol.svg|6px|Plaats met 264 inwoners (2000)]][[Big Falls (Minnesota)|Big Falls]] (54 km)}}
{{Afbeelding label|x=0.426|y=0.643|scale=400|text=[[Bestand:Small-city-symbol.svg|8px|Plaats met 680 inwoners (2000)]][[Littlefork (Minnesota)|Littlefork]] (24 km)}}
{{Afbeelding label|x=0.528|y=0.485|scale=400|text=[[Bestand:Small-city-symbol.svg|6px|Plaats met 188 inwoners (2000)]][[Ranier (Minnesota)|Ranier]] (5 km)}}
{{Afbeelding label eind}}{{Clearleft}}

== Externe link ==
* {{Link city-data.com|International-Falls|Minnesota}}

{{Appendix}}
{{Coor title dms|48|35|29|N|93|24|18|W|region:US_type:city(6703)_scale:50000}}

[[Categorie:Plaats in Minnesota]]

title: Situering

County: Koochiching County

Type plaats: City

Staat: Minnesota

title: Algemeen

- water: 0,3 km²

title: Overig

Portaal: Verenigde Staten


text:
# Anatosuchus
Anatosuchus is een geslacht van uitgestorven notosuchiërs behorend tot de Crocodyliformes dat leefde tijdens het Vroeg-Krijt in het gebied van het huidige Niger.

## Vondst en naamgeving
In 2000 ging Paul Sereno, na eerdere expedities, opnieuw bij Gadoufaoua in Niger opgravingen verrichten in de Ténéréwoestijn. Een van zijn teamleden, Jack Lee Conrad, die op eigen houtje op verkenning was uitgegaan, vond daarbij de schedel van een lid van de Crocodylomorpha in een knol hematiet. Sereno liet het fossiel zo snel mogelijk uit het keiharde moedergesteente verwijderen.
Sereno publiceerde al in 2003 een korte beschrijving waarin hij samen met Christian Sidor, Hans Larsson en Boubacar Gado de typesoort Anatosuchus minor benoemde. De geslachtsnaam is een combinatie van het Latijn anas, 'eend' met een gelatiniseerd Oudgrieks σοῦχος, souchos, de naam van de Egyptische krokodillengod, als verwijzing naar de snuit die lijkt op een eendensnavel. In het Engels kreeg het dier de bijnaam Duc Croc. De soortaanduiding betekent 'de kleinere' in het Latijn, een verwijzing naar de geringe lichaamsomvang.
Het holotype MNN GAD603 (eerder MNN GDF603) is gevonden in de bovenste Elrhazformatie, Aptien-Albien. Het bestaat uit een vrijwel volledige schedel met onderkaken. Het gaat om een jong dier. Het maakt deel uit van de collectie van het Musée National du Niger, te Niamey.
In 2009 werd de soort meer in detail beschreven. Daarbij werden ook twee volwassen exemplaren toegewezen: specimen MNN GAD17, een skelet met schedel gevonden in zandsteen; en specimen MNN GAD18, een linkeronderkaak.

## Beschrijving

### Grootte en onderscheidende kenmerken
Anatosuchus is een vrij kleine crocodyliform. In 2003 werd de lichaamslengte geschat op zeventig centimeter. Indertijd werd niet begrepen dat het om een onvolgroeid dier ging. In 2009 werd de lengte geschat op een kleine meter.
In 2009 werd een herziene lijst van onderscheidende kenmerken gegeven. De snuit is laag en overdwars zo verwijd dat hij het breedste deel van de schedel vormt. De beenbalk tussen de neusgaten heeft een brede basis en steekt naar voren puntig buiten de verdere voorste snuitrand uit. De neusgaten zijn lensvormig. De neusbrug verbreedt zich overdwars achter de neusgaten. Het voorste deel van de onderkaken, waar ze elkaar raken, steekt naar boven uit en is tandeloos. Op het in de lengterichting lopend deel van de tak van het dentarium van de onderkaak bevindt zich een zijdelings naar buiten uitstekend beenplateau dat doortrokken is van aderkanalen. Langs de voorste snuitrand liggen vergrote openingen voor aderkanalen. De voorste snuitrand bij de praemaxilla en het bovenkaaksbeen is glad, verticaal gericht en scherp afstekend. Op het deel van de onderkaak dat vooraan overdwars loopt wordt het spleniale doorboord door een ovaal foramen. Er staan zes tanden in de praemaxilla. De tandenrij in de praemaxilla en het voorste bovenkaaksbeen maakt een hoek van vijfentwintig graden met het horizontale vlak, naar onderen en beneden gericht richting de hoek van de snuit. De grootste boventanden en ondertanden, namelijk de vierde maxillaire tand en de twaalfde dentaire tand, staan in de L-vormige buiging van de snuithoek. Op de nek liggen vier paar osteodermen die naar achteren in grootte afnemen. De hand is groot met een lengte die gelijk is aan dertig procent van de schedellengte. De handklauwen, die bij crocodylomorfen alleen op de eerste drie vingers voorkomen, zijn langwerpig en zwak gebogen. De vierde vinger heeft zes kootjes.

### Skelet
In de oorspronkelijke beschrijving werd de vorm van de schedel fout geïnterpreteerd door beschadigingen. Er werd gedacht dat de hoeken van de snuit schuin waren afgesneden en dat er zich een grote inkeping bevond in de voorste snuitrand. In feite loopt de snuit vooraan extreem breed uit en vormden de neusbeenderen een vooruitstekende punt. Bij volwassen exemplaren is de snuit ook nog eens breder en langer ten opzichte van de rest van de schedel. Bij het holotype is de schedellengte zevenennegentig millimeter, bij MNN GAD17142,4 millimeter. In zijaanzicht is de snuit zeer plat met spleetvormige neusgaten en vormt een soort 'wipneus'. Het aantal premaxillaire tanden werd in 2003 ook één te laag geschat op vijf. Het holotype heeft vijftien maxillaire tanden; dat neemt bij het volwassen dier toe tot negentien. Het aantal dentaire tanden in de onderkaak is bij de volwassen vorm eenentwintig. De tanden zijn kegelvormig en iets naar binnen gekromd. De kroonbasis is licht verbreed ten opzichte van de wortel maar er is geen echte insnoering.
Bij het volwassen dier zijn de onderkaken sterk U-vormig verbreed.
De wervelkolom telt vermoedelijk acht halswervels en zestien ruggenwervels, net als bij moderne krokodilachtigen maar minder dan bij Notosuchus.
De voorpoten zijn tamelijk lang met een lichtgebouwd opperarmbeen. In de pols is het radiale een zwaar element. De hand is zeer lang met een derde vinger die tachtig procent heeft van de lengte van de onderarm. Vooral de handklauwen zijn lang met een nauwe lengtegroeve aan de zijkant die naar voren toe vervloeit met de bovenrand. De onderkant is van achteren gewelfd, vooraan plat. Deze bouw is ongebruikelijk.

## Fylogenie
Anatosuchus werd in 2003 binnen de Metasuchia in de Notosuchia en meer bepaald in de Comahuesuchidae geplaatst, als zustersoort van de Zuid-Amerikaanse Comahuesuchus. De overeenkomsten met die vorm zoals een vermeend diasteem tussen beide premaxillare tandrijen, bleken achteraf echter het gevolg van erosie van het holotype. In 2009 werden ze niet meer gezien als zustersoorten. Een verwantschap werd nu verondersteld met Simosuchus uit Madagaskar.

## Levenswijze
Uit de vorm van de snuit en de tanden werd in 2009 afgeleid dat Anatosuchus leefde van kleine gewervelden of zachte ongewervelden. De hersenen zijn ongeveer even groot als bij moderne krokodilachtigen. In het leefgebied van Anatosuchus kwam ook Araripesuchus wegeneri voor.

title: Anatosuchus

wikitext:
{{Taxobox reptiel
| naam              = ''Anatosuchus''
| titelweergave     = cursief
| status            = uitgestorven
| statusbron        =
| rl-id             =
| fossiel           = Vroeg-Krijt
| afbeelding        = Anatosuchus BW.jpg
| afbeeldingtekst   = ''Anatosuchus minor''
| onderklasse       = [[Diapsida]]
| infraklasse       = [[Archosauromorpha]]
| superorde         = [[Crocodylomorpha]]
| orde              = [[Notosuchia]]
| onderorde         =
| familie           = [[Uruguaysuchidae]]
| taxon             = [[Geslacht (biologie)|Geslacht]]
| w-naam            = ''Anatosuchus''
| auteur            = [[Paul C. Sereno|Sereno et al.]]
| datum             = 2003
| haakjes           =
| typesoort         = ''Anatosuchus minor''
| afbeeldingII      =
| afbeeldingIItekst =
}}

'''''Anatosuchus'''''<ref>{{Citeer web |url=http://www.prehistoric-wildlife.com/species/a/anatosuchus.html |titel=Anatosuchus |bezochtdatum=16-04-2023 |werk=www.prehistoric-wildlife.com}}</ref><ref>{{Citeer web |url=http://www.fossilworks.org/cgi-bin/bridge.pl?a=taxonInfo&taxon_no=157795 |titel=Fossilworks: Anatosuchus |bezochtdatum=16-04-2023 |werk=www.fossilworks.org}}</ref> is een [[Geslacht (biologie)|geslacht]] van [[Uitsterven|uitgestorven]] [[Notosuchia|notosuchiërs]] behorend tot de [[Crocodyliformes]] dat leefde tijdens het Vroeg-[[Krijt (periode)|Krijt]] in het gebied van het huidige [[Niger (land)|Niger]].

