text:
# Apachen
Apachen is de verzamelnaam voor de N'de, een uit meerdere divisies bestaand indianenvolk uit zuidwestelijk Noord-Amerika, dat oorspronkelijk afkomstig is uit het subarctisch Canada. Ze behoren tot de taalfamilie van de Na-Dené. De N'de zijn, net als hun buren de Dineh, afstammelingen van een Na-dene-sprekend nomadisch volk uit het McKenzie Basin in Canada. Na een periode van eeuwen zuidwaarts te zijn gemigreerd vestigden deze groepen zich uiteindelijk in het zuidwesten van de huidige Verenigde Staten. Over de periode van aankomst zijn de meningen verdeeld, maar vast staat dat hier in de 15e en 16e eeuw al een volk leefde dat zichzelf N'de noemde.
Apache is een exoniem, afkomstig van een Zuñi-woord dat 'vijand' betekent. N'de is de benaming die ze voor zichzelf gebruiken, en betekent zoveel als 'Mensen'.
De N'de spreken de taal van de Zuidelijke Na-Dene, en vertonen op linguïstisch vlak een aantal overeenkomsten met de Athabaskische sprekers uit Alaska en het westen van Canada. De hedendaagse term Apachen wordt gebruikt om onderscheid te maken met de verwante Dineh (Navajo) uit Arizona, Utah en Colorado, die overeenkomsten op cultureel en linguïstisch vlak vertonen.
De N'de, historisch een taai en sterk nomadenvolk, waren eeuwen onafgebroken in gevecht met de Spanjaarden en Mexicanen. De eerste overvallen op de Spanjaarden in Sonora vonden in de late 17e eeuw plaats. Het Amerikaanse leger ervoer na diverse confrontaties dat de 'Apachen' zowel wrede en onverzoenlijke strijders waren als bekwame strategen.

## Geschiedenis
De oorspronkelijke leefwijze van de N'de is een mengeling van jacht en landbouw, maar het meeste deden ze aan jacht en het organiseren van rooftochten, vooral op hun Pueblo-buren. Zij leefden niet als één volk samen. Verschillende families of stammen trokken soms samen op, maar leefden even vaak op voet van oorlog met elkaar. Ook met de Dineh, eveneens een volk dat behoort tot de Athabasken, leefden zij traditioneel in staat van oorlog.
Het paard dat door de Spanjaarden in Amerika is ingevoerd was een belangrijk instrument van (roof)handel.

### 19e eeuw
In februari 1861 werd Cochise, een Chiricahua-Apache, uitgenodigd door luitenant George N. Bascom om naar de Apache-Pas te komen. Nietsvermoedend nam Cochise vijf familieleden mee. De Apachen werden onterecht beschuldigd van runderdiefstal en ontvoering van een jongen. De werkelijke daders waren Coyotero's. Cochise en zijn familieleden werden gegijzeld, maar Cochise wist te ontsnappen, door met zijn mes een gat in de tent te maken. Cochise nam drie blanken gevangen om ze te ruilen tegen zijn gegijzelde familieleden, maar Bascom weigerde. Hij weigerde ook toen Cochise een infanteriecompagnie belegerde. Toen doodde en verminkte Cochise zijn gevangenen met lansen 'op de Spaanse manier'. Bascom liet Cochises neven en broer ophangen. Dit veroorzaakte een kwart eeuw ononderbroken guerrilla-oorlog, 'die meer slachtoffers zou eisen dan welke indianenoorlog ook.'
In 1861 was Mangas Colorado (Rode Mouwen) de grote krijgsleider van de Apachen. Hij was een boomlange Mimbreño en toen 71 jaar oud. In 1852 had hij in Santa Fe 'eeuwigdurende vrede en vriendschap' gesloten met de Verenigde Staten. Hij had volgelingen in het zuidoosten van Arizona en zuidwesten van New Mexico. Zijn dochter was met Cochise getrouwd. Cochise was ook ongewoon lang en breedgeschouderd, maar niet zo lang als Mangas. Na de 'Bascom-affaire' verenigden de stammen zich om de Amerikanen te verjagen. In 1862 verscheen generaal Carleton ten tonele met duizenden 'Blauwjassen' uit Californië. Driehonderd soldaten werden in de Apache-Pas aangevallen, maar ze wisten zich met hun 'wagen-kanonnen' te verdedigen en Mangas raakte zwaargewond. Cochise bracht Mangas naar Janos in Mexico, waar hij genas. Mangas ging in op een vredesoverleg van kapitein Edmond Shirland. Onbevreesd, er was immers sprake van een bestand, ging Mangas alleen het kamp in Fort McLean binnen. Hij werd gevangengenomen. Generaal Joseph West gaf zijn bewakers de opdracht Mangas 's nachts te doden. Eerst werd hij gemarteld met hete bajonetten tegen zijn voeten en benen, daarna met musketten en pistolen neergeschoten. Zijn scalp werd genomen, zijn hoofd afgehakt en gekookt, zijn schedel naar een frenologist in het Oosten gestuurd en zijn verminkte lijk in een greppel geworpen. Volgens het officiële rapport zou Mangas zijn gedood tijdens een vluchtpoging. Toen begon Cochise zijn guerrilla.

## Sociale Organisatie
Alle N'de woonden in uitgebreide familiegroepen (familieclusters) die gewoonlijk leefden in afzonderlijke woningen. Een verlengde familie bestond algemeen uit:
- een echtgenoot en vrouw;
- hun ongetrouwde kinderen;
- hun getrouwde dochters en hun man;
- de kinderen van hun getrouwde dochters.

De grootfamilie (uitgebreide familiehuishouding) is dus verbonden door de afstamming van vrouwen (matrilineaire samenleving). De mannen moesten dus, voordat ze in de nieuwe familie werden opgenomen, hun eigen familie verlaten. Wanneer een dochter trouwde werd er, dichtbij, een nieuw verblijf gebouwd voor haar en haar man. Bij de westelijke N'de was er een verschil: de man kon ervoor kiezen na het huwelijk zijn vrouw te introduceren in zijn eigen familie.
Alle N'de-mannen beoefenden een afwisselende graad van ontwijken - dit taboe was meestal het striktst tussen de schoonmoeder en de schoonzoon. De graad van ontwijken verschilde van groep tot groep.
Enkele grootfamilies werkten samen als een plaatselijke groep. Deze groep verzorgde een aantal ceremonies en werkte samen aan economische en militaire activiteiten. De politieke controle werd voornamelijk op plaatselijke niveau gehouden. Plaatselijke groepen werden aangevoerd door een mannelijke leider die een aanzienlijke invloed had over de anderen in de groep wegens zijn doeltreffendheid en reputatie. De functie van leider was niet erfelijk en werd dikwijls vervuld door leden van verschillende grootfamilies. Geen groepslid werd ooit verplicht de leider te volgen. De criteria van de westelijke Apachen voor een goede leider waren: vlijtigheid, vrijgevigheid, onpartijdigheid, onthouding, gewetensvol en een goede spreker.

## Initiatieriten
Tijdens de puberteitsriten voor jonge meisjes bij de N'de moet het meisje gedurende een vier dagen durende ceremonie in een wickiup voorgeschreven liederen zingen en vrijwel zonder ophouden een bepaalde dans uitvoeren. Evenals bij de Dineh wordt het meisje “gekneed” om haar de juiste vrouwelijke vormen te geven, terwijl ze ook slechts door een rietje mag drinken en niet in slaap mag vallen. Op de laatste dag moet het meisje vlug rondlopen met een met ceremoniële voorwerpen gevulde korf, waaruit na de vierde zang alle aanwezigen een veer nemen en ermee naar het oosten lopen. Daarna wordt de wickiup afgebroken.

## Woningen
De N'de leefden in huizen van verschillende bouw en vorm.
- De eerste is de tipi of indianentent voor degenen die op de vlakten wonen.
- Een andere vorm is de wickiup, een soort tipi uit twijgen die samengehouden wordt door de yuccaplant en bedekt door gebladerte. Deze vorm komt vooral voor in de hooglanden. Als een familielid in een wickiup woonde en stierf, dan werd de wickiup verbrand.
- De laatste woning is de hogan, gemaakt uit aarde, die vooral in woestijnachtige gebieden voorkomt. Deze soort woning bleef koel, zelfs in het noorden van Mexico.

## Nu
De N'de zijn als volk nog altijd springlevend; in de Amerikaanse maatschappij en bij andere inheemse volken staan ze hoofdzakelijk bekend onder de naam Apachen. Zij zijn zeer actief in de sector van het toerisme.
De Chiricahua, de Mescalero en de Jicarilla wonen nu in reservaten in de Amerikaanse staat New Mexico.
De Westelijke Apachen wonen in de reservaten Fort Apache, Tonto Apache en San Carlos.

title: Apachen

wikitext:
[[Bestand:Apachean ca.18-century.png|300px|thumb|Apachen]]
[[Bestand:Group of Apaches.jpg|thumb|250px|Groep Apache-indianen]]

'''Apachen''' is de verzamelnaam voor de '''N'de''', een uit meerdere divisies bestaand [[indianen]]volk uit zuidwestelijk Noord-Amerika, dat oorspronkelijk afkomstig is uit het subarctisch Canada. Ze behoren tot de taalfamilie van de [[Na-Denétalen|Na-Dené]]. De N'de zijn, net als hun buren de [[Dineh (volk)|Dineh]], afstammelingen van een Na-dene-sprekend nomadisch volk uit het [[McKenzie Basin]] in Canada. Na een periode van eeuwen zuidwaarts te zijn gemigreerd vestigden deze groepen zich uiteindelijk in het zuidwesten van de huidige Verenigde Staten. Over de periode van aankomst zijn de meningen verdeeld, maar vast staat dat hier in de 15e en 16e eeuw al een volk leefde dat zichzelf N'de noemde.

Apache is een [[Endoniem en exoniem|exoniem]], afkomstig van een [[Zuni (volk)|Zuñi]]-woord dat 'vijand' betekent. N'de is de benaming die ze voor zichzelf gebruiken, en betekent zoveel als 'Mensen'.

De N'de spreken de taal van de Zuidelijke Na-Dene, en vertonen op linguïstisch vlak een aantal overeenkomsten met de [[Athabaskische talen|Athabaskische sprekers]] uit Alaska en het westen van Canada. De hedendaagse term Apachen wordt gebruikt om onderscheid te maken met de verwante [[Dineh (volk)|Dineh]] (Navajo) uit Arizona, Utah en Colorado, die overeenkomsten op cultureel en linguïstisch vlak vertonen.

De N'de, historisch een taai en sterk [[nomadenvolk]], waren eeuwen onafgebroken in gevecht met de Spanjaarden en Mexicanen. De eerste overvallen op de Spanjaarden in Sonora vonden in de late [[17e eeuw]] plaats. Het Amerikaanse leger ervoer na diverse confrontaties dat de 'Apachen' zowel wrede en onverzoenlijke strijders waren als bekwame strategen.

== Geschiedenis ==
De oorspronkelijke leefwijze van de N'de is een mengeling van [[jacht (activiteit)|jacht]] en [[landbouw]], maar het meeste deden ze aan jacht en het organiseren van [[rooftocht]]en, vooral op hun [[Pueblo-volkeren|Pueblo]]-buren. Zij leefden niet als één [[volk]] samen. Verschillende [[familie (verwanten)|families]] of [[stam (antropologie)|stammen]] trokken soms samen op, maar leefden even vaak op voet van [[oorlog]] met elkaar. Ook met de Dineh, eveneens een volk dat behoort tot de Athabasken, leefden zij traditioneel in staat van oorlog.

Het [[paard (dier)|paard]] dat door de Spanjaarden in Amerika is ingevoerd was een belangrijk instrument van (roof)[[handel (economie)|handel]].

=== 19e eeuw ===
In februari 1861 werd [[Cochise (Apache)|Cochise]], een Chiricahua-Apache, uitgenodigd door luitenant [[George N. Bascom]] om naar de [[Apache-Pas]] te komen. Nietsvermoedend nam Cochise vijf familieleden mee. De Apachen werden onterecht beschuldigd van runderdiefstal en ontvoering van een jongen. De werkelijke daders waren [[Coyotero]]'s. Cochise en zijn familieleden werden gegijzeld, maar Cochise wist te ontsnappen, door met zijn mes een gat in de tent te maken. Cochise nam drie blanken gevangen om ze te ruilen tegen zijn gegijzelde familieleden, maar Bascom weigerde. Hij weigerde ook toen Cochise een infanteriecompagnie belegerde. Toen doodde en verminkte Cochise zijn gevangenen met lansen 'op de Spaanse manier'. Bascom liet Cochises neven en broer ophangen. Dit veroorzaakte een kwart eeuw ononderbroken [[guerrilla-oorlog]], 'die meer slachtoffers zou eisen dan welke indianenoorlog ook.'

[[file:"Human Science" by Orson Squire Fowler.jpg|thumb|Tekening van de schedel van Mangas Coloradas, ''Human Science'' (1873), p. 1196, [[Orson Squire Fowler]]]]
In 1861 was [[Mangas Colorado]] (Rode Mouwen) de grote krijgsleider van de Apachen. Hij was een boomlange [[Mimbreño]] en toen 71 jaar oud. In 1852 had hij in [[Santa Fe (New Mexico)|Santa Fe]] 'eeuwigdurende vrede en vriendschap' gesloten met de Verenigde Staten. Hij had volgelingen in het zuidoosten van [[Arizona (staat)|Arizona]] en zuidwesten van [[New Mexico]]. Zijn dochter was met Cochise getrouwd. Cochise was ook ongewoon lang en breedgeschouderd, maar niet zo lang als Mangas. Na de 'Bascom-affaire' verenigden de stammen zich om de Amerikanen te verjagen. In 1862 verscheen [[James Henry Carleton|generaal Carleton]] ten tonele met duizenden '[[Noordelijke staten|Blauwjassen]]' uit Californië. Driehonderd soldaten werden in de Apache-Pas aangevallen, maar ze wisten zich met hun 'wagen-kanonnen' te verdedigen en Mangas raakte zwaargewond. Cochise bracht Mangas naar [[Janos, Chihuahua|Janos]] in Mexico, waar hij genas. Mangas ging in op een vredesoverleg van kapitein Edmond Shirland. Onbevreesd, er was immers sprake van een bestand, ging Mangas alleen het kamp in Fort McLean binnen. Hij werd gevangengenomen. [[Joseph R. West|Generaal Joseph West]] gaf zijn bewakers de opdracht Mangas 's nachts te doden. Eerst werd hij gemarteld met hete bajonetten tegen zijn voeten en benen, daarna met musketten en pistolen neergeschoten. Zijn [[Scalperen|scalp]] werd genomen, zijn hoofd afgehakt en gekookt, zijn schedel naar een [[Frenologie|frenologist]] in het Oosten gestuurd en zijn verminkte lijk in een greppel geworpen. Volgens het officiële rapport zou Mangas zijn gedood tijdens een vluchtpoging. Toen begon Cochise zijn guerrilla.

