text:
# La trinchera infinita
La trinchera infinita is een Spaanse film uit 2019, geregisseerd door Jon Garaño, Aitor Arregi en Jose Mari Goenaga.

## Verhaal
Het pas getrouwde stel Higinio en Rosa worden geconfronteerd met het uitbreken van de Spaanse Burgeroorlog. Uit angst te worden opgepakt, besluit Higinio met de hulp van zijn vrouw zichzelf schuil te houden in hun eigen huis. Hij beseft dan nog niet dat hij pas in 1969, 33 jaar later, zijn huis weer zal verlaten.

## Rolverdeling
| Acteur              | Personage      |
| ------------------- | -------------- |
| Antonio de la Torre | Higinio        |
| Belén Cuesta        | Rosa           |
| Vicente Vergara     | Gonzalo        |
| José Manuel Poga    | Rodrigo        |
| Emilio Palacios     | Jaime          |
| Adrián Fernández    | Jaime niño     |
| Nacho Fortes        | Enrique        |
| Marco Cáceres       | Juan           |
| Joaquín Gómez       | Padre Higinio  |
| Esperanza Guardado  | Mari Carmen    |
| Antonio Romero      | Fede           |
| Óscar Corrales      | Damián         |
| Enrique Asenjo      | Emilio         |
| Arturo Vargas       | Amante cartero |
| Estefanía Rueda     | Isabel         |

## Ontvangst

### Recensies
Op Rotten Tomatoes geeft 91% van de 23 recensenten de film een positieve recensie, met een gemiddelde score van 7,70/10.

### Prijzen en nominaties
De film won 21 prijzen en werd voor 43 andere genomineerd. Een selectie:
| Jaar | Prijs                                   | Categorie                            | Genomineerde                                                     | Resultaat   |
| ---- | --------------------------------------- | ------------------------------------ | ---------------------------------------------------------------- | ----------- |
| 2019 | San Sebastián (67ste editie)            | Gouden Schelp voor beste film        | La trinchera infinita                                            | Genomineerd |
| 2019 | San Sebastián (67ste editie)            | Zilveren Schelp voor beste regisseur | Aitor Arregi , Jon Garaño, Jose Mari Goenaga                     | Gewonnen    |
| 2019 | San Sebastián (67ste editie)            | Juryprijs voor beste scenario        | Luiso Berdejo, Jose Mari Goenaga                                 | Gewonnen    |
| 2020 | Premios Goya (34ste uitreiking)         | Beste film                           | La trinchera infinita                                            | Genomineerd |
| 2020 | Premios Goya (34ste uitreiking)         | Beste regisseur                      | Aitor Arregi, Jon Garaño, Jose Mari Goenaga                      | Genomineerd |
| 2020 | Premios Goya (34ste uitreiking)         | Beste acteur                         | Antonio de la Torre                                              | Genomineerd |
| 2020 | Premios Goya (34ste uitreiking)         | Beste actrice                        | Belén Cuesta                                                     | Gewonnen    |
| 2020 | Premios Goya (34ste uitreiking)         | Beste debuterend acteur              | Vicente Vergara                                                  | Genomineerd |
| 2020 | Premios Goya (34ste uitreiking)         | Beste origineel scenario             | Jose Mari Goenaga, Luiso Berdejo                                 | Genomineerd |
| 2020 | Premios Goya (34ste uitreiking)         | Beste camerawerk                     | Javier Agirre Erauso                                             | Genomineerd |
| 2020 | Premios Goya (34ste uitreiking)         | Beste montage                        | Laurent Dufreche, Raúl López                                     | Genomineerd |
| 2020 | Premios Goya (34ste uitreiking)         | Beste artdirector                    | Pepe Domínguez                                                   | Genomineerd |
| 2020 | Premios Goya (34ste uitreiking)         | Beste productiemanager               | Ander Sistiaga                                                   | Genomineerd |
| 2020 | Premios Goya (34ste uitreiking)         | Beste geluid                         | Iñaki Díez, Alazne Ameztoy, Xanti Salvador, Nacho Royo-Villanova | Gewonnen    |
| 2020 | Premios Goya (34ste uitreiking)         | Beste speciale effecten              | Jon Serrano, David Heras                                         | Genomineerd |
| 2020 | Premios Goya (34ste uitreiking)         | Beste kostuums                       | Lourdes Fuentes, Saioa Lara                                      | Genomineerd |
| 2020 | Premios Goya (34ste uitreiking)         | Beste grime en haarstijl             | Yolanda Piña, Félix Terrero, Nacho Díaz                          | Genomineerd |
| 2020 | Premios Goya (34ste uitreiking)         | Beste filmmuziek                     | Pascal Gaigne                                                    | Genomineerd |
| 2020 | Europese Filmprijzen (33ste uitreiking) | Beste make-up                        | Yolanda Piña, Félix Terrero, Nacho Diaz                          | Gewonnen    |

title: La trinchera infinita

wikitext:
{{Infobox film
| titel              = ''La trinchera infinita''
| afbeelding         =
| onderschrift       =
| tagline            =
| alternatieve titel = ''The Endless Trench''
| regie              = Jon Garaño
Aitor Arregi
Jose Mari Goenaga
| producer           =
| prodmaatschappij   =
| schrijver          = Luiso Berdejo
Jose Mari Goenaga
| verhaal            =
| bronmateriaal      =
| voice-over         =
| spelers            =
| muziek             = Pascal Gaigne
| montage            = Laurent Dufreche
Raúl López
| cinematografie     = Javi Agirre Erauso
| production design  =
| distributeur       =
| première           = 22 september 2019 ([[Filmfestival van San Sebastián 2019|San Sebastián]])
| genre              = [[Drama (genre)|Drama]]
| lengte             = 147 minuten
| taal               = Spaans
| land               = {{ES}}
{{FR}}
| budget             =
| locatie            =
| bezoekers          =
| opbrengst          = [[Amerikaanse dollar|US$]] 1,3 miljoen<ref>{{Link Box Office Mojo|id=7937168|label=La trinchera infinita}}, geraadpleegd op 11 februari 2020</ref>
| prijzen            = 21
| nominaties         = 43
| voorloper          =
| vervolg            =
| remake             =
| website            =
| imdb               =
| moviemeter         =
| tmdb               =
| allmovie           =
| kijkwijzer         =
| kijkwijzer_inhoud  =
}}

'''''La trinchera infinita''''' is een [[Spanje|Spaanse]] film uit [[Film in 2019|2019]], geregisseerd door Jon Garaño, Aitor Arregi en Jose Mari Goenaga.

== Verhaal ==
{{Leeswaarschuwing}}
Het pas getrouwde stel Higinio en Rosa worden geconfronteerd met het uitbreken van de [[Spaanse Burgeroorlog]]. Uit angst te worden opgepakt, besluit Higinio met de hulp van zijn vrouw zichzelf schuil te houden in hun eigen huis. Hij beseft dan nog niet dat hij pas in 1969, 33 jaar later, zijn huis weer zal verlaten.

== Rolverdeling ==

{| class="wikitable" style="width:350px;"
! style="width:200px;"|Acteur
! style="width:150px;"|Personage
|-
| [[Antonio de la Torre]] || Higinio
|-
| [[Belén Cuesta]] || Rosa
|-
| Vicente Vergara || Gonzalo
|-
| José Manuel Poga || Rodrigo
|-
| Emilio Palacios || Jaime
|-
| Adrián Fernández || Jaime niño
|-
| Nacho Fortes || Enrique
|-
| Marco Cáceres || Juan
|-
| Joaquín Gómez || Padre Higinio
|-
| Esperanza Guardado || Mari Carmen
|-
| Antonio Romero || Fede
|-
| Óscar Corrales || Damián
|-
| Enrique Asenjo || Emilio
|-
| Arturo Vargas || Amante cartero
|-
| Estefanía Rueda || Isabel
|}

== Ontvangst ==

=== Recensies ===

Op [[Rotten Tomatoes]] geeft 91% van de 23 recensenten de film een positieve recensie, met een gemiddelde score van 7,70/10.<ref>{{Link Rotten Tomatoes|id=the_endless_trench|label=La trinchera infinita}}, geraadpleegd op 13 december 2020</ref>

=== Prijzen en nominaties ===

De film won 21 prijzen en werd voor 43 andere genomineerd. Een selectie:
{| class="wikitable sortable" style="width:800px;"
|-
! style="width:50px;"|Jaar
! style="width:150px;"|Prijs
! style="width:275px;"|Categorie
! style="width:250px;"|Genomineerde
! style="width:75px;"|Resultaat
|-
| rowspan=3 style="text-align:center;"|2019
| rowspan=3 style="text-align:center;"|[[Internationaal filmfestival van San Sebastián|San Sebastián]]
([[Filmfestival van San Sebastián 2019|67ste editie]])
| [[Gouden Schelp|Gouden Schelp voor beste film]]
| ''La trinchera infinita''
| {{Tabelcel genomineerd}}
|-
| [[Zilveren Schelp voor beste regisseur]]
| Aitor Arregi , Jon Garaño, Jose Mari Goenaga
| {{Tabelcel gewonnen}}
|-
| Juryprijs voor beste scenario
| Luiso Berdejo, Jose Mari Goenaga
| {{Tabelcel gewonnen}}
|-
| rowspan=16 style="text-align:center;"|2020
| rowspan=15 style="text-align:center;"|[[Goya (filmprijs)|Premios Goya]]
([[34ste uitreiking van de Premios Goya|34ste uitreiking]])
| [[Premio Goya voor beste film|Beste film]]
| La trinchera infinita
| {{Tabelcel genomineerd}}
|-
| [[Premio Goya voor beste regisseur|Beste regisseur]]
| Aitor Arregi, Jon Garaño, Jose Mari Goenaga
| {{Tabelcel genomineerd}}
|-
| [[Premio Goya voor beste acteur|Beste acteur]]
| [[Antonio de la Torre]]
| {{Tabelcel genomineerd}}
|-
| [[Premio Goya voor beste actrice|Beste actrice]]
| [[Belén Cuesta]]
| {{Tabelcel gewonnen}}
|-
| Beste debuterend acteur
| Vicente Vergara
| {{Tabelcel genomineerd}}
|-
| Beste origineel scenario
| Jose Mari Goenaga, Luiso Berdejo
| {{Tabelcel genomineerd}}
|-
| Beste camerawerk
| Javier Agirre Erauso
| {{Tabelcel genomineerd}}
|-
| Beste montage
| Laurent Dufreche, Raúl López
| {{Tabelcel genomineerd}}
|-
| Beste artdirector
| Pepe Domínguez
| {{Tabelcel genomineerd}}
|-
| Beste productiemanager
| Ander Sistiaga
| {{Tabelcel genomineerd}}
|-
| Beste geluid
| Iñaki Díez, Alazne Ameztoy, Xanti Salvador, Nacho Royo-Villanova
| {{Tabelcel gewonnen}}
|-
| Beste speciale effecten
| Jon Serrano, David Heras
| {{Tabelcel genomineerd}}
|-
| Beste kostuums
| Lourdes Fuentes, Saioa Lara
| {{Tabelcel genomineerd}}
|-
| Beste grime en haarstijl
| Yolanda Piña, Félix Terrero, Nacho Díaz
| {{Tabelcel genomineerd}}
|-
| Beste filmmuziek
| Pascal Gaigne
| {{Tabelcel genomineerd}}
|-
| style="text-align:center;"|[[Europese Filmprijzen]]
([[33e Europese Filmprijzen|33ste uitreiking]])
| Beste make-up
| Yolanda Piña, Félix Terrero, Nacho Diaz
| {{Tabelcel gewonnen}}
|}

== Externe links ==
{{Standaardlinks film}}

{{Cursief}}
{{Appendix}}

{{DEFAULTSORT:Trinchera infinita}}
[[Categorie:Film uit 2019]]
[[Categorie:Spaanse film]]

title: La trinchera infinita

Alternatieve titel(s): The Endless Trench

Regie: Jon Garaño · Aitor Arregi · Jose Mari Goenaga

Scenario: Luiso Berdejo · Jose Mari Goenaga

Muziek: Pascal Gaigne

Montage: Laurent Dufreche · Raúl López

Cinematografie: Javi Agirre Erauso

Première: 22 september 2019 (San Sebastián)

Genre: Drama

Speelduur: 147 minuten

Taal: Spaans

Land: Spanje · Frankrijk

Opbrengst: US$ 1,3 miljoen

Kijkwijzer: Geweld Seks


text:
# Rotonde (ruimtelijke figuur)
Een rotonde is in de meetkunde een lichaam, een veelvlak met als grondvlak een 2n-hoek en als bovenvlak een n-hoek, met n ≥ 3, die  met afwisselend driehoeken en regelmatige vijfhoeken worden verbonden. Hierbij wordt het bovenvlak met {\displaystyle {\tfrac {90}{n}}^{\circ }} ten opzichte van het ondervlak gedraaid.
Een rotonde met een regelmatige vijfhoek als bovenvlak, dus met n = 5, is een johnsonlichaam, maar rotondes met {\displaystyle n\neq 5} zijn dat niet. De driehoeken ingesloten door het grondvlak en twee vijfhoeken zijn voor alle rotondes een gelijkzijdige driehoek, maar de driehoeken ingesloten door twee vijfhoeken en het bovenvlak zijn dat voor de rotondes met {\displaystyle n\neq 5} niet.
De zijkant van een rotonde is iets hoger dan die van een koepel, waarmee dit lichaam verwant is.
Wanneer men een icosidodecaëder of een gedraaide icosidodecaëder in twee gelijke helften verdeelt, ontstaan twee vijfhoekige rotondes. Een icosidodecaëder is een archimedisch lichaam, een gedraaide icosidodecaëder is een johnsonlichaam.
- vijfhoekige rotonde
- Opengevouwen vijfhoekige rotonde
- icosidodecaëder
- gedraaide icosidodecaëder

wikiname: nlwiki

title: Rotonde (ruimtelijke figuur)

in_language: nl

wikitext:
Een '''rotonde''' is in de [[meetkunde]] een [[Lichaam (meetkunde)|lichaam]], een [[veelvlak]] met als grondvlak een ''2n''-hoek en als bovenvlak een ''n''-hoek, met ''n ≥ 3'', die  met afwisselend driehoeken en [[regelmatige vijfhoek]]en worden verbonden. Hierbij wordt het bovenvlak met <math>\tfrac{90}{n} ^{\circ}</math> ten opzichte van het ondervlak gedraaid.

Een rotonde met een regelmatige vijfhoek als bovenvlak, dus met {{nowrap|1= ''n'' = 5}}, is een [[johnsonlichaam]], maar rotondes met <math>n \neq 5</math> zijn dat niet. De [[Driehoek (meetkunde)|driehoeken]] ingesloten door het grondvlak en twee vijfhoeken zijn voor alle rotondes een [[gelijkzijdige driehoek]], maar de driehoeken ingesloten door twee vijfhoeken en het bovenvlak zijn dat voor de rotondes met <math>n \neq 5</math> niet.

