text:
# Valmondois
Valmondois is een gemeente in het Franse departement Val-d'Oise (regio Île-de-France) en telt 1250 inwoners (2005). De plaats maakt deel uit van het arrondissement Pontoise.

## Geografie
De oppervlakte van Valmondois bedraagt 4,6 km², de bevolkingsdichtheid is 271,7 inwoners per km².
De onderstaande kaart toont de ligging van Valmondois met de belangrijkste infrastructuur en aangrenzende gemeenten.

## Demografie
Onderstaande figuur toont het verloop van het inwonertal (bron: INSEE-tellingen).

## Geboren in Valmondois
- Antoine Duhamel (1925), filmmuziekcomponist

title: Valmondois

wikitext:
{{Infobox gemeente Frankrijk
| plaatsnaam = Valmondois
| wapen = [[Bestand:Blason ville fr Valmondois (Val-d'Oise).svg|90px|Wapen van Valmondois]]
| kaart =
| regio = [[Île-de-France]]
| departement = [[Val-d'Oise]] (95)
| depnr = 95
| arrondissement = [[Arrondissement Pontoise|Pontoise]]
| kanton = [[Kanton Saint-Ouen-l'Aumône|Saint-Ouen-l'Aumône]]
| jaar = 2005
| inwoners = 1250
| dichtheid = 271,7
| oppervlakte = 4,6
| water =
| latitudeGraden = 49
| latitudeMinuten = 6
| latitudeSeconden = 0
| longitudeGraden = 2
| longitudeMinuten = 12
| longitudeSeconden = 0
| E of W = E
| ol of wl = O.L.
| code = 95628
| postcode = 95760
| netnummer =
| hoogteligging = 24 - 116
| aangrenzende gemeenten =
| burgemeester =
| website =
| image1 = Entrée de Valmondois.JPG
| caption1 = Entree
| image2 = Église Saint-Quentin à Valmondois.JPG
| caption2 = Église Saint-Quentin
}}
'''Valmondois''' is een gemeente in het [[Frankrijk|Franse]] departement [[Val-d'Oise]] (regio [[Île-de-France]]) en telt 1250 inwoners (2005). De plaats maakt deel uit van het arrondissement [[Arrondissement Pontoise|Pontoise]].

== Geografie ==
De oppervlakte van Valmondois bedraagt 4,6 km², de bevolkingsdichtheid is 271,7 inwoners per km².

{{Detailkaart Franse gemeente|id=95628}}

== Demografie ==
Onderstaande figuur toont het verloop van het inwonertal (bron: [[Institut national de la statistique et des études économiques/Definities|INSEE-tellingen]]).<br />
{{Grafiek inwonertal gemeente Frankrijk|id=95628}}
<!-- Bron: Frans bureau voor statistiek. Cijfers inwoneraantal volgens de definitie "population sans doubles comptes" -->

== Geboren in Valmondois ==
* [[Antoine Duhamel]] (1925), filmmuziekcomponist

== Externe links ==
* {{Link INSEE|id=95628}}

{{Commonscat|Valmondois}}
{{Coor title dms|49|6|0|N|2|12|0|E|type:adm2nd_scale:25000_region:FR}}

[[Categorie:Gemeente in Val-d'Oise]]

title: Situering

Regio: Île-de-France

Departement: Val-d'Oise (95)

Arrondissement: Pontoise

Kanton: Saint-Ouen-l'Aumône

Coördinaten: 49° 6′ NB, 2° 12′ OL

title: Algemeen

Burgemeester: Bruno Huisman · (30 maart 2014)

title: Overig

Website: Officiële website

title: Detailkaart

Detailkaart: · Locatie in Val-d'Oise

title: Foto's

Foto's:
Entree
Église Saint-Quentin

Portaal: Frankrijk


text:
# Chrioloba subusta
Chrioloba subusta is een vlinder uit de familie van de spanners (Geometridae). De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1893 door Warren.

wikiname: nlwiki

title: Chrioloba subusta

in_language: nl

wikitext:
{{Taxobox vlinder
| titelweergave = cursief
| naam = ''Chrioloba subusta''
| afbeelding =
| familie = [[Spanners|Geometridae]] (Spanners)
| onderfamilie = [[Larentiinae]]
| tribus =
| geslacht = ''[[Chrioloba]]''
| w-naam = ''Chrioloba subusta''
| auteur = Warren
| datum = 1893
| haakjes =
| commons =
| species =
}}
'''''Chrioloba subusta''''' is een [[vlinders|vlinder]] uit de familie van de [[Spanners|spanners (Geometridae)]].<ref>{{Brontabel|9999-Lepindex}}</ref> De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1893 door Warren.

{{Appendix}}
{{beginnetje|biologie|2013|03|30}}

[[Categorie:Chrioloba|subusta]]

title: Chrioloba subusta

Rijk: Animalia (Dieren)

Stam: Arthropoda (Geleedpotigen)

Klasse: Insecta (Insecten)

Orde: Lepidoptera (Vlinders)

Familie: Geometridae (Spanners)

Onderfamilie: Larentiinae

Geslacht: Chrioloba

title: Soort

Portaal: Biologie · Insecten


text:
# Cheiranthera
Cheiranthera is een geslacht uit de familie Pittosporaceae. De soorten zijn endemisch in Australië.

## Soorten
- Cheiranthera alternifolia E.M.Benn.
- Cheiranthera cyanea Brongn.
- Cheiranthera filifolia Turcz.
- Cheiranthera linearis A.Cunn. ex Lindl.
- Cheiranthera preissiana Putt.
- Cheiranthera telfordii L.Cayzer & Crisp
- Cheiranthera volubilis Benth.

title: Cheiranthera

wikitext:
{{Taxobox
| type= plant
| naam=''Cheiranthera''
| titelweergave= cursief
| afbeelding= Cheiranthera linearis (3721945095).jpg
| afbeeldingtekst= ''Cheiranthera linearis''
| rijk= [[Planten|''Plantae'']] (Planten)
| stam= ''[[Embryophyta]]'' (Landplanten)
| klasse= ''[[Spermatopsida]]'' (Zaadplanten)
| clade1= [[Bedektzadigen]]
| clade2= [['nieuwe' Tweezaadlobbigen]]
| clade4= [[Campanuliden]]
| orde= ''[[Apiales]]''
| familie= ''[[Pittosporaceae]]''
| taxon= [[Geslacht (biologie)|Geslacht]]
| w-naam= ''Cheiranthera''
| auteur= [[Allan Cunningham|A.Cunn.]] ex [[John Lindley|Lindl.]]
| datum=
| commons= Category:Cheiranthera
| species= Cheiranthera
}}
'''''Cheiranthera''''' is een [[geslacht (biologie)|geslacht]] uit de familie ''[[Pittosporaceae]]''. De soorten zijn [[Endemie (biogeografie)|endemisch]] in [[Australië (land)|Australië]].

==Soorten==
*''[[Cheiranthera alternifolia]]'' E.M.Benn.
*''[[Cheiranthera cyanea]]'' Brongn.
*''[[Cheiranthera filifolia]]'' Turcz.
*''[[Cheiranthera linearis]]'' A.Cunn. ex Lindl.
*''[[Cheiranthera preissiana]]'' Putt.
*''[[Cheiranthera telfordii]]'' L.Cayzer & Crisp
*''[[Cheiranthera volubilis]]'' Benth.

[[Categorie:Apiales]]

title: Cheiranthera

Rijk: Plantae (Planten)

Stam: Embryophyta (Landplanten)

Klasse: Spermatopsida (Zaadplanten)

Clade:
Bedektzadigen
'nieuwe' Tweezaadlobbigen
Campanuliden

Orde: Apiales

Familie: Pittosporaceae

title: Geslacht

Portaal: Biologie


text:
# Lakes Entrance
Lakes Entrance is een plaats in de Australische deelstaat Victoria en telt 4093 inwoners (2006).

title: Lakes Entrance

wikitext:
{{Infobox plaats in Australië
| land = Australië
| landartikel = [[Australië (land)|Australië]]
| naam = Lakes Entrance
| area = [[Victoria (Australië)|Victoria]]
| subarea=[[Shire of East Gippsland]]
| km2 =
| inwoners = 4093
| census = 2006
| dichtheid =
| hoogte = 43
| flag=
| coa=
| postcode = 3909
| netnummer =
| gesticht=
| web =
| detailkaart1 = [[Bestand:Lakes entrance location map in Victoria.PNG|260px|Lakes Entrance in Victoria]]
| detailkaartbijschrift = Lakes Entrance in Victoria
| lat_deg = 37
| lat_min = 53
| lat_dir = S
| lon_deg = 147
| lon_min = 59
| lon_dir = E
}}

'''Lakes Entrance''' is een plaats in de [[Australië (land)|Australische]] deelstaat [[Victoria (Australië)|Victoria]] en telt 4093 inwoners (2006).

{{Beginnetje|landen & volken|land=Australië|2=2008|3=04|4=27}}

[[Categorie:Plaats in Victoria]]

title: Situering

Deelstaat: Victoria

Local Government Area: Shire of East Gippsland

title: Algemeen

title: Overig

title: Detailkaart

Detailkaart: Lakes Entrance in Victoria

Portaal: Australië


text:
# Metroboedivnykiv
Metroboedivnykiv (Oekraïens: Метробудівників, ⓘ; Russisch: Метростроителей, Metrostroitelej) is een station van de metro van Charkov. Het station werd geopend op 6 mei 1995 en is het zuidelijke eindpunt van de Oleksiejivska-lijn. Het metrostation bevindt zich ten zuidoosten van het stadscentrum, onder de kruising van de Plechanivska Voelytsja en de Derzjavinska Voelytsja, nabij het stadion Metalist. Station Metroboedivnykiv vormt een overstapcomplex met het aangrenzende station Sportyvna op de Cholodnohirsko-Zavodska-lijn.
Oorspronkelijk zou het station naar de bovenliggende straat Plechanivska genoemd worden, maar vlak voor de opening werd voor de naam Metroboedynikiv ("Metrobouwers") gekozen. Deze naam is niet verbonden met de locatie van het station, sterker nog, een straat met dezelfde naam bevindt zich in een geheel ander deel van de stad.
Het station is ondiep gelegen en beschikt over een hoge perronhal met zuilen. De wanden zijn bekleed met groene geëmailleerde tegels, de vloer is afgewerkt met gepolijst graniet. In tegenstelling tot alle andere metrostations in Charkov bevinden de roltrappen naar de stationshal zich niet aan het uiteinde, maar in het midden van het perron. De stationshal is door middel van een voetgangerstunnel verbonden met station Sportyvna.
Ten zuiden van station Metroboedivnykiv imeni H.I. Vasjtsjenka begint een verbindingsspoor met de Cholodnohirsko-Zavodska-lijn, dat gebruikt wordt om treinen van de Oleksiejivska-lijn van en naar het depot nabij station Moskovsky Prospekt te laten rijden.

title: Metroboedivnykiv

wikitext:
{{Zijbalk metrolijn Oleksiejivska Charkov}}
'''Metroboedivnykiv''' ([[Oekraïens]]: Метробудівників, {{audio|LL-Q8798 (ukr)-Tohaomg-Метробудівників.wav}}; [[Russisch]]: Метростроителей, ''Metrostroitelej'') is een station van de [[metro van Charkov]]. Het station werd geopend op 6 mei 1995 en is het zuidelijke eindpunt van de [[Oleksiejivska-lijn]]. Het [[metrostation]] bevindt zich ten zuidoosten van het stadscentrum, onder de kruising van de Plechanivska Voelytsja en de Derzjavinska Voelytsja, nabij het [[stadion]] ''[[Metalist]]''. Station Metroboedivnykiv vormt een overstapcomplex met het aangrenzende [[Sportyvna (metrostation)|station Sportyvna]] op de [[Cholodnohirsko-Zavodska-lijn]].