== Sociale Organisatie ==
[[Bestand:Apache portraits.jpg|thumb|Portretten van Apachen]]
[[Bestand:Apache man 1903.jpg|thumb|Apache-indiaan in 1903]]
Alle N'de woonden in uitgebreide familiegroepen (familieclusters) die gewoonlijk leefden in afzonderlijke woningen. Een verlengde familie bestond algemeen uit:
* een echtgenoot en vrouw;
* hun ongetrouwde kinderen;
* hun getrouwde dochters en hun man;
* de kinderen van hun getrouwde dochters.

De grootfamilie (uitgebreide familiehuishouding) is dus verbonden door de afstamming van vrouwen (matrilineaire samenleving). De mannen moesten dus, voordat ze in de nieuwe familie werden opgenomen, hun eigen familie verlaten. Wanneer een dochter trouwde werd er, dichtbij, een nieuw verblijf gebouwd voor haar en haar man. Bij de westelijke N'de was er een verschil: de man kon ervoor kiezen na het huwelijk zijn vrouw te introduceren in zijn eigen familie.

Alle N'de-mannen beoefenden een afwisselende graad van ''ontwijken'' - dit taboe was meestal het striktst tussen de schoonmoeder en de schoonzoon. De graad van ontwijken verschilde van groep tot groep.

Enkele grootfamilies werkten samen als een plaatselijke groep. Deze groep verzorgde een aantal ceremonies en werkte samen aan economische en militaire activiteiten. De politieke controle werd voornamelijk op plaatselijke niveau gehouden. Plaatselijke groepen werden aangevoerd door een mannelijke leider die een aanzienlijke invloed had over de anderen in de groep wegens zijn doeltreffendheid en reputatie. De functie van leider was niet erfelijk en werd dikwijls vervuld door leden van verschillende grootfamilies. Geen groepslid werd ooit verplicht de leider te volgen. De criteria van de westelijke Apachen voor een goede leider waren: vlijtigheid, vrijgevigheid, onpartijdigheid, onthouding, gewetensvol en een goede spreker.

== Initiatieriten ==
Tijdens de puberteitsriten voor jonge meisjes bij de N'de moet het meisje gedurende een vier dagen durende ceremonie in een [[wickiup]] voorgeschreven liederen zingen en vrijwel zonder ophouden een bepaalde dans uitvoeren. Evenals bij de Dineh wordt het meisje “gekneed” om haar de juiste vrouwelijke vormen te geven, terwijl ze ook slechts door een rietje mag drinken en niet in slaap mag vallen. Op de laatste dag moet het meisje vlug rondlopen met een met ceremoniële voorwerpen gevulde korf, waaruit na de vierde zang alle aanwezigen een veer nemen en ermee naar het oosten lopen. Daarna wordt de wickiup afgebroken.

== Woningen ==
De N'de leefden in huizen van verschillende bouw en vorm.
* De eerste is de ''tipi'' of ''indianentent'' voor degenen die op de vlakten wonen.
* Een andere vorm is de ''wickiup'', een soort tipi uit twijgen die samengehouden wordt door de [[yucca]]plant en bedekt door gebladerte. Deze vorm komt vooral voor in de hooglanden. Als een familielid in een wickiup woonde en stierf, dan werd de wickiup verbrand.
* De laatste woning is de ''hogan'', gemaakt uit aarde, die vooral in woestijnachtige gebieden voorkomt. Deze soort woning bleef koel, zelfs in het noorden van Mexico.

== Nu ==
De N'de zijn als volk nog altijd springlevend; in de Amerikaanse maatschappij en bij andere inheemse volken staan ze hoofdzakelijk bekend onder de naam Apachen. Zij zijn zeer actief in de sector van het [[toerisme]].

De Chiricahua, de Mescalero en de Jicarilla wonen nu in [[indianenreservaat|reservaten]] in de Amerikaanse staat [[New Mexico]].

De Westelijke Apachen wonen in de reservaten [[Fort Apache]], [[Tonto Apache]] en [[San Carlos (reservaat)|San Carlos]].

== Zie ook ==
[[Bestand:Edward S. Curtis Geronimo Apache cp01002v.jpg|thumb|Apache Chief Geronimo, door [[Edward S. Curtis]], 1907]]
* [[Cochise (Apache)|Cochise]]
* [[Victorio]]
* [[Nana (Apache)|Nana]]
* [[Naiche]]
* [[Geronimo (indianenleider)|Geronimo]]
* [[Winnetou]]

== Bronnen ==
* Volken en Stammen, deel Noord-Amerika, blz. 142-143
* [[Dee Brown (historicus)|Brown, D]]. (1970), ''Begraaf mijn hart bij de bocht van de rivier'', Nederlandse vertaling, 1993, p.239-245

== Externe link ==
* https://web.archive.org/web/20060508173243/http://www.indianen.eu/Apache.htm

{{Navigatie indianenvolken Noord-Amerika}}
{{Commonscat|Apaches}}

[[Categorie:Indiaans volk in de Verenigde Staten]]
[[Categorie:Geschiedenis van Arizona]]
[[Categorie:Geschiedenis van Utah]]
[[Categorie:Geschiedenis van Colorado]]
[[Categorie:Indianen van de Great Plains]]


text:
# Scarites estriatus
Scarites estriatus is een keversoort uit de familie van de loopkevers (Carabidae). De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1887 door Fairmaire.

wikiname: nlwiki

title: Scarites estriatus

in_language: nl

wikitext:
{{Taxobox insect
| titelweergave = cursief
| naam = ''Scarites estriatus''
| afbeelding =
| afbeeldingtekst =
| orde = [[Kevers|Coleoptera]] (Kevers)
| familie = [[Loopkevers|Carabidae]] (Loopkevers)
| onderfamilie = [[Scaritinae]]
| geslacht = ''[[Scarites]]''
| w-naam = ''Scarites estriatus''
| auteur = [[Leon Fairmaire|Fairmaire]]
| datum = 1887
| haakjes =
| species =
| commons =
}}
'''''Scarites estriatus''''' is een [[kevers|kever]]soort uit de familie van de [[Loopkevers|loopkevers (Carabidae)]].<ref>Anichtchenko A. et al., (editors): [https://carabidae.org/search?rank=0&text=Scarites+estriatus Carabidae of the World] (bezocht: 20 tot 28 maart 2013)</ref> De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1887 door Fairmaire.

{{Appendix}}
{{beginnetje|biologie|2013|03|29}}

[[Categorie:Scarites|estriatus]]

title: Scarites estriatus

Rijk: Animalia (Dieren)

Stam: Arthropoda (Geleedpotigen)

Klasse: Insecta (Insecten)

Orde: Coleoptera (Kevers)

Familie: Carabidae (Loopkevers)

Onderfamilie: Scaritinae

Geslacht: Scarites

title: Soort

Portaal: Biologie · Insecten


text:
# Clonistria gerstaeckeri
Clonistria gerstaeckeri is een insect uit de orde Phasmatodea en de  familie Diapheromeridae. De wetenschappelijke naam van deze soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1908 door Redtenbacher.

title: Clonistria gerstaeckeri

wikitext:
{{Taxobox insect
| naam = ''Clonistria gerstaeckeri''
| titelweergave = cursief
| afbeelding =
| afbeeldingtekst =
| orde = [[Phasmatodea]]
| familie = [[Diapheromeridae]]
| geslacht = ''[[Clonistria]]''
| w-naam = ''Clonistria gerstaeckeri''
| auteur = Redtenbacher
| datum = 1908
| haakjes =
| species =
| commons =
}}
'''''Clonistria gerstaeckeri''''' is een [[insecten|insect]] uit de orde [[Phasmatodea]] en de  familie [[Diapheromeridae]]. De wetenschappelijke naam van deze soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1908 door Redtenbacher.

{{Appendix|2=
* {{Brontabel|9999-Phasmida}} [bezocht 1 juli 2013]
}}
{{Beginnetje|biologie|2013|07|02}}

[[Categorie:Clonistria|gerstaeckeri]]

title: Clonistria gerstaeckeri

Orde: Phasmatodea

Familie: Diapheromeridae

Geslacht: Clonistria

title: Soort


text:
# Al Sahel
Al Sahel is een Koeweits voetbalclub uit Abu Hlaifa die in de Premier League speelt. De club is in 1967 opgericht.

title: Al Sahel

wikitext:
{{Infobox voetbalclub
| clubnaam = Al Sahel
| volledigenaam = Al Sahel Abu Hlaifa
| bijnaam =
| opgericht  = [[1967]]
| stadion   = [[Abu Hlaifa City Stadium]] <br /> [[Abu Hlaifa]]
| capaciteit = 5.000
| voorzitter =
| trainer  =
| competitie   = [[Premier League (Koeweit)|Premier League]]
| pattern_la1=|pattern_b1=|pattern_ra1=
| leftarm1=0078FE|body1=EFFE00|rightarm1=0078FE|shorts1=0078FE|socks1=0078FE
| pattern_la2=|pattern_b2=|pattern_ra2=
| leftarm2=EFFE00|body2=0078FE|rightarm2=EFFE00|shorts2=0078FE|socks2=0078FE
}}
'''Al Sahel''' is een [[Koeweit|Koeweits]] voetbalclub uit [[Abu Hlaifa]] die in de [[Premier League (Koeweit)|Premier League]] speelt. De club is in 1967 opgericht.

[[Categorie:Koeweitse voetbalclub|Al Sahel]]

title: Al Sahel

Naam: Al Sahel Abu Hlaifa

Stadion: Abu Hlaifa City Stadium · Abu Hlaifa

Competitie: Premier League

Thuis: Uit

Portaal: Voetbal


text:
# Evelyn Brent
Evelyn Brent (20 oktober 1901 – 4 juni 1975) was een Amerikaanse actrice ten tijde van de stomme film.

## Levensloop en carrière
Brent werd geboren als Mary Elizabeth Riggs. Ze begon haar filmcarrière in 1915, in The Shooting of Dan McGrew. In 1919 speelde naast Olive Thomas in The Glorious Lady. In de volgende jaren speelde onder meer nog hoofdrollen naast Pauline Starke en Adolphe Menjou. Haar carrière kreeg een boost toen ze verkozen werd tot een van de WAMPAS Baby Stars in 1923. Zo kreeg ze in 1928 de vrouwelijke hoofdrol in The Last Command naast Emil Jannings. In haar eerste geluidsfilm in 1928 speelde ze tegenover William Powell. In The Silver Horde uit 1930 speelde ze tegenover Joel McCrea. Brent bleef acteren tot 1960, haar laatste rol was een gastrol in de serie Wagon Train.
Brent was driemaal gehuwd. Haar laatste man overleed in 1959. Brent overleed zelf in 1975.
- Biblioteca Nacional de España: XX5256668
- Bibliothèque nationale de France: cb146709747 (data)
- Gemeinsame Normdatei: 139692193
- International Standard Name Identifier: 0000 0000 7251 3471
- Library of Congress Control Number: n87896298
- Nationale Bibliotheek van Israël: 987007444842305171
- SNAC: w6km0jd9
- Trove: 881553
- Virtual International Authority File: 69192206
- WorldCat: E39PBJqvX3FK9QxXkbCMgQJkXd

title: Evelyn Brent

wikitext:
{{Infobox acteur
| naam           = Evelyn Brent
| afbeelding     = Evelynbrent.jpg
| onderschrift   = Evelyn Brent
| geboortenaam   = Mary Elizabeth Riggs
| geboren        = 20 oktober 1901
| overleden      = 4 juni 1975
| land           = {{US}}
}}
'''Evelyn Brent''' ([[20 oktober]] [[1901]] – [[4 juni]] [[1975]]) was een [[Verenigde Staten|Amerikaanse]] actrice ten tijde van de [[stomme film]].

== Levensloop en carrière ==
Brent werd geboren als '''Mary Elizabeth Riggs'''. Ze begon haar filmcarrière in 1915, in ''The Shooting of Dan McGrew''. In 1919 speelde naast [[Olive Thomas]] in ''The Glorious Lady''. In de volgende jaren speelde onder meer nog hoofdrollen naast [[Pauline Starke]] en [[Adolphe Menjou]]. Haar carrière kreeg een boost toen ze verkozen werd tot een van de [[WAMPAS Baby Stars]] in 1923. Zo kreeg ze in 1928 de vrouwelijke hoofdrol in ''[[The Last Command (1928)|The Last Command]]'' naast [[Emil Jannings]]. In haar eerste geluidsfilm in 1928 speelde ze tegenover [[William Powell]]. In ''The Silver Horde'' uit 1930 speelde ze tegenover [[Joel McCrea]]. Brent bleef acteren tot 1960, haar laatste rol was een gastrol in de serie ''[[Wagon Train]]''.

Brent was driemaal gehuwd. Haar laatste man overleed in 1959. Brent overleed zelf in 1975.

{{Bibliografische informatie}}
{{DEFAULTSORT:Brent, Evelyn}}
[[Categorie:Amerikaans acteur]]

title: Algemene informatie

Geboortenaam: Mary Elizabeth Riggs

Geboren: 20 oktober 1901

Land: Verenigde Staten


text:
# Adolf Anderssen in Nederland
Het bezoek van Adolf Anderssen in Nederland in 1861 was een spraakmakend schaakevenement in de 19e-eeuwse Nederlandse schaakwereld. Anderssen werd destijds na Paul Morphy als de sterkste schaker ter wereld beschouwd. Dit bezoek dat achtereenvolgens in Rotterdam (met als gastheer de Rotterdamse schaakgenootschap Vermaak door Oefening) en Amsterdam (met als gastheer het Amsterdamsch Schaakgenootschap) plaatsvond, was een gelegenheid om de staat van het Nederlandse schaken te peilen.
Het bezoek behelsde een serie partijen die Anderssen tegen met name de Nederlandse top zou spelen, waaronder Christiaan Messemaker, Charles Dupré en Maarten van 't Kruijs.

