text:
# Glaresis holzschuhi
Glaresis holzschuhi is een keversoort uit de familie Glaresidae. De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1968 door Petrovitz.

wikiname: nlwiki

title: Glaresis holzschuhi

in_language: nl

wikitext:
{{Taxobox insect
| titelweergave = cursief
| naam = ''Glaresis holzschuhi''
| afbeelding =
| afbeeldingtekst =
| orde = [[Kevers|Coleoptera]] (Kevers)
| familie = [[Glaresidae]]
| geslacht = ''[[Glaresis]]''
| w-naam = ''Glaresis holzschuhi''
| auteur = Petrovitz
| datum = 1968
| haakjes =
| species =
| commons =
}}
'''''Glaresis holzschuhi''''' is een [[kevers|keversoort]] uit de familie [[Glaresidae]]. De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1968 door Petrovitz.<ref>{{Brontabel|2010-Hallan}}</ref>
{{Appendix}}
{{beginnetje|biologie|2011|12|10}}
[[Categorie:Glaresidae]]

title: Glaresis holzschuhi

Rijk: Animalia (Dieren)

Stam: Arthropoda (Geleedpotigen)

Klasse: Insecta (Insecten)

Orde: Coleoptera (Kevers)

Familie: Glaresidae

Geslacht: Glaresis

title: Soort

Portaal: Biologie · Insecten


text:
# Tristina jucunda
Tristina jucunda is een vlinder uit de familie van de venstervlekjes (Thyrididae). De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1908 door Warren.

title: Tristina jucunda

wikitext:
{{Taxobox vlinder
| titelweergave = cursief
| naam = ''Tristina jucunda''
| afbeelding =
| familie = [[Venstervlekjes|Thyrididae]] (Venstervlekjes)
| onderfamilie =
| tribus =
| geslacht = ''[[Tristina]]''
| w-naam = ''Tristina jucunda''
| auteur = Warren
| datum = 1908
| haakjes = ja
| commons =
| species =
}}
'''''Tristina jucunda''''' is een [[vlinders|vlinder]] uit de familie van de [[Venstervlekjes|venstervlekjes (Thyrididae)]].<ref>{{Brontabel|9999-Lepindex}}</ref> De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1908 door Warren.

{{Appendix}}
{{beginnetje|biologie|2013|04|10}}

[[Categorie:Venstervlekjes]]

title: Tristina jucunda

Orde: Lepidoptera (Vlinders)

Familie: Thyrididae (Venstervlekjes)

Geslacht: Tristina

title: Soort


text:
# Dulder
Dulder is een buurtschap in de Twentse gemeente Dinkelland in de Nederlandse provincie Overijssel. Dulder ligt ten noorden van Hengelo. Tot de gemeentelijke herindeling van 1 januari 2001 viel de buurtschap onder de gemeente Weerselo. Op 1 januari 2005 telde de buurtschap ongeveer 1060 inwoners.
Dulder vormde in de middeleeuwen (toen veelal geschreven als Dulre) een boermarke in de kerspel Oldenzaal. Bij de buurtschap stond de havezate Hoikink.
Hoofdplaats: Denekamp       Stadje: Ootmarsum

Dorpen: Deurningen · Lattrop · Lattrop-Breklenkamp · Noord Deurningen · Oud Ootmarsum · Rossum · Saasveld · Het Stift · Tilligte · Weerselo

Buurtschappen: Agelo · Beekdorp · Berghum · Breklenkamp · Dulder · Gammelke · Groot Agelo · Klein Agelo · Lemselo · Nijstad · Noordijk · Nutter · Volthe · Zoeke

Voormalige gemeenten: Denekamp · Ootmarsum · Weerselo

Overijssel · Steden en dorpen in Overijssel      Nederland · Provincies · Gemeenten

title: Dulder

wikitext:
{{Infobox plaats in Nederland
| kaart= [[Bestand:Map NL - Dinkelland - Dulder.png|250px]]
| soort = Buurtschap
| naam= Dulder
| provincie={{NL-vlag|Overijssel}}
| gemeente={{NL-vlag|Dinkelland}}
| woonplaats=[[Saasveld]]
| opp=
| inwoners= 1060
| datum inwoners=
| dichtheid=
| web=
| bestandsnaam wapen=
| lat_deg = 52
| lat_min = 20
| lat_sec = 27
| lon_deg = 6
| lon_min = 48
| lon_sec = 9
}}
'''Dulder''' is een buurtschap in de [[Twente|Twentse]] gemeente [[Dinkelland]] in de [[Nederland]]se provincie [[Overijssel]]. Dulder ligt ten noorden van [[Hengelo (Overijssel)|Hengelo]]. Tot de [[gemeentelijke herindeling]] van [[1 januari]] [[2001]] viel de buurtschap onder de gemeente [[Weerselo]]. Op 1 januari [[2005]] telde de buurtschap ongeveer 1060 inwoners.

Dulder vormde in de middeleeuwen (toen veelal geschreven als ''Dulre'') een boermarke in de [[kerspel]] [[Oldenzaal]]. Bij de buurtschap stond de [[havezate]] [[Hoikink]].

{{Navigatie gemeente Dinkelland}}
{{Coor title dms|52|20|27|N|6|48|9|E|type:city_scale:12500_region:NL}}

{{Commonscat}}
[[Categorie:Geografie van Dinkelland]]
[[Categorie:Buurtschap in Overijssel]]

title: Situering

Provincie: Overijssel

Gemeente: Dinkelland

Coördinaten: 52° 20′ NB, 6° 48′ OL

title: Algemeen

Woonplaats (BAG): Saasveld

Portaal: Nederland


text:
# Max und Moritz
Max und Moritz, in het Nederlands Max en Maurits, is een Duits geïllustreerd verhaal, geschreven en getekend door Wilhelm Busch uit 1865. Het bestaat uit tekeningen met bij elk prentje rijmende tekstregels. Het verhaal was in het begin niet zeer succesvol maar zag dan meerdere oplagen en maakte Busch aan een groot publiek bekend. In Duitsland is het een blijvend populaire klassieker van de kinderliteratuur, ook al is de beschreven wereld en het taalgebruik voor huidige lezers vrij verouderd.
Max en Moritz zijn twee kwajongens die hun dorp onveilig maken. Ze halen in totaal zeven streken uit, waarvan de laatste dodelijk voor hen afloopt. Het geldt als een voorbeeld van zwarte humor. Daarom was het verhaal ook omstreden.
Deze reeks inspireerde in 1893 Rudolph Dirks' stripreeks The Katzenjammer Kids, waarbij de twee hoofdpersonages haast exacte kopieën zijn van Max en Moritz qua uiterlijk en gedrag. Het verhaal van Busch (en andere van zijn verhalen) worden in zekere zin als een van de eerste strips of tenminste als een voorloper van het stripverhaal gezien.
In 1965 verscheen bij A.W. Bruna & Zoon Max en Maurits als Zwarte Beertjes nr. 780. De tekst was voor Nederland bewerkt en vertaald door Bertus Aafjes.

## Inhoud
| Eerste streek: Max en Moritz vangen de kippen van de weduwe Bolte met stukjes brood, die met touw aan elkaar vast zijn gemaakt. De kippen vliegen zich vast in de boom, waar ze door de weduwe uit hun lijden worden verlost.                                                                                |
| Tweede streek: De weduwe Bolte wil de kippen gaan braden, maar terwijl ze even in de kelder is, hengelen Max en Moritz de kippen door de schoorsteen omhoog. Het hondje Spitz krijgt de schuld.                                                                                |
| Derde streek: Max en Moritz zagen het houten bruggetje voor het huis van kleermaker Böck bijna door, waardoor de arme kleermaker in de ijskoude beek belandt.                                                                                |
| Vierde streek: Schoolmeester en kerkorganist Lämpel steekt nietsvermoedend zijn pijp aan als hij thuiskomt uit de kerk. Max en Moritz hebben er tijdens de kerkdienst buskruit in gestopt.                                                                                |
| Vijfde streek: Oom Fritz wil gaan slapen, maar daar komt weinig van terecht doordat Max en Moritz zijn bed hebben volgestopt met meikevers.                                                                                |
| Zesde streek: Max en Moritz gaan krakelingen stelen bij de bakkerij. Helaas vallen ze in de deegbak, juist op het moment dat de bakker weer terugkomt. De bakker bakt twee broodjes van de deegmannetjes. Als ze uit de oven komen blijkt dat ze nog leven en ze knagen zich een weg naar buiten.                                                                                |
| Laatste streek: Max en Moritz snijden gaten in de graanzakken van boer Mecke. Als de boer de zakken naar de korenmolen wil brengen, stroomt het graan eruit. Maar de boer krijgt Max en Moritz te pakken. Hij stopt ze in een zak en doet daarmee wat hij met het graan had willen doen: hij brengt ze naar de molen. De restanten van Max en Moritz worden aan de eenden gevoerd. De dorpsbewoners zijn blij dat het eindelijk voorbij is met de plagerijen. |

## Trivia
- Het verhaal vormde de inspiratie voor de gelijknamige attractie in de Efteling.

title: Max und Moritz

wikitext:
{{Zie artikel|Voor de gelijknamige [[Efteling]]-attractie, zie [[Max & Moritz (Efteling)]].}}
{{Infobox stripreeks
| titel        = Max en Maurits
| orig titel   = Max und Moritz – Eine Bubengeschichte in sieben Streichen
| afbeelding   = Max und Moritz.JPG
| onderschrift = Links Max, rechts Moritz
| land         = Duitsland
| taal         =
| genre        = humoristische strip, [[tekststrip]], kinderstrip
| alt titel    =
| bedenker     =
| schrijver    = [[Wilhelm Busch]]
| tekenaar     = [[Wilhelm Busch]]
| syndicatie   =
| uitgever     =
| publicatie   =
| media        = boek
| status       =
| eerste       = [[4 april]] [[1865]]
| ISBN         =
| laatste      =
| voorafgegaan =
| vervolg      =
| website      =
}}
'''''Max und Moritz''''', in het Nederlands '''''Max en Maurits''''', is een Duits geïllustreerd verhaal, geschreven en getekend door [[Wilhelm Busch]] uit [[1865]]. Het bestaat uit tekeningen met bij elk prentje rijmende tekstregels. Het verhaal was in het begin niet zeer succesvol maar zag dan meerdere oplagen en maakte Busch aan een groot publiek bekend. In Duitsland is het een blijvend populaire klassieker van de kinderliteratuur, ook al is de beschreven wereld en het taalgebruik voor huidige lezers vrij verouderd.

Max en Moritz zijn twee kwajongens die hun dorp onveilig maken. Ze halen in totaal zeven streken uit, waarvan de laatste dodelijk voor hen afloopt. Het geldt als een voorbeeld van [[zwarte humor]]. Daarom was het verhaal ook omstreden.

Deze reeks inspireerde in 1893 [[Rudolph Dirks]]' stripreeks ''[[The Katzenjammer Kids]],'' waarbij de twee hoofdpersonages haast exacte kopieën zijn van Max en Moritz qua uiterlijk en gedrag. Het verhaal van Busch (en andere van zijn verhalen) worden in zekere zin als een van de eerste [[Stripverhaal|strips]] of tenminste als een voorloper van het stripverhaal gezien.

In 1965 verscheen bij [[A.W. Bruna & Zoon]] ''Max en Maurits'' als [[Zwarte Beertjes]] nr. 780. De tekst was voor Nederland bewerkt en vertaald door [[Bertus Aafjes]].

== Inhoud ==
{{Leeswaarschuwing}}
{|
|[[Afbeelding:Max und Moritz (Busch) 014.png|thumb|De weduwe ziet wat er met haar kippen is gebeurd.]]
'''Eerste streek''': Max en Moritz vangen de kippen van de weduwe Bolte met stukjes brood, die met touw aan elkaar vast zijn gemaakt. De kippen vliegen zich vast in de boom, waar ze door de weduwe uit hun lijden worden verlost.
|-
|[[Afbeelding:Max und Moritz (Busch) 023.png|left|thumb|Waar zijn de kippen gebleven?]]
'''Tweede streek''': De weduwe Bolte wil de kippen gaan braden, maar terwijl ze even in de kelder is, hengelen Max en Moritz de kippen door de schoorsteen omhoog. Het hondje Spitz krijgt de schuld.
|-
|[[Afbeelding:Max und Moritz (Busch) 032.png|thumb|De kleermaker valt in het water.]]
'''Derde streek''': Max en Moritz zagen het houten bruggetje voor het huis van kleermaker Böck bijna door, waardoor de arme kleermaker in de ijskoude beek belandt.
|-
|[[Afbeelding:Max und Moritz (Busch) 048.png|left|thumb|Meester Lämpel heeft de explosie nog net overleefd.]]
'''Vierde streek''': Schoolmeester en kerkorganist Lämpel steekt nietsvermoedend zijn pijp aan als hij thuiskomt uit de kerk. Max en Moritz hebben er tijdens de kerkdienst buskruit in gestopt.
|-
|[[Afbeelding:Max und Moritz (Busch) 052.png|thumb|Max en Moritz verzamelen meikevers.]]
'''Vijfde streek''': Oom Fritz wil gaan slapen, maar daar komt weinig van terecht doordat Max en Moritz zijn bed hebben volgestopt met [[meikever]]s.
|-
|[[Afbeelding:Max und Moritz (Busch) 076.png|left|thumb|De bakker schuift de jongens in de oven.]]
'''Zesde streek''': Max en Moritz gaan krakelingen stelen bij de bakkerij. Helaas vallen ze in de deegbak, juist op het moment dat de bakker weer terugkomt. De bakker bakt twee broodjes van de deegmannetjes. Als ze uit de oven komen blijkt dat ze nog leven en ze knagen zich een weg naar buiten.
|-
|[[Afbeelding:Max und Moritz (Busch) 088.png|thumb|"Kijk eens mulder, hoor eens man, maal die twee zo snel je kan."]]
'''Laatste streek''': Max en Moritz snijden gaten in de graanzakken van boer Mecke. Als de boer de zakken naar de korenmolen wil brengen, stroomt het graan eruit. Maar de boer krijgt Max en Moritz te pakken. Hij stopt ze in een zak en doet daarmee wat hij met het graan had willen doen: hij brengt ze naar de molen. De restanten van Max en Moritz worden aan de eenden gevoerd.

De dorpsbewoners zijn blij dat het eindelijk voorbij is met de plagerijen.
|}

== Trivia ==
* Het verhaal vormde de inspiratie voor de [[Max & Moritz (Efteling)|gelijknamige attractie]] in de [[Efteling]].