Oorspronkelijk zou het station naar de bovenliggende straat '''Plechanivska''' genoemd worden, maar vlak voor de opening werd voor de naam '''Metroboedynikiv''' ("Metrobouwers") gekozen. Deze naam is niet verbonden met de locatie van het station, sterker nog, een straat met dezelfde naam bevindt zich in een geheel ander deel van de stad.

Het station is ondiep gelegen en beschikt over een hoge perronhal met zuilen. De wanden zijn bekleed met groene [[emaille|geëmailleerde]] tegels, de vloer is afgewerkt met gepolijst graniet. In tegenstelling tot alle andere metrostations in Charkov bevinden de [[roltrap]]pen naar de stationshal zich niet aan het uiteinde, maar in het midden van het [[perron (platform)|perron]]. De stationshal is door middel van een voetgangerstunnel verbonden met station Sportyvna.

Ten zuiden van station Metroboedivnykiv imeni H.I. Vasjtsjenka begint een verbindingsspoor met de Cholodnohirsko-Zavodska-lijn, dat gebruikt wordt om treinen van de Oleksiejivska-lijn van en naar het depot nabij station [[Moskovsky Prospekt (metrostation)|Moskovsky Prospekt]] te laten rijden.

{{Clearleft}}

== Externe link ==
* {{ru}}[http://gortransport.kharkov.ua/index.htm?/subway/stations/stations.php?subway_station_page=22 Foto's en beschrijving op gortransport.kharkov.ua]{{dode link|datum=september 2017 |bot=InternetArchiveBot }}

{{Coor title dms|49|58|41|N|36|15|45|E|type:railwaystation_region:UA}}

[[Categorie:Metrostation in Charkiv]]


text:
# Tinodes dirghachastra
Tinodes dirghachastra is een schietmot uit de familie Psychomyiidae. De soort komt voor in het Oriëntaals gebied.

title: Tinodes dirghachastra

wikitext:
{{Taxobox insect
| titelweergave = cursief
| naam = ''Tinodes dirghachastra''
| afbeelding =
| afbeeldingtekst =
| orde = [[Trichoptera]] (Schietmotten)
| familie = [[Psychomyiidae]]
| geslacht = ''[[Tinodes]]''
| w-naam = ''Tinodes dirghachastra''
| auteur = F Schmid
| datum = 1972
| haakjes =
| commons =
| species =
}}
'''''Tinodes dirghachastra''''' is een [[Schietmotten|schietmot]] uit de familie [[Psychomyiidae]]. De soort komt voor in het [[Oriëntaals gebied]].

{{Beginnetje|biologie|2=2011|3=06|4=19}}

[[Categorie:Schietmot uit het Oriëntaals gebied]]
[[Categorie:Tinodes|dirghachastra]]

title: Tinodes dirghachastra

Orde: Trichoptera (Schietmotten)

Familie: Psychomyiidae

Geslacht: Tinodes

title: Soort


text:
# Orchard (metrostation)
Orchard is een metrostation van de metro van Singapore aan de North South Line. Volgens de planning wordt dit station vanaf 2021 een overstapplaats voor passagiers van en naar de Thomson-East Coast Line.
- Library of Congress Control Number: no2012016484
- Virtual International Authority File: 232454848

title: Orchard (metrostation)

wikitext:
{{Infobox station
| naam= Orchard
| afb_links=
| afb_rechts=
| afbeelding= NS22 Orchard MRT Station platform B 202412.jpg
| onderschrift=
| plaats= [[Singapore]]
| stationscode=
| opening=
| sluiting=
| heropening=
| perrons=
| lijnen=
| exploitant= MRT Singapore
| aantalreizigers=
| kaart=Orchard Mrt Locator.png
| positiekaartnaam=
| lat_deg=
| lat_min=
| lat_sec=
| lat_dir=
| lon_deg=
| lon_min=
| lon_sec=
| lon_dir=
}}

'''Orchard''' is een [[metrostation]] van de [[metro van Singapore]] aan de [[North South Line (Singapore)|North South Line]]. Volgens de planning wordt dit station vanaf 2021 een overstapplaats voor passagiers van en naar de [[Thomson-East Coast Line]].

{{Opvolging volgend en vorig station
| Volgende Richting='''[[Jurong East (metrostation)|Jurong East]]'''
| Volgend station=[[Newton (metrostation)|Newton]]
| Kleur=style="background-color:#D42E2C;"
| Lijn=[[North South Line (Singapore)|North South Line]]
| Vorig station=[[Somerset (metrostation)|Somerset]]
| Vorige Richting='''[[Marina South Pier (metrostation)|Marina South Pier]]'''}}
{{Beginnetje|openbaar vervoer|2=2008|3=02|4=07}}
{{Bibliografische informatie}}

[[Categorie:Metrostation in Singapore]]

title: Orchard

Vervoerder(s): MRT Singapore

title: Metro

Lijn: Richting · Volgend station

title: Ligging

Plaats: Singapore

Ligging: Kaart

Portaal: Openbaar vervoer


text:
# Alpinespaniël
De alpinespaniël is een uitgestorven hondenras dat in het verleden werd ingezet door de augustijner kanunniken voor reddingsoperaties in de bergen waar ze, in het gebied rond de Grote Sint-Bernhardpas, hospices hadden gevestigd. De spaniël was een grote hond gekend voor zijn dikke gekrulde vacht. Een van de bekendste exemplaren was Barry, die 40 mensen zou hebben gered. Zijn opgezette lichaam werd weliswaar meermaals gewijzigd om beter te passen bij de beschrijvingen over dit uitgestorven ras uit eerdere tijdsperioden. Ten gevolge van de leefomstandigheden in de Alpen, en een reeks ongevallen, bespraken auteurs uit de jaren 1830 de mogelijkheid van het uitsterven van dit ras. Op een gegeven moment, voor 1847, was door ziekte nog maar één exemplaar van dit ras in leven. In het natuurhistorisch museum van Bern ligt bewijs dat aantoont dat er twee verschillende hondenrassen gebruikt waren tijdens die periode in dit gebied. Men denkt dat dit ras de voorloper is van de moderne sint-bernard en de clumberspaniël.

## Beschrijving
De alpinespaniël was een grote spaniël met, volgens beschrijvingen, een schofthoogte van 60 cm hoog en een lengte van 120 cm gemeten vanaf de neus tot aan de staart. Het had een dichte vacht met meer krullen dan de Engelse cockerspaniël of de Engelse springerspaniël. Het was een zeer intelligent ras dat bijzonder goed was aangepast aan het klimaat van de Zwitserse Alpen.
Oude schedels in de collectie van het natuurhistorisch museum in Bern tonen aan dat er veel diversiteit was wat betreft de vorm van het hoofd. Uit de vorm van deze schedels kan mijn zien dat, tijdens zelfde tijdsperiode, er twee verschillende variaties van dit ras bestonden. De grotere schedels hebben een meer uitgesproken stop en een kortere snuit, terwijl de kleinere schedels opvallend veel minder stop hebben en een langere snuit.

## Geschiedenis
Alpinespaniëls werden gehouden door kanunniken in kloosters in de Alpen, onder andere in het Grote Sint-Bernard Hospice in de Grote Sint-Bernhardpas tussen Italië en Zwitserland, om tijdens zware sneeuwstormen te gaan zoeken naar reizigers. De honden werden in paren uitgezonden om op zoek te gaan naar gestrande reizigers en waren zodanig getraind dat ze, wanneer ze de reizigers gevonden hadden, terugkeerde naar het hospice om dan hulpverleners naar de ongelukkige individuen te leiden. Dit alpine ras werd ook gebruikt als waakhond voor kudden schapen en runderen in bergachtige gebieden, waaronder ook het Himalaya gebergte.
Tussen 1800 en 1814 leefde er een hond, genaamd Barry, in een van de hospitia. Hij was in zijn tijd zo beroemd dat ze zijn lichaam hebben bewaard in het natuurhistorisch museum van Bern. Echter, tijdens zijn behoud hebben de taxidermist en de directeur van het museum besloten het lichaam van Barry aan te passen en te vervormen naar wat zij dachten een goed voorbeeld was voor het ras in die periode. In 1923 werd het hoofd nogmaals aangepast, ditmaal om het te doen lijken op de sint-bernard uit die tijd. Voor deze aanpassing was de schedel veel vlakker en had deze een matige stop.
In 1829 werd er een mastiffachtige hond vanuit het Grote Sint-Bernard Hospice naar Liverpool en Londen gebracht om daar tentoongesteld te worden aan duizenden mensen. Dit maakte de alpine mastiff heel erg bekend, maar tekeningen van de hond kwamen niet overeen met beschrijvingen over de alpinespaniël voor deze tentoonstelling, en beschrijvingen van het ras werden belachelijk gemaakt in latere publicaties.
Vanwege de verraderlijke omstandigheden waarin dit ras werd gebruikt, gepaard met een opeenvolging van ongelukken, werd er in 1839 al gesproken over het mogelijk uitsterven van deze honden. De genadeslag kwam ergens voor 1847, wanneer er een pestuitbraak was in de regio en het ras gereduceerd werd tot maar één exemplaar. Hierdoor waren de kanunniken gedwongen om deze laatste alpinespaniël te kruisen met andere rassen.

