text:
# Caleb Stanko
Caleb Stanko (Holly, 23 juli 1993) is een Amerikaans-Pools voormalig voetballer die doorgaans speelde als middenvelder. Tussen 2015 en 2024 was hij actief voor SC Freiburg, FC Vaduz, FC Cincinnati, PAS Giannina, Asteras Tripolis en PAS Lamia. Stanko maakte in 2016 zijn debuut in het voetbalelftal van de Verenigde Staten.

## Clubcarrière
Stanko speelde in de Verenigde Staten bij Vardar SC. In 2011 verkaste hij naar het Duitse SC Freiburg. Op 22 november 2015 maakte de middenvelder zijn debuut in het eerste elftal van de club, toen in eigen huis met 4–1 werd gewonnen van SC Paderborn. Nils Petersen scoorde driemaal en Vincenzo Grifo eenmaal. De tegentreffer kwam van Khaled Narey. Stanko mocht van coach Christian Streich elf minuten voor het einde van de wedstrijd invallen voor Amir Abrashi. In het seizoen 2015/16 speelde Stanko vijf competitiewedstrijden en Freiburg werd kampioen van de 2. Bundesliga. Het seizoen erop werd hij verhuurd aan FC Vaduz. Met die club won hij aan het einde van het seizoen de beker.
In januari 2019 verkaste Stanko naar FC Cincinnati, dat circa tweehonderdduizend euro betaalde voor zijn diensten. Drie jaar later mocht hij vertrekken, waarna hij tekende voor PAS Giannina. In de zomer van 2022 verkaste Stanko binnen Griekenland naar Asteras Tripolis, waar hij voor een halfjaar tekende. Na afloop van dit contract tekende hij bij PAS Lamia, zijn derde Griekse club op een rij. Stanko besloot medio 2024 op dertigjarige leeftijd een punt achter zijn actieve loopbaan te zetten.

## Clubstatistieken
| Seizoen | Club             | Competitie          | Competitie | Competitie | Beker | Beker | Internationaal | Internationaal | Totaal | Totaal |
| Seizoen | Club             | Competitie          | Wed.       | Dlp.       | Wed.  | Dlp.  | Wed.           | Dlp.           | Wed.   | Dlp.   |
| ------- | ---------------- | ------------------- | ---------- | ---------- | ----- | ----- | -------------- | -------------- | ------ | ------ |
| 2015/16 | SC Freiburg      | 2. Bundesliga       | 5          | 0          | 1     | 0     | —              | —              | 6      | 0      |
| 2016/17 | → FC Vaduz       | Super League        | 26         | 0          | 2     | 0     | —              | —              | 28     | 0      |
| 2017/18 | SC Freiburg      | Bundesliga          | 6          | 0          | 1     | 0     | —              | —              | 7      | 0      |
| 2018/19 | SC Freiburg      | Bundesliga          | 0          | 0          | 0     | 0     | —              | —              | 0      | 0      |
| 2019    | FC Cincinnati    | Major League Soccer | 23         | 0          | 2     | 0     | —              | —              | 25     | 0      |
| 2020    | FC Cincinnati    | Major League Soccer | 14         | 0          | 0     | 0     | —              | —              | 14     | 0      |
| 2021    | FC Cincinnati    | Major League Soccer | 20         | 0          | 0     | 0     | —              | —              | 20     | 0      |
| 2021/22 | PAS Giannina     | Super League        | 20         | 0          | 0     | 0     | —              | —              | 20     | 0      |
| 2022/23 | Asteras Tripolis | Super League        | 10         | 1          | 1     | 0     | —              | —              | 11     | 1      |
| 2022/23 | PAS Lamia        | Super League        | 10         | 0          | 4     | 0     | —              | —              | 14     | 0      |
| 2023/24 | PAS Lamia        | Super League        | 26         | 0          | 1     | 0     | —              | —              | 27     | 0      |
| Totaal  | Totaal           | Totaal              | 160        | 1          | 12    | 0     | 0              | 0              | 172    | 1      |

## Interlandcarrière
Stanko maakte zijn debuut in het voetbalelftal van de Verenigde Staten op 6 september 2016, toen met 4–0 gewonnen werd van Trinidad en Tobago door doelpunten van Sacha Kljestan, Jozy Altidore (tweemaal) en Paul Arriola. Hij moest van bondscoach Jürgen Klinsmann op de reservebank beginnen en zeventien minuten voor het einde van de wedstrijden kwam hij als invaller voor Kljestan binnen de lijnen.
| Interlands van Caleb Stanko voor Verenigde Staten | Interlands van Caleb Stanko voor Verenigde Staten | Interlands van Caleb Stanko voor Verenigde Staten | Interlands van Caleb Stanko voor Verenigde Staten | Interlands van Caleb Stanko voor Verenigde Staten | Interlands van Caleb Stanko voor Verenigde Staten | Interlands van Caleb Stanko voor Verenigde Staten |
| №                                                 | Datum                                             | Wedstrijd                                         | Uitslag                                           | Competitie                                        | Goals                                             |                                                   |
| Als speler bij FC Vaduz                           | Als speler bij FC Vaduz                           | Als speler bij FC Vaduz                           | Als speler bij FC Vaduz                           | Als speler bij FC Vaduz                           | Als speler bij FC Vaduz                           | Als speler bij FC Vaduz                           |
| ------------------------------------------------- | ------------------------------------------------- | ------------------------------------------------- | ------------------------------------------------- | ------------------------------------------------- | ------------------------------------------------- | ------------------------------------------------- |
| 1                                                 | 6 september 2016                                  | Verenigde Staten – Trinidad en Tobago             | 4 – 0                                             | WK 2018 kwalificatie                              |                                                   |                                                   |

## Erelijst
| Competitie          |             |             |             |             |
| Competitie          | Aantal      | Jaren       |             |             |
| SC Freiburg         | SC Freiburg | SC Freiburg | SC Freiburg | SC Freiburg |
| ------------------- | ----------- | ----------- | ----------- | ----------- |
| 2. Bundesliga       | 1           | 2015/16     |             |             |
| FC Vaduz            |             |             |             |             |
| Liechtensteiner Cup | 1           | 2016/17     |             |             |

title: Caleb Stanko

wikitext:
{{Infobox voetballer
| spelernaam                  = Caleb Stanko
| volledigenaam               = Caleb Stanko
| afbeelding                  = Stanko, Caleb SC Freiburg 15-16 WP.jpg
| onderschrift                = Stanko in 2015 als speler van [[SC Freiburg]]
| geboortedatum               = [[23 juli]] [[1993]]
| geboortestad                = [[Holly (Michigan)|Holly]]
| geboorteland                = {{US}}
| been                        = [[Rechtsvoetig|Rechts]]
| lengte                      = 180
| gestopt                     = juli 2024
| positie                     = [[Middenvelder]]
| jeugdjaren                  = {{0|0000}}–2011
2011–2015
| jeugdteams                  = {{US-VLAG}} Vardar SC
{{DE-VLAG}} [[SC Freiburg]]
| seizoen                     = 2015–2018
2016–2017
2019–2021
2022
2022
2023–2024
| club                        = {{DE-VLAG}} [[SC Freiburg]]
→ {{LI-VLAG}} [[FC Vaduz]]
{{US-VLAG}} [[FC Cincinnati]]
{{GR-VLAG}} [[PAS Giannina]]
{{GR-VLAG}} [[Asteras Tripolis]]
{{GR-VLAG}} [[PAS Lamia]]
| wedstr(goals)               = 11{{0|00}}(0)
26{{0|00}}(0)
57{{0|00}}(0)
20{{0|00}}(0)
10{{0|00}}(1)
36{{0|00}}(0)
| interlandjaren              = 2016
| interlandteam               = {{USAf}}
| interlandwedstrijden(goals) = 1{{0|00}}(0)
}}
'''Caleb Stanko''' ([[Holly (Michigan)|Holly]], [[23 juli]] [[1993]]) is een [[Verenigde Staten|Amerikaans]]-[[Polen|Pools]] voormalig [[betaald voetbal|voetballer]] die doorgaans speelde als [[middenvelder]]. Tussen 2015 en 2024 was hij actief voor [[SC Freiburg]], [[FC Vaduz]], [[FC Cincinnati]], [[PAS Giannina]], [[Asteras Tripolis]] en [[PAS Lamia]]. Stanko maakte in 2016 zijn debuut in het [[Amerikaans voetbalelftal (mannen)|voetbalelftal van de Verenigde Staten]].