[[Categorie:Fictief duo]]
[[Categorie:Duitstalige jeugdliteratuur]]
[[Categorie:19e-eeuws boek]]
[[Categorie:Stripalbum]]
[[Categorie:Tekststrip]]
[[Categorie:Boek in het publiek domein]]
[[Categorie:Duitse jeugdliteratuur]]

title: Max en Maurits

Land van oorsprong: Duitsland

Genre: humoristische strip, tekststrip, kinderstrip

title: Creatieteam

Schrijver(s): Wilhelm Busch

Tekenaar(s): Wilhelm Busch

title: Publicatie

Publicatiemedia: boek

Eerste publicatie: 4 april 1865

Portaal: Strip


text:
# Dionoot
Dionoot (Latijn: Dionotus) was volgens Geoffrey van Monmouths Historia Regum Britanniae een koning van Brittannië gedurende de periode dat keizer Magnus Maximus ten strijde trok in Gallië.
Opmerkelijk is dat de kronieken van Wales, die meestal analoog aan Monmouths boek lopen, deze koning niet noemen. Dionotus volgde zijn broer Caradocus op als heerser over Brittannië  en Cornwall.
Er is niets bekend over Dionoot totdat hij koning wordt onder Maximus. Hij wordt voor het eerst genoemd als koning Conan Meriadoc van Brittany (Bretagne) een verzoek stuurt voor Britse vrouwen, om zijn land te helpen bevolken. Dionoot, een nobel en machtig koning, honoreert het verzoek, en stuurt 51.000 vrouwen naar Gallië voor deze taak. De schepen die de vrouwen vervoerden verdwaalden echter onderweg, en de meeste vrouwen verdronken of werden ontvoerd door barbaren.
Een kleine groep van deze vrouwen wezen koning Wanius en koning Melga van de Picten en Hunnen af, toen zij gemeenschap met hen wilden. De vrouwen werden vermoord, en de koningen vielen Brittannië aan door een invasie in Alba. Brittannië was op dat moment kwetsbaar, omdat alle weerbare mannen met Maximus in Gallië vochten, en veel vrouwen waren omgekomen op zee. Voordat Brittannië in staat was enige tegenstand te bieden, hadden Wanius en Melga al een groot deel van de landerijen vernietigd.
Maximus stuurde Gracianus Municeps als aanvoerder van twee legioenen terug naar Brittannië om de aanvallen te stoppen. Vele duizenden Picten en Hunnen kwamen om, en Wanius en Melga zochten hun heil in Ierland. Kort daarna stierf Maximus in Rome, en Dionotus werd officieel koning van de Britten. Echter nog voordat hij in staat was zijn regering aan te vangen, werd het koningschap door Gracianus overgenomen. Er is niets bekend over het lot van Dionoot.

title: Dionoot

wikitext:
{{Infobox mythische Britse koning
| naam         = Dionoot
| altnaam      = Dionotus
| afbeelding   = Arrivo degli ambasciatori di Vittore Carpaccio, dettaglio (4).JPG
| onderschrift =
| dynastie     = Het vierde huis van Cornwall
| voorganger   = [[Caradocus]]
| opvolger     = [[Gracianus Municeps]]
| periode      =
| vader        =
| moeder       =
| broer        = [[Caradocus]]
| zuster       =
| echtgenote   =
| kinderen     =
}}

'''Dionoot''' (Latijn: ''Dionotus'') was volgens [[Geoffrey van Monmouth]]s ''Historia Regum Britanniae'' een koning van [[Brittannië]] gedurende de periode dat keizer [[Magnus Maximus]] ten strijde trok in [[Gallië]].

Opmerkelijk is dat de kronieken van Wales, die meestal analoog aan Monmouths boek lopen, deze koning niet noemen. Dionotus volgde zijn broer [[Caradocus]] op als heerser over Brittannië  en [[Cornwall]].

Er is niets bekend over Dionoot totdat hij koning wordt onder Maximus. Hij wordt voor het eerst genoemd als koning [[Conan Meriadoc]] van Brittany ([[Bretagne (regio)|Bretagne]]) een verzoek stuurt voor Britse vrouwen, om zijn land te helpen bevolken. Dionoot, een nobel en machtig koning, honoreert het verzoek, en stuurt 51.000 vrouwen naar Gallië voor deze taak. De schepen die de vrouwen vervoerden verdwaalden echter onderweg, en de meeste vrouwen verdronken of werden ontvoerd door barbaren.

Een kleine groep van deze vrouwen wezen koning Wanius en koning Melga van de [[Picten]] en [[Hunnen]] af, toen zij gemeenschap met hen wilden. De vrouwen werden vermoord, en de koningen vielen Brittannië aan door een invasie in [[Alba (Keltisch)|Alba]]. Brittannië was op dat moment kwetsbaar, omdat alle weerbare mannen met Maximus in Gallië vochten, en veel vrouwen waren omgekomen op zee. Voordat Brittannië in staat was enige tegenstand te bieden, hadden Wanius en Melga al een groot deel van de landerijen vernietigd.

Maximus stuurde [[Gracianus Municeps]] als aanvoerder van twee legioenen terug naar Brittannië om de aanvallen te stoppen. Vele duizenden Picten en Hunnen kwamen om, en Wanius en Melga zochten hun heil in [[Ierland (eiland)|Ierland]]. Kort daarna stierf Maximus in Rome, en Dionotus werd officieel koning van de Britten. Echter nog voordat hij in staat was zijn regering aan te vangen, werd het koningschap door Gracianus overgenomen. Er is niets bekend over het lot van Dionoot.

[[Categorie:Mythisch Brits koning]]

title: Mythische Britse koning

Mythische Britse koning: Dionoot

title: Het vierde huis van Cornwall

Voorganger: Caradocus

Opvolger: Gracianus Municeps

title: Persoonlijke gegevens

Broer: Caradocus

Persoonlijke gegevens: Dit artikel is deels gebaseerd op Geoffrey van Monmouths Historia regum Britanniae. Gegevens uit dit werk komen vaak niet overeen met de historische werkelijkheid.


text:
# Tobongjaya
Tobongjaya is een bestuurslaag in het regentschap Tasikmalaya van de provincie West-Java, Indonesië. Tobongjaya telt 3979 inwoners (volkstelling 2010).

title: Tobongjaya

wikitext:
{{Infobox plaats in Indonesië
| soort          = Dorp
| naam           = Tobongjaya
| inwoners       = 3979
| datum inwoners = 2010
| provincie      = [[West-Java]]
| regentschap    = [[Tasikmalaya (regentschap)|Tasikmalaya]]
| onderdistrict  = [[Cipatujah (onderdistrict)|Cipatujah]]
| eiland         =
| tijdzone       =
| code desa      = 3206010011
| mapname        =
| lat_deg        =
| lat_min        =
| lat_sec        =
| lon_deg        =
| lon_min        =
| lon_sec        =
| image          =
| caption        =
}}
'''Tobongjaya''' is een bestuurslaag in het [[Regentschap (Indonesië)|regentschap]] [[Tasikmalaya (regentschap)|Tasikmalaya]] van de [[Provincies van Indonesië|provincie]] [[West-Java]], [[Indonesië]]. Tobongjaya telt 3979 inwoners (volkstelling 2010).

{{Appendix|2=
* Resultaten van de volkstelling (2010), Badan Pusat Statistik, [https://web.archive.org/web/20121202090212/http://bps.go.id/eng/download_file/Population_of_Indonesia_by_Village_2010.pdf Population_of_Indonesia_by_Village]
}}
{{Beginnetje|landen & Volken|land=Indonesië|2=2013|3=06|4=15}}

[[Categorie:Plaats in West-Java]]

title: Situering

Provincie: West-Java

Regentschap of · stadsgemeente: Tasikmalaya

Onderdistrict: Cipatujah

title: Algemeen

title: Overig

Portaal: Indonesië


text:
# Rachel Neylan
Rachel Neylan (Sydney, 9 maart 1982) is een Australische voormalige wielrenster.

## Biografie
Neylan won zilver op het wereldkampioenschap 2012 in Valkenburg achter Marianne Vos. In het begin van dat jaar werd ze al derde in de wegritten tijdens de kampioenschappen van Australië en Oceanië en later dat jaar 4e in het eindklassement van de Tour de l'Ardèche.
In het volgende jaar reed ze voor Hitec Products, maar de resultaten vielen tegen. In 2014 reed ze niet voor een profploeg, maar na haar winst in 2015 in de eerste editie van de Cadel Evans Great Ocean Road Race, kreeg ze een contract bij Orica-AIS vanaf 22 maart. In augustus 2015 won ze het eindklassement van de Trophée d'Or en in 2016 won ze de GP Plumelec.
Neylan kwam uit voor Australië op de Olympische Zomerspelen 2016 in Rio de Janeiro; ze werd 22e in de wegrit.
In september 2017 kwam ze in het nieuws toen ze - samen met Chloe Hosking - beroep aantekende, omdat ze niet geselecteerd waren voor het wereldkampioenschap in Bergen en omdat de Australische bondscoach slechts vijf van de beschikbare zeven plekken had ingevuld: Shara Gillow en vier rensters van Orica-Scott, terwijl Hosking de hoogstgeplaatste Australische renster was op de UCI-ranglijst en Neylan de laatste Australische renster op een WK-podium was. Ze werden één week later door het Selection Review Panel in het gelijk gesteld en ze werden beiden een dag later alsnog geselecteerd, negen dagen voor de wegrit. Neylan reed lang in de aanval en haar landgenote Katrin Garfoot won zilver door de sprint te winnen achter de solo weggereden Chantal Blaak.
Na drie seizoenen bij Orica-AIS, reed Neylan in 2018 voor het Spaanse Movistar Team en stapte in 2019 over naar het Deense Team Virtu. In 2020 verkaste ze naar het Spaanse Cronos-Casa Dorada en in 2021 reed ze vanaf 14 juli voor het Nederlandse Parkhotel Valkenburg Vanaf 2022 reed ze voor de Franse ploeg Cofidis, waar ze na twee jaar haar carrière afsloot. In 2024 reed ze wel nog enkele gravelraces, zo werd ze 53e op het WK in Leuven, op 14 minuten achter Marianne Vos.
Voor haar wielercarrière was ze fysiotherapeute bij het Australisch roeiteam.

## Palmares
2012
- WK op de weg in Valkenburg
- Australisch kampioenschap op de weg
- Oceanisch kampioenschap op de weg

2015
- Cadel Evans Great Ocean Road Race
- Eindklassement Trophée d'Or
  - 2e etappe Trophée d'Or
- Australisch kampioenschap op de weg

2016
- GP Plumelec
- Australisch kampioenschap op de weg

2019
- 2e eatppe b Gracia Orlová

#### Resultaten in voornaamste wedstrijden
| Jaar | Ronde van Italië | Ronde van Frankrijk | Ronde van Spanje |
| ---- | ---------------- | ------------------- | ---------------- |
| 2011 | opgave           |                     |                  |
| 2012 |                  |                     |                  |
| 2013 |                  |                     |                  |
| 2014 |                  |                     |                  |
| 2015 | 32e              |                     |                  |
| 2016 |                  |                     |                  |
| 2017 |                  |                     |                  |
| 2018 | opgave           |                     |                  |
| 2019 | 46e              |                     |                  |
| 2020 | 69e              |                     | 52e              |
| 2021 |                  |                     |                  |
| 2022 | opgave           | 28e                 |                  |
| 2023 |                  | 49e                 |                  |

| Jaar | Gent-Wevelgem | Ronde van Vlaanderen | Amstel Gold Race | Luik-Bast.‑Luik | Trofeo Alfredo Binda | Waalse Pijl | Classic Lorient Agglomération |  | WK op de weg |
| ---- | ------------- | -------------------- | ---------------- | --------------- | -------------------- | ----------- | ----------------------------- |  | ------------ |
| 2010 |               |                      |                  |                 | 13e                  | 38e         |                               |  |              |
| 2011 |               |                      |                  |                 | 74e                  |             |                               |  |              |
| 2012 |               | opgave               |                  |                 | 31e                  |             |                               |  | ↑            |
| 2013 |               | 78e                  |                  |                 | opgave               | 49e         | 52e                           |  |              |
| 2014 |               |                      |                  |                 | 34e                  |             |                               |  | 24e          |
| 2015 |               |                      |                  |                 | opgave               | 86e         | 15e                           |  | 19e          |
| 2016 |               |                      |                  |                 | 80e                  | 15e         | 62e                           |  |              |
| 2017 |               |                      |                  |                 |                      |             | 18e                           |  | 54e          |
| 2018 |               | opgave               | 84e              | opgave          |                      |             | 37e                           |  |              |
| 2019 |               |                      | 32e              | 61e             | 25e                  | 15e         |                               |  |              |
| 2020 |               |                      |                  |                 |                      |             |                               |  | 51e          |
| 2021 |               |                      |                  |                 |                      |             | 19e                           |  | 24e          |
| 2022 | 30e           |                      |                  | 47e             | 18e                  | 43e         | 14e                           |  |              |
| 2023 |               |                      | 44e              | 79e             |                      | 52e         | 24e                           |  |              |

## Ploegen
- 2011 -  Diadora-Pasta Zara
- 2012 -  Abus-Nutrixxion
- 2013 -  Hitec Products
- 2015 -  Orica-AIS (vanaf 22 maart)
- 2016 -  Orica-AIS
- 2017 -  Orica-AIS
- 2018 -  Movistar Team
- 2019 -  Team Virtu
- 2020 -  Cronos-Casa Dorada
- 2021 -  Women Cycling Team (tot 13 juli)
- 2021 -  Parkhotel Valkenburg (vanaf 14 juli)
- 2022 -  Cofidis
- 2023 -  Cofidis

Bjørnsrud · Fahlin · Gotaas Johnsen · Hatteland Lima · Hosking · Leth · Longo Borghini · Minge · Moberg · Neylan · Nøstvold · Olsson · Ratto · Thorsen
Elvin · Garfoot · Gunnewijk · Hoskins · Johansson · Manly · McConville · Neylan · Roy · Scandolara · Spratt · Stewart · Williams
Allen · Crooks · Elvin · Garfoot · Manly · McConville · Neylan · Rowney · Roy · Spratt · Stewart · Van Vleuten · Wiles · Williams
Allen · Baker · Crooks · Elvin · Garfoot · Manly · Neylan · Rowney · Roy · Spratt · Van Vleuten · Williams
Biannic · García · González · Jasińska · Llamas · Merino · Neylan · Oyarbide · Rodríguez · Teruel
Aalerud · Bastianelli · Bertizzolo · Guarischi · Koster · Kröger · Krogsgaard · Moberg · Neylan · Pawłowska · Penton · Schmidt · Siggaard
Van Bokhoven · Bos · Bredewold · Buysman · De Gast · Gerritse · Van Haaften · Van der Hulst · Limpens · Markus · Neylan · Nooijen · Raaijmakers · Van Rooijen · Swinkels

title: Rachel Neylan

wikitext:
{{Infobox wielrenner
| naam          = Rachel Neylan
| afbeelding    = Cofidis tour de france 1408248.jpg
| onderschrift  = Rachel Neylan (r) in de [[Tour de France Femmes 2022]]
| bijnaam       =
| geboortedatum = [[9 maart]] [[1982]]
| geboortestad  = [[Sydney]]
| geboorteland  = {{AU}}
| lengte        = 169
| gewicht       =
| ploeg         = ''gestopt na 2023''
| jaren         = 2011
2012
2013
mrt 2015-2017
2018
2019
2020-jul 2021
2021 (jul-dec)
2022-2023
| vorigeploegen = [[Safi-Pasta Zara|Diadora-Pasta Zara]]
[[Abus-Nutrixxion]]
[[Hitec Products]]
[[Orica-AIS]]
[[Movistar Team (vrouwenwielerploeg)|Movistar Team]]
[[Team Virtu (vrouwenwielerploeg)|Team Virtu]]
[[Cronos - Casa Dorada Women Cycling|Cronos-Casa Dorada]]
[[Parkhotel Valkenburg (vrouwenwielerploeg)|Parkhotel Valkenburg]]
[[Cofidis (vrouwenwielerploeg)|Cofidis]]
| specialisatie =
| wkplaats      = 2
| wkjaar        = 2012
}}
'''Rachel Neylan''' ([[Sydney]], [[9 maart]] [[1982]]) is een [[Australië (land)|Australische]] voormalige [[Lijst van wielrenners|wielrenster]].