## Geschiedenis
In 1851 werd in Londen 's werelds eerste internationale schaaktoernooi gehouden. Daarmee kwam het internationale schaken op gang, met name in Engeland en Duitsland. Nederland bleef echter achter. Volgens Antonius van der Linde stelde het schaken in Nederland toen niet veel voor. Het bezoek van Anderssen aan Nederland in de zomer van 1861 was daarom een hoogtepunt. Hij deed het land aan gedurende zijn reis naar Londen, waar hij een schaakmatch tegen Ignaz von Kolisch zou hebben.

### Het bezoek
Anderssen werd eerst in Rotterdam, in het aan de Maas gelegen Koninklijke Nederlandse Yachtclub ontvangen door het bestuur van schaakgenootschap Vermaak door Oefening. Gedurende dit bezoek speelde Anderssen de hele dag door, een totaal van 32 partijen, tegen eenieder die het tegen hem op wilde nemen. Hij won verreweg de meeste partijen, verloor er vier, te weten tegen Christiaan Messemaker (+1-3), S. van Graauwenhaan, G. Dufresne, en J.T. Versteeven; en hij maakte één remise, tegen Charles Dupré.  Als dank werd hem het erelidmaatschap van Vermaak door Oefening aangeboden.

Anderssen arriveerde in een open koets met twee paarden bij het Amsterdamsche Schaakgenootschap. De receptie vond plaats in het lokaal van het genootschap, nabij de Grote Koopmansbeurs op het Damrak. Na een welkomstreceptie werd hij vergast met een bezoek aan Artis. Pas 's avonds begonnen de partijen, die daarna nog vier dagen duurde. In totaal speelde Anderssen 26 partijen, waarvan hij er vijf verloor, twee remises maakte en de rest won.
Hij begon met een verlies tegen Maarten van 't Kruijs, die de partij met 1.a3 opende.  Van 't Kruijs was voorts verantwoordelijk voor twee van de remises. Over de tweede remise gaat het verhaal dat Van 't Kruijs duidelijk beter stond (zie stelling), maar dat hij uit hoffelijkheid een herhaling van zetten deed, opdat Anderssen zijn trein nog kon halen. In totaal speelde Van 't Kruijs zes partijen tegen Anderssen, waarvan hij er dus een won en twee remises maakte, en de andere drie verloor (+1=2-3). Volgens commentatoren had hij overigens beide gelijkgespeelde partijen kunnen winnen, in welk geval de score met Anderssen gelijk opgegaan zou zijn. Anderssen betuigde na afloop dan ook onder de indruk te zijn van Van 't Kruijs: hij beschouwde hem als een van de tien beste tegenstanders waarmee hij ooit gespeeld had.

### Veertien jaar later
In 1875 kwam Anderssen nog eens op bezoek in Nederland. Daar speelde hij in Den Haag in het huis van Baron Van Hogendorp, toentertijd voorzitter van Discendo Discimus, drie partijen tegen Charles Dupré (+2-1). Hij ging nog eens langs bij het Amsterdamsche Schaakgenootschap, waar hij toen alle partijen won.

title: Adolf Anderssen in Nederland

wikitext:
[[Bestand:AnderssenInNL1861.jpg|miniatuur|Verslag van Anderssens bezoek aan Nederland in 1861]]
Het bezoek van '''Adolf Anderssen in Nederland''' in [[1861]] was een spraakmakend schaakevenement in de [[Schaken in Nederland in de 19e eeuw|19e-eeuwse Nederlandse schaakwereld]]. [[Adolf Anderssen|Anderssen]] werd destijds na [[Paul Morphy]] als de sterkste [[schaker]] ter wereld beschouwd. Dit bezoek dat achtereenvolgens in Rotterdam (met als gastheer de Rotterdamse schaakgenootschap [[Vermaak door Oefening]]) en Amsterdam (met als gastheer het [[Vereenigd Amsterdamsch Schaakgenootschap|Amsterdamsch Schaakgenootschap]]) plaatsvond, was een gelegenheid om de staat van het Nederlandse [[schaken]] te peilen.

Het bezoek behelsde een serie partijen die Anderssen tegen met name de Nederlandse top zou spelen, waaronder [[Christiaan Messemaker]], [[Charles Dupré]] en [[Maarten van 't Kruijs]].<ref>{{Aut|auteur=Goes, Dirk}} (2005), [http://www.sgaschaken.nl/wp-content/uploads/2015/08/Het-Amsterdamse-schaakleven-in-de-19e-eeuw.pdf Het Amsterdamse schaakleven in de 19e eeuw]. [https://web.archive.org/web/20230907025936/http://www.sgaschaken.nl/wp-content/uploads/2015/08/Het-Amsterdamse-schaakleven-in-de-19e-eeuw.pdf Gearchiveerd] op 7 september 2023.</ref><ref>{{Citeer web |url=http://www.endgame.nl/Kruijs.htm |titel=Maarten van 't Kruijs |achternaam=Reek |voornaam=Jan van |datum=2015-09-24 |bezochtdatum= |werk=Endgame.nl |taal=En |archiefdatum=2015-09-24 |archiefurl=https://web.archive.org/web/20150924000455/http://www.endgame.nl/Kruijs.htm |dodeurl=unfit }}</ref><ref>{{aut|Scholten, H.J.G.M}} (1999)[https://pure.uvt.nl/ws/portalfiles/portal/333340/81395.pdf , ''Het loopt ongenadiglijk mat: Het Schaakleven in Nederland in de negentiende eeuw. De sociaal-culturele achtergrond van het ontstaan van schaakverenigingen''], Bilthoven.</ref>

== Geschiedenis ==
In 1851 werd in Londen [[Londen schaaktoernooi 1851|'s werelds eerste internationale schaaktoernooi]] gehouden. Daarmee kwam het internationale schaken op gang, met name in Engeland en Duitsland. Nederland bleef echter achter. Volgens [[Antonius van der Linde]] stelde het schaken in Nederland toen niet veel voor. Het bezoek van Anderssen aan Nederland in de zomer van 1861 was daarom een hoogtepunt. Hij deed het land aan gedurende zijn reis naar Londen, waar hij een schaakmatch tegen [[Ignaz von Kolisch]] zou hebben.

=== Het bezoek ===
[[Bestand:Gebouw van de Koninklijke Nederlandse Yachtclub te Rotterdam Rotterdam (cropped).jpg|miniatuur|Het voormalige gebouw van de Koninklijke Nederlandse Yachtclub aan de Maas te Rotterdam.]]
Anderssen werd eerst in Rotterdam, in het aan de [[Maas]] gelegen [[Koninklijke Nederlandse Yachtclub]] ontvangen door het bestuur van schaakgenootschap [[Vermaak door Oefening]]. Gedurende dit bezoek speelde Anderssen de hele dag door, een totaal van 32 partijen, tegen eenieder die het tegen hem op wilde nemen. Hij won verreweg de meeste partijen, verloor er vier, te weten tegen [[Christiaan Messemaker]] (+1-3), S. van Graauwenhaan, G. Dufresne, en J.T. Versteeven; en hij maakte één remise, tegen [[Charles Dupré]].  Als dank werd hem het erelidmaatschap van Vermaak door Oefening aangeboden.

Anderssen arriveerde in een open [[koets]] met twee paarden bij het [[Vereenigd Amsterdamsch Schaakgenootschap|Amsterdamsche Schaakgenootschap]]. De receptie vond plaats in het lokaal van het genootschap, nabij de Grote Koopmansbeurs op het [[Damrak]]. Na een welkomstreceptie werd hij vergast met een bezoek aan [[Artis]]. Pas 's avonds begonnen de partijen, die daarna nog vier dagen duurde. In totaal speelde Anderssen 26 partijen, waarvan hij er vijf verloor, twee remises maakte en de rest won. {{Diagram schaken|positie=right|kopregel=[[Maarten van 't Kruijs|M. van 't Kruijs]] v [[Adolf Anderssen|A. Anderssen]]

Onregelmatige opening

Amsterdam, 17 juli 1861<ref>Sissa (1861), pp.71-73</ref>|a8=|b8=|c8=|d8=|e8=|f8=|g8=kd|h8=|a7=|b7=rl|c7=|d7=nd|e7=|f7=rd|g7=pd|h7=|a6=pd|b6=bd|c6=|d6=pd|e6=nl|f6=|g6=|h6=|a5=|b5=|c5=|d5=pl|e5=pd|f5=|g5=|h5=pd|a4=|b4=|c4=pl|d4=|e4=pl|f4=|g4=bd|h4=pl|a3=|b3=|c3=|d3=bl|e3=qd|f3=pd|g3=ql|h3=|a2=|b2=|c2=|d2=|e2=|f2=nl|g2=|h2=|a1=|b1=|c1=|d1=|e1=bl|f1=kl|g1=|h1=|voetregel=Stelling na 30...♖f7}}
Hij begon met een verlies tegen [[Maarten van 't Kruijs]], die de partij met 1.a3 opende.<ref>[[Alexander Aljechin]] analyseerde ruim een half eeuw later de partij en concludeerde dat Van 't Kruijs de hele partij, maar vooral het eindspel, sterk had gespeeld. </ref>  Van 't Kruijs was voorts verantwoordelijk voor twee van de remises. Over de tweede remise gaat het verhaal dat Van 't Kruijs duidelijk beter stond (zie stelling), maar dat hij uit hoffelijkheid een herhaling van zetten deed, opdat Anderssen zijn trein nog kon halen. In totaal speelde Van 't Kruijs zes partijen tegen Anderssen, waarvan hij er dus een won en twee remises maakte, en de andere drie verloor (+1=2-3). Volgens commentatoren had hij overigens beide gelijkgespeelde partijen kunnen winnen, in welk geval de score met Anderssen gelijk opgegaan zou zijn.<ref>{{Citeer nieuws |achternaam=Olland |voornaam=A.G. |titel=Adolf Anderssen in Nederland 7-17 Juli 1861 II |url=http://historisch.groene.nl/nummer/1918-08-10/pagina/11#4/13.88/-45.09 |werk=De Amsterdammer |datum=10 augustus 1918 |pagina's=p.11}}</ref> Anderssen betuigde na afloop dan ook onder de indruk te zijn van Van 't Kruijs: hij beschouwde hem als een van de tien beste tegenstanders waarmee hij ooit gespeeld had.

=== Veertien jaar later ===
In 1875 kwam Anderssen nog eens op bezoek in Nederland. Daar speelde hij in Den Haag in het huis van [[Frederik van Hogendorp (1843-1889)|Baron Van Hogendorp]], toentertijd voorzitter van [[Discendo Discimus]], drie partijen tegen [[Charles Dupré]] (+2-1). Hij ging nog eens langs bij het [[Vereenigd Amsterdamsch Schaakgenootschap|Amsterdamsche Schaakgenootschap]], waar hij toen alle partijen won.

== Externe links ==
Column van [[Adolf Olland|A.G. Olland]] in ''[[De Amsterdammer]]'': [http://historisch.groene.nl/nummer/1918-08-10/pagina/11#4/-39.74/-70.31 Adolf Anderssen in Nederland 7-17 Juli 1861 II (10 augustus 1918)], [http://historisch.groene.nl/nummer/1918-09-14/pagina/11#4/-69.55/-107.49 III (14 september 1918)], [http://historisch.groene.nl/nummer/1918-10-12/pagina/11#4/-19.35/-113.64 IV (12 oktober 1918)]. {{Appendix||2=
;Bronnen
*{{Aut|auteur=Sissa (red.)}} (1861): ''[https://books.google.com.tr/books?id=wVheAAAAcAAJ&dq=Prof.%20A.%20Anderssen%20in%20Nederland%20%E2%80%93%20Eene%20herinnering%20op%20Schaakgebied%20uit%20de%20Maand%20Julij%201861&pg=PA3#v=onepage&q&f=false Prof. A. Anderssen in Nederland – Eene herinnering op Schaakgebied uit de Maand Julij 1861]'', Duurstede: Andriessen
* {{Citeer tijdschrift |achternaam=Algera |voornaam=Symon |titel=Anderssen in Nederland |url=https://maxeuwe.nl/wp-content/uploads/2023/06/MEC_Mag_103.pdf |jaargang= |tijdschrift=MEC Magazine |datum=juni 2023 |nummer=103 |pagina's=pp.26-30}}
;Noten en referenties
{{References}}
}}
{{Navigatie schaken in Nederland in de 19e eeuw}}

[[Categorie:Schaakwedstrijd in Nederland]]
[[Categorie:Schaken in Nederland in de 19e eeuw]]

kd

rl · nd · rd · pd

pd · bd · pd · nl

pl · pd · pd

pl · pl · bd · pl

bl · qd · pd · ql

nl

bl · kl


text:
# Marie Speyer
Marie Speyer (Vianden, 13 juli 1880 - Luxemburg, 18 juni 1914) was een Luxemburgse taalkundige en schooldirectrice. In 1909 was ze de eerste vrouw die doctoreerde aan de Universiteit van Fribourg.

## Biografie
Marie Speyer was een dochter van Johann Peter Speyer, een rechter in het Luxemburgse hooggerechtshof, en van Anna-Marie Botzem. Nadat zij had gestudeerd in haar thuisland, het Groothertogdom Luxemburg, trok zij naar de Zwitserse stad Fribourg om er van 1905 tot 1909 aan de Universiteit van Fribourg Duitse en Franse literatuur te studeren. Na een studieverblijf in Praag in 1908 zou ze in 1909 in Fribourg doctoreren met een proefschrift over Friedrich Wilhelm Weber. Daarmee was ze de eerste vrouw die doctoreerde aan de Universiteit van Fribourg. Van 1910 tot 1911 was ze directrice van het kantonnaal meisjeslyceum van Fribourg, het latere Sainte-Croixcollege. Vervolgens was ze van 1911 tot 1914 vicedirectrice van het meisjeslyceum van Luxemburg.

