text:
# Auguste Davezac
Auguste Geneviève Valentin D'Avezac (Les Cayes, 30 mei 1780 – New York, 15 februari 1851) was een Amerikaans diplomaat die gedurende twee periode ambassadeur in Nederland was.

## Biografie
Auguste Davezac werd op Saint-Domingue geboren in een Franse plantersfamilie. Hij verkreeg zijn scholing in Frankrijk en keerde daarvanuit terug bij zijn familie in New Orleans. Zijn familie was daarheen gevlucht na het uitbreken van de Haïtiaanse Revolutie. In New Orleans bouwde Davezac een carrière op als advocaat. Tijdens de Oorlog van 1812 wist hij tijdens de Slag bij New Orleans het vertrouwen van generaal Andrew Jackson te winnen.
Nadat Jackson president werd benoemde hij Davezac tot zijn zaakgelastigde in Den Haag. Deze positie behield hij tot 1839 toen het tij voor de Democraten keerde. Na zijn terugkeer in Amerika ging hij in New York wonen en stortte hij zich in de Amerikaanse politiek. President James Polk beloonde hem vervolgens in 1845 door hem weer naar Den Haag te zenden. Na zijn ontslag uit diplomatieke dienst in 1850 overleed Davezac al vrij snel.

## Familie
Een zus van Auguste Davezac was getrouwd met de Amerikaanse Minister van Financiën Edward Livingston.

title: Auguste Davezac

wikitext:
{{Infobox ambtsbekleder
| naam              = Auguste Davezac
| afbeelding        = Auguste Davezac.jpg
| onderschrift      = Davezac in 1842
| geboren           = [[30 mei]] [[1780]]
| geboren_in        = [[Les Cayes (stad)|Les Cayes]] ([[Saint-Domingue]])
| gestorven         = [[15 februari]] [[1851]]
| gestorven_in      = [[New York (stad)|New York]]
| partij            = [[Democratisch-Republikeinse Partij]]
[[Democratische Partij (Verenigde Staten)|Democratische Partij]]
| opvolging         = [[Lijst van Amerikaanse ambassadeurs in Nederland|Amerikaanse ambassadeur in Nederland]]
| start_periode     = [[1831]]
| eind_periode      = [[1839]]
| president         = [[Andrew Jackson]]
[[Martin Van Buren]]
| voorganger        = [[William Pitt Preble]]
| opvolger          = [[Harmanus Bleecker]]
| opvolging2        = [[Lijst van Amerikaanse ambassadeurs in Nederland|Amerikaanse ambassadeur in Nederland]]
| start_periode2    = [[1845]]
| eind_periode2     = [[1850]]
| president2        = [[James Polk]]
[[Zachary Taylor (politicus)|Zachary Taylor]]
| voorganger2       = [[Christopher Hughes]]
| opvolger2         = [[George Folsom]]
}}

'''Auguste Geneviève Valentin D'Avezac''' ([[Les Cayes (stad)|Les Cayes]], [[30 mei]] [[1780]] – [[New York (stad)|New York]], [[15 februari]] [[1851]]) was een [[Verenigde Staten|Amerikaans]] diplomaat die gedurende twee periode [[Lijst van Amerikaanse ambassadeurs in Nederland|ambassadeur in Nederland]] was.

== Biografie ==
Auguste Davezac werd op [[Saint-Domingue]] geboren in een Franse plantersfamilie. Hij verkreeg zijn scholing in Frankrijk en keerde daarvanuit terug bij zijn familie in [[New Orleans (stad)|New Orleans]]. Zijn familie was daarheen gevlucht na het uitbreken van de [[Haïtiaanse Revolutie]]. In New Orleans bouwde Davezac een carrière op als advocaat. Tijdens de [[Oorlog van 1812]] wist hij tijdens de [[Slag bij New Orleans]] het vertrouwen van generaal [[Andrew Jackson]] te winnen.<ref name=":0">{{Aut|auteur=Pieter Stokvis}}, "Amerikaanse ooggetuigen over het revolutiejaar  1848 in Nederland", [[Bijdragen en Mededelingen betreffende de Geschiedenis der Nederlanden|BMGN]] 92 (1977), n. 3, 396.</ref>

Nadat Jackson president werd benoemde hij Davezac tot zijn zaakgelastigde in [[Den Haag]]. Deze positie behield hij tot 1839 toen het tij voor de Democraten keerde. Na zijn terugkeer in Amerika ging hij in [[New York (stad)|New York]] wonen en stortte hij zich in de Amerikaanse politiek. President [[James Polk]] beloonde hem vervolgens in 1845 door hem weer naar Den Haag te zenden. Na zijn ontslag uit diplomatieke dienst in 1850 overleed Davezac al vrij snel.<ref name=":0" />

== Familie ==
Een zus van Auguste Davezac was getrouwd met de Amerikaanse Minister van Financiën [[Edward Livingston]].<ref>{{Aut|auteur=Larry Neal}}, ''The Forgotten Financiers of the Louisiana Purchase: European Bankers, the US, and the Rise of International Finance'' (Cham: Palgrave Macmillan, 2024), 93.</ref>{{Appendix}}

{{DEFAULTSORT:Dazevac, Auguste}}
[[Categorie:Amerikaans militair]]
[[Categorie:Amerikaans ambassadeur]]
[[Categorie:Ambassadeur in Nederland]]
[[Categorie:Democraat (Verenigde Staten)]]
[[Categorie:Persoon in de 19e eeuw]]

title: Auguste Davezac

Geboren: 30 mei 1780 · Les Cayes (Saint-Domingue)

Overleden: 15 februari 1851 · New York

Politieke partij: Democratisch-Republikeinse Partij · Democratische Partij

title: Amerikaanse ambassadeur in Nederland

President: Andrew Jackson · Martin Van Buren

Voorganger: William Pitt Preble

Opvolger: Harmanus Bleecker

title: Amerikaanse ambassadeur in Nederland

President: James Polk · Zachary Taylor

Voorganger: Christopher Hughes

Opvolger: George Folsom


text:
# Ganoxanthus quadrimaculatus
Ganoxanthus quadrimaculatus is een keversoort uit de familie kniptorren (Elateridae). De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 2003 door Schimmel.

wikiname: nlwiki

title: Ganoxanthus quadrimaculatus

in_language: nl

wikitext:
{{Taxobox insect
| titelweergave = cursief
| naam = ''Ganoxanthus quadrimaculatus''
| afbeelding =
| afbeeldingtekst =
| orde = [[Kevers|Coleoptera]] (Kevers)
| familie = [[Kniptorren|Elateridae]] (Kniptorren)
| geslacht = ''[[Ganoxanthus]]''
| w-naam = ''Ganoxanthus quadrimaculatus''
| auteur = [[Rainer Schimmel|Schimmel]]
| datum = 2003
| haakjes =
| species =
| commons =
}}
'''''Ganoxanthus quadrimaculatus''''' is een [[kevers]]oort uit de familie [[kniptorren]] (Elateridae). De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 2003 door Schimmel.<ref>[http://insects.tamu.edu/research/collection/hallan/test/Arthropoda/Insects/Coleoptera/Family/Elateridae.txt Elateridae] in [http://insects.tamu.edu/research/collection/hallan/test/Arthropoda/Insects/Coleoptera/Family/Coleoptera1.htm Synopsis of the described Coleoptera of the World 6 juni 2010]. [https://web.archive.org/web/20141203145937/https://insects.tamu.edu/research/collection/hallan/test/Arthropoda/Insects/Coleoptera/Family/Elateridae.txt Gearchiveerd] op 3 december 2014.</ref>
{{Appendix}}
{{beginnetje|biologie|2011|10|30}}

[[Categorie:Kniptorren]]

title: Ganoxanthus quadrimaculatus

Rijk: Animalia (Dieren)

Stam: Arthropoda (Geleedpotigen)

Klasse: Insecta (Insecten)

Orde: Coleoptera (Kevers)

Familie: Elateridae (Kniptorren)

Geslacht: Ganoxanthus

title: Soort

Portaal: Biologie · Insecten


text:
# Tgk Dibanda Pirak
Tgk Dibanda Pirak is een bestuurslaag in het regentschap Aceh Utara van de provincie Atjeh, Indonesië. Tgk Dibanda Pirak telt 174 inwoners (volkstelling 2010).

title: Tgk Dibanda Pirak

wikitext:
{{Infobox plaats in Indonesië
| soort          = Dorp
| naam           = Tgk Dibanda Pirak
| inwoners       = 174
| datum inwoners = 2010
| provincie      = [[Atjeh]]
| regentschap    = [[Aceh Utara]]
| onderdistrict  = [[Paya Bakong (onderdistrict)|Paya Bakong]]
| eiland         =
| tijdzone       =
| code desa      = 1111061023
| mapname        =
| lat_deg        =
| lat_min        =
| lat_sec        =
| lon_deg        =
| lon_min        =
| lon_sec        =
| image          =
| caption        =
}}
'''Tgk Dibanda Pirak''' is een bestuurslaag in het [[Regentschap (Indonesië)|regentschap]] [[Aceh Utara]] van de [[Provincies van Indonesië|provincie]] [[Atjeh]], [[Indonesië]]. Tgk Dibanda Pirak telt 174 inwoners (volkstelling 2010).

{{Appendix|2=
* Resultaten van de volkstelling (2010), Badan Pusat Statistik, [https://web.archive.org/web/20121202090212/http://bps.go.id/eng/download_file/Population_of_Indonesia_by_Village_2010.pdf Population_of_Indonesia_by_Village]
}}
{{Beginnetje|landen & Volken|land=Indonesië|2=2013|3=06|4=13}}

[[Categorie:Plaats in Atjeh]]

title: Situering

Provincie: Atjeh

Regentschap of · stadsgemeente: Aceh Utara

Onderdistrict: Paya Bakong

title: Algemeen

title: Overig

Portaal: Indonesië


text:
# Ambjörnhagen
Ambjörnhagen is een plaats in de gemeente Göteborg in het landschap Västergötland en de provincie Västra Götalands län in Zweden. De plaats heeft 63 inwoners (2005) en een oppervlakte van 10 hectare. De plaats wordt omringd door zowel bos als landbouwgrond. De stad Göteborg ligt ongeveer tien kilometer ten noordwesten van het dorp.

## Verkeer en vervoer
Bij de plaats loopt de Länsväg 158.

title: Ambjörnhagen

wikitext:
{{Infobox plaats in Zweden
| land = Zweden
| naam = Ambjörnhagen
| area = [[Västergötland]]
| subarea = [[Västra Götalands län]]
| overigniveau = [[Göteborg (gemeente)|Göteborg]]
| inwoners = 63<ref>{{Bronvermelding inwonertal småort Zweden/2005}}</ref>
| census = 2005
| km2 = 0,10
| image =
| caption =
| mapname =Västra Götaland
| lat_deg =57
| lat_min =34
| lat_sec =00
| lat_dir = N
| lon_deg =11
| lon_min =58
| lon_sec =00
| lon_dir = E
}}
'''Ambjörnhagen''' is een plaats in de gemeente [[Göteborg (gemeente)|Göteborg]] in het [[Zweedse landschappen|landschap]] [[Västergötland]] en de provincie [[Västra Götalands län]] in [[Zweden]]. De plaats heeft 63 inwoners ([[2005]]) en een oppervlakte van 10 [[hectare]]. De plaats wordt omringd door zowel [[Bos (vegetatie)|bos]] als [[landbouwgrond]]. De stad [[Göteborg (stad)|Göteborg]] ligt ongeveer tien kilometer ten noordwesten van het dorp.

== Verkeer en vervoer ==
Bij de plaats loopt de [[Länsväg 158]].

{{Appendix}}
{{Beginnetje|landen & volken|land=Zweden|2=2009|3=04|4=05}}

{{DEFAULTSORT:Ambjornhagen}}
[[Categorie:Plaats in Göteborg]]

title: Situering

Landschap: Västergötland

Län: Västra Götalands län

Gemeente: Göteborg

title: Algemeen

Portaal: Zweden


text:
# Wereldkampioenschappen moderne vijfkamp 1991
De wereldkampioenschappen moderne vijfkamp 1991 werden gehouden voor vrouwen in Sydney Australië. De mannen streden in het Amerikaanse San Antonio. Er stonden zes onderdelen op het programma. De estafette voor vrouwen stond voor het eerst op het programma.

