text:
# Sergej Bazarevitsj
Sergej Valerianovitsj Bazarevitsj (Russisch: Сергей Валерьянович Базаревич) (Moskou, 16 maart 1965) is een voormalig basketbalspeler die speelde voor de nationale teams van de Sovjet-Unie, Gezamenlijk team en voor Rusland. Hij heeft ook een Grieks paspoort. Hij kreeg de onderscheiding Meester in de sport van Rusland in 1994.

## Carrière
Bazarevitsj begon zijn carrière in 1983 bij CSKA Moskou. Hij zou daar blijven spelen tot 1988. Van 1988 tot 1992 speelde hij voor Dinamo Moskou. In 1992 ging hij naar Turkije om te spelen voor Yıldırım Bosna SK. In 1993 ging hij spelen voor het Turkse Tofaş BK. In 1994/95 begon hij in de NBA bij de Atlanta Hawks maar na tien wedstrijden ging hij naar Spanje om te spelen bij Cáceres CB. In 1995 ging hij weer naar Dinamo Moskou en in 1996 weer naar CSKA Moskou. In 1997 ging hij weer naar Turkije om te spelen voor Türk Telekom. Speelde ook nog een seizoen voor UG Goriziana in Italië en bij PAOK Saloniki in Griekenland. Hij sloot zijn carrière af in 2000 bij de Sint-Petersburg Lions.

## Coach
Na zijn periode als speler werd Bazarevitsj coach van verschillende teams in Rusland. Hij was coach van Dinamo Moskou, CSKA Moskou 2, CSK VVS Samara, Rusland onder-20, Krasnye Krylja Samara en Lokomotiv-Koeban Krasnodar. Met Krasnye Krylja Samara won hij de EuroChallenge in 2013. In 2015 werd hij coach van Acqua Vitasnella Cantù uit Italië. Na één jaar stapte hij over naar Trabzonspor Medical Park in Turkije. In 2016 werd Bazarevitsj coach van het Nationale mannen team van Rusland. Hij werd ontslagen nadat het nationale team zich niet kwalificeerde voor de Olympische Spelen van Tokio. In 2022 werd hij hoofdcoach van BK Samara.

## Privé
Bazarevitsj zijn moeder, Ljoedmila Bazarevitsj, was een basketbalspeelster die uit kwam voor de Sovjet-Unie.

## Erelijst
- Landskampioen Sovjet-Unie: 2
  - Winnaar: 1984, 1988
- Landskampioen Rusland: 1
  - Winnaar: 1997
- Wereldkampioenschap:
  - Zilver: 1990, 1994
- Europees kampioenschap:
  - Zilver: 1993
- Goodwill Games:
  - Brons: 1990

## Speler
4 Vētra ·
5 Bazarevitsj ·
6 Berezjnyj ·
7 Melesjtsjenko ·
8 Lopatov ·
9 Tichonenko  ·
10 Zjoekanenko ·
11 Moerzin ·
12 Soecharev ·
13 Koroljov ·
14 Podkovyrov ·
15 Pintsjoek ·
Coach: Garastas
· Assistent-coach:
· Assistent-coach:
4 Vētra ·
5 Sokk ·
6 Berezjnyj ·
7 Melesjtsjenko ·
8 Lopatov ·
9 Tichonenko  ·
10 Bazarevitsj ·
11 Volkov ·
12 Soecharev ·
13 Koroljov ·
14 Bilostinnyj ·
15 Pintsjoek ·
Coach: Garastas
· Assistent-coach: Chromajev
· Assistent-coach:
4 Vētra ·
5 Bazarevitsj ·
6 Miglinieks ·
7 Gorin ·
8 Panov ·
9 Tichonenko ·
10 Berezjnyj ·
11 Nosov ·
12 Soecharev ·
13 Gadasjev ·
14 Volkov ·
15 Bilostinnyj ·
Coach: Selichov
· Assistent-coach: Sidjakin
· Assistent-coach:
4 Gorin ·
5 Sjakoelin ·
6 Soecharev ·
7 Astanin ·
8 Nosov ·
9 Bazarevitsj ·
10 Babkov ·
11 Michajlov ·
12 Karasjov ·
13 Fetisov ·
14 Panov ·
15 Kondratov ·
Coach: Selichov
· Assistent-coach:
· Assistent-coach:
4 Pasjoetin ·
5 Domani ·
6 Gratsjev ·
7 Kisoerin ·
8 Nosov ·
9 Bazarevitsj ·
10 Babkov ·
11 Michajlov ·
12 Karasjov ·
13 Fetisov ·
14 Panov ·
15 Ivanov ·
Coach: Belov
· Assistent-coach:
· Assistent-coach:
4 Pasjoetin ·
5 Domani ·
6 Gratsjev ·
7 Kisoerin ·
8 Nosov ·
9 Bazarevitsj ·
10 Babkov ·
11 Michajlov ·
12 Karasjov ·
13 Fetisov ·
14 Panov ·
15 Ivanov ·
Coach: Belov
· Assistent-coach:
· Assistent-coach:
4 Karasjov ·
5 Koedelin ·
6 Domani ·
7 Kisoerin ·
8 Pasjoetin ·
9 Bazarevitsj ·
10 Babkov ·
11 Michajlov ·
12 Fetisov ·
13 Ivanov ·
14 Panov ·
15 Nosov ·
Coach: Belov
· Assistent-coach:
· Assistent-coach:
4 Tsjikalkin ·
5 Koebrakov ·
6 Basjminov ·
7 Kisoerin ·
8 Morgoenov ·
9 Bazarevitsj ·
10 J. Pasjoetin ·
11 Z. Pasjoetin ·
12 Fetisov ·
13 Kirilenko ·
14 Panov ·
15 Avlejev ·
Coach: Jerjomin
· Assistent-coach:
· Assistent-coach:

## Coach
1 Sjved ·
4 Baboerin ·
7 Fridzon  ·
8 Ivlev ·
11 Antonov ·
12 Zoebkov ·
13 Chvostov ·
15 Mozgov ·
20 Vorontsevitsj ·
22 D. Koelagin ·
30 M. Koelagin ·
41 Koerbanov ·
Coach: Bazarevitsj
· Assistent-coach: Grujić
· Assistent-coach: Bykov
· Assistent-coach: Sokolovski
2 Sopin ·
3 Karasjov ·
4 Baboerin ·
6 Motovilov ·
7 Fridzon  ·
8 Ivlev ·
11 Antonov ·
12 Zoebkov ·
20 Vorontsevitsj ·
30 Koelagin ·
31 Valiev ·
41 Koerbanov ·
Coach: Bazarevitsj
· Assistent-coach: Grujić
· Assistent-coach: Bykov
· Assistent-coach: Godlevski

title: Sergej Bazarevitsj

wikitext:
{{Infobox basketballer
| spelernaam                  = Sergej Bazarevitsj
| afbeelding                  = Sergei bazarevich2.jpg|50px
| onderschrift                =
| volledigenaam               = Sergej Valerianovitsj Bazarevitsj
| bijnaam                     =
| nationaliteit               = {{SU}}
{{RU}}
{{GR}}
| geboortedatum               = [[16 maart]] [[1965]]
| geboortestad                = [[Moskou]]
| geboorteland                = {{SU}}
| overlijddatum               =
| stadvanoverlijden           =
| landvanoverlijden           =
| lengte                      = 191
| gewicht                     = 79
| huidigeclub                 =
| rugnummer                   =
| positie                     = [[Point-guard]]
| functie                     =
| huidigeclubfunctie          =
| contracttot                 =
| vorigeclubs                 =
| jeugdjaren                  =
| jeugdteams                  =
| collegejaren                =
| collegeteams                =
| seizoen                     = 1983-1988
1988-1992
1992-1993
1993-1994
1994
1995
1995-1996
1996-1997
1997-1998
1998
1999
1999-2000
2000
2001
2001-2003
| club                        = {{SUHH-VLAG}} [[PBK CSKA Moskou|CSKA Moskou]]
 {{SUHH-VLAG}} [[MBK Dinamo Moskou|Dinamo Moskou]]
 {{TR-VLAG}} [[Yıldırım Bosna SK]]
 {{TR-VLAG}} [[Tofaş BK]]
 {{US-VLAG}} [[Atlanta Hawks]]
 {{ES-VLAG}} [[Cáceres CB]]
 {{RU-VLAG}} [[MBK Dinamo Moskou|Dinamo Moskou]]
 {{RU-VLAG}} [[PBK CSKA Moskou|CSKA Moskou]]
 {{TR-VLAG}} [[Türk Telekom BK|Türk Telekom]]
 {{RU-VLAG}} [[PBK CSKA Moskou|CSKA Moskou]]
 {{IT-VLAG}} [[Unione Ginnastica Goriziana|UG Goriziana]]
 {{GR-VLAG}} [[PAOK Saloniki BC|PAOK Saloniki]]
 {{RU-VLAG}} [[Sint-Petersburg Lions]]
 {{IT-VLAG}} [[Pallacanestro Trieste 2004|Pallacanestro Trieste]]
 {{RU-VLAG}} [[MBK Dinamo Moskou|Dinamo Moskou]]
| interlandjaren              = 1989-1991
1992
1993-1994
| interlandteam               = {{SUbm}}
 [[Afbeelding:Olympic_flag.svg|25px]] [[Basketbalteam Gezamenlijk team (mannen)|Gezamenlijk team]]
 {{RUbm}}
| trainersjaren               = 2001-2003
2004-2005
2005-2006
2007-2008
2007-2009
2009-2011
2011-2014
2014-2015

2015-2016
2016-2017
2016-2021
2022-2023
| getraindeclubs              = {{RU-VLAG}} [[MBK Dinamo Moskou|Dinamo Moskou]]
{{RU-VLAG}} [[PBK CSKA Moskou|CSKA Moskou 2]]
{{RU-VLAG}} [[CSK VVS Samara]]
{{RUbm}} U-20
{{RU-VLAG}} [[MBK Dinamo Moskou|Dinamo Moskou]] (ass.)
{{RU-VLAG}} [[MBK Dinamo Moskou|Dinamo Moskou]]
{{RU-VLAG}} [[BK Krasnye Krylja Samara|Krasnye Krylja Samara]]
{{RU-VLAG}} [[PBK Lokomotiv-Koeban Krasnodar|Lokomotiv-Koeban Krasnodar]]
{{IT-VLAG}} [[Pallacanestro Cantù|Acqua Vitasnella Cantù]]
{{TR-VLAG}} [[Trabzonspor BK|Trabzonspor Medical Park]]
{{RUbm}}
{{RU-VLAG}} [[BK Samara]]
| erelijst                    = [[Bestand:Знак_ЗМС_России_(до_2007).jpg|23px|Meester in de sport van Rusland]]
| clubupdate                  =
| landupdate                  =
}}
'''Sergej Valerianovitsj Bazarevitsj''' ([[Russisch]]: Сергей Валерьянович Базаревич) ([[Moskou]], [[16 maart]] [[1965]]) is een voormalig [[basketbal]]speler die speelde voor de nationale teams van de [[Basketbalteam van de Sovjet-Unie (mannen)|Sovjet-Unie]], [[Basketbalteam Gezamenlijk team (mannen)|Gezamenlijk team]] en voor [[Russisch basketbalteam (mannen)|Rusland]]. Hij heeft ook een [[Grieks]] paspoort. Hij kreeg de onderscheiding [[Meester in de sport]] van Rusland in 1994.

== Carrière ==
Bazarevitsj begon zijn carrière in 1983 bij [[PBK CSKA Moskou|CSKA Moskou]]. Hij zou daar blijven spelen tot 1988. Van 1988 tot 1992 speelde hij voor [[MBK Dinamo Moskou|Dinamo Moskou]]. In 1992 ging hij naar [[Turkije]] om te spelen voor [[Yıldırım Bosna SK]]. In 1993 ging hij spelen voor het [[Turkse]] [[Tofaş BK]]. In 1994/95 begon hij in de [[National Basketball Association|NBA]] bij de [[Atlanta Hawks]] maar na tien wedstrijden ging hij naar [[Spanje]] om te spelen bij [[Cáceres CB]]. In 1995 ging hij weer naar Dinamo Moskou en in 1996 weer naar CSKA Moskou. In 1997 ging hij weer naar Turkije om te spelen voor [[Türk Telekom BK|Türk Telekom]]. Speelde ook nog een seizoen voor [[Unione Ginnastica Goriziana|UG Goriziana]] in [[Italië]] en bij [[PAOK Saloniki BC|PAOK Saloniki]] in [[Griekenland]]. Hij sloot zijn carrière af in 2000 bij de [[Sint-Petersburg Lions]].

== Coach ==
Na zijn periode als speler werd Bazarevitsj coach van verschillende teams in Rusland. Hij was coach van [[MBK Dinamo Moskou|Dinamo Moskou]], [[PBK CSKA Moskou|CSKA Moskou 2]], [[CSK VVS Samara]], Rusland onder-20, [[BK Krasnye Krylja Samara|Krasnye Krylja Samara]] en [[PBK Lokomotiv-Koeban Krasnodar|Lokomotiv-Koeban Krasnodar]]. Met Krasnye Krylja Samara won hij de [[EuroChallenge]] in 2013. In 2015 werd hij coach van [[Pallacanestro Cantù|Acqua Vitasnella Cantù]] uit Italië. Na één jaar stapte hij over naar [[Trabzonspor BK|Trabzonspor Medical Park]] in Turkije. In 2016 werd Bazarevitsj coach van het Nationale mannen team van Rusland. Hij werd ontslagen nadat het nationale team zich niet kwalificeerde voor de Olympische Spelen van Tokio. In 2022 werd hij hoofdcoach van [[BK Samara]].

==Privé==
Bazarevitsj zijn moeder, [[Ljoedmila Bazarevitsj]], was een basketbalspeelster die uit kwam voor de [[Basketbalteam van de Sovjet-Unie (vrouwen)|Sovjet-Unie]].