## Werken
- (de)  Friedrich Wilhelm Weber und seine Beziehung zum deutschen Altertum, 1909 (doctoraal proefschrift).
- (de)  Erinnerungsblätter, ausgewählte Vorträge und Aufsätze, 1930.

title: Marie Speyer

wikitext:
{{Infobox persoon
| naam           = Marie Speyer
| afbeelding     =
| onderschrift   =
| volledigenaam  = Marie Speyer
| geboortenaam   = Marie Speyer
| bijnaam        =
| geboorteplaats = [[Vianden (stad)|Vianden]]
| geboortedatum  = [[13 juli]] [[1880]]
| sterfplaats    = [[Luxemburg (stad)|Luxemburg]]
| sterfdatum     = [[18 juni]] [[1914]]
| nationaliteit  = Luxemburgse
| land           = {{LU}}
| beroep         = taalkundige, schooldirectrice
| bekendvan      = eerste vrouw die doctoreerde aan de [[Universiteit van Fribourg]]
| religie        = katholicisme
| politiek       =
| zieook         =
| website        =
| handtekening   =
| portaal        = Luxemburg
}}

'''Marie Speyer''' ([[Vianden (stad)|Vianden]], [[13 juli]] [[1880]] - [[Luxemburg (stad)|Luxemburg]], [[18 juni]] [[1914]]) was een [[Luxemburg (land)|Luxemburgse]] [[Taalkunde|taalkundige]] en [[Schooldirecteur|schooldirectrice]]. In 1909 was ze de eerste vrouw die doctoreerde aan de [[Universiteit van Fribourg]].

== Biografie ==
Marie Speyer was een dochter van Johann Peter Speyer, een rechter in het Luxemburgse hooggerechtshof, en van Anna-Marie Botzem. Nadat zij had gestudeerd in haar thuisland, het [[Luxemburg (land)|Groothertogdom Luxemburg]], trok zij naar de Zwitserse stad [[Fribourg (stad)|Fribourg]] om er van 1905 tot 1909 aan de [[Universiteit van Fribourg]] Duitse en Franse literatuur te studeren. Na een studieverblijf in [[Praag]] in 1908 zou ze in 1909 in Fribourg doctoreren met een proefschrift over [[Friedrich Wilhelm Weber]]. Daarmee was ze de eerste vrouw die doctoreerde aan de Universiteit van Fribourg. Van 1910 tot 1911 was ze directrice van het kantonnaal meisjeslyceum van Fribourg, het latere Sainte-Croixcollege. Vervolgens was ze van 1911 tot 1914 vicedirectrice van het meisjeslyceum van Luxemburg.

== Werken ==
* {{de}} ''Friedrich Wilhelm Weber und seine Beziehung zum deutschen Altertum'', 1909 (doctoraal proefschrift).
* {{de}} ''Erinnerungsblätter, ausgewählte Vorträge und Aufsätze'', 1930.

== Literatuur ==
* {{fr}} ''Histoire de l'Université de Fribourg Suisse, 1889-1989'', deel 1, 1991, 139-140.
* {{de}} {{aut|König, C.}} (ed.), ''Internationales Germanistenlexikon 1800-1950'', 3, 2003, 1768-1769.
* {{fr}} {{aut|Charrière, M.}} en {{aut|Fromherz, U.}}, ''Sainte-Croix'', 2005, 34-37.

{{Appendix|2=
* {{Bronvermelding HWZ|titel=Marie Speyer|link=https://hls-dhs-dss.ch/fr/articles/044286/2010-12-15/|datum=8 mei 2021|taal=fr}}
}}
{{Bibliografische informatie}}

{{DEFAULTSORT:Speyer, Marie}}
[[Categorie:Luxemburgs persoon]]
[[Categorie:Taalkundige]]
[[Categorie:Onderwijsbestuurder]]

title: Algemene informatie

Volledige naam: Marie Speyer

Geboortenaam: Marie Speyer

Geboren: 13 juli 1880 · Vianden

Overleden: 18 juni 1914 · Luxemburg

Nationaliteit(en): Luxemburgse

Religie: katholicisme

Beroep(en): taalkundige, schooldirectrice

Portaal: Luxemburg


text:
# David Degen
David Degen (Liestal, 15 februari 1983) is een Zwitsers voetballer met een Nederlandse moeder.

## Clubcarrière
David Degen speelt sinds 2012 als middenvelder voor FC Basel. Daar voor stond hij onder contract bij onder meer Young Boys Bern. Zijn tweelingbroer Philipp stond eveneens bij FC Basel onder contract. Op 1 december 2010 schreven de broers historie door als eerste tweeling tegenover elkaar te staan in het Europese voetbal.
David stapte als grote winnaar van het veld. Hij opende in Bern de score voor BSC Young Boys in de wedstrijd tegen VfB Stuttgart, dat al zeker was van de tweede ronde. Young Boys won uiteindelijk met 4-2 en omdat Odense BK en Getafe gelijkspeelden met 1-1, overwinterde de club uit Zwitserland eveneens. In Europees verband kruisten al wel drie keer eerder twee broers de degens. Erwin en Ronald Koeman waren in 1988 de eersten. De broedertwist werd gewonnen door Erwin, want KV Mechelen pakte de Europese Supercup ten koste van PSV.

## Interlandcarrière
Onder leiding van bondscoach Jakob "Köbi" Kuhn maakte Degen zijn debuut voor de Zwitserse nationale ploeg op 27 mei 2006 in de vriendschappelijke wedstrijd tegen Ivoorkust (1-1) in Bazel. Hij viel in dat duel na 77 minuten in voor Valon Behrami.

## Erelijst
FC Basel
- Axpo Super League

2005, 2008
- Schweizer Cup

2008

title: David Degen

wikitext:
{{Infobox voetballer
| spelernaam                  = David Degen
| afbeelding                  = David Degen.jpg
| afbeeldingbreedte     = 220
| naam                        = David Degen
| geboortedatum               = [[15 februari]] [[1983]]
| geboortestad                = [[Liestal (stad)|Liestal]]
| geboorteland                = [[Zwitserland]]
| lengte                      = 183
| gewicht                     =
| huidigeclub                 = [[FC Basel]]
| positie                     = Middenvelder
| jeugdjaren = 1990–1996
1996–1999
| jeugdteams = [[FC Oberdorf]]
[[FC Basel]]
 | seizoen = 1999–2003
2003–2006
2006–2008
2007–2008
2008–2012
2012–
 | club= [[FC Aarau]]
[[FC Basel]]
[[Borussia Mönchengladbach|Borussia M'gladbach]]
→ [[FC Basel]]
[[BSC Young Boys]]
[[FC Basel]]
 | wedstr(goals) = 30{{0|00}}(3)
 82{{0|00}}(9)
 18{{0|00}}(2)
 20{{0|00}}(3)
 106{{0}}(17)
| interlandjaren              = 2006–
| interlandteam               = {{SUIf}}
| interlandwedstrijden(goals) = 18{{0|00}}(0)
| landupdate                  = 20 april 2013
}}
'''David Degen''' ([[Liestal (stad)|Liestal]], [[15 februari]] [[1983]]) is een [[Zwitserland|Zwitsers]] [[voetballer]] met een Nederlandse moeder.

==Clubcarrière==
David Degen speelt sinds [[2012]] als middenvelder voor [[FC Basel]]. Daar voor stond hij onder contract bij onder meer [[Young Boys Bern]]. Zijn [[Eeneiige tweeling|tweeling]]broer [[Philipp Degen|Philipp]] stond eveneens bij [[FC Basel]] onder contract. Op [[1 december]] [[2010]] schreven de broers historie door als eerste tweeling tegenover elkaar te staan in het Europese voetbal<ref>[https://nos.nl/artikel/202321-tweeling-degen-schrijft-historie.html Tweeling Degen schrijft historie], NOS, 1 december 2010. [https://web.archive.org/web/20180806210810/https://nos.nl/artikel/202321-tweeling-degen-schrijft-historie.html Gearchiveerd] op 6 augustus 2018.</ref>.

David stapte als grote winnaar van het veld. Hij opende in Bern de score voor [[BSC Young Boys]] in de wedstrijd tegen [[VfB Stuttgart]], dat al zeker was van de tweede ronde. Young Boys won uiteindelijk met 4-2 en omdat [[Odense BK]] en [[Getafe CF|Getafe]] gelijkspeelden met 1-1, overwinterde de club uit Zwitserland eveneens. In Europees verband kruisten al wel drie keer eerder twee broers de degens. [[Erwin Koeman|Erwin]] en [[Ronald Koeman]] waren in [[1988]] de eersten. De broedertwist werd gewonnen door Erwin, want [[KV Mechelen]] pakte de [[Europese Supercup]] ten koste van [[PSV (voetbalclub)|PSV]].

==Interlandcarrière==
Onder leiding van bondscoach [[Jakob Kuhn|Jakob "Köbi" Kuhn]] maakte Degen zijn debuut voor de [[Zwitsers voetbalelftal (mannen)|Zwitserse nationale ploeg]] op [[27 mei]] [[2006]] in de vriendschappelijke wedstrijd tegen [[Ivoriaans voetbalelftal (mannen)|Ivoorkust]] (1-1) in [[Bazel (Zwitserland)|Bazel]]. Hij viel in dat duel na 77 minuten in voor [[Valon Behrami]].

==Erelijst==
;{{CH-VLAG}} FC Basel
*'''[[Axpo Super League]]'''
: [[Axpo Super League 2004/05|2005]], [[Axpo Super League 2007/08|2008]]
*'''[[Schweizer Cup]]'''
: [[Schweizer Cup 2007/08|2008]]

==Zie ook==
*[[Lijst van spelers van FC Aarau]]

{{Navigatie selectie FC Basel}}
{{Appendix|2=
* {{Link nationalfootballteams.com|id=15068}}
{{references}}
}}

{{DEFAULTSORT:Degen, David}}
[[Categorie:Zwitsers voetballer]]
[[Categorie:Tweeling]]

title: Persoonlijke informatie

Geboortedatum: 15 februari 1983

Geboorteplaats: Liestal, Zwitserland

Positie: Middenvelder

title: Clubinformatie

Huidige club: FC Basel

title: Jeugd

FC Oberdorf · FC Basel

title: Senioren

Seizoen: Club · W 0(G)

FC Aarau · FC Basel · Borussia M'gladbach · → FC Basel · BSC Young Boys · FC Basel · 3000(3) · 8200(9) · 1800(2) · 2000(3) · 1060(17)

title: Interlands *

Zwitserland · 1800(0)

Interlands *: * Bijgewerkt op 20 april 2013


text:
# Calodexia
Calodexia is een geslacht van vliegen (Brachycera) uit de familie van de sluipvliegen (Tachinidae). De wetenschappelijke naam van het geslacht is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1891 door van der Wulp.

title: Calodexia

wikitext:
{{Taxobox insect
| titelweergave = cursief
| naam = ''Calodexia''
| afbeelding =
| afbeeldingtekst =
| orde = [[Tweevleugeligen|Diptera]] (Tweevleugeligen)
| onderorde = [[Vliegen (dieren)|Brachycera]] (Vliegen)
| familie = [[Sluipvliegen|Tachinidae]] (Sluipvliegen)
| taxon = [[Geslacht (biologie)|Geslacht]]
| w-naam = ''Calodexia''
| auteur = van der Wulp
| datum = 1891
| commons =
| species =
}}
'''''Calodexia''''' is een [[Geslacht (biologie)|geslacht]] van [[Vliegen (dieren)|vliegen (Brachycera)]] uit de familie van de [[sluipvliegen|sluipvliegen (Tachinidae)]]. De wetenschappelijke naam van het geslacht is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1891 door van der Wulp.<ref>{{Brontabel|2012-James}}</ref>

<!--== Soorten ==
De volgende soorten zijn bij het geslacht ingedeeld:
-->
{{Appendix}}
{{beginnetje|biologie|2013|02|02}}

[[Categorie:Sluipvliegen]]

title: Calodexia

Orde: Diptera (Tweevleugeligen)

Onderorde: Brachycera (Vliegen)

Familie: Tachinidae (Sluipvliegen)

title: Geslacht


text:
# Elaphidion williamsi
Elaphidion williamsi is een keversoort uit de familie van de boktorren (Cerambycidae). De wetenschappelijke naam van de soort werd voor het eerst geldig gepubliceerd in 1967 door Chemsak.

title: Elaphidion williamsi

wikitext:
{{Taxobox insect
| naam = ''Elaphidion williamsi''
| titelweergave = cursief
| afbeelding =
| afbeeldingtekst =
| orde = [[Kevers|Coleoptera]] (Kevers)
| familie = [[Boktorren|Cerambycidae]] (Boktorren)
| onderfamilie = [[Cerambycinae]]
| geslacht = ''[[Elaphidion]]''
| w-naam = ''Elaphidion williamsi''
| auteur = [[John Andrew Chemsak|Chemsak]]
| datum = 1967
| haakjes =
| commons =
| species =
}}
'''''Elaphidion williamsi''''' is een [[kevers]]oort uit de familie van de [[Boktorren|boktorren (Cerambycidae)]]. De wetenschappelijke naam van de soort werd voor het eerst geldig gepubliceerd in 1967 door Chemsak.<ref>{{Brontabel|9999-Cerambycidae}} (bezocht 30 januari 2014)</ref>

{{Appendix}}
{{Beginnetje|biologie|2014|02|17}}

[[Categorie:Elaphidion|williamsi]]

title: Elaphidion williamsi

Familie: Cerambycidae (Boktorren)

Onderfamilie: Cerambycinae

Geslacht: Elaphidion

title: Soort


text:
# Merdiko Rejo
Merdiko Rejo is een bestuurslaag in het regentschap Sleman van de provincie Jogjakarta, Indonesië. Merdiko Rejo telt 6014 inwoners (volkstelling 2010).

title: Merdiko Rejo

wikitext:
{{Infobox plaats in Indonesië
| soort          = Dorp
| naam           = Merdiko Rejo
| inwoners       = 6014
| datum inwoners = 2010
| provincie      = [[Jogjakarta]]
| regentschap    = [[Sleman (regentschap)|Sleman]]
| onderdistrict  = [[Tempel (onderdistrict)|Tempel]]
| eiland         =
| tijdzone       =
| code desa      = 3404140008
| mapname        =
| lat_deg        =
| lat_min        =
| lat_sec        =
| lon_deg        =
| lon_min        =
| lon_sec        =
| image          =
| caption        =
}}
'''Merdiko Rejo''' is een bestuurslaag in het [[Regentschap (Indonesië)|regentschap]] [[Sleman (regentschap)|Sleman]] van de [[Provincies van Indonesië|provincie]] [[Jogjakarta]], [[Indonesië]]. Merdiko Rejo telt 6014 inwoners (volkstelling 2010).

