text:
# Tweety
Tweety (ook bekend als Tweety Pie of Tweety Bird) is een animatiefilmfiguur uit de Looney Tunes-/Merrie Melodiesserie. Zijn naam is een samentrekking van "sweetie" en "tweet".
Het personage werd in 1942 bedacht door Bob Clampett, en maakte zijn debuut in het filmpje “a Tale of Two Kitties”. Het door Clampett ontworpen personage zag er echter nog niet uit als Tweety, en droeg op papier de naam Orson. Mel Blanc deed de stem van Tweety.
In 1945 begon Friz Freleng met een reeks films waarin Tweety zijn bekendste tegenstander, Sylvester, ontmoette.

## Personage
Tweety is een kleine gele kanariepiet (hoewel hij in sommige filmpjes ook wordt aangeduid als een zeldzame “Tweety vogel”) met een naar verhouding groot hoofd. In de eerste filmpjes was hij een wilde vogel die buiten in een nest woonde, maar later werd hij de huiskanarie van Granny (oma). Zijn grootste tegenstander is Sylvester, die Tweety het liefst zou opeten. In de filmpjes dat Tweety bij Granny woont is Sylvester vaak ook een huisdier van Granny, wat voor een hilarische driehoeksverhouding zorgt.
Net als veel personages van wie Mel Blanc de stem deed, heeft Tweety een spraakgebrek. Zijn kenmerk is dat hij de letters /s/, /k/, en /g/ verandert naar /t/, /d/, of /θ/. Zo zegt hij bijvoorbeeld "puddy tat" in plaats van "pussy cat". De bekendste Tweety-uitroepen zijn "I tawt I taw a puddy tat!" (ik geloof dat ik een poesiekat zag), "I did, I did taw a puddy tat!" (het klopt, het klopt, ik zag echt een poesiekat), "Bad old puddy tat!" (stoute poesiekat) en "Poor Old Puddy Tat!" (arme poesiekat).
Tweety is doorgaans een rustig en vriendelijk personage, maar als hij bedreigd wordt door een kat of andere tegenstander kan hij ronduit gemeen worden en op elke mogelijke manier van zich afslaan. Vooral de originele versie van Tweety was een stuk agressiever dan zijn huidige versie.
Over Tweety’s geslacht is lange tijd discussie geweest. Veel fans dachten dat Tweety een vrouwtje was, maar in de tv-serie The Sylvester and Tweety Mysteries werd bevestigd dat hij een mannetje is.

## Stripboeken
Western Publications produceerde een stripboek over Tweety en Sylvester, getiteld Tweety and Sylvester als eerste in de Dell Comics Four Color-series #406, 489, en 524, dan in de eigen titel van Dell Comics (#4-37, 1954-62), en dan later van Gold Key Comics (#1-102, 1963-72). In Nederland bestond er in de jaren zeventig een tijdschrift met de naam Tweety & Sylvester van Uitgeverij De Vrijbuiter. Naast Tweety en Sylvester verschenen ook de andere Warner Bros-tekenfilmfiguren in dit tijdschrift.

## Muziek
In 1951 maakte Mel Blanc samen met Billy May’s orkest een single getiteld I Tawt I Taw A Puddy Tat.
Verondersteld uitvoerend artiest: Tweety zelf.

## Filmografie
- A Tale of Two Kitties (1942)
- Birdy and the Beast
- A Gruesome Twosome
- Tweetie Pie (1947)
- I Taw A Putty Tat
- Bad Ol' Putty Tat
- Home Tweet Home
- All A Bir-r-r-d
- Canary Row
- Puddy Tat Twouble
- Room and Bird
- Tweety's SOS
- Tweet, Tweet Tweety
- Gift Wrapped (film)
- Ain't She Tweet
- Bird in Guilty Cage
- Snow Business
- Fowl Weather
- Tom Tom Tomcat
- A Street Cat Named Sylvester
- Catty Cornered
- Dog Pounded
- No Barking
- Muzzle Tough
- Satan's Waitin
- Sandy Claws
- Tweety's Circus
- Red Riding Hoodwinked
- Tweet And Sour (1956)
- Tree Cornered Tweety
- Tugboat Granny
- Tweet Zoo
- Tweety And The Beanstalk
- Birds Anonymous
- Greedy For Tweety
- A Pizza Tweety Pie
- A Bird In A Bonnet
- Trick Or Tweet
- Tweet And Lovely
- Tweet Dreams
- Hyde And Go Tweet
- Trip For Tat
- Rebel Without Claws
- The Last Hungry Cat
- The Jet Cage
- Hawaiian Aye Aye
- Carrotblanca
- Spacejam

title: Tweety

wikitext:
{{Infobox personage
| kleur          = Yellow
| naam           = Tweety
| serie          = [[Looney Tunes]]/[[Merrie Melodies]]
| afbeelding     = A CAR NAMED "TWEETY" - NARA - 554363.jpg
| onderschrift   = Tweety afgebeeld op een autoportier, 1973. Foto: Dan McCoy (A CAR NAMED "TWEETY")
| eerste         = ''A Tale of Two Kitties'' (1942)
| laatste        =
| duur           =
| reden          =
| bedenker       = [[Bob Clampett]]
[[Friz Freleng]] (huidig ontwerp)
| vertolker      =
| stem           = [[Mel Blanc]], Bob Bergen, Greg Burson, [[Joe Alaskey]], Eric Goldberg, Samuel Vincent
| aflevering     =
| volledige naam =
| bijnaam        =
| alias          = Tweety Bird, Tweety Pie, Orson
| soort          = Antropomorfe [[geelbuikkanarie]]
| geslacht       = Mannelijk
| leeftijd       =
| geboren        =
| geboorteland   =
| nationaliteit  = [[Verenigde Staten|Amerikaans]]
| overleden      =
| doodsoorzaak   =
| kracht         =
| ouders         =
| broer          =
| zus            =
| huwelijken     =
| relaties       =
| kinderen       =
| kleinkinderen  =
| grootouders    =
| familie        = [[Granny (personage)|Granny]] (eigenares)
}}
[[Bestand:Ataleoftwokitties restored.jpg|thumb|Tweety in zijn debuutfilm "A Tale of Two Kitties met Catstello.]]
'''Tweety''' (ook bekend als '''Tweety Pie''' of '''Tweety Bird''') is een [[animatiefilm]]figuur uit de [[Looney Tunes]]-/[[Merrie Melodies]]serie. Zijn naam is een samentrekking van "sweetie" en "tweet".

Het personage werd in 1942 bedacht door [[Bob Clampett]], en maakte zijn debuut in het filmpje “a Tale of Two Kitties”. Het door Clampett ontworpen personage zag er echter nog niet uit als Tweety, en droeg op papier de naam Orson. [[Mel Blanc]] deed de stem van Tweety.

In 1945 begon Friz Freleng met een reeks films waarin Tweety zijn bekendste tegenstander, [[Sylvester (tekenfilmfiguur)|Sylvester]], ontmoette.

== Personage ==
Tweety is een kleine gele [[kanarie]]piet (hoewel hij in sommige filmpjes ook wordt aangeduid als een zeldzame “Tweety vogel”) met een naar verhouding groot hoofd. In de eerste filmpjes was hij een wilde vogel die buiten in een nest woonde, maar later werd hij de huiskanarie van Granny (oma). Zijn grootste tegenstander is Sylvester, die Tweety het liefst zou opeten. In de filmpjes dat Tweety bij Granny woont is Sylvester vaak ook een huisdier van Granny, wat voor een hilarische driehoeksverhouding zorgt.

Net als veel personages van wie Mel Blanc de stem deed, heeft Tweety een spraakgebrek. Zijn kenmerk is dat hij de letters /s/, /k/, en /g/ verandert naar /t/, /d/, of /θ/. Zo zegt hij bijvoorbeeld "puddy tat" in plaats van "pussy cat". De bekendste Tweety-uitroepen zijn "''I tawt I taw a puddy tat!''" (ik geloof dat ik een poesiekat zag), "''I did, I did taw a puddy tat!''" (het klopt, het klopt, ik zag echt een poesiekat), "''Bad old puddy tat!''" (stoute poesiekat) en "''Poor Old Puddy Tat!''" (arme poesiekat).

Tweety is doorgaans een rustig en vriendelijk personage, maar als hij bedreigd wordt door een kat of andere tegenstander kan hij ronduit gemeen worden en op elke mogelijke manier van zich afslaan. Vooral de originele versie van Tweety was een stuk agressiever dan zijn huidige versie.

Over Tweety’s geslacht is lange tijd discussie geweest. Veel fans dachten dat Tweety een vrouwtje was, maar in de tv-serie [[The Sylvester and Tweety Mysteries]] werd bevestigd dat hij een mannetje is.<ref>Ook in het "Het ultieme Looney Tunes boek" van Jerry Beck valt op pagina 59 te lezen dat Tweety een jongetje is.</ref>

== Stripboeken ==
[[Western Publications]] produceerde een stripboek over Tweety en Sylvester, getiteld ''Tweety and Sylvester'' als eerste in de Dell Comics ''Four Color''-series #406, 489, en 524, dan in de eigen titel van Dell Comics (#4-37, 1954-62), en dan later van [[Gold Key Comics]] (#1-102, 1963-72). In Nederland bestond er in de jaren zeventig een tijdschrift met de naam ''Tweety & Sylvester'' van [[Uitgeverij De Vrijbuiter]]. Naast Tweety en Sylvester verschenen ook de andere [[Warner Bros. Entertainment, Inc.|Warner Bros]]-tekenfilmfiguren in dit tijdschrift.

== Muziek ==
In 1951 maakte Mel Blanc samen met [[Billy May]]’s orkest een single getiteld ''I Tawt I Taw A Puddy Tat''.
Verondersteld uitvoerend artiest: Tweety zelf.

== Filmografie ==
* ''[[A Tale of Two Kitties]]'' (1942)
* ''Birdy and the Beast''
* ''[[A Gruesome Twosome]]''
* ''Tweetie Pie'' (1947)
* ''I Taw A Putty Tat''
* ''Bad Ol' Putty Tat''
* ''Home Tweet Home''
* ''All A Bir-r-r-d''
* ''Canary Row''
* ''Puddy Tat Twouble''
* ''Room and Bird''
* ''Tweety's SOS''
* ''Tweet, Tweet Tweety''
* ''Gift Wrapped'' (film)
* ''Ain't She Tweet''
* ''Bird in Guilty Cage''
* ''Snow Business''
* ''Fowl Weather''
* ''Tom Tom Tomcat''
* ''A Street Cat Named Sylvester''
* ''Catty Cornered''
* ''[[Dog Pounded]]''
* ''No Barking''
* ''Muzzle Tough''
* ''Satan's Waitin''
* ''Sandy Claws''
* ''Tweety's Circus''
* ''Red Riding Hoodwinked''
* ''Tweet And Sour'' (1956)
* ''Tree Cornered Tweety''
* ''Tugboat Granny''
* ''Tweet Zoo''
* ''Tweety And The Beanstalk''
* ''Birds Anonymous''
* ''Greedy For Tweety''
* ''A Pizza Tweety Pie''
* ''A Bird In A Bonnet''
* ''Trick Or Tweet''
* ''Tweet And Lovely''
* ''Tweet Dreams''
* ''Hyde And Go Tweet''
* ''Trip For Tat''
* ''Rebel Without Claws''
* ''The Last Hungry Cat''
* ''The Jet Cage''
* ''Hawaiian Aye Aye''
* ''Carrotblanca''
* ''Spacejam''

== Externe links ==
* [http://www.toonopedia.com/tweety.htm Tweety-pagina]
* [http://www.cartoonspot.net/looney-tunes/tweety-picture.php Tweety-afbeeldingen]
* [http://www.cartoonspot.net/looney-tunes/tweety-wallpaper.php Tweety-achtergronden]
* [http://www.tweetytown.com TweetyTown]

{{Appendix|2=
{{References}}
}}

[[Categorie:Personage uit televisieserie]]
[[Categorie:Personage uit Looney Tunes]]
[[Categorie:Antropomorf personage]]
[[Categorie:Fictieve vogel]]

title: Personage uit Looney Tunes/Merrie Melodies

Debuut: A Tale of Two Kitties (1942)

Bedacht door: Bob Clampett · Friz Freleng (huidig ontwerp)

Stemacteur(s): Mel Blanc, Bob Bergen, Greg Burson, Joe Alaskey, Eric Goldberg, Samuel Vincent

title: Persoonsinformatie

Alias: Tweety Bird, Tweety Pie, Orson

Soort: Antropomorfe geelbuikkanarie

Geslacht: Mannelijk

Nationaliteit: Amerikaans

title: Relatiebanden

Familie: Granny (eigenares)

Portaal: Media


text:
# Gekko intermedium
Gekko intermedium is een hagedis uit de infraorde gekko's (Gekkota) en de familie Gekkonidae.

## Naam en indeling
De wetenschappelijke naam van de soort werd voor het eerst voorgesteld door Edward Harrison Taylor in 1915. Oorspronkelijk werd de wetenschappelijke naam Ptychozoon intermedium gebruikt. De soort behoorde lange tijd tot het geslacht Ptychozoon en in veel literatuur wordt de verouderde wetenschappelijke naam gebruikt. Dit geslacht wordt echter niet meer erkend op basis van een publicatie van Perry L. Wood Jr., Xianguang Guo, Scott L. Travers, Yong-Chao Su, Karen V. Olson, Aaron M. Bauer, L. Lee Grismer, Cameron D. Siler, Robert G. Moyle, Michael J. Andersen en Rafe M. Brown in 2019.
De soortaanduiding intermedium betekent vrij vertaald 'tussenvorm'.

## Verspreiding en habitat
De soort komt endemisch voor op de Filipijnen en is hier alleen te vinden op de eilanden Dinagat, Leyte, Maripipi en Mindanao. De habitat bestaat uit vochtige tropische en subtropische laaglandbossen. Ook in door de mens aangepaste streken zoals plantages kan de hagedis worden gevonden. De soort is aangetroffen van zeeniveau tot op een hoogte van ongeveer 300 meter boven zeeniveau.

## Uiterlijke kenmerken
Alle Ptychzoon-soorten worden wel vliegende gekko's genoemd en hebben bruine kleuren met grillige lichte en donkere tekeningen. Net als een kameleon kan de gekko zijn kleuren en patronen veranderen. Alle soorten hebben een afgeplatte staart met vele huidflapjes aan de zijkanten en huidflappen in de flanken en achter de dijen, die uitrollen bij een sprong. Hierdoor kan de hagedis een stukje zweven, maar vliegen in de zin van opstijgen kan hij niet. De Engelse naam parachute-gekko's is meer toepasselijk.
Verschillen met andere soorten zijn met name te zien in de schubben- bultjes- en huidflapjesstructuur van het lichaam. Veel kenmerken van P. intermedium, zoals de breedte van de staartpunt en de structuur van kleine bultjes op de rug, vallen echter precies tussen die van andere soorten in. Omdat de gekko als enige Ptychozoon-soort op de Filipijnen voorkomt en tevens endemisch is, zijn uit de natuur verkregen dieren makkelijk op naam te brengen. De lichaamslengte is rond de 10 centimeter met een ongeveer even lange staart, de soort blijft iets kleiner dan de vliegende gekko (Gekko kuhli), een soort die weleens in gevangenschap wordt gehouden en waarover wat meer bekend is.