De zijkant van een rotonde is iets hoger dan die van een [[Koepel (ruimtelijke figuur)|koepel]], waarmee dit lichaam verwant is.

Wanneer men een [[icosidodecaëder]] of een [[gedraaide icosidodecaëder]] in twee gelijke helften verdeelt, ontstaan twee [[vijfhoekige rotonde]]s. Een icosidodecaëder is een [[archimedisch lichaam]], een gedraaide icosidodecaëder is een johnsonlichaam.

<gallery>
Bestand:Pentagonal rotunda.png|vijfhoekige rotonde
Bestand:Johnson solid 6 net.png|Opengevouwen vijfhoekige rotonde
Bestand:Icosidodecahedron.jpg|icosidodecaëder
Bestand:Pentagonal orthobirotunda.png|gedraaide icosidodecaëder
</gallery>

==Referenties==
* {{en}} [[MathWorld]]. [http://mathworld.wolfram.com/Rotunda.html Rotunda].

[[Categorie:Ruimtelijke figuur]]


text:
# Amparafaravola (district)
Amparafaravola is een district van Madagaskar in de regio Alaotra-Mangoro. Het district telt 253.579 inwoners (2011) en heeft een oppervlakte van 3.815 km², verdeeld over 13 gemeentes. De hoofdplaats is Amparafaravola.

title: Amparafaravola (district)

wikitext:
{{Infobox plaats in Madagaskar
| land     = Madagaskar
| soort    = District
| naam     = Amparafaravola
| regio    = [[Alaotra-Mangoro]]
| kaart    = [[Bestand:Amparafaravola district.png|250px]]
| inwoners = 253.579
| dichtheid= 66
| census   = 2011
| km2      = 3.815
| hoogte   =
| image    =
| caption  =
| website  =
}}
'''Amparafaravola''' is een [[district]] van [[Madagaskar]] in de regio [[Alaotra-Mangoro]]. Het district telt 253.579 inwoners ([[2011]]<ref>[http://www.geohive.com/cntry/madagascar.aspx Madagascar Administrative units] Geohive.com. <small>Geraadpleegd op 12 april 2014.</small>. [https://web.archive.org/web/20211122143240/http://www.geohive.com/cntry/madagascar.aspx Gearchiveerd] op 22 november 2021.</ref>) en heeft een [[oppervlakte]] van 3.815 km², verdeeld over 13 gemeentes. De hoofdplaats is [[Amparafaravola (stad)|Amparafaravola]].

{{Appendix}}
{{Navigatie regio Alaotra-Mangoro}}
[[Categorie:District van Madagaskar]]
[[Categorie:Alaotra-Mangoro]]

title: Situering

Regio: Alaotra-Mangoro

title: Algemeen

Portaal: Madagaskar


text:
# Europese begrotingsunie
De Europese begrotingsunie (EBU) verwijst naar de geplande intensievere samenwerking tussen de staten van de Europese Unie op het gebied van de begrotingspolitiek.
In een begrotingsunie nemen de regeringen van de deelnemende landen hun beslissingen inzake uitgaven, belastingen en heffingen gezamenlijk. Met betrekking tot de Europese begrotingsunie worden dergelijke beslissingen aan de ene kant zo geïnterpreteerd, dat landen die zich niet aan de opgelegde begrotingsdiscipline houden en die de gemeenschappelijk in het Stabiliteits- en groeipact overeengekomen begrotingsdiscipline overtreden, een aantal van hun soevereine bevoegdheden verliezen. Anderen zien in een begrotingsunie een convergentie op het gebied van belastingspolitiek, sociale zekerheid en arbeidsmarktwetgeving Op 9 december 2011 stemden alle EU-lidstaten met uitzondering van Groot-Brittannië in met strenge beperkingen op de overheidsuitgaven, inclusief automatische sancties voor landen die de regels overtreden. Het definitieve verdrag moet tot maart 2012 uitgewerkt en ondertekend worden.

## Voetnoten
1. ↑  (en)  Joe Weisenthal, That Term 'Fiscal Union' Doesn't Mean What You Think It Does, Business Insider, 9 dec 2011

title: Europese begrotingsunie

wikitext:
De '''Europese begrotingsunie''' (EBU) verwijst naar de geplande intensievere samenwerking tussen de staten van de [[Europese Unie]] op het gebied van de [[begrotingspolitiek]].

[[Bestand:EU fiscal treaty-2012.svg|thumb|350px|
{{Legenda|#0066ff|Eurolanden die tot de begrotingsunie toetreden}}
{{Legenda|#aaccff|Niet-eurolanden die tot de begrotingsunie toetreden}}
{{Legenda|#c34f4f|Niet-eurolanden die niet zullen toetreden}}]]

In een [[begrotingsunie]] nemen de regeringen van de deelnemende landen hun beslissingen inzake uitgaven, belastingen en heffingen gezamenlijk. Met betrekking tot de Europese begrotingsunie worden dergelijke beslissingen aan de ene kant zo geïnterpreteerd, dat landen die zich niet aan de opgelegde begrotingsdiscipline houden en die de gemeenschappelijk in het [[Stabiliteits- en groeipact]] overeengekomen begrotingsdiscipline overtreden, een aantal van hun soevereine bevoegdheden verliezen. Anderen zien in een begrotingsunie een [[convergentiecriteria|convergentie]] op het gebied van belastingspolitiek, sociale zekerheid en arbeidsmarktwetgeving<ref>{{en}} {{aut|Joe Weisenthal}}, [https://web.archive.org/web/20120425203202/http://articles.businessinsider.com/2011-12-08/markets/30488817_1_fiscal-discipline-president-sarkozy-ecb#ixzz1g3efFt9s That Term 'Fiscal Union' Doesn't Mean What You Think It Does], [[Business Insider]], 9 dec 2011</ref> Op 9 december 2011 stemden alle EU-lidstaten met uitzondering van Groot-Brittannië in met strenge beperkingen op de overheidsuitgaven, inclusief automatische sancties voor landen die de regels overtreden. Het definitieve verdrag moet tot maart 2012 uitgewerkt en ondertekend worden.

== Zie ook ==
* [[Euro-plus pact]]

== Externe links ==
{{wikisource|Verdrag inzake stabiliteit, coördinatie en bestuur in de economische en monetaire unie}}
*{{de}} [http://consilium.europa.eu/press/press-releases/latest-press-releases/newsroomrelated?bid=76&grp=20199&lang=en&cmsId=339 Erklärung der Staats- und Regierungschefs des Euro-Währungsgebiets], 9 december 2012
*{{de}} [[Europäische Bewegung Deutschland]], Vorschläge zur Umsetzung der EU-Gipfelbeschlüsse veröffentlicht, [http://www.europaeische-bewegung.de/news/vorschlaege-zur-umsetzung-der-eu-gipfelbeschluesse-veroeffentlicht/ Erstentwurf des Vertrages zur Fiskalunion], 21 dec 2011

== Voetnoten ==
{{References}}

[[Categorie:Economie van de Europese Unie]]
[[Categorie:Verdrag in de 21e eeuw]]
[[Categorie:2012]]


text:
# Vicente Zeballos
Vicente Antonio Zeballos Salinas (Moquegua, 10 mei 1963) is een Peruaanse advocaat en politicus. Hij was burgemeester van Moquegua, hoofdstad van de provincie Mariscal Nieto (2003-2006) en vertegenwoordigde Moquegua in het congres (2011-2019). Op 30 september 2019 werd hij beëdigd als premier van Peru, nadat hij vanaf 21 juli 2018 minister van Justitie en Mensenrechten was. Hij trad af als premier in juli 2020.

## Zijn opleiding
Na zijn schoolopleiding aan het Colegio Simón Bolivar School in Moquegua studeerde hij rechten en politieke wetenschappen aan de Universidad Inca Garcilaso de la Vega te Lima. Aan het Centro de Estudios Constitucionales in Madrid specialiseerde hij zich verder in het staatsrecht en de politicologie. Hij behaalde zijn doctoraat in het staatsrecht aan de Complutense Universiteit van Madrid.

## Politieke carrière
Van 2003 tot 2006 was Zeballos burgemeester van de Moquegua, hoofdstad van de provincie Mariscal Nieto. Bij de algemene verkiezingen van 2011 werd hij door de Partij Nationale Solidariteit (Partido Solidaridad Nacional, PSN) te Moquegua in het congres van de republiek gekozen.
Van 2011 tot 2016 had hij zitting in de congrescommissies voor onderwijs, jeugd en sport, voor grondwet en regelgeving, en voor decentralisatie en externe betrekkingen. Bovendien was hij voorzitter van verschillende parlementaire onderzoeks- en controlecommissies.
Bij de algemene verkiezingen van 2016 werd hij door regeringspartij Peruanos Por el Kambio (PPK) herkozen als congreslid voor de periode 2016-2021.
Op 21 juni 2017 werd hij voor de periode 2017-2018 benoemd tot woordvoerder van zijn fractie. Op 27 december van hetzelfde jaar nam hij echter ontslag uit zijn partij, als protest tegen de vervroegde vrijlating van voormalig dictator Alberto Fujimori door president Pedro Pablo Kuczynski, op eerste kerstdag 2017.
Op 21 juli 2018, na het aftreden van Salvador Heresi en de CNM Audios- affaire (waarbij de Peruaanse pers geluidsopnamen had verspreid waarin leden van de rechterlijke macht en parlementsleden onderling gunsten vroegen en bespraken), trad hij aan als minister van Justitie en Mensenrechten.
Op 30 september 2019, nadat toenmalig premier Salvador del Solar het vertrouwen van het congres verloor, trad Zeballos aan als premier van Peru. Het op diezelfde dag opgestelde decreet van ontbinding van het Congres was het eerste decreet dat door president Martín Vizcarra en premier Zeballos werd ondertekend.
Op 30 oktober 2019 presenteerde hij samen met president Martín Vizcarra het belangrijkste beleid voor de nabije toekomst: algemene toegang tot gezondheidszorg, verhoging van het minimumloon, bestrijden van geweld vrouwen, verbetering van de veiligheid en het onderwijs en de bouw van twee grote luchthavens. Het congres was op dat moment beperkt in zijn functies, doordat de regering verklaard had dat het na de ontbinding van het parlement niet juist zou zijn om de ministeriële maatregelen voor te leggen aan de Permanente Commissie van het Congres.
Zeballos werd hevig bekritiseerd om zijn aanpak van de coronapandemie en legde op 15 juli 2020 zijn premierschap neer. Een maand later werd hij vertegenwoordiger van Peru bij de Organisatie van Amerikaanse Staten.

title: Vicente Zeballos

wikitext:
{{Infobox ambtsbekleder
| naam          = Vicente Zeballos
| afbeelding    = Vicente Zeballos.jpg
| onderschrift  = Vicente Zeballos
| afbeeldinggrootte =
| opvolging     = [[Lijst van premiers van Peru|Premier van Peru]]
| start_periode = [[30 september]] [[2019]]
| eind_periode  = [[15 juli]] [[2020]]
| monarch       =
| vicepresident =
| vicepremier   =
| leider        =
| president     = [[Martín Vizcarra]]
| premier       =
| voorganger    = [[Salvador del Solar]]
| opvolger      =
| opvolging2    = Minister van Justitie en Mensenrechten
| start_periode2= [[21 juli]] [[2018]]
| eind_periode2 = [[30 september]] [[2019]]
| monarch2      =
| vicepresident2=
| vicepremier2  =
| leider2       =
| president2    = [[Martín Vizcarra]]
| premier2      = [[Salvador del Solar]]
| voorganger2   = [[Salvador Heresi]]
| opvolger2     = [[Ana Teresa Revilla]]
| geboren       = [[10 mei]] [[1963]]
| geboren_in    = [[Moquegua (stad)|Moquegua]]
| gestorven     =
| gestorven_in  =
| partner       =
| beroep        = [[advocaat (beroep)|advocaat]]<br>[[politicus]]
| religie       =
| partij        = [[Peruanos Por el Kambio]] (tot 2017)
| kieskring     =
| regio         =
| land          = [[Peru]]
| handtekening  =
| website       =
}}
'''Vicente Antonio Zeballos Salinas''' ([[Moquegua (stad)|Moquegua]], 10 mei 1963) is een [[Peru]]aanse [[Advocaat (beroep)|advocaat]] en [[politicus]]. Hij was [[burgemeester]] van Moquegua, hoofdstad van de [[Mariscal Nieto (provincie)|provincie Mariscal Nieto]] (2003-2006) en vertegenwoordigde Moquegua in het [[Peruviaans congres|congres]] (2011-2019).<ref>{{Citeer web|url=https://andina.pe/agencia/noticia-conoce-perfil-del-nuevo-ministro-justicia-vicente-zeballos-718304.aspx|titel=Conoce el perfil del nuevo ministro de Justicia, Vicente Zeballos|bezochtdatum=2019-12-25|auteur=Empresa Peruana de Servicios Editoriales S. A. EDITORA PERÚ|werk=andina.pe|taal=es}}</ref> Op 30 september 2019 werd hij beëdigd als [[Lijst van premiers van Peru|premier van Peru]], nadat hij vanaf 21 juli 2018 minister van Justitie en Mensenrechten was.<ref>{{Citeer web|url=https://gestion.pe/peru/politica/vicente-zeballos-juramento-nuevo-ministro-justicia-239168-noticia/|titel=Vicente Zeballos juramentó como nuevo ministro de Justicia|bezochtdatum=2019-12-25|auteur=Redacción Gestión|datum=2018-07-21|werk=Gestión|taal=es}}</ref> Hij trad af als premier in juli 2020.

== Zijn opleiding ==
Na zijn schoolopleiding aan het Colegio Simón Bolivar School in Moquegua studeerde hij [[Rechtsgeleerdheid|rechten]] en [[Politicologie|politieke wetenschappen]] aan de [[Universidad Inca Garcilaso de la Vega]] te [[Lima (stad)|Lima]]. Aan het [[Centro de Estudios Constitucionales]] in [[Madrid (stad)|Madrid]] specialiseerde hij zich verder in het [[staatsrecht]] en de politicologie. Hij behaalde zijn [[doctoraat]] in het staatsrecht aan de [[Complutense Universiteit van Madrid]].

== Politieke carrière ==
Van 2003 tot 2006 was Zeballos burgemeester van de Moquegua, hoofdstad van de provincie Mariscal Nieto. Bij de [[Peruviaanse algemene verkiezingen 2011|algemene verkiezingen van 2011]] werd hij door de [[Partij Nationale Solidariteit]] ''(Partido Solidaridad Nacional, PSN'') te Moquegua in het [[Peruviaans congres|congres van de republiek]] gekozen.

Van 2011 tot 2016 had hij zitting in de congrescommissies voor onderwijs, jeugd en sport, voor grondwet en regelgeving, en voor decentralisatie en externe betrekkingen. Bovendien was hij voorzitter van verschillende parlementaire onderzoeks- en controlecommissies.