==Biografie==
[[Bestand:Podium 23 WK Valkenburg 2012.jpg|thumb|Neylan (l) won zilver op het WK in 2012.]]
Neylan won zilver op het [[Wereldkampioenschappen wielrennen 2012|wereldkampioenschap 2012]] in [[Valkenburg aan de Geul|Valkenburg]] achter [[Marianne Vos]]. In het begin van dat jaar werd ze al derde in de wegritten tijdens de [[Australisch kampioenschap wielrennen voor elite|kampioenschappen van Australië]] en Oceanië en later dat jaar 4e in het eindklassement van de [[Tour de l'Ardèche]].

In het volgende jaar reed ze voor [[Hitec Products]], maar de resultaten vielen tegen. In 2014 reed ze niet voor een profploeg, maar na haar winst in 2015 in de eerste editie van de [[Cadel Evans Great Ocean Road Race (vrouwen)|Cadel Evans Great Ocean Road Race]],<ref>{{en}} [http://www.cyclingnews.com/news/without-a-team-neylans-courage-rewarded-with-maiden-victory Without a team, Neylan's courage rewarded with maiden victory] Cyclingnews.com, 31 januari 2015</ref> kreeg ze een contract bij [[Orica-AIS]] vanaf 22 maart. In augustus 2015 won ze het eindklassement van de [[Trophée d'Or]] en in 2016 won ze de [[GP Plumelec]].

[[Bestand:Women's road race - Rio 2016 (28783792620).jpg|thumb|Neylan op de [[Olympische Zomerspelen 2016|Olympische Spelen]] in [[Rio de Janeiro (stad)|Rio]].]]
Neylan kwam uit voor [[Australië op de Olympische Zomerspelen 2016|Australië]] op de [[Olympische Zomerspelen 2016]] in [[Rio de Janeiro (stad)|Rio de Janeiro]]; ze werd 22e in de [[Wielersport op de Olympische Zomerspelen 2016|wegrit]].

In september 2017 kwam ze in het nieuws toen ze - samen met [[Chloe Hosking]] - beroep aantekende, omdat ze niet geselecteerd waren voor het [[Wereldkampioenschappen wielrennen 2017|wereldkampioenschap]] in [[Bergen (Noorwegen)|Bergen]] en omdat de Australische bondscoach slechts vijf van de beschikbare zeven plekken had ingevuld: [[Shara Gillow]] en vier rensters van [[Orica-Scott (vrouwenwielerploeg)|Orica-Scott]], terwijl Hosking de hoogstgeplaatste Australische renster was op de UCI-ranglijst en Neylan de laatste Australische renster op een WK-podium was.<ref>{{en}} [https://web.archive.org/web/20230127174651/https://cyclingtips.com/2017/09/chloe-hosking-appeal-road-worlds-non-selection/ Chloe Hosking to appeal Road Worlds non-selection: “This is bigger than my personal ego”] Cyclingtips.com, 6 september 2017</ref> Ze werden één week later door het ''Selection Review Panel'' in het gelijk gesteld<ref>[https://web.archive.org/web/20170916160940/http://www.wielerflits.nl/nieuws/301386/hosking-succesvol-in-beroep-tegen-australische-vrouwenselectie-voor-wk.html Hosking succesvol in beroep tegen Australische vrouwenselectie voor WK] Wielerflits.nl, 13 september 2017</ref> en ze werden beiden een dag later alsnog geselecteerd, negen dagen voor de wegrit.<ref>{{en}} [https://web.archive.org/web/20230130010724/https://cyclingtips.com/2017/09/hosking-neylan-added-australian-womens-road-worlds-team-appeal/ Then there were seven: Australia adds Hosking and Neylan to Road Worlds team] Cyclingtips.com, 14 september 2017</ref> Neylan reed lang in de aanval en haar landgenote [[Katrin Garfoot]] won zilver door de sprint te winnen achter de solo weggereden [[Chantal Blaak]].

[[Bestand:2018 Amstel Gold Race Ladies 239.jpg|thumb|Rachel Neylan namens [[Movistar Team (vrouwenwielerploeg)|Movistar Team]] in de [[Amstel Gold Race 2018]].]]
Na drie seizoenen bij [[Orica-AIS]], reed Neylan in 2018 voor het Spaanse [[Movistar Team (vrouwenwielerploeg)|Movistar Team]] en stapte in 2019 over naar het Deense [[Team Virtu (vrouwenwielerploeg)|Team Virtu]].<ref>{{en}} [http://www.cyclingnews.com/news/neylan-signs-with-team-virtu-cycling/ Neylan signs with Team Virtu Cycling] cyclingnews.com, 11 december 2018</ref> In 2020 verkaste ze naar het Spaanse [[Cronos - Casa Dorada Women Cycling|Cronos-Casa Dorada]] en in 2021 reed ze vanaf 14 juli voor het Nederlandse [[Parkhotel Valkenburg (vrouwenwielerploeg)|Parkhotel Valkenburg]]<ref>[https://www.cyclingonline.nl/artikel/20665_australische_neylan_naar_parkhotel.html Australische Neylan naar Parkhotel] Cyclingonline.nl, 3 augustus 2021</ref> Vanaf 2022 reed ze voor de Franse ploeg [[Cofidis (vrouwenwielerploeg)|Cofidis]], waar ze na twee jaar haar carrière afsloot. In 2024 reed ze wel nog enkele [[Gravelfietsen|gravelraces]], zo werd ze 53e op het WK in Leuven, op 14 minuten achter [[Marianne Vos]].

Voor haar wielercarrière was ze [[fysiotherapeut]]e bij het Australisch roeiteam.

== Palmares ==
'''2012'''
* {{zilver}} [[Wereldkampioenschappen wielrennen 2012|WK op de weg]] in [[Valkenburg aan de Geul|Valkenburg]]
* {{brons}} [[Australisch kampioenschap wielrennen voor elite|Australisch kampioenschap op de weg]]
* {{brons}} Oceanisch kampioenschap op de weg
'''2015'''
* [[Cadel Evans Great Ocean Road Race (vrouwen)|Cadel Evans Great Ocean Road Race]]
* [[Bestand:Jersey gold.svg|25px]] Eindklassement [[Trophée d'Or]]
** 2e etappe Trophée d'Or
* {{zilver}} [[Australisch kampioenschap wielrennen voor elite|Australisch kampioenschap op de weg]]
'''2016'''
* [[GP Plumelec]]
* {{brons}} [[Australisch kampioenschap wielrennen voor elite|Australisch kampioenschap op de weg]]
'''2019'''
* 2e eatppe b [[Gracia Orlová]]

====Resultaten in voornaamste wedstrijden====
{|class="vatop"
|{{Tabelkop grote wielerrondes (vrouwen)}}
{{Tabelrij grote wielerrondes (vrouwen)|jaar=2011|giro=0}}
{{Tabelrij grote wielerrondes (vrouwen)|jaar=2012}}
{{Tabelrij grote wielerrondes (vrouwen)|jaar=2013}}
{{Tabelrij grote wielerrondes (vrouwen)|jaar=2014}}
{{Tabelrij grote wielerrondes (vrouwen)|jaar=2015|giro=32}}
{{Tabelrij grote wielerrondes (vrouwen)|jaar=2016}}
{{Tabelrij grote wielerrondes (vrouwen)|jaar=2017}}
{{Tabelrij grote wielerrondes (vrouwen)|jaar=2018|giro=0}}
{{Tabelrij grote wielerrondes (vrouwen)|jaar=2019|giro=46}}
{{Tabelrij grote wielerrondes (vrouwen)|jaar=2020|giro=69|vuelta=52}}
{{Tabelrij grote wielerrondes (vrouwen)|jaar=2021}}
{{Tabelrij grote wielerrondes (vrouwen)|jaar=2022|giro=0|tour=28}}
{{Tabelrij grote wielerrondes (vrouwen)|jaar=2023|tour=49}}
|}(*) tussen haakjes aantal individuele etappe-overwinningen
|{{Tabel wielerklassiekers
| jaar1=2010|wedx1=13|wedy1=38
| jaar2=2011|wedx2=74
| jaar3=2012|rvv3=0|wkw3=2|wedx3=31
| jaar4=2013|rvv4=78|wedx4=0|wedy4=49|wedz4=52
| jaar5=2014|wkw5=24|wedx5=34
| jaar6=2015|wkw6=19|wedx6=0|wedy6=86|wedz6=15
| jaar7=2016|wedx7=80|wedy7=15|wedz7=62
| jaar8=2017|wkw8=54|wedz8=18
| jaar9=2018|rvv9=0|agr9=84|lbl9=0|wedz9=37
| jaar10=2019|agr10=32|wedx10=25|lbl10=61|wedy10=15
| jaar11=2020|wkw11=51
| jaar12=2021|wkw12=24|wedz12=19
| jaar13=2022|gwg13=30|lbl13=47|wedx13=18|wedy13=43|wedz13=14
| jaar14=2023|agr14=44|lbl14=79|wedy14=52|wedz14=24
|gwg=ja|rvv=ja|agr=ja|lbl=ja|wkw=ja|wedxnaam=Trofeo Alfredo Binda|wedynaam=Waalse Pijl|wedznaam=Classic Lorient Agglomération
}}
|}

== Ploegen ==
* 2011 - {{US-VLAG}} [[Safi-Pasta Zara|Diadora-Pasta Zara]]
* 2012 - {{DE-VLAG}} [[Abus-Nutrixxion]]
* 2013 - {{NO-VLAG}} [[Hitec Products]]
* 2015 - {{AU-VLAG}} [[Orica-AIS]] (vanaf 22 maart)
* 2016 - {{AU-VLAG}} Orica-AIS
* 2017 - {{AU-VLAG}} Orica-AIS
* 2018 - {{ES-VLAG}} [[Movistar Team (vrouwenwielerploeg)|Movistar Team]]
* 2019 - {{DK-VLAG}} [[Team Virtu (vrouwenwielerploeg)|Team Virtu]]
* 2020 - {{ES-VLAG}} [[Cronos - Casa Dorada Women Cycling|Cronos-Casa Dorada]]
* 2021 - {{ES-VLAG}} [[Cronos - Casa Dorada Women Cycling|Women Cycling Team]] (tot 13 juli)
* 2021 - {{NL-VLAG}} [[Parkhotel Valkenburg (vrouwenwielerploeg)|Parkhotel Valkenburg]] (vanaf 14 juli)
* 2022 - {{FR-VLAG}} [[Cofidis (vrouwenwielerploeg)|Cofidis]]
* 2023 - {{FR-VLAG}} Cofidis

{{Appendix|2=
{{References}}
----
{{Standaardlinks wielrenner}}
}}
{{Bibliografische informatie}}

{{Navigatie selectie wielerploeg|inhoud=
{{Navigatie selectie wielerploeg/Hitec Products 2013}}
{{Navigatie selectie wielerploeg/Orica-AIS 2015}}
{{Navigatie selectie wielerploeg/Orica-AIS 2016}}
{{Navigatie selectie wielerploeg/Orica-Scott (vrouwenwielerploeg) 2017}}
{{Navigatie selectie wielerploeg/Movistar Team (vrouwenwielerploeg) 2018}}
{{Navigatie selectie wielerploeg/Team Virtu (vrouwenwielerploeg) 2019}}
{{Navigatie selectie wielerploeg/Parkhotel Valkenburg 2021}}
}}

{{DEFAULTSORT:Neylan, Rachel}}
[[Categorie:Australisch wielrenner]]
[[Categorie:Australisch olympisch deelnemer]]

title: Persoonlijke informatie

Geboortedatum: 9 maart 1982

Geboorteplaats: Sydney, Australië

title: Sportieve informatie

Huidige ploeg: gestopt na 2023

title: Ploegen

Diadora-Pasta Zara · Abus-Nutrixxion · Hitec Products · Orica-AIS · Movistar Team · Team Virtu · Cronos-Casa Dorada · Parkhotel Valkenburg · Cofidis

title: Beste prestaties

Beste prestaties: Officiële website

Portaal: Wielersport


text:
# Jens Nowotny
Jens Nowotny (Malsch, 11 januari 1974) is een Duits voormalig betaald voetballer. In 2007 stopte hij als profsporter. Nowotny was een verdediger en speelde zijn eerste interland op 30 april 1997 tegen Oekraïne. Hij maakte deel uit van de selectie voor het WK voetbal 2006 en speelde 48 interlands, waarin hij eenmaal scoorde.

title: Jens Nowotny

wikitext:
{{Infobox voetballer
| spelernaam                  = Jens Nowotny
| volledigenaam               = Jens Nowotny
| afbeelding                  = Dorint Charity Sports Night 2018-1676-crop.jpg
| afbeeldingbreedte           =
| geboortedatum               = [[11 januari]] [[1974]]
| geboortestad                = [[Malsch (Landkreis Karlsruhe)|Malsch]]
| geboorteland                = {{DE}}
| lengte                      = 187
| been                        =
| gestopt                     = 2007
| huidigeclub                 =
| positie                     = Verdediger
| jeugdteams                  = {{DE-VLAG}} SV Spielberg<br />{{DE-VLAG}} FC Germania Friedrichstal
| interlandjaren              = 1997–2006
| interlandteam               = {{GERf}}
| interlandwedstrijden(goals) = 48{{0|00}}(1)
| trainersjaren               =
| getraindeclubs              =
}}
'''Jens Nowotny''' ([[Malsch (Landkreis Karlsruhe)|Malsch]], [[11 januari]] [[1974]]) is een [[Duitsland|Duits]] voormalig [[betaald voetbal]]ler. In 2007 stopte hij als profsporter. Nowotny was een [[verdediger (voetbal)|verdediger]] en speelde zijn eerste interland op [[30 april]] [[1997]] tegen [[Oekraïne]]. Hij maakte deel uit van de selectie voor het [[WK voetbal 2006]] en speelde 48 interlands, waarin hij eenmaal scoorde.