## Medailles

### Mannen
| Onderdeel   | Goud | Goud                                                | Zilver | Zilver                                                  | Brons | Brons                                          |
| ----------- | ---- | --------------------------------------------------- | ------ | ------------------------------------------------------- | ----- | ---------------------------------------------- |
| Individueel | POL  | Arkadiusz Skrzypaszek                               | SUI    | Peter Steinmann                                         | HUN   | Ádám Madaras                                   |
| Team        | URS  | Edoeard Zenovka German Joeferov Aleksandr Borisenko | POL    | Arkadiusz Skrzypaszek Dariusz Goździak Maciej Czyżowicz | HUN   | Ádám Madaras László Fábián Attila Mizsér       |
| Estafette   | HUN  | László Fábián Ádám Madaras Attila Kálnoki Kis       | POL    | Dariusz Mejsner Maciej Czyżowicz Dariusz Goździak       | GER   | Pawel Olschewski Nico Motchebon Ulrich Czermak |

### Vrouwen
| Onderdeel   | Goud | Goud                                     | Zilver | Zilver                                              | Brons | Brons                                                  |
| ----------- | ---- | ---------------------------------------- | ------ | --------------------------------------------------- | ----- | ------------------------------------------------------ |
| Individueel | DEN  | Eva Fjellerup                            | FRA    | Caroline Delemer                                    | ITA   | Cristina Minelli                                       |
| Team        | POL  | Dorota Idzi Anna Sulima Iwona Kowalewska | ITA    | Cristina Minelli Barbara Boccolari Emanuela Gabella | FRA   | Caroline Delemer Sophie Moressée Nathalie Hugenschmitt |
| Estafette   | POL  | Dorota Idzi Anna Sulima Iwona Kowalewska | ITA    | Cristina Minelli Barbara Boccolari Emanuela Gabella | SWE   | Anne Sundell Agneta Flygare Kerstin Danielsson         |

### Medaillespiegel
| Plaats | Land        | Goud | Zilver | Brons | Totaal |
| 1      | Polen       | 3    | 2      | 0     | 5      |
| 2      | Hongarije   | 1    | 0      | 2     | 3      |
| 3      | Slowakije   | 1    | 0      | 2     | 3      |
| 4      | Denemarken  | 1    | 0      | 0     | 1      |
| 4      | Sovjet-Unie | 1    | 0      | 0     | 1      |
| 6      | Italië      | 0    | 2      | 1     | 3      |
| 7      | Frankrijk   | 0    | 1      | 1     | 2      |
| 8      | Duitsland   | 0    | 0      | 1     | 1      |
| 8      | Zweden      | 0    | 0      | 1     | 1      |
| Totaal | Totaal      | 6    | 6      | 6     | 18     |

wikitext:
{{Infobox wereldkampioenschap schermen
| naam            =
| editie          = 35e
| jaar            = 1991
| plaats          = {{US-VLAG}} [[San Antonio (Texas)|San Antonio]]
{{AU-VLAG}} [[Sydney]]
| einde           =
| evenementen     = 6
| vorige          = [[Wereldkampioenschappen moderne vijfkamp 1990|1990]]
| volgende        = [[Wereldkampioenschappen moderne vijfkamp 1992|1992]]
}}
De '''wereldkampioenschappen moderne vijfkamp 1991''' werden gehouden voor vrouwen in [[Sydney]] [[Australië (land)|Australië]]. De mannen streden in het [[Verenigde Staten|Amerikaanse]] [[San Antonio (Texas)|San Antonio]]. Er stonden zes onderdelen op het programma. De estafette voor vrouwen stond voor het eerst op het programma.

== Medailles ==
=== Mannen ===
{| {{Tabelkop medailleoverzicht per onderdeel}}
|-
| Individueel || {{POL}}|| [[Arkadiusz Skrzypaszek]]
| {{SUI}} ||[[Peter Steinmann]]
| {{HUN}} ||[[Ádám Madaras]]
|-
|Team
| {{URS}}||[[Edoeard Zenovka]]
[[German Joeferov]]
[[Aleksandr Borisenko]]
| {{POL}}||[[Arkadiusz Skrzypaszek]]
[[Dariusz Goździak]]
[[Maciej Czyżowicz]]
| {{HUN}}||[[Ádám Madaras]]
[[László Fábián (moderne vijfkamper)|László Fábián]]
[[Attila Mizsér]]
|-
| Estafette
| {{HUN}}||[[László Fábián (moderne vijfkamper)|László Fábián]]
[[Ádám Madaras]]
[[Attila Kálnoki Kis]]
| {{POL}}||[[Dariusz Mejsner]]
[[Maciej Czyżowicz]]
[[Dariusz Goździak]]
| {{GER}}||[[Pawel Olschewski]]
[[Nico Motchebon]]
[[Ulrich Czermak]]
|}

=== Vrouwen ===
{| {{Tabelkop medailleoverzicht per onderdeel}}
|-
| Individueel || {{DEN}} ||[[Eva Fjellerup]]
| {{FRA}}|| [[Caroline Delemer]]
| {{ITA}} ||[[Cristina Minelli]]
|-
| Team
| {{POL}}||[[Dorota Idzi]]
[[Anna Sulima]]
[[Iwona Kowalewska]]
| {{ITA}}||[[Cristina Minelli]]
[[Barbara Boccolari]]
[[Emanuela Gabella]]
| {{FRA}}||[[Caroline Delemer]]
[[Sophie Moressée-Pichot|Sophie Moressée]]
[[Nathalie Hugenschmitt]]
|-
| Estafette
| {{POL}}||[[Dorota Idzi]]
[[Anna Sulima]]
[[Iwona Kowalewska]]
| {{ITA}}||[[Cristina Minelli]]
[[Barbara Boccolari]]
[[Emanuela Gabella]]
| {{SWE}}||[[Anne Ahlgren|Anne Sundell]]
[[Agneta Flygare]]
[[Kerstin Danielsson]]
|}

=== Medaillespiegel ===
{| {{Tabelkop medailleklassement}}
|-
| 1 ||align=left| {{PL}} || 3 || 2 || 0 || 5
|-
| 2 ||align=left| {{HU}} || 1 ||0|| 2 || 3
|-
| 3 ||align=left| {{SK}} || 1 ||0|| 2 || 3
|-
| 4 ||align=left| {{DK}} || 1 ||0|| 0 || 1
|-
| 4 ||align=left| {{SU}} || 1 ||0|| 0 || 1
|-
| 6 ||align=left| {{IT}} || 0 ||2|| 1 || 3
|-
| 7 ||align=left| {{FR}} || 0 ||1|| 1 || 2
|-
| 8 ||align=left| {{DE}} || 0 ||0|| 1 || 1
|-
| 8 ||align=left| {{SE}} || 0 ||0|| 1 || 1
|-
! colspan="2"| Totaal || 6 || 6 ||6 || 18
|}

== Externe link ==
* {{en}} [https://web.archive.org/web/20111007001848/http://sports123.com/mpe/index.html resultaten]

{{Navigatie wereldkampioenschappen moderne vijfkamp}}

[[Categorie:Wereldkampioenschappen moderne vijfkamp|1991]]
[[Categorie:Sport in 1991]]
[[Categorie:Sport in San Antonio]]
[[Categorie:Sportevenement in Sydney]]
[[Categorie:Wereldkampioenschap in de Verenigde Staten|Moderne]]
[[Categorie:Wereldkampioenschap in Australië|Moderne]]

Plaats: San Antonio · Sydney


text:
# Johan van Osch
Johannes Antonius Franciscus (Johan/Jan) van Osch (Den Bosch, 30 december 1937 – Arnhem, 2 mei 2015) was een Nederlands politicus van het CDA.
Midden 1969 werd hij gemeentesecretaris van Reeuwijk en drie jaar later volgde zijn benoeming tot gemeentesecretaris van Nieuwegein dat toen ontstond door de fusie van Jutphaas en Vreeswijk. In juli 1981 werd de katholieke CDA'er Van Osch benoemd tot burgemeester van Westervoort waar ze al jaren een KVP-burgemeester hadden gehad. Op 1 januari 2002 kwam na ruim 20 jaar een einde aan zijn burgemeesterschap. Begin 2013 werd in de media gemeld dat de intussen 76-jarige Van Osch aangegeven had bereid te zijn als waarnemend burgemeester van Westervoort terug te keren in verband met het vertrek van Jos Geukers. Uiteindelijk zou Annelies van der Kolk daar als waarnemend burgemeester benoemd worden. In 2015 overleed hij op 78-jarige leeftijd.

title: Johan van Osch

wikitext:
'''Johannes Antonius Franciscus (Johan/Jan) van Osch''' ([['s-Hertogenbosch|Den Bosch]], [[30 december]] [[1937]] – [[Arnhem]], [[2 mei]] [[2015]]) was een [[Nederland]]s politicus van het [[Christen-Democratisch Appèl|CDA]].

Midden 1969 werd hij gemeentesecretaris van [[Reeuwijk (gemeente)|Reeuwijk]] en drie jaar later volgde zijn benoeming tot gemeentesecretaris van [[Nieuwegein]] dat toen ontstond door de fusie van [[Jutphaas]] en [[Vreeswijk (wijk)|Vreeswijk]]. In juli 1981 werd de katholieke CDA'er Van Osch benoemd tot burgemeester van [[Westervoort]] waar ze al jaren een [[Katholieke Volkspartij (Nederland)|KVP]]-burgemeester hadden gehad. Op 1 januari 2002 kwam na ruim 20 jaar een einde aan zijn burgemeesterschap. Begin 2013 werd in de media gemeld dat de intussen 76-jarige Van Osch aangegeven had bereid te zijn als waarnemend burgemeester van Westervoort terug te keren in verband met het vertrek van [[Jos Geukers]]. Uiteindelijk zou [[Annelies van der Kolk]] daar als waarnemend burgemeester benoemd worden. In 2015 overleed hij op 78-jarige leeftijd.<ref>[https://www.gelderlander.nl/regio/liemers/westervoort/oud-burgemeester-johan-van-osch-van-westervoort-overleden-1.4901261 Oud-burgemeester Johan van Osch van Westervoort overleden], Gelderlander, 4 mei 2015</ref>

{{Opvolging
| lijst = [[Lijst van burgemeesters van Westervoort|Burgemeester van Westervoort]]<br>1981 - 2002
| vorige = [[Piet Cramwinckel|P.J. Cramwinckel]] (wnd)
| volgende = [[Will de Laat|W.M. de Laat]] (wnd)
}}

{{appendix}}

{{DEFAULTSORT:Osch, Johan}}
[[Categorie:Burgemeester van Westervoort]]
[[Categorie:CDA-politicus]]


text:
# Samplekanon
Samplekanon is een Nederlandstalig online literair tijdschrift. Het werd in 2012 opgericht door Frank Keizer, Maarten van der Graaff en Daniël Labruyère. De redactie bestaat anno 2025 uit Keizer en Van der Graaff, Femke Zwiep en Ka(a)te Dejonckheere. In de woorden van Keizer verzet het zich tegen "het al te gestileerde, al te mooie, al te poëtische". Het tijdschrift wil een podium zijn voor goede teksten die nog niet gelezen worden. Poëzie krijgt op Samplekanon de ruimte schurend, lelijk, wrang en agressief te zijn.
Er wordt samengewerkt met soortgelijke literaire magazines uit andere taalgebieden, waaronder Babelsprech (Duits) en Full Stop (Engels). Voor deze tijdschriften verzorgde het een overzicht van de hedendaagse Nederlandse en Vlaamse poëzie.
In 2018 ontving Samplekanon de Lokienprijs. De jury roemde de onorthodoxe houding en noemde het tijdschrift "een prachtvoorbeeld van hoe experimenten nog steeds eigentijds en spannend kunnen zijn."
Debutanten waren onder meer Çağlar Köseoğlu, Hannah van Binsbergen en Arthur Eaton.

title: Samplekanon

wikitext:
'''Samplekanon''' is een Nederlandstalig online [[literair tijdschrift]]. Het werd in 2012 opgericht door [[Frank Keizer]], [[Maarten van der Graaff]] en Daniël Labruyère. De redactie bestaat anno 2025 uit Keizer en Van der Graaff, Femke Zwiep en Ka(a)te Dejonckheere.<ref>{{Citeer web|url=https://samplekanon.com/samplekanon/|titel=Over Samplekanon|bezochtdatum=2020-10-07|auteur=|achternaam=|voornaam=|datum=|werk=|uitgever=Samplekanon|taal=}}</ref> In de woorden van Keizer verzet het zich tegen "het al te gestileerde, al te mooie, al te poëtische". Het tijdschrift wil een podium zijn voor goede teksten die nog niet gelezen worden. Poëzie krijgt op Samplekanon de ruimte schurend, lelijk, wrang en agressief te zijn.<ref>{{Citeer web|url=https://www.vpro.nl/boeken/artikelen/vpro-gids/2012/december/samplekanon.html|titel=Samplekanon - VPRO Boeken|bezochtdatum=2020-10-07|auteur=Wim Noordhoek|achternaam=Noordhoek|voornaam=Wim|datum=10 december 2012|werk=Samplekanon|uitgever=[[VPRO]]|taal=|dodeurl=ja}}</ref>

Er wordt samengewerkt met soortgelijke literaire magazines uit andere taalgebieden, waaronder Babelsprech (Duits) en Full Stop (Engels). Voor deze tijdschriften verzorgde het een overzicht van de hedendaagse Nederlandse en Vlaamse poëzie.<ref>{{Citeer web|url=http://www.babelsprech.org/niederlande-12/|titel=Niederlande 1/2|bezochtdatum=2020-10-07|auteur=Frank Keizer|achternaam=Keizer|voornaam=Frank|medeauteurs=Maarten van der Graaff|datum=2015-01-19|werk=On the Making of a Crowded Photograph, Including Some People in the Background|uitgever=[[Babelsprech]]|taal=de}}</ref><ref>{{Citeer web|url=http://www.full-stop.net/2015/02/03/blog/frank-keizer-and-maarten-van-der-graaff/babelsprech-international-dutch-poetry-part-1/|titel=Babelsprech International: Dutch Poetry, Part 1|bezochtdatum=2020-10-07|auteur=Frank Keizer|achternaam=Keizer|voornaam=Frank|medeauteurs=Maarten van der Graaff|datum=3 februari 2015|werk=On the Making of a Crowded Photograph, Including Some People in the Background|uitgever=[[Full Stop]]|taal=en}}</ref>

