text:
# Acesta virgo
Acesta virgo is een tweekleppigensoort uit de familie van de Limidae. De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1968 door Habe & Okutani.

wikiname: nlwiki

title: Acesta virgo

in_language: nl

wikitext:
{{Taxobox
| titelweergave = cursief
| naam = ''Acesta virgo''
| afbeelding =
| rijk = [[Dieren (biologie)|Animalia]] (Dieren)
| stam = [[Weekdieren|Mollusca]] (Weekdieren)
| klasse = [[Tweekleppigen|Bivalvia]] (Tweekleppigen)
| orde = [[Limida]]
| familie = [[Limidae]]
| geslacht = ''[[Acesta]]''
| auteur = Habe & Okutani
| datum = 1968
| haakjes =
| worms = 505425
}}
'''''Acesta virgo''''' is een [[tweekleppigen|tweekleppigensoort]] uit de familie van de [[Limidae]].<ref>Huber, M. (2012). <i>Acesta virgo</i> Habe & Okutani, 1968. Geraadpleegd via:  World Register of Marine Species op http://www.marinespecies.org/aphia.php?p=taxdetails&id=505425. [https://web.archive.org/web/20201111192837/http://marinespecies.org/aphia.php?p=taxdetails Gearchiveerd] op 11 november 2020.</ref> De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1968 door Habe & Okutani.

{{Appendix}}
{{beginnetje|biologie|2013|03|09}}

[[Categorie:Limidae]]

title: Acesta virgo

Rijk: Animalia (Dieren)

Stam: Mollusca (Weekdieren)

Klasse: Bivalvia (Tweekleppigen)

Orde: Limida

Familie: Limidae

Geslacht: Acesta

title: Soort

Portaal: Biologie


text:
# Scotinella deleta
Scotinella deleta is een spinnensoort uit de familie van de Phrurolithidae.
De wetenschappelijke naam van de soort werd in 1941 als Phrurolithus deletus gepubliceerd door Willis John Gertsch.

title: Scotinella deleta

wikitext:
{{Taxobox spin
| naam = ''Scotinella deleta''
| titelweergave = cursief
| afbeelding =
| afbeeldingtekst =
| familie = [[Phrurolithidae]]
| geslacht = ''[[Scotinella]]''
| auteur = [[Willis John Gertsch|Gertsch]]
| datum = 1941
| haakjes = ja
| origineel = ''Phrurolithus deletus''
}}

'''''Scotinella deleta''''' is een [[spinnen (dieren)|spinnen]][[soort]] uit de familie van de [[Phrurolithidae]].<ref>{{aut|WSC}} (2022). [https://wsc.nmbe.ch/ The World Spider Catalog], version 23.0. ''Natural History Museum Bern''; geraadpleegd 19 januari 2022</ref>

De wetenschappelijke naam van de soort werd in 1941 als ''Phrurolithus deletus'' gepubliceerd door [[Willis John Gertsch]].

{{Appendix}}
{{beginnetje|biologie|2011|10|21}}

[[Categorie:Phrurolithidae]]

title: Scotinella deleta

Stam: Arthropoda (Geleedpotigen)

Klasse: Arachnida (Spinachtigen)

Orde: Araneae (Spinnen)

Familie: Phrurolithidae

Geslacht: Scotinella

title: Soort


text:
# Notocirrus spinifera
Notocirrus spinifera is een borstelworm uit de familie Oenonidae. Het lichaam van de worm bestaat uit een kop, een cilindrisch, gesegmenteerd lichaam en een staartstukje. De kop bestaat uit een prostomium (gedeelte voor de mondopening) en een peristomium (gedeelte rond de mond) en draagt gepaarde aanhangsels (palpen, antennen en cirri).
Notocirrus spinifera werd in 1906 voor het eerst wetenschappelijk beschreven door Moore.

title: Notocirrus spinifera

wikitext:
{{Taxobox
| naam = ''Notocirrus spinifera''
| titelweergave = cursief
| afbeelding =
| afbeeldingtekst =
| rijk = [[Dieren (biologie)|Animalia]] (Dieren)
| stam = [[Ringwormen|Annelida]] (Ringwormen)
| klasse = [[Borstelwormen|Polychaeta]] (Borstelwormen)
| orde = [[Eunicida]]
| familie = [[Oenonidae]]
| geslacht = ''[[Notocirrus]]''
| auteur = Moore
| datum = 1906
| bron =
| haakjes = ja
| worms = 334234
}}
'''''Notocirrus spinifera''''' is een [[Borstelwormen|borstelworm]] uit de familie [[Oenonidae]]. Het lichaam van de worm bestaat uit een kop, een cilindrisch, gesegmenteerd lichaam en een staartstukje. De kop bestaat uit een prostomium (gedeelte voor de mondopening) en een peristomium (gedeelte rond de mond) en draagt gepaarde aanhangsels ([[palp (borstelworm)|palpen]], [[antenne (borstelworm)|antennen]] en [[cirrus (borstelworm)|cirri]]).

''Notocirrus spinifera'' werd in 1906 voor het eerst wetenschappelijk beschreven door Moore.

{{Appendix|2=
*WoRMS (2010). ''Notocirrus spinifera'' (Moore, 1906). In: Fauchald, K. (Ed) (2010). World Polychaeta database. Gebaseerd op informatie uit het [[World Register of Marine Species]], te vinden op http://www.marinespecies.org/aphia.php?p=taxdetails&id=334234.}}
{{beginnetje|biologie|2011|12|15}}

{{DEFAULTSORT:Notocirrus spinifera}}
[[Categorie:Oenonidae]]

title: Notocirrus spinifera

Stam: Annelida (Ringwormen)

Klasse: Polychaeta (Borstelwormen)

Orde: Eunicida

Familie: Oenonidae

Geslacht: Notocirrus

title: Soort


text:
# Denstone
Denstone is een civil parish in het bestuurlijke gebied East Staffordshire, in het Engelse graafschap Staffordshire.

title: Denstone

wikitext:
{{Infobox plaats in Engeland
| naam  = Denstone
| soort = ''[[Civil parish]]''
| map_type = Staffordshire
| region     = [[West Midlands (regio)|West Midlands]]
| graafschap = [[Staffordshire]]
| district   = [[East Staffordshire]]
| latitude = 52.965 | longitude = -1.856
| oppervlakte   = 8,2673
| jaar          = 2011
| inwoneraantal = 1220
| dichtheid     = 148
| post_town = UTTOXETER
| postcode = ST14
| netnummer = 01889
| os_grid_reference = SK097408
| ONS-code = E04008883
| image   = Denstone Church - geograph.org.uk - 99140.jpg
| caption = De kerk
}}

'''Denstone''' is een ''[[civil parish]]'' in het [[district (Engeland)|bestuurlijke gebied]] [[East Staffordshire]], in het [[Engeland|Engelse]] [[Stedelijke en niet-stedelijke graafschappen van Engeland|graafschap]] [[Staffordshire]].

{{Commonscat|Denstone}}
{{Beginnetje|landen & volken|land=Engeland|2=2010|3=8|4=5}}

[[Categorie:Civil parish in Staffordshire]]

title: Situering

Regio: West Midlands

Graafschap: Staffordshire

District: East Staffordshire

title: Algemeen

title: Overig

Post town: UTTOXETER

title: Foto's

Foto's: De kerk

Portaal: Verenigd Koninkrijk


text:
# François-Timoléon de Choisy
François-Timoléon de Choisy (Parijs, 16 augustus 1644 – aldaar, 2 oktober 1724) was een Franse abbé en schrijver.

## Biografie
Choisy was de kleinzoon van een ontvanger van Financiën uit Caen en afkomstig uit Balleroy in Normandië, zoon van een raadsheer en intendant van de Languedoc, kanselier van Gaston d'Orléans en van een vertrouwelinge van Maria van Gonzaga, koningin van Polen. Zijn moeder kleedde hem als meisje tot zijn 18 jaar, om tegemoet de komen aan de grillen van Monsieur, broer van Lodewijk XIV. Hij stelt zich onder de bescherming van Emmanuel-Théodosius de La Tour d'Auvergne, kardinaal de Bouillon, met wie hij bevriend wordt en aan wiens eerherstel hij in zijn latere Mémoires een lang hoofdstuk wijdt.
Na een korte periode als man gekleed te gaan, installeert hij zich, met goedkeuren van de pastoor, de bisschop (die komt kijken), de buren, als Juffrouw de Sancy in Saint-Médard. De hertog van Montausier, zijn oom, maakt hem evenwel publieke verwijten in de opera, en Juffrouw de Sancy vertrekt dan maar uit Parijs, naar Bourges, waar zij een kasteel koopt, en zich installeert als Gravin van Barres. Onder deze naam maakt zij kennis met lokale adel en notabelen, en hun dochters, die hij verleidt onder het goedkeurend oog van hun moeders, die slechts de attenties van een aardige gravin zien.
Hij houdt op met vrouw te zijn op zijn drieëntwintigste en geeft zich over aan zijn tweede hartstocht, het kansspel. Hij ruïneert zich. In armoede moet hij leven van de opbrengst van zijn kerkelijke beneficiën van Saint-Seine in Bourgondië. In 1676 vergezelt hij de kardinaal de Bouillon naar Rome en hij komt (kortstondig) tot inkeer. Hij maakt ook kennis met Daniel de Cosnac, bisschop van Valence, over wie hij het uitvoerig heeft in zijn Mémoires.
Een carrière in de kerk is voor hem niet weggelegd, als travestiet maakt hij geen kans op promotie tot bisschop. En zijn fortuin is vergokt.

In 1685 vergezelt hij de chevalier de Chaumont op zijn reis naar Siam. Hij wordt er priester gewijd, en beschrijft zijn wedervaren in zijn Journal de voyage au Siam. De  reis bereikt zijn doel niet helemaal: de koning van Siam stond niet echt te popelen om katholiek te worden. Hij stuurt wel ambassadeurs terug naar Lodewijk XIV, die met grote praal ontvangen worden.
Terug in Frankrijk ontvangt hij voor zijn moeite de beneficie van de Priorij van Saint-Benoît-du-Sault in 1689 en de titel van deken van de kathedraal van Bayeux in 1697. Hij wordt lid van de Académie française in 1687, schrijft samen met Charles Perrault de Opuscules sur la langue française.
Hij laat een prachtig en soms ook grappig verslag na over een aantal merkwaardige momenten uit het leven van de jonge Lodewijk XIV: Mémoires pour servir à l'histoire de Louis XIV. Hieruit vernemen we details over historische personages waaronder Cosnac, Madame, Monsieur, Nicolas Fouquet, en Jean-Baptiste Colbert, en de hele achtergrond met details van de ongenade en val van Fouquet. Hij schrijft ook een paar stichtelijke religieuze en historische werken, waaronder Histoire de l’Église in 11 delen. De gevatte abbé merkt zelf op: "Dankzij God heb ik de geschiedenis van de Kerk geschreven. Nu ga ik ze bestuderen.".
Zijn "Geschiedenis van de gravin van Barres" (Histoire de la Comtesse de Barres) is een aangenaam geschreven werkje gebaseerd op zijn avonturen en veroveringen als jonge vrouw. Het laat een vrolijke en luchtige indruk na van een tijdperk waarvan de werkelijkheid en het dagelijkse leven van de adel ons te weinig bekend is.
- Biblioteca Nacional de España: XX1362932
- Bibliothèque nationale de France: cb11896738m (data)
- Catàleg d'autoritats de noms i títols de Catalunya: 981058511801206706
- CiNii: DA02573289
- Digitale Bibliotheek voor de Nederlandse Letteren: choi001
- Gemeinsame Normdatei: 118675966
- International Standard Name Identifier: 0000 0001 0927 2270
- Library of Congress Control Number: n81018469
- Bibliotheek van het Japanse parlement: 00464542
- Nationale Bibliotheek van Tsjechië: jn20000603116
- Nationale Bibliotheek van Israël: 987007259631405171
- Nederlandse Thesaurus van Auteursnamen: 069978948
- Istituto Centrale per il Catalogo Unico: SBLV254539
- LIBRIS: 45936
- Système universitaire de documentation: 026787555
- Trove: 1270175
- Virtual International Authority File: 95171691
- WorldCat: E39PBJpv4jp4KdXKMgbx8HYVmd

title: François-Timoléon de Choisy

wikitext:
'''François-Timoléon de Choisy''' ([[Parijs]], [[16 augustus]] [[1644]] – aldaar, [[2 oktober]] [[1724]]) was een [[Frankrijk|Franse]] [[abbé]] en schrijver.

==Biografie==
Choisy was de kleinzoon van een ontvanger van Financiën uit [[Caen]] en afkomstig uit [[Balleroy]] in [[Normandië]], zoon van een raadsheer en intendant van de [[Languedoc (provincie)|Languedoc]], kanselier van [[Gaston van Orléans (1608-1660)|Gaston d'Orléans]] en van een vertrouwelinge van Maria van Gonzaga, koningin van Polen. Zijn moeder kleedde hem als meisje tot zijn 18 jaar, om tegemoet de komen aan de grillen van [[Filips van Orléans (1640-1701)|''Monsieur'']], broer van [[Lodewijk XIV]]. Hij stelt zich onder de bescherming van [[Emmanuel-Théodosius de La Tour d'Auvergne]], ''kardinaal de Bouillon'', met wie hij bevriend wordt en aan wiens eerherstel hij in zijn latere Mémoires een lang hoofdstuk wijdt.

Na een korte periode als man gekleed te gaan, installeert hij zich, met goedkeuren van de pastoor, de bisschop (die komt kijken), de buren, als Juffrouw de Sancy in Saint-Médard. De hertog van Montausier, zijn oom, maakt hem evenwel publieke verwijten in de opera, en Juffrouw de Sancy vertrekt dan maar uit Parijs, naar Bourges, waar zij een kasteel koopt, en zich installeert als Gravin van Barres. Onder deze naam maakt zij kennis met lokale adel en notabelen, en hun dochters, die hij verleidt onder het goedkeurend oog van hun moeders, die slechts de attenties van een aardige gravin zien.

Hij houdt op met vrouw te zijn op zijn drieëntwintigste en geeft zich over aan zijn tweede hartstocht, het kansspel. Hij ruïneert zich. In armoede moet hij leven van de opbrengst van zijn kerkelijke beneficiën van [[Saint-Seine]] in [[Hertogdom Bourgondië|Bourgondië]]. In 1676 vergezelt hij de kardinaal de Bouillon naar Rome en hij komt (kortstondig) tot inkeer. Hij maakt ook kennis met [[Daniel de Cosnac (1628-1708)|Daniel de Cosnac]], bisschop van Valence, over wie hij het uitvoerig heeft in zijn Mémoires.