== Erelijst ==
*[[Premjer-Liga Mannen (basketbal)|Landskampioen Sovjet-Unie]]: 2
**Winnaar: 1984, 1988
*[[Russische superliga (mannen)|Landskampioen Rusland]]: 1
**Winnaar: 1997
*[[Wereldkampioenschap basketbal mannen|Wereldkampioenschap]]:
**Zilver: 1990, 1994
*[[Eurobasket mannen|Europees kampioenschap]]:
**Zilver: 1993
*[[Goodwill Games]]:
**Brons: 1990

== Externe links ==
* {{Link SRO-profiel|id=ba/sergey-bazarevich-1}}
* [http://www.biograph.ru/index.php/whoiswho/2/96-bazarevich Bazarevitsj, Sergej Valerianovitsj], biograph.ru
* [https://infosport.ru/person/basketbol/bazarevich-sergei-valeryanovich Bazarevitsj, Sergej Valerianovitsj], infosport.ru
* [https://web.archive.org/web/20170918021249/http://www.acb.com/jugador.php?id=AW4 ACB.com Profiel]
* [http://www.nba.com/historical/playerfile/index.html?player=sergei_bazarevich NBA.com Profiel]

==Speler==
{{Navigatie selectie mannen Sovjet-Unie Goodwill Games 1990}}
{{Navigatie selectie Sovjet-Unie Wereldkampioenschap basketbal mannen 1990}}
{{Navigatie selectie mannen Gezamenlijk team Olympische Zomerspelen 1992}}
{{Navigatie selectie Rusland Europees kampioenschap basketbal mannen 1993}}
{{Navigatie selectie mannen Rusland Goodwill Games 1994}}
{{Navigatie selectie Rusland Wereldkampioenschap basketbal mannen 1994}}
{{Navigatie selectie Rusland Europees kampioenschap basketbal mannen 1995}}
{{Navigatie selectie mannen Rusland Olympische Zomerspelen 2000}}

==Coach==
{{Navigatie selectie Rusland Europees kampioenschap basketbal mannen 2017}}
{{Navigatie selectie Rusland Wereldkampioenschap basketbal mannen 2019}}

{{DEFAULTSORT:Bazarevitsj, Sergej}}
[[Categorie:Basketballer uit de Sovjet-Unie]]
[[Categorie:Russisch basketballer]]
[[Categorie:Russisch basketbalcoach]]
[[Categorie:Olympisch deelnemer van het gezamenlijk team]]
[[Categorie:Russisch olympisch deelnemer]]

title: Persoonlijke informatie

Volledige naam: Sergej Valerianovitsj Bazarevitsj

Nationaliteit: Sovjet-Unie · Rusland · Griekenland

Geboorteplaats: Moskou, Sovjet-Unie

Gewicht: 79 kg

Positie: Point-guard

title: Clubs

Club · CSKA Moskou · Dinamo Moskou · Yıldırım Bosna SK · Tofaş BK · Atlanta Hawks · Cáceres CB · Dinamo Moskou · CSKA Moskou · Türk Telekom · CSKA Moskou · UG Goriziana · PAOK Saloniki · Sint-Petersburg Lions · Pallacanestro Trieste · Dinamo Moskou

title: Interlands

Sovjet-Unie · Gezamenlijk team · Rusland

title: Getrainde clubs

Dinamo Moskou · CSKA Moskou 2 · CSK VVS Samara · Rusland U-20 · Dinamo Moskou (ass.) · Dinamo Moskou · Krasnye Krylja Samara · Lokomotiv-Koeban Krasnodar · Acqua Vitasnella Cantù · Trabzonspor Medical Park · Rusland · BK Samara

title: Erelijst

Erelijst: Meester in de sport van Rusland

Portaal: Basketbal


text:
# Nesticella marapu
Nesticella marapu is een spinnensoort in de taxonomische indeling van de holenspinnen (Nesticidae).
Het dier behoort tot het geslacht Nesticella. De wetenschappelijke naam van de soort werd voor het eerst geldig gepubliceerd in 2004 door Benjamin.

wikiname: nlwiki

title: Nesticella marapu

in_language: nl

wikitext:
{{Taxobox spin
| naam              = ''Nesticella marapu''
| titelweergave     = cursief
| afbeelding        =
| afbeeldingtekst   =
| familie           = [[Holenspinnen|Nesticidae]] (Holenspinnen)
| geslacht          = ''[[Nesticella]]''
| auteur            = Benjamin
| datum             = 2004
| haakjes           =
}}
'''''Nesticella marapu''''' is een [[spinnen (dieren)|spinnen]][[soort]] in de taxonomische indeling van de [[Holenspinnen|holenspinnen (Nesticidae)]].<ref>{{aut|Platnick, Norman I.}} (2010): [http://research.amnh.org/entomology/spiders/catalog/ The world spider catalog], version 10.5. ''American Museum of Natural History''. [https://web.archive.org/web/20090312050907/http://research.amnh.org:80/entomology/spiders/catalog/ Gearchiveerd] op 12 maart 2009.</ref>

Het dier behoort tot het geslacht ''[[Nesticella]]''. De wetenschappelijke naam van de soort werd voor het eerst geldig gepubliceerd in 2004 door Benjamin.

{{Appendix}}
{{beginnetje|biologie|2011|10|21}}

{{DEFAULTSORT:Nesticella marapu}}
[[Categorie:Holenspinnen]]

title: Nesticella marapu

Rijk: Animalia (Dieren)

Stam: Arthropoda (Geleedpotigen)

Klasse: Arachnida (Spinachtigen)

Orde: Araneae (Spinnen)

Familie: Nesticidae (Holenspinnen)

Geslacht: Nesticella

title: Soort

Portaal: Biologie


text:
# Napomyza hirticornis
Napomyza hirticornis is een vliegensoort uit de familie van de mineervliegen (Agromyzidae). De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1932 door Hendel.

title: Napomyza hirticornis

wikitext:
{{Taxobox insect
| titelweergave = cursief
| naam = ''Napomyza hirticornis''
| afbeelding =
| orde = [[Diptera]] (Tweevleugeligen)
| onderorde = [[Vliegen (dieren)|Brachycera]] (Vliegen)
| familie = [[Mineervliegen|Agromyzidae]] (Mineervliegen)
| geslacht = ''[[Napomyza]]''
| w-naam = ''Napomyza hirticornis''
| auteur = Hendel
| datum = 1932
| haakjes = ja
| commons =
| species =
}}
'''''Napomyza hirticornis''''' is een [[vliegen (dieren)|vliegen]]soort uit de familie van de [[Mineervliegen|mineervliegen (Agromyzidae)]].<ref>{{Link Fauna Europaea|id=128002|naam=''Napomyza hirticornis''}}</ref> De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1932 door Hendel.

{{Appendix}}
{{beginnetje|biologie|2013|06|25}}

[[Categorie:Napomyza|hirticornis]]

title: Napomyza hirticornis

Klasse: Insecta (Insecten)

Orde: Diptera (Tweevleugeligen)

Onderorde: Brachycera (Vliegen)

Familie: Agromyzidae (Mineervliegen)

Geslacht: Napomyza

title: Soort

Portaal: Biologie · Insecten


text:
# Rouleau (textiel)
Een rouleau is een textieldrukmachine.

## Geschiedenis
Het bedrukken van textiel geschiedde vanouds met de handdruktechniek. Dit werk was zwaar en de arbeidsproductiviteit lag laag. Een verbetering was het gebruik van koperen platen in een soort drukpers. Dit bleef echter een discontinu proces.
Om tot een continu proces te komen werd gebruik gemaakt van drukrollen. Een vroege ontwikkeling was het apparaat van Andreas Glorez (1701) dat gebruik maakte van houten drukrollen. In één daarvan was het motief uitgestoken. Op deze rol werd de drukpap handmatig aangebracht.
Dit apparaat werd gaandeweg verbeterd. Men ging gebruik maken van koperen platen die gegraveerd waren. Doordat de rol door een verfbak liep gebeurde nu het opbrengen van de drukpap automatisch. Om te zorgen dat de inkt niet buiten de groeven kwam werd in 1785 door de Engelsman Thomas Bell een rakel aangebracht die de overtollige verf weg schraapte. Aldus ontstond de machine die rouleau werd genoemd. Deze kon patronen drukken die uit zes kleuren bestonden waarvoor uiteraard zes verschillende rollen vereist waren die synchroon met elkaar moesten lopen.
Deze machines hadden echter nog aanzienlijke nadelen. Voor elke kleur in een dessin moest een afzonderlijke rol worden gegraveerd. Niet alleen de kosten van het graveren, maar ook van de koperen rollen, waren hoog. Alleen massaproductie was daarom rendabel bij een dergelijke machine.
Pas omstreeks 1840 was de machine zover ontwikkeld, en waren de marktomstandigheden zozeer verbeterd, dat de rouleau grootschalige ingang vond in de Britse textieldrukkerijen en de handdruktechniek verdrong.
Aangezien de Engelsen het -vooral in de Napoleontische tijd- verboden om de machines te exporteren naar het Europese vasteland, trachtte men aldaar op eigen kracht een rouleau te ontwikkelen. In Frankrijk was het Lefèvre die in 1807 een bruikbare rouleau ontwikkelde. In 1834 werd in Frankrijk echter een alternatieve machine uitgevonden, de Perrotine, waarvan het principe feitelijk neerkwam op de mechanisatie van de handelingen van de handdruktechniek. Ook deze machine had zijn voordelen die echter, door de vervolmaking van de rouleau, geleidelijk van minder belang waren, waardoor de Perrotine tegen het eind van de 19e eeuw geheel verdrongen werd door de rouleau.

title: Rouleau (textiel)

wikitext:
[[Bestand:Musée de l'impression sur étoffe-Machines du XIXe siècle.jpg|miniatuur|Rouleaumachine]]
Een '''rouleau''' is een textieldrukmachine.

==Geschiedenis==
Het bedrukken van textiel geschiedde vanouds met de [[handdruktechniek]]. Dit werk was zwaar en de arbeidsproductiviteit lag laag. Een verbetering was het gebruik van koperen platen in een soort drukpers. Dit bleef echter een discontinu proces.

Om tot een continu proces te komen werd gebruik gemaakt van drukrollen. Een vroege ontwikkeling was het apparaat van [[Andreas Glorez]] (1701) dat gebruik maakte van houten drukrollen. In één daarvan was het motief uitgestoken. Op deze rol werd de drukpap handmatig aangebracht.

Dit apparaat werd gaandeweg verbeterd. Men ging gebruik maken van koperen platen die gegraveerd waren. Doordat de rol door een verfbak liep gebeurde nu het opbrengen van de drukpap automatisch. Om te zorgen dat de inkt niet buiten de groeven kwam werd in 1785 door de Engelsman [[Thomas Bell]] een rakel aangebracht die de overtollige verf weg schraapte. Aldus ontstond de machine die ''rouleau'' werd genoemd. Deze kon patronen drukken die uit zes kleuren bestonden waarvoor uiteraard zes verschillende rollen vereist waren die synchroon met elkaar moesten lopen.

Deze machines hadden echter nog aanzienlijke nadelen. Voor elke kleur in een dessin moest een afzonderlijke rol worden gegraveerd. Niet alleen de kosten van het graveren, maar ook van de koperen rollen, waren hoog. Alleen massaproductie was daarom rendabel bij een dergelijke machine.

Pas omstreeks 1840 was de machine zover ontwikkeld, en waren de marktomstandigheden zozeer verbeterd, dat de rouleau grootschalige ingang vond in de Britse textieldrukkerijen en de handdruktechniek verdrong.

Aangezien de Engelsen het -vooral in de Napoleontische tijd- verboden om de machines te exporteren naar het Europese vasteland, trachtte men aldaar op eigen kracht een rouleau te ontwikkelen. In Frankrijk was het ''Lefèvre'' die in 1807 een bruikbare rouleau ontwikkelde. In 1834 werd in Frankrijk echter een alternatieve machine uitgevonden, de [[Perrotine]], waarvan het principe feitelijk neerkwam op de mechanisatie van de handelingen van de handdruktechniek. Ook deze machine had zijn voordelen die echter, door de vervolmaking van de rouleau, geleidelijk van minder belang waren, waardoor de Perrotine tegen het eind van de 19e eeuw geheel verdrongen werd door de rouleau.<ref>[https://www.dbnl.org/tekst/lint011gesc03_01/lint011gesc03_01_0003.php Techniek in Nederland in de 19e eeuw, deel III, p.59 e.v.]</ref>

==Referenties==
{{References}}

[[Categorie:Productietechniek (textiel)]]


text:
# Pontania helveticae
Pontania helveticae is een vliesvleugelig insect uit de familie van de bladwespen (Tenthredinidae). De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1986 door Kopelke.

title: Pontania helveticae

wikitext:
{{Taxobox insect
| titelweergave = cursief
| naam = ''Pontania helveticae''
| afbeelding =
| orde = [[Vliesvleugeligen|Hymenoptera]] (Vliesvleugeligen)
| onderorde =
| familie  = [[Echte bladwespen|Tenthredinidae]] (Echte bladwespen)
| geslacht = ''[[Pontania]]''
| auteur = Kopelke
| datum = 1986
| haakjes =
}}
'''''Pontania helveticae''''' is een [[Vliesvleugeligen|vliesvleugelig insect]] uit de familie van de [[Bladwespen|bladwespen (Tenthredinidae)]].<ref>{{Link Fauna Europaea|id=355013|naam=''Pontania helveticae''}}</ref> De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1986 door Kopelke.

{{Appendix}}
{{beginnetje|biologie|2013|07|06}}

[[Categorie:Pontania|helveticae]]

title: Pontania helveticae

Orde: Hymenoptera (Vliesvleugeligen)

Familie: Tenthredinidae (Echte bladwespen)

Geslacht: Pontania

title: Soort


text:
# Congregatie van Onze Lieve Vrouw van Liefde van de Goede Herder
De Congregatie van Onze Lieve Vrouw van Liefde van de Goede Herder, in de volksmond Zusters van de Goede Herder genoemd, is een rooms-katholieke congregatie, gesticht door Maria Euphrasia Pelletier. De congregatie kwam in 1835 voort uit de Congregatie van Onze Lieve Vrouwe van Liefde, ook wel aangeduid als de Congregatie van Onze Lieve Vrouwe van Toevlucht. In 2014 zijn beide congregaties gefuseerd, waarbij de naam Congregatie van Onze Lieve Vrouwe van Liefde van de Goede Herder werd aangehouden.

## Geschiedenis
De stichtster Maria Euphrasia Pelletier werd op 31 juli 1796 geboren als Rosa Virginia Pelletier op het eiland Noirmoutier. In 1814 werd zij opgenomen in de Congregatie van Onze Lieve Vrouwe van Liefde (Frans: refuge), gesticht door Johannes Eudes in 1662. Op 29-jarige leeftijd werd zij reeds gekozen tot overste van het klooster te Tours. Vanaf 1829 gaf zij leiding aan een nieuwe vestiging van de congregatie te Angers. Vanuit Angers richtte Maria Euphrasia Pelletier een eigen congregatie op, aanvankelijk onder de naam Congregatie van Onze Lieve Vrouw van Liefde van de Goede Herder van Angers.
Tussen 1829 en het overlijden van de stichteres op 24 april 1868 werden 110 kloosters gesticht, verspreid over alle werelddelen. Maria Euphrasia is in 1940 door paus Pius XII heilig verklaard.

## De Zusters van de Goede Herder in Nederland
In 1860 opende het eerste klooster in Nederland, te Zoeterwoude-Rijndijk. De huidige wijk De Goede Herder is vernoemd naar dit klooster. Vanuit het moederhuis in Zoeterwoude, werden er kloosters gesticht in onder andere Haarlem (1879, later overgegaan naar Bloemendaal: Euphrasia), Almelo (1886, Vriezenveenseweg), Velp (1892, Larenstein) en Tilburg (1902, Bredaseweg). Ook in Batavia werd in 1927 een huis gesticht.
Tot 2006 vormden de Zusters van de Goede Herder een zelfstandige provincie in Nederland. Sinds 2012 maken zij deel uit van een provincie die bestaat uit zusters uit Nederland, België, Frankrijk en Hongarije. Het laatste klooster, klooster Euphrasia op het landgoed Dennenheuvel te Bloemendaal, werd in 2014 verlaten.