In 2018 ontving Samplekanon de [[Lokienprijs]]. De jury roemde de onorthodoxe houding en noemde het tijdschrift "een prachtvoorbeeld van hoe experimenten nog steeds eigentijds en spannend kunnen zijn."<ref>{{Citeer web|url=http://www.sybrenpolet.nl/lokienprijs2018.htm|titel=Toekenning Lokienprijs 2018|bezochtdatum=2020-10-07|auteur=|achternaam=|voornaam=|datum=|werk=www.sybrenpolet.nl|uitgever=|taal=|archiefdatum=2021-05-10|archiefurl=https://web.archive.org/web/20210510083325/http://sybrenpolet.nl/lokienprijs2018.htm|dodeurl=ja}}</ref><ref>{{Citeer web|url=https://www.tzum.info/2018/01/nieuws-samplekanon-krijgt-lokienprijs-2018/|titel=Samplekanon krijgt Lokienprijs 2018|bezochtdatum=2020-10-07|auteur=Coen Peppelenbos|achternaam=Peppelenbos|voornaam=Coen|datum=25 januari 2018|werk=|uitgever=[[Tzum (tijdschrift)|Tzum]]|taal=}}</ref>

Debutanten waren onder meer [[Çağlar Köseoğlu]], [[Hannah van Binsbergen]] en [[Arthur Eaton]].<ref>{{Citeer web|url=https://samplekanon.com/caglar-koseoglu/|titel=Çağlar Köseoğlu|bezochtdatum=2020-10-07|auteur=Çağlar Köseoğlu|achternaam=Köseoğlu|voornaam=Çağlar|datum=2012-12-06|werk=Sağol!|uitgever=Samplekanon|taal=}}</ref><ref>{{Citeer web|url=https://samplekanon.com/hannah-van-binsbergen/|titel=Hannah van Binsbergen|bezochtdatum=2020-10-07|auteur=Hannah van Binsbergen|achternaam=van Binsbergen|voornaam=Hannah|datum=2012-09-26|werk=Arbeidstrilogie|uitgever=Samplekanon|taal=}}</ref><ref>{{Citeer web|url=https://samplekanon.com/arthur-eaton/|titel=Arthur Eaton|bezochtdatum=2020-10-08|auteur=Arthur Eaton|achternaam=Eaton|voornaam=Arthur|datum=2013-09-25|werk=Fatsoensnorm|uitgever=Samplekanon|taal=}}</ref>

== Externe links ==
* [https://samplekanon.com/ Website van Samplekanon]

{{Appendix}}

[[Categorie:Nederlandstalig literair tijdschrift]]
[[Categorie:Weblog]]


text:
# Dorothea Maetzel-Johannsen
Dorothea Maetzel-Johannsen (Lensahn, 6 februari 1886 - Hamburg, 8 februari 1930) was een Duits kunstschilderes. Ze werkte onder invloed van meerdere avant-gardistische schilderstijlen.

## Leven en werk
Als kind leed Dorothea Maetzel-Johannsen aan reuma, wat uiteindelijk leidde tot chronisch hartfalen. Ze legde zich toe op tekenen en schilderen en vertoonde al op jonge leeftijd een bijzondere begaafdheid, met name tot uitdrukking komend in een aantal stillevens. Tussen 1907 en 1909 volgde ze te Hamburg een opleiding tot tekenlerares, waarna ze les ging geven op een school te Sleeswijk. Nadat ze in 1910 huwde met de architect en kunstschilder Emil Maetzel mocht ze geen les meer geven en legde ze zich toe op de schilderkunst. Ze ontwikkelde een eigen impressionistische stijl, aanvankelijk onder invloed van de door haar bewonderde Paul Cézanne. Tijdens de Eerste Wereldoorlog ging ze in de leer bij Lovis Corinth. In 1919 behoorde ze samen met haar man tot de oprichters van de 'Hamburger Sezession', een vereniging voor avant-gardistische kunst.
Onder invloed van de expressionistische beweging Die Brücke, het primitivisme en het kubisme veranderde Maetzel-Johannsen haar stijl na 1919 in een modernistische richting, waarbij hoekige figuren en strakke belijningen centraal stonden, binnen vlakke ruimtes. Ze maakte portretten, figuurstudies en stillevens. Haar werken kenmerkten zich door een melancholische uitstraling.
In 1921 opende Maetzel-Johannsen een eigen atelier te Hamburg en zijn ook invloeden te onderkennen vanuit de Neue Sachlichkeit. In 1923 kreeg ze een grote opdracht voor een aantal muurschilderingen in de Hamburger Kunsthalle. In 1925 verbleef ze een periode in Parijs en maakte een aantal werken in een meer fauvistische stijl, maar wel nog steeds in strakke belijningen. In 1926 exposeerde ze in de Hamburger Kunsthalle. In 1929 werkte ze een tijdje te Visby op het eiland Gotland. Ze overleed in 1930, 44 jaar oud, na een hartoperatie.

## Galerij
- Annemarie, 1920
- Das kranke Mädchen, 1919
- Zwei Mädchen mit Tulpe, 1921
- Knabe mit rotem Ball, 1919
- Drei Mädchen am Wasser, 1918
- Näherin, 1923
- Interieur mit weiblichen Akten, 1925
- Mädchen mit Uhr, 1922
- Stilleben mit Gurken, 1904
- Stilleben mit drei Zitronen und Weinflasche, 1905

title: Dorothea Maetzel-Johannsen

wikitext:
[[Bestand:Dorothea_MaetzelJ.jpg|thumb|Dorothea Maetzel-Johannsen 1910]]
'''Dorothea Maetzel-Johannsen''' ([[Lensahn]], [[6 februari]] [[1886]] - [[Hamburg]], [[8 februari]] [[1930]]) was een [[Duitsland|Duits]] kunstschilderes. Ze werkte onder invloed van meerdere [[Avant-garde|avant-gardistische]] schilderstijlen.

== Leven en werk ==
Als kind leed Dorothea Maetzel-Johannsen aan [[Reumatoïde artritis|reuma]], wat uiteindelijk leidde tot chronisch hartfalen. Ze legde zich toe op tekenen en schilderen en vertoonde al op jonge leeftijd een bijzondere begaafdheid, met name tot uitdrukking komend in een aantal stillevens. Tussen 1907 en 1909 volgde ze te Hamburg een opleiding tot tekenlerares, waarna ze les ging geven op een school te [[Sleeswijk (stad)|Sleeswijk]]. Nadat ze in 1910 huwde met de architect en kunstschilder [[Emil Maetzel]] mocht ze geen les meer geven en legde ze zich toe op de schilderkunst. Ze ontwikkelde een eigen [[impressionisme|impressionistische]] stijl, aanvankelijk onder invloed van de door haar bewonderde [[Paul Cézanne]]. Tijdens de [[Eerste Wereldoorlog]] ging ze in de leer bij [[Lovis Corinth]]. In 1919 behoorde ze samen met haar man tot de oprichters van de 'Hamburger Sezession', een vereniging voor [[Avant-garde|avant-gardistische]] kunst.

Onder invloed van de [[Expressionisme|expressionistische]] beweging [[Die Brücke (kunst)|Die Brücke]], het [[primitivisme]] en het [[kubisme]] veranderde Maetzel-Johannsen haar stijl na 1919 in een [[modernisme|modernistische]] richting, waarbij hoekige figuren en strakke belijningen centraal stonden, binnen vlakke ruimtes. Ze maakte portretten, figuurstudies en stillevens. Haar werken kenmerkten zich door een [[Melancholie (gemoedstoestand)|melancholische]] uitstraling.

In 1921 opende Maetzel-Johannsen een eigen atelier te Hamburg en zijn ook invloeden te onderkennen vanuit de [[Nieuwe zakelijkheid|Neue Sachlichkeit]]. In 1923 kreeg ze een grote opdracht voor een aantal muurschilderingen in de [[Hamburger Kunsthalle]]. In 1925 verbleef ze een periode in [[Parijs]] en maakte een aantal werken in een meer [[Fauvisme|fauvistische]] stijl, maar wel nog steeds in strakke belijningen. In 1926 exposeerde ze in de Hamburger Kunsthalle. In 1929 werkte ze een tijdje te [[Visby (Zweden)|Visby]] op het eiland [[Gotland]]. Ze overleed in 1930, 44 jaar oud, na een hartoperatie.

== Galerij ==
<gallery widths="178" heights="178">
Bestand:Maetzel-Johannsen 1920.2.jpg|Annemarie, 1920
Bestand:Maetzel-Johannsen 1919.2.jpg|Das kranke Mädchen, 1919
Bestand:Maetzel-Johannsen 1921.2.jpg|Zwei Mädchen mit Tulpe, 1921
Bestand:Maetzel-Johannsen 1919.3.jpg|Knabe mit rotem Ball, 1919
Bestand:Maetzel-Johannsen 1918.1.jpg|Drei Mädchen am Wasser, 1918
Bestand:DMaetzelJ WV 62.jpg|Näherin, 1923
Bestand:Maetzel-Johannsen 1925.1.jpg|Interieur mit weiblichen Akten, 1925
Bestand:Maetzeljohannsen-1922.jpg|Mädchen mit Uhr, 1922
Bestand:Dorothea Maetzel-Johannsen22.jpg|Stilleben mit Gurken, 1904
Bestand:Dorothea Maetzel-Johannsen23b.jpg|Stilleben mit drei Zitronen und Weinflasche, 1905
</gallery>

== Literatuur en bron ==
* Hans, Mathias F.: ''Dorothea Maetzel-Johannsen, Monographie und Werkkatalog'', Hamburg 1986
* Catalogus ''Emil Maetzel, Dorothea Maetzel-Johannsen. Ein Künstlerehepaar der Hamburgischen Sezession. Expressionistische Arbeiten'', Hamburg 2002

== Externe links ==
* {{de}}[https://web.archive.org/web/20110910092035/http://www.galerie-herold.de/seiten/biografien/biomaetzeljohannsen.html Biografische gegevens]
* {{de}}[https://web.archive.org/web/20160209025441/http://kuenstlerhaus-maetzel.de/pages/dorothea01.html Kuenstlerhaus Maetzel]

{{Commonscat|Dorothea Maetzel-Johannsen}}

{{Bibliografische informatie}}
{{DEFAULTSORT:Maetzel-Johannsen, Dorothea}}
[[Categorie:Duits kunstschilder]]


text:
# Republikeinwever
De republikeinwever (Philetairus socius) is een zangvogel en komt voor in zuidelijk Afrika. De vogel behoort tot de weverfamilie (Ploceidae).
Qua uiterlijk doet de republikeinwever denken aan de huismus.

## Kenmerken
Het verenkleed bestaat voornamelijk uit beige en zandkleurig bruine veren. De snavel is tamelijk fors en grijs van kleur, maar veelal enigszins lichtblauw ogend. De poten zijn hoornkleurig. Jongen van de republikeinwever hebben bijna hetzelfde verenkleed als de ouders. De eerste jeugdrui vindt plaats na ongeveer 16 tot 18 weken. De republikeinwever is 14 centimeter lang.

## Leefwijze
Deze vogels eten hoofdzakelijk graszaden, maar ook insecten, bloemen en vruchten staan op het menu.
Bloemen, fruit, maar ook insecten voorzien de vogel in zijn droge habitat van vocht, aangezien daar niet altijd waterpoelen aanwezig zijn.

## Voortplanting
Deze vogels zijn echte koloniebroeders en bouwen gezamenlijk een enorm nest van soms wel 7 meter lang en 1 ton zwaar, dat meerdere jaren achter elkaar gebruikt wordt. De nesten worden soms zo zwaar dat bomen er deels onder bezwijken, daarom worden ze vaak aan elektriciteitsmasten gebouwd. Valt een nest mede door het gewicht uit de boom, dan verlaten de vogels het nest en gaan op zoek naar een nieuwe locatie. In de nesten zijn vaak ook slangen te vinden zoals de boomslang (Dispholidus typus). De bovenkant bevat een beschermende koepel, vaak met doorndragende takken bekleed, die weerstand biedt tegen regen en predatoren. De nestopeningen bevinden zich aan de onder– en zijkanten. De nestkamers zijn bekleed met zachte materialen, zoals veren en grasaren.
Deze soort broedt alleen in natte perioden. Na langere perioden van droogte kan de soort zelfs tijdelijk afstand nemen van het broeden, ook als dit een langere periode betreft.
Ze kunnen onder optimale omstandigheden meerdere nesten grootbrengen. Het legsel bestaat uit 2 tot 6 eieren, die in 14 tot 15 dagen door beide geslachten worden uitgebroed. Soms helpen jongen uit eerdere nesten hun ouders bij het uitbroeden en voeren van de jongen. De jongen worden in de eerste 14 levensdagen continu bebroed, waarna ze na 20 tot 24 dagen het nest verlaten. Na deze periode zijn de uitgevlogen jongen nog 30 tot 45 dagen aangewezen op de hulp van de ouders en helpers, die de jongen dan nog bijvoeren.