## Levenswijze
Het is een boombewonende hagedis die zich overdag schuilhoudt op de bast, waar zijn grillige kleuren en met name vormen sterk op zijn aangepast. 's Nachts jaagt het dier op insecten en andere ongewervelden.

## Beschermingsstatus
Door de internationale natuurbeschermingsorganisatie IUCN is de beschermingsstatus 'niet bedreigd' toegewezen (Least Concern of LC).

wikiname: nlwiki

title: Gekko intermedium

in_language: nl

wikitext:
{{Taxobox reptiel
| status=LC
| statusbron=2021
| rl-id=169907
| titelweergave=cursief
| naam=''Gekko intermedium''
| orde=[[Schubreptielen|Squamata]] (Schubreptielen)
| onderorde=[[Hagedissen|Lacertilia]] (Hagedissen)
| infraorde=[[Gekko's|Gekkota]] (Gekko's)
| familie=[[Gekkonidae]]
| geslacht=''[[Gekko (geslacht)|Gekko]]''
| w-naam=''Gekko intermedium''
| auteur=[[Edward Harrison Taylor|Taylor]]
| datum=1915
}}
'''''Gekko intermedium''''' is een [[hagedissen|hagedis]] uit de infraorde [[gekko's]] (Gekkota) en de familie [[Gekkonidae]].

==Naam en indeling==
De wetenschappelijke naam van de soort werd voor het eerst voorgesteld door [[Edward Harrison Taylor]] in 1915.<ref name="EMBL" /> Oorspronkelijk werd de wetenschappelijke naam ''Ptychozoon intermedium'' gebruikt. De soort behoorde lange tijd tot het geslacht ''[[Ptychozoon]]'' en in veel literatuur wordt de verouderde wetenschappelijke naam gebruikt. Dit geslacht wordt echter niet meer erkend op basis van een publicatie van [[Perry L. Wood Jr.]], [[Xianguang Guo]], [[Scott L. Travers]], [[Yong-Chao Su]], [[Karen V. Olson]], [[Aaron M. Bauer]], [[L. Lee Grismer]], [[Cameron D. Siler]], [[Robert G. Moyle]], [[Michael J. Andersen]] en [[Rafe M. Brown]] in 2019.<ref name="SYN">{{Citeer web | url = https://www.biorxiv.org/content/10.1101/717520v1.full.pdf| titel = Parachute geckos free fall into synonymy: ''Gekko phylogeny, and a new subgeneric classification, inferred from thousands of ultraconserved elements (2019)| auteur = [[Perry L. Wood Jr.]], [[Xianguang Guo]], [[Scott L. Travers]], [[Yong-Chao Su]], [[Karen V. Olson]], [[Aaron M. Bauer]], [[L. Lee Grismer]], [[Cameron D. Siler]], [[Robert G. Moyle]], [[Michael J. Andersen]] en [[Rafe M. Brown]]|archiefurl=https://web.archive.org/web/20230405181654/https://www.biorxiv.org/content/10.1101/717520v1.full.pdf|archiefdatum=2023-04-05}}</ref>

De soortaanduiding ''intermedium'' betekent vrij vertaald 'tussenvorm'.

==Verspreiding en habitat==
[[Bestand:Ptychozoon intermedium distribution.png|thumb|Verspreidingsgebied in het rood.]]
De soort komt [[Endemie (biogeografie)|endemisch]] voor op de [[Filipijnen]] en is hier alleen te vinden op de eilanden [[Dinagat (eiland)|Dinagat]], [[Leyte (eiland)|Leyte]], [[Maripipi]] en [[Mindanao]].<ref name="EMBL">{{Citeer web | url = http://reptile-database.reptarium.cz/species.php?genus=Gekko&species=intermedium | titel = The Reptile Database - ''Gekko intermedium'' | auteur = Peter Uetz & Jakob Hallermann}}</ref> De habitat bestaat uit vochtige [[tropisch klimaat|tropische]] en [[subtropisch klimaat|subtropische]] laaglandbossen. Ook in door de mens aangepaste streken zoals [[plantage]]s kan de hagedis worden gevonden. De soort is aangetroffen van [[zeeniveau]] tot op een hoogte van ongeveer 300 meter boven zeeniveau.

==Uiterlijke kenmerken==
Alle ''Ptychzoon''-soorten worden wel '''vliegende gekko's''' genoemd en hebben bruine kleuren met grillige lichte en donkere tekeningen. Net als een [[kameleons|kameleon]] kan de gekko zijn kleuren en patronen veranderen. Alle soorten hebben een afgeplatte staart met vele huidflapjes aan de zijkanten en huidflappen in de flanken en achter de dijen, die uitrollen bij een sprong. Hierdoor kan de hagedis een stukje zweven, maar vliegen in de zin van opstijgen kan hij niet. De Engelse naam ''parachute-gekko's'' is meer toepasselijk.

Verschillen met andere soorten zijn met name te zien in de schubben- bultjes- en huidflapjesstructuur van het lichaam. Veel kenmerken van ''P. intermedium'', zoals de breedte van de staartpunt en de structuur van kleine bultjes op de rug, vallen echter precies tussen die van andere soorten in. Omdat de gekko als enige ''Ptychozoon''-soort op de Filipijnen voorkomt en tevens [[Endemie (biogeografie)|endemisch]] is, zijn uit de natuur verkregen dieren makkelijk op naam te brengen. De lichaamslengte is rond de 10 centimeter met een ongeveer even lange staart, de soort blijft iets kleiner dan de [[vliegende gekko (Gekko kuhli)|vliegende gekko]] (''Gekko kuhli''), een soort die weleens in gevangenschap wordt gehouden en waarover wat meer bekend is.

==Levenswijze==
Het is een boombewonende hagedis die zich overdag schuilhoudt op de bast, waar zijn grillige kleuren en met name vormen sterk op zijn aangepast. 's Nachts jaagt het dier op [[insecten]] en andere [[ongewervelden]].

==Beschermingsstatus==
Door de internationale natuurbeschermingsorganisatie [[International Union for Conservation of Nature and Natural Resources|IUCN]] is de [[beschermingsstatus]] 'niet bedreigd' toegewezen (Least Concern of LC).<ref name="IUCN" />
{{Clearboth}}

==Bronvermelding==
{{Appendix||2=
'''Referenties'''
{{References}}
'''Bronnen'''
* {{en}} – Peter Uetz & Jakob Hallermann - The Reptile Database – ''Gekko intermedium'' - [http://reptile-database.reptarium.cz/species.php?genus=Gekko&species=intermedium Website] Geconsulteerd 13 oktober 2021
}}

[[Categorie:Dier uit het Oriëntaals gebied]]
[[Categorie:Gekkonidae]]
[[Categorie:Endemisch dier uit Groot-Mindanao]]
[[Categorie:IUCN-status niet bedreigd]]
[[Categorie:Endemisch dier uit de Filipijnen]]

title: Gekko intermedium · IUCN-status: Niet bedreigd (2021)

Rijk: Animalia (Dieren)

Stam: Chordata (Chordadieren)

Klasse: Reptilia (Reptielen)

Orde: Squamata (Schubreptielen)

Onderorde: Lacertilia (Hagedissen)

Infraorde: Gekkota (Gekko's)

Familie: Gekkonidae

Geslacht: Gekko

title: Soort

Portaal: Biologie · Herpetologie


text:
# Maria van Hongarije (1257-1323)
Maria van Hongarije (1257 — Napels, 25 maart 1323) was koningin-gemalin van Napels, Jeruzalem en Achaje, als echtgenote van Karel II van Napels. Zij was een Hongaarse prinses en poogde vergeefs haar zoon Karel Martel op de Hongaarse troon te krijgen.
Zij is de stammoeder van het Huis Anjou-Sicilië.

## Levensloop

### Prinses van Hongarije
Maria was de oudste dochter van Stefanus V en Elisabeth van Koemanië, het Hongaarse vorstenpaar. Zij behoorde tot de dynastie der Arpaden.

### Prinses van Salerno
Zij huwde in Napels (1270) met de kroonprins van Sicilië en Napels, Karel van het recent gestichte Huis Anjou-Sicilië. Karel droeg de titel van prins van Salerno en Maria werd prinses van Salerno. Karel had als bijnamen de Mankepoot, de Priester of de Monnik en was in de ogen van haar schoonvader een slappeling. Haar schoonvader, Karel I, wenste kost wat kost zijn Angevijnse dynastie te planten in Sicilië. Hij bestuurde met ijzeren hand. Het rijk van haar schoonvader bleek alleszins niet populair, wat zwaar tot uiting kwam met de Siciliaanse Vespers, een bloedige opstand (1282). De opstandelingen kregen militaire steun van de Kroon van Aragon. De Aragonezen pakten haar man Karel op (1284) tijdens een zeeblokkade in Napels; Karel wou zich ten overstaan van zijn vader bewijzen, als vechtjas en dit tegen het bevel in van zijn vader. Het gevolg was dat Karel vier jaren in gevangenschap verbleef (1284-1288), eerst in Cefalu op Sicilië later in Barcelona.
Tot overmaat van ramp stierf haar schoonvader in 1285. Maria werd gravin-gemalin van Provence en Anjou, en koningin-gemalin van Sicilië, als echtgenote van Karel II. Meer dan de helft van het grondgebied is in Aragonese handen, met name Sicilië en enkele kastelen in Zuid-Italië. Paus Martinus IV benoemde Maria niet als regent van het ontredderde koninkrijk Sicilië maar wel kardinaal Gerald van Parma. Paus Honorius IV benoemde bovendien een co-regent, namelijk Robert II, graaf van Artesië. In 1288 kocht Karel II zich vrij en verzaakte bovendien aan de Siciliaanse koningskroon ten voordele van Aragon. Karel voerde drie zonen in zijn plaats naar de gevangenis van Barcelona. Het ging om Lodewijk, Robert de Wijze en Raymond Berengarius van Andria. Hun oudste zoon Karel Martel ging niet in de gevangenis. Karel reisde door Frankrijk naar Napels terug (1289).

### Koningin van Sicilië (en Napels)
Paus Nicolaas IV was met deze gang van zaken niet akkoord en gaf weerwerk tegen Aragon. De paus kroonde Karel en Maria tot koning van Sicilië, Jeruzalem en Achaje in de kathedraal van Rieti, bij Rome, want deze kroning had nog niet kunnen plaatsvinden door Karels gevangenschap. Omwille van de moeilijke onderhandelingen die volgden tussen Karel II en Alfons III van Aragon, bood de volgzame Karel II zich opnieuw aan als gevangene van Aragon. Doch Alfons III stuurde Karel II als een vrij man terug naar Napels. In 1290 volgde een overeenkomst met de machtige koning van Frankrijk, Filips IV, waarbij de titels van graaf van Provence en graaf van Anjou terugkeerden naar de Franse Kroon.
In 1290 stierf haar broer Ladislaus IV, koning van Hongarije, zonder directe mannelijke opvolgers. Maria ijverde er bij de paus voor om haar oudste zoon Karel Martel te kronen. Een legaat van paus Nicolaas IV kroonde in Napels haarzelf tot koningin van Hongarije (1291), waarna zij het bestuur van Hongarije doorgaf aan Karel Martel. Dit was een loutere formaliteit. Een familielid van Maria, Andreas de Venetiaan, werd de feitelijke koning van Hongarije.

### Koningin van Napels
Met het Verdrag van Caltabellotta (1302) werd er vrede gesloten tussen het Huis Anjou-Sicilië en de Kroon van Aragon. Dochter Eleonora werd uitgehuwelijkt met de nieuwe koning van Sicilië, de Aragonees Frederik II. Maria en haar man hielden zich ver van de internationale politiek van paus, Franse koning en Spaanse vorsten. Aan Karel en Maria wordt de bouw toegeschreven van het paleis van Quisisana; dit paleis is door latere koningen van Napels ruim uitgebouwd. Karel maakte zich populair bij de bevolking door de zware belastingen van zijn vader af te bouwen.
In 1309 stierf haar man Karel. Maria keerde niet terug naar Hongarije maar verbleef als koningin-moeder in Napels.
Zij overleed in 1323, op 66-jarige leeftijd. Haar koninklijke graftombe staat in Napels-centrum, meer bepaald in de kerk van Santa Maria Donna Regina Vecchia.

## Kinderen
Karel II en Maria hadden veertien kinderen:
- Karel Martel van Anjou (september 1271 - 12 augustus 1295), titulair koning van Hongarije, vader van Karel I, koning van Hongarije
- Margaretha (1273 - 31 december 1299), gravin van Anjou en Maine
  - ∞ 1290 met graaf Karel van Valois (1270-1325)
- Lodewijk (Brignoles, 1274 - aldaar, 19 augustus 1297), aartsbisschop van Toulouse, in 1317 heilig verklaard
- Robert de Wijze (1278 - 20 januari 1343), koning van Napels
- Filips (1278 - 26 december 1332), prins van Tarente, Achaje en Albanië
- Blanca (1280 - 14 oktober 1310)
  - ∞ 1295 met koning Jacobus II van Aragón (-1327)
- Raymond Berengarius (1281 - oktober 1305), graaf van Provence, Piëmont en Andria
- Jan (1283 - 1308), geestelijke
- Tristan (1284 - 1284/88), prins van Salerno
- Eleonora van Anjou (1289 - 9 augustus 1341)
  - ∞ 1299 met Filips van Toucy, titulair prins van Antiochië
  - ∞ 1303 met koning Frederik II van Sicilië (-1337) als gevolg van het vredesverdrag van Caltabellotta (1302)
- Maria (1290 - 1346/47)
  - ∞ 1304 met koning Sancho I van Maljorca (-1324)
  - ∞ 1326 met Don Jaime III de Ejérica (-1335)
- Pietro Tempesta (129 2- 29 augustus 1315 gesneuveld in de slag bij Montecatini), graaf van Gravina
- Jan van Durazzo (1294 - 1336), graaf van Gravina, prins van Achaia, hertog van Durazzo
- Beatrix (1295 - 1335), gravin van Andria
  - ∞ 1305 met Azzo VIII d'Este (-1308), hertog van Ferrara
  - ∞ 1309 met Bertrand des Baux (-1351), graaf van Montescaglioso, groot-rechtskundig adviseur van Napels

title: Maria van Hongarije (1257-1323)

wikitext:
[[Bestand:Marie Uhry neapol.jpg|miniatuur|Maria van Hongarije, koningin van Napels]]
[[Bestand:Reggia di Quisisana 027.JPG|miniatuur|[[Paleis van Quisisana]], oudste deel]]
[[Bestand:Maria di Ungheria Tino.jpg|miniatuur|graftombe in de kerk van Santa Maria Donna Regina Vecchia (Napels)]]
[[Bestand:Chiesa Donnaregina Vecchia 12.JPG|miniatuur|Kerk van Santa Maria Donna Regina Vecchia ([[Napels (stad)|Napels]])]]
'''Maria van Hongarije''' ([[1257]] — [[Napels (stad)|Napels]], [[25 maart]] [[1323]]) was koningin-gemalin van [[Koninkrijk Napels|Napels]], [[Koninkrijk Jeruzalem|Jeruzalem]] en [[Vorstendom Achaje|Achaje]], als echtgenote van [[Karel II van Napels]]. Zij was een [[Hongarije|Hongaarse]] prinses en poogde vergeefs haar zoon [[Karel Martel van Anjou|Karel Martel]] op de Hongaarse troon te krijgen.

