text:
# Winter X Games XV
De Winter X Games XV werden gehouden van 27 tot en met 30 januari 2011 in Aspen, Colorado. Het was de tiende opeenvolgende editie die in Aspen werd gehouden.

## Medailles

### Mannen
| Onderdeel         | Goud              | Goud           | Zilver                | Zilver         | Brons             | Brons          |
| Freestyleskiën    | Freestyleskiën    | Freestyleskiën | Freestyleskiën        | Freestyleskiën | Freestyleskiën    | Freestyleskiën |
| ----------------- | ----------------- | -------------- | --------------------- | -------------- | ----------------- | -------------- |
| Big air           | Alex Schlopy      | USA            | Bobby Brown           | USA            | Sammy Carlson     | USA            |
| Halfpipe          | Kevin Rolland     | FRA            | Torin Yater-Wallace   | USA            | Simon Dumont      | USA            |
| Monoski           | Josh Dueck        | CAN            | Brandon Adam          | USA            | Sean Rose         | GBR            |
| Ski cross         | John Teller       | USA            | Christopher Del Bosco | CAN            | Casey Puckett     | USA            |
| Slopestyle        | Sammy Carlson     | USA            | Russ Henshaw          | AUS            | Andreas Håtveit   | NOR            |
| Snowboarden       |                   |                |                       |                |                   |                |
| Best Method       | Scotty Lago       | USA            | Ross Powers           | USA            | Chas Guldemond    | USA            |
| Big air           | Torstein Horgmo   | NOR            | Sebastien Toutant     | CAN            | Sage Kotsenburg   | USA            |
| Halfpipe          | Shaun White       | USA            | Scotty Lago           | USA            | Louie Vito        | USA            |
| Snowboardcross    | Nick Baumgartner  | USA            | Kevin Hill            | CAN            | Nate Holland      | USA            |
| Slopestyle        | Sebastien Toutant | CAN            | Mark McMorris         | CAN            | Tyler Flanagan    | USA            |
| Street            | Nic Sauve         | CAN            | Louis-Felix Paradis   | CAN            | Simon Chamberlain | CAN            |
| Snowmobiles       |                   |                |                       |                |                   |                |
| Best trick        | Daniel Bodin      | SWE            | Caleb Moore           | USA            | Heath Frisby      | USA            |
| Freestyle         | Daniel Bodin      | SWE            | Justin Hoyer          | USA            | Caleb Moore       | USA            |
| Snocross          | Tucker Hibbert    | USA            | Ross Martin           | USA            | Robbie Malinoski  | CAN            |
| Snocross adaptive | Mike Schultz      | USA            | Jeff Tweet            | USA            | Jim Wazny         | USA            |
| Speed & style     | Joe Parsons       | USA            | Heath Frisby          | USA            | Cory Davis        | USA            |

### Vrouwen
| Onderdeel      | Goud               | Goud           | Zilver                  | Zilver         | Brons               | Brons          |
| Freestyleskiën | Freestyleskiën     | Freestyleskiën | Freestyleskiën          | Freestyleskiën | Freestyleskiën      | Freestyleskiën |
| -------------- | ------------------ | -------------- | ----------------------- | -------------- | ------------------- | -------------- |
| Halfpipe       | Sarah Burke        | CAN            | Brita Sigourney         | USA            | Rosalind Groenewoud | CAN            |
| Ski cross      | Kelsey Serwa       | CAN            | Ophélie David           | FRA            | Fanny Smith         | SUI            |
| Slopestyle     | Kaya Turski        | CAN            | Keri Herman             | USA            | Grete Eliassen      | NOR            |
| Snowboarden    |                    |                |                         |                |                     |                |
| Halfpipe       | Kelly Clark        | USA            | Kaytlin Farrington      | USA            | Elena Hight         | USA            |
| Snowboardcross | Lindsey Jacobellis | USA            | Callan Chythlook-Sifsof | USA            | Déborah Anthonioz   | FRA            |
| Slopestyle     | Enni Rukajärvi     | FIN            | Jenny Jones             | GBR            | Jamie Anderson      | USA            |

### Medaillespiegel
| Plaats | Land                | Goud | Zilver | Brons | Totaal |
| 1      | Verenigde Staten    | 11   | 14     | 14    | 39     |
| 2      | Canada              | 6    | 5      | 3     | 14     |
| 3      | Zweden              | 2    | 0      | 0     | 2      |
| 4      | Frankrijk           | 1    | 1      | 1     | 3      |
| 5      | Noorwegen           | 1    | 0      | 2     | 3      |
| 6      | Finland             | 1    | 0      | 0     | 1      |
| 7      | Verenigd Koninkrijk | 0    | 1      | 1     | 2      |
| 8      | Australië           | 0    | 1      | 0     | 1      |
| 9      | Zwitserland         | 0    | 0      | 1     | 1      |
| Totaal | Totaal              | 22   | 22     | 22    | 66     |

title: Winter X Games XV

wikitext:
{{Infobox sportevenement
| naam            = Winter X Games XV
| afbeelding      =
| onderschrift    =
| plaats          = [[Aspen (plaats)|Aspen]]
| jaar            = 2011
| data            = [[27 januari|27]] t/m [[30 januari]]
| sport           = [[Freestyleskiën]], [[Snowboarden]]
| organisator     =
| verenigingen    =
| landen          =
| atleten         =
| evenementen     = 22
| opening         =
| sluiting        =
| eerste          =
| laatste         =
| actueel         =
| extra portaal   = Wintersport
| vorige          = [[Winter X Games XIV]]
| volgende        = [[Winter X Games XVI]]
}}
De '''Winter [[X Games]] XV''' werden gehouden van [[27 januari|27]] tot en met [[30 januari]] [[2011]] in [[Aspen (plaats)|Aspen]], [[Colorado (staat)|Colorado]]. Het was de tiende opeenvolgende editie die in Aspen werd gehouden.

== Medailles ==
=== Mannen ===
{| {{Tabelkop medailleoverzicht per onderdeel}}
|-
! colspan="7"| Freestyleskiën
|-
| Big air || '''[[Alex Schlopy]]''' || {{USA}} || [[Bobby Brown (freestyleskiër)|Bobby Brown]] || {{USA}} || [[Sammy Carlson]] || {{USA}}
|-
| Halfpipe || '''[[Kevin Rolland]]''' || {{FRA}} || [[Torin Yater-Wallace]] || {{USA}} || [[Simon Dumont]] || {{USA}}
|-
| Monoski || '''[[Josh Dueck]]''' || {{CAN}} || [[Brandon Adam]] || {{USA}} || [[Sean Rose]] || {{GBR}}
|-
| Ski cross || '''[[John Teller]]''' || {{USA}} || [[Christopher Del Bosco]] || {{CAN}} || [[Casey Puckett]] || {{USA}}
|-
| Slopestyle || '''[[Sammy Carlson]]''' || {{USA}} || [[Russ Henshaw]] || {{AUS}} || [[Andreas Håtveit]] || {{NOR}}
|-
! colspan="7"| Snowboarden
|-
| Best Method || '''[[Scotty Lago]]''' || {{USA}} || [[Ross Powers]] || {{USA}} || [[Chas Guldemond]] || {{USA}}
|-
| Big air || '''[[Torstein Horgmo]]''' || {{NOR}} || [[Sebastien Toutant]] || {{CAN}} || [[Sage Kotsenburg]] || {{USA}}
|-
| Halfpipe || '''[[Shaun White]]''' || {{USA}} || [[Scotty Lago]] || {{USA}} || [[Louie Vito]] || {{USA}}
|-
| Snowboardcross || '''[[Nick Baumgartner]]''' || {{USA}} || [[Kevin Hill]] || {{CAN}} || [[Nate Holland]] || {{USA}}
|-
| Slopestyle || '''[[Sebastien Toutant]]''' || {{CAN}} || [[Mark McMorris]] || {{CAN}} || [[Tyler Flanagan]] || {{USA}}
|-
| Street || '''[[Nic Sauve]]''' || {{CAN}} || [[Louis-Felix Paradis]] || {{CAN}} || [[Simon Chamberlain]] || {{CAN}}
|-
! colspan="7"| Snowmobiles
|-
| Best trick || [[Daniel Bodin]] || {{SWE}} || [[Caleb Moore]] || {{USA}} || [[Heath Frisby]] || {{USA}}
|-
| Freestyle || [[Daniel Bodin]] || {{SWE}} || [[Justin Hoyer]] || {{USA}} || [[Caleb Moore]] || {{USA}}
|-
| Snocross || [[Tucker Hibbert]] || {{USA}} || [[Ross Martin]] || {{USA}} || [[Robbie Malinoski]] || {{CAN}}
|-
| Snocross adaptive || [[Mike Schultz]] || {{USA}} || [[Jeff Tweet]] || {{USA}} || [[Jim Wazny]] || {{USA}}
|-
| Speed & style || [[Joe Parsons]] || {{USA}} || [[Heath Frisby]] || {{USA}} || [[Cory Davis]] || {{USA}}
|}

=== Vrouwen ===
{| {{Tabelkop medailleoverzicht per onderdeel}}
|-
! colspan="7"| Freestyleskiën
|-
| Halfpipe || '''[[Sarah Burke]]''' || {{CAN}} || [[Brita Sigourney]] || {{USA}} || [[Rosalind Groenewoud]] || {{CAN}}
|-
| Ski cross || '''[[Kelsey Serwa]]''' || {{CAN}} || [[Ophélie David]] || {{FRA}} || [[Fanny Smith]] || {{SUI}}
|-
| Slopestyle || '''[[Kaya Turski]]''' || {{CAN}} || [[Keri Herman]] || {{USA}} || [[Grete Eliassen]] || {{NOR}}
|-
! colspan="7"| Snowboarden
|-
| Halfpipe || '''[[Kelly Clark]]''' || {{USA}} || [[Kaytlin Farrington]] || {{USA}} || [[Elena Hight]] || {{USA}}
|-
| Snowboardcross || '''[[Lindsey Jacobellis]]''' || {{USA}} || [[Callan Chythlook-Sifsof]] || {{USA}} || [[Déborah Anthonioz]] || {{FRA}}
|-
| Slopestyle || '''[[Enni Rukajärvi]]''' || {{FIN}} || [[Jenny Jones]] || {{GBR}} || [[Jamie Anderson (snowboardster)|Jamie Anderson]] || {{USA}}
|}

=== Medaillespiegel ===
{| {{Tabelkop medailleklassement}}
|-
| 1 || align=left | {{US}} || 11 || 14 || 14 || 39
|-
| 2 || align=left | {{CA}} || 6 || 5 || 3 || 14
|-
| 3 || align=left | {{SE}} || 2 || 0 || 0 || 2
|-
| 4 || align=left | {{FR}} || 1 || 1 || 1 || 3
|-
| 5 || align=left | {{NO}} || 1 || 0 || 2 || 3
|-
| 6 || align=left | {{FI}} || 1 || 0 || 0 || 1
|-
| 7 || align=left | {{GB}} || 0 || 1 || 1 || 2
|-
| 8 || align=left | {{AU}} || 0 || 1 || 0 || 1
|-
| 9 || align=left | {{CH}} || 0 || 0 || 1 || 1
|-
! colspan="2"| Totaal || 22 || 22 || 22 || 66
|}

== Externe link ==
* {{en}} [https://web.archive.org/web/20110127200430/http://espn.go.com/action/xgames/winter/2011/ Winter X Games XV ESPN website]
{{Navigatie Winter X Games}}

[[Categorie:X Games|15]]
[[Categorie:Sport in 2011]]
[[Categorie:Sport in Colorado]]
[[Categorie:Sportevenement in de Verenigde Staten]]

title: Winter X Games XV

Gehouden in: Aspen

Data: 27 t/m 30 januari

Sport: Freestyleskiën, Snowboarden

title: Navigatie

← Winter X Games XIV: Winter X Games XVI →

Portaal: Sport


text:
# Inga calycocentra
Inga calycocentra is een vlinder uit de familie van de sikkelmotten (Oecophoridae). De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1931 door Meyrick.

wikiname: nlwiki

title: Inga calycocentra

in_language: nl

wikitext:
{{Taxobox vlinder
| titelweergave = cursief
| naam = ''Inga calycocentra''
| afbeelding =
| familie = [[Sikkelmotten|Oecophoridae]] (Sikkelmotten)
| onderfamilie = [[Oecophorinae]]
| tribus =
| geslacht = ''[[Inga (vlinders)|Inga]]''
| w-naam = ''Inga calycocentra''
| auteur = Meyrick
| datum = 1931
| haakjes =
| commons =
| species =
}}
'''''Inga calycocentra''''' is een [[vlinders|vlinder]] uit de familie van de [[Sikkelmotten|sikkelmotten (Oecophoridae)]].<ref>{{Brontabel|9999-Lepindex}}</ref> De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1931 door Meyrick.