## Nalatenschap

### Sint-bernard
De alpinespaniël was een van de directe genetische voorouders van de sint-bernard. Vanaf het jaar 1830 zijn de kanunniken en de monniken van de Zwitserse Alpen begonnen met het kruisen van hun honden met de newfoundlander. Hun verwachting was dat de nakomelingen hiervan de lange haren zouden hebben van de newfoundlander en dat hierdoor de honden beter zouden beschermd zijn tegen de kou. Helaas, het ijs en de sneeuw klonterden zich vast aan de lange haren waardoor de honden niet langer effectieve reddingshonden waren. De kloosters gaven deze langharige honden weg aan de mensen die in de omringende Zwitserse valleien woonden.
In 1855 werd er een stamboek geopend voor deze kruising, hiermee werd het hospitium voorzien van geschikte honden en er werden ook honden geëxporteerd naar het buitenland. Vele mensen begonnen deze honden lukraak met elkaar te fokken, wat resulteerde in hun moderne uitstraling die we vandaag kennen. Tegen 1868 werd het meer de gewoonte om naar dit ras te verwijzen als de "sint-bernardshond" dan als de alpinespaniël.

### Clumberspaniël
Er wordt gedacht dat de clumberspaniël ontstaan is in de 18de eeuw in Frankrijk vanuit een kruising van een basset hound en een alpinespaniël. De naam "Clumber" zelf komt van Clumber Park, Nottinghamshire.

title: Alpinespaniël

wikitext:
{{Infobox hond
| afbeelding= Alpine spaniel.jpg
| onderschrift= Illustratie van een alpinespaniël
| namen= Alpine Spaniël
| land= [[Zwitserland]]
| classificatie= [[Fédération Cynologique Internationale|FCI]]: geen
| schofthoogte = 60 cm
| uitgestorven= ja
}}
De '''alpinespaniël''' is een uitgestorven hondenras dat in het verleden werd ingezet door de augustijner [[kanunnik]]en voor reddingsoperaties in de bergen waar ze, in het gebied rond de [[Grote Sint-Bernhardpas]], hospices hadden gevestigd. De spaniël was een grote hond gekend voor zijn dikke gekrulde vacht. Een van de bekendste exemplaren was [[Barry (hond)|Barry]], die 40 mensen zou hebben gered. Zijn opgezette lichaam werd weliswaar meermaals gewijzigd om beter te passen bij de beschrijvingen over dit uitgestorven ras uit eerdere tijdsperioden. Ten gevolge van de leefomstandigheden in de Alpen, en een reeks ongevallen, bespraken auteurs uit de jaren 1830 de mogelijkheid van het uitsterven van dit ras. Op een gegeven moment, voor 1847, was door ziekte nog maar één exemplaar van dit ras in leven. In het natuurhistorisch museum van [[Bern (stad)|Bern]] ligt bewijs dat aantoont dat er twee verschillende hondenrassen gebruikt waren tijdens die periode in dit gebied. Men denkt dat dit ras de voorloper is van de moderne [[sint-bernard]] en de [[clumberspaniël]].

== Beschrijving ==
De alpinespaniël was een grote spaniël met, volgens beschrijvingen, een [[schofthoogte]] van 60 cm hoog en een lengte van 120 cm gemeten vanaf de neus tot aan de staart. Het had een dichte vacht met meer krullen dan de Engelse cockerspaniël of de Engelse springerspaniël. Het was een zeer intelligent ras dat bijzonder goed was aangepast aan het klimaat van de Zwitserse Alpen.

Oude schedels in de collectie van het natuurhistorisch museum in Bern tonen aan dat er veel diversiteit was wat betreft de vorm van het hoofd. Uit de vorm van deze schedels kan mijn zien dat, tijdens zelfde tijdsperiode, er twee verschillende variaties van dit ras bestonden. De grotere schedels hebben een meer uitgesproken stop en een kortere snuit, terwijl de kleinere schedels opvallend veel minder stop hebben en een langere snuit.
[[Bestand:Emil Nicola Karlen - Barry.jpg|links|miniatuur|149x149px|Het opgezette lichaam van Barry voor de wijziging in 1923]]

== Geschiedenis ==
Alpinespaniëls werden gehouden door kanunniken in kloosters in de Alpen, onder andere in het Grote Sint-Bernard Hospice in de [[Grote Sint-Bernhardpas]] tussen [[Italië]] en [[Zwitserland]], om tijdens zware sneeuwstormen te gaan zoeken naar reizigers. De honden werden in paren uitgezonden om op zoek te gaan naar gestrande reizigers en waren zodanig getraind dat ze, wanneer ze de reizigers gevonden hadden, terugkeerde naar het hospice om dan hulpverleners naar de ongelukkige individuen te leiden. Dit alpine ras werd ook gebruikt als [[waakhond]] voor kudden [[Schaap (dier)|schapen]] en [[runderen]] in bergachtige gebieden, waaronder ook het [[Himalaya]] gebergte.
[[Bestand:Barry Bern.JPG|links|miniatuur|150x150px|Het opgezette lichaam van Barry na de wijzigingen van 1923]]
Tussen 1800 en 1814 leefde er een hond, genaamd Barry, in een van de [[Hospitium|hospitia]]. Hij was in zijn tijd zo beroemd dat ze zijn lichaam hebben bewaard in het natuurhistorisch museum van [[Bern (stad)|Bern]]. Echter, tijdens zijn behoud hebben de [[Taxidermie|taxidermist]] en de directeur van het museum besloten het lichaam van Barry aan te passen en te vervormen naar wat zij dachten een goed voorbeeld was voor het ras in die periode. In 1923 werd het hoofd nogmaals aangepast, ditmaal om het te doen lijken op de [[sint-bernard]] uit die tijd. Voor deze aanpassing was de [[schedel]] veel vlakker en had deze een matige stop.

In 1829 werd er een mastiffachtige hond vanuit het Grote Sint-Bernard Hospice naar [[Liverpool (hoofdbetekenis)|Liverpool]] en [[Londen (hoofdbetekenis)|Londen]] gebracht om daar tentoongesteld te worden aan duizenden mensen. Dit maakte de alpine mastiff heel erg bekend, maar tekeningen van de hond kwamen niet overeen met beschrijvingen over de alpinespaniël voor deze tentoonstelling, en beschrijvingen van het ras werden belachelijk gemaakt in latere publicaties.

Vanwege de verraderlijke omstandigheden waarin dit ras werd gebruikt, gepaard met een opeenvolging van ongelukken, werd er in 1839 al gesproken over het mogelijk uitsterven van deze honden. De genadeslag kwam ergens voor 1847, wanneer er een pestuitbraak was in de regio en het ras gereduceerd werd tot maar één exemplaar. Hierdoor waren de kanunniken gedwongen om deze laatste alpinespaniël te kruisen met andere rassen.

== Nalatenschap ==
=== Sint-bernard ===
[[Bestand:Alpine spaniel 1848.jpg|thumb|Een tekening van de alpinespaniël uit 1848, 18 jaar nadat ze voor het eerst werden gekruist met de [[newfoundlander]]]]
De alpinespaniël was een van de directe genetische voorouders van de [[sint-bernard]]. Vanaf het jaar 1830 zijn de kanunniken en de monniken van de [[Zwitserse Alpen]] begonnen met het kruisen van hun honden met de [[newfoundlander]]. Hun verwachting was dat de nakomelingen hiervan de lange haren zouden hebben van de newfoundlander en dat hierdoor de honden beter zouden beschermd zijn tegen de kou. Helaas, het ijs en de sneeuw klonterden zich vast aan de lange haren waardoor de honden niet langer effectieve reddingshonden waren. De kloosters gaven deze langharige honden weg aan de mensen die in de omringende Zwitserse valleien woonden.

In 1855 werd er een stamboek geopend voor deze kruising, hiermee werd het hospitium voorzien van geschikte honden en er werden ook honden geëxporteerd naar het buitenland. Vele mensen begonnen deze honden lukraak met elkaar te fokken, wat resulteerde in hun moderne uitstraling die we vandaag kennen. Tegen 1868 werd het meer de gewoonte om naar dit ras te verwijzen als de "sint-bernardshond" dan als de alpinespaniël.

=== Clumberspaniël ===
Er wordt gedacht dat de [[clumberspaniël]] ontstaan is in de 18de eeuw in Frankrijk vanuit een kruising van een [[basset hound]] en een alpinespaniël. De naam "Clumber" zelf komt van Clumber Park, [[Nottinghamshire]].

{{Appendix|1=alles|2=
* {{Bronvermelding anderstalige Wikipedia|taal=en|titel=Alpine Spaniel|oldid=706756530|datum=20160606}}
}}

[[Categorie:IUCN-status uitgestorven]]
[[Categorie:Uitgestorven hondenras]]

title: Hondenras

Hondenras: Illustratie van een alpinespaniël

title: Basisinformatie

Andere namen: Alpine Spaniël

Oorsprong: Zwitserland

Classificatie: FCI: geen

title: Eigenschappen

Schofthoogte: 60 cm


text:
# Dicheirus dilatatus
Dicheirus dilatatus is een keversoort uit de familie van de loopkevers (Carabidae). De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1829 door Dejean.

title: Dicheirus dilatatus

wikitext:
{{Taxobox insect
| titelweergave = cursief
| naam = ''Dicheirus dilatatus''
| afbeelding =
| afbeeldingtekst =
| orde = [[Kevers|Coleoptera]] (Kevers)
| familie = [[Loopkevers|Carabidae]] (Loopkevers)
| onderfamilie = [[Harpalinae]]
| geslacht = ''[[Dicheirus]]''
| w-naam = ''Dicheirus dilatatus''
| auteur = [[Pierre Dejean|Dejean]]
| datum = 1829
| haakjes =
| species =
| commons =
}}
'''''Dicheirus dilatatus''''' is een [[kevers|kever]]soort uit de familie van de [[Loopkevers|loopkevers (Carabidae)]].<ref>Anichtchenko A. et al., (editors): [https://carabidae.org/search?rank=0&text=Dicheirus+dilatatus Carabidae of the World] (bezocht: 20 tot 28 maart 2013)</ref> De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1829 door Dejean.

{{Appendix}}
{{beginnetje|biologie|2013|03|28}}

[[Categorie:Loopkevers]]

title: Dicheirus dilatatus

Orde: Coleoptera (Kevers)

Familie: Carabidae (Loopkevers)

Onderfamilie: Harpalinae

Geslacht: Dicheirus

title: Soort


text:
# Neocalosoter pityophthori
Neocalosoter pityophthori is een vliesvleugelig insect uit de familie Pteromalidae. De wetenschappelijke naam is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1894 door Ashmead.

title: Neocalosoter pityophthori

wikitext:
{{Taxobox insect
| naam = ''Neocalosoter pityophthori''
| titelweergave = cursief
| afbeelding =
| afbeeldingtekst =
| orde = [[Vliesvleugeligen|Hymenoptera]] (Vliesvleugeligen)
| familie = [[Pteromalidae]]
| geslacht = ''[[Neocalosoter]]''
| w-naam = ''Neocalosoter pityophthori''
| auteur = [[William Harris Ashmead|Ashmead]]
| datum = 1894
| haakjes = ja
| species =
| commons =
}}
'''''Neocalosoter pityophthori''''' is een [[Vliesvleugeligen|vliesvleugelig insect]] uit de familie [[Pteromalidae]]. De wetenschappelijke naam is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1894 door [[William Harris Ashmead|Ashmead]].