Een carrière in de kerk is voor hem niet weggelegd, als [[travestiet]] maakt hij geen kans op promotie tot bisschop. En zijn fortuin is vergokt.

In 1685 vergezelt hij de chevalier de Chaumont op zijn reis naar [[Thailand|Siam]]. Hij wordt er priester gewijd, en beschrijft zijn wedervaren in zijn ''Journal de voyage au Siam''. De  reis bereikt zijn doel niet helemaal: de koning van Siam stond niet echt te popelen om katholiek te worden. Hij stuurt wel ambassadeurs terug naar Lodewijk XIV, die met grote praal ontvangen worden. [[Image:SiameseEmbassyToLouisXIV1686NicolasLarmessin.jpg|thumb|250px|Ontvangst van de gezanten van Siam in 1686, geschilderd door Nicolas Larmessin.]]
Terug in Frankrijk ontvangt hij voor zijn moeite de beneficie van de Priorij van [[Saint-Benoît-du-Sault]] in 1689 en de titel van deken van de kathedraal van [[Bayeux (Frankrijk)|Bayeux]] in 1697. Hij wordt lid van de [[Académie française]] in 1687, schrijft samen met [[Charles Perrault]] de ''Opuscules sur la langue française''.

Hij laat een prachtig en soms ook grappig verslag na over een aantal merkwaardige momenten uit het leven van de jonge Lodewijk XIV: ''Mémoires pour servir à l'histoire de Louis XIV''. Hieruit vernemen we details over historische personages waaronder Cosnac, [[Henriëtta Anne van Engeland|Madame]], Monsieur, [[Nicolas Fouquet]], en [[Jean-Baptiste Colbert]], en de hele achtergrond met details van de ongenade en val van Fouquet. Hij schrijft ook een paar stichtelijke religieuze en historische werken, waaronder ''Histoire de l’Église'' in 11 delen. De gevatte abbé merkt zelf op: "''Dankzij God heb ik de geschiedenis van de Kerk geschreven. Nu ga ik ze bestuderen."''.

Zijn "Geschiedenis van de gravin van Barres" (Histoire de la Comtesse de Barres) is een aangenaam geschreven werkje gebaseerd op zijn avonturen en veroveringen als jonge vrouw. Het laat een vrolijke en luchtige indruk na van een tijdperk waarvan de werkelijkheid en het dagelijkse leven van de adel ons te weinig bekend is.

{{Bibliografische informatie}}
{{DEFAULTSORT:Choisy, Francois-Timoleon de}}
[[Categorie:Frans rooms-katholiek priester]]
[[Categorie:Frans schrijver]]
[[Categorie:Lid van de Académie française]]


text:
# Ruben Brinkman
Ruben Brinkman (Julianadorp, 10 februari 1980) is een Nederlands acteur. Hij volgde zijn opleiding aan de Amsterdamse Toneelschool & Kleinkunstacademie.

## Loopbaan
Brinkmans eerste rol kwam toen hij tijdens zijn tweede jaar aan de toneelschool de rol van Vincent van Gogh kreeg aangeboden in het Britse toneelstuk Vincent in Brixton. Dit stuk van het National Theatre werd geregisseerd door Richard Eyre. Zijn tegenspeelster was Clare Higgins. Hij speelde Van Gogh in Londen en in andere grote steden in Groot-Brittannië.
In Nederland speelde hij veel verschillende rollen bij diverse gezelschappen. Zo speelde hij onder andere in 2007 in Wie is er bang voor Virginia Woolf?, in de regie van Gerardjan Rijnders (reprise in 2011 in DeLaMar) en in het stuk Drang, regie door Porgy Franssen. Bij Het Nationaal Toneel was hij te zien in As You Like It en bij Het Zuidelijk Toneel speelde hij onder meer in Halverwege Omgedraaid, Plot Your City en Peer Gynt. Ook speelde hij rollen bij Nieuw West (De Avond) en theatergroep Suburbia (Vijand van het Volk).
Hij speelde in de musicals Hij Gelooft in Mij en De Tweeling. En in Soldaat van Oranje speelde hij Fred van Houten.
Hij maakte zijn filmdebuut in de internationale speelfilm Manderlay van Lars von Trier en speelde verder onder meer in de films Sonny Boy, Het irritante eiland, en Feuten: Het Feestje.
Op televisie is hij vooral bekend van de rol van Noordzij in Feuten van BNN.

## Filmografie

### Film
| Jaar | Titel                        | Rol               | Opmerkingen |
| ---- | ---------------------------- | ----------------- | ----------- |
| 2019 | Het Irritante Eiland         | De Scheidsrechter |             |
| 2013 | Half Leeg                    |                   |             |
| 2013 | Feuten: Het Feestje          | Leon Noordzij     |             |
| 2012 | Magistratus: Overtura        | Cees              |             |
| 2012 | Quiz                         | Gerben            |             |
| 2011 | Arts                         | Voetballer 1      | korte film  |
| 2011 | Bluf                         | Vogelaar          |             |
| 2011 | Sonny Boy                    | Kees Kapitein     |             |
| 2010 | De Nobelprijswinnaar         | Detective         |             |
| 2008 | Vanwege de vis               | Cameraman         | korte film  |
| 2006 | Wild Romance                 | Radio Journalist  |             |
| 2006 | Het woeden der gehele wereld |                   |             |
| 2005 | Manderlay                    | Bingo             |             |

### Televisieseries
| Jaar      | Titel                           | Rol                   | Opmerkingen     |
| --------- | ------------------------------- | --------------------- | --------------- |
| 2020      | SpangaS de Campus               | Bob Bouwma            |                 |
| 2019-2021 | How to Sell Drugs Online (Fast) | Maarten               | 12 afleveringen |
| 2018      | Der Amsterdam Krimi             | Cornelius de Boer     |                 |
| 2018      | Welkom in de 80-jarige Oorlog   | Simon Stevin          | 2 afleveringen  |
| 2018      | De Spa                          | Evert                 | Aflevering 79   |
| 2017      | Aktenzeichen XY ... ungelöst    | Hasjdealer Enschede   | Aflevering 515  |
| 2011      | Feuten                          | Leon Noordzij         | 23 afleveringen |
| 2013/2019 | Flikken Maastricht              | Officier van Justitie | 5 afleveringen  |
| 2011      | Moordvrouw                      | Fabian Huyskamp       |                 |
| 2011      | Overspel                        | Wouter                |                 |
| 2011      | Seinpost Den Haag               | Sander                | 2 afleveringen  |
| 2011      | Sketchup                        |                       |                 |
| 2009      | 13 in de oorlog                 | Landwachter           |                 |
| 2009      | De co-assistent                 | Ronald                |                 |

title: Ruben Brinkman

wikitext:
{{Infobox acteur
| naam              = Ruben Brinkman
| afbeelding        =
| onderschrift      =
| volledige naam    = Ruben Brinkman
| geboortenaam      =
| geboren           = [[10 februari]] [[1980]]
| geboorteplaats    = [[Julianadorp (Nederland)|Julianadorp]]
| overleden         =
| overlijdensplaats =
| land              = {{NL}}
| bijnaam           =
| handtekening      =
| pseudoniem        =
| jaren-actief      = 2005-heden
| beroep            = [[acteur]]
| website           = https://www.rubenbrinkman.com/
| imdb              = 1569396
| ibdb              =
}}
'''Ruben Brinkman''' ([[Julianadorp (Nederland)|Julianadorp]], [[10 februari]] [[1980]]) is een [[Nederland (hoofdbetekenis)|Nederland]]s [[acteur]]. Hij volgde zijn opleiding aan de [[De Theaterschool (Amsterdam)|Amsterdamse Toneelschool & Kleinkunstacademie]].

== Loopbaan ==
Brinkmans eerste rol kwam toen hij tijdens zijn tweede jaar aan de toneelschool de rol van [[Vincent van Gogh]] kreeg aangeboden in het Britse toneelstuk ''Vincent in Brixton''. Dit stuk van het [[Royal National Theatre|National Theatre]] werd geregisseerd door [[Richard Eyre]]. Zijn tegenspeelster was [[Clare Higgins]]. Hij speelde Van Gogh in Londen en in andere grote steden in Groot-Brittannië.

In Nederland speelde hij veel verschillende rollen bij diverse gezelschappen. Zo speelde hij onder andere in 2007 in ''[[Wie is er bang voor Virginia Woolf?]]'', in de regie van [[Gerardjan Rijnders]] (reprise in 2011 in [[DeLaMar]]) en in het stuk ''[[Drang]]'', regie door [[Porgy Franssen]]. Bij [[Koninklijke Schouwburg|Het Nationaal Toneel]] was hij te zien in ''[[Naar het u bevalt|As You Like It]]'' en bij [[Het Zuidelijk Toneel]] speelde hij onder meer in ''[[Halverwege Omgedraaid]]'', ''[[Plot Your City]]'' en ''[[Peer Gynt]]''. Ook speelde hij rollen bij Nieuw West (''[[De Avond]]'') en theatergroep Suburbia (''[[Vijand van het Volk]]'').

Hij speelde in de musicals ''[[Hij Gelooft in Mij]]'' en ''[[De Tweeling (musical)|De Tweeling]].'' En in [[Soldaat van Oranje (musical)|''Soldaat van Oranje'']] speelde hij Fred van Houten.

Hij maakte zijn filmdebuut in de internationale speelfilm ''[[Manderlay]]'' van [[Lars von Trier]] en speelde verder onder meer in de films ''[[Sonny Boy (2011)|Sonny Boy]]'', ''[[Het irritante eiland]]'', en ''[[Feuten: Het Feestje]]''.

Op televisie is hij vooral bekend van de rol van Noordzij in ''[[Feuten]]'' van [[BNN]].

== Filmografie ==
===Film===
{| class="wikitable sortable"
|-
! Jaar !! Titel !! Rol !! Opmerkingen
|-
|2019
|''Het Irritante Eiland''
|De Scheidsrechter
|
|-
| 2013 || ''[[Half Leeg]]'' || ||
|-
| 2013 || ''[[Feuten: Het Feestje]]'' || Leon Noordzij ||
|-
| 2012 || ''[[Magistratus: Overtura]]'' || Cees ||
|-
| 2012 || ''[[Quiz (film)|Quiz]]'' || Gerben ||
|-
| 2011 || ''[[Arts (film)|Arts]]'' || Voetballer 1 || korte film
|-
| 2011 || ''[[Bluf (film)|Bluf]]'' || Vogelaar ||
|-
| 2011 || ''[[Sonny Boy (2011)|Sonny Boy]]'' || Kees Kapitein ||
|-
| 2010 || ''[[De Nobelprijswinnaar]]'' || Detective ||
|-
| 2008 || ''[[Vanwege de vis]]'' || Cameraman || korte film
|-
| 2006 || ''[[Wild Romance (film)|Wild Romance]]'' || Radio Journalist ||
|-
| 2006 || ''[[Het woeden der gehele wereld (film)|Het woeden der gehele wereld]]'' || ||
|-
| 2005 || ''[[Manderlay]]'' || Bingo ||
|}

===Televisieseries===
{| class="wikitable sortable"

! Jaar !! Titel !! Rol !! Opmerkingen
|-
| 2020|| ''[[SpangaS|SpangaS de Campus]]'' || Bob Bouwma ||
|-
| 2019-2021|| ''[[How to Sell Drugs Online (Fast)]]''|| Maarten || 12 afleveringen
|-
| 2018|| ''Der Amsterdam Krimi'' || Cornelius de Boer ||
|-
| 2018|| ''[[Welkom in de 80-jarige Oorlog]]'' || Simon Stevin || 2 afleveringen
|-
| 2018|| ''[[De Spa]]'' || Evert || Aflevering 79
|-
| 2017|| ''[[Aktenzeichen XY ... ungelöst]]'' || Hasjdealer Enschede || Aflevering  515
|-
|-
| 2011 || ''[[Feuten]]'' || Leon Noordzij || 23 afleveringen
|-
| 2013/2019 || ''[[Flikken Maastricht]]'' || Officier van Justitie || 5 afleveringen
|-
| 2011 || ''[[Moordvrouw]]'' || Fabian Huyskamp ||
|-
| 2011 || ''[[Overspel (televisieserie)|Overspel]]'' || Wouter ||
|-
| 2011 || ''[[Seinpost Den Haag]]'' || Sander || 2 afleveringen
|-
| 2011 || ''[[Sketch Up (Nederlands televisieprogramma)|Sketchup]]'' || ||
|-
| 2009 || ''[[13 in de oorlog]]'' || Landwachter ||
|-
| 2009 || ''[[De co-assistent (televisieserie)|De co-assistent]]'' || Ronald ||
|}

== Externe link ==
* {{Link IMDb naam|id=1569396}}
* [https://theaterencyclopedie.nl/wiki/Ruben_Brinkman TheaterEncyclopedie]

{{Bibliografische informatie}}

{{DEFAULTSORT:Brinkman, Ruben}}
[[Categorie:Nederlands acteur]]

title: Algemene informatie

Volledige naam: Ruben Brinkman

Geboren: 10 februari 1980

Geboorteplaats: Julianadorp

Land: Nederland

title: Werk

Beroep: acteur


text:
# Curup Jare
Curup Jare is een bestuurslaag in het regentschap Pagar Alam van de provincie Zuid-Sumatra, Indonesië. Curup Jare telt 1700 inwoners (volkstelling 2010).

title: Curup Jare

wikitext:
{{Infobox plaats in Indonesië
| soort          = Dorp
| naam           = Curup Jare
| inwoners       = 1700
| datum inwoners = 2010
| provincie      = [[Zuid-Sumatra]]
| regentschap    = [[Pagar Alam]]
| onderdistrict  = [[Pagar Alam Utara]]
| eiland         =
| tijdzone       =
| code desa      = 1673040003
| mapname        =
| lat_deg        =
| lat_min        =
| lat_sec        =
| lon_deg        =
| lon_min        =
| lon_sec        =
| image          =
| caption        =
}}
'''Curup Jare''' is een bestuurslaag in het [[Regentschap (Indonesië)|regentschap]] [[Pagar Alam]] van de [[Provincies van Indonesië|provincie]] [[Zuid-Sumatra]], [[Indonesië]]. Curup Jare telt 1700 inwoners (volkstelling 2010).

