text:
# Prehistorie van Georgië
De prehistorie van Georgië is de periode tussen de eerste menselijke bewoning van het grondgebied van het huidige Georgië en de tijd waarin Assyrische en Urartische, en vooral latere Griekse en Romeinse bronnen, de proto-Georgische stammen in de reikwijdte van de geschreven geschiedenis brachten.

## Paleolithicum
Mensen wonen al voor een zeer lange tijd in Georgië, zoals aangetoond door de ontdekkingen van schedels van de Homo erectus bij Dmanisi in het zuiden van Georgië, die ook wel de Dmanisi-mensen worden genoemd. De archeologische laag waarin de menselijke overblijfselen, honderden Stenen werktuigen en talrijke dierlijke botten werden opgegraven, werd gedateerd op ongeveer 1,6-1,8 miljoen jaar oud. De vindplaats leverde het vroegste ondubbelzinnige bewijs op voor de aanwezigheid van mensen buiten het Afrikaanse continent.
Latere vroegpaleolithische Acheuléen-vindplaatsen bevinden zich in de hooglanden van Georgië, met name in de grotten van Koedaro en Tsona. Ook in andere regio's van Georgië zijn archeologische vondsten gedaan van de Acheuléen, bijvoorbeeld in het Dzjavacheti-plateau waar vuistbijlen werden gevonden.
De eerste permanent bewoonde nederzetting op Georgisch grondgebied dateert uit het middenpaleolithicum, meer dan 200.000 jaar geleden. Vindplaatsen uit deze periode liggen in Sjida Kartli, Imereti, Abchazië en andere regio's.
Beschermd door de bergen van de Kaukasus en profiterend van de temperende werking van de Zwarte Zee, lijkt het gebied tijdens het Pleistoceen als een biogeografisch refugium te hebben gediend. Deze geografische kenmerken spaarden de Zuidelijke Kaukasus van de ernstige klimaatschommelingen tijdens de ijstijden, en stonden mensen toe om gedurende millennia te gedijen.
Laatpaleolithische overblijfselen zijn onderzocht in Satsoerblia, Devis Chvreli, Sakazjia, Sagvarzjile, Dzoedzoeana, Samertschle Klde, Gvardzjilas Klde en andere grotten. In de Dzoedzoeanagrot werden de vroegste bekende geverfde vlasvezels gevonden, die werden gedateerd op 36.000 BP. In die periode lijkt het oostelijke gedeelte van de Zuidelijke Kaukasus dun bevolkt te zijn geweest, in contrast met de valleien van de Rioni en de Kvirila in West-Georgië.

## Epipaleolithicum
Het epipaleolithicum (ofwel mesolithicum) wordt in de Zuidelijke Kaukasus vertegenwoordigd door de Mesolithische Trialeticultuur, gedateerd tot de periode tussen 16.000 en 8.000 BP.

## Neolithicum
Vanaf ten minste het begin van het 6e millennium voor Christus zijn de eerste tekenen van een neolithische cultuur en de overgang van jagen en verzamelen naar landbouw en veeteelt in Georgië te vinden. Vroeg-neolithische vindplaatsen bevinden zich voornamelijk in West-Georgië, waaronder Choetsoebani, Anaseoeli, Kistriki, Kobeleti, Tetramitsa, Apiantsja, Machvilaoeri, Kotias Klde, Paloeri en anderen.
In het 5e millennium voor Christus raakte het bekken van de Koera ook structureel bevolkt. Nederzettingen zoals bij Tsopi, Aroetsjlo, en Sadachlo  in het zuiden van Kvemo Kartli onderscheiden zich door een langdurige culturele traditie, karakteristieke architectuur en een grote vaardigheid in de productie van stenen werktuigen. De meeste van deze vindplaatsen zijn gerelateerd aan de laat-neolithische Sjoelaveri-Sjomoecultuur. C14-dateringen van Sjoelaveri-locaties geven aan dat de vroegste van deze nederzettingen dateren uit het late 6e- begin 5e millennium v.Chr.

## Bronstijd
De vroege metallurgie begon in Georgië tijdens het 6e millennium voor v.Chr. Zeer vroege metalen voorwerpen werden gevonden in lagen van de neolithische Sjoelaveri-Sjomoecultuur. Vanaf het begin van het 4e millennium werd het metaalgebruik uitgebreider in Oost-Georgië en in de hele Zuidelijke Kaukasus.
Van circa 3400 tot 2000 v.Chr. zag de regio de ontwikkeling van de Koera-Araxescultuur, dat zich centreerde rond de stroomgebieden van de Koera en Araks, de Koera-Arasvlakte. Tijdens dit tijdperk ontstond economische stabiliteit op basis van de vee- en schapenhouderij en vond er culturele ontwikkeling plaats. De lokale heersers lijken mannen van rijkdom en macht te zijn geweest. Hun grafheuvels bevatten fijn bewerkt gouden en zilveren vaatwerk, waarvan enkele gegraveerd zijn met rituele scènes die invloeden uit Zuidwest-Azië suggereren. Deze uitgestrekte en bloeiende cultuur stond in contact met de meer geavanceerde beschavingen van Akkadisch Mesopotamië, maar raakte geleidelijk in verval en viel uiteen in een aantal regionale culturen. Een van de eerste van deze opvolgculturen was de Martkopi-Bedenicultuur in Oost-Georgië.
Er zijn aanwijzingen van aanzienlijke economische ontwikkeling en toegenomen handel tussen de stammen aan het einde van het 3e millennium v.Chr. In West-Georgië ontwikkelde zich tussen 1800 en 700 v.Chr. een unieke cultuur, die bekend staat als de Colchiscultuur, en in Oost-Georgië bereikte rond 1500 v.Chr. de Mesolithische Trialeticultuur haar hoogtepunt.

## IJzertijd tot het begin van de klassieke periode
In de laatste eeuwen van het 2e millennium v.Chr. had ijzerbewerking zijn intrede gedaan in de Zuidelijke Kaukasus. De IJzertijd begon met de introductie op grote schaal van ijzeren gereedschappen en wapens, die van superieure kwaliteit waren ten opzichte van de tot dan toe van koper en brons gemaakte waren. Een dergelijke verandering vond in het grootste deel van Zuidwest-Azië waarschijnlijk niet voor de tiende of negende eeuw plaats.
Tijdens deze periode begon volgens taalkundigen de etnische en linguïstische eenheid van de proto-Georgiërs uiteen te vallen in verschillende takken die nu de Kartveelse taalfamilie vormen. De eerste om weg te breken was het Svanetisch in het noordwesten van Georgië in ongeveer de 19e eeuw voor Christus. In de 8e eeuw v.Chr. was het Zanisch, de vooranger van het Mingreels en Lazisch, een afzonderlijke taal geworden. Op basis van taal is vastgesteld dat de vroegste Kartveelse ethnos bestond uit drie gerelateerde stammen: de Karten, de Zanen (Colchiërs) en de Svanen, die uiteindelijk de basis van de moderne Kartvelisch-sprekende volksgroepen zouden vormen.

title: Prehistorie van Georgië

wikitext:
[[Bestand:Homo Georgicus IMG 2921.JPG|miniatuur|Kopie van een schedel van ''Homo georgicus'']]
De '''prehistorie van Georgië''' is de periode tussen de eerste menselijke bewoning van het grondgebied van het huidige [[Georgië]] en de tijd waarin [[Assyrische Rijk|Assyrische]] en [[Urartu|Urartische]], en vooral latere Griekse en Romeinse bronnen, de proto-[[Georgiërs|Georgische]] stammen in de reikwijdte van de geschreven geschiedenis brachten.

== Paleolithicum ==
Mensen wonen al voor een zeer lange tijd in Georgië, zoals aangetoond door de ontdekkingen van schedels van de ''[[Homo erectus]]'' bij [[Dmanisi (stad)|Dmanisi]] in het zuiden van Georgië, die ook wel de [[Dmanisi-mensen]] worden genoemd. De archeologische laag waarin de menselijke overblijfselen, honderden [[Stenen werktuig]]en en talrijke dierlijke botten werden opgegraven, werd gedateerd op ongeveer 1,6-1,8 miljoen jaar oud. De [[Site (archeologie)|vindplaats]] leverde het vroegste ondubbelzinnige bewijs op voor de aanwezigheid van mensen buiten het Afrikaanse continent.

Latere [[Vroegpaleolithicum|vroegpaleolithische]] [[Acheuléen]]-vindplaatsen bevinden zich in de hooglanden van Georgië, met name in de grotten van Koedaro en Tsona. Ook in andere regio's van Georgië zijn archeologische vondsten gedaan van de Acheuléen, bijvoorbeeld in het [[Dzjavacheti-plateau]] waar [[Vuistbijl|vuistbijlen]] werden gevonden.

De eerste permanent bewoonde nederzetting op Georgisch grondgebied dateert uit het [[middenpaleolithicum]], meer dan 200.000 jaar geleden. Vindplaatsen uit deze periode liggen in [[Sjida Kartli]], [[Imereti]], [[Abchazië]] en andere regio's.

Beschermd door de bergen van de [[Kaukasus (gebied)|Kaukasus]] en profiterend van de temperende werking van de [[Zwarte Zee]], lijkt het gebied tijdens het [[Pleistoceen]] als een biogeografisch [[Refugium (ecologie)|refugium]] te hebben gediend. Deze geografische kenmerken spaarden de [[Zuidelijke Kaukasus]] van de ernstige klimaatschommelingen tijdens de [[IJstijdvak|ijstijden]], en stonden mensen toe om gedurende millennia te gedijen.

[[Laatpaleolithicum|Laatpaleolithische]] overblijfselen zijn onderzocht in [[Satsoerbliagrot|Satsoerblia]], Devis Chvreli, Sakazjia, Sagvarzjile, [[Dzoedzoeanagrot|Dzoedzoeana]], Samertschle Klde, Gvardzjilas Klde en andere grotten. In de [[Dzoedzoeanagrot]] werden de vroegste bekende geverfde [[Vlas (gewas)|vlasvezels]] gevonden, die werden gedateerd op 36.000 [[Before Present|BP]]. In die periode lijkt het oostelijke gedeelte van de Zuidelijke Kaukasus dun bevolkt te zijn geweest, in contrast met de valleien van de [[Rioni]] en de [[Kvirila]] in West-Georgië.