==Vondst en naamgeving==
In 2000 ging [[Paul Sereno]], na eerdere expedities, opnieuw bij Gadoufaoua in Niger opgravingen verrichten in de [[Ténéréwoestijn]]. Een van zijn teamleden, [[Jack Lee Conrad]], die op eigen houtje op verkenning was uitgegaan, vond daarbij de [[schedel]] van een lid van de [[Crocodylomorpha]] in een knol [[hematiet]]. Sereno liet het [[fossiel]] zo snel mogelijk uit het keiharde moedergesteente verwijderen.

Sereno publiceerde al in 2003 een korte beschrijving waarin hij samen met [[Christian Sidor]], [[Hans Larsson]] en [[Boubacar Gado]] de [[typesoort]] ''Anatosuchus minor'' benoemde. De geslachtsnaam is een combinatie van het [[Latijn]] ''anas'', 'eend' met een gelatiniseerd [[Oudgrieks]] σοῦχος, souchos, de naam van de [[Egypte (land)|Egyptische]] krokodillengod, als verwijzing naar de [[snuit]] die lijkt op een eendensnavel. In het [[Engels]] kreeg het dier de bijnaam ''Duc Croc''. De [[soortaanduiding]] betekent 'de kleinere' in het Latijn, een verwijzing naar de geringe lichaamsomvang.

Het [[holotype]] '''MNN GAD603''' (eerder MNN GDF603) is gevonden in de bovenste [[Elrhazformatie]], [[Aptien]]-[[Albien]]. Het bestaat uit een vrijwel volledige schedel met [[Mandibula (gewervelden)|onderkaken]]. Het gaat om een jong dier. Het maakt deel uit van de collectie van het ''[[Musée National du Niger]]'', te [[Niamey]].

In 2009 werd de [[soort]] meer in detail beschreven. Daarbij werden ook twee volwassen exemplaren toegewezen: specimen MNN GAD17, een [[skelet]] met schedel gevonden in [[zandsteen]]; en specimen MNN GAD18, een linkeronderkaak.

==Beschrijving==
===Grootte en onderscheidende kenmerken===
[[Bestand:Anatosuchus minor.jpg|thumb|upright=1.7|Het toegewezen skelet]]
''Anatosuchus'' is een vrij kleine crocodyliform. In 2003 werd de [[lichaamslengte]] geschat op zeventig centimeter. Indertijd werd niet begrepen dat het om een onvolgroeid dier ging. In 2009 werd de lengte geschat op een kleine meter.
[[Bestand:Anatosuchus skull.jpg|left|thumb|De schedel]]
In 2009 werd een herziene lijst van onderscheidende kenmerken gegeven. De [[snuit]] is laag en overdwars zo verwijd dat hij het breedste deel van de schedel vormt. De beenbalk tussen de neusgaten heeft een brede basis en steekt naar voren puntig buiten de verdere voorste snuitrand uit. De neusgaten zijn lensvormig. De neusbrug verbreedt zich overdwars achter de neusgaten. Het voorste deel van de onderkaken, waar ze elkaar raken, steekt naar boven uit en is tandeloos. Op het in de lengterichting lopend deel van de tak van het dentarium van de onderkaak bevindt zich een zijdelings naar buiten uitstekend beenplateau dat doortrokken is van aderkanalen. Langs de voorste snuitrand liggen vergrote openingen voor aderkanalen. De voorste snuitrand bij de [[Premaxilla|praemaxilla]] en het [[bovenkaaksbeen]] is glad, verticaal gericht en scherp afstekend. Op het deel van de onderkaak dat vooraan overdwars loopt wordt het spleniale doorboord door een ovaal foramen. Er staan zes tanden in de praemaxilla. De tandenrij in de praemaxilla en het voorste bovenkaaksbeen maakt een hoek van vijfentwintig graden met het horizontale vlak, naar onderen en beneden gericht richting de hoek van de snuit. De grootste boventanden en ondertanden, namelijk de vierde [[Bovenkaaksbeen|maxillaire]] tand en de twaalfde dentaire tand, staan in de L-vormige buiging van de snuithoek. Op de [[Nek (anatomie)|nek]] liggen vier paar [[osteoderm]]en die naar achteren in grootte afnemen. De hand is groot met een lengte die gelijk is aan dertig procent van de schedellengte. De hand[[klauw]]en, die bij crocodylomorfen alleen op de eerste drie vingers voorkomen, zijn langwerpig en zwak gebogen. De vierde [[vinger]] heeft zes kootjes.

===Skelet===
[[Bestand:Anatosuchus.jpg|thumb|upright=1.7|''Anatosuchus'' stond vrij hoog op de poten]]
In de oorspronkelijke beschrijving werd de vorm van de schedel fout geïnterpreteerd door beschadigingen. Er werd gedacht dat de hoeken van de snuit schuin waren afgesneden en dat er zich een grote inkeping bevond in de voorste snuitrand. In feite loopt de snuit vooraan extreem breed uit en vormden de [[neusbeen]]<nowiki/>deren een vooruitstekende punt. Bij volwassen exemplaren is de snuit ook nog eens breder en langer ten opzichte van de rest van de schedel. Bij het holotype is de schedellengte zevenennegentig millimeter, bij MNN GAD17142,4 millimeter. In zijaanzicht is de snuit zeer plat met spleetvormige neusgaten en vormt een soort 'wipneus'. Het aantal premaxillaire tanden werd in 2003 ook één te laag geschat op vijf. Het holotype heeft vijftien maxillaire tanden; dat neemt bij het volwassen dier toe tot negentien. Het aantal dentaire tanden in de onderkaak is bij de volwassen vorm eenentwintig. De tanden zijn kegelvormig en iets naar binnen gekromd. De kroonbasis is licht verbreed ten opzichte van de wortel maar er is geen echte insnoering.

Bij het volwassen dier zijn de onderkaken sterk U-vormig verbreed.

De [[wervelkolom]] telt vermoedelijk acht [[halswervel]]s en zestien [[Wervel (anatomie)|ruggenwervels]], net als bij moderne krokodilachtigen maar minder dan bij ''[[Notosuchus]]''.

De voorpoten zijn tamelijk lang met een lichtgebouwd [[opperarmbeen]]. In de [[Pols (anatomie)|pols]] is het radiale een zwaar element. De hand is zeer lang met een derde vinger die tachtig procent heeft van de lengte van de [[onderarm]]. Vooral de handklauwen zijn lang met een nauwe lengtegroeve aan de zijkant die naar voren toe vervloeit met de bovenrand. De onderkant is van achteren gewelfd, vooraan plat. Deze bouw is ongebruikelijk.

==Fylogenie==
''Anatosuchus'' werd in 2003 binnen de [[Metasuchia]] in de [[Notosuchia]] en meer bepaald in de [[Comahuesuchidae]] geplaatst, als [[zustersoort]] van de Zuid-Amerikaanse ''[[Comahuesuchus]]''. De overeenkomsten met die vorm zoals een vermeend [[Diasteem (tandheelkunde)|diasteem]] tussen beide premaxillare tandrijen, bleken achteraf echter het gevolg van [[erosie]] van het holotype. In 2009 werden ze niet meer gezien als zustersoorten. Een verwantschap werd nu verondersteld met ''[[Simosuchus]]'' uit [[Madagaskar]].

==Levenswijze==
Uit de vorm van de snuit en de tanden werd in 2009 afgeleid dat ''Anatosuchus'' leefde van kleine [[gewervelden]] of zachte [[ongewervelden]]. De [[hersenen]] zijn ongeveer even groot als bij moderne krokodilachtigen. In het leefgebied van ''Anatosuchus'' kwam ook ''[[Araripesuchus]] wegeneri'' voor.

