text:
# Lijst van voetbalinterlands Congo-Kinshasa - Mozambique
Deze lijst van voetbalinterlands is een overzicht van alle officiële voetbalwedstrijden tussen de nationale teams van Congo-Kinshasa (dat van 1971 tot 1997 Zaïre heette) en Mozambique. De landen hebben tot op heden zeven keer tegen elkaar gespeeld. De eerste ontmoeting was een kwalificatiewedstrijd voor het Wereldkampioenschap voetbal 1982 op 13 juli 1980 in Kinshasa. Het laatste duel, een kwartfinaleduel op de COSAFA Cup 2016, werd gespeeld in Windhoek (Namibië) op 19 juni 2016.

## Wedstrijden
| № | Plaats   | Datum            | Competitie                   | Wedstrijd                   | Uitslag |
| - | -------- | ---------------- | ---------------------------- | --------------------------- | ------- |
| 1 | Kinshasa | 13 juli 1980     | WK 1982 kwalificatie         | Zaïre − Mozambique          | 5 − 2   |
| 2 | Maputo   | 27 juli 1980     | WK 1982 kwalificatie         | Mozambique − Zaïre          | 1 − 2   |
| 3 | Kinshasa | 5 april 1981     | Afrika Cup 1982 kwalificatie | Zaïre − Mozambique          | 2 − 1   |
| 4 | Maputo   | 19 april 1981    | Afrika Cup 1982 kwalificatie | Mozambique − Zaïre          | 3 − 3   |
| 5 | Kinshasa | 16 augustus 1992 | Afrika Cup 1994 kwalificatie | Zaïre − Mozambique          | 2 − 0   |
| 6 | Maputo   | 25 april 1993    | Afrika Cup 1994 kwalificatie | Mozambique − Zaïre          | 0 − 0   |
| 7 | Windhoek | 19 juni 2016     | COSAFA Cup 2016              | Congo-Kinshasa − Mozambique | 1 − 0   |

## Samenvatting
| Competitie              | Totaal gespeeld | Winst Congo-Kinshasa | Gelijk | Winst Mozambique | Doelsaldo Congo-Kinshasa – Mozambique |
| ----------------------- | --------------- | -------------------- | ------ | ---------------- | ------------------------------------- |
| WK-kwalificatie         | 2               | 2                    | 0      | 0                | 7 − 3                                 |
| Afrika Cup-kwalificatie | 4               | 2                    | 2      | 0                | 7 − 4                                 |
| COSAFA Cup              | 1               | 1                    | 0      | 0                | 1 − 0                                 |
| Totaal                  | 7               | 5                    | 2      | 0                | 15 − 7                                |

Wedstrijden bepaald door strafschoppen worden, in lijn met de FIFA, als een gelijkspel gerekend.
FECOFA · Bondscoaches · Selecties · A-internationals · Vrouwenelftal van Congo-Kinshasa
1960 – 1969 ·
1970 – 1979 ·
1980 – 1989 ·
1990 – 1999 ·
2000 – 2009 ·
2010 – 2019 ·
2020 – 2029
AC 1965 ·
AC 1968 ·
AC 1970 ·
AC 1972 ·
AC 1974 ·
WK 1974 ·
AC 1976 ·
AC 1988 ·
AC 1992 ·
AC 1994 ·
AC 1996 ·
AC 1998 ·
AC 2000 ·
AC 2002 ·
AC 2004 ·
AC 2006 ·
AC 2013
1963 ·
1964 ·
1965 ·
1966 ·
1967 ·
1968 ·
1969 ·
1970 ·
1971 ·
1972 ·
1973 ·
1974 ·
1975 ·
1976 ·
1977 ·
1978 ·
1979 ·
1979 ·
1980 ·
1980 ·
1981 ·
1982 ·
1983 ·
1984 ·
1985 ·
1986 ·
1987 ·
1988 ·
1989 ·
1990 ·
1991 ·
1992 ·
1993 ·
1994 ·
1995 ·
1996 ·
1997 ·
1998 ·
1999 ·
2000 ·
2001 ·
2002 ·
2003 ·
2004 ·
2005 ·
2006 ·
2007 ·
2008 ·
2009 ·
2010 ·
2011 ·
2012 ·
2013 ·
2014 ·
2015 ·
2016 ·
2017 ·
2018 ·
2019 ·
2020 ·
2021 ·
2022 ·
2023
Algerije ·
Angola ·
Bahrein ·
Benin ·
Botswana ·
Brazilië ·
Burkina Faso ·
Burundi ·
Centraal-Afrikaanse Republiek ·
China ·
Congo-Brazzaville ·
Djibouti ·
Egypte ·
Equatoriaal-Guinea ·
Ethiopië ·
Gabon ·
Gambia ·
Ghana ·
Guinee ·
Irak ·
Ivoorkust ·
Joegoslavië ·
Kaapverdië ·
Kameroen ·
Kenia ·
Lesotho ·
Liberia ·
Libië ·
Madagaskar ·
Malawi ·
Mali ·
Marokko ·
Mauritanië ·
Mauritius ·
Mexico ·
Mozambique ·
Namibië ·
Nieuw-Zeeland ·
Niger ·
Nigeria ·
Oeganda ·
Oman ·
Qatar ·
Roemenië ·
Rwanda ·
Saoedi-Arabië ·
Schotland ·
Senegal ·
Seychellen ·
Sierra Leone ·
Soedan ·
Swaziland ·
Tanzania ·
Togo ·
Tsjaad ·
Tunesië ·
Zambia ·
Zimbabwe ·
Zuid-Afrika ·
Zuid-Soedan
FMF ·
A-internationals ·
Mozambikaans vrouwenelftal
1970 – 1979 ·
1980 – 1989 ·
1990 – 1999 ·
2000 – 2009 ·
2010 – 2019 ·
2020 − 2029
Afrika Cup 1986 ·
Afrika Cup 1996 ·
Afrika Cup 1998 ·
Afrika Cup 2010
Algerije ·
Angola ·
Benin ·
Botswana ·
Burkina Faso ·
Centraal-Afrikaanse Republiek ·
Comoren ·
Congo-Brazzaville ·
Congo-Kinshasa ·
Egypte ·
Eritrea ·
Ethiopië ·
Gabon ·
Ghana ·
Guinee ·
Guinee-Bissau ·
Ivoorkust ·
Kaapverdië ·
Kameroen ·
Kenia ·
Lesotho ·
Libië ·
Madagaskar ·
Malawi ·
Mali ·
Marokko ·
Mauritanië ·
Mauritius ·
Namibië ·
Niger ·
Nigeria ·
Oeganda ·
Oman ·
Portugal ·
Rwanda ·
Senegal ·
Seychellen ·
Soedan ·
Somalië ·
Swaziland ·
Tanzania ·
Togo ·
Tunesië ·
Vietnam ·
Zambia ·
Zimbabwe ·
Zuid-Afrika ·
Zuid-Soedan

wikitext:
Deze '''lijst van voetbalinterlands''' is een overzicht van alle officiële [[voetbal]]wedstrijden tussen de nationale teams van '''[[Voetbalelftal van Congo-Kinshasa (mannen)|Congo-Kinshasa]]''' (dat van 1971 tot 1997 [[Zaïre]] heette) en '''[[Mozambikaans voetbalelftal (mannen)|Mozambique]]'''. De landen hebben tot op heden<ref>Bijgewerkt op 19 juni 2016.</ref> zeven keer tegen elkaar gespeeld. De eerste ontmoeting was een kwalificatiewedstrijd voor het [[Wereldkampioenschap voetbal 1982]] op 13 juli 1980 in [[Kinshasa]]. Het laatste duel, een kwartfinaleduel op de [[COSAFA Cup 2016]], werd gespeeld in [[Windhoek]] ([[Namibië]]) op 19 juni 2016.

== Wedstrijden ==
{| class="wikitable" style="text-align: center; font-size: 90%; width: 100%; max-width: 68em;"
!№
!Plaats
!Datum
!Competitie
!Wedstrijd
!Uitslag
|-
|'''[[#Eerste ontmoeting|1]]''' || [[Kinshasa]] || 13 juli 1980 || [[Wereldkampioenschap voetbal 1982 (kwalificatie CAF)|WK 1982 kwalificatie]] || {{ZAIf}} − {{MOZ-1975f-r}} || 5 − 2
|-
|'''[[#Tweede ontmoeting|2]]''' || [[Maputo (stad)|Maputo]] || 27 juli 1980 || WK 1982 kwalificatie || {{MOZ-1975f}} − {{ZAIf-r}} || 1 − 2
|-
|'''[[#Derde ontmoeting|3]]''' || Kinshasa || 5 april 1981 || [[Afrikaans kampioenschap voetbal 1982|Afrika Cup 1982 kwalificatie]] || {{ZAIf}} − {{MOZ-1975f-r}} || 2 − 1
|-
|'''[[#Vierde ontmoeting|4]]''' || Maputo || 19 april 1981 || Afrika Cup 1982 kwalificatie || {{MOZ-1975f}} − {{ZAIf-r}} || 3 − 3
|-
|'''[[#Vijfde ontmoeting|5]]''' || Kinshasa || 16 augustus 1992 || [[Afrikaans kampioenschap voetbal 1994 (kwalificatie)|Afrika Cup 1994 kwalificatie]] || {{ZAIf}} − {{MOZf-r}} || 2 − 0
|-
|'''[[#Zesde ontmoeting|6]]''' || Maputo || 25 april 1993 || Afrika Cup 1994 kwalificatie || {{MOZf}} − {{ZAIf-r}} || 0 − 0
|-
|'''[[#Zevende ontmoeting|7]]''' || [[Windhoek]] || 19 juni 2016 || [[COSAFA Cup 2016]] || {{CODf}} − {{MOZf-r}} || 1 − 0
|}

== Samenvatting ==
{{Tabelkop samenvatting voetbalinterlands | team1=CODf | team2=MOZf}}
{{Tabelrij samenvatting voetbalinterlands | winst1=2 | gelijk=0 | winst2=0 | doelsaldo=7 − 3 | comp=WK-kwalificatie}}
{{Tabelrij samenvatting voetbalinterlands | winst1=2 | gelijk=2 | winst2=0 | doelsaldo=7 − 4 | comp=Afrika Cup-kwalificatie}}
{{Tabelrij samenvatting voetbalinterlands | winst1=1 | gelijk=0 | winst2=0 | doelsaldo=1 − 0 | comp=COSAFA Cup}}
{{Tabelsom samenvatting voetbalinterlands | winst1=5 | gelijk=2 | winst2=0 | doelsaldo=15 − 7}}

''Wedstrijden bepaald door strafschoppen worden, in lijn met de FIFA, als een gelijkspel gerekend.''

{{Navigatie voetbalelftal Congo-Kinshasa}}
{{Navigatie voetbalelftal Mozambique}}

{{Appendix|2=
{{References}}
*[https://www.worldfootball.net/teams/dr-kongo-team/mosambik-team/11/ Worldfootball]
*[http://www.eloratings.net/Mozambique World Football Elo Ratings]
}}

[[Categorie:Lijsten van voetbalinterlands Congo-Kinshasa|Mozambique]]
[[Categorie:Lijsten van voetbalinterlands Mozambique|Congo-Kinshasa]]


text:
# Hoofdverkeersroute G
De Hoofdverkeersroute G was volgens de lettering van hoofdverkeersroutes de weg van Den Haag via Wassenaar, Haarlem en Alkmaar naar Den Helder. Tussen Den Haag en Sassenheim liep deze weg samen met de Hoofdverkeersroute E. De weg liep destijds over de rijkswegen 4, 8, 9 en 10. Tegenwoordig wordt deze route ongeveer gevormd door de A44, N208, A22, A9, N9 en N250.

## Geschiedenis
In 1937 werd de hoofdverkeersroute G ingesteld. Deze letter verscheen op de kilometerpalen en hectometerpaaltjes naast de weg. In 1957 werd weglettering vervangen door de Wegnummering 1957. Hierdoor kreeg de route het nummer N99 tussen Den Haag en Alkmaar. Het deel tussen Alkmaar en Den Helder was in deze nieuwe wegnummering ongenummerd.

wikiname: nlwiki

title: Hoofdverkeersroute G

in_language: nl

wikitext:
{{Infobox weg Nederland letter
| letter=G
| kaart=Kaart Hoofdverkeersroute G Nederland.svg
| legenda=
| lengte=
| provincie=[[Zuid-Holland]], [[Noord-Holland]]
| rijkswegen=[[Rijksweg 4|4]], [[Rijksweg 8|8]], [[Rijksweg 9|9]], [[Rijksweg 10|10]]
| huidige wegen=[[Rijksweg 44|A44]], [[Provinciale weg 208|N208]], [[Rijksweg 22|A22]], [[Rijksweg 9|A9]], [[Rijksweg 9|N9]], [[Provinciale weg 250|N250]]
| foto=
| bijschrift=
}}
{{Tabelrij weg/kruising||[[Den Haag]]}} {{Pictogram weg Nederland letter|H}}
{{Tabelrij weg/plaats||[[Wassenaar (gemeente)|Wassenaar]]}}
{{Tabelrij weg/kruising||[[Sassenheim]]}} {{Pictogram weg Nederland letter|E}}
{{Tabelrij weg/kruising||[[Haarlem]]}} {{Pictogram weg Nederland letter|F}}
{{Tabelrij weg/water||[[Noordzeekanaal]]}}
{{Tabelrij weg/plaats||[[Alkmaar (Nederland)|Alkmaar]]}}
{{Tabelrij weg/kruising||[['t Zand (Zijpe)|'t Zand]]}} {{Pictogram weg Nederland letter|A/G}}
{{Tabelrij weg/plaats||[[Den Helder]]}}
|}
|}

De '''Hoofdverkeersroute G''' was volgens de [[Lettering van hoofdverkeersroutes in Nederland|lettering van hoofdverkeersroutes]] de weg van [[Den Haag]] via [[Wassenaar (gemeente)|Wassenaar]], [[Haarlem]] en [[Alkmaar (Nederland)|Alkmaar]] naar [[Den Helder]]. Tussen Den Haag en [[Sassenheim]] liep deze weg samen met de [[Hoofdverkeersroute E]]. De weg liep destijds over de rijkswegen [[Rijksweg 4|4]], [[Rijksweg 8|8]], [[Rijksweg 9|9]] en [[Rijksweg 10|10]]. Tegenwoordig wordt deze route ongeveer gevormd door de [[Rijksweg 44|A44]], [[Provinciale weg 208|N208]], [[Rijksweg 22|A22]], [[Rijksweg 9|A9]], [[Rijksweg 9|N9]] en [[Provinciale weg 250|N250]].

== Geschiedenis ==
In [[1937]] werd de hoofdverkeersroute G ingesteld. Deze letter verscheen op de kilometerpalen en [[hectometerpaaltje]]s naast de weg. In [[1957]] werd weglettering vervangen door de [[Wegnummering 1957]]. Hierdoor kreeg de route het nummer [[N99 (Nederland)|N99]] tussen Den Haag en Alkmaar. Het deel tussen Alkmaar en Den Helder was in deze nieuwe wegnummering ongenummerd.