{{Appendix|2=
* Resultaten van de volkstelling (2010), Badan Pusat Statistik, [https://web.archive.org/web/20121202090212/http://bps.go.id/eng/download_file/Population_of_Indonesia_by_Village_2010.pdf Population_of_Indonesia_by_Village]
}}
{{Beginnetje|landen & Volken|land=Indonesië|2=2013|3=06|4=15}}

[[Categorie:Plaats in Zuid-Sumatra]]

title: Situering

Provincie: Zuid-Sumatra

Regentschap of · stadsgemeente: Pagar Alam

Onderdistrict: Pagar Alam Utara

title: Algemeen

title: Overig

Portaal: Indonesië


text:
# Dunnet
Dunnet (Schots-Gaelisch: Dùnaid) is een dorp in het noorden van de Schotse lieutenancy Caithness in het raadsgebied Highland en ligt ongeveer 1,5 kilometer ten zuiden van Brough tussen John o' Groats en Thurso.
Enkele kilometers ten noorden van Dunnet ligt Dunnet Head het meest noordelijke punt van het Britse vasteland.

title: Dunnet

wikitext:
{{Infobox plaats in Schotland
| naam= Dunnet
| gaelic_name= Dùnaid
| scots_name=
| inwoners=
| dichtheid=
| hoogte=
| os_grid_reference= ND221713
| latitude=58.62
| longitude=-3.34
| raadsgebied= [[Highland (Schotland)|Highland]]
| lieutenancy= [[Caithness]]
| post_town= THURSO
| postcode= KW14
| netnummer= 01847
| website=
}}
'''Dunnet''' ([[Schots-Gaelisch]]: ''Dùnaid'') is een dorp in het noorden van de [[Schotland|Schotse]] [[Lieutenancy areas van Schotland|lieutenancy]] [[Caithness]] in het [[Bestuurlijke indeling van Schotland|raadsgebied]] [[Highland (Schotland)|Highland]] en ligt ongeveer 1,5 kilometer ten zuiden van [[Brough (Schotland)|Brough]] tussen [[John o' Groats]] en [[Thurso]].

Enkele kilometers ten noorden van Dunnet ligt [[Dunnet Head]] het meest noordelijke punt van het [[Groot-Brittannië (eiland)|Britse]] vasteland.

{{Beginnetje|landen & volken|land=Schotland|2009|11|01}}
{{commonscat|Dunnet}}

[[Categorie:Plaats in Highland]]

title: Situering

Raadsgebied · (council area): Highland

Lieutenancy area: Caithness

title: Algemeen

title: Overig

Post town: THURSO


text:
# Glenwood (Newfoundland en Labrador)
Glenwood is een gemeente (town) in de Canadese provincie Newfoundland en Labrador.

## Geschiedenis
In 1962 werd het dorp een gemeente met de status van local government community. Tussen 1966 en 1971 veranderde de status van de gemeente naar die van town.

## Geografie
De gemeente ligt in het binnenland van het eiland Newfoundland daar waar de rivier de Gander het meer Gander Lake verlaat. Het dorp ligt aan de linkeroever en is in het oosten vergroeid met de op de rechteroever gelegen gemeente Appleton.

## Demografie
Glenwood maakt deel uit van de Agglomeratie Gander. De gemeente kende tussen 1991 en 2021 net als de meeste kleine gemeenten op het eiland een demografische daling. Het inwoneraantal daalde in die periode van 984 naar 739 (-24,9%).
| Jaar | Aantal inwoners | Verschil |
| ---- | --------------- | -------- |
| 1991 | 984             | –        |
| 1996 | 893             | -9,2%    |
| 2001 | 845             | -5,4%    |
| 2006 | 762             | -9,8%    |
| 2011 | 791             | +3,8%    |
| 2016 | 778             | -1,6%    |
| 2021 | 739             | -5,0%    |

title: Glenwood (Newfoundland en Labrador)

wikitext:
{{Infobox plaats in Canada
| land = Canada
| naam = Appleton
| area = [[Newfoundland en Labrador]]
| situering3 = [[Divisie Nr. 6 (Newfoundland en Labrador)|Divisie Nr. 6]]
| situeringnaam3 = [[Lijst van censusdivisies in Newfoundland en Labrador|Censusdivisie]]
| situering4 = [[Central Regional Service Board|Central Region]]
| situeringnaam4 = [[Regional service board]]
| km2 = 7,08
| inwoners = 739
| census = 2021
| dichtheid = 104,4
| netnummer = 709
| tijdzone = [[UTC−3:30]]
| burgemeester = Jason Kinden<ref>{{en}} Municipalities Newfoundland and Labrador, [https://municipalnl.ca/municipality/glenwood/ 'Glenwood'], 2021. Geraadpleegd op 1 januari 2021. [https://web.archive.org/web/20220125051410/https://municipalnl.ca/municipality/glenwood/ Gearchiveerd] op 25 januari 2022.</ref>
| mapname = Newfoundland en Labrador
| lat_deg = 48
| lat_min = 59
| lat_sec = 30
| lat_dir = N
| lon_deg = 54
| lon_min = 52
| lon_sec = 30
| lon_dir = W
| image = Glenwood, Newfoundland, Canada.jpg
| caption = Zicht op Glenwood en de rivier de [[Gander (rivier in Canada)|Gander]]
| website =
| position = right}}

'''Glenwood''' is een gemeente (''[[town]]'') in de [[Canada (hoofdbetekenis)|Canadese]] provincie [[Newfoundland en Labrador]].

== Geschiedenis ==
In 1962 werd het dorp een [[gemeente (bestuur)|gemeente]] met de status van ''[[local government community]]''.<ref>{{en}} Government of Newfoundland and Labrador, [https://www.stats.gov.nl.ca/Publications/Historical/PDF/Historical_Statistics_of_Newfoundland_and_Labrador_V2_N5_1988.pdf Historical Statistics of Newfoundland and Labrador], 1988, table A-9.</ref><ref>{{en}} Dominion Bureau of Statistics, [https://publications.gc.ca/collections/collection_2017/statcan/CS92-603-1966.pdf 1966 Census of Canada. Population. Counties and Subdivisions Atlantic Provinces], table 9.</ref> Tussen 1966 en 1971 veranderde de status van de gemeente naar die van ''town''.<ref>{{en}} Statistics Canada, [https://publications.gc.ca/collections/collection_2017/statcan/CS92-704-1971.pdf 1971 Census of Canada. Population. Census Divisions and Subdivisions (Atlantic Provinces)], table 6. [https://web.archive.org/web/20221125020540/https://publications.gc.ca/collections/collection_2017/statcan/CS92-704-1971.pdf Gearchiveerd] op 25 november 2022.</ref>

== Geografie ==
De gemeente ligt in het binnenland van het eiland [[Newfoundland]] daar waar de rivier de [[Gander (rivier in Canada)|Gander]] het meer [[Gander Lake]] verlaat. Het dorp ligt aan de linkeroever en is in het oosten vergroeid met de op de rechteroever gelegen gemeente [[Appleton (Newfoundland en Labrador)|Appleton]].

== Demografie ==
Glenwood maakt deel uit van de [[Agglomeratie Gander]]. De gemeente kende tussen 1991 en 2021 net als de meeste kleine gemeenten op het eiland een demografische daling. Het inwoneraantal daalde in die periode van 984 naar 739 (-24,9%).

{| class="wikitable"
!Jaar!!Aantal inwoners!!Verschil
|-
|style="text-align:center;"|1991<ref name="C1996"/> || style="text-align:center;"|984 || style="text-align:center;"|–
|-
|style="text-align:center;"|1996<ref name="C1996">{{en}} {{pdf}} Statistics Canada, [https://www.stats.gov.nl.ca/Statistics/Topics/census1996/PDF/1996_Pop_NL_CCS.PDF 'Population of Communities by Census Consolidated Subdivision (CCS). Newfoundland and Labrador, 1991 and 1996 Census'], 1998.</ref> || style="text-align:center;"|893 || {{verlies}} -9,2%
|-
|style="text-align:center;"|2001<ref name="C2006"/> || style="text-align:center;"|845 || {{verlies}} -5,4%
|-
|style="text-align:center;"|2006<ref name="C2006">{{en}} {{pdf}} Statistics Canada, [https://stats.gov.nl.ca/Statistics/Topics/census2006/PDF/2006_Communities_CCS.pdf 'Population of Communities by Census Consolidated Subdivision (CCS). Newfoundland and Labrador, 2006 Census'], 2009.</ref> || style="text-align:center;"|762 || {{verlies}} -9,8%
|-
|style="text-align:center;"|2011<ref name="C2016"/> || style="text-align:center;"|791 || {{winst}} +3,8%
|-
|style="text-align:center;"|2016<ref name="C2016">{{en}} {{pdf}} Statistics Canada, [https://www.stats.gov.nl.ca/Statistics/Topics/census2016/PDF/CCS_Community_2016.pdf '2016 Census Population, by 2011 Census Consolidated Subdivision (CCS) by Community, Newfoundland and Labrador'], 2018.</ref> || style="text-align:center;"|778 || {{verlies}} -1,6%
|-
|style="text-align:center;"|2021<ref>{{en}} Statistics Canada, [https://www12.statcan.gc.ca/census-recensement/2021/dp-pd/prof/details/page.cfm?Lang=E&SearchText=Glenwood&DGUIDlist=2021A00051006012 'Census Profile, 2021 Census of Population – Data table. Glenwood, Town (T), Newfoundland and Labrador (Census subdivision)'], 2022.</ref> || style="text-align:center;"|739 || {{verlies}} -5,0%
|-
|}

== Zie ook ==
* [[Lijst van gemeenten in Newfoundland en Labrador]]

{{Appendix}}
{{Coor title dms|48|59|30|N|54|52|30|W|type:city_scale:50000_region:CA}}

[[Categorie:Gemeente van Newfoundland en Labrador]]

title: Situering

Provincie: Newfoundland en Labrador

Censusdivisie: Divisie Nr. 6

Regional service board: Central Region

title: Algemeen

Burgemeester: Jason Kinden

title: Overig

title: Foto's

Foto's: Zicht op Glenwood en de rivier de Gander

Portaal: Canada


text:
# Protonemura brachystyla
Protonemura brachystyla is een steenvlieg uit de familie beeksteenvliegen (Nemouridae). De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1988 door Zhiltzova.

title: Protonemura brachystyla

wikitext:
{{Taxobox insect
| titelweergave = cursief
| naam = ''Protonemura brachystyla''
| afbeelding =
| afbeeldingtekst =
| orde = [[Steenvliegen|Plecoptera]] (Steenvliegen)
| familie = [[Beeksteenvliegen|Nemouridae]] (Beeksteenvliegen)
| geslacht = ''[[Protonemura]]''
| w-naam = ''Protonemura brachystyla''
| auteur = Zhiltzova
| datum = 1988
| haakjes =
| species =
| commons =
}}
'''''Protonemura brachystyla''''' is een [[steenvliegen|steenvlieg]] uit de familie [[beeksteenvliegen]] (Nemouridae). De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1988 door Zhiltzova.

{{Appendix|2=
*{{Aut|Joel Hallan}} (2008) [https://insects.tamu.edu/research/collection/hallan/Arthropoda/Insects/Plecoptera/Family/Nemouridae.txt Synopsis of Nemouridae of the World]
*[http://plecoptera.speciesfile.org/Common/editTaxon/SearchForTaxon.aspx {{Aut|DeWalt, R. E., U. Neu-Becker & G. Stueber}} (2013) Plecoptera Species File Online. Version 1.0/4.1.] Bezocht: 4-3-2013.
}}

[[Categorie:Protonemura|brachystyla]]

title: Protonemura brachystyla

Klasse: Insecta (Insecten)

Orde: Plecoptera (Steenvliegen)

Familie: Nemouridae (Beeksteenvliegen)

Geslacht: Protonemura

title: Soort

Portaal: Biologie · Insecten


text:
# Hiantopora
Hiantopora is een mosdiertjesgeslacht uit de familie van de Hiantoporidae en de orde Cheilostomatida. De wetenschappelijke naam ervan is in 1887 voor het eerst geldig gepubliceerd door MacGillivray.

## Soorten
- Hiantopora aequicornua Tilbrook, 2006
- Hiantopora bidenticulata Canu & Bassler, 1929
- Hiantopora ferox (MacGillivray, 1869)
- Hiantopora intermedia (Kirkpatrick, 1890)
- Hiantopora jucunda Gordon, 1984
- Hiantopora pleuroaviculata (Liu, 1991)
- Hiantopora radicifera (Hincks, 1881)

Niet geaccepteerde soort:
- Hiantopora spathulata Canu & Bassler, 1929 → Poricella spathulata (Canu & Bassler, 1929)

title: Hiantopora

wikitext:
{{Taxobox
| titelweergave = cursief
| naam = ''Hiantopora''
| rijk = [[Dieren (biologie)|Animalia]] (Dieren)
| stam = [[Mosdiertjes|Bryozoa]] ([[Mosdiertjes]])
| klasse = [[Gymnolaemata]]
| orde = [[Cheilostomatida]]
| familie = [[Hiantoporidae]]
| taxon = [[Geslacht (biologie)|Geslacht]]
| auteur = MacGillivray
| datum = 1887
| worms = 467589
}}
'''''Hiantopora''''' is een [[mosdiertjes]][[Geslacht (biologie)|geslacht]] uit de [[Familie (biologie)|familie]] van de [[Hiantoporidae]] en de [[orde (biologie)|orde]] [[Cheilostomatida]]. De wetenschappelijke naam ervan is in 1887 voor het eerst geldig gepubliceerd door MacGillivray.

