text:
# Neuschwanstein (band)
Neuschwanstein is een progressieve-rockband die - hoewel ze nooit bij een groot platenlabel getekend hebben - toch in staat was een album uit te brengen dat in de jaren zeventig in de progrockscene hoog aangeschreven stond.

## Biografie

### Het begin
Zoals zo vaak ligt ook de oorsprong van deze band in een schoolvriendschap. Thomas Neuroth en Klaus Mayer, die beiden student waren aan het voormalige Realgymnasium in Völklingen/Saar, ontmoetten elkaar daar in het begin van de jaren 1970 en realiseerden zich al snel dat zij beiden een interesse deelden in de muziek van Rick Wakeman en King Crimson en daarnaast een passie voor symfonische progressieve rock. Door hun klassieke muziekopleiding (Thomas Neuroth leerde piano, Klaus Mayer fluit) waarderen zij de structuren en lyriek van klassieke muziek in combinatie met rockelementen.
Ze besloten samen een band te vormen en gaven zichzelf de naam Neuschwanstein. Deze bandnaam was geen toeval, want dit door koning Ludwig II van Beieren gebouwde kasteel vertegenwoordigt het romantische tijdperk in zijn meest indrukwekkende vorm. Thomas Neuroth zegt erover:

Deutsch sollte der Name sein und romantisch klingen. Ich will auch nicht ausschließen, dass ich das ‚Neu‘ aus meinem Namen drinhaben wollte.(De naam moet Duits zijn en romantisch klinken. Ik wil ook niet uitsluiten dat ik de 'Neu' uit mijn naam erin wilde hebben.)
— Interview met de Saarbrücker Zeitung, 2018

Andere bandleden (sommige van dezelfde school) werden snel gevonden: Werner Knäbel speelde bas, Peter Fischer drums, Udo Redlich gitaar en Theo Busch viool.
Aanvankelijk behielpen ze zich met coverversies uit het Angelsaksische standard rock-genre, vooral Rick Wakeman-nummers. Hun latere gitarist en tekstschrijver Roger Weiler woonde een concert bij van het vroege Neuschwanstein en was vooral onder de indruk van de synthesizergeluiden van de band op hun fragmenten uit Rick Wakemans The Six Wives of Henry VIII. Klaus Mayer studeerde meteen na zijn schooltijd elektrotechniek, wat hem in staat stelde zijn eigen synthesizer te bouwen, wat in die tijd in Duitsland nogal ongebruikelijk was.
Het vinden van de juiste drummer bleek nogal moeilijk voor Neuschwanstein, want vooral in de beginfase werd er vaak gewisseld. Peter Fischer werd spoedig vervangen door Volker Klein, die op zijn beurt in 1973 werd vervangen door Thorsten Lafleur. Uli Limpert nam het jaar daarop de positie van Werner Knäbel op bas over. In datzelfde jaar verliet ook Thorsten Lafleur de band en werd vervangen door Hans Peter Schwarz als drummer.

### Alice in Wonderland
Zeer onder de indruk van Rick Wakeman's Journey to the Centre of the Earth besloot Neuschwanstein een lang stuk instrumentale muziek te componeren en werkte men aan de muzikale bewerking van de beroemde Lewis Carroll-roman Alice in Wonderland. Zij kozen dit sprookje om zijn sfeer en fantasie, die zich leenden voor uitvoerige en suggestieve muziek. Het idee ervoor en de eerste pogingen om het stuk te realiseren werden al in 1970 ondernomen. De première van dit 40 minuten durende muziekstuk vond plaats in 1974 op het Marie-Luise-Kaschnitz-Gymnasium in Völklingen. Zo werd Neuschwanstein in 1975 de winnaar van een bandwedstrijd in het Saarland Staatstheater in Saarbrücken. Ze charmeerden het publiek met de orkestrale en melodische rijkdom van hun arrangement.
Dit succes moedigde de band aan om hun muzikale horizon te verbreden, wat vergemakkelijkt werd door de komst van de nieuwe gitarist, Roger Weiler, in 1975. Hun vorige gitarist, Udo Redlich, had de band kort daarvoor verlaten. Weiler had voor het eerst gespeeld in een Saarland hardrockband en vervolgens in een Franse coverband, waarvan ook Frédéric Joos, de latere zanger van Neuschwanstein, deel uitmaakte. Roger Weiler werd beïnvloed door onder meer Genesis, vooral door het nummer Supper's Ready van hun album Foxtrot en bespeelde een elektrische gitaar met dubbele hals met veel pedaaleffecten waarmee hij een dromerige sfeer kon creëren.
Tegelijk met deze nieuwe gitarist kwam ook Ulli Reichert in beeld, een zakenman uit Saarland met een gedegen kennis van de rockbusiness. Hij steunde de groep ook financieel en werd de manager van Neuschwanstein met het doel de band de gelegenheid te geven hun muziek op te nemen en op de markt te brengen.
In de nieuwe bezetting schaafde Neuschwanstein niet alleen aan zijn muziek, maar bedacht hij ook een uitgebreide toneeldecoratie en complexe visuele effecten met maskers en kostuums, zoals bekend van Genesis in de tijd van Peter Gabriel. Achter op het toneel werden zelfs dia's geprojecteerd, waarop Limpert en later Weiler de liedreeksen voordroegen, afgewisseld met de verhaalillustraties. Zelfs een bosdecoratie was op het toneel opgesteld met een bedrukt gordijn achter de geprojecteerde illustraties. Fosforescerende kleuren werden op de bladeren van de bomen geschilderd, zodat ze opgloeiden in het donker. De maskers van de muzikanten kwamen overeen met hun rol in het verhaal: Neuroth was de tovenaar, Weiler de griffioen, enz. Hoewel er een voortdurend gebrek was aan zowel tijd als geld, was de show van Neuschwanstein verbazingwekkend en zeer professioneel voor "plaatselijke helden".

Wir wollen eine Musik machen, die im Gegensatz zu den sonst üblichen Musikrichtungen, wie Rock, Jazz o. ä., steht. Natürlich lassen wir uns beeinflussen, jedoch nicht mehr oder weniger als jeder andere Musiker, der selbst sehr viel Musik hört. Bei Neuschwanstein wird kein Wert auf Improvisation gelegt. Wir sehen uns weniger als kreativ Ausübende, sondern […] vielmehr als kreativ Konstruierende. Improvisationen sind meist emotional bedingt und gewährleisten nicht immer ein Optimum. Wir wollen, ohne Genesis oder Wakeman zu kopieren, dem Publikum mehr als nur ein Lied präsentieren, sondern ein Vergnügen für Ohr und Auge.(We willen muziek maken die in contrast staat met de gebruikelijke muziekstijlen, zoals rock, jazz of iets dergelijks. Natuurlijk laten wij ons beïnvloeden, maar niet meer of minder dan iedere andere musicus die zelf veel muziek beluistert. Met Neuschwanstein, is er geen nadruk op improvisatie. Wij zien onszelf minder als creatieve uitvoerders dan […] als creatieve constructeurs. Improvisaties zijn meestal emotioneel geconditioneerd en garanderen niet altijd een optimum. Zonder Genesis of Wakeman te kopiëren, willen we het publiek meer dan alleen een liedje voorschotelen, maar een lust voor het oor en het oog.)
— Interview met het Saarlandse muziektijdschrift GUCKLOCH, 12/76

In april 1976 boekte Neuschwanstein een kleine opnamestudio in de buurt van Saarbrücken om Alice in Wonderland op band op te nemen. Uli Limpert had de band enige tijd daarvoor verlaten en werd vervangen door de plaatselijk bekende bassist Rainer Zimmer, die ook Limperts zangpartijen overnam. Deze opname was bedoeld als demo-tape voor potentiële promotors. Pas 32 jaar later, in 2008, bracht de Franse platenmaatschappij Musea Records de demo-tape voor het eerst op cd uit. In 2022 bracht Cherry Red Records een heruitgave uit waarin de originele Duitse teksten in het Engels zijn vertaald en ingesproken door Sonja Kristina (Curved Air).
De reactie van het publiek op de podiumshow en de muziek was passend: het was de eerste keer dat een Duitse rockband zo'n lang muziekstuk opvoerde met decors, kostuums, maskerade en speciale effecten. Kleine ongelukjes bleven hen echter niet bespaard. Zo had Weiler tijdens zijn allereerste concert met de groep de pech dat zijn griffioenmasker met zijn grote en zware snavel afviel. Hij had het masker voor de voorstelling te haastig opgezet en niet goed vastgeknoopt.
Neuschwanstein kreeg een bittere teleurstelling te verwerken op een festival in 1976 in het Franse stadje Sierck-les-Bains. Voor een enthousiast publiek van rond de 10.000 voelden de muzikanten zich al grote sterren, om plotseling gedesillusioneerd vast te stellen dat de menigte al na een kwartier begon te vertrekken om het ritueel van de "vlammende wielen" van het St. Jean-festival (zomerzonnewende) bij te wonen. Tegen de tijd dat de toeschouwers terugkeerden, was de show van Neuschwanstein al voorbij.

### Battlement
Niettemin zou het jaar 1976 een nieuwe mijlpaal worden voor de toekomstige ontwikkeling van de band. Frédéric Joos, die net zijn dienst in het Franse leger beëindigd had en een vroegere bandmaat van Roger Weiler was, werd door Thomas Neuroth uitgenodigd om deel te nemen aan een kleine tocht door de Moezel. Neuschwanstein droeg zich voor om een meer "lyrische" en "vocale" stijl te bereiken en Joos leek precies de juiste zanger hiervoor te zijn. Zijn zang deed sterk denken aan Peter Gabriel, maar er werden ook vergelijkingen getrokken met The Strawbs zanger Dave Cousins.
Er werd nieuw materiaal verzameld, met thema's die door de individuele muzikanten werden geschreven voordat ze door de hele groep tijdens de repetities werden gearrangeerd en uitgewerkt. Joos' eerste concert met Neuschwanstein vond plaats in Saarlouis. Op het toneel presenteerde de groep zich nogal terughoudend en gebruikte alleen kostuums voor delen van de "Alice"-bewerking. Joos was geheel in het wit gekleed, wat hem een soort "engelachtig aura" moest geven. Hij onthield zich echter van "toneel-acteren" om zich volledig te concentreren op het zingen en de akoestische gitaar die hij op de meeste nummers bespeelde. Een uitgebreide lichtshow en droog ijs werden echter nog steeds op grote schaal gebruikt.
Tussen 1974 en 1978 kreeg de groep meer bekendheid door in hun thuisland Saarland optredens te verzorgen voor bands als Novalis en Lucifer's Friend.
Door een vriendschap van hun manager Reichert met Herman Rarebell, de drummer van Scorpions, durfde de band toen de volgende stap te zetten en boekte een studio in Keulen om een album op te nemen onder leiding van Dieter Dierks, producer van Scorpions. De opnamen vonden plaats tussen 21 en 31 oktober 1978. De band had hun techniek en presentatie tijdens concerten in de loop der jaren geperfectioneerd en paste zich gemakkelijk aan in de studio. Zij behielden hun favoriete nummers voor de opnamen, hoewel sommige stukken, waaronder A Winter's Tale, gecomponeerd door Joos en geschreven door Weiler, moesten worden weggelaten. Joos nam alle vocale partijen voor zijn rekening, behalve Battlement, dat geschreven en gezongen werd door Rainer Zimmer. Tijdens de opname van de opener Loafer Jack nam Herman Rarebell de honneurs waar op drums. De Scorpions hadden op hetzelfde moment de naburige studio geboekt en manager Reichert huurde Rarebell in als drummer voor dit nummer, omdat hij meer commercieel succes verwachtte omwille van zijn bekendheid. De groep was echter helemaal niet enthousiast over deze beslissing, vooral omdat Hans Peter Schwarz voor dit nummer al een veel subtieler ritmepatroon had opgenomen en Rarebell een klassiek rockdrumstel had opgenomen.
Het album Battlement werd uitgebracht in 1979 en verkocht 6000 exemplaren, een aanzienlijk succes voor een zelfproductie van een band zonder platencontract. Dit kwam vooral omdat de belangstelling voor progressieve rock in die tijd tanende was, terwijl new wave en postpunk in opmars waren. Ondanks de aanzienlijke populariteit van Neuschwanstein bleef het succes van het album uit, zelfs ondanks een goede distributiedeal met een klein plaatselijk label genaamd Racket Records. Het wat commerciëlere nummer Midsummer Day werd wel opgenomen, maar verscheen later niet op het album. De band was van plan het uit te brengen op twee kanten van een promotionele single, maar financiële redenen weerhielden hen ervan dit te doen. Pas door de cd-uitgave van Musea in 1992 verscheen dit nummer als bonustrack.
Ter gelegenheid van de release van de cd kwam de volledige band bijeen bij hun manager Ulli Reichert, waar ook een reünie werd overwogen. Als gevolg van logistieke moeilijkheden is dit uiteindelijk echter niet gebeurd.
De band is er vaak van beschuldigd een kopie te zijn van het Peter Gabriel- en Steve Hackett-tijdperk. Maar daarvoor zijn de composities veel te op zichzelf staand, ook al lijkt de stem van zanger Frédéric Joos in bepaalde passages natuurlijk op die van Peter Gabriel en is ook het gitaarspel van Roger Weiler zeker geïnspireerd door Steve Hackett.
Na Battlement werden geen nieuwe albums meer uitgebracht. Frédéric Joos had genoeg van de onzekerheid van het muziekleven en verliet de groep nog voor het album was uitgebracht. Hij werd opgevolgd door Rainer Zimmer. Joos keerde terug naar Frankrijk en werd een succesvol kinderboekenillustrator. Michael Kiessling uit Trier en Wolfgang Bode uit Saarlouis werden in de band gehaald om respectievelijk Frédéric Joos en Rainer Zimmer te vervangen. Michael Kiessling probeerde de podiumshow van de groep weer theatraler te maken door opnieuw kostuums te gebruiken en de voorstellingen in het algemeen visueel op te waarderen. Bovendien kreeg de muzikale leiding een intiemere stijl.
De groep werd echter ontbonden in de herfst van 1980, omdat sommige bandleden zich gedwongen voelden hun professionele carrière voort te zetten. Er was ook een algemeen gevoel van ontmoediging.