{{Appendix|2=
* [https://www.wegenwiki.nl/Wegenlettering Weglettering op de Wegenwiki]
* [https://delpher.nl/nl/kranten/view?coll=ddd&identifier=ddd:010237771:mpeg21:a0208 Een kaart van de hoofdverkeersroutes in de Nieuwe Tilburgsche Courant van 12 februari 1937]
}}
{{Navigatie hoofdverkeersroutes Nederland}}

[[Categorie:Lettering van hoofdverkeersroutes in Nederland]]

title: Hoofdverkeersroute G

Land: Nederland

Provincie: Zuid-Holland, Noord-Holland

title: Traject

Kruising:
Den Haag
Sassenheim
Haarlem
't Zand

Plaats:
Wassenaar
Alkmaar
Den Helder

Brug over het water: Noordzeekanaal

Portaal: Verkeer & Vervoer · Nederland


text:
# Hislopia placoides
Hislopia placoides is een mosdiertjessoort uit de familie van de Hislopiidae. De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1901 door Korotnev.

title: Hislopia placoides

wikitext:
{{Taxobox
| titelweergave = cursief
| naam = ''Hislopia placoides''
| afbeelding =
| rijk = [[Dieren (biologie)|Animalia]] (Dieren)
| stam = [[Mosdiertjes|Bryozoa]] ([[Mosdiertjes]])
| klasse = [[Gymnolaemata]]
| orde = [[Ctenostomatida]]
| familie = [[Hislopiidae]]
| geslacht = ''[[Hislopia]]''
| w-naam = ''Hislopia placoides''
| auteur = Korotnev
| datum = 1901
| haakjes = ja
| worms = 472309
}}
'''''Hislopia placoides''''' is een [[mosdiertjes]][[soort]] uit de familie van de [[Hislopiidae]].<ref>Bock, P. (2012). <i>Hislopia placoides</i> (Korotnev, 1901). In: Bock, Phil; Gordon, D. (2012) World list of Bryozoa. Geraadpleegd via:  World Register of Marine Species op http://www.marinespecies.org/aphia.php?p=taxdetails&id=472309</ref> De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1901 door Korotnev.

{{Appendix}}
{{beginnetje|biologie|2013|03|03}}
[[Categorie:Hislopiidae]]

title: Hislopia placoides

Rijk: Animalia (Dieren)

Stam: Bryozoa (Mosdiertjes)

Klasse: Gymnolaemata

Orde: Ctenostomatida

Familie: Hislopiidae

Geslacht: Hislopia

title: Soort

Portaal: Biologie


text:
# Robert Hossein
Robert Hossein, pseudoniem van Robert Hosseinoff (Parijs, 30 december 1927 – Essey-lès-Nancy, 31 december 2020), was een Franse acteur, cineast, scenarioschrijver, schrijver, toneelregisseur, theaterdirecteur en regisseur van spektakels.

## Leven en werk

### Afkomst, opleiding en doorbraak in het theater
Hossein was de zoon van André Hossein, een componist van Azerbeidzjaanse afkomst, en van een actrice afkomstig uit Kiev. Al heel vroeg volgde hij toneellessen bij René Simon en bij Tania Balachova. Hij behaalde zijn eerste succes op 19-jarige leeftijd in Les voyous. Hij dankte zijn doorbraak op de planken echter aan Jean Genet, die hem in 1949 een van de hoofdrollen aanbood in zijn nieuw (en tweede) toneelstuk Haute Surveillance. Tegelijkertijd deed Hossein ook al wat figurantenwerk in films zoals Le Diable boiteux ( Sacha Guitry, 1948) en Aux yeux du souvenir (Jean Delannoy, 1948). Hij deed verder acteer- en regie-ervaring op in zijn eigen toneelstukken en in werk naar zijn vriend Frédéric Dard en naar Georges Simenon. Met zijn regie van Dards stuk Les salauds vont en enfer startte hij een jarenlange toneelsamenwerking met Dard.

### Jaren vijftig: de eerste ervaringen als filmregisseur en de eerste belangrijke filmrollen
Niet verwonderlijk dat zijn eerste filmregie de adaptatie Les salauds vont en enfer (1955) betrof. Hij speelde er zelf in mee, zoals hij later in de meeste van zijn vijftien geregisseerde films zou doen. De vijf films die hij verwezenlijkte in de jaren vijftig waren verfilmingen van (misdaad)romans van Dard. Zijn eerste echtgenote Marina Vlady vertolkte bijna altijd het vrouwelijke hoofdpersonage. Ondertussen kwam zijn carrière in een stroomversnelling dankzij de klassieke kraakfilm Du rififi chez les hommes (Jules Dassin, 1955). Vanaf dan begon hij in de ene film na de andere te spelen en  ook te regisseren, voornamelijk drama's en misdaadfilms. Uit die beginperiode dateren het drama Crime et Châtiment (derde filmversie van de gelijknamige roman van Fjodor Dostojevski, Georges Lampin, 1956), waarin hij Jean Gabin als tegenspeler had, evenals de films noirs Méfiez-vous fillettes (Yves Allégret, 1957) en Chair de poule (Julien Duvivier, 1963), twee verfilmingen van romans van thrillerspecialist James Hadley Chase.

### Jaren zestig: de drukke topperiode
In de jaren zestig culmineerden zijn filmactiviteiten tot 46 rollen. Hij werd een van de geliefkoosde acteurs van zijn vriend Roger Vadim met wie hij zes films draaide. Het drama Le Repos du guerrier (1962) waarin hij de affiche deelde met Brigitte Bardot was daarvan de bekendste en de succesrijkste. In 1964 vertolkte hij de romantische held in Angélique Marquise des Anges, de eerste van een commercieel succesvolle reeks van vijf historische avonturenfilms waarin hij een populair acteurskoppel vormde met Michèle Mercier. In het zog van die reeks verleende hij ook zijn medewerking aan de historische avonturenfilm Madamigella di Maupin (Mauro Bolognini, 1967). In diezelfde vruchtbare periode gaf hij in de hoedanigheid van regisseur de hoofdrol van drie van zijn films aan zijn nieuwe levensgezellin Marie-France Pisier. Vooral de dramatische thriller Le Vampire de Düsseldorf (1965) was sober en beklijvend. De film voerde het verhaal op van de kindermoordenaar die terreur zaait onder de bevolking van Düsseldorf, onderwerp dat ook al was verfilmd door Fritz Lang en Joseph Losey. Al die rollen beletten hem niet ook in een intimistische film als La Musica (Marguerite Duras, 1967) te spelen. In 1968 realiseerde hij een Franse western, Une corde, un Colt, waarvoor hij Michèle Mercier uitkoos aan zijn zijde.

### Jaren zeventig: terug naar het theater
Vanaf het begin van de jaren zeventig nam Hossein minder filmrollen aan. Hij voelde zich opgesloten in het filmpersonage van de avontuurlijke en romantische held. Hij besliste in 1970 Parijs te verlaten om in Reims regisseur van een theatergezelschap te worden.  Hij bracht er werk op de planken van onder meer Dostojewski, Gorki en Shakespeare. Zo regisseerde hij in 1972 Isabelle Adjani in La casa de Bernarda Alba van Lorca, het stuk dat haar naam voor het eerst bekend maakte. Hij speelde nog de hoofdrol in vermeldenswaardig werk als de misdaadfilm Le Casse (1971), een van de succesrijkste films van veteraan Henri Verneuil en in het aangrijpende priesterdrama Prêtres interdits (Denys de La Patellière, 1973) met Claude Jade.

### Jaren tachtig
Hij zette de jaren tachtig krachtig in met de kaskraker Le Professionnel (Georges Lautner, 1981), een spionagefilm waarin hij, na Le Casse, opnieuw Jean-Paul Belmondo als tegenspeler op zijn weg vond. Datzelfde jaar was hij te zien in het muzikaal getinte historisch fresco Les Uns et les Autres, de artistieke en commerciële comeback van Claude Lelouch. In 1982 leverde hij, twaalf jaar na zijn laatste film, Les Misérables af, een indrukwekkende en erg succesvolle versie van Hugo's beroemde roman. In 1986 regisseerde hij zijn vrouw Candice Patou in zijn laatste film Le caviar rouge, een verfilming van een werk van zijn "compagnon de route" Dard. Vanaf de jaren negentig verscheen hij almaar minder op het grote scherm.

### De regisseur van groots opgezette spektakels
Ondertussen was Hossein teruggekeerd naar Parijs. Hij begon er vanaf 1975 een hele serie grootschalige historische (en muzikale) spektakels op poten te zetten waarin de nadruk werd gelegd op de interactie met het publiek. Zo creëerde hij in het Palais des Sports en in het Palais des congrès de Paris onder meer Pantserkruiser Potjomkin (1975), Notre-Dame de Paris (1978), Danton et Robespierre (1979), Les Misérables (1980), Je m'appelais Marie-Antoinette (1993) en Celui qui a dit non (1999) die de strijd van Charles de Gaulle tijdens de Tweede Wereldoorlog evoceerde. Vooral Les Misérables kende enorm veel succes en werd op Broadway hernomen.
In de jaren tweeduizend zette hij zijn groots opgezette spektakels voort met onder meer Ben Hur (2006) en N'ayez pas peur (2007, gewijd aan paus Johannes Paulus II). Van 2000 tot 2008 leidde hij het Théâtre Marigny in Parijs.

### Privéleven
In 1955 trad Hossein in het huwelijk met de actrice Marina Vlady met wie hij twee zonen kreeg, Pierre en Igor. Het koppel scheidde, en in 1962 hertrouwde hij met Caroline Eliacheff, de toen 15-jarige dochter van schrijfster, feministe en latere politica Françoise Giroud. Eliacheff gaf hem een zoon, Aaron. Na zijn tweede scheiding begon hij een relatie met Marie-France Pisier. Nadat Pisier en Hossein uit elkaar waren gegaan werd hij de levensgezel van actrice Pascale Rivault en, vanaf 1973, van een andere jonge actrice, Michèle Watrin, tot die het jaar daarop in een auto-ongeval overleed. In 1976 trouwde hij voor de derde keer, met actrice Candice Patou.
Hij overleed op oudejaarsdag 2020 op 93-jarige leeftijd.

## Filmografie

### Acteur (selectie)
- 1948: Le Diable boiteux (Sacha Guitry)
- 1948: Aux yeux du souvenir (Jean Delannoy)
- 1955: Du rififi chez les hommes (Jules Dassin)
- 1955: Les salauds vont en enfer (Robert Hossein)
- 1956: Crime et Châtiment (Georges Lampin)
- 1957: Sait-on jamais... (Roger Vadim)
- 1957: Méfiez-vous fillettes (Yves Allégret)
- 1959: Toi, le venin (Robert Hossein)
- 1959: La Sentence (Jean Valère)
- 1959: Les Scélérats (Robert Hossein)
- 1959: Des femmes disparaissent (Edouard Molinaro)
- 1959: Du rififi chez les femmes (Alex Joffé)
- 1959: La Nuit des espions (Robert Hossein)
- 1960: La Menace (Gérard Oury)
- 1960: Les Canailles (Maurice Labro)
- 1961: Le Jeu de la vérité (Robert Hossein)
- 1961: Le Goût de la violence (Robert Hossein)
- 1961: Madame Sans-Gêne (Christian-Jaque)
- 1962: Les Petits Matins (Jacqueline Audry)
- 1962: Le Repos du guerrier (Roger Vadim)
- 1963: Chair de poule (Julien Duvivier)
- 1963: Le Meurtrier (Claude Autant-Lara)
- 1963: Le Vice et la vertu (Roger Vadim)
- 1963: Les Grands Chemins (Christian Marquand)
- 1964: La Mort d'un tueur (Robert Hossein)
- 1964: Les Yeux cernés (Robert Hossein)
- 1964: Angélique marquise des anges (Bernard Borderie)
- 1965: Le Vampire de Düsseldorf (Robert Hossein)
- 1965: La Fabuleuse Aventure de Marco Polo (Denys de La Patellière en Noël Howard)
- 1965: Le Tonnerre de Dieu (Denys de La Patellière)
- 1966: La Seconde Vérité (Christian-Jaque)
- 1966: La Longue Marche (Alexandre Astruc)
- 1966: Angélique et le roy (Bernard Borderie)
- 1967: Madamigella di Maupin (Mauro Bolognini)
- 1967: L'homme qui trahit la mafia (Charles Gérard)
- 1967: La Musica (Marguerite Duras)
- 1967: J'ai tué Raspoutine (Robert Hossein)
- 1967: Indomptable Angélique (Bernard Borderie)
- 1968: La Femme écarlate (Jean Valère)
- 1968: Angélique et le sultan (Bernard Borderie)
- 1969: Nell'anno del Signore (Luigi Magni)
- 1969: Une corde, un Colt (Robert Hossein)
- 1969: La Vie, l'Amour, la Mort (Claude Lelouch)
- 1969: Le Voleur de crimes (Nadine Trintignant)
- 1970: Point de chute (Robert Hossein)
- 1971: Le Casse (Henri Verneuil)
- 1972: Hellé (Roger Vadim)
- 1972: Un meurtre est un meurtre (Étienne Périer)
- 1973: Don Juan 73 ou Si Don Juan était une femme... (Roger Vadim)
- 1973: Prêtres interdits (Denys de La Patellière)
- 1974: Le Protecteur (Roger Hanin)
- 1975: Le Faux-cul (Roger Hanin)
- 1981: Les Uns et les Autres (Claude Lelouch)
- 1981: Le Professionnel (Georges Lautner)
- 1982: Le Grand Pardon (Alexandre Arcady)
- 1983: Surprise Party (Roger Vadim)
- 1984: Liberté, égalité, choucroute (Jean Yanne)
- 1986: Le Caviar rouge (Robert Hossein)
- 1986: Un homme et une femme, 20 ans déjà (Claude Lelouch)
- 1987: Lévy et Goliath (Gérard Oury)
- 1989: Les Enfants du désordre (Yannick Bellon)
- 1995: Les Misérables (Claude Lelouch)
- 1999: Vénus Beauté (institut) (Tonie Marshall)
- 2003: San-Antonio (Frédéric Auburtin)
- 2006: La Disparue de Deauville (Sophie Marceau)

### Regisseur
- 1955: Les salauds vont en enfer
- 1956: Pardonnez nos offenses
- 1959: Toi, le venin
- 1959: Les Scélérats
- 1959: La Nuit des espions
- 1961: Le Jeu de la vérité
- 1961: Le Goût de la violence
- 1964: La Mort d'un tueur
- 1964: Les Yeux cernés
- 1965: Le Vampire de Düsseldorf
- 1967: J'ai tué Raspoutine
- 1969: Une corde, un Colt
- 1970: Point de chute
- 1982: Les Misérables
- 1986: Le Caviar rouge

## Prijzen
- 1995: Molière d'honneur

### Romans
- 1962: Le sang est plus épais que l'eau, samen met Frédéric Dard  (Fleuve noir)
- 1985: Le Caviar rouge, samen met Frédéric Dard  (Fleuve noir)

### Toneelstukken
- 1949: Les Voyous
- 1954: Responsabilité limitée
- 1957: Vous qui nous jugez
- 1963: Six Hommes en question, samen met Frédéric Dard

### Andere
- 1978: La Sentinelle aveugle (Grasset)
- 1979: Christian Chabanis, Dieu existe? Oui (gesprekken met Jacques Delors, Françoise Dolto, Robert Hossein en anderen) (Stock)
- 1981: Nomade sans tribu, Collection Grands documents contemporains (Fayard)
- 1987: En désespoir de cause (memoires) (Plon)
- 1988: Cécile Barthélemy, Robert Hossein (Favre)
- 1991: Henry-Jean Servat, Le diable boiteux (Éditions du Rocher)
- 2001: La Nostalge (autobiografie) (Michel Lafon)
- 2002: Lumière et Ténèbres (Le Pré aux Clercs)
- 2007: N'ayez pas peur... De croire (Lattès)
- 2008: Christian Dureau, Robert Hossein est son nom (Éditions Carpentier)
- 2013: Tout ce que je n'ai pas oublié (Éditions Le Cherche-Midi)
- 2016: Je crois en l'homme parce que je crois en Dieu (met François Vayne) (Plon)

- Bibsys: 90720082
- Biblioteca Nacional de España: XX1061584
- Bibliothèque nationale de France: cb11907751c (data)
- CiNii: DA13238989
- Gemeinsame Normdatei: 118979728
- International Standard Name Identifier: 0000 0001 1068 9647
- Library of Congress Control Number: no2008026965
- MusicBrainz: 0aa974f9-fb08-434a-bb06-eb62bf453eef
- Nationale Bibliotheek van Tsjechië: xx0146543
- Nationale Bibliotheek van Israël: 987007439901005171
- Nederlandse Thesaurus van Auteursnamen: 072551380
- Réseau des bibliothèques de Suisse occidentale: 02-A003384398
- Istituto Centrale per il Catalogo Unico: NAPV079243
- SNAC: w6xr0z5m
- Système universitaire de documentation: 02738277X
- Trove: 1597225
- Virtual International Authority File: 68731836

title: Robert Hossein

wikitext:
{{Infobox acteur
| naam              = Robert Hossein
| afbeelding        = Robert_Hossein_2013.jpg|thumb|200px|Robert Hossein in 2013
| onderschrift      = Robert Hossein in 2013
| volledige naam    =
| geboortenaam      = Robert Hosseinoff
| bijnaam           =
| pseudoniem        =
| geboren           = [[30 december]] [[1927]]
| geboorteplaats    = [[Parijs]]
| overleden         = [[31 december]] [[2020]]
| overlijdensplaats = [[Essey-lès-Nancy]]
| land              = {{FR}}
| jaren-actief      = 1948-2020
| beroep            = [[Acteur]], [[filmregisseur]], [[scenarioschrijver]], [[toneelregisseur]], theaterdirecteur en [[schrijver]]
| imdb              = 0396136
| ibdb              =
}}
'''Robert Hossein''', pseudoniem van Robert Hosseinoff ([[Parijs]], [[30 december]] [[1927]] – [[Essey-lès-Nancy]], [[31 december]] [[2020]]), was een Franse acteur, cineast, scenarioschrijver, schrijver, toneelregisseur, theaterdirecteur en regisseur van spektakels.