== Epipaleolithicum ==
Het [[epipaleolithicum]] (ofwel [[mesolithicum]]) wordt in de Zuidelijke Kaukasus vertegenwoordigd door de [[Mesolithische Trialeticultuur]], gedateerd tot de periode tussen 16.000 en 8.000 BP.

== Neolithicum ==
Vanaf ten minste het begin van het 6e millennium voor Christus zijn de eerste tekenen van een [[Neolithicum|neolithische]] cultuur en de overgang van [[Jager-verzamelaar|jagen en verzamelen]] naar [[landbouw]] en [[veeteelt]] in Georgië te vinden. Vroeg-neolithische vindplaatsen bevinden zich voornamelijk in West-Georgië, waaronder Choetsoebani, Anaseoeli, Kistriki, Kobeleti, Tetramitsa, Apiantsja, Machvilaoeri, Kotias Klde, Paloeri en anderen.

In het 5e millennium voor Christus raakte het bekken van de [[Koera (rivier in Transkaukasië)|Koera]] ook structureel bevolkt. Nederzettingen zoals bij Tsopi, Aroetsjlo, en [[Sadachlo]]  in het zuiden van [[Kvemo Kartli]] onderscheiden zich door een langdurige culturele traditie, karakteristieke architectuur en een grote vaardigheid in de productie van stenen werktuigen. De meeste van deze vindplaatsen zijn gerelateerd aan de laat-neolithische [[Sjoelaveri-Sjomoecultuur]]. [[C14-datering]]en van Sjoelaveri-locaties geven aan dat de vroegste van deze nederzettingen dateren uit het late 6e- begin 5e millennium v.Chr.

== Bronstijd ==
[[Bestand:Gold goblet cropped.jpg|miniatuur|gouden kelk van de Trialeticultuur]]
De vroege metallurgie begon in Georgië tijdens het 6e millennium voor v.Chr. Zeer vroege metalen voorwerpen werden gevonden in lagen van de neolithische Sjoelaveri-Sjomoecultuur. Vanaf het begin van het 4e millennium werd het metaalgebruik uitgebreider in [[Oost-Georgië]] en in de hele Zuidelijke Kaukasus.

Van circa 3400 tot 2000 v.Chr. zag de regio de ontwikkeling van de [[Koera-Araxescultuur]], dat zich centreerde rond de stroomgebieden van de Koera en [[Aras (rivier)|Araks]], de [[Koera-Arasvlakte]]. Tijdens dit tijdperk ontstond economische stabiliteit op basis van de vee- en schapenhouderij en vond er culturele ontwikkeling plaats. De lokale heersers lijken mannen van rijkdom en macht te zijn geweest. Hun [[Grafheuvel|grafheuvels]] bevatten fijn bewerkt gouden en zilveren vaatwerk, waarvan enkele gegraveerd zijn met rituele scènes die invloeden uit [[Zuidwest-Azië]] suggereren. Deze uitgestrekte en bloeiende cultuur stond in contact met de meer geavanceerde beschavingen van [[Akkadische Rijk|Akkadisch]] [[Mesopotamië]], maar raakte geleidelijk in verval en viel uiteen in een aantal regionale culturen. Een van de eerste van deze opvolgculturen was de Martkopi-Bedenicultuur in Oost-Georgië.

Er zijn aanwijzingen van aanzienlijke economische ontwikkeling en toegenomen handel tussen de stammen aan het einde van het 3e millennium v.Chr. In West-Georgië ontwikkelde zich tussen 1800 en 700 v.Chr. een unieke cultuur, die bekend staat als de [[Colchiscultuur]], en in Oost-Georgië bereikte rond 1500 v.Chr. de [[Mesolithische Trialeticultuur]] haar hoogtepunt.

== IJzertijd tot het begin van de klassieke periode ==
In de laatste eeuwen van het 2e millennium v.Chr. had ijzerbewerking zijn intrede gedaan in de Zuidelijke Kaukasus. De [[IJzertijd]] begon met de introductie op grote schaal van ijzeren gereedschappen en wapens, die van superieure kwaliteit waren ten opzichte van de tot dan toe van koper en brons gemaakte waren. Een dergelijke verandering vond in het grootste deel van Zuidwest-Azië waarschijnlijk niet voor de tiende of negende eeuw plaats.

Tijdens deze periode begon volgens taalkundigen de etnische en linguïstische eenheid van de proto-Georgiërs uiteen te vallen in verschillende takken die nu de [[Kartveelse talen|Kartveelse taalfamilie]] vormen. De eerste om weg te breken was het [[Svanetisch]] in het noordwesten van Georgië in ongeveer de 19e eeuw voor Christus. In de 8e eeuw v.Chr. was het Zanisch, de vooranger van het [[Mingreels]] en [[Lazisch]], een afzonderlijke taal geworden. Op basis van taal is vastgesteld dat de vroegste Kartveelse ethnos bestond uit drie gerelateerde stammen: de Karten, de Zanen ([[Colchis|Colchiërs]]) en de Svanen, die uiteindelijk de basis van de moderne Kartvelisch-sprekende volksgroepen zouden vormen.

== Referenties ==
{{Appendix|2=
* {{Bronvermelding anderstalige Wikipedia|taal=en|titel=Prehistoric Georgia|oldid=1001605836}}
{{References}}}}
{{commonscat}}
{{Bibliografische informatie}}

[[Categorie:Prehistorie van Georgië| ]]


text:
# Aleuroclava
Aleuroclava is een geslacht van halfvleugeligen (Hemiptera) uit de familie witte vliegen (Aleyrodidae), onderfamilie Aleyrodinae.
De wetenschappelijke naam van dit geslacht is voor het eerst geldig gepubliceerd door Singh in 1931. De typesoort is Aleuroclava complex.

## Soorten
Aleuroclava omvat de volgende soorten:
- Aleuroclava afriae Sundararaj & David, 1995
- Aleuroclava angkorensis (Takahashi, 1942)
- Aleuroclava artocarpi (Corbett, 1935)
- Aleuroclava aucubae (Kuwana, 1911)
- Aleuroclava ayyari (Sundararaj & David, 1993)
- Aleuroclava baccaureae (Corbett, 1935)
- Aleuroclava bauhiniae (Corbett, 1935)
- Aleuroclava bifurcata (Corbett, 1933)
- Aleuroclava bilineata Sundararaj & David, 1993
- Aleuroclava bulbiformi (Qureshi, 1982)
- Aleuroclava burmanicus (Singh, 1938)
- Aleuroclava calicutensis Dubey & Sundararaj, 2005
- Aleuroclava calycopteriseae Dubey & Sundararaj, 2005
- Aleuroclava canangae (Corbett, 1935)
- Aleuroclava cardamomi (David & Subramaniam, 1976)
- Aleuroclava carpini (Takahashi, 1939)
- Aleuroclava cinnamomi Jesudasan & David, 1991
- Aleuroclava citri Jesudasan & David, 1991
- Aleuroclava citrifolii (Corbett, 1935)
- Aleuroclava complex Singh, 1931
- Aleuroclava cordii (Qureshi, 1982)
- Aleuroclava davidi (Qureshi, 1982)
- Aleuroclava dehradunensis Jesudasan & David, 1991
- Aleuroclava doddabettaensis Dubey & Sundararaj, 2005
- Aleuroclava doveri (Corbett, 1935)
- Aleuroclava dubius (Bink-Moenen, 1983)
- Aleuroclava ehretiae Jesudasan & David, 1991
- Aleuroclava elatostemae (Takahashi, 1932)
- Aleuroclava erythrinae (Corbett, 1935)
- Aleuroclava eugeniae (Corbett, 1935)
- Aleuroclava euphoriae (Takahashi, 1942)
- Aleuroclava euryae (Kuwana, 1911)
- Aleuroclava evanantiae Jesudasan & David, 1991
- Aleuroclava fici (Corbett, 1935)
- Aleuroclava ficicola (Takahashi, 1932)
- Aleuroclava filamentosa (Corbett, 1933)
- Aleuroclava flabellus (Takahashi, 1949)
- Aleuroclava fletcheri (Sundararaj & David, 1992)
- Aleuroclava goaensis Jesudasan & David, 1991
- Aleuroclava gordoniae (Takahashi, 1932)
- Aleuroclava grewiae Sundararaj & David, 1993
- Aleuroclava guyavae (Takahashi, 1932)
- Aleuroclava hexcantha (Singh, 1940)
- Aleuroclava hikosanensis (Takahashi, 1938)
- Aleuroclava hindustanicus (Meganathan & David, 1994)
- Aleuroclava indicus (Singh, 1931)
- Aleuroclava jasmini (Takahashi, 1932)
- Aleuroclava kanyakumariensis Sundararaj & David, 1993
- Aleuroclava kavalurensis Jesudasan & David, 1991
- Aleuroclava kerala Martin & Mound, 2007
- Aleuroclava kharazii Manzari & Shahbazvar, 2010[3]
- Aleuroclava kudremukhensis Dubey & Sundararaj, 2005
- Aleuroclava kuwanai (Takahashi, 1934)
- Aleuroclava lagerstroemiae (Takahashi, 1934)
- Aleuroclava lanceolata (Takahashi, 1949)
- Aleuroclava latus (Takahashi, 1934)
- Aleuroclava lefroyi (Sundararaj & David, 1993)
- Aleuroclava lithocarpi (Takahashi, 1934)
- Aleuroclava longisetosus Jesudasan & David, 1991
- Aleuroclava longispinus (Takahashi, 1934)
- Aleuroclava louiseae Sundararaj & David, 1993
- Aleuroclava macarangae (Corbett, 1935)
- Aleuroclava madhucae Jesudasan & David, 1991
- Aleuroclava magnoliae (Takahashi, 1952)
- Aleuroclava malloti (Takahashi, 1932)
- Aleuroclava manii (David, 1978)
- Aleuroclava martini Dubey & Sundararaj, 2005
- Aleuroclava maximus (Qureshi, 1982)
- Aleuroclava melastomae (Takahashi, 1934)
- Aleuroclava meliosmae (Takahashi, 1932)
- Aleuroclava montanus (Takahashi, 1939)
- Aleuroclava multipori (Takahashi, 1935)
- Aleuroclava multituberculata Sundararaj & David, 1993
- Aleuroclava murrayae (Singh, 1931)
- Aleuroclava mysorensis Jesudasan & David, 1991
- Aleuroclava nachiensis (Takahashi, 1963)
- Aleuroclava nagercoilensis Sundararaj & David, 1993
- Aleuroclava nanjangudensis Jesudasan & David, 1991
- Aleuroclava neolitseae (Takahashi, 1934)
- Aleuroclava nephelii (Corbett, 1935)
- Aleuroclava nigeriae (Mound, 1965)
- Aleuroclava nitidus (Singh, 1932)
- Aleuroclava orientalis David & Jesudasan, 1988
- Aleuroclava papillata (Sundararaj & Dubey, 2004)
- Aleuroclava parvus (Singh, 1938)
- Aleuroclava pentatuberculata Sundararaj & David, 1993
- Aleuroclava philomenae Jesudasan & David, 1991
- Aleuroclava phyllanthi (Corbett, 1935)
- Aleuroclava piperis (Takahashi, 1935)
- Aleuroclava pongamiae Jesudasan & David, 1991
- Aleuroclava porosus (Priesner & Hosny, 1937)
- Aleuroclava psidii (Singh, 1931)
- Aleuroclava pulcherrimus (Corbett, 1935)
- Aleuroclava pyracanthae (Takahashi, 1933)
- Aleuroclava ramachandrani Dubey & Sundararaj, 2005
- Aleuroclava regui Sundararaj & David, 1993
- Aleuroclava rhododendri (Takahashi, 1935)
- Aleuroclava rosae Wang & Du, 2016[4]
- Aleuroclava saputarensis Sundararaj & David, 1993
- Aleuroclava schimae Wang, 2020[5]
- Aleuroclava selvakumarani Sundararaj & David, 1993
- Aleuroclava sepangensis Martin & Mound, 2007
- Aleuroclava siamensis (Takahashi, 1942)
- Aleuroclava similis (Takahashi, 1938)
- Aleuroclava simplex (Takahashi, 1949)
- Aleuroclava singhi Jesudasan & David, 1991
- Aleuroclava sivakasiensis Sundararaj & David, 1993
- Aleuroclava srilankaensis (David, 1993)
- Aleuroclava sterculiae Wang & Du, 2016[4]
- Aleuroclava stereospermi (Corbett, 1935)
- Aleuroclava subindica Martin & Mound, 2007
- Aleuroclava submarginatus (Qureshi, 1982)
- Aleuroclava takahashii (David & Subramaniam, 1976)
- Aleuroclava tarennae Martin & Mound, 2007
- Aleuroclava tentaculiformis (Corbett, 1935)
- Aleuroclava terminaliae Sundararaj & David, 1993
- Aleuroclava thysanospermi (Takahashi, 1934)
- Aleuroclava tianmuensis Wang & Dubey, 2014[6]
- Aleuroclava trachelospermi (Takahashi, 1938)
- Aleuroclava trilineata Sundararaj & David, 1993
- Aleuroclava tripori (Dubey & Sundararaj, 2006)
- Aleuroclava trochodendri Takahashi, 1957
- Aleuroclava ubonensis (Takahashi, 1942)
- Aleuroclava uraianus (Takahashi, 1932)
- Aleuroclava vernoniae Meganathan & David, 1994
- Aleuroclava vitexae Sundararaj & David, 1993
- Aleuroclava wrightiae Jesudasan & David, 1991