{{Appendix|2=
'''Literatuur'''
* Sereno P.C., Sidor C.A., Larsson H.C.E., Gado B., 2003, "A new notosuchian from the Early Cretaceous of Niger", ''Journal of Vertebrate Paleontology'' '''23''': 477–482
* Sereno P.C. & Larsson H.C.E., 2009, "Cretaceous Crocodyliforms from the Sahara", ''ZooKeys'' '''28''': 1–143
*'Andrade MB, Bertini RJ, Pinheiro AEP. 2006. Observations on the palate and choanae structures in Mesoeucrocodylia (Archosauria, Crocodylomorpha): phylogenetic implications. Revista Brasileira de Paleontologia, Sociedade Brasileira de Paleontologia. 9 (3): 323-332.
'''Noten''
{{References}}
}}
[[Categorie:Uitgestorven Crocodylomorpha]]

title: Anatosuchus · Status: Uitgestorven · Fossiel voorkomen: Vroeg-Krijt

Klasse: Reptilia (Reptielen)

Onderklasse: Diapsida

Infraklasse: Archosauromorpha

Superorde: Crocodylomorpha

Orde: Notosuchia

Familie: Uruguaysuchidae

title: Anatosuchus minor

Portaal: Biologie · Herpetologie


text:
# Walter Pidgeon
Walter Davis Pidgeon (Saint John (New Brunswick), 23 september 1897 – Santa Monica (Californië), 25 september 1984) was een Canadees-Amerikaans acteur.

## Levensloop
Nadat hij zijn schooldiploma behaalde, besloot Pidgeon drama te studeren aan de University of New Brunswick. Tijdens de Eerste Wereldoorlog ging hij het leger in en raakte ernstig gewond. Hij moest uiteindelijk 17 maanden doorbrengen in een ziekenhuis. Nadat de Oorlog voorbij was, verhuisde hij naar Boston om er te werken als bankier. Met zijn loon financierde hij zijn studie aan de New England Conservatory. Hij was een klassiek geschoold bariton.
Hierna verhuisde Pidgeon naar New York, waar zijn debuut op Broadway volgde in 1925. Hij begon ook met acteren in stomme films, maar werd pas bekend nadat de geluidsfilms hun intrede hadden gedaan. Hij kreeg hoofdrollen in verscheidene musicals, maar verloor aan het einde van de jaren 30 zijn populariteit. Hierna speelde hij voornamelijk bijrollen in dramafilms.
In 1941 maakte Pidgeon een comeback met een rol in How Green Was My Valley. Hij werd in deze periode regelmatig tegenover Greer Garson gecast en werd in 1943 genomineerd voor een Academy Award voor Beste Acteur voor zijn rol in Mrs. Miniver (1942) en een jaar later voor Madame Curie. Hij won bij geen van de Oscarnominaties.
Pidgeon keerde in de jaren 50 terug naar Broadway en zette zijn filmcarrière op een laag pitje. Hoewel hij in 1973 met pensioen ging, was zijn laatste filmoptreden in 1978. In 1984 stierf hij, twee dagen na zijn zevenentachtigste verjaardag, als gevolg van een beroerte.

## Selectieve filmografie
| - The Kiss Before the Mirror (1933) - Big Brown Eyes (1936) - Saratoga (1937) - Man-Proof (1938) - The Girl of the Golden West (1938) - The Shopworn Angel (1938) - Too Hot to Handle (1938) - Listen, Darling (1938) - Nick Carter, Master Detective (1939) - 6,000 Enemies (1939) - I Take This Woman (1940) - It's a Date (1940) - Dark Command (1940) - Flight Command (1940) - Man Hunt (1941) - Blossoms in the Dust (1941) - How Green Was My Valley (1941) - Design for Scandal (1941) - Mrs. Miniver (1942) - White Cargo (1942) - Madame Curie (1943) - Mrs. Parkington (1944) - Week-End at the Waldorf (1945) - Holiday in Mexico (1946) - The Secret Heart (1946) - If Winter Comes (1947) - Julia Misbehaves (1948) - Command Decision (1948) | - The Red Danube (1949) - That Forsyte Woman (1949) - The Miniver Story (1950) - Soldiers Three (1951) - Quo Vadis (1951) (verteller) - Million Dollar Mermaid (1952) - The Bad and the Beautiful (1952) - Scandal at Scourie (1953) - Dream Wife (1953) - Executive Suite (1954) - Men of the Fighting Lady (1954) - The Last Time I Saw Paris (1954) - Deep in My Heart (1954) - Hit the Deck (1955) - The Glass Slipper (1955) - Forbidden Planet (1956) - The Rack (1956) - Voyage to the Bottom of the Sea (1961) - Advise & Consent (1962) - Big Red (1962) - Warning Shot (1967) - Funny Girl (1968) - Rascal (1969) - Skyjacked (1972) - Two-Minute Warning (1976) - Sextette (1978) |

- Bibsys: 6002339
- Biblioteca Nacional de España: XX1297225
- Bibliothèque nationale de France: cb13898471c (data)
- Catàleg d'autoritats de noms i títols de Catalunya: 981058519116506706
- Gemeinsame Normdatei: 13852145X
- International Standard Name Identifier: 0000 0001 2283 782X
- Library of Congress Control Number: n85151623
- MusicBrainz: 1eb8e363-f8d8-440e-92e8-713b856a0b47
- National Archives and Records Administration: 10568676
- Nationale Bibliotheek van Tsjechië: pna2010568328
- Nationale bibliotheek van Australië: 35311162
- Nationale Bibliotheek van Israël: 987007452346905171
- Nederlandse Thesaurus van Auteursnamen: 073622893
- Istituto Centrale per il Catalogo Unico: RAVV089461
- SNAC: w6n303qd
- Système universitaire de documentation: 061554103
- Trove: 907221
- Virtual International Authority File: 105524171
- WorldCat: E39PBJdmmMmfbm3R4dhvKDvCQq

title: Walter Pidgeon

wikitext:
{{Infobox acteur
| naam = Walter Pidgeon
| afbeelding = Walter Pidgeon cph 3b24937.jpg
| onderschrift = Pidgeon in [[1942]]
| volledige naam = Walter Davis Pigeon
| geboren = [[23 september]] [[1897]]
| overleden = [[25 september]] [[1984]]
| land = {{US-VLAG}} & {{CA-VLAG}}
| jaren-actief = [[1926]]-[[1978]]
| imdb = 0682074
}}
'''Walter Davis Pidgeon''' ([[Saint John (New Brunswick)]], [[23 september]] [[1897]] – [[Santa Monica (Californië)]], [[25 september]] [[1984]]) was een [[Canada|Canadees]]-[[Verenigde Staten|Amerikaans]] acteur.

==Levensloop==
Nadat hij zijn schooldiploma behaalde, besloot Pidgeon drama te studeren aan de University of New Brunswick. Tijdens de [[Eerste Wereldoorlog]] ging hij het leger in en raakte ernstig gewond. Hij moest uiteindelijk 17 maanden doorbrengen in een ziekenhuis. Nadat de Oorlog voorbij was, verhuisde hij naar Boston om er te werken als bankier. Met zijn loon financierde hij zijn studie aan de [[New England Conservatory]]. Hij was een klassiek geschoold [[Bariton (zangstem)|bariton]].

Hierna verhuisde Pidgeon naar [[New York (stad)|New York]], waar zijn debuut op [[Broadway (theater)|Broadway]] volgde in 1925. Hij begon ook met acteren in [[stomme film]]s, maar werd pas bekend nadat de [[geluidsfilm]]s hun intrede hadden gedaan. Hij kreeg hoofdrollen in verscheidene musicals, maar verloor aan het einde van de jaren 30 zijn populariteit. Hierna speelde hij voornamelijk bijrollen in dramafilms.

In 1941 maakte Pidgeon een comeback met een rol in ''[[How Green Was My Valley]]''. Hij werd in deze periode regelmatig tegenover [[Greer Garson]] gecast en werd in [[1943]] genomineerd voor een [[Academy Award voor Beste Acteur]] voor zijn rol in ''[[Mrs. Miniver]]'' (1942) en een jaar later voor ''[[Madame Curie (film)|Madame Curie]]''. Hij won bij geen van de Oscarnominaties.

Pidgeon keerde in de jaren 50 terug naar Broadway en zette zijn filmcarrière op een laag pitje. Hoewel hij in 1973 met pensioen ging, was zijn laatste filmoptreden in 1978. In 1984 stierf hij, twee dagen na zijn zevenentachtigste verjaardag, als gevolg van een [[beroerte]].

