text:
# Sumber Urip (Berbek)
Sumber Urip is een bestuurslaag in het regentschap Nganjuk van de provincie Oost-Java, Indonesië. Sumber Urip telt 4023 inwoners (volkstelling 2010).

wikiname: nlwiki

title: Sumber Urip (Berbek)

in_language: nl

wikitext:
{{Infobox plaats in Indonesië
| soort          = Dorp
| naam           = Sumber Urip
| inwoners       = 4023
| datum inwoners = 2010
| provincie      = [[Oost-Java]]
| regentschap    = [[Nganjuk]]
| onderdistrict  = [[Berbek (onderdistrict)|Berbek]]
| eiland         =
| tijdzone       =
| code desa      = 3518030013
| mapname        =
| lat_deg        =
| lat_min        =
| lat_sec        =
| lon_deg        =
| lon_min        =
| lon_sec        =
| image          =
| caption        =
}}
'''Sumber Urip''' is een bestuurslaag in het [[Regentschap (Indonesië)|regentschap]] [[Nganjuk]] van de [[Provincies van Indonesië|provincie]] [[Oost-Java]], [[Indonesië]]. Sumber Urip telt 4023 inwoners (volkstelling 2010).

{{Appendix|2=
* Resultaten van de volkstelling (2010), Badan Pusat Statistik, [https://web.archive.org/web/20121202090212/http://bps.go.id/eng/download_file/Population_of_Indonesia_by_Village_2010.pdf Population_of_Indonesia_by_Village]
}}
{{Beginnetje|landen & Volken|land=Indonesië|2=2013|3=06|4=23}}

[[Categorie:Plaats in Oost-Java]]

title: Situering

Provincie: Oost-Java

Regentschap of · stadsgemeente: Nganjuk

Onderdistrict: Berbek

title: Algemeen

title: Overig

Portaal: Indonesië


text:
# Margo Bhakti
Margo Bhakti is een bestuurslaag in het regentschap Ogan Komering Ilir van de provincie Zuid-Sumatra, Indonesië. Margo Bhakti telt 3610 inwoners (volkstelling 2010).

title: Margo Bhakti

wikitext:
{{Infobox plaats in Indonesië
| soort          = Dorp
| naam           = Margo Bhakti
| inwoners       = 3610
| datum inwoners = 2010
| provincie      = [[Zuid-Sumatra]]
| regentschap    = [[Ogan Komering Ilir]]
| onderdistrict  = [[Mesuji]]
| eiland         =
| tijdzone       =
| code desa      = 1602020027
| mapname        =
| lat_deg        =
| lat_min        =
| lat_sec        =
| lon_deg        =
| lon_min        =
| lon_sec        =
| image          =
| caption        =
}}
'''Margo Bhakti''' is een bestuurslaag in het [[Regentschap (Indonesië)|regentschap]] [[Ogan Komering Ilir]] van de [[Provincies van Indonesië|provincie]] [[Zuid-Sumatra]], [[Indonesië]]. Margo Bhakti telt 3610 inwoners (volkstelling 2010).

{{Appendix|2=
* Resultaten van de volkstelling (2010), Badan Pusat Statistik, [https://web.archive.org/web/20121202090212/http://bps.go.id/eng/download_file/Population_of_Indonesia_by_Village_2010.pdf Population_of_Indonesia_by_Village]
}}
{{Beginnetje|landen & Volken|land=Indonesië|2=2013|3=06|4=14}}

[[Categorie:Plaats in Zuid-Sumatra]]

title: Situering

Provincie: Zuid-Sumatra

Regentschap of · stadsgemeente: Ogan Komering Ilir

Onderdistrict: Mesuji

title: Algemeen

title: Overig


text:
# Viktor Pečovský
Viktor Pečovský (Brezno, 24 mei 1983) is een Slowaaks voormalig voetballer die doorgaans speelde als verdedigende middenvelder. Tussen 2000 en 2020 speelde hij voor Dukla Banská Bystrica en MŠK Žilina. Pečovský maakte in 2012 zijn debuut in het Slowaaks voetbalelftal en kwam tot vijfendertig interlands.

## Clubcarrière
Pečovský maakte zijn debuut voor Dukla Banská Bystrica, de club waarbij hij ook de gehele jeugdopleiding doorliep, op 8 april 2009. In het thuisduel tegen FC Petržalka mocht de middenvelder direct in de basis beginnen en de negentig minuten volmaken. Pečovský speelde tot aan de zomer van 2011 in dienst van Dukla Banská Bystrica, maar in dat jaar maakte hij na meer dan tweehonderd wedstrijden voor zijn oude club een transfer naar MŠK Žilina. In april 2020 zette Pečovský een punt achter zijn loopbaan als voetballer.

## Interlandcarrière
Zijn debuut in het Slowaaks voetbalelftal maakte Pečovský op 15 augustus 2012, toen er met 1–3 gewonnen werd van Denemarken. Van bondscoaches Michal Hipp en Stanislav Griga mocht de middenvelder in de rust invallen voor Juraj Kucka. Met Slowakije nam hij deel aan het Europees kampioenschap voetbal 2016 in Frankrijk. Slowakije werd in de achtste finale uitgeschakeld door Duitsland (0–3).
| Interlands van Viktor Pečovský voor Slowakije | Interlands van Viktor Pečovský voor Slowakije | Interlands van Viktor Pečovský voor Slowakije | Interlands van Viktor Pečovský voor Slowakije | Interlands van Viktor Pečovský voor Slowakije | Interlands van Viktor Pečovský voor Slowakije | Interlands van Viktor Pečovský voor Slowakije |
| №                                             | Datum                                         | Wedstrijd                                     | Uitslag                                       | Competitie                                    | Goals                                         |                                               |
| Als speler bij MŠK Žilina                     | Als speler bij MŠK Žilina                     | Als speler bij MŠK Žilina                     | Als speler bij MŠK Žilina                     | Als speler bij MŠK Žilina                     | Als speler bij MŠK Žilina                     | Als speler bij MŠK Žilina                     |
| --------------------------------------------- | --------------------------------------------- | --------------------------------------------- | --------------------------------------------- | --------------------------------------------- | --------------------------------------------- | --------------------------------------------- |
| 1                                             | 15 augustus 2012                              | Denemarken – Slowakije                        | 1 – 3                                         | Vriendschappelijk                             |                                               |                                               |
| 2                                             | 7 september 2012                              | Litouwen – Slowakije                          | 1 – 1                                         | WK 2014 kwalificatie                          |                                               |                                               |
| 3                                             | 12 oktober 2012                               | Slowakije – Letland                           | 2 – 1                                         | WK 2014 kwalificatie                          |                                               |                                               |
| 4                                             | 16 oktober 2012                               | Slowakije – Griekenland                       | 0 – 1                                         | WK 2014 kwalificatie                          |                                               |                                               |
| 5                                             | 14 november 2012                              | Tsjechië – Slowakije                          | 3 – 0                                         | Vriendschappelijk                             |                                               |                                               |
| 6                                             | 6 februari 2013                               | België – Slowakije                            | 2 – 1                                         | Vriendschappelijk                             |                                               |                                               |
| 7                                             | 22 maart 2013                                 | Slowakije – Litouwen                          | 1 – 1                                         | WK 2014 kwalificatie                          |                                               |                                               |
| 8                                             | 14 augustus 2013                              | Roemenië – Slowakije                          | 1 – 1                                         | Vriendschappelijk                             |                                               |                                               |
| 9                                             | 6 september 2013                              | Bosnië en Herzegovina – Slowakije             | 0 – 1                                         | WK 2014 kwalificatie                          | 77'                                           |                                               |
| 10                                            | 10 september 2013                             | Slowakije – Bosnië en Herzegovina             | 1 – 2                                         | WK 2014 kwalificatie                          |                                               |                                               |
| 11                                            | 11 oktober 2013                               | Griekenland – Slowakije                       | 1 – 0                                         | WK 2014 kwalificatie                          |                                               |                                               |
| 12                                            | 15 oktober 2013                               | Letland – Slowakije                           | 2 – 2                                         | WK 2014 kwalificatie                          |                                               |                                               |
| 13                                            | 15 november 2013                              | Polen – Slowakije                             | 0 – 2                                         | Vriendschappelijk                             |                                               |                                               |
| 14                                            | 19 november 2013                              | Gibraltar – Slowakije                         | 0 – 0                                         | Vriendschappelijk                             |                                               |                                               |
| 15                                            | 23 mei 2014                                   | Slowakije – Montenegro                        | 2 – 0                                         | Vriendschappelijk                             |                                               |                                               |
| 16                                            | 26 mei 2014                                   | Rusland – Slowakije                           | 1 – 0                                         | Vriendschappelijk                             |                                               |                                               |
| 17                                            | 4 september 2014                              | Slowakije – Malta                             | 1 – 0                                         | Vriendschappelijk                             |                                               |                                               |
| 18                                            | 8 september 2014                              | Oekraïne – Slowakije                          | 0 – 1                                         | EK 2016 kwalificatie                          |                                               |                                               |
| 19                                            | 9 oktober 2014                                | Slowakije – Spanje                            | 2 – 1                                         | EK 2016 kwalificatie                          |                                               |                                               |
| 20                                            | 12 oktober 2014                               | Wit-Rusland – Slowakije                       | 1 – 3                                         | EK 2016 kwalificatie                          |                                               |                                               |
| 21                                            | 15 november 2014                              | Macedonië – Slowakije                         | 0 – 2                                         | EK 2016 kwalificatie                          |                                               |                                               |
| 22                                            | 18 november 2014                              | Slowakije – Finland                           | 2 – 1                                         | Vriendschappelijk                             |                                               |                                               |
| 23                                            | 27 maart 2015                                 | Slowakije – Luxemburg                         | 3 – 0                                         | EK 2016 kwalificatie                          |                                               |                                               |
| 24                                            | 31 maart 2015                                 | Slowakije – Tsjechië                          | 1 – 0                                         | Vriendschappelijk                             |                                               |                                               |
| 25                                            | 14 juni 2015                                  | Slowakije – Macedonië                         | 2 – 1                                         | EK 2016 kwalificatie                          |                                               |                                               |
| 26                                            | 8 september 2015                              | Slowakije – Oekraïne                          | 0 – 0                                         | EK 2016 kwalificatie                          |                                               |                                               |
| 27                                            | 9 oktober 2015                                | Slowakije – Wit-Rusland                       | 0 – 1                                         | EK 2016 kwalificatie                          |                                               |                                               |
| 28                                            | 12 oktober 2015                               | Luxemburg – Slowakije                         | 2 – 4                                         | EK 2016 kwalificatie                          |                                               |                                               |
| 29                                            | 13 november 2015                              | Slowakije – Zwitserland                       | 3 – 2                                         | Vriendschappelijk                             |                                               |                                               |
| 30                                            | 17 november 2015                              | Slowakije – IJsland                           | 3 – 1                                         | Vriendschappelijk                             |                                               |                                               |
| 31                                            | 27 mei 2016                                   | Slowakije – Georgië                           | 3 – 1                                         | Vriendschappelijk                             |                                               |                                               |
| 32                                            | 29 mei 2016                                   | Duitsland – Slowakije                         | 1 – 3                                         | Vriendschappelijk                             |                                               |                                               |
| 33                                            | 15 juni 2016                                  | Rusland – Slowakije                           | 1 – 2                                         | EK 2016                                       |                                               |                                               |
| 34                                            | 20 juni 2016                                  | Slowakije – Engeland                          | 0 – 0                                         | EK 2016                                       |                                               |                                               |
| 35                                            | 4 september 2016                              | Slowakije – Engeland                          | 0 – 1                                         | WK 2018 kwalificatie                          |                                               |                                               |

title: Viktor Pečovský

wikitext:
{{Infobox voetballer
| spelernaam                  = Viktor Pečovský
| volledigenaam               = Viktor Pečovský
| afbeelding                  = Viktor pecovsky.jpg
| onderschrift                = Pečovský in 2012 als speler van [[MŠK Žilina]]
| geboortedatum               = [[24 mei]] [[1983]]
| geboortestad                = [[Brezno (gemeente)|Brezno]]
| geboorteland                = {{CSHH-1960}}
| lengte                      = 172
| been                        = [[Rechtsvoetig|Rechts]]
| gestopt                     = april 2020
| positie                     = [[Middenvelder|Verdedigende middenvelder]]
| jeugdjaren                  = 1998–2000
| jeugdteams                  = {{SK-VLAG}} [[MFK Dukla Banská Bystrica|Banská Bystrica]]
| seizoen                     = 2000–2011
2011–2020
| club                        = {{nowrap|{{SK-VLAG}} [[MFK Dukla Banská Bystrica|Dukla Banská Bystrica]]}}
{{SK-VLAG}} [[MŠK Žilina]]
| wedstr(goals)               = 179{{0|00}}(6)
195{{0|00}}(9)
| interlandjaren              = 2012–2016
| interlandteam               = {{SVKf}}
| interlandwedstrijden(goals) = 35{{0|00}}(1)
}}
'''Viktor Pečovský''' ([[Brezno (gemeente)|Brezno]], [[24 mei]] [[1983]]) is een [[Slowakije|Slowaaks]] voormalig [[betaald voetbal|voetballer]] die doorgaans speelde als [[Middenvelder|verdedigende middenvelder]]. Tussen 2000 en 2020 speelde hij voor [[MFK Dukla Banská Bystrica|Dukla Banská Bystrica]] en [[MŠK Žilina]]. Pečovský maakte in 2012 zijn debuut in het [[Slowaaks voetbalelftal (mannen)|Slowaaks voetbalelftal]] en kwam tot vijfendertig interlands.

