text:
# Kruis van Kulm
Het Kruis van Kulm, in het Duits "Kulmer Kreuz", in het Russisch "Күльмскиӣ крест" geheten, werd, zo is de meestgelezen verklaring, op 4 december 1813 op initiatief van de Pruisische koning Friedrich Wilhelm aan alle Russische soldaten en officieren van de garderegimenten die op 29 en 30 augustus 1813 aan de Slag bij Kulm deelnamen en de Fransen onder generaal Vandamme versloegen, verleend. Er was dus geen bijzondere daad van moed of individuele verdienste vereist. Alle soldaten en onderofficieren ontvingen een kruis van goedkoop blik, de officieren kregen een kruis van zilver. Het kruis lijkt sterk op het eerdere IJzeren Kruis der Eerste Klasse maar het heeft een gladde voorzijde zonder eikenblad of koninklijk monogram. Men droeg het kruis op het uniform genaaid, er was geen lint om het aan te bevestigen. Oorspronkelijk zou het kruis van stof vervaardigd hadden moeten worden.
In afwachting van de officiële overhandiging hadden de Russische gardisten zwartlederen kruisen – voorzien van een metalen rug – uit hun riemen gesneden en opgespeld.

## De aanleiding voor het instellen van het Kulmer Kruis
In de Slag bij Kulm hebben Pruisische en Oostenrijkse roepen een grote rol gespeeld. De Russische garderegimenten waren daarentegen enigszins ontzien en hun bevelhebber Generaal Alexander Iwanowitsch Ostermann-Tolstoi was al op 19 augustus zwaargewond geraakt in het gevecht tussen de Russische en Württembergse troepen in het geallieerde IIe Legerkorps en de Fransen onder Generaal Vandamme. Bij dit gevecht was de Russische garde in reserve gehouden en het was vooral de infanterie van het IIe Legerkorps onder Hertog Eugen von Württemberg die ten koste van zware verliezen de stellingen bij Priesten dagenlang wist te houden.
De Pruisische koning die de gevechten vanaf een min of meer veilige afstand heeft geobserveerd heeft desondanks bepaald dat de Russen een bijzondere onderscheiding moesten krijgen. De Württembergers en Oostenrijkers werden vergeten.
De precieze geschiedenis van het Kulmer Kruis is nog onderwerp van faleristische studie.
We weten niet wie de kruisen heeft ontworpen en ook niet waar zij zijn gefabriceerd. De kruisen dragen geen keurmerken voor het zilvergehalte, geen ingestempelde nummers en geen fabrieksstempel.
Er is merkwaardig genoeg geen stichtingsbesluit overgeleverd. De uitreiking lijkt te zijn gebaseerd op een wens van de Pruisische koning maar er is voor zover bekend geen wet, kabinetsorder of besluit dat de toekenning regelt uitgevaardigd.
De zwartgelakte Kulmer kruisen zijn minder fraai afgewerkt dan de IJzeren Kruisen. Ook de bevestiging, in de uiteinden van de armen waren acht maal twee gaatjes geboord, verschilt sterk van het IJzeren Kruis. Er zijn kruisen bekend met een afwijkend aantal bevestigingsgaten. Er zijn zilveren kruisen met vier ringen op de hoeken bewaard gebleven.
Er werden voorafgaand aan de uitreiking in iedere geval op 24 augustus 1816 443 zilveren kruisen en 11.120 blikken kruisen gefabriceerd. Men wist kennelijk niet hoeveel van de manschappen en officieren de bloedige slag hadden overleefd want van de 11.563 man waarmee Generaal graaf Ostermann-Tolstoy ten strijde was getrokken waren nog slechts 7.131 in leven. Daar staat tegenover dat men, uit beleefdheid, ook de bevelhebbers, de Russische generaals Michail Andrejewitsch Miloradowitsch, Vorst Golitsyn en Grootvorst Constantijn van Rusland en hun adjudanten een Kulmer Kruis verleende. Dat zij in die augustusdagen elders hadden verbleven werd niet als een hindernis gezien.
Een moeilijke zaak bij het beschrijven van het Kulmer Kruis is dat het op de keper beschouwd niet om de veteranen van de Slag bij Kulm maar om de Russische overlevenden van de daaraan voorafgaande gevechten bij Priesten ging.
Een van de gedecoreerden was de latere Belgische Koning Leopold I van België, toen nog een vrij onopvallende prins van Saksen-Coburg-Gotha. Zijn Kulmer Kruis zou bewaard zijn gebleven in de verzameling van Wilhelm II in Huis Doorn.
Koning Leopold was zo trots op zijn Kulmer Kruis dat hij de onderscheiding op tal van portretten draagt. Het is zeer wel denkbaar dat de koning een fraai exemplaar voor privégebruik heeft laten vervaardigen. Het Kulmer Kruis brak snel en was zo pover uitgevoerd en gelakt dat het geen passende decoratie voor een Prins-gemaal van het Verenigd Koninkrijk of een Belgische koning was. Het vervangen van eretekens door fraaiere exemplaren van een hofjuwelier is tot in de 20e eeuw voorgekomen.

## De uitreiking en het beheer
In de Pruisische archieven zijn weinig akten over de instelling van het Kulmer Kruis gedeponeerd. Misschien was de oorlogstijd daar debet aan. In 1817 werkte de Pruisische bureaucratie weer naar behoren en er zijn briefwisselingen tussen de Gezant in Sint-Petersburg, het Ministerie van Buitenlandse Zaken in Berlijn en de Pruisische "General Ordens Kommission", een kanselarij, bewaard gebleven.
Op 5 januari 1817 liet Gezant v. Scholler aan Berlijn weten dat Vorst Wolkonski hem 1051 overgebleven Kulmer Kruisen had teruggegeven. De gezant vroeg om instructies. Wij kunnen uit deze brief opmaken dat de Pruisen het toewijzen en uitreiken van de kruisen aan de Russen hadden overgelaten.
De Russen gaven het gezantschap ook een zilveren kruis en twee blikken kruisen die van inmiddels overleden militairen waren geweest. Misschien was niet duidelijk of de erven het kruis van hun overleden verwant mochten houden. Het Ministerie wilde niets beslissen en de Pruisische Geheime Legatieraad geheimen Legationsrat v. Jordan stuurde de brief uit Petersburg door naar de General Ordens Kommission met de aantekening dat het Ministerie van Buitenlandse Zaken de Russische legerleiding om een lijst met de 1051 gedecoreerden had gevraagd. Verder vroeg het Ministerie de Commissie om advies.
De slechte kwaliteit van de kruisen en de slechte administratie en regelgeving hebben de Pruisische ambtenaren nog veel werk bezorgd. Omdat de kruisen vaak braken moest er een flinke voorraad reservekruisen worden aangehouden. Men moet daarbij bedenken dat men een dergelijk kruis aan het begin van de 19e eeuw ook dagelijks op zijn uniform en ook op zijn kostuum droeg.
Er zijn geen gegevens over particuliere opdrachten aan hofjuweliers in Sint-Petersburg bekend. Er zijn ook geen miniaturen van het kruis bekend.
Op 1 maart 1817 was de, in Cyrillisch schrift opgestelde, lijst van de door de Russen gedecoreerde militairen in Berlijn aangekomen. De General Ordens Kommission liet de lijst vertalen en legde haar ad acta om in de toekomst verzoeken om vervangende kruisen met deze lijst te kunnen vergelijken. De commissie liet weten dat het beheer van deze, op de keper beschouwd waardeloze hoeveelheid blik, aan de Russen moest worden overgelaten. De commissie wilde wel op de hoogte gehouden worden van de sterfgevallen en suggereerde dat hun nagelaten kruisen aan het depot in Sint-Petersburg konden worden toegevoegd. Beschadigde kruisen zouden vernietigd moeten worden om te voorkomen dat deze in de handel zouden komen, in de 19e eeuw zag men de handel in tweedehands ordetekens als schadelijk.
De drie instanties en de Russische legerleiding hebben, in het gebruikelijke Frans, nog geruime tijd over de Kulmer Kruisen gecorrespondeerd. De Russen lieten de kruisen na 1818 door hun gezantschap in Berlijn terugsturen aan de General Ordens Kommission en lieten daarbij weten om wiens kruis het precies ging, de commissie reageerde op deze missiven met de wenk om niet zoveel moeite te doen voor kruisen die immers van blik waren gemaakt.
In 1852 werd het laatste van 2777 blikken kruisen teruggegeven. Onder de teruggeven kruisen waren niet meer dan twee zilveren kruisen van overleden officieren, het kruis van de in 1833 gestorven Grootvorst Constantijn en het zilveren kruis van de gedegradeerde Kapitein Wolkoff. Nu deze geen officier meer was mocht hij in de ogen van de Russen ook zijn zilveren kruis niet meer dragen, de oneervolle degradatie betekende dat hij ook voor het blikken kruis niet meer in aanmerking kwam.
De meeste zilveren Kruisen van Kulm bleven in handen van de Russische families. Omdat nergens iets over teruggave was geregeld, op 15 oktober 1855 bevestigde de General Ordens Kommission dat ook, kon daartegen niet worden opgetreden.
Er werden nog twee zilveren kruisen uitgereikt, op 27 april 1818 kreeg Luitenant B.D. Gorschkowsky, op eigen verzoek alsnog een Kulmer Kruis. Hij had als officier in het Litausche Garde-Regiment gevochten in augustus 1813 maar was bij de verdeling van de decoraties vergeten omdat hij kort daarop de dienst, eervol, had verlaten.
In 1855 raakte de Russische onderofficier Pierre Séménenko zijn kruis in de aanval op Komary in de omgeving van Sebastopol kwijt. Pruisen was neutraal in de Krimoorlog en Séménenko liet de Russische gezant in Berlijn, Baron v. Budberg vragen om een nieuw kruis ter vervanging van "het kruis dat hij in 1835 van Frederik Wilhelm III had gekregen". De General Ordens Kommission vergeleek zijn rekest met de in 1817 opgemaakte lijst van gedecoreerden en vond hem daarop niet. Uit niets bleek dat Séménenko, die te jong was om bij Kulm of Priesten gevochten te hebben, gerechtigd was om het kruis te dragen.
De commissie schreef op 15 oktober 1855 dat de onderofficier het kruis niet gekregen maar waarschijnlijk in 1835 geërfd had. Nu zijn erfelijke onderscheidingen zeldzaam, maar in Rusland kwamen zij wel degelijk voor. De commissie had op grond van het ontbreken van dergelijke regels het verzoek kunnen afwijzen maar zij besliste anders. Omdat Séménenko het kruis al 20 jaar te goeder trouw had gedragen en "in het gevecht had verloren", een omstandigheid die indruk op de Pruisen maakte, streek de commissie over het ambtelijke hart en zij liet een ingeleverd kruis uit het depot oppoetsen en opnieuw lakken.
Het aantal verleende Kulmer Kruisen in niet precies bijgehouden. Er zijn door Schneider 11 zilveren en 7120 blikken kruisen geteld. Schneiders schatting van het aantal zilveren kruisen is opvallend laag. We weten niet hoeveel kruisen naar Sint-Petersburg zijn gestuurd om daar als reserve te dienen. We weten ook niet hoeveel kruisen in Berlijn werden bewaard. In sommige Russische stukken
is sprake van een officierskruis. Dat kan om een misverstand gaan.
In ieder geval zal het gezantschap in Sint-Petersburg zijn depot in de loop der jaren hebben uitgeput. Er was waarschijnlijk veel vraag naar vervangende kruisen en in 1855 moest men in Berlijn zoeken naar een exemplaar dat nog aan onderofficier Séménenko kon worden gegeven.
In 1870 behandelde de historicus en falerist L.Schneider het Kulmer Kruis uitgebreid in zijn boek over het IJzeren Kruis. Hij geeft de namen van 443 officieren 11 120 onderofficieren en soldaten.
Wanneer er inderdaad zoveel kruisen zijn verleend moeten er meerdere zendingen naar Sint-Petersburg zijn gestuurd.
Kulmer Kruisen zijn vrij zeldzaam. Van de leren onderscheidingen uit 1814 zijn geen exemplaren bewaard gebleven. De kruisen van blik zijn vaak kapotgegaan en de zilveren kruisen bevinden zich vaak in Russische verzamelingen. Veel van de kruisen zullen in de loop van twee oorlogen en een revolutie verloren zijn gegaan. Al in de 19e eeuw zag men de kruisen aan voor Kruisen Ie Klasse van het IJzeren Kruis en daarom zijn zij op oude inventarissen moeilijk terug te vinden. Het komt zelden voor dat een Kulmer Kruis op een veiling wordt aangeboden.
In december 2003 heeft Andreas Thies een zwaar geoxideerd kruis op zijn 23e veiling aangeboden. Het zwaargehavende kruis werd voor 500 euro geveild. In de catalogus van Nimmergut staat de kruisen als de nummers 1900 en 1901 opgenomen. Nimmergut merkt over de gebruikte materialen op dat het bij de officieren om ijzer en zilver gaat en bij het kruis voor de soldaten om "zwart gemaakt en verzilverd ijzer".

title: Kruis van Kulm

wikitext:
{{Afbeelding combi
| align=right
| afb1 = Kulmer Kruis voor en achterkant.jpg{{!}}Kulmer Kruis met maar twee oogjes.
| afb2 = Kruis van Kulm in blikken uitvoering.jpg
| caption2 = De voor en achterzijde van het Kruis en daaronder het blikken kruis voor soldaten en onderofficieren
}}
Het '''Kruis van Kulm''', in het Duits "Kulmer Kreuz", in het Russisch "Күльмскиӣ крест" geheten, werd, zo is de meestgelezen verklaring, op 4 december 1813 op initiatief van de Pruisische koning [[Frederik Willem III van Pruisen|Friedrich Wilhelm]] aan alle Russische soldaten en officieren van de [[Lijfwacht|garde]]regimenten die op 29 en 30 augustus 1813 aan de [[Slag bij Kulm (1813)|Slag bij Kulm]] deelnamen en de Fransen onder generaal Vandamme versloegen, verleend. Er was dus geen bijzondere daad van moed of individuele verdienste vereist. Alle soldaten en onderofficieren ontvingen een kruis van goedkoop [[blik (materiaal)|blik]], de officieren kregen een kruis van [[zilver]]. Het kruis lijkt sterk op het eerdere [[IJzeren Kruis (Duitsland)|IJzeren Kruis]] der Eerste Klasse maar het heeft een gladde voorzijde zonder eikenblad of koninklijk [[monogram]]. Men droeg het kruis op het uniform genaaid, er was geen lint om het aan te bevestigen. Oorspronkelijk zou het kruis van stof vervaardigd hadden moeten worden.

In afwachting van de officiële overhandiging hadden de Russische gardisten zwartlederen kruisen – voorzien van een metalen rug – uit hun riemen gesneden en opgespeld.

== De aanleiding voor het instellen van het Kulmer Kruis ==
In de Slag bij Kulm hebben Pruisische en Oostenrijkse roepen een grote rol gespeeld. De Russische garderegimenten waren daarentegen enigszins ontzien en hun bevelhebber Generaal [[Alexander Iwanowitsch Ostermann-Tolstoi]] was al op 19 augustus zwaargewond geraakt in het gevecht tussen de Russische en Württembergse troepen in het geallieerde IIe Legerkorps en de Fransen onder Generaal [[Dominique Vandamme|Vandamme]]. Bij dit gevecht was de Russische garde in reserve gehouden en het was vooral de infanterie van het IIe Legerkorps onder Hertog [[Eugenius Frederik van Württemberg|Eugen von Württemberg]] die ten koste van zware verliezen de stellingen bij [[Priesten]] dagenlang wist te houden.