## Verspreiding en leefgebied
Deze vogel heeft een beperkt verspreidingsgebied, wat zich beperkt tot het noorden en noordwesten van Zuid-Afrika, het zuidwesten van Botswana en in bijna geheel Namibië. Ze bewonen de droge savannes, open bosgebieden en zelfs delen van de Namibwoestijn. De soort is zeer talrijk en vormt grote kolonies. In de landbouwgebieden wordt deze vogel dan ook gezien en behandeld als plaagdier.
De soort is monotypisch.
- Afbeeldingen van nesten
- Nest van republikeinwevers in Namibië (onderzijde met zicht op de ingangen).
- Nest van republikeinwevers op een telefoonpaal in Zuid-Afrika.

title: Republikeinwever

wikitext:
{{Taxobox vogel
| status            = LC
| statusbron        = 2016
| rl-id             = 22718731
| afbeelding        = Sociable Weaver.jpg
| orde              = [[Zangvogels|Passeriformes]] (Zangvogels)
| familie           = [[Ploceidae]] (Wevers en verwanten)
| geslacht          = ''[[Philetairus]]'' (Wevervogels)
| w-naam            = ''Philetairus socius''
| auteur            = [[John Latham|Latham]]
| datum             = 1790
| haakjes           = ja
| species           = Philetairus socius
}}
[[File:Naturalis Biodiversity Center - RMNH.AVES.2118 1 - Philetairus socius subsp. - Ploceidae - bird skin specimen.jpeg|thumb|265px|Museumexemplaar, Naturalis]]
De '''republikeinwever''' (''Philetairus socius'') is een zangvogel en komt voor in zuidelijk Afrika. De vogel behoort tot de [[Wevers en verwanten|weverfamilie (Ploceidae)]].
Qua uiterlijk doet de republikeinwever denken aan de [[huismus]].

==Kenmerken==
Het verenkleed bestaat voornamelijk uit beige en zandkleurig bruine veren. De snavel is tamelijk fors en grijs van kleur, maar veelal enigszins lichtblauw ogend. De poten zijn hoornkleurig. Jongen van de republikeinwever hebben bijna hetzelfde verenkleed als de ouders. De eerste jeugdrui vindt plaats na ongeveer 16 tot 18 weken. De republikeinwever is 14 centimeter lang.

==Leefwijze==
Deze vogels eten hoofdzakelijk graszaden, maar ook insecten, bloemen en vruchten staan op het menu.
Bloemen, fruit, maar ook [[insecten]] voorzien de vogel in zijn droge habitat van vocht, aangezien daar niet altijd waterpoelen aanwezig zijn.

==Voortplanting==
Deze vogels zijn echte koloniebroeders en bouwen gezamenlijk een enorm nest van soms wel 7 meter lang en 1 ton zwaar, dat meerdere jaren achter elkaar gebruikt wordt. De nesten worden soms zo zwaar dat bomen er deels onder bezwijken, daarom worden ze vaak aan elektriciteitsmasten gebouwd. Valt een nest mede door het gewicht uit de boom, dan verlaten de vogels het nest en gaan op zoek naar een nieuwe locatie. In de nesten zijn vaak ook slangen te vinden zoals de [[boomslang]] (''Dispholidus typus''). De bovenkant bevat een beschermende koepel, vaak met doorndragende takken bekleed, die weerstand biedt tegen regen en predatoren. De nestopeningen bevinden zich aan de onder– en zijkanten. De nestkamers zijn bekleed met zachte materialen, zoals veren en [[grasaren]].

Deze soort broedt alleen in natte perioden. Na langere perioden van droogte kan de soort zelfs tijdelijk afstand nemen van het broeden, ook als dit een langere periode betreft.
Ze kunnen onder optimale omstandigheden meerdere nesten grootbrengen. Het legsel bestaat uit 2 tot 6 eieren, die in 14 tot 15 dagen door beide geslachten worden uitgebroed. Soms helpen jongen uit eerdere nesten hun ouders bij het uitbroeden en voeren van de jongen. De jongen worden in de eerste 14 levensdagen continu bebroed, waarna ze na 20 tot 24 dagen het nest verlaten. Na deze periode zijn de uitgevlogen jongen nog 30 tot 45 dagen aangewezen op de hulp van de ouders en helpers, die de jongen dan nog bijvoeren.

==Verspreiding en leefgebied==
Deze vogel heeft een beperkt verspreidingsgebied, wat zich beperkt tot het noorden en noordwesten van [[Zuid-Afrika]], het zuidwesten van [[Botswana]] en in bijna geheel [[Namibië]]. Ze bewonen de droge savannes, open bosgebieden en zelfs delen van de [[Namibwoestijn]]. De soort is zeer talrijk en vormt grote kolonies. In de landbouwgebieden wordt deze vogel dan ook gezien en behandeld als [[plaagdier]].

De soort is monotypisch.

<gallery caption="Afbeeldingen van nesten" perrow="2" widths="270" heights="300">
Nido_de_tejedores_republicanos_(Philetairus_socius),_Sossusvlei,_Namibia,_2018-08-06,_DD_170.jpg|Nest van republikeinwevers in [[Namibië]] (onderzijde met zicht op de ingangen).
Weaver_Bird's_Nest.jpg|Nest van republikeinwevers op een telefoonpaal in [[Zuid-Afrika]].
</gallery>

{{Taxonbalk}}
{{Navigatie Ploceidae}}
{{Appendix|2=
{{references}}

* {{nl}} Ploceidae.eu: [https://web.archive.org/web/20141021191310/http://www.ploceidae.eu/republikeinwever.html Republikeinwever]
* {{en}} The Atlas of Southern African Birds: [http://sabap2.adu.org.za/docs/sabap1/800.pdf Sociable weaver Versamelvoël ''Philetairus socius'']
}}
{{commonscat|Philetairus socius}}

[[Categorie:Dier uit het Afrotropisch gebied]]
[[Categorie:Mussen]]
[[Categorie:IUCN-status niet bedreigd]]

title: Republikeinwever · IUCN-status: Niet bedreigd (2016)

Stam: Chordata (Chordadieren)

Klasse: Aves (Vogels)

Orde: Passeriformes (Zangvogels)

Familie: Ploceidae (Wevers en verwanten)

Geslacht: Philetairus (Wevervogels)

title: Soort

Portaal: Biologie · Vogels


text:
# Lubuk Nipis
Lubuk Nipis is een bestuurslaag in het regentschap Muara Enim van de provincie Zuid-Sumatra, Indonesië. Lubuk Nipis telt 2149 inwoners (volkstelling 2010).

title: Lubuk Nipis

wikitext:
{{Infobox plaats in Indonesië
| soort          = Dorp
| naam           = Lubuk Nipis
| inwoners       = 2149
| datum inwoners = 2010
| provincie      = [[Zuid-Sumatra]]
| regentschap    = [[Muara Enim (regentschap)|Muara Enim]]
| onderdistrict  = [[Tanjung Agung (onderdistrict)|Tanjung Agung]]
| eiland         =
| tijdzone       =
| code desa      = 1603020001
| mapname        =
| lat_deg        =
| lat_min        =
| lat_sec        =
| lon_deg        =
| lon_min        =
| lon_sec        =
| image          =
| caption        =
}}
'''Lubuk Nipis''' is een bestuurslaag in het [[Regentschap (Indonesië)|regentschap]] [[Muara Enim (regentschap)|Muara Enim]] van de [[Provincies van Indonesië|provincie]] [[Zuid-Sumatra]], [[Indonesië]]. Lubuk Nipis telt 2149 inwoners (volkstelling 2010).

{{Appendix|2=
* Resultaten van de volkstelling (2010), Badan Pusat Statistik, [https://web.archive.org/web/20121202090212/http://bps.go.id/eng/download_file/Population_of_Indonesia_by_Village_2010.pdf Population_of_Indonesia_by_Village]
}}
{{Beginnetje|landen & Volken|land=Indonesië|2=2013|3=06|4=14}}

[[Categorie:Plaats in Zuid-Sumatra]]

title: Situering

Provincie: Zuid-Sumatra

Regentschap of · stadsgemeente: Muara Enim

Onderdistrict: Tanjung Agung

title: Algemeen

title: Overig


text:
# Affichemuseum
Het Affichemuseum is een voormalig museum aan het Grote Oost in de Noord-Hollandse plaats Hoorn. De collectie affiches van het museum is te zien in het Design Museum Dedel in Den Haag.

## Geschiedenis
Het museum werd in 1997 bedacht door Piet van Sabben. In mei 2003 ging het van start in een oud pand aan het Grote Oost in Hoorn. Hier zijn door de jaren meer dan 30 tentoonstellingen gehouden.
De museumlocatie in Hoorn is gesloten in de zomer van 2016, na een conflict tussen de verhuurder en het Affichemuseum.

title: Affichemuseum

wikitext:
{{Infobox museum
| naam           = Affichemuseum
| afbeelding     = Hoorn Affichemuseum 021.jpg
| onderschrift   = Voormalige locatie van het Affichemuseum
| locatie        = [[Hoorn (Noord-Holland)|Hoorn]], [[Noord-Holland]]
| eigenaar       =
| opgericht      = 2003
| type           = Historisch, kunst
| thema          = [[Affiche]]s
| mapname        = Hoorn-centrum
| lat_deg        = 52
| lat_min        = 38
| lat_sec        = 21.19
| lat_dir        = N
| lon_deg        = 5
| lon_min        = 3
| lon_sec        = 35.17
| lon_dir        = E
}}
Het '''Affichemuseum''' is een voormalig [[museum]] aan het [[Grote Oost (Hoorn)|Grote Oost]] in de [[Noord-Holland]]se plaats [[Hoorn (Noord-Holland)|Hoorn]]. De collectie [[affiche]]s van het museum is te zien in het [[Design Museum Dedel]] in Den Haag.

== Geschiedenis ==
Het museum werd in 1997 bedacht door Piet van Sabben. In mei 2003 ging het van start in een [[Drechterlandsehuis|oud pand]] aan het Grote Oost in Hoorn. Hier zijn door de jaren meer dan 30 tentoonstellingen gehouden.<ref>[https://geheugen.delpher.nl/nl/geheugen/pages/instelling/Affichemuseum+Hoorn Affichemuseum Hoorn], geraadpleegd op 2019-09-23. [https://web.archive.org/web/20211212195404/https://geheugen.delpher.nl/nl/geheugen/pages/instelling/Affichemuseum+Hoorn Gearchiveerd] op 12 december 2021.</ref>
De museumlocatie in Hoorn is gesloten in de zomer van 2016<ref>[https://www.nrc.nl/nieuws/2017/03/19/waarom-is-het-affichemuseum-in-hoorn-dicht-7460760-a1550991 Waarom is het Affichemuseum in Hoorn dicht?], geraadpleegd op 23 september 2019.</ref>, na een conflict tussen de verhuurder en het Affichemuseum.

== Externe link ==
* [https://web.archive.org/web/20141216185959/http://affichemuseum.nl/ Officiële website]

{{Appendix}}
{{Coor title dms|52|38|21.19|N|5|3|35.17|E}}
[[Categorie:Kunstmuseum in Nederland]]
[[Categorie:Rijksmonument in Hoorn]]
[[Categorie:Affichekunst]]
[[Categorie:Voormalig museum in Nederland]]
[[Categorie:Museum in Hoorn]]

title: Affichemuseum

Locatie: Hoorn, Noord-Holland

Coördinaten: 52° 38′ NB, 5° 4′ OL

Type: Historisch, kunst

Thema: Affiches

title: Detailkaart

Detailkaart: Affichemuseum (Hoorn) · Affichemuseum

Portaal: Kunst & Cultuur


text:
# Kasteel Rapola
Kasteel Rapola  (Fins:Rapolan linnavuori) is een kasteelruïne in de Finse gemeente Valkeakoski. De kasteelmuur van 58.000 vierkante meter maakt het een van de grootste heuvelforten in Finland. Het kasteel was vermoedelijk in gebruik van de 13e eeuw tot de 15e eeuw om het dorp te beschermen tegen invallen van de Zweden en de Republiek Novgorod. Hoewel uit opgravingen blijkt dat het fort daarvoor al in een vorm bestond. Volgens een Katholieke bron uit 1304 was de koning van Rapola een van de onderdanen die weigerde belasting te betalen aan de kerk. In de omgeving van het fort zijn de vroegste tekenen van landbouw in Finland gevonden.

title: Kasteel Rapola

wikitext:
{{Infobox kasteel
| naam           =
| afbeelding     = Rapolan kiveys.JPG
| onderschrift   = Ruïnes van de kasteelmuur
| plaats         = [[Valkeakoski]]
| monumentstatus =
| monumentnummer =
| kasteeltype    =
| stijl          =
| bouwmateriaal  =
| bouwjaar       =
| sloopjaar      =
| herbouwjaar    =
| huidigefunctie =
| eigenaar       =
| lijst          =
| mapname = Finland
| lat_deg = 61
| lat_min = 12
| lat_sec = 20
| lat_dir = N
| lon_deg = 24
| lon_min = 3
| lon_sec = 25
| lon_dir = E
}}
[[Bestand:Rapolanvuori piirros.jpg|thumb|right|260px|Plattegrond van het kasteel]]

'''Kasteel Rapola'''  ([[Fins]]:'''Rapolan linnavuori''') is een kasteelruïne in de [[Finland|Finse]] gemeente [[Valkeakoski]]. De kasteelmuur van 58.000 vierkante meter maakt het een van de grootste [[Heuvelfort|heuvelforten]] in Finland. Het kasteel was vermoedelijk in gebruik van de 13e eeuw tot de 15e eeuw om het dorp te beschermen tegen invallen van de [[Zweden]] en de [[Republiek Novgorod]]. Hoewel uit opgravingen blijkt dat het fort daarvoor al in een vorm bestond. Volgens een Katholieke bron uit 1304 was de koning van Rapola een van de onderdanen die weigerde belasting te betalen aan de kerk. In de omgeving van het fort zijn de vroegste tekenen van landbouw in Finland gevonden.