== Soorten ==
* ''[[Hiantopora aequicornua]]'' Tilbrook, 2006
* ''[[Hiantopora bidenticulata]]'' Canu & Bassler, 1929
* ''[[Hiantopora ferox]]'' (MacGillivray, 1869)
* ''[[Hiantopora intermedia]]'' (Kirkpatrick, 1890)
* ''[[Hiantopora jucunda]]'' Gordon, 1984
* ''[[Hiantopora pleuroaviculata]]'' (Liu, 1991)
* ''[[Hiantopora radicifera]]'' (Hincks, 1881)

Niet geaccepteerde soort:
* ''[[Hiantopora spathulata]]'' Canu & Bassler, 1929 → ''[[Poricella spathulata]]'' (Canu & Bassler, 1929)

[[Categorie:Hiantoporidae]]

title: Hiantopora

Stam: Bryozoa (Mosdiertjes)

Klasse: Gymnolaemata

Orde: Cheilostomatida

Familie: Hiantoporidae

title: Geslacht


text:
# Conus regius
Conus regius is een in zee levende slakkensoort uit het geslacht Conus. De slak behoort tot de familie Conidae. Conus regius werd in 1791 beschreven door Gmelin. Net zoals alle soorten binnen het geslacht Conus zijn deze slakken roofzuchtig en giftig. Zij bezitten een harpoenachtige structuur waarmee ze hun prooi kunnen steken en verlammen.

title: Conus regius

wikitext:
{{Taxobox
| naam = ''Conus regius''
| titelweergave = cursief
| afbeelding = Conus regius 1.jpg
| afbeeldingtekst =
| rijk = [[Dieren (biologie)|Animalia]] (Dieren)
| stam = [[Weekdieren|Mollusca]] (Weekdieren)
| klasse = [[Slakken|Gastropoda]] (Slakken)
| clade1 = [[Caenogastropoda]]
| clade2 = [[Hypsogastropoda]]
| clade3 = [[Neogastropoda]]
| superfamilie = [[Conoidea]]
| familie = [[Conidae]]
| geslacht = ''[[Conus (geslacht)|Conus]]''
| w-naam = ''Conus regius''<ref name="WoRMS" />
| auteur = [[Johann Friedrich Gmelin|Gmelin]]
| datum = 1791
}}
'''''Conus regius''''' is een in zee levende [[slakken]]soort uit het geslacht ''[[Conus (geslacht)|Conus]]''. De slak behoort tot de familie [[Conidae]]. ''Conus regius'' werd in [[1791]] beschreven door [[Johann Friedrich Gmelin|Gmelin]].<ref name="WoRMS">{{Citeer web |url=http://www.marinespecies.org/aphia.php?p=taxdetails&id=420220|titel=Conus regius|auteur=[[World Register of Marine Species]]|uitgever=''Marinespecies.org''|datum= |bezochtdatum=21 september 2011}}</ref> Net zoals alle soorten binnen het geslacht ''Conus'' zijn deze slakken roofzuchtig en giftig. Zij bezitten een harpoenachtige structuur waarmee ze hun prooi kunnen steken en verlammen.<ref>{{Citeer boek
| achternaam = Filmer
| voornaam = R.M.
| datum = 2001
| titel = A Catalogue of Nomenclature and Taxonomy in the Living Conidae 1758 - 1998
| uitgever = Backhuys Publishers
| plaats = Leiden
| ISBN = 9057820773
| bezochtdatum = 23 september 2011
| pagina's = 388
| URL = http://www.marinespecies.org/aphia.php?p=sourcedetails&id=133481
}}</ref>

{{Appendix}}
{{Beginnetje|biologie|2011|09|21}}

{{DEFAULTSORT:Conus regius}}
[[Categorie:Conus]]

title: Conus regius

Klasse: Gastropoda (Slakken)

Superfamilie: Conoidea

Familie: Conidae

Geslacht: Conus

title: Soort


text:
# President van de Sovjet-Unie
Het ambt van President van de Sovjet-Unie bestond van 15 maart 1990 tot 25 december 1991. Voor die tijd kende de Sovjet-Unie de Voorzitter van het Presidium van de Opperste Sovjet van de USSR als staatshoofd van het land.
Op het plenum van het Centraal Comité van de Communistische Partij van de Sovjet-Unie in februari 1990 stelde secretaris-generaal Michail Gorbatsjov voor om de functie van president formeel in te voeren. Later keurde de Opperste Sovjet (parlement) Gorbatsjovs voorstel om de macht te concentreren in de handen van een president goed. Gorbatsjov stelde zich kandidaat voor het ambt van president en nodigde meer mensen uit zich te kandideren. Uiteindelijk meldden zich geen tegenkandidaten en op 15 maart 1990 werd Michail Gorbatsjov door het Congres van Volksafgevaardigden tot eerste president van de Sovjet-Unie gekozen. Gorbatsjov werd voor de duur van vijf jaar gekozen, doch, met het uiteenvallen van de Sovjet-Unie in december 1991, trad Gorbatsjov op 25 december 1991 af.

## Inhoud van het ambt
De president van de Sovjet-Unie kreeg samen met de Raad van Ministers de uitvoerende macht in handen. De president ging over de buitenlandse politiek, was hoofd van de strijdkrachten en tekende alle wetten. De president werd voor de duur van vijf jaar gekozen en kon daarna nog eenmaal worden gekozen. In totaal kon een president dus tien jaar aanblijven.
Door de versterking van de staatsmacht verzwakte de macht van de Communistische Partij.
Gedurende de couppoging van augustus 1991 werd Gorbatsjov afgezet en de junta benoemde Gennadi Janajev tot "voorzitter van het Staatscomité van de Noodtoestand" (19 augustus). Gedurende drie dagen (19 - 21 augustus) bleef het presidentschap vacant, maar nadat Gorbatsjov opnieuw aan de macht kwam, hervatte hij zijn presidentschap (het is niet redelijk te stellen dat hij "opnieuw" president werd, omdat Gorbatsjov zijn afzetting door het Staatscomité van de Noodtoestand nooit erkende).

### President
| President | President                                   | Ambtstermijn                     | Partij | Partij |
| --------- | ------------------------------------------- | -------------------------------- | ------ | ------ |
|           | Michail Sergejevitsj Gorbatsjov (1931-2022) | 15 maart 1990 – 25 december 1991 |        | CPSU   |

title: President van de Sovjet-Unie

wikitext:
{{Infobox politiek ambt
| naam in Nederlands = President van de Sovjet-Unie
| naam in taal       = [[Russisch]]: Президент СССР
| status             = afgeschaft
| jaar van ontstaan  = 1990
| jaar van afloop    = 1991
| afbeelding         = Flag of the Soviet Union.svg
| afbeelding_breedte =
| onderschrift       =
| aanspreekvorm      =
| residentie         = [[Kremlin_van_Moskou|Kremlin]]
| benoemer           =
| aanwijzer          =
| ambtstermijn       = 5 jaar
| plaatsvervanger    = [[Michail Gorbatsjov]]
| inaugurele houder  = 15 maart 1990
| formatie           =
| huidige houder     =
| sinds              =
| laatste houder     =
| afgeschaft         =
| salaris            =
| website            =
| portaal1           =
}}

Het ambt van '''President van de [[Sovjet-Unie]]''' bestond van 15 maart 1990 tot 25 december 1991.<ref>[http://www.biography.com/people/mikhail-sergeyevich-gorbachev-9315721#presidency- Mikhail Sergeyevich Gorbachev], biography.com</ref> Voor die tijd kende de [[Sovjet-Unie]] de [[Voorzitter van het Presidium van de Opperste Sovjet van de USSR]] als staatshoofd van het land.<ref>Ofschoon in veel landen vóór 1990 het staatshoofd van de Sovjet-Unie ook al werd aangeduid met "president".</ref>

Op het [[Plenaire vergadering|plenum]] van het Centraal Comité van de [[Communistische Partij van de Sovjet-Unie]] in februari 1990 stelde [[secretaris-generaal van de Communistische Partij van de Sovjet-Unie|secretaris-generaal]] [[Michail Gorbatsjov]] voor om de functie van president formeel in te voeren. Later keurde de [[Opperste Sovjet van de Unie van Socialistische Sovjetrepublieken|Opperste Sovjet]] (parlement) Gorbatsjovs voorstel om de macht te concentreren in de handen van een president goed. Gorbatsjov stelde zich kandidaat voor het ambt van president en nodigde meer mensen uit zich te kandideren. Uiteindelijk meldden zich geen tegenkandidaten en op 15 maart 1990 werd Michail Gorbatsjov door het [[Congres van Volksafgevaardigden van de Unie van Socialistische Sovjetrepublieken|Congres van Volksafgevaardigden]] tot eerste president van de [[Sovjet-Unie]] gekozen. Gorbatsjov werd voor de duur van vijf jaar gekozen, doch, met het [[uiteenvallen van de Sovjet-Unie]] in december 1991, trad Gorbatsjov op 25 december 1991 af.

== Inhoud van het ambt ==
De president van de Sovjet-Unie kreeg samen met de [[Raad van Ministers (Sovjet-Unie)|Raad van Ministers]] de [[uitvoerende macht]] in handen. De president ging over de buitenlandse politiek, was hoofd van de strijdkrachten en tekende alle wetten. De president werd voor de duur van vijf jaar gekozen en kon daarna nog eenmaal worden gekozen. In totaal kon een president dus tien jaar aanblijven.

Door de versterking van de staatsmacht verzwakte de macht van de [[Communistische Partij van de Sovjet-Unie|Communistische Partij]].

Gedurende de couppoging van augustus 1991 werd Gorbatsjov afgezet en de [[junta]] benoemde [[Gennadi Janajev]] tot "voorzitter van het [[Staatscomité van de Noodtoestand]]" (19 augustus). Gedurende drie dagen (19 - 21 augustus) bleef het presidentschap vacant, maar nadat Gorbatsjov opnieuw aan de macht kwam, hervatte hij zijn presidentschap (het is niet redelijk te stellen dat hij "opnieuw" president werd, omdat Gorbatsjov zijn afzetting door het Staatscomité van de [[Noodtoestand]] nooit erkende).

=== President ===
{| class="wikitable" style="text-align: center;"
! colspan="2" | President || Ambtstermijn || colspan="2" | Partij
|-
| [[Bestand:RIAN_archive_850809_General_Secretary_of_the_CPSU_CC_M._Gorbachev_(crop).jpg|100px]]
| '''[[Michail Gorbatsjov|Michail Sergejevitsj Gorbatsjov]]'''
(1931-2022)
| 15 maart 1990
–
25 december 1991
| style="background-color: #ff3333;" |
| [[Communistische Partij van de Sovjet-Unie|CPSU]]
|}

{{Appendix|2=
{{References}}
* Winkler Prins Jaarboek 1991 en 1992 (red. Winkler Prins)
* Brandpunt: Sovjet-Unie Perestrojka en Glasnost (1990) (red. John Bradley e.a., Nederlandse vert. Henk Hokke)
}}

== Zie ook ==
* [[Opperste Sovjet van de Unie van Socialistische Sovjetrepublieken]]
* [[Congres van Volksafgevaardigden (Sovjet-Unie)]]
* [[Voorzitter van het Presidium van de Opperste Sovjet van de USSR]]

[[Categorie:Staatshoofd van de Sovjet-Unie| ]]
[[Categorie:President naar historisch land|Sovjet-Unie]]

title: Kantoor

Residentie: Kremlin

Ambtstermijn: 5 jaar

Plaatsvervanger: Michail Gorbatsjov

title: Geschiedenis

Portaal: Politiek


text:
# Texel (schip, 1952)
Het Nederlandse lichtschip Texel (Lichtschip Nr. 10) werd in 1951 gebouwd door de Rijkswerf Willemsoord te Den Helder. Het schip was in dienst van 30 september 1952 tot begin 1992. Sinds 1996 ligt het lichtschip als museumschip afgemeerd in de museumhaven van Willemsoord. Het wordt beheerd door de Stichting Historie der Kustverlichting onder de naam Museum Lichtschip Texel.

## Constructie en uitrusting
Begin 1951 verzocht het Nederlandse Loodswezen de marinewerf Rijkswerf Willemsoord om twee lichtschepen te bouwen op basis van plannen die dateerden uit 1948. De beide vaartuigen, met de nummers 10 en 11, liepen op 11 augustus 1951 van stapel. Lichtschip nummer 10 had een diepgang van 2,92 meter en een totaal gewicht van ongeveer 500 ton. De lengte bedroeg 45,5 meter en de breedte 7,92 meter. Oorspronkelijk was het schip uitgerust met drie paddenstoelankers van telkens 750 kg. Het witte licht bevond zich op een hoogte van 16 m en werd gebundeld door een lenzenstelsel met een brandpuntsafstand van 300 mm. Het schip vertoonde om de 20 seconden een groep van drie flitsen gevolgd door één flits. Verder had het schip een misthoorn aan boord. Dit waarschuwingsmiddel werd aangevuld met radio's voor de communicatie met bijhorende antennes en een radiobaken. Na de afbouw was het schip uitgerust met vier Kromhout dieselgeneratoren voor het opwekken van elektriciteit. Tijdens de automatisering in 1976 werden ze vervangen door drie generatoren van het type Samofa. Het schip had geen voortstuwing en kon dus niet varen op eigen kracht. In noodgevallen en bij de bevoorrading en aflossing kon de bemanning beroep doen op een roeispiegelsloep en een loodsjol.

## Posities
De eerste positie die lichtschip nr. 10 op 30 september 1952 innam bevond zich op 18 zeemijlen uit de kust. Het schip werd voorzien van de naam Texel, een verwijzing naar zijn ligplaats. In 1971 werd het vaartuig hernoemd tot Terschellingerbank en verplaatst naar de gelijknamige bank ten noorden van het eiland Terschelling. Met het oog op een volledige automatisering werd het schip in 1976 van zijn positie gehaald. In 1977 droeg het intussen door de Sleephelling Maatschappij Scheveningen geautomatiseerde en dus onbemande schip opnieuw de naam Texel en kreeg het de gelijknamige positie toegewezen. Vanaf 1982 lag nr. 10, nog steeds met de naam Texel, op 23 zeemijlen van Den Helder, ten westen van Petten. Om de twee jaar haalde een marinesleper of een betonningsvaartuig het schip binnen voor nazicht een onderhoud. Omdat de onbemande werking van nr. 10 voldeed, werden later ook de twee andere Nederlandse lichtschepen met automatische apparatuur uitgerust.

## Bemanning

### Taakverdeling
De elfkoppige bemanning, die tot 1955 telkens vier weken aan boord bleef, werkte onder een regime van vier uur op en vier uur af, de zogenaamde continudienst. Vanaf 1955 werd deze vier weken durende dienstperiode verminderd tot twee weken. Dit regime werd in stand gehouden tot het schip werd geautomatiseerd. Naast de gezagvoerder, de hoofdmachinist en de stuurman, waren er ook nog drie machinisten, drie lichtwachters en een scheepsjongen aan boord. De maaltijden werden verzorgd door een kok.
De lichtwachters namen dag en nacht de wacht waar. Schepen die te dicht naderden werden per seinlamp en later per radio verzocht om van koers te veranderen. Naast het algemene onderhoud van het schip zorgden deze lichtwachters ook voor het opstellen van een weerrapport.
De elektrische installatie en de generatoren in de machinekamer werden beheerd door de machinisten. De gezagvoerder en de eerste stuurman namen geregeld deel aan de wacht. Het logboek werd door de eerste stuurman aangevuld. De Kustwacht werd om het uur door de bemanning van het lichtschip per radio ingelicht over de heersende weersomstandigheden. Het lichtschip speelde ook een rol in de wind- en stormwaarschuwing. Daartoe werden, indien nodig en op aanwijzingen van het KNMI, een stormbal en een bijhorend stormkwadrant gehesen. Later werden deze aanduidingen vervangen door een systeem met rode en witte lichten.

### Bevoorrading en aflossing
Bevoorrading en aflossing gebeurden door een verzorgingsschip dat het lichtschip tot op 50 meter naderde. De bemanning gebruikte de loodsjol van de Texel om de voorraden van het verzorgingsschip op te halen en eventueel af te lossen personeel over te brengen. Bij ruwe zee diende dit bevoorraden en aflossen uitgesteld te worden, omdat het varen met de loodsjol dan een te groot risico vormde. Bij aanhoudend slechte weersomstandigheden kon het gebeuren dat het te vervangen personeel tot een week langer aan boord diende te blijven.