{{Appendix|2=
* {{Brontabel|9999-Chalcidoidea}}
}}
{{Beginnetje|biologie|2013|05|17}}

[[Categorie:Pteromalidae]]

title: Neocalosoter pityophthori

Orde: Hymenoptera (Vliesvleugeligen)

Familie: Pteromalidae

Geslacht: Neocalosoter

title: Soort


text:
# Verdrag van Batoemi
De Verdragen van Batoemi werden op 4 juni 1918 in de Georgische stad Batoemi ondertekend tussen het Ottomaanse Rijk en elk van de drie Transkaukasische staten, namelijk de Republiek Armenië, de Democratische Republiek Azerbeidzjan en de Democratische Republiek Georgië. Voor Armenië en Azerbeidzjan was dit het eerste verdrag. De verdragen traden feitelijk niet in werking door het gebrek aan ratificatie in de Transkaukasische staten en de capitulatie van de Ottomanen in de Eerste Wereldoorlog.

## Achtergrond
Na de revoluties van 1917 ontstond in Transkaukasië een periode van geopolitieke instabiliteit door het feitelijk wegvallen van de macht van het Keizerrijk Rusland over de regio. De naties in Transkaukasië organiseerden zichzelf om de lokale maar ook regionale internationale uitdagingen aan te kunnen pakken. Het uitvoerende Transkaukasisch Commissariaat werd opgericht, die onder meer acteerde als platform van de Transkaukasische naties om hun territoriale belangen tegen het Ottomaanse Rijk te behartigen.

### Wapenstilstand van Erzincan
Het gevolg van de revolutie in Rusland was de massale terugtrekking van Russische troepen uit Oost-Anatolië die betrokken waren bij de Kaukasusveldtocht, waardoor het zuidwesten van Transkaukasië onverdedigd raakte en de Ottomanen de kans gaf de vooroorlogse grenzen te herstellen. Op 5 december 1917 werd een wapenstilstand in Erzincan overeengekomen tussen de Ottomanen en het Transkaukasisch Commissariaat, die formeel een einde maakte aan de gevechten in de Kaukasus. Desondanks gingen de Turken door met hun offensieve operaties, waarbij ze profiteerden van het onsamenhangende Transkaukasische front. In februari 1918 veroverde Enver Pasja's leger een groot gebied.

### Vrede van Brest-Litovsk
Op 3 maart 1918 werd de Vrede van Brest-Litovsk gesloten tussen de Russische SFSR en de centrale mogendheden, wat het einde van de Russische deelname aan de Eerste Wereldoorlog betekende. In het verdrag had Sovjet-Rusland ermee ingestemd de provincies Batoemi, Ardahan en Kars te evacueren, wat feitelijk de weg vrij maakte voor de Ottomanen deze gebieden in te nemen. Dit betekende vooral voor de Georgiërs en Armeniërs het verlies van substantiële delen van territorium dat zij claimden en die sinds de Vrede van San Stefano van 1878 nog aan Rusland waren toegekend. Het Transkaukasisch Commissariaat weigerde dan ook het aan hen opgelegde verdrag van Brest-Litovsk te erkennen.

### Conferentie van Trabzon
Vanaf 14 maart 1918 werd in Trabzon onderhandeld tussen de Ottomanen en de Transkaukasische regering onder leiding van buitenlandminister Akaki Tsjchenkeli om tot een territoriaal vergelijk te komen over de zogeheten "drie districten". Op 31 maart 1918 bezetten de Ottomanen de Georgische stad Batoemi als drukmiddel en troffen voorbereidingen voor een vervolgoffensief naar het noorden van het oblast Batoemi en Goeria als ultimatum aan de Transkaukasische Federatie om territoriale concessies te doen. In de eerste week van april 1918 liep het offensief uit op de Slag bij Tsjoloki, de rivier die de grens met Goeria vormt, waar de Georgiers stevige weerstand boden.
Enver Pasja bood aan alle ambities in de Kaukasus op te geven in ruil voor de erkenning van de Ottomaanse herovering van de Oost-Anatolische provincies tijdens Brest-Litovsk. Tsjchenkeli aanvaardde op 5 april 1918 het verdrag van Brest-Litovsk als basis voor verdere onderhandelingen en spoorde hij de Transkaukasische bestuursorganen aan om dat standpunt te aanvaarden. De stemming in Tbilisi was heel anders, waar de Armeense leden van de Transkaukasische Sejm dwarslagen. De Ottomanen gingen vervolgens over tot militaire actie en bezetten de drie provincies. De Transkaukasische regering beëindigde de onderhandelingen in Trabzon diezelfde dag en begon een mobilisatie van hun troepen. Op 22 april 1918 werd de onafhankelijkheid van de Transkaukasische Democratische Federatieve Republiek uitgeroepen.

## Conferentie van Batoemi
Op 23 april 1918 informeerde Akaki Tsjchenkeli de Ottomanen over het voornemen van zijn regering om het verdrag van Brest-Litovsk te erkennen als basis voor vrede en stemde hij in met gesprekken in Batoemi, die op 11 mei 1918 zouden beginnen. Tsjchenkeli leidde de Transkaukasische delegatie, terwijl de Ottomaanse delegatie onder leiding stond van de minister van Justitie en waarnemend minister van Buitenlandse Zaken Halil Menteşe. Ze werden vergezeld door een delegatie van de Bergrepubliek van de Noordelijke Kaukasus onder leiding van Haidar Bamat en een Duitse waarnemersmissie onder leiding van Otto von Lossow en Friedrich-Werner von der Schulenburg.
Terwijl de Transkaukasische Federatie ervan uitging dat Brest-Litovsk de basis zou vormen voor een vredesverdrag, kreeg de Ottomaanse delegatie instructies van haar regering om nog meer grondgebied te eisen en van de Transkaukasische Federatie een Ottomaans protectoraat te maken. De Ottomanen presenteerden op de conferentie hun nieuwe eisen aan de Transkaukasische delegatie, waarbij ze het gezag over Tbilisi, Alexandropel (Gjoemri) en  Etsjmiadzin opeisten alsmede de controle over de spoorlijnen van Kars en Julfa via Tbilisi naar Bakoe. De onderhandelingen werden gedurende twee weken voortgezet via een uitwisseling van nota's.
Vanaf begin mei bereidde het Ottomaanse leger zich voor op een nieuwe opmars naar de Zuidelijke Kaukasus als extra drukmiddel om de eisen op te leggen. Na de weigering van de Transkaukasische delegatie om de Ottomaanse voorwaarden te accepteren, lanceerde het Ottomaanse leger op 15 mei een aanval op Alexandropel en een week later trok het Ottomaanse leger opnieuw op naar Armeense gebieden.
De Armeniërs en Georgiërs wilden dat de Ottomanen hun opmars naar het noorden en oosten zouden stoppen en zich zouden houden aan de afgesproken grens in het Verdrag van Brest-Litovsk. De Azerbeidzjanen wilden juist meer Ottomaanse invloed in de regio. Het schisma over de Turkse rol in de regio betekende het einde van de federatie. Op aangeven van de Duitsers verklaarden de Georgiërs zich op 26 mei 1918 onafhankelijk en werd de Democratische Republiek Georgië uitgeroepen. Twee dagen later volgden de Republiek Armenië en de Democratische Republiek Azerbeidzjan, waarmee de Transkaukasische federatie ophield te bestaan.

## Verdragen
De drie nieuwe republieken ondertekenden op 4 juni 1918 elk een aparte bilaterale overeenkomst met het Ottomaanse Rijk. Voor Armenië en Georgië waren dit vredes- en vriendschapsverdragen en betekenden de Ottomaanse erkenning van beide landen. Voor Azerbeidzjan was het alleen een vriendschapsverdrag. Op 8 juni 1918 werd een soortgelijk verdrag met de Bergrepubliek van de Noordelijke Kaukasus getekend. De verdragen bepaalden onder meer de afbakening van de grenzen tussen Turkije en de Transkaukasische republieken. Verder werden er afspraken gemaakt over grensoverschrijdende handel en het gebruik van de oliepijpleiding tussen Bakoe en Batoemi. Aanvullende afspraken werden gemaakt over de status van moslims die in Armenië en Georgië woonden.

### Georgië
Voor Georgië betekende het verdrag de de jure Turkse erkenning van de onafhankelijkheid, maar het moest de districten Achaltsiche, Achalkalaki en het zuidelijke deel van Bortsjalo (Lori) aan Turkije afstaan, een terugkeer naar de Turkse grens van het Verdrag van Adrianopel uit 1829. Daarnaast moest Georgië gedeeltelijk ontwapend worden tot er overeenstemming zou worden bereikt over de grootte van het leger, buitenlandse militairen van landen in oorlog met Turkije moesten het land verlaten en de spoorwegen zouden door de Turken gebruikt mogen worden, waarbij de Turken het recht voorbehielden ook de militaire bescherming daarvan op zich te nemen.
De Georgiërs ratificeerden het verdrag niet, in afwachting van de uitkomst van de Conferentie van Constantinopel (1918), waardoor het verdrag nooit in werking trad. Daarnaast waren de grenzen nog niet definitief vastgesteld. Georgië claimde het grondgebied van alle Georgische koninkrijken en vorstendommen die sinds 1801 onder Russisch protectoraat waren geplaatst, evenals de Georgische gebieden die door het Ottomaanse Rijk aan Rusland waren afgestaan onder het Verdrag van Adrianopel (1829) en de Vrede van Berlijn (1878).

### Armenië
Voor Armenië betekende het verdrag net als bij Georgië de de jure Turkse erkenning van de onafhankelijkheid, waarbij grenzen werden afgebakend. Armenië moest afstand doen van claims op Kars, Achaltsiche, Achalkalaki en Bortsjalo, die met uitzondering van Kars ook door Georgië geclaimd werden. Ook de provincies Alexandropel en Etsjmiadzin, het zuiden van Jerevan en Sjaroer, en het grootste deel van Nachitsjevan werden in het verdrag aan Turkije afgestaan. De spoorlijn Alexandropel-Julfa kwamen onder Turkse controle. De grens tussen Armenië en Azerbeidzjan moest door een speciale commissie worden afgebakend. Verder beloofde Armenië er alles aan te doen om gewapende groepen op zijn grondgebied te ontbinden, wat bedoeld was tegen milities die een 'groot Armenië' op Turks grondgebied nastreefden.

### Azerbeidzjan
De Ottomanen erkenden Azerbeidzjan in tegenstelling tot de andere twee Transkaukasische landen niet als onafhankelijke staat. Niettemin, behield in het verdrag wel al zijn grondgebied en kreeg het Turkse militaire garanties voor het herstel van de veiligheid en orde indien nodig.