==Zie ook==
*[[Lijst van spelers van Karlsruher SC]]
*[[Lijst van spelers van Bayer 04 Leverkusen]]
*[[Lijst van spelers van GNK Dinamo Zagreb]]

{{Appendix|2=
* {{Link nationalfootballteams.com|pid=2565}}
{{references}}
}}
{{Navigatie selectie voetbalelftal Duitsland EK 2000}}
{{Navigatie selectie voetbalelftal Duitsland EK 2004}}
{{Navigatie selectie voetbalelftal Duitsland WK 2006}}
[[Categorie:Duits voetballer|Nowotny, Jens]]

title: Persoonlijke informatie

Volledige naam: Jens Nowotny

Geboortedatum: 11 januari 1974

Geboorteplaats: Malsch, Duitsland

Positie: Verdediger

title: Clubinformatie

Clubinformatie: Voetbalcarrière geëindigd in 2007

title: Interlands

Duitsland · 4800(1)

Portaal: Voetbal


text:
# Caelostomus variabilis
Caelostomus variabilis is een keversoort uit de familie van de loopkevers (Carabidae). De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1955 door Straneo.

title: Caelostomus variabilis

wikitext:
{{Taxobox insect
| titelweergave = cursief
| naam = ''Caelostomus variabilis''
| afbeelding =
| afbeeldingtekst =
| orde = [[Kevers|Coleoptera]] (Kevers)
| familie = [[Loopkevers|Carabidae]] (Loopkevers)
| onderfamilie = [[Pterostichinae]]
| geslacht = ''[[Caelostomus]]''
| w-naam = ''Caelostomus variabilis''
| auteur = [[Stefano Lodovico Straneo|Straneo]]
| datum = 1955
| haakjes =
| species =
| commons =
}}
'''''Caelostomus variabilis''''' is een [[kevers|kever]]soort uit de familie van de [[Loopkevers|loopkevers (Carabidae)]].<ref>Anichtchenko A. et al., (editors): [https://carabidae.org/search?rank=0&text=Caelostomus+variabilis Carabidae of the World] (bezocht: 20 tot 28 maart 2013)</ref> De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1955 door Straneo.

{{Appendix}}
{{beginnetje|biologie|2013|03|29}}

[[Categorie:Caelostomus|variabilis]]

title: Caelostomus variabilis

Familie: Carabidae (Loopkevers)

Onderfamilie: Pterostichinae

Geslacht: Caelostomus

title: Soort


text:
# Xylobosca vicaria
Xylobosca vicaria is een keversoort uit de familie boorkevers (Bostrichidae). De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1906 door Lesne.

title: Xylobosca vicaria

wikitext:
{{Taxobox insect
| titelweergave = cursief
| naam = ''Xylobosca vicaria''
| afbeelding =
| afbeeldingtekst =
| orde = [[Kevers|Coleoptera]] (Kevers)
| familie = [[Boorkevers|Bostrichidae]] (Boorkevers)
| geslacht = ''[[Xylobosca]]''
| w-naam = ''Xylobosca vicaria''
| auteur = [[Pierre Lesne|Lesne]]
| datum = 1906
| haakjes =
| species =
| commons =
}}
'''''Xylobosca vicaria''''' is een [[kevers|keversoort]] uit de familie [[boorkevers]] (Bostrichidae). De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1906 door Lesne.<ref>{{Brontabel|2010-Hallan}}</ref>
{{Appendix}}
{{beginnetje|biologie|2011|12|04}}

[[Categorie:Boorkevers]]

title: Xylobosca vicaria

Familie: Bostrichidae (Boorkevers)

Geslacht: Xylobosca

title: Soort


text:
# Megaphorus frustra
Megaphorus frustra is een vliegensoort uit de familie van de roofvliegen (Asilidae). De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1935 door Pritchard.

title: Megaphorus frustra

wikitext:
{{Taxobox insect
| titelweergave = cursief
| naam = ''Megaphorus frustra''
| afbeelding =
| orde = [[Diptera]] (Tweevleugeligen)
| onderorde = [[Vliegen (dieren)|Brachycera]] (Vliegen)
| familie = [[Roofvliegen|Asilidae]] (Roofvliegen)
| geslacht = ''[[Megaphorus]]''
| w-naam = ''Megaphorus frustra''
| auteur = Pritchard
| datum = 1935
| haakjes =
| commons =
| species =
}}
'''''Megaphorus frustra''''' is een [[Vliegen (dieren)|vliegen]]soort uit de familie van de [[Roofvliegen|roofvliegen (Asilidae)]].<ref>Martin and Wilcox, in Stone et al., 1965, Catalog of the Diptera of America north of Mexico, p. 397.</ref> De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1935 door Pritchard.

{{Appendix}}
{{beginnetje|biologie|2013|06|18}}

[[Categorie:Megaphorus|frustra]]

title: Megaphorus frustra

Orde: Diptera (Tweevleugeligen)

Onderorde: Brachycera (Vliegen)

Familie: Asilidae (Roofvliegen)

Geslacht: Megaphorus

title: Soort


text:
# Xenimpia spinosivalis
Xenimpia spinosivalis is een vlinder uit de familie spanners (Geometridae). De wetenschappelijke naam van deze soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1996 door Herbulot.
De soort komt voor in tropisch Afrika.

title: Xenimpia spinosivalis

wikitext:
{{Taxobox vlinder
| naam = ''Xenimpia spinosivalis''
| titelweergave = cursief
| afbeelding =
| afbeeldingtekst =
| familie = [[Spanners|Geometridae]] (Spanners)
| onderfamilie = [[Ennominae]]
| geslacht = ''[[Xenimpia]]''
| w-naam = ''Xenimpia spinosivalis''
| auteur = Herbulot
| datum = 1996
| haakjes =
| species =
| commons =
}}
'''''Xenimpia spinosivalis''''' is een [[vlinders|vlinder]] uit de familie [[spanners]] (Geometridae). De wetenschappelijke naam van deze soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1996 door Herbulot.

De soort komt voor in [[Afrotropisch gebied|tropisch Afrika]].

{{Appendix|2=
* {{Brontabel|2012-DePrins-DePrins}} [bezocht 24-3-2013]
}}
{{Beginnetje|biologie|2013|03|24}}

[[Categorie:Xenimpia|spinosivalis]]
[[Categorie:Dier uit het Afrotropisch gebied]]

title: Xenimpia spinosivalis

Familie: Geometridae (Spanners)

Onderfamilie: Ennominae

Geslacht: Xenimpia

title: Soort


text:
# Emmelezoe
Emmelezoe is een geslacht van uitgestorven kreeftachtigen uit de klasse van de Malacostraca (hogere kreeftachtigen).

## Soorten
- Emmelezoe crassistriata Jones & Woodward, 1886 †
- Emmelezoe decora Clarke, 1901 †
- Emmelezoe maccoyiana Jones & Woodward, 1886 †

title: Emmelezoe

wikitext:
{{Taxobox
| titelweergave = cursief
| naam = ''Emmelezoe''
| afbeelding =
| afbeeldingtekst =
| rijk = [[Dieren (biologie)|Animalia]] (Dieren)
| stam = [[Geleedpotigen|Arthropoda]] (Geleedpotigen)
| onderstam = [[Kreeftachtigen|Crustacea]] (Kreeftachtigen)
| superklasse = [[Multicrustacea]]
| klasse = [[Malacostraca]] (Hogere kreeftachtigen)
| onderklasse = [[Phyllocarida]]
| orde = [[Archaeostraca]]
| onderorde = [[Ceratiocaridina]]
| familie = [[Ceratiocarididae]]
| taxon = [[geslacht (biologie)|Geslacht]]
| w-naam = ''Emmelezoe''
| auteur = Jones & Woodward
| datum = 1886
| commons =
| species =
| worms = 607456
}}
'''''Emmelezoe''''' is een [[Geslacht (biologie)|geslacht]] van [[Uitsterven|uitgestorven]] [[kreeftachtigen]] uit de [[klasse (biologie)|klasse]] van de [[Malacostraca]] (hogere kreeftachtigen).

== Soorten ==
* ''[[Emmelezoe crassistriata]]'' Jones & Woodward, 1886 †
* ''[[Emmelezoe decora]]'' Clarke, 1901 †
* ''[[Emmelezoe maccoyiana]]'' Jones & Woodward, 1886 †

[[Categorie:Uitgestorven kreeftachtigen]]
[[Categorie:Archaeostraca]]

title: Emmelezoe

Onderstam: Crustacea (Kreeftachtigen)

Superklasse: Multicrustacea

Klasse: Malacostraca (Hogere kreeftachtigen)

Onderklasse: Phyllocarida

Orde: Archaeostraca

Onderorde: Ceratiocaridina

Familie: Ceratiocarididae

title: Geslacht

Portaal: Biologie


text:
# Jacob Abraham de Mist
Jacob Abraham Uitenhage de Mist (20 april 1749 – 3 augustus 1823) was een Nederlandse staatsman. Hij diende als staatshoofd van de Nationale Vergadering van de Bataafse Republiek van 17 april 1797 tot 1 mei 1797. Daarnaast vervulde hij de rol van commissaris-generaal van de Kaapkolonie tijdens het interregnum van 21 februari 1803 tot 25 september 1804, in overeenstemming met het kortstondige Vrede van Amiens.
De Kaapkolonie was onder Nederlands bestuur sinds 1652. In 1795 werd de kolonie bezet door de Britten na de Slag om Muizenberg. Echter, in 1802, onder de definitieve vredesvoorwaarden tussen Groot-Brittannië, Frankrijk en Nederland (toen bekend als de Bataafse Republiek), werd de kolonie weer teruggegeven aan de Bataafse Republiek.

## Opleiding en carrière
De Mist werd geboren op 20 april 1749 in Zaltbommel, als zoon van predikant Arnoldus de Mist en zijn vrouw Geertruida Verstrinck. Hij studeerde van 17 september 1766 tot 1 juli 1768 Rooms-Hollands recht aan de Universiteit Leiden. Van 1768 tot 1769 was hij advocaat in Kampen .
Daarna ging hij het politieke leven in en bekleedde hij de volgende functies:
- Hoofdbestuurder van Leiden van 1769 tot 1795.
- Lid van de Raad voor de Regionale Vertegenwoordiging van de Overijssel, van 1795 tot oktober 1795.
- Lid van de commissie voor zaken en bezittingen van de Bataafse Republiek in Amerika en aan de kust van Guinee, van oktober 1795 tot mei 1796.
- Lid van de Eerste Nationale Vergadering van de Bataafse Republiek voor het district Deventer, van 17 mei 1796 tot 1 september 1797.
- Voorzitter van de Eerste Nationale Vergadering, van 17 april 1797 tot 1 mei 1797.
- Lid van de Tweede Nationale Vergadering voor het district Deventer, van 1 september 1797 tot 22 januari 1798
- Gevangenisstraf in Den Haag, van 22 januari 1798 tot juli 1798, na de staatsgreep van januari 1798, vanwege zijn politieke loyaliteit.
- Lid van het Ministerie van Justitie voor de Amstel, van 6 april 1799 tot 1 april 1802.
- Lid van de raad van Aziatische bezittingen en vestigingen, van augustus 1800 tot 1802.
- Commissaris-generaal voor Kaap de Goede Hoop, Kaapstad van 1802 tot 1804.
- Lid van de Raad voor Aziatische bezittingen en vestigingen, van 23 maart 1804 tot 1806.
- Secretaris-generaal van het Ministerie van Handel en Koloniën, van 1806 tot 1807.
- Lid van de State Board for Foreign Service, in het Department of Commerce and the Colonies, van 16 juli 1806 tot 14 februari 1807.
- Lid van de Staatsraad voor Handel en Koloniën, van 14 februari 1807 tot 4 december 1807.
- Landdrost van Maasland, van 8 mei 1807 tot 2 december 1807.
- Lid van de Staatsraad, secretaris-generaal ministerie van Koophandel en Koloniën, van 4 december 1807 tot 1 januari 1809.
- Eerste president van de Rekenkamer van het Koninkrijk Holland, van 27 mei 1809 tot 1 december 1812,
- Voorzitter van de Interimcommissie, Rekenkamer, van 1 januari 1812 tot 30 november 1813.
- President van de voorlopige rekenkamer voor de Verenigde Nederlanden, van 30 november 1813 tot 1 augustus 1814.
- Lid van de Raad van Notabelen voor het departement Monden van de Maas, 29 en 30 maart 1814.
- Lid van de Raad van Koophandel en Koloniën, van 1814 tot 1820.
- Lid van de Eerste Kamer der Staten-Generaal, van 27 september 1820 tot 3 augustus 1823.[2]

## Vrijmetselarij
Naast zijn bestuurlijke activiteiten was De Mist ook vrijmetselaar. Hij was Voorzittend Meester van de Leidse Loge La Vertu (1767-1768) en was medeoprichter en eerste Voorzittend Meester van Loge Le Profond Silence in Kampen (1770-1791 en 1793). Hij was Gedeputeerd Grootmeester (1800-1804) en Provinciaal Grootmeester voor Zuid-Afrika (1804-1813) van het Grootoosten der Nederlanden.

## Benoeming door het Bataafse Staatsbewind
Na de terugkeer van de Nederlandse Kaapkolonie onder de voorwaarden van het Vrede van Amiens, besloot het Staatsbewind van de Bataafse Republiek dat het uitvoerende en wetgevende gezag over de kolonie moest worden toevertrouwd aan een gouverneur en een raad van vier leden. Hierbij was vereist dat ten minste één lid van de raad een kolonist diende te zijn, ofwel door geboorte of door langdurig verblijf. De aangestelde gouverneur kreeg tevens de rol van bevelhebber van de troepen. Om de onafhankelijkheid te waarborgen, diende het hooggerechtshof losstaand te zijn van de andere bestuurlijke takken. Dit hof moest samengesteld zijn uit een president en zes leden die allen deskundig waren op het gebied van wetgeving. Bovendien werd bepaald dat de handel met de bezittingen van de Bataafse Republiek slechts onderworpen zou zijn aan een minimale belasting. Deze beginselen werden als fundament gebruikt voor het opstellen van een bestuursplan, dat werd toevertrouwd aan Jacob Abraham Uitenhage de Mist. De Mist was een vooraanstaand advocaat en tevens lid van de Raad voor Aziatische bezittingen en nederzettingen.
Het document opgesteld door De Mist maakte een dermate positieve indruk dat hij ermee werd belast om naar de kolonie te reizen om deze over te nemen van de Engelsen, de Nederlandse ambtenaren te installeren en de benodigde regels op te stellen. Een uiterst capabele militaire leider en een man van hoge ethische waarden, luitenant-generaal Jan Willem Janssens, werd aangewezen als gouverneur en tevens opperbevelhebber van het garnizoen. Hiervoor werden in totaal 3.150 soldaten toegewezen. Daarnaast werden er raadsleden en rechters geselecteerd om het bestuur van de kolonie te vormen.