Zij is de stammoeder van het [[Huis Anjou-Sicilië]].

== Levensloop ==
=== Prinses van Hongarije ===
Maria was de oudste dochter van [[Stefanus V van Hongarije|Stefanus V]] en [[Elisabeth van Koemanië]], het Hongaarse vorstenpaar. Zij behoorde tot de dynastie der [[Arpaden]].

=== Prinses van Salerno ===
Zij huwde in Napels (1270) met de kroonprins van Sicilië en Napels, [[Karel II van Napels|Karel]] van het recent gestichte [[Huis Anjou-Sicilië]]. Karel droeg de titel van prins van Salerno en Maria werd prinses van Salerno. Karel had als bijnamen de ''Mankepoot'', de ''Priester'' of de ''Monnik'' en was in de ogen van haar schoonvader een slappeling<ref>{{Citeer web | url = https://www.manfred-hiebl.de/mittelalter-genealogie/mittelalter/koenige/neapel/karl_2_der_lahme_koenig_von_neapel_+_1309.html | titel = Karl II. der Lahme | bezochtdatum =  | auteur =  | achternaam = Hiebl | voornaam = Manfred | auteurlink =  | medeauteurs =  | datum =  | formaat =  | werk = Mittelalter Genealogie | uitgever =  | paginas =  | taal = de | archiefurl =  | archiefdatum =  | dodeurl =  | citaat =  }} </ref>. Haar schoonvader, [[Karel I van Napels|Karel I]], wenste kost wat kost zijn [[Angevijnse Rijk|Angevijnse]] dynastie te planten in Sicilië. Hij bestuurde met ijzeren hand. Het rijk van haar schoonvader bleek alleszins niet populair, wat zwaar tot uiting kwam met de [[Siciliaanse Vespers]], een bloedige opstand (1282). De opstandelingen kregen militaire steun van de [[Kroon van Aragon]]. De Aragonezen pakten haar man Karel op (1284) tijdens een zeeblokkade in Napels; Karel wou zich ten overstaan van zijn vader bewijzen, als vechtjas en dit tegen het bevel in van zijn vader. Het gevolg was dat Karel vier jaren in gevangenschap verbleef (1284-1288), eerst in [[Cefalu]] op Sicilië later in [[Barcelona (Spanje)|Barcelona]].

Tot overmaat van ramp stierf haar schoonvader in 1285. Maria werd gravin-gemalin van [[Graafschap Provence|Provence]] en [[Graafschap Anjou|Anjou]], en koningin-gemalin van Sicilië, als echtgenote van Karel II. Meer dan de helft van het grondgebied is in Aragonese handen, met name Sicilië en enkele kastelen in Zuid-Italië. [[Paus Martinus IV]] benoemde Maria niet als regent van het ontredderde [[koninkrijk Sicilië]] maar wel [[Kardinaal (geestelijke)|kardinaal]] Gerald van Parma. [[Paus Honorius IV]] benoemde bovendien een co-regent, namelijk [[Robert II van Artesië|Robert II]], graaf van Artesië<ref>{{Citeer web | url = http://fmg.ac/Projects/MedLands/SICILY.htm#_Toc498671775 | titel = CHARLES d’Anjou Sicily | bezochtdatum =  | auteur =  | achternaam = Cawley | voornaam = Charles | auteurlink =  | medeauteurs =  | datum = 2006 | formaat =  Sicily/Naples: counts & kings| werk = Mediëval Lands | uitgever =  | paginas =  | taal = en | archiefurl =  | archiefdatum =  | dodeurl =  | citaat =  }} </ref>. In 1288 kocht Karel II zich vrij en verzaakte bovendien aan de Siciliaanse koningskroon ten voordele van Aragon. Karel voerde drie zonen in zijn plaats naar de gevangenis van Barcelona. Het ging om [[Lodewijk van Toulouse|Lodewijk]], [[Robert van Napels|Robert de Wijze]] en [[Raymond Berengarius van Andria]]. Hun oudste zoon [[Karel Martel van Anjou|Karel Martel]] ging niet in de gevangenis. Karel reisde door [[Frankrijk]] naar Napels terug (1289).

=== Koningin van Sicilië (en Napels) ===
[[Paus Nicolaas IV]] was met deze gang van zaken niet akkoord en gaf weerwerk tegen Aragon. De paus kroonde Karel en Maria tot koning van [[Lijst van monarchen van Napels en van Sicilië|Sicilië, Jeruzalem en Achaje]] in de kathedraal van [[Rieti (stad)|Rieti]], bij [[Rome (stad)|Rome]], want deze kroning had nog niet kunnen plaatsvinden door Karels gevangenschap. Omwille van de moeilijke onderhandelingen die volgden tussen Karel II en [[Alfons III van Aragon]], bood de volgzame Karel II zich opnieuw aan als gevangene van Aragon. Doch Alfons III stuurde Karel II als een vrij man terug naar Napels. In 1290 volgde een overeenkomst met de machtige koning van Frankrijk, [[Filips IV van Frankrijk|Filips IV]], waarbij de titels van graaf van Provence en graaf van Anjou terugkeerden naar de Franse Kroon.

In 1290 stierf haar broer [[Ladislaus IV van Hongarije|Ladislaus IV]], koning van Hongarije, zonder directe mannelijke opvolgers. Maria ijverde er bij de paus voor om haar oudste zoon Karel Martel te kronen. Een [[Legatie (diplomatie)|legaat]] van paus Nicolaas IV kroonde in Napels haarzelf tot koningin van Hongarije (1291), waarna zij het bestuur van Hongarije doorgaf aan Karel Martel. Dit was een loutere formaliteit. Een familielid van Maria, [[Andreas III van Hongarije|Andreas de Venetiaan]], werd de feitelijke koning van Hongarije.

=== Koningin van Napels ===
Met het [[Verdrag van Caltabellotta]] (1302) werd er vrede gesloten tussen het Huis Anjou-Sicilië en de Kroon van Aragon. Dochter [[Eleonora van Anjou|Eleonora]] werd uitgehuwelijkt met de nieuwe koning van Sicilië, de Aragonees [[Frederik II van Sicilië|Frederik II]]. Maria en haar man hielden zich ver van de internationale politiek van paus, Franse koning<ref>Koning Filips IV van Frankrijk apprecieerde de afzijdigheid van Karel II niet. Filips IV zat immers in een zwaar dispuut verwikkeld met [[paus Bonifatius VIII]].</ref> en Spaanse vorsten. Aan Karel en Maria wordt de bouw toegeschreven van het [[paleis van Quisisana]]<ref>Dit paleis ligt vandaag in de gemeente [[Castellammare di Stabia]], nabij Napels</ref>; dit paleis is door latere koningen van Napels ruim uitgebouwd. Karel maakte zich populair bij de bevolking door de zware belastingen van zijn vader af te bouwen.

In 1309 stierf haar man Karel. Maria keerde niet terug naar Hongarije maar verbleef als koningin-moeder in Napels.

Zij overleed in 1323, op 66-jarige leeftijd.<ref>{{Citeer web | url = http://genealogiequebec.info/testphp/info.php?no=18103 | titel = Marie Arpad de Hongrie (1257 - 1323) | bezochtdatum =  | auteur =  | achternaam = Marchie | voornaam = François | auteurlink =  | medeauteurs =  | datum = 2016 | formaat =  | werk = Généalogie Québec | uitgever =  | paginas =  | taal = fr | citaat =  |archiefurl=https://web.archive.org/web/20220817160806/http://genealogiequebec.info/testphp/info.php?no=18103|archiefdatum=2022-08-17}}</ref> Haar koninklijke graftombe staat in Napels-centrum, meer bepaald in de kerk van Santa Maria Donna Regina Vecchia.

== Kinderen ==
[[Karel II van Napels|Karel II]] en Maria hadden veertien kinderen:
* [[Karel Martel van Anjou]] (september 1271 - 12 augustus 1295), titulair koning van Hongarije, vader van [[Karel I Robert van Hongarije|Karel I]], koning van Hongarije
* [[Margaretha van Anjou (1273-1299)|Margaretha]] (1273 - 31 december 1299), gravin van [[Anjou (provincie)|Anjou]] en [[Maine (provincie)|Maine]]
** ∞ 1290 met graaf [[Karel van Valois (1270-1325)]]
* [[Lodewijk van Toulouse|Lodewijk]] ([[Brignoles]], 1274 - aldaar, 19 augustus 1297), [[aartsbisschop]] van Toulouse, in 1317 [[Heiligverklaring|heilig verklaard]]
* [[Robert van Anjou|Robert ''de Wijze'']] (1278 - 20 januari 1343), koning van Napels
* Filips (1278 - 26 december 1332), prins van Tarente, [[Vorstendom Achaje|Achaje]] en [[Albanië]]
* [[Blanca van Anjou (1280-1310)|Blanca]] (1280 - 14 oktober 1310)
** ∞ 1295 met koning [[Jacobus II van Aragón]] (-1327)
* [[Raymond Berengarius van Andria|Raymond Berengarius]] (1281 - oktober 1305), graaf van Provence, [[Piëmont]] en [[Andria]]
* Jan (1283 - 1308), geestelijke
* Tristan (1284 - 1284/88), prins van Salerno
* [[Eleonora van Anjou]] (1289 - 9 augustus 1341)
** ∞ 1299 met Filips van Toucy, [[Vorstendom Antiochië|titulair prins van Antiochië]]
** ∞ 1303 met koning [[Frederik II van Sicilië]] (-1337) als gevolg van het [[Vrede van Caltabellotta|vredesverdrag van Caltabellotta]] (1302)
* Maria (1290 - 1346/47)
** ∞ 1304 met koning [[Sancho I van Maljorca]] (-1324)
** ∞ 1326 met Don Jaime III de Ejérica (-1335)
* Pietro Tempesta (129 2- 29 augustus 1315 gesneuveld in de slag bij Montecatini), graaf van Gravina
* [[Jan van Durazzo]] (1294 - 1336), graaf van Gravina, prins van Achaia, hertog van [[Durrës (stad)|Durazzo]]
* Beatrix (1295 - 1335), gravin van Andria
** ∞ 1305 met [[Azzo VIII d'Este]] (-1308), hertog van [[Ferrara (stad)|Ferrara]]
** ∞ 1309 met Bertrand des Baux (-1351), graaf van [[Montescaglioso]], groot-rechtskundig adviseur van Napels

{{Appendix}}

[[Categorie:Arpaden]]
[[Categorie:Huis Anjou-Sicilië]]
[[Categorie:Persoon in de 13e eeuw]]
[[Categorie:Persoon in de 14e eeuw]]


text:
# Manuel Lloret
Manuel Lloret Zaragozi (Muro Alcoy, 4 augustus 1981) is een Spaans voormalig wielrenner.

## Belangrijkste overwinningen
2004
- 1e etappe Rutas del Vino

2006
- 2e etappe Ruta del Sol

2007
- 2e etappe Ronde van Madrid
- Eindklassement Ronde van Madrid

## Tourdeelnames
geen

title: Manuel Lloret

wikitext:
{{Infobox wielrenner
| naam = Manuel Lloret
| volledigenaam =
| afbeelding =
| afbbreedte =
| onderschrift =
| bijnaam =
| geboortedatum = 4 augustus 1981
| geboortestad = {{ES-VLAG}} Muro Alcoy
| geboorteland = [[Spanje]]
| sterfdatum =
| sterfstad =
| sterfland =
| lengte  =
| gewicht =
| ploeg =
| discipline = Weg
| specialisatie =
| jaren = 2005
2006
2007
| ploegen = [[Comunidad Valenciana-Elche]]
 [[Kelme (wielerploeg)|Comunidad Valenciana]]
 [[Fuerteventura-Canarias]]
}}
'''Manuel Lloret Zaragozi''' (Muro Alcoy, [[4 augustus]] [[1981]]) is een [[Spanje|Spaans]] voormalig [[wielrenner]].

== Belangrijkste overwinningen ==
'''2004'''
* 1e etappe Rutas del Vino

'''2006'''
* 2e etappe [[Ruta del Sol 2006|Ruta del Sol]]

'''2007'''
* 2e etappe [[Ronde van Madrid 2007|Ronde van Madrid]]
* Eindklassement [[Ronde van Madrid 2007|Ronde van Madrid]]

== Tourdeelnames ==
geen

== Externe link ==
* {{Standaardlinks wielrenner|commons=no}}

{{Navigatie selectie wielerploeg|inhoud=
{{Navigatie selectie wielerploeg/Comunidad Valenciana 2005}}
{{Navigatie selectie wielerploeg/Comunidad Valenciana 2006}}
}}

[[Categorie:Spaans wielrenner|Lloret Zaragozi, Manuel]]

title: Persoonlijke informatie

Geboortedatum: 4 augustus 1981

Geboorteplaats: Muro Alcoy, Spanje

title: Sportieve informatie

Discipline(s): Weg

title: Ploegen

Comunidad Valenciana-Elche · Comunidad Valenciana · Fuerteventura-Canarias

Portaal: Wielersport


text:
# Carlo Imperato
Anthony Richard (Carlo) Imperato (New York, 3 augustus 1963) is een Amerikaans acteur. Hij speelde de leerling Danny Amatullo in de televisieserie Fame. Imperato heeft ook in een aantal Broadway-musicals opgetreden.
- Bibliothèque nationale de France: cb14189040z (data)
- International Standard Name Identifier: 0000 0003 8184 7184
- Library of Congress Control Number: n2014030107
- MusicBrainz: 29ee45eb-a7fb-410f-916f-e09cb006963f
- Istituto Centrale per il Catalogo Unico: RAVV523469
- Virtual International Authority File: 262674675
- WorldCat: E39PBJhRHYqmGDb6Hjj8btJhpP

title: Carlo Imperato

wikitext:
{{Infobox acteur
| naam           = Anthony Richard Imperato
| afbeelding     =
| onderschrift   =
| geboren        = [[3 augustus]] [[1963]]
| overleden      =
| land           = [[Verenigde Staten]]
| imdb           = 0408251
}}
'''Anthony Richard (Carlo) Imperato''' ([[New York (stad)|New York]], [[3 augustus]] [[1963]]) is een [[Verenigde Staten|Amerikaans]] acteur. Hij speelde de leerling Danny Amatullo in de televisieserie ''[[Fame (televisieserie)|Fame]]''. Imperato heeft ook in een aantal [[Broadway theatre|Broadway]]-musicals opgetreden.