== Clubcarrière ==
Pečovský maakte zijn debuut voor [[MFK Dukla Banská Bystrica|Dukla Banská Bystrica]], de club waarbij hij ook de gehele jeugdopleiding doorliep, op 8 april 2009. In het thuisduel tegen [[FC Petržalka]] mocht de middenvelder direct in de basis beginnen en de negentig minuten volmaken. Pečovský speelde tot aan de zomer van 2011 in dienst van Dukla Banská Bystrica, maar in dat jaar maakte hij na meer dan tweehonderd wedstrijden voor zijn oude club een transfer naar [[MŠK Žilina]].<ref>{{sk}} [https://web.archive.org/web/20141218125256/http://www.profutbal.sk/clanok121329.htm Pečovský prestúpil do Žiliny] Profutbal, 23 juni 2011</ref> In april 2020 zette Pečovský een punt achter zijn loopbaan als voetballer.<ref>{{sk}} [https://sport.aktuality.sk/c/441994/viktor-pecovsky-rekorderov-odchod-bez-rozlucky/  Viktor Pečovský - rekordérov odchod bez rozlúčky] Aktuality, 4 april 2020</ref>

== Interlandcarrière ==
Zijn debuut in het [[Slowaaks voetbalelftal (mannen)|Slowaaks voetbalelftal]] maakte Pečovský op 15 augustus 2012, toen er met 1–3 gewonnen werd van [[Deens voetbalelftal (mannen)|Denemarken]]. Van bondscoaches [[Michal Hipp]] en [[Stanislav Griga]] mocht de middenvelder in de rust invallen voor [[Juraj Kucka]]. Met Slowakije nam hij deel aan het [[Europees kampioenschap voetbal 2016]] in Frankrijk. Slowakije werd in de achtste finale uitgeschakeld door [[Duits voetbalelftal (mannen)|Duitsland]] (0–3).

{| class="wikitable mw-collapsible mw-collapsed" style=" text-align:center; width:70%;"
! style="text-align:left;" colspan = 7 | Interlands van Viktor Pečovský voor {{SVKf}}<ref>[http://eu-football.info/_player.php?id=27902 Gespeelde interlands Pečovský] bij European Football</ref>
|-
! №
! Datum
! Wedstrijd
! Uitslag
! Competitie
! Goals
|-
! colspan="7"| Als speler bij {{SK-VLAG}} [[MŠK Žilina]]
|-
| '''1 || 15 augustus 2012 || {{DENf}} – {{SVKf-r}} || '''1 – 3 || [[Vriendschappelijke wedstrijd|Vriendschappelijk]] ||
|-
| '''2 || 7 september 2012 || {{LTUf}} – {{SVKf-r}} || '''1 – 1 || [[Wereldkampioenschap voetbal 2014 (kwalificatie UEFA)|WK 2014 kwalificatie]] ||
|-
| '''3 || 12 oktober 2012 || {{SVKf}} – {{LVAf-r}} || '''2 – 1 || [[Wereldkampioenschap voetbal 2014 (kwalificatie UEFA)|WK 2014 kwalificatie]] ||
|-
| '''4 || 16 oktober 2012 || {{SVKf}} – {{GREf-r}} || '''0 – 1 || [[Wereldkampioenschap voetbal 2014 (kwalificatie UEFA)|WK 2014 kwalificatie]] ||
|-
| '''5 || 14 november 2012 || {{CZEf}} – {{SVKf-r}} || '''3 – 0 || [[Vriendschappelijke wedstrijd|Vriendschappelijk]] ||
|-
| '''6 || 6 februari 2013 || {{BELf}} – {{SVKf-r}} || '''2 – 1 || [[Vriendschappelijke wedstrijd|Vriendschappelijk]] ||
|-
| '''7 || 22 maart 2013 || {{SVKf}} – {{LTUf-r}} || '''1 – 1 || [[Wereldkampioenschap voetbal 2014 (kwalificatie UEFA)|WK 2014 kwalificatie]] ||
|-
| '''8 || 14 augustus 2013 || {{ROMf}} – {{SVKf-r}} || '''1 – 1 || [[Vriendschappelijke wedstrijd|Vriendschappelijk]] ||
|-
| '''9 || 6 september 2013 || {{BIHf}} – {{SVKf-r}} || '''0 – 1 || [[Wereldkampioenschap voetbal 2014 (kwalificatie UEFA)|WK 2014 kwalificatie]] || {{goal|77}}
|-
| '''10 || 10 september 2013 || {{SVKf}} – {{BIHf-r}} || '''1 – 2 || [[Wereldkampioenschap voetbal 2014 (kwalificatie UEFA)|WK 2014 kwalificatie]] ||
|-
| '''11 || 11 oktober 2013 || {{GREf}} – {{SVKf-r}} || '''1 – 0 || [[Wereldkampioenschap voetbal 2014 (kwalificatie UEFA)|WK 2014 kwalificatie]] ||
|-
| '''12 || 15 oktober 2013 || {{LVAf}} – {{SVKf-r}} || '''2 – 2 || [[Wereldkampioenschap voetbal 2014 (kwalificatie UEFA)|WK 2014 kwalificatie]] ||
|-
| '''13 || 15 november 2013 || {{POLf}} – {{SVKf-r}} || '''0 – 2 || [[Vriendschappelijke wedstrijd|Vriendschappelijk]] ||
|-
| '''14 || 19 november 2013 || {{GIBf}} – {{SVKf-r}} || '''0 – 0 || [[Vriendschappelijke wedstrijd|Vriendschappelijk]] ||
|-
| '''15 || 23 mei 2014 || {{SVKf}} – {{MNEf-r}} || '''2 – 0 || [[Vriendschappelijke wedstrijd|Vriendschappelijk]] ||
|-
| '''16 || 26 mei 2014 || {{RUSf}} – {{SVKf-r}} || '''1 – 0 || [[Vriendschappelijke wedstrijd|Vriendschappelijk]] ||
|-
| '''17 || 4 september 2014 || {{SVKf}} – {{MLTf-r}} || '''1 – 0 || [[Vriendschappelijke wedstrijd|Vriendschappelijk]] ||
|-
| '''18 || 8 september 2014 || {{UKRf}} – {{SVKf-r}} || '''0 – 1 || [[Europees kampioenschap voetbal 2016 (kwalificatie)|EK 2016 kwalificatie]] ||
|-
| '''19 || 9 oktober 2014 || {{SVKf}} – {{ESPf-r}} || '''2 – 1 || [[Europees kampioenschap voetbal 2016 (kwalificatie)|EK 2016 kwalificatie]] ||
|-
| '''20 || 12 oktober 2014 || {{BLRf}} – {{SVKf-r}} || '''1 – 3 || [[Europees kampioenschap voetbal 2016 (kwalificatie)|EK 2016 kwalificatie]] ||
|-
| '''21 || 15 november 2014 || {{MKD-1995f}} – {{SVKf-r}} || '''0 – 2 || [[Europees kampioenschap voetbal 2016 (kwalificatie)|EK 2016 kwalificatie]] ||
|-
| '''22 || 18 november 2014 || {{SVKf}} – {{FINf-r}} || '''2 – 1 || [[Vriendschappelijke wedstrijd|Vriendschappelijk]] ||
|-
| '''23 || 27 maart 2015 || {{SVKf}} – {{LUXf-r}} || '''3 – 0 || [[Europees kampioenschap voetbal 2016 (kwalificatie)|EK 2016 kwalificatie]] ||
|-
| '''24 || 31 maart 2015 || {{SVKf}} – {{CZEf-r}} || '''1 – 0 || [[Vriendschappelijke wedstrijd|Vriendschappelijk]] ||
|-
| '''25 || 14 juni 2015 || {{SVKf}} – {{MKD-1995f-r}} || '''2 – 1 || [[Europees kampioenschap voetbal 2016 (kwalificatie)|EK 2016 kwalificatie]] ||
|-
| '''26 || 8 september 2015 || {{SVKf}} – {{UKRf-r}} || '''0 – 0 || [[Europees kampioenschap voetbal 2016 (kwalificatie)|EK 2016 kwalificatie]] ||
|-
| '''27 || 9 oktober 2015 || {{SVKf}} – {{BLRf-r}} || '''0 – 1 || [[Europees kampioenschap voetbal 2016 (kwalificatie)|EK 2016 kwalificatie]] ||
|-
| '''28 || 12 oktober 2015 || {{LUXf}} – {{SVKf-r}} || '''2 – 4 || [[Europees kampioenschap voetbal 2016 (kwalificatie)|EK 2016 kwalificatie]] ||
|-
| '''29 || 13 november 2015 || {{SVKf}} – {{SUIf-r}} || '''3 – 2 || [[Vriendschappelijke wedstrijd|Vriendschappelijk]] ||
|-
| '''30 || 17 november 2015 || {{SVKf}} – {{ISLf-r}} || '''3 – 1 || [[Vriendschappelijke wedstrijd|Vriendschappelijk]] ||
|-
| '''31 || 27 mei 2016 || {{SVKf}} – {{GEOf-r}} || '''3 – 1 || [[Vriendschappelijke wedstrijd|Vriendschappelijk]] ||
|-
| '''32 || 29 mei 2016 || {{GERf}} – {{SVKf-r}} || '''1 – 3 || [[Vriendschappelijke wedstrijd|Vriendschappelijk]] ||
|-
| '''33 || 15 juni 2016 || {{RUSf}} – {{SVKf-r}} || '''1 – 2 || [[Europees kampioenschap voetbal 2016|EK 2016]] ||
|-
| '''34 || 20 juni 2016 || {{SVKf}} – {{ENGf-r}} || '''0 – 0 || [[Europees kampioenschap voetbal 2016|EK 2016]] ||
|-
| '''35 || 4 september 2016 || {{SVKf}} – {{ENGf-r}} || '''0 – 1 || [[Wereldkampioenschap voetbal 2018 (kwalificatie UEFA)|WK 2018 kwalificatie]] ||
|}

== Zie ook ==
* Lijst van spelers van [[Lijst van spelers van FK Dukla Banská Bystrica|Banská Bystrica]] | [[Lijst van spelers van MŠK Žilina|MŠK Žilina]] | [[Lijst van spelers van het Slowaakse voetbalelftal|Slowakije]]

== Referenties ==
{{References}}

{{commonscat|Viktor Pečovský}}
{{Navigatie selectie voetbalelftal Slowakije}}

{{DEFAULTSORT:Pecovsky, Viktor}}
[[Categorie:Slowaaks voetballer]]

title: Persoonlijke informatie

Volledige naam: Viktor Pečovský

Geboorteplaats: Brezno, Tsjecho-Slowakije

Been: Rechts

Positie: Verdedigende middenvelder

title: Clubinformatie

Clubinformatie: Voetbalcarrière geëindigd in april 2020

title: Jeugd

Banská Bystrica

title: Senioren

Seizoen: Club · W 0(G)

Dukla Banská Bystrica · MŠK Žilina · 17900(6) · 19500(9)

title: Interlands

Slowakije · 3500(1)

Portaal: Voetbal


text:
# John Spencer (1734-1783)
John Spencer, 1e Graaf Spencer (Althorp, 19 december 1734 – Bath, 31 oktober 1783) was een Brits edelman en politicus.
Spencer huwde in het geheim met Margaret Poyntz in zijn moeders kleedkamer in 1755. Zij hadden samen vijf kinderen:
- Georgiana Spencer (1757-1806)
- George John Spencer, 2e Graaf Spencer (1758-1834)
- Henrietta Frances Spencer (1761-1821)
- Charlotte Spencer (1765-1766), stierf als kind
- Louisa Spencer (1769-1769), stierf als kind

title: John Spencer (1734-1783)

wikitext:
{{Infobox dynastie
| afbeelding     = Johnspencer.jpg
| onderschrift   =
| naam           = John Spencer
| functie        = Graaf Spencer
| periode        =
| voorganger     = ''Nieuwe [[pair (titel)|peer]]''
| opvolger       = [[George Spencer (1758–1834)|George Spencer]]
}}
'''John Spencer, 1e Graaf Spencer''' ([[Althorp]], [[19 december]] [[1734]] – [[Bath (Engeland)|Bath]], [[31 oktober]] [[1783]]) was een [[Verenigd Koninkrijk|Brits]] edelman en politicus.

Spencer huwde in het geheim met Margaret Poyntz in zijn moeders kleedkamer in [[1755]]. Zij hadden samen vijf kinderen:
* [[Georgiana Cavendish, hertogin van Devonshire|Georgiana Spencer]] (1757-1806)
* George John Spencer, 2e Graaf Spencer (1758-1834)
* Henrietta Frances Spencer (1761-1821)
* Charlotte Spencer (1765-1766), stierf als kind
* Louisa Spencer (1769-1769), stierf als kind

== Externe link ==
* [https://www.oxforddnb.com/index/38/101038713/ John Spencer - Oxford Dictionary of National Biography]

{{StartOpvolging}}
{{OpvolgingCombi
| vorige = ''Nieuwe [[peerage|peer]]''
| lijst = Graaf Spencer
| volgende = [[George Spencer (1758–1834)|George Spencer]]
}}
{{OpvolgingCombi
| vorige = ''Nieuwe [[peerage|peer]]''
| lijst = Burggraaf Spencer
| volgende = [[George Spencer (1758–1834)|George Spencer]]
}}
{{EindOpvolging}}

{{DEFAULTSORT:Spencer, John}}
[[Categorie:Britse adel]]
[[Categorie:Brits politicus]]
[[Categorie:Lid van het Hogerhuis (Verenigd Koninkrijk)]]

title: Graaf Spencer

Voorganger: Nieuwe peer

Opvolger: George Spencer


text:
# Oleksandr Beljavsky
Oleksandr Beljavsky (Oekraïens: Олександр Белявський, Engelse transcriptie: Alexander Beliavsky) (Lviv, 17 december 1953) is een Oekraïens-Sloveens schaker. Sinds 1975 is hij een FIDE grootmeester (GM).
Na het uiteenvallen van de Sovjet-Unie vestigde Beljavsky, die in 1992 nog voor Oekraïne aan de Schaakolympiade deel had genomen, zich in 1994 in Slovenië. Sinds 1996 is hij Sloveens staatsburger en maakt ook onderdeel uit van Sloveense schaakteams.
In 1973 won hij in Stockton-on-Tees de Wereldkampioenschappen voor junioren tot 20 jaar. Het kampioenschap van de Sovjet-Unie won hij in 1974, 1980, 1987 en 1990.
Hij is ook een schaakcoach en in 2004 verkreeg hij de titel FIDE Senior Trainer.