Le manque de succès, l'avènement de la new wave et le mépris général pour le progressif décourageront la plupart des membres du groupe, qui finira par éclater en 1980, mais il reste cet album tout à fait digne de respect pour témoigner de ce qui aurait pu être… Et c'en est frustrant.(Gebrek aan succes, de opkomst van new wave en de algemene minachting voor progressieven ontmoedigden de meeste leden van de band, die uiteindelijk in 1980 uit elkaar ging, maar dit door en door respectabele album blijft als een testament van wat had kunnen zijn... En dat is frustrerend.)
— Marc Moingeon, recensie in KoiD9 - tijdschrift rock & progressief, nr. 62, juli 2007

Thomas Neuroth en Michael Kiessling besloten hun muzikale loopbaan voort te zetten, Hans Peter Schwarz en Klaus Mayer waren klaar met hun studie en wilden een carrière buiten de muziek nastreven. Roger Weiler keerde terug naar zijn oorspronkelijke band, de Nightbirds, en speelde sixties-coverversies. Wolfgang Bode ging bij een jazzband. Michael Kiessling is in 2019 overleden.
Na een pauze van 37 jaar verscheen in 2016 een nieuw album van Neuschwanstein, Fine Art. In principe is Fine Art een "eenmansproject" van het enige oorspronkelijke lid van Neuschwanstein, Thomas Neuroth. Met de hulp van talrijke bevriende muzikanten creëerde Neuroth een opmerkelijk album dat nauwelijks klinkt als de oorspronkelijke muziek van Neuschwanstein - ondanks het intense gebruik van fluit - noch als hun vroegere idolen zoals Genesis, maar veel meer als de combinatie van Emerson, Lake & Palmer, klassiek, romantisch en progressieve hardrock complexiteit die de vorm aanneemt van een suite.

## Discografie
- 1979: Battlement (heruitgebracht als remix-cd 1992 door Musea)
- 2008: Alice in Wonderland (cd-uitgave van de 1976 opnamen door Musea)
- 2016: Fine Art
- 2022: Alice in Wonderland feat. Sonja Kristina (re-release door Cherry Red Records)

title: Neuschwanstein (band)

wikitext:
{{Infobox band
| band_naam      = Neuschwanstein
| afbeelding     = Neuschwanstein-Band.jpg
| onderschrift   = Neuschwanstein 1978
boven v.l.n.r: Rainer Zimmer, Frédéric Joos, Roger Weiler, Klaus Mayer
beneden v.l.n.r: Thomas Neuroth, Hans Peter Schwarz
| aka            =
| jaren_actief   = 1971 - 1980
| oorsprong      = {{DE-VLAG}} [[Völklingen]], [[Duitsland]]
| muziekgenre    = [[Progressieve rock]]
| invloed        = [[Rick Wakeman]], [[King Crimson]], [[Genesis (band)|Genesis]], [[Steve Hackett]]
| record_label   = Racket Records
| manager        = Ulli Reichert (†)
| andere_acts    = Novalis, [[Lucifer's Friend]]
| functie1       = Toetsinstrumenten
| lid1           = Thomas Neuroth
| functie2       = Dwarsfluit
| lid2           = Klaus Mayer
| functie3       = Gitaar
| lid3           = Udo Redlich
| functie4       = Basgitaar
| lid4           = Werner Knäbel
| functie5       = Drums
| lid5           = Peter Fischer
| functie6       = Viool
| lid6           = Theo Busch
| oudfunctie1    = Gitaar
| oudlid1        = Roger Weiler
| oudfunctie2    = Basgitaar
| oudlid2        = Uli Limpert, Rainer Zimmer, Wolfgang Bode, Thomas Schmitt
| oudfunctie3    = Drums
| oudlid3        = Volker Klein, Thorsten Lafleur, Hans Peter Schwarz
| oudfunctie4    = Zang
| oudlid4        = Frédéric Joos, Michael Kiessling (†)
| oudfunctie5    = Mellotron
| oudlid5        = Rita Altmeyer
}}
'''Neuschwanstein''' is een [[progressieve-rockband]] die - hoewel ze nooit bij een groot platenlabel getekend hebben - toch in staat was een album uit te brengen dat in de jaren zeventig in de progrockscene hoog aangeschreven stond.<ref>{{Citeer web |url=http://www.musikzirkus.eu/forum/topic.php?t=21432 |titel=Neuschwanstein - Battlement |uitgever=Musikzirkus |taal=de |datum=2013-08-26 |bezochtdatum=2022-02-28}}</ref><ref>{{Citeer web |auteur=Xavier Wagner |url=https://www.collectorsroom.com.br/2010/07/rock-raro-neuschwanstein-battlement.html?m=1 |titel=Rock Raro: Neuschwanstein – Battlement (1979) |uitgever=www.collectorsroom.com.br |datum=2013-08-26 |taal=pt |bezochtdatum=2022-02-28}}</ref>

==Biografie==

===Het begin===
Zoals zo vaak ligt ook de oorsprong van deze band in een schoolvriendschap. Thomas Neuroth en Klaus Mayer, die beiden student waren aan het voormalige Realgymnasium in [[Völklingen]]/[[Saarland|Saar]], ontmoetten elkaar daar in het begin van de jaren 1970 en realiseerden zich al snel dat zij beiden een interesse deelden in de muziek van [[Rick Wakeman]] en [[King Crimson]] en daarnaast een passie voor symfonische progressieve rock. Door hun klassieke muziekopleiding (Thomas Neuroth leerde piano, Klaus Mayer fluit) waarderen zij de structuren en lyriek van klassieke muziek in combinatie met rockelementen.

Ze besloten samen een band te vormen en gaven zichzelf de naam ''Neuschwanstein''. Deze bandnaam was geen toeval, want dit door koning [[Ludwig II van Beieren]] gebouwde kasteel vertegenwoordigt het romantische tijdperk in zijn meest indrukwekkende vorm. Thomas Neuroth zegt erover:

{{cquote| 1 = ''Deutsch sollte der Name sein und romantisch klingen. Ich will auch nicht ausschließen, dass ich das ‚Neu‘ aus meinem Namen drinhaben wollte.''
| vertaling = De naam moet Duits zijn en romantisch klinken. Ik wil ook niet uitsluiten dat ik de 'Neu' uit mijn naam erin wilde hebben.
| 2 = Interview met de Saarbrücker Zeitung, 2018<ref name="SZ">{{Citeer web |url=https://www.saarbruecker-zeitung.de/nachrichten/kultur/dass-es-nicht-einfach-wird-wusste-ich_aid-22596799 |titel= Die Rückkehr der saarländischen Band Neuschwanstein |uitgever=Saarbrücker Zeitung|taal=de  |datum=2018-05-11|bezochtdatum=2021-11-30}}</ref>}}

Andere bandleden (sommige van dezelfde school) werden snel gevonden: Werner Knäbel speelde bas, Peter Fischer drums, Udo Redlich gitaar en Theo Busch viool.

Aanvankelijk behielpen ze zich met coverversies uit het Angelsaksische ''standard rock''-genre, vooral Rick Wakeman-nummers. Hun latere gitarist en tekstschrijver Roger Weiler woonde een concert bij van het vroege Neuschwanstein en was vooral onder de indruk van de synthesizergeluiden van de band op hun fragmenten uit Rick Wakemans ''[[The Six Wives of Henry VIII (album)|The Six Wives of Henry VIII]]''. Klaus Mayer studeerde meteen na zijn schooltijd elektrotechniek, wat hem in staat stelde zijn eigen synthesizer te bouwen, wat in die tijd in Duitsland nogal ongebruikelijk was.

[[Bestand:Neuschwanstein-live-sw.tif|thumb|Neuschwanstein live 1976 met "Alice in Wonderland"
 (v. l. n. r.: Thomas Neuroth, Roger Weiler, Hans Peter Schwarz, Uli Limpert, Klaus Mayer)]]
Het vinden van de juiste drummer bleek nogal moeilijk voor Neuschwanstein, want vooral in de beginfase werd er vaak gewisseld. Peter Fischer werd spoedig vervangen door Volker Klein, die op zijn beurt in 1973 werd vervangen door Thorsten Lafleur. Uli Limpert nam het jaar daarop de positie van Werner Knäbel op bas over. In datzelfde jaar verliet ook Thorsten Lafleur de band en werd vervangen door Hans Peter Schwarz als drummer.<ref name="Merhaut">{{Citeer web |auteur=Jaromír Merhaut |url=https://jaromirmerhaut.blogspot.com/2020/09/neuschwanstein.html?m=1 |titel=Neuschwanstein |uitgever=Rock+ |datum=2020-09-14 |taal=cs |bezochtdatum=2022-02-22}}</ref>

=== ''Alice in Wonderland'' ===
Zeer onder de indruk van Rick Wakeman's ''[[Journey to the Centre of the Earth (album)|Journey to the Centre of the Earth]]'' besloot Neuschwanstein een lang stuk instrumentale muziek te componeren en werkte men aan de muzikale bewerking van de beroemde [[Lewis Carroll]]-roman [[Alice's Adventures in Wonderland|''Alice in Wonderland'']]. Zij kozen dit sprookje om zijn sfeer en fantasie, die zich leenden voor uitvoerige en suggestieve muziek. Het idee ervoor en de eerste pogingen om het stuk te realiseren werden al in 1970 ondernomen. De première van dit 40 minuten durende muziekstuk vond plaats in 1974 op het [[Marie Luise Kaschnitz|Marie-Luise-Kaschnitz]]-Gymnasium in Völklingen.<ref>{{Citeer nieuws |titel=Was macht eigentlich Neuschwanstein |taal=de |voornaam=Peter| achternaam =Schmidt|uitgever=Forum - Das Wochenmagazin |datum=2013-10-25 |bezochtdatum=2022-02-11}}</ref> Zo werd Neuschwanstein in 1975 de winnaar van een bandwedstrijd in het Saarland Staatstheater in [[Saarbrücken]]. Ze charmeerden het publiek met de orkestrale en melodische rijkdom van hun arrangement.

[[Bestand:Neuschwanstein-Guitar.tif|thumb|left|Roger Weiler]]
Dit succes moedigde de band aan om hun muzikale horizon te verbreden, wat vergemakkelijkt werd door de komst van de nieuwe gitarist, Roger Weiler, in 1975. Hun vorige gitarist, Udo Redlich, had de band kort daarvoor verlaten. Weiler had voor het eerst gespeeld in een Saarland [[hardrock]]<nowiki/>band en vervolgens in een Franse coverband, waarvan ook Frédéric Joos, de latere zanger van Neuschwanstein, deel uitmaakte. Roger Weiler werd beïnvloed door onder meer [[Genesis (band)|Genesis]], vooral door het nummer ''Supper's Ready'' van hun album ''[[Foxtrot (album)|Foxtrot]]'' en bespeelde een elektrische gitaar met dubbele hals met veel pedaaleffecten waarmee hij een dromerige sfeer kon creëren.

[[Bestand:Neuschwanstein-Bass.tif|thumb|Uli Limpert]]
[[Bestand:Neuschwanstein-Drum.tif|thumb|Hans Peter Schwarz]]
[[Bestand:Neuschwanstein-Flute.tif|thumb|Klaus Mayer]]
Tegelijk met deze nieuwe gitarist kwam ook Ulli Reichert in beeld, een zakenman uit Saarland met een gedegen kennis van de rockbusiness. Hij steunde de groep ook financieel en werd de manager van Neuschwanstein met het doel de band de gelegenheid te geven hun muziek op te nemen en op de markt te brengen.

In de nieuwe bezetting schaafde Neuschwanstein niet alleen aan zijn muziek, maar bedacht hij ook een uitgebreide toneeldecoratie en complexe visuele effecten met maskers en kostuums, zoals bekend van Genesis in de tijd van [[Peter Gabriel]]. Achter op het toneel werden zelfs dia's geprojecteerd, waarop Limpert en later Weiler de liedreeksen voordroegen, afgewisseld met de verhaalillustraties. Zelfs een bosdecoratie was op het toneel opgesteld met een bedrukt gordijn achter de geprojecteerde illustraties. Fosforescerende kleuren werden op de bladeren van de bomen geschilderd, zodat ze opgloeiden in het donker. De maskers van de muzikanten kwamen overeen met hun rol in het verhaal: Neuroth was de tovenaar, Weiler de griffioen, enz. Hoewel er een voortdurend gebrek was aan zowel tijd als geld, was de show van Neuschwanstein verbazingwekkend en zeer professioneel voor "plaatselijke helden".

{{cquote| 1 = ''Wir wollen eine Musik machen, die im Gegensatz zu den sonst üblichen Musikrichtungen, wie Rock, Jazz o. ä., steht. Natürlich lassen wir uns beeinflussen, jedoch nicht mehr oder weniger als jeder andere Musiker, der selbst sehr viel Musik hört. Bei Neuschwanstein wird kein Wert auf Improvisation gelegt. Wir sehen uns weniger als kreativ Ausübende, sondern […] vielmehr als kreativ Konstruierende. Improvisationen sind meist emotional bedingt und gewährleisten nicht immer ein Optimum. Wir wollen, ohne Genesis oder Wakeman zu kopieren, dem Publikum mehr als nur ein Lied präsentieren, sondern ein Vergnügen für Ohr und Auge.''
| vertaling = We willen muziek maken die in contrast staat met de gebruikelijke muziekstijlen, zoals rock, jazz of iets dergelijks. Natuurlijk laten wij ons beïnvloeden, maar niet meer of minder dan iedere andere musicus die zelf veel muziek beluistert. Met Neuschwanstein, is er geen nadruk op improvisatie. Wij zien onszelf minder als creatieve uitvoerders dan […] als creatieve constructeurs. Improvisaties zijn meestal emotioneel geconditioneerd en garanderen niet altijd een optimum. Zonder Genesis of Wakeman te kopiëren, willen we het publiek meer dan alleen een liedje voorschotelen, maar een lust voor het oor en het oog.
| 2 = Interview met het Saarlandse muziektijdschrift ''GUCKLOCH'', 12/76}}

In april 1976 boekte Neuschwanstein een kleine opnamestudio in de buurt van Saarbrücken om ''[[Alice in Wonderland (Neuschwanstein)|Alice in Wonderland]]'' op band op te nemen. Uli Limpert had de band enige tijd daarvoor verlaten en werd vervangen door de plaatselijk bekende bassist Rainer Zimmer, die ook Limperts zangpartijen overnam. Deze opname was bedoeld als demo-tape voor potentiële promotors. Pas 32 jaar later, in 2008, bracht de Franse platenmaatschappij [[Musea Records]] de demo-tape voor het eerst op cd uit. In 2022 bracht Cherry Red Records een heruitgave uit waarin de originele Duitse teksten in het Engels zijn vertaald en ingesproken door [[Sonja Kristina]] ([[Curved Air]]).

[[Bestand:Neuschwanstein-Live-1977.jpg|thumb|left|Neuschwanstein live met "Alice in Wonderland", 1977]]
De reactie van het publiek op de podiumshow en de muziek was passend: het was de eerste keer dat een Duitse rockband zo'n lang muziekstuk opvoerde met decors, kostuums, maskerade en speciale effecten. Kleine ongelukjes bleven hen echter niet bespaard. Zo had Weiler tijdens zijn allereerste concert met de groep de pech dat zijn griffioenmasker met zijn grote en zware snavel afviel. Hij had het masker voor de voorstelling te haastig opgezet en niet goed vastgeknoopt.