{{Bibliografische informatie}}
{{DEFAULTSORT:Imperato, Carlo}}
[[Categorie:Amerikaans televisieacteur]]

title: Algemene informatie

Geboren: 3 augustus 1963

Land: Verenigde Staten


text:
# Cosmia trapezinula
Cosmia trapezinula is een vlinder uit de familie van de uilen (Noctuidae). De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1927 door Filipjev.

title: Cosmia trapezinula

wikitext:
{{Taxobox vlinder
| titelweergave = cursief
| naam = ''Cosmia trapezinula''
| afbeelding =
| familie = [[Uilen (vlinders)|Noctuidae]] (Uilen)
| onderfamilie = [[Hadeninae]]
| tribus =
| geslacht = ''[[Cosmia]]''
| w-naam = ''Cosmia trapezinula''
| auteur = Filipjev
| datum = 1927
| haakjes =
| commons =
| species =
}}
'''''Cosmia trapezinula''''' is een [[vlinders|vlinder]] uit de familie van de [[Uilen (vlinders)|uilen (Noctuidae)]].<ref>{{Brontabel|9999-Lepindex}}</ref> De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1927 door Filipjev.

{{Appendix}}
{{beginnetje|biologie|2013|04|12}}

[[Categorie:Cosmia|trapezinula]]

title: Cosmia trapezinula

Stam: Arthropoda (Geleedpotigen)

Klasse: Insecta (Insecten)

Orde: Lepidoptera (Vlinders)

Familie: Noctuidae (Uilen)

Onderfamilie: Hadeninae

Geslacht: Cosmia

title: Soort

Portaal: Biologie · Insecten


text:
# Nymphon paucituberculatum
Nymphon paucituberculatum is een zeespin uit de familie Nymphonidae. De soort behoort tot het geslacht Nymphon. Nymphon paucituberculatum werd in 1944 voor het eerst wetenschappelijk beschreven door Gordon.

title: Nymphon paucituberculatum

wikitext:
{{Taxobox
| naam            = ''Nymphon paucituberculatum''
| titelweergave   =cursief
| afbeelding      =
| afbeeldingtekst =
| rijk            =[[Dieren (biologie)|Animalia]] (Dieren)
| stam            = [[Geleedpotigen|Arthropoda]] (Geleedpotigen)
| onderstam       = [[Gifkaakdragers|Chelicerata]] (Gifkaakdragers)
| klasse          = [[Pycnogonida]] (Zeespinnen)
| orde            = [[Pantopoda]]
| familie         = [[Nymphonidae]]
| geslacht        = ''[[Nymphon]]''
| w-naam          = ''Nymphon paucituberculatum''
| auteur          = Gordon
| datum           = 1944
| haakjes         =
| worms           = 173484
}}
'''''Nymphon paucituberculatum''''' is een [[Zeespinnen|zeespin]] uit de familie [[Nymphonidae]]. De soort behoort tot het geslacht ''[[Nymphon]]''. ''Nymphon paucituberculatum'' werd in 1944 voor het eerst wetenschappelijk beschreven door Gordon.

{{Appendix|2=
*Bamber, R. (2010). ''Nymphon paucituberculatum'' Gordon, 1944. In: Bamber, R.N., El Nagar, A. (Eds) (2010). Pycnobase: World Pycnogonida Database. Gebaseerd op informatie uit het [[World Register of Marine Species]], te vinden op http://www.marinespecies.org/aphia.php?p=taxdetails&id=173484.}}
{{beginnetje|biologie|2011|12|13}}
{{DEFAULTSORT:Nymphon paucituberculatum}}
[[Categorie:Nymphon|paucituberculatum]]

title: Nymphon paucituberculatum

Onderstam: Chelicerata (Gifkaakdragers)

Klasse: Pycnogonida (Zeespinnen)

Orde: Pantopoda

Familie: Nymphonidae

Geslacht: Nymphon

title: Soort

Portaal: Biologie


text:
# Bezzia curtiforceps
Bezzia curtiforceps is een muggensoort uit de familie van de knutten (Ceratopogonidae). De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1929 door Goetghebuer.

title: Bezzia curtiforceps

wikitext:
{{Taxobox insect
| titelweergave = cursief
| naam = ''Bezzia curtiforceps''
| afbeelding =
| orde = [[Diptera]] (Tweevleugeligen)
| onderorde = [[Nematocera]] (Muggen)
| familie = [[Knutten|Ceratopogonidae]] (Knutten)
| geslacht = ''[[Bezzia]]''
| w-naam = ''Bezzia curtiforceps''
| auteur = [[Maurice Emile Marie Goetghebuer|Goetghebuer]]
| datum = 1929
| haakjes =
| commons =
| species =
}}
'''''Bezzia curtiforceps''''' is een [[muggen]]soort uit de familie van de [[Knutten|knutten (Ceratopogonidae)]].<ref>{{Link Fauna Europaea|id=131544|naam=''Bezzia curtiforceps''}}</ref> De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1929 door Goetghebuer.

{{Appendix}}
{{beginnetje|biologie|2013|06|23}}

[[Categorie:Bezzia|curtiforceps]]

title: Bezzia curtiforceps

Orde: Diptera (Tweevleugeligen)

Onderorde: Nematocera (Muggen)

Familie: Ceratopogonidae (Knutten)

Geslacht: Bezzia

title: Soort


text:
# Kloster (Zweden)
Kloster is een plaats in de gemeente Hedemora in het landschap Dalarna en de provincie Dalarnas län in Zweden. De plaats heeft 67 inwoners (2005) en een oppervlakte van 9 hectare. De naam kloster betekent in het Nederlands klooster, de plaats ligt in de buurt van het Gudsberga klooster.

title: Kloster (Zweden)

wikitext:
{{Infobox plaats in Zweden
| land = Zweden
| naam = Kloster
| area = [[Dalarna]]
| subarea = [[Dalarnas län]]
| overigniveau = [[Hedemora (gemeente)|Hedemora]]
| inwoners = 67<ref>{{Bronvermelding inwonertal småort Zweden/2005}}</ref>
| census = 2005
| km2 =0,09
| hoogte =
| image = Krutmagasinet, Skansbacken, Kloster.jpg
| caption = Kruitmagazijn bij Kloster
| mapname = Zweden
| lat_deg =60
| lat_min =22
| lat_sec =00
| lat_dir = N
| lon_deg =16
| lon_min =10
| lon_sec =00
| lon_dir = E
}}

'''Kloster''' is een plaats in de gemeente [[Hedemora (gemeente)|Hedemora]] in het [[Zweedse landschappen|landschap]] [[Dalarna]] en de provincie [[Dalarnas län]] in [[Zweden]]. De plaats heeft 67 inwoners ([[2005]]) en een oppervlakte van 9 [[hectare]]. De naam kloster betekent in het Nederlands [[klooster (gebouw)|klooster]], de plaats ligt in de buurt van het [[Gudsberga klooster]].

{{Appendix}}
{{Beginnetje|landen & volken|land=Zweden|2=2008|3=12|4=06}}

[[Categorie:Plaats in Dalarnas län]]

title: Situering

Landschap: Dalarna

Län: Dalarnas län

Gemeente: Hedemora

title: Algemeen


text:
# Araneus nox
Araneus nox is een spinnensoort in de taxonomische indeling van de wielwebspinnen (Araneidae).
Het dier behoort tot het geslacht Araneus. De wetenschappelijke naam van de soort werd voor het eerst geldig gepubliceerd in 1877 door Eugène Simon.

title: Araneus nox

wikitext:
{{Taxobox spin
| naam              = ''Araneus nox''
| titelweergave     = cursief
| afbeelding        =
| afbeeldingtekst   =
| familie           = [[Wielwebspinnen|Araneidae]] (Wielwebspinnen)
| geslacht          = ''[[Araneus]]''
| auteur            = [[Eugène Simon]]
| datum             = 1877
| haakjes           = ja
}}
'''''Araneus nox''''' is een [[spinnen (dieren)|spinnen]][[soort]] in de taxonomische indeling van de [[Wielwebspinnen|wielwebspinnen (Araneidae)]].<ref>{{aut|Platnick, Norman I.}} (2010): [http://research.amnh.org/entomology/spiders/catalog/ The world spider catalog], version 10.5. ''American Museum of Natural History''. [https://web.archive.org/web/20090312050907/http://research.amnh.org:80/entomology/spiders/catalog/ Gearchiveerd] op 12 maart 2009.</ref>

Het dier behoort tot het geslacht ''[[Araneus]]''. De wetenschappelijke naam van de soort werd voor het eerst geldig gepubliceerd in 1877 door [[Eugène Simon]].

{{Appendix}}
{{beginnetje|biologie|2011|10|21}}

[[Categorie:Araneus|nox]]

title: Araneus nox

Klasse: Arachnida (Spinachtigen)

Orde: Araneae (Spinnen)

Familie: Araneidae (Wielwebspinnen)

Geslacht: Araneus

title: Soort


text:
# Sancho platynotus
Sancho platynotus is een vlokreeftensoort uit de familie van de Sanchoidae. De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1897 door Stebbing.

title: Sancho platynotus

wikitext:
{{Taxobox
| titelweergave = cursief
| naam = ''Sancho platynotus''
| afbeelding =
| rijk = [[Dieren (biologie)|Animalia]] (Dieren)
| stam = [[Geleedpotigen|Arthropoda]] ([[Geleedpotigen]])
| klasse = [[Malacostraca]]
| orde = [[Amphipoda]]
| familie = [[Sanchoidae]]
| geslacht = ''[[Sancho (dier)|Sancho]]''
| w-naam = ''Sancho platynotus''
| auteur = Stebbing
| datum = 1897
| haakjes =
| commons =
| species =
| worms = 550710
}}
'''''Sancho platynotus''''' is een [[vlokreeften]]soort uit de familie van de [[Sanchoidae]].<ref>Lowry, J. (2012). <i>Sancho platynotus</i> Stebbing, 1897. Geraadpleegd via:  World Register of Marine Species op http://www.marinespecies.org/aphia.php?p=taxdetails&id=550710</ref> De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1897 door Stebbing.

{{Appendix}}
{{beginnetje|biologie|2013|03|21}}

[[Categorie:Sanchoidae]]

title: Sancho platynotus

Klasse: Malacostraca

Orde: Amphipoda

Familie: Sanchoidae

Geslacht: Sancho

title: Soort


text:
# Anthophora lydia
Anthophora lydia is een vliesvleugelig insect uit de familie bijen en hommels (Apidae). De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1994 door Tkalcu.

title: Anthophora lydia

wikitext:
{{Taxobox insect
| titelweergave = cursief
| naam = ''Anthophora lydia''
| afbeelding =
| afbeeldingtekst =
| orde = [[Vliesvleugeligen|Hymenoptera]] (Vliesvleugeligen)
| familie = [[Bijen en hommels|Apidae]] (Bijen en hommels)
| onderfamilie = [[Apinae]]
| tribus = [[Anthophorini]]
| geslacht = ''[[Sachembijen|Anthophora]]'' (Sachembijen)
| w-naam = ''Anthophora lydia''
| auteur = Tkalcu
| datum = 1994
| haakjes =
| species =
| commons =
}}
'''''Anthophora lydia''''' is een [[vliesvleugeligen|vliesvleugelig]] [[insecten|insect]] uit de familie [[bijen en hommels]] (Apidae). De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1994 door Tkalcu.<ref>{{Brontabel|2008-ITIS}}</ref>
{{Appendix}}
{{beginnetje|biologie|2011|12|16}}

[[Categorie:Sachembijen|lydia]]

title: Anthophora lydia

Orde: Hymenoptera (Vliesvleugeligen)

Familie: Apidae (Bijen en hommels)

Onderfamilie: Apinae

Geslachtengroep: Anthophorini

Geslacht: Anthophora (Sachembijen)

title: Soort


text:
# Uri (voornaam)
Uri is een Hebreeuwse voornaam. (Hebr: אורי of: אוּרִי) De naam kan worden vertaald met: "mijn licht", "mijn vlam", of "verlichting".

## Bijbel
In de Bijbel komt de naam Uri zeven keer voor.
In Exodus 31 en I Kronieken 2 is sprake van Uri de zoon van Chur uit de stam van Juda. Hij is de vader van Besaleël.
Een andere Uri wordt genoemd in Ezra 10. Deze Uri is poortwachter en er staat dat onder andere hij getrouwd was met een uitheemse vrouw.

## Varianten
Varianten op de naam Uri zijn onder andere:
| - Uria - Uriel - Uriella - Urias - Urija | - Urijah - Uriyah - Uriyahu - Uriyan - Uriyon |

## Bekende personen met de naam Uri
- Uri Caine, Amerikaans pianist en componist
- Uri Coronel, Nederlands voetbalbestuurder (oud-voorzitter van voetbalclub Ajax)
- Uri Geller, Israëlisch kunstschilder en televisiepersoonlijkheid
- Uri Orbach, Israëlisch journalist, kinderboekenschrijver en politicus
- Uri Orlev, Israëlisch kinderboekenschrijver
- Uri Rosenthal, Nederlands politicoloog en politicus
- Uri Lupolianski, Israëlisch rabbijn en politicus (oud-burgemeester van Jeruzalem)

title: Uri (voornaam)

wikitext:
'''Uri''' is een [[Hebreeuws]]e voornaam. (Hebr: אורי of: אוּרִי) De naam kan worden vertaald met: "mijn licht", "mijn vlam", of "verlichting".

==Bijbel==
In de [[Bijbel (christendom)|Bijbel]] komt de naam Uri zeven keer voor.
In [[Exodus (boek)|Exodus]] 31 en [[I en II Kronieken|I Kronieken]] 2 is sprake van Uri de zoon van Chur uit de [[Juda (stam)|stam van Juda]]. Hij is de vader van Besaleël.
Een andere Uri wordt genoemd in [[Ezra (boek)|Ezra]] 10. Deze Uri is poortwachter en er staat dat onder andere hij getrouwd was met een uitheemse vrouw.