== Clubcarrière ==
Stanko speelde in de Verenigde Staten bij Vardar SC. In 2011 verkaste hij naar het Duitse [[SC Freiburg]]. Op 22 november 2015 maakte de middenvelder zijn debuut in het eerste elftal van de club, toen in eigen huis met 4–1 werd gewonnen van [[SC Paderborn 07|SC Paderborn]]. [[Nils Petersen]] scoorde driemaal en [[Vincenzo Grifo]] eenmaal. De tegentreffer kwam van [[Khaled Narey]]. Stanko mocht van coach [[Christian Streich]] elf minuten voor het einde van de wedstrijd invallen voor [[Amir Abrashi]].<ref>[http://nl.soccerway.com/matches/2015/11/22/germany/2-bundesliga/sc-freiburg/sc-paderborn-07-ev/2054623/ Wedstrijdgegevens SC Freiburg – SC Paderborn] bij Soccerway</ref> In het seizoen 2015/16 speelde Stanko vijf competitiewedstrijden en Freiburg werd kampioen van de [[2. Bundesliga]]. Het seizoen erop werd hij verhuurd aan [[FC Vaduz]].<ref>{{en}} [https://sbisoccer.com/2016/07/u-s-midfielder-caleb-stanko-joins-fc-vaduz-on-loan U.S. midfielder Caleb Stanko joins FC Vaduz on loan] SBI, 26 juli 2016. [https://web.archive.org/web/20220705115936/https://sbisoccer.com/2016/07/u-s-midfielder-caleb-stanko-joins-fc-vaduz-on-loan Gearchiveerd] op 5 juli 2022.</ref> Met die club won hij aan het einde van het seizoen de [[Liechtensteinse voetbalbeker|beker]].

In januari 2019 verkaste Stanko naar [[FC Cincinnati]], dat circa tweehonderdduizend euro betaalde voor zijn diensten.<ref>{{en}} [https://www.mlssoccer.com/post/2019/01/22/reports-fc-cincinnati-closing-freiburgs-american-mf-caleb-stanko FC Cincinnati sign American MF Caleb Stanko from Freiburg] Major League Soccer, 23 januari 2019. [https://web.archive.org/web/20210305045405/https://www.mlssoccer.com/post/2019/01/22/reports-fc-cincinnati-closing-freiburgs-american-mf-caleb-stanko Gearchiveerd] op 5 maart 2021.</ref> Drie jaar later mocht hij vertrekken, waarna hij tekende voor [[PAS Giannina]].<ref>{{el}} [https://www.agon.gr/athlitika/63465/anakoinose-ton-caleb-stanko-o-pas-giannina/ Ανακοίνωσε τον Caleb Stanko ο ΠΑΣ Γιάννινα] AGON, 5 januari 2022. [https://web.archive.org/web/20220106112841/https://www.agon.gr/athlitika/63465/anakoinose-ton-caleb-stanko-o-pas-giannina/ Gearchiveerd] op 6 januari 2022.</ref> In de zomer van 2022 verkaste Stanko binnen Griekenland naar [[Asteras Tripolis]], waar hij voor een halfjaar tekende.<ref>{{el}} [https://super-fm.gr/85734/anakoinothike-apo-ton-astera-o-stanko/ Ανακοινώθηκε από τον Αστέρα ο Στανκο] Super FM, 2 juli 2022. [https://web.archive.org/web/20221002154347/https://super-fm.gr/85734/anakoinothike-apo-ton-astera-o-stanko/ Gearchiveerd] op 2 oktober 2022.</ref> Na afloop van dit contract tekende hij bij [[PAS Lamia]], zijn derde Griekse club op een rij.<ref>{{el}} [https://sportsup.gr/2023/01/12/anakoinose-caleb-stanko-i-lamia/ Ανακοίνωσε Caleb Stanko η Λαμία] Sportsup, 12 januari 2023. [https://web.archive.org/web/20230609062911/https://sportsup.gr/2023/01/12/anakoinose-caleb-stanko-i-lamia/ Gearchiveerd] op 9 juni 2023.</ref> Stanko besloot medio 2024 op dertigjarige leeftijd een punt achter zijn actieve loopbaan te zetten.

== Clubstatistieken ==
{| class="wikitable" style="font-size:90%; width: 70%; text-align: center;"
|-
!rowspan=2 width=5%|Seizoen
!rowspan=2 width=20%|Club
!rowspan=2 width=15%|Competitie
!colspan=2 width=15%|Competitie
!colspan=2 width=15%|Beker
!colspan=2 width=15%|Internationaal
!colspan=2 width=15%|Totaal
|-
!width=7.5%|Wed.
!width=7.5%|Dlp.
!width=7.5%|Wed.
!width=7.5%|Dlp.
!width=7.5%|Wed.
!width=7.5%|Dlp.
!width=7.5%|Wed.
!width=7.5%|Dlp.
|-
| 2015/16
|rowspan=1| {{DE-VLAG}} [[SC Freiburg]]
|rowspan=1| [[2. Bundesliga]]
| 5
| 0
| 1
| 0
| —
| —
|'''6'''
|'''0'''
|-
| 2016/17
|rowspan=1| → {{LI-VLAG}} [[FC Vaduz]]
|rowspan=1| [[Super League (Zwitserland)|Super League]]
| 26
| 0
| 2
| 0
| —
| —
|'''28'''
|'''0'''
|-
| 2017/18
|rowspan=2| {{DE-VLAG}} [[SC Freiburg]]
|rowspan=2| [[Bundesliga (mannenvoetbal Duitsland)|Bundesliga]]
| 6
| 0
| 1
| 0
| —
| —
|'''7'''
|'''0'''
|-
| 2018/19
| 0
| 0
| 0
| 0
| —
| —
|'''0'''
|'''0'''
|-
| 2019
|rowspan=3| {{US-VLAG}} [[FC Cincinnati]]
|rowspan=3| {{nowrap|[[Major League Soccer]]}}
| 23
| 0
| 2
| 0
| —
| —
|'''25'''
|'''0'''
|-
| 2020
| 14
| 0
| 0
| 0
| —
| —
|'''14'''
|'''0'''
|-
| 2021
| 20
| 0
| 0
| 0
| —
| —
|'''20'''
|'''0'''
|-
| 2021/22
|rowspan=1| {{GR-VLAG}} [[PAS Giannina]]
|rowspan=4| [[Super League (Griekenland)|Super League]]
| 20
| 0
| 0
| 0
| —
| —
|'''20'''
|'''0'''
|-
|rowspan=2| 2022/23
|rowspan=1| {{GR-VLAG}} [[Asteras Tripolis]]
| 10
| 1
| 1
| 0
| —
| —
|'''11'''
|'''1'''
|-
|rowspan=2| {{GR-VLAG}} [[PAS Lamia]]
| 10
| 0
| 4
| 0
| —
| —
|'''14'''
|'''0'''
|-
| 2023/24
| 26
| 0
| 1
| 0
| —
| —
|'''27'''
|'''0'''
|-bgcolor=E6E6FA
|colspan=3|'''Totaal<ref>[http://nl.soccerway.com/players/caleb-stanko/232689/ Profiel Stanko] bij Soccerway</ref>'''||'''160'''||'''1'''||'''12'''||'''0'''||'''0'''||'''0'''||'''172'''||'''1'''
|}

== Interlandcarrière ==
Stanko maakte zijn debuut in het [[Amerikaans voetbalelftal (mannen)|voetbalelftal van de Verenigde Staten]] op 6 september 2016, toen met 4–0 gewonnen werd van [[Voetbalelftal van Trinidad en Tobago (mannen)|Trinidad en Tobago]] door doelpunten van [[Sacha Kljestan]], [[Jozy Altidore]] (tweemaal) en [[Paul Arriola]]. Hij moest van bondscoach [[Jürgen Klinsmann]] op de reservebank beginnen en zeventien minuten voor het einde van de wedstrijden kwam hij als invaller voor Kljestan binnen de lijnen.<ref>[http://national-football-teams.com/matches/report/15769/Usa_Trinidad_Tobago.html Wedstrijdgegevens Verenigde Staten – Trinidad en Tobago] bij National Football Teams</ref>

{| class="wikitable mw-collapsible mw-collapsed" style=" text-align:center; width:70%;"
! style="text-align:left;" colspan = 7 | Interlands van Caleb Stanko voor {{USAf}}<ref>[http://national-football-teams.com/player/65056/Caleb_Stanko.html Gespeelde interlands Stanko] bij National Football Teams</ref>
|-
! №
! Datum
! Wedstrijd
! Uitslag
! Competitie
! Goals
|-
! colspan="7"| Als speler bij {{LI-VLAG}} [[FC Vaduz]]
|-
| '''1''' || 6 september 2016 || {{USAf}} – {{TRIf-r}} || '''4 – 0''' || [[Wereldkampioenschap voetbal 2018 (kwalificatie CONCACAF)|WK 2018 kwalificatie]] ||
|}