## Schaakcarrière
- In 1974 werd hij kampioen van Leningrad.
- Hij was gedeeld eerste in Baden (1980).
- In 1980 eindigde hij op het kampioenschap van de Sovjet-Unie, in Vilnius, gedeeld eerste met Lev Psakhis.[3]
- In 1981 (voor Tigran Petrosjan)[4] en in 1986 won hij het zeer sterk bezette Interpolistoernooi in Tilburg; in 1984 eindigde hij gedeeld tweede in Tilburg.
- Hij werd gedeeld eerste, met Viktor Kortsjnoj, bij het Hoogovenstoernooi in Wijk aan Zee (1984) en gedeeld tweede op hetzelfde toernooi in 1985.
- Beljavsky kwalificeerde zich voor het Kandidatentoernooi voor het wereldkampioenschap van 1984; in de kwartfinales van het toernooi werd hij met 3–6 uitgeschakeld door de latere winnaar Garri Kasparov.
- In 1987 was hij kampioen van Rusland en in 1989 en 1990 won hij de kroongroep van het OHRA-schaaktoernooi in Amsterdam.
- In 1990 werd Beljavsky gedeeld eerste, met Leonid Yudasin, Jevgeni Barejev en Aleksej Vyzmanavin, bij het kampioenschap van de Sovjet-Unie; na tiebreak ging de titel naar Beljavsky.
- In 1993 won hij het toernooi in Belgrado, voor de latere wereldkampioen Vladimir Kramnik.

- Vier keer won Beljavsky het Vidmar Memorial toernooi: in 1999, 2001, 2003 (gedeeld met Emil Sutovsky) en 2005.[5]
- In 2004 werd Beljavsky in de achtste finale van het FIDE-Wereldkampioenschap, in Tripolis, uitgeschakeld door Aleksandr Grisjtsjoek.
- In 2004 eindigde hij als derde in het Marx György herdenkingstoernooi, Viktor Kortsjnoj werd eerste.
- Beljavsky kwalificeerde zich twee keer voor de Wereldbeker schaken, en werd vervolgens zowel in 2005 als in 2013 in de eerste ronde uitgeschakeld.
- In mei 2005 werd in Minneapolis het open Global Chess Challenge toernooi gespeeld. Beljavsky eindigde met 7 punten op een gedeelde tweede plaats.
- Van 18 juni t/m 2 juli 2005 werd in Warschau het persoonlijk Europees kampioenschap schaken 2005 gespeeld. Beljavsky haalde 9 punten.
- In juli 2005 won Beljavsky met 6 pt. uit 9 ronden het 16e herdenkingstoernooi "Milan Vidmar", in Portorož (Slovenië).
- Hij nam deel aan de Maccabiah Games van 2009.[6]
- In november 2009 was hij de oudste persoon in de FIDE top 100 active schakers,[7] maar per oktober 2011 bevond hij zich niet langer in de top 100.[8]
- In 2013 eindigde Beljavsky bij het Europees kampioenschap schaken gedeeld 1e–8e met Aleksandr Mojsejenko, Jevgeny Romanov, Hrant Melkoemjan, Constantin Lupulescu, Francisco Vallejo Pons, Sergei Movsesian, Ian Nepomniachtchi, Aleksej Drejev en Jevgeni Aleksejev. Hiermee kwalificeerde hij zich voor de Wereldbeker Schaken 2013.[9]
- In januari 2015 was hij nummer 2 op de Sloveense Elo-ranglijst, na Luka Lenič.

## Schaaktrainer en secondant
Beljavsky is ook werkzaam als schaaktrainer. In 1993 was hij een van Garri Kasparov bij diens match tegen Nigel Short, in 2005 begeleidde hij Aleksandr Morozevitsj bij het FIDE-Wereldkampioenschap. Hij trainde ook de Duitse grootmeester Arkady Naiditsch. In 2004 verkreeg hij de titel FIDE Senior Trainer.

## Schaakteams

### Nationale teams
Bij de tweede match Sovjet-Unie (Rusland) versus de rest van de wereld, gehouden in 1984, was Beljavsky, opgesteld aan bord 6, met 3.5 pt. uit 4 de topscoorder voor het winnende Sovjet-team; hij versloeg Yasser Seirawan (2–0) en Bent Larsen (1½–½).
In totaal nam Beljavsky tussen 1982 en 2014 deel aan 15 Schaakolympiades. In 1982, 1984, 1988 en 1990 won hij met het team van de Sovjet-Unie, in 1992 speelde hij voor Oekraïne, sinds 1996 speelde hij in de Sloveense teams. In 1982 behaalde hij de derde individuele prestatie aan bord 4, en in 1984 de derde individuele prestatie aan bord 1, en de tweede Elo-prestatie van alle deelnemers.
Met het team van de Sovjet-Unie won Beljavsky in 1985 en 1989 het Wereldkampioenschap voor landenteams, en in beide toernooien behaalde hij aan zijn bord de beste individuele prestatie (in 1985 aan bord 5, samen met Hans-Joachim Hecht, in 1989 aan bord twee).
Beljavsky nam van 1983 tot 2011 deel aan alle elf Europese kampioenschappen voor landenteams, en vervolgens ook in 2015. Hij won het kampioenschap in 1983 en 1989 met de Sovjet-Unie en eindigde in 1992 met het Oekraïense team als tweede.

### Schaakverenigingen
Beljavsky speelde in de Duitse bondscompetitie van 1999 tot 2003 voor König Plauen en van 2003 tot 2005 voor SG Porz, waarmee hij in 2004 kampioen van Duitsland werd. In de Oostenrijkse bondscompetitie schaakte Beljavsky van 1996 tot 2002 bij SK Merkur Graz, van 2005 tot 2009 bij Holz Dohr en van 2009 tot 2012 bij SK Baden. Met zijn team werd hij kampioen van Oostenrijk in 1997, 1999, 2001, 2002 en 2012. Beljavsky won in 2005 met ZZICT/De Variant Breda de Nederlandse Meesterklasse. In Hongarije speelde hij tot 2004 bij Miskolci SSC en van 2008 tot 2011 voor Aquaprofit NTSK, in seizoen 2016/17 voor Lila Futó-Hóbagoly SE. Met zijn team werd hij kampioen van Hongarije in 2000, 2001, 2009, 2010 en in 2011. De Oekraïense kampioenschappen voor schaakverenigingen won Beljavsky in 2008 en in 2009 met PVK Kiew, in de Spaanse kampioenschappen voor schaakverenigingen speelde hij in 2005 voor CA La Caja Las Palmas.

## Partij
De volgende partij uit 1992 won Beljavsky (met wit) van Boris Gelfand bij het toernooi in Linares.
Beljavsky (wit) – Gelfand (zwart)
Linares, 3 maart 1992
Slavische Verdediging, ECO-code D10
1. d4 d5 2. c4 c6 3. Pc3 e5 4. dxe5 d4 5. Pe4 Da5+ 6. Pd2 Ph6 7. Pf3 Pf5 8. g3 Pe3 9. fxe3 dxe3 10. a3 Lf5 11. Lg2 Lc5 12. b4 Lxb4 13. axb4 Dxa1 14. 0–0 exd2 15. Dxd2 0–0 16. Lb2 Da6 17. Pg5 Lg6 18. e6 f6 19. e7 Te8 20. Lh3 Db6+ 21. c5 Dc7 22. Le6+ Kh8 23. Txf6 Pd7 24. Txg6 (diagram) (1–0)

## Boeken
Beljavski schreef diverse schaakboeken; hij werkt daarbij vaak samen met Adrian Mihalčišin.
- Beliavsky, Alexander, Mikhalchishin, Adrian (1995). Winning Endgame Technique. Batsford. ISBN 0-7134-7512-9.
- Beliavsky, Alexander (1998). Fianchetto Grunfeld. Everyman Chess. ISBN 978-1-85744-204-5.
- Beliavsky, Alexander (1998). Uncompromising Chess. Cadogan. ISBN 1-85744-205-9.
- Beliavsky, Alexander, Mikhalchishin, Adrian (1999). The Two Knights Defence. Batsford. ISBN 0-7134-8441-1.
- Beliavsky, Alexander, Mikhalchishin, Adrian (2000). Winning Endgame Strategy. Batsford. ISBN 0-7134-8446-2.
- Beliavsky, Alexander, Mikhalchishin, Adrian (2003). Modern Endgame Practice. Batsford. ISBN 0-7134-8740-2.

title: Oleksandr Beljavsky

wikitext:
{{Infobox schaker
| naam                = Oleksandr Beljavsky
| afbeelding          = Alexander Beliavsky 1986.jpg
| onderschrift        = Beljavsky ([[Interpolistoernooi]] Tilburg, 1986)
| volledigenaam       =
| geboortedatum       = 17 december 1952
| overlijdensdatum    =
| wereldkampioen      =
| wereldkampioenvrouw =
| fiderating          =
| hoogsterating       = 2710
| titel               =
| website             =
}}
'''Oleksandr Beljavsky''' ([[Oekraïens]]: Олександр Белявський, Engelse transcriptie: Alexander Beliavsky) ([[Lviv]], [[17 december]] [[1953]]) is een [[Oekraïne|Oekraïens]]-[[Slovenië|Sloveens]] [[schaker]]. Sinds [[1975]] is hij een [[Fédération Internationale des Échecs|FIDE]] [[grootmeester (schaken)|grootmeester]] (GM).<ref>Willy Iclicki: ''FIDE Golden book 1924–2002''. Euroadria, Slovenia, 2002, S. 76.</ref>

Na het [[uiteenvallen van de Sovjet-Unie]] vestigde Beljavsky, die in 1992 nog voor [[Oekraïne]] aan de [[Schaakolympiade]] deel had genomen, zich in 1994 in [[Slovenië]]. Sinds 1996 is hij Sloveens staatsburger en maakt ook onderdeel uit van Sloveense schaakteams.

In 1973 won hij in [[Stockton-on-Tees (Engeland)|Stockton-on-Tees]] de Wereldkampioenschappen voor junioren tot 20 jaar. Het kampioenschap van de Sovjet-Unie won hij in 1974, 1980, 1987 en 1990.

Hij is ook een schaakcoach en in 2004 verkreeg hij de titel [[Fédération Internationale des Échecs|FIDE]] Senior Trainer.

== Schaakcarrière ==
* In [[1974]] werd hij [[Kampioen (winnaar)|kampioen]] van [[Sint-Petersburg|Leningrad]].
* Hij was gedeeld eerste in [[Baden-Baden|Baden]] (1980).
* In 1980 eindigde hij op het kampioenschap van de Sovjet-Unie, in [[Vilnius (hoofdbetekenis)|Vilnius]], gedeeld eerste met [[Lev Psakhis]].<ref>[[Salo Flohr]]: ''48. UdSSR-Meisterschaft in Wilna''. [[Schach-Echo]] 1981, Heft 3, Titelseiten (mit Kreuztabelle).</ref>
* In 1981 (voor [[Tigran Petrosjan]])<ref>Jan C. Roosendaal: ''Beljawski Sieger in Tilburg!'' [[Schach-Echo]] 1981, Heft 21, Titelseite (mit Kreuztabelle).</ref> en in 1986 won hij het zeer sterk bezette [[Interpolistoernooi]] in [[Tilburg]]; in 1984 eindigde hij gedeeld tweede in Tilburg.
* Hij werd gedeeld eerste, met [[Viktor Kortsjnoj]], bij het [[Tata Steel-schaaktoernooi|Hoogovenstoernooi]] in [[Wijk aan Zee]] (1984) en gedeeld tweede op hetzelfde toernooi in 1985.
* Beljavsky kwalificeerde zich voor het [[Kandidatentoernooi]] voor het wereldkampioenschap van 1984; in de kwartfinales van het toernooi werd hij met 3–6 uitgeschakeld door de latere winnaar [[Garri Kasparov]].
* In [[1987]] was hij kampioen van [[Rusland]] en in [[1989]] en [[1990]] won hij de kroongroep van het [[OHRA-schaaktoernooi]] in [[Amsterdam (hoofdbetekenis)|Amsterdam]].
* In 1990 werd Beljavsky gedeeld eerste, met [[Leonid Yudasin]], [[Jevgeni Barejev]] en [[Aleksej Vyzmanavin]], bij het kampioenschap van de Sovjet-Unie; na [[tiebreak (schaken)|tiebreak]] ging de titel naar Beljavsky.
* In 1993 won hij het toernooi in [[Belgrado]], voor de latere wereldkampioen [[Vladimir Kramnik]].
[[Bestand:Alexander Beliavsky.jpg|thumb|Beljavsky in 2002 (Schaakolympiade)]]
* Vier keer won Beljavsky het [[Vidmar Memorial]] toernooi: in 1999, 2001, 2003 (gedeeld met [[Emil Sutovsky]]) en 2005.<ref>{{cite web|url=http://www.sah-zveza.si/mv12/mvarc.html|title=Dr. Milan Vidmar Memorial Tournaments|publisher=sah-zveza.si|access-date=6 April 2010|archive-url=https://web.archive.org/web/20120208055909/http://www.sah-zveza.si/mv12/mvarc.html|archive-date=8 February 2012|dodeurl=ja}}</ref>
* In 2004 werd Beljavsky in de achtste finale van het FIDE-Wereldkampioenschap, in [[Tripolis]], uitgeschakeld door [[Aleksandr Grisjtsjoek]].
* In 2004 eindigde hij als derde in het Marx György herdenkingstoernooi, [[Viktor Kortsjnoj]] werd eerste.
* Beljavsky kwalificeerde zich twee keer voor de [[Wereldbeker schaken]], en werd vervolgens zowel in 2005 als in 2013 in de eerste ronde uitgeschakeld.
* In mei 2005 werd in [[Minneapolis]] het open Global Chess Challenge toernooi gespeeld. Beljavsky eindigde met 7 punten op een gedeelde tweede plaats.
* Van 18 juni t/m 2 juli 2005 werd in [[Warschau]] het persoonlijk [[Europees kampioenschap schaken 2005]] gespeeld. Beljavsky haalde 9 punten.
* In juli 2005 won Beljavsky met 6 pt. uit 9 ronden het 16e herdenkingstoernooi "Milan Vidmar", in [[Piran|Portorož]] ([[Slovenië]]).
* Hij nam deel aan de [[Maccabiah Games]] van 2009.<ref>{{Cite web|url=https://en.chessbase.com/post/2013-maccabiah-games---the-jewish-olympics-240713|last=Soffer|first=Ram|author-link=Ram Soffer|title=2013 Maccabiah Games - The Jewish Olympics|date=2013-07-24|website=Chess News|publisher=ChessBase|access-date=2019-11-14}}</ref>
* In november 2009 was hij de oudste persoon in de FIDE top 100 active schakers,<ref>{{cite web|url=http://ratings.fide.com/toparc.phtml?cod=153|title=Top 100 Players November 2009 FIDE Top players archive|publisher=FIDE|access-date=4 dec. 2016|archiefdatum=2016-04-19|archiefurl=https://web.archive.org/web/20160419103520/http://ratings.fide.com/toparc.phtml?cod=153|dodeurl=ja}}</ref> maar per oktober 2011 bevond hij zich niet langer in de top 100.<ref>{{cite web|url=http://ratings.fide.com/toplist.phtml|title=FIDE Top players and Statistics|publisher=FIDE|access-date=4 dec. 2016|archiefdatum=2018-07-24|archiefurl=https://web.archive.org/web/20180724205347/https://ratings.fide.com/toplist.phtml|dodeurl=ja}}</ref>
* In 2013 eindigde Beljavsky bij het [[Europees kampioenschap schaken]] gedeeld 1e–8e met [[Aleksandr Mojsejenko]], [[Jevgeny Romanov]], [[Hrant Melkoemjan]], [[Constantin Lupulescu]], [[Francisco Vallejo Pons]], [[Sergei Movsesian]], [[Ian Nepomniachtchi]], [[Aleksej Drejev]] en [[Jevgeni Aleksejev (schaker)|Jevgeni Aleksejev]]. Hiermee kwalificeerde hij zich voor de Wereldbeker Schaken 2013.<ref>{{cite web|url=http://www.theweekinchess.com/chessnews/events/14th-european-individual-championships-2013|title=14th European Individual Championships 2013|last=Crowther|first=Mark|date=2013-05-16|website=The Week in Chess|access-date=18 mei 2013}}</ref>
* In januari 2015 was hij nummer 2 op de Sloveense [[Elo-rating|Elo-ranglijst]], na [[Luka Lenič]].