## Commissie in Kaap de Goede Hoop
Op 23 december 1802 arriveerde De Mist in Kaapstad en vertrok de volgende ochtend naar het Kasteel de Goede Hoop voor zijn verblijf. Op 30 december vaardigde generaal Dundas een proclamatie uit waarin de inwoners van de kolonie werden ontheven van de eed van trouw aan de Britse koning, George III, met ingang van 1 januari 1803. Na een tijdelijke intrekking van het bevel om de controle over te dragen, werden op zondagavond 20 februari 1803 bij zonsondergang de Engelse bewakers afgelost door Nederlandse soldaten. De volgende ochtend werd de vlag gehesen op het kasteel. De Mist kondigde aan dat hij, nadat hij zich op de hoogte had gesteld van de situatie van het graafschap, een oorkonde zou opstellen die door de Staten-Generaal moest worden bekrachtigd.
In februari 1804 gaf De Mist een proclamatie uit waarin verschillende secties van de kolonie werden samengevoegd tot een nieuw district. Generaal Janssens noemde dit nieuwe district Uitenhage, naar een titel binnen de familie van De Mist. De Mist voerde ook reorganisaties door in andere districten, en creëerde hetzelfde jaar het district Tulbagh. Deze maatregelen hadden tot doel de administratie te vereenvoudigen door de kolonie in minder diverse geografische gebieden op te delen. Voorheen was de nederzetting voor gerechtelijke en fiscale doeleinden verdeeld in vier districten: de Kaap, Stellenbosch, Swellendam en Graaff-Reinet. De herstructurering van De Mist bracht dit aantal op zes kleinere districten en hij stelde landdrosten aan voor de twee nieuwe districten.

## Vrijheid van geloof
In juli 1804 publiceerde De Mist een proclamatie waarin werd verklaard dat alle religieuze genootschappen die een Almachtig Wezen aanbaden, gelijke bescherming onder de wet zouden genieten. Hierbij werd benadrukt dat er aan geen enkele geloofsovertuiging burgerlijke privileges verbonden zouden zijn. Deze verordening resulteerde in de oprichting van scholen die onder toezicht van de overheid vielen en niet verbonden waren aan een religieuze organisatie.
Een andere verordening van De Mist had betrekking op het huwelijk en maakte een einde aan de verplichting om naar Kaapstad te reizen om een huwelijksvergunning te verkrijgen en door een geestelijke in de echt te worden verbonden. Deze verordening stond toe dat echtparen in het huwelijk werden verbonden door een landdrost en twee heemraden.
Toen de kolonie in 1806 aan het einde van het interregnum opnieuw door de Britten werd bezet, werden de bepalingen van de proclamatie ongeldig verklaard en pas in 1820 weer van kracht.

## Ontslag
In september 1804 legde De Mist zijn autoriteit als commissaris-generaal neer, waardoor de gouverneur meer vrijheid kreeg om te handelen. Een essentiële kwestie was hoe de verdediging van de kolonie het beste kon worden voorbereid, omdat de leiders verwachtten dat de Britten uiteindelijk opnieuw zouden proberen aan te vallen. De Mist gaf aan weinig kennis te hebben van militaire zaken en vond dat de gouverneur het exclusieve recht moest hebben om over dit vraagstuk te beslissen. De twee mannen werkten goed samen.

## Gezinsleven
In 1816 vroeg De Mist toestemming aan koning Willem I om de naam 'Uitenhage de Mist' aan te nemen, zoals sommige van zijn voorouders deden. Op 22 januari 1817 keurde de koning dit goed via een Koninklijk Besluit.
Hij trouwde drie keer:
1. Met Amalia Strubberg op 20 september 1772 in Kleef. Ze scheidden op 10 december 1783. Ze kregen vier zonen en twee dochters.[2]
2. Met Elisabeth Morré op 8 mei 1796 in Beverwijk. Dit huwelijk werd ontbonden op 8 januari 1800.
3. Met Magdalena de Jonge op 20 december 1808 in Den Haag.

Jacob Abraham Uitenhage de Mist overleed op 3 augustus 1823 in Voorburg.

## Onderscheidingen
- Ridder in de Orde van de Unie, 13 februari 1807.
- Ridder in de Keizerlijke Orde van de Reünie, 7 maart 1812.[2]

## Publicaties
"Advies van het ontwerp voor een constitutie voor het volk van Nederland." (Kennisgeving van een plan voor een grondwet voor het volk van Nederland.) (1796)

title: Jacob Abraham de Mist

wikitext:
{{Infobox politicus Nederland
| naam              = Jacob Abraham Uitenhage de Mist
| afbeelding        = Jacob Abraham Uitenhage de Mist.jpg
| onderschrift      =
| volledige naam    =
| geboren           = 20 april 1749
| geboorteplaats    = [[Zaltbommel (stad)|Zaltbommel]]
| overleden         = 3 augustus 1823
| overlijdensplaats = [[Voorburg (Zuid-Holland)|Voorburg]]
| huidige functie   =
| sinds             =
| partij            =
| religie           = Gereformeerd (Ned. Hervormd)
| titulatuur        =
| alma mater        = [[Hogeschool te Leiden]]
| tijdvak1          = 17 april 1797 tot 1 mei 1797
| functie1          = voorzitter (Eerste) Nationale Vergadering
| tijdvak2          =
| functie2          =
| tijdvak3          =
| functie3          =
| tijdvak4          =
| functie4          =
| handtekening      =
}}

'''Jacob Abraham Uitenhage de Mist''' ([[20 april]] [[1749]] – [[3 augustus]] [[1823]]) was een Nederlandse staatsman.<ref name="Parlement.com 2023">{{cite web | title=Mr. J.A. Uitenhage de Mist | website=Parlement.com | date=2023-06-23 | url=https://www.parlement.com/id/vg09llrx8q5i/j_a_uitenhage_de_mist | language=nl | access-date=2023-08-16}}</ref> Hij diende als [[staatshoofd]] van de [[Nationale Vergadering (Bataafse Republiek)|Nationale Vergadering van de Bataafse Republiek]] van 17 april 1797 tot 1 mei 1797. Daarnaast vervulde hij de rol van commissaris-generaal van de [[Kaapkolonie]] tijdens het [[interregnum]] van 21 februari 1803 tot 25 september 1804, in overeenstemming met het kortstondige [[Vrede van Amiens]].

De Kaapkolonie was onder Nederlands bestuur sinds 1652. In 1795 werd de kolonie bezet door de Britten na de [[Slag om Muizenberg]]. Echter, in 1802, onder de definitieve vredesvoorwaarden tussen Groot-Brittannië, Frankrijk en [[Nederland]] (toen bekend als de Bataafse Republiek), werd de kolonie weer teruggegeven aan de Bataafse Republiek.

== Opleiding en carrière ==
De Mist werd geboren op 20 april 1749 in [[Zaltbommel (stad)|Zaltbommel]], als zoon van predikant Arnoldus de Mist en zijn vrouw Geertruida Verstrinck. Hij studeerde van 17 september 1766 tot 1 juli 1768 [[Rooms-Hollands recht]] aan de [[Universiteit Leiden]]. Van 1768 tot 1769 was hij advocaat in [[Kampen (stad)|Kampen]] .

Daarna ging hij het politieke leven in en bekleedde hij de volgende functies:

* Hoofdbestuurder van Leiden van 1769 tot 1795.
* Lid van de Raad voor de Regionale Vertegenwoordiging van de [[Overijssel]], van 1795 tot oktober 1795.
* Lid van de commissie voor zaken en bezittingen van de Bataafse Republiek in Amerika en aan de kust van Guinee, van oktober 1795 tot mei 1796.
* Lid van de Eerste [[Nationale Vergadering (Bataafse Republiek)|Nationale Vergadering van de Bataafse Republiek]] voor het district [[Deventer (gemeente)|Deventer]], van 17 mei 1796 tot 1 september 1797.
* Voorzitter van de Eerste Nationale Vergadering, van 17 april 1797 tot 1 mei 1797.
* Lid van de Tweede Nationale Vergadering voor het district Deventer, van 1 september 1797 tot 22 januari 1798
* Gevangenisstraf in Den Haag, van 22 januari 1798 tot juli 1798, na de staatsgreep van januari 1798, vanwege zijn politieke loyaliteit.
* Lid van het Ministerie van Justitie voor [[Amstel (rivier)|de Amstel]], van 6 april 1799 tot 1 april 1802.
* Lid van de raad van Aziatische bezittingen en vestigingen, van augustus 1800 tot 1802.
* Commissaris-generaal voor [[Kaap de Goede Hoop]], [[Kaapstad]] van 1802 tot 1804.
* Lid van de Raad voor Aziatische bezittingen en vestigingen, van 23 maart 1804 tot 1806.
* Secretaris-generaal van het Ministerie van Handel en Koloniën, van 1806 tot 1807.
* Lid van de State Board for Foreign Service, in het Department of Commerce and the Colonies, van 16 juli 1806 tot 14 februari 1807.
* Lid van de Staatsraad voor Handel en Koloniën, van 14 februari 1807 tot 4 december 1807.
* [[Landdrost]] van [[Maasland (Zuid-Holland)|Maasland]], van 8 mei 1807 tot 2 december 1807.
* Lid van de [[Raad van State (Nederland)|Staatsraad]], secretaris-generaal ministerie van Koophandel en Koloniën, van 4 december 1807 tot 1 januari 1809.
* Eerste president van de [[Algemene Rekenkamer|Rekenkamer]] van het [[Koninkrijk Holland]], van 27 mei 1809 tot 1 december 1812,
* Voorzitter van de Interimcommissie, Rekenkamer, van 1 januari 1812 tot 30 november 1813.
* President van de voorlopige rekenkamer voor de Verenigde Nederlanden, van 30 november 1813 tot 1 augustus 1814.
* Lid van de Raad van Notabelen voor het [[Departementen van Frankrijk|departement]] [[Monden van de Maas]], 29 en 30 maart 1814.
* Lid van de Raad van Koophandel en Koloniën, van 1814 tot 1820.
* Lid van de [[Eerste Kamer der Staten-Generaal]], van 27 september 1820 tot 3 augustus 1823.{{sfn | ''Parlement.com'' | 2023}}

== Vrijmetselarij ==
Naast zijn bestuurlijke activiteiten was De Mist ook [[Vrijmetselarij|vrijmetselaar]].<ref>{{Citeer web |url=https://open.uct.ac.za/bitstream/handle/11427/18082/thesis_hum_1980_cooper_alan_amos.pdf?sequence=1 |titel=The origins and growth of Freemasonry in South Africa, 1772 – 1876, page 16 |achternaam=Cooper, A.A |datum=January 1980 |bezochtdatum=6 September 2018 |werk=uct.ac.za |uitgever=University of Cape Town}}</ref> Hij was [[Voorzittend Meester]] van de Leidse [[Loge La Vertu]] (1767-1768) en was medeoprichter en eerste Voorzittend Meester van [[Loge Le Profond Silence]] in Kampen (1770-1791 en 1793). Hij was Gedeputeerd [[Grootmeester (vrijmetselarij)|Grootmeester]] (1800-1804) en Provinciaal Grootmeester voor Zuid-Afrika (1804-1813) van het [[Grootoosten der Nederlanden]].

== Benoeming door het Bataafse Staatsbewind ==
Na de terugkeer van de [[Nederlandse Kaapkolonie]] onder de voorwaarden van het [[Vrede van Amiens]], besloot het [[Staatsbewind]] van de Bataafse Republiek dat het uitvoerende en wetgevende gezag over de kolonie moest worden toevertrouwd aan een [[gouverneur]] en een raad van vier leden. Hierbij was vereist dat ten minste één lid van de raad een kolonist diende te zijn, ofwel door geboorte of door langdurig verblijf. De aangestelde gouverneur kreeg tevens de rol van bevelhebber van de troepen. Om de onafhankelijkheid te waarborgen, diende het [[hooggerechtshof]] losstaand te zijn van de andere bestuurlijke takken. Dit hof moest samengesteld zijn uit een president en zes leden die allen deskundig waren op het gebied van wetgeving. Bovendien werd bepaald dat de handel met de bezittingen van de Bataafse Republiek slechts onderworpen zou zijn aan een minimale belasting. Deze beginselen werden als fundament gebruikt voor het opstellen van een bestuursplan, dat werd toevertrouwd aan Jacob Abraham Uitenhage de Mist. De Mist was een vooraanstaand advocaat en tevens lid van de Raad voor Aziatische bezittingen en nederzettingen.<ref name="Theal 1890">{{Citeer boek |titel=A Short History of South Africa. (1486–1826) |achternaam=Theal |voornaam=George McCall |url=https://www.google.nl/books/edition/Short_History_of_South_Africa_1486_1826/PEI6AQAAMAAJ |taal=en |uitgever=Darter Brothers & Walton |plaats=Kaapstad |datum=1890}}</ref>

Het document opgesteld door De Mist maakte een dermate positieve indruk dat hij ermee werd belast om naar de kolonie te reizen om deze over te nemen van de Engelsen, de Nederlandse ambtenaren te installeren en de benodigde regels op te stellen. Een uiterst capabele militaire leider en een man van hoge ethische waarden, luitenant-generaal [[Jan Willem Janssens]], werd aangewezen als gouverneur en tevens opperbevelhebber van het garnizoen. Hiervoor werden in totaal 3.150 soldaten toegewezen.<ref name="Theal_SA">{{Citeer boek |titel=South Africa |achternaam=Theal |voornaam=George McCall |url=http://dx.doi.org/10.5479/sil.245220.39088000115907 |taal=en |uitgever=T. Fisher Unwin |datum=1917}}</ref> Daarnaast werden er raadsleden en rechters geselecteerd om het bestuur van de kolonie te vormen.{{sfn | ''Theal 1890''}}

== Commissie in Kaap de Goede Hoop ==
[[Bestand:Cape_Town_in_1800.jpg|miniatuur|Een model van Kaapstad in 1800, rond de tijd dat De Mist bij de Kaap aankwam.]]
Op 23 december 1802 arriveerde De Mist in Kaapstad en vertrok de volgende ochtend naar het [[Kasteel de Goede Hoop]] voor zijn verblijf. Op 30 december vaardigde generaal Dundas een proclamatie uit waarin de inwoners van de kolonie werden ontheven van de eed van trouw aan de Britse koning, [[George III van het Verenigd Koninkrijk|George III]], met ingang van 1 januari 1803. Na een tijdelijke intrekking van het bevel om de controle over te dragen, werden op zondagavond 20 februari 1803 bij zonsondergang de Engelse bewakers afgelost door Nederlandse soldaten. De volgende ochtend werd de vlag gehesen op het kasteel.{{sfn | ''Theal 1890''}} De Mist kondigde aan dat hij, nadat hij zich op de hoogte had gesteld van de situatie van het graafschap, een [[Charter (hedendaags)|oorkonde]] zou opstellen die door de Staten-Generaal moest worden [[Ratificatie|bekrachtigd]].