### Gedwongen opsluiting en dwangarbeid
De zusters bestuurden ook internaten voor meisjes, tot 1978. Deze internaten stonden in Almelo, Zoeterwoude-Rijndijk, Velp en Tilburg. De meisjes waren veelal uit huis geplaatst en door de Kinderbescherming - dus onder verantwoordelijkheid van het Rijk - aan de zorgen van de zusters toevertrouwd. De zusters lieten deze "meisjes van De Goede Herder", ook de minderjarigen, werkzaamheden verrichten, vaak zwaar en langdurig, in naaiateliers en wasserijen. Zij mochten niet met elkaar praten. Voortdurend was er de bedreiging met strafsancties. Meisjes die zich verzetten of geprobeerd hadden weg te lopen, werden vaak langere tijd, tot wel twee maanden, in een isoleercel opgesloten.
Veel vrouwen hebben aan de wrede en liefdeloze ervaringen bij de nonnen hun leven lang trauma's overgehouden. Een aantal vrouwen die in hun jeugd opgesloten hadden gezeten in gestichten van de congregatie, sloten zich in 2018 aaneen tot een lotgenotengroep. Deze vrouwen stelden de congregatie aansprakelijk voor de dwangarbeid, die zij in de gestichten moesten verrichten. Minister voor Rechtsbescherming Sander Dekker liet onafhankelijk onderzoek naar de zaak verrichten. Dit onderzoek concludeerde dat inderdaad sprake was geweest van dwangarbeid, die in strijd was met de destijds geldende normen en rechten. Omdat de overheid hier medeschuldig aan was, achtte minister Dekker excuses van de overheid op zijn plaats.  Later heeft de overheid ook een schadevergoeding toegekend. De congregatie ontkent dat er sprake is geweest van dwangarbeid. De praktijken bij de Zusters zijn aan de kaak gesteld in het boek en de documentairereeks Meisjes van de Goede Herder, uitgezonden door de VPRO en gemaakt door Britta Hosman die zich twee jaar in dit verhaal had verdiept.
In een door 19 vrouwen die bij de Goede Herder gedwongen arbeid hebben verricht, tegen de kloosterorde aangespannen rechtszaak wees de rechtbank Noord-Holland in 2023 de vorderingen af wegens verjaring. Volgens de rechtbank kon in redelijkheid en billijkheid niet van de strikte verjaringstermijn worden afgeweken. Discussie is gaande of de mede dankzij de onbezoldigde dwangarbeid welgestelde kloosterorde die in Nederland nog slechts enkele hoogbejaarde leden heeft, uit hoofde van een natuurlijke verbintenis niet compensatie moet geven aan nog levende slachtoffers van het dwangbewind. De directeur van de orde die de belangen van de nog levende zusters en het moederklooster in Frankrijk behartigt, gaat uit van de goede bedoelingen van de zusters en is verontwaardigd over wat de zusters, de orde, de kerk met de claims wordt aangedaan. Er is bij de orde geen bereidheid nog levende slachtoffers van de slavernij financiële compensatie te bieden. In 2022 is in Velp een monument geplaatst ter nagedachtenis van de jong overleden ‘meisjes’ van de Goede Herder.

wikitext:
[[Bestand:Coat of Arms of the Congregation of Our Lady of Charity of the Good Shepherd.jpg|miniatuur|Beeldmerk van de congregatie]]
De '''Congregatie van Onze Lieve Vrouw van Liefde van de Goede Herder''', in de volksmond '''Zusters van de Goede Herder''' genoemd, is een [[rooms-katholieke]] [[congregatie (kloostergemeenschap)|congregatie]], gesticht door [[Maria Euphrasia Pelletier]]. De congregatie kwam in 1835 voort uit de [[Congregatie van Onze Lieve Vrouwe van Liefde]], ook wel aangeduid als de Congregatie van Onze Lieve Vrouwe van Toevlucht. In 2014 zijn beide congregaties gefuseerd, waarbij de naam Congregatie van Onze Lieve Vrouwe van Liefde van de Goede Herder werd aangehouden.<ref>{{Citeer web |url=http://rgs.gssweb.org/en/node/11 |titel=Gearchiveerde kopie |bezochtdatum=28 januari 2019 |archiefdatum=29 januari 2019 |archiefurl=https://web.archive.org/web/20190129064102/http://rgs.gssweb.org/en/node/11 |dodeurl=ja }}</ref>

==Geschiedenis==
De stichtster Maria Euphrasia Pelletier werd op 31 juli 1796 geboren als Rosa Virginia Pelletier op het eiland [[Île de Noirmoutier|Noirmoutier]]. In 1814 werd zij opgenomen in de Congregatie van Onze Lieve Vrouwe van Liefde ([[Frans]]: ''refuge''), gesticht door [[Johannes Eudes]] in 1662. Op 29-jarige leeftijd werd zij reeds gekozen tot overste van het klooster te [[Tours (Indre-et-Loire)|Tours]]. Vanaf [[1829]] gaf zij leiding aan een nieuwe vestiging van de congregatie te [[Angers]]. Vanuit Angers richtte Maria Euphrasia Pelletier een eigen congregatie op, aanvankelijk onder de naam ''Congregatie van Onze Lieve Vrouw van Liefde van de Goede Herder van Angers''.

Tussen 1829 en het overlijden van de stichteres op 24 april 1868 werden 110 kloosters gesticht, verspreid over alle werelddelen. Maria Euphrasia is in 1940 door [[paus Pius XII]] heilig verklaard.

==De Zusters van de Goede Herder in Nederland==
[[Bestand:ErfgoedLeiden LEI001016893 Gezicht op Zoeterwoude Rijndijk.jpg|thumb|Op de achtergrond klooster de Goede Herder te Zoeterwoude-Rijndijk, eind 19e eeuw]]
[[Bestand:Kapel Larenstein (2009).JPG|thumb|Kapel van het klooster te Velp in 2009]]
In [[1860]] opende het eerste klooster in Nederland, te [[Zoeterwoude-Rijndijk]]. De huidige wijk ''De Goede Herder'' is vernoemd naar dit klooster. Vanuit het [[moederhuis]] in Zoeterwoude, werden er kloosters gesticht in onder andere [[Haarlem]] (1879, later overgegaan naar [[Bloemendaal (Noord-Holland)|Bloemendaal]]: Euphrasia), [[Almelo]] (1886, Vriezenveenseweg), [[Velp (Gelderland)|Velp]] (1892, Larenstein) en [[Tilburg]] (1902, Bredaseweg). Ook in [[Batavia (Nederlands-Indië)|Batavia]] werd in 1927 een huis gesticht.

Tot [[2006]] vormden de Zusters van de Goede Herder een zelfstandige [[provincialaat|provincie]] in Nederland. Sinds 2012 maken zij deel uit van een provincie die bestaat uit zusters uit Nederland, [[België]], [[Frankrijk]] en [[Hongarije]]. Het laatste klooster, klooster Euphrasia op het landgoed Dennenheuvel te Bloemendaal, werd in 2014 verlaten.<ref>{{Citeer web |url=https://www.landgoeddennenheuvel.nl/partners/zusters-van-de-goede-herder/ |titel=Gearchiveerde kopie |bezochtdatum=28 januari 2019 |archiefdatum=20 september 2020 |archiefurl=https://web.archive.org/web/20200920163959/http://www.landgoeddennenheuvel.nl/partners/zusters-van-de-goede-herder/ |dodeurl=ja }}</ref>

===Gedwongen opsluiting en dwangarbeid===
De zusters bestuurden ook internaten voor meisjes, tot 1978. Deze internaten stonden in [[Klooster de Goede Herder (Almelo)|Almelo]], [[Zoeterwoude-Rijndijk]], [[Velp (Gelderland)|Velp]] en [[Tilburg (gemeente)|Tilburg]]. De meisjes waren veelal uit huis geplaatst en door de Kinderbescherming - dus onder verantwoordelijkheid van het Rijk - aan de zorgen van de zusters toevertrouwd. De zusters lieten deze "meisjes van De Goede Herder", ook de minderjarigen, werkzaamheden verrichten, vaak zwaar en langdurig, in naaiateliers en wasserijen. Zij mochten niet met elkaar praten. Voortdurend was er de bedreiging met strafsancties. Meisjes die zich verzetten of geprobeerd hadden weg te lopen, werden vaak langere tijd, tot wel twee maanden, in een isoleercel opgesloten.

Veel vrouwen hebben aan de wrede en liefdeloze ervaringen bij de nonnen hun leven lang trauma's overgehouden. Een aantal vrouwen die in hun jeugd opgesloten hadden gezeten in gestichten van de congregatie, sloten zich in 2018 aaneen tot een lotgenotengroep. Deze vrouwen stelden de congregatie aansprakelijk voor de [[dwangarbeid]], die zij in de gestichten moesten verrichten.<ref>[https://www.nrc.nl/nieuws/2018/07/13/de-meisjes-van-de-goede-herder-2-a1609956 De meisjes van de Goede Herder] ''NRC'', 14 juli 2018</ref> [[Minister voor Rechtsbescherming]] [[Sander Dekker]] liet onafhankelijk onderzoek naar de zaak verrichten. Dit onderzoek concludeerde dat inderdaad sprake was geweest van dwangarbeid, die in strijd was met de destijds geldende normen en rechten.<ref>[https://www.universiteitleiden.nl/binaries/content/assets/rechtsgeleerdheid/instituut-voor-publiekrecht/sociaal-recht/gedwongen-arbeid-goede-herder.pdf ''Gedwongen arbeid bij De Goede Herder, de werkwijze in de instellingen van de kloosterorde De Goede Herder in de periode 1945-1975 en de rol van de overheid daarbij''], Universiteit Leiden & Tilburg University, 15-12-2019</ref> Omdat de overheid hier medeschuldig aan was, achtte minister Dekker excuses van de overheid op zijn plaats.<ref>[https://www.nrc.nl/nieuws/2019/12/19/meisjes-van-goede-herder-krijgen-excuses-en-erkenning-van-overheid-a3984412 Meisje van Goede Herder krijgen excuses en erkenning] ''NRC'', 19-12-2019</ref>  Later heeft de overheid ook een schadevergoeding toegekend.<ref>[https://www.rtvoost.nl/amp/nieuws/2132615/meisjes-van-de-goede-herder-meld-je-nu-voor-de-5000-euro-schadevergoeding Meisjes van De Goede Herder: 'Meld je nu voor de 5000 euro schadevergoeding'], RTV Oost, 20 augustus 2022.</ref> De congregatie ontkent dat er sprake is geweest van dwangarbeid.<ref>[https://www.trouw.nl/binnenland/dwangarbeid-de-congregatie-van-de-goede-herder-erkent-dat-nog-steeds-niet-volmondig~b75aec9e/ Dwangarbeid? De congregatie erkent dat nog steeds niet], ''Trouw'', 18-02-2023</ref> De praktijken bij de Zusters zijn aan de kaak gesteld in het boek en de documentairereeks ''Meisjes van de Goede Herder'',<ref> Cristel Don, Meisjes van de Goede Herder, 2014</ref><ref>[https://www.npodoc.nl/documentaires/2024/06/meisjes-van-de-goede-herder/aflevering-1.html Gevallen meisjes], 2024, 2Doc.</ref><ref>[https://www.ad.nl/almelo/dwangarbeid-in-almelo-het-leed-van-de-kloostermeisjes-in-de-schijnwerpers~a55c126c/ Dwangarbeid in Almelo; het leed van de kloostermeisjes in de schijnwerpers], AD, 3 juni 2024.</ref> uitgezonden door de [[VPRO]] en gemaakt door Britta Hosman die zich twee jaar in dit verhaal had verdiept.

In een door 19 vrouwen die bij de Goede Herder gedwongen arbeid hebben verricht, tegen de kloosterorde aangespannen rechtszaak wees de [[rechtbank Noord-Holland]] in 2023 de vorderingen af wegens verjaring. Volgens de rechtbank kon in redelijkheid en billijkheid niet van de strikte verjaringstermijn worden afgeweken.<ref>[https://linkeddata.overheid.nl/front/portal/document-viewer?ext-id=ECLI:NL:RBNHO:2023:2811 Rechtbank Noord-Holland, vonnis van 29 maart 2023.]</ref> Discussie is gaande of de mede dankzij de onbezoldigde dwangarbeid welgestelde [[kloosterorde]] die in Nederland nog slechts enkele hoogbejaarde leden heeft, uit hoofde van een [[natuurlijke verbintenis]] niet compensatie moet geven aan nog levende slachtoffers van het dwangbewind. De directeur van de orde die de belangen van de nog levende zusters en het moederklooster in Frankrijk behartigt, gaat uit van de goede bedoelingen van de zusters en is verontwaardigd over wat de zusters, de orde, de kerk met de claims wordt aangedaan.<ref>[https://www.groene.nl/artikel/strijd-om-erkenning-en-genoegdoening Strijd om erkenning en genoegdoening], De Groene Amsterdammer, 3 juni 2024.</ref> Er is bij de orde geen bereidheid nog levende slachtoffers van de slavernij financiële compensatie te bieden. In 2022 is in Velp een monument geplaatst ter nagedachtenis van de jong overleden ‘meisjes’ van de Goede Herder.<ref>[https://www.knr.nl/nieuws/het-leed-raakt-de-zusters-heel-erg/ ‘Het leed raakt de zusters heel erg’], KNR, 22 december 2022.</ref>

{{Appendix}}

[[Categorie:Kloostercongregatie in de Rooms-Katholieke Kerk]]


text:
# Sparta Pils
Sparta Pils is een Belgisch biermerk. Het wordt gebrouwen door Brouwerij Van Steenberge te Ertvelde, een deelgemeente van Evergem.
Sparta Pils is een blonde pils met een alcoholpercentage van 5% en een densiteit van 12° Plato.

Een verschil met de meeste andere pilsbieren is dat Sparta Pils niet gepasteuriseerd wordt. Door het niet pasteuriseren zou de smaak beter behouden blijven, maar de houdbaarheid ingekort.

## Etiketbieren
Deze pils wordt ook onder de naam Steenberge Premium Pilsener in Nederland op de markt gebracht door Multi Bier Asten BV.

title: Sparta Pils

wikitext:
{{Infobox bier
| naam       = Sparta Pils
| afbeelding = Sparta beer.JPG
| gistsoort  =
| alcoholpct = 5%
| graansoort = gerst
| hopsoort   =
| ingredienten =
| lagering   =
| menging    =
| afwerking  =
| oorsprong  = [[Ertvelde]]
| brouwer    = [[Brouwerij Van Steenberge]]
| biersoort  =  [[pils]]
| kleur      = blond
| smaak      =
| bitter     =
| lijst      = Belgische
}}
'''Sparta Pils''' is een Belgisch [[bier]]merk. Het wordt gebrouwen door [[Brouwerij Van Steenberge]] te [[Ertvelde]], een [[deelgemeente (België)|deelgemeente]] van [[Evergem]].

''Sparta Pils'' is een blonde [[pils]] met een [[alcoholpercentage]] van 5% en een densiteit van 12° [[Plato-schaal|Plato]].<ref>[https://web.archive.org/web/20120618135114/http://www.derestaurantgids.be/Belgische-bieren/Bier-CV/sparta-pils.html Gegevens van het bier]</ref><br />
Een verschil met de meeste andere pilsbieren is dat Sparta Pils niet [[pasteuriseren|gepasteuriseerd]] wordt. Door het niet pasteuriseren zou de smaak beter behouden blijven, maar de houdbaarheid ingekort.<ref>[https://web.archive.org/web/20091215082645/http://www.belgische-bieren.be/bier/sparta-pils Niet gepasteuriseerd]</ref>

== Zie ook ==
* [[Lijst van Belgische bieren]]
* [[Lijst van Belgische brouwerijen]]
* [[Lijst van Belgische bierfirma's]]
* [[Belgische biercultuur]]

==Etiketbieren==
Deze pils wordt ook onder de naam ''Steenberge Premium Pilsener'' in Nederland op de markt gebracht door ''Multi Bier Asten BV''.

== Externe links ==
* [http://vansteenberge.com Website van de brouwerij]

{{Appendix}}

[[Categorie:Belgische pils]]
[[Categorie:Evergem]]

title: Sparta Pils

Brouwer: Brouwerij Van Steenberge

Oorsprong: Ertvelde

Type: pils

Graan: gerst

Kleur: blond

title: Lijst van Belgische bieren

Portaal: Bier


text:
# Pujols (Lot-et-Garonne)
Pujols is een gemeente in het Franse departement Lot-et-Garonne (regio Nouvelle-Aquitaine). De plaats maakt deel uit van het arrondissement Villeneuve-sur-Lot. Pujols telde op 1 januari 2022 3.776 inwoners.
Het dorp is lid van Les Plus Beaux Villages de France.