{{Appendix}}
{{Beginnetje|biologie|2013|04|09}}

[[Categorie:Inga (vlinders)|calycocentra]]

title: Inga calycocentra

Rijk: Animalia (Dieren)

Stam: Arthropoda (Geleedpotigen)

Klasse: Insecta (Insecten)

Orde: Lepidoptera (Vlinders)

Familie: Oecophoridae (Sikkelmotten)

Onderfamilie: Oecophorinae

Geslacht: Inga

title: Soort

Portaal: Biologie · Insecten


text:
# Parakneria vilhenae
Parakneria vilhenae is een straalvinnige vissensoort uit de familie van de oorvissen (Kneriidae). De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1965 door Poll.

title: Parakneria vilhenae

wikitext:
{{Taxobox straalvinnige
| titelweergave = cursief
| naam = ''Parakneria vilhenae''
| afbeelding =
| orde = [[Gonorynchiformes]]
| familie = [[Kneriidae]] ([[Oorvissen]])
| geslacht = ''[[Parakneria]]''
| w-naam = ''Parakneria vilhenae''
| auteur = Poll
| datum = 1965
| haakjes =
| commons =
| species =
|status=DD|statusbron=2009|rl-id=182063}}
'''''Parakneria vilhenae''''' is een [[Straalvinnigen|straalvinnige]] [[vissen (dieren)|vissensoort]] uit de familie van de [[Oorvissen|oorvissen (Kneriidae)]].<ref>{{Link FishBase species|genus=Parakneria|species=vilhenae|month=02|year=2013}}</ref> De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1965 door Poll.
{{Appendix}}
{{beginnetje|biologie|2013|02|27}}

[[Categorie:Oorvissen]]

title: Parakneria vilhenae · IUCN-status: Onzeker (2009)

Stam: Chordata (Chordadieren)

Superklasse: Osteichthyes (Beenvisachtigen)

Klasse: Actinopterygii (Straalvinnigen)

Orde: Gonorynchiformes

Familie: Kneriidae (Oorvissen)

Geslacht: Parakneria

title: Soort

Portaal: Biologie · Vissen


text:
# Langmuir (tijdschrift)
Langmuir is een wetenschappelijk tijdschrift met peer review dat wordt uitgegeven door de American Chemical Society. De naam wordt niet afgekort. Het tijdschrift publiceert onderzoek uit de oppervlakte- en colloïdchemie. Het is genoemd naar Irving Langmuir, een Amerikaans schei- en natuurkundige, die in 1932 de Nobelprijs voor de Scheikunde won.
Langmuir werd opgericht in 1985. In 2017 bedroeg de impactfactor van het tijdschrift 3,789.

title: Langmuir (tijdschrift)

wikitext:
{{Infobox tijdschrift
| titel          = ''Langmuir''
| afbeelding     =
| onderschrift   =
| genre          = [[wetenschappelijk tijdschrift]]
| doelgroep      =
| frequentie     = tweemaandelijks
| oplage         =
| formaat        =
| eerste editie  = [[1985]]
| laatste editie =
| landen         =
| taal           = [[Engels]]
| hoofdredacteur = David G. Whitten
| uitgeverij     = [[American Chemical Society]]
| andere versie  =
| issn           = 0743-7463
| website        = https://pubs.acs.org/journal/langd5
}}
'''''Langmuir''''' is een [[wetenschappelijk tijdschrift]] met [[Collegiale toetsing|peer review]] dat wordt uitgegeven door de [[American Chemical Society]]. De naam wordt niet afgekort. Het tijdschrift publiceert onderzoek uit de [[Oppervlaktechemie|oppervlakte-]] en [[colloïdchemie]]. Het is genoemd naar [[Irving Langmuir]], een [[Verenigde Staten|Amerikaans]] [[scheikundige|schei-]] en [[natuurkundige]], die in [[1932]] de [[Nobelprijs voor de Scheikunde]] won.

''Langmuir'' werd opgericht in [[1985]]. In [[2017]] bedroeg de [[impactfactor]] van het tijdschrift 3,789.<ref>{{en}} [https://pubs.acs.org/page/langd5/about.html Langmuir: About the Journal]. [https://web.archive.org/web/20230126212046/https://pubs.acs.org/page/langd5/about.html Gearchiveerd] op 26 januari 2023.</ref>

==Externe link==
* [https://pubs.acs.org/journal/langd5 Website]

{{Appendix}}

[[Categorie:Scheikundig tijdschrift]]
[[Categorie:Amerikaans tijdschrift]]

title: Langmuir

Genre: wetenschappelijk tijdschrift

Frequentie: tweemaandelijks

Taal: Engels

Hoofdredacteur: David G. Whitten

Uitgeverij(en): American Chemical Society


text:
# Blacklers
Blacklers was een groot warenhuis op de hoek van Elliot Street en Great Charlotte Street in Liverpool, Engeland. De winkel was beroemd om zijn weelderige kerstgrot en zijn schommelpaard, Blackie, dat nu te zien is in het Museum of Liverpool. De winkel, waar op het hoogtepunt duizend mensen werkten, heeft ook een connectie met The Beatles : George Harrison werkte in 1959 als leerling-elektricien bij Blacklers en Pete Best 's moeder Mona kocht zijn drumstel van de muziekafdeling van Blacklers.

## Geschiedenis
Blacklers werd begin twintigste eeuw opgericht door de partners Richard John Blackler en A.B. Wallis. Blackler overleed in 1919 en werd als partner in het bedrijf opgevolgd door zijn vrouw Margaret.
Ondanks dat het gebouw zwaar beschadigd raakte tijdens de Blitz van mei 1941 tijdens de Tweede Wereldoorlog, overleefde het bedrijf. Er werden tijdelijke vestigingen geopend in Bold Street en Church Street en het eerste deel van de nieuwe winkel werd geopend op 29 maart 1953.
Margaret Blackler stierf in 1957 zonder kinderen, waarna de winkel eigendom werd van meerdere personen, waarbij de sportvrouw Vera Kingston (Margarets petekind) de grootste aandeelhouder was. Na Vera's dood in 1983 werd de winkel opnieuw verkocht en verdwenen alle banden met de oorspronkelijke eigenaren. De winkel bleef nog maar een paar jaar open en sloot in april 1988.
Op de locatie bevindt zich nu een Wetherspoons-pubketen, met de naam Richard John Blackler, ter ere van de oprichter van de winkel.
De winkel had ook een groot magazijn aan Strand Road Bootle, dat de winkel dagelijks bevoorraadde. Van daaruit werden ook bestellingen verzonden naar klanten in het noordwesten en er was een kunstafdeling die het hele jaar door displays maakte.

title: Blacklers

wikitext:
[[Bestand:Former_Blacklers_building.jpg|rechts|miniatuur| Het gebouw van het warenhuis Blacklers]]
[[Bestand:Blacklers.jpg|rechts|miniatuur| Blacklers zoals het er in augustus 1988 uitzag, kort na de sluiting. Let op: de begane grond is dichtgetimmerd.]]
'''Blacklers''' was een groot [[Warenhuis (winkel)|warenhuis]] op de hoek van Elliot Street en Great Charlotte Street in [[Liverpool]], [[Engeland]]. De winkel was beroemd om zijn weelderige kerstgrot en zijn [[wiktionary:rocking horse|schommelpaard]], Blackie, dat nu te zien is in het Museum of Liverpool. De winkel, waar op het hoogtepunt duizend mensen werkten, heeft ook een connectie met [[The Beatles]] : [[George Harrison]] werkte in 1959 als leerling-elektricien bij Blacklers en [[Pete Best]] 's moeder Mona kocht zijn drumstel van de muziekafdeling van Blacklers.

==Geschiedenis==
Blacklers werd begin twintigste eeuw opgericht door de partners Richard John Blackler en A.B. Wallis. Blackler overleed in 1919 en werd als partner in het bedrijf opgevolgd door zijn vrouw Margaret.

Ondanks dat het gebouw zwaar beschadigd raakte tijdens [[Blitz (Tweede Wereldoorlog)|de Blitz]] van mei 1941 tijdens [[Tweede Wereldoorlog|de Tweede Wereldoorlog]], overleefde het bedrijf. Er werden tijdelijke vestigingen geopend in Bold Street en Church Street en het eerste deel van de nieuwe winkel werd geopend op 29 maart 1953.

Margaret Blackler stierf in 1957 zonder kinderen, waarna de winkel eigendom werd van meerdere personen, waarbij de sportvrouw Vera Kingston (Margarets petekind) de grootste aandeelhouder was. Na Vera's dood in 1983 werd de winkel opnieuw verkocht en verdwenen alle banden met de oorspronkelijke eigenaren. De winkel bleef nog maar een paar jaar open en sloot in april 1988.

Op de locatie bevindt zich nu een [[Wetherspoon|Wetherspoons]]-pubketen, met de naam Richard John Blackler, ter ere van de oprichter van de winkel.

De winkel had ook een groot magazijn aan Strand Road Bootle, dat de winkel dagelijks bevoorraadde. Van daaruit werden ook bestellingen verzonden naar klanten in het noordwesten en er was een kunstafdeling die het hele jaar door displays maakte.

{{Appendix|2=
* {{Bronvermelding anderstalige Wikipedia|taal=en|titel=Blacklers}}
{{References}}
}}
[[Categorie:Voormalig Brits warenhuis]]
[[Categorie:Bouwwerk in Liverpool]]


text:
# Demergotiek
Demergotiek is de regionale variant van de gotische bouwstijl die in en rond het Hageland veel voorkomt. Meer specifiek is de demergotiek een variant van de Brabantse gotiek. Het enige kenmerk is het gebruik van de roestbruine streekeigen ijzerzandsteen.
Voorbeelden van de demergotiek zijn:
- De Onze-Lieve-Vrouwekerk van Aarschot
- De Sint-Pietersbandenkerk van Beringen
- De Sint-Laurentiuskerk van Betekom
- De Sint-Catharinakerk (Begijnhofkerk) van Diest
- De Sint-Sulpitiuskerk van Diest
- De Sint-Dimpnakerk van Geel
- De Sint-Lambertuskerk van Westerlo

title: Demergotiek

wikitext:
[[Afbeelding:Beguinage Diest.JPG|thumb|right|Sint-Catharinakerk, Diest]]
'''Demergotiek''' is de regionale variant van de [[Gotische architectuur|gotische bouwstijl]] die in en rond het [[Hageland]] veel voorkomt. Meer specifiek is de demergotiek een variant van de [[Brabantse gotiek]]. Het enige kenmerk is het gebruik van de roestbruine streekeigen [[ijzerzandsteen]].
Voorbeelden van de demergotiek zijn:
* De [[Onze-Lieve-Vrouwekerk (Aarschot)|Onze-Lieve-Vrouwekerk]] van [[Aarschot]]
* De [[Sint-Pietersbandenkerk (Beringen)|Sint-Pietersbandenkerk]] van [[Beringen (Limburg)|Beringen]]
* De Sint-Laurentiuskerk van [[Betekom]]
* De Sint-Catharinakerk (Begijnhofkerk) van [[Diest]]
* De [[Sint-Sulpitiuskerk (Diest)|Sint-Sulpitiuskerk]] van [[Diest]]
* De [[Sint-Dimpnakerk]] van [[Geel (stad)|Geel]]
* De [[Sint-Lambertuskerk (Westerlo)|Sint-Lambertuskerk]] van [[Westerlo (België)|Westerlo]]

[[Categorie:Bouwstijl]]
[[Categorie:Bouwwerk in Brabantse gotiek|*D]]


text:
# Praeacanthonchus cygnis
Praeacanthonchus cygnis is een rondwormensoort uit de familie van de Cyatholaimidae. De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1970 door Inglis.

title: Praeacanthonchus cygnis

wikitext:
{{Taxobox
| titelweergave = cursief
| naam = ''Praeacanthonchus cygnis''
| afbeelding =
| rijk = [[Dieren (biologie)|Animalia]] (Dieren)
| stam = [[Rondwormen|Nematoda]] ([[Rondwormen]])
| klasse = [[Chromadorea]]
| orde = [[Chromadorida]]
| familie = [[Cyatholaimidae]]
| geslacht = ''[[Praeacanthonchus]]''
| w-naam = ''Praeacanthonchus cygnis''
| auteur = Inglis
| datum = 1970
| haakjes =
| commons =
| species =
| worms = 229238
}}
'''''Praeacanthonchus cygnis''''' is een [[rondwormen]]soort uit de familie van de [[Cyatholaimidae]].<ref>Vanaverbeke, J. (2012). <i>Praeacanthonchus cygnis</i>. In: Deprez, T. et al. (2005). NeMys. World list of free-living nematodes. Geraadpleegd via:  World Register of Marine Species op http://www.marinespecies.org/aphia.php?p=taxdetails&id=229238</ref> De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1970 door Inglis.

{{Appendix}}
{{beginnetje|biologie|2013|03|14}}

[[Categorie:Chromadorida]]

title: Praeacanthonchus cygnis

Stam: Nematoda (Rondwormen)

Klasse: Chromadorea

Orde: Chromadorida

Familie: Cyatholaimidae

Geslacht: Praeacanthonchus

title: Soort

Portaal: Biologie


text:
# Zafrona dicomata
Zafrona dicomata is een slakkensoort uit de familie van de Columbellidae. De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1889 door Dall.

title: Zafrona dicomata

wikitext:
{{Taxobox
| titelweergave = cursief
| naam = ''Zafrona dicomata''
| afbeelding =
| rijk = [[Dieren (biologie)|Animalia]] (Dieren)
| stam = [[Weekdieren|Mollusca]] ([[Weekdieren]])
| klasse = [[Slakken|Gastropoda]] (Slakken)
| clade1 = [[Neogastropoda]]
| familie = [[Columbellidae]]
| geslacht = ''[[Zafrona]]''
| w-naam = ''Zafrona dicomata''
| auteur = Dall
| datum = 1889
| haakjes = ja
| commons =
| species =
| worms = 420015
}}
'''''Zafrona dicomata''''' is een [[slakken|slakkensoort]] uit de familie van de [[Columbellidae]].<ref>Monsecour, K. (2012). <i>Zafrona dicomata</i> (Dall, 1889). Geraadpleegd via:  World Register of Marine Species op http://www.marinespecies.org/aphia.php?p=taxdetails&id=420015</ref> De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1889 door Dall.