wikiname: nlwiki

title: Aleuroclava

in_language: nl

wikitext:
{{Taxobox insect
| naam = ''Aleuroclava''
| titelweergave = cursief
| afbeelding =
| afbeeldingtekst =
| orde= [[Halfvleugeligen|Hemiptera]] (Halfvleugeligen)
| onderorde= [[Plantenluizen|Sternorrhyncha]] (Plantenluizen)
| superfamilie= [[Witte vliegen|Aleyrodoidea]] (Witte vliegen)
| familie = [[Witte vliegen|Aleyrodidae]] (Witte vliegen)
| onderfamilie = [[Aleyrodinae]]
| taxon = [[Geslacht (biologie)|Geslacht]]
| auteur = Singh
| datum = 1931
| bron = <ref>{{Ts.|Singh, K.}} (1931) A contribution towards our knowledge of the Aleyrodidae (whiteflies) of India. Mem. Dept. Agric. India (Entomol. Series). 12: 1–98.</ref>
| typesoort = ''[[Aleuroclava complex]]''
}}
'''''Aleuroclava''''' is een [[geslacht (biologie)|geslacht]] van [[halfvleugeligen]] (Hemiptera) uit de familie [[witte vliegen]] (Aleyrodidae), onderfamilie [[Aleyrodinae]].

De wetenschappelijke naam van dit geslacht is voor het eerst geldig gepubliceerd door Singh in 1931. De [[typesoort]] is ''[[Aleuroclava complex]]''.<ref name="M&M">{{Aut|Jon H. Martin & Laurence A. Mound}} (2007) "An annotated check list of the world’s whiteflies (Insecta: Hemiptera: Aleyrodidae)" ''Zootaxa'' 1492: 1-84 [http://hbs.bishopmuseum.org/fiji/pdf/martin-mound2007.pdf Link]. [https://web.archive.org/web/20210624203856/http://hbs.bishopmuseum.org/fiji/pdf/martin-mound2007.pdf Gearchiveerd] op 24 juni 2021.</ref>