== Schaaktrainer en secondant ==
Beljavsky is ook werkzaam als schaaktrainer. In 1993 was hij een van [[Garri Kasparov]] bij diens match tegen [[Nigel Short]], in 2005 begeleidde hij [[Aleksandr Morozevitsj]] bij het FIDE-[[Wereldkampioenschap schaken|Wereldkampioenschap]]. Hij trainde ook de Duitse grootmeester [[Arkady Naiditsch]]. In 2004 verkreeg hij de titel FIDE Senior Trainer.

== Schaakteams ==
[[Bestand:URS ROM 3 1 Luzern 1982.jpg|thumb|Beljavsky (links), Schaakolympiade 1982]]
=== Nationale teams ===
Bij de tweede match ''Sovjet-Unie (Rusland) versus de rest van de wereld'', gehouden in 1984, was Beljavsky, opgesteld aan bord 6, met 3.5 pt. uit 4 de topscoorder voor het winnende Sovjet-team; hij versloeg [[Yasser Seirawan]] (2–0) en [[Bent Larsen]] (1½–½).

In totaal nam Beljavsky tussen 1982 en 2014 deel aan 15 [[Schaakolympiade]]s. In 1982, 1984, 1988 en 1990 won hij met het team van de Sovjet-Unie, in 1992 speelde hij voor Oekraïne, sinds [[32e Schaakolympiade|1996]] speelde hij in de Sloveense teams. In 1982 behaalde hij de derde individuele prestatie aan bord 4, en in 1984 de derde individuele prestatie aan bord 1,<ref>{{cite web|url=http://chesspro.ru/interview/beliavsky_interview|last=Vasiliev|first=Yuri|title=АЛЕКСАНДР БЕЛЯВСКИЙ: ИГРАЮЩИЙ ДИНОЗАВР|website=ChessPro|date=8 juni 2015|language=ru|access-date=4 dec. 2016}}</ref> en de tweede Elo-prestatie van alle deelnemers.<ref>[http://www.olimpbase.org/players/mqiiswmk.html resultaten van Oleksandr Beljavsky bij Schaakolympiades], olimpbase.org</ref>

Met het team van de Sovjet-Unie won Beljavsky in 1985 en 1989 het [[Wereldkampioenschap schaken voor landenteams|Wereldkampioenschap voor landenteams]], en in beide toernooien behaalde hij aan zijn bord de beste individuele prestatie (in 1985 aan bord 5, samen met [[Hans-Joachim Hecht]], in 1989 aan bord twee).<ref>[http://www.olimpbase.org/playerst/mqiiswmk.html resultaten van Oleksandr Beljavsky bij de Wereldkampioenschappen schaken voor landenteams], olimpbase.org</ref>

Beljavsky nam van 1983 tot 2011 deel aan alle elf [[Europees schaakkampioenschap voor landenteams|Europese kampioenschappen voor landenteams]], en vervolgens ook in 2015. Hij won het kampioenschap in 1983 en 1989 met de Sovjet-Unie en eindigde in 1992 met het Oekraïense team als tweede.<ref>[http://www.olimpbase.org/playerse/mqiiswmk.html resultaten van Oleksandr Beljavsky bij de Europese schaakkampioenschappen voor landenteams], olimpbase.org</ref>

=== Schaakverenigingen ===
Beljavsky speelde in de Duitse bondscompetitie van 1999 tot 2003 voor ''König Plauen'' en van 2003 tot 2005 voor ''SG Porz'', waarmee hij in 2004 kampioen van Duitsland werd. In de Oostenrijkse bondscompetitie schaakte Beljavsky van 1996 tot 2002 bij ''SK Merkur Graz'', van 2005 tot 2009 bij ''Holz Dohr'' en van 2009 tot 2012 bij ''SK Baden''. Met zijn team werd hij kampioen van Oostenrijk in 1997, 1999, 2001, 2002 en 2012. Beljavsky won in 2005 met ''[[De Variant Breda|ZZICT/De Variant Breda]]'' de Nederlandse [[Meesterklasse schaken|Meesterklasse]]. In Hongarije speelde hij tot 2004 bij ''Miskolci SSC'' en van 2008 tot 2011 voor ''Aquaprofit NTSK'', in seizoen 2016/17 voor ''Lila Futó-Hóbagoly SE''. Met zijn team werd hij kampioen van Hongarije in 2000, 2001, 2009, 2010 en in 2011. De Oekraïense kampioenschappen voor schaakverenigingen won Beljavsky in 2008 en in 2009 met ''PVK Kiew'',<ref>[http://www.olimpbase.org/playersua/mqiiswmk.html resultaten van Oleksandr Beljavsky bij Oekraïense kampioenschappen voor schaakverenigingen], olimpbase.org</ref> in de Spaanse kampioenschappen voor schaakverenigingen speelde hij in 2005 voor ''CA La Caja Las Palmas''.<ref>[http://www.olimpbase.org/playerses/mqiiswmk.html resultaten van Oleksandr Beljavsky bij Spaanse kampioenschappen voor schaakverenigingen], olimpbase.org</ref>

== Partij ==
{{Diagram schaken
| positie= right
| kopregel= '''Beljavsky – Gelfand'''
| a8=rd |b8=   |c8=   |d8=   |e8=rd |f8=   |g8=   |h8=kd
| a7=pd |b7=pd |c7=qd |d7=nd |e7=pl |f7=   |g7=pd |h7=pd
| a6=   |b6=   |c6=pd |d6=   |e6=bl |f6=   |g6=rl |h6=
| a5=   |b5=   |c5=pl |d5=   |e5=   |f5=   |g5=nl |h5=
| a4=   |b4=pl |c4=   |d4=   |e4=   |f4=   |g4=   |h4=
| a3=   |b3=   |c3=   |d3=   |e3=   |f3=   |g3=pl |h3=
| a2=   |b2=bl |c2=   |d2=ql |e2=pl |f2=   |g2=   |h2=pl
| a1=   |b1=   |c1=   |d1=   |e1=   |f1=   |g1=kl |h1=
| voetregel= Slotstelling na 24. Txg6
}}
De volgende partij uit 1992 won Beljavsky (met wit) van [[Boris Gelfand]] bij het [[Linares-toernooi|toernooi in Linares]].

: Beljavsky (wit) – Gelfand (zwart)
: Linares, 3 maart 1992
: [[Slavisch (schaakopening)|Slavische Verdediging]], [[ECO-code]] D10
: 1. d4 d5 2. c4 c6 3. Pc3 e5 4. dxe5 d4 5. Pe4 Da5+ 6. Pd2 Ph6 7. Pf3 Pf5 8. g3 Pe3 9. fxe3 dxe3 10. a3 Lf5 11. Lg2 Lc5 12. b4 Lxb4 13. axb4 Dxa1 14. 0–0 exd2 15. Dxd2 0–0 16. Lb2 Da6 17. Pg5 Lg6 18. e6 f6 19. e7 Te8 20. Lh3 Db6+ 21. c5 Dc7 22. Le6+ Kh8 23. Txf6 Pd7 24. Txg6 ''(diagram)'' (1–0)

== Boeken ==
Beljavski schreef diverse schaakboeken; hij werkt daarbij vaak samen met [[Adrian Mihalčišin]].
* {{cite book
 | last = Beliavsky | first = Alexander
 | last2 = Mikhalchishin| first2 = Adrian |author-link2 = Adrian Mikhalchishin
 | year = 1995
 | title = Winning Endgame Technique
 | url = https://archive.org/details/winningendgamete0000beli | publisher = Batsford
 | isbn=0-7134-7512-9
}}
*{{cite book
 | author=Beliavsky, Alexander
 | author2=Mikhalchishin, Adrian
 | year=1998
 | title=Fianchetto Grunfeld
 | url=https://archive.org/details/fianchettogrunfe0000biel
 | publisher=Everyman Chess
 | isbn=978-1-85744-204-5}}
* {{cite book
 | last = Beliavsky | first = Alexander
 | year = 1998
 | title = Uncompromising Chess
 | publisher = Cadogan
 | isbn=1-85744-205-9
}}
* {{cite book
 | last = Beliavsky | first = Alexander
 | last2 = Mikhalchishin | first2 = Adrian
 | year = 1999
 | title = The Two Knights Defence
 | publisher = Batsford
 | isbn=0-7134-8441-1
}}
* {{cite book
 | last = Beliavsky | first = Alexander
 | last2 = Mikhalchishin | first2 = Adrian
 | year = 2000
 | title = Winning Endgame Strategy
 | publisher = Batsford
 | isbn=0-7134-8446-2
}}
* {{cite book
 | last = Beliavsky | first = Alexander
 | last2 = Mikhalchishin | first2 = Adrian
 | year = 2003
 | title = Modern Endgame Practice
 | publisher = Batsford
 | isbn=0-7134-8740-2
}}

== Externe links ==
* {{Link chessgames.com|url=http://www.chessgames.com/player/Alexander_G_Beliavsky.html}}
* {{Link 365chess.com|url=http://www.365chess.com/players/Alexander_G_Beliavsky}}
* {{Link FIDE rating|id=14602377}}

{{Appendix}}

{{DEFAULTSORT:Beljavsky, Oleksandr}}
[[Categorie:Oekraïens schaker]]
[[Categorie:Schaker uit de Sovjet-Unie]]
[[Categorie:Sloveens schaker]]
[[Categorie:Schaakgrootmeester]]

title: Persoonlijke gegevens

Geboortedatum: 17 december 1952

Titel: grootmeester (1975), · Internationaal Meester (1973), · Master of Sport of USSR in Chess (1969), · FIDE Senior Trainer (2004)

rd · rd · kd

pd · pd · qd · nd · pl · pd · pd

pd · bl · rl

pl · nl

pl

pl

bl · ql · pl · pl

kl


text:
# NGC 7032
NGC 7032 is een spiraalvormig sterrenstelsel in het sterrenbeeld Pauw. Het hemelobject werd op 20 juli 1835 ontdekt door de Britse astronoom John Herschel.

## Synoniemen
- ESO 74-26
- IRAS 21109-6829
- PGC 66427

title: NGC 7032

wikitext:
{{Infobox DeepSpaceObject
| naam = NGC 7032
| afbeelding = Ngc 7032.jpg
| onderschrift =
| sterrenbeeld = [[Pauw (sterrenbeeld)|Pauw]]
| type = [[Spiraalvormig sterrenstelsel]] (Sc)
| messiernaam =
| ngcnaam = NGC 7032
| RK = 21u25m22,9s
| DEC = -68° 17' 15"
| magnitude = 12,9 [[Magnitude|mag]]
| afstand =
| afmeting = 1,1' × 1,0'
| diameter =
| massa =
| aantalsterren =
| leeftijd =
| condensatieklasse =
| dichtheidsklasse =
| overig =
| roodverschuiving = 0,010000
| radiëlesnelheid = 2983
}}
'''[[New General Catalogue|NGC]] 7032''' is een [[spiraalvormig sterrenstelsel]] in het [[sterrenbeeld]] [[Pauw (sterrenbeeld)|Pauw]]. Het hemelobject werd op [[20 juli]] [[1835]] ontdekt door de Britse astronoom [[John Herschel]].