{{Appendix}}
{{beginnetje|biologie|2013|03|09}}

[[Categorie:Columbellidae]]

title: Zafrona dicomata

Stam: Mollusca (Weekdieren)

Klasse: Gastropoda (Slakken)

Clade: Neogastropoda

Familie: Columbellidae

Geslacht: Zafrona

title: Soort


text:
# Bracon popovi
Bracon popovi is een insect dat behoort tot de orde vliesvleugeligen (Hymenoptera) en de familie van de schildwespen (Braconidae). De wetenschappelijke naam van de soort werd voor het eerst geldig gepubliceerd door Telenga in 1936.

title: Bracon popovi

wikitext:
{{Taxobox insect
| naam = ''Bracon popovi''
| titelweergave = cursief
| afbeelding =
| orde = [[Vliesvleugeligen|Hymenoptera]] (Vliesvleugeligen)
| familie= [[Schildwespen|Braconidae]] (Schildwespen)
| geslacht = ''[[Bracon (geslacht)|Bracon]]''
| w-naam = ''Bracon popovi''
| auteur = Telenga
| datum = 1936
| haakjes =
| commons =
| species =
}}
'''''Bracon popovi''''' is een [[insecten|insect]] dat behoort tot de orde [[vliesvleugeligen]] (Hymenoptera) en de familie van de [[Schildwespen|schildwespen (Braconidae)]]. De wetenschappelijke naam van de soort werd voor het eerst geldig gepubliceerd door Telenga in 1936.

{{Beginnetje|biologie|2012|09|11}}

[[Categorie:Bracon|popovi]]

title: Bracon popovi

Orde: Hymenoptera (Vliesvleugeligen)

Familie: Braconidae (Schildwespen)

Geslacht: Bracon

title: Soort


text:
# Richard M. Jones
Richard Marigny Jones (Donaldville (Louisiana), 13 juni 1889/1892? - Chicago, 8 december 1945) was een Amerikaanse jazz- en bluespianist, componist, arrangeur, orkestleider en muziekproducent.

## Biografie
Richard M. Jones groeide op in New Orleans en maakte in zijn ouderlijk huis kennis met verschillende instrumenten. Naar aanleiding van zijn kniehandicap kreeg hij van zijn collega's de bijnaam 'Richard My Knee Jones'. In zijn jeugd speelde hij althoorn in brassbands, zoals de Eureka Brass Band, totdat de piano zijn hoofdinstrument werd. Rond 1908 speelde hij in de clubs en cabarets van het district Storyville, zo ook in Lulu Whites Josie Arlington's. Later leidde hij in 1912/1913 een klein ensemble, waartoe ook King Oliver behoorde. Jones speelde ook in de bands van John Robichaux, Armand J. Piron en in 1918 bij Papa Celestins Tuxedo Brass Band. In 1915 begon hij zijn eerste songs te componeren, waaronder Lonesome Nobody Cares, die daarna werd vertolkt door Sophie Tucker.
In 1918 verhuisde Jones naar Chicago om voor de muziekuitgever Clarence Williams te gaan werken. Vanaf 1923 ontstonden eerste opnamen van hem als solist (1923), in trio met Albert Nicholas en Johnny St. Cyr en als begeleider van blueszangers als Bertha 'Chippie' Hill (1925–1927) en bovendien met zijn bands The Jazz Wizards (waartoe ook Albert Nicholas, Shirley Clay, Stump Evans, Preston Jackson, Roy Palmer en Omer Simeon behoorden) en The Chicago Cosmopolitans. Tijdens de jaren 1920 nam hij onder het pseudoniem Wally Coulter  (1927) op voor Gennett Records, OKeh Records, Victor Records en Paramount Records, ten laatste met een trio uit kornet, klarinet en piano.
Bovendien werkte hij voor OKeh Records als A&R van het race-programma, de Afro-Amerikaanse platen van dit decennium. Van 1930 tot 1934 leidde hij weer een band in New Orleans. Vanaf 1934 werkte hij als A&R voor Decca Records, waar hij o.a. meewerkte bij opnamen van Lee Collins, Herschel Evans en Louis Metcalf. Daarnaast was hij actief als songwriter. Tot aan zijn dood in 1945 was hij werkzaam voor Mercury Records als arrangeur en talentscout. Tijdens de jaren 1940 werkte hij nog mee bij opnamen van Jimmie Noone (1940), Johnny Dodds en Punch Miller (1945). In 1944 leidde hij verder een eigen formatie, waartoe o.a. Preston Jackson, Baby Dodds en Darnell Howard behoorden (Canal Street Blues) en waarmee in maart 1944 opnamen ontstonden voor Session Records.
Als componist was hij verantwoordelijk voor talrijke songs, waaronder Caldonia, Jazzin' Baby Blues (ook Tin Roof Blues genoemd), 29th and Dearborn, Red Wagon, Riverside Blues en Trouble in Mind, die hij in 1926 opnam met Bertha 'Chippie' Hill (zang) en Louis Armstrong (kornet).
Jones werkte in zijn carrière bovendien mee bij opnamen van Willy Hightowers (Night Hawks, (1923)), Blanche Calloway (1925), Louis Armstrongs Hot Five (1925/26), King Oliver (1926), Lillie Delk Christian (1927) en Louis Powell (1938).

## Discografie
- Richard M. Jones 1923-1927 (Classics Records) met Preston Jackson, Albert Nicholas, Johnny St. Cyr
- Richard M. Jones 1927-1944 (Classics Records) met Albert Wynn, Omer Simeon, Herschel Evans, Wally Bishop, Baby Dodds
- Complete Recorded Works in Chronological Order, Vol. 1 (1923-1927) & Vol. 2 (1927-1936) (Document Records)
- Jazz Piano with Blues Singers (Document Records) met Callie Vassar, Thelma la Vizzo, Baby Mack, Wilmer Davis, Lillie Delk Christian, Louis Powell

title: Richard M. Jones

wikitext:
{{Infobox artiest
| naam                 = Richard M. Jones
| afbeelding           = (Portrait of Billy Strayhorn, New York, N.Y., ca. June 1947) (LOC) (5148190861) (cropped).jpg
| onderschrift         = Richard M. Jones met de componist [[Billy Strayhorn]] (rechts) in 1947
| bijnaam              =
| volledige naam       = Richard Marigny Jones
| geboren              = Donaldville, 13 juni 1889/1892?
| geboorteplaats       =
| overleden            = Chicago, 8 december 1945
| overlijdensplaats    =
| land                 = {{US}}
| jaren-actief         =
| genre                = jazz, blues
| beroep               = muzikant, componist, arrangeur, orkestleider, muziekproducent
| label                =
| website              =
| imdb                 =
| instrument           = piano
| acts                 =
| bekende instrumenten =
| formatie1            =
| actief in formatie1  =
| inactief1            =
| gestopt1             =
| bezetting1           =
| functie1             =
}}
'''Richard Marigny Jones''' ([[Donaldville]] ([[Louisiana (staat)|Louisiana]]), [[13 juni]] [[1889]]/[[1892]]? - [[Chicago]], [[8 december]] [[1945]])<ref>{{Citeer web|url=https://syncopatedtimes.com/richard-m-jones-1889-1945/|titel=Richard M. Jones (1889-1945) – The Syncopated Times|bezochtdatum=05-12-2021|auteur=Red Hot Jazz Archive|werk=syncopatedtimes.com|taal=en-US}}</ref><ref>{{Citeer web|url=https://www.discogs.com/artist/307237-Richard-M-Jones|titel=Richard M. Jones|bezochtdatum=2021-12-05|werk=Discogs|taal=en}}</ref><ref>{{Citeer web|url=https://adp.library.ucsb.edu/index.php/mastertalent/detail/106200/Jones_Richard_M|titel=Jones, Richard M. - Discography of American Historical Recordings|bezochtdatum=05-12-2021|werk=adp.library.ucsb.edu}}</ref> was een [[Verenigde Staten|Amerikaanse]] [[jazz]]- en [[blues]]pianist, componist, arrangeur, orkestleider en muziekproducent.

== Biografie ==
Richard M. Jones groeide op in [[New Orleans (stad)|New Orleans]] en maakte in zijn ouderlijk huis kennis met verschillende instrumenten. Naar aanleiding van zijn kniehandicap kreeg hij van zijn collega's de bijnaam 'Richard My Knee Jones'. In zijn jeugd speelde hij althoorn in [[brassband]]s, zoals de Eureka Brass Band<ref>{{Citeer web|url=https://www.discogs.com/artist/338991-Eureka-Brass-Band|titel=Eureka Brass Band|bezochtdatum=05-12-2021|werk=Discogs|taal=en}}</ref>, totdat de piano zijn hoofdinstrument werd. Rond 1908 speelde hij in de clubs en cabarets van het district Storyville, zo ook in [[Lulu White]]s Josie Arlington's. Later leidde hij in 1912/1913 een klein ensemble, waartoe ook [[King Oliver]] behoorde. Jones speelde ook in de bands van [[John Robichaux]], [[Armand J. Piron]] en in 1918 bij [[Papa Celestin]]s Tuxedo Brass Band. In 1915 begon hij zijn eerste songs te componeren, waaronder ''Lonesome Nobody Cares'', die daarna werd vertolkt door [[Sophie Tucker]].

In 1918 verhuisde Jones naar Chicago om voor de muziekuitgever [[Clarence Williams]] te gaan werken. Vanaf 1923 ontstonden eerste opnamen van hem als solist (1923), in trio met [[Albert Nicholas]] en [[Johnny St. Cyr]] en als begeleider van blueszangers als [[Bertha "Chippie" Hill|Bertha 'Chippie' Hill]] (1925–1927) en bovendien met zijn bands The Jazz Wizards (waartoe ook [[Albert Nicholas]], [[Shirley Clay]], [[Stump Evans]], [[Preston Jackson]], [[Roy Palmer]] en [[Omer Simeon]] behoorden) en The Chicago Cosmopolitans. Tijdens de jaren 1920 nam hij onder het pseudoniem Wally Coulter  (1927) op voor [[Gennett Records]], [[OKeh Records]], [[Victor Records]] en [[Paramount Records]], ten laatste met een trio uit kornet, klarinet en piano.

Bovendien werkte hij voor [[Okeh Records|OKeh Records]] als [[A&R]] van het ''race''-programma, de [[Afro-Amerikanen|Afro-Amerikaanse]] platen van dit decennium. Van 1930 tot 1934 leidde hij weer een band in New Orleans. Vanaf 1934 werkte hij als A&R voor [[Decca Records]], waar hij o.a. meewerkte bij opnamen van [[Lee Collins]], [[Herschel Evans]] en [[Louis Metcalf]]. Daarnaast was hij actief als songwriter. Tot aan zijn dood in 1945 was hij werkzaam voor [[Mercury Records]] als arrangeur en talentscout. Tijdens de jaren 1940 werkte hij nog mee bij opnamen van [[Jimmie Noone]] (1940), [[Johnny Dodds]] en [[Punch Miller]] (1945). In 1944 leidde hij verder een eigen formatie, waartoe o.a. Preston Jackson, [[Baby Dodds]] en [[Darnell Howard]] behoorden (''Canal Street Blues'') en waarmee in maart 1944 opnamen ontstonden voor [[Session Records]].

Als componist was hij verantwoordelijk voor talrijke songs, waaronder ''Caldonia'', ''Jazzin' Baby Blues'' (ook ''Tin Roof Blues'' genoemd), ''29th and Dearborn'', ''Red Wagon'', ''Riverside Blues'' en ''Trouble in Mind'', die hij in 1926 opnam met Bertha 'Chippie' Hill (zang) en [[Louis Armstrong]] (kornet).

Jones werkte in zijn carrière bovendien mee bij opnamen van [[Willy Hightowers]] (''Night Hawks'', (1923)), [[Blanche Calloway]] (1925), Louis Armstrongs Hot Five (1925/26), [[King Oliver]] (1926), [[Lillie Delk Christian]] (1927) en [[Louis Powell]] (1938).

== Discografie ==
* ''Richard M. Jones 1923-1927'' ([[Classics Records]]) met Preston Jackson, Albert Nicholas, Johnny St. Cyr
* ''Richard M. Jones 1927-1944'' (Classics Records) met [[Albert Wynn]], Omer Simeon, Herschel Evans, [[Wally Bishop]], Baby Dodds
* ''Complete Recorded Works in Chronological Order, Vol. 1 (1923-1927) & Vol. 2 (1927-1936)'' (Document Records)
* ''Jazz Piano with Blues Singers'' ([[Document Records]]) met Callie Vassar, Thelma la Vizzo, Baby Mack, Wilmer Davis, Lillie Delk Christian, Louis Powell

== Literatuur ==
* [[Carlo Bohländer]], Karl Heinz Holler, Christian Pfarr: ''[[Reclams Jazzführer]].'' 5., herziene en aangevulde editie. Reclam, Stuttgart 2000, ISBN 3-15-010464-5.
* Dto. Auflage in 2 Bänden (Personen- und Sachteil) 1977 (Reclam)/1980 (Ed. Peters, Leipzig)
* [[Ian Carr]], [[Digby Fairweather]], [[Brian Priestley]]: ''Rough Guide Jazz. The ultimate guide to jazz music. 1700 artists and bands from the beginning until today.'' Metzler, Stuttgart/Weimar 1999, ISBN 3-476-01584-X.
* [[Richard Cook (journalist)|Richard Cook]], [[Brian Morton]]: ''[[The Penguin Guide to Jazz|The Penguin Guide to Jazz on CD]].'' 6e editie. Penguin, London 2002, ISBN 0-14-051521-6.
* [[Leonard Feather]], [[Ira Gitler]]: ''The Biographical Encyclopedia of Jazz.'' Oxford University Press, New York 1999, ISBN 0-19-532000-X.
* John Jörgensen, [[Erik Wiedemann]] ''Jazzlexikon'', Mosaik, 1967.