==Soorten==
''Aleuroclava'' omvat de volgende soorten:<ref name="M&M"/>
* ''[[Aleuroclava afriae]]'' Sundararaj & David, 1995
* ''[[Aleuroclava angkorensis]]'' (Takahashi, 1942)
* ''[[Aleuroclava artocarpi]]'' (Corbett, 1935)
* ''[[Aleuroclava aucubae]]'' (Kuwana, 1911)
* ''[[Aleuroclava ayyari]]'' (Sundararaj & David, 1993)
* ''[[Aleuroclava baccaureae]]'' (Corbett, 1935)
* ''[[Aleuroclava bauhiniae]]'' (Corbett, 1935)
* ''[[Aleuroclava bifurcata]]'' (Corbett, 1933)
* ''[[Aleuroclava bilineata]]'' Sundararaj & David, 1993
* ''[[Aleuroclava bulbiformi]]'' (Qureshi, 1982)
* ''[[Aleuroclava burmanicus]]'' (Singh, 1938)
* ''[[Aleuroclava calicutensis]]'' Dubey & Sundararaj, 2005
* ''[[Aleuroclava calycopteriseae]]'' Dubey & Sundararaj, 2005
* ''[[Aleuroclava canangae]]'' (Corbett, 1935)
* ''[[Aleuroclava cardamomi]]'' (David & Subramaniam, 1976)
* ''[[Aleuroclava carpini]]'' (Takahashi, 1939)
* ''[[Aleuroclava cinnamomi]]'' Jesudasan & David, 1991
* ''[[Aleuroclava citri]]'' Jesudasan & David, 1991
* ''[[Aleuroclava citrifolii]]'' (Corbett, 1935)
* ''[[Aleuroclava complex]]'' Singh, 1931
* ''[[Aleuroclava cordii]]'' (Qureshi, 1982)
* ''[[Aleuroclava davidi]]'' (Qureshi, 1982)
* ''[[Aleuroclava dehradunensis]]'' Jesudasan & David, 1991
* ''[[Aleuroclava doddabettaensis]]'' Dubey & Sundararaj, 2005
* ''[[Aleuroclava doveri]]'' (Corbett, 1935)
* ''[[Aleuroclava dubius]]'' (Bink-Moenen, 1983)
* ''[[Aleuroclava ehretiae]]'' Jesudasan & David, 1991
* ''[[Aleuroclava elatostemae]]'' (Takahashi, 1932)
* ''[[Aleuroclava erythrinae]]'' (Corbett, 1935)
* ''[[Aleuroclava eugeniae]]'' (Corbett, 1935)
* ''[[Aleuroclava euphoriae]]'' (Takahashi, 1942)
* ''[[Aleuroclava euryae]]'' (Kuwana, 1911)
* ''[[Aleuroclava evanantiae]]'' Jesudasan & David, 1991
* ''[[Aleuroclava fici]]'' (Corbett, 1935)
* ''[[Aleuroclava ficicola]]'' (Takahashi, 1932)
* ''[[Aleuroclava filamentosa]]'' (Corbett, 1933)
* ''[[Aleuroclava flabellus]]'' (Takahashi, 1949)
* ''[[Aleuroclava fletcheri]]'' (Sundararaj & David, 1992)
* ''[[Aleuroclava goaensis]]'' Jesudasan & David, 1991
* ''[[Aleuroclava gordoniae]]'' (Takahashi, 1932)
* ''[[Aleuroclava grewiae]]'' Sundararaj & David, 1993
* ''[[Aleuroclava guyavae]]'' (Takahashi, 1932)
* ''[[Aleuroclava hexcantha]]'' (Singh, 1940)
* ''[[Aleuroclava hikosanensis]]'' (Takahashi, 1938)
* ''[[Aleuroclava hindustanicus]]'' (Meganathan & David, 1994)
* ''[[Aleuroclava indicus]]'' (Singh, 1931)
* ''[[Aleuroclava jasmini]]'' (Takahashi, 1932)
* ''[[Aleuroclava kanyakumariensis]]'' Sundararaj & David, 1993
* ''[[Aleuroclava kavalurensis]]'' Jesudasan & David, 1991
* ''[[Aleuroclava kerala]]'' Martin & Mound, 2007
* ''[[Aleuroclava kharazii]]'' Manzari & Shahbazvar, 2010<ref>{{Ts.|Shahbazvar, N. et al.}} (2010) A new species of ''Aleuroclava'' Singh (Hemiptera: Aleyrodidae) from Iran. Zootaxa, 2428: 64–68.</ref>
* ''[[Aleuroclava kudremukhensis]]'' Dubey & Sundararaj, 2005
* ''[[Aleuroclava kuwanai]]'' (Takahashi, 1934)
* ''[[Aleuroclava lagerstroemiae]]'' (Takahashi, 1934)
* ''[[Aleuroclava lanceolata]]'' (Takahashi, 1949)
* ''[[Aleuroclava latus]]'' (Takahashi, 1934)
* ''[[Aleuroclava lefroyi]]'' (Sundararaj & David, 1993)
* ''[[Aleuroclava lithocarpi]]'' (Takahashi, 1934)
* ''[[Aleuroclava longisetosus]]'' Jesudasan & David, 1991
* ''[[Aleuroclava longispinus]]'' (Takahashi, 1934)
* ''[[Aleuroclava louiseae]]'' Sundararaj & David, 1993
* ''[[Aleuroclava macarangae]]'' (Corbett, 1935)
* ''[[Aleuroclava madhucae]]'' Jesudasan & David, 1991
* ''[[Aleuroclava magnoliae]]'' (Takahashi, 1952)
* ''[[Aleuroclava malloti]]'' (Takahashi, 1932)
* ''[[Aleuroclava manii]]'' (David, 1978)
* ''[[Aleuroclava martini]]'' Dubey & Sundararaj, 2005
* ''[[Aleuroclava maximus]]'' (Qureshi, 1982)
* ''[[Aleuroclava melastomae]]'' (Takahashi, 1934)
* ''[[Aleuroclava meliosmae]]'' (Takahashi, 1932)
* ''[[Aleuroclava montanus]]'' (Takahashi, 1939)
* ''[[Aleuroclava multipori]]'' (Takahashi, 1935)
* ''[[Aleuroclava multituberculata]]'' Sundararaj & David, 1993
* ''[[Aleuroclava murrayae]]'' (Singh, 1931)
* ''[[Aleuroclava mysorensis]]'' Jesudasan & David, 1991
* ''[[Aleuroclava nachiensis]]'' (Takahashi, 1963)
* ''[[Aleuroclava nagercoilensis]]'' Sundararaj & David, 1993
* ''[[Aleuroclava nanjangudensis]]'' Jesudasan & David, 1991
* ''[[Aleuroclava neolitseae]]'' (Takahashi, 1934)
* ''[[Aleuroclava nephelii]]'' (Corbett, 1935)
* ''[[Aleuroclava nigeriae]]'' (Mound, 1965)
* ''[[Aleuroclava nitidus]]'' (Singh, 1932)
* ''[[Aleuroclava orientalis]]'' David & Jesudasan, 1988
* ''[[Aleuroclava papillata]]'' (Sundararaj & Dubey, 2004)
* ''[[Aleuroclava parvus]]'' (Singh, 1938)
* ''[[Aleuroclava pentatuberculata]]'' Sundararaj & David, 1993
* ''[[Aleuroclava philomenae]]'' Jesudasan & David, 1991
* ''[[Aleuroclava phyllanthi]]'' (Corbett, 1935)
* ''[[Aleuroclava piperis]]'' (Takahashi, 1935)
* ''[[Aleuroclava pongamiae]]'' Jesudasan & David, 1991
* ''[[Aleuroclava porosus]]'' (Priesner & Hosny, 1937)
* ''[[Aleuroclava psidii]]'' (Singh, 1931)
* ''[[Aleuroclava pulcherrimus]]'' (Corbett, 1935)
* ''[[Aleuroclava pyracanthae]]'' (Takahashi, 1933)
* ''[[Aleuroclava ramachandrani]]'' Dubey & Sundararaj, 2005
* ''[[Aleuroclava regui]]'' Sundararaj & David, 1993
* ''[[Aleuroclava rhododendri]]'' (Takahashi, 1935)
* ''[[Aleuroclava rosae]]'' Wang & Du, 2016<ref name=WangDu2016/>
* ''[[Aleuroclava saputarensis]]'' Sundararaj & David, 1993
* ''[[Aleuroclava schimae]]'' Wang, 2020<ref>{{Ts.|Wang, Ji-Rui, Xu, Zhi-Hong & Zhou, Guo-Xin,}} (2020) Description of a new species of ''Aleuroclava'' Singh, 1931 (Hemiptera, Aleyrodidae) infesting ''Schima superba'' from China, ZooKeys 991, pp. 121-128: 121</ref>
* ''[[Aleuroclava selvakumarani]]'' Sundararaj & David, 1993
* ''[[Aleuroclava sepangensis]]'' Martin & Mound, 2007
* ''[[Aleuroclava siamensis]]'' (Takahashi, 1942)
* ''[[Aleuroclava similis]]'' (Takahashi, 1938)
* ''[[Aleuroclava simplex]]'' (Takahashi, 1949)
* ''[[Aleuroclava singhi]]'' Jesudasan & David, 1991
* ''[[Aleuroclava sivakasiensis]]'' Sundararaj & David, 1993
* ''[[Aleuroclava srilankaensis]]'' (David, 1993)
* ''[[Aleuroclava sterculiae]]'' Wang & Du, 2016<ref name=WangDu2016>{{Ts.|Wang JR, Du YZ}} (2016) Contribution to our knowledge of the whitefly genus ''Aleuroclava'' Singh (Hemiptera: Aleyrodidae) in China, including Taiwan and Hong Kong, with descriptions of two new species. Zootaxa 4138(2): 332–348.</ref>
* ''[[Aleuroclava stereospermi]]'' (Corbett, 1935)
* ''[[Aleuroclava subindica]]'' Martin & Mound, 2007
* ''[[Aleuroclava submarginatus]]'' (Qureshi, 1982)
* ''[[Aleuroclava takahashii]]'' (David & Subramaniam, 1976)
* ''[[Aleuroclava tarennae]]'' Martin & Mound, 2007
* ''[[Aleuroclava tentaculiformis]]'' (Corbett, 1935)
* ''[[Aleuroclava terminaliae]]'' Sundararaj & David, 1993
* ''[[Aleuroclava thysanospermi]]'' (Takahashi, 1934)
* ''[[Aleuroclava tianmuensis]]'' Wang & Dubey, 2014<ref>{{Ts.|Wang JR, Dubey AK, Du YZ}} (2014) Description of a new species of ''Aleuroclava'' Singh (Hemiptera: Aleyrodidae) from China. Florida Entomologist 97(2): 685–691.</ref>
* ''[[Aleuroclava trachelospermi]]'' (Takahashi, 1938)
* ''[[Aleuroclava trilineata]]'' Sundararaj & David, 1993
* ''[[Aleuroclava tripori]]'' (Dubey & Sundararaj, 2006)
* ''[[Aleuroclava trochodendri]]'' Takahashi, 1957
* ''[[Aleuroclava ubonensis]]'' (Takahashi, 1942)
* ''[[Aleuroclava uraianus]]'' (Takahashi, 1932)
* ''[[Aleuroclava vernoniae]]'' Meganathan & David, 1994
* ''[[Aleuroclava vitexae]]'' Sundararaj & David, 1993
* ''[[Aleuroclava wrightiae]]'' Jesudasan & David, 1991

{{Appendix}}

[[Categorie:Aleuroclava| ]]

title: Aleuroclava

Rijk: Animalia (Dieren)

Stam: Arthropoda (Geleedpotigen)

Klasse: Insecta (Insecten)

Orde: Hemiptera (Halfvleugeligen)

Onderorde: Sternorrhyncha (Plantenluizen)

Superfamilie: Aleyrodoidea (Witte vliegen)

Familie: Aleyrodidae (Witte vliegen)

Onderfamilie: Aleyrodinae

title: Aleuroclava complex

Portaal: Biologie · Insecten


text:
# Lissonota leptalea
Lissonota leptalea is een insect dat behoort tot de orde vliesvleugeligen (Hymenoptera) en de familie van de gewone sluipwespen (Ichneumonidae). De wetenschappelijke naam van de soort werd voor het eerst geldig gepubliceerd door Townes in 1978.

title: Lissonota leptalea

wikitext:
{{Taxobox insect
| naam = ''Lissonota leptalea''
| titelweergave = cursief
| afbeelding =
| orde = [[Vliesvleugeligen|Hymenoptera]] (Vliesvleugeligen)
| familie= [[Gewone sluipwespen|Ichneumonidae]] (Gewone sluipwespen)
| geslacht = ''[[Lissonota]]''
| w-naam = ''Lissonota leptalea''
| auteur = Townes
| datum = 1978
| haakjes =
| commons =
| species =
}}
'''''Lissonota leptalea''''' is een [[insecten|insect]] dat behoort tot de orde [[vliesvleugeligen]] (Hymenoptera) en de familie van de [[Gewone sluipwespen|gewone sluipwespen (Ichneumonidae)]]. De wetenschappelijke naam van de soort werd voor het eerst geldig gepubliceerd door Townes in 1978.

{{Beginnetje|biologie|2012|08|27}}

[[Categorie:Lissonota|leptalea]]

title: Lissonota leptalea

Orde: Hymenoptera (Vliesvleugeligen)

Familie: Ichneumonidae (Gewone sluipwespen)

Geslacht: Lissonota

title: Soort


text:
# Steve Dorff (songwriter)
Stephen (Steve) Dorff (New York, 21 april 1949) is een Amerikaans songwriter, producer, muziekregisseur en zanger. Bekende artiesten hadden nummer 1-hits met zijn composities. Hij maakte ook filmmuziek en werd viermaal genomineerd voor een Emmy Award.