==Selectieve filmografie==
{|
|
*''[[The Kiss Before the Mirror]]'' (1933)
*''[[Big Brown Eyes]]'' (1936)
*''[[Saratoga (film)|Saratoga]]'' (1937)
*''[[Man-Proof]]'' (1938)
*''[[The Girl of the Golden West (1938)|The Girl of the Golden West]]'' (1938)
*''[[The Shopworn Angel]]'' (1938)
*''[[Too Hot to Handle (1938)|Too Hot to Handle]]'' (1938)
*''[[Listen, Darling]]'' (1938)
*''[[Nick Carter, Master Detective]]'' (1939)
*''[[6,000 Enemies]]'' (1939)
*''[[I Take This Woman]]'' (1940)
*''[[It's a Date]]'' (1940)
*''[[Dark Command]]'' (1940)
*''[[Flight Command]]'' (1940)
*''[[Man Hunt]]'' (1941)
*''[[Blossoms in the Dust]]'' (1941)
*''[[How Green Was My Valley]]'' (1941)
*''[[Design for Scandal]]'' (1941)
*''[[Mrs. Miniver]]'' (1942)
*''[[White Cargo]]'' (1942)
*''[[Madame Curie (film)|Madame Curie]]'' (1943)
*''[[Mrs. Parkington]]'' (1944)
*''[[Week-End at the Waldorf]]'' (1945)
*''[[Holiday in Mexico]]'' (1946)
*''[[The Secret Heart]]'' (1946)
*''[[If Winter Comes]]'' (1947)
*''[[Julia Misbehaves]]'' (1948)
*''[[Command Decision]]'' (1948)
|
*''[[The Red Danube]]'' (1949)
*''[[That Forsyte Woman]]'' (1949)
*''[[The Miniver Story]]'' (1950)
*''[[Soldiers Three (film)|Soldiers Three]]'' (1951)
*''[[Quo Vadis (1951)|Quo Vadis]]'' (1951) (verteller)
*''[[Million Dollar Mermaid]]'' (1952)
*''[[The Bad and the Beautiful]]'' (1952)
*''[[Scandal at Scourie]]'' (1953)
*''[[Dream Wife]]'' (1953)
*''[[Executive Suite]]'' (1954)
*''[[Men of the Fighting Lady]]'' (1954)
*''[[The Last Time I Saw Paris]]'' (1954)
*''[[Deep in My Heart (1954)|Deep in My Heart]]'' (1954)
*''[[Hit the Deck (1955)|Hit the Deck]]'' (1955)
*''[[The Glass Slipper]]'' (1955)
*''[[Forbidden Planet]]'' (1956)
*''[[The Rack (1956)|The Rack]]'' (1956)
*''[[Voyage to the Bottom of the Sea (1961)|Voyage to the Bottom of the Sea]]'' (1961)
*''[[Advise & Consent]]'' (1962)
*''[[Big Red]]'' (1962)
*''[[Warning Shot]]'' (1967)
*''[[Funny Girl (film)|Funny Girl]]'' (1968)
*''[[Rascal (film)|Rascal]]'' (1969)
*''[[Skyjacked]]'' (1972)
*''[[Two-Minute Warning]]'' (1976)
*''[[Sextette]]'' (1978)
|}

{{Commons}}

{{Bibliografische informatie}}
{{DEFAULTSORT:Pidgeon, Walter}}
[[Categorie:Amerikaans acteur]]
[[Categorie:Canadees acteur]]

title: Algemene informatie

Volledige naam: Walter Davis Pigeon

Geboren: 23 september 1897

Overleden: 25 september 1984

title: Werk


text:
# Carly Wijs
Carly Wijs (Amsterdam, 1 juli 1966) is een Nederlands-Schotse actrice, regisseur, auteur en docent woonachtig in Brussel en Amsterdam.

## Levensloop
In 1989 debuteerde Wijs als actrice met Hess is dood. In 1990 studeerde ze af aan de Toneelacademie Maastricht. In 1992 speelde ze met Dirk Roofthooft in Het liegen in ontbinding in een regie van Guy Cassiers (Kaaitheater). Vanaf 1993 werkte ze voor NTGent, De Onderneming, De Roovers, Tg STAN, Ultima Vez en Needcompany. In 2004 richtte ze met danser Rasmus Ölme de structuur Exiles op waarmee ze Wat is denken? (2004), Niemand kan het (2008) en F=ma (2010) produceerde. In 2008 stapte ze mee in het collectief Caravan Production. Op het Kunstenfestivaldesarts was ze te zien in Het Dikke Schrift (2000), ÜBUNG (2001) en RUHE (2007). In 2010 speelde ze in De Slag bij Dobor (HETPALEIS). In 2014 schreef en regisseerde Wijs voor BRONKS Wij/Zij, dat in 2016 werd gespeeld op Edinburgh Fringe. Een vijfsterrenrecensie in The Guardian zorgde voor wereldwijde aandacht met voorstellingen in Londen, Kaapstad en Montreal.
Op televisie was ze onder andere te zien als de op geld beluste Tamar Mendelbaum in de dramaserie Divorce, als Sonja in Oud Geld, als Hanneke in Lijn 32 en als Myrna in Pleidooi. In 2014/2015 deed ze mee in het televisieprogramma De Slimste Mens en kwam tot de halve finale.
In 2016 debuteerde ze met de roman Het twijfelexperiment over een meisje dat met een zelfbedacht onderzoek probeert te achterhalen of haar zus wel echt gehandicapt is. De roman werd genomineerd voor De Bronzen Uil.
Wijs was getrouwd met acteur Tom Jansen en is in 2005 bevallen van een zoon. In 2008 is ze verhuisd naar Molenbeek en in 2016 naar Brussel. Ze geeft les aan de theaterschool RITCS en de dansschool P.A.R.T.S.

## Theater
- 2014: Wij/Zij, tekst en regie (BRONKS, vertaald als Us/Them en Nous/Eux)
- 2017: Show, tekst en regie (BRONKS)

- International Standard Name Identifier: 0000 0001 3279 6574
- Nederlandse Thesaurus van Auteursnamen: 375364560
- Virtual International Authority File: 75149196448174791306
- WorldCat: E39PBJxd6dWHfXqbbpGpgVcF8C

title: Carly Wijs

wikitext:
{{Infobox acteur
| naam           = Carly Wijs
| afbeelding     = Carly Wijs (2017).jpg
| onderschrift   = Carly Wijs (2017)
| volledige naam = Carly Wijs
| geboortenaam   =
| geboren        = [[1 juli]] [[1966]]
| geboorteplaats = [[Amsterdam]]
| overleden      =
| land           = {{NL}}
| bijnaam        =
| pseudoniem     =
| jaren-actief   = 1989-heden
| beroep         = [[Acteur|actrice]]
| website        =
| imdb           = 0927965
| ibdb           =
}}
'''Carly Wijs''' ([[Amsterdam]], [[1 juli]] [[1966]]) is een [[Nederland]]s-[[Schotland|Schotse]] [[Acteur|actrice]], [[Toneelregisseur|regisseur]], [[auteur]] en [[docent]] woonachtig in Brussel en Amsterdam.

==Levensloop==
In 1989 debuteerde Wijs als actrice met ''Hess is dood''. In 1990 studeerde ze af aan de [[Toneelacademie Maastricht]]. In 1992 speelde ze met [[Dirk Roofthooft]] in ''Het liegen in ontbinding'' in een regie van [[Guy Cassiers]] ([[Kaaitheater]]).<ref>[http://sarma.be/docs/1721 Guy Cassiers tussen kunst en schijnwereld: "Het liegen in ontbinding" bij Kaaiteater], Pieter T'Jonck, ''De Standaard'', 16 januari 1993. [https://web.archive.org/web/20220517131704/http://sarma.be/docs/1721 Gearchiveerd] op 17 mei 2022.</ref> Vanaf 1993 werkte ze voor [[NTGent]], [[De Onderneming (theater)|De Onderneming]], [[De Roovers]], [[STAN|Tg STAN]], [[Wim Vandekeybus|Ultima Vez]] en [[Needcompany]]. In 2004 richtte ze met danser Rasmus Ölme de structuur ''Exiles'' op waarmee ze ''Wat is denken?'' (2004), ''Niemand kan het'' (2008) en ''F=ma'' (2010) produceerde.<ref>[https://web.archive.org/web/20180221222305/http://www.monty.be/792/carly-wijs-yes Carly Wijs | Yes], Monty Antwerpen.</ref> In 2008 stapte ze mee in het collectief Caravan Production.<ref>{{Citeer web |url=https://jaarrekening.be/nl/CARAVAN-PRODUCTION/0806.498.778 |titel=CARAVAN PRODUCTION - 0806.498.778 |bezochtdatum=2023-06-08 |werk=Jaarrekening.be |taal=nl|archiefurl=https://web.archive.org/web/20230609083531/https://jaarrekening.be/nl/CARAVAN-PRODUCTION/0806.498.778|archiefdatum=2023-06-09}}</ref> Op het [[Kunstenfestivaldesarts]] was ze te zien in ''Het Dikke Schrift'' (2000), ''ÜBUNG'' (2001) en ''RUHE'' (2007).<ref>[https://www.caravanproduction.be/archive/carly-wijs Profiel Carly Wijs], Caravan Production.</ref> In 2010 speelde ze in ''De Slag bij Dobor'' ([[HETPALEIS]]).<ref>[https://web.archive.org/web/20180221222337/http://opleid.info/hetpaleis-de-slag-bij-dobor-vanaf-11-jaar-oude-vrouw.html Hetpaleis de Slag bij Dobor vanaf 11 jaar oude vrouw], opleid.info, 21 augustus 2008.</ref> In 2014 schreef en regisseerde Wijs voor [[BRONKS]] ''[[Wij/Zij]]'', dat in 2016 werd gespeeld op [[Edinburgh Fringe]]. Een vijfsterrenrecensie in ''[[The Guardian (krant)|The Guardian]]''<ref>[https://www.theguardian.com/stage/2016/aug/07/us-them-edinburgh-festival-review-summerhall-beslan-seige ''Us/Them at Edinburgh festival review – startling family show about Beslan siege''], Lyn Gardner, ''The Guardian'', 7 augustus 2016. [https://web.archive.org/web/20230419095707/https://www.theguardian.com/stage/2016/aug/07/us-them-edinburgh-festival-review-summerhall-beslan-seige Gearchiveerd] op 19 april 2023.</ref> zorgde voor wereldwijde aandacht met voorstellingen in [[Londen]], [[Kaapstad]] en [[Montreal (Canada)|Montreal]].