In februari 1804 gaf De Mist een proclamatie uit waarin verschillende secties van de kolonie werden samengevoegd tot een nieuw district. Generaal Janssens noemde dit nieuwe district [[Uitenhage]], naar een titel binnen de familie van De Mist. De Mist voerde ook reorganisaties door in andere districten, en creëerde hetzelfde jaar het district [[Tulbagh]]. Deze maatregelen hadden tot doel de administratie te vereenvoudigen door de kolonie in minder diverse geografische gebieden op te delen. Voorheen was de nederzetting voor gerechtelijke en fiscale doeleinden verdeeld in vier districten: de Kaap, Stellenbosch, Swellendam en Graaff-Reinet. De herstructurering van De Mist bracht dit aantal op zes kleinere districten en hij stelde [[Landdrost|landdrosten]] aan voor de twee nieuwe districten.

== Vrijheid van geloof ==
In juli 1804 publiceerde De Mist een proclamatie waarin werd verklaard dat alle religieuze genootschappen die een [[God (monotheïsme)|Almachtig Wezen]] aanbaden, gelijke bescherming onder de wet zouden genieten. Hierbij werd benadrukt dat er aan geen enkele geloofsovertuiging burgerlijke privileges verbonden zouden zijn. Deze verordening resulteerde in de oprichting van scholen die onder toezicht van de overheid vielen en niet verbonden waren aan een religieuze organisatie.

Een andere verordening van De Mist had betrekking op het huwelijk en maakte een einde aan de verplichting om naar Kaapstad te reizen om een huwelijksvergunning te verkrijgen en door een geestelijke in de echt te worden verbonden. Deze verordening stond toe dat echtparen in het huwelijk werden verbonden door een landdrost en twee [[Heemraad|heemraden]].

Toen de kolonie in 1806 aan het einde van het interregnum opnieuw door de Britten werd bezet, werden de bepalingen van de proclamatie ongeldig verklaard en pas in 1820 weer van kracht.

== Ontslag ==
In september 1804 legde De Mist zijn autoriteit als commissaris-generaal neer, waardoor de gouverneur meer vrijheid kreeg om te handelen. Een essentiële kwestie was hoe de verdediging van de kolonie het beste kon worden voorbereid, omdat de leiders verwachtten dat de Britten uiteindelijk opnieuw zouden proberen aan te vallen. De Mist gaf aan weinig kennis te hebben van militaire zaken en vond dat de gouverneur het exclusieve recht moest hebben om over dit vraagstuk te beslissen. De twee mannen werkten goed samen.

== Gezinsleven ==
In 1816 vroeg De Mist toestemming aan koning Willem I om de naam 'Uitenhage de Mist' aan te nemen, zoals sommige van zijn voorouders deden. Op 22 januari 1817 keurde de koning dit goed via een [[Koninklijk besluit|Koninklijk Besluit]].<ref name="Kaap">{{Citeer boek |titel=Die Kaap Onder die Bataafse Republiek |achternaam=Van der Merwe |voornaam=Jacobus P. |url=https://resolver.kb.nl/resolve?urn=MMKB02:000122777 |taal=af |uitgever=Swets & Zeitlinger |datum=1926}}</ref>

Hij trouwde drie keer:

# Met Amalia Strubberg op 20 september 1772 in [[Kleef (stad)|Kleef]]. Ze scheidden op 10 december 1783. Ze kregen vier zonen en twee dochters.{{sfn | ''Parlement.com'' | 2023}}
# Met Elisabeth Morré op 8 mei 1796 in [[Beverwijk]]. Dit huwelijk werd ontbonden op 8 januari 1800.
# Met Magdalena de Jonge op 20 december 1808 in [[Den Haag]].

Jacob Abraham Uitenhage de Mist overleed op 3 augustus 1823 in [[Voorburg (Zuid-Holland)|Voorburg]].

== Onderscheidingen ==

* Ridder in de [[Orde van de Unie]], 13 februari 1807.
* Ridder in de [[Orde van de Reünie|Keizerlijke Orde van de Reünie]], 7 maart 1812.{{sfn | ''Parlement.com'' | 2023}}

== Publicaties ==
"Advies van het ontwerp voor een constitutie voor het volk van Nederland." (Kennisgeving van een plan voor een grondwet voor het volk van Nederland.) (1796){{sfn | ''Parlement.com'' | 2023}}

== Referenties ==
{{References}}

{{Authority control}}
{{DEFAULTSORT:Mist, Jacob Abraham de}}
[[Categorie:Nederlands vrijmetselaar]]
[[Categorie:Gouverneur van de Nederlandse Kaapkolonie]]
[[Categorie:Geschiedenis van Zuid-Afrika]]

title: Algemeen

Geboorteplaats: Zaltbommel

Overleden: 3 augustus 1823

Overlijdensplaats: Voorburg

Religie: Gereformeerd (Ned. Hervormd)

Alma mater: Hogeschool te Leiden

title: Functies

Portaal: Politiek


text:
# Phygopoides talisiaphila
Phygopoides talisiaphila is een keversoort uit de familie van de boktorren (Cerambycidae). De wetenschappelijke naam van de soort werd voor het eerst geldig gepubliceerd in 2003 door Peñaherrera & Tavakilian.

title: Phygopoides talisiaphila

wikitext:
{{Taxobox insect
| naam = ''Phygopoides talisiaphila''
| titelweergave = cursief
| afbeelding =
| afbeeldingtekst =
| orde = [[Kevers|Coleoptera]] (Kevers)
| familie = [[Boktorren|Cerambycidae]] (Boktorren)
| onderfamilie = [[Cerambycinae]]
| geslacht = ''[[Phygopoides]]''
| w-naam = ''Phygopoides talisiaphila''
| auteur = Peñaherrera & Tavakilian
| datum = 2003
| haakjes =
| commons =
| species =
}}
'''''Phygopoides talisiaphila''''' is een [[kevers]]oort uit de familie van de [[Boktorren|boktorren (Cerambycidae)]]. De wetenschappelijke naam van de soort werd voor het eerst geldig gepubliceerd in 2003 door Peñaherrera & Tavakilian.<ref>{{Brontabel|9999-Cerambycidae}} (bezocht 30 januari 2014)</ref>

{{Appendix}}
{{Beginnetje|biologie|2014|02|18}}

[[Categorie:Boktorren]]

title: Phygopoides talisiaphila

Familie: Cerambycidae (Boktorren)

Onderfamilie: Cerambycinae

Geslacht: Phygopoides

title: Soort


text:
# Vlag van de Centrale Provincie
De vlag van de Centrale Provincie werd op 14 november 1987 aangenomen als de vlag van de Centrale Provincie van Sri Lanka.

## Symboliek
De vlag heeft, net als veel andere provincievlaggen, de afbeelding van een gele leeuw in het midden. De vlag staat op een rode vierkante achtergrond en is weer omrand met een gele rand. De rode vierkante achtergrond staat op een witte vlag met opnieuw een geel gestippeld patroon en rode en bruine strepen. Links van de leeuw staan de afbeeldingen van de zon en de maan, met een gezicht op de zon en een konijn op de maan. Op de vlag staat drie keer Central Province, bovenaan in het Singalees en onderaan in het Tamil en Engels.

title: Vlag van de Centrale Provincie

wikitext:
[[File:Central Province.png|thumb|Vlag van de Centrale Provincie]]
De '''vlag van de Centrale Provincie''' werd op 14 november 1987 aangenomen als de vlag van de [[Centrale Provincie]] van [[Sri Lanka]].

== Symboliek ==
De vlag heeft, net als veel andere provincievlaggen, de afbeelding van een gele leeuw in het midden. De vlag staat op een rode vierkante achtergrond en is weer omrand met een gele rand. De rode vierkante achtergrond staat op een witte vlag met opnieuw een geel gestippeld patroon en rode en bruine strepen. Links van de leeuw staan de afbeeldingen van de zon en de maan, met een gezicht op de zon en een konijn op de maan. Op de vlag staat drie keer Central Province, bovenaan in het [[Singalees]] en onderaan in het [[Tamil (taal)|Tamil]] en [[Engels]].

{{Appendix|1=Bron|2=
* {{Bronvermelding anderstalige Wikipedia|taal=en|titel=Flag of Central Province, Sri Lanka|oldid=1144509200}}
}}
{{Navigatie vlaggen Sri Lanka}}

[[Categorie:Sri Lankaanse vlag|Centrale Provincie]]


text:
# Aldao (San Lorenzo)
Aldao is een plaats in het Argentijnse bestuurlijke gebied San Lorenzo in de provincie Santa Fe. De plaats telt 601 inwoners.

title: Aldao (San Lorenzo)

wikitext:
{{Infobox plaats in Argentinië
| naam=Aldao
| provincie=[[Santa Fe (provincie)|Santa Fe]]
| departement=[[San Lorenzo (departement van Santa Fe)|San Lorenzo]]
| municipio =
| tipomunicipio =
| dop=
| inwoneraantal = 601
| dichtheid= 6,75
| groei=-6,67% (1991-2001)
| jaar = 2001
| oppervlakte = 89
| bestandsnaam wapen=
| hoogte= 8
| ifam =SFE006
| netnummer=03476
| postcode=S2214
| web=
| oprichter=station [[FCGBM|FFCC Mitre]]
| opgericht=[[1885]]
| patroon=
| tipogobernante= Presidente Comunal
| gobernante=Rubén Ricardo Pelosi, P. Vec
| lat_deg=32
| lat_min=42
| lon_deg=60
| lon_min=49
}}
'''Aldao''' is een plaats in het [[Argentinië|Argentijnse]] bestuurlijke gebied [[San Lorenzo (departement van Santa Fe)|San Lorenzo]] in de [[provincies van Argentinië|provincie]] [[Santa Fe (provincie)|Santa Fe]]. De plaats telt 601 inwoners.

{{Beginnetje|landen & volken|land=Argentinië|2=2007|3=07|4=21}}
[[Categorie:Plaats in Santa Fe]]

title: Situering

Provincie: Santa Fe

Departement: San Lorenzo

title: Algemeen

Oppervlakte: 89 km²

Hoogte: 8 m

title: Aldao

Presidente Comunal: Rubén Ricardo Pelosi, P. Vec

title: Overig

Opgericht door: station FFCC Mitre

Overig: Informatie over de gemeente

title: Detailkaart

Detailkaart: · Locatie in Santa Fe

Portaal: Zuid-Amerika


text:
# Gendercide
Gendercide is het systematisch doden van leden van een specifiek geslacht, van welke leeftijd ook. De term is afgeleid uit het Engels “gender” uit Grieks “genos” (geslacht) en Latijn “caedere” (doden). Het systematisch doden van vrouwen en vrouwelijke foetussen wordt femicide genoemd, het systematisch doden van mannen en mannelijke foetussen wordt androcide genoemd.

## Definities
De term gendercide werd voor het eerst gebruikt door de Amerikaanse feministe Mary Anne Warren. in haar boek uit 1985 Gendercide: The Implications of Sex Selection verwijst zij naar geslachtsselectieve massamoord. Warren trok een analogie tussen het begrip genocide en wat zij "gendercide" noemde.
Het Europees Parlement noemde in een resolutie van 8 oktober 2013 "gendercide" een sekseneutrale term voor het systematisch, opzettelijk en genderselectief massaal doden van mensen van een bepaald geslacht.

## Femicide
Waar de geslachtsverhouding jongens/meisjes bij geboorte normaal hoogstens 106/100 bedraagt, loopt die in een aantal vooral Aziatische landen op tot zeer onevenwichtige verhoudingen, tot soms 130/100, wellicht als gevolg van selectieve abortus. Voor het Europees Parlement is er dan ook sprake van gendercide als vrouwen, uit eigen beweging of onder druk, besluiten vrouwelijke baby's niet ter wereld te brengen, omdat deze worden beschouwd als last voor de samenleving. Anderen gebruiken voor deze praktijken de specifieke term “foeticide”. Gaat het om het vermoorden van pasgeboren baby’s, dan spreekt men van “infanticide”. Ramingen van het aantal “ontbrekende” meisjes wereldwijd lopen op tot meer dan 100 miljoen.
De term femicide wordt ook breder gebruikt, voor het structureel geweld, resulterend in de dood, gericht tegen vrouwen. Het omvat dan tevens het doden van echtgenotes, partners, ex-echtgenotes en ex-partners door de (ex-)man. Dit als alternatief voor gebruik van verhullende termen als "eerwraak", "crime passionel", "huiselijk geweld", etc.

## Androcide
In de Oudheid behoorde het ombrengen van mannen en het gevankelijk meevoeren van vrouwen tot de gebruiken bij gewelddadige veroveringen, in de geschiedenis bekend als uitroeiingen. In latere eeuwen betreft het systematisch ombrengen van jongens en mannen meestal jonge mannen op militaire leeftijd. Een van de bekendste voorbeelden uit de recente geschiedenis is het bloedbad van Srebrenica in 1995, na het uiteenvallen van Joegoslavië. Meer dan 7000 moslimjongens en -mannen werden toen gedood door Bosnisch-Servische troepen.
Andere voorbeelden:
- Tijdens de Armeense Genocide (1915) werden mannen massaal terechtgesteld.[6]
- Androcide tijdens de Al-Anfaloperatie in Irak (1986-89) onder Saddam Hoessein.[7]
- Ook de Rwandese genocide van 1994 vertoonde een duidelijk androcide-karakter.[8]

title: Gendercide

wikitext:
[[Bestand:1233 International Womens Day - Frauenkampftag 2021 Berlin (cropped).jpg|miniatuur|Demonstratie tegen femicide (Berlijn, 2021)]]
'''Gendercide''' is het systematisch doden van leden van een specifiek geslacht, van welke leeftijd ook. De term is afgeleid uit het Engels “[[Gender (sekse)|gender]]” uit Grieks “genos” (geslacht) en Latijn “caedere” (doden). Het systematisch doden van vrouwen en vrouwelijke foetussen wordt [[femicide]] genoemd, het systematisch doden van mannen en mannelijke foetussen wordt [[androcide]] genoemd.