{{Appendix|2=
{{References}}
* {{Bronvermelding anderstalige Wikipedia|taal=de|titel=Richard M. Jones|oldid=182055530|datum=20191003}}
}}
{{Bibliografische informatie}}
{{DEFAULTSORT:Jones, Richard M.}}
[[Categorie:Amerikaans jazzpianist]]
[[Categorie:Amerikaans componist]]
[[Categorie:Amerikaans arrangeur]]
[[Categorie:Amerikaans orkestleider]]
[[Categorie:Amerikaans producent]]

title: Algemene informatie

Volledige naam: Richard Marigny Jones

Geboren: Donaldville, 13 juni 1889/1892?

Geboorteplaats: New Orleans

Overleden: Chicago, 8 december 1945

Overlijdensplaats: Chicago

Land: Verenigde Staten

title: Werk

Genre(s): jazz, blues

Instrument(en): piano


text:
# Capnodiales
Capnodiales is een orde van Dothideomycetes uit de subklasse Dothideomycetidae.
Tot deze orde behoren zwartachtige schimmels die onder andere op planten en in vochtige ruimten groeien.
Bij deze orde behorende schimmels bevinden de asci zich in holle ruimten, die binnen de vegetatieve hyfen door het oplossen van weefsel gevormd worden. Dit wordt ascoloculaire vorming genoemd dit in tegenstelling tot de ascohymenale vorming, waarbij de asci in het hymenium gevormd worden.
De ascuswand is bitunicaat. De dunne buitenwand (exotunica) is inelastisch en scheurt bij een bepaalde turgordruk. De binnenwand (endotunica) is dikker en zet in de lengte uit bij toenemende turgordruk. Vervolgens worden de ascosporen na elkaar weggeschoten. Voor de indeling van de soorten is het weefsel van het steriele centrum, het hamathecium, belangrijk.].
Enkele soorten:
- - Geslacht Cercospora
    - Soort Cercospora beticola (bladvlekenziekte op biet)
    - Soort Cercospora handelii (bladvlekkenziekte op rhododendron)

  - Geslacht Mycosphaerella
    - Soort Mycosphaerella brassicicola (ringvlekkenziekte op kool)
    - Soort Mycosphaerella graminicola (Zymoseptoria tritici) (bladvlekkenziekte op tarwe)

## Taxonomie
De taxonomische indeling van Capnodiales is als volgt:
Orde: Capnodiales
- Familie: Aeminiaceae
- Familie: Antennulariellaceae
- Familie: Capnodiaceae
- Familie: Cladosporiaceae
- Familie: Cystocoleaceae
- Familie: Dissoconiaceae
- Familie: Euantennariaceae
- Familie: Extremaceae
- Familie: Johansoniaceae
- Familie: Metacapnodiaceae
- Familie: Mycosphaerellaceae
- Familie: Neodevriesiaceae
- Familie: Phaeothecaceae
- Familie: Phaeothecoidiellaceae
- Familie: Piedraiaceae
- Familie: Racodiaceae
- Familie: Readerielliopsidaceae
- Familie: Schizothyriaceae
- Familie: Teratosphaeriaceae
- Familie: Trichomeriaceae
- Familie: Xenodevriesiaceae

De volgende geslachten zijn incertae sedis geplaatst:
- Anariste – Arthrocatena – Brunneomycosphaerella – Capnocheirides – Catenulomyces – Comminutispora – Eriosporella – Heptaster – Hyphoconis – Micropustulomyces – Monticola – Perusta – Petrophila – Racoleus – Ramimonilia – Stigmatodothis – Stomiopeltis – Vermiconidia – Xenosonderhenia

title: Capnodiales

wikitext:
{{Taxobox schimmel
| afbeelding=Kellertuch.JPG
| afbeeldingtekst=''[[Zasmidium cellare]]''
| stam=[[Ascomycota]]
| onderstam= [[Pezizomycotina]]
| klasse= [[Dothideomycetes]]
| onderklasse = [[Dothideomycetidae]]
| taxon=[[Orde (biologie)|Orde]]
| w-naam=Capnodiales
| auteur = [[Woron]]
| datum=1925
}}
'''Capnodiales''' is een [[orde (biologie)|orde]] van [[Dothideomycetes]] uit de subklasse [[Dothideomycetidae]].

Tot deze orde behoren zwartachtige schimmels die onder andere op planten en in vochtige ruimten groeien.

Bij deze orde behorende schimmels bevinden de [[sporenzakje|asci]] zich in holle ruimten, die binnen de vegetatieve hyfen door het oplossen van weefsel gevormd worden. Dit wordt ascoloculaire vorming genoemd dit in tegenstelling tot de ascohymenale vorming, waarbij de asci in het [[hymenium]] gevormd worden.<ref name="Schoch">Schoch et al.: ''A multigene phylogeny of the Dothideomycetes using four nuclear loci'', 2006.</ref>

De [[Sporenzakje|ascus]]wand is bitunicaat. De dunne buitenwand (exotunica) is inelastisch en scheurt bij een bepaalde [[turgor]]druk. De binnenwand (endotunica) is dikker en zet in de lengte uit bij toenemende turgordruk. Vervolgens worden de [[ascospore]]n na elkaar weggeschoten. Voor de indeling van de soorten is het weefsel van het steriele centrum, het [[hamathecium]], belangrijk.]<ref name="Schoch"/>.

Enkele soorten:
**Geslacht [[Cercospora]]
***Soort ''[[Cercospora beticola]]'' (bladvlekenziekte op biet)
***Soort ''[[Cercospora handelii]]'' (bladvlekkenziekte op rhododendron)
**Geslacht [[Mycosphaerella]]
***Soort ''[[Mycosphaerella brassicicola]]'' (ringvlekkenziekte op kool)
***Soort ''[[Mycosphaerella graminicola]]'' (''Zymoseptoria tritici'') (bladvlekkenziekte op tarwe)

==Taxonomie==
De taxonomische indeling van Capnodiales is als volgt:
Orde: '''Capnodiales'''
*     Familie: [[Aeminiaceae]]
*     Familie: [[Antennulariellaceae]]
*     Familie: [[Capnodiaceae]]
*     Familie: [[Cladosporiaceae]]
*     Familie: [[Cystocoleaceae]]
*     Familie: [[Dissoconiaceae]]
*     Familie: [[Euantennariaceae]]
*     Familie: [[Extremaceae]]
*     Familie: [[Johansoniaceae]]
*     Familie: [[Metacapnodiaceae]]
*     Familie: [[Mycosphaerellaceae]]
*     Familie: [[Neodevriesiaceae]]
*     Familie: [[Phaeothecaceae]]
*     Familie: [[Phaeothecoidiellaceae]]
*     Familie: [[Piedraiaceae]]
*     Familie: [[Racodiaceae]]
*     Familie: [[Readerielliopsidaceae]]
*     Familie: [[Schizothyriaceae]]
*     Familie: [[Teratosphaeriaceae]]
*     Familie: [[Trichomeriaceae]]
*     Familie: [[Xenodevriesiaceae]]

De volgende geslachten zijn [[incertae sedis]] geplaatst:
* ''[[Anariste]]'' – ''[[Arthrocatena]]'' – ''[[Brunneomycosphaerella]]'' – ''[[Capnocheirides]]'' – ''[[Catenulomyces]]'' – ''[[Comminutispora]]'' – ''[[Eriosporella]]'' – ''[[Heptaster]]'' – ''[[Hyphoconis]]'' – ''[[Micropustulomyces]]'' – ''[[Monticola (schimmels)|Monticola]]'' – ''[[Perusta]]'' – ''[[Petrophila (schimmels)|Petrophila]]'' – ''[[Racoleus]]'' – ''[[Ramimonilia]]'' – ''[[Stigmatodothis]]'' – ''[[Stomiopeltis]]'' – ''[[Vermiconidia]]'' – ''[[Xenosonderhenia]]''

== Externe links ==
* [https://www.mycobank.org/BioloMICS.aspx?Table=Mycobank&Rec=92432&Fields=All MycoBank Capnodiales]
* [http://www.indexfungorum.org/Names/NamesRecord.asp?RecordID=90464 Index Fungorum Capnodiales]
* [https://www.itis.gov/servlet/SingleRpt/SingleRpt?search_topic=Scientific_Name&search_value=Capnodiales&search_kingdom=Fungal&search_span=exactly_for&categories=All&source=html&search_credRating=All#null ITIS Capnodiales]
* [http://www.marinespecies.org/aphia.php?p=taxdetails&id=437321 WORMS Capnodiales]
* [https://eol.org/pages/5594/overview EOL Capnodiales]

{{Appendix}}

{{commonscat|Capnodiales}}
{{wikispecies}}

[[Categorie:Capnodiales| ]]
[[Categorie:Schimmelorde]]

title: Capnodiales

Rijk: Fungi (Schimmels)

Stam: Ascomycota

Onderstam: Pezizomycotina

Klasse: Dothideomycetes

Onderklasse: Dothideomycetidae

title: Orde

Portaal: Biologie · Schimmels


text:
# Cavuccio
Cavuccio is een plaats (frazione) in de Italiaanse gemeente Teramo.

title: Cavuccio

wikitext:
{{Infobox plaats in Italië
| land = Italië
| naam = Cavuccio
| area = {{IT-regio|ABR}}
| subarea = {{IT-prov|TE}}
| gemeente = [[Teramo (stad)|Teramo]]
| inwoners =
| census =
| km2 =
| hoogte =
| netnummer=0861
| postcode=64100
| overignaam1=Naam inwoners
| overig1=
| lat_deg =42
| lat_min =38
| lat_sec =34
| lat_dir = N
| lon_deg =13
| lon_min =39
| lon_sec =17
| lon_dir = E
| image =
| caption =
}}
'''Cavuccio''' is een plaats ([[frazione]]) in de [[Italië|Italiaanse]] gemeente [[Teramo (stad)|Teramo]].

{{Beginnetje|landen & volken|land=Italië|2=2008|3=07|4=21}}
[[Categorie:Plaats in Teramo]]
[[Categorie:Teramo]]

title: Situering

Regio: Abruzzen

Provincie: Teramo

Gemeente: Teramo

title: Overig

Portaal: Italië


text:
# Giraultoma pulchricorpus
Giraultoma pulchricorpus is een vliesvleugelig insect uit de familie Eurytomidae. De wetenschappelijke naam is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1915 door Girault.

title: Giraultoma pulchricorpus

wikitext:
{{Taxobox insect
| naam = ''Giraultoma pulchricorpus''
| titelweergave = cursief
| afbeelding =
| afbeeldingtekst =
| orde = [[Vliesvleugeligen|Hymenoptera]] (Vliesvleugeligen)
| familie = [[Eurytomidae]]
| geslacht = ''[[Giraultoma]]''
| w-naam = ''Giraultoma pulchricorpus''
| auteur = Girault
| datum = 1915
| haakjes = ja
| species =
| commons =
}}
'''''Giraultoma pulchricorpus''''' is een [[Vliesvleugeligen|vliesvleugelig insect]] uit de familie [[Eurytomidae]]. De wetenschappelijke naam is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1915 door Girault.

{{Appendix|2=
* [http://www.nhm.ac.uk/research-curation/research/projects/chalcidoids/database/validName.dsml?index=ValidName&searchPageURL=indexValidName.dsml&Familyqtype=equals&Family=&Genusqtype=equals&Genus=Giraultoma&Speciesqtype=equals&Species=pulchricorpus {{Ts.|Noyes, J.S.}} (2012). Universal Chalcidoidea Database. World Wide Web electronic publication. http://www.nhm.ac.uk/chalcidoids. Version as of June 2012]
}}
{{Beginnetje|biologie|2013|04|12}}

[[Categorie:Eurytomidae]]

title: Giraultoma pulchricorpus

Familie: Eurytomidae

Geslacht: Giraultoma

title: Soort


text:
# De Blauwe Roos
De Blauwe Roos (Russisch: Голубая роза, "Goloebaja roza") was een kring van Russische kunstschilders en beeldhouwers in de eerste twee decennia van de twintigste eeuw. Zij vormden de tweede golf van het Russisch symbolisme. De kunstenaarskring werd genoemd naar de tentoonstelling De Blauwe Roos die doorging in Moskou in 1907.