Bij de [[Peruviaanse algemene verkiezingen 2011|algemene verkiezingen van 2016]] werd hij door regeringspartij ''[[Peruanos Por el Kambio]]'' (PPK) herkozen als congreslid voor de periode 2016-2021.

Op 21 juni 2017 werd hij voor de periode 2017-2018 benoemd tot woordvoerder van zijn [[Fractie (politiek)|fractie]].<ref>[https://amp.rpp.pe/politica/congreso/peruanos-por-el-kambio-designo-a-vicente-zeballos-como-su-nuevo-vocero-noticia-1065838 Peruanos por el Kambio designó a Vicente Zeballos como su nuevo vocero]</ref> Op 27 december van hetzelfde jaar nam hij echter ontslag uit zijn partij, als protest tegen de vervroegde vrijlating van voormalig dictator [[Alberto Fujimori]] door president [[Pedro Pablo Kuczynski]], op [[eerste kerstdag]] 2017.

Op 21 juli 2018, na het aftreden van [[Salvador Heresi]] en de [[CNM audios-affaire|''CNM Audios- affaire'']] (waarbij de Peruaanse pers geluidsopnamen had verspreid waarin leden van de rechterlijke macht en parlementsleden onderling gunsten vroegen en bespraken), trad hij aan als minister van Justitie en Mensenrechten.<ref>{{Citeer web|url=http://elperuano.pe/noticia-vicente-zeballos-jura-como-nuevo-ministro-justicia-68414.aspx|titel=Vicente Zeballos jura como nuevo ministro de Justicia|bezochtdatum=2019-12-25|werk=elperuano.pe|taal=es}}</ref>

Op 30 september 2019, nadat toenmalig premier Salvador del Solar het vertrouwen van het congres verloor, trad Zeballos aan als [[Lijst van premiers van Peru|premier van Peru]].<ref>{{Citeer web|url=https://www.gob.pe/institucion/pcm/noticias/52006-vicente-zeballos-juro-como-nuevo-presidente-del-consejo-de-ministros|titel=Vicente Zeballos juró como nuevo presidente del Consejo de Ministros|bezochtdatum=2019-12-25|werk=www.gob.pe|taal=es}}</ref> Het op diezelfde dag opgestelde [[Decreet (staatsrecht)|decreet]] van ontbinding van het Congres was het eerste decreet dat door president [[Martín Vizcarra]] en premier Zeballos werd ondertekend.<ref>{{Citeer web|url=https://diariocorreo.pe/politica/martin-vizcarra-gobierno-publica-decreto-que-dispone-cierre-del-congreso-913874/|titel=Martín Vizcarra: Gobierno publicó decreto que dispone disolución del Congreso (FOTO) Política|bezochtdatum=2019-12-25|auteur=Redacción Correo|datum=2019-10-01|werk=Correo|taal=es}}</ref>

Op 30 oktober 2019 presenteerde hij samen met president Martín Vizcarra het belangrijkste beleid voor de nabije toekomst: algemene toegang tot [[gezondheidszorg]], verhoging van het [[minimumloon]], bestrijden van geweld vrouwen, verbetering van de [[veiligheid]] en het [[onderwijs]] en de bouw van twee grote luchthavens.<ref>{{Citeer web|url=https://www.gob.pe/institucion/pcm/noticias/65879-vicente-zeballos-presento-plan-de-trabajo-y-medidas-del-gabinete-ministerial|titel=Vicente Zeballos presentó Plan de Trabajo y Medidas del Gabinete Ministerial|bezochtdatum=2019-12-25|werk=www.gob.pe|taal=es}}</ref> Het congres was op dat moment beperkt in zijn functies, doordat de regering verklaard had dat het na de ontbinding van het parlement niet juist zou zijn om de ministeriële maatregelen voor te leggen aan de Permanente Commissie van het Congres.<ref>{{Citeer web|url=https://caretas.pe/politica/martin-vizcarra-niega-que-corresponda-entregar-el-plan-de-trabajo-del-gabinete-a-la-comision-permanente/amp/|titel=Martín Vizcarra: "Se va a presentar este plan de trabajo, pero, no corresponde hacerlo ante la Comisión Permanente" - Caretas Política|bezochtdatum=2019-12-25|werk=caretas.pe}}</ref>

Zeballos werd hevig bekritiseerd om zijn aanpak van de [[coronapandemie]] en legde op 15 juli 2020 zijn premierschap neer. Een maand later werd hij vertegenwoordiger van Peru bij de [[Organisatie van Amerikaanse Staten]].

{{Appendix|2=
{{References}}
}}

{{DEFAULTSORT:Zeballos Vicente}}
[[Categorie:Peruviaans politicus]]
[[Categorie:Premier van Peru]]

title: Vicente Zeballos

Geboren: 10 mei 1963 · Moquegua

Land: Peru

Politieke partij: Peruanos Por el Kambio (tot 2017)

Beroep: advocaat · politicus

title: Premier van Peru

Aangetreden: 30 september 2019

President: Martín Vizcarra

Voorganger: Salvador del Solar

title: Minister van Justitie en Mensenrechten

Einde termijn: 30 september 2019

Premier: Salvador del Solar

Voorganger: Salvador Heresi

Opvolger: Ana Teresa Revilla

Portaal: Politiek


text:
# Max Dehn
Max Dehn (Hamburg, 13 november 1878 – Black Mountain, 27 juni 1952) was een Duits wiskundige en een student van David Hilbert. Hij is het meest bekend voor zijn werk op het gebied van de meetkunde, topologie en de meetkundige groepentheorie. Onder Dehns studenten bevonden zich Ott-Heinrich Keller, Ruth Moufang, Wilhelm Magnus en de kunstenares Dorothea Rockburne.

## Werk en leven
In 1899 bestudeerde hij aan de Georg-August Universiteit van Göttingen met Hilbert de grondslagen van de meetkunde. In deze periode wist hij wist een bewijs te vinden voor de Jordan-krommestelling voor veelhoeken. In 1900 schreef hij zijn proefschrift over de rol van de Legendre hoeksomstelling in de axiomatische meetkunde.
Van 1900-1911 was hij medewerker en onderzoeker aan de Universiteit van Münster. In zijn habilitatie aan de Universiteit van Münster loste hij in 1900 het derde probleem van Hilbert op, door de introductie van wat later als Dehn-invarianten werd aangeduid.
Dehns interesses gingen later uit naar de topologie en combinatorische groepentheorie. In 1907 schreef hij samen met Poul Heegaard het eerste boek over de grondslagen van de combinatorische topologie, die toen bekendstond als analyse situs. Ook in 1907 beschreef hij de constructie van een nieuwe homologiesfeer. In 1908 geloofde hij een bewijs voor het Poincaré-vermoeden had gevonden, maar Tietze vond een fout in dat bewijs.
In 1910 publiceerde Dehn een artikel over drie-dimensionale topologie, waarin hij de Dehn-chirurgie introduceerde. Deze gebruikte hij vervolgens om homologiesferen te construeren. Hij stelde ook het lemma van Dehn op, maar in zijn bewijs werd door Hellmuth Kneser in 1929 een fout gevonden. Het resultaat werd in 1957 door Christos Papakyriakopoulos bewezen. Het woordprobleem voor groepen, ook wel het probleem van Dehn genoemd, werd door hem in 1911 opgesteld.
In 1912 vond Dehn wat nu bekendstaat als het algoritme van Dehn. Hij gebruikte dit algoritme in zijn werk over de woord- en conjugatieproblemen voor groepen. Het idee van een Dehn-functie in de meetkundige groepentheorie, die in een eindig gepresenteerde groep een schatting geeft van de oppervlakte van een relatie in termen van de lengte van die relatie, is ook naar hem vernoemd. In 1914 bewees hij dat linker- en rechter klaverbladknopen niet gelijkwaardig zijn. In de vroege jaren 1920 introduceerde Dehn het resultaat dat bekend zou komen te staan als de stelling van Dehn-Nielsen; het bewijs zou in 1927 door Jakob Nielsen worden gepubliceerd.
In 1922 volgde Max Dehn in Frankfurt Ludwig Bieberbach op. Aan dit instituut bleef hij verbonden totdat hij in 1935 gedwongen werd om zijn ontslag in te dienen. Hij bleef tot januari 1939 in Duitsland. In die maand vluchtte hij naar Kopenhagen en vervolgens naar Trondheim in Noorwegen, waar hij een baan vond bij het Noorse Instituut voor de Technologie. In oktober 1940 verliet hij Noorwegen om via Siberië en Japan naar de Verenigde Staten te vertrekken (de Atlantische oversteek werd eind 1940 als te gevaarlijk beschouwd).
In Amerika kon Dehn een betrekking vinden aan de Idaho Southern University (nu Idaho State University). In 1942 vond hij een baan aan het Illinois Institute of Technology en weer een jaar later in 1943 begaf hij zich naar het St. John's College in Annapolis in Maryland. In 1945 ten slotte verkaste hij naar Black Mountain College, waar hij de enige wiskundige was. Hij en zijn vrouw hadden regelmatig lange ontbijten met Buckminster Fuller en diens vrouw.
Hij stierf in 1952 in Black Mountain in de Amerikaanse staat North Carolina.

title: Max Dehn

wikitext:
[[Bestand:Max Dehn.jpg|thumb|Max Dehn omstreeks 1945]]
'''Max Dehn''' ([[Hamburg (stad)|Hamburg]], [[13 november]] [[1878]] – [[Black Mountain (North Carolina)|Black Mountain]], [[27 juni]] [[1952]]) was een [[Duitsland|Duits]] [[wiskundige]] en een student van [[David Hilbert]]. Hij is het meest bekend voor zijn werk op het gebied van de [[meetkunde]], [[topologie]] en de [[groepentheorie|meetkundige groepentheorie]]. Onder Dehns studenten bevonden zich Ott-Heinrich Keller, [[Ruth Moufang]], Wilhelm Magnus en de kunstenares [[Dorothea Rockburne]].

==Werk en leven==
In 1899 bestudeerde hij aan de [[Universiteit van Göttingen|Georg-August Universiteit van Göttingen]] met [[David Hilbert|Hilbert]] de grondslagen van de [[meetkunde]]. In deze periode wist hij wist een bewijs te vinden voor de [[Stelling van Jordan|Jordan-krommestelling]] voor [[veelhoek]]en. In 1900 schreef hij zijn proefschrift over de rol van de Legendre hoeksomstelling in de [[axiomatische meetkunde]].
Van 1900-1911 was hij medewerker en onderzoeker aan de [[Universiteit van Münster]]. In zijn [[habilitatie]] aan de Universiteit van Münster loste hij in 1900 het [[derde probleem van Hilbert]] op, door de introductie van wat later als [[Dehn-invariant]]en werd aangeduid.

Dehns interesses gingen later uit naar de [[topologie]] en [[combinatorische groepentheorie]]. In 1907 schreef hij samen met [[Poul Heegaard]] het eerste boek over de grondslagen van de [[combinatorische topologie]], die toen bekendstond als ''analyse situs''. Ook in 1907 beschreef hij de constructie van een nieuwe [[homologiesfeer]]. In 1908 geloofde hij een bewijs voor het [[Poincaré-vermoeden]] had gevonden, maar [[Heinrich Friedrich Tietze|Tietze]] vond een fout in dat bewijs.

In 1910 publiceerde Dehn een artikel over drie-dimensionale [[topologie]], waarin hij de [[Dehn-chirurgie]] introduceerde. Deze gebruikte hij vervolgens om homologiesferen te construeren. Hij stelde ook het [[lemma van Dehn]] op, maar in zijn bewijs werd door [[Hellmuth Kneser]] in 1929 een fout gevonden. Het resultaat werd in 1957 door [[Christos Papakyriakopoulos]] bewezen. Het [[woordprobleem voor groepen]], ook wel het '''probleem van Dehn''' genoemd, werd door hem in 1911 opgesteld.

In 1912 vond Dehn wat nu bekendstaat als het [[algoritme van Dehn]]. Hij gebruikte dit algoritme in zijn werk over de woord- en conjugatieproblemen voor [[groep (wiskunde)|groepen]]. Het idee van een [[Dehn-functie]] in de [[meetkundige groepentheorie]], die in een [[Presentatie (groepentheorie)|eindig gepresenteerde groep]] een schatting geeft van de oppervlakte van een relatie in termen van de lengte van die relatie, is ook naar hem vernoemd. In 1914 bewees hij dat linker- en rechter [[klaverbladknoop|klaverbladknopen]] niet gelijkwaardig zijn. In de vroege jaren 1920 introduceerde Dehn het resultaat dat bekend zou komen te staan als de [[stelling van Dehn-Nielsen]]; het bewijs zou in 1927 door [[Jakob Nielsen (wiskundige)|Jakob Nielsen]] worden gepubliceerd.

In 1922 volgde Max Dehn in [[Frankfurt am Main|Frankfurt]] [[Ludwig Bieberbach]] op. Aan dit instituut bleef hij verbonden totdat hij in 1935 gedwongen werd om zijn ontslag in te dienen. Hij bleef tot januari 1939 in Duitsland. In die maand vluchtte hij naar [[Kopenhagen]] en vervolgens naar [[Trondheim]] in [[Noorwegen]], waar hij een baan vond bij het [[Noorse Instituut voor de Technologie]]. In oktober 1940 verliet hij Noorwegen om via [[Siberië]] en [[Japan]] naar de Verenigde Staten te vertrekken (de [[Atlantische Oceaan|Atlantische]] oversteek werd eind 1940 als te gevaarlijk beschouwd).

In Amerika kon Dehn een betrekking vinden aan de Idaho Southern University (nu [[Idaho State University]]). In 1942 vond hij een baan aan het [[Illinois Institute of Technology]] en weer een jaar later in 1943 begaf hij zich naar het [[St. John's College, U.S.|St. John's College]] in [[Annapolis (Maryland)|Annapolis]] in [[Maryland]]. In 1945 ten slotte verkaste hij naar [[Black Mountain College]], waar hij de enige wiskundige was. Hij en zijn vrouw hadden regelmatig lange ontbijten met [[Buckminster Fuller]] en diens vrouw.

Hij stierf in 1952 in [[Black Mountain, North Carolina|Black Mountain]] in de Amerikaanse staat [[North Carolina]].