Neuschwanstein kreeg een bittere teleurstelling te verwerken op een festival in 1976 in het Franse stadje [[Sierck-les-Bains]]. Voor een enthousiast publiek van rond de 10.000 voelden de muzikanten zich al grote sterren, om plotseling gedesillusioneerd vast te stellen dat de menigte al na een kwartier begon te vertrekken om het ritueel van de "vlammende wielen" van het St. Jean-festival ([[zomerzonnewende]]) bij te wonen. Tegen de tijd dat de toeschouwers terugkeerden, was de show van Neuschwanstein al voorbij.

=== Battlement ===
Niettemin zou het jaar 1976 een nieuwe mijlpaal worden voor de toekomstige ontwikkeling van de band. Frédéric Joos, die net zijn dienst in het Franse leger beëindigd had en een vroegere bandmaat van Roger Weiler was, werd door Thomas Neuroth uitgenodigd om deel te nemen aan een kleine tocht door de [[Moezel (rivier)|Moezel]]. Neuschwanstein droeg zich voor om een meer "lyrische" en "vocale" stijl te bereiken en Joos leek precies de juiste zanger hiervoor te zijn. Zijn zang deed sterk denken aan [[Peter Gabriel]], maar er werden ook vergelijkingen getrokken met [[Strawbs|The Strawbs]] zanger [[Dave Cousins]].

Er werd nieuw materiaal verzameld, met thema's die door de individuele muzikanten werden geschreven voordat ze door de hele groep tijdens de repetities werden gearrangeerd en uitgewerkt. Joos' eerste concert met Neuschwanstein vond plaats in [[Saarlouis (plaats)|Saarlouis]]. Op het toneel presenteerde de groep zich nogal terughoudend en gebruikte alleen kostuums voor delen van de "''Alice''"-bewerking. Joos was geheel in het wit gekleed, wat hem een soort "engelachtig aura" moest geven. Hij onthield zich echter van "toneel-acteren" om zich volledig te concentreren op het zingen en de akoestische gitaar die hij op de meeste nummers bespeelde. Een uitgebreide lichtshow en droog ijs werden echter nog steeds op grote schaal gebruikt.

Tussen 1974 en 1978 kreeg de groep meer bekendheid door in hun thuisland [[Saarland]] optredens te verzorgen voor bands als [[Novalis (band)|Novalis]] en [[Lucifer's Friend]].

Door een vriendschap van hun manager Reichert met [[Herman Rarebell]], de drummer van [[Scorpions]], durfde de band toen de volgende stap te zetten en boekte een studio in Keulen om een album op te nemen onder leiding van [[Dieter Dierks]], producer van Scorpions. De opnamen vonden plaats tussen 21 en 31 oktober 1978. De band had hun techniek en presentatie tijdens concerten in de loop der jaren geperfectioneerd en paste zich gemakkelijk aan in de studio. Zij behielden hun favoriete nummers voor de opnamen, hoewel sommige stukken, waaronder ''A Winter's Tale'', gecomponeerd door Joos en geschreven door Weiler, moesten worden weggelaten. Joos nam alle vocale partijen voor zijn rekening, behalve ''Battlement'', dat geschreven en gezongen werd door Rainer Zimmer. Tijdens de opname van de opener ''Loafer Jack'' nam Herman Rarebell de honneurs waar op drums. De Scorpions hadden op hetzelfde moment de naburige studio geboekt en manager Reichert huurde Rarebell in als drummer voor dit nummer, omdat hij meer commercieel succes verwachtte omwille van zijn bekendheid. De groep was echter helemaal niet enthousiast over deze beslissing, vooral omdat Hans Peter Schwarz voor dit nummer al een veel subtieler ritmepatroon had opgenomen en Rarebell een klassiek rockdrumstel had opgenomen.

[[Bestand:Neuschwanstein-1978.tif|thumb|Neuschwanstein "Battlement" Cast: v. l. n. r. Thomas Neuroth, Frédéric Joos, Rainer Zimmer, Roger Weiler, Klaus Mayer]]
Het album ''[[Battlement]]'' werd uitgebracht in 1979 en verkocht 6000 exemplaren, een aanzienlijk succes voor een zelfproductie van een band zonder platencontract. Dit kwam vooral omdat de belangstelling voor progressieve rock in die tijd tanende was, terwijl [[New wave (muziekstijl)|new wave]] en [[postpunk]] in opmars waren. Ondanks de aanzienlijke populariteit van Neuschwanstein bleef het succes van het album uit, zelfs ondanks een goede distributiedeal met een klein plaatselijk label genaamd [[Racket Records]]. Het wat commerciëlere nummer ''Midsummer Day'' werd wel opgenomen, maar verscheen later niet op het album. De band was van plan het uit te brengen op twee kanten van een promotionele single, maar financiële redenen weerhielden hen ervan dit te doen. Pas door de cd-uitgave van Musea in 1992 verscheen dit nummer als bonustrack.

Ter gelegenheid van de release van de cd kwam de volledige band bijeen bij hun manager Ulli Reichert, waar ook een reünie werd overwogen. Als gevolg van logistieke moeilijkheden is dit uiteindelijk echter niet gebeurd.

De band is er vaak van beschuldigd een kopie te zijn van het Peter Gabriel- en [[Steve Hackett]]-tijdperk. Maar daarvoor zijn de composities veel te op zichzelf staand, ook al lijkt de stem van zanger Frédéric Joos in bepaalde passages natuurlijk op die van Peter Gabriel en is ook het gitaarspel van Roger Weiler zeker geïnspireerd door Steve Hackett.<ref>{{citeer web |url=https://www.babyblaue-seiten.de/index.php?albumId=1174&content=review |titel=
Neuschwanstein - Battlement |uitgever=babyblaue-seiten.de |taal=de|bezochtdatum=2021-11-30}}</ref>

[[Bestand:Neuschwanstein-1979.jpg|thumb|left|Neuschwanstein laatste bezetting: bovenaan Roger Weiler; midden l. Hans Peter Schwarz, r. Wolfgang Bode; onder l. Thomas Neuroth, m. Michael Kiessling, r. Klaus Mayer]]
Na ''Battlement'' werden geen nieuwe albums meer uitgebracht. Frédéric Joos had genoeg van de onzekerheid van het muziekleven en verliet de groep nog voor het album was uitgebracht. Hij werd opgevolgd door Rainer Zimmer. Joos keerde terug naar Frankrijk en werd een succesvol kinderboekenillustrator.<ref>{{citeer web |url=https://www.babelio.com/auteur/Frederic-Joos/81092 |titel=Frédéric Joos |uitgever=babelio.com |taal= fr |bezochtdatum=2021-12-07}}</ref><ref>{{citeer web |url=https://www.bayard-editions.com/nos-auteurs/frederic-joos |titel=Auteur et illustrateur - Frédéric Joos |uitgever=Bayard Éditions |taal= fr  |bezochtdatum=2021-12-07}}</ref> Michael Kiessling uit [[Trier]] en Wolfgang Bode uit Saarlouis werden in de band gehaald om respectievelijk Frédéric Joos en Rainer Zimmer te vervangen. Michael Kiessling probeerde de podiumshow van de groep weer theatraler te maken door opnieuw kostuums te gebruiken en de voorstellingen in het algemeen visueel op te waarderen. Bovendien kreeg de muzikale leiding een intiemere stijl.

De groep werd echter ontbonden in de herfst van 1980, omdat sommige bandleden zich gedwongen voelden hun professionele carrière voort te zetten. Er was ook een algemeen gevoel van ontmoediging.

{{cquote| 1 = ''Le manque de succès, l'avènement de la new wave et le mépris général pour le progressif décourageront la plupart des membres du groupe, qui finira par éclater en 1980, mais il reste cet album tout à fait digne de respect pour témoigner de ce qui aurait pu être… Et c'en est frustrant.''
| vertaling = Gebrek aan succes, de opkomst van new wave en de algemene minachting voor progressieven ontmoedigden de meeste leden van de band, die uiteindelijk in 1980 uit elkaar ging, maar dit door en door respectabele album blijft als een testament van wat had kunnen zijn... En dat is frustrerend.
| 2 = Marc Moingeon, recensie in ''KoiD9'' - tijdschrift rock & progressief, nr. 62, juli 2007<ref>{{citeer web |url=http://www.koid9.net/_ancien_site/sections.php?op=viewarticle&artid=1097 |titel=Neuschwanstein : Battlement |uitgever=KoiD9 - magazine rock & progressif | auteur= Marc Moingeon|taal= fr |datum=juli 2007 |bezochtdatum=2022-01-30}}</ref>}}

Thomas Neuroth en Michael Kiessling besloten hun muzikale loopbaan voort te zetten, Hans Peter Schwarz en Klaus Mayer waren klaar met hun studie en wilden een carrière buiten de muziek nastreven. Roger Weiler keerde terug naar zijn oorspronkelijke band, de Nightbirds, en speelde sixties-coverversies. Wolfgang Bode ging bij een jazzband. Michael Kiessling is in 2019 overleden.

Na een pauze van 37 jaar verscheen in 2016 een nieuw album van Neuschwanstein, ''[[Fine Art]]''. In principe is ''Fine Art'' een "eenmansproject" van het enige oorspronkelijke lid van Neuschwanstein, Thomas Neuroth.<ref name="SZ"></ref> Met de hulp van talrijke bevriende muzikanten creëerde Neuroth een opmerkelijk album dat nauwelijks klinkt als de oorspronkelijke muziek van Neuschwanstein - ondanks het intense gebruik van fluit - noch als hun vroegere idolen zoals Genesis, maar veel meer als de combinatie van [[Emerson, Lake & Palmer]], klassiek, romantisch en progressieve hardrock complexiteit die de vorm aanneemt van een [[Suite (muziek)|suite]].<ref>{{citeer web |url=http://www.musikreviews.de/reviews/2016/Neuschwanstein/Fine-Art/ |titel= Neuschwanstein: Fine Art (Review) |werk=Musikreviews.de Magazin für Metal, Progressive und Rock|taal=de |datum=2016-12-24|bezochtdatum=2021-11-30}}</ref>

==Discografie==
* 1979: ''[[Battlement]]'' (heruitgebracht als remix-cd 1992 door Musea)
* 2008: ''[[Alice in Wonderland (Neuschwanstein)|Alice in Wonderland]]'' (cd-uitgave van de 1976 opnamen door Musea)
* 2016: ''[[Fine Art]]''
* 2022: ''[[Alice in Wonderland (Neuschwanstein)|Alice in Wonderland feat. Sonja Kristina]]'' (re-release door Cherry Red Records)

==Externe links==
* {{Link Discogs | soort = artist| id = 2309444}}
* {{Link MusicBrainz artist|id=74254f6e-6e6a-4a8a-bffc-04ac9472519c}}
* {{Link Allmusic naam|id=mn0001513596|label=Neuschwanstein}}

== Literatuur ==
* Roland Helm & Norbert Küntzer: ''Saar Rock History - Volume 1 & 2''  Saarbrücken 2011: H. Raueiser GmbH
* CD-Booklet: ''Neuschwanstein – Alice in Wonderland''. Francis Grosse, Musea, 2008
* CD-Booklet: ''Neuschwanstein – Battlement''. Roger Weiler, Musea, 1992

{{Appendix|Bronnen|2=
{{Bronvermelding anderstalige Wikipedia|taal=de|titel=Neuschwanstein (Band)|oldid=221492175|datum=20220325|type=artikel}}
{{References}}
}}

[[Categorie:Duitse rockband]]
[[Categorie:Progressieve-rockband]]

title: Achtergrondinformatie

Oorsprong: Völklingen, Duitsland

Genre(s): Progressieve rock

Invloed(en): Rick Wakeman, King Crimson, Genesis, Steve Hackett

Label(s): Racket Records

Manager: Ulli Reichert (†)

Verwante acts: Novalis, Lucifer's Friend

title: Leden

Toetsinstrumenten: Thomas Neuroth

Dwarsfluit: Klaus Mayer

Gitaar: Udo Redlich

Basgitaar: Werner Knäbel

Drums: Peter Fischer

Viool: Theo Busch

title: Oud-leden

Gitaar: Roger Weiler

Zang: Frédéric Joos, Michael Kiessling (†)

Mellotron: Rita Altmeyer


text:
# Epiphany (Badings)
Epiphany is een compositie voor harmonieorkest van Henk Badings. Badings kreeg de opdracht van de Festliche Musiktage (Forum für zeitgenössische Blasmusik) van Uster in  Zwitserland. De première van Epiphany werd verzorgd door het Harmonieorkest St. Michaël Thorn onder leiding van Walter Boeykens.
Het werk werd op cd opgenomen door het Schweizer Armeespiel onder leiding van Josef Gnos.

wikiname: nlwiki

title: Epiphany (Badings)

in_language: nl

wikitext:
{{Infobox compositie
| titel= Epiphany
| componist= [[Henk Badings]]
| soortcompositie=
| geschrevenvoor= harmonieorkest
| toonsoort=
| opusnummer=
| andereaanduiding=
| gecomponeerdin= 1979
| première= 1981 tijdens de ''Festliche Musiktage'' in [[Uster (gemeente)|Uster]], [[Zwitserland]]
| opgedragenaan= [[Jean Claessens (dirigent)|Jean Claessens]]
| duur= 13 minuten
| afbeelding2=
| onderschrift2=
}}
'''Epiphany''' is een compositie voor [[harmonieorkest]] van [[Henk Badings]]. Badings kreeg de opdracht van de ''Festliche Musiktage (Forum für zeitgenössische Blasmusik)'' van [[Uster (gemeente)|Uster]] in  [[Zwitserland]]. De première van ''Epiphany'' werd verzorgd door het [[Harmonieorkest St. Michaël Thorn]] onder leiding van [[Walter Boeykens]].

Het werk werd op cd opgenomen door het ''Schweizer Armeespiel'' onder leiding van Josef Gnos.