{{Appendix|1=Bron|2=
{{Bronvermelding anderstalige Wikipedia|taal=en|titel=Castle Rapola|datum=20170104}}
}}
[[Categorie:Kasteelruïne in Finland|Rapola]]

title: Kasteel Rapola

Locatie: Valkeakoski

Coördinaten: 61° 12′ NB, 24° 3′ OL

title: Kaart

Kaart: Kasteel Rapola (Finland) · Kasteel Rapola


text:
# Station Kąty Wrocławskie
Station Kąty Wrocławskie is een spoorwegstation in de Poolse plaats Kąty Wrocławskie.

title: Station Kąty Wrocławskie

wikitext:
{{Infobox spoorwegstation Polen
| naam             = Kąty Wrocławskie
| afbeelding       = Kąty Wrocławskie station.jpg
| onderschrift     =
| plaats           = [[Kąty Wrocławskie (stad)|Kąty Wrocławskie]]
| stationscode     =
| opening          = 1842
| sluiting         =
| heropening       =
| perronsporen     = 2
| perrons          = 2
| lijnen           = Lijn [[Spoorlijn 274 (Polen)|274 Wrocław Świebodzki – Görlitz]]
| exploitant       =
| aantalreizigers  =
| volgend station  =
| vorig station    =
| positiekaartnaam = Polen
| lat_deg          =
| lat_min          =
| lat_sec          =
| lon_deg          =
| lon_min          =
| lon_sec          =
}}
'''Station Kąty Wrocławskie''' is een [[spoorwegstation]] in de [[Polen|Poolse]] plaats [[Kąty Wrocławskie (stad)|Kąty Wrocławskie]].

{{Beginnetje|openbaar vervoer|2=2011|3=07|4=02}}

[[Categorie:Spoorwegstation in Neder-Silezië|Kąty Wrocławskie]]

title: Kąty Wrocławskie

Plaats: Kąty Wrocławskie

Lijn(en): Lijn 274 Wrocław Świebodzki – Görlitz

Portaal: Openbaar vervoer · Polen


text:
# Evenus batesii
Evenus batesii is een vlinder uit de familie van de Lycaenidae. De wetenschappelijke naam van de soort werd als Thecla batesii in 1865 gepubliceerd door William Chapman Hewitson.

## Synoniemen
- Thecla teresina Hewitson, 1878
- Ipocia claudia Brévignon, 2002

title: Evenus batesii

wikitext:
{{Taxobox vlinder
| naam = ''Evenus batesii''
| titelweergave = cursief
| afbeelding =
| familie = [[Lycaenidae]]
| onderfamilie = [[Theclinae]]
| geslacht = ''[[Evenus]]''
| w-naam = ''Evenus batesii''
| auteur = Hewitson
| datum = 1865
| haakjes = ja
| origineel = ''Thecla batesii''
}}

'''''Evenus batesii''''' is een [[vlinders|vlinder]] uit de familie van de [[Lycaenidae]].<ref>{{Brontabel|9999-Lepindex}}</ref> De wetenschappelijke naam van de soort werd als ''Thecla batesii'' in 1865 gepubliceerd door [[William Chapman Hewitson]].

== Synoniemen ==
* ''Thecla teresina'' {{aut|Hewitson}}, 1878
* ''Ipocia claudia'' {{aut|Brévignon}}, 2002

{{Appendix}}
{{beginnetje|biologie|2013|04|01}}

[[Categorie:Lycaenidae]]

title: Evenus batesii

Orde: Lepidoptera (Vlinders)

Familie: Lycaenidae

Onderfamilie: Theclinae

Geslacht: Evenus

title: Soort


text:
# Uaupesia romani
Uaupesia romani is een keversoort uit de familie bladkevers (Chrysomelidae). De wetenschappelijke naam van de soort werd in 1958 gepubliceerd door Bechyne.

title: Uaupesia romani

wikitext:
{{Taxobox insect
| naam = ''Uaupesia romani''
| titelweergave = cursief
| afbeelding =
| afbeeldingtekst =
| orde = [[Kevers|Coleoptera]] (Kevers)
| familie = [[Bladkevers|Chrysomelidae]] (Bladkevers)
| geslacht = ''[[Uaupesia]]''
| w-naam = ''Uaupesia romani''
| auteur = [[Jan Bechyné|Bechyné]]
| datum = 1958
| haakjes =
| origineel =
}}

'''''Uaupesia romani''''' is een [[kevers]]oort uit de familie [[bladkevers]] (Chrysomelidae). De wetenschappelijke naam van de soort werd in 1958 gepubliceerd door Bechyne.<ref>[https://web.archive.org/web/20130927083459/https://insects.tamu.edu/research/collection/hallan/test/Arthropoda/Insects/Coleoptera/Family/ChrysoIndex0.htm Chrysomelidae] in Synopsis of the described Coleoptera of the World, 13 december 2008. Gearchiveerd op 27 september 2013.</ref>

{{Appendix}}
{{beginnetje|biologie|2011|10|30}}

[[Categorie:Bladkevers]]

title: Uaupesia romani

Familie: Chrysomelidae (Bladkevers)

Geslacht: Uaupesia

title: Soort


text:
# Sint-Bavokerk (Heemstede)
De Sint-Bavokerk is een rooms-katholieke kerk in de Nederlandse gemeente Heemstede.
De Sint-Bavokerk werd tussen 1878 en 1879 gebouwd ter vervanging van een oudere kerk die bouwvallig was geworden. In deze tijd was het welvaartsniveau in het dorp sterk gestegen door de opkomende bloembollencultuur en het aantal gelovigen nam steeds verder toe. De bouw van de kerk werd mede gefinancierd met de verkoop van bloembollen, die ten bate van de kerk werden geveild. De kosten werden begroot op fl 118.800,-
De kerk werd ontworpen door Evert Margry, een van de belangrijkste leerlingen van Pierre Cuypers. Margry ontwierp een driebeukige neogotische kruiskerk, met een toren die traditioneel op de westelijke zijde staat terwijl het koor gericht is op het oosten. De kerk is voornamelijk gebouwd uit rode baksteen. Het gebouw werd op een perceel van de buitenplaats Knapenburg gebouwd. De bisschop van Haarlem legde de eerste steen op 4 april 1878 en op 1 oktober 1879 werd de nieuwe kerk geconsacreerd.
Vanaf 1908 werd de kerk voorzien van gasverlichting. Op 14 november 1944 stortte een Duitse V1 neer nabij de kerk op de Kerklaan. De Duitsers brachten het wapen 2 dagen later tot ontploffing, waarbij de kerk en de pastorie zwaar beschadigd raakten. De glas-in-loodramen aan de oostelijke en zuidelijke zijde waren verwoest, de zuidelijke zijbeuk was ingestort en het dak van de kerk was ontzet.
Op zaterdag 22 mei 1948 werden drie nieuwe bronzen klokken in Heemstede binnengehaald, die de in de oorlog geroofde klokken vervingen.
De klokken zijn gedoopt: “Bavo”, “Maria” en “Chrispijn”. Zij verzinnebeelden respectievelijk de Welvaart, Eendracht en Arbeid. In de laatstgenoemde klok is een opschrift aangebracht, waarvan de vertaling uit het latijn luidt: “Wie met Gods klokken schiet, hij wint de oorlog niet”.
Na de oorlog kon de schade weer hersteld worden, al zijn niet alle glas-in-loodramen vervangen. In 1949 zijn nieuwe glas-in-loodramen aangebracht.achter het hoofdaltaar, vervaardigd door de bekende glazenier Han Bijvoet.
In maart 1950 werd aan de rechter zij-ingang van de kerk een nieuw glas-in-loodraam, voorstellende St. Bavo aangebracht en boven de linker zij-ingang een Sint Antoniusraam.
In oktober 1951 zijn de Maria- en Jozefkapel versierd met nieuwe glas-in-loodramen. In de Mariakapel de voorstelling van de H. Joachim en Anna, de ouders der H. Maagd Maria. In de Jozefkapel de voorstelling van Jozef van Egypte en de H. Benedictus Jozef Labre.
In 1972 is het oude uit 1833 stammende van den Brink kerkorgel gerestaureerd. Daarbij wordt het orgel verplaatst van de orgelzolder achter in de kerk naar een plaats rechts voor in de kerk. Onder de zwarte beschildering komt bij de restauratie de originele steenrode kleur van het orgel tevoorschijn. Het orgel heeft de status van rijksmonument.
Het Bavobeeld boven de hoofdingang was te zeer aangetast door de tand des tijds en moest om die reden worden verwijderd. Ter gelegenheid van het 120-jarig bestaan van de Bavokerk wordt in 2000 een nieuw Bavobeeld vervaardigd en geplaatst.
Ter gelegenheid van "Bavo kerk 125 jaar" in 2004 wordt de bestemming voor een cadeau van de parochianen gevonden in glas-in-loodramen, vervaardigd door glazenier Schmit, ter vervanging van de 10 "noodramen" aan de noord- en zuidzijde van de kerk.
In het voorjaar van 2008 werd een begin gemaakt met het opknappen van de oude, niet meer in gebruik zijnde doopkapel. Er bleek behoefte te bestaan aan een kapel die dagelijks toegankelijk is. Het interieur van de kapel is door enkele vrijwilligers geheel opgeknapt en de muren en plafond zijn met zorg geschilderd, waarbij de originele kleuren zoveel mogelijk werden behouden. De kapel is overdag van buitenaf bereikbaar, en nodigt uit tot een moment van rust en gebed.
De kerk is tot op heden in gebruik bij de H. Bavo parochie van Heemstede.

## Referentie
- Parochie H. Bavo te Heemstede
- Foto's exterieur en interieur van de Bavokerk
- Dood in Nederland - Kerkhof Berkenrode bij de Sint Bavo in Heemstede

title: Sint-Bavokerk (Heemstede)

wikitext:
{{Infobox kerk
| naam          = Sint-Bavokerk
| afbeelding    = SintBavokerk Heemstede.JPG
| onderschrift  = De Sint-Bavokerk
| mapname = Noord-Holland
| lat_deg = 52
| lat_min = 21
| lat_sec = 7
| lat_dir = N
| lon_deg = 4
| lon_min = 36
| lon_sec = 48
| lon_dir = E
| plaats        = [[Heemstede (Noord-Holland)|Heemstede]]
| bouwjaar      = 1878-1879
| bouwmateriaal = Baksteen
| renovatie     =
| sloopjaar     =
| opgedragen    = [[Allowin van Haspengouw|Sint-Bavo]]
| periode       = Neogotiek
| architect     = [[Evert Margry]]
| toren         =
| monumentnummer= 515187
| monumentstatus= rijksmonument (alleen orgel)
| bisdom            = [[Bisdom Haarlem-Amsterdam|Haarlem-Amsterdam]]
}}
De '''Sint-Bavokerk''' is een [[Rooms-Katholieke Kerk|rooms-katholieke]] [[Kerkgebouw|kerk]] in de Nederlandse gemeente [[Heemstede (Noord-Holland)|Heemstede]].

De Sint-Bavokerk werd tussen 1878 en 1879 gebouwd ter vervanging van een oudere kerk die bouwvallig was geworden. In deze tijd was het welvaartsniveau in het dorp sterk gestegen door de opkomende [[Bolgewas|bloembollencultuur]] en het aantal gelovigen nam steeds verder toe. De bouw van de kerk werd mede gefinancierd met de verkoop van bloembollen, die ten bate van de kerk werden geveild. De kosten werden begroot op fl 118.800,-

De kerk werd ontworpen door [[Evert Margry]], een van de belangrijkste leerlingen van [[Pierre Cuypers]]. Margry ontwierp een driebeukige [[neogotiek|neogotische]] [[kruiskerk]], met een toren die traditioneel op de westelijke zijde staat terwijl het koor gericht is op het oosten. De kerk is voornamelijk gebouwd uit rode baksteen. Het gebouw werd op een perceel van de buitenplaats Knapenburg gebouwd. De bisschop van Haarlem legde de eerste steen op 4 april 1878 en op 1 oktober 1879 werd de nieuwe kerk geconsacreerd.

Vanaf 1908 werd de kerk voorzien van [[gasverlichting]]. Op 14 november 1944 stortte een Duitse [[V1 (wapen)|V1]] neer nabij de kerk op de Kerklaan. De Duitsers brachten het wapen 2 dagen later tot ontploffing, waarbij de kerk en de pastorie zwaar beschadigd raakten. De [[Glas in lood|glas-in-loodramen]] aan de oostelijke en zuidelijke zijde waren verwoest, de zuidelijke zijbeuk was ingestort en het dak van de kerk was ontzet.