==Referenties==
*{{en}} Max Dehn, ''Papers on group theory and topology'' (Artikelen over groepentheorie en topologie). Vertaald uit het Duits en met een introducties en een appendix door [[John Stillwell]]. Met een appendix door Otto Schreier. Springer-Verlag, New York, 1987. viii+396 blz. {{ISBN|0-387-96416-9}}

== Externe links ==
*{{en}} [http://www-history.mcs.st-andrews.ac.uk/Biographies/Dehn.html Max Dehn] op [[MacTutor]]
*[https://www.lib.utexas.edu/taro/utcah/00192/cah-00192.html Dehns archief] – aan de [[Universiteit van Texas]] in [[Austin (Texas)|Austin]]
*{{en}} [http://www.ams.org/notices/200209/fea-dawson.pdf "Max Dehn, Kurt Gödel en de trans-Siberische ontsnappingsroute"], een artikel door John W. Dawson in de ''[[Notices of the American Mathematical Society|Notices of the AMS]]''

* {{de}} [https://zbmath.org/authors/Dehn.max Max Dehn] op ''zbMATH Open''

{{DEFAULTSORT:Dehn, Max}}
[[Categorie:Duits wiskundige]]


text:
# Balsfjord
Balsfjord is een gemeente in de Noorse provincie Troms. De gemeente telde 5685 inwoners in januari 2017.

## Plaatsen in de gemeente
- Nordkjosbotn
- Storsteinnes

Balsfjord · Bardu · Dyrøy · Gratangen · Harstad · Ibestad · Kåfjord · Karlsøy · Kvæfjord · Kvænangen · Lavangen · Lyngen · Målselv · Nordreisa · Salangen · Senja · Skjervøy · Sørreisa · Storfjord · Tjeldsund · Tromsø

Voormalige gemeentes: Berg · Lenvik · Skånland · Torsken · Tranøy

title: Balsfjord

wikitext:
{{Infobox gemeente Noorwegen
| naam= Balsfjord
| coatofarms= [[Bestand:Balsfjord_komm.svg|80px]]
| gemeentelocatie= NO 5532 Balsfjord.svg
| provincie= [[Troms]]
| idnummer= 5532
| oppervlaktotaal=1493,62
| oppervlakland= 1442,09
| oppervlaktewater= 51,53
| populatiedatum= 2021
| bevolking=5.559
| dichtheid= 4
| målform= [[Bokmål]]
| munwebpage= www.Balsfjord.kommune.no
}}
'''Balsfjord''' is een [[Noorse gemeenten per provincie|gemeente]] in de Noorse provincie [[Troms]]. De gemeente telde 5685 inwoners in januari 2017.

==Plaatsen in de gemeente==
* [[Nordkjosbotn]]
* [[Storsteinnes]]

{{Appendix|2=
* [https://statbank.ssb.no/statistikkbanken/?PLanguage=1 Noors bureau voor statistiek]
}}
{{Commonscat|Balsfjord}}
{{Navigatie provincie Troms}}
{{Coor title dms|69|14|25|N|19|13|35|E|type:city(4329)_region:NO}}

[[Categorie:Balsfjord| ]]

title: Situering

Provincie: Troms

title: Algemeen

title: Overig

Målform: Bokmål

Portaal: Noord-Europa


text:
# Chelonus sculptureatumus
Chelonus sculptureatumus is een insect dat behoort tot de orde vliesvleugeligen (Hymenoptera) en de familie van de schildwespen (Braconidae). De wetenschappelijke naam van de soort werd voor het eerst geldig gepubliceerd door Ji & Chen in 2003.

title: Chelonus sculptureatumus

wikitext:
{{Taxobox insect
| naam = ''Chelonus sculptureatumus''
| titelweergave = cursief
| afbeelding =
| orde = [[Vliesvleugeligen|Hymenoptera]] (Vliesvleugeligen)
| familie= [[Schildwespen|Braconidae]] (Schildwespen)
| geslacht = ''[[Chelonus]]''
| w-naam = ''Chelonus sculptureatumus''
| auteur = Ji & Chen
| datum = 2003
| haakjes =
| commons =
| species =
}}
'''''Chelonus sculptureatumus''''' is een [[insecten|insect]] dat behoort tot de orde [[vliesvleugeligen]] (Hymenoptera) en de familie van de [[Schildwespen|schildwespen (Braconidae)]]. De wetenschappelijke naam van de soort werd voor het eerst geldig gepubliceerd door Ji & Chen in 2003.

{{Beginnetje|biologie|2012|09|12}}

[[Categorie:Chelonus|sculptureatumus]]

title: Chelonus sculptureatumus

Rijk: Animalia (Dieren)

Stam: Arthropoda (Geleedpotigen)

Klasse: Insecta (Insecten)

Orde: Hymenoptera (Vliesvleugeligen)

Familie: Braconidae (Schildwespen)

Geslacht: Chelonus

title: Soort

Portaal: Biologie · Insecten


text:
# Noshiro
Noshiro (Japans: 能代市, Noshiro-shi) is een havenstad in de prefectuur Akita in het noorden van Honshu, Japan. De stad heeft een oppervlakte van 426,74 km² en begin 2008 ruim 61.000 inwoners.
De stad is in Japan bekend door het basketbalteam van de Technische Hogeschool Noshiro (能代工業高校 Noshiro Kōgyō Kōkō).

## Geschiedenis
Noshiro werd op 1 oktober 1940 een stad (shi) door de samenvoeging van de gemeenten Noshirominato met de dorpen Shinonome (東雲村, Shinonome-mura) en Sakaki (榊村, Sakaki-mura).
Op 21 maart 2006 is Noshiro samengevoegd met de gemeente Futatsui (二ツ井町, Futatsui-machi).

## Verkeer
Noshiro ligt aan de Ou-hoofdlijn van de East Japan Railway Company.
Noshiro ligt aan de Akita-autosnelweg en aan de autowegen 7 en 101.

## Stedenband
Noshiro heeft een stedenband met
- Wrangell, Alaska, Verenigde Staten sinds 16 december 1960.

## Aangrenzende steden
- Kitaakita

title: Noshiro

wikitext:
{{Infobox plaats in Japan
| Naam = Noshiro
| Japanse naam = 能代市, ''Noshiro-shi''
| Soort = Stad
| Kaart = Noshiro in Akita Prefecture Ja.svg
| Land = [[Japan]]
| Regio      = [[Tohoku (regio)|Tohoku]]
| Eiland     = [[Honshu]]
| Prefectuur = [[Akita (prefectuur)|Akita]]
| Oppervlakte    = 426,74
| Bevolking    = 61.295
| Datum  = 1 januari 2008
| Dichtheid    = 143,64
| Burgemeester = Saitō Shigenobu
| Postcode = 〒016-8501
| Website =[http://www.city.noshiro.lg.jp Noshiro]
| lat_deg = 40
| lat_min = 12
| lon_deg =140
| lon_min = 1
| Gemeentenummer =05202-7
| Adres = 1-3, Uemachi,Noshiro-shi,Akita-ken
| Telefoonnummer =0185-52-2111
| Boom =
| Bloem =
| Vogel =
| Vis =
| Andere = .
| foto =
}}

'''Noshiro''' ([[Japans]]: 能代市, ''Noshiro-shi'') is een havenstad in de [[Akita (prefectuur)|prefectuur Akita]] in het noorden van [[Honshu]], [[Japan]]. De stad heeft een oppervlakte van 426,74 km² en begin 2008 ruim 61.000 inwoners.

De stad is in Japan bekend door het [[basketbal]]team van de Technische Hogeschool Noshiro (能代工業高校 ''Noshiro Kōgyō Kōkō'').

== Geschiedenis ==
Noshiro werd op [[1 oktober]] [[1940]] een [[Japanse gemeente|stad (shi)]] door de samenvoeging van de gemeenten Noshirominato met de dorpen Shinonome (東雲村, ''Shinonome-mura'') en Sakaki (榊村, ''Sakaki-mura'').

Op [[21 maart]] [[2006]] is Noshiro samengevoegd met de gemeente Futatsui (二ツ井町, ''Futatsui-machi'').

== Verkeer ==
Noshiro ligt aan de Ou-hoofdlijn van de [[East Japan Railway Company]].

Noshiro ligt aan de [[Akita-autosnelweg]] en aan de [[Nationale autoweg van Japan|autowegen]] 7 en 101.

== Stedenband ==
Noshiro heeft een [[stedenband]] met
* {{US-VLAG}} [[Wrangell]], [[Alaska]], [[Verenigde Staten]] sinds [[16 december]] [[1960]].

== Aangrenzende steden ==
* [[Kitaakita (stad)|Kitaakita]]

==Externe links==
* {{jpn}} [http://www.city.noshiro.lg.jp Website van Noshiro]

{{Commonscat|Noshiro, Akita|Noshiro}}
{{Navigatie prefectuur Akita}}
{{Coor title dms|40|12|44|N|140|01|36|E|type:city_region:JP}}

[[Categorie:Stad in de prefectuur Akita]]

title: Situering

Eiland: Honshu

Regio: Tohoku

Prefectuur: Akita

title: Algemeen

Datum: 1 januari 2008

title: Gemeentehuis

Burgemeester: Saitō Shigenobu

Adres: 1-3, Uemachi,Noshiro-shi,Akita-ken

title: Symbolen

title: Detailkaart

Detailkaart: Situering van Noshiro in de prefectuur Akita

Portaal: Japan


text:
# Wonorejo (Lawang)
Wonorejo is een bestuurslaag in het regentschap Malang van de provincie Oost-Java, Indonesië. Wonorejo telt 7151 inwoners (volkstelling 2010).

title: Wonorejo (Lawang)

wikitext:
{{Infobox plaats in Indonesië
| soort          = Dorp
| naam           = Wonorejo
| inwoners       = 7151
| datum inwoners = 2010
| provincie      = [[Oost-Java]]
| regentschap    = [[Malang (regentschap)|Malang]]
| onderdistrict  = [[Lawang (Java)|Lawang]]
| eiland         =
| tijdzone       =
| code desa      = 3507270012
| mapname        =
| lat_deg        =
| lat_min        =
| lat_sec        =
| lon_deg        =
| lon_min        =
| lon_sec        =
| image          =
| caption        =
}}
'''Wonorejo''' is een bestuurslaag in het [[Regentschap (Indonesië)|regentschap]] [[Malang (regentschap)|Malang]] van de [[Provincies van Indonesië|provincie]] [[Oost-Java]], [[Indonesië]]. Wonorejo telt 7151 inwoners (volkstelling 2010).

{{Appendix|2=
* Resultaten van de volkstelling (2010), Badan Pusat Statistik, [https://web.archive.org/web/20121202090212/http://bps.go.id/eng/download_file/Population_of_Indonesia_by_Village_2010.pdf Population_of_Indonesia_by_Village]
}}
{{Beginnetje|landen & Volken|land=Indonesië|2=2013|3=06|4=21}}

[[Categorie:Plaats in Oost-Java]]

title: Situering

Provincie: Oost-Java

Regentschap of · stadsgemeente: Malang

Onderdistrict: Lawang

title: Algemeen

title: Overig

Portaal: Indonesië


text:
# Eresia eutropia
Eresia eutropia is een vlinder uit de familie Nymphalidae. De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1874 door William Chapman Hewitson.

title: Eresia eutropia

wikitext:
{{Taxobox vlinder
| naam = ''Eresia eutropia''
| titelweergave = cursief
| afbeelding =
| familie = [[Nymphalidae]]
| onderfamilie = [[Nymphalinae]]
| geslacht = ''[[Eresia]]''
| w-naam = ''Eresia eutropia''
| auteur = Hewitson
| datum = 1874
| haakjes =
| commons =
| species =
}}

'''''Eresia eutropia''''' is een [[vlinders|vlinder]] uit de familie [[Nymphalidae]].<ref>{{Brontabel|9999-Lepindex}}</ref> De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1874 door [[William Chapman Hewitson]].

{{Appendix}}
{{beginnetje|biologie|2013|04|01}}

[[Categorie:Eresia|eutropia]]

title: Eresia eutropia

Orde: Lepidoptera (Vlinders)

Familie: Nymphalidae

Onderfamilie: Nymphalinae

Geslacht: Eresia

title: Soort


text:
# Zwischenahner Meer
Het Zwischenahner Meer is een meer in Duitsland, in de deelstaat Nedersaksen, in de Landkreis Ammerland, in de gemeente Bad Zwischenahn.
De oppervlakte van het gemiddeld 3,30 meter diepe meer is circa 5,5 km². Het ligt op circa 5 meter boven zeeniveau.

## Plaatsen aan of dicht bij het meer
Aan de zuidoever van het meer ligt Bad Zwischenahn. Aan de westoever ligt Rostrup. Aan de noordwestoever ligt Dreibergen. Dicht bij de noordoever liggen Elmendorf en Heelle. Aan de oostoever ligt Kayhausen. Al deze dorpen zijn Ortsteile van Bad Zwischenahn. De grootste stad in de omgeving is Oldenburg circa 20 km ten oosten van het meer.

## Geologie
De geologie van het meer is bijzonder. In het late Perm, circa 273 tot 252 miljoen jaar geleden, ontstonden de Zechstein-gesteenteafzettingen. In Nederland en Noord-Duitsland lag hier de ondiepe binnenzee Zechsteinzee. Het klimaat was droog en het zout in die zee bleef achter nadat het water verdampte. Deze zoutafzettingen (evaporieten), die 300 meter of dieper onder het huidige aardoppervlak liggen, raakten bedekt met kleilagen. Zout is oplosbaar in water; waar in de loop der tijden water bij de zoutlaag kon komen, loste deze op en er ontstonden, door instorting van de bovenliggende aardlagen, dolines en zinkgaten. Het Zwischenahner Meer is uit zo'n zinkgat ontstaan. Men verwacht dan, dat het meer steile oevers heeft en zeer diep is. In de periode na de laatste ijstijd, circa 12.000 jaar geleden, begon het inderdaad zeer diepe meer vol te geraken men een zgn. sapropeellaag van verrotte plantenresten, die uiteindelijk 4, op één plaats zelfs ruim 6 meter dik werd. Het meer hierboven is op één plaats nog steeds 6 meter diep. Op enige plaatsen langs de oever is deze inderdaa d steil; andere steile oevers zijn door de sapropeellaag als het ware gecamoufleerd.
Een meer dat een, op die van het Zwischenahner Meer, gelijkende geologische geschiedenis heeft is de Arendsee in Saksen-Anhalt.

## Natuur en landschap
Het meer is omringd door een rietgordel van enkele meters breed. In de 18e eeuw was deze tot 200 m breed, maar recreatie (de golfslag van motorboten) en milieuvervuiling hebben het meeste riet doen verdwijnen. Veel ook in Nederland bekende zoetwatervissen, zoals paling en meerval, worden er gevangen. Er is door hengelclubs, waarvan de leden hun hobby nagenoeg onbeperkt kunnen uitoefenen, ook veel vis uitgezet. Dat er ooit in het meer een meer dan 3½ meter lange meerval (ter herinnering waaraan een bronzen sculptuur is gemaakt) zou zijn gevangen is als "visserslatijn" te beschouwen. Paling werd op het meer tot ca. 1900 door beroepsvissers gevangen, maar is tamelijk zeldzaam geworden.
Ter voorkoming van verdere watervervuiling door instroom van rioolwater bevindt zich rondom het meer een systeem van afvalwaterleidingen en -kanalen.
De flora en fauna wijken verder niet bijzonder af van die aan soortgelijke meren in de noordelijke provincies van Nederland.
Het omringende landschap is grotendeels niet meer natuurlijk, doordat aan de oevers dorpen en vakantiehuisjesparken (soms wel met fraaie tuinen en plantsoenen) zijn ontstaan. Op enkele plekken zijn ter conservering van het oorspronkelijke landschap kleine natuurreservaten ingericht. Dicht bij de noordoever liggen enkele kleine bossen.
Het meer wordt gevoed door een aantal (onbevaarbare) beken en riviertjes, die het omringende hoogveengebied doorkruisen en ontwateren. De meeste stromen aan de noordkant in, en aan de zuidkant uit het meer. Het belangrijkste van deze riviertjes draagt de naam Aue en stroomt vanuit het meer aan de westrand van Bad Zwischenahn zuidwaarts.