## Geschiedenis

### Ontstaan
De tweede golf van het Russisch symbolisme ontstond rond de eeuwwisseling onder studenten van de School voor Schilderkunst, Beeldhouwkunst en Architectuur van Moskou. Zij verzetten zich tegen een artistieke opleiding die gebaseerd was op de principes van het naturalisme.
Een tweede bron voor de kunstenaarskring waren jonge kunstenaars uit Saratov. Deze stad met een kunstmuseum en een School voor Schone Kunsten was een van de artistieke centra van Rusland. Viktor Borissov-Moessatov, een verbindingsfiguur tussen de eerste en de tweede golf van het Russisch symbolisme was werkzaam in Saratov. De schilders Pavel Koeznetsov en Pjotr Oetkin en de beeldhouwer Aleksandr Matvejev werden leidende figuren van de De Blauwe Roos.
In 1904 vond in Saratov de tentoonstelling De Rode Roos plaats met het werk van Russische symbolistische schilders. Zo werd de roos een symbool van de kunstenaarskring. De kleur blauw werd door de jonge kunstenaars als spiritueel aanzien en kwam veel voor in hun werk. Deze kleur was ook een verwijzing naar De blauwe vogel van de Belgische schrijver Maurice Maeterlinck, een theaterstuk dat in 1908 in Moskou in première ging en dat de Russische symbolisten erg bewonderden.
Het symbolistische tijdschrift Het Gulden Vlies werd spreekbuis van De Blauwe Roos.

### Tentoonstelling De Blauwe Roos
In maart en april 1907 werd de enige gezamenlijke tentoonstelling van de leden van De Blauwe Roos georganiseerd. Deze tentoonstelling ging door in de tegelfabriek van M. S. Koeznetsov in de Mjasnitskaja-straat en werd gefinancierd door kunstmecenas Nikolaj Rjaboesjinski, die ook de uitgever was van Het Gulden Vlies. Er was bijzondere aandacht besteed aan de beleving van de bezoeker van de tentoonstelling: er lagen vloerkleden om het geluid van voetstappen te dempen en er werd zachte muziek gespeeld. De wanden waarop de schilderijen hingen waren blauwgrijs geschilderd en verspreid stonden beeldhouwwerken. De kunstenaars wilden via deze tentoonstelling "de uitgedoofde ogen van de mensheid weer doen oplichten".

### Na 1907
Ook na de tentoonstelling in Moskou bleef de kring bestaan. De kunstenaars hielden dezelfde principes aan maar hun kunst evolueerde met de tijdsgeest. Sommigen evolueerden meer in de richting van het realisme zonder te vervallen in het naturalisme van de 19e eeuw waartegen ze zich hadden afgezet. Anderen zoals Nikolaj Krymov en Sergej Soedejkin, evolueerden in de richting van het neoprimitivisme. Er kwamen nauwere contacten met kunstenaars in Frankrijk. In 1908, 1909 en 1910 werden tentoonstellingen georganiseerd in Moskou onder de titel Het Gulden Vlies waarbij ook werk van Franse kunstenaars werd getoond. De kunstenaarskring viel uiteen in 1917.

### Waardering
Na de Russische Revolutie werd de kunst van De Blauwe Roos door de sovjets verworpen als buitenlands en burgerlijk. De kunst werd grotendeels genegeerd en het duurde tot het einde van de 20e eeuw vooraleer er studies aan deze beweging in het Russisch symbolisme werden gewijd. In 2005-2006 werd er in het kader van Europalia een dubbeltentoonstelling aan De Blauwe Roos en het Russisch symbolisme gewijd: van 13 oktober 2005 tot 5 februari 2006 in het Gemeentelijk Museum van Elsene en van maart tot april 2006 in het Tretjakovmuseum in Moskou.

## Leden
Zestien kunstenaars, allen van eenvoudige komaf, worden gerekend tot De Blauwe Roos.
- Anatoli Arapov (1876-1949)
- Pjotr Bromirsky (1886-1919)
- Vladimir Drittenpreys (1878-1916)
- Nikolaj Feofilaktov (1876-1941)
- Artur Fonvizin (1883-1973)
- Ivan Knabe (1879-1910)
- Pavel Koeznetsov (1878-1968)
- Nikolaj Krymov (1884-1958)
- Aleksandr Matvejev (1878-1960)
- Nikolaj Milioti (1874-1962)
- Vasili Milioti (1875-1943)
- Pjotr Oetkin (1877-1934)
- Koezma Petrov-Vodkin (1878-1939)
- Nikolaj Rjaboesjinski (1877-1951)
- Nikolaj Sapoenov (1880-1912)
- Martiros Sarjan (1880-1972)
- Sergej Soedejkin (1882-1946)

## Kenmerken
In tegenstelling tot de eerste golf van het Russisch symbolisme, was De Blauwe Roos geen losse verzameling van beeldende kunstenaars met elk een eigen esthetische taal. De leden van De Blauwe Roos streefden ernaar een esthetisch systeem met algemene beginselen van de symbolische kunst te creëren. Zo kende deze tweede golf meer stijleenheid en gezamenlijke thema's en motieven.
De invloeden van de kunstenaars van De Blauwe Roos waren de schilders van het Frans symbolisme en de Russische symbolistische schrijvers zoals Aleksandr Blok, Valerii Brjusov en Vjatsjeslav Ivanov.
In de symbolistische methode was kleur het belangrijkste expressiemiddel. Maar ook de beweging en de werveling waren belangrijke elementen in hun kunst.
Gemeenschappelijke thema's waren de vrouw als kanaal tot transcendentie en het kind als symbool van het onbewuste.

title: De Blauwe Roos

wikitext:
'''De Blauwe Roos''' ([[Russisch]]: Голубая роза, "Goloebaja roza") was een kring van [[Rusland|Russische]] kunstschilders en beeldhouwers in de eerste twee decennia van de [[twintigste eeuw]]. Zij vormden de tweede golf van het [[Russisch symbolisme]]. De kunstenaarskring werd genoemd naar de tentoonstelling ''De Blauwe Roos'' die doorging in [[Moskou]] in 1907.

== Geschiedenis ==

=== Ontstaan ===
[[Bestand:Милиоти, Вечерний праздник.jpg|miniatuur|''Avondfeest'', [[Nikolaj Milioti]], 1900 ([[Russisch Museum]], Sint-Petersburg)]]
De tweede golf van het Russisch symbolisme ontstond rond de eeuwwisseling onder studenten van de School voor Schilderkunst, Beeldhouwkunst en Architectuur van Moskou. Zij verzetten zich tegen een artistieke opleiding die gebaseerd was op de principes van het [[Naturalisme (schilderkunst)|naturalisme]].

Een tweede bron voor de kunstenaarskring waren jonge kunstenaars uit [[Saratov]]. Deze stad met een kunstmuseum en een School voor Schone Kunsten was een van de artistieke centra van Rusland. [[Viktor Borissov-Moessatov]], een verbindingsfiguur tussen de eerste en de tweede golf van het Russisch symbolisme was werkzaam in Saratov. De schilders [[Pavel Koeznetsov]] en [[Pjotr Oetkin]] en de beeldhouwer [[Aleksandr Matvejev (beeldhouwer)|Aleksandr Matvejev]] werden leidende figuren van de De Blauwe Roos.

In 1904 vond in Saratov de tentoonstelling ''De Rode Roos'' plaats met het werk van Russische symbolistische schilders. Zo werd de roos een symbool van de kunstenaarskring. De kleur blauw werd door de jonge kunstenaars als spiritueel aanzien en kwam veel voor in hun werk. Deze kleur was ook een verwijzing naar ''[[De blauwe vogel]]'' van de Belgische schrijver [[Maurice Maeterlinck]], een theaterstuk dat in 1908 in Moskou in première ging en dat de Russische symbolisten erg bewonderden.

Het symbolistische tijdschrift ''Het Gulden Vlies'' werd spreekbuis van De Blauwe Roos.

=== Tentoonstelling De Blauwe Roos ===
[[Bestand:Kuznetsov_GoluboyFontan.jpg|miniatuur|''Blauwe fontein'', [[Pavel Koeznetsov]], 1905]]
[[Bestand:By the Well. Hot Day, 1908.jpg|miniatuur|''Bij de bron. Hete dag'', [[Martiros Sarjan]], 1908]]
In maart en april 1907 werd de enige gezamenlijke tentoonstelling van de leden van De Blauwe Roos georganiseerd. Deze tentoonstelling ging door in de tegelfabriek van M. S. Koeznetsov in de Mjasnitskaja-straat en werd gefinancierd door kunstmecenas [[Nikolaj Rjaboesjinski]], die ook de uitgever was van ''Het Gulden Vlies''.<ref>{{fr}} [https://peoplepill.com/people/nikolai-riabouchinski/ Nikolaï Riabouchinski (peoplepill.com)] Geraadpleegd op 14 juni 2023. [https://web.archive.org/web/20230621072633/https://peoplepill.com/people/nikolai-riabouchinski/ Gearchiveerd] op 21 juni 2023.</ref> Er was bijzondere aandacht besteed aan de beleving van de bezoeker van de tentoonstelling: er lagen vloerkleden om het geluid van voetstappen te dempen en er werd zachte muziek gespeeld. De wanden waarop de schilderijen hingen waren blauwgrijs geschilderd en verspreid stonden beeldhouwwerken. De kunstenaars wilden via deze tentoonstelling "de uitgedoofde ogen van de mensheid weer doen oplichten".

=== Na 1907 ===
Ook na de tentoonstelling in Moskou bleef de kring bestaan. De kunstenaars hielden dezelfde principes aan maar hun kunst evolueerde met de tijdsgeest. Sommigen evolueerden meer in de richting van het realisme zonder te vervallen in het naturalisme van de 19e eeuw waartegen ze zich hadden afgezet. Anderen zoals [[Nikolaj Krymov]] en [[Sergej Soedejkin]], evolueerden in de richting van het [[Primitivisme|neoprimitivisme]]. Er kwamen nauwere contacten met kunstenaars in Frankrijk. In 1908, 1909 en 1910 werden tentoonstellingen georganiseerd in Moskou onder de titel ''Het Gulden Vlies'' waarbij ook werk van Franse kunstenaars werd getoond. De kunstenaarskring viel uiteen in 1917.

=== Waardering ===
Na de [[Russische Revolutie]] werd de kunst van De Blauwe Roos door de sovjets verworpen als buitenlands en burgerlijk. De kunst werd grotendeels genegeerd en het duurde tot het einde van de 20e eeuw vooraleer er studies aan deze beweging in het Russisch symbolisme werden gewijd. In 2005-2006 werd er in het kader van [[Europalia]] een dubbeltentoonstelling aan De Blauwe Roos en het Russisch symbolisme gewijd: van 13 oktober 2005 tot 5 februari 2006 in het Gemeentelijk Museum van [[Elsene]] en van maart tot april 2006 in het [[Tretjakovmuseum]] in Moskou.

== Leden ==
Zestien kunstenaars, allen van eenvoudige komaf, worden gerekend tot De Blauwe Roos.

* [[Anatoli Arapov]] (1876-1949)
* [[Pjotr Bromirsky]] (1886-1919)
* [[Vladimir Drittenpreys]] (1878-1916)
* [[Nikolaj Feofilaktov]] (1876-1941)
* [[Artur Fonvizin]] (1883-1973)
* [[Ivan Knabe]] (1879-1910)
* [[Pavel Koeznetsov]] (1878-1968)
* [[Nikolaj Krymov]] (1884-1958)
* [[Aleksandr Matvejev (beeldhouwer)|Aleksandr Matvejev]] (1878-1960)
* [[Nikolaj Milioti]] (1874-1962)
* [[Vasili Milioti]] (1875-1943)
* [[Pjotr Oetkin]] (1877-1934)
* [[Koezma Petrov-Vodkin]] (1878-1939)
* [[Nikolaj Rjaboesjinski]] (1877-1951)
* [[Nikolaj Sapoenov]] (1880-1912)
* [[Martiros Sarjan]] (1880-1972)
* [[Sergej Soedejkin]] (1882-1946)

== Kenmerken ==
In tegenstelling tot de eerste golf van het Russisch symbolisme, was De Blauwe Roos geen losse verzameling van beeldende kunstenaars met elk een eigen esthetische taal. De leden van De Blauwe Roos streefden ernaar een esthetisch systeem met algemene beginselen van de symbolische kunst te creëren. Zo kende deze tweede golf meer stijleenheid en gezamenlijke thema's en motieven.

De invloeden van de kunstenaars van De Blauwe Roos waren de schilders van het Frans [[symbolisme]] en de Russische symbolistische schrijvers zoals [[Aleksandr Blok]], [[Valerii Brjusov]] en [[Vjatsjeslav Ivanov (schrijver)|Vjatsjeslav Ivanov]].

In de symbolistische methode was kleur het belangrijkste expressiemiddel. Maar ook de beweging en de werveling waren belangrijke elementen in hun kunst.

Gemeenschappelijke thema's waren de vrouw als kanaal tot transcendentie en het kind als symbool van het onbewuste.