== Leven en werk ==
=== Afkomst, opleiding en doorbraak in het theater ===
Hossein was de zoon van [[André Hossein]], een componist van Azerbeidzjaanse afkomst, en van een actrice afkomstig uit [[Kiev]]. Al heel vroeg volgde hij toneellessen bij [[René Simon]] en bij [[Tania Balachova]]. Hij behaalde zijn eerste succes op 19-jarige leeftijd in ''Les voyous''. Hij dankte zijn doorbraak op de planken echter aan [[Jean Genet]], die hem in 1949 een van de hoofdrollen aanbood in zijn nieuw (en tweede) toneelstuk ''Haute Surveillance''. Tegelijkertijd deed Hossein ook al wat figurantenwerk in films zoals ''[[Le Diable boiteux]]'' ( [[Sacha Guitry]], 1948) en ''[[Aux yeux du souvenir]]'' ([[Jean Delannoy]], 1948). Hij deed verder acteer- en regie-ervaring op in zijn eigen toneelstukken en in werk naar zijn vriend [[Frédéric Dard]] en naar [[Georges Simenon]]. Met zijn regie van Dards stuk ''Les salauds vont en enfer'' startte hij een jarenlange toneelsamenwerking met Dard.

=== Jaren vijftig: de eerste ervaringen als filmregisseur en de eerste belangrijke filmrollen ===
Niet verwonderlijk dat zijn eerste filmregie de adaptatie ''[[Les salauds vont en enfer]]'' (1955) betrof. Hij speelde er zelf in mee, zoals hij later in de meeste van zijn vijftien geregisseerde films zou doen. De vijf films die hij verwezenlijkte in de jaren vijftig waren verfilmingen van (misdaad)romans van Dard. Zijn eerste echtgenote [[Marina Vlady]] vertolkte bijna altijd het vrouwelijke hoofdpersonage. Ondertussen kwam zijn carrière in een stroomversnelling dankzij de klassieke [[kraakfilm]] ''[[Du rififi chez les hommes]]'' ([[Jules Dassin]], 1955). Vanaf dan begon hij in de ene film na de andere te spelen en  ook te regisseren, voornamelijk drama's en misdaadfilms. Uit die beginperiode dateren het drama ''[[Crime et Châtiment (1956)|Crime et Châtiment]]'' (derde filmversie van de gelijknamige roman van [[Fjodor Dostojevski]], [[Georges Lampin]], 1956), waarin hij [[Jean Gabin]] als tegenspeler had, evenals de [[film noir|films noirs]] ''[[Méfiez-vous fillettes]]'' ([[Yves Allégret]], 1957) en ''[[Chair de poule]]'' ([[Julien Duvivier]], 1963), twee verfilmingen van romans van thrillerspecialist [[James Hadley Chase]].

=== Jaren zestig: de drukke topperiode ===
In de jaren zestig culmineerden zijn filmactiviteiten tot 46 rollen. Hij werd een van de geliefkoosde acteurs van zijn vriend [[Roger Vadim]] met wie hij zes films draaide. Het drama ''[[Le Repos du guerrier]]'' (1962) waarin hij de affiche deelde met [[Brigitte Bardot]] was daarvan de bekendste en de succesrijkste. In 1964 vertolkte hij de romantische held in ''[[Angélique Marquise des Anges]]'', de eerste van een commercieel succesvolle reeks van vijf historische avonturenfilms waarin hij een populair acteurskoppel vormde met [[Michèle Mercier]]. In het zog van die reeks verleende hij ook zijn medewerking aan de historische avonturenfilm ''[[Madamigella di Maupin]]'' ([[Mauro Bolognini]], 1967). In diezelfde vruchtbare periode gaf hij in de hoedanigheid van regisseur de hoofdrol van drie van zijn films aan zijn nieuwe levensgezellin [[Marie-France Pisier]]. Vooral de dramatische thriller ''[[Le Vampire de Düsseldorf]]'' (1965) was sober en beklijvend. De film voerde het verhaal op van de kindermoordenaar die terreur zaait onder de bevolking van Düsseldorf, onderwerp dat ook al was verfilmd door [[Fritz Lang]] en [[Joseph Losey]]. Al die rollen beletten hem niet ook in een intimistische film als ''[[La Musica]]'' ([[Marguerite Duras]], 1967) te spelen. In 1968 realiseerde hij een Franse western, ''[[Une corde, un Colt]]'', waarvoor hij Michèle Mercier uitkoos aan zijn zijde.

=== Jaren zeventig: terug naar het theater ===
Vanaf het begin van de jaren zeventig nam Hossein minder filmrollen aan. Hij voelde zich opgesloten in het filmpersonage van de avontuurlijke en romantische held. Hij besliste in 1970 Parijs te verlaten om in Reims regisseur van een theatergezelschap te worden.  Hij bracht er werk op de planken van onder meer [[Fjodor Dostojevski|Dostojewski]], [[Maksim Gorki|Gorki]] en [[William Shakespeare|Shakespeare]]. Zo regisseerde hij in 1972 [[Isabelle Adjani]] in ''[[La casa de Bernarda Alba]]'' van [[Federico García Lorca|Lorca]], het stuk dat haar naam voor het eerst bekend maakte. Hij speelde nog de hoofdrol in vermeldenswaardig werk als de [[misdaadfilm]] ''[[Le Casse]]'' (1971), een van de succesrijkste films van veteraan [[Henri Verneuil]] en in het aangrijpende priesterdrama ''[[Prêtres interdits]]'' ([[Denys de La Patellière]], 1973) met [[Claude Jade]].
[[Bestand:Robert Hossein Cannes eighties.jpg|thumb|Robert Hossein op het [[Filmfestival van Cannes]] (1992)]]

=== Jaren tachtig ===
Hij zette de jaren tachtig krachtig in met de kaskraker ''[[Le Professionnel]]'' ([[Georges Lautner]], 1981), een spionagefilm waarin hij, na ''Le Casse'', opnieuw [[Jean-Paul Belmondo]] als tegenspeler op zijn weg vond. Datzelfde jaar was hij te zien in het muzikaal getinte historisch fresco ''[[Les Uns et les Autres]]'', de artistieke en commerciële comeback van [[Claude Lelouch]]. In 1982 leverde hij, twaalf jaar na zijn laatste film, ''[[Les Misérables (1982)|Les Misérables]]'' af, een indrukwekkende en erg succesvolle versie van [[Victor Hugo|Hugo]]'s beroemde roman. In 1986 regisseerde hij zijn vrouw [[Candice Patou]] in zijn laatste film ''[[Le caviar rouge]]'', een verfilming van een werk van zijn "compagnon de route" Dard. Vanaf de jaren negentig verscheen hij almaar minder op het grote scherm.

=== De regisseur van groots opgezette spektakels ===
Ondertussen was Hossein teruggekeerd naar Parijs. Hij begon er vanaf 1975 een hele serie grootschalige historische (en muzikale) spektakels op poten te zetten waarin de nadruk werd gelegd op de interactie met het publiek. Zo creëerde hij in het ''Palais des Sports'' en in het ''[[Palais des congrès de Paris]]'' onder meer ''Pantserkruiser Potjomkin'' (1975), ''Notre-Dame de Paris'' (1978), ''Danton et Robespierre'' (1979), ''Les Misérables'' (1980), ''Je m'appelais Marie-Antoinette'' (1993) en ''Celui qui a dit non'' (1999) die de strijd van [[Charles de Gaulle]] tijdens de [[Tweede Wereldoorlog]] evoceerde. Vooral ''Les Misérables'' kende enorm veel succes en werd op [[Broadway theatre|Broadway]] hernomen.

In de jaren tweeduizend zette hij zijn groots opgezette spektakels voort met onder meer ''Ben Hur'' (2006) en ''N'ayez pas peur'' (2007, gewijd aan paus [[Johannes Paulus II]]). Van 2000 tot 2008 leidde hij het ''Théâtre Marigny'' in Parijs.

=== Privéleven ===
In 1955 trad Hossein in het huwelijk met de actrice Marina Vlady met wie hij twee zonen kreeg, Pierre en Igor. Het koppel scheidde, en in 1962 hertrouwde hij met Caroline Eliacheff, de toen 15-jarige dochter van schrijfster, feministe en latere politica [[Françoise Giroud]]. Eliacheff gaf hem een zoon, Aaron. Na zijn tweede scheiding begon hij een relatie met Marie-France Pisier. Nadat Pisier en Hossein uit elkaar waren gegaan werd hij de levensgezel van actrice Pascale Rivault en, vanaf 1973, van een andere jonge actrice, Michèle Watrin, tot die het jaar daarop in een auto-ongeval overleed. In 1976 trouwde hij voor de derde keer, met actrice Candice Patou.

Hij overleed op oudejaarsdag 2020 op 93-jarige leeftijd.<ref>[https://www.vrt.be/vrtnws/nl/2020/12/31/franse-regisseur-en-acteur-robert-hossein-93-overleden-joffre/ Franse regisseur en acteur Robert Hossein (93) overleden: Joffrey de Peyrac in de filmreeks “Angélique”], VRT.be, 31 december 2020</ref>

== Filmografie ==
=== Acteur (selectie) ===
* 1948: ''[[Le Diable boiteux]]'' ([[Sacha Guitry]])
* 1948: ''[[Aux yeux du souvenir]]'' ([[Jean Delannoy]])
* 1955: ''[[Du rififi chez les hommes]]'' ([[Jules Dassin]])
* 1955: ''[[Les salauds vont en enfer]]'' (Robert Hossein)
* 1956: ''[[Crime et Châtiment (1956)|Crime et Châtiment]]'' ([[Georges Lampin]])
* 1957: ''[[Sait-on jamais...]]'' ([[Roger Vadim]])
* 1957: ''[[Méfiez-vous fillettes]]'' ([[Yves Allégret]])
* 1959: ''[[Toi, le venin]]'' (Robert Hossein)
* 1959: ''[[La Sentence]]'' ([[Jean Valère]])
* 1959: ''[[Les Scélérats]]'' (Robert Hossein)
* 1959: ''[[Des femmes disparaissent]]'' ([[Edouard Molinaro]])
* 1959: ''[[Du rififi chez les femmes (film)|Du rififi chez les femmes]]'' ([[Alex Joffé]])
* 1959: ''[[La Nuit des espions]]'' (Robert Hossein)
* 1960: ''[[La Menace (1960)|La Menace]]'' ([[Gérard Oury]])
* 1960: ''[[Les Canailles]]'' ([[Maurice Labro]])
* 1961: ''[[Le Jeu de la vérité]]'' (Robert Hossein)
* 1961: ''[[Le Goût de la violence]]'' (Robert Hossein)
* 1961: ''[[Madame Sans-Gêne]]'' ([[Christian-Jaque]])
* 1962: ''[[Les Petits Matins]]'' ([[Jacqueline Audry]])
* 1962: ''[[Le Repos du guerrier]]'' ([[Roger Vadim]])
* 1963: ''[[Chair de poule]]'' ([[Julien Duvivier]])
* 1963: ''[[Le Meurtrier]]'' ([[Claude Autant-Lara]])
* 1963: ''[[Le Vice et la vertu]]'' ([[Roger Vadim]])
* 1963: ''[[Les Grands Chemins]]'' ([[Christian Marquand]])
* 1964: ''[[La Mort d'un tueur]]'' (Robert Hossein)
* 1964: ''[[Les Yeux cernés]]'' (Robert Hossein)
* 1964: ''[[Angélique marquise des anges]]'' ([[Bernard Borderie]])
* 1965: ''[[Le Vampire de Düsseldorf]]'' (Robert Hossein)
* 1965: ''[[La Fabuleuse Aventure de Marco Polo]]'' ([[Denys de La Patellière]] en [[Noël Howard]])
* 1965: ''[[Le Tonnerre de Dieu]]'' ([[Denys de La Patellière]])
* 1966: ''[[La Seconde Vérité]]'' ([[Christian-Jaque]])
* 1966: ''[[La Longue Marche]]'' ([[Alexandre Astruc]])
* 1966: ''[[Angélique et le roy]]'' ([[Bernard Borderie]])
* 1967: ''[[Madamigella di Maupin]]'' ([[Mauro Bolognini]])
* 1967: ''[[L'homme qui trahit la mafia]]'' ([[Charles Gérard (acteur)|Charles Gérard]])
* 1967: ''[[La Musica]]'' ([[Marguerite Duras]])
* 1967: ''[[J'ai tué Raspoutine]]'' (Robert Hossein)
* 1967: ''[[Indomptable Angélique]]'' ([[Bernard Borderie]])
* 1968: ''[[La Femme écarlate]]'' ([[Jean Valère]])
* 1968: ''[[Angélique et le sultan]]'' ([[Bernard Borderie]])
* 1969: ''[[Nell'anno del Signore]]'' ([[Luigi Magni]])
* 1969: ''[[Une corde, un Colt]]'' (Robert Hossein)
* 1969: ''[[La Vie, l'Amour, la Mort]]'' ([[Claude Lelouch]])
* 1969: ''[[Le Voleur de crimes]]'' ([[Nadine Trintignant]])
* 1970: ''[[Point de chute]]'' (Robert Hossein)
* 1971: ''[[Le Casse]]'' ([[Henri Verneuil]])
* 1972: ''[[Hellé (film)|Hellé]]'' ([[Roger Vadim]])
* 1972: ''[[Un meurtre est un meurtre]]'' ([[Étienne Périer (cineast)|Étienne Périer]])
* 1973: ''[[Don Juan 73|Don Juan 73 ou Si Don Juan était une femme...]]'' ([[Roger Vadim]])
* 1973: ''[[Prêtres interdits]]'' ([[Denys de La Patellière]])
* 1974: ''[[Le Protecteur]]'' ([[Roger Hanin]])
* 1975: ''[[Le Faux-cul]]'' ([[Roger Hanin]])
* 1981: ''[[Les Uns et les Autres]]'' ([[Claude Lelouch]])
* 1981: ''[[Le Professionnel]]'' ([[Georges Lautner]])
* 1982: ''[[Le Grand Pardon]]'' ([[Alexandre Arcady]])
* 1983: ''[[Surprise Party]]'' ([[Roger Vadim]])
* 1984: ''[[Liberté, égalité, choucroute]]'' ([[Jean Yanne]])
* 1986: ''[[Le Caviar rouge]]'' (Robert Hossein)
* 1986: ''[[Un homme et une femme, 20 ans déjà]]'' ([[Claude Lelouch]])
* 1987: ''[[Lévy et Goliath]]'' ([[Gérard Oury]])
* 1989: ''[[Les Enfants du désordre]]'' ([[Yannick Bellon]])
* 1995: ''[[Les Misérables (1995)|Les Misérables]]'' ([[Claude Lelouch]])
* 1999: ''[[Vénus Beauté (institut)]]'' ([[Tonie Marshall]])
* 2003: ''[[San-Antonio (2004)|San-Antonio]]'' ([[Frédéric Auburtin]])
* 2006: ''[[La Disparue de Deauville]]'' ([[Sophie Marceau]])