## Biografie
Dorff studeerde aan de Universiteit van Georgia in Athens en slaagde daar in 1971 voor een bachelorgraad in journalistiek. Hij trouwde tweemaal en kreeg met zijn eerste vrouw twee kinderen: Stephen die een loopbaan heeft opgebouwd als acteur en Andrew die werkte als zanger en songwriter.
Hij heeft meer dan 1000 liedjes geschreven waarvan een groot deel in het genre countrymuziek. Verschillende artiesten behaalden met zijn composities elf nummer 1-hits in Billboard-lijsten. Artiesten die zijn muziek op een plaat zetten zijn onder meer Kenny Rogers, Kenny Loggins, Jermaine Jackson,  Barbra Streisand, Whitney Houston, Dusty Springfield en Céline Dion.
Verder schreef hij geregeld soundtracks, onder meer voor Murphy Brown, The singing bee en A father's choice. Voor zijn filmcomposities werd hij viermaal genomineerd voor een Emmy Award: in 1986 (met John Bettis), in 1988 (met Bettis en Christopher Cross), in 1991 (met Gloria Sklerov) en in 1992. Ook werd hij een groot aantal malen onderscheiden met een BMI Award.
In 1988 bracht hij een muziekalbum uit als Steve Dorff & Friends en daarna was hij nog verschillende malen te horen op albums met anderen. Sinds 2009 is hij de voorman van de karaokeshow The singing bee.
- Biblioteca Nacional de España: XX4978134
- Bibliothèque nationale de France: cb14040956n (data)
- Gemeinsame Normdatei: 1019548681
- International Standard Name Identifier: 0000 0001 2280 4446
- Library of Congress Control Number: n83176158
- MusicBrainz: 4903181d-5394-4043-9d2f-258fc5d817e8
- Nationale Bibliotheek van Tsjechië: xx0102382
- Nationale Bibliotheek van Israël: 987007421975505171
- Nationale en Universitaire bibliotheek Zagreb: 000067386
- Nederlandse Thesaurus van Auteursnamen: 071369406
- Réseau des bibliothèques de Suisse occidentale: 02-A013595012
- Système universitaire de documentation: 090300343
- Virtual International Authority File: 56811270
- WorldCat: E39PBJtX98MyPmymtmMD9QDKBP

title: Steve Dorff (songwriter)

wikitext:
{{Infobox artiest
| naam                 = Steve Dorff
| afbeelding           =
| onderschrift         =
| volledige naam       = Stephen Dorff
| geboren              = [[21 april]] [[1949]]
| geboorteplaats       = [[New York (stad)|New York]]
| overleden            =
| overlijdensplaats    =
| land                 = [[Verenigde Staten]]
| jaren-actief         = 1971−
| genre                = [[Countrymuziek]]
| beroep               = [[songwriter]], producer, muziekregisseur en zanger
| instrument           =
| invloed              =
| label                =
| website              = http://www.stevedorff.com
| RKD                  =
| imdb                 = 0006045
| allmusic             = steve-dorff-mn0000028206
| lastfm               = Steve+Dorff
| acts                 = Steve Dorff & Friends
| gerelateerd          = [[John Bettis]]
}}
'''Stephen (Steve) Dorff''' ([[New York (stad)|New York]], [[21 april]] [[1949]]) is een [[Verenigde Staten|Amerikaans]] [[songwriter]], producer, muziekregisseur en zanger. Bekende artiesten hadden nummer 1-hits met zijn composities. Hij maakte ook filmmuziek en werd viermaal genomineerd voor een [[Emmy Award]].

== Biografie ==
Dorff studeerde aan de [[Universiteit van Georgia]] in [[Athens (Georgia)|Athens]] en slaagde daar in 1971 voor een [[bachelor]]graad in journalistiek. Hij trouwde tweemaal en kreeg met zijn eerste vrouw twee kinderen: [[Stephen Dorff (acteur)|Stephen]] die een loopbaan heeft opgebouwd als acteur en [[Andrew Dorff|Andrew]] die werkte als zanger en songwriter.<ref name="ency">Encyclopedia, [http://www.encyclopedia.com/doc/1G2-2588500065.html biografie]</ref><ref>All Music, [http://www.allmusic.com/artist/steve-dorff-mn0000028206/biography biografie]</ref>

Hij heeft meer dan 1000 liedjes geschreven waarvan een groot deel in het genre [[countrymuziek]]. Verschillende artiesten behaalden met zijn composities elf nummer 1-hits in Billboard-lijsten.<ref name="CMT">CMT, [http://www.cmt.com/shows/series/singing_bee/series_musicians.jhtml The Singing Bee]</ref> Artiesten die zijn muziek op een plaat zetten zijn onder meer [[Kenny Rogers]], [[Kenny Loggins]], [[Jermaine Jackson]],  [[Barbra Streisand]], [[Whitney Houston]], [[Dusty Springfield]] en [[Céline Dion]].<ref>Discogs, [http://www.discogs.com/artist/195397-Steve-Dorff Steve Dorff]</ref>

Verder schreef hij geregeld [[soundtrack]]s, onder meer voor ''[[Murphy Brown]]'', ''[[The Singing Bee|The singing bee]]'' en ''[[A Father's Choice|A father's choice]]''. Voor zijn filmcomposities werd hij viermaal genomineerd voor een [[Emmy Award]]: in 1986 (met [[John Bettis]]), in 1988 (met Bettis en [[Christopher Cross]]), in 1991 (met [[Gloria Sklerov]]) en in 1992. Ook werd hij een groot aantal malen onderscheiden met een BMI Award.<ref name="CMT" /><ref>IMDb, [https://www.imdb.com/name/nm0006045/awards prijzen van Dorff]</ref><ref>IMDb, [https://www.imdb.com/title/tt0211320/fullcredits A father's choice]</ref>

In 1988 bracht hij een muziekalbum uit als Steve Dorff & Friends en daarna was hij nog verschillende malen te horen op albums met anderen. Sinds 2009 is hij de voorman van de karaokeshow ''[[The Singing Bee|The singing bee]]''.<ref name="ency" /><ref>Last FM, [http://www.last.fm/music/Steve+Dorff biografie]</ref>

{{Appendix|1=Bronnen}}
{{Bibliografische informatie}}

{{DEFAULTSORT:Dorff, Steve}}
[[Categorie:Amerikaans tekstdichter]]
[[Categorie:Amerikaans muziekproducent]]
[[Categorie:Amerikaans televisieregisseur]]
[[Categorie:Amerikaans countryzanger]]

title: Algemene informatie

Volledige naam: Stephen Dorff

Geboorteplaats: New York

Land: Verenigde Staten

title: Werk

Genre(s): Countrymuziek

Act(s): Steve Dorff & Friends

Verwante artiesten: John Bettis


text:
# Walburg van den Kerckhoven
Walburg van den Kerckhoven  (in Engeland: Werburge Kirkoven) was een dochter uit het eerste huwelijk van de Nederlandse diplomaat Johan Polyander van Kerckhoven, heer van Heenvliet (in Engeland:  John Kirkoven, Lord of Hemfleet). Uit zijn eerste huwelijk (Amsterdam, 1620), met Anna van Wesick (incorrect ook: Van Veseke, 1598 - 1640), had Heenvliet drie dochters: Anna (1620 - 27 maart 1697), Walburg (1626 - 1686) en Willemine (1629 - 1645).

## Huwelijk
Walburg van den Kerckhoven trouwde in 1649 met ritmeester Thomas Howard (gedoopt 8 juli 1621 te Saffron Walden, Essex, Engeland - overleden en begraven vóór 10 juni 1682). Deze was de tweede zoon van Theophilus Howard, 2de earl of Suffolk en 2de lord Howard of Walden (13 augustus 1584 - 3 juni 1640).
Thomas Howard maakte in 1650 deel uit van het Hof van de stadhouder Willem II van Oranje en zijn gemalin, prinses Mary.

## Kinderen
- Zij kregen een zoon (en erfgenaam), James Howard (overleden en begraven op 6 juli 1669). Deze huwde met lady Charlotte Jemima Henrietta Maria Fitzroy (1650 - 28 juli 1684), die genaturaliseerd werd in 1675. Zij was een onwettige dochter van koning Karel II van Engeland, bij een van zijn vele maîtresses, namelijk  Elizabeth Boyle, de vrouw van Francis Boyle (1ste Viscount Shannon), en tweede dochter van Robert Killigrew (vice-kamerheer bij koningin Henrietta Maria (Parijs, 25 november 1609 – Colombes, 10 september 1669), koningin van Engeland, Schotland en Ierland (13 juni 1625 - 30 januari 1649) door haar huwelijk met Karel I van Engeland).

- Zij kregen een dochter Stuarta Werburge Howard (overleden op 28 mei 1706), hofdame bij koningin Maria II van Engeland, gemalin van stadhouder-koning Willem III van Oranje. Zij had een  relatie met een Nederlandse aristocraat en favoriet van stadhouder-koning Willem III, de generaal en diplomaat Hans Willem Bentinck (1649 – 1709), 1e graaf van Portland. Deze was tweemaal getrouwd, eerst (op 1 februari 1678) met Anne (Frances) Villiers, die overleed op 30 november 1688, en veel later met Jane Martha Temple, lady Berkeley (12 mei 1700). Bentinck is een van de voorvaderen van de huidige Britse koningin Elizabeth II.

Lady Charlotte hertrouwde op 17 juli 1672 als eerste echtgenote van William Paston, 2de earl of Yarmouth (overleden op 28 juli 1684).

## Drie generaties vorstinnen uit hetHuis Stuart
- Portret van koningin Henriëtta Maria van Frankrijk (1609–1669), gemalin van koning Karel I van Engeland, in 1632/35.
Schilderij door Anthony van Dyck (1599–1641).
- Portret  van prinses Maria Henriëtte Stuart (1631–1660), weduwe van stadhouder Willem II van Oranje, in 1652.
Schilderij door Bartholomeus van der Helst (1613–1670) en Johannes Lingelbach (1622–1674).
- Portret van koningin Maria II Stuart (1662–1694), gemalin van stadhouder-koning Willem III van Oranje.
Schilderij door Peter Lely (1618–1680).

title: Walburg van den Kerckhoven

wikitext:
'''Walburg van den Kerckhoven'''  (in Engeland: '''Werburge Kirkoven''') was een dochter uit het eerste huwelijk van de Nederlandse diplomaat [[Johan Polyander van den Kerckhove (1594-1660)|Johan Polyander van Kerckhoven]], heer van '''Heenvliet''' (in Engeland:  ''John Kirkoven, Lord of Hemfleet''). Uit zijn eerste huwelijk (Amsterdam, 1620), met Anna van Wesick (incorrect ook: Van Veseke, 1598 - 1640), had Heenvliet drie dochters: Anna (1620 - 27 maart 1697), Walburg (1626 - 1686) en Willemine (1629 - 1645).