== Erelijst ==
{| class="wikitable" style="font-size:85%;" width="50%"
!rowspan=2 width=50%| Competitie
|-
!width=5%|Aantal
!width=25%|Jaren
|-
! style="background:lightgrey;" colspan="5"| <big>{{DE-VLAG}} SC Freiburg</big>
|-
| '''[[2. Bundesliga]]''' || style="text-align:center;"|1 || style="text-align:center;"|[[2. Bundesliga 2015/16|2015/16]]
|-
! style="background:lightgrey;" colspan="5"| <big>{{LI-VLAG}} FC Vaduz</big>
|-
| '''[[Liechtensteinse voetbalbeker|Liechtensteiner Cup]]''' || style="text-align:center;"|1 || style="text-align:center;"|2016/17
|}

== Referenties ==
{{References}}

{{DEFAULTSORT:Stanko, Caleb}}
[[Categorie:Amerikaans voetballer]]

title: Persoonlijke informatie

Volledige naam: Caleb Stanko

Geboorteplaats: Holly, Verenigde Staten

Been: Rechts

Positie: Middenvelder

title: Clubinformatie

Clubinformatie: Voetbalcarrière geëindigd in juli 2024

title: Jeugd

Vardar SC · SC Freiburg

title: Senioren

SC Freiburg · → FC Vaduz · FC Cincinnati · PAS Giannina · Asteras Tripolis · PAS Lamia · 1100(0) · 2600(0) · 5700(0) · 2000(0) · 1000(1) · 3600(0)

title: Interlands

Verenigde Staten · 100(0)


text:
# Marsenina rhombica
Marsenina rhombica is een slakkensoort uit de familie van de Velutinidae. De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1871 door Dall.

wikiname: nlwiki

title: Marsenina rhombica

in_language: nl

wikitext:
{{Taxobox
| titelweergave = cursief
| naam = ''Marsenina rhombica''
| afbeelding =
| rijk = [[Dieren (biologie)|Animalia]] (Dieren)
| stam = [[Weekdieren|Mollusca]] ([[Weekdieren]])
| klasse = [[Slakken|Gastropoda]] (Slakken)
| clade1 = [[Littorinimorpha]]
| familie = [[Velutinidae]]
| geslacht = ''[[Marsenina]]''
| w-naam = ''Marsenina rhombica''
| auteur = Dall
| datum = 1871
| haakjes = ja
| commons =
| species =
| worms = 557213
}}
'''''Marsenina rhombica''''' is een [[slakken|slakkensoort]] uit de familie van de [[Velutinidae]].<ref>Bouchet, P. (2012). <i>Marsenina rhombica</i> (Dall, 1871). Geraadpleegd via:  World Register of Marine Species op http://www.marinespecies.org/aphia.php?p=taxdetails&id=557213</ref> De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1871 door Dall.

{{Appendix}}
{{beginnetje|biologie|2013|03|09}}

[[Categorie:Velutinidae]]

title: Marsenina rhombica

Rijk: Animalia (Dieren)

Stam: Mollusca (Weekdieren)

Klasse: Gastropoda (Slakken)

Clade: Littorinimorpha

Familie: Velutinidae

Geslacht: Marsenina

title: Soort

Portaal: Biologie


text:
# Skepparskäret
Skepparskäret, schipperseiland, is een van de eilanden van de Lule-archipel. De Lule-archipel ligt in het noorden van de Botnische golf en hoort bij Zweden. Het eiland ligt samen met Tvegränaören en een zandbank tussen Sigfridsön en Nagelskäret in. Het heeft geen oeververbinding. Aan de westkust staan enige kleine huizen.

title: Skepparskäret

wikitext:
{{Infobox plaats in Zweden
| soort = Eiland
| land = Zweden
| naam = Skepparskäret
| area = [[Norrbotten]]
| subarea = [[Norrbottens län]]
| overigniveau = [[Luleå (gemeente)|Luleå]]
| inwoners =
| census =
| km2 = 0,09
| hoogte =
| image =
| caption =
| mapname = Norrbotten
| lat_deg = 65
| lat_min = 41
| lat_sec = 10
| lat_dir = N
| lon_deg = 22
| lon_min = 27
| lon_sec = 46
| lon_dir = E
| mark = Green pog.svg
}}

'''Skepparskäret''', schipperseiland, is een van de [[eiland]]en van de [[Lule-archipel]]. De Lule-archipel ligt in het noorden van de [[Botnische golf]] en hoort bij [[Zweden]]. Het eiland ligt samen met [[Tvegränaören]] en een [[zandbank]] tussen [[Sigfridsön]] en [[Nagelskäret]] in. Het heeft geen oeververbinding. Aan de westkust staan enige kleine huizen.

[[Categorie:Lule-archipel|Skepparskaret]]

title: Situering

Landschap: Norrbotten

Län: Norrbottens län

Gemeente: Luleå

title: Algemeen

Portaal: Zweden


text:
# Idaea rotundopennata
Idaea rotundopennata is een vlinder uit de familie van de spanners (Geometridae). De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1876 door Packard.

title: Idaea rotundopennata

wikitext:
{{Taxobox vlinder
| titelweergave = cursief
| naam = ''Idaea rotundopennata''
| afbeelding = Idaea rotundopennata.jpg
| familie = [[Spanners|Geometridae]] (Spanners)
| onderfamilie = [[Sterrhinae]]
| tribus =
| geslacht = ''[[Idaea]]''
| w-naam = ''Idaea rotundopennata''
| auteur = Packard
| datum = 1876
| haakjes =
| commons = Category:Idaea rotundopennata
| species =
}}
'''''Idaea rotundopennata''''' is een [[vlinders|vlinder]] uit de familie van de [[Spanners|spanners (Geometridae)]].<ref>{{Brontabel|9999-Lepindex}}</ref> De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1876 door Packard.

{{Appendix}}
{{beginnetje|biologie|2013|03|30}}

[[Categorie:Idaea|rotundopennata]]

title: Idaea rotundopennata

Stam: Arthropoda (Geleedpotigen)

Klasse: Insecta (Insecten)

Orde: Lepidoptera (Vlinders)

Familie: Geometridae (Spanners)

Onderfamilie: Sterrhinae

Geslacht: Idaea

title: Soort

Portaal: Biologie · Insecten


text:
# Cytherois ovalis
Cytherois ovalis is een mosselkreeftjessoort uit de familie van de Paradoxostomatidae. De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1908 door Müller.

title: Cytherois ovalis

wikitext:
{{Taxobox
| titelweergave = cursief
| naam = ''Cytherois ovalis''
| afbeelding =
| rijk = [[Dieren (biologie)|Animalia]] (Dieren)
| stam = [[Geleedpotigen|Arthropoda]] ([[Geleedpotigen]])
| klasse = [[Ostracoda]] (Mosselkreeftjes)
| orde = [[Podocopida]]
| familie = [[Paradoxostomatidae]]
| geslacht = ''[[Cytherois]]''
| w-naam = ''Cytherois ovalis''
| auteur = Müller
| datum = 1908
| haakjes =
| commons =
| species =
| worms = 391407
}}
'''''Cytherois ovalis''''' is een [[mosselkreeftjes]]soort uit de familie van de [[Paradoxostomatidae]].<ref>Brandão, S. (2013). Cytherois ovalis. In: Brandão, S. N.; Angel, M. V.; Karanovic, I. (2013) World Ostracoda Database. Geraadpleegd via:  World Register of Marine Species op http://www.marinespecies.org/aphia.php?p=taxdetails&id=391407</ref> De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1908 door Müller.