== Definities ==
De term gendercide werd voor het eerst gebruikt door de Amerikaanse feministe [[Mary Anne Warren]]. in haar boek uit 1985 ''Gendercide: The Implications of Sex Selection''<ref>[https://archive.org/details/gendercideimplic0000warr_c1g3/ archive.org]{{ISBN|9780847673346}}</ref> verwijst zij naar geslachtsselectieve massamoord. Warren trok een analogie tussen het begrip genocide en wat zij "gendercide" noemde.

Het [[Europees Parlement]] noemde in een resolutie van 8 oktober 2013 "gendercide" ''een sekseneutrale term voor het systematisch, opzettelijk en genderselectief massaal doden van mensen van een bepaald geslacht''.<ref name="EUparl20130400">{{Citeer web |url= https://www.europarl.europa.eu/doceo/document/TA-7-2013-0400_NL.html |titel=Resolutie van het Europees Parlement van 8 oktober 2013 over Gendercide: ontbrekende vrouwen? (2012/2273(INI)) |auteur= |uitgever=[[Europees Parlement]] |datum= 8 oktober 2013|bezochtdatum= |archiefurl=https://web.archive.org/web/20210417222048/https://www.europarl.europa.eu/doceo/document/TA-7-2013-0400_NL.html|archiefdatum=2021-04-17}}</ref>

== Femicide ==
{{Zie hoofdartikel|Femicide}}
Waar de geslachtsverhouding jongens/meisjes bij geboorte normaal hoogstens 106/100 bedraagt, loopt die in een aantal vooral Aziatische landen op tot zeer onevenwichtige verhoudingen, tot soms 130/100, wellicht als gevolg van selectieve [[abortus]]. Voor het Europees Parlement is er dan ook sprake van gendercide ''als vrouwen, uit eigen beweging of onder druk, besluiten vrouwelijke baby's niet ter wereld te brengen, omdat deze worden beschouwd als last voor de samenleving.''<ref name="EUparl20130400" /> Anderen gebruiken voor deze praktijken de specifieke term “foeticide”. Gaat het om het vermoorden van pasgeboren baby’s, dan spreekt men van “infanticide”.<ref>{{Citeer web |url=https://www.vlaanderen.be/taaladvies/foeticide |titel=foeticide |auteur= |uitgever= vlaanderen.be/taaladvies|datum= |bezochtdatum=7 april 2021 |archiefurl=https://web.archive.org/web/20211202133427/https://www.vlaanderen.be/taaladvies/foeticide|archiefdatum=2021-12-02}}</ref> Ramingen van het aantal “ontbrekende” meisjes wereldwijd lopen op tot meer dan 100 miljoen.<ref>{{Citeer web |url=https://www.mo.be/opinie/it-s-girl-stop-gendercide-de-doodgezwegen-tragedie |titel=It’s a girl! Stop gendercide, de doodgezwegen tragedie |auteur= |uitgever=[[MO*]] |datum=11 oktober 2016 |bezochtdatum=14 april 2021 |archiefurl=https://web.archive.org/web/20210416142028/https://www.mo.be/opinie/it-s-girl-stop-gendercide-de-doodgezwegen-tragedie|archiefdatum=2021-04-16}}</ref><ref>{{Citeer web |url=https://nl.globalvoices.org/2012/04/documentaires-over-selectieve-abortus-en-meisjesmoord-in-india-en-china/ |titel=Documentaires over selectieve abortus en meisjesmoord in India en China |auteur= |uitgever= |datum=5 april 2012 |bezochtdatum=14 april 2021 |archiefurl=https://web.archive.org/web/20210416142027/https://nl.globalvoices.org/2012/04/documentaires-over-selectieve-abortus-en-meisjesmoord-in-india-en-china/|archiefdatum=2021-04-16}}</ref>

De term femicide wordt ook breder gebruikt, voor het structureel geweld, resulterend in de dood, gericht tegen vrouwen. Het omvat dan tevens het doden van echtgenotes, partners, ex-echtgenotes en ex-partners door de (ex-)man. Dit als alternatief voor gebruik van verhullende termen als "eerwraak", "crime passionel", "huiselijk geweld", etc.

== Androcide ==
In de Oudheid behoorde het ombrengen van mannen en het gevankelijk meevoeren van vrouwen tot de gebruiken bij gewelddadige veroveringen, in de geschiedenis bekend als uitroeiingen. In latere eeuwen betreft het systematisch ombrengen van jongens en mannen meestal jonge mannen op militaire leeftijd. Een van de bekendste voorbeelden uit de recente geschiedenis is het [[Val van Srebrenica|bloedbad van Srebrenica]] in 1995, na het [[Joegoslavische oorlogen|uiteenvallen van Joegoslavië]]. Meer dan 7000 moslimjongens en -mannen werden toen gedood door Bosnisch-Servische troepen.

Andere voorbeelden:
* Tijdens de [[Armeense Genocide]] (1915) werden mannen massaal terechtgesteld.<ref>{{en}}{{Citeer web |url=http://www.gendercide.org/case_armenia.html |titel=Case Study: The Armenian Genocide,1915-17 |auteur= |uitgever= |datum=29 juni 2015 |bezochtdatum=14 april 2021 |archiefdatum=29 juni 2015 |archiefurl=https://web.archive.org/web/20150629105502/http://www.gendercide.org/case_armenia.html |dodeurl=unfit}}</ref>
* Androcide tijdens de [[Al-Anfaloperatie]] in Irak (1986-89) onder [[Saddam Hoessein]].<ref>{{en}}{{Citeer web |url=https://www.pbs.org/frontlineworld/stories/iraq501/events_faylee.html |titel=The Crimes of Saddam Hussein |auteur= |uitgever= |datum=24 januari 2006 |bezochtdatum=14 april 2021 |archiefurl=https://web.archive.org/web/20210416142017/https://www.pbs.org/frontlineworld/stories/iraq501/events_faylee.html|archiefdatum=2021-04-16}}</ref>
* Ook de [[Rwandese genocide]] van 1994 vertoonde een duidelijk androcide-karakter.<ref>{{en}}{{Citeer web |url=http://www.gendercide.org/case_rwanda.html |titel=Case Study: Genocide in Rwanda, 1994 |auteur= |uitgever= |datum=29 juni 2015 |bezochtdatum=14 april 2021 |archiefdatum=29 juni 2015 |archiefurl=https://web.archive.org/web/20150629142121/http://www.gendercide.org/case_rwanda.html |dodeurl=unfit}}</ref>

== Zie ook ==
* [[Seksueel geweld in conflictgebieden]]
* [[Gendergerelateerd geweld]]

{{Appendix}}

[[Categorie:Genocide]]


text:
# Lophaxiopsis
Lophaxiopsis is een geslacht van kreeftachtigen uit de klasse van de Malacostraca (hogere kreeftachtigen).

title: Lophaxiopsis

wikitext:
{{Taxobox
| titelweergave = cursief
| naam = ''Lophaxiopsis''
| afbeelding =
| afbeeldingtekst =
| rijk = [[Dieren (biologie)|Animalia]] (Dieren)
| stam = [[Geleedpotigen|Arthropoda]] (Geleedpotigen)
| onderstam = [[Kreeftachtigen|Crustacea]] (Kreeftachtigen)
| superklasse = [[Multicrustacea]]
| klasse = [[Malacostraca]] (Hogere kreeftachtigen)
| onderklasse = [[Eumalacostraca]]
| superorde = [[Eucarida]]
| orde = [[Tienpotigen|Decapoda]] (Tienpotigen)
| onderorde = [[Pleocyemata]]
| infraorde = [[Axiidea]]
| familie = [[Axiidae]]
| taxon = [[geslacht (biologie)|Geslacht]]
| w-naam = ''Lophaxiopsis''
| auteur = Sakai
| datum = 2011
| commons =
| species =
| worms = 741340
}}
'''''Lophaxiopsis''''' is een [[geslacht (biologie)|geslacht]] van [[kreeftachtigen]] uit de [[klasse (biologie)|klasse]] van de [[Malacostraca]] (hogere kreeftachtigen).

[[Categorie:Axiidae]]

title: Lophaxiopsis

Onderklasse: Eumalacostraca

Superorde: Eucarida

Orde: Decapoda (Tienpotigen)

Onderorde: Pleocyemata

Infraorde: Axiidea

Familie: Axiidae

title: Geslacht


text:
# Pseudiastata nebulosa
Pseudiastata nebulosa is een vliegensoort uit de familie van de fruitvliegen (Drosophilidae). De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1908 door Coquillett.

title: Pseudiastata nebulosa

wikitext:
{{Taxobox insect
| titelweergave = cursief
| naam = ''Pseudiastata nebulosa''
| afbeelding =
| orde = [[Diptera]] (Tweevleugeligen)
| onderorde = [[Vliegen (dieren)|Brachycera]] (Vliegen)
| familie = [[Fruitvliegen|Drosophilidae]] (Fruitvliegen)
| geslacht = ''[[Pseudiastata]]''
| w-naam = ''Pseudiastata nebulosa''
| auteur = Coquillett
| datum = 1908
| haakjes =
| commons =
| species =
}}
'''''Pseudiastata nebulosa''''' is een [[Vliegen (dieren)|vliegen]]soort uit de familie van de [[Fruitvliegen|fruitvliegen (Drosophilidae)]].<ref>Wheeler, in Stone et al., 1965, Catalog of the Diptera of America north of Mexico, p. 762.</ref> De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1908 door Coquillett.

{{Appendix}}
{{beginnetje|biologie|2013|06|16}}

[[Categorie:Fruitvliegen]]

title: Pseudiastata nebulosa

Familie: Drosophilidae (Fruitvliegen)

Geslacht: Pseudiastata

title: Soort


text:
# KV-85
De Kliment Voroshilov 85 of kortweg de KV-85 (Russisch: КВ-85) was een zware Russische tank gebouwd door de Sovjet-Unie tijdens de Tweede Wereldoorlog. Ze is genoemd naar Kliment Vorosjilov.

## Ontstaan
De KV-85 werd gebaseerd op het onderstel van de KV-13-prototypetank. Veel van de technische onderdelen, waaronder de motor, werden gebruikt. De vering werd omlaag gebracht, wat meer steun gaf op modderig terrein en wat ervoor zorgde dat er meer bepantsering op de tank geplaatst kon worden. De koepel was bijna ovaalvormig en had een pantserdikte van 100 mm, wat het een sterke tank maakte. De tank woog 44 ton en had bepantsering tussen de 120 mm en 90 mm.
De motor gaf de tank een maximumsnelheid van 37 km/h. De tank kon 241 kilometer rijden voor hij moest worden bijgetankt.
De eerste modellen verschenen in november 1943, gewapend met een 85-mm-L51,2-kanon. Er is nergens geregistreerd dat deze tanks ook echt ingezet zijn. Wel zijn er 104 van deze tanks omgebouwd met een 122-mm-kanon.
De modellen uit 1943 werden na de lente alleen maar uitgerust met een 122 mm L43 D-25 (Model 43) kanon en een minimum verdedigingsdikte van 100 mm en de koepel 102 mm. Dit model werd bekend als de IS-122 of IS-II (Jozef Stalin II). 102 KV-85 werden uit dienst genomen om omgebouwd te worden.
Toen de nieuwe 122mm-modellen in februari beschikbaar werden, werden ze in aparte regimenten geplaatst: de ОСТТР. Deze regimenten werden de 'doorbraakregimenten' (Russisch: полки отверстия) genoemd. Ze werden, vanwege de hoge kosten, alleen bij grote operaties gebruikt.
De eerste operatie van de nieuwe IS-II was in Roemenië in april 1944 waar de afhankelijke 'doorbraakregimenten' aan hun eerste gevecht deelnamen tegen s.Pz.Abt. 503's.
Een maand later zagen de IS-II's de Duitse Tijger-tank bij het plaatsje Tirgu Frumos die vanaf 2.200 meter de IS-II's beschoten. Maar een IS werd vernietigd en de Duitsers werden naar het zuiden gedreven.
De IS-II had wel moeite met de slag, aangezien de IS-II maar op 1200 meter accuraat kon schieten vanwege de slechte richters waarmee hij was uitgerust.
Eind 1944 bevatte elk verdedigingsbataljon 65 IS-tanks, 3 SU-76-tankjagers, 19 gepantserde transportvoertuigen en 3 BA-64's. Deze troepen waren bedoeld om de fronten te versterken, ondersteund door zwaarbewapende infanterie-eenheden.

## IS-II's in de ruïnes van Berlijn
De Duitse Panther en de IS-2-tanks waren grofweg gelijk aan elkaar als het gaat om pantserdikte en schietfaciliteiten. Tot op 1000 meter konden beide tanks elkaars pantser doorboren; alleen op grotere afstanden waren de kanonnen niet accuraat genoeg. De Sovjets hadden 25 kg-HE-granaten terwijl de Duitsers 4,7 kg 'normale' granaten hadden.
De ruïnes in Berlijn waren voor zowel de Duitse als de Russische tanks een erg moeilijk toegankelijk gebied. Maar vooral de Russen hadden het moeilijk vanwege de grote lopen van de IS-II's. Alleen de T-34's konden nog goed manoeuvreren door de smalle straten. Ook de rupsbanden van de IS-II's waren niet goed genoeg om door het puin te rijden, waardoor er vaak oponthoud was.
Tevens hadden de Duitsers 8,8cm-Flakkanonnen in de stad geplaatst die eerst door infanterie geruimd moesten worden voor de tanks erdoor konden.
De Tijgertank was ook een van de grootste problemen want deze tank kon makkelijk manoeuvreren en had goed beschermde rupsbanden. Alleen door het feit dat er maar weinig van over waren, omdat die naar West-Europa werden gestuurd, konden de Tijgers de sovjets niet tegenhouden.

title: KV-85

wikitext:
[[Bestand:KV-85 in Avtovo.jpg|thumb|KV-85]]
De '''Kliment Voroshilov 85''' of kortweg de KV-85 ([[Russisch]]: КВ-85) was een zware Russische [[Tank (voertuig)|tank]] gebouwd door de [[Sovjet-Unie]] tijdens de [[Tweede Wereldoorlog]]. Ze is genoemd naar [[Kliment Vorosjilov]].