==Huwelijk==
Walburg van den Kerckhoven trouwde in 1649 met [[Kapitein (rang)|ritmeester]] Thomas Howard (gedoopt 8 juli 1621 te Saffron Walden, Essex, Engeland - overleden en begraven vóór 10 juni 1682). Deze was de tweede zoon van Theophilus Howard, 2de earl of Suffolk en 2de lord Howard of Walden (13 augustus 1584 - 3 juni 1640).

Thomas Howard maakte in 1650 deel uit van het Hof van de stadhouder [[Willem II van Oranje]] en zijn gemalin, prinses [[Maria Henriëtte Stuart|Mary]].

==Kinderen==
*Zij kregen een zoon (en erfgenaam), James Howard (overleden en begraven op 6 juli 1669). Deze huwde met lady Charlotte Jemima Henrietta Maria Fitzroy (1650 - 28 juli 1684), die genaturaliseerd werd in 1675. Zij was een onwettige dochter van koning [[Karel II van Engeland]], bij een van zijn vele maîtresses, namelijk  Elizabeth Boyle, de vrouw van Francis Boyle (1ste Viscount Shannon), en tweede dochter van Robert Killigrew (vice-[[kamerheer]] bij koningin [[Henriëtta Maria van Frankrijk|Henrietta Maria]] (Parijs, 25 november 1609 – Colombes, 10 september 1669), koningin van Engeland, Schotland en Ierland (13 juni 1625 - 30 januari 1649) door haar huwelijk met [[Karel I van Engeland]]).

*Zij kregen een dochter Stuarta Werburge Howard (overleden op 28 mei 1706), hofdame bij koningin [[Maria II van Engeland]], gemalin van stadhouder-koning [[Willem III van Oranje]]. Zij had een  relatie met een Nederlandse aristocraat en favoriet van stadhouder-koning Willem III, de generaal en diplomaat [[Hans Willem Bentinck]] (1649 – 1709), 1e graaf van Portland. Deze was tweemaal getrouwd, eerst (op 1 februari 1678) met Anne (Frances) Villiers, die overleed op 30 november 1688, en veel later met Jane Martha Temple, lady Berkeley (12 mei 1700). Bentinck is een van de voorvaderen van de huidige Britse koningin [[Elizabeth II van het Verenigd Koninkrijk|Elizabeth II]].

Lady Charlotte hertrouwde op 17 juli 1672 als eerste echtgenote van William Paston, 2de earl of Yarmouth (overleden op 28 juli 1684).

==Drie generaties vorstinnen uit het [[Huis Stuart]]==
<gallery mode="packed" heights="300">
Bestand:Henrietta Maria.jpg|Portret van koningin [[Henriëtta Maria van Frankrijk]] (1609–1669), gemalin van koning [[Karel I van Engeland]], in 1632/35.
Schilderij door [[Anthony van Dyck]] (1599–1641).
Bestand:Maria Stuart als weduwe van Willem II Rijksmuseum SK-A-142.jpeg|Portret  van prinses [[Maria Henriëtte Stuart]] (1631–1660), weduwe van stadhouder [[Willem II van Oranje]], in 1652.
Schilderij door [[Bartholomeus van der Helst]] (1613–1670) en [[Johannes Lingelbach]] (1622–1674).
Bestand:1662 Mary II.jpg|Portret van koningin [[Maria II Stuart]] (1662–1694), gemalin van stadhouder-koning [[Willem III van Oranje]].
Schilderij door [[Peter Lely]] (1618–1680).
</gallery>

{{DEFAULTSORT:Kerckhoven, W}}
[[Categorie:Engels-Nederlandse adel in de 17e eeuw]]


text:
# Need for Speed (film)
Need for Speed is een film uit 2014, geregisseerd door Scott Waugh, geschreven door George Gatins en John Gatins en geproduceerd door DreamWorks Pictures.

## Verhaal
De film is gebaseerd op de videospellen van Electronic Arts met acteurs Aaron Paul als straatracer Tobey Marshall die wraak wil nemen op zijn ex-partner Dino Brewster, gespeeld door Dominic Cooper, nadat die hem onterecht in de bak heeft doen belanden.

## Rolverdeling
- Aaron Paul als Tobey Marshall
- Dominic Cooper als Dino Brewster
- Imogen Poots als Julia Maddon
- Scott Mescudi als Benny "Maverick" Jackson
- Ramon Rodriguez als Joe Peck
- Rami Malek als Finn
- Michael Keaton als Monarch
- Dakota Johnson als Anita Coleman
- Harrison Gilbertson als Pete Coleman
- Carmela Zumbado, als Jeny B

## Achtergrond
Need for Speed werd uitgebracht door Touchstone Pictures in 3D, IMAX en gebruikelijke bioscopen.

title: Need for Speed (film)

wikitext:
{{Infobox film
| titel              = Need for Speed
| afbeelding         =
| tagline            = For honor. For love. For redemption.
| regie              = [[Scott Waugh]]
| producer           = [[DreamWorks Pictures]]
| schrijver          = George Gatins
John Gatins
| spelers            = [[Aaron Paul]]
[[Dominic Cooper]]
| muziek             = [[Nathan Furst]]
| montage            = Paul Rubell
Scott Waugh
| cinematografie     = Shane Hurlbut
| distributeur       = [[Touchstone Pictures]]
| première           = 12 maart 2014
| genre              = [[Actiefilm|Actie]]
[[Drama_(genre)|Drama]]
[[Misdaadfilm|Misdaad]]
| lengte             = 130 minuten
| taal               = Engels
| land               = {{US}}
| budget             = US$ 66 miljoen
| opbrengst          = US$ 203 miljoen<ref>{{Link Box Office Mojo|id=needforspeed|label=Need for Speed}}, geraadpleegd 13 november 2021</ref>
| nominaties         =
| prijzen            =
| voorloper          =
| vervolg            =
| imdb               = 2369135
| moviemeter         = 94525
}}
'''''Need for Speed''''' is een [[Film (cinematografie)|film]] uit [[Film in 2014|2014]], geregisseerd door [[Scott Waugh]], geschreven door George Gatins en John Gatins en geproduceerd door [[DreamWorks Pictures]].

== Verhaal ==
De film is gebaseerd op de [[Need for Speed|videospellen]] van [[Electronic Arts]] met acteurs [[Aaron Paul]] als straatracer Tobey Marshall die wraak wil nemen op zijn ex-partner Dino Brewster, gespeeld door [[Dominic Cooper]], nadat die hem onterecht in de bak heeft doen belanden.

== Rolverdeling ==
* [[Aaron Paul]] als Tobey Marshall
* [[Dominic Cooper]] als Dino Brewster
* [[Imogen Poots]] als Julia Maddon
* [[Scott Mescudi]] als Benny "Maverick" Jackson
* [[Ramon Rodriguez]] als Joe Peck
* [[Rami Malek]] als Finn
* [[Michael Keaton]] als Monarch
* [[Dakota Johnson]] als Anita Coleman
* [[Harrison Gilbertson]] als Pete Coleman
* [[Carmela Zumbado]], als Jeny B

== Achtergrond ==
''Need for Speed'' werd uitgebracht door [[Touchstone Pictures]] in [[Stereoscopische_film|3D]], [[IMAX]] en gebruikelijke bioscopen.

== Externe links ==
* {{Link IMDb titel|id=2369135|label=Need for Speed}}
* {{Link Rotten Tomatoes|id=need_for_speed|label=Need for Speed}}

{{Appendix}}

[[Categorie:Amerikaanse film]]
[[Categorie:Indiase film]]
[[Categorie:Film uit 2014]]
[[Categorie:Film gebaseerd op een computerspel]]

title: Need for Speed

Tagline: For honor. For love. For redemption.

Regie: Scott Waugh

Producent: DreamWorks Pictures

Scenario: George Gatins · John Gatins

Hoofdrollen: Aaron Paul · Dominic Cooper

Muziek: Nathan Furst

Montage: Paul Rubell · Scott Waugh

Cinematografie]: Shane Hurlbut

Distributie: Touchstone Pictures

Genre: Actie · Drama · Misdaad

Speelduur: 130 minuten

Taal: Engels

Budget: US$ 66 miljoen

Opbrengst: US$ 203 miljoen


text:
# Tellinella virgata
Tellinella virgata is een tweekleppigensoort uit de familie Tellinidae. De wetenschappelijke naam van de soort werd gepubliceerd in 1758 door Carl Linnaeus in de tiende editie van Systema naturae als  Tellina virgata.

title: Tellinella virgata

wikitext:
{{Taxobox
| titelweergave = cursief
| naam = ''Tellinella virgata''
| afbeelding = Bulletin of the Museum of Comparative Zoology at Harvard College (1969) (20304045380).jpg
| rijk = [[Dieren (biologie)|Animalia]] (Dieren)
| stam = [[Weekdieren|Mollusca]] (Weekdieren)
| klasse = [[Tweekleppigen|Bivalvia]] (Tweekleppigen)
| orde = [[Cardiida]]
| familie = [[Platschelpen|Tellinidae]] (Platschelpen)
| geslacht = ''[[Tellinella]]''
| w-naam = ''Tellinella virgata''
| auteur = [[Carl Linnaeus|Linnaeus]]
| datum = 1758
| haakjes = ja
| worms = 575774
| origineel = ''Tellina virgata''
| synoniem = * ''Tellina jubar''  Hanley, 1844
* ''Tellina subrubicunda''  Martyn, 1784
* ''Tellina (Tellinella) virgata''  Linnaeus, 1758
* ''Tellina marginalis''  Diilwyn, 1817
}}
'''''Tellinella virgata''''' is een [[tweekleppigen]]soort uit de familie [[Tellinidae]].<ref>Rosenberg, G. (2012). ''Tellinella virgata'' ([[Carl Linnaeus|Linnaeus]], 1758). Geraadpleegd via: World Register of Marine Species op http://www.marinespecies.org/aphia.php?p=taxdetails&id=575774</ref> De wetenschappelijke naam van de soort werd gepubliceerd in 1758 door [[Carl Linnaeus]] in de tiende editie van ''[[Systema naturae]]'' als  ''Tellina virgata''.