{{Appendix|2=
* Resultaten van de volkstelling (2010), Badan Pusat Statistik, [https://web.archive.org/web/20121202090212/http://bps.go.id/eng/download_file/Population_of_Indonesia_by_Village_2010.pdf Population_of_Indonesia_by_Village]
}}
{{Beginnetje|landen & Volken|land=Indonesië|2=2013|3=06|4=20}}

[[Categorie:Plaats in Yogyakarta]]

title: Situering

Provincie: Jogjakarta

Regentschap of · stadsgemeente: Sleman

Onderdistrict: Tempel

title: Algemeen

title: Overig

Portaal: Indonesië


text:
# Amata sheljuzhkoi
Amata sheljuzhkoi is een beervlinder uit de familie van de spinneruilen (Erebidae). De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1966 door Obraztsov.

title: Amata sheljuzhkoi

wikitext:
{{Taxobox vlinder
| titelweergave = cursief
| naam = ''Amata sheljuzhkoi''
| afbeelding =
| familie = [[Spinneruilen|Erebidae]] (Spinneruilen)
| onderfamilie = [[Beervlinders|Arctiinae]] (Beervlinders)
| tribus = [[Syntomini]]
| geslacht = ''[[Amata (geslacht)|Amata]]''
| w-naam = ''Amata sheljuzhkoi''
| auteur = Obraztsov
| datum = 1966
| haakjes =
| commons =
| species =
}}
'''''Amata sheljuzhkoi''''' is een [[Beervlinders|beervlinder]] uit de familie van de [[Spinneruilen|spinneruilen (Erebidae)]].<ref>{{Brontabel|9999-Lepindex}}</ref> De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1966 door Obraztsov.

{{Appendix}}
{{Beginnetje|biologie|2013|04|07}}

[[Categorie:Amata]]

title: Amata sheljuzhkoi

Orde: Lepidoptera (Vlinders)

Familie: Erebidae (Spinneruilen)

Onderfamilie: Arctiinae (Beervlinders)

Geslachtengroep: Syntomini

Geslacht: Amata

title: Soort


text:
# Marcorignan
Marcorignan is een gemeente in het Franse departement Aude (regio Occitanie). De plaats maakt deel uit van het arrondissement Narbonne. Marcorignan telde op 1 januari 2022 1.318 inwoners.

## Geografie
De oppervlakte van Marcorignan bedroeg op 1 januari 2022 5,64 vierkante kilometer; de bevolkingsdichtheid was toen 233,7 inwoners per km².
De onderstaande kaart toont de ligging van Marcorignan met de belangrijkste infrastructuur en aangrenzende gemeenten.

## Demografie
Onderstaande figuur toont het verloop van het inwonertal (bron: INSEE-tellingen).

Vanwege een beveiligingsprobleem met de MediaWiki Graph-software is het momenteel niet mogelijk deze grafiek weer te geven. Zodra de software is bijgewerkt zal de grafiek vanzelf weer zichtbaar worden.

title: Marcorignan

wikitext:
{{Infobox gemeente Frankrijk
| plaatsnaam = Marcorignan
| wapen = [[Bestand:Blason ville fr Marcorignan (Aude).svg|90px|Wapen van Marcorignan]]
| kaart =
| regio = [[Occitanie]]
| departement = [[Aude (departement)|Aude]] (11)
| depnr = 11
| arrondissement = [[Arrondissement Narbonne|Narbonne]]
| kanton = [[Kanton Le Sud-Minervois|Le Sud-Minervois]]
| jaar = 1999
| inwoners = 1068
| dichtheid = 190,7
| oppervlakte = 5,6
| water =
| latitudeGraden = 43
| latitudeMinuten = 14
| latitudeSeconden = 0
| longitudeGraden = 2
| longitudeMinuten = 55
| longitudeSeconden = 0
| E of W = E
| ol of wl = O.L.
| code = 11217
| postcode = 11120
| netnummer =
| hoogteligging = 14 - 89
| aangrenzende gemeenten =
| burgemeester =
| website =
| image =Marcorignan - Eglise Saint Genest.JPG
| caption = Kerk Saint-Géniès
}}

'''Marcorignan''' is een gemeente in het [[Frankrijk|Franse]] departement [[Aude (departement)|Aude]] (regio [[Occitanie]]). De plaats maakt deel uit van het arrondissement [[Arrondissement Narbonne|Narbonne]]. Marcorignan telde op {{Inwonertal|soort=datum}} {{Inwonertal}} inwoners.

== Geografie ==
De oppervlakte van Marcorignan bedroeg op {{Inwonertal|soort=datum}} {{inwonertal|soort=oppervlakte}}; de [[bevolkingsdichtheid]] was toen {{inwonertal|soort=dichtheid}} inwoners per km².

<!-- {{Detailkaart Franse gemeente|id=11217}} -->
De onderstaande kaart toont de ligging van Marcorignan met de belangrijkste infrastructuur en aangrenzende gemeenten.

[[Bestand:11217-Marcorignan-Sols.png|miniatuur|left|350px]]{{Clearleft}}

== Demografie ==
Onderstaande figuur toont het verloop van het inwonertal (bron: [[Institut national de la statistique et des études économiques/Definities|INSEE-tellingen]]).<br />
{{Grafiek inwonertal gemeente Frankrijk|id=11217}}
<!-- Bron: Frans bureau voor statistiek. Cijfers inwoneraantal volgens de definitie "population sans doubles comptes" -->

== Externe links ==
* {{Link INSEE|id=11217}}

{{Appendix}}
{{Commonscat}}
{{Coor title dms|43|14|0|N|2|55|0|E|type:adm2nd_scale:25000_region:FR}}

[[Categorie:Gemeente in Aude]]

title: Situering

Regio: Occitanie

Departement: Aude (11)

Arrondissement: Narbonne

Kanton: Le Sud-Minervois

Coördinaten: 43° 14′ NB, 2° 55′ OL

title: Algemeen

title: Overig

Website: Officiële website

title: Detailkaart

Detailkaart: · Locatie in Frankrijk Aude

title: Foto's

Foto's: Kerk Saint-Géniès

Portaal: Frankrijk


text:
# Resseliella pinifoliae
Resseliella pinifoliae is een muggensoort uit de familie van de galmuggen (Cecidomyiidae). De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1936 door Felt.

title: Resseliella pinifoliae

wikitext:
{{Taxobox insect
| titelweergave = cursief
| naam = ''Resseliella pinifoliae''
| afbeelding =
| orde = [[Diptera]] (Tweevleugeligen)
| onderorde = [[Muggen|Nematocera]] (Muggen)
| familie = [[Galmuggen|Cecidomyiidae]] (Galmuggen)
| geslacht = ''[[Resseliella]]''
| w-naam = ''Resseliella pinifoliae''
| auteur = Felt
| datum = 1936
| haakjes = ja
| commons =
| species =
}}
'''''Resseliella pinifoliae''''' is een [[muggen]]soort uit de familie van de [[Galmuggen|galmuggen (Cecidomyiidae)]].<ref>Gagne, 1973, Ann. Ent. Soc. Amer., 66:880.</ref> De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1936 door Felt.

{{Appendix}}
{{beginnetje|biologie|2013|06|21}}

[[Categorie:Resseliella|pinifoliae]]

title: Resseliella pinifoliae

Onderorde: Nematocera (Muggen)

Familie: Cecidomyiidae (Galmuggen)

Geslacht: Resseliella

title: Soort


text:
# Cortison
Cortison is een natuurlijk steroïdhormoon dat in de lever snel wordt omgezet in het natuurlijke bijnierschorshormoon hydrocortison (cortisol).
Cortison kan ook synthetisch gemaakt worden. Aan het eind van de jaren 40 van de 20e eeuw ontdekte men dat cortison zeer werkzaam is tegen bepaalde gevallen van artritis.
De werking bleek echter slechts van tijdelijke aard. Bovendien heeft cortison een aantal ongewenste bijwerkingen.
Vandaag de dag bestaan er voor de behandeling van reumatoïde artritis en astma betere geneesmiddelen, bijvoorbeeld de steroïden prednison en prednisolon. Cortison wordt daarom vrijwel niet meer gebruikt.

title: Cortison

wikitext:
{{Infobox chemische stof
| Naam = Cortison
| afbeelding1 = Cortisone-2D-skeletal.png
| afbeeldingbreedte1 = 200
| onderschrift1 = [[Structuurformule]] van cortison
| afbeelding2 =
| onderschrift2 =
| afbeelding3 =
| onderschrift3 =
| afbeelding4 =
| onderschrift4 =
| Formule = C21H28O5
| Molgewicht = 360,46
| SMILES = C[C@]12CCC(=O)C=C1CC [C@@H]3[C@@H]2C(=O)C[C@]4 ([C@H]3CC[C@@]4(C(=O)CO)O)C
| IUPAC = (8S,9S,10R,13S,14S,17R)-17-hydroxy- 17-(2-hydroxyacetyl)-10,13-dimethyl-1,2,6,7, 8,9,12,14,15,16-decahydrocyclopenta[a] fenantreen-3,11-dion
| AndereNamen = cortisone, 17,21-dihydroxypregn-4-een-3,11,20-trion
| CAS = 53-06-5
| EINECS = 200-162-4
| EG =
| VN =
| PubChem = 222786
| Beschrijving =
| Vergelijkbaar =
| AfbWaarsch =
| TekstWaarsch =
| Carcinogeen =
| Hygroscopisch =
| Rzinnen =
| EUHzinnen =
| Szinnen =
| Omgang =
| Opslag =
| ADR =
| MAC =
| LethaalRat =
| LethaalKonijn =
| MSDS =
| Aggregatie = vast
| Kleur =
| Dichtheid =
| Smeltpunt = 220-224
| Kookpunt =
| Vlampunt =
| Zelfontbranding =
| Dampdruk =
| Brekingsindex =
| Oplosbaarheid = 0,25
| GoedOplIn =
| SlechtOplIn =
| OnoplIn = water
| Dipoolmoment =
| Viscositeit =
| Kristalstructuur =
| fG0g =
| fG0l =
| fG0s =
| fH0g =
| fH0l =
| fH0s =
| S0g =
| S0l =
| S0s =
| Cpm0 =
| Evenwicht =
| KlassiekeAnalyse =
| Spectra =
}}

'''Cortison''' is een natuurlijk [[steroïdhormoon]] dat in de lever snel wordt omgezet in het natuurlijke bijnierschorshormoon hydrocortison ([[cortisol]]).
Cortison kan ook synthetisch gemaakt worden. Aan het eind van de jaren 40 van de 20e eeuw ontdekte men dat cortison zeer werkzaam is tegen bepaalde gevallen van [[artritis]].

De werking bleek echter slechts van tijdelijke aard. Bovendien heeft cortison een aantal ongewenste [[bijwerkingen]].

Vandaag de dag bestaan er voor de behandeling van [[reumatoïde artritis]] en [[astma]] betere geneesmiddelen, bijvoorbeeld de [[steroïde]]n [[prednison]] en [[prednisolon]]. Cortison wordt daarom vrijwel niet meer gebruikt.

{{Navigatie hormonen}}

[[Categorie:Ontstekingsremmer]]
[[Categorie:Corticosteroïde]]
[[Categorie:Diol]]
[[Categorie:Cyclisch alcohol]]
[[Categorie:Keton]]
[[Categorie:Cyclisch enon]]

title: Structuurformule en molecuulmodel

Structuurformule en molecuulmodel: Structuurformule van cortison

title: Algemeen

title: Fysische eigenschappen

Aggregatietoestand: vast

Onoplosbaar in: water

title: Tenzij anders vermeld zijn standaardomstandigheden gebruikt (298,15 K of 25 °C, 1 bar).

Portaal: Scheikunde


text:
# Acanthogryllus malgasus
Acanthogryllus malgasus is een rechtvleugelig insect uit de familie krekels (Gryllidae). De wetenschappelijke naam van deze soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1988 door Gorochov.

title: Acanthogryllus malgasus

wikitext:
{{Taxobox insect
| naam = ''Acanthogryllus malgasus''
| titelweergave = cursief
| afbeelding =
| afbeeldingtekst =
| orde = [[Rechtvleugeligen|Orthoptera]] (Rechtvleugeligen)
| familie = [[Krekels|Gryllidae]] (Krekels)
| geslacht = ''[[Acanthogryllus]]''
| w-naam = ''Acanthogryllus malgasus''
| auteur = Gorochov
| datum = 1988
| haakjes =
| species =
| commons =
}}
'''''Acanthogryllus malgasus''''' is een [[rechtvleugeligen|rechtvleugelig insect]] uit de familie [[krekels]] (Gryllidae). De wetenschappelijke naam van deze soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1988 door Gorochov.

{{Appendix|2=
* {{Brontabel|9999-Orthoptera}} [bezocht 15 april 2013]
}}
{{Beginnetje|biologie|2013|04|17}}

[[Categorie:Krekels]]

title: Acanthogryllus malgasus

Orde: Orthoptera (Rechtvleugeligen)

Familie: Gryllidae (Krekels)

Geslacht: Acanthogryllus

title: Soort


text:
# Rhodostrophia discopunctata
Rhodostrophia discopunctata is een vlinder uit de familie spanners (Geometridae). De wetenschappelijke naam is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1935 door Amsel.
De soort komt voor in Europa.

title: Rhodostrophia discopunctata

wikitext:
{{Taxobox vlinder
| naam = ''Rhodostrophia discopunctata''
| titelweergave = cursief
| afbeelding =
| afbeeldingtekst =
| familie = [[Spanners|Geometridae]] (Spanners)
| geslacht = ''[[Rhodostrophia]]''
| w-naam = ''Rhodostrophia discopunctata''
| auteur = Amsel
| datum = 1935
| haakjes =
| species =
| commons =
}}
'''''Rhodostrophia discopunctata''''' is een [[vlinders|vlinder]] uit de familie [[spanners]] (Geometridae). De wetenschappelijke naam is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1935 door Amsel.

De soort komt voor in [[Europa (werelddeel)|Europa]].