## Geografie
De oppervlakte van Pujols bedroeg op 1 januari 2022 24,98 vierkante kilometer; de bevolkingsdichtheid was toen 151,2 inwoners per km².
Het oude versterkte dorp kijkt vanuit de hoogte over Villeneuve-sur-lot. Het dorpsplan ligt op een uitloper van een heuvel.

## Demografie
Onderstaande figuur toont het verloop van het inwonertal (bron: INSEE-tellingen).

## Afbeeldingen
- Straatje in Pujols
- Markthal
- Gemeentehuis
- Église Sainte-Foy
- Église Saint-Nicolas

title: Pujols (Lot-et-Garonne)

wikitext:
{{Infobox gemeente Frankrijk
| plaatsnaam = Pujols
| wapen =
| kaart =
| regio = [[Nouvelle-Aquitaine]]
| departement = [[Lot-et-Garonne]] (47)
| depnr = 47
| arrondissement = [[Arrondissement Villeneuve-sur-Lot|Villeneuve-sur-Lot]]
| kanton = [[Kanton Villeneuve-sur-Lot-2|Villeneuve-sur-Lot-2]]
| jaar = 1999
| inwoners = 3546
| dichtheid = 141,3
| oppervlakte = 25,1
| water =
| latitudeGraden = 44
| latitudeMinuten = 24
| latitudeSeconden = 0
| longitudeGraden = 0
| longitudeMinuten = 41
| longitudeSeconden = 0
| E of W = E
| ol of wl = O.L.
| code = 47215
| postcode = 47300
| netnummer =
| hoogteligging = 65 - 211
| aangrenzende gemeenten =
| burgemeester =
| website =
}}
'''Pujols''' is een gemeente in het [[Frankrijk|Franse]] departement [[Lot-et-Garonne]] (regio [[Nouvelle-Aquitaine]]). De plaats maakt deel uit van het arrondissement [[Arrondissement Villeneuve-sur-Lot|Villeneuve-sur-Lot]]. Pujols telde op {{Inwonertal|soort=datum}} {{Inwonertal}} inwoners.

Het dorp is lid van [[Les Plus Beaux Villages de France]].<ref>{{Citeer web |url = https://www.les-plus-beaux-villages-de-france.org/fr/nos-villages/|titel = Nos villages|bezochtdatum = 2 augustus 2022|auteur= Les Plus Beaux Villages de France|auteurlink = |medeauteurs = |datum = }}</ref>

== Geografie ==
De oppervlakte van Pujols bedroeg op {{Inwonertal|soort=datum}} {{inwonertal|soort=oppervlakte}}; de [[bevolkingsdichtheid]] was toen {{inwonertal|soort=dichtheid}} inwoners per km².

Het oude versterkte dorp kijkt vanuit de hoogte over Villeneuve-sur-lot. Het dorpsplan ligt op een uitloper van een heuvel.

<!-- {{Detailkaart Franse gemeente|id=47215}} -->
[[Bestand:47215-Pujols-Sols.png|thumb |left |350px |Kaart van de gemeente met de belangrijkste infrastructuur, bodemgebruik en omliggende gemeenten]]{{Clearleft}}

== Demografie ==
Onderstaande figuur toont het verloop van het inwonertal (bron: [[Institut national de la statistique et des études économiques/Definities|INSEE-tellingen]]).<br />
{{Grafiek inwonertal gemeente Frankrijk|id=47215}}
<!-- Bron: Frans bureau voor statistiek. Cijfers inwoneraantal volgens de definitie "population sans doubles comptes" -->

== Afbeeldingen ==

<gallery>
Pujol2003-1.jpg|Straatje in Pujols
Pujols centre.jpg|[[Markthal]]
Pujols (Lot-et-Garonne) - La mairie.JPG|Gemeentehuis
Pujols - Église Sainte-Foy -8.JPG|Église Sainte-Foy
Pujols - Église Saint-Nicolas - Portail, porte nord et clocher.JPG|Église Saint-Nicolas
</gallery>

== Externe links ==
* [http://www.frenchentree.com/france-lot-quercy-tourism-leisure/DisplayArticle.asp?ID=4066 Informatie over Pujols]
* {{Link INSEE|id=47215}}

{{Appendix}}
{{Navigatie Les Plus Beaux Villages de France}}
{{Commonscat}}

{{Coor title dms|44|24|0|N|0|41|0|E|type:adm2nd_scale:25000_region:FR}}

[[Categorie:Gemeente in Lot-et-Garonne]]

title: Situering

Regio: Nouvelle-Aquitaine

Departement: Lot-et-Garonne (47)

Arrondissement: Villeneuve-sur-Lot

Coördinaten: 44° 24′ NB, 0° 41′ OL

title: Algemeen

title: Overig

Website: Officiële website

title: Detailkaart

Detailkaart: · Locatie in Frankrijk Lot-et-Garonne

Portaal: Frankrijk


text:
# Elísio Medrado
Elísio Medrado is een gemeente in de Braziliaanse deelstaat Bahia. De gemeente telt 8.183 inwoners (schatting 2009).

title: Elísio Medrado

wikitext:
{{Infobox plaats in Brazilië
| land                  = Brazilië
| soort                 = Gemeente
| naam                  = Elísio Medrado
| area                  = [[Regio Noordoost (Brazilië)|Noordoost]]
| subarea               = [[Bahia (staat)|Bahia]]
| situeringnaam6        = [[Mesoregio]]
| situering6            = [[Centro-Norte Baiano]]
| situeringnaam7        = [[Microregio]]
| situering7            = [[Feira de Santana (microregio)|Feira de Santana]]
| inwoners              = 8.183
| census                = 2009
| dichtheid             = 39,5
| coa                   =
| flag                  =
| vlagartikel           =
| km2                   = 199,541
| hoogte                = 390
| algemeen0             = 2910305
| algemeennaam0         = Gemeentenummer
| tijdzone              = [[UTC−3]]
| overig0               = 0,655
| overignaam0           = [[Index van de menselijke ontwikkeling|HDI]]
| lat_deg               = 12
| lat_min               = 56
| lat_sec               = 45
| lat_dir               = S
| lon_deg               = 39
| lon_min               = 31
| lon_sec               = 19
| lon_dir               = W
| gesticht              = 20 juli 1962
| burgemeester          = Robson Epaminondas Santana de Souza
| www                   = elisiomedrado.ba.gov.br
| detailkaart           = Bahia Municip ElisioMedrado.svg
| detailkaartbijschrift = Locatie van Elísio Medrado in de staat Bahia
| image                 =
| caption               =
}}
'''Elísio Medrado''' is een [[gemeente (bestuur)|gemeente]] in de [[Brazilië|Braziliaanse]] deelstaat [[Bahia (staat)|Bahia]]. De gemeente telt 8.183 inwoners (schatting 2009).

{{Appendix|2=
* [[Instituto Brasileiro de Geografia e Estatística]], [https://www.ibge.gov.br/home/estatistica/populacao/estimativa2009/POP2009_DOU.pdf Inwonertallen 2009]
}}

{{DEFAULTSORT:Elisio Medrado}}
[[Categorie:Gemeente in Bahia]]

title: Situering

Regio: Noordoost

Staat: Bahia

Mesoregio: Centro-Norte Baiano

Microregio: Feira de Santana

title: Algemeen

title: Politiek

Burgemeester: Robson Epaminondas Santana de Souza

title: Overig

title: Detailkaart

Portaal: Brazilië


text:
# Renbaan van Groenendaal
De Renbaan van Groenendaal of Hippodroom van Groenendaal (Frans: Hippodrome de Groenendael) is een voormalige Belgische paardenrenbaan in de Vlaams-Brabantse gemeente Hoeilaart, zo'n twee kilometer ten westen van het dorpscentrum.

## Aanleg
De baan in het Zoniënwoud werd aangelegd nadat bleek dat koning Leopold II de in 1880 aangelegde renbaan van Bosvoorde te klein vond en hij ook in de buurt van Brussel een goede hippodroom nodig achtte. Hij wenste een nieuwe baan zonder scherpe bochten, die eveneens groter dan de koninklijke Wellingtonrenbaan van Oostende diende te zijn die in 1883 was ingehuldigd. De baan zou ook het predicaat koninklijk mogen voeren, wat Bosvoorde nooit gegund was. De renbaan werd aangelegd vanaf 1887 en werd een ovaal met een omtrek van 3,6 kilometer lang. De openingsrace in Groenendaal werd verreden op 22 juli 1889. Het beheer werd toevertrouwd aan de Société royale d'encouragement pour l'amélioration des races de chevaux en Belgique (SRE), opgericht in 1834, die onder meer ook de renbaan van Bosvoorde al beheerde.

## Treinstation
Op 3 juli 1892 werd de renbaansite ontsloten via het spoorwegnet met een aftakking van de lijn Brussel-Namen met hierop een enkel station als terminus, Groenendaal-Renbaan.  De lijn was 1,4 km lang en werd enkel voor speciale treinen ter gelegenheid van de paardenwedrennen op de renbaan van Groenendaal gebruikt, maar ook voor het vervoer van renpaarden en andere goederen. Het station telde in 1904 zes perronsporen, twee opstelsporen en een draaischijf voor locomotieven. Maar zelfs deze faciliteiten waren onvoldoende om alle passagierstreinen op wedstrijddagen te stallen, dus werd in 1904 overwogen om de capaciteit van het station te verdubbelen. Het station werd in 1973 gesloten. In 1978 werd de lijn opgebroken. De ruimte ingenomen door station, perrons en rangeerruimte werd ingenomen door een parking. De weg langs de hippodroom werd heraangelegd tot een deel van de Brusselse ring, en ook aan de andere zijde van die autoweg werd een parkeerterrein aangelegd.  Beide parkings werden verbonden door een autotunnel onder de R0 autoweg. Die parking raakte na de sluiting in 2001 opnieuw begroeid, de tunnel is nog een van de weinige getuigenissen.

## Verdere uitbreiding
In 1893 werd naast de eerste baan een baan van een rechte mijl (1600 meter) bijgevoegd, uniek in België. Deze renbaan had ook een ander uniek aspect, paarden reden het eerste deel van de race bergafwaarts en moesten de race bergop afmaken tot aan de finish voor de tribunes. Dat er twee verschillende parkoers waren op een hippodroom kreeg ook internationale aandacht.
In 1910 volgde een derde baan, een aparte achtvormige hindernissenbaan. Groenendaal werd zo de enige renbaan met drie afzonderlijke pistes voor drie verschillende disciplines met een gezamenlijke lengte van meer dan negen kilometer.

## Bloei en verval
Voor de Eerste Wereldoorlog werden jaarlijks tot wel vijftig koersen georganiseerd.  De wedstrijden werden gehouden op vlak, horden en steeplechase. Van de vier meest actieve Belgische renbanen in die tijd, namelijk Bosvoorde, Oostende, Sterrebeek en Groenendael, werd deze laatste door vele critici als de mooiste beschouwd. Ook Hoeilaart profiteerde mee van het economische succes. Het begin van de Eerste Wereldoorlog betekende ook het directe einde van paardenraces.
Ook na WO I was er niet meteen beterschap. De renbaan werd een verzamelplek voor alle munitie als bommen en granaten die de Duitsers hadden achtergelaten. Op 6 mei 1919 zorgde een brandende sigaret voor een grote ontploffing met brand die tientallen slachtoffers en schade tot in het centrum van Hoeilaart vergde.
In 1921 werd na herstellingen de renbaan heropend. De oorspronkelijke koninklijke tribune was volledig verwoest en werd pas in 1924 heropgebouwd, naar een nieuw ontwerp. Dit ontwerp, goedgekeurd door koning Albert I in beaux-artsstijl, bestaat uit een rechthoekig basisvolume met sterk verhoogde begane grond onder plat dak, waarvan het centrale deel hoger is uitgewerkt door een koepelbekroning met aan de vier zijden een identiek uitgewerkt pseudo-rondboogfronton. Aan de westzijde, de zijde van de renbaan, is er een lager gedeelte met bekronend dakterras. Het geheel is opgetrokken uit baksteen. Aan de oostzijde komen twee gebogen trappen aan weerszijden samen op een bordes afgezet met een balustrade met in het midden het Belgische wapenschild en siervazen op de hoeken.
Bij het begin van de Tweede Wereldoorlog sloot de renbaan terug.
In 1947 werd de renbaan terug heropend na alweer enkele verbeteringswerken en uitbreidingen. De renbaan had een internationale uitstraling en trok de beste paarden en ruiters van Europa naar de paardenrennen in Groenendaal. De jaren zestig waren na de jaren twintig een tweede periode van grote publieke belangstelling, maar na die jaren zestig ging het opnieuw bergaf. Naast gewijzigde publieke interesse was ook de slechte bereikbaarheid voor auto's een knelpunt aan het worden. Dit zou pas worden verholpen na de afbraak van spoorweg en station, en de aanleg op deze locatie van het parkeerterrein, vlot toegankelijk vanaf de R0 autosnelweg.
In 1985 werd de hippodroom een laatste keer vernieuwd. De twee oorspronkelijke tribunes, constructies in metaal met smeedijzeren versieringen waar het publiek de race kon volgen werden in 1985 gesloopt, de koninklijke loge, voorzien tussen de twee galerijen bleef wel intact. Voor de loge werd een grote betonnen tribune gebouwd, naar een ontwerp van ingenieur André Paduart. De herbouwingen werden afgesloten met een derde en grootse heropening.
Maar deze uitbating was van korte duur. Binnen België waren niet alle actoren het eens, de Lotto werd populairder dan inzetten op paardenrennen en een wanbeleid bij verschillende Belgische renverenigingen brachten de paardensport in het land zo goed als de genadeslag. De renbaan van Groenendaal verloor verder aan populariteit en op 16 juni 2001 werd de laatste wedstrijd georganiseerd. De winnaar kreeg 300.000 frank (7500 euro) prijzengeld. Ooit in de glorietijd werd bij topwedstrijden tot 300 miljoen frank ingezet op één koers.
In 2001 ging de Société royale d'encouragement pour l'amélioration des races de chevaux en Belgique failliet en werd de site verlaten. De meeste gebouwen zijn tussen 2001 en 2013 gesloopt.

## Huidige infrastructuur
De grote betonnen tribune van 1985 werd in 2013 afgebroken. De oude paardenstallingen, een waag waar de jockeys zich voor de wedstrijd moesten wegen, een infirmerie waar zowel paard als jockey terecht konden na een ongeluk, een jockeyzaal waar de rijders zich konden omkleden en nog een reeks bijgebouwen werden ook in 2013 gesloopt.
De Koninklijke Loge bleef behouden. Deze werd rond 2015 gerenoveerd. De enige andere resterende overblijfsels van de infrasstructuur zijn een weliswaar zwaar beschadigde metalen luifel, het vroegere bookmakerpaviljoen waaronder weddenschappen konden worden afgesloten evenals een deel van de kelders van de 'nieuwe' tribune uit 1985, die enkel nog dienen als toevluchtsoord voor vleermuizen. De loge en het bookmakerslokaal werden in 2021 beschermd als monument van onroerend erfgoed.
Sinds 2015 wordt de Koninklijke Loge beheerd door Hippo-Droom bvba en kan deze sinds juni 2016 gehuurd worden voor evenementen.

title: Renbaan van Groenendaal

wikitext:
[[Bestand:Ancienne ligne droite Groenendael.jpg|miniatuur|De locatie van de voormalige renbaan van Groenendaal met de nog behouden Koninklijke Loge]]
De '''Renbaan van Groenendaal''' of '''Hippodroom van Groenendaal''' ([[Frans]]: ''Hippodrome de Groenendael'') is een voormalige [[België|Belgische]] [[Hippodroom|paardenrenbaan]] in de [[Vlaams-Brabant]]se gemeente [[Hoeilaart]], zo'n twee kilometer ten westen van het dorpscentrum.