{{Appendix|2=
* Ida Hoffman e.a.: Het Russische symbolisme, De Blauwe Roos, 2005, Europalia
* {{en}} [https://museumstudiesabroad.org/the-blue-rose/ Elizabeth Rogers, The Blue Rose (Museum Studies abroad, 3 februari 2012)] Geraadpleegd op 14 juni 2023.
{{References}}}}

{{DEFAULTSORT:Blauwe roos}}
[[Categorie:Symbolisme]]
[[Categorie:Beeldende kunst in Rusland]]


text:
# Ancistroides nigrita
Ancistroides nigrita is een vlinder uit de familie van de dikkopjes (Hesperiidae). De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1824 door Latreille.

title: Ancistroides nigrita

wikitext:
{{Taxobox vlinder
| titelweergave = cursief
| naam = ''Ancistroides nigrita''
| afbeelding =YG_Chocolate_Demon_Ancistroides_nigrita.jpg
| familie = [[Dikkopjes|Hesperiidae]] (Dikkopjes)
| onderfamilie = [[Hesperiinae]]
| tribus =
| geslacht = ''[[Ancistroides]]''
| w-naam = ''Ancistroides nigrita''
| auteur = [[Pierre André Latreille|Latreille]]
| datum = 1824
| haakjes = ja
| commons = Category:Ancistroides nigrita
}}
'''''Ancistroides nigrita''''' is een [[vlinders|vlinder]] uit de familie van de [[Dikkopjes|dikkopjes (Hesperiidae)]].<ref>{{Brontabel|9999-Lepindex}}</ref> De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1824 door [[Pierre André Latreille|Latreille]].

{{Appendix}}
{{beginnetje|biologie|2013|04|02}}

[[Categorie:Hesperiinae]]

title: Ancistroides nigrita

Familie: Hesperiidae (Dikkopjes)

Onderfamilie: Hesperiinae

Geslacht: Ancistroides

title: Soort


text:
# Eoptychoptera eximia
Eoptychoptera eximia is een uitgestorven muggensoort uit de familie van de glansmuggen (Ptychopteridae). De wetenschappelijke naam van de soort werd voor het eerst geldig gepubliceerd in 1953 door Bode.

title: Eoptychoptera eximia

wikitext:
{{Taxobox insect
| titelweergave = cursief
| naam = ''Eoptychoptera eximia''
| afbeelding =
| orde = [[Diptera]] (Tweevleugeligen)
| onderorde = [[Nematocera]] (Muggen)
| familie = [[Glansmuggen|Ptychopteridae]] (Glansmuggen)
| geslacht = ''[[Eoptychoptera]]''
| w-naam = ''Eoptychoptera eximia''
| auteur = Bode
| datum = 1953
| bron =
| haakjes =
}}
'''''Eoptychoptera eximia''''' is een uitgestorven [[muggen]]soort uit de familie van de [[Glansmuggen|glansmuggen (Ptychopteridae)]]. De wetenschappelijke naam van de soort werd voor het eerst geldig gepubliceerd in 1953 door Bode.

{{Appendix}}
{{beginnetje|biologie|2019|08|03}}

[[Categorie:Glansmuggen]]
[[Categorie:Uitgestorven tweevleugeligen]]

title: Eoptychoptera eximia

Orde: Diptera (Tweevleugeligen)

Onderorde: Nematocera (Muggen)

Familie: Ptychopteridae (Glansmuggen)

Geslacht: Eoptychoptera

title: Soort


text:
# Flic Story
Flic Story is een Frans-Italiaanse film van Jacques Deray die werd uitgebracht in 1975.
Het scenario is gebaseerd op de gelijknamige autobiografische roman (1973) van Roger Borniche.

## Samenvatting
De film brengt het verhaal van inspecteur Roger Borniche die de levensgevaarlijke misdadiger Émile Buisson drie jaar lang op de hielen zat.
Parijs, 1947. Politie-inspecteur Roger Borniche wordt belast met de opsporing van Émile Buisson, een misdadiger die uit een psychiatrische instelling is ontsnapt. Al gauw onderneemt Buisson een moorddadige rooftocht door Parijs: moorden, overvallen, gijzelingen en achtervolgingen volgen elkaar op. Drie jaar lang slaagt hij erin uit de handen van de politie te blijven. Daarbij schrikt hij er niet voor terug informanten uit de weg te ruimen net als mensen van wie hij vermoedt dat ze hem zouden kunnen aangeven. Aan het einde van de jaren veertig is hij de publieke vijand nummer één geworden.

## Rolverdeling
| Acteur                 | Personage                             |
| ---------------------- | ------------------------------------- |
| Alain Delon            | inspecteur Roger Borniche             |
| Jean-Louis Trintignant | Émile Buisson                         |
| Renato Salvatori       | Mario Poncini / Mario le Rital        |
| Claudine Auger         | Catherine                             |
| Maurice Biraud         | uitbater van het hotel Saint-Appoline |
| André Pousse           | Jean-Baptiste, de broer van Émile     |
| Mario David            | Raymond Pelletier                     |
| Paul Crauchet          | Paul Robier / Paolo le Bombé          |
| Denis Manuel           | inspecteur Lucien Darros              |
| Marco Perrin           | commissaris Vieuchêne                 |
| Henri Guybet           | inspecteur Robert Hidoine             |
| Maurice Barrier        | René Bollec                           |
| William Sabatier       | Ange                                  |

title: Flic Story

wikitext:
{{Infobox film
| titel               = ''Flic Story''
| poster-op-enwp     =
| tagline            =
| alternatieve titel =
| regie              = [[Jacques Deray]]
| producer           = [[Alain Delon]]
Raymond Danon
Julien Derode
| schrijver          = [[Jacques Deray]]
[[Alphonse Boudard]]
[[Roger Borniche]]
| voice-over         =
| spelers            = [[Alain Delon]]
[[Jean-Louis Trintignant]]
| muziek             = [[Claude Bolling]]
| montage            = Henri Lanoë
| cinematografie     = Jean-Jacques Tarbès
| distributeur       =
| première           = [[1 oktober]] [[1975]] {{FR}}
| genre              = misdaad, thriller
| lengte             = 112 minuten
| ratio              =
| taal               = [[Frans]]
| land               = {{FR}}
{{IT}}
| budget             =
| locatie            =
| bezoekers          = 1.970.875 {{FR}}
| opbrengst          =
| nominaties         =
| prijzen            =
| voorloper          =
| vervolg            =
| remake             =
| imdb               =
| moviemeter         =
| ander portaal      =
| extra portaal      =
| extra portaal2     =
}}
'''''Flic Story''''' is een [[Frankrijk|Frans]]-[[Italië|Italiaanse]] film van [[Jacques Deray]] die werd uitgebracht in [[Film in 1975|1975]].

Het scenario is gebaseerd op de gelijknamige autobiografische roman (1973) van Roger Borniche.

== Samenvatting ==
{{Leeswaarschuwing}}
De film brengt het verhaal van inspecteur Roger Borniche die de levensgevaarlijke misdadiger Émile Buisson drie jaar lang op de hielen zat.

Parijs, 1947. Politie-inspecteur Roger Borniche wordt belast met de opsporing van Émile Buisson, een misdadiger die uit een psychiatrische instelling is ontsnapt. Al gauw onderneemt Buisson een moorddadige rooftocht door Parijs: moorden, overvallen, gijzelingen en achtervolgingen volgen elkaar op. Drie jaar lang slaagt hij erin uit de handen van de politie te blijven. Daarbij schrikt hij er niet voor terug informanten uit de weg te ruimen net als mensen van wie hij vermoedt dat ze hem zouden kunnen aangeven. Aan het einde van de jaren veertig is hij de publieke vijand nummer één geworden.

== Rolverdeling ==
{{Tabel cast}}
|-
| [[Alain Delon]] || inspecteur Roger Borniche
|-
| [[Jean-Louis Trintignant]] || Émile Buisson
|-
| [[Renato Salvatori]] || Mario Poncini / Mario le Rital
|-
| [[Claudine Auger]] || Catherine
|-
| [[Maurice Biraud]] || uitbater van het hotel Saint-Appoline
|-
| [[André Pousse]] || Jean-Baptiste, de broer van Émile
|-
| [[Mario David (acteur)|Mario David]] || Raymond Pelletier
|-
| [[Paul Crauchet]] || Paul Robier / Paolo le Bombé
|-
| [[Denis Manuel]] || inspecteur Lucien Darros
|-
| [[Marco Perrin]] || commissaris Vieuchêne
|-
| [[Henri Guybet]] || inspecteur Robert Hidoine
|-
| [[Maurice Barrier]] || René Bollec
|-
| [[William Sabatier]] || Ange
|-
|}

{{DEFAULTSORT:flic story}}
[[Categorie:Film uit 1975]]
[[Categorie:Franse film]]
[[Categorie:Italiaanse film]]
[[Categorie:Thriller (film)]]
[[Categorie:Misdaadfilm]]
[[Categorie:Boekverfilming]]

title: Flic Story

Regie: Jacques Deray

Producent: Alain Delon · Raymond Danon · Julien Derode

Scenario: Jacques Deray · Alphonse Boudard · Roger Borniche

Hoofdrollen: Alain Delon · Jean-Louis Trintignant

Muziek: Claude Bolling

Montage: Henri Lanoë

Cinematografie]: Jean-Jacques Tarbès

Première: 1 oktober 1975 Frankrijk

Genre: misdaad, thriller

Speelduur: 112 minuten

Taal: Frans

Land: Frankrijk · Italië

Aantal bezoekers: 1.970.875 Frankrijk


text:
# Neotogaria saitonis
Neotogaria saitonis is een vlinder uit de familie van de eenstaartjes (Drepanidae). De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1931 door Matsumura.

title: Neotogaria saitonis

wikitext:
{{Taxobox vlinder
| titelweergave = cursief
| naam = ''Neotogaria saitonis''
| afbeelding = Neotogaria saitonis (6885304588).jpg
| familie = [[Eenstaartjes|Drepanidae]] (Eenstaartjes)
| onderfamilie = [[Thyatirinae]]
| tribus =
| geslacht = ''[[Neotogaria]]''
| w-naam = ''Neotogaria saitonis''
| auteur = Matsumura
| datum = 1931
| haakjes =
| commons =
| species =
}}
'''''Neotogaria saitonis''''' is een [[vlinders|vlinder]] uit de familie van de [[Eenstaartjes|eenstaartjes (Drepanidae)]].<ref>{{Brontabel|9999-Lepindex}}</ref> De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1931 door Matsumura.

{{Appendix}}
{{beginnetje|biologie|2013|03|30}}

[[Categorie:Eenstaartjes]]

title: Neotogaria saitonis

Familie: Drepanidae (Eenstaartjes)

Onderfamilie: Thyatirinae

Geslacht: Neotogaria

title: Soort


text:
# Parabopyrella mortenseni
Parabopyrella mortenseni is een pissebed uit de familie Bopyridae. De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1929 door Nierstrasz & Brender à Brandis.

title: Parabopyrella mortenseni

wikitext:
{{Taxobox
| titelweergave = cursief
| naam = ''Parabopyrella mortenseni''
| afbeelding =
| afbeeldingtekst =
| rijk = [[Dieren (biologie)|Animalia]] (Dieren)
| familie = [[Bopyridae]]
| klasse = [[Malacostraca]] (Hogere kreeftachtigen)
| orde = [[Pissebedden|Isopoda]] (Pissebedden)
| geslacht = ''[[Parabopyrella]]''
| w-naam = ''Parabopyrella mortenseni''
| auteur = Nierstrasz & Brender à Brandis
| datum = 1929
| haakjes = ja
| worms = 261786
| stam = [[Geleedpotigen|Arthropoda]] (Geleedpotigen)
| synoniem = * ''Bopyrella mortenseni''  Nierstrasz & Brender à Brandis, 1929
}}
'''''Parabopyrella mortenseni''''' is een [[pissebedden|pissebed]] uit de familie [[Bopyridae]]. De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1929 door Nierstrasz & Brender à Brandis.<ref>Boyko, C.; Schotte, M. (2010). ''Parabopyrella mortenseni'' (Nierstrasz & Brender à Brandis, 1929). In: Schotte, M., Boyko, C.B, Bruce, N.L., Poore, G.C.B., Taiti, S., Wilson, G.D.F. (Eds) (2010). World Marine, Freshwater and Terrestrial Isopod Crustaceans database. Gebaseerd op informatie uit het [[World Register of Marine Species]], te vinden op http://www.marinespecies.org/aphia.php?p=taxdetails&id=261786</ref>
{{Appendix}}
{{beginnetje|biologie|2011|12|15}}

[[Categorie:Parabopyrella|mortenseni]]

title: Parabopyrella mortenseni

Klasse: Malacostraca (Hogere kreeftachtigen)

Orde: Isopoda (Pissebedden)

Familie: Bopyridae

Geslacht: Parabopyrella

title: Synoniemen


text:
# Eunice semisegregata
Eunice semisegregata is een borstelworm uit de familie Eunicidae. Het lichaam van de worm bestaat uit een kop, een cilindrisch, gesegmenteerd lichaam en een staartstukje. De kop bestaat uit een prostomium (gedeelte voor de mondopening) en een peristomium (gedeelte rond de mond) en draagt gepaarde aanhangsels (palpen, antennen en cirri).
Eunice semisegregata werd in 1969 voor het eerst wetenschappelijk beschreven door Fauchald.

title: Eunice semisegregata

wikitext:
{{Taxobox
| naam = ''Eunice semisegregata''
| titelweergave = cursief
| afbeelding =
| afbeeldingtekst =
| rijk = [[Dieren (biologie)|Animalia]] (Dieren)
| stam = [[Ringwormen|Annelida]] (Ringwormen)
| klasse = [[Borstelwormen|Polychaeta]] (Borstelwormen)
| orde = [[Eunicida]]
| familie = [[Eunicidae]]
| geslacht = ''[[Eunice (geslacht)|Eunice]]''
| auteur = Fauchald
| datum = 1969
| bron =
| haakjes =
| worms = 327793
}}
'''''Eunice semisegregata''''' is een [[Borstelwormen|borstelworm]] uit de familie [[Eunicidae]]. Het lichaam van de worm bestaat uit een kop, een cilindrisch, gesegmenteerd lichaam en een staartstukje. De kop bestaat uit een prostomium (gedeelte voor de mondopening) en een peristomium (gedeelte rond de mond) en draagt gepaarde aanhangsels ([[palp (borstelworm)|palpen]], [[antenne (borstelworm)|antennen]] en [[cirrus (borstelworm)|cirri]]).