Op televisie was ze onder andere te zien als de op geld beluste Tamar Mendelbaum in de dramaserie ''[[Divorce]]'', als Sonja in ''[[Oud Geld]]'', als Hanneke in ''[[Lijn 32]]'' en als Myrna in ''[[Pleidooi (televisieserie)|Pleidooi]]''. In 2014/2015 deed ze mee in het televisieprogramma ''[[De Slimste Mens]]'' en kwam tot de halve finale.

In 2016 debuteerde ze met de roman ''Het twijfelexperiment'' over een meisje dat met een zelfbedacht onderzoek probeert te achterhalen of haar zus wel echt gehandicapt is.<ref>[https://www.nrc.nl/handelsblad/2016/05/21/ik-denk-best-vaak-ik-word-gek-1619819 Ik denk best vaak: ik word gek], Joke Mat, ''NRC Handelsblad'', 21 mei 2016.</ref> De roman werd genomineerd voor [[De Bronzen Uil]].

Wijs was getrouwd met acteur [[Tom Jansen (acteur)|Tom Jansen]] en is in 2005 bevallen van een zoon.<ref>[https://www.ad.nl/sterren/carly-wijs-zwanger-worden-van-minnaar-was-een-shock~ae727cec/ Carly Wijs: Zwanger worden van minnaar was een shock], ''Algemeen Dagblad'', 1 maart 2014. [https://web.archive.org/web/20220517131719/https://www.ad.nl/sterren/carly-wijs-zwanger-worden-van-minnaar-was-een-shock~ae727cec/ Gearchiveerd] op 17 mei 2022.</ref> In 2008 is ze verhuisd naar [[Sint-Jans-Molenbeek|Molenbeek]] en in 2016 naar [[Brussel (stad)|Brussel]].<ref>[https://www.bruzz.be/nl/actua/actrice-carly-wijs-ik-heb-molenbeek-zien-veranderen Actrice Carly Wijs: 'Ik heb Molenbeek zien veranderen'], Bettina Hubo, BRUZZ, 23 december 2016.</ref> Ze geeft les aan de theaterschool [[RITCS]] en de dansschool P.A.R.T.S.<ref>[https://www.q-o2.be/en/artist/carly-wijs/ Carly Wijs], Q-O2. [https://web.archive.org/web/20230208000803/https://www.q-o2.be/en/artist/carly-wijs/ Gearchiveerd] op 8 februari 2023.</ref>

== Filmografie ==
{{Tabel filmografie}}
|-
{{Tabel filmografie/Titel|titel=Film|als=actrice}}
|-
||2023|| [[Elemental (film)|Elemental]] || Gale || Stem
|-
||2021|| [[De Familie Claus 2]] || Jantien
|-
||2020|| [[De Familie Claus]] || Jantien
|-
||2020|| [[Rundfunk: Jachterwachter]] || Mevrouw Kempers
|-
||2019|| [[De belofte van Pisa]] || Marjolein Salomons
|-
||2018|| [[Superjuffie]] || Edna Engelenhaar
|-
||2017|| [[Oude Liefde]] || Nathalie
|-
||2017|| [[Weg van Jou (film)|Weg van jou]] || Renate
|-
||2017|| [[Gek van geluk (film)|Gek van geluk]] ||Valerie
|-
||2016|| [[Rokjesdag (film)|Rokjesdag]] || Alexandra
|-
||2014 || [[De overgave]] || Tanja
|-
||2012 || [[Cop vs Killer]] || Roos Velder
|-
||2011 || [[Monkey Sandwich]] || Carly
|-
||2010 || [[De Nobelprijswinnaar]] ||
|-
||2007 || [[Moordwijven]] || Lizzy Braakhoven
|-
||2007 || [[Alles is Liefde (film)|Alles is liefde]] || Hanna Levy
|-
||2005 || [[Off Screen]] || Jane Keppler
|-
||2004 || [[Ellis in Glamourland]] || Frederique
|-
||2001 || [[Brush with Fate]] || Faculty Woman
|-
||2001 || [[De enclave]] || Advocate van Bokan
|-
||1998 || [[Rescuers: Stories of Courage: Two Couples]] || Rebecca
|-
||1997 || [[The Scarlet Seduction]] || Angelica
|-
||1996 || [[Domburg (film)|Domburg]] || Asha
{{Tabel filmografie/Titel|titel=Televisie|als=actrice}}
|-
|align="center"|2022|| [[Het jaar van Fortuyn]] || [[Gerdi Verbeet]] || Hoofdrol
|-
|align="center"|2019|| [[Kerst bij Koosje]] || Annabel van 't Hof || exclusief voor [[Videoland]]
|-
|align="center"|2018|| [[Kerst met de Kuijpers]] || Annabel van 't Hof ||exclusief voor [[Videoland]]
|-
|align="center"|2018|| [[De TV Kantine]] || Monica Geller || Afl. Friends
|-
|align="center"|2017|| [[Suspects (RTL)|Suspects]] || Susan Vlaanderen || Hoofdrol
|-
|align="center"|2012-2016|| [[Divorce]] || Tamar Mendelbaum || Hoofdrol
|-
|align="center"|2013|| [[Verliefd op Ibiza (televisieserie)|Verliefd op Ibiza]] || Parvati || 2 afleveringen
|-
|align="center"|2012|| [[The Spiral]] || Joan Levalier || 3 afleveringen
|-
|align="center"|2012|| [[Lijn 32]] || Hanneke || 2 afleveringen
|-
|align="center"|2010|| [[Verborgen gebreken (dramaserie)|Verborgen gebreken]] || Merel de Wit || Afl. Het zesde zintuig
|-
|align="center"|2009-2010|| [[2012: Het jaar Nul|2012, het jaar nul]] || Frieda Nachtegaal || 12 afleveringen
|-
|align="center"|2008, 2017-2018|| [[Flikken Maastricht]] || Bea Middelkoop || Gastrol
|-
|align="center"|2007|| [[Spoorloos verdwenen]] || Emma de Bree || Afl. De verdwenen leraar
|-
|align="center"|2006|| [[Man en paard]] || Isabella van Erven Dorens || 2 afleveringen
|-
|align="center"|2006|| [[Gooische Vrouwen (televisieserie)|Gooische Vrouwen]] || Dieetgoeroe || Gastrol
|-
|align="center"|2006|| [[Keyzer & De Boer Advocaten]] || Margot Kooiman || Afl. Kind van de rekening
|-
|align="center"|2004|| [[De afdeling]] || Erica || Afl. Geen kunst
|-
|align="center"|2004|| [[Missie Warmoesstraat]] || Martha Marsman || Afl. Oog om oog
|-
|align="center"|2003|| [[Baantjer (televisieserie)|Baantjer]] || Karla Koolhoven || Afl. De Cock en de moord met een swing
|-
|align="center"|2003|| [[Wet & Waan]] || Dokter Woldering || Afl. Harde Heelmeesters
|-
|align="center"|2002-2015|| [[De vloer op]] || Verscheidene rollen ||
|-
|align="center"|2001|| [[Goede daden bij daglicht]] || Lenie || Afl. Uitgeschakeld
|-
|align="center"|2001|| [[Anne Frank: The Whole Story]] || Ruth Goslar || enkele afleveringen
|-
|align="center"|2000|| [[Blauw blauw]] || Asha el Habib || Afl. Een grote familie
|-
|align="center"|2000|| [[Verkeerd verbonden (televisieserie)|Verkeerd verbonden]] || Diana || Afl. De ingebeelde ziekte
|-
|align="center"|1999|| [[Schoon goed]] || Katrina || Afl. Contact gestoord
|-
|align="center"|1998-1999|| [[Oud Geld]] || Sonja Albrechts || 22 afleveringen
|-
|align="center"|1998|| [[Baantjer (televisieserie)|Baantjer]] || Eva Albarez || Afl. De Cock en de moord in de politiek
|-
|align="center"|1996|| [[Zwarte Sneeuw (televisieserie)|Zwarte sneeuw]] || Marion ||
|-
|align="center"|1995|| [[Baantjer (televisieserie)|Baantjer]] || Mariska Tromp || Afl. De Cock en de moord in de galerie
|-
|align="center"|1993|| [[Pleidooi (televisieserie)|Pleidooi]] || Myrna || 11 afleveringen
|}

== Theater ==
*2014: ''Wij/Zij'', tekst en regie ([[BRONKS]], vertaald als ''Us/Them'' en ''Nous/Eux'')
*2017: ''Show'', tekst en regie (BRONKS)

{{Appendix}}
{{Bibliografische informatie}}

{{DEFAULTSORT:Wijs, Carly}}
[[Categorie:Nederlands acteur]]
[[Categorie:Nederlands schrijver]]
[[Categorie:Nederlands toneelregisseur]]
[[Categorie:Nederlands toneelschrijver]]

title: Algemene informatie

Volledige naam: Carly Wijs

Geboorteplaats: Amsterdam

Land: Nederland

title: Werk

Beroep: actrice


text:
# Masao Yagi
Masao Yagi (Japans: 八木 正生, Yagi Masao) (Tokio, 14 november 1932 - 4 maart 1991) was een Japanse jazz-pianist, arrangeur en filmcomponist.