## Bereikbaarheid
Ten noord(oost)en van het meer loopt de Autobahn A 28 van Leer naar Oldenburg. Van afrit 8 van deze Autobahn bereikt men na ruim 2 km de noordoostoever van het meer. Zie verder onder Bad Zwischenahn, dat ook per trein vanuit Leer en Oldenburg bereikbaar is. Het spoorwegstation van die plaats staat minder dan één km van de zuidoever van het meer.

## Toerisme en watersport
Bad Zwischenahn is een kuuroord. In het kader hiervan bevindt zich, in een aan parken en tuinen rijke wijk van deze plaats aan de zuidoever van het meer, een revalidatiekliniek (Reha-Zentrum), waar men, naar gesteld wordt, van vele ziektes en kwalen kan genezen.
Vanwege de aantasting van de oevervegetatie is het gebruik van het meer door motorboten strikt beperkt. In principe mogen toeristen er niet met race- en andere motorboten varen, tenzij ze een elektromotor als enige energiebron hebben. In de winter en het vroege voorjaar is het meer gesloten voor de recreatie, ter bescherming van beschermde vogelsoorten, die dan broeden.
Zeilen en windsurfen zijn de voornaamste op het Zwischenahner Meer bedreven watersporten. Gevorderde windsurfers beschouwen de grillige winden en stromingen op het meer als een uitdaging. In het meer wordt nagenoeg nergens gezwommen. Er zijn enige zeil- en windsurfscholen, vooral gericht op jongeren. De meeste toeristische en sportieve faciliteiten bevinden zich in Bad Zwischenahn, Rostrup en Dreibergen.
Evenals aan de Dümmer en het Steinhuder Meer is het een traditie geworden, om bij het diner in een restaurant bij het Zwischenahner Meer een gerecht met gerookte paling te nuttigen.

## Sagen en legenden
Over het meer, en het bos bij Edewecht met de naam Wildenloh, worden talrijke legenden en volksverhalen verteld, zie o.a. de Duitse Wikipedia-pagina over Edewecht. Een veel verteld verhaal bericht dat de duivel, vertoornd over de bouw van een kerk in (toen nog het dorp) Oldenburg, een grote schep land weggehaald zou hebben om daar de kerk mee te bedelven. De duivelse plannen mislukten en Satan moest de hopen grond buiten Oldenburg laten vallen en die plek werd het Wildenloh. De plaats, waar de duivel de grond had weggegraven, liep vol water en werd het Zwischenahner Meer: (Düwelswark, duivelswerk).

## Afbeeldingen
- Luchtfoto van het meer (anno 2002)
- Zomergezicht
- Wintergezicht
- Rondvaartboot MS Ammerland
- Sculptuur van de reuzenmeerval

title: Zwischenahner Meer

wikitext:
{{Infobox meer
| naam                  =
| locatieafbeelding     =
| onderschriftlocatieafbeelding =
| instroom              =
| uitstroom             =
| stroomgebied          =
| stroomgebiedslanden   =
| locatie               =
| soortmeer             =
| oppervlakte           = 5,5
| maxlengte             = 2,8
| maxbreedte            = 2
| gemdiepte             = 3,3
| maxdiepte             = 6
| hoogte                = 5
| volume                =
| kustlengte            = 11
| plaatsen              = [[Bad Zwischenahn]]
| eilanden              =
| detailkaart           =
| detailkaartbijschrift =
| afbeelding            = Oldenburg nach Bad Zwischenahn Landesgartenschau 29.JPG
| onderschrift          =
| afbeelding1           =
| onderschrift1         =
| mapname               = Nedersaksen
| lat_deg               = 53
| lat_min               = 11
| lat_sec               = 51
| lat_dir               = N
| lon_deg               = 8
| lon_min               = 0
| lon_sec               = 58
| lon_dir               = E
}}

Het '''Zwischenahner Meer''' is een [[Meer (watervlakte)|meer]] in [[Duitsland]], in de deelstaat [[Nedersaksen]], in de [[Landkreis Ammerland]], in de gemeente [[Bad Zwischenahn]].

De oppervlakte van het gemiddeld 3,30 meter diepe meer is circa 5,5 km². Het ligt op circa 5 meter boven zeeniveau.

== Plaatsen aan of dicht bij het meer ==
Aan de zuidoever van het meer ligt [[Bad Zwischenahn]]. Aan de westoever ligt Rostrup. Aan de noordwestoever ligt Dreibergen. Dicht bij de noordoever liggen Elmendorf en Heelle. Aan de oostoever ligt Kayhausen. Al deze dorpen zijn ''Ortsteile'' van Bad Zwischenahn. De grootste stad in de omgeving is [[Oldenburg (Nedersaksen)|Oldenburg]] circa 20 km ten oosten van het meer.

== Geologie ==
De geologie van het meer is bijzonder. In het late [[Perm (periode)|Perm]], circa 273 tot 252 miljoen jaar geleden, ontstonden de [[Zechstein]]-gesteenteafzettingen. In Nederland en Noord-Duitsland lag hier de ondiepe binnenzee [[Zechsteinzee]]. Het klimaat was droog en het [[keukenzout|zout]] in die zee bleef achter nadat het water verdampte. Deze zoutafzettingen ([[evaporiet]]en), die 300 meter of dieper onder het huidige aardoppervlak liggen, raakten bedekt met kleilagen. Zout is oplosbaar in water; waar in de loop der tijden water bij de zoutlaag kon komen, loste deze op en er ontstonden, door instorting van de bovenliggende aardlagen, [[doline]]s en [[zinkgat]]en. Het Zwischenahner Meer is uit zo'n zinkgat ontstaan. Men verwacht dan, dat het meer steile oevers heeft en zeer diep is. In de periode na de laatste [[Weichselien|ijstijd]], circa 12.000 jaar geleden<ref>Door Duitse wetenschappers aangetoond d.m.v. [[pollen]]analyse.</ref>, begon het inderdaad zeer diepe meer vol te geraken men een zgn. [[sapropeel]]laag van verrotte plantenresten, die uiteindelijk 4, op één plaats zelfs ruim 6 meter dik werd. Het meer hierboven is op één plaats nog steeds 6 meter diep. Op enige plaatsen langs de oever is deze inderdaa d steil; andere steile oevers zijn door de sapropeellaag als het ware gecamoufleerd.

Een meer dat een, op die van het Zwischenahner Meer, gelijkende geologische geschiedenis heeft is de [[Arendsee (meer)|Arendsee]] in [[Saksen-Anhalt]].

== Natuur en landschap ==
Het meer is omringd door een [[riet]]gordel van enkele meters breed. In de [[18e eeuw]] was deze tot 200 m breed, maar recreatie (de golfslag van motorboten) en milieuvervuiling hebben het meeste riet doen verdwijnen. Veel ook in Nederland bekende zoetwatervissen, zoals [[paling]] en [[meerval]], worden er gevangen. Er is door hengelclubs, waarvan de leden hun hobby nagenoeg onbeperkt kunnen uitoefenen, ook veel vis uitgezet. Dat er ooit in het meer een meer dan 3½ meter lange meerval (ter herinnering waaraan een bronzen sculptuur is gemaakt) zou zijn gevangen is als "visserslatijn" te beschouwen.<ref>[https://www.bad-zwischenahn-touristik.de/erleben/freizeitfuehrer/poi/bad-zwischenahner-wels#:~:text=Ein%20riesengro%C3%9Fer%20Fisch%20machte%201979,legend%C3%A4ren%20Wels%20im%20Zwischenahner%20Meer.] Webpagina toeristisch bureau Bad Zwischenahn</ref> Paling werd op het meer tot ca. 1900 door beroepsvissers gevangen, maar is tamelijk zeldzaam geworden.

Ter voorkoming van verdere watervervuiling door instroom van rioolwater bevindt zich rondom het meer een systeem van afvalwaterleidingen en -kanalen.

De flora en fauna wijken verder niet bijzonder af van die aan soortgelijke meren in de noordelijke provincies van Nederland.

Het omringende landschap is grotendeels niet meer natuurlijk, doordat aan de oevers dorpen en vakantiehuisjesparken (soms wel met fraaie tuinen en plantsoenen) zijn ontstaan. Op enkele plekken zijn ter conservering van het oorspronkelijke landschap kleine natuurreservaten ingericht. Dicht bij de noordoever liggen enkele kleine bossen.

Het meer wordt gevoed door een aantal (onbevaarbare) beken en riviertjes, die het omringende [[hoogveen]]gebied doorkruisen en ontwateren. De meeste stromen aan de noordkant in, en aan de zuidkant uit het meer. Het belangrijkste van deze riviertjes draagt de naam ''Aue'' en stroomt vanuit het meer aan de westrand van Bad Zwischenahn zuidwaarts.

== Bereikbaarheid ==
Ten noord(oost)en van het meer loopt de [[Bundesautobahn 28|Autobahn A 28]] van [[Leer (stad)|Leer]] naar Oldenburg. Van afrit 8 van deze Autobahn bereikt men na ruim 2 km de noordoostoever van het meer. Zie verder onder [[Bad Zwischenahn]], dat ook per trein vanuit Leer en Oldenburg bereikbaar is. Het spoorwegstation van die plaats staat minder dan één km van de zuidoever van het meer.

== Toerisme en watersport ==
Bad Zwischenahn is een [[kuuroord]]. In het kader hiervan bevindt zich, in een aan parken en tuinen rijke wijk van deze plaats aan de zuidoever van het meer, een revalidatiekliniek (Reha-Zentrum), waar men, naar gesteld wordt,<ref>https://www.bad-zwischenahn-touristik.de/erleben/freizeitfuehrer/poi/bad-zwischenahner-wels#:~:text=Ein%20riesengro%C3%9Fer%20Fisch%20machte%201979,legend%C3%A4ren%20Wels%20im%20Zwischenahner%20Meer. Webpagina van de plaatselijke VVV</ref> van vele ziektes en kwalen kan genezen.

Vanwege de aantasting van de oevervegetatie is het gebruik van het meer door motorboten strikt beperkt. In principe mogen toeristen er niet met race- en andere motorboten varen, tenzij ze een elektromotor als enige energiebron hebben. In de winter en het vroege voorjaar is het meer gesloten<ref>Uitzondering: Als het meer in (zeer) strenge winters dichtvriest, is schaatsen toegestaan.</ref> voor de recreatie, ter bescherming van beschermde vogelsoorten, die dan broeden.

Zeilen en [[windsurfen]] zijn de voornaamste op het Zwischenahner Meer bedreven watersporten. Gevorderde windsurfers beschouwen de grillige winden en stromingen op het meer als een uitdaging. In het meer wordt nagenoeg nergens gezwommen. Er zijn enige zeil- en windsurfscholen, vooral gericht op jongeren. De meeste toeristische en sportieve faciliteiten bevinden zich in Bad Zwischenahn, Rostrup en Dreibergen.

Evenals aan de [[Dümmer (meer)|Dümmer]] en het [[Steinhuder Meer]] is het een traditie geworden, om bij het diner in een restaurant bij het Zwischenahner Meer een gerecht met gerookte paling te nuttigen.

== Sagen en legenden ==
Over het meer, en het bos bij Edewecht met de naam ''Wildenloh'', worden talrijke legenden en volksverhalen verteld, zie o.a. de Duitse Wikipedia-pagina over [[Edewecht]]. Een veel verteld verhaal bericht dat de duivel, vertoornd over de bouw van een kerk in (toen nog het dorp) Oldenburg, een grote schep land weggehaald zou hebben om daar de kerk mee te bedelven. De duivelse plannen mislukten en Satan moest de hopen grond buiten Oldenburg laten vallen en die plek werd het Wildenloh. De plaats, waar de duivel de grond had weggegraven, liep vol water en werd het Zwischenahner Meer: (''Düwelswark'', duivelswerk).

== Afbeeldingen ==
<gallery widths=150 heights=100>
Oldenburg nach Bad Zwischenahn Landesgartenschau 59.JPG|Luchtfoto van het meer (anno 2002)
Bad-Zwischenahner-Meer.JPG|Zomergezicht
Zwischenahner Meer im Winter.JPG|Wintergezicht
Zwischenahner_Meer_Schiff.jpg|Rondvaartboot MS Ammerland
Zwischenahner_Wels.jpg|Sculptuur van de reuzenmeerval
</gallery>

== Externe link ==
* [https://www.bad-zwischenahn-touristik.de/rad-aktiv/wassersport/ bad-zwischenahn-touristik.de] VVV Bad Zwischenahn met toeristische info. over het meer

{{Appendix|2=
* {{Bronvermelding anderstalige Wikipedia|taal=de|titel=Zwischenahner Meer}}
{{References}}
}}

[[Categorie:Landkreis Ammerland]]
[[Categorie:Meer in Duitsland]]
[[Categorie:Geografie van Nedersaksen]]
[[Categorie:Stroomgebied van de Eems]]

title: Situering

Hoogte: 5 m

Coördinaten: 53° 12′ NB, 8° 1′ OL

title: Basisgegevens

Oppervlakte: 5,5 km²

Kustlengte: 11 km

Maximale breedte: 2 km

Maximale diepte: 6 m

title: Overig

Plaatsen: Bad Zwischenahn

title: Foto's

Foto's: Zwischenahner Meer

Portaal: Geografie


text:
# Michael Tinsley
Michael Tinsley (Little Rock, 21 april 1984) is een Amerikaanse atleet, die is gespecialiseerd in de 400 m horden. Hij vertegenwoordigde zijn vaderland tweemaal op de Olympische Spelen en won hierbij eenmaal een zilveren medaille.

## Carrière
Tijdens de US Olympic Trials van 2012 in Eugene kwalificeerde Tinsley zich, op de 400 m horden, voor de Olympische Spelen in Londen. Op de Spelen veroverde hij, achter de Dominicaan Félix Sánchez, de zilveren medaille in een persoonlijk record van 47,91 s.
Een jaar later bij de wereldkampioenschappen van Moskou eindigde Tinsley op zijn favoriete onderdeel opnieuw als tweede, eveneens in een PR. Ditmaal liep hij een tijd van 47,70.
Op de Olympische Spelen van 2016 in Rio de Janeiro werd hij in de series uitgeschakeld met een tijd van 50,18.