== Synoniemen ==
* [[Europese Zuidelijke Sterrenwacht|ESO]] 74-26
* [[IRAS (satelliet)|IRAS]] 21109-6829
* [[Principal Galaxies Catalogue|PGC]] 66427

== Zie ook ==
* [[Lijst van NGC-objecten]]

== Externe links ==
* {{en}} [http://nedwww.ipac.caltech.edu/cgi-bin/nph-objsearch?objname=NGC+7032 NASA/IPAC Extragalactic Database]
* {{en}} [http://simbad.u-strasbg.fr/simbad/sim-basic?Ident=NGC+7032 SIMBAD Astronomical Database]
* {{en}} [http://spider.seds.org/ngc/revngcic.cgi?NGC7032 SEDS]
{{Navigatie NGC-objecten 7001-7200}}

{{DEFAULTSORT:NGC 7032}}
[[Categorie:NGC-object in Pauw]]
[[Categorie:Sterrenstelsel in Pauw]]

title: Sterrenbeeld Pauw

Type: Spiraalvormig sterrenstelsel (Sc)

Portaal: Astronomie


text:
# Vitticatantops burtti
Vitticatantops burtti is een rechtvleugelig insect uit de familie veldsprinkhanen (Acrididae). De wetenschappelijke naam van deze soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1956 door Dirsh.

title: Vitticatantops burtti

wikitext:
{{Taxobox insect
| naam = ''Vitticatantops burtti''
| titelweergave = cursief
| afbeelding =
| afbeeldingtekst =
| orde = [[Rechtvleugeligen|Orthoptera]] (Rechtvleugeligen)
| familie = [[Veldsprinkhanen|Acrididae]] (Veldsprinkhanen)
| geslacht = ''[[Vitticatantops]]''
| w-naam = ''Vitticatantops burtti''
| auteur = Dirsh
| datum = 1956
| haakjes = ja
| species =
| commons =
}}
'''''Vitticatantops burtti''''' is een [[rechtvleugeligen|rechtvleugelig insect]] uit de familie [[veldsprinkhanen]] (Acrididae). De wetenschappelijke naam van deze soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1956 door Dirsh.

{{Appendix|2=
* {{Brontabel|9999-Orthoptera}} [bezocht 15 april 2013]
}}
{{Beginnetje|biologie|2013|04|19}}

[[Categorie:Veldsprinkhanen]]

title: Vitticatantops burtti

Rijk: Animalia (Dieren)

Stam: Arthropoda (Geleedpotigen)

Klasse: Insecta (Insecten)

Orde: Orthoptera (Rechtvleugeligen)

Familie: Acrididae (Veldsprinkhanen)

Geslacht: Vitticatantops

title: Soort

Portaal: Biologie · Insecten


text:
# Pardinho
Pardinho is een gemeente in de Braziliaanse deelstaat São Paulo. De gemeente telt 5.337 inwoners (schatting 2009).

title: Pardinho

wikitext:
{{Infobox plaats in Brazilië
| land                  = Brazilië
| soort                 = Gemeente
| naam                  = Pardinho
| area                  = [[Regio Zuidoost (Brazilië)|Zuidoost]]
| subarea               = [[São Paulo (staat)|São Paulo]]
| situeringnaam6        = [[Mesoregio]]
| situering6            = [[Bauru (mesoregio)|Bauru]]
| situeringnaam7        = [[Microregio]]
| situering7            = [[Botucatu (microregio)|Botucatu]]
| inwoners              = 5.337
| census                = 2009
| dichtheid             = 27,1
| coa                   = Brasão Pardinho.jpg
| flag                  = Bandeira de Pardinho.jpg
| vlagartikel           =
| km2                   = 210,036
| hoogte                = 900
| algemeen0             = 3536109
| algemeennaam0         = Gemeentenummer
| tijdzone              = [[UTC−3]]
| overig0               = 0,788
| overignaam0           = [[Index van de menselijke ontwikkeling|HDI]]
| lat_deg               = 23
| lat_min               = 04
| lat_sec               = 51
| lat_dir               = S
| lon_deg               = 48
| lon_min               = 22
| lon_sec               = 26
| lon_dir               = W
| gesticht              = 18 februari 1959
| burgemeester          = Jose Francisco da Rocha Oliveira
| www                   = pardinho.sp.gov.br
| detailkaart           = SaoPaulo Municip Pardinho.svg
| detailkaartbijschrift = Locatie van Pardinho in de staat São Paulo
| image                 = Pardinho 190806 Vista Geral REFON.jpg
| caption               = Uitzicht op Pardinho
| image2                = Igreja em Pardinho 190806 (1) REFON.jpg
| caption2              = Katholieke kerk ''Divino Espírito Santo'' in Pardinho
}}
'''Pardinho''' is een [[gemeente (bestuur)|gemeente]] in de [[Brazilië|Braziliaanse]] deelstaat [[São Paulo (staat)|São Paulo]]. De gemeente telt 5.337 inwoners (schatting 2009).

{{Commonscat}}
{{Appendix|2=
* [[Instituto Brasileiro de Geografia e Estatística]], [http://www.ibge.gov.br/home/estatistica/populacao/estimativa2009/POP2009_DOU.pdf Inwonertallen 2009]
}}

[[Categorie:Gemeente in São Paulo]]

title: Situering

Regio: Zuidoost

Staat: São Paulo

Mesoregio: Bauru

Microregio: Botucatu

Coördinaten: 23° 5′ ZB, 48° 22′ WL

title: Algemeen

title: Politiek

Burgemeester: Jose Francisco da Rocha Oliveira

Gesticht: 18 februari 1959

title: Overig

title: Detailkaart

title: Foto's

Foto's: Katholieke kerk Divino Espírito Santo in Pardinho

Portaal: Brazilië


text:
# Tharsanthes aurantia
Tharsanthes aurantia is een vlinder uit de familie van de snuitmotten (Pyralidae). De wetenschappelijke naam van de soort werd voor het eerst geldig gepubliceerd in 1912 door Dukinfield-Jones als Chrysauge aurantia.

title: Tharsanthes aurantia

wikitext:
{{Taxobox vlinder
| titelweergave = cursief
| naam = ''Tharsanthes aurantia''
| afbeelding =
| familie = [[Snuitmotten|Pyralidae]] (Snuitmotten)
| onderfamilie = [[Chrysauginae]]
| tribus =
| geslacht = ''[[Tharsanthes]]''
| w-naam = ''Tharsanthes aurantia''
| auteur = Dukinfield-Jones
| datum = 1912
| haakjes = ja
| bron = <ref>{{Ts.|Dukinfield-Jones, E.}} (1912) Description of new species of Lepidoptera-Heterocera from south-east Brazil. – Transactions of the Entomological Society of London 1912 (2): 419–444.</ref>
| origineel = ''Chrysauge aurantia'' Dukinfield-Jones, 1912
}}
'''''Tharsanthes aurantia''''' is een [[vlinders|vlinder]] uit de familie van de [[Snuitmotten|snuitmotten (Pyralidae)]]. De wetenschappelijke naam van de soort werd voor het eerst geldig gepubliceerd in 1912 door Dukinfield-Jones als ''Chrysauge aurantia''.

{{Appendix}}
{{beginnetje|biologie|2013|04|06}}

[[Categorie:Snuitmotten]]

title: Tharsanthes aurantia

Orde: Lepidoptera (Vlinders)

Familie: Pyralidae (Snuitmotten)

Onderfamilie: Chrysauginae

Geslacht: Tharsanthes

title: Soort


text:
# Arthoniomycetidae
De Arthoniomycetidae vormen een subklasse van de klasse der Arthoniomycetes.
Tot deze subklasse behoren voornamelijk korstmossen.

## Taxonomie
De taxonomische indeling van de Arthoniomycetidae is als volgt:
Subklasse: Arthoniomycetidae
- Orde: Arthoniales
  - Familie: Arthoniaceae
  - Familie: Chrysothricaceae
  - Familie: Melaspileaceae
  - Familie: Roccellaceae

title: Arthoniomycetidae

wikitext:
{{Taxobox schimmel
| afbeelding = Cryptothecia rubrocincta-3.jpg
| afbeeldingtekst = ''[[Cryptothecia rubrocincta]]''
| stam   = [[Ascomyceten|Ascomycota]] (Ascomyceten)
| klasse = [[Arthoniomycetes]]
| taxon  = [[Onderklasse (biologie)|Onderklasse]]
| w-naam = Arthoniomycetidae
| auteur =
| worms = 437305
}}
De '''Arthoniomycetidae''' vormen een [[subklasse (biologie)|subklasse]] van de klasse der [[Arthoniomycetes]].

Tot deze subklasse behoren voornamelijk [[korstmos]]sen.

==Taxonomie==
De taxonomische indeling van de Arthoniomycetidae is als volgt:

Subklasse: '''Arthoniomycetidae'''
*Orde: [[Arthoniales]]
**[[Familie (biologie)|Familie]]: [[Arthoniaceae]]
**Familie: [[Chrysothricaceae]]
**Familie: [[Melaspileaceae]]
**Familie: [[Roccellaceae]]

== Externe links ==
* [http://www.mycobank.org/BioloMICS.aspx?Table=Mycobank&Rec=92395&Fields=All Mycobank Arthoniomycetidae]
* [http://www.indexfungorum.org/Names/NamesRecord.asp?RecordID=90512 Index Fungorum Arthoniomycetidae]
* [https://www.itis.gov/servlet/SingleRpt/SingleRpt?search_topic=Scientific_Name&search_value=Arthoniomycetidae&search_kingdom=Fungal&search_span=exactly_for&categories=All&source=html&search_credRating=All#null ITIS Arthoniomycetidae]

[[Categorie:Arthoniomycetes]]

title: Arthoniomycetidae

Rijk: Fungi (Schimmels)

Stam: Ascomycota (Ascomyceten)

Klasse: Arthoniomycetes

title: Onderklasse

Portaal: Biologie · Schimmels


text:
# Saetotenes ornithotypa
Saetotenes ornithotypa is een vlinder uit de familie van de bladrollers (Tortricidae). De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1938 door Meyrick.

title: Saetotenes ornithotypa

wikitext:
{{Taxobox vlinder
| titelweergave = cursief
| naam = ''Saetotenes ornithotypa''
| afbeelding =
| familie = [[Bladrollers|Tortricidae]] (Bladrollers)
| onderfamilie = [[Chlidanotinae]]
| tribus =
| geslacht = ''[[Saetotenes]]''
| w-naam = ''Saetotenes ornithotypa''
| auteur = Meyrick
| datum = 1938
| haakjes = ja
| commons =
| species =
}}
'''''Saetotenes ornithotypa''''' is een [[vlinders|vlinder]] uit de familie van de [[Bladrollers|bladrollers (Tortricidae)]].<ref>{{Brontabel|9999-Lepindex}}</ref> De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1938 door Meyrick.

{{Appendix}}
{{beginnetje|biologie|2013|04|06}}

[[Categorie:Bladrollers]]

title: Saetotenes ornithotypa

Familie: Tortricidae (Bladrollers)

Onderfamilie: Chlidanotinae

Geslacht: Saetotenes

title: Soort


text:
# Wereldkampioenschappen openwaterzwemmen 2006
De Wereldkampioenschappen openwaterzwemmen 2006 werden gehouden van 29 augustus tot en met 3 september 2006 in Napels, Italië.

## Medaillespiegel
| Plaats | Land             | Goud | Zilver | Brons | Totaal |
| 1      | Duitsland        | 3    | 0      | 1     | 4      |
| 2      | Rusland          | 2    | 2      | 3     | 7      |
| 3      | Australië        | 1    | 0      | 0     | 1      |
| 4      | Brazilië         | 0    | 2      | 0     | 2      |
| 5      | Italië           | 0    | 1      | 1     | 2      |
| 6      | Verenigde Staten | 0    | 1      | 0     | 1      |
| 7      | Bulgarije        | 0    | 0      | 1     | 1      |
| Totaal | Totaal           | 6    | 6      | 6     | 18     |

## Podia

### Mannen
| Afstand:                    | Goud:                        | Tijd    | Zilver:                           | Tijd    | Brons:                   | Tijd    |
| Mannen 5 kilometer details  | Thomas Lurz Duitsland        | 1:04.32 | Charles Peterson Verenigde Staten | 1:04.32 | Simone Ercoli Italië     | 1:04.35 |
| Mannen 10 kilometer details | Thomas Lurz Duitsland        | 2:10.39 | Valerio Cleri Italië              | 2:10.40 | Jevgeni Drattsev Rusland | 2:10.40 |
| Mannen 25 kilometer details | Josh Santacaterina Australië | 5:47.34 | Joeri Koedinov Rusland            | 5:48.56 | Petar Stoychev Bulgarije | 5:49.00 |

### Vrouwen
| Afstand:                     | Goud:                    | Tijd    | Zilver:                  | Tijd    | Brons:                  | Tijd    |
| Vrouwen 5 kilometer details  | Larisa Iltsjenko Rusland | 1:08.19 | Poliana Okimoto Brazilië | 1:08.27 | Britta Kamrau Duitsland | 1:08.46 |
| Vrouwen 10 kilometer details | Larisa Iltsjenko Rusland | 2:19.49 | Poliana Okimoto Brazilië | 2:19.59 | Ksenia Popova Rusland   | 2:19.59 |
| Vrouwen 25 kilometer details | Angela Maurer Duitsland  | 6:22.46 | Natalia Pankina Rusland  | 6:22.47 | Ksenia Popova Rusland   | 6:22.51 |

wikitext:
De '''[[Wereldkampioenschappen openwaterzwemmen]] 2006''' werden gehouden van [[29 augustus]] tot en met [[3 september]] [[2006]] in [[Napels (stad)|Napels]], [[Italië]].