{{Appendix}}
{{Beginnetje|biologie|2013|03|09}}
[[Categorie:Tellinidae]]

title: Tellinella virgata

Stam: Mollusca (Weekdieren)

Klasse: Bivalvia (Tweekleppigen)

Orde: Cardiida

Familie: Tellinidae (Platschelpen)

Geslacht: Tellinella

title: Synoniemen

Portaal: Biologie


text:
# Chelonus lugubris
Chelonus lugubris is een insect dat behoort tot de orde vliesvleugeligen (Hymenoptera) en de familie van de schildwespen (Braconidae). De wetenschappelijke naam van de soort werd voor het eerst geldig gepubliceerd door Wesmael in 1835.

title: Chelonus lugubris

wikitext:
{{Taxobox insect
| naam = ''Chelonus lugubris''
| titelweergave = cursief
| afbeelding =
| orde = [[Vliesvleugeligen|Hymenoptera]] (Vliesvleugeligen)
| familie= [[Schildwespen|Braconidae]] (Schildwespen)
| geslacht = ''[[Chelonus]]''
| w-naam = ''Chelonus lugubris''
| auteur = Wesmael
| datum = 1835
| haakjes =
| commons =
| species =
}}
'''''Chelonus lugubris''''' is een [[insecten|insect]] dat behoort tot de orde [[vliesvleugeligen]] (Hymenoptera) en de familie van de [[Schildwespen|schildwespen (Braconidae)]]. De wetenschappelijke naam van de soort werd voor het eerst geldig gepubliceerd door Wesmael in 1835.

{{Beginnetje|biologie|2012|09|12}}

[[Categorie:Chelonus|lugubris]]

title: Chelonus lugubris

Familie: Braconidae (Schildwespen)

Geslacht: Chelonus

title: Soort


text:
# Anelytra malaya
Anelytra malaya is een rechtvleugelig insect uit de familie sabelsprinkhanen (Tettigoniidae). De wetenschappelijke naam van deze soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1998 door Ingrisch.

title: Anelytra malaya

wikitext:
{{Taxobox insect
| naam = ''Anelytra malaya''
| titelweergave = cursief
| afbeelding =
| afbeeldingtekst =
| orde = [[Rechtvleugeligen|Orthoptera]] (Rechtvleugeligen)
| familie = [[Sabelsprinkhanen|Tettigoniidae]] (Sabelsprinkhanen)
| geslacht = ''[[Anelytra]]''
| w-naam = ''Anelytra malaya''
| auteur = Ingrisch
| datum = 1998
| haakjes =
| species =
| commons =
}}
'''''Anelytra malaya''''' is een [[rechtvleugeligen|rechtvleugelig insect]] uit de familie [[sabelsprinkhanen]] (Tettigoniidae). De wetenschappelijke naam van deze soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1998 door Ingrisch.

{{Appendix|2=
* {{Brontabel|9999-Orthoptera}} [bezocht 15 april 2013]
}}
{{Beginnetje|biologie|2013|04|22}}

[[Categorie:Anelytra|malaya]]

title: Anelytra malaya

Orde: Orthoptera (Rechtvleugeligen)

Familie: Tettigoniidae (Sabelsprinkhanen)

Geslacht: Anelytra

title: Soort


text:
# Nolan Siegel
Nolan Siegel (Palo Alto, Californië, 8 november 2004) is een Amerikaans autocoureur.

## Carrière
Siegel begon zijn autosportcarrière in het karting in 2013. In 2018 stapte hij over naar het formuleracing toen hij deelnam aan het lokale Formule 3-kampioenschap van de Sonoma Raceway. Op dertienjarige leeftijd behaalde hij de titel in deze klasse.
In 2019 stapte Siegel over naar de U.S. F2000, waarin hij uitkwam voor het team Newman Wachs Racing. Zijn beste resultaten waren drie tiende plaatsen op de Lucas Oil Raceway, Road America en het Stratencircuit Toronto. Met 113 punten werd hij vijftiende in de eindstand. Aan het eind van het seizoen debuteerde hij ook in het Amerikaanse Formule 4-kampioenschap, waarin hij voor het team Jay Howard Driver Development in de seizoensfinale op het Circuit of the Americas reed. Hij eindigde deze races als zevende en tiende.
In 2020 bleef Siegel actief in de U.S. F2000 en kwam dat jaar ook in deze klasse uit voor het team van Howard. Hij behaalde een pole position op het New Jersey Motorsports Park en stond op de Mid-Ohio Sports Car Course tweemaal op het podium. Met 158 punten verbeterde hij zichzelf naar de dertiende plaats in het klassement. Daarnaast reed hij voor Howard in de eerste twee weekenden van de Amerikaanse Formule 4, waarin hij enkel tot scoren kwam met een zesde plaats op de Virginia International Raceway.
In 2021 reed Siegel een derde seizoen in de U.S. F2000, waarin hij overstapte naar het team DEForce Racing. Hij behaalde podiumplaatsen op het Barber Motorsports Park, New Jersey en Mid-Ohio en behaalde tevens zijn eerste overwinning in New Jersey. Met 227 punten werd hij achtste in het kampioenschap. Tevens debuteerde hij dat jaar in het Indy Pro 2000 Championship bij DEForce tijdens de race op de World Wide Technology Raceway at Gateway, waarin hij vijfde werd.
In 2022 begon Siegel het seizoen met zijn eerste sportautorace, de 24 uur van Daytona, waarin hij voor het team Mühlner Motorsports America een Duqueine M30-D08 deelde met Charles Crews, Cameron Shields en Ugo de Wilde. In de LMP3-klasse eindigden zij de race als zesde. Vervolgens keerde Siegel terug naar de Indy Pro 2000, waarin hij het volledige seizoen voor DEForce reed. Vroeg in het seizoen won hij twee races op het Stratencircuit Saint Petersburg en Barber. In de rest van het jaar behaalde hij nog vier podiumplaatsen. Met 333 punten werd hij achter Louis Foster, Reece Gold en Enaam Ahmed vierde in de eindstand. Aan het eind van het jaar debuteerde hij in de Indy Lights tijdens de seizoensfinale op Laguna Seca bij het team HMD Motorsports with Dale Coyne Racing. Hij eindigde deze races als tiende en negende.

title: Nolan Siegel

wikitext:
{{Infobox coureur}}

'''Nolan Siegel''' ([[Palo Alto (Californië)|Palo Alto]], [[Californië]], [[8 november]] [[2004]]) is een [[Verenigde Staten|Amerikaans]] [[autocoureur]].

==Carrière==
Siegel begon zijn [[autosport]]carrière in het [[karting]] in 2013. In 2018 stapte hij over naar het [[formuleracing]] toen hij deelnam aan het lokale [[Formule 3]]-kampioenschap van de [[Sonoma Raceway]]. Op dertienjarige leeftijd behaalde hij de titel in deze klasse.

In 2019 stapte Siegel over naar de [[U.S. F2000]], waarin hij uitkwam voor het team Newman Wachs Racing. Zijn beste resultaten waren drie tiende plaatsen op de [[Lucas Oil Raceway]], [[Road America]] en het [[Stratencircuit Toronto]]. Met 113 punten werd hij vijftiende in de eindstand. Aan het eind van het seizoen debuteerde hij ook in het [[Amerikaanse Formule 4-kampioenschap]], waarin hij voor het team [[Jay Howard|Jay Howard Driver Development]] in de seizoensfinale op het [[Circuit of the Americas]] reed. Hij eindigde deze races als zevende en tiende.

In 2020 bleef Siegel actief in de U.S. F2000 en kwam dat jaar ook in deze klasse uit voor het team van Howard. Hij behaalde een pole position op het [[New Jersey Motorsports Park]] en stond op de [[Mid-Ohio Sports Car Course]] tweemaal op het podium. Met 158 punten verbeterde hij zichzelf naar de dertiende plaats in het klassement. Daarnaast reed hij voor Howard in de eerste twee weekenden van de Amerikaanse Formule 4, waarin hij enkel tot scoren kwam met een zesde plaats op de [[Virginia International Raceway]].

In 2021 reed Siegel een derde seizoen in de U.S. F2000, waarin hij overstapte naar het team DEForce Racing. Hij behaalde podiumplaatsen op het [[Barber Motorsports Park]], New Jersey en Mid-Ohio en behaalde tevens zijn eerste overwinning in New Jersey. Met 227 punten werd hij achtste in het kampioenschap. Tevens debuteerde hij [[Indy Pro 2000 Championship 2021|dat jaar]] in het [[Formule Mazda|Indy Pro 2000 Championship]] bij DEForce tijdens de race op de [[World Wide Technology Raceway at Gateway]], waarin hij vijfde werd.

In 2022 begon Siegel het seizoen met zijn eerste sportautorace, de [[24 uur van Daytona]], waarin hij voor het team Mühlner Motorsports America een Duqueine M30-D08 deelde met [[Charles Crews]], [[Cameron Shields]] en [[Ugo de Wilde]]. In de LMP3-klasse eindigden zij de race als zesde. Vervolgens keerde Siegel terug naar de [[Indy Pro 2000 Championship 2022|Indy Pro 2000]], waarin hij het volledige seizoen voor DEForce reed. Vroeg in het seizoen won hij twee races op het [[Stratencircuit Saint Petersburg]] en Barber. In de rest van het jaar behaalde hij nog vier podiumplaatsen. Met 333 punten werd hij achter [[Louis Foster]], [[Reece Gold]] en [[Enaam Ahmed]] vierde in de eindstand. Aan het eind van [[Indy Lights 2022|het jaar]] debuteerde hij in de [[Indy Lights]] tijdens de seizoensfinale op [[Laguna Seca (circuit)|Laguna Seca]] bij het team HMD Motorsports with [[Dale Coyne Racing]]. Hij eindigde deze races als tiende en negende.