De Pruisische koning die de gevechten vanaf een min of meer veilige afstand heeft geobserveerd heeft desondanks bepaald dat de Russen een bijzondere onderscheiding moesten krijgen.<ref>Bron: E. Schubersky, Das bei Priesten erkämpfte "Kulmer Kreuz", Orden-Militaria-Magazin 11(1983) p. 253-266; Dr. K. G. Klietmann, Zur Geschichte des sog. Kulmer Kreuzes 1813 - 1904, OMM 13(1983) p. 305-306.</ref> De Württembergers en Oostenrijkers werden vergeten.<ref>[https://web.archive.org/web/20071021110300/http://historischer-service.de/preussen/orden/kulmkz01.html Bron: Lars-Holger Thümmler]</ref>

De precieze geschiedenis van het Kulmer Kruis is nog onderwerp van [[faleristiek|faleristische]] studie.

We weten niet wie de kruisen heeft ontworpen en ook niet waar zij zijn gefabriceerd. De kruisen dragen geen keurmerken voor het zilvergehalte, geen ingestempelde nummers en geen fabrieksstempel.

Er is merkwaardig genoeg geen stichtingsbesluit overgeleverd. De uitreiking lijkt te zijn gebaseerd op een wens van de Pruisische koning maar er is voor zover bekend geen wet, kabinetsorder of besluit dat de toekenning regelt uitgevaardigd.

De zwartgelakte Kulmer kruisen zijn minder fraai afgewerkt dan de IJzeren Kruisen. Ook de bevestiging, in de uiteinden van de armen waren acht maal twee gaatjes geboord, verschilt sterk van het IJzeren Kruis. Er zijn kruisen bekend met een afwijkend aantal bevestigingsgaten. Er zijn zilveren kruisen met vier ringen op de hoeken bewaard gebleven.<ref>Afgebeeld op de Russische Wikipedia.</ref>

Er werden voorafgaand aan de uitreiking in iedere geval<ref>L. Schneider, "Das Buch vom Eisernen Kreuz", Berlijn 1872.</ref> op 24 augustus 1816 443 zilveren kruisen en 11.120 blikken kruisen gefabriceerd. Men wist kennelijk niet hoeveel van de manschappen en officieren de bloedige slag hadden overleefd want van de 11.563 man waarmee Generaal graaf Ostermann-Tolstoy ten strijde was getrokken waren nog slechts 7.131 in leven. Daar staat tegenover dat men, uit beleefdheid, ook de bevelhebbers, de Russische generaals [[Michail Andrejewitsch Miloradowitsch]], Vorst [[Dmitriy Vladimirovich Golitsyn|Golitsyn]] en [[Grootvorst]] [[Constantijn Pavlovitsj van Rusland|Constantijn van Rusland]] en hun adjudanten een Kulmer Kruis verleende. Dat zij in die augustusdagen elders hadden verbleven werd niet als een hindernis gezien.
[[Bestand:Saksen-Koburg Leopold-2a.jpeg|thumb|Leopold met het Kulmer Kruis]]

Een moeilijke zaak bij het beschrijven van het Kulmer Kruis is dat het op de keper beschouwd niet om de veteranen van de Slag bij Kulm maar om de Russische overlevenden van de daaraan voorafgaande gevechten bij Priesten ging.

Een van de gedecoreerden was de latere Belgische Koning [[Leopold I van België]], toen nog een vrij onopvallende prins van Saksen-Coburg-Gotha. Zijn Kulmer Kruis zou bewaard zijn gebleven in de verzameling van Wilhelm II in [[Huis Doorn]].<ref>Volgens L.-H. Thümmler het 'Kulmer Kreuz für Offiziere' dat toebehoorde aan Leopold Prinz von Sachsen-Coburg-Gotha, de latere eerste Koning der Belgen. Het zou hier een juwelierskopie of een gewijzigd officieel overhandigd stuk betreffen, gevat in een zilveren frame waardoor het vaak verward wordt met een 'Eisernes Kreuz 1. Klasse 1813'. De kwaliteit van afwerking van het zilveren frame is naar verluidt bijzonder laag. Navraag bij de heer Maarten P. Bakker, collectiebeheerder van Huis Doorn, leverde geen bevestiging, noch een absolute ontkenning op. De heer Bakker vond enkel een niet nader gespecificeerd 'Eisernes Kreuz 1914' terug in de lade met onderscheidingen. Bron: [http://users.telenet.be/eisernes_kreuz/eisernes%20kreuz%201813.html]</ref>

Koning Leopold was zo trots op zijn Kulmer Kruis dat hij de onderscheiding op tal van portretten draagt. Het is zeer wel denkbaar dat de koning een fraai exemplaar voor privégebruik heeft laten vervaardigen. Het Kulmer Kruis brak snel<ref>[http://users.telenet.be/eisernes_kreuz/eisernes%20kreuz%201813.html Geert de Coster op]</ref> en was zo pover uitgevoerd en gelakt dat het geen passende decoratie voor een Prins-gemaal van het Verenigd Koninkrijk of een Belgische koning was. Het vervangen van eretekens door fraaiere exemplaren van een hofjuwelier is tot in de 20e eeuw voorgekomen.<ref>Zie het artikel [[Rode Halve Maan]] voor een vergelijkbare gelakte decoratie.</ref>

== De uitreiking en het beheer ==
In de Pruisische archieven zijn weinig akten over de instelling van het Kulmer Kruis gedeponeerd. Misschien was de oorlogstijd daar debet aan. In 1817 werkte de Pruisische bureaucratie weer naar behoren en er zijn briefwisselingen tussen de Gezant in [[Sint-Petersburg]], het Ministerie van Buitenlandse Zaken in [[Berlijn]] en de Pruisische "General Ordens Kommission", een kanselarij, bewaard gebleven.<ref>Akten in het Pruisische archief in het "Zentrales Staatsarchiv, Dienststelle Merseburg, Ministerium für Auswärtige Angelegenheiten", 2.4.1. I Nr. 637 en Nr. 638.</ref>

Op 5 januari 1817 liet Gezant v. Scholler aan Berlijn weten dat Vorst Wolkonski hem 1051 overgebleven Kulmer Kruisen had teruggegeven. De gezant vroeg om instructies. Wij kunnen uit deze brief opmaken dat de Pruisen het toewijzen en uitreiken van de kruisen aan de Russen hadden overgelaten.
[[Bestand:Kulmer Kruis met ringen op de hoeken.jpg|right|200px|Kruis met ringen op de hoeken]]
De Russen gaven het gezantschap ook een zilveren kruis en twee blikken kruisen die van inmiddels overleden militairen waren geweest. Misschien was niet duidelijk of de erven het kruis van hun overleden verwant mochten houden. Het Ministerie wilde niets beslissen en de Pruisische Geheime Legatieraad geheimen Legationsrat v. Jordan stuurde de brief uit Petersburg door naar de General Ordens Kommission met de aantekening dat het Ministerie van Buitenlandse Zaken de Russische legerleiding om een lijst met de 1051 gedecoreerden had gevraagd. Verder vroeg het Ministerie de Commissie om advies.

De slechte kwaliteit van de kruisen en de slechte administratie en regelgeving hebben de Pruisische ambtenaren nog veel werk bezorgd. Omdat de kruisen vaak braken moest er een flinke voorraad reservekruisen worden aangehouden. Men moet daarbij bedenken dat men een dergelijk kruis aan het begin van de 19e eeuw ook dagelijks op zijn uniform en ook op zijn kostuum droeg.

Er zijn geen gegevens over particuliere opdrachten aan hofjuweliers in Sint-Petersburg bekend. Er zijn ook geen [[Miniatuur (onderscheiding)|miniaturen]] van het kruis bekend.

Op 1 maart 1817 was de, in [[Cyrillisch]] schrift opgestelde, lijst van de door de Russen gedecoreerde militairen in Berlijn aangekomen. De General Ordens Kommission liet de lijst vertalen en legde haar ad acta om in de toekomst verzoeken om vervangende kruisen met deze lijst te kunnen vergelijken. De commissie liet weten dat het beheer van deze, op de keper beschouwd waardeloze hoeveelheid blik, aan de Russen moest worden overgelaten. De commissie wilde wel op de hoogte gehouden worden van de sterfgevallen en suggereerde dat hun nagelaten kruisen aan het depot in Sint-Petersburg konden worden toegevoegd. Beschadigde kruisen zouden vernietigd moeten worden om te voorkomen dat deze in de handel zouden komen, in de 19e eeuw zag men de handel in tweedehands ordetekens als schadelijk.

De drie instanties en de Russische legerleiding hebben, in het gebruikelijke Frans, nog geruime tijd over de Kulmer Kruisen gecorrespondeerd. De Russen lieten de kruisen na 1818 door hun gezantschap in Berlijn terugsturen aan de General Ordens Kommission en lieten daarbij weten om wiens kruis het precies ging, de commissie reageerde op deze missiven met de wenk om niet zoveel moeite te doen voor kruisen die immers van blik waren gemaakt.
[[Bestand:Soldaen portrait.jpg|thumb|Portret van CH. F. Soldaen met het Kulmer Kruis]]
[[Bestand:Dmitriy Vladimirovich Golitsyn.jpg|thumb|Portret van Vorst [[Dmitriy Vladimirovich Golitsyn]] met het Kulmer Kruis]]
[[Bestand:Miloradovich.jpg|thumb|Portret van Vorst [[Michail Andrejewitsch Miloradowitsch]] met het Kulmer Kruis]]
In 1852 werd het laatste van 2777 blikken kruisen teruggegeven. Onder de teruggeven kruisen waren niet meer dan twee zilveren kruisen van overleden officieren, het kruis van de in 1833 gestorven Grootvorst Constantijn en het zilveren kruis van de gedegradeerde Kapitein Wolkoff. Nu deze geen officier meer was mocht hij in de ogen van de Russen ook zijn zilveren kruis niet meer dragen, de oneervolle [[demotie|degradatie]] betekende dat hij ook voor het blikken kruis niet meer in aanmerking kwam.

De meeste zilveren Kruisen van Kulm bleven in handen van de Russische families. Omdat nergens iets over teruggave was geregeld, op 15 oktober 1855 bevestigde de General Ordens Kommission dat ook, kon daartegen niet worden opgetreden.

Er werden nog twee zilveren kruisen uitgereikt, op 27 april 1818 kreeg Luitenant B.D. Gorschkowsky, op eigen verzoek alsnog een Kulmer Kruis. Hij had als officier in het Litausche Garde-Regiment gevochten in augustus 1813 maar was bij de verdeling van de decoraties vergeten omdat hij kort daarop de dienst, eervol, had verlaten.

In 1855 raakte de Russische onderofficier Pierre Séménenko zijn kruis in de aanval op [[Komary]] in de omgeving van [[Sebastopol]] kwijt. Pruisen was neutraal in de [[Krimoorlog]] en Séménenko liet de Russische gezant in Berlijn, Baron v. Budberg vragen om een nieuw kruis ter vervanging van "het kruis dat hij in 1835 van Frederik Wilhelm III had gekregen". De General Ordens Kommission vergeleek zijn rekest met de in 1817 opgemaakte lijst van gedecoreerden en vond hem daarop niet. Uit niets bleek dat Séménenko, die te jong was om bij Kulm of Priesten gevochten te hebben, gerechtigd was om het kruis te dragen.<ref>E. Schubersky, Das bei Priesten erkämpfte "Kulmer Kreuz", Orden-Militaria-Magazin 11(1983) p. 253-266.</ref>

De commissie schreef op 15 oktober 1855 dat de onderofficier het kruis niet gekregen maar waarschijnlijk in 1835 geërfd had. Nu zijn erfelijke onderscheidingen zeldzaam, maar in Rusland kwamen zij wel degelijk voor.<ref>vergelijk de [[Herdenkingsdecoratie voor het 300-jarig bestaan van de Romanov-dynastie]]</ref> De commissie had op grond van het ontbreken van dergelijke regels het verzoek kunnen afwijzen maar zij besliste anders. Omdat Séménenko het kruis al 20 jaar te goeder trouw had gedragen en "in het gevecht had verloren", een omstandigheid die indruk op de Pruisen maakte, streek de commissie over het ambtelijke hart en zij liet een ingeleverd kruis uit het depot oppoetsen en opnieuw lakken.<ref>Dr. K. G. Klietmann, "Zur Geschichte des sog. Kulmer Kreuzes 1813 - 1904, Orden-Militaria-Magazin 13(1983) p. 305-306.</ref>

Het aantal verleende Kulmer Kruisen in niet precies bijgehouden. Er zijn door Schneider 11 zilveren en 7120 blikken kruisen geteld.<ref>L. Schneider in "Das Buch vom Eisernen Kreuz", Berlijn 1872.</ref> Schneiders schatting van het aantal zilveren kruisen is opvallend laag. We weten niet hoeveel kruisen naar Sint-Petersburg zijn gestuurd om daar als reserve te dienen. We weten ook niet hoeveel kruisen in Berlijn werden bewaard. In sommige Russische stukken
is sprake van een officierskruis. Dat kan om een misverstand gaan.

In ieder geval zal het gezantschap in Sint-Petersburg zijn depot in de loop der jaren hebben uitgeput. Er was waarschijnlijk veel vraag naar vervangende kruisen en in 1855 moest men in Berlijn zoeken naar een exemplaar dat nog aan onderofficier Séménenko kon worden gegeven.

In 1870 behandelde de historicus en falerist L.Schneider het Kulmer Kruis uitgebreid in zijn boek over het IJzeren Kruis. Hij geeft de namen van 443 officieren 11 120 onderofficieren en soldaten.
Wanneer er inderdaad zoveel kruisen zijn verleend moeten er meerdere zendingen naar Sint-Petersburg zijn gestuurd.

Kulmer Kruisen zijn vrij zeldzaam. Van de leren onderscheidingen uit 1814 zijn geen exemplaren bewaard gebleven. De kruisen van blik zijn vaak kapotgegaan en de zilveren kruisen bevinden zich vaak in Russische verzamelingen. Veel van de kruisen zullen in de loop van twee oorlogen en een revolutie verloren zijn gegaan. Al in de 19e eeuw zag men de kruisen aan voor Kruisen Ie Klasse van het IJzeren Kruis en daarom zijn zij op oude inventarissen moeilijk terug te vinden. Het komt zelden voor dat een Kulmer Kruis op een veiling wordt aangeboden.