{{Appendix}}
{{beginnetje|biologie|2013|03|17}}

[[Categorie:Paradoxostomatidae]]

title: Cytherois ovalis

Klasse: Ostracoda (Mosselkreeftjes)

Orde: Podocopida

Familie: Paradoxostomatidae

Geslacht: Cytherois

title: Soort


text:
# Ianiropsis perplexus
Ianiropsis perplexus is een pissebed uit de familie Janiridae. De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1962 door Menzies.

title: Ianiropsis perplexus

wikitext:
{{Taxobox
| titelweergave = cursief
| naam = ''Ianiropsis perplexus''
| afbeelding =
| afbeeldingtekst =
| rijk= [[Dieren (biologie)|Animalia]] (Dieren)
| familie = [[Janiridae]]
| klasse= [[Malacostraca]] (Hogere kreeftachtigen)
| orde= [[Pissebedden|Isopoda]] (Pissebedden)
| geslacht = ''[[Ianiropsis]]''
| w-naam = ''Ianiropsis perplexus''
| auteur = Menzies
| datum = 1962
| haakjes =
| stam = [[Geleedpotigen|Arthropoda]] (Geleedpotigen)
| worms = 255996
}}
'''''Ianiropsis perplexus''''' is een [[pissebedden|pissebed]] uit de familie [[Janiridae]]. De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1962 door Menzies.<ref>Schotte, M. (2010). ''Ianiropsis perplexus'' Menzies, 1962A. In: Schotte, M., Boyko, C.B, Bruce, N.L., Poore, G.C.B., Taiti, S., Wilson, G.D.F. (Eds) (2010). World Marine, Freshwater and Terrestrial Isopod Crustaceans database. Gebaseerd op informatie uit het [[World Register of Marine Species]], te vinden op http://www.marinespecies.org/aphia.php?p=taxdetails&id=255996</ref>
{{Appendix}}
{{beginnetje|biologie|2011|12|15}}
[[Categorie:Janiridae]]

title: Ianiropsis perplexus

Klasse: Malacostraca (Hogere kreeftachtigen)

Orde: Isopoda (Pissebedden)

Familie: Janiridae

Geslacht: Ianiropsis

title: Soort


text:
# Phygadeuon elegans
Phygadeuon elegans is een insect dat behoort tot de orde vliesvleugeligen (Hymenoptera) en de familie van de gewone sluipwespen (Ichneumonidae). De wetenschappelijke naam van de soort werd voor het eerst geldig gepubliceerd door Forster in 1850.

title: Phygadeuon elegans

wikitext:
{{Taxobox insect
| naam = ''Phygadeuon elegans''
| titelweergave = cursief
| afbeelding =
| orde = [[Vliesvleugeligen|Hymenoptera]] (Vliesvleugeligen)
| familie= [[Gewone sluipwespen|Ichneumonidae]] (Gewone sluipwespen)
| geslacht = ''[[Phygadeuon]]''
| w-naam = ''Phygadeuon elegans''
| auteur = Forster
| datum = 1850
| haakjes = ja
| commons =
| species =
}}
'''''Phygadeuon elegans''''' is een [[insecten|insect]] dat behoort tot de orde [[vliesvleugeligen]] (Hymenoptera) en de familie van de [[Gewone sluipwespen|gewone sluipwespen (Ichneumonidae)]]. De wetenschappelijke naam van de soort werd voor het eerst geldig gepubliceerd door Forster in 1850.

{{Beginnetje|biologie|2012|09|23}}

[[Categorie:Phygadeuon|elegans]]

title: Phygadeuon elegans

Orde: Hymenoptera (Vliesvleugeligen)

Familie: Ichneumonidae (Gewone sluipwespen)

Geslacht: Phygadeuon

title: Soort


text:
# Rinke Tolman
Rinke Tolman (Oosterzee, 25 mei 1891 – Amersfoort, 12 maart 1983) was een Nederlandse veldbioloog, "natuurpropagandist", schrijver en vertaler van een groot aantal natuurboeken, alsook dichter, journalist en ereburger van Soest. Naar hem is aan de Soester Eng het Rinke Tolmanpad vernoemd.

## Jeugd
Rinke Tolman werd op 25 mei 1891 geboren in Oosterzee bij het Tjeukemeer, als de zoon van Tjibbe Tolman en Jantje Koopman. Hij werd Rinke genoemd naar zijn grootvader van moeders kant. Twee jaar na Rinke's geboorte verhuisde het gezin naar Wijtgaard, een dorp even ten zuiden van Leeuwarden. Daar groeide Rinke op en leerde hij vissen en zoeken naar kievitseieren.  Na de lagere school ging hij naar de normaalschool in Leeuwarden. Daarvoor moest hij iedere dag van Wijtgaard naar Leeuwarden lopen. In 1903 overleed zijn moeder op 37-jarige leeftijd.
In 1907 deed hij toelatingsexamen voor de Rijkskweekschool in Groningen, samen met 120 andere kandidaten, waarvan er maar 20 zouden worden toegelaten, waaronder Rinke. Vlak voor het examen in 1910 kreeg hij problemen met de directeur. “Een klein geschil, de moeite niet waard, maar het was oorzaak dat de Friese stijfkop de benen nam.” Hij vertrok vanuit Groningen te voet naar huis. Om half twee 's middags begon hij zijn wandeltocht. Om half drie 's nachts kwam hij thuis.
In 1911 ging Tolman in militaire dienst. Het jaar daarna hervatte hij zijn studie voor onderwijzer in Amsterdam. In 1913 deed hij examen, maar daar zakte hij voor (onder andere vanwege een onvoldoende voor het vak “kennis der natuur”). Hij leerde de Amsterdamse onderwijzeres Catharina Roelina (Käthe) Mussche kennen. Ze trouwden op 21 oktober 1914.

## Journalistiek
Om in zijn levensonderhoud te voorzien ging Tolman filmbesprekingen schrijven voor het weekblad De Groene Amsterdammer en boekbesprekingen voor het blad Op de Hoogte : maandschrift voor de huiskamer. Al snel begon hij ook natuurschetsjes te schrijven voor de Nieuwe Rotterdamsche Courant. In 1918 kreeg hij een tijdelijke baan bij het Utrechtsch Provinciaal en Stedelijk Dagblad op de redactie buitenland. Hij leerde verschillende vreemde talen, wat hem later van pas kwam toen hij Noorse, Zweedse en Deense natuurboeken vertaalde.
Nadat hij een vaste betrekking kreeg bij het Utrechts Dagblad, vestigde hij zich met Käthe in de stad Utrecht. Na korte tijd verhuisden ze naar Den Dolder. In 1922 betrok het echtpaar een woning aan de Nieuweweg in Soest.
In 1920 werden zijn natuurfeuilletons uit het Utrechts Dagblad gebundeld als De bloei der seizoenen en uitgegeven bij Oosthoek. Toen Tolman werd benoemd tot redacteur buitenland,  kon hij verhuizen van de Nieuweweg naar Huize Vredehof aan de Bosstraat in Soest. In 1934 werd hoofdredacteur Ritter - vriend en beschermheer van Rinke - bij het Utrechts Dagblad opgevolgd door dr. Loohuis, die duidelijk pro-Duitse sympathieën had. Dat leidde ertoe dat Tolman zijn baan moest opzeggen.

## Fries dichter
Rinke Tolman debuteerde al in 1914 als dichter in het Friese weekblad Sljucht en Rjucht. Hij voelde zich verwant met de Jongfriezen. Een botsing met de dichter Douwe Kalma was mede de aanleiding dat Tolman stopte met dichten en pas weer begon na zijn zeventigste verjaardag.
Een citaat uit het gedicht Jûnstinken (Avondgedachte):

Aaisiker wie ik, angler, fûgler, blommeploitser.

Djip ûnder 't klaad fan himels simmertinte,

Djip ûnder 't fjowerjen fan de wolkesn,

Foel 't ritme fan myn fuotten gear,

Mei 't ritme fan myn swalkersnocht....

(Eierzoeker was ik, hengelaar, vogelaar, bloemplukker.
Diep onder 't kleed van 's hemels zomertent,
Diep onder 't galopperen van de wolken,
Viel 't ritme van mijn voeten saam
Met 't ritme van mijn zwerverszin....)

## Natuurmagazine
Tolmans wens om net als Jac. Thijsse een natuurblad uit te geven komt uit in 1929 als het blad De Wandelaar verschijnt. Het moet dan concurreren met al veel langer bestaande bladen als De Levende Natuur. De verkoop van De Wandelaar loopt in 1935 terug en de uitgever besluit Tolman te ontslaan. In 1937 lukt het Rinke om weer een nieuw natuurblad uit te laten komen: In weer en Wind. Op 4 mei 1942 wordt Tolman door de Grüne Polizei ingerekend en naar het Kamp Sint-Michielsgestel gevoerd. Hij zal daar tot 19 februari 1943 als gijzelaar gevangen worden gezet. Met zijn vrouw zou hij in 1948 het bundeltje Wij vergeten niet ..., verzen van oorlog en bevrijding schrijven onder het pseudoniem R. van Oosterzee. Hierin is een gedicht opgenomen over Sint-Michielsgestel. De papierschaarste maakt dat het uitkomen van In Weer en wind steeds moeilijker wordt. Het aantal abonnees loopt door de oorlog sterk terug. In 1950 fuseren De Wandelaar en In Weer en Wind met als hoofdredacteur Fop I. Brouwer. De titel De wandelaar in weer en wind zal tot 1955 blijven bestaan.