==Varianten==
Varianten op de naam Uri zijn onder andere:
{|
|
*Uria
*Uriel
*Uriella
*Urias
*Urija
|
*Urijah
*Uriyah
*Uriyahu
*Uriyan
*Uriyon
|}

==Bekende personen met de naam Uri==
*[[Uri Caine]], Amerikaans pianist en componist
*[[Uri Coronel]], Nederlands voetbalbestuurder (oud-voorzitter van voetbalclub Ajax)
*[[Uri Geller]], Israëlisch kunstschilder en televisiepersoonlijkheid
*[[Uri Orbach]], Israëlisch journalist, kinderboekenschrijver en politicus
*[[Uri Orlev]], Israëlisch kinderboekenschrijver
*[[Uri Rosenthal]], Nederlands politicoloog en politicus
*[[Uri Lupolianski]], Israëlisch rabbijn en politicus (oud-burgemeester van Jeruzalem)

[[Categorie:Jongensnaam]]


text:
# Xizicus sinuatus
Xizicus sinuatus is een rechtvleugelig insect uit de familie sabelsprinkhanen (Tettigoniidae). De wetenschappelijke naam van deze soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 2000 door Liu & Zhang.

title: Xizicus sinuatus

wikitext:
{{Taxobox insect
| naam = ''Xizicus sinuatus''
| titelweergave = cursief
| afbeelding =
| afbeeldingtekst =
| orde = [[Rechtvleugeligen|Orthoptera]] (Rechtvleugeligen)
| familie = [[Sabelsprinkhanen|Tettigoniidae]] (Sabelsprinkhanen)
| geslacht = ''[[Xizicus]]''
| w-naam = ''Xizicus sinuatus''
| auteur = Liu & Zhang
| datum = 2000
| haakjes = ja
| species =
| commons =
}}
'''''Xizicus sinuatus''''' is een [[rechtvleugeligen|rechtvleugelig insect]] uit de familie [[sabelsprinkhanen]] (Tettigoniidae). De wetenschappelijke naam van deze soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 2000 door Liu & Zhang.

{{Appendix|2=
* {{Brontabel|9999-Orthoptera}} [bezocht 15 april 2013]
}}
{{Beginnetje|biologie|2013|04|23}}

[[Categorie:Xizicus|sinuatus]]

title: Xizicus sinuatus

Orde: Orthoptera (Rechtvleugeligen)

Familie: Tettigoniidae (Sabelsprinkhanen)

Geslacht: Xizicus

title: Soort


text:
# Publius Sulpicius Rufus
Publius Sulpicius Rufus (ca. 121 - 88 v.Chr.) was een redenaar en staatsman van de Romeinse Republiek.

## Leven
Hij was legatus in 89 onder Gnaius Pompeius Strabo in de bellum sociorum en zou in 88 tot tribunus plebis worden verkozen.
Publius Sulpicius Rufus, hoewel geboren in de aristocratische gens Sulpicia, zou zich tijdens zijn tribunaat uitspreken voor Gaius Marius en de populares. Hij had vele schulden gemaakt en het schijnt dat Marius hem financiële hulp had beloofd indien Rufus ervoor zorgde dat Marius het bevel in de Mithridatische Oorlogen zou krijgen. Om de benoeming voor Marius te veilig te stellen, stelde Sulpicius een wet voor om het burgerrecht te verlenen aan de Italische bondgenoten en vrijgelatenen, die de oude kiezers zouden hebben overstemd. De meerderheid van de senaat verzette zich ten zeerste tegen deze voorstellen: een iustitium (opschorting van de publieke zaken) werd door de consuls afgekondigd. Maar Marius en Sulpicius deden een rel ontstaan en de consuls, die voor hun leven vreesden, trokken de iustitium terug in. De voorstellen van Sulpicius werden aangenomen als wet en, met de hulp van de nieuwe kiezers, droeg het bevel van Sulla over op Marius, op dat moment slechts een privates (privaat persoon), om de oorlog tegen Mithridates te voeren.
Sulla, die op dat moment in Nola was, marcheerde onmiddellijk op naar Rome. Marius en Sulpicius, die niet in staat waren weerstand te bieden, ontvluchtten de stad. Marius was in staat om naar Africa te ontsnappen, maar Sulpicius werd in een villa te Laurentum ontdekt en geëxecuteerd. Zijn hoofd werd naar Sulla gestuurd en tentoongesteld op het Forum Romanum, en zijn wetten ongedaan gemaakt.
Sulpicius schijnt oorspronkelijk een gematigde hervormer te zijn geweest, die gedwongen door de omstandigheden een van de leiders van de populares werd. Hoewel hij de turbulente tribunus plebis Gaius Norbanus had laten afzetten en weigerde het voorstel om gerechtelijke veroordelingen bij volksdecreet te herroepen, heeft hij niet geaarzeld om zich de wrok van de gens Julia op de hals te halen door zich te verzetten tegen de kandidatuur voor het consulaat van Gaius Julius Caesar Strabo Vopiscus, die nooit praetor was geweest, en daarom niet in aanmerking kwam voor het consulaat. Zijn voorstellen in verband met het verlenen van het burgerrecht waren, voor wat betreft de Italici, waren een noodzakelijke en gerechtigde maatregel, maar zij werden met geweld doorgedrukt.
Over Sulpicius als redenaar zegt Cicero het volgende: "Hij was veruit de meest waardige van alle redenaars die ik heb gehoord en, om zo te zeggen, de meest tragische; zijn stem was luid, maar tegelijkertijd zoet en helder; zijn gebaren waren vol van gratie; zijn taal was snel en vlot, maar niet overbodig of verward; hij probeerde Crassus te imiteren, maar ontbrak zijn charme". Sulpicius liet geen geschreven toespraken na, want die onder zijn naam zijn overgeleverd zijn door een zekere P. Canutius (of Cannutius) geschreven geworden. Sulpicius is een van de gesprekspartners in Cicero's De oratore.

## Antieke bronnen
- Appianus, Bell. Civ. I 47, 55-60.
- Cicero, Brutus, De oratore.
- Livius, Livius, LXXVI 2, LXXVII 1,3.
- Plutarchus, Sulla, Marius.
- Velleius Paterculus, II 9.2, 18.5-19.1.

## Verder lezen
- E.A.J. Ahrens, Die drei Volkstribunen. Ti. Gracchus, M. Drusus, und P. Sulpicius, Leipzig, 1836.
- A.W. Lintott, The Tribunate of P. Sulpicius Rufus, in CQ2 21 (1971), pp. 442-453.
- T.Mommsen, Römische Geschichte, IV, Berlijn, 1861, pp. 57-67.

title: Publius Sulpicius Rufus

wikitext:
'''Publius Sulpicius Rufus''' (ca. [[121 v.Chr.|121]] - [[88 v.Chr.]]) was een redenaar en staatsman van de [[Romeinse Republiek]].

==Leven==
Hij was ''[[legatus (rang)|legatus]]'' in 89 onder [[Gnaius Pompeius Strabo]] in de ''[[bellum sociorum]]''<ref>Appianus, ''Bell. Civ.'' I 47; Livius, LXXVI 2.</ref> en zou in 88 tot ''[[tribunus plebis]]'' worden verkozen<ref>Velleius Paterculus, II 18.5; Liv., LXXVII 1; Plutarchus, ''Marius'' 34.1, ''Sulla'' 8.1</ref>.

Publius Sulpicius Rufus, hoewel geboren in de aristocratische [[gens Sulpicia]], zou zich tijdens zijn tribunaat uitspreken voor [[Gaius Marius]] en de ''[[populares]]''. Hij had vele schulden gemaakt en het schijnt dat Marius hem financiële hulp had beloofd indien Rufus ervoor zorgde dat Marius het bevel in de [[Mithridatische Oorlogen]] zou krijgen. Om de benoeming voor Marius te veilig te stellen, stelde Sulpicius een wet voor om het burgerrecht te verlenen aan de Italische bondgenoten en vrijgelatenen, die de oude kiezers zouden hebben overstemd. De meerderheid van de [[senaat (Rome)|senaat]] verzette zich ten zeerste tegen deze voorstellen: een ''iustitium'' (opschorting van de publieke zaken) werd door de [[consul (Rome)|consuls]] afgekondigd. Maar Marius en Sulpicius deden een rel ontstaan en de consuls, die voor hun leven vreesden, trokken de ''iustitium'' terug in. De voorstellen van Sulpicius werden aangenomen als wet en, met de hulp van de nieuwe kiezers, droeg het bevel van Sulla over op Marius, op dat moment slechts een ''privates'' (privaat persoon), om de oorlog tegen [[Mithridates VI van Pontus|Mithridates]] te voeren<ref>App., ''Bell. Civ.'' I 55-56; Liv., LXXVII 1; Plut., ''Mar.'' 34.1, 35.1-4, ''Sulla'' 8.1,4; Vell. Pat., II 18.6.</ref>.

Sulla, die op dat moment in [[Nola (Italië)|Nola]] was<ref>Plut., ''Sulla'' 8.4.</ref>, marcheerde onmiddellijk op naar Rome. Marius en Sulpicius, die niet in staat waren weerstand te bieden, ontvluchtten de stad<ref>App., ''Bell. Civ.'' I 57-58; Plut., ''Mar.'' 35.4.</ref>. Marius was in staat om naar Africa te ontsnappen, maar Sulpicius werd in een villa te [[Laurentum]] ontdekt en geëxecuteerd. Zijn hoofd werd naar Sulla gestuurd en tentoongesteld op het ''[[Forum Romanum]]'', en zijn wetten ongedaan gemaakt<ref>App., ''Bell. Civ.'' 59-60; Liv., LXXVII 3; Plut., ''Sulla'' 10.1; Vell. Pat., II 19.1.</ref>.

Sulpicius schijnt oorspronkelijk een gematigde hervormer te zijn geweest, die gedwongen door de omstandigheden een van de leiders van de ''populares'' werd. Hoewel hij de turbulente ''tribunus plebis'' [[Gaius Norbanus]] had laten afzetten en weigerde het voorstel om gerechtelijke veroordelingen bij volksdecreet te herroepen, heeft hij niet geaarzeld om zich de wrok van de [[gens Julia]] op de hals te halen door zich te verzetten tegen de kandidatuur voor het consulaat van [[Gaius Julius Caesar Strabo Vopiscus]], die nooit ''[[praetor]]'' was geweest, en daarom niet in aanmerking kwam voor het consulaat. Zijn voorstellen in verband met het verlenen van het burgerrecht waren, voor wat betreft de ''Italici'', waren een noodzakelijke en gerechtigde maatregel, maar zij werden met geweld doorgedrukt.

Over Sulpicius als redenaar zegt [[Marcus Tullius Cicero|Cicero]]<ref>''Brutus'' 55.</ref> het volgende: "Hij was veruit de meest waardige van alle redenaars die ik heb gehoord en, om zo te zeggen, de meest tragische; zijn stem was luid, maar tegelijkertijd zoet en helder; zijn gebaren waren vol van gratie; zijn taal was snel en vlot, maar niet overbodig of verward; hij probeerde [[Lucius Licinius Crassus|Crassus]] te imiteren, maar ontbrak zijn charme". Sulpicius liet geen geschreven toespraken na, want die onder zijn naam zijn overgeleverd zijn door een zekere P. Canutius (of Cannutius) geschreven geworden. Sulpicius is een van de gesprekspartners in Cicero's ''De oratore''.

==Antieke bronnen==
*[[Appianus]], ''Bell. Civ.'' I 47, 55-60.
*[[Marcus Tullius Cicero|Cicero]], ''Brutus'', ''De oratore''.
*[[Titus Livius|Livius]], Livius, LXXVI 2, LXXVII 1,3.
*[[Plutarchus]], ''Sulla'', ''Marius''.
*[[Velleius Paterculus]], II 9.2, 18.5-19.1.

==Verder lezen==
*{{Aut|E.A.J. Ahrens}}, ''Die drei Volkstribunen. Ti. Gracchus, M. Drusus, und P. Sulpicius'', Leipzig, 1836.
*{{Aut|A.W. Lintott}}, The Tribunate of P. Sulpicius Rufus, in ''CQ''2 21 (1971), pp. 442-453.
*{{Aut|[[Theodor Mommsen|T.Mommsen]]}}, ''Römische Geschichte'', IV, Berlijn, 1861, [https://web.archive.org/web/20070927040757/http://janeden.org/pages/5942.html pp. 57-67.]

{{Appendix|1=alles|2=
* {{Bronvermelding Encyclopædia Britannica 1911}}
----
{{references}}
}}

[[Categorie:Gens Sulpicia]]
[[Categorie:Romeins politicus|Sulpicius Rufus, Publius]]
[[Categorie:Persoon in de 1e eeuw v.Chr.]]


text:
# Veenfluweelzweefvlieg
De veenfluweelzweefvlieg (Parhelophilus consimilis) is een vliegensoort uit de familie van de zweefvliegen (Syrphidae). De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1863 door Malm.

title: Veenfluweelzweefvlieg

wikitext:
{{Taxobox insect
| naam = Veenfluweelzweefvlieg
| afbeelding = Parhelophilus consimilis.jpg
| orde = [[Diptera]] (Tweevleugeligen)
| onderorde = [[Vliegen (dieren)|Brachycera]] (Vliegen)
| familie = [[Zweefvliegen (dieren)|Syrphidae]] (Zweefvliegen)
| geslacht = ''[[Parhelophilus]]''
| w-naam = ''Parhelophilus consimilis''
| auteur = Malm
| datum = 1863
| haakjes = ja
| commons = Category:Parhelophilus consimilis
| species =
}}
De '''veenfluweelzweefvlieg''' (''Parhelophilus consimilis'') is een [[vliegen (dieren)|vliegen]]soort uit de familie van de [[Zweefvliegen (dieren)|zweefvliegen (Syrphidae)]].<ref>{{Link Fauna Europaea|id=65855|naam=''Parhelophilus consimilis''}}</ref> De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1863 door Malm.

{{Appendix}}
{{beginnetje|biologie|2013|06|29}}

[[Categorie:Zweefvliegen (dieren)]]

title: Veenfluweelzweefvlieg

Onderorde: Brachycera (Vliegen)

Familie: Syrphidae (Zweefvliegen)

Geslacht: Parhelophilus

title: Soort


text:
# Neozodes signatus
Neozodes signatus is een keversoort uit de familie boktorren (Cerambycidae). De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1958 door Zajciw.

title: Neozodes signatus

wikitext:
{{Taxobox insect
| titelweergave = cursief
| naam = ''Neozodes signatus''
| afbeelding =
| afbeeldingtekst =
| orde = [[Kevers|Coleoptera]] (Kevers)
| familie = [[Boktorren|Cerambycidae]] (Boktorren)
| geslacht = ''[[Neozodes]]''
| w-naam = ''Neozodes signatus''
| auteur = Zajciw
| datum = 1958
| haakjes =
| species =
| commons =
}}
'''''Neozodes signatus''''' is een [[kevers|keversoort]] uit de familie [[boktorren]] (Cerambycidae). De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1958 door Zajciw.<ref>{{Brontabel|2010-Hallan}}</ref>
{{Appendix}}
{{beginnetje|biologie|2011|12|09}}

[[Categorie:Boktorren]]

title: Neozodes signatus

Orde: Coleoptera (Kevers)

Familie: Cerambycidae (Boktorren)

Geslacht: Neozodes

title: Soort


text:
# NGC 4289
NGC 4289 is een spiraalvormig sterrenstelsel in het sterrenbeeld Maagd. Het hemelobject werd in 1877 ontdekt door de Duitse astronoom Ernst Wilhelm Leberecht Tempel.