In december 2003 heeft Andreas Thies een zwaar geoxideerd kruis op zijn 23e veiling aangeboden.<ref>[https://web.archive.org/web/20060502034707/http://www.andreas-thies.de/pdf_11_03/Katalog3_S_001_125.pdf Veilingnummer 184, afgebeeld op]</ref> Het zwaargehavende kruis werd voor 500 euro geveild. In de catalogus van Nimmergut staat de kruisen als de nummers 1900 en 1901 opgenomen.<ref>Jörg Nimmergut, Deutschlandkatalog, 2003.</ref> Nimmergut merkt over de gebruikte materialen op dat het bij de officieren om ijzer en zilver gaat en bij het kruis voor de soldaten om "zwart gemaakt en verzilverd ijzer".<ref>Nimmergut geeft geen prijs voor de officierskruisen, wellicht omdat deze nooit werden aangeboden op veilingen. Hij schat het Kulmer Kruis voor soldaten op 1790 euro.</ref>

== Literatuur ==
* Jörg Nimmergut (Red.), ''Das Eiserne Kreuz. Geschichte des Auszeichnungswesens'', Zweibrücken 1990, 82ff. {{ISBN|3-925480-07-2}}

== Externe links ==
* De verleningspraktijk is beschreven op [https://web.archive.org/web/20071021110300/http://historischer-service.de/preussen/orden/kulmkz01.html]
* Afbeelding van het blikken Kruis van Kulm op [http://users.telenet.be/eisernes_kreuz/eisernes%20kreuz%201813.html]

{{Appendix}}

[[Categorie:Onderscheiding in Pruisen]]


text:
# Jouars-Pontchartrain
Jouars-Pontchartrain is een gemeente in het Franse departement Yvelines (regio Île-de-France) en telt 5.814 inwoners (2021). De plaats maakt deel uit van het arrondissement Rambouillet.

## Geografie
De oppervlakte van Jouars-Pontchartrain bedraagt 9,6 km², de bevolkingsdichtheid is 513,8 inwoners per km².
De onderstaande kaart toont de ligging van Jouars-Pontchartrain met de belangrijkste infrastructuur en aangrenzende gemeenten.

## Demografie
Onderstaande figuur toont het verloop van het inwonertal (bron: INSEE-tellingen).

## Overleden
- Yves Allégret (1905-1987), Frans filmregisseur

wikiname: nlwiki

title: Jouars-Pontchartrain

in_language: nl

wikitext:
{{Infobox gemeente Frankrijk
| plaatsnaam = Jouars-Pontchartrain
| wapen = [[Bestand:Blason Jouars-Pontchartrain.svg|90px|Wapen van Jouars-Pontchartrain]]
| kaart =
| regio = [[Île-de-France]]
| departement = [[Yvelines]] (78)
| depnr = 78
| arrondissement = [[Arrondissement Rambouillet|Rambouillet]]
| kanton = [[Kanton Aubergenville|Aubergenville]]
| jaar = 2004
| inwoners = 4932
| dichtheid = 513,8
| oppervlakte = 9,6
| water =
| latitudeGraden = 48
| latitudeMinuten = 47
| latitudeSeconden = 0
| longitudeGraden = 1
| longitudeMinuten = 54
| longitudeSeconden = 0
| E of W = E
| ol of wl = O.L.
| code = 78321
| postcode = 78760
| netnummer =
| hoogteligging = 67 - 171
| aangrenzende gemeenten =
| burgemeester =
| website =
| image = Jouars-Pontchartrain Mairie.JPG
| caption = Gemeentehuis
}}
'''Jouars-Pontchartrain''' is een gemeente in het [[Frankrijk|Franse]] departement [[Yvelines]] (regio [[Île-de-France]]) en telt 5.814 inwoners (2021). De plaats maakt deel uit van het arrondissement [[Arrondissement Rambouillet|Rambouillet]].

==Geografie==
De oppervlakte van Jouars-Pontchartrain bedraagt 9,6 km², de bevolkingsdichtheid is 513,8 inwoners per km².

{{Detailkaart Franse gemeente|id=78321}}

==Demografie==
Onderstaande figuur toont het verloop van het inwonertal (bron: [[Institut national de la statistique et des études économiques/Definities|INSEE-tellingen]]).<ref>Frans bureau voor statistiek. Cijfers inwoneraantal volgens de definitie "population sans doubles comptes"</ref><br />
{{Grafiek inwonertal gemeente Frankrijk|id=78321}}

== Overleden ==
* [[Yves Allégret]] (1905-1987), Frans filmregisseur

==Externe links==
* [https://web.archive.org/web/20060213183007/http://www.mairie-jouarspontchartrain.fr/ Informatie over Jouars-Pontchartrain]
* {{Link INSEE|id=78321}}

{{Appendix}}
{{Commonscat|Jouars-Pontchartrain}}
{{Coor title dms|48|47|0|N|1|54|0|E|type:adm2nd_scale:25000_region:FR}}

[[Categorie:Gemeente in Yvelines]]

title: Situering

Regio: Île-de-France

Departement: Yvelines (78)

Arrondissement: Rambouillet

Kanton: Aubergenville

Coördinaten: 48° 47′ NB, 1° 54′ OL

title: Algemeen

Burgemeester: Hervé Lemoine · (4 april 2014)

title: Overig

Website: Officiële website

title: Detailkaart

Detailkaart: · Locatie in Frankrijk Yvelines

title: Foto's

Foto's: Gemeentehuis

Portaal: Frankrijk


text:
# Odontocheilopteryx haribda
Odontocheilopteryx haribda is een vlinder uit de familie spinners (Lasiocampidae). De wetenschappelijke naam van deze soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 2009 door Gurkovich & Zolotuhin.
De soort komt voor in tropisch Afrika.

title: Odontocheilopteryx haribda

wikitext:
{{Taxobox vlinder
| naam = ''Odontocheilopteryx haribda''
| titelweergave = cursief
| afbeelding =
| afbeeldingtekst =
| familie = [[Spinners (vlinders)|Lasiocampidae]] (Spinners)
| geslacht = ''[[Odontocheilopteryx]]''
| w-naam = ''Odontocheilopteryx haribda''
| auteur = Gurkovich & Zolotuhin
| datum = 2009
| haakjes =
| species =
| commons =
}}
'''''Odontocheilopteryx haribda''''' is een [[vlinders|vlinder]] uit de familie [[Spinners (vlinders)|spinners]] (Lasiocampidae). De wetenschappelijke naam van deze soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 2009 door Gurkovich & Zolotuhin.

De soort komt voor in [[Afrotropisch gebied|tropisch Afrika]].

{{Appendix|2=
* {{Brontabel|2012-DePrins-DePrins}} [bezocht 04-04-2013]
}}
{{Beginnetje|biologie|2013|04|04}}

[[Categorie:Odontocheilopteryx|haribda]]
[[Categorie:Dier uit het Afrotropisch gebied]]

title: Odontocheilopteryx haribda

Rijk: Animalia (Dieren)

Stam: Arthropoda (Geleedpotigen)

Klasse: Insecta (Insecten)

Orde: Lepidoptera (Vlinders)

Familie: Lasiocampidae (Spinners)

Geslacht: Odontocheilopteryx

title: Soort

Portaal: Biologie · Insecten


text:
# Verwaltungsgemeinschaft Bad Tennstedt
De Verwaltungsgemeinschaft Bad Tennstedt in het landkreis Unstrut-Hainich-Kreis in de Duitse deelstaat Thüringen is een gemeentelijk samenwerkingsverband waarbij 13 gemeenten zijn aangesloten. Het bestuurscentrum bevindt zich in de stad Bad Tennstedt.

## Deelnemende gemeenten
1. Bad Tennstedt (2.634)
2. Ballhausen (957)
3. Blankenburg (162)
4. Bruchstedt (281)
5. Haussömmern (239)
6. Hornsömmern (158)
7. Kirchheilingen (861)
8. Klettstedt (241)
9. Kutzleben (699)
10. Mittelsömmern (247)
11. Sundhausen (386)
12. Tottleben (164)
13. Urleben (458)

Anrode · Bad Langensalza · Bad Tennstedt · Ballhausen · Blankenburg · Bothenheilingen · Bruchstedt · Dünwald · Großvargula · Haussömmern · Herbsleben · Heroldishausen · Hornsömmern · Issersheilingen · Kammerforst · Kirchheilingen · Kleinwelsbach · Körner · Kutzleben · Marolterode · Menteroda · Mittelsömmern · Mühlhausen/Thüringen · Neunheilingen · Obermehler · Oppershausen · Rodeberg · Schlotheim · Schönstedt · Sundhausen · Tottleben · Unstruttal · Unstrut-Hainich · Urleben · Vogtei

title: Verwaltungsgemeinschaft Bad Tennstedt

wikitext:
{{Infobox Duitse plaats plus
| Art                = Verwaltungsgemeinschaft
| Wappen             =
| lat_deg            = 51
| lat_min = 09
| lon_deg            = 10
| lon_min = 50
| Lageplan          = VG Bad Tennstedt in UH.png
| Bundesland        = Thüringen
| Landkreis         = Unstrut-Hainich-Kreis
| Fläche            = 138.46
| Gliederung        = 13
| Adresse           = Markt 1<br />99955 Bad Tennstedt
| Website           = [http://www.badtennstedt.de/ www.badtennstedt.de]
| Bürgermeister       =
| Organwaltertitel  = Vorsitzender
| Partei            =
| Gemeindeschlüssel = 160645001
}}

De '''Verwaltungsgemeinschaft Bad Tennstedt''' in het landkreis [[Unstrut-Hainich-Kreis]] in de Duitse deelstaat [[Thüringen (deelstaat)|Thüringen]] is een gemeentelijk samenwerkingsverband waarbij 13 [[Duitse gemeente|gemeenten]] zijn aangesloten. Het bestuurscentrum bevindt zich in de stad [[Bad Tennstedt]].

==Deelnemende gemeenten==
# [[Bad Tennstedt]] (2.634)
# [[Ballhausen]] (957)
# [[Blankenburg (Thüringen)|Blankenburg]] (162)
# [[Bruchstedt]] (281)
# [[Haussömmern]] (239)
# [[Hornsömmern]] (158)
# [[Kirchheilingen]] (861)
# [[Klettstedt]] (241)
# [[Kutzleben]] (699)
# [[Mittelsömmern]] (247)
# [[Sundhausen]] (386)
# [[Tottleben]] (164)
# [[Urleben]] (458)

{{Appendix}}
{{Navigatie Unstrut-Hainich-Kreis}}
{{Coor title dms|51|09|0|N|10|50|0|E|type:adm2nd_scale:50000_region:DE}}

[[Categorie:Verwaltungsgemeinschaft in Thüringen|Bad Tennstedt]]

title: Situering

Deelstaat: Thüringen

Landkreis: Unstrut-Hainich-Kreis

Coördinaten: 51° 9′ NB, 10° 50′ OL

title: Algemeen

title: Overig

title: Locatie van Verwaltungsgemeinschaft Bad Tennstedt in Unstrut-Hainich-Kreis

Kaart van Verwaltungsgemeinschaft Bad Tennstedt

Portaal: Duitsland


text:
# John Ross
John Ross (Balsarroch, 24 juni 1777 – Londen, 30 augustus 1856) was een Schotse schout-bij-nacht (Engels: rear admiral) en ontdekkingsreiziger in het noordpoolgebied.
De vader van Ross was dominee Andrew Ross, die in Inch bij Stranraer in Schotland werkte. Toen John nog maar negen jaar was, ging hij bij de Britse Koninklijke Marine (Royal Navy) werken. De eerste drie jaar werkte hij in het Middellandse Zeegebied. In 1808 was hij contactpersoon tussen de Engelse admiraal De Saumarez en de Zweden. Ross was een tolk van de admiraal. Hij kreeg een Zweedse onderscheiding voor zijn werk.
In 1812 werd Ross tot gezagvoerder gepromoveerd. Zijn eerste schip heette de Briseis.

## Eerste poolexpeditie
In Engeland begonnen ze aan een nieuwe reeks ontdekkingsreizen door het noordpoolgebied. Het doel was het vinden van de Noordwestelijke Doorvaart. De Admiraliteit organiseerde in 1818 een poolexpeditie en John Ross kreeg de leiding. Hij moest proberen door het noordpoolgebied van de Atlantische Oceaan naar de Grote Oceaan te varen. Een andere expeditie (onder leiding van David Buchan) moest aan de andere kant beginnen en proberen de route in tegengestelde richting af te leggen. Een groot deel van de vaarroute was nog niet in kaart gebracht. Onderweg moest Ross informatie over stromingen, getijden, magnetisme en de toestand van het ijs verzamelen. Hij moest specimens meenemen van wat hij onderweg in de natuur vond.
In april vertrok Ross met twee schepen uit Londen. Zijn vlaggenschip heette Isabella. Het andere schip heette Alexander. Ross voer langs de kust van het Amerikaanse continent naar het noorden. Hij passeerde de poolcirkel en bereikte de Baffinbaai, die genoemd is naar William Baffin, een andere Britse ontdekkingsreiziger die daar tweehonderd jaar eerder was geweest.
Ross deed zijn best om de waarnemingen van Baffin te controleren. Hij bereikte in augustus 1818 Lancaster Sound op de plaats die hij verwacht had. Deze zeestraat is een doorvaart naar het westen, maar Ross dacht dat het een gesloten baai was. Hij zag in de verte luchtspiegelingen die op bergen leken. Hij noemde ze "Croker's Mountains". Ondanks de protesten van een aantal van zijn officieren besloot hij om terug te gaan naar Engeland, omdat hij dacht dat ze niet verder konden. Omdat de expeditie snel afgebroken was, was er niet veel nieuws ontdekt. Ross kreeg na zijn terugkeer de rang van kapitein. Het verslag van zijn reis dat een jaar later werd gepubliceerd bracht het meningsverschil aan het licht. De discussies over de Croker's Mountains, die niet bleken te bestaan, deed zijn reputatie geen goed.

## Tweede poolexpeditie
In 1829 gaf Ross toe dat hij zich misschien had vergist. Hij wilde een nieuwe poging wagen, maar de Admiraliteit wees zijn verzoek af. Ross haalde Felix Booth, een van zijn vrienden, over om zijn tweede reis te financieren. Zijn team vertrok in mei 1829 met een stoomschip. Een van de opvarenden was zijn neef, James Clark Ross. Ze voeren door Lancaster Sound. In de Prince Regent Inlet kwam het schip vast te zitten in het ijs. Ross en de andere bemanningsleden zouden vier winters in het poolgebied gaan meemaken. Ze verkenden de omgeving in westelijke en noordelijke richting. Daarbij werden ze geholpen door de Inuit die daar woonden. Tijdens een van deze tochten werd de geomagnetische zuidpool op het schiereiland Boothia gevonden.
In 1832 verlieten Ross en zijn team hun schip. Ze gingen te voet naar een ander wrak, dat ze al eerder waren tegengekomen. De sloepen van dat wrak wilden ze gebruiken om mee weg te varen, zodra er een vaargeul door het ijs zou ontstaan. Het duurde een jaar voordat het ijs scheurde en ze konden vertrekken. Ze werden onderweg opgepikt door een walvisvaarder. Ross kende het schip. Het was de Isabella waarmee hij zijn vorige ontdekkingsreis had gemaakt.
Na zijn terugkeer kreeg kapitein Ross gouden medailles van de Engelse en Franse geografische verenigingen. Hij kreeg nog een aantal buitenlandse eretekens. Hij werd bijvoorbeeld ridder in de Orde van de Poolster van Zweden. Een jaar later (in 1834) werd hij geridderd en werd hij benoemd tot Lid in de Orde van het Bad in Groot-Brittannië. "Deze indrukwekkende ervaring, en de informatie die het team van Ross verzamelde voor de wetenschap en de volkenkunde, bracht hem de erkenning waar hij zo lang naar gestreefd had."