== Aanleg ==
De baan in het [[Zoniënwoud]] werd aangelegd nadat bleek dat koning [[Leopold II van België|Leopold II]] de in 1880 aangelegde [[Renbaan van Bosvoorde (renbaan)|renbaan van Bosvoorde]] te klein vond en hij ook in de buurt van Brussel een goede hippodroom nodig achtte. Hij wenste een nieuwe baan zonder scherpe bochten, die eveneens groter dan de koninklijke [[Wellingtonrenbaan]] van [[Oostende]] diende te zijn die in 1883 was ingehuldigd. De baan zou ook het predicaat koninklijk mogen voeren, wat Bosvoorde nooit gegund was. De renbaan werd aangelegd vanaf [[1887]] en werd een [[ovaal]] met een omtrek van 3,6 kilometer lang. De openingsrace in Groenendaal werd verreden op 22 juli 1889. Het beheer werd toevertrouwd aan de ''Société royale d'encouragement pour l'amélioration des races de chevaux en Belgique (SRE)'', opgericht in 1834, die onder meer ook de renbaan van Bosvoorde al beheerde.

== Treinstation ==
Op 3 juli 1892 werd de renbaansite ontsloten via het spoorwegnet met een [[Spoorlijn 161B|aftakking van de lijn Brussel-Namen]] met hierop een enkel station als terminus, [[Station Groenendaal-Renbaan|Groenendaal-Renbaan]].  De lijn was 1,4 km lang en werd enkel voor speciale treinen ter gelegenheid van de paardenwedrennen op de renbaan van Groenendaal gebruikt, maar ook voor het vervoer van renpaarden en andere goederen. Het station telde in 1904 zes perronsporen, twee opstelsporen en een draaischijf voor locomotieven. Maar zelfs deze faciliteiten waren onvoldoende om alle passagierstreinen op wedstrijddagen te stallen, dus werd in 1904 overwogen om de capaciteit van het station te verdubbelen. Het station werd in 1973 gesloten. In 1978 werd de lijn opgebroken. De ruimte ingenomen door station, perrons en rangeerruimte werd ingenomen door een parking. De weg langs de hippodroom werd heraangelegd tot een deel van de [[R0 (België)|Brusselse ring]], en ook aan de andere zijde van die autoweg werd een parkeerterrein aangelegd.  Beide parkings werden verbonden door een autotunnel onder de [[R0 (België)|R0 autoweg]]. Die parking raakte na de sluiting in 2001 opnieuw begroeid, de tunnel is nog een van de weinige getuigenissen.

== Verdere uitbreiding ==
In 1893 werd naast de eerste baan een baan van een rechte mijl (1600 meter) bijgevoegd, uniek in België. Deze renbaan had ook een ander uniek aspect, paarden reden het eerste deel van de race bergafwaarts en moesten de race bergop afmaken tot aan de finish voor de tribunes. Dat er twee verschillende parkoers waren op een hippodroom kreeg ook internationale aandacht.

In 1910 volgde een derde baan, een aparte achtvormige hindernissenbaan. Groenendaal werd zo de enige renbaan met drie afzonderlijke pistes voor drie verschillende disciplines met een gezamenlijke lengte van meer dan negen kilometer.

== Bloei en verval ==
Voor de [[Eerste Wereldoorlog]] werden jaarlijks tot wel vijftig koersen georganiseerd.  De wedstrijden werden gehouden op vlak, horden en steeplechase. Van de vier meest actieve Belgische renbanen in die tijd, namelijk Bosvoorde, Oostende, Sterrebeek en Groenendael, werd deze laatste door vele critici als de mooiste beschouwd. Ook [[Hoeilaart]] profiteerde mee van het economische succes. Het begin van de Eerste Wereldoorlog betekende ook het directe einde van paardenraces.

Ook na WO I was er niet meteen beterschap. De renbaan werd een verzamelplek voor alle munitie als bommen en granaten die de Duitsers hadden achtergelaten. Op 6 mei 1919 zorgde een brandende sigaret voor een grote ontploffing met brand die tientallen slachtoffers en schade tot in het centrum van Hoeilaart vergde.

[[Bestand:Entrée de la Loge Royale.jpg|miniatuur|Koninklijke Loge uit 1924, trappen en bordes]]
In 1921 werd na herstellingen de renbaan heropend. De oorspronkelijke koninklijke tribune was volledig verwoest en werd pas in 1924 heropgebouwd, naar een nieuw ontwerp. Dit ontwerp, goedgekeurd door koning [[Albert I van België|Albert I]] in [[Beaux-arts|beaux-artsstijl]], bestaat uit een rechthoekig basisvolume met sterk verhoogde begane grond onder plat dak, waarvan het centrale deel hoger is uitgewerkt door een koepelbekroning met aan de vier zijden een identiek uitgewerkt pseudo-rondboogfronton. Aan de westzijde, de zijde van de renbaan, is er een lager gedeelte met bekronend dakterras. Het geheel is opgetrokken uit baksteen. Aan de oostzijde komen twee gebogen trappen aan weerszijden samen op een bordes afgezet met een balustrade met in het midden het Belgische wapenschild en siervazen op de hoeken.<ref>[https://id.erfgoed.net/erfgoedobjecten/302991 Inventaris Onroerend Erfgoed: Koninklijke Loge en resten bookmakerslokaal], geraadpleegd op 21 januari 2024</ref>

Bij het begin van de [[Tweede Wereldoorlog]] sloot de renbaan terug.

In 1947 werd de renbaan terug heropend na alweer enkele verbeteringswerken en uitbreidingen. De renbaan had een internationale uitstraling en trok de beste paarden en ruiters van Europa naar de paardenrennen in Groenendaal. De jaren zestig waren na de jaren twintig een tweede periode van grote publieke belangstelling, maar na die jaren zestig ging het opnieuw bergaf. Naast gewijzigde publieke interesse was ook de slechte bereikbaarheid voor auto's een knelpunt aan het worden. Dit zou pas worden verholpen na de afbraak van spoorweg en station, en de aanleg op deze locatie van het parkeerterrein, vlot toegankelijk vanaf de [[R0 (België)|R0]] autosnelweg.

In 1985 werd de hippodroom een laatste keer vernieuwd. De twee oorspronkelijke tribunes, constructies in metaal met smeedijzeren versieringen waar het publiek de race kon volgen werden in 1985 gesloopt, de koninklijke loge, voorzien tussen de twee galerijen bleef wel intact. Voor de loge werd een grote betonnen tribune gebouwd, naar een ontwerp van ingenieur André Paduart. De herbouwingen werden afgesloten met een derde en grootse heropening.

Maar deze uitbating was van korte duur. Binnen België waren niet alle actoren het eens, de Lotto werd populairder dan inzetten op paardenrennen en een wanbeleid bij verschillende Belgische renverenigingen brachten de paardensport in het land zo goed als de genadeslag. De renbaan van Groenendaal verloor verder aan populariteit en op 16 juni 2001 werd de laatste wedstrijd georganiseerd. De winnaar kreeg 300.000 frank (7500 euro) prijzengeld. Ooit in de glorietijd werd bij topwedstrijden tot 300 miljoen frank ingezet op één koers.

In 2001 ging de Société royale d'encouragement pour l'amélioration des races de chevaux en Belgique failliet en werd de site verlaten. De meeste gebouwen zijn tussen 2001 en 2013 gesloopt.

== Huidige infrastructuur ==
De grote betonnen tribune van 1985 werd in 2013 afgebroken. De oude paardenstallingen, een waag waar de jockeys zich voor de wedstrijd moesten wegen, een infirmerie waar zowel paard als jockey terecht konden na een ongeluk, een jockeyzaal waar de rijders zich konden omkleden en nog een reeks bijgebouwen werden ook in 2013 gesloopt.

De Koninklijke Loge bleef behouden. Deze werd rond 2015 gerenoveerd. De enige andere resterende overblijfsels van de infrasstructuur zijn een weliswaar zwaar beschadigde metalen luifel, het vroegere bookmakerpaviljoen waaronder weddenschappen konden worden afgesloten evenals een deel van de kelders van de 'nieuwe' tribune uit 1985, die enkel nog dienen als toevluchtsoord voor vleermuizen. De loge en het bookmakerslokaal werden in 2021 beschermd als monument van onroerend erfgoed.

Sinds 2015 wordt de Koninklijke Loge beheerd door Hippo-Droom bvba en kan deze sinds juni 2016 gehuurd worden voor evenementen.

{{Appendix|2=
{{References}}
* [https://hoeilaart.be/koninklijke-loge Bezienswaardigheden: Koninklijke Loge], Gemeente Hoeilaart, geraadpleegd op 21 januari 2024
*{{Bronvermelding anderstalige Wikipedia|taal=fr|titel=Hippodrome de Groenendael|oldid=199801902|datum=20240121}}
}}
{{Commonscat|Hippodrome of Groenendael}}
{{Coor title dms|50|45|37.9|N|4|26|14.3|E|scale:6250_type:landmark}}

[[Categorie:Renbaan|Groenendaal]]
[[Categorie:Hoeilaart]]
[[Categorie:Sport in Hoeilaart]]
[[Categorie:Beschermd erfgoed in Vlaanderen]]
[[Categorie:Architectuur in België uit de 19e eeuw]]
[[Categorie:Zoniënwoud]]


text:
# Meteorus stenostigma
Meteorus stenostigma is een insect dat behoort tot de orde vliesvleugeligen (Hymenoptera) en de familie van de schildwespen (Braconidae). De wetenschappelijke naam van de soort werd voor het eerst geldig gepubliceerd door Carl Gustaf Thomson in 1895.

title: Meteorus stenostigma

wikitext:
{{Taxobox insect
| naam = ''Meteorus stenostigma''
| titelweergave = cursief
| afbeelding =
| orde = [[Vliesvleugeligen|Hymenoptera]] (Vliesvleugeligen)
| familie= [[Schildwespen|Braconidae]] (Schildwespen)
| geslacht = ''[[Meteorus]]''
| w-naam = ''Meteorus stenostigma''
| auteur = [[Carl Gustaf Thomson|Thomson]]
| datum = 1895
| haakjes =
| commons =
| species =
}}
'''''Meteorus stenostigma''''' is een [[insecten|insect]] dat behoort tot de orde [[vliesvleugeligen]] (Hymenoptera) en de familie van de [[Schildwespen|schildwespen (Braconidae)]]. De wetenschappelijke naam van de soort werd voor het eerst geldig gepubliceerd door [[Carl Gustaf Thomson]] in 1895.

{{Beginnetje|biologie|2012|09|14}}

[[Categorie:Meteorus|stenostigma]]

title: Meteorus stenostigma

Familie: Braconidae (Schildwespen)

Geslacht: Meteorus

title: Soort


text:
# Leptostylopsis latus
Leptostylopsis latus is een keversoort uit de familie van de boktorren (Cerambycidae). De wetenschappelijke naam van de soort werd voor het eerst geldig gepubliceerd in 1988 door Chemsak & Feller.

title: Leptostylopsis latus

wikitext:
{{Taxobox insect
| naam = ''Leptostylopsis latus''
| titelweergave = cursief
| afbeelding =
| afbeeldingtekst =
| orde = [[Kevers|Coleoptera]] (Kevers)
| familie = [[Boktorren|Cerambycidae]] (Boktorren)
| onderfamilie = [[Lamiinae]]
| geslacht = ''[[Leptostylopsis]]''
| w-naam = ''Leptostylopsis latus''
| auteur = Chemsak & Feller
| datum = 1988
| haakjes =
| commons =
| species =
}}
'''''Leptostylopsis latus''''' is een [[kevers]]oort uit de familie van de [[Boktorren|boktorren (Cerambycidae)]]. De wetenschappelijke naam van de soort werd voor het eerst geldig gepubliceerd in 1988 door Chemsak & Feller.<ref>{{Brontabel|9999-Cerambycidae}} (bezocht 30 januari 2014)</ref>

{{Appendix}}
{{Beginnetje|biologie|2014|02|18}}

[[Categorie:Leptostylopsis|latus]]

title: Leptostylopsis latus

Orde: Coleoptera (Kevers)

Familie: Cerambycidae (Boktorren)

Onderfamilie: Lamiinae

Geslacht: Leptostylopsis

title: Soort


text:
# Cretaesalus ponomarenkoi
Cretaesalus ponomarenkoi is een keversoort uit de familie vliegende herten (Lucanidae). De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1993 door Nikolajev.

title: Cretaesalus ponomarenkoi

wikitext:
{{Taxobox insect
| titelweergave = cursief
| naam = ''Cretaesalus ponomarenkoi''
| afbeelding =
| afbeeldingtekst =
| orde = [[Kevers|Coleoptera]] (Kevers)
| familie = [[Vliegende herten|Lucanidae]] (Vliegende herten)
| geslacht = ''[[Cretaesalus]]''
| w-naam = ''Cretaesalus ponomarenkoi''
| auteur = Nikolajev
| datum = 1993
| haakjes =
| species = Cretaesalus ponomarenkoi
| commons =
}}
'''''Cretaesalus ponomarenkoi''''' is een [[kevers|keversoort]] uit de familie [[vliegende herten]] (Lucanidae). De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1993 door Nikolajev.<ref>{{Brontabel|2010-Hallan}}</ref>
{{Appendix}}
{{beginnetje|biologie|2011|12|07}}

[[Categorie:Vliegende herten]]

title: Cretaesalus ponomarenkoi

Familie: Lucanidae (Vliegende herten)

Geslacht: Cretaesalus

title: Soort


text:
# Pygmorhynchus pygmaeus
Pygmorhynchus pygmaeus is een platworm (Platyhelminthes). De worm is tweeslachtig. De soort leeft in het zoute water.
Het geslacht Pygmorhynchus, waarin de platworm wordt geplaatst, wordt tot de familie Polycystididae gerekend. De wetenschappelijke naam van de soort werd voor het eerst geldig gepubliceerd in 1999 door Artois & Schockaert.

title: Pygmorhynchus pygmaeus

wikitext:
{{Taxobox
| type            = dier
| naam            = ''Pygmorhynchus pygmaeus''
| titelweergave   = cursief
| afbeelding      =
| afbeeldingtekst =
| rijk            = [[Dieren (biologie)|Animalia]] (Dieren)
| onderrijk       = [[Eumetazoa]] (Orgaandieren)
| stam            = [[Platwormen|Platyhelminthes]] (Platwormen)
| onderstam       = [[Rhabditophora]]
| orde            = [[Rhabdocoela]]
| familie         = [[Polycystididae]]
| geslacht        = ''[[Pygmorhynchus]]''
| auteur          = Artois & Schockaert
| datum           = 1999
| haakjes         =
| worms           = 155706
}}

'''''Pygmorhynchus pygmaeus''''' is een [[platwormen|platworm]] (Platyhelminthes). De worm is [[Tweeslachtigheid|tweeslachtig]]. De soort leeft in het zoute water.