## Soest
Van 1947 tot 1949 was Tolman lid van de gemeenteraad voor de Partij van de Arbeid. Dit zou leiden tot een plukverbod van klokjesgentiaan en gele brem binnen de gemeente. Toen de gemeente plannen maakte voor een nooit gerealiseerd Centrumplan moest Rinke Tolman verhuizen van zijn huis aan de Parklaan naar een flat aan de rand van de Soester Eng.
Het gebied waar Tolman veel over schreef was de omgeving van Soest. Niet alleen de Soester Duinen (ook wel aangeduid met "Lange en Korte Duinen") en de Soester Eng, maar ook de Eempolders en het Soesterveen. In 1973 schreef hij voor het laatst over de Soester natuur. Tolman heeft ook lange tijd een vergunning gehad van de Nederlandse Spoorwegen om de spoorbermen te mogen betreden en daar natuurstudie te doen.
De gemeente Soest benoemde hem tot ereburger en looft sinds 1993 de driejaarlijkse Rinke Tolman-poëzieprijs uit. In 1960 werd Rinke vanwege zijn vaderlandslievend werk tijdens de oorlog en voor zijn baanbrekend werk voor de natuurbescherming benoemd tot Ridder in de orde van Oranje-Nassau.
In Soest bevond zich vanaf 1970 aan de Smitsweg de Rinke Tolman-school en de daarbij behorende kleuterschool 'De Kievit'. Deze school is inmiddels gesloopt en heeft plaats gemaakt voor een breed educatief centrum.
Er is ook een Rinke Tolmanpad dat loopt van de Parklaan naar de Kolonieweg, aan de rand van de Soester Eng.
Nadat hij was opgenomen in verpleeghuis De Lichtenberg stierf hij in 1983. Op zijn graf op de Algemene Begraafplaats Soest aan de Veldweg op de Soester Eng siert een kievit zijn grafsteen. Ter herdenking aan zijn 100ste geboortedag werd door Museum Soest een tentoonstelling van zijn werk en dat van geestverwante tijdgenoten ingericht.ingericht.

### Als co-auteur in verzamelbundels
- De roep der velden (1927)
- De tooi der getijden (1927)
- De luister van het land (1928)
- De Zuiderzee(1932)
- Karakter, kennis en kunst (1928)
- Wij vergeten niet verzenbundel onder het pseudoniem R. van Oosterzee samen met zijn vrouw Käthe Mussche (1948)

### Albums van Kanis & Gunnink
Rinke Tolman maakte samen met de illustrator Rein Stuurman een aantal plaatjes-albums voor koffiebranderij Kanis & Gunnink:
- Kromme snavels, scherpe klauwen 1-29 (1950)
- Al in de groene weei 1 t/m 32 (1952)
- Dieren als toeristen 1 t/m 32 (1953)
- Lief en leed der zoogdieren 1 t/m 48 (1954)
- Gevleugelde muzikanten, deel 1 t/m 48 (1954)
- Luister van Zuid-Friesland 1 t/m 52 (1956)
- Vogelglorie 1 t/m 48 (1957)
- Schoon en nijver Zuid-Groningen 1 t/m 52 (1957)
- Veluwe vacantieland 1 t/m 52 (1958)
- 't Allernieuwste land 1 t/m 52 (1963)
- Zo leer je de vogels kennen II 51 t/m 100 (1961)
- Zo leer je de vogels kennen III 101 t/m 150 (1962)
- Zo leer je de vogels kennen IV 101 t/m 150 (1963)

### Vertalingen
- Bengt Berg, Met de trekvogels naar Afrika (1927)
- Bengt Berg, Abu Markúb(1928)
- Bengt Berg, Mijn vriend uit Lapland (1929)
- Bengt Berg, De laatste arenden (1930)
- Bengt Berg, De vliegende draak, de lammergier van de Himalaya (1932)
- Bengt Berg, De liefdesgeschiedenis van een wilde gans (1930)
- Kurt Bauer en Fred Spilzenberger. Vogelparadijzen der wereld (1968)
- William Bridges, Zie en ken alle wilde dieren der aarde
- A. Dinand, Zakboek der geneeskunde
- F.M.Engel, Het nieuwe vogelboek
- Albro Paul, Insecten, een fantastische wereld
- Mikkjèl Fönhus, De wildernis bruist
- Hans Hvass en Sikker Hansen, Bij de dieren buiten
- Hans Hvass, Vogels der wereld
- Hans Hvass, Reptielen en amphibieën der wereld
- Konrad Günter, Het leven der dieren
- Konrad Günter, Het leven der insecten
- Bertha Morris Parker, De wondere natuur
- Ludwig-Koch-Isenberg, Planten Brehm : Zwerftocht door het Plantenrijk (vertaling, bewerking en aanvulling door Tolman; [1961]). Amsterdam : Scheltens & Giltay. OCLC 64199633
- Friedrich Schnack, Het wondere leven der vlinders
- Frank S. Stuart, Wilde wieken
- Frank S. Stuart, Een duiker uit de Poolzee
- Frank Wenzel, Sprookjesvogel: de wespendief

- Biografisch Portaal: 41005524
- Digitale Bibliotheek voor de Nederlandse Letteren: tolm001
- International Standard Name Identifier: 0000 0003 9757 335X
- Library of Congress Control Number: n85815173
- Nederlandse Thesaurus van Auteursnamen: 068058845
- Virtual International Authority File: 33009749
- WorldCat: E39PBJtMqW9dF8xTHgGCq8bDbd

title: Rinke Tolman

wikitext:
'''Rinke Tolman''' ([[Oosterzee]], [[25 mei]] [[1891]] – [[Amersfoort]], [[12 maart]] [[1983]]) was een Nederlandse [[Veldbiologie|veldbioloog]], "natuurpropagandist"<ref name="soest1">Brongers 1998, p. 282</ref>, schrijver en vertaler van een groot aantal natuurboeken, alsook [[dichter]], [[journalist]] en ereburger van [[Soest (Nederland)|Soest]]. Naar hem is aan de [[Soester Eng]] het '''Rinke Tolmanpad''' vernoemd.

== Jeugd ==
Rinke Tolman werd op 25 mei 1891 geboren in [[Oosterzee]] bij het [[Tjeukemeer]], als de zoon van Tjibbe Tolman en Jantje Koopman. Hij werd Rinke genoemd naar zijn grootvader van moeders kant. Twee jaar na Rinke's geboorte verhuisde het gezin naar [[Wijtgaard]], een dorp even ten zuiden van [[Leeuwarden (stad)|Leeuwarden]]. Daar groeide Rinke op en leerde hij vissen en zoeken naar [[kievit]]seieren.  Na de lagere school ging hij naar de [[normaalschool]] in [[Leeuwarden (stad)|Leeuwarden]]. Daarvoor moest hij iedere dag van Wijtgaard naar Leeuwarden lopen. In 1903 overleed zijn moeder op 37-jarige leeftijd.

In 1907 deed hij toelatingsexamen voor de [[Kweekschool voor onderwijzers|Rijkskweekschool]] in [[Groningen (stad)|Groningen]], samen met 120 andere kandidaten, waarvan er maar 20 zouden worden toegelaten, waaronder Rinke. Vlak voor het examen in 1910 kreeg hij problemen met de directeur. “Een klein geschil, de moeite niet waard, maar het was oorzaak dat de Friese stijfkop de benen nam.”<ref name=benen>Strijbos 1976, p. 132</ref> Hij vertrok vanuit Groningen te voet naar huis. Om half twee 's middags begon hij zijn wandeltocht. Om half drie 's nachts kwam hij thuis.

In 1911 ging Tolman in militaire dienst. Het jaar daarna hervatte hij zijn studie voor onderwijzer in Amsterdam. In 1913 deed hij examen, maar daar zakte hij voor (onder andere vanwege een onvoldoende voor het vak “kennis der natuur”). Hij leerde de Amsterdamse onderwijzeres Catharina Roelina (Käthe) Mussche kennen. Ze trouwden op 21 oktober 1914.<ref name=jeugd>de Groot & Veen 1991, p. 5/6</ref>

== Journalistiek ==
Om in zijn levensonderhoud te voorzien ging Tolman filmbesprekingen schrijven voor het weekblad ''[[De Groene Amsterdammer]]'' en boekbesprekingen voor het blad ''Op de Hoogte : maandschrift voor de huiskamer''<ref name=hoogte>''Op de Hoogte : maandschrift voor de huiskamer'' is opgenomen in de [http://www.kb.nl/expertise/digitalisering/digitalisering-tijdschriften/selectie-tijdschriften selectie van tijdschriften] die door de [[Koninklijke Bibliotheek (Nederland)|Koninklijke Bibliotheek]] zullen worden gedigitaliseerd (geraadpleegd 2014-08-15)</ref>. Al snel begon hij ook natuurschetsjes te schrijven voor de ''[[Nieuwe Rotterdamsche Courant]]''. In 1918 kreeg hij een tijdelijke baan bij het ''Utrechtsch Provinciaal en Stedelijk Dagblad'' op de redactie buitenland. Hij leerde verschillende vreemde talen, wat hem later van pas kwam toen hij Noorse, Zweedse en Deense natuurboeken vertaalde.