## Zoektocht naar Franklin
In 1850 reisde hij nog een keer naar het noordpoolgebied. Hij was ruim zeventig jaar, maar hij wilde meehelpen aan de zoektocht naar de vermiste expeditie van Sir John Franklin, een zoektocht die niets opleverde, maar die volgens Ross veel eerder had moeten beginnen. In 1851 werd John Ross benoemd tot Rear Admiral, een vlagofficier bij de marine. Hij ging in Schotland wonen en overleed in Londen in 1856.

## Publicaties van Ross
De publicaties van Sir John Ross zijn onder andere:
- A Voyage of Discovery, Made Under the Orders of the Admiralty, in His Majesty's Ships Isabella and Alexander, for the Purpose of Exploring Baffin's Bay and Inquiring into the Probability of a North-West Passage (1819)
- Narrative of a Second Voyage in Search of a North-West Passage, including the Discovery of the North Magnetic Pole (1835)
- Memoirs and Correspondence of Admiral Lord De Saumarez (1838).

title: John Ross

wikitext:
{{Infobox persoon Wikidata
| stopaltnaam  = altnaam
| afbeelding   = John Ross (1777-1856), by British school of the 19th century.jpg
| onderschrift = John Ross<br>(ca. 1833), [[Royal Museums Greenwich]]
}}
'''John Ross''' ([[Dumfries and Galloway|Balsarroch]], [[24 juni]] [[1777]] – [[Londen]], [[30 augustus]] [[1856]]) was een [[Schotland|Schotse]] [[schout-bij-nacht]] (Engels: ''rear admiral'') en ontdekkingsreiziger in het noordpoolgebied.<ref>[http://www.biographi.ca/EN/ShowBio.asp?BioId=38292 Biografie op ''Dictionary of Canadian Biography Online'' (Engels)]</ref>

De vader van Ross was dominee Andrew Ross, die in Inch bij [[Stranraer]] in [[Schotland]] werkte. Toen John nog maar negen jaar was, ging hij bij de Britse Koninklijke Marine (''Royal Navy'') werken. De eerste drie jaar werkte hij in het Middellandse Zeegebied. In 1808 was hij contactpersoon tussen de Engelse admiraal De Saumarez en de Zweden. Ross was een tolk van de admiraal. Hij kreeg een Zweedse onderscheiding voor zijn werk.

In 1812 werd Ross tot gezagvoerder gepromoveerd. Zijn eerste schip heette de ''Briseis''.

== Eerste poolexpeditie ==
In Engeland begonnen ze aan een nieuwe reeks ontdekkingsreizen door het noordpoolgebied. Het doel was het vinden van de [[Noordwestelijke Doorvaart]]. De Admiraliteit organiseerde in 1818 een poolexpeditie en John Ross kreeg de leiding. Hij moest proberen door het noordpoolgebied van de Atlantische Oceaan naar de Grote Oceaan te varen. Een andere expeditie (onder leiding van [[David Buchan]]) moest aan de andere kant beginnen en proberen de route in tegengestelde richting af te leggen. Een groot deel van de vaarroute was nog niet in kaart gebracht. Onderweg moest Ross informatie over stromingen, getijden, magnetisme en de toestand van het ijs verzamelen. Hij moest specimens meenemen van wat hij onderweg in de natuur vond.

In april vertrok Ross met twee schepen uit [[Londen]]. Zijn vlaggenschip heette ''Isabella''. Het andere schip heette ''Alexander''. Ross voer langs de kust van het Amerikaanse continent naar het noorden. Hij passeerde de poolcirkel en bereikte de [[Baffinbaai]], die genoemd is naar [[William Baffin]], een andere Britse ontdekkingsreiziger die daar tweehonderd jaar eerder was geweest.<ref>''The Royal Navy in Polar Exploration from Frobisher to Ross'', E C Coleman 2006 ISBN 0-7524-3660-0</ref>

Ross deed zijn best om de waarnemingen van Baffin te controleren. Hij bereikte in augustus 1818 [[Lancaster Sound]] op de plaats die hij verwacht had. Deze zeestraat is een doorvaart naar het westen, maar Ross dacht dat het een gesloten baai was. Hij zag in de verte luchtspiegelingen die op bergen leken. Hij noemde ze "Croker's Mountains". Ondanks de protesten van een aantal van zijn officieren besloot hij om terug te gaan naar Engeland, omdat hij dacht dat ze niet verder konden. Omdat de expeditie snel afgebroken was, was er niet veel nieuws ontdekt. Ross kreeg na zijn terugkeer de rang van kapitein. Het verslag van zijn reis dat een jaar later werd gepubliceerd bracht het meningsverschil aan het licht. De discussies over de Croker's Mountains, die niet bleken te bestaan, deed zijn reputatie geen goed.

== Tweede poolexpeditie ==
In [[1829]] gaf Ross toe dat hij zich misschien had vergist. Hij wilde een nieuwe poging wagen, maar de Admiraliteit wees zijn verzoek af. Ross haalde [[Felix Booth]], een van zijn vrienden, over om zijn tweede reis te financieren. Zijn team vertrok in mei 1829 met een stoomschip. Een van de opvarenden was zijn neef, [[James Clark Ross]]. Ze voeren door ''Lancaster Sound''. In de ''Prince Regent Inlet'' kwam het schip vast te zitten in het ijs. Ross en de andere bemanningsleden zouden vier winters in het poolgebied gaan meemaken. Ze verkenden de omgeving in westelijke en noordelijke richting. Daarbij werden ze geholpen door de [[Inuit]] die daar woonden. Tijdens een van deze tochten werd de [[Zuidpool#Geomagnetische zuidpool|geomagnetische zuidpool]] op het schiereiland [[Boothia (schiereiland)|Boothia]] gevonden.

In 1832 verlieten Ross en zijn team hun schip. Ze gingen te voet naar een ander wrak, dat ze al eerder waren tegengekomen. De sloepen van dat wrak wilden ze gebruiken om mee weg te varen, zodra er een vaargeul door het ijs zou ontstaan. Het duurde een jaar voordat het ijs scheurde en ze konden vertrekken. Ze werden onderweg opgepikt door een walvisvaarder. Ross kende het schip. Het was de ''Isabella'' waarmee hij zijn vorige ontdekkingsreis had gemaakt.

Na zijn terugkeer kreeg kapitein Ross gouden medailles van de Engelse en Franse geografische verenigingen. Hij kreeg nog een aantal buitenlandse eretekens. Hij werd bijvoorbeeld ridder in de Orde van de Poolster van Zweden. Een jaar later (in 1834) werd hij geridderd en werd hij benoemd tot Lid in de [[Orde van het Bad]] in Groot-Brittannië. "Deze indrukwekkende ervaring, en de informatie die het team van Ross verzamelde voor de wetenschap en de volkenkunde, bracht hem de erkenning waar hij zo lang naar gestreefd had."<ref>[https://web.archive.org/web/20060615171636/http://collectionscanada.ca/2/24/h24-1810-e.html Library and Archives Canada]</ref>

== Zoektocht naar Franklin ==
In [[1850]] reisde hij nog een keer naar het noordpoolgebied. Hij was ruim zeventig jaar, maar hij wilde meehelpen aan de zoektocht naar de vermiste expeditie van Sir [[John Franklin]], een zoektocht die niets opleverde, maar die volgens Ross veel eerder had moeten beginnen. In 1851 werd John Ross benoemd tot ''Rear Admiral'', een [[vlagofficier]] bij de marine. Hij ging in Schotland wonen en overleed in Londen in [[1856]].

== Publicaties van Ross ==
De publicaties van Sir John Ross zijn onder andere:

*''A Voyage of Discovery, Made Under the Orders of the Admiralty, in His Majesty's Ships Isabella and Alexander, for the Purpose of Exploring Baffin's Bay and Inquiring into the Probability of a North-West Passage'' (1819)
*''Narrative of a Second Voyage in Search of a North-West Passage, including the Discovery of the North Magnetic Pole'' (1835)
*''Memoirs and Correspondence of Admiral Lord De Saumarez'' (1838).

{{Appendix}}
{{Commonscat|John Ross (1777-1856)}}

[[Categorie:Ontdekkingsreiziger van het noordpoolgebied|Ross, John]]

title: Algemene informatie

Land: Verenigd Koninkrijk van Groot-Brittannië en Ierland, Koninkrijk Groot-Brittannië

Geboorteplaats: Stranraer

Overlijdensdatum: 30 augustus 1856

Overlijdensplaats: Londen

Begraafplaats: Kensal Green Cemetery

title: Werk

Beroep: ontdekkingsreiziger, marineofficier, kunstschilder, officier, poolreiziger, botanicus

Werkveld: marine, poolexpeditie

title: Militair

Rang: rear admiral, captain, lieutenant

Legeronderdeel: Royal Navy

title: Familie

Vader: Andrew Ross

Broers en zussen: Andrew Ross

title: Persoonlijk

Talen: Engels

title: Diversen

Prijzen en onderscheidingen: Founder’s Medal (1834), Grande Médaille d'Or des Explorations (1834), Person of National Historic Significance


text:
# Apenes kathleenae
Apenes kathleenae is een keversoort uit de familie van de loopkevers (Carabidae). De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1992 door Ball & Shpeley.

title: Apenes kathleenae

wikitext:
{{Taxobox insect
| titelweergave = cursief
| naam = ''Apenes kathleenae''
| afbeelding =
| afbeeldingtekst =
| orde = [[Kevers|Coleoptera]] (Kevers)
| familie = [[Loopkevers|Carabidae]] (Loopkevers)
| onderfamilie = [[Lebiinae]]
| geslacht = ''[[Apenes]]''
| w-naam = ''Apenes kathleenae''
| auteur = Ball & Shpeley
| datum = 1992
| haakjes =
| species =
| commons =
}}
'''''Apenes kathleenae''''' is een [[kevers|kever]]soort uit de familie van de [[Loopkevers|loopkevers (Carabidae)]].<ref>Anichtchenko A. et al., (editors): [https://carabidae.org/search?rank=0&text=Apenes+kathleenae Carabidae of the World] (bezocht: 20 tot 28 maart 2013)</ref> De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1992 door Ball & Shpeley.

{{Appendix}}
{{beginnetje|biologie|2013|03|29}}

[[Categorie:Apenes|kathleenae]]

title: Apenes kathleenae

Orde: Coleoptera (Kevers)

Familie: Carabidae (Loopkevers)

Onderfamilie: Lebiinae

Geslacht: Apenes

title: Soort


text:
# Sagartiomorphe
Sagartiomorphe is een geslacht van zeeanemonen uit de klasse van de Anthozoa (bloemdieren).

## Soort
- Sagartiomorphe carlgreni Kwietniewski, 1898

title: Sagartiomorphe

wikitext:
{{Taxobox
| naam          = ''Sagartiomorphe''
| titelweergave = cursief
| afbeelding =
| afbeeldingtekst =
| rijk = [[Dieren (biologie)|Animalia]] (Dieren)
| stam = [[Neteldieren|Cnidaria]] (Neteldieren)
| klasse = [[Bloemdieren|Anthozoa]] (Bloemdieren)
| onderklasse = [[Hexacorallia]]
| orde            = [[Zeeanemonen|Actiniaria]] (Zeeanemonen)
| onderorde = [[Enthemonae]]
| infraorde = [[Thenaria]]
| superfamilie = [[Metridioidea]]
| familie = [[Sagartiomorphidae]]
| taxon = [[Geslacht (biologie)|Geslacht]]
| auteur =
| worms = 267821
| synoniem = * ''Sargartiomorphe''
}}
'''''Sagartiomorphe''''' is een [[Geslacht (biologie)|geslacht]] van [[zeeanemonen]] uit de [[Klasse (biologie)|klasse]] van de [[Bloemdieren|Anthozoa]] (bloemdieren).

== Soort ==
* ''[[Sagartiomorphe carlgreni]]'' <small>Kwietniewski, 1898</small>

[[Categorie:Zeeanemonen]]

title: Sagartiomorphe

Stam: Cnidaria (Neteldieren)

Klasse: Anthozoa (Bloemdieren)

Onderklasse: Hexacorallia

Orde: Actiniaria (Zeeanemonen)

Onderorde: Enthemonae

Infraorde: Thenaria

Superfamilie: Metridioidea

Familie: Sagartiomorphidae

title: Synoniemen

Portaal: Biologie


text:
# Senior status
De senior status is een vorm van pensioen voor rechters in de Verenigde Staten, waarbij de rechter in kwestie na een bepaald aantal jaren in overheidsdienst parttime kan gaan werken maar volledig salaris blijft ontvangen. Een persoon met de senior status blijft dus rechtspreken, maar zijn of haar zetel binnen het gerechtshof komt vrij voor een nieuwe, door de president te benoemen rechter.
Deze vorm van pensioen werd voor het eerst door het congres ingevoerd in 1919 voor rechters van de lagere rechtbanken, en in 1937 werd de wet uitgebreid tot aan de justices van het Federale Hooggerechtshof. De senior status kan sinds 1954 aangevraagd worden vanaf het zeventigste levensjaar en tien jaar in overheidsdienst, of wanneer men vijfenzestig is en vijftien jaar voor de overheid heeft gewerkt.

title: Senior status

wikitext:
De '''senior status''' is een vorm van [[pensioen]] voor [[rechter]]s in de [[Verenigde Staten]], waarbij de rechter in kwestie na een bepaald aantal jaren in overheidsdienst parttime kan gaan werken maar volledig [[salaris]] blijft ontvangen. Een persoon met de ''senior status'' blijft dus rechtspreken, maar zijn of haar zetel binnen het gerechtshof komt vrij voor een nieuwe, door de [[president van de VS|president]] te benoemen rechter.

Deze vorm van pensioen werd voor het eerst door het [[congres (VS)|congres]] ingevoerd in [[1919]] voor rechters van de lagere rechtbanken, en in [[1937]] werd de wet uitgebreid tot aan de ''justices'' van het [[Supreme Court (VS)|Federale Hooggerechtshof]]. De ''senior status'' kan sinds [[1954]] aangevraagd worden vanaf het zeventigste levensjaar en tien jaar in overheidsdienst, of wanneer men vijfenzestig is en vijftien jaar voor de overheid heeft gewerkt.