## Ongevallen
Tijdens de zware februaristorm van 1953 werd het schip aan beide zijden getroffen door watermassa's waardoor het ernstige averij opliep. Niet alleen beschadigde dit door zand verzadigde water een reling, maar het vernielde ook een aantal ramen en deuren, waardoor het zeewater ongehinderd het schip kon binnendringen.
Op 7 april 1966 raakte een schip de Texel achteraan aan de stuurboordzijde. Naast de schade aan een motorsloep en het sloepdek bleek ook een deel van de verschansing te zijn verdwenen. Het aanvarende schip, dat vooraan beschadigd was, kon verder varen.
Op 19 november 1967 werd nummer 10 aangevaren door een kustvaarder, die daardoor een gat van acht meter in de romp aan de bakboordzijde van het lichtschip achterliet. De bemanning van de kustvaarder weigerde hulp te bieden en het vaartuig vervolgde zijn weg. De schade aan de Texel bevond zich boven de waterlijn, zodat het schip bleef drijven.
Tijdens de NAVO-oefening Silver Tower stortte op 17 september 1968 een helikopter van het type Westland Wasp neer in de onmiddellijke omgeving van het lichtschip. Het toestel was opgestegen van het Engelse fregat HMS Cleopatra. De bemanning van het verongelukte toestel werd vijf minuten na het ongeval door een reddingsboot van de Cleopatra uit zee gehaald.

## Ombouw totmuseumschip
Vanaf 1996 werd het schip gerestaureerd. Tijdens dit ombouwen werden de meeste aanpassingen die gebeurd waren in het kader van de automatisering ongedaan gemaakt. Zo werden onder meer de dichtgelaste patrijspoorten opnieuw opengeslepen, oude radio's van het type Becker teruggeplaatst en de apparatuur van het radiobaken en de misthoorn nagebouwd. Bovendien werd de brug terug op het dek aangebracht en werden masten, tuigage en antenne opnieuw geïnstalleerd nadat het helikopterdek weggehaald was. In de machinekamer werden de drie Samofa dieselgeneratoren vervangen door vier generatoren van de firma Kromhout. Op 19 december 2008 werd het lichtschip in eigendom overgedragen door Rijkswaterstaat en de gemeente Den Helder aan de Stichting Historie der Kustverlichting. In 2009 werd het schip in een droogdok binnengebracht, zodat de twee rijpalen en bijhorende ladder die tijdens de automatisering aan de romp aangebracht waren, konden weggehaald worden.

## Stranding nummer 11
Op de positie Texel heeft ook lichtschip nr. 11 dienstgedaan. Dit lichtschip is in de nacht van 30 september op 1 oktober 1991 losgeslagen doordat de ankerketting brak. Er woedde op dat moment een storm met orkaankracht.  Met schepen en helikopters probeerde men tevergeefs om personeel aan boord te brengen met de bedoeling een reserveanker uit te werpen. In de vroege morgen van 1 oktober 1991 strandde het vaartuig op de Hondsbossche Zeewering. Omdat het niet mogelijk bleek het vlot te trekken, werd het ter plaatse gesloopt. De lichtmast werd overgebracht naar de Oude Rijkswerf Willemsoord, waar hij tegenwoordig tentoongesteld is.
- Virtual International Authority File: 307488498
- WorldCat: E39PBJqqtPX8t8GRqgBDb3cVmd

title: Texel (schip, 1952)

wikitext:
{{Infobox schip
| Schip naam                    = Lichtschip nummer 10<br>Texel
| afbeelding                    = Holland20116 DSC1929.JPG
| onderschrift                  = Lichtschip Texel in Den Helder
| Schip flag                    =
| Schip besteld                 = Nederlands Loodswezen
| Scheepsbouwer                 = [[Willemsoord (marinewerf)|Rijkswerf Willemsoord]]
| Schip kiellegging             =
| Schip tewaterlating           = 11 augustus 1951
| Schip afbouwwerf              = Rijkswerf Willemsoord
| Schip gedoopt                 =
| Schip gekocht                 =
| Schip opgeleverd              =
| Schip kostprijs               =
| Schip in de vaart genomen     =
| Schip uit de vaart genomen    =
| Schip in dienst               = 30 september 1952
| Schip uit dienst              = 1992
| Schip omgedoopt               =
| Schip opnieuw geclassificeerd =
| Schip veroverd                =
| Schip lot                     = [[museumschip]]
| Schip thuishaven              = Museumhaven Willemsoord, Den Helder
| Schip vlag                    = {{NL}}
| Schip eigenaar                = Stichting Historie der Kustverlichting
| Schip charteraar              =
| Schip vroegere eigenaren      = [[Rijkswaterstaat]]
| Schip vroegere namen          =
| Schip latere eigenaren        =
| Schip latere namen            =
| Schip klasse                  =
| Schip type                    = lichtschip
| Schip lengte                  = 45,5 m
| Schip lengte LOA              =
| Schip lengte LPP              =
| Schip breedte                 = 7,92 m
| Schip diepgang                = 2,92 m
| Schip zomerdiepgang           =
| Schip hoogte                  =
| Schip deplacement             = 500 ton
| Schip tonnenmaat              =
| Schip tonnenmaat BRT          =
| Schip tonnenmaat NET          =
| Schip draagvermogen           =
| Schip draagvermogen DWT       =
| Schip TEU                     =
| Schip reefer point            =
| Schip passagiers              =
| Schip hutten                  =
| Schip tarieven                =
| Schip voortstuwing            = geen
| Schip boegschroef             =
| Schip snelheid                =
| Schip IMO                     =
| Schip ENI                     =
| Schip teboekstelling          =
| Schip roepletters             =
| Schip bereik                  =
| Schip duurzaamheid            =
| Schip testdiepte              =
| Schip boten                   = 2
| Schip capaciteit              =
| Schip bemanning               = 11 man
| Schip tijd om te activeren    =
| Schip sensoren                =
| Schip EW                      =
| Schip bewapening              =
| Schip bepantsering            =
| Schip vliegtuigen             =
| Schip motto                   =
| Schip bijnaam                 =
| Schip verdiensten             =
| Schip opmerkingen             =
| Schip teken                   =
| website                       =
}}

Het [[Nederland]]se '''[[lichtschip]] Texel''' (Lichtschip Nr. 10) werd in [[1951]] gebouwd door de [[Willemsoord (marinewerf)|Rijkswerf Willemsoord]] te [[Den Helder]]. Het schip was in dienst van 30 september 1952 tot begin 1992. Sinds 1996 ligt het lichtschip als [[museumschip]] afgemeerd in de [[museumhaven]] van Willemsoord. Het wordt beheerd door de Stichting Historie der Kustverlichting onder de naam ''Museum Lichtschip Texel''.<ref name="ontwerp-bouw">{{Citeer web|url=http://www.lichtschip-texel.nl/nl/historie/ontwerp-en-bouw|titel=Lichtschip Texel - Ontwerp en bouw|uitgever=Stichting Historie der Kustverlichting|bezochtdatum=1 oktober 2015}}</ref>

== Constructie en uitrusting ==
[[Bestand:Texel lightship nr 10 bridge and light tower.jpg|thumb|Detail van het schip. Zicht op de lichtopstand en de brug.]]
Begin 1951 verzocht het [[Nederlands Loodswezen BV|Nederlandse Loodswezen]] de marinewerf [[Willemsoord (marinewerf)|Rijkswerf Willemsoord]] om twee lichtschepen te bouwen op basis van plannen die dateerden uit 1948. De beide vaartuigen, met de nummers 10 en 11, liepen op 11 augustus 1951 van stapel.<ref name="ontwerp-bouw" /> Lichtschip nummer 10 had een diepgang van 2,92 meter en een totaal gewicht van ongeveer 500 ton. De lengte bedroeg 45,5 meter en de breedte 7,92 meter.<ref name="terugbouw">{{Citeer web|url=http://www.lichtschip-texel.nl/nl/terugbouw-en-overdracht|titel=Lichtschip Texel - Terugbouw en overdracht|uitgever=Stichting Historie der Kustverlichting|bezochtdatum=1 oktober 2015}}</ref> Oorspronkelijk was het schip uitgerust met drie [[anker (schip)|paddenstoelankers]] van telkens 750 kg. Het witte licht bevond zich op een hoogte van 16 m en werd gebundeld door een lenzenstelsel met een [[brandpuntsafstand]] van 300 mm. Het schip vertoonde om de 20 seconden een groep van drie flitsen gevolgd door één flits.<ref>{{de}}{{Citeer web|url=http://www.feuerschiffseite.de/SCHIFFE/NIEDERLA/TEXEL10/TEXEL10.HTM|titel=Lichtschip no. 10 - Texel|uitgever=feuerschiffseite.de|bezochtdatum=1 oktober 2015}}</ref> Verder had het schip een [[misthoorn]] aan boord. Dit waarschuwingsmiddel werd aangevuld met radio's voor de communicatie met bijhorende antennes en een radiobaken. Na de afbouw was het schip uitgerust met vier [[Kromhout (bedrijf)|Kromhout]] dieselgeneratoren voor het opwekken van elektriciteit. Tijdens de automatisering in 1976 werden ze vervangen door drie generatoren van het type Samofa.<ref name="terugbouw" /> Het schip had geen voortstuwing en kon dus niet varen op eigen kracht.<ref name="bemanning">{{Citeer web|url=http://www.lichtschip-texel.nl/nl/historie/bemanning-en-aflossing|titel=Lichtschip Texel - Bemanning en aflossing|uitgever=Stichting Historie der Kustverlichting|bezochtdatum=1 oktober 2015}}</ref> In noodgevallen en bij de bevoorrading en aflossing kon de bemanning beroep doen op een roeispiegelsloep en een loodsjol.<ref name="terugbouw" />

== Posities ==
De eerste positie die lichtschip nr. 10 op 30 september 1952 innam bevond zich op 18 [[zeemijl]]en uit de kust. Het schip werd voorzien van de naam ''Texel'', een verwijzing naar zijn ligplaats. In 1971 werd het vaartuig hernoemd tot ''Terschellingerbank'' en verplaatst naar de gelijknamige bank ten noorden van het eiland [[Terschelling]]. Met het oog op een volledige automatisering werd het schip in 1976 van zijn positie gehaald. In 1977 droeg het intussen door de ''Sleephelling Maatschappij Scheveningen'' geautomatiseerde en dus onbemande schip opnieuw de naam ''Texel'' en kreeg het de gelijknamige positie toegewezen. Vanaf 1982 lag nr. 10, nog steeds met de naam ''Texel'', op 23 zeemijlen van Den Helder, ten westen van [[Petten]]. Om de twee jaar haalde een [[sleepboot|marinesleper]] of een [[betonningsvaartuig]] het schip binnen voor nazicht een onderhoud. Omdat de onbemande werking van nr. 10 voldeed, werden later ook de twee andere Nederlandse lichtschepen met automatische apparatuur uitgerust.<ref name="ontwerp-bouw" />

== Bemanning ==
=== Taakverdeling ===
De elfkoppige bemanning, die tot 1955 telkens vier weken aan boord bleef, werkte onder een regime van vier uur op en vier uur af, de zogenaamde continudienst. Vanaf 1955 werd deze vier weken durende dienstperiode verminderd tot twee weken. Dit regime werd in stand gehouden tot het schip werd geautomatiseerd. Naast de gezagvoerder, de hoofdmachinist en de stuurman, waren er ook nog drie machinisten, drie lichtwachters en een scheepsjongen aan boord. De maaltijden werden verzorgd door een kok.
De lichtwachters namen dag en nacht de wacht waar. Schepen die te dicht naderden werden per [[lichtmorsecommunicatie|seinlamp]] en later per radio verzocht om van koers te veranderen. Naast het algemene onderhoud van het schip zorgden deze lichtwachters ook voor het opstellen van een weerrapport.
De elektrische installatie en de generatoren in de machinekamer werden beheerd door de machinisten. De gezagvoerder en de eerste stuurman namen geregeld deel aan de wacht. Het logboek werd door de eerste stuurman aangevuld. De [[Kustwacht]] werd om het uur door de bemanning van het lichtschip per radio ingelicht over de heersende weersomstandigheden. Het lichtschip speelde ook een rol in de wind- en stormwaarschuwing. Daartoe werden, indien nodig en op aanwijzingen van het [[Koninklijk Nederlands Meteorologisch Instituut|KNMI]], een stormbal en een bijhorend stormkwadrant gehesen. Later werden deze aanduidingen vervangen door een systeem met rode en witte lichten.<ref name="leven">{{Citeer web|url=http://www.lichtschip-texel.nl/nl/historie/leven-aan-boord|titel=Lichtschip Texel - Leven aan boord|uitgever=Stichting Historie der Kustverlichting|bezochtdatum=1 oktober 2015}}</ref>

=== Bevoorrading en aflossing ===
Bevoorrading en aflossing gebeurden door een verzorgingsschip dat het lichtschip tot op 50 meter naderde. De bemanning gebruikte de loodsjol van de Texel om de voorraden van het verzorgingsschip op te halen en eventueel af te lossen personeel over te brengen. Bij ruwe zee diende dit bevoorraden en aflossen uitgesteld te worden, omdat het varen met de loodsjol dan een te groot risico vormde. Bij aanhoudend slechte weersomstandigheden kon het gebeuren dat het te vervangen personeel tot een week langer aan boord diende te blijven.<ref name="bemanning" />

== Ongevallen ==
Tijdens de zware februaristorm van 1953 werd het schip aan beide zijden getroffen door watermassa's waardoor het ernstige [[averij]] opliep. Niet alleen beschadigde dit door zand verzadigde water een reling, maar het vernielde ook een aantal ramen en deuren, waardoor het zeewater ongehinderd het schip kon binnendringen.

Op 7 april 1966 raakte een schip de Texel achteraan aan de [[bakboord en stuurboord|stuurboordzijde]]. Naast de schade aan een motorsloep en het sloepdek bleek ook een deel van de verschansing te zijn verdwenen. Het aanvarende schip, dat vooraan beschadigd was, kon verder varen.

Op 19 november 1967 werd nummer 10 aangevaren door een [[kustvaarder]], die daardoor een gat van acht meter in de romp aan de [[bakboord en stuurboord|bakboordzijde]] van het lichtschip achterliet. De bemanning van de kustvaarder weigerde hulp te bieden en het vaartuig vervolgde zijn weg. De schade aan de Texel bevond zich boven de [[waterlijn]], zodat het schip bleef drijven.