Op zaterdag 22 mei 1948 werden drie nieuwe bronzen klokken in Heemstede binnengehaald, die de in de oorlog geroofde klokken vervingen.
De klokken zijn gedoopt: “Bavo”, “Maria” en “Chrispijn”. Zij verzinnebeelden respectievelijk de Welvaart, Eendracht en Arbeid. In de laatstgenoemde klok is een opschrift aangebracht, waarvan de vertaling uit het latijn luidt: “Wie met Gods klokken schiet, hij wint de oorlog niet”.

Na de oorlog kon de schade weer hersteld worden, al zijn niet alle glas-in-loodramen vervangen. In 1949 zijn nieuwe glas-in-loodramen aangebracht.achter het hoofdaltaar, vervaardigd door de bekende glazenier Han Bijvoet.
In maart 1950 werd aan de rechter zij-ingang van de kerk een nieuw glas-in-loodraam, voorstellende St. Bavo aangebracht en boven de linker zij-ingang een Sint Antoniusraam.
In oktober 1951 zijn de Maria- en Jozefkapel versierd met nieuwe glas-in-loodramen. In de Mariakapel de voorstelling van de H. Joachim en Anna, de ouders der H. Maagd Maria. In de Jozefkapel de voorstelling van Jozef van Egypte en de H. Benedictus Jozef Labre.

In 1972 is het oude uit 1833 stammende van den Brink kerkorgel gerestaureerd. Daarbij wordt het orgel verplaatst van de orgelzolder achter in de kerk naar een plaats rechts voor in de kerk. Onder de zwarte beschildering komt bij de restauratie de originele steenrode kleur van het orgel tevoorschijn. Het orgel heeft de status van [[rijksmonument]].

Het Bavobeeld boven de hoofdingang was te zeer aangetast door de tand des tijds en moest om die reden worden verwijderd. Ter gelegenheid van het 120-jarig bestaan van de Bavokerk wordt in 2000 een nieuw Bavobeeld vervaardigd en geplaatst.

Ter gelegenheid van "Bavo kerk 125 jaar" in 2004 wordt de bestemming voor een cadeau van de parochianen gevonden in glas-in-loodramen, vervaardigd door glazenier Schmit, ter vervanging van de 10 "noodramen" aan de noord- en zuidzijde van de kerk.

In het voorjaar van 2008 werd een begin gemaakt met het opknappen van de oude, niet meer in gebruik zijnde doopkapel. Er bleek behoefte te bestaan aan een kapel die dagelijks toegankelijk is. Het interieur van de kapel is door enkele vrijwilligers geheel opgeknapt en de muren en plafond zijn met zorg geschilderd, waarbij de originele kleuren zoveel mogelijk werden behouden. De kapel is overdag van buitenaf bereikbaar, en nodigt uit tot een moment van rust en gebed.

De kerk is tot op heden in gebruik bij de H. Bavo parochie van Heemstede.

==Referentie==
* [https://web.archive.org/web/20220525151859/https://parochiesklaverblad.nl/heilige-bavo-heemstede Parochie H. Bavo te Heemstede]
* [https://web.archive.org/web/20220326192559/https://www.parochiesklaverblad.nl/heilige-bavo-heemstede/fotos?galleryID=23 Foto's exterieur en interieur van de Bavokerk]
* [https://www.dodenakkers.nl/noord-holland/heemstedebavo.html Dood in Nederland - Kerkhof Berkenrode bij de Sint Bavo in Heemstede]

{{Commonscat|Bavokerk, Heemstede}}
{{Coor title dms|52|21|07|N|4|36|48|E|scale:1500_type:landmark_region:NL}}

[[Categorie:Kerkgebouw in Heemstede|Bavo]]
[[Categorie:Rijksmonument in Heemstede]]
[[Categorie:Kerkgebouw in het bisdom Haarlem-Amsterdam|Bavo]]
[[Categorie:Bouwwerk van Evert Margry]]
[[Categorie:Neogotisch kerkgebouw in Nederland|Bavo]]
[[Categorie:Berkenrode]]

title: Sint-Bavokerk

Plaats: Heemstede

Gewijd aan: Sint-Bavo

Coördinaten: 52° 21′ NB, 4° 37′ OL

Monumentale status: rijksmonument (alleen orgel)

title: Architectuur

Architect(en): Evert Margry

Bouwmateriaal: Baksteen

Stijlperiode: Neogotiek

title: Kerkprovincie

Bisdom: Haarlem-Amsterdam

title: Detailkaart

Detailkaart: Sint-Bavokerk (Noord-Holland) · Sint-Bavokerk

Portaal: Christendom


text:
# The Curse of the Mummy's Tomb
The Curse of the Mummy's Tomb is een Britse horrorfilm uit 1964, geproduceerd door Hammer Film Productions. Het is de tweede van de vier mummie-films gemaakt door Hammer. De regie was in handen van Michael Carreras.

## Verhaal
De Europese egyptologen Dubois, Giles en Bray ontdekken in het jaar 1900 de tombe van de Egyptische prins Ra. In de tombe vinden ze het gemummificeerde lichaam van de prins zelf.
De zakenman Alexander King is geïnteresseerd in de ontdekking en koopt de mummie van het trio om hem tentoon te stellen in een Brits museum. Eenmaal daar komt de mummie tot leven en begint jacht te maken op de drie egyptologen.
Terwijl het drietal aan de mummie probeert te ontkomen, ontdekken ze dat een sinister personage met moordlustige neigingen de mummie tot leven heeft gebracht, en mogelijk de enige is die hem weer kan stoppen.

## Rolverdeling
| Acteur            | Personage                 |
| ----------------- | ------------------------- |
| Terence Morgan    | Adam Beauchamp            |
| Ronald Howard     | John Bray                 |
| Fred Clark        | Alexander King            |
| Jeanne Roland     | Annette Dubois            |
| George Pastell    | Hashmi Bey                |
| Jack Gwillim      | Sir Giles Dalrymple       |
| John Paul         | Inspecteur Mackenzie      |
| Dickie Owen       | De Mummie (Ra-Antef)      |
| Jill Mai Meredith | Jenny, meid van Beauchamp |

## Achtergrond
In tegenstelling tot veel andere films van Hammer werd “The Curse of the Mummy's Tomb” opgenomen in Elstree Studios in plaats van de Bray studios. Veel van de acteurs hadden nog niet eerder in een Hammer-productie meegespeeld.
De film betekende het debuut van Jeanne Roland.
De filmmuziek werd grotendeels gecomponeerd door Carlo Martelli. Ook delen van Nikolaj Rimski-Korsakovs Shéhérazade zijn verwerkt in de soundtrack, maar hij wordt niet op de aftiteling vermeld.
Vanwege de Britse regel dat niet dezelfde persoon op de aftiteling mag worden vermeld als zowel schrijver, producer en regisseur van de film, nam Michael Careras het pseudoniem "Henry Younger" aan voor zijn script.
Het script van de film werd in 1966 door John Burke omgezet tot een boek als onderdeel van zijn The Hammer Horror Omnibus.

title: The Curse of the Mummy's Tomb

wikitext:
{{Infobox film
| titel                      = The Curse of the Mummy's Tomb
| afbeelding                 =
| onderschrift               =
| tagline                    = ''Half bone, half bandage...all blood-curdling terror!''
| alternatieve titel         =
| regie                      = [[Michael Carreras]]
| producer                   =
| schrijver                  = [[Michael Carreras]] (als Henry Younger)
| voice-over                 =
| spelers                    = [[Terence Morgan]]
[[Ronald Howard]]
[[Fred Clark]]
[[Jeanne Roland]]
[[Michael Ripper]]
[[George Pastell]]
| muziek                     = [[Carlo Martelli]]
[[Franz Reizenstein]]
| montage                    = Eric Boyd-Perkins
| cinematografie             = [[Otto Heller]]
| distributeur               = [[Columbia Pictures|Columbia]]
| première                   = [[18 oktober]] [[1964]]
| genre                      = [[horror]]
| lengte                     = 78 minuten / 81 min. (VS)
| taal                       = [[Engels]]
| land                       = {{UK}}
| budget                     =
| locatie                    = [[Borehamwood]] (studio)
| bezoekers                  =
| opbrengst                  =
| nominaties                 =
| prijzen                    =
| voorloper                  = ''[[The Mummy (1959)|The Mummy]]''
| vervolg                    = ''[[The Mummy's Shroud]]''
| remake                     =
| website            =
| imdb               =
| moviemeter         =
| tmdb               =
| allmovie           =
| kijkwijzer         =
| kijkwijzer_inhoud  =
}}
'''The Curse of the Mummy's Tomb''' is een Britse [[horrorfilm]] uit [[1964]], geproduceerd door [[Hammer Film Productions]]. Het is de tweede van de vier mummie-films gemaakt door Hammer. De regie was in handen van [[Michael Carreras]].

== Verhaal ==
{{Leeswaarschuwing}}
De Europese [[egyptologie|egyptologen]] Dubois, Giles en Bray ontdekken in het jaar 1900 de tombe van de Egyptische prins Ra. In de tombe vinden ze het gemummificeerde lichaam van de prins zelf.

De zakenman Alexander King is geïnteresseerd in de ontdekking en koopt de mummie van het trio om hem tentoon te stellen in een Brits museum. Eenmaal daar komt de mummie tot leven en begint jacht te maken op de drie egyptologen.

Terwijl het drietal aan de mummie probeert te ontkomen, ontdekken ze dat een sinister personage met moordlustige neigingen de mummie tot leven heeft gebracht, en mogelijk de enige is die hem weer kan stoppen.

== Rolverdeling ==
{{Tabel cast}}
|-
|{{SortNaam|Terence|Morgan}}|| Adam Beauchamp
|-
|{{SortNaam|Ronald|Howard}}|| John Bray
|-
|{{SortNaam|Fred|Clark}}|| Alexander King
|-
|{{SortNaam|Jeanne|Roland}}|| Annette Dubois
|-
|{{SortNaam|George|Pastell}}|| Hashmi Bey
|-
|{{SortNaam|Jack|Gwillim}}|| Sir Giles Dalrymple
|-
|{{SortNaam|John|Paul}}|| Inspecteur Mackenzie
|-
|{{SortNaam|Dickie|Owen}}|| De Mummie (Ra-Antef)
|-
|{{SortNaam|Jill Mai|Meredith}}|| Jenny, meid van Beauchamp
|}

== Achtergrond ==
In tegenstelling tot veel andere films van Hammer werd “The Curse of the Mummy's Tomb” opgenomen in [[Elstree Studios]] in plaats van de [[Bray Studios (UK)|Bray studios]]. Veel van de acteurs hadden nog niet eerder in een Hammer-productie meegespeeld.

De film betekende het debuut van [[Jeanne Roland]].

De filmmuziek werd grotendeels gecomponeerd door [[Carlo Martelli]]. Ook delen van [[Nikolaj Rimski-Korsakov]]s ''[[Shéhérazade (Rimski-Korsakov)|Shéhérazade]]'' zijn verwerkt in de soundtrack, maar hij wordt niet op de aftiteling vermeld.

Vanwege de Britse regel dat niet dezelfde persoon op de aftiteling mag worden vermeld als zowel schrijver, producer en regisseur van de film, nam Michael Careras het pseudoniem "Henry Younger" aan voor zijn script.

Het script van de film werd in 1966 door [[John Burke]] omgezet tot een boek als onderdeel van zijn ''[[The Hammer Horror Omnibus]]''.

== Externe links ==
{{Standaardlinks film}}

{{Navigatie The Mummy}}

{{DEFAULTSORT:Curse of the Mummy's Tomb, The}}
[[Categorie:Film uit 1964]]
[[Categorie:Britse film]]
[[Categorie:The Mummy]]
[[Categorie:Film van Hammer Film Productions]]
[[Categorie:Film van Columbia Pictures]]

title: The Curse of the Mummy's Tomb

Regie: Michael Carreras

Scenario: Michael Carreras (als Henry Younger)

Hoofdrollen: Terence Morgan · Ronald Howard · Fred Clark · Jeanne Roland · Michael Ripper · George Pastell

Muziek: Carlo Martelli · Franz Reizenstein

Montage: Eric Boyd-Perkins

Cinematografie: Otto Heller

Distributie: Columbia

Première: 18 oktober 1964

Genre: horror

Speelduur: 78 minuten / 81 min. (VS)

Taal: Engels

Land: Verenigd Koninkrijk

Opnamelocaties: Borehamwood (studio)

Voorloper: The Mummy

Vervolg: The Mummy's Shroud


text:
# Euherdmania solida
Euherdmania solida is een zakpijpensoort uit de familie van de Euherdmaniidae. De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1903 door Ritter.

title: Euherdmania solida

wikitext:
{{Taxobox
| titelweergave = cursief
| naam = ''Euherdmania solida''
| afbeelding =
| rijk = [[Dieren (biologie)|Animalia]] (Dieren)
| stam = [[Chordadieren|Chordata]] ([[Chordadieren]])
| klasse = [[Ascidiacea]]
| orde = [[Aplousobranchia]]
| familie = [[Euherdmaniidae]]
| geslacht = ''[[Euherdmania]]''
| w-naam = ''Euherdmania solida''
| auteur = Ritter
| datum = 1903
| haakjes = ja
| commons =
| species =
| worms = 250660
}}
'''''Euherdmania solida''''' is een [[zakpijpen]]soort uit de familie van de [[Euherdmaniidae]].<ref>Gittenberger, A.; Sanamyan, K. (2012). <i>Euherdmania solida</i> (Ritter, 1903). In: Shenkar, N.;  Gittenberger, A.; Lambert, G.; Rius, M.; Moreira Da Rocha, R.; Swalla, B.J.; Turron, X. (2012) Ascidiacea World Database. Geraadpleegd via:  World Register of Marine Species op http://www.marinespecies.org/aphia.php?p=taxdetails&id=250660</ref> De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1903 door Ritter.