[[Categorie:Pensioen]]
[[Categorie:Rechterlijke macht in de Verenigde Staten]]


text:
# Dufourea cypria
Dufourea cypria is een vliesvleugelig insect uit de familie Halictidae. De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1952 door Mavromoustakis.

title: Dufourea cypria

wikitext:
{{Taxobox insect
| titelweergave = cursief
| naam = ''Dufourea cypria''
| afbeelding =
| afbeeldingtekst =
| orde = [[Vliesvleugeligen|Hymenoptera]] (Vliesvleugeligen)
| familie = [[Halictidae]]
| onderfamilie = [[Rophitinae]]
| tribus =
| geslacht = ''[[Dufourea (vliesvleugelige)|Dufourea]]''
| w-naam = ''Dufourea cypria''
| auteur = Mavromoustakis
| datum = 1952
| haakjes =
| species =
| commons =
}}
'''''Dufourea cypria''''' is een [[vliesvleugeligen|vliesvleugelig]] [[insecten|insect]] uit de familie [[Halictidae]]. De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1952 door Mavromoustakis.<ref>{{Brontabel|2008-ITIS}}</ref>
{{Appendix}}
{{beginnetje|biologie|2011|12|17}}

[[Categorie:Dufourea (vliesvleugelige)|cypria]]

title: Dufourea cypria

Orde: Hymenoptera (Vliesvleugeligen)

Familie: Halictidae

Onderfamilie: Rophitinae

Geslacht: Dufourea

title: Soort


text:
# Grof bieslook
Het grof bieslook (Allium fistulosum) is een aan de ui verwante plant die echter geen bollen vormt. De Sint-jansui en de stengelui zijn variëteiten van deze plant.

title: Grof bieslook

wikitext:
{{Taxobox
| type = plant
| naam = Grof bieslook
| afbeelding = Negibozu 06x1970sv.jpg
| afbeeldingtekst =
| rijk = ''[[Planten|Plantae]]'' (Planten)
| stam = ''[[Embryophyta]]'' (Landplanten)
| klasse = ''[[Zaadplanten|Spermatopsida]]'' (Zaadplanten)
| clade1 = [[Bedektzadigen]]
| clade2 = [[Eenzaadlobbigen]]
| orde = ''[[Asparagales]]''
| familie = [[Narcisfamilie|Amaryllidaceae]] (Narcisfamilie)
| geslacht = ''[[Look (geslacht)|Allium]]'' (Look)
| w-naam = ''Allium fistulosum''
| auteur = [[Carl Linnaeus|L.]]
| datum = 1753
}}

Het '''grof bieslook''' (''Allium fistulosum'') is een aan de [[ui (plant)|ui]] verwante plant die echter geen [[bol (biologie)|bol]]len vormt. De [[Sint-jansui]] en de [[stengelui]] zijn [[Variëteit (biologie)|variëteit]]en van deze plant.

[[Categorie:Allium|Grof bieslook]]
[[Categorie:Plant uit het Palearctisch gebied]]

title: Grof bieslook

Rijk: Plantae (Planten)

Stam: Embryophyta (Landplanten)

Klasse: Spermatopsida (Zaadplanten)

Clade: Bedektzadigen Eenzaadlobbigen

Orde: Asparagales

Familie: Amaryllidaceae (Narcisfamilie)

Geslacht: Allium (Look)

title: Soort


text:
# Pyrgocorypha sallei
Pyrgocorypha sallei is een rechtvleugelig insect uit de familie sabelsprinkhanen (Tettigoniidae). De wetenschappelijke naam van deze soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1859 door Saussure.

title: Pyrgocorypha sallei

wikitext:
{{Taxobox insect
| naam = ''Pyrgocorypha sallei''
| titelweergave = cursief
| afbeelding =
| afbeeldingtekst =
| orde = [[Rechtvleugeligen|Orthoptera]] (Rechtvleugeligen)
| familie = [[Sabelsprinkhanen|Tettigoniidae]] (Sabelsprinkhanen)
| geslacht = ''[[Pyrgocorypha]]''
| w-naam = ''Pyrgocorypha sallei''
| auteur = [[Henri de Saussure|Saussure]]
| datum = 1859
| haakjes = ja
| species =
| commons =
}}
'''''Pyrgocorypha sallei''''' is een [[rechtvleugeligen|rechtvleugelig insect]] uit de familie [[sabelsprinkhanen]] (Tettigoniidae). De wetenschappelijke naam van deze soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1859 door [[Henri de Saussure|Saussure]].

{{Appendix|2=
* {{Brontabel|9999-Orthoptera}} [bezocht 15 april 2013]
}}
{{Beginnetje|biologie|2013|04|18}}

[[Categorie:Sabelsprinkhanen]]

title: Pyrgocorypha sallei

Orde: Orthoptera (Rechtvleugeligen)

Familie: Tettigoniidae (Sabelsprinkhanen)

Geslacht: Pyrgocorypha

title: Soort


text:
# Sarcophaga slovaca
Sarcophaga slovaca is een vliegensoort uit de familie van de dambordvliegen (Sarcophagidae). De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1967 door Povolný & Slameckova.

title: Sarcophaga slovaca

wikitext:
{{Taxobox insect
| titelweergave = cursief
| naam = ''Sarcophaga slovaca''
| afbeelding =
| orde = [[Diptera]] (Tweevleugeligen)
| onderorde = [[Vliegen (dieren)|Brachycera]] (Vliegen)
| familie = [[Dambordvliegen|Sarcophagidae]] (Dambordvliegen)
| geslacht = ''[[Sarcophaga]]''
| w-naam = ''Sarcophaga slovaca''
| auteur = Povolný & Slameckova
| datum = 1967
| haakjes = ja
| commons =
| species =
}}
'''''Sarcophaga slovaca''''' is een [[vliegen (dieren)|vliegen]]soort uit de familie van de [[Dambordvliegen|dambordvliegen (Sarcophagidae)]].<ref>{{Link Fauna Europaea|id=142238|naam=''Sarcophaga slovaca''}}</ref> De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1967 door Povolný & Slameckova.

{{Appendix}}
{{beginnetje|biologie|2013|06|29}}

[[Categorie:Sarcophaga|slovaca]]

title: Sarcophaga slovaca

Orde: Diptera (Tweevleugeligen)

Onderorde: Brachycera (Vliegen)

Familie: Sarcophagidae (Dambordvliegen)

Geslacht: Sarcophaga

title: Soort


text:
# Hippoporina reticulatopunctata
Hippoporina reticulatopunctata is een mosdiertjessoort uit de familie van de Bitectiporidae. De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1877 door Hincks.

title: Hippoporina reticulatopunctata

wikitext:
{{Taxobox
| titelweergave = cursief
| naam = ''Hippoporina reticulatopunctata''
| afbeelding =
| rijk = [[Dieren (biologie)|Animalia]] (Dieren)
| stam = [[Mosdiertjes|Bryozoa]] ([[Mosdiertjes]])
| klasse = [[Gymnolaemata]]
| orde = [[Cheilostomatida]]
| familie = [[Bitectiporidae]]
| geslacht = ''[[Hippoporina]]''
| w-naam = ''Hippoporina reticulatopunctata''
| auteur = Hincks
| datum = 1877
| haakjes = ja
| worms = 111080
}}
'''''Hippoporina reticulatopunctata''''' is een [[mosdiertjes]][[soort]] uit de familie van de [[Bitectiporidae]].<ref>Gordon, D.; Hayward, P. (2012). <i>Hippoporina reticulatopunctata</i> (Hincks, 1877). In: Bock, Phil; Gordon, D. (2012) World list of Bryozoa. Geraadpleegd via:  World Register of Marine Species op http://www.marinespecies.org/aphia.php?p=taxdetails&id=111080</ref> De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1877 door Hincks.

{{Appendix}}
{{beginnetje|biologie|2013|03|03}}
[[Categorie:Bitectiporidae]]

title: Hippoporina reticulatopunctata

Stam: Bryozoa (Mosdiertjes)

Klasse: Gymnolaemata

Orde: Cheilostomatida

Familie: Bitectiporidae

Geslacht: Hippoporina

title: Soort


text:
# Scolecenchelys macroptera
Scolecenchelys macroptera is een straalvinnige vissensoort uit de familie van slangalen (Ophichthidae). De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1857 door Bleeker.

title: Scolecenchelys macroptera

wikitext:
{{Taxobox straalvinnige
| titelweergave = cursief
| naam = ''Scolecenchelys macroptera''
| afbeelding =
| afbeeldingtekst =
| orde = [[Palingachtigen|Anguilliformes]] (Palingachtigen)
| familie = [[Slangalen|Ophichthidae]] (Slangalen)
| geslacht = ''[[Scolecenchelys]]''
| auteur = Bleeker
| datum = 1857
| haakjes = ja
| origineel = ''Muraenichthys macropterus''  Bleeker, 1857
| worms = 282718
| synoniem = * ''Muraenichthys owstoni''  Jordan & Snyder, 1901
* ''Echidna uniformis''  Seale, 1901
}}
'''''Scolecenchelys macroptera''''' is een [[straalvinnigen|straalvinnige]] [[vissen (dieren)|vissensoort]] uit de familie van [[slangalen]] (Ophichthidae).<ref>{{Link FishBase species|genus=Scolecenchelys|species=macroptera|month=10|year=2011}}</ref> De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1857 door Bleeker.

{{Appendix}}
{{Beginnetje|biologie|2011|10|22}}

[[Categorie:Slangalen]]

title: Scolecenchelys macroptera

Stam: Chordata (Chordadieren)

Superklasse: Osteichthyes (Beenvisachtigen)

Klasse: Actinopterygii (Straalvinnigen)

Orde: Anguilliformes (Palingachtigen)

Familie: Ophichthidae (Slangalen)

Geslacht: Scolecenchelys

title: Synoniemen

Portaal: Biologie · Vissen


text:
# Curaçaos onafhankelijkheidsreferendum 2009
Het Curaçaos onafhankelijkheidsreferendum was een raadgevend referendum dat werd gehouden op 15 mei 2009. De bevolking van Curaçao sprak zich uit over een akkoord tussen Nederland en Curaçao, waarin afspraken gemaakt zijn over meer autonomie voor het Caribische eiland. Verder nam Nederland een groot deel van de schuldenlast over in ruil voor meer financieel toezicht.

## Uitslag
De voorgelegde stelling was Ik keur het resultaat van de Ronde Tafel Conferentie om te komen tot een autonoom Curaçao binnen het Koninkrijk goed.  67 procent van de kiesgerechtigden bracht een stem uit. Het referendum werd met een krappe meerderheid van 52% gewonnen.
| Uitgebrachte stemmen | Voor   | Tegen  |
| -------------------- | ------ | ------ |
| 79720                | 51,99% | 48,01% |

wikitext:
{{Infobox verkiezingen
| naam                 = Curaçaos onafhankelijkheidsreferendum <br/ > 2009
| datum                = [[25 maart]] [[1977]]
| datum_eerste_ronde   =
| datum_tweede_ronde   =
| land                 = [[Nederlandse Antillen]] (Eilandgebied Curaçao)
| zetels_te_verdelen   =
| opkomst              =
| opkomst_eerste_ronde =
| opkomst_tweede_ronde =
| genomineerde_1       =
| partij_1             =
| keuze_1              = Voor autonomie
| percentage_1         = 51,99%
| genomineerde_2       =
| partij_2             =
| keuze_2              = Tegen autonomie
| percentage_2         = 48,01%
| genomineerde_3       =
| partij_3             =
| keuze_3              =
| percentage_3         =
| portaal2             = Cariben
}}
Het '''Curaçaos onafhankelijkheidsreferendum''' was een [[raadgevend referendum]] dat werd gehouden op 15 mei 2009. De bevolking van [[Curaçao]] sprak zich uit over een [[Staatkundige hervormingen binnen het Koninkrijk der Nederlanden|akkoord tussen Nederland en Curaçao]], waarin afspraken gemaakt zijn over meer autonomie voor het Caribische eiland. Verder nam Nederland een groot deel van de schuldenlast over in ruil voor meer financieel toezicht.<ref>[https://www.parool.nl/buitenland/verdeeld-curacao-stemt-voor-akkoord~a243100/ Verdeeld Curaçao stemt voor akkoord]</ref>

==Uitslag==
De voorgelegde stelling was ''Ik keur het resultaat van de Ronde Tafel Conferentie om te komen tot een autonoom Curaçao binnen het Koninkrijk goed''.  67 procent van de kiesgerechtigden bracht een stem uit. Het referendum werd met een krappe meerderheid van 52% gewonnen.
{| class="wikitable"
|-
! Uitgebrachte stemmen !! Voor !! Tegen
|-
|  79720<ref>[https://www.sudd.ch/event.php?lang=en&id=an012009 Curaçao (Niederländische Antillen), 15. Mai 2009 : Autonomieregelung]</ref> || 51,99% || 48,01%
|-
|}

== Zie ook ==
* [[Staatkundige hervormingen binnen het Koninkrijk der Nederlanden]]

{{Navigatie referenda in Caribisch deel van het Koninkrijk}}
{{Appendix}}

[[Categorie:Referendum]]
[[Categorie:Politiek in Curaçao]]
[[Categorie:Verkiezingen in 2009]]

title: Curaçaos onafhankelijkheidsreferendum · 2009

Land: Nederlandse Antillen (Eilandgebied Curaçao)

title: Stemmen

Portaal: Politiek · Cariben


text:
# Kanton Villegusien-le-Lac
Villegusien-le-Lac is een kanton van het Franse departement Haute-Marne. Het kanton maakt deel uit van het arrondissement  Langres.

Het telt 8.757 inwoners in 2018.

Het kanton werd gevormd ingevolge het decreet van 17  februari 2014 met uitwerking op 22 maart 2015.

## Gemeenten
Het kanton Villegusien-le-Lac omvatte bij zijn oprichting 57 gemeenten.

Op 1 januari 2016  werden de gemeenten Heuilley-Cotton en Villegusien-le-Lac samengevoegd tot de fusiegemeente (commune nouvelle)  Villegusien-le-Lac

Op 1 januari 2016  werden de gemeenten Montsaugeon, Prauthoy en Vaux-sous-Aubigny  samengevoegd tot de fusiegemeente (commune nouvelle) Le Montsaugeonnais.
Sindsdien omvat het kanton volgende 54 gemeenten:
- Aprey
- Arbot
- Auberive
- Aujeurres
- Aulnoy-sur-Aube
- Baissey
- Bay-sur-Aube
- Bourg
- Brennes
- Chalancey
- Chassigny
- Choilley-Dardenay
- Cohons
- Colmier-le-Bas
- Colmier-le-Haut
- Coublanc
- Courcelles-en-Montagne
- Cusey
- Dommarien
- Flagey
- Germaines
- Isômes
- Leuchey
- Longeau-Percey
- Maâtz
- Le Montsaugeonnais
- Mouilleron
- Noidant-le-Rocheux
- Occey
- Orcevaux
- Perrogney-les-Fontaines
- Poinsenot
- Poinson-lès-Grancey
- Praslay
- Rivière-les-Fosses
- Rochetaillée
- Rouelles
- Rouvres-sur-Aube
- Saint-Broingt-les-Fosses
- Saint-Loup-sur-Aujon
- Ternat
- Vaillant
- Le Val-d'Esnoms
- Vals-des-Tilles
- Vauxbons
- Verseilles-le-Bas
- Verseilles-le-Haut
- Vesvres-sous-Chalancey
- Villars-Santenoge
- Villegusien-le-Lac
- Villiers-lès-Aprey
- Vitry-en-Montagne
- Vivey
- Voisines

title: Kanton Villegusien-le-Lac

wikitext:
{{Infobox kanton Frankrijk
| naam = Villegusien-le-Lac
| altnaam =
| kaart = Haute-Marne - Canton Villegusien-le-Lac 2015.svg
| regio = [[Grand Est]]
| departement = [[Haute-Marne]]
| arrondissement = [[Arrondissement Langres|Langres]]
| cons = Magali Cartagena & Jean-Michel Rabiet (2021-2027)
| aantal = 54
| hoofdplaats = [[Villegusien-le-Lac]]
| oppervlak = 813.56
| inwoners = 8.757 (2018)
| meetjaar = 2018
| insee =
| insee_dep = 52
| insee_kanton = 16
}}
'''Villegusien-le-Lac''' is een [[kanton (Frankrijk)|kanton]] van het [[Frankrijk|Franse]] departement [[Haute-Marne]]. Het kanton maakt deel uit van het arrondissement  [[Arrondissement Langres|Langres]].

Het telt 8.757 inwoners in 2018.