Tijdens de [[Noord-Atlantische Verdragsorganisatie|NAVO]]-oefening ''Silver Tower'' stortte op 17 september 1968 een [[helikopter]] van het type ''Westland Wasp'' neer in de onmiddellijke omgeving van het lichtschip. Het toestel was opgestegen van het [[Royal Navy|Engelse]] fregat ''HMS Cleopatra''. De bemanning van het verongelukte toestel werd vijf minuten na het ongeval door een [[reddingsboot]] van de ''Cleopatra'' uit zee gehaald.<ref>{{Citeer web|url=http://www.lichtschip-texel.nl/nl/historie/angst-en-aanvaringen|titel=Lichtschip Texel - Angst en aanvaringen|uitgever=Stichting Historie der Kustverlichting|bezochtdatum=1 oktober 2015}}</ref>

== Ombouw tot [[museumschip]] ==
Vanaf 1996 werd het schip gerestaureerd. Tijdens dit ombouwen werden de meeste aanpassingen die gebeurd waren in het kader van de automatisering ongedaan gemaakt. Zo werden onder meer de dichtgelaste patrijspoorten opnieuw opengeslepen, oude radio's van het type Becker teruggeplaatst en de apparatuur van het radiobaken en de misthoorn nagebouwd. Bovendien werd de brug terug op het dek aangebracht en werden masten, [[tuigage (schip)|tuigage]] en [[antenne (straling)|antenne]] opnieuw geïnstalleerd nadat het helikopterdek weggehaald was. In de machinekamer werden de drie Samofa dieselgeneratoren vervangen door vier generatoren van de firma Kromhout. Op 19 december 2008 werd het lichtschip in eigendom overgedragen door [[Rijkswaterstaat]] en de gemeente Den Helder aan de ''Stichting Historie der Kustverlichting''. In 2009 werd het schip in een [[droogdok]] binnengebracht, zodat de twee rijpalen en bijhorende ladder die tijdens de automatisering aan de romp aangebracht waren, konden weggehaald worden.<ref name="terugbouw" />

== Stranding nummer 11 ==
Op de positie Texel heeft ook lichtschip nr. 11 dienstgedaan. Dit lichtschip is in de nacht van 30 september op 1 oktober 1991 losgeslagen doordat de ankerketting brak. Er woedde op dat moment een storm met orkaankracht.  Met schepen en helikopters probeerde men tevergeefs om personeel aan boord te brengen met de bedoeling een reserveanker uit te werpen. In de vroege morgen van 1 oktober 1991 strandde het vaartuig op de [[Hondsbossche Zeewering]]. Omdat het niet mogelijk bleek het vlot te trekken, werd het ter plaatse gesloopt.<ref>{{de}}{{Citeer web|url=http://www.feuerschiffseite.de/UNGLUCK/un-texel.htm|titel=Lichtschip no. 11, 2. Oktober 1991|uitgever=feuerschiffseite.de|bezochtdatum=1 oktober 2015}}</ref> De lichtmast werd overgebracht naar de Oude Rijkswerf Willemsoord, waar hij tegenwoordig tentoongesteld is.

{{Appendix|2=
*[https://www.vuurtorens.org/vuurtoren/lichtschip-10/ Informatie op de website van de Nederlandse Vuurtoren Vereniging]
{{References}}
}}
{{Bibliografische informatie}}

{{Coor title dms|52|57|28.28|N|4|46|13.84|E|type:landmark_scale:781_region:NL}}

[[Categorie:Vuurtoren in Noord-Holland]]
[[Categorie:Lichtschip op naam|Texel]]
[[Categorie:Geschiedenis van Texel]]
[[Categorie:Geschiedenis van Den Helder]]
[[Categorie:Willemsoord (Den Helder)]]

title: Geschiedenis

Besteld: Nederlands Loodswezen

Werf: Rijkswerf Willemsoord

Tewaterlating: 11 augustus 1951

Afbouwwerf: Rijkswerf Willemsoord

In dienst: 30 september 1952

Status: museumschip

Thuishaven: Museumhaven Willemsoord, Den Helder

title: Eigenaren

Vlag: Nederland

Eigenaar: Stichting Historie der Kustverlichting

Vroegere eigenaren: Rijkswaterstaat

title: Algemene kenmerken

Type: lichtschip

Deplacement: 500 ton

Voortstuwing en vermogen: geen

Bemanning: 11 man

Portaal: Maritiem


text:
# Polinyà
Polinyà is een gemeente in de Spaanse provincie Barcelona in de regio Catalonië met een oppervlakte van 9 km². Polinyà telt 8.300 inwoners (1 januari 2016).

## Demografische ontwikkeling
Bron: INE, 1857-2011: volkstellingen
Abrera · Aguilar de Segarra · Aiguafreda · Alella · Alpens · L'Ametlla del Vallès · Arenys de Mar · Arenys de Munt · Argençola · Argentona · Artés · Avià · Avinyó · Avinyonet del Penedès · Badalona · Badia del Vallès · Bagà · Balenyà · Balsareny · Barberà del Vallès · Barcelona · Begues · Bellprat · Berga · Bigues i Riells del Fai · Borredà · El Bruc · El Brull · Les Cabanyes · Cabrera d'Anoia · Cabrera de Mar · Cabrils · Calaf · Calders · Caldes de Montbui · Caldes d'Estrac · Calella · Calonge de Segarra · Calldetenes · Callús · Campins · Canet de Mar · Canovelles · Cànoves i Samalús · Canyelles · Capellades · Capolat · Cardedeu · Cardona · Carme · Casserres · Castell de l'Areny · Castellar de n'Hug · Castellar del Riu · Castellar del Vallès · Castellbell i el Vilar · Castellbisbal · Castellcir · Castelldefels · Castellet i la Gornal · Castellfollit de Riubregós · Castellfollit del Boix · Castellgalí · Castellnou de Bages · Castellolí · Castellterçol · Castellví de la Marca · Castellví de Rosanes · Centelles · Cercs · Cerdanyola del Vallès · Cervelló · Collbató · Collsuspina · Copons · Corbera de Llobregat · Cornellà de Llobregat · Cubelles · Dosrius · Esparreguera · Esplugues de Llobregat · L'Espunyola · L'Esquirol · L'Estany · Figaró-Montmany · Fígols · Fogars de la Selva · Fogars de Montclús · Folgueroles · Fonollosa · Font-rubí · Les Franqueses del Vallès · Gaià · Gallifa · La Garriga · Gavà · Gelida · Gironella · Gisclareny · La Granada · Granera · Granollers · Gualba · Guardiola de Berguedà · Gurb · L'Hospitalet de Llobregat · Els Hostalets de Pierola · Igualada · Jorba · La Llacuna · La Llagosta · Lliçà d'Amunt · Lliçà de Vall · Llinars del Vallès · Lluçà · Malgrat de Mar · Malla · Manlleu · Manresa · Marganell · Martorell · Martorelles · Les Masies de Roda · Les Masies de Voltregà · El Masnou · Masquefa · Matadepera · Mataró · Mediona · Moià · Molins de Rei · Mollet del Vallès · Monistrol de Calders · Monistrol de Montserrat · Montcada i Reixac · Montclar · Montesquiu · Montgat · Montmajor · Montmaneu · Montmeló · Montornès del Vallès · Montseny · Muntanyola · Mura · Navarcles · Navás · La Nou de Berguedà · Òdena · Olèrdola · Olesa de Bonesvalls · Olesa de Montserrat · Olivella · Olost · Olvan · Orís · Oristà · Orpí · Òrrius · Pacs del Penedès · Palafolls · Palau-solità i Plegamans · La Palma de Cervelló · Pallejà · El Papiol · Parets del Vallès · Perafita · Piera · Pineda de Mar · El Pla del Penedès · La Pobla de Claramunt · La Pobla de Lillet · Polinyà · El Pont de Vilomara i Rocafort · Pontons · El Prat de Llobregat · Prats de Lluçanès · Els Prats de Rei · Premià de Dalt · Premià de Mar · Puigdàlber · Puig-reig · Pujalt · La Quar · Rajadell · Rellinars · Ripollet · La Roca del Vallès · Roda de Ter · Rubí · Rubió · Rupit i Pruit · Sabadell · Sagàs · Saldes · Sallent · Sant Adrià de Besòs · Sant Agustí de Lluçanès · Sant Andreu de la Barca · Sant Andreu de Llavaneres · Sant Antoni de Vilamajor · Sant Bartomeu del Grau · Sant Boi de Llobregat · Sant Boi de Lluçanès · Sant Cebrià de Vallalta · Sant Celoni · Sant Climent de Llobregat · Sant Cugat del Vallès · Sant Cugat Sesgarrigues · Sant Esteve de Palautordera · Sant Esteve Sesrovires · Sant Feliu de Codines · Sant Feliu de Llobregat · Sant Feliu Sasserra · Sant Fost de Campsentelles · Sant Fruitós de Bages · Sant Hipòlit de Voltregà · Sant Iscle de Vallalta · Sant Jaume de Frontanyà · Sant Joan de Vilatorrada · Sant Joan Despí · Sant Julià de Cerdanyola · Sant Julià de Vilatorta · Sant Just Desvern · Sant Llorenç d'Hortons · Sant Llorenç Savall · Sant Martí d'Albars · Sant Martí de Centelles · Sant Martí de Tous · Sant Martí Sarroca · Sant Martí Sesgueioles · Sant Mateu de Bages · Sant Pere de Ribes · Sant Pere de Riudebitlles · Sant Pere de Torelló · Sant Pere de Vilamajor · Sant Pere Sallavinera · Sant Pol de Mar · Sant Quintí de Mediona · Sant Quirze de Besora · Sant Quirze del Vallès · Sant Quirze Safaja · Sant Sadurní d'Anoia · Sant Sadurní d'Osormort · Sant Salvador de Guardiola · Sant Vicenç de Castellet · Sant Vicenç de Montalt · Sant Vicenç de Torelló · Sant Vicenç dels Horts · Santa Cecília de Voltregà · Santa Coloma de Cervelló · Santa Coloma de Gramenet · Santa Eugènia de Berga · Santa Eulàlia de Riuprimer · Santa Eulàlia de Ronçana · Santa Fe del Penedès · Santa Margarida de Montbuí · Santa Margarida i els Monjos · Santa Maria de Besora · Santa Maria de Martorelles · Santa Maria de Merlès · Santa Maria de Miralles · Santa Maria de Palautordera · Santa Maria d'Oló · Santa Perpètua de Mogoda · Santa Susanna · Santpedor · Sentmenat · Seva · Sitges · Sobremunt · Sora · Subirats · Súria · Tagamanent · Talamanca · Taradell · Terrassa · Tavèrnoles · Tavertet · Teià · Tiana · Tona · Tordera · Torelló · La Torre de Claramunt · Torrelavit · Torrelles de Foix · Torrelles de Llobregat · Ullastrell · Vacarisses · Vallbona d'Anoia · Vallcebre · Vallgorguina · Vallirana · Vallromanes · Veciana · Vic · Vilada · Viladecans · Viladecavalls · Vilafranca del Penedès · Vilalba Sasserra · Vilanova de Sau · Vilanova del Camí · Vilanova del Vallès · Vilanova i la Geltrú · Vilassar de Dalt · Vilassar de Mar · Vilobí del Penedès · Viver i Serrateix
Spanje · Regio's · Provincies

title: Polinyà

wikitext:
{{Infobox gemeente Spanje
| naam = Polinyà
| vlag = [[Bestand:Bandera de Polinyà.svg|border|100px]]
| wapen = [[Bestand:Escut de Polinyà.svg|75px|Wapen van Polinyà]]
| lat_deg = 41
| lat_min = 33
| lon_deg = 2
| lon_min = 9
| lon_dir = E
| provincie = [[Barcelona (provincie)|Barcelona]]
| regio = [[Catalonië]]
| mapname2 = Catalonië
| comarca = [[Vallès Occidental]]
| idnummer = 08.167
| munwebpage = https://www.polinya.cat/
}}
'''Polinyà''' is een [[Gemeente (bestuur)|gemeente]] in de [[Spanje|Spaanse]] provincie [[Barcelona (provincie)|Barcelona]] in de regio [[Catalonië]] met een oppervlakte van 9 km². Polinyà telt {{Array Spanje gemeentes inwonertallen|POP=08.167}} inwoners ({{Array Spanje gemeentes inwonertallen|TXT=Year}}).

== Demografische ontwikkeling ==
<timeline>
Colors=
 id:a value:gray(0.9)
 id:b value:gray(0.7)
 id:c value:rgb(1,1,1)
 id:d value:rgb(0.6,0.7,0.8)

ImageSize = width:450 height:250
PlotArea = left:50 bottom:30 top:30 right:30
DateFormat = x.y
Period = from:0 till:8750
TimeAxis = orientation:vertical
AlignBars = justify
ScaleMajor = gridcolor:b increment:1250 start:0
ScaleMinor = gridcolor:a increment:250 start:0
BackgroundColors = canvas:c

BarData=

 bar:1857 text:1857
 bar:1877 text:1877
 bar:1897 text:1897
 bar:1910 text:1910
 bar:1930 text:1930
 bar:1950 text:1950
 bar:1970 text:1970
 bar:1991 text:1991
 bar:2011 text:2011
 bar:2015 text:2015

PlotData=
 color:d width:25 align:left

 bar:1857 from:0 till: 444
 bar:1877 from:0 till: 444
 bar:1897 from:0 till: 416
 bar:1910 from:0 till: 393
 bar:1930 from:0 till: 469
 bar:1950 from:0 till: 442
 bar:1970 from:0 till: 1168
 bar:1991 from:0 till: 3385
 bar:2011 from:0 till: 8098
 bar:2015 from:0 till: 8226

PlotData=

 bar:1857 at: 444 fontsize:s text: 444 shift:(-10,5)
 bar:1877 at: 444 fontsize:s text: 444 shift:(-10,5)
 bar:1897 at: 416 fontsize:s text: 416 shift:(-10,5)
 bar:1910 at: 393 fontsize:s text: 393 shift:(-10,5)
 bar:1930 at: 469 fontsize:s text: 469 shift:(-10,5)
 bar:1950 at: 442 fontsize:s text: 442 shift:(-10,5)
 bar:1970 at: 1168 fontsize:s text: 1.168 shift:(-10,5)
 bar:1991 at: 3385 fontsize:s text: 3.385 shift:(-10,5)
 bar:2011 at: 8098 fontsize:s text: 8.098 shift:(-10,5)
 bar:2015 at: 8226 fontsize:s text: 8.226 shift:(-10,5)

</timeline>
{{Clearleft}}
:<small>Bron: [[Instituto Nacional de Estadística (Spanje)|INE]], 1857-2011: volkstellingen</small>

{{Appendix|2=
* {{Bronvermelding inwoners en oppervlakte Spanje}}
}}
{{Navigatie provincie Barcelona}}
{{Commonscat}}

{{DEFAULTSORT:Polinya}}
[[Categorie:Gemeente in Barcelona (provincie)]]

title: Situering

Autonome regio: Catalonië

Provincie · Comarca: Barcelona · Vallès Occidental

Coördinaten: 41° 33′ NB, 2° 9′ OL

title: Algemeen

title: Overig

title: Detailkaart

Detailkaart: · Locatie in Catalonië

Portaal: Spanje


text:
# Ophisma tropicalis
Ophisma tropicalis is een vlinder uit de familie van de spinneruilen (Erebidae). De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1852 door Guenée.

title: Ophisma tropicalis

wikitext:
{{Taxobox vlinder
| titelweergave = cursief
| naam = ''Ophisma tropicalis''
| afbeelding =
| familie = [[Spinneruilen|Erebidae]] (Spinneruilen)
| onderfamilie = [[Catocalinae]]
| tribus =
| geslacht = ''[[Ophisma]]''
| w-naam = ''Ophisma tropicalis''
| auteur = Guenée
| datum = 1852
| haakjes =
| commons =
| species =
}}
'''''Ophisma tropicalis''''' is een [[vlinders|vlinder]] uit de familie van de [[Spinneruilen|spinneruilen (Erebidae)]].<ref>{{Brontabel|9999-Lepindex}}</ref> De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1852 door Guenée.