=== Regisseur ===
* 1955: ''[[Les salauds vont en enfer]]''
* 1956: ''[[Pardonnez nos offenses]]''
* 1959: ''[[Toi, le venin]]''
* 1959: ''[[Les Scélérats]]''
* 1959: ''[[La Nuit des espions]]''
* 1961: ''[[Le Jeu de la vérité]]''
* 1961: ''[[Le Goût de la violence]]''
* 1964: ''[[La Mort d'un tueur]]''
* 1964: ''[[Les Yeux cernés]]''
* 1965: ''[[Le Vampire de Düsseldorf]]''
* 1967: ''[[J'ai tué Raspoutine]]''
* 1969: ''[[Une corde, un Colt]]''
* 1970: ''[[Point de chute]]''
* 1982: ''[[Les Misérables (1982)|Les Misérables]]''
* 1986: ''[[Le Caviar rouge]]''

== Prijzen ==
* 1995: Molière d'honneur

== Bibliografie ==
=== Romans ===
* 1962: ''Le sang est plus épais que l'eau'', samen met Frédéric Dard  (Fleuve noir)
* 1985: ''Le Caviar rouge'', samen met Frédéric Dard  (Fleuve noir)

=== Toneelstukken ===
* 1949: ''Les Voyous''
* 1954: ''Responsabilité limitée''
* 1957: ''Vous qui nous jugez''
* 1963: ''Six Hommes en question'', samen met Frédéric Dard

=== Andere ===
* 1978: ''La Sentinelle aveugle'' ([[Grasset]])
* 1979: Christian Chabanis, ''Dieu existe? Oui'' (gesprekken met Jacques Delors, Françoise Dolto, Robert Hossein en anderen) (Stock)
* 1981: ''Nomade sans tribu'', Collection Grands documents contemporains ([[Fayard]])
* 1987: ''En désespoir de cause'' (memoires) (Plon)
* 1988: Cécile Barthélemy, ''Robert Hossein'' (Favre)
* 1991: Henry-Jean Servat, ''Le diable boiteux'' (Éditions du Rocher)
* 2001: ''La Nostalge'' (autobiografie) (Michel Lafon)
* 2002: ''Lumière et Ténèbres'' (Le Pré aux Clercs)
* 2007: ''N'ayez pas peur... De croire'' (Lattès)
* 2008: Christian Dureau, ''Robert Hossein est son nom'' (Éditions Carpentier)
* 2013: ''Tout ce que je n'ai pas oublié'' (Éditions Le Cherche-Midi)
* 2016: ''Je crois en l'homme parce que je crois en Dieu'' (met François Vayne) (Plon)

{{Appendix}}
{{Bibliografische informatie}}
{{DEFAULTSORT:Hossein, Robert}}
[[Categorie:Frans acteur]]
[[Categorie:Frans filmacteur]]
[[Categorie:Frans filmregisseur]]
[[Categorie:Frans scenarioschrijver]]
[[Categorie:Frans schrijver]]
[[Categorie:Frans toneelregisseur]]
[[Categorie:Theaterdirecteur]]
[[Categorie:Pseudoniem]]

title: Algemene informatie

Geboortenaam: Robert Hosseinoff

Geboren: 30 december 1927

Geboorteplaats: Parijs

Overleden: 31 december 2020

Overlijdensplaats: Essey-lès-Nancy

Land: Frankrijk

title: Werk

Beroep: Acteur, filmregisseur, scenarioschrijver, toneelregisseur, theaterdirecteur en schrijver


text:
# Rheïsche Oceaan
De Rheïsche Oceaan of Rhea-oceaan was een oceaan die tijdens het Paleozoïcum tussen de paleocontinenten Baltica en Avalonia in het noorden en Gondwana in het zuiden lag.

## Plaattektonische geschiedenis
De Rheïsche Oceaan ontstond toen Avalonia in het Ordovicium van Gondwana afbrak en naar het noorden begon te bewegen. Tijdens het laat-Ordovicium moet de oceaan zijn grootste omvang hebben bereikt. Vanaf het Siluur hield de noordwaartse beweging van Avalonia op, toen dit microcontinent tijdens de Caledonische orogenese op Baltica botste.
Ondertussen waren tijdens het Vroeg-Ordovicium opnieuw microcontinenten van Gondwana afgebroken, die de Hunterreinen worden genoemd ; de meest westelijke van deze terreinen zijn Armorica, Saxothuringia en Barrandia. Doordat deze terreinen naar het noorden begonnen te bewegen, waarbij oceanische korst van de Rheïsche Oceaan eronder subduceerde, werd de Rheïsche Oceaan kleiner. Tussen de Hunterreinen en Gondwana ontstond een nieuwe oceaan, de Paleo-Tethysoceaan.
Tijdens het Laat-Siluur en Vroeg-Devoon botste Armorica op het zuiden van Euramerika (dat uit voormalig Avalonia bestond), waarmee de Rheïsche Oceaan verdween.

## Naamgeving
De Iapetusoceaan uit het Paleozoïcum werd genoemd naar de titaan Iapetus, in de Griekse mythologie de vader van Atlas. Dit omdat de Iapetusoceaan ongeveer op dezelfde plek tussen Europa en Noord-Amerika lag als tegenwoordig de Atlantische Oceaan. De Rheïsche Oceaan werd genoemd naar Rhea, de zuster van Iapetus.

title: Rheïsche Oceaan

wikitext:
De '''Rheïsche Oceaan''' of '''Rhea-oceaan''' was een [[oceaan]] die tijdens het [[Paleozoïcum]] tussen de [[paleocontinent]]en [[Baltica]] en [[Avalonia]] in het noorden en [[Gondwana (paleocontinent)|Gondwana]] in het zuiden lag.

== Plaattektonische geschiedenis ==
De Rheïsche Oceaan ontstond toen Avalonia in het [[Ordovicium]] van Gondwana afbrak en naar het noorden begon te bewegen. Tijdens het laat-[[Ordovicium]] moet de oceaan zijn grootste omvang hebben bereikt. Vanaf het [[Siluur]] hield de noordwaartse beweging van Avalonia op, toen dit [[microcontinent]] tijdens de [[Caledonische orogenese]] op [[Baltica]] botste.

Ondertussen waren tijdens het Vroeg-Ordovicium opnieuw microcontinenten van Gondwana afgebroken, die de [[Hunterreinen]] worden genoemd ; de meest westelijke van deze terreinen zijn [[Armorica (continent)|Armorica]], [[Saxothuringia]] en [[Barrandia]].<ref>Volgens Schätz ''et al.'' (2002) was Saxothuringia al in het [[Arenig]] van Gondwana gescheiden.</ref> Doordat deze terreinen naar het noorden begonnen te bewegen, waarbij [[oceanische korst]] van de Rheïsche Oceaan eronder [[subductie|subduceerde]], werd de Rheïsche Oceaan kleiner. Tussen de Hunterreinen en Gondwana ontstond een nieuwe oceaan, de [[Paleo-Tethysoceaan]].

Tijdens het Laat-Siluur en Vroeg-[[Devoon]] botste Armorica op het zuiden van Euramerika (dat uit voormalig Avalonia bestond), waarmee de Rheïsche Oceaan verdween.<ref>Zie Matte (2001); Ziegler (1990), pp. 24-25.</ref>

== Naamgeving ==
De [[Iapetusoceaan]] uit het Paleozoïcum werd genoemd naar de [[titaan (mythologie)|titaan]] [[Iapetus (mythologie)|Iapetus]], in de [[Griekse mythologie]] de vader van [[Atlas (mythologie)|Atlas]]. Dit omdat de Iapetusoceaan ongeveer op dezelfde plek tussen Europa en Noord-Amerika lag als tegenwoordig de [[Atlantische Oceaan]]. De Rheïsche Oceaan werd genoemd naar [[Rhea (mythologie)|Rhea]], de zuster van Iapetus.

== Zie ook ==
* [[Rhenohercynisch Bekken]]

{{Appendix|1=Bronnen|2=
=== Voetnoten ===
{{References}}
=== Literatuur ===
* {{en}}{{aut|Matte, P.}}; '''2001''': ''The Variscan collage and orogeny (480±290 Ma) and the tectonic definition of the Armorica microplate: a review'', Terra Nova '''13''', pp. 122-128.
* {{en}}{{aut|Schätz, M.; Reischmann, T.; Tait, J.; Bachtadse, V.; Bahlburg, H. & Martin, U.}}; '''2002''': ''The Early Palaeozoic break-up of northern Gondwana, new palaeomagnetic and geochronological data from the Saxothuringian Basin, Germany'', International Journal of Earth Sciences '''91(5)''', pp. 838-849.
* {{en}}{{aut|[[Peter Ziegler|Ziegler, P.A.]]}}; '''1990''' (2e druk): ''Geological Atlas of Western and Central Europe'', [[Koninklijke Shell|Shell Internationale Petroleum Maatschappij BV]], ISBN 90-6644-125-9.
}}

[[Categorie:Paleogeografie]]
[[Categorie:Oceaan]]


text:
# Maidières
Maidières is een gemeente in het Franse departement Meurthe-et-Moselle in de regio Grand Est en maakt deel uit van het arrondissement Nancy. De gemeente telde 1.495 inwoners op 1 januari 2022.

## Geschiedenis
De gemeente maakte tot 2015 deel uit van het kanton Dieulouard. Toen het kanton werd opgeheven op 22 maart 2015 werd Maidières opgenomen in het kanton Pont-à-Mousson.

## Geografie
De oppervlakte van Maidières bedraagt 1,81 vierkante kilometer; Op 1 januari 2022 was de bevolkingsdichtheid 826 inwoners per km².

## Demografie
Onderstaande figuur toont het verloop van het inwonertal.
Arnaville · Atton · Bayonville-sur-Mad · Blénod-lès-Pont-à-Mousson · Bouxières-sous-Froidmont · Champey-sur-Moselle · Fey-en-Haye · Jezainville · Lesménils · Loisy · Maidières · Montauville · Mousson · Norroy-lès-Pont-à-Mousson · Onville · Pagny-sur-Moselle · Pont-à-Mousson · Prény · Vandelainville · Vandières · Villecey-sur-Mad · Villers-sous-Prény · Vittonville · Waville

title: Maidières

wikitext:
{{Infobox gemeente Frankrijk
| plaatsnaam = Maidières
| wapen = [[Bestand:Blason Maidières 54.svg|90px]]
| kaart =
| regio = [[Grand Est]]
| departement = [[Meurthe-et-Moselle]] (54)
| depnr = 54
| arrondissement = [[Arrondissement Nancy|Nancy]]
| kanton = [[Kanton Pont-à-Mousson|Pont-à-Mousson]]
| jaar = 1999
| inwoners = 1366
| dichtheid = 758,9
| oppervlakte = 1,8
| water =
| latitudeGraden = 48
| latitudeMinuten = 54
| latitudeSeconden = 0
| longitudeGraden = 6
| longitudeMinuten = 2
| longitudeSeconden = 0
| E of W = E
| ol of wl = O.L.
| code = 54332
| postcode = 54700
| netnummer =
| hoogteligging = 182 - 305
| aangrenzende gemeenten =
| burgemeester =
}}
'''Maidières''' is een gemeente in het [[Frankrijk|Franse]] departement [[Meurthe-et-Moselle]] in de regio [[Grand Est]] en maakt deel uit van het [[arrondissement Nancy]]. {{Inwonertal|soort=zin|locatie=gemeente}}

==Geschiedenis==
De gemeente maakte tot 2015 deel uit van het [[kanton Dieulouard]]. Toen het kanton werd opgeheven op 22 maart 2015 werd Maidières opgenomen in het [[kanton Pont-à-Mousson]].

==Geografie==
De oppervlakte van Maidières bedraagt {{inwonertal|soort=oppervlakte}}; Op {{Inwonertal|soort=datum}} was de [[bevolkingsdichtheid]] {{inwonertal|soort=dichtheid}} inwoners per km².
<!-- {{Detailkaart Franse gemeente|id=54332}} -->
[[Bestand:54332-Maidières-Sols.png|thumb|left|350px|Kaart van de gemeente met de belangrijkste infrastructuur, bodemgebruik en omliggende gemeenten]]{{Clearleft}}

==Demografie==
Onderstaande figuur toont het verloop van het inwonertal.<ref>{{Link INSEE|id=54332}}, cijfers inwoneraantal volgens de definitie "population sans doubles comptes"</ref>
{{Grafiek inwonertal gemeente Frankrijk|id=54332}}

{{Appendix}}
{{Navigatie kanton Pont-à-Mousson}}
{{Commonscat}}
{{Coor title dms|48|54|0|N|6|2|0|E|type:adm2nd_scale:25000_region:FR}}

[[Categorie:Gemeente in Meurthe-et-Moselle]]

title: Situering

Regio: Grand Est

Departement: Meurthe-et-Moselle (54)

Arrondissement: Nancy

Kanton: Pont-à-Mousson

Coördinaten: 48° 54′ NB, 6° 2′ OL

title: Algemeen

title: Overig

Website: Officiële website

title: Detailkaart

Detailkaart: · Locatie in Frankrijk Meurthe-et-Moselle

title: Foto's

Portaal: Frankrijk


text:
# Chiua
Chiua is een geslacht van schimmels behorend tot de familie Boletaceae. De typesoort is Chiua virens.

## Soorten
Volgens Index Fungorum bevat het geslacht vier soorten (peildatum december 2021):
| Soortnaam                | Auteur(s)                         | Publicatiejaar |
| ------------------------ | --------------------------------- | -------------- |
| Chiua angusticystidiata  | Y.C. Li & Zhu L. Yang             | 2016           |
| Chiua olivaceoreticulata | Y.C. Li & Zhu L. Yang             | 2016           |
| Chiua virens             | (W.F. Chiu) Y.C. Li & Zhu L. Yang | 2016           |
| Chiua viridula           | Y.C. Li & Zhu L. Yang             | 2016           |

title: Chiua

wikitext:
{{Taxobox boletales
| naam=''Chiua''
| familie=''[[Boletaceae]]''
| taxon=[[Geslacht (biologie)|Geslacht]]
| w-naam=''Chiua''
| auteur= Y.C. Li & Zhu L. Yang
| datum= 2016
}}
'''''Chiua''''' is een [[geslacht (biologie)|geslacht]] van [[schimmels]] behorend tot de familie ''[[Boletaceae]]''. De [[typesoort]] is ''[[Chiua virens]]''.