Het kanton werd gevormd ingevolge het [[Decreet (staatsrecht)|decreet]] van 17  februari 2014 met uitwerking op 22 maart 2015.
== Gemeenten ==
Het kanton Villegusien-le-Lac omvatte bij zijn oprichting 57 [[Franse gemeente|gemeenten]].

Op 1 januari 2016  werden de gemeenten [[Heuilley-Cotton]] en [[Villegusien-le-Lac]] samengevoegd tot de fusiegemeente ([[commune nouvelle]])  [[Villegusien-le-Lac]]

Op 1 januari 2016  werden de gemeenten [[Montsaugeon]], [[Prauthoy]] en [[Vaux-sous-Aubigny]]  samengevoegd tot de fusiegemeente ([[commune nouvelle]]) [[Le Montsaugeonnais]].
Sindsdien omvat het kanton volgende 54 gemeenten:
* [[Aprey]]
* [[Arbot]]
* [[Auberive (Haute-Marne)|Auberive]]
* [[Aujeurres]]
* [[Aulnoy-sur-Aube]]
* [[Baissey]]
* [[Bay-sur-Aube]]
* [[Bourg (Haute-Marne)|Bourg]]
* [[Brennes]]
* [[Chalancey]]
* [[Chassigny]]
* [[Choilley-Dardenay]]
* [[Cohons]]
* [[Colmier-le-Bas]]
* [[Colmier-le-Haut]]
* [[Coublanc (Haute-Marne)|Coublanc]]
* [[Courcelles-en-Montagne]]
* [[Cusey]]
* [[Dommarien]]
* [[Flagey (Haute-Marne)|Flagey]]
* [[Germaines]]
* [[Isômes]]
* [[Leuchey]]
* [[Longeau-Percey]]
* [[Maâtz]]
* [[Le Montsaugeonnais]]
* [[Mouilleron]]
* [[Noidant-le-Rocheux]]
* [[Occey]]
* [[Orcevaux]]
* [[Perrogney-les-Fontaines]]
* [[Poinsenot]]
* [[Poinson-lès-Grancey]]
* [[Praslay]]
* [[Rivière-les-Fosses]]
* [[Rochetaillée (Haute-Marne)|Rochetaillée]]
* [[Rouelles]]
* [[Rouvres-sur-Aube]]
* [[Saint-Broingt-les-Fosses]]
* [[Saint-Loup-sur-Aujon]]
* [[Ternat (Frankrijk)|Ternat]]
* [[Vaillant (gemeente)|Vaillant]]
* [[Le Val-d'Esnoms]]
* [[Vals-des-Tilles]]
* [[Vauxbons]]
* [[Verseilles-le-Bas]]
* [[Verseilles-le-Haut]]
* [[Vesvres-sous-Chalancey]]
* [[Villars-Santenoge]]
* [[Villegusien-le-Lac]]
* [[Villiers-lès-Aprey]]
* [[Vitry-en-Montagne]]
* [[Vivey]]
* [[Voisines (Haute-Marne)|Voisines]]

  {{Appendix|1=Bronvermelding|2=
* {{Bronvermelding anderstalige Wikipedia|taal=fr|titel=Canton de Villegusien-le-Lac }}
* Decreet 2014 > Légifrance [https://www.legifrance.gouv.fr/affichTexte.do?cidTexte=JORFTEXT000028626069 |texte=Décret {{n°|2014}}-163 du 17 février 2014 portant délimitation des cantons dans le département de la Haute-Marne]
}}
[[Categorie:Kanton van Haute-Marne|Villegusien-le-Lac]]

title: Situering

Regio: Grand Est

Departement: Haute-Marne

Arrondissement(en): Langres

title: Algemeen

title: Politiek

title: Overig

Omvat: 54 gemeenten

Kantoor kieskring: Villegusien-le-Lac

Website: Detailkaart en info op Insee


text:
# Cyphocaris bellona
Cyphocaris bellona is een vlokreeftensoort uit de familie van de Cyphocarididae. De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1994 door Lowry & Stoddart.

title: Cyphocaris bellona

wikitext:
{{Taxobox
| titelweergave = cursief
| naam = ''Cyphocaris bellona''
| afbeelding =
| rijk = [[Dieren (biologie)|Animalia]] (Dieren)
| stam = [[Geleedpotigen|Arthropoda]] ([[Geleedpotigen]])
| klasse = [[Malacostraca]]
| orde = [[Amphipoda]]
| familie = [[Cyphocarididae]]
| geslacht = ''[[Cyphocaris]]''
| w-naam = ''Cyphocaris bellona''
| auteur = Lowry & Stoddart
| datum = 1994
| haakjes =
| commons =
| species =
| worms = 431702
}}
'''''Cyphocaris bellona''''' is een [[vlokreeften]]soort uit de familie van de [[Cyphocarididae]].<ref>Lowry, J. (2012). <i>Cyphocaris bellona</i> Lowry & Stoddart, 1994. Geraadpleegd via:  World Register of Marine Species op http://www.marinespecies.org/aphia.php?p=taxdetails&id=431702</ref> De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1994 door Lowry & Stoddart.

{{Appendix}}
{{beginnetje|biologie|2013|03|20}}

[[Categorie:Cyphocarididae]]

title: Cyphocaris bellona

Klasse: Malacostraca

Orde: Amphipoda

Familie: Cyphocarididae

Geslacht: Cyphocaris

title: Soort


text:
# Xysticus sicus
Xysticus sicus is een spinnensoort uit de familie van de krabspinnen (Thomisidae).
De wetenschappelijke naam van de soort werd in 1937 gepubliceerd door Irving Fox.

title: Xysticus sicus

wikitext:
{{Taxobox spin
| naam = ''Xysticus sicus''
| titelweergave = cursief
| afbeelding =
| afbeeldingtekst =
| familie = [[Krabspinnen|Thomisidae]] (Krabspinnen)
| geslacht = ''[[Xysticus]]''
| auteur = [[Irving Fox|Fox]]
| datum = 1937
| haakjes =
| origineel =
}}

'''''Xysticus sicus''''' is een [[spinnen (dieren)|spinnen]][[soort]] uit de familie van de [[krabspinnen]] (Thomisidae).<ref>{{aut|Platnick, Norman I.}} (2010). [http://research.amnh.org/entomology/spiders/catalog/ The World Spider Catalog], version 10.5. ''American Museum of Natural History''. [https://web.archive.org/web/20100405073545/http://research.amnh.org/iz/spiders/catalog/ Gearchiveerd] op 5 april 2010.</ref>

De wetenschappelijke naam van de soort werd in 1937 gepubliceerd door [[Irving Fox]].

{{Appendix}}
{{beginnetje|biologie|2011|10|21}}

[[Categorie:Xysticus|sicus]]

title: Xysticus sicus

Klasse: Arachnida (Spinachtigen)

Orde: Araneae (Spinnen)

Familie: Thomisidae (Krabspinnen)

Geslacht: Xysticus

title: Soort


text:
# Pardosa guadalajarana
Pardosa guadalajarana is een spinnensoort in de taxonomische indeling van de wolfspinnen (Lycosidae).
Het dier behoort tot het geslacht Pardosa. De wetenschappelijke naam van de soort werd voor het eerst geldig gepubliceerd in 1984 door Charles Denton Dondale & Redner.

title: Pardosa guadalajarana

wikitext:
{{Taxobox spin
| naam              = ''Pardosa guadalajarana''
| titelweergave     = cursief
| afbeelding        =
| afbeeldingtekst   =
| familie           = [[Wolfspinnen|Lycosidae]] (Wolfspinnen)
| geslacht          = ''[[Pardosa]]''
| auteur            = [[Charles Denton Dondale]] & Redner
| datum             = 1984
| haakjes           =
}}
'''''Pardosa guadalajarana''''' is een [[spinnen (dieren)|spinnen]][[soort]] in de taxonomische indeling van de [[Wolfspinnen|wolfspinnen (Lycosidae)]].<ref>{{Brontabel|2012-Platnick}}</ref>

Het dier behoort tot het geslacht ''[[Pardosa]]''. De wetenschappelijke naam van de soort werd voor het eerst geldig gepubliceerd in 1984 door [[Charles Denton Dondale]] & Redner.

{{Appendix}}
{{beginnetje|biologie|2011|10|21}}
{{DEFAULTSORT:Pardosa guadalajarana}}
[[Categorie:Pardosa|guadalajarana]]

title: Pardosa guadalajarana

Familie: Lycosidae (Wolfspinnen)

Geslacht: Pardosa

title: Soort


text:
# Northern (genre)
Northern of Northwestern is een genre uit film, televisie en literatuur, dat zich kenmerkt door een idealisering van het leven in de Canadese wildernis en platteland, hoewel ook Alaska en het noorden van de Verenigde Staten als decor voor Northern-verhalen kunnen dienen. Het genre is in dit opzicht uitwisselbaar met het Western-genre; verhalen in de twee genres zijn doorgaans hetzelfde, alleen de locatie verschilt. De hoofdrollen in Northern-verhalen zijn vaak weggelegd voor Mounties, gelijk aan hoe in Westerns cowboys en revolverhelden vaak de hoofdrol hebben.
Het genre werd in de literatuur vooral populair door de werken van Rex Beach, Jack London, Robert W. Service, James Oliver Curwood, Laurie York Erskine, Otto Harbach, Oscar Hammerstein II, Romer Grey, Stephen Slesinger, Tom Dougall, Fran Striker, en Gaylord Du Bois. In de filmindustrie was het genre vooral gedurende de jaren 20 zeer populair.

## Media

### Candese folklore
- Big Joe Mufferaw
- Chasse-galerie, de vliegende kano.

### Pulpbladen
- North West Stories (1925)
- North-West Romances

### Boeken
- Call of the Wild
- White Fang
- Renfrew of the Royal Mounted (10 boeken, 17 korte v erhalen)
- Susannah of the Mounties
- Scarlet Riders
- Kazan
- Baree, Son of Kazan

### Filmreeksen
- The Mystery Trooper (1931)
- Clancy of the Mounted (1933)
- The Mysterious Pilot (1938)
- King of the Royal Mounted (1940)
- Perils of the Royal Mounted (1942)
- King of the Mounties (1942)

- The Royal Mounted Rides Again (1945)
- Dangers of the Canadian Mounted (1948)
- Canadian Mounties vs Atomic Invaders (1953)
- Gunfighters of the Northwest (1954)
- Perils of the Wilderness (1956)

### Televisie
- Sergeant Preston of the Yukon
- Renfrew of the Royal Mounted
- Dudley Do-Right (onderdeel van The Rocky and Bullwinkle Show)
- R.C.M.P.
- Klondike Kat
- Klondike

- North of 60
- Due South
- Northern Exposure
- The Legend of White Fang
- Twin Peaks

### Films
- The Riders of the Plains (1910)
- Pierre of the Plains (1914)
- Flower of the North (1921)
- The Gold Rush (1925)
- The Flame of the Yukon (1926)
- The Lodge in the Wilderness (1926)
- Tiger Rose (1929)
- O'Malley Rides Alone (1930)
- Men of the North (1930)
- The River's End (1931)
- Riders of the North (1931)
- Mounted Fury (1931)
- Mason of the Mounted (1932)
- Honor of the Mounted (1932)
- Mckenna of the Mounted (1932)
- The Trail Beyond (1934)
- The Fighting Trooper (1934)
- Courage of the North (1934)
- Undercover Men (1934)
- Silent Code (1935)
- Northern Frontier (1935)
- Timber Terrors (1935)
- Wilderness Mail (1935)
- Fighting Shadows (1935)
- The Red Blood of Courage (1935)
- Border Brigands (1935)
- Code of the Mounted (1935)
- Trails of the Wild (1935)
- His Fighting Blood (1935)
- Skull and Crown (1936)
- Rose Marie (1936)
- Caryl of the Mountains (1936)
- O'Malley of the Mounted (1936)
- The Country Beyond (1936)
- Phantom Patrol (1936)
- Secret Patrol (1936)
- King of the Royal Mounted (1936)
- Wildcat Trooper (1936)
- Renfrew of the Royal Mounted (1937)
- Death Goes North (1938)
- On the Great White Trail (1938)
- Heart of the North (1938)
- Crashing Thru (1939)
- North of the Yukon (1939)
- Blue Montana Skies (1939)
- Susannah of the Mounties (1939)
- Outpost of the Mounties (1939)
- Yukon Flight (1939)
- Man From Montreal (1939)
- Fighting Mad (1939)
- Water for Canitoga (1939)
- The Frozen Limits (1939)
- Murder on the Yukon (1940)
- Danger Ahead (1940)
- Sky Bandits (1940)
- River's End (1940)

- North West Mounted Police (1940)
- The Royal Mounted Patrol (1941)
- Pierre of the Plains (1942)
- North of the Rockies (1942)
- Northwest Rangers (1942)
- Riders of the Northwest Mounted (1943)
- Law of the Northwest (1943)
- Northern Pursuit (1943)
- Northwest Trail (1945)
- Neath Canadian Skies (1946)
- North of the Border (1946)
- Where the North Begins (1947)
- Northwest Stampede (1948)
- Trail of the Mounties (1949)
- Trail of the Yukon (1949)
- Wolf Hunters (1949)
- Mrs Mike (1949)
- Snow Dog (1950)
- North of the Great Divide (1950)
- Call of the Klondike (1950)
- Gene Autry and the Mounties (1951)
- Quebec (1951)
- Yukon Manhunt (1951)
- Northwest Territory (1951)
- The Wild North (1952)
- Border Saddlemates (1952)
- Yukon Gold (1952)
- Pony Soldier (1952)
- Blue Canadian Rockies (1952)
- Fangs of the Arctic (1953)
- Fort Vengeance (1953)
- Back to God's Country
- Northern Patrol (1953)
- Canadian Mounties vs Atomic Invaders (1953)
- Yukon Vengeance (1954)
- Rose Marie (1954)
- Saskatchewan (1954)
- The Far Country (1955)
- Campbell's Kingdom (957)
- North to Alaska (1960)
- The Canadians (1961)
- The Island at the Top of the World (1974)
- Alien Thunder (1974)
- Riel (1979)
- Death Hunt (1981)
- Never Cry Wolf (1983)
- White Fang (1991)
- White Fang 2: Myth of the White Wolf (1994)
- Iron Will (1994)
- Balto (1995)
- Mystery, Alaska (1999)
- Dudley Do-Right (1999)
- Balto 2: Wolf Quest (2000)
- Snow Dogs (2002)
- Balto 3: Wings of Change (2004)

title: Northern (genre)

wikitext:
[[Bestand:Nwmp 1900.jpg|300px|right|thumb|De [[Royal Canadian Mounted Police]] speelt doorgaans de hoofdrol in Northern-verhalen.]]
 [[Image:Yukon Donjek Valley 001.jpg|300px|right|thumb|De [[Yukon (territorium)|Yukon]] was een bekende locatie uit Northern-fictie]]
'''Northern''' of '''Northwestern''' is een [[genre]] uit film, televisie en literatuur, dat zich kenmerkt door een idealisering van het leven in de [[Canada|Canadese]] wildernis en platteland, hoewel ook [[Alaska]] en het noorden van de Verenigde Staten als decor voor Northern-verhalen kunnen dienen. Het genre is in dit opzicht uitwisselbaar met het [[Western (genre)|Western-genre]]; verhalen in de twee genres zijn doorgaans hetzelfde, alleen de locatie verschilt. De hoofdrollen in Northern-verhalen zijn vaak weggelegd voor [[Royal Canadian Mounted Police|Mounties]], gelijk aan hoe in Westerns cowboys en revolverhelden vaak de hoofdrol hebben.