{{Appendix|2=
* Leon J. Bly: ''Der Status der Musik für Blasorchester im 20. Jahrhundert im Spiegel der "Festlichen Musiktage Uster"'', in: ALTA MUSICA eine Publikation der Internationalen Gesellschaft zur Erforschung und Förderung der Blasmusik - Band 9: Johann Joseph Fux und die barocke Bläsertradition - Kongreßbericht Graz 1985, Tutzing: Hans Schneider Verlag, 1987. ISBN 3-7952-0494-1
* Caspar Becx, Loek Paqaues: ''Componisten en hun Blaasmuziek'', Utrecht: Samo Nederland, ISBN 90-70628-16-3
* Caspar Becx: ''HENK BADINGS: Symfonische blaasmuziek - Music for Wind Orchestra'', Utrecht: Samo Nederland, 1989
}}

[[Categorie:Compositie van Henk Badings]]
[[Categorie:Compositie voltooid in 1979]]
[[Categorie:HaFaBramuziek]]

title: Epiphany

Componist: Henk Badings

Gecomponeerd voor: harmonieorkest

Première: 1981 tijdens de Festliche Musiktage in Uster, Zwitserland

Opgedragen aan: Jean Claessens

Duur: 13 minuten

Portaal: Klassieke muziek


text:
# Dicranomyia (Dicranomyia) flavobrunnea
Dicranomyia (Dicranomyia) flavobrunnea is een tweevleugelige uit de familie steltmuggen (Limoniidae). De soort komt voor in het Oriëntaals gebied.

title: Dicranomyia (Dicranomyia) flavobrunnea

wikitext:
{{Taxobox insect
| titelweergave = ''Dicranomyia (Dicranomyia) flavobrunnea''
| naam = ''Dicranomyia (Dicranomyia) flavobrunnea''
| afbeelding =
| afbeeldingtekst =
| orde = [[Diptera]] (Tweevleugeligen)
| familie = [[Limoniidae]] (Steltmuggen)
| geslacht = ''[[Dicranomyia]]''
| w-naam = ''Dicranomyia (Dicranomyia) flavobrunnea''
| auteur = Brunetti
| datum = 1912
| haakjes =
| commons =
| species =
}}
'''''Dicranomyia (Dicranomyia) flavobrunnea''''' is een [[Tweevleugeligen|tweevleugelige]] uit de familie [[steltmuggen]] (Limoniidae). De soort komt voor in het [[Oriëntaals gebied]].

{{Beginnetje|biologie|2=2011|3=07|4=02}}

[[Categorie:Dicranomyia]]
[[Categorie:Steltmug uit het Oriëntaals gebied]]

title: Dicranomyia (Dicranomyia) flavobrunnea

Rijk: Animalia (Dieren)

Stam: Arthropoda (Geleedpotigen)

Klasse: Insecta (Insecten)

Orde: Diptera (Tweevleugeligen)

Familie: Limoniidae (Steltmuggen)

Geslacht: Dicranomyia

title: Soort

Portaal: Biologie · Insecten


text:
# Lucilla Boari
Lucilla Boari (Mantua, 24 maart 1997) is een Italiaans boogschutster.

## Carrière
Boari nam in 2016 deel aan de Olympische Spelen waar ze in de kwalificaties zevende werd. Ondanks de goede kwalificaties werd ze in de eerste ronde uitgeschakeld door Alice Ingley. Ze won tal van medailles op verschillende toernooien na 2016, waaronder het goud op de Middellandse Zeespelen en op de Europese Spelen.
Op de Olympische Spelen van 2020 behaalde ze brons in de Individuele categorie.

## Erelijst

### Olympische Spelen
- 2020:  Tokio (individueel)

### Middellandse Zeespelen
- 2018:  Tarragona (individueel)

### Europese Spelen
- 2019:  Minsk (individueel)
- 2019:  Minsk (gemengd)

### Europees kampioenschap
- 2018:  Legnica (team)

### World Cup
- 2016:  Antalya (team)
- 2019:  Medellin (team)

title: Lucilla Boari

wikitext:
{{Infobox sporter
| kopnaam           =
| afbeelding        =
| onderschrift      =
| naam              = Lucilla Boari
| bijnaam           =
| geboortedatum     = [[24 maart]] [[1997]]
| geboorteplaats    = [[Mantua (stad)|Mantua]]
| geboorteland      = [[Italië]]
| overlijdensdatum  =
| overlijdensplaats =
| nationaliteit     = {{IT}}
| lengte            =
| gewicht           =
| discipline        = [[Bestand:Archery pictogram.svg|25px]] [[Boogschieten]]
| onderdeel         = [[Recurveboog|Recurve]]
| trainer           =
| club              =
| graduatie         =
| 1etitel           =
| OS                = 2016, 2020
| PS                =
| extra             =
| debuut            =
| carrière-einde    =
| prestaties        =
| medailleoverzicht =
| medailles         =
}}
'''Lucilla Boari''' ([[Mantua (stad)|Mantua]], [[24 maart]] [[1997]]) is een Italiaans boogschutster.
==Carrière==
Boari nam in 2016 deel aan de Olympische Spelen waar ze in de kwalificaties zevende werd. Ondanks de goede kwalificaties werd ze in de eerste ronde uitgeschakeld door [[Alice Ingley]]. Ze won tal van medailles op verschillende toernooien na 2016, waaronder het goud op de Middellandse Zeespelen en op de Europese Spelen.

Op de Olympische Spelen van 2020 behaalde ze brons in de Individuele categorie.

==Erelijst==
===Olympische Spelen===
* 2020: {{brons}} [[Tokio]] (individueel)

===Middellandse Zeespelen===
* 2018: {{goud}} [[Tarragona (stad)|Tarragona]] (individueel)

===Europese Spelen===
* 2019: {{zilver}} [[Minsk]] (individueel)
* 2019: {{goud}} [[Minsk]] (gemengd)

===Europees kampioenschap===
* 2018: {{zilver}} [[Legnica (plaats)|Legnica]] (team)

===World Cup===
* 2016: {{brons}} [[Antalya (stad)|Antalya]] (team)
* 2019: {{zilver}} [[Medellín (Colombia)|Medellin]] (team)

{{Appendix|2=
* https://worldarchery.sport/profile/9148/lucilla-boari/results
}}
{{DEFAULTSORT:Boari, Lucilla}}
[[Categorie:Italiaans boogschutter]]
[[Categorie:Italiaans olympisch deelnemer]]

title: Persoonlijke informatie

Naam: Lucilla Boari

Geboorteplaats: Mantua

Geboorteland: Italië

Nationaliteit: Italië

title: Sportieve informatie

Discipline: Boogschieten

Onderde(e)l(en): Recurve

Portaal: Sport


text:
# G4222 (China)
De G4222 of Hexiang  Expressway is een autosnelweg in de Volksrepubliek China. De weg loopt van He County naar Xiangyang.
De naam Hexiang is een porte-manteau van de eindpunten He en Xiangyang.
G1
· G0111
· G0112
· G0121
· G0122
· G2
· G0211
· G0212
· G3
· G0311
· G0321
· G0322
· G0323
· G4
· G0401
· G0411
· G0412
· G0413
· G0421
· G0422
· G0423
· G0424
· G0425
· G5
· G0511
· G0512
· G0513
· G6
· G0601
· G0602
· G0611
· G0612
· G0613
· G0615
· G0616
· G7
· G0711
· G0712
· G10
· G1001
· G1011
· G1012
· G1013
· G1015
· G1016
· G1017
· G11
· G1101
· G1111
· G1112
· G1113
· G1115
· G1116
· G1117
· G1118
· G1119
· G1131
· G12
· G1211
· G1212
· G1213
· G1215
· G1216
· G1221
· G15
· G1501
· G1502
· G1503
· G1504
· G1505
· G1506
· G1507
· G1508
· G1511
· G1512
· G1513
· G1514
· G1515
· G1516
· G1517
· G1518
· G1519
· G1521
· G1522
· G1523
· G1531
· G1532
· G1533
· G1534
· G1535
· G1536
· G16
· G1611
· G1612
· G18
· G1811
· G1812
· G1813
· G1815
· G1816
· G1817
· G1818
· G20
· G2001
· G2002
· G2003
· G2004
· G2011
· G2012
· G22
· G2201
· G2211
· G25
· G2501
· G2502
· G2503
· G2504
· G2511
· G2512
· G2513
· G2515
· G2516
· G2517
· G2518
· G2519
· G2531
· G30
· G3001
· G3002
· G3003
· G3011
· G3012
· G3013
· G3014
· G3015
· G3016
· G3017
· G3018
· G3019
· G3021
· G3031
· G3032
· G3033
· G3035
· G3036
· G35
· G3511
· G3512
· G36
· G3611
· G3612
· G3613
· G3615
· G40
· G4001
· G4011
· G4012
· G4013
· G4015
· G42
· G4201
· G4202
· G4211
· G4212
· G4213
· G4215
· G4216
· G4217
· G4218
· G4219
· G4221
· G4222
· G4223
· G4231
· G45
· G4501
· G4511
· G4512
· G4513
· G4515
· G50
· G5001
· G5011
· G5012
· G5013
· G5015
· G5016
· G5021
· G55
· G5511
· G5512
· G5513
· G5515
· G5516
· G5517
· G5518
· G56
· G5601
· G5611
· G5612
· G5613
· G5615
· G5616
· G5617
· G5618
· G5621
· G59
· G5901
· G5911
· G5912
· G60
· G6001
· G6002
· G6011
· G6012
· G6021
· G6022
· G6023
· G6025
· G65
· G6511
· G6512
· G6517
· G6521
· G6522
· G69
· G6911
· G70
· G7011
· G7012
· G7013
· G7021
· G72
· G7201
· G7211
· G7212
· G7221
· G75
· G7511
· G7512
· G7521
· G7522
· G76
· G7611
· G7612
· G78
· G80
· G8011
· G8012
· G8013
· G85
· G8511
· G8512
· G8513
· G8515
· G8516
· G8517
· G91
· G9111
· G92
· G9211
· G9221
· G93
· G94
· G9411
· G95
· G9511
· G98
· G9801
· G9811
· G9812
· G9813
· G99
· G9901
· G9902
· G9903
· G9904
· G9905
· G9906
· G9907
· G9908
· G9909
· G9910
· G9911
· G9912

title: G4222 (China)

wikitext:
{{Infobox weg China E-weg
| nummer=4222
| titel= Hexiang Expressway
| kaart=G4222_map.svg
| legenda=
| lengte=
| provincie=
| foto=
| bijschrift=
}}
<!-- Routetabel hier invoegen -->
|}
|}
De '''G42<small>22</small>''' of '''Hexiang  Expressway''' is een [[Lijst van Chinese autosnelwegen|autosnelweg]] in de [[Volksrepubliek China]]. De weg loopt van [[He County]] naar [[Xiangyang]].

De naam ''Hexiang'' is een [[porte-manteau]] van de eindpunten He en '''Xiang'''yang.

{{Navigatie autosnelwegen China}}
{{beg|verkeer & vervoer|2024|08|18}}
[[Categorie:Autosnelweg in China|4222]]

title: Hexiang Expressway

Land: China

title: Lijst van Chinese autosnelwegen

Portaal: Verkeer & Vervoer · China


text:
# NGC 760
NGC 760 is twee sterren in het sterrenbeeld Driehoek. Het hemelobject werd op 19 december 1873 ontdekt door de Engelse astronoom Ralph Copeland.

title: NGC 760

wikitext:
{{Infobox DeepSpaceObject
| naam=NGC 760
| afbeelding = NGC 0760 SDSS.jpg
| sterrenbeeld=[[Driehoek (sterrenbeeld)|Driehoek]]
| type= Twee sterren
| messiernaam=
| ngcnaam=NGC 760
| RK=01u57m47,3s
| DEC=+33° 21′ 19″
| magnitude=
| afstand=
| afmeting =
| diameter =
| massa =
}}
'''[[New General Catalogue|NGC]] 760''' is twee sterren in het [[sterrenbeeld]] [[Driehoek (sterrenbeeld)|Driehoek]]. Het hemelobject werd op 19 december 1873 ontdekt door de Engelse astronoom [[Ralph Copeland]].

== Zie ook ==
*[[Lijst van NGC-objecten]]

== Externe links ==
* {{en}} [http://nedwww.ipac.caltech.edu/cgi-bin/nph-objsearch?objname=NGC+760 NASA/IPAC Extragalactic Database]
* {{en}} [http://spider.seds.org/ngc/revngcic.cgi?NGC760 SEDS]

{{Navigatie NGC-objecten 601-800}}

{{DEFAULTSORT:NGC 0760}}
[[Categorie:NGC-object in Driehoek]]

title: Sterrenbeeld Driehoek

Type: Twee sterren

NGC: NGC 760

Portaal: Astronomie


text:
# Hemiceras castanea
Hemiceras castanea is een vlinder uit de familie van de tandvlinders (Notodontidae). De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1914 door Dognin.

title: Hemiceras castanea

wikitext:
{{Taxobox vlinder
| titelweergave = cursief
| naam = ''Hemiceras castanea''
| afbeelding =
| familie = [[Tandvlinders|Notodontidae]] (Tandvlinders)
| onderfamilie =
| tribus =
| geslacht = ''[[Hemiceras]]''
| w-naam = ''Hemiceras castanea''
| auteur = Dognin
| datum = 1914
| haakjes =
| commons =
| species =
}}
'''''Hemiceras castanea''''' is een [[vlinders|vlinder]] uit de familie van de [[Tandvlinders|tandvlinders (Notodontidae)]].<ref>{{Brontabel|9999-Lepindex}}</ref> De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1914 door Dognin.

{{Appendix}}
{{beginnetje|biologie|2013|04|11}}

[[Categorie:Hemiceras|castanea]]

title: Hemiceras castanea

Orde: Lepidoptera (Vlinders)

Familie: Notodontidae (Tandvlinders)

Geslacht: Hemiceras

title: Soort


text:
# D909 (Puy-de-Dôme)
De D909 is een departementale weg in het Midden-Franse departement Puy-de-Dôme. De weg loopt van Issoire via Saint-Germain-Lembron naar de grens met Haute-Loire. In Haute-Loire loopt de weg als D909 verder naar Saint-Flour en Béziers.