==Soorten==
Volgens [[Index Fungorum]] bevat het geslacht vier soorten (peildatum december 2021):
{| class="wikitable sortable"
! Soortnaam !! Auteur(s) !! Publicatiejaar
|-
| ''[[Chiua angusticystidiata]]'' ||  Y.C. Li & Zhu L. Yang || 2016
|-
| ''[[Chiua olivaceoreticulata]]'' ||  Y.C. Li & Zhu L. Yang || 2016
|-
| ''[[Chiua virens]]'' ||  (W.F. Chiu) Y.C. Li & Zhu L. Yang || 2016
|-
| ''[[Chiua viridula]]'' ||  Y.C. Li & Zhu L. Yang || 2016
|}

{{appendix|2=
* {{en}} [http://www.indexfungorum.org/Names/NamesRecord.asp?RecordID=818401 Index Fungorum]
}}
{{cursief}}

[[Categorie:Boletaceae]]
[[Categorie:Schimmelgeslacht]]

title: Chiua

Rijk: Fungi (Schimmels)

Stam: Basidiomycota

Klasse: Agaricomycetes

Onderklasse: Agaricomycetidae

Orde: Boletales (Boleten)

Familie: Boletaceae

title: Geslacht


text:
# Anna Cruz
Anna Cruz Lebrato (Badalona, 27 oktober 1986) is een Spaans basketbalspeelster die speelt bij Joventut Badalona. Ze speelt op de positie van Small forward of Shooting guard.

## Professionele carrière
Cruz begon haar carrière in 2002 bij UB Barcelona in Spanje. In 2005 stapte ze over naar CB Ciudad de Burgos. In 2008 ging ze spelen voor CB Olesa. In 2009 werd Rivas Ecópolis haar club. In 2013 verhuisde ze naar Nadezjda Orenburg in Rusland. In 2014 ging ze spelen in de WNBA bij New York Liberty. Na een jaar ging ze naar Minnesota Lynx. Met deze club werd ze kampioen van de WNBA in 2015. In 2016 keerde ze terug naar Rusland om te spelen voor Dinamo Koersk. Met deze club won ze ook de EuroLeague Women in 2017. Ze wonnen de finale van Fenerbahçe uit Turkije met 77-63. Ook won ze met Dinamo de FIBA Europe SuperCup Women in 2017. In 2019 verhuisde ze naar Fenerbahçe uit Turkije. Na een half jaar keerde ze terug naar Spanje om te spelen voor Araski AES. In 2020 ging ze spelen voor Casademont Zaragoza. Na twee jaar stapte ze over naar Barça CBS. In 2024 sloot ze haar loopbaan af bij Joventut Badalona.
Met het nationale basketbal team van Spanje won ze zilver op de Olympische Zomerspelen 2016. Op het Wereldkampioenschap won ze zilver in 2014 en brons in 2010 en 2018. Op het Europees Kampioenschap won ze goud in 2017 en 2019. Ze won brons in 2009 en 2015.

## Erelijst
- Landskampioen Spanje: 2
  - Winnaar: 2003, 2005
- Copa de la Reina de baloncesto: 2
  - Winnaar: 2011, 2013
- Bekerwinnaar Rusland: 2
  - Winnaar: 2016, 2018
- EuroLeague Women: 1
  - Winnaar: 2017
- FIBA Europe SuperCup Women: 1
  - Winnaar: 2017
- WNBA Kampioen: 1
  - Winnaar: 2015
- Olympische Spelen:
  - Zilver: 2016
- Wereldkampioenschap:
  - Zilver: 2014
  - Brons: 2010, 2018
- Europees Kampioenschap: 2
  - Goud: 2017, 2019
  - Brons: 2009, 2015

title: Anna Cruz

wikitext:
{{Infobox basketballer
| spelernaam                  = Anna Cruz
| volledigenaam               = Anna Cruz Lebrato
| bijnaam                     =
| afbeelding                  = Anna Cruz 51 Fenerbahçe Women's Basketball 20191031 (1).jpg
| onderschrift                = Anna Cruz 51 Fenerbahçe.jpg
| geboortedatum               = [[27 oktober]] [[1986]]
| geboortestad                = [[Badalona]]
| geboorteland                = {{ES}}
| overlijddatum               =
| stadvanoverlijden           =
| landvanoverlijden           =
| lengte                      = 173
| gewicht                     = 62
| been                        =
| huidigeclub                 = {{ES-VLAG}} [[Joventut Badalona (vrouwenbasketbal)|Joventut Badalona]]
| rugnummer                   = 51
| positie                     = [[Small forward]]
[[Shooting guard]]
| functie                     =
| huidigeclubfunctie          =
| contracttot                 =
| vorigeclubs                 =
| jeugdjaren                  =
| jeugdteams                  =
| seizoen                     = 2002–2005
2005–2008
2008–2009
2009–2013
2013–2016
2014
2015–2016
2016–2019
2019
2019–2020
2020–2022
2022–2024
2024–2025
| club                        = {{ES-VLAG}} [[CBF Universitari de Barcelona|UB Barcelona]]
{{ES-VLAG}} [[CB Ciudad de Burgos]]
{{ES-VLAG}} [[CB Olesa]]
{{ES-VLAG}} [[Baloncesto Rivas|Rivas Ecópolis]]
{{RU-VLAG}} [[BK Nadezjda Orenburg|Nadezjda Orenburg]]
{{US-VLAG}} [[New York Liberty]]
{{US-VLAG}} [[Minnesota Lynx]]
{{RU-VLAG}} [[ŽBK Dinamo Koersk|Dinamo Koersk]]
{{TR-VLAG}} [[Fenerbahçe (vrouwenbasketbal)|Fenerbahçe]]
{{ES-VLAG}} [[Araski AES]]
{{ES-VLAG}} [[Basket Zaragoza 2002|Casademont Zaragoza]]
{{ES-VLAG}} [[Santfeliuenc Basketbalclub|Barça CBS]]
{{ES-VLAG}} [[Joventut Badalona (vrouwenbasketbal)|Joventut Badalona]]
| wedstr(goals)               =
| interlandjaren              = 2009–2019
| interlandteam               = {{ESbv}}
| interlandwedstrijden(goals) =
| trainersjaren               =
| getraindeclubs              =
| erelijstjaren               =
| erelijst                    =
| clubupdate                  = 30 mei 2025
| landupdate                  =
}}
'''Anna Cruz Lebrato''' ([[Badalona]], [[27 oktober]] [[1986]]) is een [[Spanje|Spaans]] basketbalspeelster die speelt bij [[Joventut Badalona (vrouwenbasketbal)|Joventut Badalona]]. Ze speelt op de positie van [[Small forward]] of [[Shooting guard]].

==Professionele carrière==
Cruz begon haar carrière in 2002 bij [[CBF Universitari de Barcelona|UB Barcelona]] in Spanje. In 2005 stapte ze over naar [[CB Ciudad de Burgos]]. In 2008 ging ze spelen voor [[CB Olesa]]. In 2009 werd [[Baloncesto Rivas|Rivas Ecópolis]] haar club. In 2013 verhuisde ze naar [[BK Nadezjda Orenburg|Nadezjda Orenburg]] in [[Rusland]]. In 2014 ging ze spelen in de [[Women's National Basketball Association|WNBA]] bij [[New York Liberty]]. Na een jaar ging ze naar [[Minnesota Lynx]]. Met deze club werd ze kampioen van de WNBA in 2015. In 2016 keerde ze terug naar Rusland om te spelen voor [[ŽBK Dinamo Koersk|Dinamo Koersk]]. Met deze club won ze ook de [[EuroLeague Women]] in 2017. Ze wonnen de finale van [[Fenerbahçe (vrouwenbasketbal)|Fenerbahçe]] uit [[Turkije]] met 77-63. Ook won ze met Dinamo de [[FIBA Europe SuperCup Women]] in 2017. In 2019 verhuisde ze naar Fenerbahçe uit Turkije. Na een half jaar keerde ze terug naar Spanje om te spelen voor [[Araski AES]]. In 2020 ging ze spelen voor [[Basket Zaragoza 2002|Casademont Zaragoza]]. Na twee jaar stapte ze over naar [[Santfeliuenc Basketbalclub|Barça CBS]]. In 2024 sloot ze haar loopbaan af bij [[Joventut Badalona (vrouwenbasketbal)|Joventut Badalona]].

Met het nationale basketbal team van [[Spaans basketbalteam (vrouwen)|Spanje]] won ze zilver op de [[Basketbal op de Olympische Zomerspelen 2016|Olympische Zomerspelen 2016]]. Op het [[Wereldkampioenschap basketbal vrouwen|Wereldkampioenschap]] won ze zilver in 2014 en brons in 2010 en 2018. Op het [[Eurobasket vrouwen|Europees Kampioenschap]] won ze goud in 2017 en 2019. Ze won brons in 2009 en 2015.

==Erelijst==
*[[Landskampioen Spanje]]: 2
**Winnaar: 2003, 2005
*[[Copa de la Reina de baloncesto]]: 2
**Winnaar: 2011, 2013
*[[Beker van Rusland (damesbasketbal)|Bekerwinnaar Rusland]]: 2
**Winnaar: 2016, 2018
*[[EuroLeague Women]]: 1
**Winnaar: 2017
*[[FIBA Europe SuperCup Women]]: 1
**Winnaar: 2017
*[[Women's National Basketball Association|WNBA Kampioen]]: 1
**Winnaar: 2015
*[[Olympische Spelen]]:
**Zilver: 2016
*[[Wereldkampioenschap basketbal vrouwen|Wereldkampioenschap]]:
**Zilver: 2014
**Brons: 2010, 2018
*[[Eurobasket vrouwen|Europees Kampioenschap]]: 2
**Goud: 2017, 2019
**Brons: 2009, 2015

==Externe links==
* [https://www.fiba.basketball/en/players/143911-anna-cruz Anna Cruz], fiba.basketball
* [https://basketball.eurobasket.com/player/Anna-Cruz/80077?Women=1 Anna Cruz], eurobasket.com
* [https://www.olympics.com/en/athletes/anna-cruz Anna Cruz], olympics.com
* [https://www.olympedia.org/athletes/129945 Anna Cruz], olympedia.org

{{Appendix}}

{{Navigatie WNBA kampioen|inhoud=
{{Navigatie WNBA kampioen/2015}}
}}

{{DEFAULTSORT:Cruz, Anna}}
[[Categorie:Spaans basketballer]]
[[Categorie:Spaans olympisch deelnemer]]

title: Persoonlijke informatie

Volledige naam: Anna Cruz Lebrato

Geboortedatum: 27 oktober 1986

Geboorteplaats: Badalona, Spanje

Gewicht: 62 kg

Positie: Small forward · Shooting guard

title: Clubinformatie

Spelend bij: Joventut Badalona

title: Clubs *

Club · UB Barcelona · CB Ciudad de Burgos · CB Olesa · Rivas Ecópolis · Nadezjda Orenburg · New York Liberty · Minnesota Lynx · Dinamo Koersk · Fenerbahçe · Araski AES · Casademont Zaragoza · Barça CBS · Joventut Badalona

title: Interlands

Spanje

Interlands: * Bijgewerkt op 30 mei 2025

Portaal: Basketbal


text:
# Lijst van oorlogsmonumenten in Best
De gemeente Best heeft vijf oorlogsmonumenten. Hieronder een overzicht.
| Nr.  | Object                        | Herdachte groep                                                      | Ontwerper              | Onthulling        | Type            | Locatie                | Plaats | Coördinaten                   | Foto                          |
| ---- | ----------------------------- | -------------------------------------------------------------------- | ---------------------- | ----------------- | --------------- | ---------------------- | ------ | ----------------------------- | ----------------------------- |
| 1734 | Gedenksteen voor Joe Mann     | geallieerde militairen                                               | Mevr. A. Jacobs-Boxtel |                   | plaquette       | Boslaan-Zuid, 5681 BK  | Best   | 51° 30' 22" NB, 5° 24' 56" OL | Gedenksteen voor Joe Mann     |
| 1735 | Joe Mann monument             | geallieerde militairen                                               | Ad Berntsen            | 17 september 1956 | zuil            | Joe Mannweg, 5681 BG   | Best   | 51° 30' 45" NB, 5° 26' 3" OL  | Joe Mann monument             |
| 1736 | Oorlogskruis in het Kruispark | militairen in dienst van het Ned. Kon. 1940-1945, burgerslachtoffers |                        | 31 augustus 1945  | Kruis           | Oirschotseweg, 5684 NE | Best   | 51° 30' 28" NB, 5° 22' 15" OL | Oorlogskruis in het Kruispark |
| 1741 | Schots monument               | geallieerde militairen                                               | Antoinette Briët       | 24 oktober 1994   | beeld/sculptuur | Hoofdstraat, 5683 AA   | Best   | 51° 30' 43" NB, 5° 23' 29" OL | Schots monument               |
| 3388 | Monument voor Robert Cole     | geallieerde militairen                                               |                        | 18 september 2009 | gedenksteen     | Schietbaanlaan, 5681   | Best   | 51° 31' 26" NB, 5° 25' 47" OL | Monument voor Robert Cole     |

Alphen-Chaam ·
Altena ·
Asten ·
Baarle-Nassau ·
Bergeijk ·
Bergen op Zoom ·
Bernheze ·
Best ·
Bladel ·
Boekel ·
Boxtel ·
Breda ·
Cranendonck ·
Deurne ·
Dongen ·
Drimmelen ·
Eersel ·
Eindhoven ·
Etten-Leur ·
Geertruidenberg ·
Geldrop-Mierlo ·
Gemert-Bakel ·
Gilze en Rijen ·
Goirle ·
Halderberge ·
Heeze-Leende ·
Helmond ·
's-Hertogenbosch ·
Heusden ·
Hilvarenbeek ·
Laarbeek ·
Land van Cuijk ·
Loon op Zand ·
Maashorst ·
Meierijstad ·
Moerdijk ·
Nuenen, Gerwen en Nederwetten ·
Oirschot ·
Oisterwijk ·
Oosterhout ·
Oss ·
Reusel-De Mierden ·
Roosendaal ·
Rucphen ·
Sint-Michielsgestel ·
Someren ·
Son en Breugel ·
Steenbergen ·
Tilburg ·
Valkenswaard ·
Veldhoven ·
Vught ·
Waalre ·
Waalwijk ·
Woensdrecht ·
Zundert

title: Lijst van oorlogsmonumenten in Best

wikitext:
{{GeoGroup}}
De gemeente '''[[Best]]''' heeft vijf '''[[oorlogsmonument]]en'''. Hieronder een overzicht.