{{Appendix}}
{{beginnetje|biologie|2013|04|12}}

[[Categorie:Ophisma|tropicalis]]

title: Ophisma tropicalis

Orde: Lepidoptera (Vlinders)

Familie: Erebidae (Spinneruilen)

Onderfamilie: Catocalinae

Geslacht: Ophisma

title: Soort


text:
# Kobe (kunstenaar)
Kobe (pseudoniem van Jacques Saelens; Kortrijk, 4 september 1950 – Saint-Julien (Var), 26 oktober 2014) was een Belgische kunstenaar, beeldhouwer.

## Levensloop
Kobe volgde een opleiding aan respectievelijk het LUCA School of Arts in Schaarbeek (1969-1974) en de Academie voor Schone Kunsten in Kortrijk (1969-1977), waar hij leerde hoe belangrijk tekenen is voor een beeldhouwer. Na zijn academietijd maakte Kobe op 25-jarige leeftijd een reis van een jaar door Midden- en Zuid-Amerika. Die reis is van grote invloed geweest op zijn latere ontwikkeling als kunstenaar.
Kobes artistieke visie werd verder gevormd door vele reizen in Afrika en Azië, waar hij de oude culturen tot zich nam. Beroepshalve was Kobe onder meer leraar beeldhouwkunst aan de academies van Kortrijk, Deinze en Harelbeke. Rond 1992 begon Kobe te experimenteren met platte vormen, wat tot een typische en herkenbare stijl leidde van brede en tegelijk dunne kunstwerken.
In 1995 werd Kobe zelfstandig beeldhouwer en werkte hij in Pietrasanta (Toscane) dicht bij de bronsgieterijen en dicht bij de marmergroeven van Carrara.
Pietrasanta staat al eeuwen bekend om zijn marmer en zijn beeldhouwers. Kunstenaars verzamelen zich daar sinds de tijd van Michelangelo om in marmer of graniet te werken.
In de 20ste eeuw leefden Henry Moore, Marino Marini en Jacques Lipchitz in Pietrasanta.

## Kunstwerken
Kobe werkte in verschillende materialen (brons, klei, plaaster, marmer, graniet). Het merendeel van Kobes kunstwerken zijn gemaakt uit brons of marmer. Twee onderwerpen domineerden zijn kunstwerken: de vrouwelijke figuur en het paard. Kobes vrouwelijke figuren zien er moederlijk en menselijk uit, of ze nu dik of dun zijn. Het zijn zeker geen ideaal geproportioneerde supermodellen. Naast de vrouwelijke figuren beeldhouwde Kobe ook paarden als een symbool van kracht, kameraadschap en verbinding.
Kobe begon elke ochtend met het maken van een aantal tekeningen, die hij later uitwerkte tot een kunstwerk. Kobe zag zijn tekeningen niet als autonome kunstwerken. Voor hem waren het puur schetsmatige weergaven van losse gedachten, waargenomen houdingen of ideeën.
Kobe wilde enkel het essentiële tonen. Kobe wilde zijn kunst niet ingewikkeld maken met verborgen betekenissen of een achterliggende symboliek. Voor hem primeerden eenvoud en schoonheid.
Kobes meest monumentale kunstwerk Arcade (670 × 630 × 440 cm) staat in Canada, dicht bij de Atlantische Oceaan. Andere kunstwerken kunnen gevonden worden in musea en privécollecties, waaronder The Phoebus Foundation en Beeldengalerij Het Depot.
Kobe ontwierp in 2009 de winnaarstrofee voor de Memorial Van Damme. Het is een bronzen kunstwerk, getiteld Loper (19,5 × 7 × 5 cm), dat gebaseerd is op de naakte Griekse atleten van vroeger.
Het oeuvre van Kobe werd tentoongesteld in talrijke nationale en internationale galeries en kunstbeurzen, waaronder Morren Galleries (Utrecht, NL), Robinsons Art Gallery (Knokke-Heist, BE), Europ'Art (Genève, CH), Miart Milano Art Fair (Milaan, IT), London Art Fair (Londen, GB), MPV Gallery ('s-Hertogenbosch, NL), Miami Art Fair (Miami, Florida, USA), KunstRAI (Amsterdam, NL) en Galerie Beaux-Arts (Londen, GB).

## Publicaties
- Ingenieuze Vrolijke Eenhoud[13] (kunstcatalogus – 1995 – hardcover – 57p. – NL/FR/EN/DT/IT) (gepubliceerd door Robinsons Art Gallery) (selectie van de beginwerken)
- Herinneringen (Veertig Vlamingen en hun geliefkoosd kunstwerk)[3] (In dit boek beschrijft ondernemer en kunstverzamelaar Fernand Huts (eigenaar van Katoen Natie) zijn keuze voor het bronzen kunstwerk 'De Grote Aanvoerder'.)
- Spelen met Vlakken en Vormen[13] (kunstcatalogus – 2004 – hardcover – 48p. – NL) (gepubliceerd door MPV Gallery) (selectie van kunstwerken tussen 1996 en 2004)
- Kobe[13] (dvd – 2008 – 33 min. – NL/EN ondertiteling) (gepubliceerd door MPV Gallery) (toont het leven en werk van Kobe)
- Becoming Kobe[13] (kunstcatalogus – 2010 – hardcover – 95p. – NL/EN) (gepubliceerd door MPV Gallery) (selectie van kunstwerken tussen 2002 en 2010)
- Het Depot Belicht[10] (boek over Beeldengalerij Het Depot waarin het marmeren beeld 'Il Paradiso'[14] vermeld wordt)
- Kobe – Ingenious Simplicity[15][13] (monografie – 2016 – hardcover – 252p. – NL/EN/FR) (geschreven door de zoon van Kobe en kunstcriticus Johan Debruyne) (monografie over Kobes leven en werk)
- Masterpieces[13] (kunstcatalogus – 2018 – hardcover – 26p. – NL/FR/EN) (gepubliceerd door Robinsons Art Gallery) (selectie van marmeren kunstwerken)
- Kunstmo(nu)menten[2] (Het bronzen kunstwerk 'De Grote Aanvoerder' werd opgenomen in dit boek dat de lezer op een kunstroute meeneemt door Beveren (Oost-Vlaanderen).)

- Library of Congress Control Number: no2017045334
- Virtual International Authority File: 6276148753701641320002
- WorldCat: E39PBJjMyhYKrmDm8Qh4v7FFrq

title: Kobe (kunstenaar)

wikitext:
{{Infobox kunstenaar
| naam			= Kobe
| afbeelding		= Kobe (copyright Stefano Baroni).jpg
| onderschrift		= Kobe (2006)
| geboren		= [[Kortrijk (hoofdbetekenis)|Kortrijk]], [[4 september]] [[1950]]
| overleden		= [[Saint-Julien (Var)]], [[26 oktober]] [[2014]]
| nationaliteit		= {{BE}}
| beroep		= [[kunstenaar]], [[beeldhouwer]]
| website		= https://www.kobeartist.com/
}}
[[Bestand:Kobe – Arcade – 1999 – Bronze - 670 x 630 x 440 cm.jpg|thumb| Kobe – ''Arcade'' – 1999 – brons – 670 × 630 × 440 cm – Blandford, Nova Scotia, Canada – privécollectie]]
'''Kobe''' ([[pseudoniem]] van '''Jacques Saelens'''; [[Kortrijk (hoofdbetekenis)|Kortrijk]], [[4 september]] [[1950]] – [[Saint-Julien (Var)]], [[26 oktober]] [[2014]]) was een Belgische [[kunstenaar]], [[beeldhouwer (hoofdbetekenis)|beeldhouwer]].

==Levensloop==
Kobe volgde een opleiding aan respectievelijk het [[LUCA School of Arts]] in [[Schaarbeek]] (1969-1974) en de Academie voor Schone Kunsten in [[Kortrijk (hoofdbetekenis)|Kortrijk]] (1969-1977), waar hij leerde hoe belangrijk tekenen is voor een beeldhouwer. Na zijn academietijd maakte Kobe op 25-jarige leeftijd een reis van een jaar door Midden- en Zuid-Amerika. Die reis is van grote invloed geweest op zijn latere ontwikkeling als kunstenaar.<ref name=referentie1/>

Kobes artistieke visie werd verder gevormd door vele reizen in Afrika en Azië, waar hij de oude culturen tot zich nam. Beroepshalve was Kobe onder meer leraar beeldhouwkunst aan de academies van [[Kortrijk (hoofdbetekenis)|Kortrijk]], [[Deinze]] en [[Harelbeke]].<ref name=referentie2/> Rond 1992 begon Kobe te experimenteren met platte vormen, wat tot een typische en herkenbare stijl leidde van brede en tegelijk dunne kunstwerken.<ref name=referentie2/><ref name=referentie3>{{citeer boek|datum= 2003 |titel= Herinneringen (Veertig Vlamingen en hun geliefkoosd kunstwerk)|uitgever=Openbaar Kunstbezit in Vlaanderen|ISBN=90-76099-55-3|pp= 50-51|taal=}}</ref>

In 1995 werd Kobe zelfstandig beeldhouwer en werkte hij in [[Pietrasanta]] ([[Toscane]]) dicht bij de bronsgieterijen en dicht bij de marmergroeven van [[Carrara]].<ref name=referentie2>{{citeer boek |achternaam1=Drieghe |voornaam1=Gerda |achternaam2=Andries |voornaam2=Wilfried |datum=2019 |titel=Kunstmo(nu)menten |uitgever=De Beverse Klok |ISBN=90-808879-5-1|pp= 64-66|taal=}}</ref>
Pietrasanta staat al eeuwen bekend om zijn [[marmer]] en zijn beeldhouwers. Kunstenaars verzamelen zich daar sinds de tijd van Michelangelo<ref>Coughlan14>Coughlan, Robert; (1978), ''The World of Michelangelo, Time-Life'' |pp= 14–15</ref> om in marmer of [[graniet]] te werken.
In de 20ste eeuw leefden [[Henry Moore]]<ref>{{citeer web |url= https://www.musapietrasanta.it/en/virtual-collections/artisti/artista_moore/ |titel= Henry Moore – Musa Pietrasanta |website= MuSA |bezochtdatum= 24 april 2020 |archiefdatum= 23 januari 2021 |archiefurl= https://web.archive.org/web/20210123210055/https://www.musapietrasanta.it/en/virtual-collections/artisti/artista_moore/ |dodeurl= ja }}</ref><ref>{{citeer web |url= http://www.studio-sem.com/about |title= About – Studio SEM |website= Studio SEM |bezochtdatum= 24 april 2020}}</ref>, [[Marino Marini (beeldhouwer)|Marino Marini]] en [[Jacques Lipchitz]] in Pietrasanta.<ref name=referentie1/>

[[Bestand:Kobe – In Al Zijn Glorie (In All Its Glory) – Bronze - 2011 – 51 x 53 x 17,5 cm.png|thumb|Kobe – ''In Al Zijn Glorie'' – 2011 – Brons – 51 × 53 × 17,5 cm]]
[[Bestand:Kobe - Grande Torse Debout (Large Standing Torso) - 1999 - 160 x 48 x 20 cm - base 60 x 30 cm - Brons.jpg|thumb|Kobe – ''Grande Torse Debout'' (Grote Staande Romp) – 1999 – Brons – 160 × 48 × 20 cm (base 60 × 30 cm) – [[Beeldengalerij Het Depot]]<ref name=referentie4>{{citeer tijdschrift |achternaam= Dijkman |voornaam= Loek |taal= |titel= De tors in Nederland |tijdschrift= Fragment |jaargang=10 |datum= 2016|uitgever= Stichting Het Depot|ISSN= 1875-1679|pp= 97}}</ref><ref name="referentie5"/> (museum)]]

==Kunstwerken==
Kobe werkte in verschillende materialen (brons, klei, plaaster, marmer, graniet). Het merendeel van Kobes kunstwerken zijn gemaakt uit [[brons (hoofdbetekenis)|brons]] of [[marmer]]. Twee onderwerpen domineerden zijn kunstwerken: de vrouwelijke figuur en het paard. Kobes vrouwelijke figuren zien er moederlijk en menselijk uit, of ze nu dik of dun zijn. Het zijn zeker geen ideaal geproportioneerde supermodellen. Naast de vrouwelijke figuren beeldhouwde Kobe ook paarden als een symbool van kracht, kameraadschap en verbinding.<ref name=referentie1>{{citeer tijdschrift|achternaam=Hamming|voornaam=Annelette|taal=|titel=De kwetsbare kracht van Kobe|jaargang=23|tijdschrift=Tableau Fine Arts Magazine|datum=2001 (september/oktober)|nummer=4|uitgever=Plantijn Casparie Breda|ISSN=0166-4492|pp= 84-89}}</ref>

Kobe begon elke ochtend met het maken van een aantal tekeningen, die hij later uitwerkte tot een kunstwerk. Kobe zag zijn tekeningen niet als autonome kunstwerken. Voor hem waren het puur schetsmatige weergaven van losse gedachten, waargenomen houdingen of ideeën.<ref name=referentie3/>

Kobe wilde enkel het essentiële tonen. Kobe wilde zijn kunst niet ingewikkeld maken met verborgen betekenissen of een achterliggende symboliek. Voor hem primeerden eenvoud en schoonheid.<ref name=referentie2/><ref name=referentie1/>

Kobes meest monumentale kunstwerk ''Arcade'' (670 × 630 × 440 cm) staat in [[Canada (hoofdbetekenis)|Canada]], dicht bij de [[Atlantische Oceaan]]. Andere kunstwerken kunnen gevonden worden in musea en privécollecties, waaronder [[The Phoebus Foundation]]<ref name=referentie6>https://www.headquarters-katoennatie.com/nl/baadster-kobe Het marmeren kunstwerk ‘La Baigneuse’ (De Baadster) in de privécollectie van [[The Phoebus Foundation]]</ref> en [[Beeldengalerij Het Depot]]<ref name=referentie29>{{citeer boek |datum= 2014 |titel= Het Depot Belicht |uitgever= Stichting Het Depot |pp= 36-37 |ISBN=90-822551-0-3}}</ref><ref name="referentie5">https://www.hetdepot.nl/nl/Kunstenaars/Kobe{{Dode link}} Collectie van Kobes kunstwerken bij [[Beeldengalerij Het Depot]]. [[Wageningen (Nederland)|Wageningen]], Nederland</ref>.