{{Appendix}}
{{beginnetje|biologie|2013|03|16}}

[[Categorie:Euherdmaniidae]]

title: Euherdmania solida

Klasse: Ascidiacea

Orde: Aplousobranchia

Familie: Euherdmaniidae

Geslacht: Euherdmania

title: Soort

Portaal: Biologie


text:
# Schengen-informatiesysteem
Het Schengen-informatiesysteem (SIS) is een geautomatiseerd register dat de politiële en justitiële autoriteiten in elk van de Schengen-landen permanent inzicht verschaft in de internationale opsporingsinformatie van de andere partners in het Schengenakkoord van 1985.

Dit systeem is tot stand gekomen ter compensatie van de weggevallen grenscontroles aan de binnengrenzen in het Schengen-gebied. Hiervoor werd een verdergaande samenwerking op het gebied van de politiële en justitiële taken nodig geacht. Het SIS is een van de instrumenten daartoe, de juridische basis voor het systeem ligt in de Schengen Uitvoeringsovereenkomst uit 1990.

## Werking
Elk Schengen-land heeft volgens afgesproken specificaties een nationaal informatiesysteem (NSIS) ontwikkeld dat via het Centrale Schengen-informatiesysteem (CSIS) in Straatsburg (Frankrijk) is gekoppeld aan de NSIS-systemen van andere Schengen-landen. Wijzigingen worden in het eigen NSIS ingevoerd en vrijwel continu worden de NSIS-systemen met elkaar gesynchroniseerd via het CSIS.
In het register worden onder andere opgenomen:
- Personen om wier aanhouding ter uitlevering wordt gevraagd;
- Vreemdelingen die de toegang tot het Schengengebied geweigerd moet worden;
- Vermiste personen;
- Personen van wie de verblijfplaats moet worden vastgesteld;
- Personen die onopvallend hetzij gericht gecontroleerd moeten worden;
- Vermiste minderjarigen met verzoek tot opsporing en terugbrenging.
- Voertuigen die als gestolen of anderzijds vermist geregistreerd staan;
- Blanco en op naam gestelde identiteitsbewijzen die als gestolen vermeld staan.

Het SIS is operationeel sinds maart 1995. Medio 2005 waren er 13 lidstaten van de Europese Unie op aangesloten alsmede Noorwegen en IJsland. Op 9 april 2013 werd dit systeem opgevolgd door SIS II. De nieuwe versie bood niet alleen meer capaciteit in verband met de uitbreiding van de EU en maar ook een grotere functionaliteit als de opslag van biometrische gegevens en informatie over Europese opsporingsbevelen.
In mei 2017 waren er 22 lidstaten aangesloten en dankzij de toetreding van Zwitserland en Liechtenstein 4 niet-lidstaten. Voor het Verenigd Koninkrijk, Ierland, Kroatië, Roemenië, Bulgarije en Cyprus is alleen gedeeltelijke aansluiting mogelijk voor de samenwerking bij het bestrijden van misdaad in EU-verband omdat deze landen niet of nog niet meedoen met het Schengenakkoord.

title: Schengen-informatiesysteem

wikitext:
[[File:Schengen information system.svg|thumb|Schengen-informatiesysteem:
{{legend|#3366FF|gebruikt het SIS volledig}}
{{legend|#6633CC|gebruikt het SIS alleen bij de samenwerking rond misdaadbestrijding}}]]

Het '''Schengen-informatiesysteem (SIS)''' is een geautomatiseerd register dat de politiële en justitiële autoriteiten in elk van de Schengen-landen permanent inzicht verschaft in de internationale opsporingsinformatie van de andere partners in het [[Schengenakkoorden|Schengenakkoord van 1985]].<br />
Dit systeem is tot stand gekomen ter compensatie van de weggevallen grenscontroles aan de binnengrenzen in het Schengen-gebied. Hiervoor werd een verdergaande samenwerking op het gebied van de politiële en justitiële taken nodig geacht. Het SIS is een van de instrumenten daartoe, de juridische basis voor het systeem ligt in de [[Schengen Uitvoeringsovereenkomst]] uit 1990.

==Werking==
Elk Schengen-land heeft volgens afgesproken specificaties een nationaal informatiesysteem (NSIS) ontwikkeld dat via het Centrale Schengen-informatiesysteem (CSIS) in [[Straatsburg]] ([[Frankrijk]]) is gekoppeld aan de NSIS-systemen van andere Schengen-landen. Wijzigingen worden in het eigen NSIS ingevoerd en vrijwel continu worden de NSIS-systemen met elkaar gesynchroniseerd via het CSIS.
In het register worden onder andere opgenomen:
* Personen om wier aanhouding ter uitlevering wordt gevraagd;
* Vreemdelingen die de toegang tot het Schengengebied geweigerd moet worden;
* Vermiste personen;
* Personen van wie de verblijfplaats moet worden vastgesteld;
* Personen die onopvallend hetzij gericht gecontroleerd moeten worden;
* Vermiste minderjarigen met verzoek tot opsporing en terugbrenging.
* Voertuigen die als gestolen of anderzijds vermist geregistreerd staan;
* Blanco en op naam gestelde identiteitsbewijzen die als gestolen vermeld staan.

Het SIS is operationeel sinds maart 1995. Medio 2005 waren er 13 lidstaten van de [[Europese Unie]] op aangesloten alsmede [[Noorwegen]] en [[IJsland]]. Op 9 april 2013 werd dit systeem opgevolgd door SIS II. De nieuwe versie bood niet alleen meer capaciteit in verband met de uitbreiding van de EU en maar ook een grotere functionaliteit als de opslag van [[Biometrie|biometrische]] gegevens en informatie over [[Europees aanhoudingsbevel|Europese opsporingsbevelen]].<ref name="europa.eu">[http://europa.eu/rapid/press-release_IP-13-309_nl.pdf Persbericht Europese Commissie bij de start van SIS II]</ref>

In mei 2017 waren er 22 lidstaten aangesloten en dankzij de toetreding van [[Zwitserland]] en [[Liechtenstein]] 4 niet-lidstaten. Voor het [[Verenigd Koninkrijk]], [[Ierland (land)|Ierland]], [[Kroatië]], [[Roemenië]], [[Bulgarije]] en [[Cyprus]] is alleen gedeeltelijke aansluiting mogelijk voor de samenwerking bij het bestrijden van misdaad in EU-verband omdat deze landen niet of nog niet meedoen met het Schengenakkoord.

{{Appendix|bron|2=
* [https://web.archive.org/web/20140502005933/http://www.rekenkamer.nl/Publicaties/Onderzoeksrapporten/Introducties/1997/01/Nationaal_Schengen_Informatie_Systeem Rapport Algemene Rekenkamer over het Nederlandse NSIS]
{{References}}
}}

[[Categorie:Politie]]
[[Categorie:Verdrag van de Europese Unie]]
[[Categorie:Informatiesysteem]]


text:
# Bosklimspitsmuis
De bosklimspitsmuis (Suncus megalurus)  is een zoogdier uit de familie van de spitsmuizen (Soricidae). De wetenschappelijke naam van de soort werd voor het eerst geldig gepubliceerd door Jentink in 1888.

## Kenmerken
Deze spitsmuis heeft een vrij slank, gestroomlijnd lichaam en grote, goed zichtbare oorschelpen, alsook een lange staart (langer dan de kopromplengte). De zachte, fluwelige vacht is bruin op de rug en bijna wit op de buik. De lichaamslengte bedraagt 5 tot 7 cm, de staartlengte 8 tot 9 cm en het gewicht 5 gram.

## Leefwijze
Deze solitaire dieren zijn met tussenpozen dag en nacht actief. Hun voedsel, dat bestaat uit wormen, kevers en rupsen, zoeken ze in losse aarde of strooisel op de grond, maar ook in bomen. Daarvan moeten ze behoorlijk wat eten, want ze moeten per etmaal hun eigen gewicht aan voedsel verorberen. Ze kunnen goed klimmen, waarbij ze hun staart als balanceerstok gebruiken.

## Verspreiding
Deze soort komt vooral voor in bossen, van zeeniveau tot hoog in de bergen. Hij lijkt een vochtige omgeving te prefereren maar wordt ook wel in vrij droge graslanden aangetroffen. De soort komt voor in Angola, Kameroen de Centraal-Afrikaanse Republiek, Congo-Kinshasa, Ivoorkust, Ethiopië, Ghana, Guinee, Liberia, Malawi, Mozambique, Nigeria, Sierra Leone, Togo, Oeganda, Zambia en Zimbabwe.

title: Bosklimspitsmuis

wikitext:
{{Taxobox zoogdier
| status = LC
| statusbron = 2016
| rl-id = 41446
| afbeelding =
| orde = [[Insecteneters|Eulipotyphla]] (Insecteneters)
| familie = [[Spitsmuizen|Soricidae]] (Spitsmuizen)
| geslacht = ''[[Suncus]]''
| w-naam = ''Suncus megalurus''
| auteur = Jentink
| datum = 1888
| haakjes = ja
| commons = Category:Suncus megalura
| species =
}}
De '''bosklimspitsmuis''' (''Suncus megalurus'')  is een [[Zoogdieren|zoogdier]] uit de [[familie (biologie)|familie]] van de [[Spitsmuizen|spitsmuizen (Soricidae)]]. De wetenschappelijke naam van de soort werd voor het eerst geldig gepubliceerd door Jentink in 1888.

==Kenmerken==
Deze spitsmuis heeft een vrij slank, gestroomlijnd lichaam en grote, goed zichtbare oorschelpen, alsook een lange staart (langer dan de kopromplengte). De zachte, fluwelige vacht is bruin op de rug en bijna wit op de buik. De lichaamslengte bedraagt 5 tot 7 cm, de staartlengte 8 tot 9 cm en het gewicht 5 gram.

==Leefwijze==
Deze solitaire dieren zijn met tussenpozen dag en nacht actief. Hun voedsel, dat bestaat uit wormen, kevers en rupsen, zoeken ze in losse aarde of strooisel op de grond, maar ook in bomen. Daarvan moeten ze behoorlijk wat eten, want ze moeten per etmaal hun eigen gewicht aan voedsel verorberen. Ze kunnen goed klimmen, waarbij ze hun staart als balanceerstok gebruiken.

==Verspreiding==
Deze soort komt vooral voor in bossen, van zeeniveau tot hoog in de bergen. Hij lijkt een vochtige omgeving te prefereren maar wordt ook wel in vrij droge graslanden aangetroffen. De soort komt voor in [[Angola]], [[Kameroen]] de [[Centraal-Afrikaanse Republiek]], [[Congo-Kinshasa]], [[Ivoorkust]], [[Ethiopië]], [[Ghana]], [[Guinee]], [[Liberia]], [[Malawi]], [[Mozambique]], [[Nigeria (land)|Nigeria]], [[Sierra Leone]], [[Togo]], [[Oeganda]], [[Zambia]] en [[Zimbabwe]].
[[File:Climbing Shrew area.png|thumb|left|Verspreidingsgebied van de bosklimspitsmuis]]
{{Appendix}}

[[Categorie:Spitsmuizen]]
[[Categorie:Dier uit het Afrotropisch gebied]]
[[Categorie:IUCN-status niet bedreigd]]

title: Bosklimspitsmuis · IUCN-status: Niet bedreigd (2016)

Klasse: Mammalia (Zoogdieren)

Orde: Eulipotyphla (Insecteneters)

Familie: Soricidae (Spitsmuizen)

Geslacht: Suncus

title: Soort

Portaal: Biologie · Zoogdieren


text:
# Legături bolnăvicioase
Legături bolnăvicioase is een Roemeense dramafilm onder regie van Tudor Giurgiu die werd uitgebracht in 2006.

## Verhaal
Alex en Cristina (Kiki) zijn studentes die in hetzelfde gebouw in Boekarest komen te wonen. Hun vriendschap ontwikkelt zich snel tot een romance. Hoewel de ze heel verschillend zijn, kunnen ze het goed met elkaar vinden. Hun relatie wordt bedreigd door de verschijning van Sandu, de broer van Kiki, waardoor er een tegennatuurlijke jaloezie ontstaat die een incestueuze relatie tussen broer en zus suggereert.