## Synoniemen
- UGC 7403
- IRAS 12184+0400
- MCG 1-32-15
- VCC 449
- ZWG 42.38
- FGC 1418
- PGC 39886

title: NGC 4289

wikitext:
{{Infobox DeepSpaceObject
| naam= NGC 4289
| afbeelding= NGC4289 - SDSS DR14.jpg
| onderschrift=
| sterrenbeeld= [[Maagd (sterrenbeeld)|Maagd]]
| type= [[Spiraalvormig sterrenstelsel]] (Sc)
| messiernaam=
| ngcnaam= NGC 4289
| RK= 12u21m02,4s
| DEC= +03° 43' 22"
| magnitude= 13,6 [[Magnitude|mag]]
| afstand=
| afmeting = 3,9' × 0,4'
| diameter =
| massa =
| leeftijd =
| roodverschuiving = 0,00873
| radiëlesnelheid = 2606
}}
'''[[New General Catalogue|NGC]] 4289''' is een [[spiraalvormig sterrenstelsel]] in het [[sterrenbeeld]] [[Maagd (sterrenbeeld)|Maagd]]. Het hemelobject werd in [[1877]] ontdekt door de Duitse astronoom [[Ernst Wilhelm Leberecht Tempel]].

== Synoniemen ==
* [[Uppsala General Catalogue of Galaxies|UGC]] 7403
* [[IRAS (satelliet)|IRAS]] 12184+0400
* [[Morphological Catalogue of Galaxies|MCG]] 1-32-15
* [[Virgo Cluster Catalogue|VCC]] 449
* [[Catalogue of Galaxies and of Clusters of Galaxies|ZWG]] 42.38
* FGC 1418
* [[Principal Galaxies Catalogue|PGC]] 39886

== Zie ook ==
* [[Lijst van NGC-objecten]]

== Externe links ==
* {{en}} [http://nedwww.ipac.caltech.edu/cgi-bin/nph-objsearch?objname=NGC+4289 NASA/IPAC Extragalactic Database]
* {{en}} [http://simbad.u-strasbg.fr/simbad/sim-basic?Ident=NGC+4289 SIMBAD Astronomical Database]
* {{en}} [http://spider.seds.org/ngc/revngcic.cgi?NGC4289 SEDS]

{{Navigatie NGC-objecten 4201-4400}}

{{DEFAULTSORT:NGC 4289}}
[[Categorie:NGC-object in Maagd]]
[[Categorie:Sterrenstelsel in Maagd]]

title: Sterrenbeeld Maagd

Type: Spiraalvormig sterrenstelsel (Sc)

Portaal: Astronomie


text:
# Het boek van Trijntje Soldaats
Het boek van Trijntje Soldaats is een boek met 17 sprookjes en verhalen ("vertelsels", waarvan één onvoltooid), dat werd uitgebracht in 1928 en kan worden beschouwd als het eerste boek van in het Nederlands genoteerde sprookjes.
De verhalen in Trijntje Soldaats werden tussen 1800 en 1804 door een 11-jarige jongen Gerrit Arend Arends in het Groningse Ezinge in een schriftje opgetekend uit de mond van de huisnaaister Trijntje Wijbrands. Bij de eerste uitgave verschenen de verhalen in het Nederlands van die tijd inclusief schrijf- en spelfouten van de 11-jarige. Het boek was geïllustreerd door Johan Dijkstra en gezet door Hendrik Werkman.
Twee jaar later, in 1930, verscheen Het boek van Minne Konings met volksverhalen in het oud-Gronings, opgetekend door de folklorist Eilina Huizinga-Onnekes.
In 1958 verscheen een tweede druk van Trijntje Soldaats in facsimile-editie.
Beide boeken werden in 2003 opnieuw uitgegeven, met eigentijdse illustraties en typografie.

## Trijntje Soldaats
Uit de inleiding bij de tweede druk blijkt dat Trijntje Wijbrands (waarschijnlijk gedoopt in Ezinge op 11 april 1751 als dochter van Albert Jans en Gebke Kornelis - Ezinge, 5 augustus 1814) haar bijnaam Soldaats kreeg omdat zij op 23 oktober 1787 trouwde in de Martinikerk in Groningen met Andries Cramer, een Duits soldaat in Hollandse dienst, afkomstig uit de stad Schlitz. In 1793 keerde zij als weduwe terug naar Ezinge.

## Fragment
Daar waren eenmaal een grootoog en een kleinoog en het waaren beide neefs en het waaren ook beide boeren. en kleinoog had een koe en grootoog had veel meer koijen en veel meer land en kleinoog zijn koe kwam in grootoog zijn land. doe zeide grootoog dat als zijn koe er weer in kwam – de koe dood te houwen. doe zeide kleinoog goed doe dat maar. en doe kwam de koe weer in en doe hoew hij de koe doot en kleinoog ging heenen en vilde de koe en ging er met na de markt met de kaar.
koijen = koeien, doe = toen, houwen = slaan, hoew = sloeg, kaar = kar

## De eerste?
Voor het boek van Trijntje Soldaats zijn overigens wel in het Nederlands sprookjesboeken uitgegeven, dit waren echter vertalingen. Zo werd al in 1697 Sprookjes van Moeder de Gans van de Franse schrijver Charles Perrault uitgegeven. In 1884 verscheen Niederländische Sagen, zij het in het Duits.
Rond het eind van de negentiende eeuw zijn veel Nederlandse sprookjes gepubliceerd in het tijdschrift Volkskunde.

title: Het boek van Trijntje Soldaats

wikitext:
'''Het boek van Trijntje Soldaats''' is een boek met 17 [[sprookje]]s en verhalen ("vertelsels", waarvan één onvoltooid), dat werd uitgebracht in [[1928]] en kan worden beschouwd als het eerste boek van in het Nederlands genoteerde sprookjes.

De verhalen in ''Trijntje Soldaats'' werden tussen 1800 en 1804 door een 11-jarige jongen Gerrit Arend Arends in het Groningse [[Ezinge]] in een schriftje opgetekend uit de mond van de huisnaaister Trijntje Wijbrands. Bij de eerste uitgave verschenen de verhalen in het Nederlands van die tijd inclusief schrijf- en spelfouten van de 11-jarige. Het boek was geïllustreerd door [[Johan Dijkstra (kunstenaar)|Johan Dijkstra]] en gezet door [[Hendrik Werkman]].

Twee jaar later, in 1930, verscheen ''Het boek van Minne Konings'' met volksverhalen in het oud-[[Gronings]], opgetekend door de folklorist [[Eilina Huizinga-Onnekes]].

In 1958 verscheen een tweede druk van ''Trijntje Soldaats'' in [[facsimile-editie]].

Beide boeken werden in 2003 opnieuw uitgegeven, met eigentijdse illustraties en typografie.

==Trijntje Soldaats==
Uit de inleiding bij de tweede druk blijkt dat Trijntje Wijbrands (waarschijnlijk gedoopt in Ezinge op 11 april 1751 als dochter van Albert Jans en Gebke Kornelis - Ezinge, 5 augustus 1814) haar [[bijnaam]] Soldaats kreeg omdat zij op 23 oktober 1787 trouwde in de [[Martinikerk (Groningen)|Martinikerk]] in [[Groningen (stad)|Groningen]] met ''Andries Cramer'', een Duits soldaat in Hollandse dienst, afkomstig uit de stad [[Schlitz]]. In 1793 keerde zij als [[weduwschap|weduwe]] terug naar Ezinge.

==Fragment==
:Daar waren eenmaal een grootoog en een kleinoog en het waaren beide neefs en het waaren ook beide boeren. en kleinoog had een koe en grootoog had veel meer koijen en veel meer land en kleinoog zijn koe kwam in grootoog zijn land. doe zeide grootoog dat als zijn koe er weer in kwam – de koe dood te houwen. doe zeide kleinoog goed doe dat maar. en doe kwam de koe weer in en doe hoew hij de koe doot en kleinoog ging heenen en vilde de koe en ging er met na de markt met de kaar.
::koijen = koeien, doe = toen, houwen = slaan, hoew = sloeg, kaar = kar

==De eerste?==
Voor het boek van Trijntje Soldaats zijn overigens wel in het Nederlands sprookjesboeken uitgegeven, dit waren echter vertalingen. Zo werd al in 1697 ''[[Sprookjes van Moeder de Gans]]'' van de Franse schrijver [[Charles Perrault]] uitgegeven. In 1884 verscheen ''Niederländische Sagen'', zij het in het Duits.

Rond het eind van de negentiende eeuw zijn veel Nederlandse sprookjes gepubliceerd in het tijdschrift ''Volkskunde''.

==Literatuur==
*  'Trijntje Soldaats', in: ''Verhalen van stad en streek: Sagen en legenden in Nederland'', W. de Blécourt, R.A. Koman [et al.]. Bert Bakker 2010, pp. 24-25.

[[Categorie:Cultuur in Groningen (provincie)|Soldaats, boek van Trijntje]]
[[Categorie:Sprookje|Boek van Trijntje Soldaats]]
[[Categorie:Nederlandstalige literatuur|Boek van Trijntje Soldaats]]


text:
# Maxime De Winne
Maxime De Winne (Lokeren, 22 juni 1977) is een Vlaamse acteur, theatermaker en presentator uit Gent. Hij is medeoprichter en creatief ontwikkelaar bij het Gentse 'rariteitenkabinet' cirQ.

## Biografie
Maxime De Winne studeerde in 2001 af als moraalfilosoof aan de Universiteit Gent. Hij volgde daarna een opleiding als theatermaker aan de Toneelacademie Maastricht en studeerde af in 2006.
De Winne werd vooral bekend door zijn samenwerking met de Neveneffecten aan het televisieprogramma Basta voor het productiehuis Woestijnvis. Hij werkte voor dit programma gedurende zes maanden undercover als presentator van belspellen. Na een kritische reportage in het programma en een interview in het weekblad Humo werden op 18 januari 2011 de belspelletjes op VTM en 2BE stopgezet. In mei werd Maxime als kroongetuige verhoord door het parket.
Hij speelde de 'personal trainer' aan de zijde van Jean-Claude Van Damme in een reclamespot voor een wasproduct. Vanaf het najaar van 2011 tot oktober 2013 speelde hij Tibo Timmermans in de populaire Eén-reeks Thuis. Tijdens de zomer van 2012 was hij samen met Sofie Engelen de radiostem en vaste presentator voor Humo, Humoradio on air. In juni 2015 werd De Winne de eerste Vlaamse presentator op Discovery Channel. Hij presenteert er zijn eigen populair-wetenschappelijk programma You Have Been Warned.
In het voorjaar van 2016 presenteert hij tevens het nieuw programma Deal Duel op VIER.
Van 2015 tot 2023 speelde hij de rol van Quinten Godderis in Familie op VTM.

## Filmografie
- Zone Stad (2005) - als ijshockeyspeler
- Wittekerke (2008) - als fietsenhandelaar
- Over Wolken (2009) - als vader
- Basta (2010-2011) - als undercover belspelmol
- Díoltas (2011) - als Wolf
- Aspe (2011) - als Peter Lauwers
- Vermist (2011) - als Lars Vermeer
- Thuis (2011-2013, 2015) - als Tibo Timmermans
- Binnenstebuiten (2013) - als Mathieu De Bock
- Zuidflank (2013) - als journalist van TVL
- Mega Toby in de Ruimte (2014) - als boef Ronny
- Alters (2014) - als Xavier
- Familie (2015-2023, 2025-heden) - als Quinten Godderis
- Zaak De Zutter (2016) - als Jules Devos
- De regel van 3S (2018) - als Dirk
- Memento Mori (2018) - als speelplaatsbegeleider
- HannaH & Co (2020) - als slechte agent

title: Maxime De Winne

wikitext:
{{Infobox acteur
| naam      = Maxime De Winne
| afbeelding=Maxime_De_Winne_2011.jpg
| onderschrift =
| geboren   = [[22 juni]] [[1977]]
| geboorteplaats = [[Lokeren]]
| overleden =
| land      = {{BE}}
| ouders    =
| expartner =
| beroep    = [[Acteur]]
| partner   =
| kinderen  =
| imdb      = 4225880
}}
'''Maxime De Winne''' ([[Lokeren]], [[22 juni]] [[1977]]) is een [[Vlaanderen|Vlaamse]] [[acteur]], theatermaker en presentator uit [[Gent]]. Hij is medeoprichter en creatief ontwikkelaar bij het Gentse 'rariteitenkabinet' cirQ.

== Biografie ==
Maxime De Winne studeerde in 2001 af als [[moraalfilosoof]] aan de [[Universiteit Gent]]. Hij volgde daarna een opleiding als theatermaker aan de [[Toneelacademie Maastricht]] en studeerde af in 2006.

De Winne werd vooral bekend door zijn samenwerking met de [[Neveneffecten (cabaret)|Neveneffecten]] aan het televisieprogramma ''[[Basta (televisieprogramma)|Basta]]'' voor het productiehuis [[Woestijnvis]]. Hij werkte voor dit programma gedurende zes maanden [[Undercover gaan|undercover]] als presentator van [[belspel]]len.<ref>[https://www.youtube.com/watch?v=uWkwvg-5dFk VMMa stopt met belspelletjes (Het Journaal op Eén)]. [https://web.archive.org/web/20240721141111/https://www.youtube.com/watch?v=uWkwvg-5dFk Gearchiveerd] op 21 juli 2024.</ref> Na een kritische reportage in het programma en een interview in het weekblad ''[[Humo]]'' werden op [[18 januari]] [[2011]] de belspelletjes op [[VTM]] en [[2BE]] stopgezet.<ref>[https://www.nieuwsblad.be/article/detail.aspx?articleid=DMF20110118_039 Maxime De Winne, de infiltrant van Basta], uit ''[[Het Nieuwsblad]]'', 18 januari 2011</ref> In mei werd Maxime als kroongetuige verhoord door het [[Openbaar Ministerie (België)|parket]].<ref>[https://www.standaard.be/artikel/detail.aspx?artikelid=DMF20110525_155 'Belspelpresentator' Maxime De Winne ondervraagd, Vmma nog niet], uit ''[[De Standaard]]'', 25 mei 2011</ref>

Hij speelde de 'personal trainer' aan de zijde van [[Jean-Claude Van Damme]] in een reclamespot voor een wasproduct.<ref>[https://lacquemant.wordpress.com/2011/07/09/muscels-from-brussels-jean-claude-van-damme-goes-gay-for-dash-video/ Maxime De Winne en JCVD in dashreclame], uit ''[[Het Laatste Nieuws]]'', 9 juli 2011. [https://web.archive.org/web/20230828052618/https://lacquemant.wordpress.com/2011/07/09/muscels-from-brussels-jean-claude-van-damme-goes-gay-for-dash-video/ Gearchiveerd] op 28 augustus 2023.</ref> Vanaf het najaar van 2011 tot oktober 2013 speelde hij [[Tibo Timmermans]] in de populaire Eén-reeks ''[[Thuis (televisieserie)|Thuis]]''.<ref>[https://www.standaard.be/artikel/detail.aspx?artikelid=DMF20110822_047 'Belspelinfiltrant Basta acteert in Thuis], uit ''[[De Standaard]]'', 22 augustus 2011</ref> Tijdens de zomer van 2012 was hij samen met [[Sofie Engelen]] de radiostem en vaste presentator voor Humo, ''[[Humoradio]] on air''.<ref>https://www.standaard.be/artikel/detail.aspx?artikelid=DMF20120625_124</ref> In juni 2015 werd De Winne de eerste Vlaamse presentator op [[Discovery Channel]].<ref>[https://www.humo.be/tv-tips/339413/themakanaal-de-vlaamse-presentator Humo - Themakanaal: De Vlaamse presentator]</ref> Hij presenteert er zijn eigen populair-wetenschappelijk programma ''[[You Have Been Warned]]''.