{{Appendix|2=
{{Link Fauna Europaea|id=444282|naam=''Rhodostrophia discopunctata''}}
}}
{{Beginnetje|biologie|2013|03|09}}

[[Categorie:Rhodostrophia|discopunctata]]
[[Categorie:Dier uit het Palearctisch gebied]]

title: Rhodostrophia discopunctata

Familie: Geometridae (Spanners)

Geslacht: Rhodostrophia

title: Soort


text:
# Placocalanus insularis
Placocalanus insularis is een eenoogkreeftjessoort uit de familie van de Pseudocyclopidae. De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1970 door Fosshagen.

title: Placocalanus insularis

wikitext:
{{Taxobox
| titelweergave = cursief
| naam = ''Placocalanus insularis''
| afbeelding =
| rijk = [[Dieren (biologie)|Animalia]] (Dieren)
| stam = [[Geleedpotigen|Arthropoda]] (Geleedpotigen)
| klasse = [[Hexanauplia]]
| onderklasse = [[Eenoogkreeftjes|Copepoda]] (Eenoogkreeftjes)
| orde = [[Calanoida]]
| familie = [[Pseudocyclopidae]]
| geslacht = ''[[Placocalanus]]''
| w-naam = ''Placocalanus insularis''
| auteur = Fosshagen
| datum = 1970
| haakjes =
| worms = 354833
}}
'''''Placocalanus insularis''''' is een [[eenoogkreeftjes]]soort uit de familie van de [[Pseudocyclopidae]].<ref>Walter, T. Chad (2012). Placocalanus insularis. In: Walter, T.C., Boxshall, G. (2012). World Copepoda database. Geraadpleegd via:  World Register of Marine Species op http://www.marinespecies.org/aphia.php?p=taxdetails&id=354833</ref> De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1970 door Fosshagen.

{{Appendix}}
{{beginnetje|biologie|2013|03|18}}

[[Categorie:Pseudocyclopidae]]

title: Placocalanus insularis

Klasse: Hexanauplia

Onderklasse: Copepoda (Eenoogkreeftjes)

Orde: Calanoida

Familie: Pseudocyclopidae

Geslacht: Placocalanus

title: Soort

Portaal: Biologie


text:
# Henri Cliquet-Pleyel
Henri Cliquet-Pleyel (Parijs, 12 maart 1894 - aldaar, 9 mei 1963) was een Franse componist. In 1913 begon hij zijn muzikale studies aan het Conservatorium van Parijs bij de leraren André Gedalge en Eugène Cools, van wie hij contrapunt en fuga leerde, voordat hij compositie ging studeren bij Charles Koechlin, die les had gegeven aan uiteenlopende musici als Poulenc, Milhaud (leden van de groep Les Six) en Cole Porter.
Hij werd hoofdleraar zang aan de school van Cannes en verhuisde later naar Deauville en ten slotte naar Aix-les-Bains. In 1923 was hij medeoprichter van de School van Arcueil, samen met andere musici, Henri Sauguet, Maxime Jacob, en Roger Désormière. De vier waren fan van de muziek van Erik Satie, die op dat moment in Arcueil woonde. De musici van deze groep legden zich toe op de muzikale doelstellingen van helderheid, eenvoud en een verbintenis met de Franse muzikale traditie, waaronder de Franse humor, die volgens hen werd gekenmerkt door de muziek van Satie. De groep was van korte duur, en overleefde Satie's overlijden in 1925 niet lang. Cliquet-Pleyel is een van de weinige bekende componisten die een pianoconcert voor de rechterhand alleen heeft geschreven (er bestaan tientallen concerti voor de linkerhand alleen).
Hij overleed in zijn geboorteplaats Parijs op 69-jarige leeftijd.

## Werk

### Met orkest
- The Beautiful Enchantress, operette (1938)
- Transbaïkal voor piano en orkest (1938)
- Spain, voor koor en orkest (1938)
- Sardana (1938)
- Concerto voor piano (rechterhand) en orkest (1939)
- Concerto voor piano en orkest (1940)
- Phaedra, voor koor en orkest (1940)
- Song of the Columns, voor vrouwenkoor en orkest (1945)
- Scenes for Ballet (1962)
- Beetles, voor zang en klein orkest (1962)

### Voor piano
- Three Pieces in the Style of Erik Satie [Trois pièces à la manière d'Erik Satie] (1921)
- Suite (1922)
- 1ste Tango (1920)
- 2de Tango (192?)
- 3de Tango (1921)
- 4de Tango (1922)
- 5de Tango (192?)
- 1ste Blues (Come Along) (1922)
- 2de Blues (Far Away) (1922)
- Menuet (1926)
- Le Tombeau de Satie (1928)
- Seven Etudes voor piano (1935)
- Childish Evenings, voor piano, 4-handig (1937)
- Sonata (1940)
- Seven Preludes (1942)

### Overige ensembles
- Sonata #1 voor viool en piano
- Sonata #2 voor viool en piano
- Sonata #3 voor viool en piano
- Trio for piano en snaren
- Snaar kwartet #1 (1912)
- Snaar kwartet #2 (1923)
- Trio voor piano, klarinet en harp (1962)
- Incidentele muziek voor verschillende films.

title: Henri Cliquet-Pleyel

wikitext:
{{Infobox componist
| naam           = Henri Cliquet-Pleyel
| geboren        = [[12 maart]] [[1894]]
[[Parijs]]
| overleden      = [[9 mei]] [[1963]]
[[Parijs]]
| land           = {{FR}}
| nevenberoep    = [[Componist]]
| instrument     = [[Piano (instrument)|Piano]]
}}

'''Henri Cliquet-Pleyel''' ([[Parijs]], [[12 maart]] [[1894]] - aldaar, [[9 mei]] [[1963]]) was een Franse componist.<ref>{{Citeer web|url=https://www.allmusic.com/artist/henri-cliquet-pleyel-mn0001725958/compositions|titel=Henri Cliquet-Pleyel {{!}} Compositions|bezochtdatum=2022-01-10|werk=[[AllMusic]]|taal=en|archiefurl=https://web.archive.org/web/20220110160252/https://www.allmusic.com/artist/henri-cliquet-pleyel-mn0001725958/compositions|archiefdatum=2022-01-10}}</ref> In 1913 begon hij zijn muzikale studies aan het [[Conservatoire national supérieur de musique et de danse de Paris|Conservatorium van Parijs]] bij de leraren [[André Gedalge]] en [[Eugène Cools]], van wie hij [[contrapunt]] en [[fuga]] leerde, voordat hij compositie ging studeren bij [[Charles Koechlin]], die les had gegeven aan uiteenlopende musici als [[Francis Poulenc|Poulenc]], [[Darius Milhaud|Milhaud]] (leden van de groep [[Groupe des Six|Les Six]]) en [[Cole Porter]].<ref>{{Citeer web|url=https://www.universalis.fr/encyclopedie/ecole-d-arcueil/#i_19001|titel=Arcueil École d'|bezochtdatum=2021-01-10|werk=universalis.fr|taal=fr}}</ref><ref>{{Citeer web|url=https://www.tobias-broeker.de/rare-manuscripts/a-f/cliquet-pleyel-henri/|titel=20th century violin concertante - Cliquet-Pleyel, Henri|bezochtdatum=2022-01-10|werk=www.tobias-broeker.de|taal=en|archiefdatum=2022-01-10|archiefurl=https://web.archive.org/web/20220110160253/https://www.tobias-broeker.de/rare-manuscripts/a-f/cliquet-pleyel-henri/|dodeurl=ja}}</ref>

Hij werd hoofdleraar zang aan de school van Cannes en verhuisde later naar [[Deauville (plaats)|Deauville]] en ten slotte naar [[Aix-les-Bains]]. In 1923 was hij medeoprichter van de [[L'école d'Arcueil|School van Arcueil]], samen met andere musici, [[Henri Sauguet]], [[Maxime Jacob]], en [[Roger Désormière]]. De vier waren fan van de muziek van [[Erik Satie]], die op dat moment in [[Arcueil]] woonde. De musici van deze groep legden zich toe op de muzikale doelstellingen van helderheid, eenvoud en een verbintenis met de Franse muzikale traditie, waaronder de Franse humor, die volgens hen werd gekenmerkt door de muziek van Satie. De groep was van korte duur, en overleefde Satie's overlijden in 1925 niet lang. Cliquet-Pleyel is een van de weinige bekende componisten die een pianoconcert voor de rechterhand alleen heeft geschreven (er bestaan tientallen concerti voor de linkerhand alleen).<ref>{{Citeer web|url=https://www.larousse.fr/encyclopedie/musdico/Henri_Cliquet-Pleyel/166869|titel=Henri Cliquet-Pleyel|bezochtdatum=2022-01-10|auteur=|werk=Éditions Larousse|taal=fr|archiefurl=https://web.archive.org/web/20220110160252/https://www.larousse.fr/encyclopedie/musdico/Henri_Cliquet-Pleyel/166869|archiefdatum=2022-01-10}}</ref>

Hij overleed in zijn geboorteplaats [[Parijs]] op 69-jarige leeftijd.<ref>{{Citeer web|url=https://musicalics.com/en/node/87621|titel=Henri Cliquet-Pleyel|bezochtdatum=2022-01-10|auteur=|datum=2013-03-25|werk=musicalics.com|taal=fr|archiefurl=https://web.archive.org/web/20220111091905/https://musicalics.com/en/node/87621|archiefdatum=2022-01-11}}</ref>

== Werk ==

=== Met orkest ===

* The Beautiful Enchantress, operette (1938)
* Transbaïkal voor piano en orkest (1938)
* Spain, voor koor en orkest (1938)
* Sardana (1938)
* Concerto voor piano (rechterhand) en orkest (1939)
* Concerto voor piano en orkest (1940)
* Phaedra, voor koor en orkest (1940)
* Song of the Columns, voor vrouwenkoor en orkest (1945)
* Scenes for Ballet (1962)
* Beetles, voor zang en klein orkest (1962)

=== Voor piano ===

* Three Pieces in the Style of Erik Satie [Trois pièces à la manière d'Erik Satie] (1921)
* Suite (1922)
* 1ste Tango (1920)
* 2de Tango (192?)
* 3de Tango (1921)
* 4de Tango (1922)
* 5de Tango (192?)
* 1ste Blues (Come Along) (1922)
* 2de Blues (Far Away) (1922)
* Menuet (1926)
* Le Tombeau de Satie (1928)
* Seven Etudes voor piano (1935)
* Childish Evenings, voor piano, 4-handig (1937)
* Sonata (1940)
* Seven Preludes (1942)

=== Overige ensembles ===

* Sonata #1 voor viool en piano
* Sonata #2 voor viool en piano
* Sonata #3 voor viool en piano
* Trio for piano en snaren
* Snaar kwartet #1 (1912)
* Snaar kwartet #2 (1923)
* Trio voor piano, klarinet en harp (1962)
* Incidentele muziek voor verschillende films.

== Externe links ==

* {{Taal-fr}}[https://www.larousse.fr/encyclopedie/musdico/Cliquet-Pleyel/166869 Encyclopedie Larousse artikel van Cliquet-Pleyel]
* {{Taal-fr}}[https://www.universalis.fr/encyclopedie/ecole-d-arcueil/#i_19001 Encyclopædia Universalis artikel over de School van Arcueil]
{{Appendix|Bron|* {{Bronvermelding anderstalige Wikipedia |taal=en |titel=Henri Cliquet-Pleyel|oldid=1048169302}}

'''Referenties'''
{{References}}}}
{{DEFAULTSORT:Cliquet-Pleyel, Henri}}
[[Categorie:Frans componist]]
[[Categorie:Frans pianist]]

title: Henri Cliquet-Pleyel

Geboren: 12 maart 1894 · Parijs

Overleden: 9 mei 1963 · Parijs

Land: Frankrijk

Nevenberoep: Componist

Instrument: Piano


text:
# Cybocephalus tetragonius
Cybocephalus tetragonius is een keversoort uit de familie Cybocephalidae. De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1995 door Yu.

title: Cybocephalus tetragonius

wikitext:
{{Taxobox insect
| titelweergave = cursief
| naam = ''Cybocephalus tetragonius''
| afbeelding =
| afbeeldingtekst =
| orde = [[Kevers|Coleoptera]] (Kevers)
| familie = [[Cybocephalidae]]
| geslacht = ''[[Cybocephalus]]''
| w-naam = ''Cybocephalus tetragonius''
| auteur = Yu
| datum = 1995
| haakjes =
| species =
| commons =
}}
'''''Cybocephalus tetragonius''''' is een [[kevers|keversoort]] uit de familie [[Cybocephalidae]]. De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1995 door Yu.<ref>{{Brontabel|2010-Hallan}}</ref>
{{Appendix}}
{{beginnetje|biologie|2011|12|10}}
[[Categorie:Cybocephalidae]]

title: Cybocephalus tetragonius

Familie: Cybocephalidae

Geslacht: Cybocephalus

title: Soort


text:
# Mimene miltias
Mimene miltias is een vlinder uit de familie van de dikkopjes (Hesperiidae). De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1876 door Kirsch.

title: Mimene miltias

wikitext:
{{Taxobox vlinder
| titelweergave = cursief
| naam = ''Mimene miltias''
| afbeelding = T7-06-Mimene_miltias_(Kirsch,_1877).JPG
| familie = [[Dikkopjes|Hesperiidae]] (Dikkopjes)
| onderfamilie = [[Hesperiinae]]
| tribus =
| geslacht = ''[[Mimene]]''
| w-naam = ''Mimene miltias''
| auteur = Kirsch
| datum = 1876
| haakjes = ja
| origineel = ''Ismene miltias''
}}
'''''Mimene miltias''''' is een [[vlinders|vlinder]] uit de familie van de [[Dikkopjes|dikkopjes (Hesperiidae)]].<ref>{{Brontabel|9999-Lepindex}}</ref> De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1876 door Kirsch.

{{Appendix}}
{{beginnetje|biologie|2013|04|02}}

[[Categorie:Hesperiinae]]

title: Mimene miltias

Familie: Hesperiidae (Dikkopjes)

Onderfamilie: Hesperiinae

Geslacht: Mimene

title: Soort


text:
# Lijst van voetbalinterlands Togo - Zuid-Korea
Deze lijst van voetbalinterlands is een overzicht van alle officiële voetbalwedstrijden tussen de nationale teams van Togo en Zuid-Korea. De landen speelden tot op heden een keer tegen elkaar. Dat was een groepswedstrijd tijdens het Wereldkampioenschap voetbal 2006 op 13 juni 2006 in Frankfurt am Main (Duitsland).