## Biografie
Masao Yagi werkte vanaf de jaren 50 in de jazzscene van Tokio. In 1957 maakte hij zijn eerste plaatopnames (Jazz Message from Tokyo, met Sadao Watanabe, Tatsuro Takimoto, Kanji Harada). In 1958 speelde hij bij George Kawaguchi's Big Four Plus One. Midden jaren 60 nam hij met zijn album Plays Thelonious Monk (King Records) de eerste lp met Monk-composities buiten Amerika op. Op de plaat speelden ook Sadao Watanabe, Akira Nakano, Masanaga Harada en Sadakazu Tabata. Door het succes van het album werden Monks composities in Japan al snel populair en Monk nam vervolgens zelf een Japanse compositie op, Kōji No Tsuki (Moon over the Desolate Castle).
In de jaren 60 speelde Yagi o.a. met Charlie Mariano en Hidehiko Matsumoto (Jazz Inter-session, 1964) en Helen Merrill, tevens was hij met o.a. Masanaga Harada en Akira Miyazawa lid van de Swing Journal All Stars '67. In de decennia erna werkte Yagi met bijvoorbeeld Nobuo Hara, Yōsuke Yamashita, Hiroshi Ozaki, Harumi Kaneko en Yoshiko Goto. Verder werd hij vanaf de vroege jaren 60 actief als componist voor speelfilms en tv-series, zoals Ashita no Joe (1968–73), King Ping Meh (1969, regie Kôji Wakamatsu) en Legend of the Dinosaurs (1977).
Volgens discograaf Tom Lord speelde hij in de jazz van 1957 tot 1985 mee op 26 opnamesessies.

## Discografie (selectie)
- Modern Jazz Blue Mood (Columbia, 1965), met Norihiko Kitazato, Akira Miyazawa, Toru Konishi, George Ōtsuka
- Inga (King, 1978), met Shin Kazuhara, Shigeo Suzuki, Akira Miyazawa, Kiyoshi Sugimoto, Kunimitsu Inaba, Michio Nagoaka, Hideo Yamaki, Osamu Nakajima

title: Masao Yagi

wikitext:
'''Masao Yagi''' ([[Japans schrift|Japans]]: 八木 正生, ''Yagi Masao'') ([[Tokio]], [[14 november]] [[1932]] - [[4 maart]] [[1991]]) was een [[Japan (hoofdbetekenis)|Japanse]] [[jazz (hoofdbetekenis)|jazz]]-[[piano (instrument)|pianist]], [[arrangeur]] en [[filmcomponist]].

== Biografie ==

Masao Yagi werkte vanaf de jaren 50 in de ''jazzscene'' van [[Tokio]]. In 1957 maakte hij zijn eerste plaatopnames (''Jazz Message from Tokyo'', met [[Sadao Watanabe]], [[Tatsuro Takimoto]], [[Kanji Harada]]). In 1958 speelde hij bij [[George Kawaguchi]]'s ''Big Four Plus One''. Midden jaren 60 nam hij met zijn album ''Plays Thelonious Monk'' ([[King Records (Japan)|King Records]]) de eerste [[Langspeelplaat|lp]] met [[Thelonious Monk|Monk]]-composities buiten [[Verenigde Staten (hoofdbetekenis)|Amerika]] op.<ref>Robin D.G. Kelley: ''Thelonious Monk: The Life and Times of an American Original''.</ref> Op de plaat speelden ook Sadao Watanabe, [[Akira Nakano]], [[Masanaga Harada]] en [[Sadakazu Tabata]]. Door het succes van het album werden Monks composities in Japan al snel populair en Monk nam vervolgens zelf een Japanse compositie op, ''Kōji No Tsuki'' (''Moon over the Desolate Castle'').<ref>William Minor: ''Jazz Journeys to Japan: The Heart Within.''</ref>

In de jaren 60 speelde Yagi o.a. met [[Charlie Mariano]] en [[Hidehiko Matsumoto]] (''Jazz Inter-session'', 1964) en [[Helen Merrill]], tevens was hij met o.a. Masanaga Harada en [[Akira Miyazawa]] lid van de ''Swing Journal All Stars '67''. In de [[decennium|decennia]] erna werkte Yagi met bijvoorbeeld [[Nobuo Hara]], [[Yōsuke Yamashita]], [[Hiroshi Ozaki]], [[Harumi Kaneko]] en [[Yoshiko Goto]]. Verder werd hij vanaf de vroege jaren 60 actief als [[componist]] voor speelfilms en tv-series, zoals ''[[Ashita no Joe]]'' (1968–73), ''King Ping Meh ''(1969, regie [[Kôji Wakamatsu]]) en ''[[Legend of the Dinosaurs]]'' (1977).

Volgens [[discograaf]] [[Tom Lord]] speelde hij in de jazz van 1957 tot 1985 mee op 26 opnamesessies.<ref name="lord">Tom Lord ''The Jazz Discography'' (online)</ref>

== Discografie (selectie) ==

* ''Modern Jazz Blue Mood'' ([[Columbia Records|Columbia]], 1965), met Norihiko Kitazato, Akira Miyazawa, Toru Konishi, [[George Ōtsuka]]
* ''Inga'' (King, 1978), met Shin Kazuhara, Shigeo Suzuki, Akira Miyazawa, [[Kiyoshi Sugimoto]], Kunimitsu Inaba, Michio Nagoaka, [[Hideo Yamaki]], Osamu Nakajima

== Externe links ==
* {{Link Discogs artist|id=1123398-Masao-Yagi}}
* {{Link IMDb naam|id=0944904}}

{{Appendix|2=
* Yozo Iwanami, Kazunori Sugiyama. ''Masao Yagi.'' In: Barry Kernfeld (uitg.): ''The New Grove Dictionary of Jazz.'' 2. editie. Grove's Dictionaries, New York 2002, {{ISBN|1-56159-284-6}}.
----
{{references}}
}}
{{Bibliografische informatie}}

{{DEFAULTSORT:Yagi}}
[[Categorie:Arrangeur]]
[[Categorie:Filmcomponist]]
[[Categorie:Japans jazzpianist]]


text:
# Schizaspidia yakushimensis
Schizaspidia yakushimensis is een vliesvleugelig insect uit de familie Eucharitidae. De wetenschappelijke naam is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1938 door Ishii.

title: Schizaspidia yakushimensis

wikitext:
{{Taxobox insect
| naam = ''Schizaspidia yakushimensis''
| titelweergave = cursief
| afbeelding =
| afbeeldingtekst =
| orde = [[Vliesvleugeligen|Hymenoptera]] (Vliesvleugeligen)
| familie = [[Eucharitidae]]
| geslacht = ''[[Schizaspidia]]''
| w-naam = ''Schizaspidia yakushimensis''
| auteur = Ishii
| datum = 1938
| haakjes =
| species =
| commons =
}}
'''''Schizaspidia yakushimensis''''' is een [[Vliesvleugeligen|vliesvleugelig insect]] uit de familie [[Eucharitidae]]. De wetenschappelijke naam is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1938 door Ishii.