## Gevolg
De verdragen werden door de Transkaukasische landen niet geratificeerd waardoor ze nooit in werking traden. Enkele dagen na ondertekening arriveerden duizenden Duitse troepen van de Duitse Kaukasusexpeditie in Georgië, als gevolg van de Georgisch-Duitse afspraken in het op 28 mei 1918 afgesloten Verdrag van Poti, waardoor Georgië de Ottomaanse uitvoering ook kon voorkomen. Toen de Turkse troepen posities in wilden nemen langs de Georgische spoorwegen, in lijn met het verdrag van Batoemi, stonden de Georgische troepen dit niet toe, verwijzend naar Duitse orders.
De verdragen droegen bij aan de Turkse expansie in de Zuidelijke Kaukasus en de succesvolle opmars via Armenië naar Bakoe en Dagestan in 1918.

title: Verdrag van Batoemi

wikitext:
{{Infobox verdrag
| verdragsnaam         = Verdrag van Batoemi
| afbeelding           = Treaty of Batum.png
| onderschrift         = Overzicht van de grenzen in Transkaukasië volgens het verdrag.
| type                 = Vredesverdrag
| rechtsgebied         =
| onderwerp            =
| datumontworpen       =
| datumgetekend        = [[4 juni]] [[1918]]{{Refn|Data in dit artikel zijn [[Oude Stijl en Nieuwe Stijl|Oude Stijl]], oftewel volgens de [[juliaanse kalender]], tenzij anders vermeld.}}
| plaatsgetekend       = [[Batoemi]]
| datuminwerking       = niet{{Refn|Niet geratificeerd.}}
| voorwaarden          =
| voorlopigetoepassing =
| amendementen         =
| ondertekenaars       = {{AM-1918}}
{{AZ-1918}}
{{GE-1918}}
{{TR-1844}}
| deelnemers           =
| depositaris          =
| status               =
| vooraf               =
| opvolging            =
| talen                = [[Frans]]
| afschrift            =
| linktekst            =
}}
De '''Verdragen van Batoemi''' werden op [[4 juni]] [[1918]] in de [[Georgië|Georgische]] stad [[Batoemi]] ondertekend tussen het [[Ottomaanse Rijk]] en elk van de drie Transkaukasische staten, namelijk de [[Republiek Armenië (1918-1920)|Republiek Armenië]], de [[Democratische Republiek Azerbeidzjan]] en de [[Democratische Republiek Georgië]]. Voor Armenië en Azerbeidzjan was dit het eerste verdrag. De verdragen traden feitelijk niet in werking door het gebrek aan ratificatie in de Transkaukasische staten en de capitulatie van de Ottomanen in de [[Eerste Wereldoorlog]].

== Achtergrond ==
Na de [[Russische Revolutie|revoluties van 1917]] ontstond in [[Zuidelijke Kaukasus|Transkaukasië]] een periode van geopolitieke instabiliteit door het feitelijk wegvallen van de macht van het [[Keizerrijk Rusland]] over de regio.{{Sfn|Balistreri|2021}} De naties in Transkaukasië organiseerden zichzelf om de lokale maar ook regionale internationale uitdagingen aan te kunnen pakken. Het uitvoerende [[Transkaukasisch Commissariaat]] werd opgericht, die onder meer acteerde als platform van de Transkaukasische naties om hun territoriale belangen tegen het [[Ottomaanse Rijk]] te behartigen.

=== Wapenstilstand van Erzincan ===
Het gevolg van de revolutie in Rusland was de massale terugtrekking van Russische troepen uit [[Oost-Anatolië]] die betrokken waren bij de [[Kaukasusveldtocht]], waardoor het zuidwesten van Transkaukasië onverdedigd raakte en de Ottomanen de kans gaf de vooroorlogse grenzen te herstellen. Op 5 december 1917 werd een [[wapenstilstand van Erzincan|wapenstilstand in Erzincan]] overeengekomen tussen de Ottomanen en het Transkaukasisch Commissariaat, die formeel een einde maakte aan de gevechten in de Kaukasus. Desondanks gingen de Turken door met hun offensieve operaties, waarbij ze profiteerden van het onsamenhangende Transkaukasische front.<ref>{{Citeer encyclopedie | url=https://encyclopedia.1914-1918-online.net/article/caucasus_front | achternaam=Martirosyan | voornaam=Tigran |titel=Caucasus Front | encyclopedie=International Encyclopedia of the First World War (online) | uitgever=[[Vrije Universiteit Berlijn]] | doi=10.15463/ie1418.11428/1.2 |datum=2023 |bezochtdatum=2024-03-22}}</ref> In februari 1918 veroverde [[Enver Pasja]]'s leger een groot gebied.{{Sfn|Lang|1962|pp=201-202|loc=The Turkish Menace}}

=== Vrede van Brest-Litovsk ===
Op 3 maart 1918 werd de [[Vrede van Brest-Litovsk]] gesloten tussen de [[Russische Socialistische Federatieve Sovjetrepubliek|Russische SFSR]] en de [[centrale mogendheden]], wat het einde van de Russische deelname aan de Eerste Wereldoorlog betekende. In het verdrag had Sovjet-Rusland ermee ingestemd de provincies [[Oblast Batoemi|Batoemi]], [[Ardahan (provincie)|Ardahan]] en [[Oblast Kars|Kars]] te evacueren, wat feitelijk de weg vrij maakte voor de Ottomanen deze gebieden in te nemen. Dit betekende vooral voor de Georgiërs en Armeniërs het verlies van substantiële delen van territorium dat zij claimden en die sinds de [[Vrede van San Stefano]] van 1878 nog aan Rusland waren toegekend. Het Transkaukasisch Commissariaat weigerde dan ook het aan hen opgelegde verdrag van Brest-Litovsk te erkennen.{{Sfn|Balistreri|2021}}

=== Conferentie van Trabzon ===
[[Bestand:Participants of the Trebizond Peace Conference.jpg|miniatuur|Deelnemers aan de conferentie van Trabzon.]]
Vanaf 14 maart 1918 werd in [[Trabzon (stad)|Trabzon]] onderhandeld tussen de Ottomanen en de Transkaukasische regering onder leiding van buitenlandminister [[Akaki Tsjchenkeli]] om tot een territoriaal vergelijk te komen over de zogeheten "drie districten". Op 31 maart 1918 bezetten de Ottomanen de Georgische stad [[Batoemi]] als drukmiddel en troffen voorbereidingen voor een vervolgoffensief naar het noorden van het [[oblast Batoemi]] en [[Goeria]] als ultimatum aan de Transkaukasische Federatie om territoriale concessies te doen. In de eerste week van april 1918 liep het offensief uit op de [[Slag bij Tsjoloki]], de rivier die de grens met Goeria vormt, waar de Georgiers stevige weerstand boden.

[[Bestand:Battle of Choloki.jpg|miniatuur|Georgische bepantserde trein.]]
Enver Pasja bood aan alle ambities in de Kaukasus op te geven in ruil voor de erkenning van de Ottomaanse herovering van de Oost-Anatolische provincies tijdens Brest-Litovsk. Tsjchenkeli aanvaardde op 5 april 1918 het verdrag van Brest-Litovsk als basis voor verdere onderhandelingen en spoorde hij de Transkaukasische bestuursorganen aan om dat standpunt te aanvaarden. De stemming in Tbilisi was heel anders, waar de Armeense leden van de [[Transkaukasische Sejm]] dwarslagen. De Ottomanen gingen vervolgens over tot militaire actie en bezetten de drie provincies. De Transkaukasische regering beëindigde de onderhandelingen in Trabzon diezelfde dag en begon een mobilisatie van hun troepen. Op 22 april 1918 werd de onafhankelijkheid van de [[Transkaukasische Democratische Federatieve Republiek]] uitgeroepen.

== Conferentie van Batoemi ==
[[Bestand:1921 Akaki Chkhenkeli.jpg|miniatuur|De Georgische [[Akaki Tsjchenkeli]] leidde de Transkaukasische delegatie in Batoemi.]]
Op 23 april 1918 informeerde Akaki Tsjchenkeli de Ottomanen over het voornemen van zijn regering om het verdrag van Brest-Litovsk te erkennen als basis voor vrede en stemde hij in met gesprekken in Batoemi, die op 11 mei 1918 zouden beginnen. Tsjchenkeli leidde de Transkaukasische delegatie, terwijl de Ottomaanse delegatie onder leiding stond van de minister van Justitie en waarnemend minister van Buitenlandse Zaken [[Halil Menteşe]]. Ze werden vergezeld door een delegatie van de [[Bergrepubliek van de Noordelijke Kaukasus]] onder leiding van [[Haidar Bamat]] en een Duitse waarnemersmissie onder leiding van [[Otto von Lossow]] en [[Friedrich-Werner von der Schulenburg]].

Terwijl de Transkaukasische Federatie ervan uitging dat Brest-Litovsk de basis zou vormen voor een vredesverdrag, kreeg de Ottomaanse delegatie instructies van haar regering om nog meer grondgebied te eisen en van de Transkaukasische Federatie een Ottomaans protectoraat te maken.{{Sfn|Balistreri|2021}} De Ottomanen presenteerden op de conferentie hun nieuwe eisen aan de Transkaukasische delegatie, waarbij ze het gezag over Tbilisi, Alexandropel ([[Gjoemri]]) en [[Vagharsjapat| Etsjmiadzin]] opeisten alsmede de controle over de spoorlijnen van [[Kars (stad)|Kars]] en [[Culfa|Julfa]] via Tbilisi naar [[Bakoe]]. De onderhandelingen werden gedurende twee weken voortgezet via een uitwisseling van nota's.

Vanaf begin mei bereidde het Ottomaanse leger zich voor op een nieuwe opmars naar de Zuidelijke Kaukasus als extra drukmiddel om de eisen op te leggen. Na de weigering van de Transkaukasische delegatie om de Ottomaanse voorwaarden te accepteren, lanceerde het Ottomaanse leger op 15 mei een aanval op Alexandropel en een week later trok het Ottomaanse leger opnieuw op naar Armeense gebieden.{{Sfn|Balistreri|2021}}

De Armeniërs en Georgiërs wilden dat de Ottomanen hun opmars naar het noorden en oosten zouden stoppen en zich zouden houden aan de afgesproken grens in het Verdrag van Brest-Litovsk. De Azerbeidzjanen wilden juist meer Ottomaanse invloed in de regio.{{Sfn|Andersen|2018|pp=110-111|location=Disintegration of the Transcaucasian Federation}}{{Sfn|Lang|1962|pp=206-207}} Het schisma over de Turkse rol in de regio betekende het einde van de federatie. Op aangeven van de Duitsers verklaarden de Georgiërs zich op 26 mei 1918 onafhankelijk en werd de [[Democratische Republiek Georgië]] uitgeroepen. Twee dagen later volgden de [[Republiek Armenië (1918-1920)|Republiek Armenië]] en de [[Democratische Republiek Azerbeidzjan]], waarmee de Transkaukasische federatie ophield te bestaan.