==Externe links==
* [https://nolansiegel.com/ Officiële website]
* [https://www.driverdb.com/drivers/nolan-siegel/ Statistieken op Driver Database]

{{DEFAULTSORT:Siegel, Nolan}}
[[Categorie:Amerikaans autocoureur]]

title: Nolan Siegel

Geboren: 8 november 2004

Geboorteplaats: Palo Alto

Portaal: Autosport


text:
# Euzophera albicostalis
Euzophera albicostalis is een vlinder uit de familie snuitmotten (Pyralidae). De wetenschappelijke naam is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1903 door Hampson.
De soort komt voor in Europa.

title: Euzophera albicostalis

wikitext:
{{Taxobox vlinder
| naam = ''Euzophera albicostalis''
| titelweergave = cursief
| afbeelding =
| afbeeldingtekst =
| familie = [[Snuitmotten|Pyralidae]] (Snuitmotten)
| geslacht = ''[[Euzophera]]''
| w-naam = ''Euzophera albicostalis''
| auteur = Hampson
| datum = 1903
| haakjes =
| species =
| commons =
}}
'''''Euzophera albicostalis''''' is een [[vlinders|vlinder]] uit de familie [[snuitmotten]] (Pyralidae). De wetenschappelijke naam is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1903 door Hampson.

De soort komt voor in [[Europa (werelddeel)|Europa]].

{{Appendix|2=
* {{Link Fauna Europaea|id=441954|naam=''Euzophera albicostalis''}}
}}
{{Beginnetje|biologie|2013|03|26}}

[[Categorie:Euzophera|albicostalis]]
[[Categorie:Dier uit het Palearctisch gebied]]

title: Euzophera albicostalis

Orde: Lepidoptera (Vlinders)

Familie: Pyralidae (Snuitmotten)

Geslacht: Euzophera

title: Soort


text:
# Lasnamäepaviljoen
Het Lasnamäepaviljoen (Estisch: Lasnamäe paviljon) is een kunstmuseum in de Estse hoofdstad Tallinn. Het museum opende zijn deuren in 2022 en werd gebouwd als vervanging van de Kunsthal van Tallinn terwijl deze een grondige renovatie onderging.
Het museum bevindt zich in de achterstandswijk Lasnamäe, waar de Russischtalige minderheid van Estland voor het merendeel woont. De keuze hiervoor werd gemaakt om meer cultuur te bieden in deze wijk. Voordat het paviljoen er stond, waren de enige culturele gelegenheden in de wijk een bioscoop en een concertzaal. Volgens Paul Aguraiuja, hoofd van de Kunsthal, trokken de eerste exposities in Lasnamäe meer bezoekers dan in de Kunsthal in de oude binnenstad.
Het gebouw is ontworpen door architectenbureau Salto en volledig duurzaam uit hout opgebouwd. Het omringt een kleine aangelegde tuin. Het dak van het museum is bedekt met vetkruid.
Het museum organiseert vier tot vijf exposities per jaar. Het opende zijn deuren op 19 november 2022 met de expositie No More Hope for Lovely Creatures, gecureerd door Tamara Luuk en gebaseerd op de video-installatie No More Hope for Lovely Creatures and What Junkie Dreamed of Before His Death uit 2013 van kunstenaar Alexei Gordin. Ook is het de locatie van de jaarlijkse lente-expositie en de Grafische triënnale van Tallinn.
Het museum biedt daarnaast andere activiteiten, zoals performancekunst, concerten, rondleidingen en lezingen.

title: Lasnamäepaviljoen

wikitext:
{{Infobox museum
| naam                 = Lasnameäpaviljoen
| oorspronkelijke_naam =
| logo                 =
| afbeelding           =
| onderschrift         =
| locatie              = [[Tallinn]], [[Estland]]
| lat_deg              =
| lat_min              =
| lat_sec              =
| lat_dir              =
| lon_deg              =
| lon_min              =
| lon_sec              =
| lon_dir              =
| oppervlakte          =
| type                 = Kunstmuseum
| thema                =
| opgericht            =
| openingsdatum        = 19 november 2022
| sluiting             =
| eigenaar             = [[Kunsthal van Tallinn]]
| directeur            =
| conservator          =
| curator              =
| medewerkers          =
| monumentstatus       =
| monumentnummer       =
| architect            =
| gebouwd              =
| bezoekers            =
| lid van              =
| mapname              =
| website              = <!-- Afkomstig van Wikidata -->
| atlasobscura         = <!-- Afkomstig van Wikidata -->
}}Het '''Lasnamäepaviljoen''' ([[Estisch]]: ''Lasnamäe paviljon'') is een kunstmuseum in de [[Estland|Estse]] hoofdstad [[Tallinn]]. Het museum opende zijn deuren in 2022 en werd gebouwd als vervanging van de [[Kunsthal van Tallinn]] terwijl deze een grondige renovatie onderging.<ref name=":0">{{Citeer web |url=https://www.kunstihoone.ee/en/lasnamae-pavilion/ |titel=Lasnamäe Pavilion |bezochtdatum=2025-08-17 |werk=Tallinna Kunstihoone |taal=en-US}}</ref><ref name=":1">{{Citeer web |url=http://alter-places.izolyatsia.org/en/database/lasnamae-pavilion |titel=Lasnamäe Pavilion — Alter Places Database |achternaam=Hall |voornaam=Tallinn Art |bezochtdatum=2025-08-17 |werk=Alter Places |taal=en}}</ref>

Het museum bevindt zich in de achterstandswijk [[Lasnamäe]], waar de Russischtalige minderheid van Estland voor het merendeel woont.<ref name=":1" /> De keuze hiervoor werd gemaakt om meer cultuur te bieden in deze wijk.<ref name=":2">{{Citeer web |url=https://arhitektuuripreemiad.ee/en/object/tallinn-art-hall-lasnamae-pavilion/ |titel=Tallinn Art Hall Lasnamäe Pavilion |achternaam=OÜ |voornaam=ORGO |bezochtdatum=2025-08-17 |werk=Estonian Architecture Awards |taal=en-US}}</ref> Voordat het paviljoen er stond, waren de enige culturele gelegenheden in de wijk een bioscoop en een concertzaal.<ref name=":1" /> Volgens [[Paul Aguraiuja]], hoofd van de Kunsthal, trokken de eerste exposities in Lasnamäe meer bezoekers dan in de Kunsthal in de oude binnenstad.<ref name=":2" />

Het gebouw is ontworpen door architectenbureau [[Salto Architects|Salto]]<ref name=":2" /> en volledig duurzaam uit hout opgebouwd. Het omringt een kleine aangelegde tuin.<ref name=":1" /> Het dak van het museum is bedekt met [[vetkruid]].<ref name=":2" />

Het museum organiseert vier tot vijf exposities per jaar.<ref name=":1" /> Het opende zijn deuren op 19 november 2022 met de expositie ''No More Hope for Lovely Creatures'', gecureerd door [[Tamara Luuk]] en gebaseerd op de video-installatie ''No More Hope for Lovely Creatures and What Junkie Dreamed of Before His Death'' uit 2013 van kunstenaar [[Alexei Gordin]].<ref name=":0" /> Ook is het de locatie van de jaarlijkse lente-expositie<ref>{{Citeer web |url=https://news.err.ee/1609360535/gallery-estonian-artists-association-spring-exhibition-opens-in-lasnamae |titel=Gallery: Estonian Artists' Association Spring Exhibition opens in Lasnamäe |achternaam=ERR |voornaam=ERR {{!}} |datum=2024-06-03 |bezochtdatum=2025-08-17 |werk=ERR |taal=en}}</ref><ref>{{Citeer web |url=https://www.kunstihoone.ee/en/programme/2025-spring-exhibition-of-estonian-artists-association/ |titel=2025 Spring Exhibition |bezochtdatum=2025-08-17 |werk=Tallinna Kunstihoone |taal=en-US}}</ref> en de [[Grafische triënnale van Tallinn]].<ref>{{Citeer web |url=https://www.kunstihoone.ee/en/programme/tallinn-19th-print-triennial/ |titel=Tallinn 19th Print Triennial |bezochtdatum=2025-08-17 |werk=Tallinna Kunstihoone |taal=en-US}}</ref>

Het museum biedt daarnaast andere activiteiten, zoals [[performancekunst]],<ref>{{Citeer web |url=https://news.err.ee/1609069277/food-themed-community-program-to-launch-at-tallinn-art-hall |titel=Food-themed community program to launch at Tallinn Art Hall |achternaam=ERR |voornaam=ERR News {{!}} |datum=2023-08-19 |bezochtdatum=2025-08-17 |werk=ERR |taal=en}}</ref><ref name=":3">{{Citeer web |url=https://muuseumikaart.ee/en/museums/kunstihoone-lasnamae-paviljon/ |titel=The Tallinn Art Hall Lasnamäe Pavilion – muuseumikaart |datum=2023-02-08 |bezochtdatum=2025-08-17 |taal=en-US}}</ref> concerten,<ref name=":3" /> rondleidingen<ref>{{Citeer web |url=https://www.kunstihoone.ee/en/programme/artist-tour-with-siim-tanel-annus/ |titel=Artist Tour with Siim-Tanel Annus |bezochtdatum=2025-08-17 |werk=Tallinna Kunstihoone |taal=en-US}}</ref><ref>{{Citeer web |url=https://www.kunstihoone.ee/en/programme/closing-event-of-the-exhibition-my-home-our-city-on-11-january-curator-s-tour/ |titel=Closing event of the exhibition My Home, Our City on 11 January │ Curator’s tour |bezochtdatum=2025-08-17 |werk=Tallinna Kunstihoone |taal=en-US}}</ref> en lezingen.<ref name=":3" />

{{Appendix}}

[[Categorie:Kunstmuseum in Estland]]
[[Categorie:Museum in Tallinn]]

title: Lasnameäpaviljoen

Locatie: Tallinn, Estland

Type: Kunstmuseum

Openingsdatum: 19 november 2022

title: Personen

Eigenaar: Kunsthal van Tallinn

Portaal: Kunst & Cultuur