''Eunice semisegregata'' werd in 1969 voor het eerst wetenschappelijk beschreven door Fauchald.

{{Appendix|2=
*WoRMS (2010). ''Eunice semisegregata'' Fauchald, 1969. In: Fauchald, K. (Ed) (2010). World Polychaeta database. Gebaseerd op informatie uit het [[World Register of Marine Species]], te vinden op http://www.marinespecies.org/aphia.php?p=taxdetails&id=327793.}}
{{beginnetje|biologie|2011|12|15}}

{{DEFAULTSORT:Eunice semisegregata}}
[[Categorie:Eunicidae]]

title: Eunice semisegregata

Stam: Annelida (Ringwormen)

Klasse: Polychaeta (Borstelwormen)

Orde: Eunicida

Familie: Eunicidae

Geslacht: Eunice

title: Soort


text:
# Edward Grey
Sir Edward Grey, 3e baronet (25 april 1862 – 7 september 1933) was een Brits politicus.
Grey werd eind 1905, nadat het Britse conservatieve kabinet plaats maakte voor de Liberalen, de nieuwe minister van Buitenlandse Zaken. Hij zou deze functie behouden tot 1916, het langst ononderbroken mandaat tot nu toe. Bij het begin van de Eerste Wereldoorlog deed hij de bekende uitspraak: The lamps are going out all over Europe; we shall not see them lit again in our lifetime. In 1916 werd Edward Grey verheven tot Viscount Grey of Falladon.

## Achtergrond, opleiding en vroege carrière
Grey was de oudste van zeven kinderen. Kolonel George Henry Grey en Harriet Jane Pearson, dochter van Charles Pearson, waren zijn ouders. Zijn grootvader George Grey, 2de baronet van Fallodon, was ook een vooraanstaand liberaal politicus.
Grey ging naar de Temple Grove school van 1873 tot 1876. In december 1874 stierf zijn vader. Zijn grootvader nam de verantwoordelijkheid voor zijn opvoeding op zich en stuurde hem naar Winchester College in 1876.
Grey ging vervolgens naar Balliol College, Oxford en naar de Universiteit van Oxford. Hij was gekend als een eerder luie student. Hij was meer geïnteresseerd in sport en werd universiteitskampioen in tennis. In 1882 sterft zijn grootvader en wordt hij sir Edward Grey. Hij erft ongeveer 8,1 km² grond en verkrijgt een eigen maandinkomen. Hij keert terug naar Oxford. In het najaar van 1883, stapt Grey over naar de faculteit Rechtsgeleerdheid. In januari 1884 wordt hij naar huis gestuurd, maar mag terugkeren om zijn examens te doen.
Grey verlaat de universiteit zonder diploma. In de zomer van 1884 vraagt hij aan zijn buurman, Lord Northbrook, op dat moment First Lord of the Admiralty, om een "ernstige en onbetaalde werkgelegenheid" voor hem te vinden. Northbrook beveelt hem aan als privésecretaris bij zijn neef Evelyn Baring, de Britse consul-generaal in Egypte, die op dat moment in Londen was. Northbrook vond dat Grey zeer enthousiast was in politieke zaken. Nadat Evelyn Baring terugkeerde naar Egypte, vond hij voor Edward een positie als onbezoldigd privésecretaris van Hugh Childers, minister van Financiën.

## Aanloop naar WO I
Tijdens de crises in Marokko in 1905-1906 en in 1911 had hij een vast standpunt in zijn buitenlandse politiek. Als het tot problemen kwam tussen Frankrijk en Duitsland, zou Groot-Brittannië de kant kiezen van Frankrijk. Hij kwam ook tot solide politieke overeenkomsten met Japan en Rusland in 1907.
Dit had tot gevolg dat zowel Frankrijk als Rusland zich sterk voelden in hun onderhandelingen met Duitsland. Ze voelden zich namelijk, onofficieel, gesteund door de Britten. Na de moord op aartshertog Franz Ferdinand probeerde Grey nog de vrede te bewaren. Hij deed het voorstel dat Oostenrijk-Hongarije het recht zou krijgen om Belgrado te bezetten.
Na de mislukte vredesonderhandelingen kon hij het Brits parlement overtuigen van deelname aan de strijd op het Europese vasteland. Dit deed hij door te wijzen op de inval van de Duitsers in het neutrale België. Later wist hij ook nog Italië en de Verenigde Staten te overtuigen om partij te kiezen voor de geallieerden.
Zodra Duitsland de oorlog verklaarde aan Frankrijk op 3 augustus en vervolgens het neutrale België binnenviel, werd Groot-Brittannië ook betrokken in de oorlog tegen Duitsland. Grey betoogde dat het een erezaak was voor Groot-Brittannië om Frankrijk en België te ondersteunen.
De aard van Greys diplomatie leidde tot geschillen binnen zijn eigen partij, en binnen de oppositie. Charles Trevelyan, de liberale secretaris van de raad van Onderwijs, nam ontslag uit de regering uit protest tegen Greys optreden in deze kwestie.
Grey zelf was geschokt door de gang van zaken, dit verwoordde hij in volgende woorden met zijn beroemde waarschuwing, "De lichten gaan uit in heel Europa; wij zullen ze tijdens ons leven niet meer aan zien gaan." In zijn buitenlands beleid in zake de Balkan werd hij beschuldigd van het tegenwerken van Turkije en Bulgarije, en het compliceren van de relaties met Griekenland en Roemenië, wat leidde tot zijn uitsluiting van premier Asquiths oorlogskabinet in november 1915.

## Privéleven
Tijdens zijn jaren aan de universiteit speelde Grey onder meer voetbal en tennis. Als tennisspeler werd hij in 1883 kampioen van Oxford University. Edward Grey won het Brits kampioenschap tennis in 1889, 1891, 1895, 1896 en 1898. Daarnaast was hij ook een fervent vliegvisser en ornitholoog.
Lord Grey of Falladon trouwde in 1885 met Dorothy, de dochter van S.F. Widdrington. Zij stierf in februari 1906. In 1922 hertrouwde hij met Pamela Adelaide Genevieve, dochter van Percy Wyndham en weduwe van Lord Glenconner. In 1923-1924 was hij, als lid van het House of Commons, het Lagerhuis, leider van de liberale oppositie. Ondertussen was hij ook geleidelijk blind aan het worden. Na het overlijden van zijn tweede vrouw in november 1928, bleef hij weduwnaar tot zijn dood in september 1933.

title: Edward Grey

wikitext:
[[Bestand:1stViscountGreyOFFallodonOld.jpg|thumb|Edward Grey]]
Sir '''Edward Grey''', 3e [[baronet]] ([[25 april]] [[1862]] – [[7 september]] [[1933]]) was een Brits politicus.

Grey werd eind 1905, nadat het Britse conservatieve kabinet plaats maakte voor de Liberalen, de nieuwe minister van Buitenlandse Zaken. Hij zou deze functie behouden tot 1916, het langst ononderbroken mandaat tot nu toe. Bij het begin van de [[Eerste Wereldoorlog]] deed hij de bekende uitspraak: ''The lamps are going out all over Europe; we shall not see them lit again in our lifetime''. In 1916 werd Edward Grey verheven tot [[Burggraaf|Viscount]] Grey of Falladon.

== Achtergrond, opleiding en vroege carrière ==

Grey was de oudste van zeven kinderen. [[Kolonel]] George Henry Grey en Harriet Jane Pearson, dochter van Charles Pearson, waren zijn ouders. Zijn grootvader George Grey, 2de [[baronet]] van Fallodon, was ook een vooraanstaand [[Liberal Party (Verenigd Koninkrijk)|liberaal]] politicus.
Grey ging naar de Temple Grove school van 1873 tot 1876. In december 1874 stierf zijn vader. Zijn grootvader nam de verantwoordelijkheid voor zijn opvoeding op zich en stuurde hem naar [[Winchester College]] in 1876.

Grey ging vervolgens naar [[Balliol College|Balliol College, Oxford]] en naar de [[Universiteit van Oxford]]. Hij was gekend als een eerder luie student. Hij was meer geïnteresseerd in sport en werd universiteitskampioen in [[tennis]]. In 1882 sterft zijn grootvader en wordt hij [[Sir (titel)|sir]] Edward Grey. Hij erft ongeveer 8,1 km² grond en verkrijgt een eigen maandinkomen. Hij keert terug naar [[Oxford (Engeland)|Oxford]]. In het najaar van 1883, stapt Grey over naar de faculteit Rechtsgeleerdheid. In januari 1884 wordt hij naar huis gestuurd, maar mag terugkeren om zijn examens te doen.
Grey verlaat de universiteit zonder diploma. In de zomer van 1884 vraagt hij aan zijn buurman, Lord Northbrook, op dat moment [[Lijst van Lord High Admirals en First Lords of the Admiralty of England|First Lord of the Admiralty]], om een "ernstige en onbetaalde werkgelegenheid" voor hem te vinden. Northbrook beveelt hem aan als privésecretaris bij zijn neef [[Evelyn Baring (1841-1917)|Evelyn Baring]], de Britse [[Consulaat (diplomatie)|consul]]-generaal in Egypte, die op dat moment in Londen was. Northbrook vond dat Grey zeer enthousiast was in politieke zaken. Nadat Evelyn Baring terugkeerde naar [[Egypte (land)|Egypte]], vond hij voor Edward een positie als onbezoldigd privésecretaris van Hugh Childers, [[Chancellor of the Exchequerde|minister van Financiën]].
== Aanloop naar WO I ==
Tijdens de crises in [[Marokko]] in 1905-1906 en in 1911 had hij een vast standpunt in zijn buitenlandse politiek. Als het tot problemen kwam tussen Frankrijk en Duitsland, zou Groot-Brittannië de kant kiezen van Frankrijk. Hij kwam ook tot solide politieke overeenkomsten met [[Japan (hoofdbetekenis)|Japan]] en [[Rusland]] in 1907.
Dit had tot gevolg dat zowel Frankrijk als Rusland zich sterk voelden in hun onderhandelingen met Duitsland. Ze voelden zich namelijk, onofficieel, gesteund door de Britten. Na de moord op aartshertog [[Frans Ferdinand van Oostenrijk-Este|Franz Ferdinand]] probeerde Grey nog de vrede te bewaren. Hij deed het voorstel dat [[Oostenrijk-Hongarije]] het recht zou krijgen om [[Belgrado]] te bezetten.
Na de mislukte vredesonderhandelingen kon hij het Brits parlement overtuigen van deelname aan de strijd op het Europese vasteland. Dit deed hij door te wijzen op de inval van de Duitsers in het [[neutrale]] [[België (hoofdbetekenis)|België]]. Later wist hij ook nog Italië en de [[Verenigde Staten]] te overtuigen om partij te kiezen voor de [[Geallieerden van de Eerste Wereldoorlog|geallieerden]].

Zodra Duitsland de oorlog verklaarde aan Frankrijk op 3 augustus en vervolgens het neutrale België binnenviel, werd Groot-Brittannië ook betrokken in de oorlog tegen Duitsland. Grey betoogde dat het een erezaak was voor Groot-Brittannië om Frankrijk en België te ondersteunen.

De aard van Greys diplomatie leidde tot geschillen binnen zijn eigen partij, en binnen de oppositie. Charles Trevelyan, de liberale secretaris van de raad van Onderwijs, nam ontslag uit de regering uit protest tegen Greys optreden in deze kwestie.

Grey zelf was geschokt door de gang van zaken, dit verwoordde hij in volgende woorden met zijn beroemde waarschuwing, "De lichten gaan uit in heel Europa; wij zullen ze tijdens ons leven niet meer aan zien gaan." In zijn buitenlands beleid in zake de Balkan werd hij beschuldigd van het tegenwerken van Turkije en Bulgarije, en het compliceren van de relaties met Griekenland en Roemenië, wat leidde tot zijn uitsluiting van premier Asquiths oorlogskabinet in november 1915.

== Privéleven ==

Tijdens zijn jaren aan de universiteit speelde Grey onder meer [[voetbal]] en tennis. Als tennisspeler werd hij in 1883 kampioen van Oxford University. Edward Grey won het [[Verenigd Koninkrijk|Brits]] kampioenschap tennis in 1889, 1891, 1895, 1896 en 1898. Daarnaast was hij ook een fervent [[vliegvissen|vliegvisser]] en [[ornitholoog]].