## Geschiedenis
Oorspronkelijk was de D909 onderdeel van de N9. In 2006 werd de weg overgedragen aan het departement Puy-de-Dôme, omdat de weg geen belang meer had voor het doorgaande verkeer vanwege de parallelle autosnelweg A75. De weg is toen omgenummerd tot D909.

title: D909 (Puy-de-Dôme)

wikitext:
{{Infobox weg Frankrijk D-weg
| nummer=909
| regio=[[Auvergne-Rhône-Alpes]]
| departement=[[Puy-de-Dôme]]
| departementnaam=Puy-de-Dôme
| kaart=
| legenda=
| lengte=
| foto=
| bijschrift=
}}
{{Tabelrij weg/kruising||[[Issoire]]}} {{Pictogram weg Frankrijk D-weg|713||Puy-de-Dôme}}
{{Tabelrij weg/plaats||[[Le Broc (Puy-de-Dôme)|Le Broc]]}}
{{Tabelrij weg/toerit|15}} {{Pictogram weg Frankrijk A-weg|75}}{{Pictogram weg Europa E-weg|11}} naar [[Clermont-Ferrand]]
{{Tabelrij weg/toerit|16}} {{Pictogram weg Frankrijk A-weg|75}}{{Pictogram weg Europa E-weg|11}} naar [[Béziers]]
{{Tabelrij weg/water||[[Lembronnais]]}}
{{Tabelrij weg/plaats||[[Saint-Germain-Lembron]]}}
{{Tabelrij weg/plaats||[[Vichel]]}}
{{Tabelrij weg/plaats||[[Moriat]]}}
{{Tabelrij weg/toerit|19}} {{Pictogram weg Frankrijk A-weg|75}}{{Pictogram weg Europa E-weg|11}} naar [[Clermont-Ferrand]]
{{Tabelrij weg/van/naar||[[Saint-Flour (Cantal)|Saint-Flour]]}} {{Pictogram weg Frankrijk D-weg|909||Haute-Loire}}
|}
|}

De '''D909''' is een [[Departementale wegen in Frankrijk|departementale weg]] in het [[Frankrijk (hoofdbetekenis)|Midden-Franse]] departement [[Puy-de-Dôme (departement)|Puy-de-Dôme]]. De weg loopt van [[Issoire]] via [[Saint-Germain-Lembron]] naar de grens met [[Haute-Loire]]. In Haute-Loire loopt de weg als [[D909 (Haute-Loire)|D909]] verder naar [[Saint-Flour (Cantal)|Saint-Flour]] en [[Béziers]].

==Geschiedenis==
Oorspronkelijk was de D909 onderdeel van de [[N9 (Frankrijk)|N9]]. In [[2006]] werd de weg overgedragen aan het departement Puy-de-Dôme, omdat de weg geen belang meer had voor het doorgaande verkeer vanwege de parallelle autosnelweg [[A75 (Frankrijk)|A75]]. De weg is toen omgenummerd tot D909.

{{Navigatie N9 (Frankrijk)}}
{{Appendix|2=
* [http://maps.google.fr Google Maps]
* {{fr}} [http://routes.wikia.com/wiki/Route_nationale_fran%C3%A7aise_9 WikiSara]
}}

[[Categorie:Departementale weg in Frankrijk|#0909]]
[[Categorie:Weg in Puy-de-Dôme|D0909]]

title: Route départementale 909

Land: Frankrijk

Regio: Auvergne-Rhône-Alpes

Departement: Puy-de-Dôme

title: Traject

Kruising: Issoire D713

Plaats:
Le Broc
Saint-Germain-Lembron
Vichel
Moriat

naar Clermont-Ferrand

naar Béziers

Brug over het water: Lembronnais

naar Clermont-Ferrand

title: Lijst van departementale wegen in Puy-de-Dôme

Portaal: Verkeer & Vervoer · Frankrijk


text:
# Scenopinus gobiensis
Scenopinus gobiensis is een vliegensoort uit de familie van de venstervliegen (Scenopinidae). De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1981 door Kelsey.

title: Scenopinus gobiensis

wikitext:
{{Taxobox insect
| titelweergave = cursief
| naam = ''Scenopinus gobiensis''
| afbeelding =
| orde = [[Tweevleugeligen|Diptera]] (Tweevleugeligen)
| onderorde = [[Vliegen (dieren)|Brachycera]] (Vliegen)
| familie = [[Venstervliegen|Scenopinidae]] (Venstervliegen)
| onderfamilie = [[Scenopinae]]
| geslacht = ''[[Scenopinus]]''
| w-naam = ''Scenopinus gobiensis''
| auteur = Kelsey
| datum = 1981
| haakjes =
| commons =
| species =
}}
'''''Scenopinus gobiensis''''' is een [[Vliegen (dieren)|vliegen]]soort uit de familie van de [[Venstervliegen|venstervliegen (Scenopinidae)]].<ref>{{Brontabel|9999-Scenopinidae}} (bezocht 24 juni 2013)</ref> De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1981 door Kelsey.

{{Appendix}}
{{Beginnetje|biologie|2013|06|25}}

[[Categorie:Scenopinus|gobiensis]]

title: Scenopinus gobiensis

Onderorde: Brachycera (Vliegen)

Familie: Scenopinidae (Venstervliegen)

Onderfamilie: Scenopinae

Geslacht: Scenopinus

title: Soort


text:
# Albrecht van Mecklenburg
Albrecht van Mecklenburg (Mecklenburg, 1338 - aldaar, 1 april 1412) was koning van Zweden van 1364 tot 1389 en (als Albrecht III) hertog van Mecklenburg van 1384 tot aan 1412. In de periode 1384 tot aan zijn aftreden in 1389 waren Zweden en Mecklenburg verbonden in een personele unie.
Albrecht was de tweede zoon van Hertog Albrecht II van Mecklenburg-Schwerin en Euphemia Eriksdotter, een zuster van de Zweedse koning Magnus II. Albrecht was getrouwd met Richardis (dochter van Otto I van Schwerin) en Agnes (dochter van hertog Magnus II van Brunswijk). Uit zijn eerste huwelijk stammen de kinderen Erik I van Mecklenburg en dochter Richardis, gehuwd met Johan, hertog van Görlitz. Uit zijn tweede huwelijk komt zoon Albrecht IV van Mecklenburg-Schwerin voort.

## Voorgeschiedenis
De regering van Magnus II van Zweden werd gekenmerkt door zwak leiderschap. Enerzijds was de koning niet in staat buitenlandse inmengingen te weerstaan, anderzijds bruuskeerde hij de Noorse en Zweedse adel door buiten hen om beslissingen te nemen, waaronder die van de erfopvolging van de landen.
Toen hij belastingverhogingen invoerde ter compensatie van de uitgaven voor de aankoop van Skåneland kwam de Zweedse adel al in opstand en verlangde, dat zijn zoon Erik de Zweedse troon zou bestijgen; Erik overleed echter in 1359 als gevolg van de pest.
De daarop volgende jaren luidden het einde in van zijn regering. In 1360 veroverde de Deense koning Skåneland. Magnus was er alles aan gelegen dit gebied terug te winnen, maar slaagde daar niet in. Door deze overwinning groeide de macht van Denemarken over het Oostzeegebied, wat ook door de Duitse Hanzesteden met argusogen werd bekeken. Door Magnus’ zoon, Haakon VI van Noorwegen, kon de rust echter enigszins hersteld worden, maar toen in 1362 de verloving van Haakon met Elizabeth van Holstein werd verbroken (zij besloot hierop in het klooster te gaan) en de verloving met Margaretha van Denemarken bekend werd gemaakt kwam de Zweedse adel opnieuw in opstand tegen de koning, die hen vervolgens verbande.

## Koning van Zweden
In 1363 gingen de leden van de Zweedse adel, onder leiding van Bo Jonsson Grip, naar het hof van Mecklenburg om daar steun te krijgen in het afzetten van koning Magnus II. In november 1363 arriveerde Albrecht in Stockholm, waar hij met vreugde werd ontvangen, en in februari 1364 riep hij zichzelf uit tot koning van Zweden na te zijn verkozen. Deze verkiezing was omstreden, omdat iemand die in het buitenland was geboren geen aanspraak kon maken op de Zweedse troon.
Onder aanvoering van Albrecht en met hulp van Duitse hertogen en graven én de steun van de Duitse Hanzesteden vond de invasie plaats en op 18 februari 1364 werd Albrecht officieel op de Stenen van Mora tot koning van Zweden gekroond.
De periode die daarop volgde was er een van burgeroorlogen, waarbij de Magnus-aanhangers recht tegenover die van Albrecht kwamen te staan. In 1365 vond een confrontatie plaats tussen de troepen van de nieuw verkozen koning en de voormalige koning (Slag bij Enköping). Uiteindelijk werd Magnus II verslagen en gevangengenomen.
In 1371 vond opnieuw een opstand plaats onder leiding van Haakon, die met hulp van Deense en Zweedse bondgenoten erin slaagde op te dringen tot aan Stockholm en de stad te belegeren. Deze belegering was echter van korte duur, doordat Albrecht op zijn beurt Haakon kon terugdringen. Tussen beide strijdende partijen werd nu een vredesverdrag getekend, met de voorwaarde dat Magnus vrij zou kunnen vertrekken naar Noorwegen.
Maar de Zweedse adel liet zich door deze vrede niet weerhouden, om Albrecht te dwingen een nieuwe eed af te leggen, waarin hij grote concessies moest maken aan de edelen betreffende zelfbestuur en eigendomsrecht van landerijen. Bo Jonsson Grip profiteerde hiervan en nam ongeveer 1500 boerenbedrijven in beslag, waardoor hij al snel de grootste landbezitter van Zweden werd. Een derde deel van het Zweedse gebied werd door hem gecontroleerd.
Albrecht behield de kroon nog 19 jaar, maar was niet populair, uitgezonderd in die plaatsen waar een sterke Duitse vertegenwoordiging zetelde (onder andere in Stockholm). Vooral onder de lagere standen in de provincies heerste grote onvrede over de gezagsdragers, die veelal Duits waren, en een streng gezag voerden. Toen in 1386 Bo Jonsson Grip overleed en Albrecht probeerde aanspraak te kunnen maken op de gebieden, waarmee hij tevens het eigendomsrecht van landerijen voor de Zweedse adel wilde beperken, verloor hij definitief het vertrouwen.
Uit angst voor verlies aan landerijen en rijkdom klopte de Zweedse adel aan bij Margaretha I van Denemarken om hulp te krijgen voor het afzetten en verdrijven van Albrecht. Margaretha stuurde hierop haar troepen en Albrecht werd in de Slag bij Åsle (in de buurt van Falköping) verslagen en gevangengenomen. Hij werd opgesloten in kasteel Lindholmen in Skåneland, waar hij zes jaar zou verblijven. Na vredesonderhandelingen in 1395 werd hij vrijgelaten op voorwaarde, dat hij ofwel Stockholm zou opgeven, dan wel grote geldsommen aan Margaretha zou betalen. Na drie jaar besloot Albrecht voor het eerste en verliet Stockholm met zijn Victualiënbroeders.
Op verzoek van Albrecht werd echter door de Duitse Orde Gotland veroverd, waardoor de Denen geen zeggenschap kregen over dit eiland. Pas in 1408, na aankoop door de Deense koning Erik VII, kwam het onder bestuur van de Denen.
Albrecht stierf in 1412 en werd begraven in het klooster van Doberan, Mecklenburg.

Erik VI · Olaf II · Anund Jacob · Emund · Stenkil · Erik VII · Erik VIII · Halsten · Haakon · Inge I · Sven · Erik Årsäll · Filips · Inge II · Ragnvald · Magnus · Sverker I · Erik IX · Karel VII · Knoet I · Sverker II · Erik X · Johan I · Erik XI · Knoet II · Waldemar I · Magnus I · Birger I · Magnus II · Albrecht · Margaretha · Erik XIII · Christoffel · Karel VIII · Christiaan I · Johan II · Christiaan II · Gustaaf I · Erik XIV · Johan III · Sigismund · Karel IX · Gustaaf II Adolf · Christina · Karel X Gustaaf · Karel XI · Karel XII · Ulrike Eleonora · Frederik · Adolf Frederik · Gustaaf III · Gustaaf IV Adolf · Karel XIII · Karel XIV Johan · Oscar I · Karel XV · Oscar II · Gustaaf V · Gustaaf VI Adolf · Carl Gustaf XVI
- Gemeinsame Normdatei: 118647725
- International Standard Name Identifier: 0000 0000 1213 4728
- KulturNav: 45073b61-4584-429a-8a31-de04553e4f17
- Library of Congress Control Number: no2002098018
- LIBRIS: 172880
- Virtual International Authority File: 50018970
- WorldCat: E39PBJwmW3XcvpYfmg3djwPfbd

title: Albrecht van Mecklenburg

wikitext:
{{Infobox dynastie
| afbeelding = Albert of Mecklenburg.jpg
| naam = Albrecht
| leven = 1338-1412
| functie = [[Lijst van koningen van Zweden|Koning van Zweden]]
| periode = [[1364]]-[[1389]]
| voorganger = [[Magnus II van Zweden|Magnus II]]
| opvolger = [[Margaretha I van Denemarken|Margaretha]]
| functie2 = [[Lijst van heersers van Mecklenburg|Hertog van Mecklenburg-Schwerin]]
| periode2 =[[1384]]-[[1412]]
| voorganger2 = [[Albrecht II van Mecklenburg-Schwerin|Albrecht II]]
| opvolger2 = [[Albrecht IV van Mecklenburg-Schwerin|Albrecht IV]]
| vader = [[Albrecht II van Mecklenburg-Schwerin]]
| moeder = [[Euphemia Eriksdotter|Euphemia van Zweden]]
| dynastie = [[Huis Mecklenburg]]
}}

'''Albrecht van Mecklenburg''' ([[Mecklenburg]], [[1338]] - aldaar, [[1 april]] [[1412]]) was [[Koninkrijk Zweden (970-1397)|koning van Zweden]] van [[1364]] tot [[1389]] en (als ''Albrecht III'') hertog van Mecklenburg van [[1384]] tot aan [[1412]]. In de periode 1384 tot aan zijn aftreden in 1389 waren Zweden en Mecklenburg verbonden in een [[personele unie]].

Albrecht was de tweede zoon van Hertog [[Albrecht II van Mecklenburg-Schwerin]] en [[Euphemia Eriksdotter]], een zuster van de Zweedse koning [[Magnus II van Zweden|Magnus II]]. Albrecht was getrouwd met Richardis (dochter van [[Otto I van Schwerin]]) en Agnes (dochter van hertog [[Magnus II van Brunswijk]]). Uit zijn eerste huwelijk stammen de kinderen Erik I van Mecklenburg en dochter Richardis, gehuwd met Johan, hertog van Görlitz. Uit zijn tweede huwelijk komt zoon [[Albrecht IV van Mecklenburg-Schwerin]] voort.

== Voorgeschiedenis ==
De regering van Magnus II van Zweden werd gekenmerkt door zwak leiderschap. Enerzijds was de koning niet in staat buitenlandse inmengingen te weerstaan, anderzijds bruuskeerde hij de Noorse en Zweedse adel door buiten hen om beslissingen te nemen, waaronder die van de erfopvolging van de landen.

Toen hij belastingverhogingen invoerde ter compensatie van de uitgaven voor de aankoop van [[Skåneland]] kwam de Zweedse adel al in opstand en verlangde, dat zijn zoon [[Erik XII van Zweden|Erik]] de Zweedse troon zou bestijgen; Erik overleed echter in 1359 als gevolg van de [[Pest (ziekte)|pest]].