In het voorjaar van 2016 presenteert hij tevens het nieuw programma ''[[Deal Duel]]'' op [[VIER]].

Van 2015 tot 2023 speelde hij de rol van Quinten Godderis in[[Familie (televisieserie) | Familie]] op [[VTM]].

== Filmografie ==
* ''[[Zone Stad]]'' (2005) - als ijshockeyspeler
* ''[[Wittekerke]]'' (2008) - als fietsenhandelaar
* ''[[Over Wolken]]'' (2009) - als vader
* ''[[Basta (televisieprogramma)|Basta]]'' (2010-2011) - als undercover belspelmol
* ''[[Díoltas]]'' (2011) - als Wolf
* ''[[Aspe (televisieserie)|Aspe]]'' (2011) - als Peter Lauwers
* ''[[Vermist (televisieserie)|Vermist]]'' (2011) - als Lars Vermeer
* ''[[Thuis (televisieserie)|Thuis]]'' (2011-2013, 2015) - als [[Tibo Timmermans]]
* ''[[Binnenstebuiten (drama)|Binnenstebuiten]]'' (2013) - als Mathieu De Bock
* ''[[Zuidflank]]'' (2013) - als journalist van TVL
* ''[[Lijst van afleveringen van Mega Mindy#Mega Toby|Mega Toby in de Ruimte]]'' (2014) - als boef Ronny
* ''[[Alters]]'' (2014) - als Xavier
* ''[[Familie (televisieserie)|Familie]]'' (2015-2023, 2025-heden) - als Quinten Godderis
* ''[[Zaak De Zutter]]'' (2016) - als Jules Devos
* ''[[De regel van 3S]]'' (2018) - als Dirk
* ''[[Memento Mori (film)|Memento Mori]]'' (2018) - als speelplaatsbegeleider
* ''[[HannaH & Co]]'' (2020) - als slechte agent

{{Appendix}}
{{Commonscat|Maxime De Winne}}

{{DEFAULTSORT:DeWinne, Maxime}}
[[Categorie:Vlaams acteur]]
[[Categorie:Vlaams televisiepresentator]]

title: Algemene informatie

Geboorteplaats: Lokeren

Land: België

title: Werk

Beroep: Acteur


text:
# Nycteris gambiensis
Nycteris gambiensis is een zoogdier uit de familie van de spleetneusvleermuizen (Nycteridae). De wetenschappelijke naam van de soort werd voor het eerst geldig gepubliceerd door K. Andersen in 1912.

title: Nycteris gambiensis

wikitext:
{{Taxobox zoogdier
| naam = ''Nycteris gambiensis''
| titelweergave = cursief
| status = LC
| statusbron = 2016
| rl-id = 14928
| afbeelding =
| orde = [[Vleermuizen|Chiroptera]] (Vleermuizen)
| familie = [[Spleetneusvleermuizen|Nycteridae]] (Spleetneusvleermuizen)
| geslacht = ''[[Nycteris]]''
| w-naam = ''Nycteris gambiensis''
| auteur = K. Andersen
| datum = 1912
| haakjes = ja
| commons =
| species = Nycteris gambiensis
}}
'''''Nycteris gambiensis''''' is een [[Zoogdieren|zoogdier]] uit de [[familie (biologie)|familie]] van de [[Spleetneusvleermuizen|spleetneusvleermuizen (Nycteridae)]]. De wetenschappelijke naam van de soort werd voor het eerst geldig gepubliceerd door K. Andersen in 1912.
<!-- == Voorkomen ==
De soort komt voor in [[Senegal, Gambia, Guinea Bissau, Guinea, Ghana, Côte d’Ivoire, Togo, Benin, Burkina Faso, Nigeria. A record from Sierra Leone is in error (J. Fahr, pers. comm.).]]. -->
{{Appendix}}
{{Beginnetje|biologie|2012|08|05}}

[[Categorie:Spleetneusvleermuizen]]
[[Categorie:IUCN-status niet bedreigd]]

title: Nycteris gambiensis · IUCN-status: Niet bedreigd (2016)

Klasse: Mammalia (Zoogdieren)

Orde: Chiroptera (Vleermuizen)

Familie: Nycteridae (Spleetneusvleermuizen)

Geslacht: Nycteris

title: Soort

Portaal: Biologie · Zoogdieren


text:
# Valenciennea
Valenciennea is een geslacht van straalvinnige vissen uit de familie van grondels (Gobiidae). Het geslacht is voor het eerst wetenschappelijk beschreven in 1868 door Bleeker.

## Soorten
- Valenciennea alleni Hoese & Larson, 1994
- Valenciennea bella Hoese & Larson, 1994
- Valenciennea decora Hoese & Larson, 1994
- Valenciennea helsdingenii (Bleeker, 1858)
- Valenciennea immaculata (Ni, 1981)
- Valenciennea limicola Hoese & Larson, 1994
- Valenciennea longipinnis (Lay & Bennett, 1839)
- Valenciennea muralis (Valenciennes, 1837)
- Valenciennea parva Hoese & Larson, 1994
- Valenciennea persica Hoese & Larson, 1994
- Valenciennea puellaris (Tomiyama, 1956) – Maagdslaapgrondel
- Valenciennea randalli Hoese & Larson, 1994
- Valenciennea sexguttata (Valenciennes, 1837)
- Valenciennea strigata (Broussonet, 1782)
- Valenciennea wardii (Playfair, 1867)

title: Valenciennea

wikitext:
{{Taxobox straalvinnige
| titelweergave = cursief
| naam = ''Valenciennea''
| afbeelding = Valenciennea helsdingenii - two stripe goby - 1086.jpg
| afbeeldingtekst = ''[[Valenciennea helsdingenii]]''
| onderklasse = [[Neopterygii]] (Nieuwvinnigen)
| infraklasse = [[Beenvissen|Teleostei]] (Beenvissen)
| superorde = [[Stekelvinnigen|Acanthopterygii]] (Stekelvinnigen)
| orde = [[Baarsachtigen|Perciformes]] (Baarsachtigen)
| onderorde = [[Grondelachtigen|Gobioidei]] (Grondelachtigen)
| familie = [[Gobiidae]] (Grondels)
| taxon = [[Geslacht (biologie)|Geslacht]]
| auteur = [[Pieter Bleeker|Bleeker]]
| datum = 1856
| worms = 204096
| synoniem = * ''Eleotriodes Bleeker, 1857''
* ''Calleleotris''  Gill, 1863
* ''Salarigobius''  Pfeffer, 1893
* ''Valenciennesia''  Bleeker, 1874
}}
'''''Valenciennea''''' is een [[geslacht (biologie)|geslacht]] van [[straalvinnigen|straalvinnige]] vissen uit de familie van [[Gobiidae|grondels]] (Gobiidae).<ref>{{Link FishBase genus|genus=Valenciennea|month=10|year=2011}}</ref> Het geslacht is voor het eerst wetenschappelijk beschreven in 1868 door Bleeker.

== Soorten ==
* ''[[Valenciennea alleni]]'' Hoese & Larson, 1994
* ''[[Valenciennea bella]]'' Hoese & Larson, 1994
* ''[[Valenciennea decora]]'' Hoese & Larson, 1994
* ''[[Valenciennea helsdingenii]]'' (Bleeker, 1858)
* ''[[Valenciennea immaculata]]'' (Ni, 1981)
* ''[[Valenciennea limicola]]'' Hoese & Larson, 1994
* ''[[Valenciennea longipinnis]]'' (Lay & Bennett, 1839)
* ''[[Valenciennea muralis]]'' (Valenciennes, 1837)
* ''[[Valenciennea parva]]'' Hoese & Larson, 1994
* ''[[Valenciennea persica]]'' Hoese & Larson, 1994
* ''[[Valenciennea puellaris]]'' (Tomiyama, 1956) – Maagdslaapgrondel
* ''[[Valenciennea randalli]]'' Hoese & Larson, 1994
* ''[[Valenciennea sexguttata]]'' (Valenciennes, 1837)
* ''[[Valenciennea strigata]]'' (Broussonet, 1782)
* ''[[Valenciennea wardii]]'' (Playfair, 1867)

{{Appendix}}

[[Categorie:Gobiidae]]

title: Valenciennea

Superklasse: Osteichthyes (Beenvisachtigen)

Klasse: Actinopterygii (Straalvinnigen)

Onderklasse: Neopterygii (Nieuwvinnigen)

Infraklasse: Teleostei (Beenvissen)

Superorde: Acanthopterygii (Stekelvinnigen)

Orde: Perciformes (Baarsachtigen)

Onderorde: Gobioidei (Grondelachtigen)

Familie: Gobiidae (Grondels)

title: Synoniemen

Portaal: Biologie · Vissen


text:
# Edward the Great
Edward the Great (2002) is een album met muzikale hoogtepunten van Iron Maiden. Het bevat klassiekers van de Early Days (onder andere The Number of the Beast, Run to the Hills, The Trooper en Fear of the Dark) en ook een paar nieuwe liedjes (onder andere The Wicker Man en Futureal). In 2005 verscheen een vernieuwde editie van het album.

## Tracklisting 2002
1. Run to the Hills
2. The Number of the Beast
3. Flight of Icarus
4. The Trooper
5. 2 Minutes to Midnight
6. Wasted Years
7. Can I Play with Madness
8. The Evil That Men Do
9. The Clairvoyant
10. Infinite Dreams
11. Holy Smoke
12. Bring Your Daughter...to the Slaughter
13. Man on the Edge
14. Futureal
15. The Wicker Man
16. Fear of the Dark (Live at Rock in Rio))

## Tracklisting 2005
1. Run to the Hills
2. The Number of the Beast
3. The Trooper
4. Flight of Icarus
5. 2 Minutes to Midnight
6. Wasted Years
7. Can I Play with Madness
8. The Evil That Men Do
9. Bring Your Daughter...To the Slaughter
10. Man on the Edge
11. Futureal
12. The Wicker Man
13. Brave New World
14. Wildest Dreams
15. Rainmaker
16. Fear of the Dark (Live from Death on the Road)

title: Edward the Great

wikitext:
{{Infobox muziekalbum
| titel = Edward the Great
| soort = Best Of Album
| cover-op-enwp = Edward the Great.jpg
| artiest = [[Iron Maiden]]
| jaar = [[2002]]
| datum =
| opname =
| genre = [[heavy metal]]
| vorige album = [[2002]]
[[Rock In Rio (Iron Maiden)|Rock In Rio]]
| volgende album = [[2002]]
[[Eddie's Archive]]
}}
'''Edward the Great''' ([[2002]]) is een album met muzikale hoogtepunten van [[Iron Maiden]]. Het bevat klassiekers van de ''Early Days'' (onder andere ''The Number of the Beast'', ''Run to the Hills'', ''The Trooper'' en ''Fear of the Dark'') en ook een paar nieuwe liedjes (onder andere ''The Wicker Man'' en ''Futureal''). In 2005 verscheen een vernieuwde editie van het album.

==Tracklisting 2002==
# Run to the Hills
# The Number of the Beast
# Flight of Icarus
# The Trooper
# 2 Minutes to Midnight
# Wasted Years
# Can I Play with Madness
# The Evil That Men Do
# The Clairvoyant
# Infinite Dreams
# Holy Smoke
# Bring Your Daughter...to the Slaughter
# Man on the Edge
# Futureal
# The Wicker Man
# [[Fear of the Dark (nummer van Iron Maiden)|Fear of the Dark]] (Live at Rock in Rio))

==Tracklisting 2005==
# Run to the Hills
# The Number of the Beast
# The Trooper
# Flight of Icarus
# 2 Minutes to Midnight
# Wasted Years
# Can I Play with Madness
# The Evil That Men Do
# Bring Your Daughter...To the Slaughter
# Man on the Edge
# Futureal
# The Wicker Man
# Brave New World
# Wildest Dreams
# Rainmaker
# Fear of the Dark (Live from Death on the Road)

{{Navigatie Iron Maiden}}

[[Categorie:Muziekalbum van Iron Maiden]]
[[Categorie:Muziekalbum uit 2002]]

title: Edward the Great

Genre: heavy metal

title: Chronologie

2002 · Rock In Rio: 2002 · Edward the Great · 2002 · Eddie's Archive

Chronologie: (en) MusicBrainz-pagina ·

Portaal: Muziek


text:
# North Lake (meer in Prince Edward Island)
North Lake is een meer in de Canadese provincie Prince Edward Island. Het ligt in het uiterste oosten van het eiland, op amper 300 meter van de Saint Lawrencebaai. Tussen het meer en de zee ligt de vissershaven van het gelijknamige dorpje. Met een oppervlakte van 1,0 km² is North Lake een van de grootste meren van de provincie.

wikitext:
{{Infobox meer
| naam                  = North Lake
| locatieafbeelding     =
| onderschriftlocatieafbeelding =
| instroom              = North Lake Creek
| uitstroom             = North Lake Harbour
| stroomgebied          = [[Prince Edward Island (Canada)|Prince Edward Island]]
| stroomgebiedslanden   =
| soortmeer             =
| oppervlakte           = 1,0
| maxlengte             = 2,3
| maxbreedte            = 0,7
| gemdiepte             =
| maxdiepte             =
| hoogte                = 3
| volume                =
| kustlengte            =
| plaatsen              = [[North Lake (dorp in Prince Edward Island)|North Lake]]
| eilanden              = geen
| mapname               = Prince Edward Island
| lat_deg               = 46
| lat_min               = 27
| lat_sec               = 43
| lat_dir               = N
| lon_deg               = 62
| lon_min               = 04
| lon_sec               = 56
| lon_dir               = W
| detailkaart           =
| detailkaartbijschrift =
| afbeelding1           =
| onderschrift1         =
| afbeelding2           =
| onderschrift2         =
}}
'''North Lake''' is een [[meer (water)|meer]] in de [[Provincies en territoria van Canada|Canadese provincie]] [[Prince Edward Island (Canada)|Prince Edward Island]]. Het ligt in het uiterste oosten van het eiland, op amper 300 meter van de [[Saint Lawrencebaai]]. Tussen het meer en de zee ligt de vissershaven van het [[North Lake (dorp in Prince Edward Island)|gelijknamige dorpje]]. Met een oppervlakte van 1,0 km² is North Lake een van de grootste meren van de provincie.