## Titels
- Amerikaans kampioen 400 m horden - 2012, 2013

## Persoonlijke records
Outdoor
| Afstand      | Tijd             | Datum            | Plaats     |
| ------------ | ---------------- | ---------------- | ---------- |
| 200 m        | 20,66 (+0,8 m/s) | 11 april 2009    | Oxford     |
| 400 m        | 46,05            | 21 april 2007    | Greensboro |
| 400 m horden | 47,70            | 15 augustus 2013 | Moskou     |

Indoor
| Afstand     | Tijd    | Datum            | Plaats        |
| ----------- | ------- | ---------------- | ------------- |
| 200 m       | 21,24   | 12 februari 2011 | Fayetteville  |
| 300 m       | 33,72   | 14 februari 2016 | Boston        |
| 400 m       | 46,02   | 10 maart 2006    | Fayetteville  |
| 500 m       | 1.02,84 | 27 januari 2007  | State College |
| 60 m horden | 7,84    | 26 februari 2006 | Baton Rouge   |

## Palmares

### 400 m horden
Kampioenschappen
- 2009: 4e Wereldatletiekfinale - 49,03 s
- 2012:  Amerikaanse kamp. - 48,33 s
- 2012:  OS - 47,91 s
- 2013:  Amerikaanse kamp. - 47,96 s
- 2013:  WK - 47,70 s
- 2014: 7e IAAF Continental Cup - 52,25 s
- 2015: 8e WK - 50,02 s
- 2016: 6e in serie OS - 50,18 s

Diamond League zeges
- 2012: DN Galan - 48,50 s
- 2013: Qatar Athletic Super Grand Prix - 48,92 s
- 2013: Adidas Grand Prix – 48,43 s
- 2014: Meeting Areva – 48,25 s
- 2016: Shanghai Golden Grand Prix - 48,90 s
- 2016: Prefontaine Classic - 48,74 s

title: Michael Tinsley

wikitext:
{{Infobox atletiek
| kopnaam           = Michael Tinsley
| afbeelding        = Michael_Tinsley_cropped_London_2012.jpg
| onderschrift      = Tinsley tijdens de OS van 2012 in Londen
| naam              = Michael Tinsley
| bijnaam           =
| geboortedatum     = 21 april 1984
| geboorteplaats    = [[Little Rock (Arkansas)|Little Rock]]
| overlijdensdatum  =
| overlijdensplaats =
| nationaliteit     = {{US}}
| lengte            = 1,85 m
| gewicht           = 74 kg
| discipline        = hordelopen
| trainer           =
| 1etitel           = Amerikaans kampioen 400 m horden 2012
| OS                = 2012, 2016
| extra             =
}}
'''Michael Tinsley''' ([[Little Rock (Arkansas)|Little Rock]], [[21 april]] [[1984]]) is een [[Verenigde Staten|Amerikaanse]] [[atleet]], die is gespecialiseerd in de [[400 meter horden|400 m horden]]. Hij vertegenwoordigde zijn vaderland tweemaal op de [[Olympische Spelen]] en won hierbij eenmaal een zilveren [[medaille]].

== Carrière ==
Tijdens de ''US Olympic Trials'' van 2012 in [[Eugene (Oregon)|Eugene]] kwalificeerde Tinsley zich, op de 400 m horden, voor de [[Olympische Zomerspelen 2012|Olympische Spelen in Londen]]. Op de Spelen veroverde hij, achter de [[Dominicaanse Republiek|Dominicaan]] [[Félix Sánchez]], de zilveren medaille in een persoonlijk record van 47,91 s.<br />Een jaar later bij de [[Wereldkampioenschappen atletiek 2013|wereldkampioenschappen van Moskou]] eindigde Tinsley op zijn favoriete onderdeel opnieuw als tweede, eveneens in een PR. Ditmaal liep hij een tijd van 47,70.

Op de [[Olympische Zomerspelen 2016|Olympische Spelen van 2016]] in [[Rio de Janeiro (stad)|Rio de Janeiro]] werd hij in de series uitgeschakeld met een tijd van 50,18.

== Titels ==
*Amerikaans kampioen 400 m horden - 2012, 2013

== Persoonlijke records ==
;Outdoor
{| class="wikitable"
!Afstand
!Tijd
!Datum
!Plaats
|-
|200 m
|20,66 (+0,8 m/s)
|11 april 2009
|[[Oxford (Mississippi)|Oxford]]
|-
|400 m
|46,05
|21 april 2007
|[[Greensboro (North Carolina)|Greensboro]]
|-
|400 m horden
|47,70
|15 augustus 2013
|[[Moskou]]
|}

;Indoor
{| class="wikitable"
!Afstand
!Tijd
!Datum
!Plaats
|-
|200 m
|21,24
|12 februari 2011
|[[Fayetteville (Arkansas)|Fayetteville]]
|-
|300 m
|33,72
|14 februari 2016
|[[Boston]]
|-
|400 m
|46,02
|10 maart 2006
|[[Fayetteville (Arkansas)|Fayetteville]]
|-
|500 m
|1.02,84
|27 januari 2007
|[[State College]]
|-
|60 m horden
|7,84
|26 februari 2006
|[[Baton Rouge]]
|}

== Palmares ==
=== 400 m horden ===
;Kampioenschappen
*2009: 4e Wereldatletiekfinale - 49,03 s
*2012: {{goud}} Amerikaanse kamp. - 48,33 s
*2012: {{zilver}} [[Atletiek op de Olympische Zomerspelen 2012 – 400 meter horden mannen|OS]] - 47,91 s
*2013: {{goud}} Amerikaanse kamp. - 47,96 s
*2013: {{zilver}} [[Wereldkampioenschappen atletiek 2013|WK]] - 47,70 s
*2014: 7e IAAF Continental Cup - 52,25 s
*2015: 8e WK - 50,02 s
*2016: 6e in serie [[Atletiek op de Olympische Zomerspelen 2016 – 400 meter horden mannen|OS]] - 50,18 s

;Diamond League zeges
*2012: [[Stockholm Bauhaus Athletics|DN Galan]] - 48,50 s
*2013: [[Qatar Athletic Super Grand Prix]] - 48,92 s
*2013: [[Adidas Grand Prix]] – 48,43 s
*2014: [[Meeting Areva]] – 48,25 s
*2016: [[Shanghai Golden Grand Prix]] - 48,90 s
*2016: [[Prefontaine Classic]] - 48,74 s

{{Appendix|2=
* {{Link IAAF naam|id=205322|letter=t}}
* {{Link SRO-profiel|id=ti/michael-tinsley-1}}
* {{en}}[http://www.usatf.org/statistics/USA-Champions/USAOutdoorTF/men/400mH.aspx ''USA Outdoor Track & Field Champions - Men's 400 m Hurdles'']
}}
{{Commonscat}}

{{DEFAULTSORT:Tinsley, Michael}}
[[Categorie:Amerikaans atleet]]
[[Categorie:Amerikaans olympisch deelnemer]]
[[Categorie:Amerikaans hordeloper]]

title: Michael Tinsley

Volledige naam: Michael Tinsley

Geboorteplaats: Little Rock

Nationaliteit: Verenigde Staten

Gewicht: 74 kg

title: Sportieve informatie

Discipline: hordelopen

Eerste titel: Amerikaans kampioen 400 m horden 2012

Portaal: Atletiek


text:
# Fort-Mardijk
Fort-Mardijk (Frans: Fort-Mardyck) is een voormalige gemeente in het Franse Noorderdepartement (regio Hauts-de-France) in de Franse Westhoek en telt 3626 inwoners (2005). De plaats maakt deel uit van het arrondissement Duinkerke en is sinds 9 december 2010 een commune associée van de stad Duinkerke.
Vier kilometer westwaarts ligt Mardijk, dat sinds 1980 eveneens een commune associée van Duinkerke is.

## Geografie
De oppervlakte van Fort-Mardijk bedraagt 1,41 km², de bevolkingsdichtheid is 2572 inwoners per km². De geografische coördinaten zijn 51° 2' N.B. 2° 18' O.L.

## Geschiedenis
Hier werd in 1620 door de Spanjaarden een fort gebouwd, dat naar het naburige, toen in puin liggende dorp Mardijk werd vernoemd. Reeds in 1665 werd het op bevel van de zonnekoning met de grond gelijk gemaakt om er een Franssprekend vissersdorp te stichten. De bewoners werden gerekruteerd te Étaples en Cucq, net onder Boulogne-sur-Mer. De voormalige vissershaven heeft plaats gemaakt voor industrie.

## Bezienswaardigheden
- Onze-Lieve-Vrouw van het Fortkerk (Église Notre-Dame du Fort), aan het Place de l'Église, een moderne naoorlogse kerk met naastgebouwde toren die een driebeukige bakstenen kerk met voorgeveltorentje vervangt.
- Zoo van Fort-Mardijk

## Economie
Fort-Mardijk wordt omgeven door zware, deels havengebonden industrie, zoals:
- Een onderhoudswerkplaats van de Spoorwegen
- ArcelorMittal Dunkerque ijzer- en staalfabriek
- Raffinerie de Dunkerque, gesloten 2017
- Raffinerie des Flandres, eigendom van Total, gesloten 2010
- Flandres Béton
- Dillinger France, blikfabriek
- Air Liquide

## Cultuur
- Salon de la BD et du livre, jaarlijkse strip(boeken)beurs in april

## Demografie
Onderstaande figuur toont het verloop van het inwonertal (bron: INSEE-tellingen).

title: Fort-Mardijk

wikitext:
{{Infobox plaats in Frankrijk
| plaatsnaam = Fort-Mardijk
| altnaam = ''Fort-Mardyck''
| vlag = [[Bestand:Flag of Fort-Mardyck.svg|border|110px]]
| wapen = [[Bestand:Blason de la ville de Fort-Mardyck (59) Nord-France.svg|85px|Gemeentewapen]]
| regio = [[Hauts-de-France]]
| departement = [[Noorderdepartement]] (59) |depnr=59
| arrondissement = [[Arrondissement Duinkerke|Duinkerke]]
| kanton = [[Kanton Duinkerke-1|Duinkerke-1]]
| intercommunalite = [[Dunkerque grand littoral]]
| cultuurregio=[[Frans Vlaanderen]]
| landstreek=[[Franse Westhoek]]
| landschap=[[Opaalkust]]
| oppervlakte = 1,41
| latitudeGraden= 51
| latitudeMinuten= 1
| latitudeSeconden= 52
| longitudeGraden= 2
| longitudeMinuten= 18
| longitudeSeconden= 22
| E of W=E
| code= 59248
| postcode=59430
| hoogteligging = 2-9
| burgemeester =
| website= [http://perso.wanadoo.fr/mairiedefort-mardyck/ Fort-Mardijk]
| detailkaart = LocatieFortMardijk.PNG
| detailkaartbijschrift = Locatie van Fort-Mardijk in de Franse Westhoek
| image = MairiedeFortMardyck.JPG
| caption = mairie
}}
'''Fort-Mardijk''' ([[Frans]]: ''Fort-Mardyck'') is een voormalige gemeente in het [[Frankrijk|Franse]] [[Noorderdepartement]] (regio [[Hauts-de-France]]) in de [[Franse Westhoek]] en telt 3626 inwoners (2005). De plaats maakt deel uit van het arrondissement [[Arrondissement Duinkerke|Duinkerke]] en is sinds 9 december 2010 een [[commune associée]] van de stad [[Duinkerke]].

Vier kilometer westwaarts ligt [[Mardijk]], dat sinds 1980 eveneens een commune associée van Duinkerke is.

==Geografie==
De oppervlakte van Fort-Mardijk bedraagt 1,41 km², de bevolkingsdichtheid is 2572 inwoners per km². De [[geografische coördinaten]] zijn 51° 2' N.B. 2° 18' O.L.

==Geschiedenis==
Hier werd in 1620 door de Spanjaarden een fort gebouwd, dat naar het naburige, toen in puin liggende dorp [[Mardijk]] werd vernoemd. Reeds in 1665 werd het op bevel van de [[zonnekoning]] met de grond gelijk gemaakt om er een Franssprekend vissersdorp te stichten. De bewoners werden gerekruteerd te [[Étaples]] en [[Cucq]], net onder [[Boulogne-sur-Mer]]. De voormalige vissershaven heeft plaats gemaakt voor industrie.

==Bezienswaardigheden==
* [[Onze-Lieve-Vrouw van het Fortkerk]] (''Église Notre-Dame du Fort''), aan het ''Place de l'Église'', een moderne naoorlogse kerk met naastgebouwde toren die een driebeukige bakstenen kerk met voorgeveltorentje vervangt.
* [[Zoo van Fort-Mardijk]]

==Economie==
Fort-Mardijk wordt omgeven door zware, deels havengebonden industrie, zoals:
*Een onderhoudswerkplaats van de Spoorwegen
*[[ArcelorMittal Dunkerque]] ijzer- en staalfabriek
*[[Raffinerie de Dunkerque]], gesloten 2017
*[[Raffinerie des Flandres]], eigendom van [[TotalEnergies SE|Total]], gesloten 2010
*Flandres Béton
*[[Dillinger France]], blikfabriek
*[[Air Liquide]]

==Cultuur==
* ''Salon de la BD et du livre'', jaarlijkse strip(boeken)beurs in april

==Demografie==
Onderstaande figuur toont het verloop van het inwonertal (bron: [[INSEE-tellingen]]).
{{Grafiek inwonertal gemeente Frankrijk|id=59248}}
<!-- Bron: Frans bureau voor statistiek. Cijfers inwoneraantal volgens de definitie "population sans doubles comptes" -->

[[Bestand:Fort_Mardijk_-_Fort_Mardick_(Toonneel_der_Steden).jpg|thumb|left|250px|Weergave van Fort-Mardijk tijdens de [[Tachtigjarige Oorlog]]. Kaart van [[Joan Blaeu|J.Blaeu]]]]

==Zie ook==
* [[Frans-Vlaanderen]]

==Externe links==
* [http://perso.wanadoo.fr/mairiedefort-mardyck/ Voormalige gemeente Fort-Mardijk]
* {{Link INSEE|id=59248}}

[[Categorie:Plaats in het Noorderdepartement]]
[[Categorie:Duinkerke]]
[[Categorie:Voormalige gemeente in het Noorderdepartement]]

title: Situering

Regio: Hauts-de-France

Departement: Noorderdepartement (59)

Arrondissement: Duinkerke

Coördinaten: 51° 2′ NB, 2° 18′ OL

title: Algemeen

title: Overig

title: Detailkaart

title: Foto's

Foto's: mairie

Portaal: Frankrijk


text:
# Akkerkool
Akkerkool (Lapsana communis) is een plant uit de composietenfamilie (Asteraceae). Er vormen zich kleine bloemhoofdjes op een vertakte stengel die tot 90 cm hoog kan worden. Akkerkool groeit op zowel bebouwde als onbebouwde grond, bijvoorbeeld langs wegen, dijken, in bossen en tegen muren.