Nadat hij een vaste betrekking kreeg bij het Utrechts Dagblad, vestigde hij zich met Käthe in de stad Utrecht. Na korte tijd verhuisden ze naar [[Den Dolder]]. In 1922 betrok het echtpaar een woning aan de Nieuweweg in [[Soest (Nederland)|Soest]].

In 1920 werden zijn natuurfeuilletons uit het Utrechts Dagblad gebundeld als ''De bloei der seizoenen'' en uitgegeven bij Oosthoek. Toen Tolman werd benoemd tot redacteur buitenland,  kon hij verhuizen van de Nieuweweg naar Huize Vredehof aan de Bosstraat in Soest. In 1934 werd hoofdredacteur Ritter - vriend en beschermheer van Rinke - bij het Utrechts Dagblad opgevolgd door dr. Loohuis, die duidelijk pro-Duitse sympathieën had. Dat leidde ertoe dat Tolman zijn baan moest opzeggen.<ref name=journalist>de Groot & Veen 1991, p. 8/10</ref>

== Fries dichter ==
Rinke Tolman debuteerde al in 1914 als dichter in het Friese weekblad ''Sljucht en Rjucht''. Hij voelde zich verwant met de Jongfriezen. Een botsing met de dichter [[Douwe Kalma]] was mede de aanleiding dat Tolman stopte met dichten en pas weer begon na zijn zeventigste verjaardag.<ref name=dichter>Voor een uitgebreid overzicht van online teksten van Tolman over (Friese) letterkunde en secundaire literatuur zie {{link dbnl auteur|id=tolm001|label=Rinke Tolman}}</ref>

Een citaat uit het gedicht ''Jûnstinken'' (Avondgedachte):
{{Cquote|Aaisiker wie ik, angler, fûgler, blommeploitser.

Djip ûnder 't klaad fan himels simmertinte,

Djip ûnder 't fjowerjen fan de wolkesn,

Foel 't ritme fan myn fuotten gear,

Mei 't ritme fan myn swalkersnocht....

(Eierzoeker was ik, hengelaar, vogelaar, bloemplukker.
Diep onder 't kleed van 's hemels zomertent,
Diep onder 't galopperen van de wolken,
Viel 't ritme van mijn voeten saam
Met 't ritme van mijn zwerverszin....)<ref name=dam>geciteerd bij Freark Dam - (Rinke Tolman) 'Als Fries dichter', in de Groot & Veen 1991, p. 10/13. De vertaling is van de hand van Freark Dam.</ref>}}

==Natuurmagazine==
Tolmans wens om net als Jac. Thijsse een natuurblad uit te geven komt uit in 1929 als het blad ''De Wandelaar'' verschijnt. Het moet dan concurreren met al veel langer bestaande bladen als ''[[De Levende Natuur]].'' De verkoop van ''De Wandelaar'' loopt in 1935 terug en de uitgever besluit Tolman te ontslaan. In 1937 lukt het Rinke om weer een nieuw natuurblad uit te laten komen: ''In weer en Wind''. Op 4 mei 1942 wordt Tolman door de Grüne Polizei ingerekend en naar het [[Kamp Sint-Michielsgestel]] gevoerd. Hij zal daar tot 19 februari 1943 als gijzelaar gevangen worden gezet. Met zijn vrouw zou hij in 1948 het bundeltje ''Wij vergeten niet ..., verzen van oorlog en bevrijding'' schrijven onder het pseudoniem R. van Oosterzee. Hierin is een gedicht opgenomen over Sint-Michielsgestel. De papierschaarste maakt dat het uitkomen van ''In Weer en wind'' steeds moeilijker wordt. Het aantal abonnees loopt door de oorlog sterk terug. In 1950 fuseren ''De Wandelaar'' en ''In Weer en Wind'' met als hoofdredacteur [[Fop I. Brouwer]]. De titel ''De wandelaar in weer en wind'' zal tot 1955 blijven bestaan.

== Soest ==
Van 1947 tot 1949 was Tolman lid van de gemeenteraad voor de Partij van de Arbeid. Dit zou leiden tot een plukverbod van klokjesgentiaan en gele brem binnen de gemeente. Toen de gemeente plannen maakte voor een nooit gerealiseerd Centrumplan moest Rinke Tolman verhuizen van zijn huis aan de Parklaan naar een flat aan de rand van de [[Soester Eng]].<ref>J. Visser in: Het Eemland 2, Utrechtse biografieën - levensbeschrijvingen van bekende en onbekende Eemlanders, pag. 207</ref>
Het gebied waar Tolman veel over schreef was de omgeving van Soest. Niet alleen de [[Soester Duinen]] (ook wel aangeduid met "Lange en Korte Duinen") en de Soester Eng, maar ook de [[Eemvallei|Eempolders]] en het Soesterveen.<ref name=soest1>Brongers 1998, p. 282</ref> In 1973 schreef hij voor het laatst over de Soester natuur. Tolman heeft ook lange tijd een vergunning gehad van de Nederlandse Spoorwegen om de spoorbermen te mogen betreden en daar natuurstudie te doen.
De gemeente [[Soest (Nederland)|Soest]] benoemde hem tot [[ereburger]] en looft sinds 1993 de driejaarlijkse Rinke Tolman-poëzieprijs uit. In 1960 werd Rinke vanwege zijn vaderlandslievend werk tijdens de oorlog en voor zijn baanbrekend werk voor de natuurbescherming benoemd tot Ridder in de orde van Oranje-Nassau.
In Soest bevond zich vanaf 1970 aan de Smitsweg de ''Rinke Tolman-school'' en de daarbij behorende kleuterschool 'De Kievit'. Deze school is inmiddels gesloopt en heeft plaats gemaakt voor een breed educatief centrum.
Er is ook een ''Rinke Tolmanpad'' dat loopt van de Parklaan naar de Kolonieweg, aan de rand van de Soester Eng.
Nadat hij was opgenomen in verpleeghuis De Lichtenberg stierf hij in 1983. Op zijn graf op de [[Algemene Begraafplaats Soest]] aan de Veldweg op de Soester Eng siert een kievit zijn grafsteen. Ter herdenking aan zijn 100ste geboortedag werd door Museum Soest een tentoonstelling van zijn werk en dat van geestverwante tijdgenoten ingericht.ingericht.