== Medaillespiegel ==
{| {{Tabelkop medailleklassement}}
|-
| 1 || align=left|{{DE}} || 3 || 0 || 1 || '''4'''
|-
| 2 || align=left|{{RU}} || 2 || 2 || 3 || '''7'''
|-
| 3 || align=left|{{AU}} || 1 || 0 || 0 || '''1'''
|-
| 4 || align=left|{{BR}} || 0 || 2 || 0 || '''2'''
|-
| 5 || align=left|{{IT}} || 0 || 1 || 1 || '''2'''
|-
| 6 || align=left|{{US}} || 0 || 1 || 0 || '''1'''
|-
| 7 || align=left|{{BG}} || 0 || 0 || 1 || '''1'''
|-
!colspan=2|'''Totaal'''||'''6'''||'''6'''||'''6'''||'''18'''
|}

== Podia ==
=== Mannen ===
{| class="wikitable" width=60%
|'''Afstand:'''
|!align="center" bgcolor="gold"|'''Goud:'''
|!align="center" bgcolor="gold"|Tijd
|!align="center" bgcolor="silver"|'''Zilver:'''
|!align="center" bgcolor="silver"|Tijd
|!align="center" bgcolor="CC9966"|'''Brons:'''
|!align="center" bgcolor="CC9966"|Tijd
|-
|Mannen 5 kilometer
[[Wereldkampioenschappen openwaterzwemmen 2006 - 5 kilometer mannen|''details'']]
|'''[[Thomas Lurz]]'''
{{DE}}|| 1:04.32
|[[Charles Peterson]]
{{US}}|| 1:04.32
|[[Simone Ercoli]]
{{IT}}|| 1:04.35
|-
|Mannen 10 kilometer
[[Wereldkampioenschappen openwaterzwemmen 2006 - 10 kilometer mannen|''details'']]
|'''[[Thomas Lurz]]'''
{{DE}}|| 2:10.39
|[[Valerio Cleri]]
{{IT}}|| 2:10.40
|[[Jevgeni Drattsev]]
{{RU}}|| 2:10.40
|-
|Mannen 25 kilometer
[[Wereldkampioenschappen openwaterzwemmen 2006 - 25 kilometer mannen|''details'']]
|'''[[Josh Santacaterina]]'''
{{AU}}|| 5:47.34
|[[Joeri Koedinov]]
{{RU}}|| 5:48.56
|[[Petar Stoychev]]
{{BG}}|| 5:49.00
|}

=== Vrouwen ===
{| class="wikitable" width=60%
|'''Afstand:'''
|!align="center" bgcolor="gold"|'''Goud:'''
|!align="center" bgcolor="gold"|Tijd
|!align="center" bgcolor="silver"|'''Zilver:'''
|!align="center" bgcolor="silver"|Tijd
|!align="center" bgcolor="CC9966"|'''Brons:'''
|!align="center" bgcolor="CC9966"|Tijd
|-
|Vrouwen 5 kilometer
[[Wereldkampioenschappen openwaterzwemmen 2006 - 5 kilometer vrouwen|''details'']]
|'''[[Larisa Iltsjenko]]'''
{{RU}}|| 1:08.19
|[[Poliana Okimoto]]
{{BR}}|| 1:08.27
|[[Britta Kamrau]]
{{DE}}|| 1:08.46
|-
|Vrouwen 10 kilometer
[[Wereldkampioenschappen openwaterzwemmen 2006 - 10 kilometer vrouwen|''details'']]
|'''[[Larisa Iltsjenko]]'''
{{RU}}|| 2:19.49
|[[Poliana Okimoto]]
{{BR}}|| 2:19.59
|[[Ksenia Popova]]
{{RU}}|| 2:19.59
|-
|Vrouwen 25 kilometer
[[Wereldkampioenschappen openwaterzwemmen 2006 - 25 kilometer vrouwen|''details'']]
|'''[[Angela Maurer]]'''
{{DE}}|| 6:22.46
|[[Natalia Pankina]]
{{RU}}|| 6:22.47
|[[Ksenia Popova]]
{{RU}}|| 6:22.51
|}

== Externe link ==
* [https://web.archive.org/web/20090724040928/http://www.omegatiming.com/openwater/racearchives/2006/napoli2006/index.htm Uitslagen]
{{Navigatie wereldkampioenschappen openwaterzwemmen}}

[[Categorie:Wereldkampioenschappen openwaterzwemmen|2006]]
[[Categorie:Zwemmen in 2006]]
[[Categorie:Zwemmen in Italië]]
[[Categorie:Sport in Napels]]
[[Categorie:Wereldkampioenschap in Italië|Openwaterzwemmen]]


text:
# Epiphragma (Epiphragma) terraereginae
Epiphragma (Epiphragma) terraereginae is een tweevleugelige uit de familie steltmuggen (Limoniidae). De soort komt voor in het Australaziatisch gebied.

title: Epiphragma (Epiphragma) terraereginae

wikitext:
{{Taxobox insect
| titelweergave = ''Epiphragma (Epiphragma) terraereginae''
| naam = ''Epiphragma (Epiphragma) terraereginae''
| afbeelding =
| afbeeldingtekst =
| orde = [[Diptera]] (Tweevleugeligen)
| familie = [[Limoniidae]] (Steltmuggen)
| geslacht = ''[[Epiphragma]]''
| w-naam = ''Epiphragma (Epiphragma) terraereginae''
| auteur = Alexander
| datum = 1922
| haakjes =
| commons =
| species =
}}
'''''Epiphragma (Epiphragma) terraereginae''''' is een [[Tweevleugeligen|tweevleugelige]] uit de familie [[steltmuggen]] (Limoniidae). De soort komt voor in het [[Australaziatisch gebied]].

{{Beginnetje|biologie|2=2011|3=07|4=02}}

[[Categorie:Epiphragma]]
[[Categorie:Steltmug uit het Australaziatisch gebied]]

title: Epiphragma (Epiphragma) terraereginae

Orde: Diptera (Tweevleugeligen)

Familie: Limoniidae (Steltmuggen)

Geslacht: Epiphragma

title: Soort


text:
# Kenta Mukuhara
Kenta Mukuhara (Tokio, 6 juli 1989) is een Japans voetballer.

## Carrière
Kenta Mukuhara tekende in 2008 bij FC Tokyo.

title: Kenta Mukuhara

wikitext:
{{Infobox voetballer
| spelernaam=Kenta Mukuhara
| volledigenaam=
| afbeelding=Kenta_Mukuhara_-_running.jpg
| onderschrift=
| geboortedatum=[[6 juli]] [[1989]]
| geboortestad=[[Tokio]]
| geboorteland=[[Japan]]
| overlijddatum=
| stadvanoverlijden=
| landvanoverlijden=
| lengte=172
| gewicht=
| been=
| huidigeclub=[[FC Tokyo]]
| rugnummer=33
| positie=[[Verdediger (voetbal)|Verdediger]]
| huidigeclubfunctie=
| functie=
| contracttot=
| jeugdjaren=
| jeugdteams=
| seizoen=2008–
| club=[[FC Tokyo]]
| wedstr(goals)=
| interlandjaren=
| interlandteam=
| interlandwedstrijden(goals)=
| trainersjaren=
| getraindeclubs=
| erelijstjaren=
| erelijst=
| clubupdate=
| landupdate=
}}
'''Kenta Mukuhara''' ([[Tokio]], [[6 juli]] [[1989]]) is een [[Japan|Japans]] [[voetbal]]ler.

==Carrière==
Kenta Mukuhara tekende in 2008 bij [[FC Tokyo]].

{{DEFAULTSORT:Mukuhara, Kenta}}
[[Categorie:Japans voetballer]]

title: Persoonlijke informatie

Geboorteplaats: Tokio, Japan

Positie: Verdediger

title: Clubinformatie

Huidige club: FC Tokyo

title: Senioren

FC Tokyo


text:
# Karl Gützlaff
Karl Friedrich August Gützlaff (Pyritz, 8 juli 1803 – Hongkong, 9 augustus 1851) was een Duitse zendeling, die op een aantal plaatsen in Azië, maar vooral in de zending in China actief was. Alle andere in die periode in China aanwezige zendelingen waren uitgezonden door een zendingsgenootschap. Gützlaff opereerde in China onafhankelijk van die organisaties. Hij was een avontuurlijke, soms wat roekeloze man met een vaak controversiële strategie. In de periode tussen 1830 en 1850 was hij een belangrijke factor in de toen aanwezige gemeenschap van handelaren en zendelingen in China. Zijn boeken waren een inspiratie voor anderen om zending te bedrijven, zoals Hudson Taylor, de oprichter van de China Inland Mission en David Livingstone.

## Jeugd en opleiding
Karl Gützlaff was de zoon van een kleermaker. Hij was leerling op een van de scholen die onderwijs gaf op basis van de inzichten van de Duitse theoloog en pedagoog August Hermann Francke. Na zijn schooltijd begon hij een opleiding als leerling-zadelmaker. Vanaf 1816 woonde het gezin in Stettin. In 1820 had hij een toevallige ontmoeting met de Pruisische koning Frederik Willem III van Pruisen. Gützlaff had de koning bij een bezoek aan Stettin een zelf geschreven gedicht overhandigd. Dat trok de aandacht van de koning en in het daarop volgende gesprek meldde Gützlaff interesse te hebben zendeling te worden. De koning regelde dat Gützlaff een opleiding kon volgen aan de zendingsschool van de Moravische broeders in Berlijn.
In de periode van 1823 tot 1826 vervolgde Gützlaff de opleiding in Rotterdam bij het Nederlandsch Zendeling Genootschap.
Gützlaff had een fenomenaal talent om snel andere talen te leren. In de periode in Rotterdam leerde hij Nederlands en Maleis. Gedurende een verblijf in Parijs in 1824 ontwikkelde hij daarnaast een zekere beheersing in Turks en Arabisch. In oktober 1825 zond het Genootschap hem naar Londen naar het hoofdkantoor van het Londens Zendingsgenootschap om daar te overleggen over samenwerking tussen beide organisaties. Hij ontmoette daar voor het eerst Robert Morrison, de eerste zendeling die in China werkzaam was.

## Eerste zendingsactiviteiten
In 1826 werd hij door het Genootschap uitgezonden naar Nederlands-Indië. Na een korte periode in Batavia begon hij met zendingsactiviteiten in de Riouwarchipel. Daar woonden veel Chinezen en Gützlaff leerde daar Chinees beheersen. In 1828 trouwde hij met Maria Newell, die daar werkzaam was voor het Londens Zendingsgenootschap. Het was de grote wens van Gützlaff om uitgezonden te worden naar China. Die wens kon of wilde het Nederlandsch Zendeling Genootschap niet inwilligen en het gevolg was dat hij ontslag nam bij het genootschap. Het echtpaar verhuisde in 1829 naar Bangkok, waar zijn echtgenote in het kraambed overleed. Kort daarna vertrok hij met een Chinese jonk naar Macau en Kanton, waar hij onder meer opnieuw Robert Morrison ontmoette. In Macau trouwde hij voor de tweede maal, nu met Mary Wanstall die in Macau een school en een instituut voor blinden beheerde.

## De opiumconnectie
Gützlaff zou in de volgende decennia een belangrijke factor worden in de kleine Europese gemeenschap van zendelingen en handelaren. Op het Chinese platteland waren nog enige rooms-katholieke gemeenschappen die min of meer gedoogd werden. Het uitoefening van het christendom in China was in deze periode in formele zin verboden. Met name het maken van nieuwe bekeringen kon als een misdrijf bestraft worden. De meeste zendelingen opereerden dus met enige voorzichtigheid en beperkten hun eigen directe activiteiten tot het kleine gebied waar toestemming was te verblijven.
Gützlaff was een flamboyante man, gedreven door een excessief enthousiasme. Zijn strategie was een andere dan die van de andere zendelingen. Hij stelde zich op als een los van een zendingsorganisatie werkende onafhankelijke entrepreneur. Hij kon dat ook doen, vanwege het feit dat hij van zijn overleden eerste vrouw een aanzienlijk vermogen had geërfd. Hij was voor een deel financieel onafhankelijk.
Gützlaff ging werken voor Britse handelshuizen die de opium naar Kanton brachten. In toenemende mate gingen die handelshuizen ertoe over om de opium voor de kust over te slaan op kleinere jonken met een gemengd Europees/Amerikaans-Chinese bemanning. Deze jonken konden via de kreken en rivieren de opium rechtstreeks het binnenland in brengen. Gützlaff was de tolk op deze jonken. Het gebeurde dus vaak dat dezelfde jonk ladingen opium en in het Chinees gestelde christelijke traktaten loste. Er was op die handelwijze van Gützlaff vaak kritiek van andere zendelingen.
De realiteit was echter dat alle zendelingen in zekere zin steunden op de opiumconnectie. De meesten arriveerden in China met schepen die de opium brachten. Hun financiële ondersteuning vanuit de zendingsgenootschappen uit Europa bereikte hen via de handelaren in opium en veel van hun werk was niet mogelijk zonder donaties van die handelaren. In de ogen van een toenemend aantal Chinezen was de komst van het christendom en toenemende verslaving aan opium nauw met elkaar verbonden.

## Kritiek van andere zendelingen op zijn strategie
Na het overlijden van Robert Morrison in 1834 werd Gützlaff de belangrijkste tolk en vertaler van het Uitvoerend Comité van de Britse Oost-Indische Compagnie in Kanton. Dat was vanwege het vaak wat roekeloze gedrag van Gützlaff een enigszins omstreden keus, maar het was ook duidelijk, dat hij van alle daar gevestigde Europeanen het beste de Chinese taal beheerste. In 1839 brak de Eerste Opiumoorlog uit. Gützlaff maakte deel uit van de Britse delegatie bij de gesprekken die leidden tot het Verdrag van Nanking van 1842. Bij dat verdrag werd Hongkong Brits bezit. Een groot aantal zendelingen, waaronder ook Gützlaff vestigde zich daar.
In Hongkong liepen de meningsverschillen met andere zendelingen verder op. Gützlaff had tal van Chinese gewoonten tot zijn dagelijks levenspatroon gemaakt en had verder de overtuiging ontwikkeld dat China alleen door Chinezen bekeerd kon worden. Hij had daarvoor een aantal organisaties opgericht zoals de Chinese Evangelische Vereniging en de Chinese Unie voor christelijke assistenten. Hij kreeg echte vijanden onder de zendelingen met zijn eis, dat iedere zendeling zich moest aanpassen aan de Chinese cultuur en etiquette en slechts een rol zou moeten hebben als tijdelijk adviseur van Chinese evangelisten.
Een serieus punt van kritiek van andere zendelingen op Gützlaff was de snelheid en oppervlakkigheid van zijn bekeringen van Chinezen. Alle zendelingen hadden te maken met bekeringen die vooral plaatsvonden vanwege het feit dat bekeerden daar materieel voordeel van verwachtten, maar bij Gützlaff speelde dat verschijnsel in hoge mate. Vanaf 1844 werkten er in door hem opgerichte organisaties ongeveer 60 “ bekeerde “ Chinezen. Die hadden vooral de taak om christelijke traktaten, die op kosten van Gützlaff gedrukt werden te verspreiden. Vrijwel zonder uitzondering verkochten die het materiaal weer terug aan de drukker, die het als nieuw opnieuw aan Gützlaff verkocht.