{{Appendix|2=
* [http://www.nhm.ac.uk/research-curation/research/projects/chalcidoids/database/validName.dsml?index=ValidName&searchPageURL=indexValidName.dsml&Familyqtype=equals&Family=&Genusqtype=equals&Genus=Schizaspidia&Speciesqtype=equals&Species=yakushimensis {{Ts.|Noyes, J.S.}} (2012). Universal Chalcidoidea Database. World Wide Web electronic publication. http://www.nhm.ac.uk/chalcidoids. Version as of June 2012]
}}
{{Beginnetje|biologie|2013|04|12}}

[[Categorie:Schizaspidia|yakushimensis]]

title: Schizaspidia yakushimensis

Familie: Eucharitidae

Geslacht: Schizaspidia

title: Soort


text:
# Dolnji Kot
Dolnji Kot (Duits: Unterwinkel in der Unterkrain) is een plaats in Slovenië en maakt deel uit van de gemeente Žužemberk in de NUTS-3-regio Jugovzhodna Slovenija. De plaats telde 80 inwoners op 1 januari 2020.

title: Dolnji Kot

wikitext:
{{Infobox plaats in Slovenië
| land = Slovenië
| naam = Dolnji Kot
| superarea = [[Dolenjska]]
| area = [[Jugovzhodna Slovenija]]
| gemeente = [[Žužemberk (gemeente)|Žužemberk]]
| postcode = 8361 Dvor
| hoogte = 203,7
| lat_deg = 45
| lat_min = 47
| lat_sec = 35.6
| lat_dir = N
| lon_deg = 14
| lon_min = 58
| lon_sec = 39.84
| lon_dir = E
| image =
| caption =
}}

'''Dolnji Kot''' ([[Duits]]: ''Unterwinkel in der Unterkrain'') is een plaats in [[Slovenië]] en maakt deel uit van de gemeente [[Žužemberk (gemeente)|Žužemberk]] in de [[Nomenclatuur van territoriale eenheden voor de statistiek|NUTS-3]]-regio [[Jugovzhodna Slovenija]]. {{Inwonertal|soort=zin}}

{{Appendix}}
{{Coor title dms|45|47|35.6|N|14|58|39.84|E|type:city_region:SI}}
{{Beginnetje|landen & volken|land=Slovenië|2=2008|3=10|4=29}}

[[Categorie:Plaats in Žužemberk]]

title: Situering

Historische regio: Dolenjska

Statistische regio: Jugovzhodna Slovenija

Gemeente: Žužemberk

title: Algemeen

Oppervlakte: 1,98 vierkante kilometer

title: Overig

Postcode: 8361 Dvor

Portaal: Zuidoost-Europa


text:
# Mesoperlina ochracea
Mesoperlina ochracea is een steenvlieg uit de familie Perlodidae. De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1921 door Klapálek.

title: Mesoperlina ochracea

wikitext:
{{Taxobox insect
| titelweergave = cursief
| naam = ''Mesoperlina ochracea''
| afbeelding =
| afbeeldingtekst =
| orde = [[Steenvliegen|Plecoptera]] (Steenvliegen)
| familie = [[Perlodidae]]
| geslacht = ''[[Mesoperlina]]''
| w-naam = ''Mesoperlina ochracea''
| auteur = Klapálek
| datum = 1921
| haakjes =
| species =
| commons =
}}
'''''Mesoperlina ochracea''''' is een [[steenvliegen|steenvlieg]] uit de familie [[Perlodidae]]. De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1921 door Klapálek.

{{Appendix|2=
*{{Aut|Joel Hallan}} (2008) [https://insects.tamu.edu/research/collection/hallan/Arthropoda/Insects/Plecoptera/Family/Perlodidae.txt Synopsis of Perlodidae of the World]
*[http://plecoptera.speciesfile.org/Common/editTaxon/SearchForTaxon.aspx {{Aut|DeWalt, R. E., U. Neu-Becker & G. Stueber}} (2013) Plecoptera Species File Online. Version 1.0/4.1.] Bezocht: 4-3-2013.
}}

[[Categorie:Perlodidae]]

title: Mesoperlina ochracea

Orde: Plecoptera (Steenvliegen)

Familie: Perlodidae

Geslacht: Mesoperlina

title: Soort


text:
# Abdarainurus
Abdarainurus is een geslacht van plantenetende sauropode dinosauriërs, behorende tot de Macronaria, dat tijdens het late Krijt leefde in het gebied van het huidige Mongolië. De enige benoemde soort is Abdarainurus barsboldi.

## Vondst en naamgeving
In 1970 werd door de Sovjet-Mongoolse Paleontologische Expeditie bij de Abdrant Nuru door Walentin Petrowitsj Twerdochlebow een staart gevonden van een sauropode. De vondst werd niet gemeld in de literatuur en bleef lange tijd onbeschreven. In de eenentwintigste eeuw wees nader onderzoek na preparatie door Andrei Podlesnow echter uit dat het vermoedelijk om een nog onbekend taxon ging.
In 2020 werd de typesoort Abdarainurus barsboldi benoemd en beschreven door Alexandr Awerianow en Alexej Lopatin. De geslachtsnaam is afgeleid van Abdarain Nuru, de Russische spelling voor Abdrant Nuru, en urus, gelatiniseerd Grieks oura, "staart". De soortaanduiding eert de Mongoolse paleontoloog Barsbold.
Het holotype, PIN 5669/1, is gevonden in een laag roodbruine zandsteen van de Alagteegformatie die wellicht dateert uit het vroege Campanien, drieëntachtig miljoen jaar oud. Het bestaat uit een reeks van acht voorste staartwervels en een middelste staartwervel. De tweede, derde, vierde, vijfde, zevende en tiende gevonden wervel zijn verbonden aan een chevron. Een losse chevron vult de positie tussen de achtste en tiende wervel op, een aanwijzing dat de vondst een aangesloten geheel vormt. De eerste gevonden wervel komt overigens vermoedelijk niet overeen met de oorspronkelijke eerste staartwervel van het dier omdat hij geen aanwijzingen toont voor een verbonden zijn met het heiligbeen.

## Beschrijving

### Grootte en onderscheidende kenmerken
Het gevonden stuk staart heeft een lengte van een kleine meter wat wijst op een, voor een sauropode, middelgrote lichaamslengte.
De beschrijvers wisten enkele onderscheidende kenmerken vast te stellen. Sommige daarvan zijn autapomorfieën, unieke afgeleide eigenschappen, ten opzichte van de hele Sauropoda. Sommige voorste staartwervels hebben een scherp uitsteeksel aan de binnenzijde van het voorste gewrichtsuitsteeksel, achter het facet daarvan. Bij de doornuitsteeksels van de voorste staartwervels is de groeve op de achterzijde half overkapt of tunnelvormig. Het doornuitsteeksel van de voorste staartwervels is overdwars ingesnoerd. Bij de voorste staartwervels is de uitholling aan de basis van het doornuitsteeksel, aan de zijde van het zijuitsteeksel, gedeeltelijk zijdelings bedekt door de richel tussen het zijuitsteeksel en het achterste gewrichtsuitsteeksel. Bij de chevrons is het blad in zijaanzicht smaller dan het bovengedeelte van de tak. Bij de chevrons hebben de bovengedeelten van de takken een de voorzijde en achterzijde richels die doorlopen tot op de bladen.
Daarnaast is er een unieke combinatie van op zich niet unieke kenmerken. De voorste en middelste staartwervels zijn opisthocoel. Het zijuitsteeksel van de allervoorste staartwervels is verticaal gebogen. Het zijuitsteeksel van de allervoorste staartwervels heeft een richel op de bovenzijde. De binnenwanden van het ruggenmergkanaal hebben richels in de lengterichting. Bij de voorste staartwervels zijn de achterste gewrichtsuitsteeksels plat of bol. Bij de voorste staartwervels staan de achterste gewrichtsuitsteeksels ver uiteen. Bij de middelste staartwervel loopt het doornuitsteeksel in zijaanzicht taps naar boven uit. Bij de middelste staartwervel is het doornuitsteeksel schuin naar voren en boven gericht. De chevrons hebben geen gewrichtsfacetten, waarbij althans sommige chevrons met de wervellichamen vergroeid zijn.

### Skelet
De meest opvallende eigenschap van de staartwervels is dat ze opisthocoel zijn, dus met een van voren bol en van achteren hol wervellichaam. Dit kenmerk was tot dusver onder sauropoden alleen bekend van Borealosaurus en Opisthocoelicaudia, de laatste eveneens uit Mongolië. Volgens de beschrijvers zijn de twee taxa niet identiek. Behalve uit de verschillende geologische ouderdom zou dat blijken uit anatomische details. Zo heeft Opisthocoelicaudia geen opisthocoele middelste staartwervels, alleen voorste. Dit verschil is alleen geldig als de tiende wervel van Abdarainurus niet bij de voorste staart gerekend wordt.
De voorste staartwervels, niet de middelste, hebben een holle lengtegroeve aan de onderzijde. Die wordt begrensd door opvallende opstaande richels over de volle lengte van het centrum. Hun wervelbogen missen een duidelijke pleurocoel begrensd door een scherpe rand en de drie hoofdrichels tussen het zijuitsteeksel, het wervellichaam en het achterste gewrichtsuitsteeksel. Het onderste deel van de richel tussen het doornuitsteeksel en het voorste gewrichtsuitsteeksel is niet naar voren verbreed. In deze vier kenmerken komt Abdarainurus onder andere overeen met Rapetosaurus en Aeolosaurus.
De middelste staartwervel heeft op twee derden van de hoogte een langwerpige horizontale richel op de zijde. Een duidelijke richel tussen het voorste gewrichtsuitsteeksel ontbreekt. Op de voorzijde en achterzijde van het doornuitsteeksel wordt de uitholling in tweeën gedeeld door een nauwe verticale richel. Er loopt een richel tussen het zijuitsteeksel en het achterste gewrichtsuitsteeksel. Dit zijn kenmerken die Abdarainurus deelt met Andesaurus en Huabeisaurus.
Bij de voorste bewaarde staartwervel bevindt zich een knik in het zijuitsteeksel dat eerst omhoog buigt en daarna omlaag als bij Normanniasaurus. De knik hangt samen met een lengterichel op de bovenzijde; veel andere sauropoden hebben in plaats daarvan een bultje.
Bij de middelste staartwervel ligt de wervelboog op het voorste deel van het wervellichaam. Bij de voorste staartwervels echter is de positie boven het midden. Dat laatste wijkt af van de normale situatie bij de Titanosauriformes. De lengterichels op halve hoogte van het ruggenmergkanaal zijn van geen enkele andere sauropode bekend. Bij sommige basale vissen dienen zulke richels als ondersteuning van het ruggenmerg. Tussen de voorste en achterste gewrichtsuitsteeksels bevinden zich een holte en richel. Sommige Brachiosauridae hebben dit eveneens maar ook de titanosauriërs Andesaurus, Huabeisaurus, Jiangshanosaurus en Normanniasaurus.
Bij de derde bewaarde wervel is er een spoor laag op de zijde van het voorste gewrichtsuitsteeksel.