{{Coor title dms|46|27|43|N|62|04|56|W|type:waterbody_region:CA-NL}}

[[Categorie:Oppervlaktewater in Prins Edwardeiland]]
[[Categorie:Meer in Canada]]

title: Situering

Stroomgebied: Prince Edward Island

Hoogte: 3 m

Coördinaten: 46° 28′ NB, 62° 5′ WL

title: Basisgegevens

Oppervlakte: 1,0 km²

title: Overig

Belangrijkste bronnen: North Lake Creek

Belangrijkste uitlopen: North Lake Harbour

Eiland(en): geen

Plaatsen: North Lake

Portaal: Geografie


text:
# Wet van Hopkinson
De wet van Hopkinson, genoemd naar John Hopkinson, is het magnetisch equivalent van de wet van Ohm. De wet drukt de magnetische bronspanning uit als product van de magnetische weerstand en de magnetische flux:
{\displaystyle \Theta ={\mathfrak {R}}_{m}\cdot \Phi }
Daarin is:
{\displaystyle \Theta } de magnetische bronspanning in ampère of ampère-windingen
{\displaystyle {\mathfrak {R}}_{m}} de magnetische weerstand of reluctantie in AV−1s−1
{\displaystyle \Phi } de magnetische flux in weber (Wb) (magnetische stroom)
Waar de wet van Ohm vaak uiterst nauwkeurige voorspellingen doet, is dit bij de magnetische tegenhanger niet zo. De oorzaak daarvan is dat elektrische stroom vrijwel uitsluitend door geleiders plaatsvindt, maar veel stoffen zoals lucht en allerlei elektrische isolatoren een sterk van nul afwijkende magnetische weerstand hebben. Magnetische circuits zijn daarmee veel moeilijker te construeren.

title: Wet van Hopkinson

wikitext:
De wet van '''Hopkinson''', genoemd naar [[John Hopkinson]], is het magnetisch equivalent van de [[wet van Ohm]]. De wet drukt de [[magnetische spanning|magnetische bronspanning]] uit als product van de [[magnetische weerstand]] en de [[magnetische flux]]:

:<math>\Theta = \mathfrak R_m \cdot \Phi</math>

Daarin is:
:<math>\Theta </math> de magnetische bronspanning in [[Ampère (eenheid)|ampère]] of ampère-windingen
:<math>\mathfrak R_m</math> de magnetische weerstand of reluctantie in AV−1s−1
:<math>\Phi</math> de magnetische flux in [[Weber (eenheid)|weber]] (Wb) (''magnetische stroom'')

Waar de wet van Ohm vaak uiterst nauwkeurige voorspellingen doet, is dit bij de magnetische tegenhanger niet zo. De oorzaak daarvan is dat [[elektrische stroom]] vrijwel uitsluitend door geleiders plaatsvindt, maar veel stoffen zoals lucht en allerlei [[Elektrische isolatie|elektrische isolatoren]] een sterk van nul afwijkende magnetische weerstand hebben. Magnetische circuits zijn daarmee veel moeilijker te construeren.

== Zie ook ==
* [[Wet van Ampère]]

[[Categorie:Natuurkundige wet|Hopkinson]]
[[Categorie:Elektriciteit]]


text:
# Servaes van der Meulen
Servaes van der Meulen (geboren in Antwerpen of Mechelen in 1525 - overleden in 1592) was een Brabants componist en organist uit de Franco-Vlaamse School van polyfonisten. Spellingvarianten van zijn naam die in de literatuur worden aangetroffen, zijn Servaes vander Meulen, Servaes van der Muelen en Servaes vander Muelen.
Servaes van der Meulen was organist aan de Sint-Gertrudiskerk in Bergen op Zoom en in de Onze-Lieve-Vrouwekapel van de Onze-Lieve-Vrouwekerk in Antwerpen.
In Jacob Baethens in 1554 in Maastricht uitgegeven bloemlezing van Nederlandse liederen, Dat ierste boeck vanden nieuwe Duijtsche liedekens wordt één vierstemmig lied van Servaes van der Meulen opgenomen:
- Altijd soo moet ic trueren

Dit lied wordt overgenomen in Petrus Phalesius’ bloemlezing Een Duijtsch musijck boeck uit 1572 (Altijd so moet ick trueren en swaerlich versuchten).
Het is een amoureus liedje (een liefdesliedje van het type waarbij de minnaar zich tot een derde richt.
| Altijt so moet ic trueren (dichter onbekend, tekst zoals bij Baethen)                                                                                |
| ------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------- |
| Altijd so moet ic trueren En swaerelick versuchten. Och Venus ic moet besueren, Mits hopen ende duchten, Want sij paijt mij met cluchten, Die alderliefste mijn. Dat doet mij met onghenuchten Van haer ghesceijden sijn. |

title: Servaes van der Meulen

wikitext:
{{Infobox artiest
| naam                 = Servaes van der Meulen
| afbeelding           =
| onderschrift         =
| volledige naam       =
| alias                =
| bijnaam              =
| bijnamen             =
| geboren              =
| overleden            =
| jaren-actief         =
| genre                =
| beroep               =
| instrument           =
| zangstem             =
| invloed              =
| label                =
| acts                 =
| gerelateerd          =
| bekende instrumenten =
| portaal              =
| website              =
| imdb                 =
| allmusic             =
| myspace              =
| lastfm               =
}}
'''Servaes van der Meulen''' (geboren in [[Antwerpen (stad)|Antwerpen]] of [[Mechelen (België)|Mechelen]] in [[1525]] - overleden in [[1592]]) was een Brabants [[componist]] en [[organist]] uit de [[Franco-Vlaamse School]] van polyfonisten. Spellingvarianten van zijn naam die in de literatuur worden aangetroffen, zijn ''Servaes vander Meulen'', ''Servaes van der Muelen'' en ''Servaes vander Muelen''.

Servaes van der Meulen was [[Lijst van organisten van de Onze-Lieve-Vrouwekathedraal van Antwerpen|organist]] aan de Sint-Gertrudiskerk in [[Bergen op Zoom]] en in de Onze-Lieve-Vrouwekapel van de [[Onze-Lieve-Vrouwekathedraal (Antwerpen)|Onze-Lieve-Vrouwekerk]] in Antwerpen.

In [[Jacob Baethen]]s in [[1554]] in [[Maastricht]] uitgegeven bloemlezing van [[Nederlands]]e [[lied]]eren, ''Dat ierste boeck vanden nieuwe Duijtsche liedekens'' wordt één vierstemmig lied van Servaes van der Meulen opgenomen:

*''Altijd soo moet ic trueren''

Dit lied wordt overgenomen in [[Petrus Phalesius]]’ bloemlezing ''Een Duijtsch musijck boeck'' uit [[1572]] (''Altijd so moet ick trueren en swaerlich versuchten'').

Het is een ''amoureus'' liedje (een liefdesliedje van het type waarbij de minnaar zich tot een derde richt.

{| class="wikitable"
! Altijt so moet ic trueren
(dichter onbekend,
tekst zoals bij Baethen)
|-
|
:''Altijd so moet ic trueren
:''En swaerelick versuchten.
:''Och Venus ic moet besueren,
:''Mits hopen ende duchten,
:''Want sij paijt mij met cluchten,
:''Die alderliefste mijn.
:''Dat doet mij met onghenuchten
:''Van haer ghesceijden sijn.
|}

{{Appendix|2=
* ''The new Grove dictionary of music and musicians'', Londen, 2001
* [[Jan Willem Bonda]], ''De meerstemmige Nederlandse liederen van de vijftiende en zestiende eeuw''. [[Hilversum]], Verloren, 1996. ISBN 90-6550-545-8
}}
{{Navigatie Franco-Vlaamse school}}

{{DEFAULTSORT:Meulen, Servaes}}
[[Categorie:Zuid-Nederlands componist (voor 1830)]]
[[Categorie:Zuid-Nederlands organist (voor 1830)]]
[[Categorie:Persoon in de Nederlanden in de 16e eeuw]]
[[Categorie:16e-eeuws componist]]

title: Algemene informatie

Geboren: 1525 (Juliaans)

Geboorteplaats: Antwerpen


text:
# Aneflomorpha fisheri
Aneflomorpha fisheri is een keversoort uit de familie van de boktorren (Cerambycidae). De wetenschappelijke naam van de soort werd voor het eerst geldig gepubliceerd in 1936 door Linsley.

title: Aneflomorpha fisheri

wikitext:
{{Taxobox insect
| naam = ''Aneflomorpha fisheri''
| titelweergave = cursief
| afbeelding =
| afbeeldingtekst =
| orde = [[Kevers|Coleoptera]] (Kevers)
| familie = [[Boktorren|Cerambycidae]] (Boktorren)
| onderfamilie = [[Cerambycinae]]
| geslacht = ''[[Aneflomorpha]]''
| w-naam = ''Aneflomorpha fisheri''
| auteur = [[Earle Gorton Linsley|Linsley]]
| datum = 1936
| haakjes =
| commons =
| species =
}}
'''''Aneflomorpha fisheri''''' is een [[kevers]]oort uit de familie van de [[Boktorren|boktorren (Cerambycidae)]]. De wetenschappelijke naam van de soort werd voor het eerst geldig gepubliceerd in 1936 door Linsley.<ref>{{Brontabel|9999-Cerambycidae}} (bezocht 30 januari 2014)</ref>

{{Appendix}}
{{Beginnetje|biologie|2014|02|16}}

[[Categorie:Aneflomorpha|fisheri]]

title: Aneflomorpha fisheri

Onderfamilie: Cerambycinae

Geslacht: Aneflomorpha

title: Soort


text:
# Bois Lefèbvre
Het Bois Lefèbvre is een  bos in de streek Pays des Collines (gemeentes Elzele en Frasnes-lez-Anvaing) in de provincie Henegouwen in Wallonië. Het bos- en natuurgebied is erkend als 'Site de Grand Intérêt Biologique' (SGIB579).  Het Bois Lefèbvre is 140 ha groot. Een deel van het bosgebied (Bois Rabis) is Europees beschermd als deel van het Natura 2000-gebied 'Vallées de la Dendre et de la Marcq' (BE32005).

## Fauna en flora
Het bos is een Atlantisch beukenbos (hier en daar ook wat eik, kastanje en es) met tapijten van voorjaarsbloeiers als bosanemoon en wilde hyacint en ondergroei van hulst, wilde lijsterbes en adelaarsvaren. Er komt onder andere buizerd, kamsalamander, alpenwatersalamander, vos, ree,... voor.

title: Bois Lefèbvre

wikitext:
{{Infobox natuurgebied
| naam = Bois Lefèbvre
| afbeelding = Bois Lefèbvre 01.jpg
| onderschrift =
| mapname = België
| lat_deg = 50
| lat_min = 41
| lat_sec = 41.77
| lat_dir = N
| lon_deg = 3
| lon_min = 40
| lon_sec = 18.88
| lon_dir = E
| km2 =
| IUCN-categorie =
| land = [[België]]
| locatie = [[Pays des Collines]], [[Henegouwen]]
| dichtbij = [[Elzele]], [[Frasnes-lez-Anvaing]]
| opgericht =
| bezoekers =
| jaar =
| beheer =
}}
{{Infobox Natura 2000-gebied
| naam = Bois Lefèbvre (Bois Rabis) ''onderdeel van'' Vallées de la Dendre et de la Marcq
| detailkaart =
| classificatie =
| gebiedsnummer =
| richtlijn = [[Habitatrichtlijn]] en [[Vogelrichtlijn]]
| sitecode = {{Link Natura 2000|BE32005A0}}
| lat_deg =
| lat_min =
| lat_sec =
| lat_dir = N
| lon_deg =
| lon_min =
| lon_sec =
| lon_dir = E
| ha = 140
| locatie = [[Henegouwen]]
| dichtbij =
| gesticht =
| beheer =
| image1 =
| caption1 =
}}

Het '''Bois Lefèbvre''' is een  bos in de streek [[Pays des Collines]] (gemeentes [[Elzele]] en [[Frasnes-lez-Anvaing]]) in de provincie [[Henegouwen]] in [[Wallonië]]. Het bos- en natuurgebied is erkend als 'Site de Grand Intérêt Biologique' (SGIB579).  Het Bois Lefèbvre is 140 ha groot. Een deel van het bosgebied (Bois Rabis) is Europees beschermd als deel van het [[Natura 2000]]-gebied 'Vallées de la Dendre et de la Marcq' (BE32005).

== Fauna en flora ==
Het bos is een Atlantisch [[beuk (boom)|beuk]]enbos (hier en daar ook wat [[eik]], [[kastanje]] en [[Es (plant)|es]]) met tapijten van voorjaarsbloeiers als [[bosanemoon]] en [[wilde hyacint]] en ondergroei van [[hulst (plant)|hulst]], [[wilde lijsterbes]] en [[adelaarsvaren]]. Er komt onder andere [[buizerd]], [[kamsalamander]], [[alpenwatersalamander]], [[Vossen|vos]], [[Ree (dier)|ree]],... voor.

== Afbeeldingen ==
<gallery>
Bois Lefèbvre 02.jpg
Bois_Lefèbvre_11.jpg
Bois_Lefèbvre_20.jpg
Pays des Collines 01.jpg
Bois_Lefèbvre_09.jpg
</gallery>

== Bronnen ==
*[http://biodiversite.wallonie.be/fr/579-bois-lefebvre.html?IDD=251660827&IDC=1881 Waals Ministerie van Milieu Bois Lefèbvre]
*[https://web.archive.org/web/20181210015830/http://eunis.eea.europa.eu/sites/BE32005B0 fiche Europees Milieuagentschap EEA]
*[https://natura2000.eea.europa.eu/Natura2000/SDF.aspx?site=BE32005B0 gedetailleerde Natura 2000-fiche Europees Milieuagentschap EEA]
*[http://observatoire.biodiversite.wallonie.be/Sites/sgib/Cartesjpg/579.jpg kaart Bois Lefèbvre]
*[http://biodiversite.wallonie.be/fr/be32005-vallees-de-la-dendre-et-de-la-marcq.html?IDD=402653764&IDC=2892 Natura 2000-fiche Waals Ministerie van Milieu]
*[http://environnement.wallonie.be/legis/consnat/natura103.html Aanwijzingsbesluit Natura 2000-gebied Waalse overheid]

{{Commonscat|Bois Lefèbvre}}
{{Coor title dms|50|41|41.77|N|3|40|18.88|E|type:forest}}

[[Categorie:Natura 2000 in België]]
[[Categorie:Bos in Henegouwen|Lef]]
[[Categorie:Natuurreservaat in Henegouwen]]
[[Categorie:Elzele]]
[[Categorie:Frasnes-lez-Anvaing]]

title: Natuurgebied

Natuurgebied: Bois Lefèbvre (België) · Bois Lefèbvre

title: Situering

Locatie: Pays des Collines, Henegouwen

Coördinaten: 50° 42′ NB, 3° 40′ OL

Dichtstbijzijnde plaats: Elzele, Frasnes-lez-Anvaing

title: Foto's

Foto's: Bois Lefèbvre

title: Situering

Locatie: Henegouwen

title: Informatie

Geldende richtlijn(en): Habitatrichtlijn en Vogelrichtlijn