Kobe ontwierp in 2009 de winnaarstrofee voor de [[Memorial Van Damme]]. Het is een bronzen kunstwerk, getiteld Loper (19,5 × 7 × 5 cm), dat gebaseerd is op de naakte Griekse atleten van vroeger.<ref name=referentie13>https://www.kobeartist.com/bronze/ Een aantal van Kobes bronzen kunstwerken. [https://web.archive.org/web/20230531220154/https://www.kobeartist.com/bronze/ Gearchiveerd] op 31 mei 2023.</ref>

Het oeuvre van Kobe werd tentoongesteld in talrijke nationale en internationale galeries en kunstbeurzen, waaronder Morren Galleries ([[Utrecht (stad)|Utrecht]], NL), Robinsons Art Gallery ([[Knokke-Heist]], BE), Europ'Art ([[Genève (stad)|Genève]], CH), Miart Milano Art Fair ([[Milaan (stad)|Milaan]], IT), London Art Fair ([[Londen (hoofdbetekenis)|Londen]], GB), MPV Gallery ([['s-Hertogenbosch (hoofdbetekenis)|'s-Hertogenbosch]], NL), Miami Art Fair ([[Miami (hoofdbetekenis)|Miami]], [[Florida (staat)|Florida]], USA), KunstRAI ([[Amsterdam (hoofdbetekenis)|Amsterdam]], NL) en Galerie Beaux-Arts ([[Londen (hoofdbetekenis)|Londen]], GB).<ref name=referentie77>https://www.kobeartist.com/exhibitions/ Een overzicht van Kobes tentoonstellingen. [https://web.archive.org/web/20230531233410/https://www.kobeartist.com/exhibitions/ Gearchiveerd] op 31 mei 2023.</ref>

==Publicaties==
*''Ingenieuze Vrolijke Eenhoud''<ref name=referentie7/> (kunstcatalogus – 1995 – hardcover – 57p. – NL/FR/EN/DT/IT) (gepubliceerd door Robinsons Art Gallery) (selectie van de beginwerken)
*''Herinneringen (Veertig Vlamingen en hun geliefkoosd kunstwerk)''<ref name=referentie3/> (In dit boek beschrijft ondernemer en kunstverzamelaar [[Fernand Huts]] (eigenaar van [[Katoen Natie]]) zijn keuze voor het bronzen kunstwerk 'De Grote Aanvoerder'.)
*''Spelen met Vlakken en Vormen''<ref name=referentie7/> (kunstcatalogus – 2004 – hardcover – 48p. – NL) (gepubliceerd door MPV Gallery) (selectie van kunstwerken tussen 1996 en 2004)
*''Kobe''<ref name=referentie7>[https://www.kobeartist.com/publications/ Overzicht van de publicaties over Kobe]. [https://web.archive.org/web/20230531230637/https://www.kobeartist.com/publications/ Gearchiveerd] op 31 mei 2023.</ref> (dvd – 2008 – 33 min. – NL/EN ondertiteling) (gepubliceerd door MPV Gallery) (toont het leven en werk van Kobe)
*''Becoming Kobe''<ref name=referentie7/> (kunstcatalogus – 2010 – hardcover – 95p. – NL/EN) (gepubliceerd door MPV Gallery) (selectie van kunstwerken tussen 2002 en 2010)
*''Het Depot Belicht''<ref name=referentie29/> (boek over [[Beeldengalerij Het Depot]] waarin het marmeren beeld 'Il Paradiso'<ref>[https://www.kobeartist.com/marble/ Een aantal van Kobes marmeren kunstwerken]. [https://web.archive.org/web/20230531222954/https://www.kobeartist.com/marble/ Gearchiveerd] op 31 mei 2023.</ref> vermeld wordt)
*''Kobe – Ingenious Simplicity''<ref name=referentie88>{{citeer boek |acthernaam1= Saelens |voornaam1= Albin |achternaam2= Debruyne |voornaam2 =Johan |datum= 2016 |titel= Kobe-Ingenious Simplicity |uitgever= Stichting Kunstboek |ISBN=978-90-5856-566-2}}</ref><ref name=referentie7/> (monografie – 2016 – hardcover – 252p. – NL/EN/FR) (geschreven door de zoon van Kobe en kunstcriticus Johan Debruyne) (monografie over Kobes leven en werk)
*''Masterpieces''<ref name=referentie7/> (kunstcatalogus – 2018 – hardcover – 26p. – NL/FR/EN) (gepubliceerd door Robinsons Art Gallery) (selectie van marmeren kunstwerken)
*''Kunstmo(nu)menten''<ref name=referentie2/> (Het bronzen kunstwerk 'De Grote Aanvoerder' werd opgenomen in dit boek dat de lezer op een kunstroute meeneemt door [[Beveren (Oost-Vlaanderen)]].)

{{Appendix}}
{{Bibliografische informatie}}

[[Categorie:20e-eeuws kunstenaar]]
[[Categorie:21e-eeuws kunstenaar]]
[[Categorie:Abstracte kunst]]
[[Categorie:Belgisch beeldhouwer]]

title: Persoonsgegevens

Geboren: Kortrijk, 4 september 1950

Overleden: Saint-Julien (Var), 26 oktober 2014

Nationaliteit: België

Beroep(en): kunstenaar, beeldhouwer


text:
# Sonotrella virescens
Sonotrella virescens is een rechtvleugelig insect uit de familie krekels (Gryllidae). De wetenschappelijke naam van deze soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1990 door Gorochov.

title: Sonotrella virescens

wikitext:
{{Taxobox insect
| naam = ''Sonotrella virescens''
| titelweergave = cursief
| afbeelding =
| afbeeldingtekst =
| orde = [[Rechtvleugeligen|Orthoptera]] (Rechtvleugeligen)
| familie = [[Krekels|Gryllidae]] (Krekels)
| geslacht = ''[[Sonotrella]]''
| w-naam = ''Sonotrella virescens''
| auteur = Gorochov
| datum = 1990
| haakjes =
| species =
| commons =
}}
'''''Sonotrella virescens''''' is een [[rechtvleugeligen|rechtvleugelig insect]] uit de familie [[krekels]] (Gryllidae). De wetenschappelijke naam van deze soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1990 door Gorochov.

{{Appendix|2=
* {{Brontabel|9999-Orthoptera}} [bezocht 15 april 2013]
}}
{{Beginnetje|biologie|2013|04|23}}

[[Categorie:Sonotrella|virescens]]

title: Sonotrella virescens

Orde: Orthoptera (Rechtvleugeligen)

Familie: Gryllidae (Krekels)

Geslacht: Sonotrella

title: Soort


text:
# Parachela oxygastroides
Parachela oxygastroides is een straalvinnige vissensoort uit de familie van de eigenlijke karpers (Cyprinidae). De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1852 door Bleeker.

title: Parachela oxygastroides

wikitext:
{{Taxobox straalvinnige
| titelweergave = cursief
| naam = ''Parachela oxygastroides''
| afbeelding = Parach oxygastr 130605-36382 tae.JPG
| orde = [[Cypriniformes]]
| familie = [[Cyprinidae]] ([[Eigenlijke karpers]])
| geslacht = ''[[Parachela (geslacht)|Parachela]]''
| w-naam = ''Parachela oxygastroides''
| auteur = Bleeker
| datum = 1852
| haakjes = ja
| commons =
| species =
|status=LC|statusbron=2020|rl-id=169547}}
'''''Parachela oxygastroides''''' is een [[Straalvinnigen|straalvinnige]] [[vissen (dieren)|vissensoort]] uit de familie van de [[Eigenlijke karpers|eigenlijke karpers (Cyprinidae)]].<ref>{{Link FishBase species|genus=Parachela|species=oxygastroides|month=02|year=2013}}</ref> De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1852 door Bleeker.
{{Appendix}}
{{beginnetje|biologie|2013|02|27}}

[[Categorie:Eigenlijke karpers]]

title: Parachela oxygastroides · IUCN-status: Niet bedreigd (2020)

Stam: Chordata (Chordadieren)

Superklasse: Osteichthyes (Beenvisachtigen)

Klasse: Actinopterygii (Straalvinnigen)

Orde: Cypriniformes

Familie: Cyprinidae (Eigenlijke karpers)

Geslacht: Parachela

title: Soort

Portaal: Biologie · Vissen


text:
# Hârseni
Hârseni is een Roemeense gemeente in het district Brașov.
Hârseni telt 2215 inwoners.

title: Hârseni

wikitext:
{{Infobox plaats in Roemenië
| naam = Hârseni
| coa =
| district = [[District Brașov|Brașov]]
| inwoners = 2215
| census = 2007
| oppervlakte = 151,51
| postcode = 507090
| hoogte =
| website =
| lat_deg = 45
| lat_min = 44
| lat_sec =
| lat_dir = N
| lon_deg = 25
| lon_min = 2
| lon_sec =
| lon_dir = E
| detailkaart = Harseni_jud_Brasov.png
| detailkaartbijschrift = Locatie in [[District Brașov|Brașov]]
}}
'''Hârseni''' is een [[Roemeense gemeente]] in het district [[District Brașov|Brașov]].
Hârseni telt 2215 inwoners.

{{Beginnetje|landen & volken|land=Roemenië|2013|2|17}}

{{DEFAULTSORT:Harseni}}
[[Categorie:Gemeente in Brașov]]

title: Situering

District (județ): Brașov

Coördinaten: 45° 44′ NB, 25° 2′ OL

title: Algemeen

title: Overig

title: Detailkaart

Detailkaart:
Kaart van Hârseni
Locatie in Brașov

Portaal: Roemenië


text:
# Copidognathus obsoletus
Copidognathus obsoletus is een mijtensoort uit de familie van de Halacaridae. De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1938 door André.

title: Copidognathus obsoletus

wikitext:
{{Taxobox
| titelweergave = cursief
| naam = ''Copidognathus obsoletus''
| afbeelding =
| rijk = [[Dieren (biologie)|Animalia]] (Dieren)
| stam = [[Geleedpotigen|Arthropoda]] (Geleedpotigen)
| klasse = [[Spinachtigen|Arachnida]] (Spinachtigen)
| orde = [[Trombidiformes]]
| familie = [[Halacaridae]]
| geslacht = ''[[Copidognathus]]''
| w-naam = ''Copidognathus obsoletus''
| auteur = André
| datum = 1938
| haakjes =
| worms = 406835
}}
'''''Copidognathus obsoletus''''' is een [[mijten]]soort uit de familie van de [[Halacaridae]].<ref>Bartsch, I. (2012). <i>Copidognathus obsoletus</i> André, 1938. Geraadpleegd via:  World Register of Marine Species op http://www.marinespecies.org/aphia.php?p=taxdetails&id=406835</ref> De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1938 door André.

{{Appendix}}
{{beginnetje|biologie|2013|03|24}}

[[Categorie:Copidognathus|obsoletus]]

title: Copidognathus obsoletus

Orde: Trombidiformes

Familie: Halacaridae

Geslacht: Copidognathus

title: Soort


text:
# Axe (merk)
Axe (of Lynx) is een merk van Unilever. Onder deze naam wordt onder meer deodorant, douchegel, parfum en gel verkocht.
De Axe-producten worden verkocht in de Verenigde Staten, Canada, Zuid-Amerika, India, Azië en Europa. In Australië, Nieuw-Zeeland, Ierland en het Verenigd Koninkrijk is het bekend onder de naam Lynx. In Zuid-Afrika werd het product tot 2002 verkocht onder de naam Ego. In Uruguay werd Axe tot 2004 verkocht als Lynx.
De televisiereclames hebben het product neergezet als een verleidingsmiddel dat vrouwen moet aantrekken tot het mannelijke geslacht. De reclame noemt dit het "Axe effect". Ook zou het product meer dan 24 uur zijn werking behouden. Er zijn intussen ruim 20 geuren. De meest verkochte geur is Africa.

title: Axe (merk)

wikitext:
{{Infobox bedrijf
| naam                = AXE
| logo                = AXE Logo.svg
| afbeelding          = Large collection of Axe products.jpg
| onderschrift        = Verscheidene producten uit het Axe-assortiment
| eigendom            =
| doel                =
| slogan              =
| rechtsvorm          =
| oprichting          = [[6 juni]] [[1983]]
| voorganger          =
| opheffingnaam       =
| opheffing           =
| oorzaak einde       =
| oprichter           =
| eigenaar            =
| sleutelfiguren      =
| bestuur             =
| land                =
| locatie             =
| werknemers          =
| leden               =
| actieve leden       =
| dochteronderneming  =
| moederonderneming   = [[Unilever]]
| beheerd vermogen    =
| producten           = [[Deodorant]], [[douchegel]], [[parfum]] en [[haargel]]
| sector              =
| industrie           =
| omzet               =
| winst               =
| marktkapitalisatie  =
| website             = https://www.axe.com/nl/home.html
| overig              =
}}
'''Axe''' (of '''Lynx''') is een merk van [[Unilever]]. Onder deze naam wordt onder meer [[deodorant]], [[douchegel]], [[parfum]] en [[haargel|gel]] verkocht.

De Axe-producten worden verkocht in de [[Verenigde Staten]], [[Canada]], [[Zuid-Amerika]], [[India]], [[Azië]] en [[Europa (continent)|Europa]]. In Australië, Nieuw-Zeeland, Ierland en het Verenigd Koninkrijk is het bekend onder de naam ''Lynx.'' In Zuid-Afrika werd het product tot 2002 verkocht onder de naam ''Ego''. In Uruguay werd Axe tot 2004 verkocht als ''Lynx''.

De televisiereclames hebben het product neergezet als een verleidingsmiddel dat vrouwen moet aantrekken tot het mannelijke geslacht. De reclame noemt dit het "Axe effect". Ook zou het product meer dan 24 uur zijn werking behouden. Er zijn intussen ruim 20 geuren. De meest verkochte geur is Africa.

{{Commonscat|Axe (grooming product)}}
{{Navigatie Unilever}}

[[Categorie:Merknaam van Unilever]]

title: AXE

Moederonderneming: Unilever

Producten: Deodorant, douchegel, parfum en haargel

Portaal: Economie