== Verdragen ==
De drie nieuwe republieken ondertekenden op 4 juni 1918 elk een aparte bilaterale overeenkomst met het Ottomaanse Rijk.{{Sfn|Balistreri|2021}} Voor Armenië en Georgië waren dit vredes- en vriendschapsverdragen en betekenden de Ottomaanse erkenning van beide landen. Voor Azerbeidzjan was het alleen een vriendschapsverdrag. Op 8 juni 1918 werd een soortgelijk verdrag met de [[Bergrepubliek van de Noordelijke Kaukasus]] getekend. De verdragen bepaalden onder meer de afbakening van de grenzen tussen Turkije en de Transkaukasische republieken.{{Sfn|Hille|2010|p=71}} Verder werden er afspraken gemaakt over grensoverschrijdende handel en het gebruik van de oliepijpleiding tussen Bakoe en Batoemi. Aanvullende afspraken werden gemaakt over de status van moslims die in Armenië en Georgië woonden.{{Sfn|Balistreri|2021}}

=== Georgië ===
Voor Georgië betekende het verdrag de [[de jure]] Turkse erkenning van de onafhankelijkheid, maar het moest de districten [[Achaltsiche (gemeente)|Achaltsiche]], [[Achalkalaki (gemeente)|Achalkalaki]] en het zuidelijke deel van Bortsjalo ([[Lori (provincie)|Lori]]) aan Turkije afstaan, een terugkeer naar de Turkse grens van het [[Verdrag van Adrianopel (1829)|Verdrag van Adrianopel]] uit 1829. Daarnaast moest Georgië gedeeltelijk ontwapend worden tot er overeenstemming zou worden bereikt over de grootte van het leger, buitenlandse militairen van landen in oorlog met Turkije moesten het land verlaten en de spoorwegen zouden door de Turken gebruikt mogen worden, waarbij de Turken het recht voorbehielden ook de militaire bescherming daarvan op zich te nemen.{{Sfn|Hille|2010|pp=80-81}}

De Georgiërs ratificeerden het verdrag niet, in afwachting van de uitkomst van de Conferentie van Constantinopel (1918), waardoor het verdrag nooit in werking trad. Daarnaast waren de grenzen nog niet definitief vastgesteld. Georgië claimde het grondgebied van alle Georgische koninkrijken en vorstendommen die sinds 1801 onder Russisch protectoraat waren geplaatst, evenals de Georgische gebieden die door het Ottomaanse Rijk aan Rusland waren afgestaan onder het [[Verdrag van Adrianopel (1829)]] en de [[Vrede van Berlijn (1878)]].{{Sfn|Hille|2010|pp=80-81}}

=== Armenië ===
Voor Armenië betekende het verdrag net als bij Georgië de ''de jure'' Turkse erkenning van de onafhankelijkheid, waarbij grenzen werden afgebakend. Armenië moest afstand doen van claims op [[Oblast Kars|Kars]], Achaltsiche, Achalkalaki en Bortsjalo, die met uitzondering van Kars ook door Georgië geclaimd werden. Ook de provincies [[oejezd Alexandropel|Alexandropel]] en [[oejezd Etsjmiadzin|Etsjmiadzin]], het zuiden van [[oejezd Jerevan|Jerevan]] en Sjaroer, en het grootste deel van [[Nachitsjevan]] werden in het verdrag aan Turkije afgestaan. De spoorlijn [[Gjoemri|Alexandropel]]-[[Culfa|Julfa]] kwamen onder Turkse controle. De grens tussen Armenië en Azerbeidzjan moest door een speciale commissie worden afgebakend. Verder beloofde Armenië er alles aan te doen om gewapende groepen op zijn grondgebied te ontbinden, wat bedoeld was tegen milities die een 'groot Armenië' op Turks grondgebied nastreefden.{{Sfn|Hille|2010|pp=134-135}}

=== Azerbeidzjan ===
De Ottomanen erkenden Azerbeidzjan in tegenstelling tot de andere twee Transkaukasische landen niet als onafhankelijke staat. Niettemin, behield in het verdrag wel al zijn grondgebied en kreeg het Turkse militaire garanties voor het herstel van de veiligheid en orde indien nodig.{{Sfn|Hille|2010|p=179}}

== Gevolg ==
De verdragen werden door de Transkaukasische landen niet geratificeerd waardoor ze nooit in werking traden. Enkele dagen na ondertekening arriveerden duizenden Duitse troepen van de [[Duitse Kaukasusexpeditie]] in Georgië, als gevolg van de Georgisch-Duitse afspraken in het op 28 mei 1918 afgesloten [[Verdrag van Poti]], waardoor Georgië de Ottomaanse uitvoering ook kon voorkomen. Toen de Turkse troepen posities in wilden nemen langs de Georgische spoorwegen, in lijn met het verdrag van Batoemi, stonden de Georgische troepen dit niet toe, verwijzend naar Duitse orders.{{Sfn|Kazemzadeh|2008|p=151}}

De verdragen droegen bij aan de Turkse expansie in de Zuidelijke Kaukasus en de succesvolle opmars via Armenië naar [[Bakoe]] en [[Dagestan]] in 1918.

== Referenties ==
{{Appendix||2=
;Literatuur
* {{Citeer boek | achternaam=Andersen | voornaam=Andrew | titel=Georgia and the International Treaties of 1918-1921 | paginas=Pag.127-142, 380-386 | datum=2018 | edition=1e druk | uitgever=Asteroid Publishing | isbn=978-1-926720-47-0 | bezochtdatum=2024-03-22}}
* {{Citeer encyclopedie | url=https://encyclopedia.1914-1918-online.net/article/batum_conference_and_treaties_of/?version=1.0 | achternaam=Balistreri | voornaam=Alexander E. |titel=Batum, Conference and Treaties of | encyclopedie=International Encyclopedia of the First World War (online) | uitgever=[[Vrije Universiteit Berlijn]] | doi=10.15463/ie1418.11567 |datum=2021 |bezochtdatum=2024-03-22}}
* {{Citeer boek | achternaam=Hille |voornaam=Charlotte |datum=2010 |titel=State Building and Conflict Resolution in the Caucasus |edition=1e druk |uitgever= Brill |isbn=978-90-47-44136-6 | doi=10.1163/ej.9789004179011.i-350 | bezochtdatum=2024-03-22 | url=https://brill.com/display/title/15675}}
* {{Citeer boek |achternaam=Kazemzadeh |voornaam=Firuz|titel=The struggle for Transcaucasia (1917-1921) |datum=2008 |editie=1e druk |uitgever=Anglo Caspian Press|plaats=[[Londen]] | isbn=978-0–9560004-0-8 | bezochtdatum=2024-03-22 | url=https://archive.org/details/strugglefortrans0000kaze/}}
* {{Citeer boek | achternaam=Lang | voornaam=David Marshall| titel=A modern History of Georgia | datum=1962 | uitgever=Grove Press Inc |plaats=[[New York (stad)|New York]] | bezochtdatum=2024-03-22 | url=https://archive.org/details/modernhistoryofs0000lang}}
* {{Citeer boek | achternaam=Lee |voornaam=Eric |datum=2017 |titel=The Experiment: Georgia's Forgotten Revolution 1918-1921 |edition=1e druk |uitgever=ZED Books |plaats=[[Londen]] |isbn=978-1-78699-092-1 | bezochtdatum=2024-03-22 |url=https://books.google.nl/books?id=4byrDwAAQBAJ&printsec=frontcover&#v=onepage&q&f=false}}
* {{Citeer boek |achternaam=Rayfield | voornaam=Donald | titel=Edge of Empires - a history of Georgia | editie=1e druk | datum=2012 | uitgever=Reaktion Books | plaats=[[Londen]] | isbn=978-1-78023-030-6 | bezochtdatum=2024-03-22 | url=https://archive.org/details/edgeofempireshis0000rayf }}
;Bronnen, noten en/of referenties
{{References}}
}}

[[Categorie:1918]]
[[Categorie:Verdrag in de 20e eeuw|Batoemi]]
[[Categorie:Democratische Republiek Georgië]]
[[Categorie:Vredesverdrag van het Ottomaanse Rijk|Batoemi]]

title: Verdrag van Batoemi

Verdragstype: Vredesverdrag

Ondertekend: 4 juni 1918 in Batoemi

In werking getreden: niet

Ondertekenaars: Armenië · Azerbeidzjan · Georgië · Ottomaanse Rijk

Talen: Frans

Portaal: Politiek


text:
# Tireman
Tireman is een bestuurslaag in het regentschap Rembang van de provincie Midden-Java, Indonesië. Tireman telt 1730 inwoners (volkstelling 2010).

title: Tireman

wikitext:
{{Infobox plaats in Indonesië
| soort          = Dorp
| naam           = Tireman
| inwoners       = 1730
| datum inwoners = 2010
| provincie      = [[Midden-Java]]
| regentschap    = [[Rembang (regentschap)|Rembang]]
| onderdistrict  = [[Rembang (onderdistrict in Rembang)|Rembang]]
| eiland         = [[Java (eiland)|Java]]
| tijdzone       = +7
| code desa      = 3317100034
| mapname        =
| lat_deg        =
| lat_min        =
| lat_sec        =
| lon_deg        =
| lon_min        =
| lon_sec        =
| image          =
| caption        =
}}
'''Tireman''' is een bestuurslaag in het [[Regentschap (Indonesië)|regentschap]] [[Rembang (regentschap)|Rembang]] van de [[Provincies van Indonesië|provincie]] [[Midden-Java]], [[Indonesië]]. Tireman telt 1730 inwoners (volkstelling 2010).

{{Appendix|2=
* Resultaten van de volkstelling (2010), Badan Pusat Statistik, [https://web.archive.org/web/20121202090212/http://bps.go.id/eng/download_file/Population_of_Indonesia_by_Village_2010.pdf Population_of_Indonesia_by_Village]
}}
{{Beginnetje|landen & Volken|land=Indonesië|2=2013|3=06|4=20}}

[[Categorie:Plaats in Midden-Java]]

title: Situering

Eiland: Java

Provincie: Midden-Java

Regentschap of · stadsgemeente: Rembang

Onderdistrict: Rembang

title: Algemeen

title: Overig

Portaal: Indonesië


text:
# Nebria tristicula
Nebria tristicula is een keversoort uit de familie van de loopkevers (Carabidae). De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1888 door Reitter.

title: Nebria tristicula

wikitext:
{{Taxobox insect
| titelweergave = cursief
| naam = ''Nebria tristicula''
| afbeelding =
| afbeeldingtekst =
| orde = [[Kevers|Coleoptera]] (Kevers)
| familie = [[Loopkevers|Carabidae]] (Loopkevers)
| onderfamilie = [[Nebriinae]]
| geslacht = ''[[Nebria]]''
| w-naam = ''Nebria tristicula''
| auteur = [[Edmund Reitter|Reitter]]
| datum = 1888
| haakjes =
| species =
| commons =
}}
'''''Nebria tristicula''''' is een [[kevers|kever]]soort uit de familie van de [[Loopkevers|loopkevers (Carabidae)]].<ref>Anichtchenko A. et al., (editors): [https://carabidae.org/search?rank=0&text=Nebria+tristicula Carabidae of the World] (bezocht: 20 tot 28 maart 2013)</ref> De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1888 door Reitter.