{{Tabelkop oorlogsmonument Nederland}}
<!---->
{{Tabelrij oorlogsmonument Nederland|objnr=1734|wd_item=Q116683807|objectnaam=Gedenksteen voor Joe Mann|herdachte_groep=geallieerde militairen|ontwerper=Mevr. A. Jacobs-Boxtel|onthulling=|type_c=1|type_obj=plaquette|adres=Boslaan-Zuid|postcode=5681 BK|plaats=Best|gemeente=Best|lat=51.5060277|lon=5.4156765|image=Joe-Mann-memorial.jpg}}
<!---->
{{Tabelrij oorlogsmonument Nederland|objnr=1735|wd_item=Q65560504|objectnaam=[[Joe Mann monument]]|herdachte_groep=geallieerde militairen|ontwerper={{SortNaam|Ad|Berntsen}}|onthulling_sort=1956-9-17|onthulling=17 september 1956|type_c=9|type_obj=zuil|adres=Joe Mannweg|postcode=5681 BG|plaats=Best|gemeente=Best|lat=51.512575|lon=5.434032|image=Joe-Mann-monument.jpg}}
<!---->
{{Tabelrij oorlogsmonument Nederland|objnr=1736|wd_item=Q116683806|objectnaam=Oorlogskruis in het [[Kruispark (Best)|Kruispark]]|herdachte_groep=militairen in dienst van het Ned. Kon. 1940-1945, burgerslachtoffers|ontwerper=|onthulling_sort=1945-8-31|onthulling=31 augustus 1945|type_c=3|type_obj=Kruis|adres=Oirschotseweg|postcode=5684 NE|plaats=Best|gemeente=Best|lat=51.507883|lon=5.3709146|image=Best - Kruispark - overzicht.jpg}}
<!---->
{{Tabelrij oorlogsmonument Nederland|objnr=1741|wd_item=Q116683803|objectnaam=Schots monument|herdachte_groep=geallieerde militairen|ontwerper=[[Antoinette Briët]]|onthulling_sort=1994-10-24|onthulling=24 oktober 1994|type_c=5|type_obj=beeld/sculptuur|adres=Hoofdstraat|postcode=5683 AA|plaats=Best|gemeente=Best|lat=51.5119078|lon=5.3914906|image=Best - Schots gedenkteken.jpg}}
<!---->
{{Tabelrij oorlogsmonument Nederland|objnr=3388|wd_item=Q116682183|objectnaam=Monument voor Robert Cole|herdachte_groep=geallieerde militairen|ontwerper=|onthulling_sort=2009-9-18|onthulling=18 september 2009|type_c=4|type_obj=gedenksteen|adres=Schietbaanlaan|postcode=5681|plaats=Best|gemeente=Best|lat=51.523885|lon=5.429789|image=Robert-Cole-monument-in-Bes.jpg}}
|}

{{Navigatie oorlogsmonumenten Noord-Brabant}}
{{Appendix|2=
* {{Bronvermelding oorlogsmonumenten Nationaal Comité 4 en 5 mei}}
{{References}}
}}

[[Categorie:Monument in Best]]
[[Categorie:Lijsten van oorlogsmonumenten in Noord-Brabant|Best]]


text:
# Dry Borren
Dry Borren (Frans: Trois-Fontaines; Latijn: Tres Fontes) is een historische site in het Zoniënwoud op grondgebied Oudergem. Het was oorspronkelijk een jachtslot van de hertogen van Brabant, gebouwd op een plek waar drie bronnen ontsprongen. De Watermaalbeek loopt erlangs en er zijn een aantal vijvers.

## Geschiedenis
De eerste vermelding dateert uit 1321 en spreekt over een kluis. Er stond echter ook een donjon, opgericht onder Jan II van Brabant. In de Brabantsche Yeesten is te lezen hoe hertog Jan III er na het succesvolle Beleg van Valkenburg (1329) een metalen pot heen brengt. Hij gebruikt de plaats ook voor de jacht op groot wild. In zijn laatste levensjaar sticht hij er nog een kapellanie gewijd aan de Heilige Maagd Maria en aan de Heilige Catharina. Daarnaast deed de plek ook dienst als gevangenis. Stropers en houtsprokkelaars werden er opgesloten, maar ook rovers en politieke gevangenen. Dit is voor het eerst gedocumenteerd vanaf 1373.
In 1429 werd Wein van Cotthem er kapelaan. Allicht woonde hij er ook en is het daar dat hij zijn vervolg schreef op de Brabantsche Yeesten. De kapel was echter zo bouwvallig geworden dat men de vieringen in Bosvoorde ging doen. Ze verloor haar beneficie in 1446 aan Sint-Jacob-op-de-Koudenberg.
Tijdens de godsdienstoorlogen werd het domein geplunderd en verwoest. Onder Filips II van Spanje werd een woudmeester aangesteld om er vanuit een hut de overblijvende gebouwen te bewaken. De gevangenis werd heropgericht.
Rond 1730 werd de Waversesteenweg, die aan de Dry Borren eindigde, doorgetrokken tot in Jezus-Eik. Onder Keizer Jozef II kwam een einde aan de gevangenis (1786). In 1825 werd de poortdonjon met enige moeite gesloopt. De staat werd eigenaar in 1906.

## Beschrijving
Van de slottoren zijn enkel nog de fundamenten bewaard. Het naastgelegen gebouw bevindt zich min of meer in de staat waarin het eind 16e eeuw werd heropgebouwd. Binnen is er een monumentale gotische schouw. Ook het souterrain waar de kerkers zich situeerden, is bewaard. Men betrad het door het lage "stroperspoortje" en kon er niet rechtop staan.
Na een restauratiecampagne in 1973-76 werd het gebouw enige tijd gebruikt als tentoonstellingsruimte. De Belgische Staat droeg in 1991 de eigendom over aan het Brussels Gewest. Sedert 2008 is het terug in onbruik.

## Iconografie
- 1533: Decembertapijt van de Jachten van Maximiliaan
- 1659: Lucas Vorsterman (voor Chorographia Sacra Brabantiae)
- 1726: Jacob Harrewijn
- 1802: Paul Vitzthumb
- 1826: A. De Bruyn

## Voetnoten
1. ↑  Astrid Houthuys (2009), Middeleeuws kladwerk. De autograaf van de Brabantse Yeesten, boek VI (vijftiende eeuw) (Hilversum: Verloren), blz. 47-49 - Lees op Google Books
2. ↑  Herbronnen in Brussel: Bron van leventjes, brusselnieuws.be, 17 augustus 2014

- Virtual International Authority File: 156654799

title: Dry Borren

wikitext:
[[Bestand:Chateau Trois-Fontaines.JPG|thumb|Het huidige gebouw, met links de resten van de afgebroken donjon en rechts de aanbouw die onder één dak gebracht werd.]]
[[Bestand:Castrum trium fontium, vulgo Dry Borren.jpg|thumb|Gravure van Harrewijn naar Vorsterman]]
[[Bestand:Dry-borren-vitzthumb-boens-burggraaff-1802.jpg|thumb|De situatie in 1802 (naar [[Paul Vitzthumb]])]]

'''Dry Borren''' ([[Frans]]: ''Trois-Fontaines''; [[Latijn]]: ''Tres Fontes'') is een historische site in het [[Zoniënwoud]] op grondgebied [[Oudergem]]. Het was oorspronkelijk een jachtslot van de hertogen van Brabant, gebouwd op een plek waar drie bronnen ontsprongen. De Watermaalbeek loopt erlangs en er zijn een aantal vijvers.

==Geschiedenis==
De eerste vermelding dateert uit 1321 en spreekt over een [[Kluizenarij|kluis]]. Er stond echter ook een [[donjon]], opgericht onder [[Jan II van Brabant]]. In de ''[[Jan van Boendale#Brabantsche Yeesten (ca. 1316-1350)|Brabantsche Yeesten]]'' is te lezen hoe [[Jan III van Brabant|hertog Jan III]] er na het succesvolle [[Vestingwerken van Valkenburg#Geschiedenis|Beleg van Valkenburg]] (1329) een metalen pot heen brengt. Hij gebruikt de plaats ook voor de jacht op groot wild. In zijn laatste levensjaar sticht hij er nog een [[kapel (gebouw)|kapellanie]] gewijd aan de Heilige Maagd Maria en aan de [[Catharina van Alexandrië|Heilige Catharina]]. Daarnaast deed de plek ook dienst als gevangenis. Stropers en houtsprokkelaars werden er opgesloten, maar ook rovers en politieke gevangenen. Dit is voor het eerst gedocumenteerd vanaf 1373.

In 1429 werd [[Wein van Cotthem]] er [[kapelaan]]. Allicht woonde hij er ook en is het daar dat hij zijn vervolg schreef op de Brabantsche Yeesten.<ref>{{aut|Astrid Houthuys}} (2009), ''Middeleeuws kladwerk. De autograaf van de Brabantse Yeesten, boek VI (vijftiende eeuw)'' (Hilversum: Verloren), blz. 47-49 - [http://books.google.be/books?id=o9KE-311vL8C&printsec=frontcover&hl=nl#v=onepage&q&f=false Lees op Google Books]</ref> De kapel was echter zo bouwvallig geworden dat men de vieringen in [[Bosvoorde]] ging doen. Ze verloor haar [[beneficie]] in 1446 aan [[Sint-Jacob-op-Koudenberg|Sint-Jacob-op-de-Koudenberg]].

Tijdens de godsdienstoorlogen werd het domein geplunderd en verwoest. Onder [[Filips II van Spanje]] werd een woudmeester aangesteld om er vanuit een hut de overblijvende gebouwen te bewaken. De gevangenis werd heropgericht.

Rond 1730 werd de Waversesteenweg, die aan de Dry Borren eindigde, doorgetrokken tot in [[Jezus-Eik]]. Onder [[Keizer Jozef II]] kwam een einde aan de gevangenis (1786). In 1825 werd de poortdonjon met enige moeite gesloopt. De staat werd eigenaar in 1906.

==Beschrijving==
Van de slottoren zijn enkel nog de fundamenten bewaard. Het naastgelegen gebouw bevindt zich min of meer in de staat waarin het eind 16e eeuw werd heropgebouwd. Binnen is er een monumentale gotische schouw. Ook het [[souterrain]] waar de [[kerker]]s zich situeerden, is bewaard. Men betrad het door het lage "stroperspoortje" en kon er niet rechtop staan.<ref>[http://www.brusselnieuws.be/nl/nieuws/herbronnen-brussel-bron-van-leventjes Herbronnen in Brussel: Bron van leventjes], brusselnieuws.be, 17 augustus 2014</ref>

Na een restauratiecampagne in 1973-76 werd het gebouw enige tijd gebruikt als tentoonstellingsruimte. De Belgische Staat droeg in 1991 de eigendom over aan het [[Brussels Hoofdstedelijk Gewest|Brussels Gewest]]. Sedert 2008 is het terug in onbruik.

==Iconografie==
*1533: Decembertapijt van de ''[[Jachten van Maximiliaan]]''
*1659: [[Lucas Vorsterman]] (voor ''[[Chorographia Sacra Brabantiae]]'')
*1726: [[Jacob Harrewijn]]
*1802: [[Paul Vitzthumb]]
*1826: A. De Bruyn

==Zie ook==
* [[Rood-Klooster]]

==Literatuur==
* {{aut|Frans Doperé}} en {{aut|William Ubregts}}, ''De donjon in Vlaanderen. Architectuur en wooncultuur'', 1991, blz. 209 - [http://books.google.be/books?id=bDUeRSDPPuMC&printsec=frontcover&hl=nl#v=onepage&q&f=false Lees op Google Books]
* {{aut|Sander Pierron}}, ''[https://archive.org/stream/histoiredelafor00piergoog Histoire de la forêt de Soignes]'', Brussel, 1905

==Voetnoten==
{{References}}

{{Bibliografische informatie}}
{{Coor title dms|50|48|23.4|N|4|26|44.16|E|type:landmark_scale:10000_region:BE}}

[[Categorie:Oudergem]]
[[Categorie:Kasteel in Brussel]]
[[Categorie:Zoniënwoud]]


text:
# Berberodes delicata
Berberodes delicata is een vlinder uit de familie van de spanners (Geometridae). De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1906 door Warren.

title: Berberodes delicata

wikitext:
{{Taxobox vlinder
| titelweergave = cursief
| naam = ''Berberodes delicata''
| afbeelding =
| familie = [[Spanners|Geometridae]] (Spanners)
| onderfamilie = [[Ennominae]]
| tribus =
| geslacht = ''[[Berberodes]]''
| w-naam = ''Berberodes delicata''
| auteur = Warren
| datum = 1906
| haakjes =
| commons =
| species =
}}
'''''Berberodes delicata''''' is een [[vlinders|vlinder]] uit de familie van de [[Spanners|spanners (Geometridae)]].<ref>{{Brontabel|9999-Lepindex}}</ref> De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1906 door Warren.

{{Appendix}}
{{beginnetje|biologie|2013|03|30}}

[[Categorie:Berberodes|delicata]]

title: Berberodes delicata

Stam: Arthropoda (Geleedpotigen)

Klasse: Insecta (Insecten)

Orde: Lepidoptera (Vlinders)

Familie: Geometridae (Spanners)

Onderfamilie: Ennominae

Geslacht: Berberodes

title: Soort

Portaal: Biologie · Insecten


text:
# Chessie System
Chessie System was een houdstermaatschappij (holding) in de Verenigde Staten en was eigenaar van de spoorwegmaatschappijen Baltimore & Ohio Railroad (B&O), Western Maryland Railway (WM) en Chesapeake & Ohio Railway (C&O). Chessie System is opgericht in 1973 en ging in 1980 op in CSX Corporation.

## Geschiedenis
De drie maatschappijen die in 1973 deel gingen uitmaken van Chessie System, hadden in de jaren voorafgaand aan Chessie al sterke banden met elkaar: de B&O had namelijk al controle over de Western Maryland, en in 1963 kreeg de C&O de controle over de B&O. In 1973 werd Chessie System opgericht als houdstermaatschappij van de drie afzonderlijke maatschappijen. Opmerkelijk is dat de drie bedrijven gewoon bleven bestaan en als aparte spoorbedrijven bleven functioneren. Ze werkten wel samen en gebruikten elkaars materieel, maar elke maatschappij behield zijn eigen vloot aan locomotieven en goederenwagens. Als Chessie System nieuw materieel kocht, werd dit toegewezen aan een van de drie maatschappijen. Wel kreeg zowel het oude als het nieuwe materieel het kleurenschema en logo van Chessie System, maar de reporting marks op het materieel waren nog steeds van de bedrijven zelf.
In 1980 fuseerden Chessie System en Seaboard Coast Line tot de CSX Corporation. Seaboard Coast Line – een bedrijf dat in 1967 was ontstaan uit een fusie - was in 1972 al gaan samenwerken met enkele andere maatschappijen onder de naam The Family Lines; in 1983 fuseerden de maatschappijen die deel uitmaakten van dit samenwerkingsverband tot Seaboard System. In 1986 werd CSX Transportation opgericht en Seaboard System en Chessie System werden hiermee één geheel. De losse maatschappijen C&O en B&O werden een jaar later officieel opgeheven.
Ondanks dat Chessie in 1980 onderdeel was geworden van CSX, bleef het eigen kleurenschema gehandhaafd tot 1986. In dat jaar kwam er een eigen CSX-kleurenschema en werd het oude en nieuwe materieel in CSX-kleuren gespoten.

## Logo
Het logo en de naam van Chessie System is afkomstig van een advertentie uit de jaren ’30 van de C&O. In die advertentie werd een katje getoond dat - dankzij de hoge kwaliteit van de C&O-reizigerstreinen - rustig kon slapen tijdens de rit. Omdat de C&O de bijnaam ‘Chessie’ had en het woord Chessie tevens werd gebruikt om een bepaalde kattensoort aan te duiden, speelde het katje de hoofdrol in deze advertentie.
Het slapende katje is gestileerd weergegeven in de C van Chessie System.

title: Chessie System

wikitext:
{{Infobox spoorwegmaatschappij
| bedrijfsnaam      = Chessie System
| bestandsnaam logo =
| afbeelding        = ChessieSystemSD50.jpg
| onderschrift      = Chessie System SD50 in Connellsville (PA), 29 mei 1986. Foto: Jesse Svoboda.
| land              = Verenigde Staten
| hoofdvestiging    =
| actief-vanaf-tot  = Cleveland (Ohio), 1973-1980
| aantalkilometers  =
}}

'''Chessie System''' was een [[houdstermaatschappij]] (holding) in de [[Verenigde Staten]] en was eigenaar van de spoorwegmaatschappijen [[Baltimore & Ohio Railroad]] (B&O), [[Western Maryland Railway]] (WM) en [[Chesapeake & Ohio Railway]] (C&O). Chessie System is opgericht in 1973 en ging in 1980 op in [[CSX Transportation|CSX Corporation]].