De daarop volgende jaren luidden het einde in van zijn regering. In 1360 veroverde de Deense koning Skåneland. Magnus was er alles aan gelegen dit gebied terug te winnen, maar slaagde daar niet in. Door deze overwinning groeide de macht van Denemarken over het [[Oostzee]]gebied, wat ook door de Duitse [[Hanze]]steden met argusogen werd bekeken. Door Magnus’ zoon, [[Haakon VI van Noorwegen]], kon de rust echter enigszins hersteld worden, maar toen in 1362 de verloving van Haakon met Elizabeth van Holstein werd verbroken (zij besloot hierop in het klooster te gaan) en de verloving met [[Margaretha I van Denemarken|Margaretha van Denemarken]] bekend werd gemaakt kwam de Zweedse adel opnieuw in opstand tegen de koning, die hen vervolgens verbande.

== Koning van Zweden ==
In 1363 gingen de leden van de Zweedse adel, onder leiding van [[Bo Jonsson Grip]], naar het hof van Mecklenburg om daar steun te krijgen in het afzetten van koning Magnus II. In november 1363 arriveerde Albrecht in Stockholm, waar hij met vreugde werd ontvangen, en in februari 1364 riep hij zichzelf uit tot koning van Zweden na te zijn verkozen. Deze verkiezing was omstreden, omdat iemand die in het buitenland was geboren geen aanspraak kon maken op de Zweedse troon.

Onder aanvoering van Albrecht en met hulp van Duitse hertogen en graven én de steun van de Duitse Hanzesteden vond de invasie plaats en op [[18 februari]] 1364 werd Albrecht officieel op de [[Stenen van Mora]] tot koning van Zweden gekroond.
De periode die daarop volgde was er een van burgeroorlogen, waarbij de Magnus-aanhangers recht tegenover die van Albrecht kwamen te staan. In 1365 vond een confrontatie plaats tussen de troepen van de nieuw verkozen koning en de voormalige koning (Slag bij [[Enköping (stad)|Enköping]]). Uiteindelijk werd Magnus II verslagen en gevangengenomen.

In 1371 vond opnieuw een opstand plaats onder leiding van Haakon, die met hulp van Deense en Zweedse bondgenoten erin slaagde op te dringen tot aan Stockholm en de stad te belegeren. Deze belegering was echter van korte duur, doordat Albrecht op zijn beurt Haakon kon terugdringen. Tussen beide strijdende partijen werd nu een vredesverdrag getekend, met de voorwaarde dat Magnus vrij zou kunnen vertrekken naar Noorwegen.
[[Bestand:Bo jonssons län sverige.jpg|thumb|left|175px|Bo Jonsson Grips bezit]]
Maar de Zweedse adel liet zich door deze vrede niet weerhouden, om Albrecht te dwingen een nieuwe eed af te leggen, waarin hij grote concessies moest maken aan de edelen betreffende zelfbestuur en eigendomsrecht van landerijen. Bo Jonsson Grip profiteerde hiervan en nam ongeveer 1500 boerenbedrijven in beslag, waardoor hij al snel de grootste landbezitter van Zweden werd. Een derde deel van het Zweedse gebied werd door hem gecontroleerd.

Albrecht behield de kroon nog 19 jaar, maar was niet populair, uitgezonderd in die plaatsen waar een sterke Duitse vertegenwoordiging zetelde (onder andere in Stockholm). Vooral onder de lagere standen in de provincies heerste grote onvrede over de gezagsdragers, die veelal Duits waren, en een streng gezag voerden. Toen in 1386 Bo Jonsson Grip overleed en Albrecht probeerde aanspraak te kunnen maken op de gebieden, waarmee hij tevens het eigendomsrecht van landerijen voor de Zweedse adel wilde beperken, verloor hij definitief het vertrouwen.

Uit angst voor verlies aan landerijen en rijkdom klopte de Zweedse adel aan bij Margaretha I van Denemarken om hulp te krijgen voor het afzetten en verdrijven van Albrecht. Margaretha stuurde hierop haar troepen en Albrecht werd in de Slag bij [[Åsle]] (in de buurt van [[Falköping (stad)|Falköping]]) verslagen en gevangengenomen. Hij werd opgesloten in kasteel Lindholmen in Skåneland, waar hij zes jaar zou verblijven. Na vredesonderhandelingen in 1395 werd hij vrijgelaten op voorwaarde, dat hij ofwel Stockholm zou opgeven, dan wel grote geldsommen aan Margaretha zou betalen. Na drie jaar besloot Albrecht voor het eerste en verliet Stockholm met zijn [[Victualiënbroeders]].

Op verzoek van Albrecht werd echter door de [[Duitse Orde]] [[Gotland]] veroverd, waardoor de Denen geen zeggenschap kregen over dit eiland. Pas in [[1408]], na aankoop door de Deense koning [[Erik VII van Denemarken|Erik VII]], kwam het onder bestuur van de Denen.

Albrecht stierf in 1412 en werd begraven in het klooster van [[Doberan]], Mecklenburg.
{{Navigatie koningen Zweden}}
{{Bibliografische informatie}}

[[Categorie:Koning van Zweden]]
[[Categorie:Hertog van Mecklenburg-Schwerin|Albrecht III]]
[[Categorie:Huis Mecklenburg]]
[[Categorie:Persoon in de 14e eeuw]]
[[Categorie:Persoon in de 15e eeuw]]

title: Koning van Zweden

Voorganger: Magnus II

Opvolger: Margaretha

title: Hertog van Mecklenburg-Schwerin

Voorganger: Albrecht II

Opvolger: Albrecht IV


text:
# Ularan
Ularan is een bestuurslaag in het regentschap Buleleng van de provincie Bali, Indonesië. Ularan telt 1926 inwoners (volkstelling 2010).

title: Ularan

wikitext:
{{Infobox plaats in Indonesië
| soort          = Dorp
| naam           = Ularan
| inwoners       = 1926
| datum inwoners = 2010
| provincie      = [[Bali (eiland)|Bali]]
| regentschap    = [[Buleleng (regentschap)|Buleleng]]
| onderdistrict  = [[Seririt (onderdistrict)|Seririt]]
| eiland         =
| tijdzone       =
| code desa      = 5108020007
| mapname        =
| lat_deg        =
| lat_min        =
| lat_sec        =
| lon_deg        =
| lon_min        =
| lon_sec        =
| image          =
| caption        =
}}
'''Ularan''' is een bestuurslaag in het [[Regentschap (Indonesië)|regentschap]] [[Buleleng (regentschap)|Buleleng]] van de [[Provincies van Indonesië|provincie]] [[Bali (eiland)|Bali]], [[Indonesië]]. Ularan telt 1926 inwoners (volkstelling 2010).

{{Appendix|2=
* Resultaten van de volkstelling (2010), Badan Pusat Statistik, [https://web.archive.org/web/20121202090212/http://bps.go.id/eng/download_file/Population_of_Indonesia_by_Village_2010.pdf Population_of_Indonesia_by_Village]
}}
{{Beginnetje|landen & Volken|land=Indonesië|2=2013|3=06|4=24}}

[[Categorie:Plaats in Bali]]

title: Situering

Provincie: Bali

Regentschap of · stadsgemeente: Buleleng

Onderdistrict: Seririt

title: Algemeen

title: Overig

Portaal: Indonesië


text:
# Epamera iasis
Epamera iasis is een vlinder uit de familie van de Lycaenidae. De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1865 door Hewitson.

title: Epamera iasis

wikitext:
{{Taxobox vlinder
| titelweergave = cursief
| naam = ''Epamera iasis''
| afbeelding =
| familie = [[Lycaenidae]]
| onderfamilie =
| tribus =
| geslacht = ''[[Epamera]]''
| w-naam = ''Epamera iasis''
| auteur = Hewitson
| datum = 1865
| haakjes = ja
| commons =
| species =
}}
'''''Epamera iasis''''' is een [[vlinders|vlinder]] uit de familie van de [[Lycaenidae]].<ref>{{Brontabel|9999-Lepindex}}</ref> De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1865 door Hewitson.

{{Appendix}}
{{beginnetje|biologie|2013|04|01}}

[[Categorie:Epamera|iasis]]

title: Epamera iasis

Familie: Lycaenidae

Geslacht: Epamera

title: Soort


text:
# Sportplatz Utogrund
Het Utogrund is een multifunctioneel stadion in Zürich, een stad in Zwitserland. In het stadion is plaats voor 2.800 toeschouwers. Het stadion wordt vooral gebruikt voor atletiek- en voetbalwedstrijden, de voetbalclub SC Young Fellows Juventus maakt gebruik van dit stadion.

## Historie
Vanaf 1911 zoekt de voetbalclub FC Zürich een vervanger van het stadion Hardau, dat werd door Zürich gebuikt als traningsstadion. Daarom liet de club stadion Utogrund bouwen. Het stadion werd geopend in 1912. Er was één tribune. Op 27 juni 1920 werd er een interland afgewerkt tussen het Zwitserse elftal en Duitsland. FC Zürich speelde er korte tijd, maar verhuisde al vrij snel naar het in 1925 geopende Letzigrund. In datzelfde jaar verkocht de club stadion Utogrund.
In 2016 was er in dit stadion een internationale rugbywedstrijden tussen Zwitserland en Malta tijdens de Suisse Rugby Dag.

## Voetbalinterlands
| Voetbalinterlands | Voetbalinterlands | Voetbalinterlands       | Voetbalinterlands | Voetbalinterlands | Voetbalinterlands |
| №                 | Datum             | Wedstrijd               | Uitslag           | Competitie        | Toeschouwers      |
| ----------------- | ----------------- | ----------------------- | ----------------- | ----------------- | ----------------- |
| 1                 | 27 juni 1920      | Zwitserland – Duitsland | 4–1               | Vriendschappelijk | 8.000             |

title: Sportplatz Utogrund

wikitext:
{{Infobox stadion
| naam stadion      = Utogrund
| afbeelding        = Utoplatz_1916_BAZ_092040.jpg
| onderschrift      =
| UEFA-sterren      =
| bijnaam           =
| plaats            = [[Zürich (stad)|Zürich]] (Zwitserland)
Dennlerstraße 43a<ref name="Europlan">{{en}} [https://www.europlan-online.de/stadion-utogrund/stadion-24222.html Stadion Utogrund - Zürich], Europlan-online.de (9 april 2023).</ref>
| capaciteit        = 2.800<ref name="Europlan"/>
| bouwjaar          =
| geopend           = 1912<ref name="Europlan"/>
| kosten            =
| architect         =
| eigenaar          =
| beheerder         =
| bespelers         = [[FC Zürich]] (1912–25)
[[SC Young Fellows Juventus]]
| eerste wedstrijd  =
| laatste wedstrijd =
| gerenoveerd       =
| gesloten          =
| afgebroken        =
| vorigenamen       =
| naamtribunes      =
| veldafmetingen    =
| oppervlak         = gras<ref name="Europlan"/>
| mapname           = Zwitserland
| lat_deg           = 47
| lat_min           = 22
| lat_sec           = 44.75
| lat_dir           = N
| lon_deg           = 8
| lon_min           = 29
| lon_sec           = 49.13
| lon_dir           = E
| afbeelding2       = Sportanlage_Utogrund_Dennlerstr.jpg
| onderschrift2     =
}}
Het '''Utogrund''' is een multifunctioneel [[stadion]] in [[Zürich (stad)|Zürich]], een stad in [[Zwitserland]]. In het stadion is plaats voor 2.800 toeschouwers. Het stadion wordt vooral gebruikt voor atletiek- en voetbalwedstrijden, de voetbalclub [[SC Young Fellows Juventus]] maakt gebruik van dit stadion.<ref>{{Citeer web|taal=de|url=https://www.stadt-zuerich.ch/ssd/de/index/sport/sportanlagen/leichtathletik/leichtathletikanlage-utogrund.html|titel=Sportzentrum Utogrund|uitgever=www.stadt-zuerich.ch|archiefurl=|datum=9 april 2023}}</ref><ref>{{Citeer web|taal=de|url=http://www.suedkurve.ch/index.php?navid=40|titel=Die Hardau und der Utogrund|uitgever=www.suedkurve.ch|archiefurl=https://web.archive.org/web/20071110065621/http://www.suedkurve.ch/index.php?navid=40|datum=9 april 2023|bezochtdatum=9 april 2023|archiefdatum=10 november 2007|dodeurl=unfit}}</ref>

==Historie==
Vanaf 1911 zoekt de voetbalclub [[FC Zürich]] een vervanger van het stadion Hardau, dat werd door Zürich gebuikt als traningsstadion. Daarom liet de club stadion Utogrund bouwen. Het stadion werd geopend in 1912. Er was één tribune. Op 27 juni 1920 werd er een interland afgewerkt tussen het Zwitserse elftal en Duitsland. FC Zürich speelde er korte tijd, maar verhuisde al vrij snel naar het in 1925 geopende [[Letzigrund]]. In datzelfde jaar verkocht de club stadion Utogrund.

In 2016 was er in dit stadion een internationale rugbywedstrijden tussen Zwitserland en Malta tijdens de Suisse Rugby Dag.<ref>{{Citeer web|taal=de|url=https://rugbywuerenlos.ch/2016/02/suisse-rugby-day-2016-enc2a-suisse-malta/|titel=Suisse Rugby Day 2016: ENC2A Suisse – Malta|uitgever=rugbywuerenlos.ch|archiefurl=|datum=9 april 2023}}</ref>

== Voetbalinterlands ==
{| class="wikitable collapsible collapsed" style=" text-align:center; font-size:90%;" width="70%"
!colspan=6| <big>Voetbalinterlands</big><ref>{{en}} [https://eu-football.info/_venue.php?id=1023 Interlandoverzicht] bij European Football (laatste update: 9 april 2023)</ref>
|-
! № !! Datum !! Wedstrijd !! Uitslag !! Competitie !! Toeschouwers
|-
| '''1''' || 27 juni 1920 || {{SUIf}} – {{GERf-r}} || 4–1 || Vriendschappelijk || 8.000
|}

{{Appendix}}
{{Coor title dms|47|22|44.75|N|8|29|49.13|E|scale:6250_region:CH}}
[[Categorie:Voetbalstadion in Zwitserland]]

title: Utogrund

Plaats: Zürich (Zwitserland) · Dennlerstraße 43a

Coördinaten: 47° 23′ NB, 8° 30′ OL

Bespelers: FC Zürich (1912–25) · SC Young Fellows Juventus

Oppervlakte: gras

title: Detailkaart

Detailkaart: Sportplatz Utogrund (Zwitserland) · Sportplatz Utogrund

title: Afbeeldingen

Afbeeldingen: Sportplatz Utogrund


text:
# Podgaje (Groot-Polen)
Podgaje is een dorp in de Poolse woiwodschap Groot-Polen. De plaats maakt deel uit van de gemeente Okonek.

title: Podgaje (Groot-Polen)

wikitext:
{{Infobox plaats in Polen
| naam=Podgaje
| gemeente = [[Okonek (gemeente)|Okonek]]
| powiat = [[Powiat Złotowski|Złotowski]]
| woiwodschap = Groot-Polen
| inwoners =
| jaar =
| postcode = 64-965<br />(postkantoor: [[Okonek]])
| netnummer = 67
| kenteken = PZL
| lat_deg = 53
| lat_min = 28
| lat_sec =
| lon_deg = 16
| lon_min = 53
| lon_sec =
}}
'''Podgaje''' is een [[dorp]] in de [[Polen|Poolse]] [[woiwodschap Groot-Polen]]. De plaats maakt deel uit van de gemeente [[Okonek (gemeente)|Okonek]].