{{Appendix}}
{{beginnetje|biologie|2013|03|29}}

[[Categorie:Nebria|tristicula]]

title: Nebria tristicula

Onderfamilie: Nebriinae

Geslacht: Nebria

title: Soort


text:
# Porithodes obliqua
Porithodes obliqua is een keversoort uit de familie van de boktorren (Cerambycidae). De wetenschappelijke naam van de soort werd voor het eerst geldig gepubliceerd in 1916 door Lea.

title: Porithodes obliqua

wikitext:
{{Taxobox insect
| naam = ''Porithodes obliqua''
| titelweergave = cursief
| afbeelding =
| afbeeldingtekst =
| orde = [[Kevers|Coleoptera]] (Kevers)
| familie = [[Boktorren|Cerambycidae]] (Boktorren)
| onderfamilie = [[Cerambycinae]]
| geslacht = ''[[Porithodes]]''
| w-naam = ''Porithodes obliqua''
| auteur = [[Arthur Mills Lea|Lea]]
| datum = 1916
| haakjes = ja
| commons =
| species =
}}
'''''Porithodes obliqua''''' is een [[kevers]]oort uit de familie van de [[Boktorren|boktorren (Cerambycidae)]]. De wetenschappelijke naam van de soort werd voor het eerst geldig gepubliceerd in 1916 door Lea.<ref>{{Brontabel|9999-Cerambycidae}} (bezocht 30 januari 2014)</ref>

{{Appendix}}
{{Beginnetje|biologie|2014|02|18}}

[[Categorie:Boktorren]]

title: Porithodes obliqua

Familie: Cerambycidae (Boktorren)

Onderfamilie: Cerambycinae

Geslacht: Porithodes

title: Soort


text:
# Verdrag inzake de rechten van het kind
Het Verdrag inzake de Rechten van het Kind (IVRK; Engels: Convention on the Rights of the Child, CRC) is gebaseerd op de Universele Verklaring van de Rechten van de Mens. Het werd aangenomen door de Algemene Vergadering van de Verenigde Naties op 20 november 1989 en werd van kracht op 2 september 1990, na ratificatie door 20 lidstaten. Het wordt meestal het 'Kinderrechtenverdrag' of het 'Internationaal Verdrag voor de Rechten van het Kind' genoemd.
In het verdrag wordt onder een kind verstaan, ieder mens jonger dan 18 jaar, tenzij volgens het op het kind van toepassing zijnde recht de meerderjarigheid eerder bereikt wordt.

## Deelnemende landen
Anno 2016 hebben 196 landen het verdrag geratificeerd. Dit zijn – op de Verenigde Staten na – alle lidstaten van de Verenigde Naties, alsmede de Cookeilanden, Niue, de Staat Palestina en de Heilige Stoel. Somalië trad in oktober 2015 als 196e land toe tot de conventie. Hoewel de Verenigde Staten een actieve rol speelden in de totstandkoming van het verdrag en het in 1995 tekenden, hebben zij het als enige VN-lid niet geratificeerd. De presidenten Bill Clinton, George W. Bush hebben het verdrag nooit voorgelegd aan de senaat. Hoewel president Barack Obama gezegd heeft dat hij het "beschamend" vindt dat de Verenigde Staten het verdrag niet hebben geratificeerd heeft ook hij het niet voorgelegd aan de senaat.

## Preambule
In de preambule worden de basisprincipes uiteengezet. Verder wordt de noodzaak bevestigd van juridische en andere bescherming van kinderen zowel vóór als na hun geboorte en van respect voor de culturele waarden van de gemeenschap waarin het kind opgroeit. Voor de bescherming van de rechten van het kind, met name van kinderen in ontwikkelingslanden, speelt samenwerking op internationaal niveau een wezenlijke rol.

## Rechten
De beschermde rechten van het kind zijn:
- voorrang voor het belang van het kind (art. 3)
- recht op
  - leven (inherent recht, art. 6)
  - een naam en nationaliteit (art. 7-8)
  - gepaste vrije mening (art. 12-15)
  - privacy en een thuis (art. 16), band met de ouders (art. 18)
  - aangepaste informatie (o.a. kinderboeken, art. 17), onderwijs (art. 28-29)
  - de grootst mogelijke geneeskundige verzorging (art. 24-25)
  - sociale zekerheid (art. 26), een toereikende levensstandaard (art. 27)
  - vrije tijd, spel, en dergelijke (art. 31)
- bijzondere bescherming van
  - pleegkinderen (art. 20), adoptiekinderen (art. 21), vluchtelingen (art. 22)
  - gehandicapte kinderen (art. 23)
  - minderheden (art. 30)
  - Kinderen hebben het recht om een mening te geven (dat geldt wel alleen voor  huisgenoten, kinderen mogen niet stemmen bij de verkiezingen) (art.37)

## Toezicht
Het toezicht op de naleving van het verdrag wordt in België uitgeoefend door de kinderrechtencommissarissen van Vlaanderen en Wallonië (sinds 1998). Nederland heeft in 2010 de Kinderombudsman ingesteld voor dit toezicht.

## Varia
- De Universele Kinderdag van de Verenigde Naties (VN), die in 1954 werd ingesteld, wordt elk jaar op 20 november gevierd, de datum waarop het verdrag werd gesloten. Doel ervan is internationale saamhorigheid en bewustwording onder kinderen over de hele wereld te bevorderen.

title: Verdrag inzake de rechten van het kind

wikitext:
{{Infobox verdrag
| verdragsnaam    = Verdrag inzake de rechten van het kind
| afbeelding      = Convention on the Rights of the Child.svg
| onderschrift    = {{legenda|#00aa00|Verdragspartijen}}
{{Legenda|#926ec6|Getekend, maar niet geratificeerd}}
{{Legenda|#ff9911|Niet getekend}}
| type            =
| datumontworpen  =
| datumgetekend   = [[20 november]] [[1989]]
| plaatsgetekend  = [[New York (stad)|New York]]
| datuminwerking  = [[2 september]] [[1990]]
| voorwaarden     = 20 ratificaties
| ondertekenaars  = 140
| deelnemers      = 196
| status          =
| opvolging       =
| taal            =
| talen           = [[Arabisch]], [[Standaardmandarijn|Chinees]], [[Engels]], [[Frans]], [[Russisch]] en [[Spaans]]
}}
[[Bestand:Child soldier in the US Civil War.jpg|thumb|[[Kindsoldaat]] in de [[Amerikaanse Burgeroorlog]].]]

Het '''Verdrag inzake de Rechten van het Kind''' ('''IVRK'''; [[Engels]]: ''Convention on the Rights of the Child'', CRC) is gebaseerd op de [[Universele Verklaring van de Rechten van de Mens]]. Het werd aangenomen door de Algemene Vergadering van de [[Verenigde Naties]] op [[20 november]] [[1989]] en werd van kracht op [[2 september]] [[1990]], na ratificatie door 20 lidstaten. Het wordt meestal het 'Kinderrechtenverdrag' of het 'Internationaal Verdrag voor de Rechten van het Kind' genoemd.<ref name="Detrickaanhef">S. Detrick, 'Commentaar op aanhef IVRK', in: M.J.C. Koens & A.P.J.M. Vonken (red.), ''Tekst & Commentaar Personen- en familierecht'', Deventer: Kluwer (ook online).</ref>

In het verdrag wordt onder een [[kind (leeftijdsgroep)|kind]] verstaan, ieder mens jonger dan 18 jaar, tenzij volgens het op het kind van toepassing zijnde [[recht]] de meerderjarigheid eerder bereikt wordt.<ref>S. Detrick, 'Commentaar op art. 1 IVRK', in: M.J.C. Koens & A.P.J.M. Vonken (red.), ''Tekst & Commentaar Personen- en familierecht'', Deventer: Kluwer (ook online).</ref>

== Deelnemende landen ==
Anno 2016 hebben 196 landen het verdrag geratificeerd.<ref name="Detrickaanhef" /> Dit zijn – op de [[Verenigde Staten]] na<ref>{{Citeer web|url=https://decorrespondent.nl/8467/nederland-vindt-het-prima-om-kinderen-op-te-sluiten-voor-ze-worden-uitgezet/3468371399746-4f461d21|titel=Nederland vindt het prima om kinderen op te sluiten voor ze worden uitgezet|werk=De Correspondent|datum=2018-07-02|auteur=Kauthar Bouchallikht|taal=nl}}</ref> – alle lidstaten van de [[Verenigde Naties]], alsmede de [[Cookeilanden]], [[Niue]], de [[Palestina (staat)|Staat Palestina]] en de [[Heilige Stoel]]. [[Somalië]] trad in oktober 2015 als 196e land toe tot de conventie.<ref>{{en}} [http://www.unicef.org/media/media_85718.html Joint statement on Somalia’s ratification of the Convention on the Rights of the Child. Somalia becomes 196th State Party to the Convention], ''Unicef'' 2 oktober 2015, laatst geraadpleegd op 1 juni 2016.</ref> Hoewel de Verenigde Staten een actieve rol speelden in de totstandkoming van het verdrag en het in 1995 tekenden, hebben zij het als enige VN-lid niet geratificeerd. De presidenten [[Bill Clinton]], [[George W. Bush]] hebben het verdrag nooit voorgelegd aan de [[Senaat (Verenigde Staten)|senaat]]. Hoewel president [[Barack Obama]] gezegd heeft dat hij het "beschamend" vindt dat de Verenigde Staten het verdrag niet hebben geratificeerd heeft ook hij het niet voorgelegd aan de senaat.<ref>{{Citeer web|url=http://www.crin.org/en/library/news-archive/united-states-obamas-win-also-victory-childrens-rights|titel=UNITED STATES: Is Obama's win also a victory for children's rights?|uitgever=Child Rights International Network|datum=5 november 2008|bezochtdatum=8 juni 2016}}</ref>

== Preambule ==
In de [[preambule]] worden de basisprincipes uiteengezet. Verder wordt de noodzaak bevestigd van juridische en andere bescherming van kinderen zowel vóór als na hun geboorte en van respect voor de culturele waarden van de gemeenschap waarin het kind opgroeit. Voor de bescherming van de rechten van het kind, met name van kinderen in ontwikkelingslanden, speelt samenwerking op internationaal niveau een wezenlijke rol.