== Ontstaan ==
De KV-85 werd gebaseerd op het onderstel van de [[KV-13]]-prototypetank. Veel van de technische onderdelen, waaronder de motor, werden gebruikt. De vering werd omlaag gebracht, wat meer steun gaf op modderig terrein en wat ervoor zorgde dat er meer bepantsering op de tank geplaatst kon worden. De koepel was bijna ovaalvormig en had een pantserdikte van 100 mm, wat het een sterke tank maakte. De tank woog 44 ton en had bepantsering tussen de 120 mm en 90 mm.

De motor gaf de tank een maximumsnelheid van 37 km/h. De tank kon 241 kilometer rijden voor hij moest worden bijgetankt.

De eerste modellen verschenen in november 1943, gewapend met een [[85 mm M1939 (52-K)|85-mm-L51,2]]-kanon. Er is nergens geregistreerd dat deze tanks ook echt ingezet zijn. Wel zijn er 104 van deze tanks omgebouwd met een 122-mm-kanon.

De modellen uit 1943 werden na de lente alleen maar uitgerust met een [[122 mm L43 D-25]] (Model 43) kanon en een minimum verdedigingsdikte van 100 mm en de koepel 102 mm. Dit model werd bekend als de IS-122 of [[IS-2|IS-II]] (Jozef Stalin II). 102 KV-85 werden uit dienst genomen om omgebouwd te worden.

Toen de nieuwe 122mm-modellen in februari beschikbaar werden, werden ze in aparte regimenten geplaatst: de ОСТТР. Deze regimenten werden de 'doorbraakregimenten' ([[Russisch]]: ''полки отверстия'') genoemd. Ze werden, vanwege de hoge kosten, alleen bij grote operaties gebruikt.

De eerste operatie van de nieuwe IS-II was in Roemenië in april 1944 waar de afhankelijke 'doorbraakregimenten' aan hun eerste gevecht deelnamen tegen [[s.Pz.Abt. 503]]'s.
Een maand later zagen de IS-II's de Duitse [[Tiger I|Tijger-tank]] bij het plaatsje [[Tirgu Frumos]] die vanaf 2.200 meter de IS-II's beschoten. Maar een IS werd vernietigd en de Duitsers werden naar het zuiden gedreven.

De IS-II had wel moeite met de slag, aangezien de IS-II maar op 1200 meter accuraat kon schieten vanwege de slechte richters waarmee hij was uitgerust.

Eind 1944 bevatte elk verdedigingsbataljon 65 IS-tanks, 3 [[SU-76]]-tankjagers, 19 gepantserde transportvoertuigen en 3 [[BA-64|BA-64's]]. Deze troepen waren bedoeld om de fronten te versterken, ondersteund door zwaarbewapende infanterie-eenheden.

== IS-II's in de ruïnes van Berlijn ==
De Duitse [[Panzerkampfwagen V|Panther]] en de IS-2-tanks waren grofweg gelijk aan elkaar als het gaat om pantserdikte en schietfaciliteiten. Tot op 1000 meter konden beide tanks elkaars pantser doorboren; alleen op grotere afstanden waren de kanonnen niet accuraat genoeg. De Sovjets hadden 25 kg-[[high energy|HE]]-granaten terwijl de Duitsers 4,7 kg 'normale' granaten hadden.

De ruïnes in [[Berlijn]] waren voor zowel de Duitse als de Russische tanks een erg moeilijk toegankelijk gebied. Maar vooral de Russen hadden het moeilijk vanwege de grote lopen van de IS-II's. Alleen de [[T-34]]'s konden nog goed manoeuvreren door de smalle straten. Ook de rupsbanden van de IS-II's waren niet goed genoeg om door het puin te rijden, waardoor er vaak oponthoud was.
Tevens hadden de Duitsers [[8,8cm-Flak]]kanonnen in de stad geplaatst die eerst door infanterie geruimd moesten worden voor de tanks erdoor konden.

De [[Tiger I|Tijgertank]] was ook een van de grootste problemen want deze tank kon makkelijk manoeuvreren en had goed beschermde rupsbanden. Alleen door het feit dat er maar weinig van over waren, omdat die naar West-Europa werden gestuurd, konden de ''Tijgers'' de sovjets niet tegenhouden.

==Zie ook==
* [[KV-1]]
* [[IS-2]]

{{Navigatie gevechtsvoertuigen Sovjet-Unie Tweede Wereldoorlog}}
{{Commons|KV-85}}

[[Categorie:Russische tank in de Tweede Wereldoorlog]]


text:
# Cosmosoma garleppi
Cosmosoma garleppi is een beervlinder uit de familie van de spinneruilen (Erebidae). De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1911 door Rothschild.

title: Cosmosoma garleppi

wikitext:
{{Taxobox vlinder
| titelweergave = cursief
| naam = ''Cosmosoma garleppi''
| afbeelding =
| familie = [[Spinneruilen|Erebidae]] (Spinneruilen)
| onderfamilie = [[Beervlinders|Arctiinae]] (Beervlinders)
| tribus =
| geslacht = ''[[Cosmosoma]]''
| w-naam = ''Cosmosoma garleppi''
| auteur = Rothschild
| datum = 1911
| haakjes =
| commons =
| species =
}}
'''''Cosmosoma garleppi''''' is een [[Beervlinders|beervlinder]] uit de familie van de [[Spinneruilen|spinneruilen (Erebidae)]].<ref>{{Brontabel|9999-Lepindex}}</ref> De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1911 door Rothschild.

{{Appendix}}
{{beginnetje|biologie|2013|04|07}}

[[Categorie:Cosmosoma]]

title: Cosmosoma garleppi

Familie: Erebidae (Spinneruilen)

Onderfamilie: Arctiinae (Beervlinders)

Geslacht: Cosmosoma

title: Soort


text:
# Haustorium
Een haustorium (meervoud: haustoriën) is een zuigorgaan, waarmee voedingsstoffen worden opgenomen. Ze komen voor bij obligaat heterotrofe schimmels, zoals bij meeldauw en bij parasitaire planten, zoals groot warkruid en soorten van de Bremraapfamilie. Een haustorium dringt het weefsel van de plant binnen, maar gaat niet door het celmembraan heen.
Een haustorium kan eenvoudig van vorm zijn tot meer complex, zoals handvormig. Hierdoor kan een groot deel van de waardplantcel door het handvormige haustorium omgeven worden.
Haustoriën komen voor aan intercellulaire schimmeldraden, appressoria of externe schimmeldraden. De schimmeldraad vernauwt zich op de plek waar het door de celmembraan gaat. In de cel zet de schimmeldraad weer uit. Een verdikte, elektronendichte kraag wordt op de plaats van binnendringing van de celmembraan gevormd. De celwanden van de plant en de parasiet zijn op de plaats van binnendringing gereduceerd en normaal aanwezige insluitsels in de plasmamembraan ontbreken, terwijl de buitenste laag meer polysachariden bevat.
Primaire haustoriën worden door de kiemplanten van parasitaire planten gevormd.
- Haustoria van de valse meeldauw Bremia lactucae
- Appressorium met haustorium
- Haustorium van roest op sperzieboon
- Haustorium van vlaswarkruid op vlas

title: Haustorium

wikitext:
[[Bestand:Hyaloperonospora-parasitica-hyphae-haustoria.jpg|thumb|[[Schimmeldraad]] met haustoriën van de meeldauwschimmel ''[[Hyaloperonospora parasitica]]'']]

Een '''haustorium''' (meervoud: haustoriën) is een zuigorgaan, waarmee [[voedingsstof]]fen worden opgenomen. Ze komen voor bij [[obligaat]] [[heterotroof|heterotrofe]] [[schimmels]], zoals bij [[meeldauw]] en bij [[parasiet|parasitaire]] planten, zoals [[groot warkruid]] en soorten van de [[Bremraapfamilie]]. Een haustorium dringt het [[weefsel (biologie)|weefsel]] van de plant binnen, maar gaat niet door het [[celmembraan]] heen.

Een haustorium kan eenvoudig van vorm zijn tot meer complex, zoals handvormig. Hierdoor kan een groot deel van de waardplantcel door het handvormige haustorium omgeven worden.

Haustoriën komen voor aan intercellulaire schimmeldraden, [[appressorium|appressoria]] of externe schimmeldraden. De schimmeldraad vernauwt zich op de plek waar het door de celmembraan gaat. In de cel zet de schimmeldraad weer uit. Een verdikte, [[elektron]]endichte kraag wordt op de plaats van binnendringing van de celmembraan gevormd. De celwanden van de plant en de parasiet zijn op de plaats van binnendringing gereduceerd en normaal aanwezige insluitsels in de [[Celmembraan|plasmamembraan]] ontbreken, terwijl de buitenste laag meer [[polysacharide]]n bevat.

Primaire haustoriën worden door de [[kiemplant]]en van parasitaire planten gevormd.

<gallery widths="280px" heights="200px" class="center" caption"Haustoria">
Bremia lactucae haustoria.jpg|Haustoria van de [[valse meeldauw]] ''[[Bremia lactucae]]''
Appressorium.png|[[Appressorium]] met haustorium
Uromyces appendiculatus, germ tube and appressorium, 5363967.jpg|Haustorium van [[(Roest (sperzieboon)|roest]] op [[sperzieboon]]
Haustorium Cuscuta epilinum.jpg|Haustorium van [[vlaswarkruid]] op [[Vlas (gewas)|vlas]]
</gallery>

{{Navigatie schimmelmorfologie}}

{{Commonscat}}
[[Categorie:Plantenmorfologie]]
[[Categorie:Schimmelmorfologie]]


text:
# Kleinniedesheim
Kleinniedesheim is een plaats in de Duitse deelstaat Rijnland-Palts, en maakt deel uit van de Rhein-Pfalz-Kreis.
Kleinniedesheim telt 925 inwoners.

## Bestuur
De plaats is een Ortsgemeinde en maakt deel uit van de Verbandsgemeinde Heßheim.

## Geboren
- Hans Christoph Ernst von Gagern (1766) diplomaat en afgevaardigde namens de Nederlanden bij het Congres van Wenen .

Altrip ·
Beindersheim ·
Birkenheide ·
Bobenheim-Roxheim ·
Böhl-Iggelheim ·
Dannstadt-Schauernheim ·
Dudenhofen ·
Fußgönheim ·
Großniedesheim ·
Hanhofen ·
Harthausen ·
Heßheim ·
Heuchelheim bei Frankenthal ·
Hochdorf-Assenheim ·
Kleinniedesheim ·
Lambsheim ·
Limburgerhof ·
Maxdorf ·
Mutterstadt ·
Neuhofen ·
Otterstadt ·
Rödersheim-Gronau ·
Römerberg ·
Schifferstadt ·
Waldsee

title: Kleinniedesheim

wikitext:
{{Infobox Duitse plaats plus
| Wappen            = DEU Kleinniedesheim COA.svg
| lat_deg           = 49
| lat_min = 35
| lat_sec = 17
| lon_deg           = 8
| lon_min = 19
| lon_sec = 23
| Lageplan          = Karte Kleinniedesheim.png
| Bundesland        = Rijnland-Palts
| Landkreis         = Rhein-Pfalz-Kreis
| Verbandsgemeinde  = Heßheim
| Höhe              = 101
| Fläche            = 3.88
| Einwohner         = 895
| Stand             = 2005-06-30
| PLZ               = 67259
| PLZ-alt           = 6711
| Vorwahl           = 06239
| Kfz               = RP (tot 31. Aug. 2005: LU)
| Gemeindeschlüssel = 07 3 38 015
| Website           = [https://www.kleinniedesheim.de/ www.kleinniedesheim.de]
| Bürgermeister     = Ewald Merkel
| Adresse-Verband   = Hauptstraße 14
67258 Heßheim
| Partei            = FW
| Bürgermeistertitel= Ortsbürgermeister
}}
'''Kleinniedesheim''' is een plaats in de [[Duitsland|Duitse]] deelstaat [[Rijnland-Palts]], en maakt deel uit van de [[Rhein-Pfalz-Kreis]].
Kleinniedesheim telt {{Statistiek gemeente Duitsland inwoners|07 3 38 015|Rijnland-Palts}} inwoners.<ref name="inw_statistiek" />

==Bestuur==
De plaats is een [[Ortsgemeinde]] en maakt deel uit van de [[Verbandsgemeinde Heßheim]].

==Geboren==
*[[Hans Christoph Ernst von Gagern]] (1766) diplomaat en afgevaardigde namens de Nederlanden bij het [[Congres van Wenen]] .

{{Appendix}}
{{Navigatie Rhein-Pfalz-Kreis}}
{{Commonscat|Kleinniedesheim}}
{{Beginnetje|landen & volken|land=Duitsland|2=2006|3=12|4=30}}
{{Coor title dms|49|35|0|N|8|19|0|E|type:adm2nd_scale:50000_region:DE}}

[[Categorie:Gemeente in Rijnland-Palts]]

title: Situering

Deelstaat: Rijnland-Palts

Landkreis: Rhein-Pfalz-Kreis

Verbandsgemeinde: Heßheim

Coördinaten: 49° 35′ NB, 8° 19′ OL

title: Algemeen

Burgemeester: Ewald Merkel (FW)

title: Overig

Website: Officiële website

title: Locatie van Kleinniedesheim in Rhein-Pfalz-Kreis

Locatie van Kleinniedesheim in Rhein-Pfalz-Kreis: Kaart van Kleinniedesheim

Portaal: Duitsland


text:
# Pentagonica piceomarginata
Pentagonica piceomarginata is een keversoort uit de familie van de loopkevers (Carabidae). De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 2011 door Baehr.

title: Pentagonica piceomarginata

wikitext:
{{Taxobox insect
| titelweergave = cursief
| naam = ''Pentagonica piceomarginata''
| afbeelding =
| afbeeldingtekst =
| orde = [[Kevers|Coleoptera]] (Kevers)
| familie = [[Loopkevers|Carabidae]] (Loopkevers)
| onderfamilie = [[Lebiinae]]
| geslacht = ''[[Pentagonica]]''
| w-naam = ''Pentagonica piceomarginata''
| auteur = [[Martin Baehr|Baehr]]
| datum = 2011
| haakjes =
| species =
| commons =
}}
'''''Pentagonica piceomarginata''''' is een [[kevers|kever]]soort uit de familie van de [[Loopkevers|loopkevers (Carabidae)]].<ref>Anichtchenko A. et al., (editors): [https://carabidae.org/search?rank=0&text=Pentagonica+piceomarginata Carabidae of the World] (bezocht: 20 tot 28 maart 2013)</ref> De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 2011 door Baehr.

{{Appendix}}
{{beginnetje|biologie|2013|03|29}}

[[Categorie:Pentagonica|piceomarginata]]

title: Pentagonica piceomarginata

Onderfamilie: Lebiinae

Geslacht: Pentagonica

title: Soort