## Kenmerken
Er zijn uitsluitend lintbloemen, die geel van kleur zijn. Het hoofdje heeft een doorsnede van 1,5–2 cm. Er bevinden zich smalle omwindselblaadjes om de bloem, die lijnvormig en stomp zijn.
De bloemen zijn langgesteeld. Er vormt zich een losse pluim van hoofdjes. De bloeiperiode loopt van juni tot augustus/september.
De stengels zijn tamelijk licht groen, vaak verspreid borstelharig maar bovenin kaal. De onderste bladeren zijn in omtrek langwerpig, aan de voet tot een steel versmald en verder liervormig veerdelig met een grote eindslip. Hoger aan de stengel zijn de bladeren ongedeeld en driehoekig- tot lancetvormig-eirond, getand en naar de voet versmald. De bovenste bladeren zijn lancetvormig.
Akkerkool draagt een nootje met ribben en zonder haarkroon.

## Gebruik
De bladeren van akkerkool kunnen verwerkt worden in salades en werken licht laxerend.

title: Akkerkool

wikitext:
{{Taxobox
| type = plant
| afbeelding = Illustration Lapsana communis0.jpg
| afbeeldingtekst =
| rijk = ''[[Planten|Plantae]]'' (Planten)
| stam = ''[[Embryophyta]]'' (Landplanten)
| klasse = ''[[Spermatopsida]]'' (Zaadplanten)
| clade1 = [[Bedektzadigen]]
| clade2 = [['nieuwe' Tweezaadlobbigen]]
| clade4 = [[Campanuliden]]
| orde = ''[[Asterales]]''
| familie = ''[[Composietenfamilie|Asteraceae]]'' (Composietenfamilie)
| onderfamilie = ''[[Cichorioideae]]''
| tribus = ''[[Cichorieae]]''
| geslacht = ''[[Lapsana]]''
| w-naam = ''Lapsana communis''
| auteur = [[Carl Linnaeus|L.]]
| datum = 1753
}}

'''Akkerkool''' (''Lapsana communis'') is een plant uit de [[composietenfamilie]] (''Asteraceae''). Er vormen zich kleine [[bloemhoofdje]]s op een vertakte [[stengel]] die tot 90 cm hoog kan worden. Akkerkool groeit op zowel bebouwde als onbebouwde grond, bijvoorbeeld langs wegen, dijken, in [[bos (vegetatie)|bossen]] en tegen muren.

== Kenmerken ==
Er zijn uitsluitend [[lintbloem]]en, die geel van kleur zijn. Het [[hoofdje]] heeft een doorsnede van 1,5–2 cm. Er bevinden zich smalle [[omwindsel]]blaadjes om de [[bloem (plant)|bloem]], die lijnvormig en stomp zijn.

De bloemen zijn langgesteeld. Er vormt zich een losse [[pluim (bloeiwijze)|pluim]] van hoofdjes. De bloeiperiode loopt van juni tot augustus/september.

De stengels zijn tamelijk licht groen, vaak verspreid borstelharig maar bovenin kaal. De onderste bladeren zijn in omtrek langwerpig, aan de voet tot een steel versmald en verder liervormig [[veerdelig]] met een grote [[eindslip]]. Hoger aan de stengel zijn de bladeren ongedeeld en driehoekig- tot lancetvormig-eirond, getand en naar de voet versmald. De bovenste bladeren zijn lancetvormig.

Akkerkool draagt een [[nootje]] met ribben en zonder [[pappus (bloemstructuur)|haarkroon]].

== Gebruik ==
De bladeren van akkerkool kunnen verwerkt worden in salades en werken licht [[Laxeermiddel|laxerend]].

[[Bestand:Lapsana communis flowerhead1.jpg|200px]]
[[Bestand:Lapsana communis flowerhead2.jpg|200px]]
[[Bestand:Lapsana communis leaf.jpg|150px]]
[[Bestand:LapsanaCommunisHabitus.jpg|133px]]

== Externe links ==
* {{Link soortenbank.nl|id=2183|label=Akkerkool (''Lapsana communis'')}}
* [[:s:nl:Plantenschat/76|Akkerkool (''Lapsana communis'')]] in: {{Aut|[[Frederike van Uildriks|van Uildriks, F.]] & [[Vitus Bruinsma|V. Bruinsma]]}} (1898) - ''[[Plantenschat]]''; op de [[Bestand:Wikisource-logo.svg|16px|alt=klein Wikisource logootje]] [[Wikisource|(Nederlandstalige) Wikisource]].
* [https://www.verspreidingsatlas.nl/0708 Akkerkool (''Lapsana communis'')], verspreiding in Nederland, volgens de atlas van [[Floron]].

{{Commonscat|Lapsana communis}}

[[Categorie:Composietenfamilie|akkerkool]]
[[Categorie:Plant uit het Palearctisch gebied|akkerkool]]

title: Akkerkool

Rijk: Plantae (Planten)

Stam: Embryophyta (Landplanten)

Klasse: Spermatopsida (Zaadplanten)

Clade:
Bedektzadigen
'nieuwe' Tweezaadlobbigen
Campanuliden

Orde: Asterales

Familie: Asteraceae (Composietenfamilie)

Onderfamilie: Cichorioideae

Geslachtengroep: Cichorieae

Geslacht: Lapsana

title: Soort

Portaal: Biologie


text:
# Doxomysis brucei
Doxomysis brucei is een aasgarnalensoort uit de familie van de Mysidae. De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1990 door Murano.

title: Doxomysis brucei

wikitext:
{{Taxobox
| titelweergave = cursief
| naam = ''Doxomysis brucei''
| afbeelding =
| rijk = [[Dieren (biologie)|Animalia]] (Dieren)
| stam = [[Geleedpotigen|Arthropoda]] ([[Geleedpotigen]])
| klasse = [[Malacostraca]]
| orde = [[Mysida]]
| familie = [[Mysidae]]
| geslacht = ''[[Doxomysis]]''
| w-naam = ''Doxomysis brucei''
| auteur = Murano
| datum = 1990
| haakjes =
| commons =
| species =
| worms = 226336
}}
'''''Doxomysis brucei''''' is een [[Aasgarnalen (orde)|aasgarnalensoort]] uit de familie van de [[Mysidae]].<ref>Mees, J. (2012). <i>Doxomysis brucei</i> Murano, 1990. Geraadpleegd via:  World Register of Marine Species op http://www.marinespecies.org/aphia.php?p=taxdetails&id=226336</ref> De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1990 door Murano.

{{Appendix}}
{{beginnetje|biologie|2013|03|22}}

[[Categorie:Aasgarnalen]]

title: Doxomysis brucei

Klasse: Malacostraca

Orde: Mysida

Familie: Mysidae

Geslacht: Doxomysis

title: Soort


text:
# Barend Polvliet
Barend Jan Abraham Polvliet (Schoonhoven, 2 december 1869 – Den Dolder, 8 januari 1918) was een Nederlands kunstschilder.

## Leven en werk
Polvliet was een zoon van Cornelis Gerhardus Polvliet en Alida Geertruida Maria Elisabet Pronck. Hij had aanvankelijk een militaire loopbaan en werd net als zijn vader officier bij de artillerie. Hij maakte op latere leeftijd de overstap naar de schilderkunst. Hij schilderde landschappen en genrevoorstellingen, met name mensen op het land.  Polvliet was lid van Arti et Amicitiae en Sint Lucas, waarmee hij ook exposeerde. Hij nam daarnaast deel aan een aantal tentoonstellingen van Levende Meesters. In 1906 won hij de Willink van Collenprijs voor zijn schilderij Zonsondergang in de venen, andere winnaars dat jaar waren Lizzy Ansingh (portret) en Piet Mondriaan (stilleven).
Polvliet overleed in 1918, op 48-jarige leeftijd.

## Enkele werken
- Wasdag (1910)
- Heideven (1910)
- Aardappels rooien

- Biografisch Portaal: 89805547
- RKD-Nederlands Instituut voor Kunstgeschiedenis: 89765
- Union List of Artist Names: 500426885
- Virtual International Authority File: 4588153596640651900008

title: Barend Polvliet

wikitext:
{{Infobox kunstenaar
| naam              = Barend Polvliet
| afbeelding        =
| onderschrift      =
| volledige naam    = Barend Jan Abraham Polvliet
| geboren           = 2 december 1869
| geboorteplaats    = Schoonhoven
| overleden         = 8 januari 1918
| overlijdensplaats = Den Dolder
| land              = Nederland
| beroep            = kunstschilder
| jaren-actief      =
| stijl             =
| RKD               = 89765
}}
'''Barend Jan Abraham Polvliet''' ([[Schoonhoven]], [[2 december]] [[1869]] – [[Den Dolder]], [[8 januari]] [[1918]]) was een Nederlands [[kunstschilder]].<ref>{{Link RKD|id=89765}}</ref>

== Leven en werk ==
Polvliet was een zoon van Cornelis Gerhardus Polvliet en Alida Geertruida Maria Elisabet Pronck. Hij had aanvankelijk een militaire loopbaan en werd net als zijn vader officier bij de [[artillerie]]. Hij maakte op latere leeftijd de overstap naar de schilderkunst. Hij schilderde [[landschapsschilderkunst|landschappen]] en [[genrestuk|genrevoorstellingen]], met name mensen op het land.<ref name="Scheen">[[Pieter A. Scheen]] (1969) ''[[Lexicon Nederlandse Beeldende Kunstenaars 1750-1950]]''. 's-Gravenhage: Kunsthandel Pieter A. Scheen N.V. Volume 2, p. 186.</ref>  Polvliet was lid van [[Arti et Amicitiae]] en [[Kunstenaarsvereniging Sint Lucas|Sint Lucas]], waarmee hij ook exposeerde. Hij nam daarnaast deel aan een aantal [[Tentoonstelling van Levende Meesters|tentoonstellingen van Levende Meesters]].<ref>[http://www.artindex.nl/noordholland/default.asp?id=6&num=0977900087025050193030017001830960501081&in=Polvliet Barend Jan Abraham Polvliet], Documentatie van Beeldende Kunst in Noord-Holland</ref> In 1906 won hij de [[Willink van Collenprijs]] voor zijn schilderij ''Zonsondergang in de venen'', andere winnaars dat jaar waren [[Lizzy Ansingh]] (portret) en [[Piet Mondriaan]] (stilleven).

Polvliet overleed in 1918, op 48-jarige leeftijd.

== Enkele werken ==
<gallery heights=200 widths=200>
Barend Polvliet - Wasdag (1910).jpg|Wasdag (1910)
Barend Polvliet - Heideven (1910).jpg|Heideven (1910)
Barend Polvliet - Aardappels rooien.jpg|Aardappels rooien
</gallery>

{{Appendix}}
{{Bibliografische informatie}}
{{Commonscat}}
{{DEFAULTSORT:Polvliet, Barend}}
[[Categorie:Nederlands kunstschilder]]

title: Persoonsgegevens

Volledige naam: Barend Jan Abraham Polvliet

Geboren: Schoonhoven, 2 december 1869

Overleden: Den Dolder, 8 januari 1918

Geboorteland: Nederland

Beroep(en): kunstschilder


text:
# Neoechinorhynchus (Neoechinorhynchus) rutili
Neoechinorhynchus (Neoechinorhynchus) rutili is een soort haakworm uit het geslacht Neoechinorhynchus. De worm behoort tot de familie Neoechinorhynchidae. Neoechinorhynchus (Neoechinorhynchus) rutili werd in 1780 ontdekt door Müller.

wikitext:
{{Taxobox
| naam= ''Neoechinorhynchus (Neoechinorhynchus) rutili''
| titelweergave=''Neoechinorhynchus (Neoechinorhynchus) rutili''
| afbeelding=
| afbeeldingtekst=
| rijk= [[Dieren (biologie)|Animalia]] (Dieren)
| stam= [[Haakwormen|Acanthocephala]] (Haakwormen)
| klasse= [[Eoacanthocephala]]
| onderklasse=
| orde= [[Neoechinorhynchida]]
| familie= [[Neoechinorhynchidae]]
| geslacht= ''[[Neoechinorhynchus]]''
| soort=
| haakjes = ja
| auteur=Müller
| datum=1780
| worms = 100625
}}

'''''Neoechinorhynchus (Neoechinorhynchus) rutili''''' is een [[soort]] [[Haakwormen|haakworm]] uit het geslacht ''[[Neoechinorhynchus]]''. De worm behoort tot de familie [[Neoechinorhynchidae]]. ''Neoechinorhynchus (Neoechinorhynchus) rutili'' werd in [[1780]] ontdekt door Müller.<ref>{{Citeer web |url=http://www.marinespecies.org/aphia.php?p=taxdetails&id=100625|titel=Neoechinorhynchus (Neoechinorhynchus) rutili|auteur=[[World Register of Marine Species]]|uitgever=''Marinespecies.org''|datum= |bezochtdatum=23 september 2011}}</ref>

{{Appendix}}

{{DEFAULTSORT:Neoechinorhynchus (Neoechinorhynchus) rutili}}
[[Categorie:Haakwormen]]

Stam: Acanthocephala (Haakwormen)

Klasse: Eoacanthocephala

Orde: Neoechinorhynchida

Familie: Neoechinorhynchidae

Geslacht: Neoechinorhynchus

title: Soort


text:
# Lipschotel
Een lipschotel is een ronde schijf van klei of hout die in sommige Afrikaanse en Amerikaanse culturen traditioneel in een gat in de boven- of onderlip wordt aangebracht om deze op te rekken. Doordat telkens een grotere schijf wordt geplaatst, wordt het gat langzaamaan steeds groter. Met zorgvuldig oprekken kan een lipschotel met soms wel een diameter van meer dan twintig centimeter worden aangebracht. Een en ander wordt als schoonheidsideaal gezien. In de westerse wereld duikt de lipschotel de laatste jaren zo nu en dan op in de alternatieve cultuur.
Op soortgelijke wijze worden in sommige Afrikaanse en Aziatische culturen, zoals door de Karen, ringen om de nek aangebracht om de schijn te wekken dat de nek uitgerekt is.
De term labret wordt gebruikt voor alle piercings in de onderlip, waaronder ringen en staafjes. Het gaatje van een labret kan opgerekt worden tot er pluggen en schotels in passen. Bij dragers van lipschotels wordt er in veel gevallen echter al een groter gat in de onderlip gesneden wat na helen verder kan worden opgerekt.
De lipschotels van de Botokuden worden botoque of tembetás genoemd.
Een vrouw uit Ethiopië heeft de grootste lipschotel ter wereld. Haar lipschotel heeft een omtrek van zo’n 60 centimeter.