== Rechten ==
De beschermde rechten van het kind zijn:
* voorrang voor het belang van het kind (art. 3)
* recht op
** [[leven]] (inherent recht, art. 6)
** een naam en [[nationaliteit]] (art. 7-8)
** gepaste [[vrijheid van meningsuiting|vrije mening]] (art. 12-15)
** [[privacy]] en een thuis (art. 16), band met de ouders (art. 18)
** aangepaste informatie (o.a. kinderboeken, art. 17), onderwijs (art. 28-29)
** de grootst mogelijke geneeskundige verzorging (art. 24-25)
** [[sociale zekerheid]] (art. 26), een toereikende [[levensstandaard]] (art. 27)
** vrije tijd, spel, en dergelijke (art. 31)
* bijzondere bescherming van
**[[Pleegzorg|pleegkinderen]] (art. 20), [[adoptie]]kinderen (art. 21), vluchtelingen (art. 22)
** gehandicapte kinderen (art. 23)
** minderheden (art. 30)
** Kinderen hebben het recht om een mening te geven (dat geldt wel alleen voor  huisgenoten, kinderen mogen niet stemmen bij de verkiezingen) (art.37)

== Toezicht ==
Het toezicht op de naleving van het verdrag wordt in België uitgeoefend door de kinderrechtencommissarissen van Vlaanderen en Wallonië (sinds 1998). Nederland heeft in 2010 de [[Kinderombudsman]] ingesteld voor dit toezicht.

== Varia ==
* De [[Kinderdag|Universele Kinderdag]] van de Verenigde Naties (VN), die in 1954 werd ingesteld, wordt elk jaar op 20 november gevierd, de datum waarop het verdrag werd gesloten. Doel ervan is internationale saamhorigheid en bewustwording onder kinderen over de hele wereld te bevorderen.

== Zie ook ==
* [[Haags Adoptieverdrag]]
* [[Universele Verklaring van de Rechten van de Mens]]
* [[Kinderarbeid]]
* [[Nationale ombudsman#Kinderombudsman|Kinderombudsman]]
* [[Bijzondere curator]]

== Externe links ==
* {{nl}} [http://www.kinderrechtencommissariaat.be/sites/default/files/bestanden/kinderrechtenverdrag_nederlandse_vertaling.pdf Tekst van het verdrag]
* {{en}} [http://www.ohchr.org/EN/ProfessionalInterest/Pages/CRC.aspx Tekst van het verdrag]
* {{nl}} [http://www.kinderrechten.nl Het Kinderrechtencollectief]

{{Appendix}}
{{Commonscat}}

[[Categorie:Kinderrechten]]
[[Categorie:Verdrag op het gebied van de rechten van de mens]]
[[Categorie:Verdrag van de Verenigde Naties|Rechten]]
[[Categorie:Verdrag in de 20e eeuw|Rechten]]

title: Verdrag inzake de rechten van het kind

Ondertekend: 20 november 1989 in New York

In werking getreden: 2 september 1990

Voorwaarden voor inwerkingtreding: 20 ratificaties

Talen: Arabisch, Chinees, Engels, Frans, Russisch en Spaans


text:
# Lionstorm
Lionstorm (gestileerd LIONSTORM) is een Nederlands rapduo bestaande uit Vuige Muis en Skerrie Sterrie. Lionstorm is de eerste Nederlandse queer rapgroep.
Naast muzikanten zijn Vuige en van Skerrie ook fotografen en ontwerpen ze designkleding. Hun imago draait om popcultuur en de vertegenwoordiging van homoseksualiteit daarbinnen. Hun clownesque, absurdistische en agressieve stijl roept ongemak op die reflecteert hoe homoseksuele liefde (en met name homoseksuele seks) vaak wordt ontvangen door hetero's. Ze hebben samengewerkt met onder andere Merol, Patta, Neenah en Josephine Zwaan. In 2020 trad Lionstorm op tijdens Eurosonic Noorderslag. In 2022 stond Lionstorm onder andere in de Melkweg en op WOO HAH!.
Lionstorm is onderdeel van Spotify’s ‘Unlike Any Other campaign’.

title: Lionstorm

wikitext:
{{Infobox band
| band_naam      = Lionstorm
| logo           =
| afbeelding     =
| onderschrift   =
| aka            =
| jaren_actief   = 2018-heden
| oorsprong      = [[Amsterdam]], [[Nederland]]
| muziekgenre    = [[Hiphop]], [[rap (muziekstijl)|rap]]
| invloed        =
| record_label   =
| manager        =
| andere_acts    =
| huidige_leden  = Vuige Muis<br>Skerrie Sterrie
| oud_leden      =
| website        = https://www.lionstorm.nl/
}}
'''Lionstorm''' (gestileerd '''LIONSTORM''') is een [[Nederland (hoofdbetekenis)|Nederlands]] rapduo bestaande uit Vuige Muis en Skerrie Sterrie. Lionstorm is de eerste Nederlandse [[queer]] rapgroep.<ref name="bnnvara">{{citeer web | url = https://www.bnnvara.nl/artikelen/wordt-het-niet-eens-tijd-voor-meer-queer-hiphop | titel = Wordt het niet eens tijd voor meer queer hiphop?! | werk = BNNVara | datum = 15 april 2022 |archiefurl=https://web.archive.org/web/20220415153020/https://www.bnnvara.nl/artikelen/wordt-het-niet-eens-tijd-voor-meer-queer-hiphop |archiefdatum=2022-04-15}}</ref>

Naast muzikanten zijn Vuige en van Skerrie ook [[fotografie|fotografen]]<ref>{{citeer nieuws|auteur=Spanjer, Noor|url=https://www.vice.com/nl/article/zmpd4j/lionstorm-rapt-over-vrouwenliefde|titel=Het Nederlandse hiphopduo LIONSTORM rapt over liefde tussen twee vrouwen en hoe goed die is|werk=[[Vice Media]]|datum=12 juli 2010|bezochtdatum=28 april 2021 |archiefurl=https://web.archive.org/web/20210428111752/https://www.vice.com/nl/article/zmpd4j/lionstorm-rapt-over-vrouwenliefde |archiefdatum=2021-04-28}}</ref> en ontwerpen ze designkleding. Hun imago draait om [[popcultuur]] en de vertegenwoordiging van [[homoseksualiteit]] daarbinnen. Hun clownesque, absurdistische en agressieve stijl roept ongemak op<ref name="3voor12">{{citeer web | auteur = Vrieze, Atze de | url = https://3voor12.vpro.nl/update~23ceecda-1565-474a-b1ef-266b31aa4f7a~esns20-lionstorm-laat-de-kelder-naar-broodjes-vis-ruiken~.html | titel = ESNS20: Lionstorm laat de kelder naar broodjes vis ruiken | werk = 3voor12 | datum = 19 januari 2020 |archiefurl=https://web.archive.org/web/20230311115457/https://3voor12.vpro.nl/update~23ceecda-1565-474a-b1ef-266b31aa4f7a~esns20-lionstorm-laat-de-kelder-naar-broodjes-vis-ruiken~.html |archiefdatum=2023-03-11}}</ref> die reflecteert hoe homoseksuele liefde (en met name homoseksuele seks) vaak wordt ontvangen door [[heteroseksualiteit|hetero's]]<ref>{{citeer nieuws|auteur=Bartelds, Jaap|url=https://winq.nl/articles/230472/premiere-bekijk-de-video-van-no-h8ro-van-lionstorm/|titel=Première: bekijk de video van ‘No H8ro’ van LIONSTORM|werk=[[Winq]]|datum=5 juli 2019|bezochtdatum=28 april 2021 |archiefurl=https://web.archive.org/web/20210428111753/https://winq.nl/articles/230472/premiere-bekijk-de-video-van-no-h8ro-van-lionstorm/ |archiefdatum=2021-04-28}}</ref>. Ze hebben samengewerkt met onder andere [[Merel Baldé|Merol]], Patta, [[Neenah (producer)|Neenah]] en [[Josephine Zwaan]]. In 2020 trad Lionstorm op tijdens [[Eurosonic Noorderslag]].<ref name="3voor12"/> In 2022 stond Lionstorm onder andere in de [[Melkweg (Amsterdam)|Melkweg]]<ref>{{Citeer nieuws |achternaam=van Erp |voornaam=Tim |werk=Trouw |datum=2022-08-06 |titel=Lionstorm heeft een missie, maar staat muzikaal ook als een huis |bezochtdatum=2022-10-09 |taal=nl |url=https://www.trouw.nl/cultuur-media/lionstorm-heeft-een-missie-maar-staat-muzikaal-ook-als-een-huis~bfc1fdee/ |archiefurl=https://web.archive.org/web/20221009202722/https://www.trouw.nl/cultuur-media/lionstorm-heeft-een-missie-maar-staat-muzikaal-ook-als-een-huis~bfc1fdee/ |archiefdatum=2022-10-09}}</ref> en op [[WOO HAH!]]<ref>{{Citeer web |url=https://woohahxrollingloud.com/artist/lionstorm/ |titel=Lionstorm |bezochtdatum=2022-10-09 |werk=woohahxrollingloud.com |taal=en |archiefurl=https://web.archive.org/web/20221009202528/https://woohahxrollingloud.com/artist/lionstorm/ |archiefdatum=2022-10-09}}</ref>.

Lionstorm is onderdeel van [[Spotify]]’s ‘Unlike Any Other campaign’<ref>{{citeer nieuws|taal=en|url=https://newsroom.spotify.com/2020-06-03/spotify-celebrates-lgbtqia-creators-and-fans-with-our-2020-pride-campaign/|titel=Spotify Celebrates LGBTQIA+ Creators and Fans With Our 2020 Pride Campaign|werk=[[Spotify]]|datum=3 juni 2020|bezochtdatum=28 april 2021 |archiefurl=https://web.archive.org/web/20210428111751/https://newsroom.spotify.com/2020-06-03/spotify-celebrates-lgbtqia-creators-and-fans-with-our-2020-pride-campaign/ |archiefdatum=2021-04-28}}</ref>.

== Zie ook ==
* [[Lijst van Nederlandse bands]]
* [[Lijst van Nederlandse hiphopartiesten]]
* [[Homo-emancipatie]]

== Externe link ==
* {{en}} [https://www.lionstorm.nl/ Officiële website]

== Referenties ==
{{references}}

[[Categorie:Duo]]
[[Categorie:Nederlandse hiphopgroep]]

title: Achtergrondinformatie

Oorsprong: Amsterdam, Nederland

Genre(s): Hiphop, rap

title: Bezetting

Huidige leden: Vuige Muis · Skerrie Sterrie