Het genre werd in de literatuur vooral populair door de werken van [[Rex Beach]], [[Jack London (auteur)|Jack London]], [[Robert W. Service]], [[James Oliver Curwood]], [[Laurie York Erskine]], [[Otto Harbach]], [[Oscar Hammerstein II]], [[Romer Grey]], [[Stephen Slesinger]], [[Tom Dougall]], [[Fran Striker]], en [[Gaylord Du Bois]]. In de filmindustrie was het genre vooral gedurende de jaren 20 zeer populair.

== Media ==
=== Candese folklore===
* [[Big Joe Mufferaw]]
* ''[[Chasse-galerie]]'', de vliegende kano.

===Pulpbladen===
* ''[[North West Stories]]'' (1925)
* ''[[North-West Romances]]''

===Boeken===
*''[[Call of the Wild (roman)|Call of the Wild]]''
*''[[White Fang (boek)|White Fang]]''
*''[[Renfrew of the Royal Mounted]]'' (10 boeken, 17 korte v erhalen)
*''[[Susannah of the Mounties (boek)|Susannah of the Mounties]]''
*''[[Scarlet Riders]]''
*''[[Kazan (roman)|Kazan]]''
*''[[Baree, Son of Kazan]]''

=== Filmreeksen===
{{Kolommen2
| Kolom1=
 * ''[[The Mystery Trooper]]'' ([[1931]])
* ''[[Clancy of the Mounted]]'' ([[1933]])
* ''[[The Mysterious Pilot]]'' ([[1938]])
* ''[[King of the Royal Mounted (serie)|King of the Royal Mounted]]'' ([[1940]])
* ''[[Perils of the Royal Mounted]]'' ([[1942]])
* ''[[King of the Mounties]]'' ([[1942]])
| Kolom2=
 * ''[[The Royal Mounted Rides Again]]'' ([[1945]])
* ''[[Dangers of the Canadian Mounted]]'' ([[1948]])
* ''[[Canadian Mounties vs Atomic Invaders]]'' ([[1953]])
* ''[[Gunfighters of the Northwest]]'' ([[1954]])
* ''[[Perils of the Wilderness]]'' ([[1956]])
}}

===Televisie===
{{Kolommen2
| Kolom1=
* ''[[Sergeant Preston of the Yukon]]''
* ''[[Renfrew of the Royal Mounted]]''
* ''[[The Rocky and Bullwinkle Show|Dudley Do-Right]]'' (onderdeel van [[The Rocky and Bullwinkle Show]])
* ''[[R.C.M.P. (televisieserie)|R.C.M.P.]]''
* ''[[Klondike Kat]]''
* ''[[Klondike (televisieserie)|Klondike]]''
| Kolom2=
* ''[[North of 60]]''
* ''[[Due South]]''
* ''[[Northern Exposure]]''
* ''[[The Legend of White Fang]]''
* ''[[Twin Peaks (televisieserie)|Twin Peaks]]''
}}

===Films===
{{Kolommen2
| Kolom1=
* ''[[The Riders of the Plains]]'' ([[1910]])
* ''[[Pierre of the Plains (1914)|Pierre of the Plains]]'' ([[1914]])
* ''[[Flower of the North]]'' ([[1921]])
* ''[[The Gold Rush]]'' ([[1925]])
* ''[[The Flame of the Yukon]]'' ([[1926]])
* ''[[The Lodge in the Wilderness]]'' ([[1926]])
* ''[[Tiger Rose]]'' ([[1929]])
* ''[[O'Malley Rides Alone]]'' ([[1930]])
* ''[[Men of the North]]'' ([[1930]])
* ''[[The River's End]]'' ([[1931]])
* ''[[Riders of the North]]'' ([[1931]])
* ''[[Mounted Fury]]'' ([[1931]])
* ''[[Mason of the Mounted]]'' ([[1932]])
* ''[[Honor of the Mounted]]'' ([[1932]])
* ''[[Mckenna of the Mounted]]'' ([[1932]])
* ''[[The Trail Beyond]]'' ([[1934]])
* ''[[The Fighting Trooper]]'' ([[1934]])
* ''[[Courage of the North]]'' ([[1934]])
* ''[[Undercover Men]]'' ([[1934]])
* ''[[Silent Code]]'' ([[1935]])
* ''[[Northern Frontier]]'' ([[1935]])
* ''[[Timber Terrors]]'' ([[1935]])
* ''[[Wilderness Mail]]'' ([[1935]])
* ''[[Fighting Shadows]]'' ([[1935]])
* ''[[The Red Blood of Courage]]'' ([[1935]])
* ''[[Border Brigands]]'' ([[1935]])
* ''[[Code of the Mounted]]'' ([[1935]])
* ''[[Trails of the Wild]]'' ([[1935]])
* ''[[His Fighting Blood]]'' ([[1935]])
* ''[[Skull and Crown]]'' ([[1936]])
* ''[[Rose Marie (1936)|Rose Marie]]'' ([[1936]])
* ''[[Caryl of the Mountains]]'' ([[1936]])
* ''[[O'Malley of the Mounted]]'' ([[1936]])
* ''[[The Country Beyond]]'' ([[1936]])
* ''[[Phantom Patrol]]'' ([[1936]])
* ''[[Secret Patrol]]'' ([[1936]])
* ''[[King of the Royal Mounted (film)|King of the Royal Mounted]]'' ([[1936]])
* ''[[Wildcat Trooper]]'' ([[1936]])
* ''[[Renfrew of the Royal Mounted]]'' ([[1937]])
* ''[[Death Goes North]]'' ([[1938]])
* ''[[On the Great White Trail]]'' ([[1938]])
* ''[[Heart of the North]]'' ([[1938]])
* ''[[Crashing Thru]]'' ([[1939]])
* ''[[North of the Yukon (film)|North of the Yukon]]'' ([[1939]])
* ''[[Blue Montana Skies]]'' ([[1939]])
* ''[[Susannah of the Mounties]]'' ([[1939]])
* ''[[Outpost of the Mounties]]'' ([[1939]])
* ''[[Yukon Flight]]'' ([[1939]])
* ''[[Man From Montreal]]'' ([[1939]])
* ''[[Fighting Mad]]'' ([[1939]])
* ''[[Water for Canitoga]]'' ([[1939]])
* ''[[The Frozen Limits]]'' ([[1939]])
* ''[[Murder on the Yukon]]'' ([[1940]])
* ''[[Danger Ahead (1940)|Danger Ahead]]'' ([[1940]])
* ''[[Sky Bandits (1940)|Sky Bandits]]'' ([[1940]])
* ''[[River's End (1940)|River's End]]'' ([[1940]])
| Kolom2=
* ''[[North West Mounted Police (film)|North West Mounted Police]]'' ([[1940]])
* ''[[The Royal Mounted Patrol]]'' ([[1941]])
* ''[[Pierre of the Plains]]'' ([[1942]])
* ''[[North of the Rockies]]'' ([[1942]])
* ''[[Northwest Rangers]]'' ([[1942]])
* ''[[Riders of the Northwest Mounted]]'' ([[1943]])
* ''[[Law of the Northwest]]'' ([[1943]])
* ''[[Northern Pursuit]]'' ([[1943]])
* ''[[Northwest Trail]]'' ([[1945]])
* ''[[Neath Canadian Skies]]'' ([[1946]])
* ''[[North of the Border (film)|North of the Border]]'' ([[1946]])
* ''[[Where the North Begins]]'' ([[1947]])
* ''[[Northwest Stampede]]'' ([[1948]])
* ''[[Trail of the Mounties]]'' ([[1949]])
* ''[[Trail of the Yukon]]'' ([[1949]])
* ''[[Wolf Hunters (film)|Wolf Hunters]]'' ([[1949]])
* ''[[Mrs Mike]]'' ([[1949]])
* ''[[Snow Dog]]'' ([[1950]])
* ''[[North of the Great Divide]]'' ([[1950]])
* ''[[Call of the Klondike]]'' ([[1950]])
* ''[[Gene Autry and the Mounties]]'' ([[1951]])
* ''[[Quebec (1951 film)|Quebec]]'' ([[1951]])
* ''[[Yukon Manhunt]]'' ([[1951]])
* ''[[Northwest Territory (film)|Northwest Territory]]'' ([[1951]])
* ''[[The Wild North]]'' ([[1952]])
* ''[[Border Saddlemates]]'' ([[1952]])
* ''[[Yukon Gold (film)|Yukon Gold]]'' ([[1952]])
* ''[[Pony Soldier]]'' ([[1952]])
* ''[[Blue Canadian Rockies]]'' ([[1952]])
* ''[[Fangs of the Arctic]]'' ([[1953]])
* ''[[Fort Vengeance]]'' ([[1953]])
* ''[[Back to God's Country (1953)|Back to God's Country]]''
* ''[[Northern Patrol (film)|Northern Patrol]]'' ([[1953]])
* ''[[Canadian Mounties vs Atomic Invaders]]'' (1953)
* ''[[Yukon Vengeance]]'' ([[1954]])
* ''[[Rose Marie (1954 film)|Rose Marie]]'' ([[1954]])
* ''[[Saskatchewan (film)|Saskatchewan]]'' ([[1954]])
* ''[[The Far Country]]'' ([[1955]])
* ''[[Campbell's Kingdom]]'' ([[957]])
* ''[[North to Alaska]]'' ([[1960]])
* ''[[The Canadians (1961 film)|The Canadians]]'' ([[1961]])
* ''[[The Island at the Top of the World]]'' ([[1974]])
* ''[[Alien Thunder]]'' ([[1974]])
* ''[[Riel (film)|Riel]]'' ([[1979]])
* ''[[Death Hunt]]'' ([[1981]])
* ''[[Never Cry Wolf (1983)|Never Cry Wolf]]'' ([[1983]])
* ''[[White Fang (1991)|White Fang]]'' ([[1991]])
* ''[[White Fang 2: Myth of the White Wolf]]'' ([[1994]])
* ''[[Iron Will]]'' ([[1994]])
* ''[[Balto (film)|Balto]]'' ([[1995]])
* ''[[Mystery, Alaska]]'' ([[1999]])
* ''[[Dudley Do-Right]]'' ([[1999]])
* ''[[Balto 2: Wolf Quest]]'' ([[2000]])
* ''[[Snow Dogs]]'' ([[2002]])
* ''[[Balto 3: Wings of Change]]'' ([[2004]])
}}

==Externe links==
*[http://www.canuxploitation.com/article/mountie.html "Romancing the Redcoat: A Canadian Hero Lost in Hollywood"] op [http://www.canuxploitation.com Canuxploitation]
*[http://www.virtualmuseum.ca/Exhibitions/Force/en/myths/ The Force in the North – Myths at Virtual Museum Canada]

{{DEFAULTSORT:Northern (Genre)}}
[[Categorie:Filmgenre]]
[[Categorie:Literair genre]]
[[Categorie:Televisiegenre]]


text:
# Cephaloon varians
Cephaloon varians is een keversoort uit de familie Stenotrachelidae. De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1848 door Haldeman.

title: Cephaloon varians

wikitext:
{{Taxobox insect
| titelweergave = cursief
| naam = ''Cephaloon varians''
| afbeelding =
| afbeeldingtekst =
| orde = [[Kevers|Coleoptera]] (Kevers)
| familie = [[Stenotrachelidae]]
| geslacht = ''[[Cephaloon]]''
| w-naam = ''Cephaloon varians''
| auteur = Haldeman
| datum = 1848
| haakjes =
| species =
| commons =
}}
'''''Cephaloon varians''''' is een [[kevers|keversoort]] uit de familie [[Stenotrachelidae]]. De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1848 door Haldeman.<ref>{{Brontabel|2010-Hallan}}</ref>
{{Appendix}}
{{beginnetje|biologie|2011|12|10}}
[[Categorie:Stenotrachelidae]]

title: Cephaloon varians

Familie: Stenotrachelidae

Geslacht: Cephaloon

title: Soort


text:
# Lijst van voetbalinterlands Gabon - Malta
Deze lijst van voetbalinterlands is een overzicht van alle officiële voetbalwedstrijden tussen de nationale teams van Gabon en Malta. De landen hebben tot op heden een keer tegen elkaar gespeeld. Dat was een vriendschappelijke wedstrijd in Radès (Tunesië) op 7 november 1993.

## Wedstrijden
| № | Plaats | Datum           | Competitie        | Wedstrijd     | Uitslag |
| - | ------ | --------------- | ----------------- | ------------- | ------- |
| 1 | Radès  | 7 november 1993 | Vriendschappelijk | Malta − Gabon | 2 − 1   |

## Samenvatting
| Competitie        | Totaal gespeeld | Winst Gabon | Gelijk | Winst Malta | Doelsaldo Gabon – Malta |
| ----------------- | --------------- | ----------- | ------ | ----------- | ----------------------- |
| Vriendschappelijk | 1               | 0           | 0      | 1           | 1 − 2                   |
| Totaal            | 1               | 0           | 0      | 1           | 1 − 2                   |