## Reis naar Europa en verblijf in Nederland
In 1849 overleed zijn tweede vrouw. Gützlaff was ook een groot deel van zijn vermogen kwijt en besloot een reis naar Europa te maken om fondsen te werven. Tijdens die reist trouwde hij in Engeland voor de derde maal, nu met Dorothy Gabriel en bracht ook een bezoek aan Nederland. Zijn verblijf in Nederland maakte veel enthousiasme los in protestantse kringen. Hij werd ontvangen door koningin Sophie van Württemberg. In Rotterdam werd een biografie uitgegeven met de titel Gützlaff, de Apostel der Chinezen in zijn leven en zijne Werkzaamheid geschetst. Bij de presentatie van een Nederlandse vertaling van een van zijn werken plaatste H.C. Millies, hoogleraar in de letterkunde in Utrecht, Gützlaff in de lijn van Paulus, Bonifatius, Luther en "en anderen die gehele naties hebben bekeerd".
Tijdens zijn verblijf hier hield hij voordrachten met onder meer als gevolg dat er in een aantal plaatsen initiatieven ontstonden om zendelingen naar China te zenden. Sommige van die organisaties werden ook door hem zelf opgericht, zoals de Commissie tot voorbereiding der oprigting eener Vereeniging tot verkondiging van het Evangelie in China en de naburige landen door middel van de Chinesche Christenvereeniging. De coördinatie van plaatselijke verenigingen gebeurde door de comités in Amsterdam en Rotterdam. Zij stelden ook commissies in om aanmeldingen van personen die als zendeling naar China wensten te gaan te beoordelen op basis van door Gützlaff geformuleerde maatstaven. In totaal meldden zich enkele vrouwen en zevenentwintig mannen. Uiteindelijk zouden drie personen, Lumina van Medenbach Wakker, Hendrikus Douwes van Gennip en Henderikadius Zwantinus Kloekers, als zendeling uitgezonden worden.
Kort na zijn terugkeer in Hongkong overleed Gützlaff op de leeftijd van achtenveertig jaar.
De Gutzlaff Street op het eiland Hongkong is naar hem genoemd.

## Publicaties
- Het bekendste boek van hem is het in 1834 in Londen uitgegeven Journal of Three Voyages Along the Coast of China in 1831, 1832 and 1833 along with Notices of Siam, Corea, and the Loo-Choo Islands. In het boek werd de opiumconnectie van de reizen langs de Chinese kust volledig verzwegen. Het boek werd een bestseller en in vele talen, waaronder ook het Nederlands, vertaald.
- Hij schreef een geschiedenis van China in twee delen onder de titel A sketch of Chinese history, Ancient and Modern, Comprising a Retrospect of the Foreign Intercourse and Trade with China.
- Een derde boek handelde meer over Chinese cultuur en heeft China Opened; A display of the topography, history, customs, manners, art, manufactures, commerce, literature, religion, jurisprudence of the Chinese Empire als titel.[2]
- Gützlaff begon met het uitgeven van een periodiek in de Chinese taal, 東西洋考每月統計傳, de East-West Examiner and Monthly Recorder, gericht op de verspreiding van kennis onder Chinezen over onderwerpen als economie, geografie en wetenschap meer in het algemeen.
- Gützlaff vertaalde met hulp van twee Japanse schipbreukelingen het Evangelie volgens Johannes en de Brieven van Johannes in het Japans. Het werd in Singapore uitgegeven.
- De in 1823 door Robert Morrison gemaakte Chinese Bijbelvertaling had een aantal tekortkomingen in met name het benoemen van theologische kernbegrippen, zoals de naam van God. Gützlaff maakte deel uit van een groep, die in 1835 een nieuwe verbeterde vertaling van het Nieuwe Testament uitgaf. Tot aan 1850 zou dit de belangrijkste versie in het Chinees zijn. Gützlaff liet hier twaalf edities van drukken.

title: Karl Gützlaff

wikitext:
[[Bestand:Charles Gutzlaff.jpg|thumb|250px|Karl Gützlaff]]
'''Karl Friedrich August Gützlaff''' ([[Pyrzyce|Pyritz]], [[8 juli]] [[1803]] – [[Hongkong]], [[9 augustus]] [[1851]]) was een Duitse zendeling, die op een aantal plaatsen in Azië, maar vooral in de [[Zending in China tot 1911|zending in China]] actief was. Alle andere in die periode in China aanwezige zendelingen waren uitgezonden door een zendingsgenootschap. Gützlaff opereerde in China onafhankelijk van die organisaties. Hij was een avontuurlijke, soms wat roekeloze man met een vaak controversiële strategie. In de periode tussen 1830 en 1850 was hij een belangrijke factor in de toen aanwezige gemeenschap van handelaren en zendelingen in China. Zijn boeken waren een inspiratie voor anderen om zending te bedrijven, zoals [[Hudson Taylor]], de oprichter van de [[China Inland Mission]] en [[David Livingstone]].

==Jeugd en opleiding==
[[Bestand:Robert Morrison by John Richard Wildman.jpg|thumb|250px|[[Robert Morrison (zendeling)|Robert Morrison]]]]
Karl Gützlaff was de zoon van een kleermaker. Hij was leerling op een van de scholen die onderwijs gaf op basis van de inzichten van de Duitse theoloog en pedagoog [[August Hermann Francke]]. Na zijn schooltijd begon hij een opleiding als leerling-zadelmaker. Vanaf 1816 woonde het gezin in [[Szczecin|Stettin]]. In 1820 had hij een toevallige ontmoeting met de [[Koninkrijk Pruisen|Pruisische koning]] [[Frederik Willem III van Pruisen]]. Gützlaff had de koning bij een bezoek aan Stettin een zelf geschreven gedicht overhandigd. Dat trok de aandacht van de koning en in het daarop volgende gesprek meldde Gützlaff interesse te hebben zendeling te worden. De koning regelde dat Gützlaff een opleiding kon volgen aan de zendingsschool van de [[Evangelische Broedergemeente|Moravische broeders]] in [[Berlijn]].

In de periode van 1823 tot 1826 vervolgde Gützlaff de opleiding in [[Rotterdam]] bij het [[Nederlandsch Zendeling Genootschap]].
Gützlaff had een fenomenaal talent om snel andere talen te leren. In de periode in Rotterdam leerde hij [[Nederlands]] en [[Maleis]]. Gedurende een verblijf in [[Parijs]] in 1824 ontwikkelde hij daarnaast een zekere beheersing in [[Turks]] en [[Arabisch]]. In oktober 1825 zond het Genootschap hem naar Londen naar het hoofdkantoor van het [[Londens Zendingsgenootschap]] om daar te overleggen over samenwerking tussen beide organisaties. Hij ontmoette daar voor het eerst [[Robert Morrison (zendeling)|Robert Morrison]], de eerste zendeling die in China werkzaam was.

== Eerste zendingsactiviteiten ==
In 1826 werd hij door het Genootschap uitgezonden naar [[Nederlands-Indië]]. Na een korte periode in [[Batavia (Nederlands-Indië)|Batavia]] begon hij met zendingsactiviteiten in de [[Riouwarchipel]]. Daar woonden veel Chinezen en Gützlaff leerde daar [[Chinese talen|Chinees]] beheersen. In 1828 trouwde hij met Maria Newell, die daar werkzaam was voor het [[Londens Zendingsgenootschap]]. Het was de grote wens van Gützlaff om uitgezonden te worden naar China. Die wens kon of wilde het Nederlandsch Zendeling Genootschap niet inwilligen en het gevolg was dat hij ontslag nam bij het genootschap. Het echtpaar verhuisde in 1829 naar [[Bangkok]], waar zijn echtgenote in het kraambed overleed. Kort daarna vertrok hij met een Chinese [[jonk]] naar [[Macau]] en [[Kanton (stad)|Kanton]], waar hij onder meer opnieuw Robert Morrison ontmoette. In Macau trouwde hij voor de tweede maal, nu met Mary Wanstall die in Macau een school en een instituut voor blinden beheerde.

== De opiumconnectie==
[[Bestand:A busy stacking room in the opium factory at Patna, India. L Wellcome V0019154.jpg|thumb|250px|Opslag van opium]]
[[Bestand:Edward Duncan - The Opium ships at Lintin in China, 1824.jpg|thumb|250px|Schepen met opium voor de Chinese kust]]
Gützlaff zou in de volgende decennia een belangrijke factor worden in de kleine Europese gemeenschap van zendelingen en handelaren. Op het Chinese platteland waren nog enige rooms-katholieke gemeenschappen die min of meer gedoogd werden. Het uitoefening van het [[christendom in China]] was in deze periode in formele zin verboden. Met name het maken van nieuwe bekeringen kon als een misdrijf bestraft worden. De meeste zendelingen opereerden dus met enige voorzichtigheid en beperkten hun eigen directe activiteiten tot het kleine gebied waar toestemming was te verblijven.

Gützlaff was een flamboyante man, gedreven door een excessief enthousiasme. Zijn strategie was een andere dan die van de andere zendelingen. Hij stelde zich op als een los van een zendingsorganisatie werkende onafhankelijke entrepreneur. Hij kon dat ook doen, vanwege het feit dat hij van zijn overleden eerste vrouw een aanzienlijk vermogen had geërfd. Hij was voor een deel financieel onafhankelijk.

Gützlaff ging werken voor Britse handelshuizen die de opium naar Kanton brachten. In toenemende mate gingen die handelshuizen ertoe over om de opium voor de kust over te slaan op kleinere jonken met een gemengd Europees/Amerikaans-Chinese bemanning. Deze jonken konden via de kreken en rivieren de opium rechtstreeks het binnenland in brengen. Gützlaff was de tolk op deze jonken. Het gebeurde dus vaak dat dezelfde jonk ladingen opium en in het Chinees gestelde christelijke traktaten loste. Er was op die handelwijze van Gützlaff vaak kritiek van andere zendelingen.

De realiteit was echter dat alle zendelingen in zekere zin steunden op de [[Zending en opium in China|opiumconnectie]]. De meesten arriveerden in China met schepen die de opium brachten. Hun financiële ondersteuning vanuit de zendingsgenootschappen uit Europa bereikte hen via de handelaren in opium en veel van hun werk was niet mogelijk zonder donaties van die handelaren. In de ogen van een toenemend aantal Chinezen was de komst van het christendom en toenemende verslaving aan opium nauw met elkaar verbonden.

== Kritiek van andere zendelingen op zijn strategie==
[[Bestand:Karl Gutzlaff.jpg|thumb|250px|Gützlaff in Chinese kledij]]
Na het overlijden van [[Robert Morrison (zendeling)|Robert Morrison]] in 1834 werd Gützlaff de belangrijkste tolk en vertaler van het Uitvoerend Comité van de [[Britse Oost-Indische Compagnie]] in Kanton. Dat was vanwege het vaak wat roekeloze gedrag van Gützlaff een enigszins omstreden keus, maar het was ook duidelijk, dat hij van alle daar gevestigde Europeanen het beste de Chinese taal beheerste. In 1839 brak de [[Eerste Opiumoorlog]] uit. Gützlaff maakte deel uit van de Britse delegatie bij de gesprekken die leidden tot het [[Verdrag van Nanking]] van 1842. Bij dat verdrag werd Hongkong Brits bezit. Een groot aantal zendelingen, waaronder ook Gützlaff vestigde zich daar.

In Hongkong liepen de meningsverschillen met andere zendelingen verder op. Gützlaff had tal van Chinese gewoonten tot zijn dagelijks levenspatroon gemaakt en had verder de overtuiging ontwikkeld dat China alleen door Chinezen bekeerd kon worden. Hij had daarvoor een aantal organisaties opgericht zoals de Chinese Evangelische Vereniging en de Chinese Unie voor christelijke assistenten. Hij kreeg echte vijanden onder de zendelingen met zijn eis, dat iedere zendeling zich moest aanpassen aan de Chinese cultuur en etiquette en slechts een rol zou moeten hebben als tijdelijk adviseur van Chinese evangelisten.

Een serieus punt van kritiek van andere zendelingen op Gützlaff was de snelheid en oppervlakkigheid van zijn bekeringen van Chinezen. Alle zendelingen hadden te maken met bekeringen die vooral plaatsvonden vanwege het feit dat bekeerden daar materieel voordeel van verwachtten, maar bij Gützlaff speelde dat verschijnsel in hoge mate. Vanaf 1844 werkten er in door hem opgerichte organisaties ongeveer 60 “ bekeerde “ Chinezen. Die hadden vooral de taak om christelijke traktaten, die op kosten van Gützlaff gedrukt werden te verspreiden. Vrijwel zonder uitzondering verkochten die het materiaal weer terug aan de drukker, die het als nieuw opnieuw aan Gützlaff verkocht.

==Reis naar Europa en verblijf in Nederland ==
[[Bestand:Gützlaff, de Apostel der Chinezen in zijn leven en zijne Werkzaamheid geschetst.jpg|thumb|250px|Voorblad van ''Gützlaff, de Apostel der Chinezen in zijn leven en zijne Werkzaamheid geschetst'']]
In 1849 overleed zijn tweede vrouw. Gützlaff was ook een groot deel van zijn vermogen kwijt en besloot een reis naar Europa te maken om fondsen te werven. Tijdens die reist trouwde hij in Engeland voor de derde maal, nu met Dorothy Gabriel en bracht ook een bezoek aan Nederland. Zijn verblijf in Nederland maakte veel enthousiasme los in protestantse kringen. Hij werd ontvangen door koningin [[Sophie van Württemberg]]. In Rotterdam werd een biografie uitgegeven met de titel ''Gützlaff, de Apostel der Chinezen in zijn leven en zijne Werkzaamheid geschetst''. Bij de presentatie van een Nederlandse vertaling van een van zijn werken plaatste H.C. Millies, hoogleraar in de letterkunde in Utrecht, Gützlaff in de lijn van [[Paulus (apostel)|Paulus]], [[Bonifatius (heilige)|Bonifatius]], [[Maarten Luther|Luther]] en "en anderen die gehele naties hebben bekeerd".<ref>Een beschouwing over het boek in [https://www.dbnl.org/tekst/_vad003185001_01/_vad003185001_01_0172.php Vaderlandsche letteroefeningen, 1850]. [https://web.archive.org/web/20230401074149/https://www.dbnl.org/tekst/_vad003185001_01/_vad003185001_01_0172.php Gearchiveerd] op 1 april 2023.</ref>

Tijdens zijn verblijf hier hield hij voordrachten met onder meer als gevolg dat er in een aantal plaatsen initiatieven ontstonden om zendelingen naar China te zenden. Sommige van die organisaties werden ook door hem zelf opgericht, zoals de ''Commissie tot voorbereiding der oprigting eener Vereeniging tot verkondiging van het Evangelie in China en de naburige landen door middel van de Chinesche Christenvereeniging''. De coördinatie van plaatselijke verenigingen gebeurde door de comités in Amsterdam en Rotterdam. Zij stelden ook commissies in om aanmeldingen van personen die als zendeling naar China wensten te gaan te beoordelen op basis van door Gützlaff geformuleerde maatstaven. In totaal meldden zich enkele vrouwen en zevenentwintig mannen. Uiteindelijk zouden drie personen, [[Lumina van Medenbach Wakker]], [[Hendrikus Douwes van Gennip]] en [[Henderikadius Zwantinus Kloekers]], als zendeling uitgezonden worden.