## Wedstrijden
| № | Plaats            | Datum        | Competitie | Wedstrijd         | Uitslag |
| - | ----------------- | ------------ | ---------- | ----------------- | ------- |
| 1 | Frankfurt am Main | 13 juni 2006 | WK 2006    | Zuid-Korea – Togo | 2 – 1   |

## Samenvatting
| Competitie   | Totaal gespeeld | Winst Togo | Gelijk | Winst Zuid-Korea | Doelsaldo Togo – Zuid-Korea |
| ------------ | --------------- | ---------- | ------ | ---------------- | --------------------------- |
| WK-eindronde | 1               | 0          | 0      | 1                | 1 − 2                       |
| Totaal       | 1               | 0          | 0      | 1                | 1 − 2                       |

## Details

### Eerste ontmoeting
| WK 2006 (Frankfurt am Main, Duitsland, 13 juni 2006):                                                                                |              |                                                                                |
| Zuid-Korea                                                                                | 2 – 1        | Togo                                                                                |
| Lee Chun-soo 54' Ahn Jung-hwan 72'                                                                                | goals        | 31' Mohamed Kader                                                                                |
| Dick Advocaat                                                                                | bondscoach   | Otto Pfister                                                                                |
| Lee Woon-jae Young-Chul Kim Jin-Cheul Choi Jin-Kyu Kim 46' Park Ji-sung Lee Young-pyo Eul-Yong Lee 68' Lee Chun-soo Ho Lee Jae-Jin Cho 83' Song Chong-gug | opstellingen | Kossi Agassa Daré Nibombe Jean-Paul Abalo Yaovi Emmanuel Adebayor Massamasso Tchangaï 86' Moustapha Salifou Toure Cherif Mamam Alaixys Romao Kader Mohamed 55' Yao Junior Senaya 62' Ludovic Assemossa |
| Ahn Jung-hwan 46' Kim Nam-il 68' Sang-Sik Kim 83'                                                                                | wissels      | 55' Touré Assimiou 62' Richmond Forson 86' Yao Aziawonou                                                                                |
| Young-Chul Kim 41' Lee Chun-soo 51'                                                                                | gele kaarten | 24' Alaixys Romao 90+2' Massamasso Tchangaï                                                                                |
|                                                                                | rode kaarten | 23', 53' Jean-Paul Abalo Yaovi                                                                                |

FTF · Selecties · Togolees vrouwenelftal
1950 – 1959 ·
1960 – 1969 ·
1970 – 1979 ·
1980 – 1989 ·
1990 – 1999 ·
2000 – 2009 ·
2010 – 2019 ·
2020 − 2029
WK 2006
Algerije ·
Angola ·
Bahrein ·
Benin ·
Botswana ·
Bukina Faso ·
Centraal-Afrikaanse Republiek ·
Chili ·
Comoren ·
Congo-Bazzaville ·
Congo-Kinshasa ·
Denemarken ·
Djibouti ·
Egypte ·
Equatoriaal-Guinea ·
Ethiopië ·
Frankrijk ·
Gabon ·
Gambia ·
Ghana ·
Guinee ·
Guinee-Bissau ·
Iran ·
Ivoorkust ·
Japan ·
Kaapverdië ·
Kameroen ·
Kenia ·
Lesotho ·
Liberia ·
Libië ·
Liechtenstein ·
Luxemburg ·
Madagaskar ·
Malawi ·
Mali ·
Marokko ·
Mauritanië ·
Mauritius ·
Mozambique ·
Namibië ·
Niger ·
Nigeria ·
Oeganda ·
Oman ·
Paraguay ·
Rwanda ·
Sao Tomé en Principe ·
Saoedi-Arabië ·
Senegal ·
Sierra Leone ·
Soedan ·
Swaziland ·
Tsjaad ·
Tunesië ·
Verenigde Arabische Emiraten ·
Zambia ·
Zimbabwe ·
Zuid-Korea ·
Zuid-Soedan ·
Zwitserland
Frankrijk (2006) ·
Zuid-Korea (2006) ·
Zwitserland (2006)
KFA · A-internationals · Selecties · Bondscoaches · Zuid-Koreaans vrouwenelftal · Olympisch elftal · Zuid-Korea U21 · Zuid-Korea U20 · Zuid-Korea U19 · Zuid-Korea U18 · Zuid-Korea U17
1940 – 1949 ·
1950 – 1959 ·
1960 – 1969 ·
1970 – 1979 ·
1980 – 1989 ·
1990 – 1999 ·
2000 – 2009 ·
2010 – 2019 ·
2020 − 2029
WK 1954 ·
WK 1986 ·
WK 1990 ·
WK 1994 ·
WK 1998 ·
WK 2002 ·
WK 2006 ·
WK 2010 ·
WK 2014 ·
WK 2018
OS 1948 ·
OS 1964 ·
OS 1988 ·
OS 1992 ·
OS 1996 ·
OS 2000 ·
OS 2004 ·
OS 2008 ·
OS 2012 ·
OS 2016 ·
OS 2020
1948 ·
1949 ·
1950 ·
1951 · 1952 ·
1953 ·
1954 ·
1955 ·
1956 ·
1957 ·
1958 ·
1959 ·
1960 ·
1961 ·
1962 ·
1963 ·
1964 ·
1965 ·
1966 ·
1967 ·
1968 ·
1969 ·
1970 ·
1971 ·
1972 ·
1973 ·
1974 ·
1975 ·
1976 ·
1977 ·
1978 ·
1979 ·
1980 ·
1981 ·
1982 ·
1983 ·
1984 ·
1985 ·
1986 ·
1987 ·
1988 ·
1989 ·
1990 ·
1991 ·
1992 ·
1993 ·
1994 ·
1995 ·
1996 ·
1997 ·
1998 ·
1999 ·
2000 ·
2001 ·
2002 ·
2003 ·
2004 ·
2005 ·
2006 ·
2007 ·
2008 ·
2009 ·
2010 ·
2011 ·
2012 ·
2013 ·
2014 ·
2015 ·
2016 ·
2017 ·
2018 ·
2019 ·
2020 ·
2021 ·
2022 ·
2023 ·
2024
Afghanistan ·
Algerije ·
Angola ·
Argentinië ·
Australië ·
Bahrein ·
Bangladesh ·
België ·
Bolivia ·
Bosnië en Herzegovina ·
Brazilië ·
Brunei ·
Bulgarije ·
Burkina Faso ·
Cambodja ·
Canada ·
Chili ·
China ·
Colombia ·
Costa Rica ·
Cuba ·
Denemarken ·
Duitsland ·
Ecuador ·
Egypte ·
El Salvador ·
Engeland ·
Filipijnen ·
Finland ·
Frankrijk ·
Georgië ·
Ghana ·
Griekenland ·
Guam ·
Guatemala ·
Haïti ·
Honduras ·
Hongarije ·
Hongkong ·
IJsland ·
India ·
Indonesië ·
Irak ·
Iran ·
Israël ·
Italië ·
Ivoorkust ·
Jamaica ·
Japan ·
Jemen ·
Joegoslavië ·
Jordanië ·
Kameroen ·
Kazachstan ·
Kenia ·
Kirgizië ·
Koeweit ·
Kroatië ·
Laos ·
Letland ·
Libanon ·
Libië ·
Luxemburg ·
Macau ·
Malediven ·
Maleisië ·
Mali ·
Malta ·
Marokko ·
Mexico ·
Moldavië ·
Mongolië ·
Myanmar ·
Nederland ·
Nepal ·
Nieuw-Zeeland ·
Nigeria ·
Noord-Ierland ·
Noord-Korea ·
Noord-Macedonië ·
Noorwegen ·
Oekraïne ·
Oezbekistan ·
Oman ·
Pakistan ·
Palestina ·
Panama ·
Paraguay ·
Peru ·
Polen ·
Portugal ·
Qatar ·
Roemenië ·
Rusland ·
Saoedi-Arabië ·
Schotland ·
Senegal ·
Servië ·
Servië en Montenegro ·
Singapore ·
Slowakije ·
Soedan ·
Spanje ·
Sri Lanka ·
Syrië ·
Tadzjikistan ·
Taiwan ·
Thailand ·
Togo ·
Trinidad en Tobago ·
Tsjechië ·
Tunesië ·
Turkije ·
Turkmenistan ·
Uruguay ·
Venezuela ·
Verenigde Arabische Emiraten ·
Verenigde Staten ·
Vietnam ·
Wales ·
Wit-Rusland ·
Zambia ·
Zuid-Jemen ·
Zuid-Vietnam ·
Zweden ·
Zwitserland
Algerije (2014) ·
Australië (2015, 2) ·
België (2014) ·
Duitsland (2018) ·
Frankrijk (2006) ·
Griekenland (2010) ·
Mexico (2018) ·
Nigeria (2010) ·
Portugal (2022) ·
Rusland (2014) ·
Togo (2006) ·
Zweden (2018) ·
Zwitserland (2006)

wikitext:
Deze '''lijst van voetbalinterlands''' is een overzicht van alle officiële [[voetbal]]wedstrijden tussen de nationale teams van '''[[Togolees voetbalelftal (mannen)|Togo]]''' en '''[[Zuid-Koreaans voetbalelftal (mannen)|Zuid-Korea]]'''. De landen speelden tot op heden<ref>Bijgewerkt op 8 juli 2014.</ref> een keer tegen elkaar. Dat was een groepswedstrijd tijdens het [[Wereldkampioenschap voetbal 2006]] op 13 juni 2006 in [[Frankfurt am Main]] ([[Duitsland]]).

== Wedstrijden ==
{| class="wikitable" style=" text-align:center; font-size: 90%; width: 100%; max-width: 68em;"
!№
!Plaats
!Datum
!Competitie
!Wedstrijd
!Uitslag
|-
|'''[[#Eerste ontmoeting|1]]''' || [[Frankfurt am Main]] || 13 juni 2006 || [[Wereldkampioenschap voetbal 2006|WK 2006]] || {{KORf}} – {{TOGf-r}} || [[Wereldkampioenschap voetbal 2006 (Groep G) Zuid-Korea - Togo|2 – 1]]
|}

== Samenvatting ==
{{Tabelkop samenvatting voetbalinterlands | team1=TOGf | team2=KORf}}
{{Tabelrij samenvatting voetbalinterlands | winst1=0 | gelijk=0 | winst2=1 | doelsaldo=1 − 2 | comp=WK-eindronde}}
{{Tabelsom samenvatting voetbalinterlands | winst1=0 | gelijk=0 | winst2=1 | doelsaldo=1 − 2}}

== Details ==
=== Eerste ontmoeting ===
{| cellspacing="1" style="width: 100%; max-width: 68em; font-size: 90%;"
!width=25%|
!width=10%|
!width=25%|
|-
| colspan="3" | ''[[Wereldkampioenschap voetbal 2006|WK 2006]] ([[Frankfurt am Main]], [[Duitsland]], 13 juni 2006):''
|- style=font-size:90% valign="top" style="background:#B0D3FB;"
|align=right|'''{{KORf-r}}'''
|align=center|'''2 – 1'''
|align=left|'''{{TOGf}}'''
|- style=font-size:90% valign="top" style=background:#F0F0FF
|align=right|[[Lee Chun-soo]] {{goal|54}}
[[Ahn Jung-hwan]] {{goal|72}}
|align=center|goals
|align=left|{{goal|31}} [[Mohamed Kader]]
|- style=font-size:90% valign="top" style=background:#F0E8FE
|align=right|[[Dick Advocaat]] {{NL-VLAG}}
|align=center|bondscoach
|align=left|{{DE-VLAG}} [[Otto Pfister (voetbaltrainer)|Otto Pfister]]
|- style=font-size:90% valign="top" style=background:#F0F8FF
|align=right|[[Lee Woon-jae]] {{aanvoerder}}
[[Young-Chul Kim]]
[[Jin-Cheul Choi]]
[[Jin-Kyu Kim]] {{wissel_uit|46}}
[[Park Ji-sung]]
[[Lee Young-pyo]]
[[Eul-Yong Lee]] {{wissel_uit|68}}
[[Lee Chun-soo]]
[[Ho Lee]]
[[Jae-Jin Cho]] {{wissel_uit|83}}
[[Song Chong-gug]]
|align=center|opstellingen
|align=left|[[Kossi Agassa]]
[[Daré Nibombe]]
{{aanvoerder}} [[Jean-Paul Abalo Yaovi]]
[[Emmanuel Adebayor]]
[[Massamasso Tchangaï]]
{{wissel_uit|86}} [[Moustapha Salifou]]
[[Toure Cherif Mamam]]
[[Alaixys Romao]]
[[Kader Mohamed]]
{{wissel_uit|55}} [[Yao Junior Senaya]]
{{wissel_uit|62}} [[Ludovic Assemossa]]
|- style=font-size:90% valign="top" style=background:#ccffcc
|align=right|[[Ahn Jung-hwan]] {{wissel_in|46}}
[[Kim Nam-il]] {{wissel_in|68}}
[[Sang-Sik Kim]] {{wissel_in|83}}
|align=center|wissels
|align=left|{{wissel_in|55}} [[Touré Assimiou]]
{{wissel_in|62}} [[Richmond Forson]]
{{wissel_in|86}} [[Yao Aziawonou]]
|- style=font-size:90% valign="top" style=background:#F7F6A8
|align=right|[[Young-Chul Kim]] {{gele kaart|41}}
[[Lee Chun-soo]] {{gele kaart|51}}
|align=center|gele kaarten
|align=left|{{gele kaart|24}} [[Alaixys Romao]]
{{gele kaart|90+2}} [[Massamasso Tchangaï]]
|- style=font-size:90% valign="top" style=background:#F5A1A1
|align=right|
|align=center|rode kaarten
|align=left|{{rode kaart|2|23|53}} [[Jean-Paul Abalo Yaovi]]
|}

{{Navigatie voetbalelftal Togo}}
{{Navigatie voetbalelftal Zuid-Korea}}

{{Appendix|2=
{{References}}
*[https://www.worldfootball.net/teams/togo-team/suedkorea-team/11/ Worldfootball]
*[https://www.eloratings.net/Togo World Football Elo Ratings]
}}

[[Categorie:Lijsten van voetbalinterlands Togo|Zuid-Korea]]
[[Categorie:Lijsten van voetbalinterlands Zuid-Korea|Togo]]


text:
# Tisbe robusta
Tisbe robusta is een eenoogkreeftjessoort uit de familie van de Tisbidae. De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1941 door Monk.

title: Tisbe robusta

wikitext:
{{Taxobox
| titelweergave = cursief
| naam = ''Tisbe robusta''
| afbeelding =
| rijk = [[Dieren (biologie)|Animalia]] (Dieren)
| stam = [[Geleedpotigen|Arthropoda]] (Geleedpotigen)
| klasse = [[Hexanauplia]]
| onderklasse = [[Eenoogkreeftjes|Copepoda]] (Eenoogkreeftjes)
| orde = [[Harpacticoida]]
| familie = [[Tisbidae]]
| geslacht = ''[[Tisbe]]''
| w-naam = ''Tisbe robusta''
| auteur = Monk
| datum = 1941
| haakjes =
| worms = 356193

}}
'''''Tisbe robusta''''' is een [[eenoogkreeftjes]]soort uit de familie van de [[Tisbidae]].<ref>Walter, T. Chad (2012). <i>Tisbe robusta</i> Monk, 1941. In: Walter, T.C., Boxshall, G. (2012). World Copepoda database. Geraadpleegd via:  World Register of Marine Species op http://www.marinespecies.org/aphia.php?p=taxdetails&id=356193</ref> De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1941 door Monk.