Het geslacht ''[[Pygmorhynchus]]'', waarin de platworm wordt geplaatst, wordt tot de familie [[Polycystididae]] gerekend. De wetenschappelijke naam van de soort werd voor het eerst geldig gepubliceerd in 1999 door Artois & Schockaert.

{{Appendix|2=
*Artois, T. (2010). [http://www.marinespecies.org/aphia.php?p=taxdetails&id=155706 ''Pygmorhynchus pygmaeus'' Artois & Schockaert, 1999] in: Artois, T. & Schockaert, E. (Eds) (2010). World database of Proseriata and Kalyptorhynchia, geraadpleegd via het [[World Register of Marine Species]].
}}
{{beginnetje|biologie|2011|12|05}}

{{DEFAULTSORT:Pygmorhynchus pygmaeus}}
[[Categorie:Rhabditophora]]

title: Pygmorhynchus pygmaeus

Onderrijk: Eumetazoa (Orgaandieren)

Stam: Platyhelminthes (Platwormen)

Onderstam: Rhabditophora

Orde: Rhabdocoela

Familie: Polycystididae

Geslacht: Pygmorhynchus

title: Soort


text:
# Thysanozoon nigropapillosum
Thysanozoon nigropapillosum is een platworm (Platyhelminthes). De worm is tweeslachtig. De soort leeft in zout water.
Het geslacht Thysanozoon, waarin de platworm wordt geplaatst, wordt tot de familie Pseudocerotidae gerekend. De wetenschappelijke naam van de soort werd, als Acanthozoon nigropapillosum, voor het eerst geldig gepubliceerd in 1959 door Libbie H. Hyman.

## Beschrijving
Thysanozoon nigropapillosum heeft een lang lichaam met een brede vorm. Ze worden maximaal 76 mm groot. Het dorsale oppervlak is diepzwart en bedekt met talrijke papillen met gele punten, variërend in grootte. Het ventrale oppervlak is donkerbruin. De buitenrand van het lichaam is licht golvend en omzoomd met ondoorzichtig wit. Ze hebben kleine, oorachtige pseudotentakels in het midden van het voorste uiteinde. Ze zwemmen door zichzelf door het water voort te stuwen met een ritmische golvende beweging van het lichaam.

## Verspreiding
Thysanozoon nigropapillosum is wijdverspreid in het tropische Indo-Pacifische gebied (Indische en Grote Oceaan). De soort komt vrij algemeen voor langs het externe rif in de ondiepe subgetijdenzone.

title: Thysanozoon nigropapillosum

wikitext:
{{Taxobox
| type            = dier
| naam            = ''Thysanozoon nigropapillosum''
| origineel       = ''Acanthozoon nigropapillosum''
| titelweergave   = cursief
| afbeelding      = Pseudocerotidae - Thysanozoon nigropapillosum.jpg
| afbeeldingtekst =
| rijk            = [[Dieren (biologie)|Animalia]] (Dieren)
| onderrijk       = [[Eumetazoa]] (Orgaandieren)
| stam            = [[Platwormen|Platyhelminthes]] (Platwormen)
| onderstam       = [[Rhabditophora]]
| orde            = [[Polycladida]]
| familie         = [[Pseudocerotidae]]
| geslacht        = ''[[Thysanozoon]]''
| auteur          = Hyman
| datum           = 1959
| haakjes         = ja
| worms           = 484047
}}
'''''Thysanozoon nigropapillosum''''' is een [[platwormen|platworm]] (Platyhelminthes). De worm is [[Tweeslachtigheid|tweeslachtig]]. De soort leeft in zout water.

Het geslacht ''[[Thysanozoon]]'', waarin de platworm wordt geplaatst, wordt tot de familie [[Pseudocerotidae]] gerekend. De wetenschappelijke naam van de soort werd, als ''Acanthozoon nigropapillosum'', voor het eerst geldig gepubliceerd in 1959 door Libbie H. Hyman.<ref>{{Citeer journal |Author=Hyman, Libbie H. |year=1959 |title=A further study of micronesian Polyclad flatworms |journal=Proceedings of the United States National Museum |volume=108 |pages=543–597}}</ref>

== Beschrijving ==
''Thysanozoon nigropapillosum'' heeft een lang lichaam met een brede vorm. Ze worden maximaal 76 mm groot. Het dorsale oppervlak is diepzwart en bedekt met talrijke papillen met gele punten, variërend in grootte. Het ventrale oppervlak is donkerbruin. De buitenrand van het lichaam is licht golvend en omzoomd met ondoorzichtig wit. Ze hebben kleine, oorachtige pseudotentakels in het midden van het voorste uiteinde. Ze zwemmen door zichzelf door het water voort te stuwen met een ritmische golvende beweging van het lichaam.
<gallery>
File:Yellow papillae flatworm (Thysanozoon nigropapillosum) (cropped).jpg
File:Thysanozoon nigropapillosum.jpg
File:Thysanozoon nigropapillosum Réunion.jpg
File:Thysanozoon nigropapillosum, Koh Phangan 2.jpg
</gallery>

== Verspreiding ==
''Thysanozoon nigropapillosum'' is wijdverspreid in het tropische Indo-Pacifische gebied ([[Indische Oceaan|Indische]] en [[Grote Oceaan]]). De soort komt vrij algemeen voor langs het externe rif in de ondiepe subgetijdenzone.

{{Appendix|2=
*Tyler, S. (2010). [http://www.marinespecies.org/aphia.php?p=taxdetails&id=484047 ''Thysanozoon nigropapillosum'' (Hyman, 1959)] geraadpleegd via het [[World Register of Marine Species]].
{{References}}
}}
{{DEFAULTSORT:Thysanozoon nigropapillosum}}
[[Categorie:Thysanozoon|nigropapillosum]]

title: Thysanozoon nigropapillosum

Orde: Polycladida

Familie: Pseudocerotidae

Geslacht: Thysanozoon

title: Soort


text:
# Zonsverduistering van 20 maart 2034
De totale zonsverduistering van 20 maart 2034 zal achtereenvolgens te zien zijn in de volgende dertien landen: Benin, Nigeria, Kameroen, Tsjaad, Soedan, Egypte, Saoedi-Arabië, Koeweit, Iran, Afghanistan, Pakistan, India en China.

## Lengte

### Maximaal
Het punt met maximale totaliteit ligt in de woestijn van Tsjaad ver van enig bevolkt gebied op co-ordinatenpunt 16,0596°N / 22,2338°O en duurt 4m09,2s.

### Limieten
| Fenomeen                    | Code | Tijdstip UTC |
| --------------------------- | ---- | ------------ |
| Eerste contact bijschaduw   | P1   | 07:39:44.3   |
| Eerste contact kernschaduw  | U1   | 08:36:42.0   |
| Kernschaduw compleet vanaf  | U2   | 08:38:18.7   |
| Bijschaduw compleet vanaf   | P2   | 09:39:53.9   |
| Maximum eclips              | GE   | 10:17:17.5   |
| Bijschaduw compleet t/m     | P3   | 10:54:26.4   |
| Kernschaduw compleet t/m    | U3   | 11:56:07.1   |
| Laatste contact kernschaduw | U4   | 11:57:47.2   |
| Laatste contact bijschaduw  | P4   | 12:54:42.6   |

## Zichtbaarheid
Onderstaand overzicht toont in chronologische volgorde per land de gebieden waarin de totale verduistering te zien zal zijn:

### Afrika

#### Benin
| 1. Littoral 2. Ouémé |

#### Nigeria
| 1. Lagos 2. Ogun 3. Ondo 4. Delta 5. Osun | 1. Edo 2. Ekiti 3. Kogi 4. Anambra | 1. Enugu 2. Niger 3. Benue 4. Federal Capital Territory | 1. Kaduna 2. Taraba 3. Plateau 4. Bauchi | 1. Gombe 2. Adamawa 3. Borno 4. Yobe |

#### Kameroen
| 1. Nord 2. Extrême-Nord |

#### Tsjaad
| 1. Mayo-Kebbi Est 2. Chari-Baguirmi 3. Ndjamena 4. Hadjer-Lamis 5. Kanem | 1. Batha 2. Ouaddaï 3. Wadi Fira 4. Borkou-Ennedi-Tibesti |

#### Soedan
| 1. Noord-Darfoer 2. Ash-Shamaliyah 3. Nijl 4. Rode Zee |

#### Egypte
| 1. Nieuwe Vallei 2. Aswan 3. Rode Zee |

### Azië

#### Saoedi-Arabië
| 1. Tabuk 2. Medina 3. Hail 4. Al Qasim | 1. Riyad 2. Al Hudud ash Shamaliyah 3. Ash Sharqiyah |

#### Koeweit
| 1. Jahra 2. Ahmadi 3. Farwaniya 4. Mubarak Al-Kabier |

#### Iran
| 1. Bushehr 2. Fars 3. Yazd | 1. Kerman 2. Zuid-Khorasan 3. Sistan en Beloetsjistan |

#### Afghanistan
| 1. Farah 2. Nimruz 3. Helmand 4. Ghowr 5. Daikondi | 1. Uruzgan 2. Kandahar 3. Zabul 4. Ghazni 5. Paktika | 1. Wardak 2. Lowgar 3. Paktia 4. Khost 5. Nangarhar |

#### Pakistan
| 1. Federaal Bestuurde Stamgebieden 2. Khyber-Pakhtunkhwa 3. Punjab | 1. Hoofdstedelijk Territorium Islamabad 2. Azad Kasjmir 3. Gilgit-Baltistan |

#### India
| 1. Jammu en Kasjmir |

#### China
| 1. Aksai Chin 2. Tibet 3. Qinghai |

title: Zonsverduistering van 20 maart 2034

wikitext:
[[Bestand:SE2034Mar20T.gif|thumb|Animatie zonsverduistering
op 20 maart 2034]]
De '''totale [[zonsverduistering]] van [[20 maart]] [[2034]]''' zal achtereenvolgens te zien zijn in de volgende dertien landen: [[Benin]], [[Nigeria (land)|Nigeria]], [[Kameroen]], [[Tsjaad]], [[Soedan]], [[Egypte (land)|Egypte]], [[Saoedi-Arabië]], [[Koeweit]], [[Iran]], [[Afghanistan]], [[Pakistan]], [[India]] en [[Volksrepubliek China|China]].<ref>{{en}} [https://eclipse.gsfc.nasa.gov/SEplot/SEplot2001/SE2034Mar20T.GIF plaatje van NASA] over deze zonsverduistering</ref><ref name="egng_saros">[https://eclipse.gsfc.nasa.gov/SEsaros/SEsaros130.html tabel van Saros reeks] met deze zonsverduistering</ref>

== Lengte ==

=== Maximaal ===

Het punt met maximale totaliteit ligt in de woestijn van Tsjaad ver van enig bevolkt gebied op co-ordinatenpunt [https://www.google.nl/maps/place/16%C2%B003'34.6%22N+22%C2%B014'01.7%22E/@16.2053439,19.3875727,5.5z/data=!4m2!3m1!1s0x0:0x0 16,0596°N / 22,2338°O] en duurt 4m09,2s.

=== Limieten ===

{| class="wikitable"
!Fenomeen||Code||Tijdstip [[UTC]]
|-
|Eerste contact bijschaduw||P1||07:39:44.3
|-
|Eerste contact kernschaduw||U1||08:36:42.0
|-
|Kernschaduw compleet vanaf||U2||08:38:18.7
|-
|Bijschaduw compleet vanaf||P2||09:39:53.9
|-
|Maximum eclips||GE||10:17:17.5
|-
|Bijschaduw compleet t/m||P3||10:54:26.4
|-
|Kernschaduw compleet t/m||U3||11:56:07.1
|-
|Laatste contact kernschaduw||U4||11:57:47.2
|-
|Laatste contact bijschaduw||P4||12:54:42.6
|}

== Zichtbaarheid ==

Onderstaand overzicht toont in chronologische volgorde per land de gebieden waarin de totale verduistering te zien zal zijn:

=== [[Afrika]] ===

==== {{BJ-VLAG|25}} [[Departementen van Benin|Benin]] ====

{| style="margin-left:25px;" class="vatop"
|

[[Littoral (departement)|Littoral]]

[[Ouémé]]

|}

==== {{NG-VLAG|25}} [[Bestuurlijke indeling van Nigeria#Overzicht|Nigeria]] ====

{| style="margin-left:25px;" class="vatop"
|

[[Lagos (staat)|Lagos]]

[[Ogun (staat)|Ogun]]

[[Ondo (staat)|Ondo]]

[[Delta (staat)|Delta]]

[[Osun (staat)|Osun]]

|

[[Edo (staat)|Edo]]

[[Ekiti]]

[[Kogi (staat)|Kogi]]

[[Anambra]]

|

[[Enugu (staat)|Enugu]]

[[Niger (staat)|Niger]]

[[Benue (staat)|Benue]]

[[Federal Capital Territory]]

|

[[Kaduna (staat)|Kaduna]]

[[Taraba (staat)|Taraba]]

[[Plateau (staat)|Plateau]]

[[Bauchi (staat)|Bauchi]]

|

[[Gombe (staat)|Gombe]]

[[Adamawa (staat)|Adamawa]]

[[Borno (staat)|Borno]]

[[Yobe]]

|}

==== {{CM-VLAG|25}} [[Regio's van Kameroen|Kameroen]] ====

{| style="margin-left:25px;" class="vatop"
|

[[Nord (Kameroen)|Nord]]

[[Extrême-Nord]]

|}

==== {{TD-VLAG|25}} [[Regio's van Tsjaad|Tsjaad]] ====

{| style="margin-left:25px;" class="vatop"
|

[[Mayo-Kebbi Est]]

[[Chari-Baguirmi]]

[[Ndjamena]]

[[Hadjer-Lamis]]

[[Kanem (regio)|Kanem]]

|

[[Batha]]

[[Ouaddaï]]

[[Wadi Fira]]

[[Borkou-Ennedi-Tibesti]]

|}

==== {{SD-VLAG|25}} [[Staten van Soedan#Huidige staten|Soedan]] ====

{| style="margin-left:25px;" class="vatop"
|

[[Noord-Darfoer]]

[[Ash-Shamaliyah]]

[[Nijl (staat)|Nijl]]

[[Rode Zee (staat)|Rode Zee]]

|}

==== {{EG-VLAG|25}} [[Gouvernementen van Egypte|Egypte]] ====

{| style="margin-left:25px;" class="vatop"
|

[[Nieuwe Vallei]]

[[Aswan (gouvernement)|Aswan]]

[[Rode Zee (gouvernement)|Rode Zee]]

|}

=== [[Azië]] ===

==== {{SA-VLAG|25}} [[Provincies van Saoedi-Arabië|Saoedi-Arabië]] ====

{| style="margin-left:25px;" class="vatop"
|

[[Tabuk (provincie)|Tabuk]]

[[Medina (provincie)|Medina]]

[[Hail (provincie)|Hail]]

[[Al Qasim]]

|

[[Riyad (provincie)|Riyad]]

[[Al Hudud ash Shamaliyah]]

[[Ash Sharqiyah (Saoedi-Arabië)|Ash Sharqiyah]]

|}

==== {{KW-VLAG|25}} [[Gouvernementen van Koeweit|Koeweit]] ====

{| style="margin-left:25px;" class="vatop"
|

[[Jahra (gouvernement)|Jahra]]

[[Ahmadi (gouvernement)|Ahmadi]]

[[Farwaniya (gouvernement)|Farwaniya]]

[[Mubarak Al-Kabier]]

|}

==== {{IR-VLAG|25}} [[Provincies van Iran#Provincies van Iran|Iran]] ====

{| style="margin-left:25px;" class="vatop"
|

[[Bushehr (provincie)|Bushehr]]