Lord Grey of Falladon trouwde in 1885 met Dorothy, de dochter van S.F. Widdrington. Zij stierf in februari 1906. In 1922 hertrouwde hij met Pamela Adelaide Genevieve, dochter van Percy Wyndham en weduwe van Lord Glenconner. In 1923-1924 was hij, als lid van het [[House of Commons]], het Lagerhuis, leider van de liberale oppositie. Ondertussen was hij ook geleidelijk blind aan het worden. Na het overlijden van zijn tweede vrouw in november 1928, bleef hij weduwnaar tot zijn dood in september 1933.
[[Bestand:House of commons.jpg|thumb|Het Lagerhuis]]

== Bronnen ==
{{Bronvermelding anderstalige Wikipedia|taal=en|titel=Edward Grey}}
* [[Encyclopaedia Britannica]] [http://www.britannica.com/EBchecked/topic/245928/"Sir-Edward-Grey-3rd-Baronet"]

{{Commonscat|Edward Grey, 1st Viscount Grey of Fallodon}}
{{Bibliografische informatie}}

{{DEFAULTSORT:Grey, Edward}}
[[Categorie:Brits minister van Buitenlandse Zaken]]
[[Categorie:Liberal Party-politicus (Verenigd Koninkrijk)]]
[[Categorie:Brits persoon in de Eerste Wereldoorlog]]
[[Categorie:Lid van het Lagerhuis (Verenigd Koninkrijk)]]
[[Categorie:Lid van het Hogerhuis (Verenigd Koninkrijk)]]
[[Categorie:Brits tennisser]]


text:
# Huananpotamon guixiense
Huananpotamon guixiense is een krabbensoort uit de familie van de Potamidae. De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1995 door Dai, Zhou & Peng.

title: Huananpotamon guixiense

wikitext:
{{Taxobox
| titelweergave = cursief
| naam = ''Huananpotamon guixiense''
| afbeelding =
| status = DD
| rl-id = 134332
| statusbron = 2008
| rijk = [[Dieren (biologie)|Animalia]] (Dieren)
| stam = [[Geleedpotigen|Arthropoda]] ([[Geleedpotigen]])
| klasse = [[Malacostraca]]
| orde = [[Decapoda]]
| familie = [[Potamidae]]
| geslacht = ''[[Huananpotamon]]''
| w-naam = ''Huananpotamon guixiense''
| auteur = Dai, Zhou & Peng
| datum = 1995
| haakjes =
| commons =
| species =
| worms = 443107
}}
'''''Huananpotamon guixiense''''' is een [[krabben]]soort uit de familie van de [[Potamidae]].<ref>Davie, P. (2012). Huananpotamon guixiense. Geraadpleegd via:  World Register of Marine Species op http://www.marinespecies.org/aphia.php?p=taxdetails&id=443107</ref> De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1995 door Dai, Zhou & Peng.

{{Appendix}}
{{beginnetje|biologie|2013|03|21}}

[[Categorie:Potamidae]]
[[Categorie:IUCN-status onzeker]]

title: Huananpotamon guixiense · IUCN-status: Onzeker (2008)

Klasse: Malacostraca

Orde: Decapoda

Familie: Potamidae

Geslacht: Huananpotamon

title: Soort


text:
# Sphingicampa
Sphingicampa is een geslacht van vlinders van de familie nachtpauwogen (Saturniidae), uit de onderfamilie Ceratocampinae.

## Soorten
- S. albolineata Grote & Robinson, 1866
- S. amena Travassos, 1941
- S. bicolor Harris, 1841
- S. bidens Rothschild, 1907
- S. bisecta Lintner, 1879
- S. blanchardi Ferguson, 1971
- S. cananche Bouvier, 1927
- S. colla Dyar, 1907
- S. colloida Dyar, 1925
- S. dollii Packard, 1905
- S. gadouae Lemaire, 1971
- S. heiligbrodti Harvey, 1877
- S. hubbardi Dyar, 1902
- S. jasonoides Lemaire, 1971
- S. malinalcoensis Lemaire, 1974
- S. mexicana Boisduval, 1871
- S. modena Dyar, 1913
- S. montana Packard, 1905
- S. occlusa Dognin, 1916
- S. ocellata Rothschild, 1907
- S. pollens Schaus, 1911
- S. quadrilineata Grote & Robinson, 1867
- S. sinaloana Schaus, 1920
- S. smithi Druce, 1904
- S. thiaucourti Lemaire, 1975

title: Sphingicampa

wikitext:
{{Taxobox vlinder
| naam            = ''Sphingicampa''
| titelweergave   = cursief
| afbeelding      = Honey Locust Moth, Megan McCarty130.jpg
| afbeeldingtekst = Sphingicampa bicolor
| onderorde       =
| superfamilie    = [[Bombycoidea]]
| familie         = [[Nachtpauwogen|Saturniidae]] (Nachtpauwogen)
| onderfamilie    = [[Ceratocampinae]]
| tribus          =
| taxon           = [[Geslacht (biologie)|Geslacht]]
| auteur          =
| datum           =
}}

'''''Sphingicampa''''' is een geslacht van [[vlinders]] van de familie [[nachtpauwogen]] (Saturniidae), uit de onderfamilie [[Ceratocampinae]].

== Soorten ==
*''[[Sphingicampa albolineata|S. albolineata]]'' Grote & Robinson, 1866
*''[[Sphingicampa amena|S. amena]]'' Travassos, 1941
*''[[Sphingicampa bicolor|S. bicolor]]'' Harris, 1841
*''[[Sphingicampa bidens|S. bidens]]'' Rothschild, 1907
*''[[Sphingicampa bisecta|S. bisecta]]'' Lintner, 1879
*''[[Sphingicampa blanchardi|S. blanchardi]]'' Ferguson, 1971
*''[[Sphingicampa cananche|S. cananche]]'' Bouvier, 1927
*''[[Sphingicampa colla|S. colla]]'' Dyar, 1907
*''[[Sphingicampa colloida|S. colloida]]'' Dyar, 1925
*''[[Sphingicampa dollii|S. dollii]]'' Packard, 1905
*''[[Sphingicampa gadouae|S. gadouae]]'' Lemaire, 1971
*''[[Sphingicampa heiligbrodti|S. heiligbrodti]]'' Harvey, 1877
*''[[Sphingicampa hubbardi|S. hubbardi]]'' Dyar, 1902
*''[[Sphingicampa jasonoides|S. jasonoides]]'' Lemaire, 1971
*''[[Sphingicampa malinalcoensis|S. malinalcoensis]]'' Lemaire, 1974
*''[[Sphingicampa mexicana|S. mexicana]]'' [[Jean Baptiste Boisduval|Boisduval]], 1871
*''[[Sphingicampa modena|S. modena]]'' Dyar, 1913
*''[[Sphingicampa montana|S. montana]]'' Packard, 1905
*''[[Sphingicampa occlusa|S. occlusa]]'' Dognin, 1916
*''[[Sphingicampa ocellata|S. ocellata]]'' Rothschild, 1907
*''[[Sphingicampa pollens|S. pollens]]'' Schaus, 1911
*''[[Sphingicampa quadrilineata|S. quadrilineata]]'' Grote & Robinson, 1867
*''[[Sphingicampa sinaloana|S. sinaloana]]'' Schaus, 1920
*''[[Sphingicampa smithi|S. smithi]]'' Druce, 1904
*''[[Sphingicampa thiaucourti|S. thiaucourti]]'' Lemaire, 1975

[[Categorie:Sphingicampa| ]]

title: Sphingicampa

Superfamilie: Bombycoidea

Familie: Saturniidae (Nachtpauwogen)

Onderfamilie: Ceratocampinae

title: Geslacht


text:
# Proparacytheridea
Proparacytheridea is een geslacht van uitgestorven kreeftachtigen uit de klasse van de Ostracoda (mosselkreeftjes).

## Soort
- Proparacytheridea acuminata Purper, 1979 †

title: Proparacytheridea

wikitext:
{{Taxobox
| titelweergave = cursief
| naam = ''Proparacytheridea''
| afbeelding =
| afbeeldingtekst =
| rijk = [[Dieren (biologie)|Animalia]] (Dieren)
| stam = [[Geleedpotigen|Arthropoda]] (Geleedpotigen)
| onderstam = [[Kreeftachtigen|Crustacea]] (Kreeftachtigen)
| superklasse = [[Oligostraca]]
| klasse = [[Mosselkreeftjes|Ostracoda]] (Mosselkreeftjes)
| onderklasse = [[Podocopa]]
| orde = [[Podocopida]]
| onderorde = [[Cytherocopina]]
| superfamilie = [[Cytheroidea]]
| familie = [[Paracytherideidae]]
| taxon = [[geslacht (biologie)|Geslacht]]
| w-naam = ''Proparacytheridea''
| auteur = Purper
| datum = 1979
| commons =
| species =
| worms = 768422
}}
'''''Proparacytheridea''''' is een [[Geslacht (biologie)|geslacht]] van [[Uitsterven|uitgestorven]] [[kreeftachtigen]] uit de [[klasse (biologie)|klasse]] van de [[Mosselkreeftjes|Ostracoda]] (mosselkreeftjes).

== Soort ==
* ''[[Proparacytheridea acuminata]]'' <small>Purper, 1979</small> †

[[Categorie:Uitgestorven kreeftachtigen]]
[[Categorie:Paracytherideidae]]

title: Proparacytheridea

Onderstam: Crustacea (Kreeftachtigen)

Superklasse: Oligostraca

Klasse: Ostracoda (Mosselkreeftjes)

Onderklasse: Podocopa

Orde: Podocopida

Onderorde: Cytherocopina

Superfamilie: Cytheroidea

Familie: Paracytherideidae

title: Geslacht


text:
# Miecznik
Een Miecznik (Latijn: ensifer, Nederlands: zwaarddrager) was een eretitel aan het hof van de Kroon van het Poolse Koninkrijk, het Groothertogdom Litouwen en later het Pools-Litouwse Gemenebest.  Een Miecznik was verantwoordelijk voor het arsenaal van de Kroon en voor het dragen van het koninklijke zwaard. Sinds de 14e eeuw werd de titel ook gebruikt om district functionarissen aan te duiden.
Er bestonden twee graden op deze titel:
- Miecznik koronny –  Miecznik van de Kroon
- Miecznik litewski – Miecznik van de Groothertog van Litouwen

title: Miecznik

wikitext:
Een '''Miecznik''' ([[Latijn]]: ''ensifer'', [[Nederlands]]: ''zwaarddrager'') was een [[eretitel]] aan het hof van de [[Kroon van het Poolse Koninkrijk]], het [[Groothertogdom Litouwen]] en later het [[Pools-Litouwse Gemenebest]].  Een Miecznik was verantwoordelijk voor het arsenaal van de Kroon en voor het dragen van het koninklijke zwaard. Sinds de [[14e eeuw]] werd de titel ook gebruikt om district functionarissen aan te duiden.

Er bestonden twee graden op deze titel:

* ''Miecznik koronny'' –  Miecznik van de Kroon
*'' Miecznik litewski'' – Miecznik van de Groothertog van Litouwen

{{Appendix|1=Bronnen|2=
* {{en}} Swan, O.E., ''[https://books.google.nl/books?id=M_2ZDwAAQBAJ&pg=PA31&dq=Miecznik+sword+bearer&hl=nl&sa=X&ved=0ahUKEwiP-eyC5OjmAhWIPFAKHQ0GBU8Q6AEIKTAA#v=onepage&q=Miecznik%20sword%20bearer&f=false Customs and Culture in Poland under the Last Saxon King: Selections from Opis obyczajów za panowania Augusta III by father Jędrzej Kitowicz, 1728-1804]'' (2019), blz. 31
* {{en}} Davies, E., ''[https://books.google.nl/books?id=Pe9oAAAAMAAJ&q=Miecznik+sword+bearer&dq=Miecznik+sword+bearer&hl=nl&sa=X&ved=0ahUKEwiP-eyC5OjmAhWIPFAKHQ0GBU8Q6AEIaTAH God's playground: a history of Poland in two volumes]'' (1981), blz. 74
{{References}}
}}

[[Categorie:Poolse titel]]
[[Categorie:Geschiedenis van Litouwen]]
[[Categorie:Pools-Litouwse Gemenebest]]


text:
# Suak Geudubang
Suak Geudubang is een bestuurslaag in het regentschap Aceh Barat van de provincie Atjeh, Indonesië. Suak Geudubang telt 331 inwoners (volkstelling 2010).

title: Suak Geudubang

wikitext:
{{Infobox plaats in Indonesië
| soort          = Dorp
| naam           = Suak Geudubang
| inwoners       = 331
| datum inwoners = 2010
| provincie      = [[Atjeh]]
| regentschap    = [[Aceh Barat]]
| onderdistrict  = [[Samatiga]]
| eiland         =
| tijdzone       =
| code desa      = 1107060008
| mapname        =
| lat_deg        =
| lat_min        =
| lat_sec        =
| lon_deg        =
| lon_min        =
| lon_sec        =
| image          =
| caption        =
}}
'''Suak Geudubang''' is een bestuurslaag in het [[Regentschap (Indonesië)|regentschap]] [[Aceh Barat]] van de [[Provincies van Indonesië|provincie]] [[Atjeh]], [[Indonesië]]. Suak Geudubang telt 331 inwoners (volkstelling 2010).

{{Appendix|2=
* Resultaten van de volkstelling (2010), Badan Pusat Statistik, [https://web.archive.org/web/20121202090212/http://bps.go.id/eng/download_file/Population_of_Indonesia_by_Village_2010.pdf Population_of_Indonesia_by_Village]
}}
{{Beginnetje|landen & Volken|land=Indonesië|2=2013|3=06|4=12}}

[[Categorie:Plaats in Atjeh]]

title: Situering

Provincie: Atjeh

Regentschap of · stadsgemeente: Aceh Barat

Onderdistrict: Samatiga

title: Algemeen

title: Overig

Portaal: Indonesië