== Geschiedenis ==
De drie maatschappijen die in 1973 deel gingen uitmaken van Chessie System, hadden in de jaren voorafgaand aan Chessie al sterke banden met elkaar: de B&O had namelijk al controle over de Western Maryland, en in 1963 kreeg de C&O de controle over de B&O. In 1973 werd Chessie System opgericht als houdstermaatschappij van de drie afzonderlijke maatschappijen. Opmerkelijk is dat de drie bedrijven gewoon bleven bestaan en als aparte spoorbedrijven bleven functioneren. Ze werkten wel samen en gebruikten elkaars materieel, maar elke maatschappij behield zijn eigen vloot aan [[Locomotief (spoorwegmaterieel)|locomotieven]] en goederenwagens. Als Chessie System nieuw materieel kocht, werd dit toegewezen aan een van de drie maatschappijen. Wel kreeg zowel het oude als het nieuwe materieel het kleurenschema en logo van Chessie System, maar de [[reporting mark|reporting marks]] op het materieel waren nog steeds van de bedrijven zelf.

In 1980 fuseerden Chessie System en [[Seaboard Coast Line]] tot de CSX Corporation. Seaboard Coast Line – een bedrijf dat in 1967 was ontstaan uit een fusie - was in 1972 al gaan samenwerken met enkele andere maatschappijen onder de naam The Family Lines; in 1983 fuseerden de maatschappijen die deel uitmaakten van dit samenwerkingsverband tot Seaboard System. In 1986 werd [[CSX Transportation]] opgericht en Seaboard System en Chessie System werden hiermee één geheel. De losse maatschappijen C&O en B&O werden een jaar later officieel opgeheven.

Ondanks dat Chessie in 1980 onderdeel was geworden van CSX, bleef het eigen kleurenschema gehandhaafd tot 1986. In dat jaar kwam er een eigen CSX-kleurenschema en werd het oude en nieuwe materieel in CSX-kleuren gespoten.

== Logo ==
Het logo en de naam van Chessie System is afkomstig van een advertentie uit de jaren ’30 van de C&O. In die advertentie werd een katje getoond dat - dankzij de hoge kwaliteit van de C&O-reizigerstreinen - rustig kon slapen tijdens de rit. Omdat de C&O de bijnaam ‘Chessie’ had en het woord Chessie tevens werd gebruikt om een bepaalde kattensoort aan te duiden, speelde het katje de hoofdrol in deze advertentie.

Het slapende katje is gestileerd weergegeven in de C van Chessie System.

== Externe links ==
* [http://www.csx.com/ Website CSX Transportation]
* [http://www.trainweb.org/CSHS/ The Chessie System Historical Society]

{{Appendix|2=
* [http://www.csx.com/?fuseaction=about.history CSX Transportation: history]
* [http://www.trainweb.org/CSHS/proto.html The Chessie System Historical Society, geschiedenis]
{{References}}
}}
[[Categorie:Amerikaanse spoorwegmaatschappij]]
[[Categorie:Voormalig Amerikaans bedrijf]]

title: Algemene informatie

Land: Verenigde Staten

Actief: Cleveland (Ohio), 1973-1980

Portaal: Openbaar vervoer


text:
# Hamburg-Steinwerder
Steinwerder (spelling tot 1946: Steinwärder; Nederduits : Steenwarder) is een stadsdeel van Hamburg in het district Hamburg-Mitte. Het is gelegen in het havengebied.

## Geografie

### Locatie
Het voormalige eiland Steinwerder ligt aan de samenvloeiing van de Norderelbe met de Köhlbrand. De oostelijke grens wordt gevormd door de Reiherstieg, een gekanaliseerde arm van de Elbe. Aan de zuidzijde ligt het voormalige eiland Neuhof, waarvan het noordelijke deel ook bij het stadsdeel Steinwerder hoort.

### Aangrenzende stadsdelen
Steinwerder grenst in het oosten aan Kleiner Grasbrook, in het zuidoosten aan Wilhelmsburg, in het westen aan Waltershof en in het noorden, aan de overzijde van de Elbe, aan Altona-Altstadt, St.Pauli, Neustadt en Hamburg-Altstadt.

### Structuur
Samen met Kleiner Grasbrook vormt Steinwerder het oostelijke deel van de haven van Hamburg. Steinwerder behoorde tot 31 December 2012 bijna volledig ingedeeld tot het vrijhavengebied. Het stadsdeel bestaat uit haven-, industrie- en handelsgebieden. Er zijn geen woonwijken.

## Geschiedenis
Het eiland Steinwerder, voorheen Nordersand genoemd, werd in de middeleeuwen bedijkt en kon daardoor bebouwd worden. Door het Gottorper-verdrag kwam het eiland in 1768 aan Hamburg toe. De naam Steinwerder ontstond in de volkstaal na de Grote Brand van 1842, toen het gebied werd vergroot met puin van de stad richting rivier en Reiherstieg. De term Werder duidt een riviereiland aan. In die tijd werden hier de eerste scheepswerven gebouwd. De eerste droogdokken en drijvende dokken van Hamburg werden daar in de jaren 1850 gegraven.
Op 1 december 1862 werd in samenwerking met bekende reders als Ferdinand Laeisz en Robert Miles Sloman (de jongere) de Hamburgse zeemansschool opgericht, die tot 1889 in Steinwerder was gevestigd en vervolgens omwille van de havenuitbreiding naar Waltershof verhuisde. Nadat de plaats in 1871 tot een buitenwijk was verheven, werd Steinwerder in 1894 als stadsdeel bij Hamburg opgenomen en in 1902 werd de volksnaam Steinwerder officieel als benaming aangenomen.
Aan het begin van de 20e eeuw werden als onderdeel van de havenuitbreiding de Kuhwerder Hafen, de Kaiser Wilhelm Hafen, de Ellerholzhafen, de Oderhafen, de Travehafen en de Roßhafen gebouwd. Enkele bassins, zoals de Kaiser-Wilhelm-Hafen, zijn al gedeeltelijk weer gedempt. Vanwege het Köhlbrand-contract van 1908 werd de Köhlbrand, die de Noord- en Zuid-Elbe verbindt, 600 meter naar het westen verplaatst. De oude loop is nog herkenbaar aan de Kolenschiffhafen.

## Politiek
Voor de verkiezingen van het gemeentebestuur behoort Steinwerder tot het kiesdistrict Billstedt-Wilhelmsburg-Finkenwerder, de resultaten worden samengevoegd met Kleiner Grasbrook. Voor de districtsvergadering behoort het tot de kiesdistricten Wilhelmsburg-West, Steinwerder, Waltershof, Finkenwerder, Neuwerk. Bij federale verkiezingen maakt Steinwerder deel uit van het kiesdistrict Hamburg-Mitte.

## Cultuur en bezienswaardigheden

### Theater
Op de site van de voormalige Stülcken-scheepswerf tussen Norderelbe en Guanofleet, werd begin de jaren 1990 een theater gebouwd waarin de musical The Lion King wordt uitgevoerd. In 2014 werd een ander theater geopend: het Stage Theater aan de Elbe. De eerste productie in dat theater was "Das Wunder von Bern".

### Gebouwen
Naast de oude Elbe-tunnel en de Köhlbrand-brug is ook het oude administratiegebouw Blohm + Voss, gebouwd in 1908, de moeite waard. Met zijn massieve uitzicht, dat toen van ver zichtbaar was, moest het de grootte en het belang van de scheepswerf aan het begin van de 20e eeuw symboliseren. Door de toenemende bebouwing in de omgeving en de modernisering door de architecten Schramm, Pempelfort en von Bassewitz, waarvan bijvoorbeeld de doorlopende atria in het interieur het slachtoffer werden, verloor het gebouw wat van zijn imposante uitstraling.

## Economie en infrastructuur
De Hamburg Port Authority (HPA) plant de Central Terminal Steinwerder (CTS) centraal in de haven van Hamburg. Het gaat om de herstructurering van een 125 ha groot gebied. In 2009 startte een marktonderzoek waarin de concepten en ideeën van een brede en internationale groep geïnteresseerden werden opgevraagd.

### Verkeer
Sinds 1911 verbindt de oude Elbe-tunnel Steinwerder met de Landungsbrücken in St.Pauli.
De Köhlbrandbrug, waarvan de toegangshelling zich uitstrekt langs de gehele zuidrand van het stadsdeel, verbindt sinds 1974 Steinwerder met Waltershof. De brug maakte deel uit van de vrijhavenzone en verbindt het oostelijke en westelijke deel van de haven van Hamburg. Zij is alleen toegestaan voor gemotoriseerd verkeer.
Het gehele stadsdeel wordt doorkruist door de sporen van de Hamburgse havenspoorlijn. Er is in Steinwerder geen personenvervoer per spoor.
Veerboten van HADAG verbinden Steinwerder met Altona, St.Pauli en Waltershof. Buslijnen 256 van PVG en 152 van HHA (naar het Roß-gebied) rijden er alleen op weekdagen.
Het derde centrum voor cruiseschepen is sinds 2015 in Steinwerder gevestigd.

### Openbare instellingen
In het noordwesten van Steinwerder bevindt zich de rioolwaterzuiveringsinstallatie Köhlbrand van de Hamburgse stadsriolering uit 1961 met zijn eivormige stalen slibtanks.

### Bedrijven
In het noordwesten van Steinwerder ligt de Container Terminal Tollerort (CTT) van Hamburger Hafen und Logistik AG (HHLA). Het is een van de vier containerterminals in de haven van Hamburg. Aan de Travehafen bevond zich de Hansa Terminal van de Buss Group. De stad Hamburg heeft het contract, dat in december 2016 afliep, niet verlengd. De terminal werd gesloten.
Het domein van de scheepswerf Blohm + Voss, waar ook het droogdok Elbe 17 deel van uitmaakt, ligt aan de Norderelbe. Norderwerft is een tweede scheepswerf. Vroeger waren er in Steinwerder nog drie andere scheepswerven:
- Scheepswerf Schlieker, 1954 t/m 1962 (faillissement), werfterrein overgenomen door Blohm & Voss
- HC Stülcken Sohn, opgericht in 1840, overgenomen door Blohm + Voss in 1966 en gesloten
- AG Vulkan Hamburg (1905 tot 1929), vanaf 1930: Howaldtswerke AG Kiel, voormalige afdeling Vulcan, vanaf 1939: Howaldtswerke AG, vanaf 1953: Howaldtswerke Hamburg AG, vanaf 1968: Howaldtswerke- Deutsche Werft (HDW) - Ross fabriek, 1986/87: Ross Industrie GmbH (HDW Hamburg werd in 1985 gesloten)

title: Hamburg-Steinwerder

wikitext:
{{Infobox wijk
| wapen        = [[Bestand:Coat of arms of Hamburg.svg|50px]]
| kaart        = [[Bestand:Steinwerder in HH.svg|299px]]
| naam         = Hamburg-Steinwerder
| gemeente     = [[Hamburg]]
| stadsdeel    =
| district     = [[Hamburg-Mitte]]
| opp         = 10,4 km²
| opp land     =
| opp water    =
| inwoners     = {{Statistiek gemeente Duitsland inwoners| Steinwerder|Hamburg}}<ref>{{Statistiek gemeente Duitsland inwoners||Hamburg|TXT=Bron}}</ref>
| meetjaar     = {{Statistiek gemeente Duitsland inwoners||Hamburg|TXT=Year}}
| dichtheid    = 3
| postcode     = 20457, 21107
| web          =
| overig       =
}}

'''Steinwerder''' (spelling tot 1946: ''Steinwärder;'' [[Nederduits]] : ''Steenwarder)'' is een stadsdeel van Hamburg in het district [[Hamburg-Mitte]]. Het is gelegen in het [[Haven van Hamburg|havengebied]].

== Geografie ==
=== Locatie ===
Het voormalige eiland Steinwerder ligt aan de samenvloeiing van de [[Elbe (rivier)|Norderelbe]] met de Köhlbrand. De oostelijke grens wordt gevormd door de Reiherstieg, een gekanaliseerde arm van de Elbe. Aan de zuidzijde ligt het voormalige eiland ''Neuhof'', waarvan het noordelijke deel ook bij het stadsdeel Steinwerder hoort.

=== Aangrenzende stadsdelen ===
Steinwerder grenst in het oosten aan [[Hamburg-Kleiner Grasbrook|Kleiner Grasbrook]], in het zuidoosten aan [[Hamburg-Wilhelmsburg|Wilhelmsburg]], in het westen aan [[Hamburg-Waltershof|Waltershof]] en in het noorden, aan de overzijde van de Elbe, aan [[Hamburg-Altona-Altstadt|Altona-Altstadt]], [[Hamburg-St. Pauli|St.Pauli]], [[Hamburg-Neustadt|Neustadt]] en [[Hamburg-Altstadt]].

=== Structuur ===
Samen met ''Kleiner Grasbrook'' vormt Steinwerder het oostelijke deel van de [[haven van Hamburg]]. Steinwerder behoorde tot 31 December 2012 bijna volledig ingedeeld tot het [[vrijhaven]]gebied. Het stadsdeel bestaat uit haven-, industrie- en handelsgebieden. Er zijn geen woonwijken.

== Geschiedenis ==
[[Bestand:HH-Riefesell-02-Auf-Steinwerder-21-05-1882.JPG|miniatuur| Zicht vanaf Steinwerder naar de [[Sint-Michielskerk (Hamburg)|Michel]] (Johann Theobald Riefesell 1882)]]
Het eiland Steinwerder, voorheen ''Nordersand'' genoemd, werd in de middeleeuwen bedijkt en kon daardoor bebouwd worden. Door het Gottorper-verdrag kwam het eiland in 1768 aan Hamburg toe. De naam ''Steinwerder'' ontstond in de volkstaal na de Grote Brand van 1842, toen het gebied werd vergroot met puin van de stad richting rivier en Reiherstieg. De term [[Waard (landschap)|Werder]] duidt een riviereiland aan. In die tijd werden hier de eerste scheepswerven gebouwd. [[Dok|De eerste droogdokken]] en [[Dok|drijvende dokken]] van Hamburg werden daar in de jaren 1850 gegraven.

Op 1 december 1862 werd in samenwerking met bekende reders als Ferdinand Laeisz en Robert Miles Sloman (de jongere) de Hamburgse zeemansschool opgericht, die tot 1889 in Steinwerder was gevestigd en vervolgens omwille van de havenuitbreiding naar Waltershof verhuisde.<ref>[[Franklin Kopitzsch]], Daniel Tilgner (Hrsg.): ''Hamburg Lexikon.'' 4., aktualisierte und erweiterte Sonderausgabe. Ellert & Richter, Hamburg 2010, {{ISBN|978-3-8319-0373-3}}, S. 629.</ref> Nadat de plaats in 1871 tot een buitenwijk was verheven, werd Steinwerder in 1894 als stadsdeel bij Hamburg opgenomen en in 1902 werd de volksnaam Steinwerder officieel als benaming aangenomen.<ref>Horst Beckershaus: ''Die Namen der Hamburger Stadtteile. Woher sie kommen und was sie bedeuten'', Hamburg 2002, {{ISBN|3-434-52545-9}}, S. 118</ref>
[[Bestand:Koehlbrandbruecke.wmt.jpg|miniatuur|De Köhlbrandbrug overspant de Köhlbrand tussen Steinwerder en Waltershof]]
Aan het begin van de 20e eeuw werden als onderdeel van de havenuitbreiding de ''Kuhwerder Hafen'', de ''Kaiser Wilhelm Hafen'', de ''Ellerholzhafen'', de ''Oderhafen'', de ''Travehafen'' en de ''Roßhafen'' gebouwd. Enkele bassins, zoals de Kaiser-Wilhelm-Hafen, zijn al gedeeltelijk weer gedempt. Vanwege het [[Haven van Hamburg|Köhlbrand-contract]] van 1908 werd de Köhlbrand, die de Noord- en Zuid-Elbe verbindt, 600 meter naar het westen verplaatst. De oude loop is nog herkenbaar aan de ''Kolenschiffhafen''.