## Rolverdeling
- Maria Popistașu als Kiki
- Ioana Barbu als Alex
- Tudor Chirilă als Sandu, de broer van Kiki
- Cătălina Murgea als mevrouw Benes
- Mircea Diaconu als de heer Dragnea
- Virginia Mirea als mevrouw Dragnea
- Tora Vasilescu als mevrouw Parvulescu
- Valentin Popescu als mevrouw Parvulescu
- Mihai Dinvale als professor Mihailescu
- Carmen Tanase als serveerster
- Puya als taxichauffeur
- Mihaela Radulescu als mevrouw Negulescu
- Robert Paschall als Bo

title: Legături bolnăvicioase

wikitext:
{{Infobox film
| titel              = ''Legături bolnăvicioase''
| poster-op-enwp     =
| tagline            =
| alternatieve titel =
| regie              = [[Tudor Giurgiu]]
| producer           = [[Oana Bujgoi-Giurgiu]]
| schrijver          =
| voice-over         =
| spelers            = [[Maria Popistașu]]
[[Ioana Barbu]]
[[Tudor Chirilă]]
| muziek             = [[Vlaicu Golcea]]
| montage            = [[Alexandru Radu]]
| cinematografie     = [[Alexandru Sterian]]
| distributeur       =
| première           = 2006
| genre              = [[Dramafilm]]
| lengte             = 86 minuten
| ratio              =
| taal               = [[Roemeens]]
| land               = {{RO}}
| budget             =
| locatie            =
| bezoekers          =
| opbrengst          =
| nominaties         =
| prijzen            =
| voorloper          =
| vervolg            =
| remake             =
| imdb               = 0484437
| moviemeter         =
| ander portaal      =
| extra portaal      =
| extra portaal2     =
}}
'''''Legături bolnăvicioase''''' is een Roemeense dramafilm onder regie van [[Tudor Giurgiu]] die werd uitgebracht in [[Film in 2006|2006]].

== Verhaal ==
{{Leeswaarschuwing}}
Alex en Cristina (Kiki) zijn studentes die in hetzelfde gebouw in [[Boekarest]] komen te wonen. Hun vriendschap ontwikkelt zich snel tot een romance. Hoewel de ze heel verschillend zijn, kunnen ze het goed met elkaar vinden. Hun relatie wordt bedreigd door de verschijning van Sandu, de broer van Kiki, waardoor er een tegennatuurlijke jaloezie ontstaat die een [[incest]]ueuze relatie tussen broer en zus suggereert.

== Rolverdeling ==
*[[Maria Popistașu]] als Kiki
*[[Ioana Barbu]] als Alex
*[[Tudor Chirilă]] als Sandu, de broer van Kiki
*[[Cătălina Murgea]] als mevrouw Benes
*[[Mircea Diaconu]] als de heer Dragnea
*[[Virginia Mirea]] als mevrouw Dragnea
*[[Tora Vasilescu]] als mevrouw Parvulescu
*[[Valentin Popescu]] als mevrouw Parvulescu
*[[Mihai Dinvale]] als professor Mihailescu
*[[Carmen Tanase]] als serveerster
*[[Puya (acteur)|Puya]] als taxichauffeur
*[[Mihaela Radulescu]] als mevrouw Negulescu
*[[Robert Paschall]] als Bo

== Externe link ==
* {{Link IMDb titel|id=0484437|label=Legături bolnăvicioase}}

[[Categorie:Film uit 2006]]
[[Categorie:Roemeense film]]
[[Categorie:Dramafilm]]
[[Categorie:Film met lesbisch thema]]

title: Legături bolnăvicioase

Regie: Tudor Giurgiu

Producent: Oana Bujgoi-Giurgiu

Hoofdrollen: Maria Popistașu · Ioana Barbu · Tudor Chirilă

Muziek: Vlaicu Golcea

Montage: Alexandru Radu

Cinematografie]: Alexandru Sterian

Genre: Dramafilm

Speelduur: 86 minuten

Taal: Roemeens

Land: Roemenië


text:
# Laurence Kindt
Pétronille Pauline Laurence Kindt (Brussel 9 augustus 1802 - Charleroi 25 augustus 1863), echtgenote Delvaux, was een Brusselse kunstschilder. Ze schilderde landschappen. Zo zijn van haar bekend Zicht bij Zaventem, Zicht bij Brussel (1832), Zicht van een kapel in Brussel (1833) en Zicht bij Luik.
Haar 2 zussen waren eveneens kunstschilder: (Marie-)Adèle Kindt en Claire Kindt.

title: Laurence Kindt

wikitext:
'''Pétronille Pauline ''Laurence'' Kindt''' ([[Brussel (stad)|Brussel]] [[9 augustus]] [[1802]]<ref>[https://www.familysearch.org/ark:/61903/3:1:S3HY-XCCD-WQ?i=450&cc=1482191&cat=147201 Geboorteakte]</ref> - [[Charleroi]] [[25 augustus]] [[1863]]<ref>[https://www.familysearch.org/ark:/61903/3:1:S3G6-DFTQ-GK?cc=2138500&cat=120602 Overlijdensakte]</ref>), echtgenote Delvaux, was een Brusselse kunstschilder. Ze schilderde landschappen. Zo zijn van haar bekend Zicht bij Zaventem, Zicht bij Brussel (1832)<ref>{{Citeer web | url = https://www.vlaamsekunstcollectie.be/collection.aspx?p=0848cab7-2776-4648-9003-25957707491a&query=kunstenaar_sort=[Kindt,%20Laurence] | titel = Landschap Laurence Kindt | bezochtdatum =  | auteur =  | achternaam =  | voornaam =  | auteurlink =  | medeauteurs =  | datum =  | formaat =  | werk = Vlaamse Kunstcollectie, [[Museum voor Schone Kunsten (Gent)|Museum voor Schone Kunsten Gent]] | uitgever = Vlaamse Overheid | paginas =  | taal = nl | archiefurl =  | archiefdatum =  | dodeurl = ja | citaat =  }}</ref>, Zicht van een kapel in Brussel (1833) en Zicht bij Luik<ref>{{Citeer boek | achternaam = Vandermaelen | voornaam = Philippe | auteurlink =  | medeauteurs =  | datum = 1837 | titel = Dictionnaire des hommes de lettres, des savans, et des artistes de la Belgique | hoofdstuk = | uitgever = Etablissement Géographique | plaats = Brussel | ISBN =  | NUR =  | pagina's = blz 105 | taal = fr | URL = https://books.google.be/books?id=I0dF0TETrd8C&printsec=frontcover&hl=nl#v=onepage&q&f=false | bezochtdatum = |archiefurl=https://web.archive.org/web/20230908165221/https://books.google.be/books?id=I0dF0TETrd8C&printsec=frontcover&hl=nl#v=onepage&q&f=false|archiefdatum=2023-09-08}} </ref>.

Haar 2 zussen waren eveneens kunstschilder: (Marie-)[[Adèle Kindt]] en Claire Kindt<ref>{{Citeer web | url = https://balat.kikirpa.be/peintres/Detail_notice.php?id=3145 | titel = Kindt, Laurence Pétronille | bezochtdatum =  | auteur =  | achternaam =  | voornaam =  | auteurlink =  | medeauteurs =  | datum = 1999 | formaat =  | werk = Dictionnaire des peintres belges | uitgever = Belgian Art Links and Tools  | paginas =  | taal = fr | archiefurl =  | archiefdatum =  | dodeurl =  | citaat =  }}</ref>.

{{Appendix}}

{{DEFAULTSORT:Kindt}}
[[Categorie:Belgisch kunstschilder]]
[[Categorie:Belgisch persoon in de 19e eeuw]]


text:
# Orde van Verdienste voor Vrouwen en Maagden (Saksen-Meiningen)
De Orde van Verdienste voor Vrouwen en Maagden (Duits: "Orden für Verdienste von Frauen und Jungfrauen in der Kriegsfürsorge") was een damesorde, een voor vrouwen gereserveerde ridderorde van het hertogdom Saksen-Meiningen.
De regerende hertog Bernhard III van Saksen-Meiningen heeft in 1915 een onderscheiding, het Ereteken voor Verdienste in Oorlogstijd als beloning voor combattanten en non-combattanten met de rang van een officier ingesteld. Voor getrouwde en ongetrouwde vrouwen (Duits: Frauen und Jungfrauen) werd een orde van verdienste ingesteld.
Het versiersel voor de mannen en de vrouwen is hetzelfde rupertkruis, maar voor de vrouwen zonder de vier kronen in de armen en met een ander medaillon. In dit medaillon zijn op de voorzijde drie verstrengelde C's en op de achterzijde het wapen van Saksen met de kroon van wijnruit afgebeeld.  De "C" is het monogram van hertogin Charlotte van Saksen-Meiningen. Op de achterzijde van de eikenkrans staat de inscriptie "FÜR VERDIENST IM KRIEGE 1914/15".
Men droeg het versiersel aan een groen-wit-zwarte strik op de linkerschouder. De gevoerde beugelkroon die als verhoging de verbinding tussen lint en kruis vormt is bewegelijk gemonteerd. De ring loopt door de rijksappel op de kroon.
De eerste kruisen van de Orde van Verdienste voor Vrouwen en Maagden werden net als de kruisen voor de mannen door AWES Münze (A. Werner & Söhne) in Berlijn in brons geslagen. In 1917 was de Duitse oorlogseconomie in een wanhopige toestand geraakt en het brons werd schaars. Om voor de oorlogsvoering belangrijke metalen te sparen werden de kruisen voor de mannen nu niet langer van geoxideerd brons maar van een bronskleurig oorlogsmetaal vervaardigd. Dergelijke kruisen zijn van de Orde van Verdienste voor Vrouwen en Maagden niet bekend. In 1918 kreeg de Firma Chr. Lauer in Neurenberg de opdracht om voor het kruis en voor de damesorde nòg goedkopere kruisen te leveren. Deze werden van het goedkope en ruim voorradige zink, vervaardigd. Deze kruisen zijn lichter van kleur en ze werden in veel gevallen met heldere lak bedekt om oxidatie te voorkomen.
Deze damesorde werd alleen aan vrouwen verleend.
Saksisch-Ernestijnse Huisorde ·
Orde van Verdienste voor Vrouwen en Maagden ·
Orde van Verdienste voor Kunst en Wetenschap ·
Ereteken voor Verdienste in Oorlogstijd ·
Medaille voor Verdienste in Oorlogstijd ·
Medaille voor het Redden van Mensenlevens ·
Kruis Dienstonderscheiding voor 25 Jaar Dienst als Officier ·
Dienstonderscheiding voor 24 Jaar Dienst als Onderofficier of Soldaat

Zie ook: Ridderorden en onderscheidingen in Saksen-Meiningen

wikitext:
[[File:Orden für Verdienste von Frauen und Jungfrauen in der Kriegsfürsorge Sachsen-Meiningen.jpg|thumb|Versiersel]]
De '''Orde van Verdienste voor Vrouwen en Maagden''' ([[Duits]]: "Orden für Verdienste von Frauen und Jungfrauen in der Kriegsfürsorge") was een damesorde, een voor vrouwen gereserveerde [[Ridderorde (organisatie)|ridderorde]] van het [[hertogdom Saksen-Meiningen]].

De regerende hertog [[Bernhard III van Saksen-Meiningen]] heeft in [[1915]] een [[onderscheiding]], het [[Ereteken voor Verdienste in Oorlogstijd]] als beloning voor combattanten en non-combattanten met de rang van een [[officier]] ingesteld. Voor getrouwde en ongetrouwde vrouwen (Duits: ''Frauen und Jungfrauen'') werd een [[orde van verdienste]] ingesteld.

Het versiersel voor de mannen en de vrouwen is hetzelfde [[rupertkruis]], maar voor de vrouwen zonder de vier kronen in de armen en met een ander [[Medaillon (onderscheiding)|medaillon]]. In dit medaillon zijn op de voorzijde drie verstrengelde C's en op de achterzijde het wapen van Saksen met de [[kroon van wijnruit]] afgebeeld.  De "C" is het monogram van hertogin [[Charlotte van Pruisen (1860-1919)|Charlotte van Saksen-Meiningen]]. Op de achterzijde van de [[eikenkrans]] staat de inscriptie "FÜR VERDIENST IM KRIEGE 1914/15".

Men droeg het versiersel aan een groen-wit-zwarte strik op de linkerschouder. De gevoerde [[beugelkroon]] die als [[verhoging]] de verbinding tussen lint en kruis vormt is bewegelijk gemonteerd. De ring loopt door de rijksappel op de kroon.

De eerste kruisen van de Orde van Verdienste voor Vrouwen en Maagden werden net als de kruisen voor de mannen door AWES Münze (A. Werner & Söhne) in Berlijn in [[brons]] geslagen. In 1917 was de Duitse [[oorlogseconomie]] in een wanhopige toestand geraakt en het brons werd schaars. Om voor de oorlogsvoering belangrijke metalen te sparen werden de kruisen voor de mannen nu niet langer van geoxideerd brons maar van een bronskleurig [[oorlogsmetaal]] vervaardigd. Dergelijke kruisen zijn van de Orde van Verdienste voor Vrouwen en Maagden niet bekend. In 1918 kreeg de Firma Chr. Lauer in Neurenberg de opdracht om voor het kruis en voor de damesorde nòg goedkopere kruisen te leveren. Deze werden van het goedkope en ruim voorradige [[zink (element)|zink]], vervaardigd. Deze kruisen zijn lichter van kleur en ze werden in veel gevallen met heldere lak bedekt om oxidatie te voorkomen.

Deze [[damesorde]] werd alleen aan vrouwen verleend.

{{Navigatie ridderorden Saksen-Meiningen}}

[[Categorie:Ridderorde in Saksen-Meiningen]]
[[Categorie:Damesorde]]