{{Coor title dms|53|28|0.12|N|16|52|59.88|E|type:city_region:PL}}

[[Categorie:Plaats in Groot-Polen]]

title: Situering

Woiwodschap: Groot-Polen

Powiat: Złotowski

Gemeente: Okonek


text:
# Amt Preetz-Land
Het Amt Preetz-Land is een Amt in de Duitse deelstaat Sleeswijk-Holstein Het bestaat uit 17 gemeenten in de Landkreis Plön. Het bestuur zetelt in Schellhorn.

## Deelnemende gemeenten
| 1. Barmissen 2. Boksee 3. Bothkamp 4. Großbarkau 5. Honigsee 6. Kirchbarkau 7. Klein Barkau 8. Kühren 9. Lehmkuhlen | 1. Löptin 2. Nettelsee 3. Pohnsdorf 4. Postfeld 5. Rastorf 6. Schellhorn 7. Wahlstorf 8. Warnau |

title: Amt Preetz-Land

wikitext:
{{Infobox Duitse plaats plus
| Art               = Amt
| Name              = Preetz-Land
| Wappen            = kein
| Breitengrad       = 54/13/46/N
| Längengrad        = 10/18/2/E
| Lageplan          = Amt Preetz-Land in PLOE.png
| Bundesland        = Sleeswijk-Holstein
| Kreis             = Plön
| Fläche            = 191.13
| Einwohner         = 9697
| Stand             = 2010-12-31
| Gliederung        = 17
| Gemeindeschlüssel = 01 0 57 5747
| Adresse           = Am Berg 2
24211 Schellhorn
| Website           = [https://www.amtpreetzland.de/ www.amtpreetzland.de]
| Bürgermeister       = Norbert Langfeldt
| Bürgermeistertitel  = Amtsvorsteher
| Partei            = WGL '94
}}

Het '''Amt Preetz-Land''' is een [[Amt]] in de [[Duitsland|Duitse]] deelstaat [[Sleeswijk-Holstein]] Het bestaat uit 17 gemeenten in de [[Landkreis]] [[Plön (district)|Plön]]. Het bestuur zetelt in [[Schellhorn]].

== Deelnemende gemeenten ==
{|
| width="450" valign="top" |
#[[Barmissen]]
#[[Boksee]]
#[[Bothkamp]]
#[[Großbarkau]]
#[[Honigsee]]
#[[Kirchbarkau]]
#[[Klein Barkau]]
#[[Kühren]]
#[[Lehmkuhlen]]
| width="450" valign="top" |
#
[[Löptin]]

#[[Nettelsee]]
#[[Pohnsdorf]]
#[[Postfeld]]
#[[Rastorf]]
#[[Schellhorn]]
#[[Wahlstorf (Holstein)|Wahlstorf]]
#[[Warnau (Holstein)|Warnau]]
|}

{{Appendix}}
{{Coor title dms|54|13|0|N|10|18|0|E|type:adm2nd_scale:50000_region:DE}}
[[Categorie:Amt in Sleeswijk-Holstein|Preetz-Land]]

title: Situering

Deelstaat: Sleeswijk-Holstein

Kreis: Plön

title: Algemeen

Burgemeester: Norbert Langfeldt (WGL '94)

title: Overig

Website: Officiële website

title: Locatie van Preetz-Land in Plön

Locatie van Preetz-Land in Plön: Kaart van Preetz-Land

Portaal: Duitsland


text:
# Belodontichthys dinema
Belodontichthys dinema is een straalvinnige vissensoort uit de familie van de echte meervallen (Siluridae). De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1851 door Bleeker.

title: Belodontichthys dinema

wikitext:
{{Taxobox straalvinnige
| titelweergave = cursief
| naam = ''Belodontichthys dinema''
| afbeelding = Belodontichthys dinema.jpg
| orde = [[Siluriformes]]
| familie = [[Siluridae]] ([[Echte meervallen]])
| geslacht = ''[[Belodontichthys]]''
| w-naam = ''Belodontichthys dinema''
| auteur = Bleeker
| datum = 1851
| haakjes = ja
| commons = Category:Belodontichthys dinema
| species =
| rl-id = 180756
| status = LC
| statusbron = 2019
}}
'''''Belodontichthys dinema''''' is een [[Straalvinnigen|straalvinnige]] [[vissen (dieren)|vissensoort]] uit de familie van de [[Echte meervallen|echte meervallen (Siluridae)]].<ref>{{Link FishBase species|genus=Belodontichthys|species=dinema|month=02|year=2013}}</ref> De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1851 door Bleeker.
{{Appendix}}
{{beginnetje|biologie|2013|02|27}}

[[Categorie:Echte meervallen]]
[[Categorie:IUCN-status niet bedreigd]]

title: Belodontichthys dinema · IUCN-status: Niet bedreigd (2019)

Stam: Chordata (Chordadieren)

Superklasse: Osteichthyes (Beenvisachtigen)

Klasse: Actinopterygii (Straalvinnigen)

Orde: Siluriformes

Familie: Siluridae (Echte meervallen)

Geslacht: Belodontichthys

title: Soort

Portaal: Biologie · Vissen


text:
# Gunungiella polyspinosa
Gunungiella polyspinosa is een schietmot uit de familie Philopotamidae. De soort komt voor in het Oriëntaals gebied.

title: Gunungiella polyspinosa

wikitext:
{{Taxobox insect
| titelweergave = cursief
| naam = ''Gunungiella polyspinosa''
| afbeelding =
| afbeeldingtekst =
| orde = [[Trichoptera]] (Schietmotten)
| familie = [[Philopotamidae]]
| geslacht = ''[[Gunungiella]]''
| w-naam = ''Gunungiella polyspinosa''
| auteur = W Mey
| datum = 1995
| haakjes =
| commons =
| species =
}}
'''''Gunungiella polyspinosa''''' is een [[Schietmotten|schietmot]] uit de familie [[Philopotamidae]]. De soort komt voor in het [[Oriëntaals gebied]].

{{Beginnetje|biologie|2=2011|3=06|4=19}}

[[Categorie:Schietmot uit het Oriëntaals gebied]]
[[Categorie:Gunungiella|polyspinosa]]

title: Gunungiella polyspinosa

Orde: Trichoptera (Schietmotten)

Familie: Philopotamidae

Geslacht: Gunungiella

title: Soort


text:
# Copla
Een copla is een Spaanse dichtvorm.
De copla is het gedicht van het volk en is vaak "ondeugend" van aard. Feitelijk bezit de copla geen vaste vorm, maar het merendeel heeft 4 regels van elk 8 lettergrepen.
De copla is in het Nederlands vooral bekend geworden door Hendrik de Vries die ze in de jaren 20 en 30 verzamelde en vertaalde. Later schreef hij ze ook zelf.
Ook wanneer ik tusschen de bloemen
Op een baar in de kerk was gelegen —
Als iemand je naam zou noemen
Zou ik zeker het hoofd bewegen.

title: Copla

wikitext:
Een '''copla''' is een [[Spanje|Spaanse]] dichtvorm.

De copla is het [[gedicht]] van het volk en is vaak "ondeugend" van aard. Feitelijk bezit de copla geen vaste vorm, maar het merendeel heeft 4 regels van elk 8 [[lettergreep|lettergrepen]].

De copla is in het Nederlands vooral bekend geworden door [[Hendrik de Vries]] die ze in de jaren 20 en 30 verzamelde en vertaalde. Later schreef hij ze ook zelf.

:Ook wanneer ik tusschen de bloemen
Op een baar in de kerk was gelegen —
Als iemand je naam zou noemen
Zou ik zeker het hoofd bewegen.

[[Categorie:Dichtvorm]]


text:
# Euchirograpsus danielae
Euchirograpsus danielae is een krabbensoort uit de familie van de Plagusiidae. De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 2010 door N. K. Ng & Martin.

title: Euchirograpsus danielae

wikitext:
{{Taxobox
| titelweergave = cursief
| naam = ''Euchirograpsus danielae''
| afbeelding =
| rijk = [[Dieren (biologie)|Animalia]] (Dieren)
| stam = [[Geleedpotigen|Arthropoda]] ([[Geleedpotigen]])
| klasse = [[Malacostraca]]
| orde = [[Decapoda]]
| familie = [[Plagusiidae]]
| geslacht = ''[[Euchirograpsus]]''
| w-naam = ''Euchirograpsus danielae''
| auteur = N. K. Ng & Martin
| datum = 2010
| haakjes =
| commons =
| species =
| worms = 558063
}}
'''''Euchirograpsus danielae''''' is een [[krabben]]soort uit de familie van de [[Plagusiidae]].<ref>Davie, P. (2012). <i>Euchirograpsus danielae</i> N. K. Ng & Martin, 2010. Geraadpleegd via:  World Register of Marine Species op http://www.marinespecies.org/aphia.php?p=taxdetails&id=558063</ref> De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 2010 door N. K. Ng & Martin.

{{Appendix}}
{{beginnetje|biologie|2013|03|21}}

[[Categorie:Plagusiidae]]

title: Euchirograpsus danielae

Klasse: Malacostraca

Orde: Decapoda

Familie: Plagusiidae

Geslacht: Euchirograpsus

title: Soort

Portaal: Biologie


text:
# Jan Theodorus Constant Viruly
Jan Theodorus Constant Viruly (Gouda, 11 april 1860 - Leiden, 4 augustus 1917) was burgemeester van de voormalige Nederlandse gemeenten Haastrecht en Vlist en hoogheemraad van Rijnland.

## Leven en werk
Viruly was een zoon van de eigenaar van de Goudse zeepziederij "De Hamer" en Eerste Kamerlid Theodorus Pieter Viruly en van Aegidia Johanna Elizabeth Ledeboer. Hij studeerde rechten en promoveerde in 1886 aan de Universiteit Leiden op een proefschrift over het dagelijks bestuur van de gemeente. In 1892 werd hij benoemd tot burgemeester en secretaris van de gemeenten Haastrecht en Vlist.In 1901 werd hij in plaats van zijn vader benoemd tot hoofdingeland van Rijnland. Eind 1901 legde hij zijn functie als secretaris van Haastrecht en Vlist neer. In de loop van 1902 verkreeg hij ook eervol ontslag als burgemeester en verhuisde naar Leiden. In deze stad vervulde hij diverse maatschappelijke functies. Zo was hij dagelijks bestuurslid van de Leidse Spaarbank, bestuurslid van de Leidse Maatschappij van Weldadigheid en regent van de rijkswerkinrichting van vrouwen. In 1911 werd hij benoemd tot hoogheemraad van Rijnland. Hij was beoogd opvolger van de dijkgraaf van Rijnland, maar zijn gezondheidstoestand verhinderde dat hij deze functie zou vervullen. Op 4 augustus 1917, vlak nadat zijn herbenoeming tot hoogheemraad was gepubliceerd in de Staatscourant, overleed hij op 57-jarige leeftijd in zijn woonplaats Leiden.
Viruly trouwde op 11 juni 1891 met Emma Constance Roijer, telg uit het geslacht Roijer en dochter van notaris Jan Jacob Roijer en van Hermance Cornelia Johanna Ernestina barones Sloet tot Oldhuis.

title: Jan Theodorus Constant Viruly

wikitext:
{{Infobox politicus Nederland
| naam           = Jan Theodorus Constant Viruly
| volledige naam = Jan Theodorus Constant Viruly
| afbeelding     =
| geboren        = [[11 april]] [[1860]]
| overleden      = [[4 augustus]] [[1917]]
| huidige functie =
| partij         =
| titulatuur     = [[Meester in de rechten|Mr.]]
| tijdvak1       = 1892-1902
| functie1       = [[Burgemeester]] van [[Haastrecht]]
| tijdvak2       = 1892-1902
| functie2       = [[Burgemeester]] van [[Vlist (gemeente)|Vlist]]
| tijdvak3       = 1911-1917
| functie3       = [[Heemraad|Hoogheemraad]] van [[Hoogheemraadschap van Rijnland|Rijnland]]
| website        =
}}
'''Jan Theodorus Constant Viruly''' ([[Gouda]], [[11 april]] [[1860]] - [[Leiden]], [[4 augustus]] [[1917]]) was [[burgemeester]] van de voormalige Nederlandse gemeenten [[Haastrecht]] en [[Vlist (gemeente)|Vlist]] en [[Heemraad|hoogheemraad]] van [[Hoogheemraadschap van Rijnland|Rijnland]].

==Leven en werk==
Viruly was een zoon van de eigenaar van de Goudse zeepziederij "De Hamer" en [[Eerste Kamer der Staten Generaal|Eerste Kamerlid]] [[Theodorus Pieter Viruly]] en van Aegidia Johanna Elizabeth Ledeboer. Hij studeerde [[Rechtsgeleerdheid|rechten]] en promoveerde in 1886 aan de [[Universiteit Leiden]] op een proefschrift over het dagelijks bestuur van de gemeente. In 1892 werd hij benoemd tot burgemeester en secretaris van de gemeenten Haastrecht en Vlist.<ref>Zijn grootmoeder Maria Elisabeth Knogh was getrouwd met de Haastrechtse burgemeester [[Marcellus Bisdom van Vliet (1806-1877)|Marcellus Bisdom van Vliet]], zijn moeder was een dochter uit het eerste huwelijk van Elisabeth Knogh met Abraham Ledeboer</ref>In 1901 werd hij in plaats van zijn vader benoemd tot [[Ingeland|hoofdingeland]] van Rijnland. Eind 1901 legde hij zijn functie als secretaris van Haastrecht en Vlist neer. In de loop van 1902 verkreeg hij ook eervol ontslag als burgemeester en verhuisde naar Leiden. In deze stad vervulde hij diverse maatschappelijke functies. Zo was hij dagelijks bestuurslid van de Leidse Spaarbank, bestuurslid van de Leidse Maatschappij van Weldadigheid en regent van de rijkswerkinrichting van vrouwen. In 1911 werd hij benoemd tot hoogheemraad van Rijnland.<ref>Beeldbank Rijnland: [https://kunstschatten.mindbus.nl/default.aspx?id=950&coltype=7 J.Th.C. Viruly, hoogheemraad van 1911-1917]{{dode link|datum=augustus 2017 |bot=InternetArchiveBot }}</ref> Hij was beoogd opvolger van de dijkgraaf van Rijnland, maar zijn gezondheidstoestand verhinderde dat hij deze functie zou vervullen. Op 4 augustus 1917, vlak nadat zijn herbenoeming tot hoogheemraad was gepubliceerd in de Staatscourant, overleed hij op 57-jarige leeftijd in zijn woonplaats Leiden.<ref>Leidsch Dagblad d.d. 6 augustus 1917</ref>

Viruly trouwde op 11 juni 1891 met Emma Constance Roijer, telg uit het geslacht [[Roijer]] en dochter van notaris Jan Jacob Roijer en van Hermance Cornelia Johanna Ernestina barones Sloet tot Oldhuis.