[[Fars]]

[[Yazd (provincie)|Yazd]]

|

[[Kerman (provincie)|Kerman]]

[[Zuid-Khorasan]]

[[Sistan en Beloetsjistan]]

|}

==== {{AF-VLAG|25}} [[Provincies van Afghanistan|Afghanistan]] ====

{| style="margin-left:25px;" class="vatop"
|

[[Farah (provincie in Afghanistan)|Farah]]

[[Nimruz]]

[[Helmand (provincie)|Helmand]]

[[Ghowr]]

[[Daikondi]]

|

[[Uruzgan]]

[[Kandahar (provincie)|Kandahar]]

[[Zabul]]

[[Ghazni (provincie)|Ghazni]]

[[Paktika]]

|

[[Wardak]]

[[Lowgar]]

[[Paktia (provincie)|Paktia]]

[[Khost (provincie)|Khost]]

[[Nangarhar]]

|}

==== {{PK-VLAG|25}} [[Bestuurlijke indeling van Pakistan#De acht deelgebieden|Pakistan]] ====

{| style="margin-left:25px;" class="vatop"
|

[[Federaal Bestuurde Stamgebieden]]

[[Khyber-Pakhtunkhwa]]

[[Punjab (Pakistan)|Punjab]]

|

[[Hoofdstedelijk Territorium Islamabad]]

[[Azad Kasjmir]]

[[Gilgit-Baltistan]]

|}

==== {{IN-VLAG|25}} [[Lijst van staten en territoria van India|India]] ====

{| style="margin-left:25px;" class="vatop"
|

[[Jammu en Kasjmir (staat)|Jammu en Kasjmir]]

|}

==== {{CN-VLAG|25}} [[Provincies van China#Provincies (sheng) met provinciehoofdsteden volgens pinyin|China]] ====

{| style="margin-left:25px;" class="vatop"
|

[[Aksai Chin]]

[[Tibetaanse Autonome Regio|Tibet]]

[[Qinghai]]

|}

== Zie ook ==
*[[Zonsverduisteringen van 2031 t/m 2040]]
*[[Lijst van zonsverduisteringen]]
*[[Saros 130 zonsverduisteringserie]]

== Externe links ==
* [https://eclipse.gsfc.nasa.gov/SEgoogle/SEgoogle2001/SE2034Mar20Tgoogle.html  plaatje van NASA] van deze verduistering
* [https://eclipse.gsfc.nasa.gov/eclipse.html NASA-overzicht] van alle verduisteringen

{{Commonscat|Solar eclipse of 2034 March 20|Zonsverduistering op 20 maart 2034}}
{{Appendix}}

{{DEFAULTSORT:Zonsverduistering 2034}}
[[Categorie:2034]]
[[Categorie:Toekomstige zonsverduistering]]


text:
# Triprocris rosetta
Triprocris rosetta is een vlinder uit de familie van de bloeddrupjes (Zygaenidae). De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1918 door Dyar.

title: Triprocris rosetta

wikitext:
{{Taxobox vlinder
| titelweergave = cursief
| naam = ''Triprocris rosetta''
| afbeelding =
| familie = [[Bloeddrupjes|Zygaenidae]] (Bloeddrupjes)
| onderfamilie = [[Procridinae]]
| tribus =
| geslacht = ''[[Triprocris]]''
| w-naam = ''Triprocris rosetta''
| auteur = Dyar
| datum = 1918
| haakjes =
| commons =
| species =
}}
'''''Triprocris rosetta''''' is een [[vlinders|vlinder]] uit de familie van de [[Bloeddrupjes|bloeddrupjes (Zygaenidae)]].<ref>{{Brontabel|9999-Lepindex}}</ref> De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1918 door Dyar.

{{Appendix}}
{{beginnetje|biologie|2013|04|10}}

[[Categorie:Bloeddrupjes]]

title: Triprocris rosetta

Orde: Lepidoptera (Vlinders)

Familie: Zygaenidae (Bloeddrupjes)

Onderfamilie: Procridinae

Geslacht: Triprocris

title: Soort


text:
# Moca radiata
Moca radiata is een vlinder uit de familie Immidae. De wetenschappelijke naam van deze soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1897 door Walsingham.
De soort komt voor in tropisch Afrika.

title: Moca radiata

wikitext:
{{Taxobox vlinder
| naam = ''Moca radiata''
| titelweergave = cursief
| afbeelding =
| afbeeldingtekst =
| familie = [[Immidae]]
| geslacht = ''[[Moca (geslacht)|Moca]]''
| w-naam = ''Moca radiata''
| auteur = Walsingham
| datum = 1897
| haakjes = ja
| species =
| commons =
}}
'''''Moca radiata''''' is een [[vlinders|vlinder]] uit de familie [[Immidae]]. De wetenschappelijke naam van deze soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1897 door Walsingham.

De soort komt voor in [[Afrotropisch gebied|tropisch Afrika]].

{{Appendix|2=
* {{Brontabel|2012-DePrins-DePrins}} [bezocht 04-04-2013]
}}
{{Beginnetje|biologie|2013|04|04}}

[[Categorie:Immidae]]
[[Categorie:Dier uit het Afrotropisch gebied]]

title: Moca radiata

Familie: Immidae

Geslacht: Moca

title: Soort


text:
# Aspila oregonica
Aspila oregonica is een vlinder uit de familie van de uilen (Noctuidae). De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1875 door Edwards.

title: Aspila oregonica

wikitext:
{{Taxobox vlinder
| titelweergave = cursief
| naam = ''Aspila oregonica''
| afbeelding =
| familie = [[Uilen (vlinders)|Noctuidae]] (Uilen)
| onderfamilie = [[Heliothinae]]
| tribus =
| geslacht = ''[[Aspila]]''
| w-naam = ''Aspila oregonica''
| auteur = Edwards
| datum = 1875
| haakjes =
| commons =
| species =
}}
'''''Aspila oregonica''''' is een [[vlinders|vlinder]] uit de familie van de [[Uilen (vlinders)|uilen (Noctuidae)]].<ref>{{Brontabel|9999-Lepindex}}</ref> De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1875 door Edwards.

{{Appendix}}
{{beginnetje|biologie|2013|04|12}}

[[Categorie:Aspila|oregonica]]

title: Aspila oregonica

Familie: Noctuidae (Uilen)

Onderfamilie: Heliothinae

Geslacht: Aspila

title: Soort


text:
# Poltys apiculatus
Poltys apiculatus is een spinnensoort in de taxonomische indeling van de wielwebspinnen (Araneidae).
Het dier behoort tot het geslacht Poltys. De wetenschappelijke naam van de soort werd voor het eerst geldig gepubliceerd in 1892 door Tord Tamerlan Teodor Thorell.

title: Poltys apiculatus

wikitext:
{{Taxobox spin
| naam              = ''Poltys apiculatus''
| titelweergave     = cursief
| afbeelding        =
| afbeeldingtekst   =
| familie           = [[Wielwebspinnen|Araneidae]] (Wielwebspinnen)
| geslacht          = ''[[Poltys]]''
| auteur            = [[Tord Tamerlan Teodor Thorell]]
| datum             = 1892
| haakjes           =
}}
'''''Poltys apiculatus''''' is een [[spinnen (dieren)|spinnen]][[soort]] in de taxonomische indeling van de [[Wielwebspinnen|wielwebspinnen (Araneidae)]].<ref>{{aut|Platnick, Norman I.}} (2010): [http://research.amnh.org/entomology/spiders/catalog/ The world spider catalog], version 10.5. ''American Museum of Natural History''. [https://web.archive.org/web/20090312050907/http://research.amnh.org:80/entomology/spiders/catalog/ Gearchiveerd] op 12 maart 2009.</ref>

Het dier behoort tot het geslacht ''[[Poltys]]''. De wetenschappelijke naam van de soort werd voor het eerst geldig gepubliceerd in 1892 door [[Tord Tamerlan Teodor Thorell]].

{{Appendix}}
{{beginnetje|biologie|2011|10|21}}

[[Categorie:Poltys|apiculatus]]

title: Poltys apiculatus

Familie: Araneidae (Wielwebspinnen)

Geslacht: Poltys

title: Soort


text:
# Brooklyn Robins Dry Dock
Brooklyn Robins Dry Dock was een Amerikaanse voetbalclub uit New York. De club werd opgericht in 1918 en opgeheven in 1921. De club speelde drie seizoenen in de National Association Football League.

## Erelijst
- American Cup

Winnaar (2): 1920, 1921
- National Challenge Cup

Winnaar (1): 1921

title: Brooklyn Robins Dry Dock

wikitext:
{{Infobox voetbalclub
| clubnaam = Brooklyn Robins Dry Dock
| volledigenaam = Brooklyn Robins Dry Dock
| bijnaam =
| opgericht = [[1918]]
| opgeheven = [[1921]]
| stadion = -,<br />[[New York (stad)|New York]], [[Verenigde Staten (hoofdbetekenis)|Verenigde Staten]]
| capaciteit =
| competitie = [[National Association Football League]] (1918-1921)
| pattern_la1=|pattern_b1=_unknown|pattern_ra1=
| leftarm1=FFFFFF|body1=FFFFFF|rightarm1=FFFFFF|shorts1=FFFFFF|socks1=FFFFFF
| pattern_la2=|pattern_b2=_unknown|pattern_ra2=
| leftarm2=FFFFFF|body2=FFFFFF|rightarm2=FFFFFF|shorts2=FFFFFF|socks2=FFFFFF
}}

'''Brooklyn Robins Dry Dock''' was een [[Verenigde Staten|Amerikaanse]] [[voetbal|voetbalclub]] uit [[New York (stad)|New York]]. De club werd opgericht in [[1918]] en opgeheven in [[1921]]. De club speelde drie seizoenen in de [[National Association Football League]].

==Erelijst==
*'''[[American Cup]]'''
:'''Winnaar (2):''' 1920, 1921
*'''[[Lamar Hunt U.S. Open Cup|National Challenge Cup]]'''
:'''Winnaar (1):''' 1921

[[Categorie:Amerikaanse voetbalclub]]
[[Categorie:Sportclub in New York (stad)]]

title: Brooklyn Robins Dry Dock

Naam: Brooklyn Robins Dry Dock

Stadion: -, · New York, Verenigde Staten

Competitie: National Association Football League (1918-1921)

Thuis: Uit

Portaal: Voetbal


text:
# Ropica postmaculata
Ropica postmaculata is een keversoort uit de familie van de boktorren (Cerambycidae). De wetenschappelijke naam van de soort werd voor het eerst geldig gepubliceerd in 1978 door Breuning.

title: Ropica postmaculata

wikitext:
{{Taxobox insect
| naam = ''Ropica postmaculata''
| titelweergave = cursief
| afbeelding =
| afbeeldingtekst =
| orde = [[Kevers|Coleoptera]] (Kevers)
| familie = [[Boktorren|Cerambycidae]] (Boktorren)
| onderfamilie = [[Lamiinae]]
| geslacht = ''[[Ropica]]''
| w-naam = ''Ropica postmaculata''
| auteur = [[Stephan von Breuning|Breuning]]
| datum = 1978
| haakjes =
| commons =
| species =
}}
'''''Ropica postmaculata''''' is een [[kevers]]oort uit de familie van de [[Boktorren|boktorren (Cerambycidae)]]. De wetenschappelijke naam van de soort werd voor het eerst geldig gepubliceerd in 1978 door Breuning.<ref>{{Brontabel|9999-Cerambycidae}} (bezocht 30 januari 2014)</ref>

{{Appendix}}
{{Beginnetje|biologie|2014|02|18}}

[[Categorie:Ropica|postmaculata]]

title: Ropica postmaculata

Geslacht: Ropica

title: Soort


text:
# Spoorlijn Hattingen - Hattingen Mitte
De spoorlijn Hattingen - Hattingen Mitte is een Duitse spoorlijn en is als spoorlijn 2292 onder beheer van DB Netze.

## Geschiedenis
Het traject werd door DB Netze geopend op 3 juli 1987.

## Treindiensten
Op het traject rijdt de S-Bahn Rhein-Ruhr de volgende routes:
| Serie | Treinsoort            | Route                                                                    | Bijzonderheden |
| ----- | --------------------- | ------------------------------------------------------------------------ | -------------- |
| S 3   | S-Bahn (DB Regio NRW) | Oberhausen Hbf – Mülheim (Ruhr) Hbf – Essen Hbf – Hattingen (Ruhr) Mitte |                |

## Aansluitingen
In de volgende plaats is of was er een aansluiting op de volgende spoorlijnen:
Hattingen
DB 2400, spoorlijn tussen Düsseldorf en Hagen
DB 2713, spoorlijn tussen Wuppertal-Wichlinghausen en Hattingen

## Elektrische tractie
Het traject werd bij aanleg in 1987 geëlektrificeerd met een wisselspanning van 15.000 volt 16⅔ Hz.

title: Spoorlijn Hattingen - Hattingen Mitte

wikitext:
{|{{Prettytable-SP}}
{{SP-kop|DB 2292<br />Hattingen - Hattingen Mitte}}
{{SP-data
| KAART= DB 2292 railway map.png
| LENGTE= 0,8
| SPOORWIJDTE= [[normaalspoor]] 1435
| MIJ= [[DB Netze]]
| OPEN= 3 juli 1987
| SLUIT=
| STATUS= in gebruik
| TANDSTAAF=
| ELEKTRA= 1987
| SPOREN= 1
| SNELHEID= 80
| VEILIG= [[Punktförmige Zugbeeinflussung|Indusi]]
| DIENST= [[S-Bahn Rhein-Ruhr]]
}}
{{SP-kop|Traject}}
{{SP-tabel}}
{{SP2|STRc2|dABZg3||[[Spoorlijn Düsseldorf - Hagen|DB 2400]] van [[Düsseldorf Hauptbahnhof|Düsseldorf Hbf]]}}
{{SP2|SPL+1|dSTR+c4|}}
{{SP3|edBHF-L|dSBHF-M|dBHF-R|0,4|[[Station Hattingen (Ruhr)|Hattingen (Ruhr)]]}}
{{SP2|dENDExe|vSTR-STRl||[[Spoorlijn Düsseldorf - Hagen|DB 2400]] naar [[Hagen Hauptbahnhof|Hagen Hbf]]}}
{{SP2|exdSTRr|vSTR-||[[Spoorlijn Wuppertal-Wichlinghausen - Hattingen|DB 2713]] naar [[Station Wuppertal-Wichlinghausen|Wuppertal-Wichlinghausen]]|opgebroken}}
{{SP|tSTRa||City Tunnel|100 m}}
{{SP|tKSHSTe|1,2|[[Station Hattingen (Ruhr) Mitte|Hattingen (Ruhr) Mitte]]}}
|}
|}

De '''spoorlijn Hattingen - Hattingen Mitte''' is een [[Duitsland (hoofdbetekenis)|Duitse]] [[spoorlijn]] en is als spoorlijn 2292 onder beheer van [[DB Netze]].

== Geschiedenis ==
Het traject werd door [[DB Netze]] geopend op 3 juli 1987.