Kort na zijn terugkeer in Hongkong overleed Gützlaff op de leeftijd van achtenveertig jaar.
De Gutzlaff Street op het [[Hongkong (eiland)|eiland Hongkong]] is naar hem genoemd.

==Publicaties==
[[Bestand:Brief van Karl Friedrich August Gützlaff (1803-1851) aan Nicolaas Beets (1814-1903) LTK BEETS A 1.pdf|thumb|page=3|Brief van Gützlaff (1849)]]
* Het bekendste boek van hem is het in 1834 in Londen uitgegeven ''Journal of Three Voyages Along the Coast of China in 1831, 1832 and 1833 along with Notices of Siam, Corea, and the Loo-Choo Islands''. In het boek werd de opiumconnectie van de reizen langs de Chinese kust volledig verzwegen. Het boek werd een bestseller en in vele talen, waaronder ook het Nederlands, vertaald.
* Hij schreef een geschiedenis van China in twee delen onder de titel ''A sketch of Chinese history, Ancient and Modern, Comprising a Retrospect of the Foreign Intercourse and Trade with China''.
* Een derde boek handelde meer over Chinese cultuur en heeft ''China Opened; A display of the topography, history, customs, manners, art, manufactures, commerce, literature, religion, jurisprudence of the Chinese Empire'' als titel.<ref>[http://onlinebooks.library.upenn.edu/webbin/book/lookupname?key=G%26uuml%3Btzlaff%2C%20Karl%20Friedrich%20August%2C%201803-1851 Overzicht van Online boeken van Karl Gützlaff]</ref>
* Gützlaff begon met het uitgeven van een periodiek in de Chinese taal, 東西洋考每月統計傳, de ''East-West Examiner and Monthly Recorder'', gericht op de verspreiding van kennis onder Chinezen over onderwerpen als economie, geografie en wetenschap meer in het algemeen.
* Gützlaff vertaalde met hulp van twee Japanse schipbreukelingen het [[Evangelie volgens Johannes]] en de [[Brieven van Johannes]] in het [[Japans]]. Het werd in [[Singapore]] uitgegeven.
* De in 1823 door Robert Morrison gemaakte Chinese Bijbelvertaling had een aantal tekortkomingen in met name het benoemen van theologische kernbegrippen, zoals de naam van God. Gützlaff maakte deel uit van een groep, die in 1835 een nieuwe verbeterde vertaling van het [[Nieuwe Testament]] uitgaf. Tot aan 1850 zou dit de belangrijkste versie in het Chinees zijn. Gützlaff liet hier twaalf edities van drukken.

{{Appendix|2=
* (en) Tiedemann, R.G. (ed), (2010) Handbook of Christianity in China, Volume Two: 1800-present, Brill, {{ISBN|9789004114302}}
* {{en}} Lutz, Jessie G. [https://www.scribd.com/doc/115916866/Legacy-of-Karl-Friedrich-August-Gutzlaff?secret_password=1uj70jjkxbe7fr1o65y4 The Legacy of Karl Friedrich August Gutzlaff], in ''International Bulletin of Missionary Research'' July 2000, p. 123-128
* Enkele aan Gützlaff gerelateerde bronnen in [https://resources.huygens.knaw.nl/#query=Karl%20Gutzlaff,&label=bronnen Repertorium van Nederlandse zendings- en missie-archieven 1800-1960]
{{References}}
}}

{{DEFAULTSORT:Gützlaff, Karl}}
[[Categorie:Duits zendeling]]
[[Categorie:Zendeling in China]]
[[Categorie:Zendeling in Nederlands-Indië]]
[[Categorie:Eredoctoraat Rijksuniversiteit Groningen]]


text:
# Paramphiascella dahmsi
Paramphiascella dahmsi is een eenoogkreeftjessoort uit de familie van de Miraciidae. De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 2010 door Chullasorn.

title: Paramphiascella dahmsi

wikitext:
{{Taxobox
| titelweergave = cursief
| naam = ''Paramphiascella dahmsi''
| afbeelding =
| rijk = [[Dieren (biologie)|Animalia]] (Dieren)
| stam = [[Geleedpotigen|Arthropoda]] (Geleedpotigen)
| klasse = [[Hexanauplia]]
| onderklasse = [[Eenoogkreeftjes|Copepoda]] (Eenoogkreeftjes)
| orde = [[Harpacticoida]]
| familie = [[Miraciidae]]
| geslacht = ''[[Paramphiascella]]''
| w-naam = ''Paramphiascella dahmsi''
| auteur = Chullasorn
| datum = 2010
| haakjes =
| worms = 547166

}}
'''''Paramphiascella dahmsi''''' is een [[eenoogkreeftjes]]soort uit de familie van de [[Miraciidae]].<ref>Walter, T. Chad (2012). <i>Paramphiascella dahmsi</i> Chullasorn, 2010. In: Walter, T.C., Boxshall, G. (2012). World Copepoda database. Geraadpleegd via:  World Register of Marine Species op http://www.marinespecies.org/aphia.php?p=taxdetails&id=547166</ref> De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 2010 door Chullasorn.

{{Appendix}}
{{beginnetje|biologie|2013|03|18}}

[[Categorie:Paramphiascella|dahmsi]]

title: Paramphiascella dahmsi

Klasse: Hexanauplia

Onderklasse: Copepoda (Eenoogkreeftjes)

Orde: Harpacticoida

Familie: Miraciidae

Geslacht: Paramphiascella

title: Soort

Portaal: Biologie


text:
# Stilgar
Stilgar is een personage in het Duin-universum, gecreëerd door Frank Herbert.
Stilgar is als naib (leider) een belangrijke figuur onder de Vrijmans (Engels: Fremen). Op jonge leeftijd werden Stilgar en twee vrienden, Turok en Ommun, in een hinderlaag gelokt door Harkonnen-soldaten. Ernstig gewond werd hij gered door Pardot Kynes, de keizerlijke planetoloog, aan wie hij nu een waterschuld had. Met zijn vrienden hielp hij in het geheim Pardot Kynes om Arrakis in een nieuwe wereld te transformeren. Na de dood van Kynes werd hij een vaderlijke vriend van zijn zoon Liet Kynes, met wie hij de missie van planetaire hervorming voortzette.
In Duin vinden Vrouwe Jessica en Paul Atreides (Muad'Dib) hun toevlucht in Stilgar's Sietch. Net als vele anderen gelooft hij dat Paul de langverwachte Messias is, de Lisan al-Gaib. Hij liet hem de leiding over zijn stam over, maar werd opnieuw naib nadat Paul-Muad'Dib opklom tot leider van alle Vrijmans. Hij en Gurney Halleck waren Pauls meest loyale volgers en vrienden. Na de succesvolle opstand tegen de Harkonnen en de keizer werd Stilgar door Paul geïnstalleerd als gouverneur van Arrakis.
Na de verdwijning van Paul in Duin Messias en Kinderen van Duin, zorgde hij toegewijd voor Pauls kinderen Leto II en Ghanima. Op bevel van Paul's zus Alia doodde Stilgar de samenzweerders Gaius Helen Mohiam en de Gilde-navigator Edric. In het boek Kinderen van Duin ondersteunt hij eindelijk Ghanima en prinses Irulan bij het ontsnappen aan de tirannieke Alia.
Stilgar wordt in de laatste twee delen gekloond omdat Duncan Idaho ervan uitgaat dat hij nodig zal zijn in de strijd tegen de machines. Hoewel dit niet nodig blijkt, maakt Stilgar zich samen met de kloon van Liet Kynes nuttig als helper op een planeet die door de aanwezigheid van daar losgelaten zandwormen een beeld van Arrakis dreigt te worden, door de opmars van de planeet om de woestijn af te remmen en de lokale bevolking te laten zien hoe zij zich kunnen aanpassen aan het leven in de woestijn.

## In bewerkingen
In de film Dune uit 1984 wordt het personage gespeeld door Everett McGill en de films Dune uit 2021 en het vervolg uit 2024 door Javier Bardem. In de miniserie Dune werd het personage gespeeld door Uwe Ochsenknecht en in het vervolg Children of Dune door Steven Berkoff.

title: Stilgar

wikitext:
'''Stilgar''' is een personage in het [[Duin (franchise)|''Duin''-universum]], gecreëerd door [[Frank Herbert]].

Stilgar is als naib (leider) een belangrijke figuur onder de [[Vrijmans]] ([[Engels]]: Fremen). Op jonge leeftijd werden Stilgar en twee vrienden, Turok en Ommun, in een hinderlaag gelokt door [[Huis Harkonnen|Harkonnen]]-soldaten. Ernstig gewond werd hij gered door Pardot Kynes, de keizerlijke planetoloog, aan wie hij nu een waterschuld had. Met zijn vrienden hielp hij in het geheim Pardot Kynes om [[Arrakis (fictieve planeet)|Arrakis]] in een nieuwe wereld te transformeren. Na de dood van Kynes werd hij een vaderlijke vriend van zijn zoon [[Liet Kynes]], met wie hij de missie van planetaire hervorming voortzette.

In ''[[Duin (boek)|Duin]]'' vinden [[Vrouwe Jessica]] en [[Paul Atreides]] (Muad'Dib) hun toevlucht in Stilgar's Sietch. Net als vele anderen gelooft hij dat Paul de langverwachte Messias is, de Lisan al-Gaib. Hij liet hem de leiding over zijn stam over, maar werd opnieuw naib nadat Paul-Muad'Dib opklom tot leider van alle Vrijmans. Hij en Gurney Halleck waren Pauls meest loyale volgers en vrienden. Na de succesvolle opstand tegen de Harkonnen en de keizer werd Stilgar door Paul geïnstalleerd als gouverneur van Arrakis.

Na de verdwijning van Paul in ''[[Duin Messias]]'' en ''[[Kinderen van Duin]]'', zorgde hij toegewijd voor Pauls kinderen Leto II en Ghanima. Op bevel van Paul's zus Alia doodde Stilgar de samenzweerders [[Gaius Helen Mohiam]] en de [[Ruimtegilde|Gilde]]-navigator Edric. In het boek ''Kinderen van Duin'' ondersteunt hij eindelijk Ghanima en [[prinses Irulan]] bij het ontsnappen aan de tirannieke Alia.

Stilgar wordt in de laatste twee delen gekloond omdat [[Duncan Idaho]] ervan uitgaat dat hij nodig zal zijn in de strijd tegen de machines. Hoewel dit niet nodig blijkt, maakt Stilgar zich samen met de kloon van Liet Kynes nuttig als helper op een planeet die door de aanwezigheid van daar losgelaten [[Zandworm (Duin)|zandwormen]] een beeld van Arrakis dreigt te worden, door de opmars van de planeet om de woestijn af te remmen en de lokale bevolking te laten zien hoe zij zich kunnen aanpassen aan het leven in de woestijn.

== In bewerkingen ==
In de film ''[[Dune (1984)|Dune]]'' uit 1984 wordt het personage gespeeld door [[Everett McGill]] en de films ''[[Dune (2021)|Dune]]'' uit 2021 en [[Dune: Part Two|het vervolg]] uit 2024 door [[Javier Bardem]]. In de miniserie ''[[Dune (miniserie)|Dune]]'' werd het personage gespeeld door [[Uwe Ochsenknecht]] en in het vervolg ''[[Children of Dune]]'' door Steven Berkoff.<ref>{{en}} [https://www.moriareviews.com/sciencefiction/children-of-dune-2003.htm Children of Dune (2003)] Moria, geraadpleegd op 5 maart 2024</ref>

{{Appendix}}
{{Navigatie Dune}}

[[Categorie:Personage uit Duin]]


text:
# Paralomis cubensis
Paralomis cubensis is een tienpotigensoort uit de familie van de Lithodidae. De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1939 door Chace.

title: Paralomis cubensis

wikitext:
{{Taxobox
| titelweergave = cursief
| naam = ''Paralomis cubensis''
| afbeelding =
| rijk = [[Dieren (biologie)|Animalia]] (Dieren)
| stam = [[Geleedpotigen|Arthropoda]] ([[Geleedpotigen]])
| klasse = [[Malacostraca]]
| orde = [[Decapoda]]
| familie = [[Lithodidae]]
| geslacht = ''[[Paralomis]]''
| w-naam = ''Paralomis cubensis''
| auteur = Chace
| datum = 1939
| haakjes =
| commons =
| species =
| worms = 378128
}}
'''''Paralomis cubensis''''' is een [[tienpotigen]]soort uit de familie van de [[Lithodidae]].<ref>WoRMS (2012). <i>Paralomis cubensis</i> Chace, 1939. Geraadpleegd via:  World Register of Marine Species op http://www.marinespecies.org/aphia.php?p=taxdetails&id=378128</ref> De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1939 door Chace.

{{Appendix}}
{{beginnetje|biologie|2013|03|22}}

[[Categorie:Lithodidae]]

title: Paralomis cubensis

Klasse: Malacostraca

Orde: Decapoda

Familie: Lithodidae

Geslacht: Paralomis

title: Soort