== Politiek ==
Voor de verkiezingen van het gemeentebestuur behoort Steinwerder tot het kiesdistrict Billstedt-Wilhelmsburg-Finkenwerder, de resultaten worden samengevoegd met [[Hamburg-Kleiner Grasbrook|Kleiner Grasbrook]]. Voor de districtsvergadering behoort het tot de kiesdistricten Wilhelmsburg-West, Steinwerder, Waltershof, Finkenwerder, Neuwerk. Bij federale verkiezingen maakt Steinwerder deel uit van het kiesdistrict Hamburg-Mitte.

== Cultuur en bezienswaardigheden ==
[[Bestand:Hh-steinwerder.jpg|miniatuur|Het muziektheater voor de ''Lion King'']]

=== Theater ===
Op de site van de voormalige Stülcken-scheepswerf tussen Norderelbe en Guanofleet, werd begin de jaren 1990 een theater gebouwd waarin de [[The Lion King (musical)|musical The Lion King]] wordt uitgevoerd. In 2014 werd een ander theater geopend: het Stage Theater aan de Elbe. De eerste productie in dat theater was "Das Wunder von Bern".
[[Bestand:Verwaltungsgebäude_Blohm_und_Voss_in_Hamburg-Steinwerder.jpg|miniatuur| [[Blohm + Voss|Administratiegebouw Blohm + Voss]] op Hermann-Blohm-Weg]]

=== Gebouwen ===
Naast de oude Elbe-tunnel en de Köhlbrand-brug is ook het oude [[Blohm + Voss|administratiegebouw Blohm + Voss]], gebouwd in 1908, de moeite waard. Met zijn massieve uitzicht, dat toen van ver zichtbaar was, moest het de grootte en het belang van de scheepswerf aan het begin van de 20e eeuw symboliseren. Door de toenemende bebouwing in de omgeving en de modernisering door de architecten ''Schramm, Pempelfort en von Bassewitz'', waarvan bijvoorbeeld de doorlopende atria in het interieur het slachtoffer werden, verloor het gebouw wat van zijn imposante uitstraling.

== Economie en infrastructuur ==
De Hamburg Port Authority (HPA) plant de Central Terminal Steinwerder (CTS) centraal in de haven van Hamburg. Het gaat om de herstructurering van een 125 ha groot gebied. In 2009 startte een marktonderzoek waarin de concepten en ideeën van een brede en internationale groep geïnteresseerden werden opgevraagd.
[[Bestand:Alter_Elbtunnel_Südeinfahrt.jpg|miniatuur| Toegang tot de [[St. Pauli-Elbtunnel|oude Elbetunnel]]]]

=== Verkeer ===
Sinds 1911 verbindt de [[St. Pauli-Elbtunnel|oude Elbe-tunnel]] Steinwerder met de [[St. Pauli-Landungsbrücken|Landungsbrücken]] in [[Hamburg-St. Pauli|St.Pauli]].

[[Köhlbrandbrücke|De Köhlbrandbrug]], waarvan de toegangshelling zich uitstrekt langs de gehele zuidrand van het stadsdeel, verbindt sinds 1974 Steinwerder met Waltershof. De brug maakte deel uit van de vrijhavenzone en verbindt het oostelijke en westelijke deel van de haven van Hamburg. Zij is alleen toegestaan voor gemotoriseerd verkeer.

Het gehele stadsdeel wordt doorkruist door de sporen van de Hamburgse havenspoorlijn. Er is in Steinwerder geen personenvervoer per spoor.

Veerboten van HADAG verbinden Steinwerder met Altona, St.Pauli en Waltershof. Buslijnen 256 van PVG en 152 van [[Hamburger Hochbahn|HHA]] (naar het Roß-gebied) rijden er alleen op weekdagen.

Het derde centrum voor cruiseschepen is sinds 2015 in Steinwerder gevestigd.
[[Bestand:Hauptklärwerk_Köhlbrandhöft.jpg|miniatuur|De rioolwaterzuiveringsinstallatie Köhlbrandhöft 's nachts]]

=== Openbare instellingen ===
In het noordwesten van Steinwerder bevindt zich de ''rioolwaterzuiveringsinstallatie Köhlbrand'' van de Hamburgse stadsriolering uit 1961 met zijn eivormige stalen [[slib]]tanks.
[[Bestand:Hamburg_Hafen_Containerterminal.jpg|miniatuur|Tollerort containerterminal]]

=== Bedrijven ===
In het noordwesten van Steinwerder ligt de Container Terminal Tollerort (CTT) van Hamburger Hafen und Logistik AG (HHLA). Het is een van de vier containerterminals in de [[haven van Hamburg]]. Aan de Travehafen bevond zich de Hansa Terminal van de Buss Group. De stad Hamburg heeft het contract, dat in december 2016 afliep, niet verlengd. De terminal werd gesloten.<ref>[https://web.archive.org/web/20160424044700/http://www.mopo.de/hamburg/mietvertrag-nicht-verlaengert-aus-fuer-das-hansa-terminal-23428242 „Mietvertrag nicht verlängert: Aus für das Hansa-Terminal“] auf www.mopo.de, abgerufen am 27. Januar 2016.</ref>
[[Bestand:Trockendock_Elbe_17.jpg|miniatuur|Scheepswerf ''Blohm + Voss'' ''met droogdok Elbe 17'']]

Het domein van de [[scheepswerf]] [[Blohm + Voss]], waar ook het ''droogdok Elbe 17'' deel van uitmaakt, ligt aan de Norderelbe. Norderwerft is een tweede scheepswerf. Vroeger waren er in Steinwerder nog drie andere scheepswerven:
* Scheepswerf Schlieker, 1954 t/m 1962 (faillissement), werfterrein overgenomen door Blohm & Voss
* HC Stülcken Sohn, opgericht in 1840, overgenomen door Blohm + Voss in 1966 en gesloten
* AG Vulkan Hamburg (1905 tot 1929), vanaf 1930: [[Howaldtswerke-Deutsche Werft|Howaldtswerke AG Kiel, voormalige afdeling Vulcan]], vanaf 1939: Howaldtswerke AG, vanaf 1953: Howaldtswerke Hamburg AG, vanaf 1968: Howaldtswerke- [[Deutsche Werft]] (HDW) - Ross fabriek, 1986/87: Ross Industrie GmbH (HDW Hamburg werd in 1985 gesloten)

== Externe links ==
* [https://www.hamburg.de/steinwerder/ Steinwerder op hamburg.de]
* [https://hhla.de/de/container/tollerort-ctt.html HHLA Container Terminal Tollerort]
* [https://www.welt.de/print-welt/article403824/Uldall-stellt-Terminal-Projekt-fuer-Steinwerder-vor.html Terminalproject voor Steinwerder] ( [[Die Welt]], 31. januari 2005)

== Referenties ==
{{Appendix|2=
{{References}}
* {{Bronvermelding anderstalige Wikipedia|taal=de|titel=Hamburg-Steinwerder}}
}}
{{Navigatie stadsdelen Hamburg-Mitte}}
{{Coor title dms|53|42|04|N|09|57|26|E|type:city}}

[[Categorie:Eiland in Hamburg]]
[[Categorie:Wijk in Hamburg|Steinwerder]]

title: Kerngegevens

Gemeente: Hamburg

District: Hamburg-Mitte

title: Hamburg-Steinwerder

title: Overig


text:
# Viessoix
Viessoix is een plaats en voormalige gemeente in het Franse departement Calvados in de regio Normandië en telt 679 inwoners (2004).
Op 22 maart 2015 werd het kanton Vassy, waar de toenmalige gemeente toe behoorde, opgeheven en opgenomen in het kanton Condé-sur-Noireau. Op 1 januari 2016 fuseerden de gemeenten van het voormalige kanton tot de huidige gemeente Valdallière. Deze gemeente maakt deel uit van het arrondissement Vire.

## Geografie
De oppervlakte van Viessoix bedraagt 13,0 km², de bevolkingsdichtheid is 52,2 inwoners per km².
De onderstaande kaart toont de ligging van Viessoix met de belangrijkste infrastructuur en aangrenzende gemeenten.

## Demografie
Onderstaande figuur toont het verloop van het inwonertal (bron: INSEE-tellingen).
Vanwege een beveiligingsprobleem met de MediaWiki Graph-software is het momenteel niet mogelijk deze grafiek weer te geven. Zodra de software is bijgewerkt zal de grafiek vanzelf weer zichtbaar worden.
Bernières-le-Patry · Burcy · Chênedollé · Le Désert · Estry · Montchamp · Pierres · Presles · La Rocque · Rully · Saint-Charles-de-Percy · Le Theil-Bocage · Vassy · Viessoix

title: Viessoix

wikitext:
{{Infobox plaats in Frankrijk
| plaatsnaam = Viessoix
| wapen =
| kaart =
| regio = [[Normandië]]
| departement = [[Calvados (departement)|Calvados]] (14)
| depnr = 14
| arrondissement = [[Arrondissement Vire|Vire]]
| kanton = [[Kanton Condé-sur-Noireau|Condé-sur-Noireau]]
| gemeente = [[Valdallière]]
| jaar = 2004
| inwoners = 679
| dichtheid = 52,2
| oppervlakte = 13,0
| water =
| latitudeGraden = 48
| latitudeMinuten = 50
| latitudeSeconden = 0
| longitudeGraden = 0
| longitudeMinuten = 48
| longitudeSeconden = 0
| E of W = W
| ol of wl = W.L.
| code = 14746
| postcode = 14410
| netnummer =
| hoogteligging = 139 - 302
| website =
| image = Viessoix - Eglise Saint-André (2).JPG
}}
'''Viessoix''' is een plaats en voormalige gemeente in het [[Frankrijk|Franse]] departement [[Calvados (departement)|Calvados]] in de regio [[Normandië]] en telt 679 inwoners (2004).

Op 22 maart 2015 werd het [[kanton Vassy]], waar de toenmalige [[Gemeente (Frankrijk)|gemeente]] toe behoorde, opgeheven en opgenomen in het [[kanton Condé-sur-Noireau]]. Op 1 januari 2016 fuseerden de gemeenten van het voormalige kanton tot de huidige gemeente [[Valdallière]]. Deze gemeente maakt deel uit van het [[arrondissement Vire]].

==Geografie==
De oppervlakte van Viessoix bedraagt 13,0 km², de bevolkingsdichtheid is 52,2 inwoners per km².

{{Detailkaart Franse gemeente|id=14746}}

==Demografie==
Onderstaande figuur toont het verloop van het inwonertal (bron: [[INSEE-tellingen]]).
{{Grafiek inwonertal gemeente Frankrijk|id=14746}}
<!-- Bron: Frans bureau voor statistiek. Cijfers inwoneraantal volgens de definitie "population sans doubles comptes" -->

{{Commonscat}}
{{Navigatie gemeente Valdallière}}
{{Coor title dms|48|50|0|N|0|48|0|W|type:adm2nd_scale:25000_region:FR}}

[[Categorie:Commune déléguée in Calvados]]
[[Categorie:Plaats in Calvados]]
[[Categorie:Valdallière]]

title: Situering

Regio: Normandië

Departement: Calvados (14)

Arrondissement: Vire

Kanton: Condé-sur-Noireau

Gemeente: Valdallière

Coördinaten: 48° 50′ NB, 0° 48′ WL

title: Algemeen

title: Overig

title: Foto's


text:
# Attacus wardi
Attacus wardi is een vlinder uit de onderfamilie Saturniinae van de familie nachtpauwogen (Saturniidae).
De wetenschappelijke naam van de soort is, als Attacus dohertyi wardi, voor het eerst geldig gepubliceerd door Lionel Walter Rothschild in 1910. De ondersoort (later opgewaardeerd tot soort) werd vernoemd naar de zoon van de "Earl of Dudley", die het typemateriaal schonk aan de collectie van het British Museum.

## Type
De typelocatie is Port Darwin, N.W. Australië, waar de soort werd verzameld door F.P. Dodd.

title: Attacus wardi

wikitext:
{{Taxobox vlinder
| naam = ''Attacus wardi''
| titelweergave = cursief
| afbeelding =
| afbeeldingtekst =
| familie = [[Nachtpauwogen|Saturniidae]] (Nachtpauwogen)
| onderfamilie = [[Saturniinae]]
| geslacht = ''[[Attacus (geslacht)|Attacus]]''
| w-naam = ''Attacus wardi''
| auteur = [[Lionel Walter Rothschild|Rothschild]]
| datum = 1910
| haakjes =
| species =
| commons =
}}

'''''Attacus wardi''''' is een [[Vlinders|vlinder]] uit de onderfamilie [[Saturniinae]] van de familie [[nachtpauwogen]] (Saturniidae).

De wetenschappelijke naam van de soort is, als ''Attacus dohertyi wardi'', voor het eerst geldig gepubliceerd door [[Lionel Walter Rothschild]] in 1910.<ref>{{aut|Rothschild, L.W.}}, 2010: A new form of ''Attacus''. [https://www.biodiversitylibrary.org/page/3108953 ''Novitates zoologicae'' '''17''': 507.] [https://web.archive.org/web/20150103163132/https://www.biodiversitylibrary.org/page/3108953 Gearchiveerd] op 3 januari 2015.</ref><ref>{{aut|Rougerie, R. & Collective of iBOL Saturniidae expert taxonomists}} [updated 2009]: [http://www.lepbarcoding.org/saturnidae/species_checklists.php Online list of valid and available names of the Saturniidae of the World], bezocht 9 februari 2012. [https://web.archive.org/web/20200226024027/http://www.lepbarcoding.org:80/saturnidae/species_checklists.php Gearchiveerd] op 26 februari 2020.</ref> De ondersoort (later opgewaardeerd tot soort) werd vernoemd naar de zoon van de "Earl of Dudley", die het typemateriaal schonk aan de collectie van het British Museum.

== Type ==
De typelocatie is [[Darwin (Australië)|Port Darwin]], N.W. Australië, waar de soort werd verzameld door F.P. Dodd.

{{Appendix}}
{{Beginnetje|biologie|2012|02|16}}

[[Categorie:Attacus (geslacht)|wardi]]

title: Attacus wardi

Familie: Saturniidae (Nachtpauwogen)

Onderfamilie: Saturniinae

Geslacht: Attacus

title: Soort


text:
# Tetramorium shirlae
Tetramorium shirlae is een mierensoort uit de onderfamilie van de Myrmicinae. De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 2007 door Sharaf.

title: Tetramorium shirlae

wikitext:
{{Taxobox insect
| titelweergave = cursief
| naam = ''Tetramorium shirlae''
| afbeelding =
| orde = [[Vliesvleugeligen|Hymenoptera]] (Vliesvleugeligen)
| familie = [[Mieren|Formicidae]] (Mieren)
| onderfamilie = [[Myrmicinae]]
| tribus = [[Tetramoriini]]
| geslacht = ''[[Tetramorium]]''
| w-naam = ''Tetramorium shirlae''
| auteur = Sharaf
| datum = 2007
| haakjes  =
| commons =
| species =
}}

'''''Tetramorium shirlae''''' is een [[Mieren|mierensoort]] uit de onderfamilie van de [[Myrmicinae]].<ref>[http://www.antwiki.org/wiki/Tetramorium_shirlae Vermelding van de soort op Antwiki (Geraadpleegd april 2013)]</ref><ref>[http://www.antweb.org/description.do?genus=Tetramorium&name=shirlae&rank=species Vermelding van de soort op Antweb (Geraadpleegd april 2013)]</ref> De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 2007 door Sharaf.

{{Appendix}}
{{beginnetje|biologie|2013|04|13}}

[[Categorie:Tetramorium]]

title: Tetramorium shirlae

Orde: Hymenoptera (Vliesvleugeligen)

Familie: Formicidae (Mieren)

Onderfamilie: Myrmicinae

Geslachtengroep: Tetramoriini

Geslacht: Tetramorium

title: Soort