== Treindiensten ==
Op het traject rijdt de [[S-Bahn Rhein-Ruhr]] de volgende routes:
{{Tabel treinseries | treinseries =
{{Tabelrij treinserie S3 Rhein-Ruhr}}
}}

== Aansluitingen ==
In de volgende plaats is of was er een aansluiting op de volgende spoorlijnen:

;Hattingen
:[[Spoorlijn Düsseldorf - Hagen|DB 2400]], spoorlijn tussen Düsseldorf en Hagen
:[[Spoorlijn Wuppertal-Wichlinghausen - Hattingen|DB 2713]], spoorlijn tussen Wuppertal-Wichlinghausen en Hattingen

== Elektrische tractie ==
Het traject werd bij aanleg in 1987 [[Stroomvoorziening van spoorwegen|geëlektrificeerd]] met een wisselspanning van 15.000 [[Volt (eenheid)|volt]] 16⅔ [[Hertz (eenheid)|Hz]].

== Literatuur ==
* ''Eisenbahnatlas Deutschland''. Schweers + Wall, Aachen 2014, {{ISBN|978-3-89494-145-1}}.

{{Appendix|2=
{{References}}
* http://nrwbahnarchiv.bplaced.net/strecken/2292.htm
* http://www.sporenplan.nl/figuren/tekeningen/db_normaal/db_nrw/duisburg-essen.pdf {{pdf}}
}}

[[Categorie:Spoorlijn in Noordrijn-Westfalen|Hattingen - Hattingen Mitte]]

title: DB 2292 · Hattingen - Hattingen Mitte

Spoorwijdte: normaalspoor 1435 mm

Aangelegd door: DB Netze

Huidige status: in gebruik

Baanvaksnelheid: 80 km/u

Beveiliging of treinbeïnvloeding: Indusi

Treindienst door: S-Bahn Rhein-Ruhr

title: Traject

STRc2 · dABZg3: DB 2400 van Düsseldorf Hbf

edBHF-L · dSBHF-M · dBHF-R: 0,4 · Hattingen (Ruhr)

dENDExe · vSTR-STRl: DB 2400 naar Hagen Hbf

exdSTRr · vSTR-: DB 2713 naar Wuppertal-Wichlinghausen opgebroken

tSTRa: City Tunnel 100 m

tKSHSTe: 1,2 · Hattingen (Ruhr) Mitte


text:
# Isophya doneciana
Isophya doneciana is een rechtvleugelig insect uit de familie sabelsprinkhanen (Tettigoniidae). De wetenschappelijke naam van deze soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1954 door Bey-Bienko.
1. ↑  (en) Isophya doneciana op de IUCN Red List of Threatened Species.

title: Isophya doneciana

wikitext:
{{Taxobox insect
| naam = ''Isophya doneciana''
| titelweergave = cursief
| afbeelding =
| afbeeldingtekst =
| orde = [[Rechtvleugeligen|Orthoptera]] (Rechtvleugeligen)
| familie = [[Sabelsprinkhanen|Tettigoniidae]] (Sabelsprinkhanen)
| geslacht = ''[[Isophya]]''
| w-naam = ''Isophya doneciana''
| auteur = Bey-Bienko
| datum = 1954
| haakjes =
| species =
| commons =
|status=CR|statusbron=2015|rl-id=68401305}}
'''''Isophya doneciana''''' is een [[rechtvleugeligen|rechtvleugelig insect]] uit de familie [[sabelsprinkhanen]] (Tettigoniidae). De wetenschappelijke naam van deze soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1954 door Bey-Bienko.

{{Appendix|2=
* {{Brontabel|9999-Orthoptera}} [bezocht 15 april 2013]
}}
{{Beginnetje|biologie|2013|04|22}}

[[Categorie:Isophya|doneciana]]

title: Isophya doneciana · IUCN-status: Kritiek (2015)

Orde: Orthoptera (Rechtvleugeligen)

Familie: Tettigoniidae (Sabelsprinkhanen)

Geslacht: Isophya

title: Soort


text:
# Bacchisa aureosetosa
Bacchisa aureosetosa is een keversoort uit de familie van de boktorren (Cerambycidae). De wetenschappelijke naam van de soort werd voor het eerst geldig gepubliceerd in 1961 door Breuning.

title: Bacchisa aureosetosa

wikitext:
{{Taxobox insect
| naam = ''Bacchisa aureosetosa''
| titelweergave = cursief
| afbeelding =
| afbeeldingtekst =
| orde = [[Kevers|Coleoptera]] (Kevers)
| familie = [[Boktorren|Cerambycidae]] (Boktorren)
| onderfamilie = [[Lamiinae]]
| geslacht = ''[[Bacchisa]]''
| w-naam = ''Bacchisa aureosetosa''
| auteur = [[Stephan von Breuning|Breuning]]
| datum = 1961
| haakjes =
| commons =
| species =
}}
'''''Bacchisa aureosetosa''''' is een [[kevers]]oort uit de familie van de [[Boktorren|boktorren (Cerambycidae)]]. De wetenschappelijke naam van de soort werd voor het eerst geldig gepubliceerd in 1961 door Breuning.<ref>{{Brontabel|9999-Cerambycidae}} (bezocht 30 januari 2014)</ref>

{{Appendix}}
{{Beginnetje|biologie|2014|02|16}}

[[Categorie:Bacchisa|aureosetosa]]

title: Bacchisa aureosetosa

Geslacht: Bacchisa

title: Soort


text:
# BA.rena
De BA.rena is een voetbalstadion in de Duitse stad Rheine. In het stadion speelt FC Eintracht Rheine haar thuiswedstrijden. Het stadion had aanvankelijk 16.000 plaatsen, bijna uitsluitend staanplaatsen. In 2002 werd aan de noordzijde een nieuwe overkapte tribune gebouwd met 300 staan- en 400 zitplaatsen.
De BA.rena heet sedert 2019 naar een sponsor, genaamd BA.Unternehmergruppe, afkomstig uit Ibbenbüren.
Het stadion bevindt zich bij stadsdeel Bentlage, aan de Eems, ten oosten van de dierentuin en dus ten noordwesten van het centrum van Rheine. Het stadion wordt omringd door vier trainingsvelden.

title: BA.rena

wikitext:
{{Infobox stadion
| naam stadion      = BA.rena
| afbeelding        = Obi Arena.jpg
| onderschrift      = Ba.rena, tot 2019: OBI-Arena
| UEFA-sterren      =
| bijnaam           =
| plaats            = {{DE-VLAG|15}} [[Rheine]]
| capaciteit        = 7.500
| bouwjaar          = [[1963]]
| geopend           = [[1963]]
| kosten            =
| architect         =
| eigenaar          = [[FC Eintracht Rheine]]
| beheerder         =
| bespelers         = [[FC Eintracht Rheine]]
| eerste wedstrijd  =
| laatste wedstrijd =
| gerenoveerd       = [[2002]]
| gesloten          =
| afgebroken        =
| vorigenamen       = Stadion Delsen
Auto-Senger-Stadion
OBI-Arena
| naamtribunes      =
| veldafmetingen    =
| oppervlak         =
| afbeelding2       =
| onderschrift2     =
}}

De '''BA.rena''' is een [[voetbalstadion]] in de [[Duitsland|Duitse]] stad [[Rheine]]. In het stadion speelt [[FC Eintracht Rheine]] haar thuiswedstrijden. Het stadion had aanvankelijk 16.000 plaatsen, bijna uitsluitend staanplaatsen. In 2002 werd aan de noordzijde een nieuwe overkapte tribune gebouwd met 300 staan- en 400 zitplaatsen.
De BA.rena heet sedert 2019 naar een sponsor, genaamd ''BA.Unternehmergruppe'', afkomstig uit [[Ibbenbüren]].

Het stadion bevindt zich bij stadsdeel ''Bentlage'', aan de Eems, ten oosten van de dierentuin en dus ten noordwesten van het centrum van Rheine. Het stadion wordt omringd door vier trainingsvelden.

[[Categorie:Voetbalstadion in Duitsland]]
[[Categorie:Sportaccommodatie in Noordrijn-Westfalen]]
[[Categorie:Rheine]]

title: BA.rena

Plaats: Rheine

Eigenaar: FC Eintracht Rheine

Bespelers: FC Eintracht Rheine

Vroegere namen: Stadion Delsen · Auto-Senger-Stadion · OBI-Arena

Portaal: Sport


text:
# Lars Gårding
Gårding (Hedemora, 7 maart 1919 – 7 juli 2014) was een Zweedse wiskundige.
Gårding heeft in zijn leven verschillende bijdragen gedaan aan de studie naar de partiële differentiaalvergelijking en de differentiaaloperator. Verder was hij een wiskundeprofessor op de Universiteit van Lund. Samen met Marcel Riesz was hij de adviseur van Lars Hörmander.

title: Lars Gårding

wikitext:
'''Gårding''' ([[Hedemora (stad)|Hedemora]], [[7 maart]] [[1919]] – [[7 juli]] [[2014]]) was een [[Zweden|Zweedse]] [[wiskundige]].

Gårding heeft in zijn leven verschillende bijdragen gedaan aan de studie naar de [[partiële differentiaalvergelijking]] en de [[differentiaaloperator]]. Verder was hij een wiskundeprofessor op de [[Universiteit van Lund]]. Samen met [[Marcel Riesz]] was hij de adviseur van [[Lars Hörmander]].

{{Appendix|2=
*{{Bronvermelding anderstalige Wikipedia|taal=en|titel=Lars Gårding|oldid=709694746|datum=20160408}}
{{References}}
}}

{{DEFAULTSORT:Garding, Lars}}
[[Categorie:Zweeds wiskundige]]


text:
# Cryptodaphne adiaphora
Cryptodaphne adiaphora is een slakkensoort uit de familie van de Raphitomidae. De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 2010 door Morassi & Bonfitto.

title: Cryptodaphne adiaphora

wikitext:
{{Taxobox
| titelweergave = cursief
| naam = ''Cryptodaphne adiaphora''
| afbeelding =
| rijk = [[Dieren (biologie)|Animalia]] (Dieren)
| stam = [[Weekdieren|Mollusca]] ([[Weekdieren]])
| klasse = [[Slakken|Gastropoda]] (Slakken)
| clade1 = [[Neogastropoda]]
| familie = [[Raphitomidae]]
| geslacht = ''[[Cryptodaphne]]''
| w-naam = ''Cryptodaphne adiaphora''
| auteur = Morassi & Bonfitto
| datum = 2010
| haakjes =
| commons =
| species = Cryptodaphne adiaphora
| worms = 513841
}}
'''''Cryptodaphne adiaphora''''' is een [[slakken|slakkensoort]] uit de familie van de [[Raphitomidae]].<ref>Bouchet, P. (2012). <i>Cryptodaphne adiaphora</i> Morassi & Bonfitto, 2010. Geraadpleegd via:  World Register of Marine Species op http://www.marinespecies.org/aphia.php?p=taxdetails&id=513841</ref> De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 2010 door Morassi & Bonfitto.

{{Appendix}}
{{beginnetje|biologie|2013|03|09}}

[[Categorie:Raphitomidae]]

title: Cryptodaphne adiaphora

Stam: Mollusca (Weekdieren)

Klasse: Gastropoda (Slakken)

Clade: Neogastropoda

Familie: Raphitomidae

Geslacht: Cryptodaphne

title: Soort


text:
# Mike Harwood
Mike Geoffrey Harwood (Sydney, 8 januari 1959) is een professionele golfer uit Australië.

## Loopbaan
Harwood werd in 1979 professional. Hij speelde veel op de Europese PGA Tour en won daar vijf toernooien.
In Australië won hij in 1986 het PGA Kampioenschap, en maakte daarmee een einde aan de serie overwinningen van Greg Norman, die het toernooi zes keer achter elkaar gewonnen had.
In 1991 eindigde hij op de tweede plaats bij het Brits Open op Royal Birkdale. Winnaar was zijn landgenoot Ian Baker-Finch.
In 2009 werd hij 50 jaar en mocht hij op de Europese Senior Tour spelen. Datzelfde jaar won hij het Australisch Senior Open en twee weken later het OKI Castellon Senior Tour Championship, het laatste toernooi van het jaar, en werd hij Rookie van het Jaar.
Hij is 193cm lang en is de langste speler op de Senior Tour samen met Ross Drummond.

## Gewonnen

### Europese Tour
- 1988: Portuguese Open
- 1989: PLM Open
- 1990: Volvo PGA Championship, Volvo Masters
- 1991: GA European Open  op Walton Heath

### Europese Senior Tour
- 2009: OKI Castellon Senior Tour Championship op de  Club de Campo del Mediterráneo met 65-72-66=203

### Australaziatische Tour
- 1986: Australian PGA Championship
- 1990: West End South Australian Open

### Australaziatische Senior Tour
- 2009: Australian Senior Open
- 2010: Handa New Zealand Senior Masters op Millbrook

### Elders
- 1984: Fijian Open, Pacific Harbour Open (Fiji), Western Samoan Open
- 1986: Naturgas Open (Sweden)
- 1996: PGA Kampioenschap (Victoria)

### Teams
- Alfred Dunhill Cup: 1991
- World Cup: 1984, 1991
- Four Tours World Championship: 1991

title: Mike Harwood

wikitext:
{{Gerichte aanpak artikelen Pvt pauline|1=2010}}
[[File:Mike Harwood.JPG|thumb|Op de [[Koninklijke Haagsche Golf & Country Club|Haagsche G&CC]].]]
'''Mike Geoffrey Harwood''' ([[Sydney]], [[8 januari]] [[1959]]) is een [[golfprofessional|professionele golfer]] uit [[Australië (land)|Australië]].

== Loopbaan ==
Harwood werd in 1979 professional. Hij speelde veel op de [[Europese PGA Tour]] en won daar vijf toernooien.
In Australië won hij in 1986 het PGA Kampioenschap, en maakte daarmee een einde aan de serie overwinningen van [[Greg Norman]], die het toernooi zes keer achter elkaar gewonnen had.<br>In 1991 eindigde hij op de tweede plaats bij het Brits Open op [[Royal Birkdale Golf Club|Royal Birkdale]]. Winnaar was zijn landgenoot [[Ian Baker-Finch]].

In 2009 werd hij 50 jaar en mocht hij op de [[Europese Senior Tour]] spelen. Datzelfde jaar won hij het Australisch Senior Open en twee weken later het [[OKI Castellon Senior Tour Championship]], het laatste toernooi van het jaar, en werd hij [[Rookie|Rookie van het Jaar]].

Hij is 193cm lang en is de langste speler op de Senior Tour samen met [[Ross Drummond]].

==Gewonnen==
===Europese Tour===
* 1988: [[Portugees Open|Portuguese Open]]
* 1989: [[PLM Open]]
* 1990: [[PGA Championship (Groot-Brittannië)|Volvo PGA Championship]], [[Volvo Masters]]
* 1991: [[European Open (golf)|GA European Open ]] op [[Walton Heath Golf Club|Walton Heath]]
===Europese Senior Tour===
* 2009: OKI Castellon Senior Tour Championship op de  Club de Campo del Mediterráneo met 65-72-66=203

===Australaziatische Tour===
* 1986: Australian PGA Championship
* 1990: West End South Australian Open
===Australaziatische Senior Tour===
* 2009: Australian Senior Open
* 2010: Handa New Zealand Senior Masters op Millbrook
===Elders===
* 1984: Fijian Open, Pacific Harbour Open (Fiji), Western Samoan Open
* 1986: Naturgas Open (Sweden)
* 1996: [[PGA Kampioenschap (Victoria)]]

===Teams===
* [[Alfred Dunhill Cup]]: 1991
* [[World Cup of Golf|World Cup]]: 1984, 1991
* [[Four Tours World Championship]]: 1991

==Externe link==
* [http://www.europeantour.com/europeantour/players/playerid=991/bio/index.html Website European Tour: profiel]

{{DEFAULTSORT:Harwood, Mike}}
[[Categorie:Australisch golfer]]