FGF · A-internationals · Selecties · Bondscoaches · Olympisch elftal · Gabonees vrouwenelftal
1960 – 1969 ·
1970 – 1979 ·
1980 – 1989 ·
1990 – 1999 ·
2000 – 2009 ·
2010 – 2019 ·
2020 − 2029
1960 ·
1961 ·
1962 ·
1963 ·
1964 ·
1965 ·
1966 ·
1967 ·
1968 ·
1969 ·
1970 ·
1971 ·
1972 ·
1973 ·
1974 ·
1975 ·
1976 ·
1977 ·
1978 ·
1979 ·
1980 ·
1981 ·
1982 ·
1983 ·
1984 ·
1985 ·
1986 ·
1987 ·
1988 ·
1989 ·
1990 ·
1991 ·
1992 ·
1993 ·
1994 ·
1995 ·
1996 ·
1997 ·
1998 ·
1999 ·
2000 ·
2001 ·
2002 ·
2003 ·
2004 ·
2005 ·
2006 ·
2007 ·
2008 ·
2009 ·
2010 ·
2011 ·
2012 ·
2013 ·
2014 ·
2015 ·
2016 ·
2017 ·
2018 ·
2019 ·
2020 ·
2021 ·
2022 ·
2023
Algerije ·
Andorra ·
Angola ·
België ·
Benin ·
Botswana ·
Brazilië ·
Burkina Faso ·
Burundi ·
Centraal-Afrikaanse Republiek ·
Comoren ·
Congo-Brazzaville ·
Congo-Kinshasa ·
Egypte ·
Equatoriaal-Guinea ·
Gambia ·
Ghana ·
Guinee ·
Guinee-Bissau ·
Ivoorkust ·
Kaapverdië ·
Kameroen ·
Kenia ·
Lesotho ·
Libanon ·
Liberia ·
Libië ·
Madagaskar ·
Malawi ·
Mali ·
Malta ·
Marokko ·
Mauritanië ·
Mauritius ·
Mozambique ·
Namibië ·
Niger ·
Nigeria ·
Oeganda ·
Oman ·
Portugal ·
Rwanda ·
Sao Tomé en Principe ·
Saoedi-Arabië ·
Senegal ·
Seychellen ·
Sierra Leone ·
Soedan ·
Swaziland ·
Tanzania ·
Thailand ·
Togo ·
Tsjaad ·
Tunesië ·
Verenigde Arabische Emiraten ·
Wit-Rusland ·
Zambia ·
Zimbabwe ·
Zuid-Afrika ·
Zuid-Soedan
Malta Football Association · A-internationals · Bondscoaches · Statistieken · Maltees vrouwenelftal · Malta U21 · Malta U20 · Malta U19 · Malta U18 · Malta U17 · Malta U16
1957 – 1959 ·
1960 – 1969 ·
1970 – 1979 ·
1980 – 1989 ·
1990 – 1999 ·
2000 – 2009 ·
2010 – 2019 ·
2020 − 2029
1957 ·
1958 ·
1959 ·
1960 ·
1961 ·
1962 ·
1963 ·
1964 ·
1965 ·
1966 ·
1967 · 1968 ·
1969 ·
1970 ·
1971 ·
1972 ·
1973 ·
1974 ·
1975 ·
1976 ·
1977 ·
1978 ·
1979 ·
1980 ·
1981 ·
1982 ·
1983 ·
1984 ·
1985 ·
1986 ·
1987 ·
1988 ·
1989 ·
1990 ·
1991 ·
1992 ·
1993 ·
1994 ·
1995 ·
1996 ·
1997 ·
1998 ·
1999 ·
2000 ·
2001 ·
2002 ·
2003 ·
2004 ·
2005 ·
2006 ·
2007 ·
2008 ·
2009 ·
2010 ·
2011 ·
2012 ·
2013 ·
2014 ·
2015 ·
2016 ·
2017 ·
2018 ·
2019 ·
2020 ·
2021 ·
2022
Albanië ·
Algerije ·
Andorra ·
Angola ·
Armenië ·
Azerbeidzjan ·
België ·
Bosnië en Herzegovina ·
Bulgarije ·
Canada ·
Centraal-Afrikaanse Republiek ·
Cyprus ·
DDR ·
Denemarken ·
Duitsland ·
Egypte ·
Engeland ·
Estland ·
Faeröer ·
Finland ·
Frankrijk ·
Gabon ·
Georgië ·
Gibraltar ·
Griekenland ·
Hongarije ·
Ierland ·
IJsland ·
Indonesië ·
Israël ·
Italië ·
Japan ·
Joegoslavië ·
Jordanië ·
Kaapverdië ·
Kazachstan ·
Koeweit ·
Kosovo ·
Kroatië ·
Letland ·
Libanon ·
Libië ·
Liechtenstein ·
Litouwen ·
Luxemburg ·
Moldavië ·
Nederland ·
Noord-Ierland ·
Noord-Macedonië ·
Noorwegen ·
Oekraïne ·
Oostenrijk ·
Polen ·
Portugal ·
Qatar ·
Roemenië ·
Rusland ·
San Marino ·
Schotland ·
Slovenië ·
Slowakije ·
Spanje ·
Thailand ·
Tsjechië ·
Tsjecho-Slowakije ·
Tunesië ·
Turkije ·
Venezuela ·
Verenigde Arabische Emiraten ·
Verenigde Staten ·
Wales ·
Wit-Rusland ·
Zuid-Afrika ·
Zuid-Korea ·
Zweden ·
Zwitserland

wikitext:
Deze '''lijst van voetbalinterlands''' is een overzicht van alle officiële [[voetbal]]wedstrijden tussen de nationale teams van '''[[Gabonees voetbalelftal (mannen)|Gabon]]''' en '''[[Maltees voetbalelftal (mannen)|Malta]]'''. De landen hebben tot op heden<ref>Bijgewerkt tot 22 juli 2012.</ref> een keer tegen elkaar gespeeld. Dat was een vriendschappelijke wedstrijd in [[Radès]] ([[Tunesië]]) op 7 november 1993.

== Wedstrijden ==
{| class="wikitable" style="text-align: center; font-size: 90%; width: 100%; max-width: 68em;"
!№
!Plaats
!Datum
!Competitie
!Wedstrijd
!Uitslag
|-
|'''[[#Eerste ontmoeting|1]]''' || [[Radès]] || 7 november 1993 || Vriendschappelijk || {{MLTf}} − {{GABf-r}} || 2 − 1
|}

== Samenvatting ==
{{Tabelkop samenvatting voetbalinterlands | team1=GABf | team2=MLTf}}
{{Tabelrij samenvatting voetbalinterlands | winst1=0 | gelijk=0 | winst2=1 | doelsaldo=1 − 2 | comp=Vriendschappelijk}}
{{Tabelsom samenvatting voetbalinterlands | winst1=0 | gelijk=0 | winst2=1 | doelsaldo=1 − 2}}

{{Navigatie voetbalelftal Gabon}}
{{Navigatie voetbalelftal Malta}}

{{Appendix|2=
{{References}}
*[https://www.worldfootball.net/teams/gabun-team/malta-team/11/ Worldfootball]
*[https://www.eu-football.info/_matches.php?id=136&oppo=80 European Football]
}}

[[Categorie:Lijsten van voetbalinterlands Gabon|Malta]]
[[Categorie:Lijsten van voetbalinterlands Malta|Gabon]]


text:
# Paramimistena enterolobii
Paramimistena enterolobii is een keversoort uit de familie van de boktorren (Cerambycidae). De wetenschappelijke naam van de soort werd voor het eerst geldig gepubliceerd in 1970 door Gressitt & Rondon.

title: Paramimistena enterolobii

wikitext:
{{Taxobox insect
| naam = ''Paramimistena enterolobii''
| titelweergave = cursief
| afbeelding =
| afbeeldingtekst =
| orde = [[Kevers|Coleoptera]] (Kevers)
| familie = [[Boktorren|Cerambycidae]] (Boktorren)
| onderfamilie = [[Cerambycinae]]
| geslacht = ''[[Paramimistena]]''
| w-naam = ''Paramimistena enterolobii''
| auteur = [[Judson Linsley Gressitt|Gressitt]] & Rondon
| datum = 1970
| haakjes =
| commons =
| species =
}}
'''''Paramimistena enterolobii''''' is een [[kevers]]oort uit de familie van de [[Boktorren|boktorren (Cerambycidae)]]. De wetenschappelijke naam van de soort werd voor het eerst geldig gepubliceerd in 1970 door Gressitt & Rondon.<ref>{{Brontabel|9999-Cerambycidae}} (bezocht 30 januari 2014)</ref>

{{Appendix}}
{{Beginnetje|biologie|2014|02|18}}

[[Categorie:Paramimistena|enterolobii]]

title: Paramimistena enterolobii

Familie: Cerambycidae (Boktorren)

Onderfamilie: Cerambycinae

Geslacht: Paramimistena

title: Soort


text:
# Cominella olsoni
Cominella olsoni is een slakkensoort uit de familie van de Buccinidae. De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1956 door Dell.

title: Cominella olsoni

wikitext:
{{Taxobox
| titelweergave = cursief
| naam = ''Cominella olsoni''
| afbeelding =
| rijk = [[Dieren (biologie)|Animalia]] (Dieren)
| stam = [[Weekdieren|Mollusca]] ([[Weekdieren]])
| klasse = [[Slakken|Gastropoda]] (Slakken)
| clade1 = [[Neogastropoda]]
| familie = [[Buccinidae]]
| geslacht = ''[[Cominella]]''
| w-naam = ''Cominella olsoni''
| auteur = Dell
| datum = 1956
| haakjes = ja
| commons =
| species =
| worms = 490929
}}
'''''Cominella olsoni''''' is een [[slakken|slakkensoort]] uit de familie van de [[Buccinidae]].<ref>Fraussen, K. (2012). <i>Cominella olsoni</i> (Dell, 1956). Geraadpleegd via:  World Register of Marine Species op http://www.marinespecies.org/aphia.php?p=taxdetails&id=490929</ref> De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1956 door Dell.

{{Appendix}}
{{beginnetje|biologie|2013|03|09}}

[[Categorie:Buccinidae]]

title: Cominella olsoni

Stam: Mollusca (Weekdieren)

Klasse: Gastropoda (Slakken)

Clade: Neogastropoda

Familie: Buccinidae

Geslacht: Cominella

title: Soort


text:
# Bactrocera verbascifoliae
Bactrocera verbascifoliae is een vliegensoort uit de familie van de boorvliegen (Tephritidae). De wetenschappelijke naam van de soort werd voor het eerst geldig gepubliceerd in 1994 door Drew en Hancock.

title: Bactrocera verbascifoliae

wikitext:
{{Taxobox insect
| titelweergave = cursief
| naam = ''Bactrocera verbascifoliae''
| afbeelding =
| orde = [[Diptera]] (Tweevleugeligen)
| onderorde = [[Vliegen (dieren)|Brachycera]] (Vliegen)
| familie = [[Boorvliegen|Tephritidae]] (Boorvliegen)
| geslacht = ''[[Bactrocera]]''
| w-naam = ''Bactrocera verbascifoliae''
| auteur = Drew & Hancock
| datum = 1994
| haakjes =
| bron = <ref>{{Ts.|Doorenweerd, C., Leblanc, L., Norrbom, A.L., San Jose, M. & Rubinoff, D.}} (2018) A global checklist of the 932 fruit fly species in the tribe Dacini (Diptera, Tephritidae). ZooKeys 730: 17–54.</ref>
}}
'''''Bactrocera verbascifoliae''''' is een [[vliegen (dieren)|vliegen]]soort uit de familie van de [[Boorvliegen|boorvliegen (Tephritidae)]]. De wetenschappelijke naam van de soort werd voor het eerst geldig gepubliceerd in 1994 door Drew en Hancock.

{{Appendix}}
{{beginnetje|biologie|2019|03|09}}

[[Categorie:Bactrocera|verbascifoliae]]

title: Bactrocera verbascifoliae

Familie: Tephritidae (Boorvliegen)

Geslacht: Bactrocera

title: Soort


text:
# Halictus duplocinctus
Halictus duplocinctus is een vliesvleugelig insect uit de familie Halictidae. De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1902 door Vachal.

title: Halictus duplocinctus

wikitext:
{{Taxobox insect
| titelweergave = cursief
| naam = ''Halictus duplocinctus''
| afbeelding =
| afbeeldingtekst =
| orde = [[Vliesvleugeligen|Hymenoptera]] (Vliesvleugeligen)
| familie = [[Halictidae]]
| onderfamilie = [[Halictinae]]
| tribus = [[Halictini]]
| geslacht = ''[[Halictus]]''
| w-naam = ''Halictus duplocinctus''
| auteur = Vachal
| datum = 1902
| haakjes =
| species =
| commons =
}}
'''''Halictus duplocinctus''''' is een [[vliesvleugeligen|vliesvleugelig]] [[insecten|insect]] uit de familie [[Halictidae]]. De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1902 door Vachal.<ref>{{Brontabel|2008-ITIS}}</ref>
{{Appendix}}
{{beginnetje|biologie|2011|12|16}}

[[Categorie:Halictus|duplocinctus]]

title: Halictus duplocinctus

Onderfamilie: Halictinae

Geslachtengroep: Halictini

Geslacht: Halictus

title: Soort


text:
# Hammy de Beukelaer
Harmen "Hammy" de Beukelaer (Monnickendam, 2 juni 1930 – Amsterdam, 25 januari 2018) was een Nederlands stuntman.

## Loopbaan
De Beukelaer richtte in 1956 een stuntteam op. Dit team draagt tot op heden zijn naam en wordt sinds 1994 door zijn zoon Willem geleid. Een van de stuntmensen in het team is Wendy Vrijenhoek.
De Beukelaer leverde bijdragen aan honderden producties. Zo was hij de stuntcoördinator voor de televisieserie Floris van regisseur Paul Verhoeven, waarin hij ook een kleine rol als de bombardier vertolkte. In 1976 deed hij hetzelfde werk voor de tv-serie Q & Q, waarin hij de rol van Gerard Kokkerneel vertolkte.
In 2008 kreeg het stuntteam van De Beukelaer de speciale prijs van de jury van het Gouden Kalf voor het oeuvre op stuntgebied.

title: Hammy de Beukelaer

wikitext:
'''Harmen "Hammy" de Beukelaer''' ([[Monnickendam]], [[2 juni]] [[1930]] – [[Amsterdam (gemeente)|Amsterdam]], [[25 januari]] [[2018]]) was een [[Nederland]]s [[stuntman]].<ref>[https://www.volkskrant.nl/film/eerste-stuntman-van-nederland-hammy-de-beukelaer-overleden-1930-2018~a4562130/ Eerste stuntman van Nederland Hammy de Beukelaer overleden (1930-2018)] Volkskrant.nl d.d. 26 januari 2018. [https://web.archive.org/web/20180127083834/https://www.volkskrant.nl/film/eerste-stuntman-van-nederland-hammy-de-beukelaer-overleden-1930-2018~a4562130/ Gearchiveerd] op 27 januari 2018.</ref>

== Loopbaan ==
De Beukelaer richtte in 1956 een stuntteam op. Dit team draagt tot op heden zijn naam en wordt sinds 1994 door zijn zoon Willem geleid. Een van de stuntmensen in het team is [[Wendy Vrijenhoek]].

De Beukelaer leverde bijdragen aan honderden producties. Zo was hij de stuntcoördinator voor de televisieserie ''[[Floris (televisieserie)|Floris]]'' van regisseur [[Paul Verhoeven (regisseur)|Paul Verhoeven]], waarin hij ook een kleine rol als de bombardier vertolkte. In 1976 deed hij hetzelfde werk voor de tv-serie ''[[Q & Q]]'', waarin hij de rol van Gerard Kokkerneel vertolkte.

In 2008 kreeg het stuntteam van De Beukelaer de speciale prijs van de jury van [[het Gouden Kalf]] voor het oeuvre op stuntgebied.

{{Appendix|2=
'''Bron'''
*{{Link IMDb naam|id=0079557}}
-----
'''Referentie'''
{{References}}
}}

{{DEFAULTSORT:Beukelaer, Hammy de}}
[[Categorie:Nederlands filmacteur]]
[[Categorie:Nederlands stuntwerker]]


text:
# Neasarta nyctichroalis
Neasarta nyctichroalis is een vlinder uit de familie van de grasmotten (Crambidae). De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1908 door Hampson.

title: Neasarta nyctichroalis

wikitext:
{{Taxobox vlinder
| titelweergave = cursief
| naam = ''Neasarta nyctichroalis''
| afbeelding =
| familie = [[Grasmotten|Crambidae]] (Grasmotten)
| onderfamilie = [[Pyraustinae]]
| tribus =
| geslacht = ''[[Neasarta]]''
| w-naam = ''Neasarta nyctichroalis''
| auteur = Hampson
| datum = 1908
| haakjes =
| commons =
| species =
}}
'''''Neasarta nyctichroalis''''' is een [[vlinders|vlinder]] uit de familie van de [[Grasmotten|grasmotten (Crambidae)]].<ref>{{Brontabel|9999-Lepindex}}</ref> De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1908 door Hampson.

{{Appendix}}
{{beginnetje|biologie|2013|04|05}}

[[Categorie:Grasmotten]]

title: Neasarta nyctichroalis

Familie: Crambidae (Grasmotten)

Onderfamilie: Pyraustinae

Geslacht: Neasarta

title: Soort