title: Abdarainurus

wikitext:
'''''Abdarainurus''''' is een [[Geslacht (biologie)|geslacht]] van plantenetende [[Sauropoda|sauropode]] [[dinosauriërs]], behorende tot de [[Macronaria]], dat tijdens het late [[Krijt (periode)|Krijt]] leefde in het gebied van het huidige [[Mongolië]]. De enige benoemde soort is '''''Abdarainurus barsboldi'''''.

==Vondst en naamgeving==
In 1970 werd door de Sovjet-Mongoolse Paleontologische Expeditie bij de Abdrant Nuru door Walentin Petrowitsj Twerdochlebow een staart gevonden van een sauropode. De vondst werd niet gemeld in de literatuur en bleef lange tijd onbeschreven. In de eenentwintigste eeuw wees nader onderzoek na preparatie door Andrei Podlesnow echter uit dat het vermoedelijk om een nog onbekend [[taxon]] ging.

In 2020 werd de [[typesoort]] ''Abdarainurus barsboldi'' benoemd en beschreven door Alexandr Awerianow en Alexej Lopatin. De geslachtsnaam is afgeleid van Abdarain Nuru, de Russische spelling voor Abdrant Nuru, en ''urus'', gelatiniseerd Grieks ''oura'', "staart". De soortaanduiding eert de Mongoolse paleontoloog Barsbold.

Het [[holotype]], '''PIN 5669/1''', is gevonden in een laag roodbruine [[zandsteen]] van de [[Alagteegformatie]] die wellicht dateert uit het vroege [[Campanien]], drieëntachtig miljoen jaar oud. Het bestaat uit een reeks van acht voorste staartwervels en een middelste staartwervel. De tweede, derde, vierde, vijfde, zevende en tiende gevonden wervel zijn verbonden aan een chevron. Een losse chevron vult de positie tussen de achtste en tiende wervel op, een aanwijzing dat de vondst een aangesloten geheel vormt. De eerste gevonden wervel komt overigens vermoedelijk niet overeen met de oorspronkelijke eerste staartwervel van het dier omdat hij geen aanwijzingen toont voor een verbonden zijn met het [[heiligbeen]].

==Beschrijving==
===Grootte en onderscheidende kenmerken===
[[File:Abdarainurus Size Comparison.svg|thumb|De mogelijke grootte vergeleken met die van een mens]]
Het gevonden stuk staart heeft een lengte van een kleine meter wat wijst op een, voor een sauropode, middelgrote lichaamslengte.

De beschrijvers wisten enkele onderscheidende kenmerken vast te stellen. Sommige daarvan zijn [[autapomorfie]]ën, unieke afgeleide eigenschappen, ten opzichte van de hele Sauropoda. Sommige voorste staartwervels hebben een scherp uitsteeksel aan de binnenzijde van het voorste gewrichtsuitsteeksel, achter het facet daarvan. Bij de doornuitsteeksels van de voorste staartwervels is de groeve op de achterzijde half overkapt of tunnelvormig. Het doornuitsteeksel van de voorste staartwervels is overdwars ingesnoerd. Bij de voorste staartwervels is de uitholling aan de basis van het doornuitsteeksel, aan de zijde van het zijuitsteeksel, gedeeltelijk zijdelings bedekt door de richel tussen het zijuitsteeksel en het achterste gewrichtsuitsteeksel. Bij de chevrons is het blad in zijaanzicht smaller dan het bovengedeelte van de tak. Bij de chevrons hebben de bovengedeelten van de takken een de voorzijde en achterzijde richels die doorlopen tot op de bladen.

Daarnaast is er een unieke combinatie van op zich niet unieke kenmerken. De voorste en middelste staartwervels zijn opisthocoel. Het zijuitsteeksel van de allervoorste staartwervels is verticaal gebogen. Het zijuitsteeksel van de allervoorste staartwervels heeft een richel op de bovenzijde. De binnenwanden van het ruggenmergkanaal hebben richels in de lengterichting. Bij de voorste staartwervels zijn de achterste gewrichtsuitsteeksels plat of bol. Bij de voorste staartwervels staan de achterste gewrichtsuitsteeksels ver uiteen. Bij de middelste staartwervel loopt het doornuitsteeksel in zijaanzicht taps naar boven uit. Bij de middelste staartwervel is het doornuitsteeksel schuin naar voren en boven gericht. De chevrons hebben geen gewrichtsfacetten, waarbij althans sommige chevrons met de wervellichamen vergroeid zijn.

===Skelet===
De meest opvallende eigenschap van de staartwervels is dat ze opisthocoel zijn, dus met een van voren bol en van achteren hol wervellichaam. Dit kenmerk was tot dusver onder sauropoden alleen bekend van ''[[Borealosaurus]]'' en ''[[Opisthocoelicaudia]]'', de laatste eveneens uit Mongolië. Volgens de beschrijvers zijn de twee taxa niet identiek. Behalve uit de verschillende geologische ouderdom zou dat blijken uit anatomische details. Zo heeft ''Opisthocoelicaudia'' geen opisthocoele middelste staartwervels, alleen voorste. Dit verschil is alleen geldig als de tiende wervel van ''Abdarainurus'' niet bij de voorste staart gerekend wordt.

De voorste staartwervels, niet de middelste, hebben een holle lengtegroeve aan de onderzijde. Die wordt begrensd door opvallende opstaande richels over de volle lengte van het centrum. Hun wervelbogen missen een duidelijke pleurocoel begrensd door een scherpe rand en de drie hoofdrichels tussen het zijuitsteeksel, het wervellichaam en het achterste gewrichtsuitsteeksel. Het onderste deel van de richel tussen het doornuitsteeksel en het voorste gewrichtsuitsteeksel is niet naar voren verbreed. In deze vier kenmerken komt ''Abdarainurus'' onder andere overeen met ''[[Rapetosaurus]]'' en ''[[Aeolosaurus]]''.

De middelste staartwervel heeft op twee derden van de hoogte een langwerpige horizontale richel op de zijde. Een duidelijke richel tussen het voorste gewrichtsuitsteeksel ontbreekt. Op de voorzijde en achterzijde van het doornuitsteeksel wordt de uitholling in tweeën gedeeld door een nauwe verticale richel. Er loopt een richel tussen het zijuitsteeksel en het achterste gewrichtsuitsteeksel. Dit zijn kenmerken die ''Abdarainurus'' deelt met ''[[Andesaurus]]'' en ''[[Huabeisaurus]]''.

Bij de voorste bewaarde staartwervel bevindt zich een knik in het zijuitsteeksel dat eerst omhoog buigt en daarna omlaag als bij ''[[Normanniasaurus]]''. De knik hangt samen met een lengterichel op de bovenzijde; veel andere sauropoden hebben in plaats daarvan een bultje.

Bij de middelste staartwervel ligt de wervelboog op het voorste deel van het wervellichaam. Bij de voorste staartwervels echter is de positie boven het midden. Dat laatste wijkt af van de normale situatie bij de [[Titanosauriformes]]. De lengterichels op halve hoogte van het ruggenmergkanaal zijn van geen enkele andere sauropode bekend. Bij sommige basale vissen dienen zulke richels als ondersteuning van het ruggenmerg. Tussen de voorste en achterste gewrichtsuitsteeksels bevinden zich een holte en richel. Sommige [[Brachiosauridae]] hebben dit eveneens maar ook de titanosauriërs ''Andesaurus'', ''Huabeisaurus'', ''[[Jiangshanosaurus]]'' en ''Normanniasaurus''.

Bij de derde bewaarde wervel is er een spoor laag op de zijde van het voorste gewrichtsuitsteeksel.

==Literatuur==
*Alexander O. Averianov & Alexey V. Lopatin, 2020, "An unusual new sauropod dinosaur from the Late Cretaceous of Mongolia", ''Journal of Systematic Palaeontology'', DOI: 10.1080/14772019.2020.1716402

[[Categorie:Sauropoda]]