== Bibliografie ==
* 1920: ''De bloei der seizoenen.'' Utrecht : Oosthoek. {{OCLC|64778143}}
* 1923: ''Onder Hollands hemelen.''  	Utrecht : Leijdenroth van Boekhoven. {{OCLC|64778292}}
* [1923]: ''Internationale Vogelbescherming.'' Den Haag : Haga. {{OCLC|64312996}}
* 1924: ''Van velerlei veer: schetsen uit het vogelleven.'' Rotterdam : Nijgh & Van Ditmar. {{OCLC|64720357}}
* [1928]: ''Vogelkens van allerlei vleugel.'' Leiden : Sijthoff. {{OCLC|64778333}}
* 1928– (met D. Rutgers): ''Schetsen en verhalen uit het dierenleven voor de christelijke scholen'' (in vier delen). Groningen : Noordhoff. {{OCLC|64334357}}
* [193-] (met J.I. van Schaick): ''Door hei en polder.'' Kampen : Kok. {{OCLC|68521420}}
* [1935]: ''Wij trekken door Utrecht.'' Arnhem : Ten Brink. {{OCLC|65037179}}
* [1936] (met J.I. van Schaick): ''Door veld en beemd.'' Kampen : Kok. {{OCLC|68948352}}
* [1937]: ''Langs heg en steg.'' Kampen : Kok. {{OCLC|68473606}}
* 1938: ''Zes maanden op speurtocht.'' Rotterdam : W.L. & J. Brusse. {{OCLC|64106754}}
* [1939]: ''Een wereld van schoonheid.'' Utrecht : Het Spectrum. {{OCLC|64720370}}
* [1939]: ''Vogels van akker en struikgewas.'' Met illustraties van [[Gerard Huysser]] en foto's van [[Jan P. Strijbos]] e.a. Utrecht : Het Spectrum. {{OCLC|64720366}}
* [1940]: ''Vogels van boomgaard en rond het huis.'' Utrecht : Het Spectrum. {{OCLC|64720361}}
* [1940]: ''Dr. Jac. P. Thijsse: een groot Nederlander.'' Utrecht : Het Spectrum. {{OCLC|781474811}}
* [1941]: ''Vlinders.'' Utrecht : Het Spectrum. Reeks: Wat leeft en groeit, dl. 21 en 22. {{OCLC|1179139881}}
* [1941]: ''Een krans van groen.'' Utrecht : Het Spectrum. {{OCLC|64720353}}
* [1942]: ''Vogels van moeras en rietland.'' Utrecht : Het Spectrum. {{OCLC|64720368}}
* 1945: ''In de ban van sneeuw en ijs.'' Assen : Born. {{OCLC|781919521}}
* 1943-1949 (met [[Willem Marius Kruseman|W.M. Kruseman]]): ''Kijk uit je ogen.'' Met illustraties van Sj. Kuperus. Assen : Born (7 delen: 1. Planten en bloemen; 2. Zoogdieren; 3. Vogels; 4. Vissen; 5. Reptielen en amphibiën; 6. Insecten; 7. Het dier en zijn voedsel).<ref name=kujo>''Kijk uit je ogen'':
# Planten en bloemen [ca. 1943] {{OCLC|775678553}} (verschillende malen herdrukt);
# Zoogdieren [1946] {{OCLC|769920311}} (herdrukt in 1947 en 1948);
# Vogels (1944) {{OCLC|776032307}} (herdrukken in 1945, 1947 en 1949);
# Vissen (1946) {{OCLC|769892725}} (herdrukt in 1949);
# Reptielen en amphibiën (1947) {{OCLC|769892726}} (tweede druk 1949);
# Insecten (1946) {{OCLC|770749490}} (herdrukt in 1947 en 1948);
# Het dier en zijn voedsel (1949) {{OCLC|769892872}}</ref>
* ''Het wisselend jaargetij'' (1948)
* ''Zwervend langs de Zuidwal'' (1949)
* ''Landschappen en seizoenen'' (4 delen, 1950)
* ''Kijk uit je ogen'' (6 delen, met [[W.M. Kruseman]], 1948/1949)
* ''Plant en dier rondom Amsterdam'' (1950)
* ''Plant en dier in en om Utrecht'' (1950)
* ''Vogels in loofbos en aan beekjes'' (1952)
* ''Landverhuizing in de dierenwereld'' (1953)
* ''Zo leer je vogels kennen. Deel 2'', 1961, voor [[Rizla]]
* ''Zo leer je vogels kennen. Deel 3: Exotische volièrevogels'', 1962
* ''Zo leer je vogels kennen. deel 4: Exotische volièrevogels'', 1963
* ''Je raakt nooit uitgekeken'' (1966)
* ''De kievit. Een monografie over onze nationale vogel.'' (1977)

===Als co-auteur in verzamelbundels===
*''De roep der velden'' (1927)
* ''De tooi der getijden'' (1927)
* ''De luister van het land'' (1928)
* ''De Zuiderzee''(1932)
* ''Karakter, kennis en kunst'' (1928)
* ''Wij vergeten niet'' verzenbundel onder het pseudoniem R. van Oosterzee samen met zijn vrouw Käthe Mussche (1948)

=== Albums van Kanis & Gunnink ===
Rinke Tolman maakte samen met de illustrator [[Rein Stuurman]] een aantal plaatjes-albums voor koffiebranderij [[Kanis & Gunnink]]:
* ''Kromme snavels, scherpe klauwen 1-29'' (1950)
* ''Al in de groene weei'' 1 t/m 32 (1952)
* ''Dieren als toeristen'' 1 t/m 32 (1953)
* ''Lief en leed der zoogdieren'' 1 t/m 48 (1954)
* ''Gevleugelde muzikanten'', deel 1 t/m 48 (1954)
* ''Luister van Zuid-Friesland'' 1 t/m 52 (1956)
* ''Vogelglorie'' 1 t/m 48 (1957)
* ''Schoon en nijver Zuid-Groningen'' 1 t/m 52 (1957)
* ''Veluwe vacantieland'' 1 t/m 52 (1958)
* '''t Allernieuwste land'' 1 t/m 52 (1963)
* ''Zo leer je de vogels kennen II'' 51 t/m 100 (1961)
* ''Zo leer je de vogels kennen III'' 101 t/m 150 (1962)
* ''Zo leer je de vogels kennen IV'' 101 t/m 150 (1963)

=== Vertalingen ===
* Bengt Berg, ''Met de trekvogels naar Afrika'' (1927)
* Bengt Berg, ''Abu Markúb''(1928)
* Bengt Berg, ''Mijn vriend uit Lapland'' (1929)
* Bengt Berg, ''De laatste arenden'' (1930)
* Bengt Berg, ''De vliegende draak, de lammergier van de Himalaya'' (1932)
* Bengt Berg, ''De liefdesgeschiedenis van een wilde gans'' (1930)
* Kurt Bauer en Fred Spilzenberger. ''Vogelparadijzen der wereld'' (1968)
* William Bridges, ''Zie en ken alle wilde dieren der aarde''
* A. Dinand, ''Zakboek der geneeskunde''
* F.M.Engel, ''Het nieuwe vogelboek''
* Albro Paul, ''Insecten, een fantastische wereld''
* Mikkjèl Fönhus, ''De wildernis bruist''
* Hans Hvass en Sikker Hansen, ''Bij de dieren buiten''
* Hans Hvass, ''Vogels der wereld''
* Hans Hvass, ''Reptielen en amphibieën der wereld''
* Konrad Günter, ''Het leven der dieren''
* Konrad Günter, ''Het leven der insecten''
* Bertha Morris Parker, ''De wondere natuur''
* Ludwig-Koch-Isenberg, ''Planten Brehm : Zwerftocht door het Plantenrijk'' (vertaling, bewerking en aanvulling door Tolman; [1961]). Amsterdam : Scheltens & Giltay. {{OCLC|64199633}}
* Friedrich Schnack, ''Het wondere leven der vlinders''
* Frank S. Stuart, ''Wilde wieken''
* Frank S. Stuart, ''Een duiker uit de Poolzee''
* Frank Wenzel, ''Sprookjesvogel'': de wespendief

{{Appendix||2=
'''Bron'''
* [http://www.hvsoest.nl/mondelinge-geschiedenis/trefwoord/tolman-rinke.html Enkele gesproken herinneringen aan Rinke Tolman] op de website van de [[Historische vereniging Soest-Soesterberg]].
----
'''Referenties'''
{{References}}
----
'''Literatuur'''
* {{Aut|Brongers, dr. J. A.}} (1998) - ''Historische encyclopedie van Amersfoort''. Amersfoort : Uitg. Filatop. [https://web.archive.org/web/20131205033916/http://www.archiefeemland.nl/regiogeschiedenis/amersfoort/encyclopedie Online te raadplegen] op de website van [[Archief Eemland]] - [https://web.archive.org/web/20140911001727/http://www.archiefeemland.nl/de-regio/amersfoort/encyclopedie/t/tolman hier] het lemma "Tolman"; geraadpleegd 2014-09-10.
* {{Aut|de Groot, G.A.H. & P.H. Veen}} (1991) - ''Rinke Tolman, de wandelaar in weer en wind''. Soest : Historische Vereniging Soest / Stichting Oud Soest. 64 pgs.
* {{Aut|Strijbos, Jan P.}} (1976) - ''Vogelvrij : mensen en tijden die ik gekend heb''. Haarlem/Antwerpen : Schuyt & Co. {{ISBN|90 6097 067 5}}. 154 pgs.
}}
{{Bibliografische informatie}}

{{DEFAULTSORT:Tolman, Rinke}}
[[Categorie:Nederlands natuurbeschermer]]
[[Categorie:Nederlands dichter]]
[[Categorie:Nederlands journalist]]
[[Categorie:Nederlands vertaler]]


text:
# Desmosoma antarcticum
Desmosoma antarcticum is een pissebed uit de familie Desmosomatidae. De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1982 door Kussakin.