==Bibliografie==
*''Het dagelijksch bestuur in de gemeente'', uitg. S.C. van Doesburgh, Leiden, 1886 (proefschrift)

{{Appendix|1=Bron|2=
* Nederland's Patriciaat, jaargang 21, 1933, blz. 401 t/m 449
'''Noten'''
{{References}}
}}
{{StartOpvolging}}
{{OpvolgingCombi
| lijst = [[Lijst van burgemeesters van Haastrecht|Burgemeester van Haastrecht]]
1892 - 1902
| vorige = D.A. Dupper Azn.
| volgende = mr. A.E. Schouten
}}
{{OpvolgingCombi
| lijst = [[Lijst van burgemeesters van Vlist|Burgemeester van Vlist]]
1892 - 1902
| vorige = D.A. Dupper Azn.
| volgende = mr. A.E. Schouten
}}
{{EindOpvolging}}

{{DEFAULTSORT:Viruly, Jan Theodorus Constant}}
[[Categorie:Burgemeester van Haastrecht]]
[[Categorie:Burgemeester van Vlist]]
[[Categorie:Heemraad]]

title: Algemeen

Volledige naam: Jan Theodorus Constant Viruly

Overleden: 4 augustus 1917

Titulatuur: Mr.

title: Functies

Burgemeester van Haastrecht
Burgemeester van Vlist

Hoogheemraad van Rijnland

Portaal: Politiek


text:
# Rothenacker
Rothenacker is een klein dorp in de Duitse gemeente Tanna in het Saale-Orla-Kreis in Thüringen. Het dorp wordt voor het eerst genoemd in een oorkonde uit 1402. Tot 1997 was Rothenacker een zelfstandige gemeente.

title: Rothenacker

wikitext:
{{Infobox plaats in Duitsland
| land      = Duitsland
| naam      =
| wapen =
| area      = Thüringen
| mapname   = Thüringen
| subarea   = Saale-Orla-Kreis
| gemeente  = [[Tanna (Duitsland)|Tanna]]
| km2       =
| inwoners  = 325
| census    =
| dichtheid =
| hoogte    = 555
| flag      =
| coa       =
| postcode  = 07922
| netnummer = 036646
| web       =
| lat_deg   = 50
| lat_min   = 27
| lat_sec   = 37
| lat_dir   = N
| lon_deg   = 11
| lon_min   = 54
| lon_sec   = 27
| lon_dir   = E
| image     = Rothenacker-Schule.jpg
| caption   = Voormalige school
}}
'''Rothenacker''' is een klein dorp in de [[Duitsland|Duitse]] gemeente [[Tanna (Duitsland)|Tanna]] in het [[Saale-Orla-Kreis]] in [[Thüringen (deelstaat)|Thüringen]]. Het dorp wordt voor het eerst genoemd in een oorkonde uit [[1402]]. Tot 1997 was Rothenacker een zelfstandige gemeente.

{{Coor title dms|50|27|37|N|11|54|27|E|type:city_scale:50000_region:DE}}

{{DEFAULTSORT:Rothenacker}}
[[Categorie:Plaats in Thüringen]]
[[Categorie:Tanna]]

title: Situering

Deelstaat: Thüringen

Landkreis: Saale-Orla-Kreis

Gemeente: Tanna

title: Algemeen

title: Overig

title: Foto's

Foto's: Voormalige school


text:
# Prototyphis eos
Prototyphis eos is een slakkensoort uit de familie van de Muricidae. De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1873 door Hutton.

title: Prototyphis eos

wikitext:
{{Taxobox
| titelweergave = cursief
| naam = ''Prototyphis eos''
| afbeelding =
| rijk = [[Dieren (biologie)|Animalia]] (Dieren)
| stam = [[Weekdieren|Mollusca]] ([[Weekdieren]])
| klasse = [[Slakken|Gastropoda]] (Slakken)
| clade1 = [[Neogastropoda]]
| familie = [[Muricidae]]
| geslacht = ''[[Prototyphis]]''
| w-naam = ''Prototyphis eos''
| auteur = [[Frederick Wollaston Hutton|Hutton]]
| datum = 1873
| haakjes = ja
| commons =
| species =
| worms = 405948
}}
'''''Prototyphis eos''''' is een [[slakken]]soort uit de familie van de [[Muricidae]].<ref>Houart, R. (2012). ''Prototyphis eos'' ([[Frederick Wollaston Hutton|Hutton]], 1873). Geraadpleegd via:  World Register of Marine Species op http://www.marinespecies.org/aphia.php?p=taxdetails&id=405948</ref> De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1873 door [[Frederick Wollaston Hutton|Hutton]].

{{Appendix}}
{{beginnetje|biologie|2013|03|09}}

[[Categorie:Muricidae]]

title: Prototyphis eos

Stam: Mollusca (Weekdieren)

Klasse: Gastropoda (Slakken)

Clade: Neogastropoda

Familie: Muricidae

Geslacht: Prototyphis

title: Soort


text:
# Maria Kleine-Gartman
Maria Johanna Kleine-Gartman (Den Haag, 31 december 1818 – Amsterdam, 30 september 1885) was een gevierd Nederlands actrice. Ze stamde uit een bekende toneelfamilie: Johannes Jelgerhuis was haar grootvader. In 1836 trouwde ze met de violist Leonard Kleine. Ze kregen één dochter, Maria Johanna, die overleed in 1863.
Maria Gartman kreeg, evenals haar zus Alida, in 1834 een contract als leerling-toneelspeelster bij de Amsterdamse Stadsschouwburg. In 1836 kreeg ze een volwaardig contract. Hier speelde ze tot 1846 zonder op te vallen. Haar roem begon met haar overstap naar de Salon des Variétés van Jean Eugène Duport (1815-1882). Hier was ze tien jaar aan verbonden.
Vanaf de oprichting in 1873 was ze (de eerste) docente aan de Amsterdamse Toneelschool. In 1885 vierde ze haar 50-jarig toneeljubileum en nam ze tegelijkertijd afscheid, met de voorstelling "Juffrouw Serklaas" geschreven door Hendrik Jan Schimmel. Deze voorstelling werd door heel Nederland opgevoerd en bij elke voorstelling viel Kleine-Gartman een groot eerbetoon ten deel. Ze overleed in hetzelfde jaar in haar huis in Amsterdam.
Ze werd begraven op de Oosterbegraafplaats, waarna haar graf in 1897 werd verplaatst naar De Nieuwe Oosterbegraafplaats.

## Varia
- Kleine-Gartman was erelid van de genootschappen Felix Meritis en Arti et Amicitiae.
- Op 21 april 1872 kreeg ze de gouden medaille voor verdienste toegekend door koning Willem III.
- Het Kleine-Gartmanplantsoen in Amsterdam, naast het Leidseplein, is naar haar vernoemd.

title: Maria Kleine-Gartman

wikitext:
{{Infobox acteur
| naam              = Maria Kleine-Gartman
| afbeelding        = Hendrik Alexander Sangster - Maria Johanna Kleine-Gartman (1818-1885), actrice - DA 336 - Amsterdam Museum.jpg
| onderschrift      =
| volledige naam    = Maria Johanna Kleine-Gartman
| geboortenaam      =
| geboren           = 31 december 1818
| overleden         = 30 september 1885
| land              = {{NL}}
| bijnaam           =
| pseudoniem        =
| jaren-actief      = 1834–1885
| beroep            =
| website           =
| imdb              =
| geboorteplaats    = [[Den Haag]]
| overlijdensplaats = [[Amsterdam]]
| prijs1            = Gouden medaille voor verdienste
| prijsjaar1        = 1872
| ander portaal     = Kunst & Cultuur
}}
'''Maria Johanna Kleine-Gartman''' ([[Den Haag]], [[31 december]] [[1818]] – [[Amsterdam (hoofdbetekenis)|Amsterdam]], [[30 september]] [[1885]]) was een gevierd [[Nederland (hoofdbetekenis)|Nederland]]s [[Acteur|actrice]]. Ze stamde uit een bekende toneelfamilie: [[Johannes Jelgerhuis]] was haar grootvader. In 1836 trouwde ze met de violist [[Leonard Kleine]]. Ze kregen één dochter, Maria Johanna, die overleed in 1863.

Maria Gartman kreeg, evenals haar zus Alida, in 1834 een contract als leerling-toneelspeelster bij de Amsterdamse [[Stadsschouwburg Amsterdam|Stadsschouwburg]]. In 1836 kreeg ze een volwaardig contract. Hier speelde ze tot 1846 zonder op te vallen. Haar roem begon met haar overstap naar de [[Salon des Variétés]] van [[Jean Eugène Duport]] (1815-1882). Hier was ze tien jaar aan verbonden.

Vanaf de oprichting in 1873 was ze (de eerste) docente aan de [[Amsterdamse Toneelschool & Kleinkunstacademie|Amsterdamse Toneelschool]]. In 1885 vierde ze haar 50-jarig toneeljubileum en nam ze tegelijkertijd afscheid, met de voorstelling ''"Juffrouw Serklaas"'' geschreven door [[Hendrik Jan Schimmel]]. Deze voorstelling werd door heel Nederland opgevoerd en bij elke voorstelling viel Kleine-Gartman een groot eerbetoon ten deel. Ze overleed in hetzelfde jaar in haar huis in Amsterdam.

Ze werd begraven op de Oosterbegraafplaats, waarna haar graf in 1897 werd verplaatst naar [[De Nieuwe Ooster]]begraafplaats.

== Varia ==
* Kleine-Gartman was erelid van de genootschappen [[Felix Meritis]] en [[Arti et Amicitiae]].
* Op 21 april 1872 kreeg ze de gouden medaille voor verdienste toegekend door [[Willem III der Nederlanden|koning Willem III]].
* Het [[Kleine-Gartmanplantsoen]] in Amsterdam, naast het Leidseplein, is naar haar vernoemd.

== Externe link ==
*Portret in [http://www.inghist.nl/Onderzoek/Projecten/DVN/lemmata/data/MariaKleineGartman Digitaal Vrouwenlexicon]

{{Bibliografische informatie}}

{{DEFAULTSORT:Kleine-Gartman, Maria}}
[[Categorie:Nederlands toneelacteur]]
[[Categorie:19e-eeuws acteur]]

title: Algemene informatie

Volledige naam: Maria Johanna Kleine-Gartman

Geboren: 31 december 1818

Geboorteplaats: Den Haag

Overleden: 30 september 1885

Overlijdensplaats: Amsterdam

Land: Nederland

title: Werk

title: Onderscheidingen


text:
# Mordella elegantula
Mordella elegantula is een keversoort uit de familie spartelkevers (Mordellidae). De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1915 door Csiki.

title: Mordella elegantula

wikitext:
{{Taxobox insect
| titelweergave = cursief
| naam = ''Mordella elegantula''
| afbeelding =
| afbeeldingtekst =
| orde = [[Kevers|Coleoptera]] (Kevers)
| familie = [[Spartelkevers|Mordellidae]] (Spartelkevers)
| geslacht = ''[[Mordella]]''
| w-naam = ''Mordella elegantula''
| auteur = Csiki
| datum = 1915
| haakjes =
| species =
| commons =
}}
'''''Mordella elegantula''''' is een [[kevers|keversoort]] uit de familie [[spartelkevers]] (Mordellidae). De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1915 door Csiki.<ref>{{Brontabel|9999-Mordellidae}}</ref>
{{Appendix}}
{{beginnetje|biologie|2011|11|21}}

[[Categorie:Mordella|elegantula]]

title: Mordella elegantula

Orde: Coleoptera (Kevers)

Familie: Mordellidae (Spartelkevers)

Geslacht: Mordella

title: Soort


text:
# Diphascon opisthoglyptum
Diphascon opisthoglyptum is een soort in de taxonomische indeling van de beerdiertjes (Tardigrada).
Het diertje behoort tot het geslacht Diphascon en behoort tot de familie Hypsibiidae. De wetenschappelijke naam van de soort werd voor het eerst geldig gepubliceerd in 1987 door Maucci.

title: Diphascon opisthoglyptum

wikitext:
{{Taxobox
| type            = dier
| naam            = ''Diphascon opisthoglyptum''
| titelweergave   =cursief
| afbeelding      =
| afbeeldingtekst =
| rijk            = [[Dieren (biologie)|Animalia]] (Dieren)
| onderrijk       = [[Eumetazoa]] (Orgaandieren)
| superstam       = [[Ecdysozoa]]
| stam            = [[Beerdiertjes|Tardigrada]] (Beerdiertjes)
| klasse          = [[Eutardigrada]]
| orde            = [[Parachela_(orde)|Parachela]]
| familie         = [[Hypsibiidae]]
| geslacht        = ''[[Diphascon]]''
| auteur          = Maucci
| datum           = 1987
| haakjes         =
| worms           = 342836
}}
'''''Diphascon opisthoglyptum''''' is een [[soort]] in de taxonomische indeling van de [[beerdiertjes]] (Tardigrada).

Het diertje behoort tot het geslacht ''[[Diphascon]]'' en behoort tot de familie [[Hypsibiidae]]. De wetenschappelijke naam van de soort werd voor het eerst geldig gepubliceerd in 1987 door Maucci.

{{Appendix|2=
*WoRMS (2011). ''Diphascon opisthoglyptum'' Maucci, 1987. Gebaseerd op informatie uit het [[World Register of Marine Species]], te vinden op http://www.marinespecies.org/aphia.php?p=taxdetails&id=342836. Opgevraagd op 1 december 2011.}}

{{DEFAULTSORT:Diphascon opisthoglyptum}}
[[Categorie:Parachela]]

title: Diphascon opisthoglyptum

Onderrijk: Eumetazoa (Orgaandieren)

Superstam: Ecdysozoa

Stam: Tardigrada (Beerdiertjes)

Klasse: Eutardigrada

Orde: Parachela

Familie: Hypsibiidae

Geslacht: Diphascon

title: Soort