{{Appendix}}
{{beginnetje|biologie|2013|03|18}}

[[Categorie:Tisbidae]]

title: Tisbe robusta

Orde: Harpacticoida

Familie: Tisbidae

Geslacht: Tisbe

title: Soort


text:
# Agrypnus turbidus
Agrypnus turbidus is een keversoort uit de familie kniptorren (Elateridae). De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1840 door Germar.

title: Agrypnus turbidus

wikitext:
{{Taxobox insect
| titelweergave = cursief
| naam = ''Agrypnus turbidus''
| afbeelding =
| afbeeldingtekst =
| orde = [[Kevers|Coleoptera]] (Kevers)
| familie = [[Kniptorren|Elateridae]] (Kniptorren)
| geslacht = ''[[Agrypnus]]''
| w-naam = ''Agrypnus turbidus''
| auteur = [[Ernst Friedrich Germar|Germar]]
| datum = 1840
| haakjes = ja
| species =
| commons =
}}
'''''Agrypnus turbidus''''' is een [[kevers|keversoort]] uit de familie [[kniptorren]] (Elateridae). De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1840 door Germar.<ref>[http://insects.tamu.edu/research/collection/hallan/test/Arthropoda/Insects/Coleoptera/Family/Elateridae.txt Elateridae] in [http://insects.tamu.edu/research/collection/hallan/test/Arthropoda/Insects/Coleoptera/Family/Coleoptera1.htm Synopsis of the described Coleoptera of the World 6 juni 2010]. [https://web.archive.org/web/20141203145937/https://insects.tamu.edu/research/collection/hallan/test/Arthropoda/Insects/Coleoptera/Family/Elateridae.txt Gearchiveerd] op 3 december 2014.</ref>
{{Appendix}}
{{beginnetje|biologie|2011|10|30}}

[[Categorie:Agrypnus|turbidus]]

title: Agrypnus turbidus

Familie: Elateridae (Kniptorren)

Geslacht: Agrypnus

title: Soort


text:
# Pertusariaceae
Pertusariaceae is een botanische naam voor een familie van korstmossen behorend tot de orde Pertusariales. Het typegeslacht is Pertusaria.

## Geslachten
Het bevat de volgende vijf geslachten:
- Lepra
- Loxosporopsis
- Pertusaria
- Stereocaulon
- Thamnochrolechia
- Verseghya

title: Pertusariaceae

wikitext:
{{Taxobox schimmel
| afbeelding = Pertusaria leioplaca Pt Neuf - Pont Callec.jpg
| afbeeldingtekst = ''Pertusaria leioplaca''
| stam = [[Ascomycota]] (Zakjeszwammen)
| klasse = [[Lecanoromycetes]]
| onderklasse = [[Ostropomycetidae]]
| orde = [[Pertusariales]]
| taxon = [[Familie (biologie)|Familie]]
| w-naam = Pertusariaceae
| auteur = Körb.
| datum = 1855
}}
'''''Pertusariaceae''''' is een botanische naam voor een familie van [[korstmos]]sen behorend tot de orde [[Pertusariales]]. Het typegeslacht is ''[[Pertusaria]]''.

== Geslachten ==
Het bevat de volgende vijf geslachten:
* ''[[Lepra (korstmos)|Lepra]]''
* ''[[Loxosporopsis]]''
* ''[[Pertusaria]]''
* ''[[Stereocaulon]]''
* ''[[Thamnochrolechia]]''
* ''[[Verseghya]]''

{{appendix|2=
* {{en}} [http://indexfungorum.org/Names/NamesRecord.asp?RecordID=81132 Index Fungorum]
}}

[[Categorie:Pertusariaceae| ]]
[[Categorie:Schimmelfamilie]]

title: Pertusariaceae

Rijk: Fungi (Schimmels)

Stam: Ascomycota (Zakjeszwammen)

Klasse: Lecanoromycetes

Onderklasse: Ostropomycetidae

Orde: Pertusariales

title: Familie

Portaal: Biologie · Schimmels


text:
# Jan Goetghebeur
Jan Goetghebeur, kloosternaam Anselmus Goetghebeur, (Oostende, 31 januari 1925) was de veertigste abt van de benedictijnenabdij van Affligem.

## Levensloop
Zoon van volksvertegenwoordiger Karel Goetghebeur was hij een van de vijf (op elf) kinderen in het gezin die een geestelijke roeping volgden.
Jan Goetghebeur was de vijfde van de acht kinderen van Karel Goetghebeur en Clotilde Van Outrijve. Er volgden later nog drie kinderen uit het tweede huwelijk van zijn vader. Hij volbracht zijn humaniorastudies aan het Onze-Lieve-Vrouwecollege in Oostende.
Op 8 september 1943 trad hij in de abdij van Affligem in en kreeg hij de kloosternaam Anselmus. Zijn tijdelijke geloften sprak hij uit op 5 oktober 1944 en op 31 juli 1949 werd hij tot priester gewijd. Op zijn 25ste werd hij assistent van de novicemeester. In 1951 ging hij studeren aan de Pauselijke Lateraanse Universiteit in Rome. In 1953 promoveerde hij tot licentiaat kerkelijk recht. Terug in Affligem werd hij achtereenvolgens huismeester, tweede econoom en novicemeester.
Op 14 april 1962 werd hij door de 50 leden van de kloostergemeenschap verkozen tot veertigste abt van Affligem. Als wapenspreuk koos hij ‘Praesum ut prosim’ (‘Eerder dienen dan heersen’). Het waren de jaren van vernieuwingen binnen de maatschappij en binnen de Kerk. Hij interesseerde zich in het bijzonder voor de nieuwe inzichten op exegetisch, theologisch en kerkelijk gebied.
Bij de concrete toepassingen ervan, ging hij met geleidelijkheid te werk. Stilaan werd het officie in het Nederlands gezongen, terwijl voorbijgestreefde gebruiken werden achterwege gelaten.
In 1967 werd het Cultureel Centrum opgericht, dat onmiddellijk een belangrijke rol speelde voor het passende onthaal van wie de abdij bezoekt of er komt verblijven. Vanaf 1968 nam hij opnieuw zijn doopnaam aan.
Een nieuwe abdijkerk moest worden gebouwd. Het sobere bouwwerk werd in 1972 ingewijd.
Van 1984 tot 1994 werd abt Goetghebeur visitator en hoofd van de Vlaamse benedictijnenprovincie van de congregatie van Subiaco, waartoe de abdijen van Affligem, Dendermonde, Keizersberg (Leuven), Steenbrugge en de missie van Pietersburg in Zuid-Afrika behoren, evenals de vrouwenabdijen van Hekelgem, Bonheiden, Brugge en Gistel behoren. Hij reisde onder meer vijf maal naar de missie in Noord-Transvaal.
Einde 1999, toen hij de langst in functie zijnde benedictijnenabt ter wereld was geworden, nam hij ontslag. Hij werd in februari 2000 opgevolgd door dom Benedictus Verschelden.
Bij de viering van de zestigste verjaardag van zijn kloosterleven, in oktober 2004, werd een fototentoonstelling gehouden waarin zijn leven werd geëvoceerd en werd hem een liber amicorum aangeboden, met een beknopte levenskroniek.

title: Jan Goetghebeur

wikitext:
'''Jan Goetghebeur''', kloosternaam '''Anselmus Goetghebeur''', ([[Oostende]], [[31 januari]] [[1925]]) was de veertigste abt van de benedictijnenabdij van [[Abdij van Affligem|Affligem]].

==Levensloop==
Zoon van volksvertegenwoordiger [[Karel Goetghebeur]] was hij een van de vijf (op elf) kinderen in het gezin die een geestelijke roeping volgden.

Jan Goetghebeur was de vijfde van de acht kinderen van Karel Goetghebeur en Clotilde Van Outrijve. Er volgden later nog drie kinderen uit het tweede huwelijk van zijn vader. Hij volbracht zijn humaniorastudies aan het [[Onze-Lieve-Vrouwecollege (Oostende)|Onze-Lieve-Vrouwecollege]] in Oostende.

Op 8 september 1943 trad hij in de [[Abdij Affligem|abdij van Affligem]] in en kreeg hij de kloosternaam Anselmus. Zijn tijdelijke geloften sprak hij uit op 5 oktober 1944 en op 31 juli 1949 werd hij tot priester gewijd. Op zijn 25ste werd hij assistent van de novicemeester. In 1951 ging hij studeren aan de [[Pauselijke Lateraanse Universiteit]] in [[Vaticaanstad|Rome]]. In 1953 promoveerde hij tot licentiaat kerkelijk recht. Terug in Affligem werd hij achtereenvolgens huismeester, tweede econoom en novicemeester.

Op 14 april 1962 werd hij door de 50 leden van de kloostergemeenschap verkozen tot veertigste abt van Affligem. Als wapenspreuk koos hij ‘Praesum ut prosim’ (‘Eerder dienen dan heersen’). Het waren de jaren van vernieuwingen binnen de maatschappij en binnen de Kerk. Hij interesseerde zich in het bijzonder voor de nieuwe inzichten op exegetisch, theologisch en kerkelijk gebied.

Bij de concrete toepassingen ervan, ging hij met geleidelijkheid te werk. Stilaan werd het officie in het Nederlands gezongen, terwijl voorbijgestreefde gebruiken werden achterwege gelaten.

In 1967 werd het Cultureel Centrum opgericht, dat onmiddellijk een belangrijke rol speelde voor het passende onthaal van wie de abdij bezoekt of er komt verblijven. Vanaf 1968 nam hij opnieuw zijn doopnaam aan.

Een nieuwe abdijkerk moest worden gebouwd. Het sobere bouwwerk werd in 1972 ingewijd.

Van 1984 tot 1994 werd abt Goetghebeur visitator en hoofd van de Vlaamse benedictijnenprovincie van de congregatie van [[Subiaco (Italië)|Subiaco]], waartoe de abdijen van Affligem, [[Dendermonde]], [[Abdij van Keizersberg|Keizersberg]] (Leuven), [[Steenbrugge (België)|Steenbrugge]] en de missie van [[Pietersburg]] in [[Zuid-Afrika]] behoren, evenals de vrouwenabdijen van [[Hekelgem]], [[Bonheiden]], [[Brugge]] en [[Gistel]] behoren. Hij reisde onder meer vijf maal naar de missie in Noord-[[Transvaal (provincie)|Transvaal]].

Einde 1999, toen hij de langst in functie zijnde benedictijnenabt ter wereld was geworden, nam hij ontslag. Hij werd in februari 2000 opgevolgd door dom Benedictus Verschelden.

Bij de viering van de zestigste verjaardag van zijn kloosterleven, in oktober 2004, werd een fototentoonstelling gehouden waarin zijn leven werd geëvoceerd en werd hem een ''[[liber amicorum]]'' aangeboden, met een beknopte levenskroniek.

==Literatuur==
* Frank TEIRLINCK, ''Dom Jan Goetghebeur 60 jaar monnik in Affligem'', in: Kerknet, 14 oktober 2004.
* Dom Jan GOETGHEBEUR, Erwin MANTINGH, Raymond VAN UYTVEN, Luc VAN EECKHOUDT, Frans VAN DROOGENBROECK, Dom Wilfried VERLEYEN en Jaak OCKELEY, ''950 Jaar Affligem'', Affligem, 2012.
==Externe link==
* [https://web.archive.org/web/20140220124451/http://www.abdijaffligem.be/page/20/Welkom_op_Abdij_Affligem/ Webstek van de abdij van Affligem]

{{DEFAULTSORT:Goetghebeur, J}}
[[Categorie:Benedictijn]]
[[Categorie:Abt van Affligem]]


text:
# Ceuthophilus nevadensis
Ceuthophilus nevadensis is een rechtvleugelig insect uit de familie grottensprinkhanen (Rhaphidophoridae). De wetenschappelijke naam van deze soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1964 door Barnum.

title: Ceuthophilus nevadensis

wikitext:
{{Taxobox insect
| naam = ''Ceuthophilus nevadensis''
| titelweergave = cursief
| afbeelding =
| afbeeldingtekst =
| orde = [[Rechtvleugeligen|Orthoptera]] (Rechtvleugeligen)
| familie = [[Grottensprinkhanen|Rhaphidophoridae]] (Grottensprinkhanen)
| geslacht = ''[[Ceuthophilus]]''
| w-naam = ''Ceuthophilus nevadensis''
| auteur = Barnum
| datum = 1964
| haakjes =
| species =
| commons =
}}
'''''Ceuthophilus nevadensis''''' is een [[rechtvleugeligen|rechtvleugelig insect]] uit de familie [[grottensprinkhanen]] (Rhaphidophoridae). De wetenschappelijke naam van deze soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1964 door Barnum.

{{Appendix|2=
* {{Brontabel|9999-Orthoptera}} [bezocht 15 april 2013]
}}
{{Beginnetje|biologie|2013|04|22}}

[[Categorie:Ceuthophilus|nevadensis]]

title: Ceuthophilus nevadensis

Familie: Rhaphidophoridae (Grottensprinkhanen)

Geslacht: Ceuthophilus

title: Soort