## Afbeeldingen
- Ethiopische vrouw met lipschotel
- Ethiopische vrouw met lipschotel (zijaanzicht)
- Stamhoofd Raoni Metuktire in Brazilië
- Botokude-man uit zuidoost Brazilië
- Jonge Haida-vrouw, geportretteerd in George Dixon (1789): Voyage autour du monde

title: Lipschotel

wikitext:
[[Bestand:Mursi woman.jpg|thumb|Een [[Ethiopië|Ethiopische]] vrouw met een door een lipschotel uitgerekte lip]][[Bestand:Makondefrauen mit besonders schonenZiernarben.jpg|thumb]]

Een '''lipschotel''' is een ronde schijf van [[klei]] of [[hout]] die in sommige Afrikaanse en Amerikaanse culturen<ref>Onder meer in [[Ethiopië]], [[Mozambique]], [[Tanzania]], [[Tsjaad]] en [[Brazilië]], soms alleen bij een van beide seksen.</ref> traditioneel in een [[Piercing|gat]] in de [[Lip|boven- of onderlip]] wordt aangebracht om deze op te rekken. Doordat telkens een grotere schijf wordt geplaatst, wordt het gat langzaamaan steeds groter. Met zorgvuldig oprekken kan een lipschotel met soms wel een diameter van meer dan twintig centimeter worden aangebracht. Een en ander wordt als [[schoonheidsideaal]] gezien.<ref name=":0">{{Citeer web |url=https://www.nieuwsblad.be/cnt/dmf20141020_01331180 |titel=Grootste lipschotel is toonbeeld van Afrikaanse schoonheid |bezochtdatum=2025-01-21 |uitgever=Nieuwsblad}}</ref> In de westerse wereld duikt de lipschotel de laatste jaren zo nu en dan op in de alternatieve cultuur.{{Bron?|2=2025|3=05|4=25}}

Op soortgelijke wijze worden in sommige Afrikaanse en Aziatische culturen, zoals door de [[Karen (volk)|Karen]], ringen om de nek aangebracht om de schijn te wekken dat de nek uitgerekt is.

De term [[labret]] wordt gebruikt voor alle [[piercing]]s in de onderlip, waaronder ringen en staafjes. Het gaatje van een labret kan opgerekt worden tot er pluggen en schotels in passen. Bij dragers van lipschotels wordt er in veel gevallen echter al een groter gat in de onderlip gesneden wat na helen verder kan worden opgerekt.

De lipschotels van de [[Botokuden]] worden ''botoque'' of ''tembetás'' genoemd.

Een vrouw uit Ethiopië heeft de grootste lipschotel ter wereld. Haar lipschotel heeft een omtrek van zo’n 60 centimeter.<ref name=":0" />

==Afbeeldingen==
<gallery widths="175" heights="175">
Bestand:Murzi3.jpg|[[Ethiopië|Ethiopische]] vrouw met lipschotel
Bestand:Murzi4.jpg|[[Ethiopië|Ethiopische]] vrouw met lipschotel (zijaanzicht)
Bestand:Raoni---portrait.jpg|Stamhoofd [[Raoni Metuktire]] in [[Brazilië]]
Bestand:Rugendas indiobotocudo.gif|[[Botokuden|Botokude]]-man uit zuidoost [[Brazilië]]
Bestand:Voyage autour du monde - planche XIII - Jeune Femme des Isles de la Reine Charlotte.jpg|Jonge [[Haida (volk)|Haida]]-vrouw, geportretteerd in [[George Dixon (ontdekkingsreiziger)|George Dixon]] (1789): ''Voyage autour du monde''
</gallery>

== Zie ook ==
* [[Lotusvoetjes]]
* [[Langnekvrouwen]]

{{Appendix}}

[[Categorie:Cultuur in Afrika]]
[[Categorie:Piercing in het gezicht]]


text:
# Sphecodes pseudofasciatus
Sphecodes pseudofasciatus is een vliesvleugelig insect uit de familie Halictidae. De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1925 door Blüthgen.

title: Sphecodes pseudofasciatus

wikitext:
{{Taxobox insect
| titelweergave = cursief
| naam = ''Sphecodes pseudofasciatus''
| afbeelding =
| afbeeldingtekst =
| orde = [[Vliesvleugeligen|Hymenoptera]] (Vliesvleugeligen)
| familie = [[Halictidae]]
| onderfamilie = [[Halictinae]]
| tribus = [[Halictini]]
| geslacht = ''[[Sphecodes]]''
| w-naam = ''Sphecodes pseudofasciatus''
| auteur = Blüthgen
| datum = 1925
| haakjes =
| species =
| commons =
}}
'''''Sphecodes pseudofasciatus''''' is een [[vliesvleugeligen|vliesvleugelig]] [[insecten|insect]] uit de familie [[Halictidae]]. De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1925 door Blüthgen.<ref>{{Brontabel|2008-ITIS}}</ref>
{{Appendix}}
{{beginnetje|biologie|2011|12|17}}

[[Categorie:Sphecodes|pseudofasciatus]]

title: Sphecodes pseudofasciatus

Familie: Halictidae

Onderfamilie: Halictinae

Geslachtengroep: Halictini

Geslacht: Sphecodes

title: Soort


text:
# Ptychorrhoe rayada
Ptychorrhoe rayada is een vlinder uit de familie van de spanners (Geometridae). De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1893 door Dognin.

title: Ptychorrhoe rayada

wikitext:
{{Taxobox vlinder
| titelweergave = cursief
| naam = ''Ptychorrhoe rayada''
| afbeelding =
| familie = [[Spanners|Geometridae]] (Spanners)
| onderfamilie = [[Larentiinae]]
| tribus =
| geslacht = ''[[Ptychorrhoe]]''
| w-naam = ''Ptychorrhoe rayada''
| auteur = Dognin
| datum = 1893
| haakjes =
| commons =
| species =
}}
'''''Ptychorrhoe rayada''''' is een [[vlinders|vlinder]] uit de familie van de [[Spanners|spanners (Geometridae)]].<ref>{{Brontabel|9999-Lepindex}}</ref> De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1893 door Dognin.

{{Appendix}}
{{beginnetje|biologie|2013|03|30}}

[[Categorie:Ptychorrhoe|rayada]]

title: Ptychorrhoe rayada

Familie: Geometridae (Spanners)

Onderfamilie: Larentiinae

Geslacht: Ptychorrhoe

title: Soort


text:
# Aprostocetus antiguensis
Aprostocetus antiguensis is een vliesvleugelig insect uit de familie Eulophidae. De wetenschappelijke naam is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1911 door Crawford.

title: Aprostocetus antiguensis

wikitext:
{{Taxobox insect
| naam = ''Aprostocetus antiguensis''
| titelweergave = cursief
| afbeelding =
| afbeeldingtekst =
| orde = [[Vliesvleugeligen|Hymenoptera]] (Vliesvleugeligen)
| familie = [[Eulophidae]]
| geslacht = ''[[Aprostocetus]]''
| w-naam = ''Aprostocetus antiguensis''
| auteur = Crawford
| datum = 1911
| haakjes = ja
| species =
| commons =
}}
'''''Aprostocetus antiguensis''''' is een [[Vliesvleugeligen|vliesvleugelig insect]] uit de familie [[Eulophidae]]. De wetenschappelijke naam is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1911 door Crawford.

{{Appendix|2=
* {{Brontabel|9999-Chalcidoidea}}
}}
{{Beginnetje|biologie|2013|05|17}}

[[Categorie:Aprostocetus|antiguensis]]

title: Aprostocetus antiguensis

Familie: Eulophidae

Geslacht: Aprostocetus

title: Soort


text:
# Kivuiops
Kivuiops is een geslacht van haften (Ephemeroptera) uit de familie Baetidae.

## Soorten
Het geslacht Kivuiops omvat de volgende soorten:
- Kivuiops elgonensis
- Kivuiops elouardi
- Kivuiops insuetum
- Kivuiops munyagae

title: Kivuiops

wikitext:
{{Taxobox insect
| naam = ''Kivuiops''
| titelweergave = cursief
| afbeelding =
| afbeeldingtekst =
| orde = [[Haften|Ephemeroptera]] (Haften)
| familie = [[Baetidae]]
| taxon = [[Geslacht (biologie)|Geslacht]]
| w-naam = ''Kivuiops''
| auteur = Lugo-Ortiz & McCafferty
| datum = 2007
| commons =
| species =
}}
'''''Kivuiops''''' is een [[geslacht (biologie)|geslacht]] van [[haften]] (Ephemeroptera) uit de familie [[Baetidae]].

==Soorten==
Het geslacht ''Kivuiops'' omvat de volgende [[soort]]en:
*''[[Kivuiops elgonensis]]''
*''[[Kivuiops elouardi]]''
*''[[Kivuiops insuetum]]''
*''[[Kivuiops munyagae]]''

[[Categorie:Baetidae]]

title: Kivuiops

Orde: Ephemeroptera (Haften)

Familie: Baetidae

title: Geslacht


text:
# Luchtvaart in 2006
Deze pagina gaat over de luchtvaart in 2006.
- 19 januari: Jet Airways koopt Air Sahara op en vormt zo de grootste luchtvaartmaatschappij in India.
- 11 februari: Steve Fossett breekt het wereldrecord van langste langeafstandsvlucht. Hij vloog 76 uur en 45 minuten en legde een afstand van 42.469,46 km af.
- 25 maart: Hyshot III, een vliegtuig dat 7 keer de geluidssnelheid kan halen heeft een geslaagde testvlucht gemaakt.
- 14 april: Aeroflot is toegelaten tot de SkyTeam-alliantie.
- 3 mei: Armavia Vlucht 967, een Airbus A320, crasht in de Zwarte Zee bij Sotsji. Alle 113 inzittenden kwamen om het leven.
- 9 juli: S7 Airlines-vlucht 778, een Airbus A310, schuift tegen een betonnen muur na de landing in Irkoetsk, Rusland. Ten minste 118 van de 192 inzittenden komen om.

title: Luchtvaart in 2006

wikitext:
Deze pagina gaat over de [[luchtvaart]] in [[2006]].

*[[19 januari]]: [[Jet Airways]] koopt [[Air Sahara]] op en vormt zo de grootste luchtvaartmaatschappij in [[India]].
*[[11 februari]]: [[Steve Fossett]] breekt het wereldrecord van langste langeafstandsvlucht. Hij vloog 76 uur en 45 minuten en legde een afstand van 42.469,46 km af.
*[[25 maart]]: [[Hyshot III]], een vliegtuig dat 7 keer de geluidssnelheid kan halen heeft een geslaagde testvlucht gemaakt.
*[[14 april]]: [[Aeroflot]] is toegelaten tot de [[SkyTeam (luchtvaartorganisatie)|SkyTeam]]-alliantie.
*[[3 mei]]: [[Armavia]] Vlucht 967, een [[Airbus A320]], crasht in de [[Zwarte Zee]] bij [[Sotsji]]. Alle 113 inzittenden kwamen om het leven.
*[[9 juli]]: [[S7 Airlines-vlucht 778]], een [[Airbus A310]], schuift tegen een betonnen muur na de landing in [[Irkoetsk]], [[Rusland]]. Ten minste 118 van de 192 inzittenden komen om.

== Zie ook ==
*[[2006]]

{{Navigatie luchtvaart naar jaar}}

[[Categorie:Luchtvaart naar jaar|2006]]
[[Categorie:2006|Luchtvaart in 2006]]


text:
# Kari (reus)
Kari is in de Noordse mythologie een Jötun. Hij is de heerser over de wind. Zijn vader is de vorstreus Fornjótr.
Zijn broers zijn Hlér, heerser over het water, en Logi, heerser over het vuur.
Kari is vader van Frosti of van Jökull (afhankelijk van de bron). In ieder geval is hij de grootvader van Snær (sneeuw). Snaer is de vader van Thorri, de vader van koning Nor, de legendarische naamgever van Noorwegen. Van Nor stamt Halfdan de Oude.
De reus Kari uit de Noordse mythologie mag niet worden verward met:
- de moderne vrouwelijke voornaam Kari (de Noorse vorm van Karin)
- de Oudnoordse mannelijke voornaam Kári (in het moderne Noors Kåre)

title: Kari (reus)

wikitext:
'''Kari''' is in de [[Noordse mythologie]] een [[Jötun]]. Hij is de heerser over de wind. Zijn vader is de [[vorstreus]] [[Fornjótr]].

Zijn broers zijn [[Hlér]], heerser over het [[water]], en [[Logi]], heerser over het [[vuur]].
Kari is vader van Frosti of van Jökull (afhankelijk van de bron). In ieder geval is hij de grootvader van ''Snær'' (sneeuw). Snaer is de vader van [[Thorri]], de vader van koning [[Nor (koning)|Nor]], de legendarische naamgever van [[Noorwegen]]. Van Nor stamt [[Halfdan de Oude]].

De reus Kari uit de Noordse mythologie mag niet worden verward met:
*de moderne vrouwelijke voornaam Kari (de Noorse vorm van ''Karin'')
*de Oudnoordse mannelijke voornaam Kári (in het moderne [[Noors]] ''Kåre'')

== Zie ook ==
*[[Thursen en Joten]]

[[Categorie:Noordse mythologie]]
[[Categorie:Reus]]


text:
# Aediodina quaternalis
Aediodina quaternalis is een vlinder uit de familie van de grasmotten (Crambidae), uit de onderfamilie van de Spilomelinae. De wetenschappelijke naam van deze soort is voor het eerst voorgesteld als Aediodes quaternalis door Julius Lederer in een publicatie uit 1863.
De soort komt voor in Indonesië (Ambon).

title: Aediodina quaternalis

wikitext:
{{Taxobox vlinder
| titelweergave = cursief
| naam = ''Aediodina quaternalis''
| afbeelding =
| superfamilie = [[Pyraloidea]]
| familie = [[Grasmotten|Crambidae]] (Grasmotten)
| onderfamilie = [[Spilomelinae]]
| tribus =
| geslacht = ''[[Aediodina]]''
| w-naam = ''Aediodina quaternalis''
| auteur = Lederer
| datum = 1863
| haakjes = ja
| origineel = ''Aediodes quaternalis''
}}
'''''Aediodina quaternalis''''' is een [[vlinders|vlinder]] uit de familie van de [[Grasmotten|grasmotten (Crambidae)]], uit de onderfamilie van de [[Spilomelinae]]. De wetenschappelijke naam van deze soort is voor het eerst voorgesteld als ''Aediodes quaternalis'' door [[Julius Lederer]] in een publicatie uit 1863.

De soort komt voor in [[Indonesië]] ([[Ambon (eiland)|Ambon]]).

{{Appendix|2=
*{{Aut|Nuss, M.; et al.}} (2003-2023). [http://globiz.pyraloidea.org/Pages/Reports/TaxonReport.aspx GlobIZ]. Global Information System on Pyraloidea. Geraadpleegd op 22-2-2024.
}}

[[Categorie:Grasmotten]]
[[Categorie:Dier uit het Oriëntaals gebied]]

title: Aediodina quaternalis

Superfamilie: Pyraloidea

Familie: Crambidae (Grasmotten)

Onderfamilie: Spilomelinae

Geslacht: Aediodina

title: Soort