title: Desmosoma antarcticum

wikitext:
{{Taxobox
| titelweergave = cursief
| naam = ''Desmosoma antarcticum''
| afbeelding =
| afbeeldingtekst =
| rijk= [[Dieren (biologie)|Animalia]] (Dieren)
| familie = [[Desmosomatidae]]
| klasse= [[Malacostraca]] (Hogere kreeftachtigen)
| orde= [[Pissebedden|Isopoda]] (Pissebedden)
| geslacht = ''[[Desmosoma]]''
| w-naam = ''Desmosoma antarcticum''
| auteur = Kussakin
| datum = 1982
| haakjes =
| stam = [[Geleedpotigen|Arthropoda]] (Geleedpotigen)
| worms = 174860
}}
'''''Desmosoma antarcticum''''' is een [[pissebedden|pissebed]] uit de familie [[Desmosomatidae]]. De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1982 door Kussakin.<ref>Wilson, George D.F. ; Brandt, A. (2010). ''Desmosoma antarcticum'' Kussakin, 1982. In: Schotte, M., Boyko, C.B, Bruce, N.L., Poore, G.C.B., Taiti, S., Wilson, G.D.F. (Eds) (2010). World Marine, Freshwater and Terrestrial Isopod Crustaceans database. Gebaseerd op informatie uit het [[World Register of Marine Species]], te vinden op http://www.marinespecies.org/aphia.php?p=taxdetails&id=174860</ref>
{{Appendix}}
{{beginnetje|biologie|2011|12|15}}
[[Categorie:Desmosomatidae]]

title: Desmosoma antarcticum

Familie: Desmosomatidae

Geslacht: Desmosoma

title: Soort


text:
# Olancha
Olancha is een plaats (census-designated place) in de Amerikaanse staat Californië, en valt bestuurlijk gezien onder Inyo County.

## Demografie
Bij de volkstelling in 2000 werd het aantal inwoners vastgesteld op 134.

## Geografie
Volgens het United States Census Bureau beslaat de plaats een oppervlakte van
18,8 km², geheel bestaande uit land. Olancha ligt op ongeveer 1106 m boven zeeniveau.

## Plaatsen in de nabije omgeving
De onderstaande figuur toont nabijgelegen plaatsen in een straal van 56 km rond Olancha.

title: Olancha

wikitext:
{{Infobox plaats Verenigde Staten
| naam=Olancha
| staat=Californië
| county=[[Inyo County (Californië)|Inyo County]]
| bevolking=134
| datum=2000
| oppervlak=18.8
| water=0.0
| lat_deg = 36
| lat_min = 15
| lat_sec = 45
| lon_deg = 117
| lon_min = 59
| lon_sec = 56
| hoogte=1106
| code=53490
| type=CDP
| detailkaart=
}}
'''Olancha''' is een plaats ([[census-designated place]]) in de [[Verenigde Staten|Amerikaanse]] staat [[Californië]], en valt bestuurlijk gezien onder [[Inyo County (Californië)|Inyo County]].

==Demografie==
Bij de volkstelling in 2000 werd het aantal inwoners vastgesteld op 134.<ref>{{Bronvermelding inwonertal plaats Verenigde Staten/2000}}</ref>

==Geografie==
Volgens het United States Census Bureau beslaat de plaats een [[oppervlakte]] van
18,8 km², geheel bestaande uit land. Olancha ligt op ongeveer 1106<ref>{{Bronvermelding hoogte plaats Verenigde Staten}}</ref> m boven [[zeeniveau]].

==Plaatsen in de nabije omgeving==
De onderstaande figuur toont nabijgelegen [[woonplaats|plaatsen]] in een [[Straal (wiskunde)|straal]] van 56 km rond Olancha.
{{Afbeelding label begin|image=Blank map.svg|position= relative| float=left|width=400|caption=Plaatsen in de omgeving}}
{{Afbeelding label|x=0.5|y=0.5|scale=400|text=[[Bestand:Map pointer black.svg|20px|Olancha]]'''Olancha'''}}
{{Afbeelding label|x=0.481|y=0.449|scale=400|text=[[Bestand:Small-city-symbol.svg|6px|Plaats met 109 inwoners (2000).]] <small>[[Cartago (Californië)|Cartago]] (7 km) </small>}}
{{Afbeelding label|x=0.794|y=0.495|scale=400|text=[[Bestand:Small-city-symbol.svg|6px|Plaats met 54 inwoners (2000).]] <small>[[Darwin (Californië)|Darwin]] (37 km) </small>}}
{{Afbeelding label|x=0.591|y=0.299|scale=400|text=[[Bestand:Small-city-symbol.svg|6px|Plaats met 66 inwoners (2000).]] <small>[[Keeler (Californië)|Keeler]] (28 km) </small>}}
{{Afbeelding label|x=0.448|y=0.211|scale=400|text=[[Bestand:Small-city-symbol.svg|10px|Plaats met 1655 inwoners (2000).]] <small>[[Lone Pine (Californië)|Lone Pine]] (37 km) </small>}}
{{Afbeelding label|x=0.590|y=0.900|scale=400|text=[[Bestand:Small-city-symbol.svg|6px|Plaats met 27 inwoners (2000).]] <small>[[Pearsonville (Californië)|Pearsonville]] (51 km) </small>}}
{{Afbeelding label eind}}{{Clearleft}}

== Externe link ==
* {{Link city-data.com|Olancha|California}}

{{Appendix}}
{{Coor title dms|36|15|45|N|117|59|56|W|region:US_type:city(134)_scale:50000}}

[[Categorie:Plaats in Inyo County]]

title: Situering

County: Inyo County

Type plaats: Census-designated place

Staat: Californië

title: Algemeen

- water: 0,0 km²

title: Overig

Portaal: Verenigde Staten


text:
# Craig Thompson (skeletonracer)
Craig Thompson (Swindon, 18 september 1992) is een Brits skeletonracer.

## Carrière
Thompson maakte zijn wereldbekerdebuut in het seizoen 2018/19 waar hij een 30e plaats bereikte. In het volgende seizoen maakte hij opnieuw zijn opwachting en werd 20e. In het seizoen 2020/21 behaalde hij in de laatste wereldbekerwedstrijd voor het eerst het podium hij werd tweede achter de Rus Aleksandr Tretjakov. In de Eindstand werd hij dat seizoen 12e.
Op het wereldkampioenschap 2020 maakte hij zijn debuut en werd 20e.

## Resultaten

### Wereldkampioenschappen
| Jaar | Plaats    | Resultaat       |
| ---- | --------- | --------------- |
| 2020 | Altenberg | 20e Individueel |
| 2021 | Altenberg | 14e Individueel |

### Wereldbeker
Eindklasseringen
| Seizoen   | Rang |
| --------- | ---- |
| 2018/2019 | 30e  |
| 2019/2020 | 20e  |
| 2020/2021 | 12e  |
| 2021/2022 | 21e  |
| 2022/2023 | 14e  |

title: Craig Thompson (skeletonracer)

wikitext:
{{Infobox sporter
| kopnaam           = Craig Thompson
| afbeelding        =
| onderschrift      =
| naam              = Craig Thompson
| bijnaam           =
| geboortedatum     = [[18 september]] [[1992]]
| geboorteplaats    = [[Swindon (Wiltshire)|Swindon]]
| geboorteland      = [[Verenigd Koninkrijk]]
| overlijdensdatum  =
| overlijdensplaats =
| nationaliteit     = {{GB}}
| lengte            = 173 cm
| gewicht           = 80 kg
| discipline        = Skeleton
| onderdeel         =
| trainer           =
| club              =
| graduatie         =
| 1etitel           =
| OS                =
| PS                =
| extra             =
| debuut            = 2014
| carrière-einde    =
| prestaties        =
| medailleoverzicht =
| medailles         =
}}
'''Craig Thompson''' ([[Swindon (Wiltshire)|Swindon]], [[18 september]] [[1992]]) is een Brits [[skeleton]]racer.
==Carrière==
Thompson maakte zijn wereldbekerdebuut in het seizoen 2018/19 waar hij een 30e plaats bereikte. In het volgende seizoen maakte hij opnieuw zijn opwachting en werd 20e. In het seizoen 2020/21 behaalde hij in de laatste wereldbekerwedstrijd voor het eerst het podium hij werd tweede achter de Rus [[Aleksandr Tretjakov]]. In de Eindstand werd hij dat seizoen 12e.

Op het wereldkampioenschap 2020 maakte hij zijn debuut en werd 20e.

==Resultaten==
=== Wereldkampioenschappen ===
{| class="wikitable"
! Jaar !! Plaats !! Resultaat
|-
| [[Wereldkampioenschappen skeleton 2020|2020]] || {{DE-VLAG}} [[Altenberg (Saksen)|Altenberg]] || '''20e''' Individueel
|-
| [[Wereldkampioenschappen skeleton 2021|2021]] || {{DE-VLAG}} [[Altenberg (Saksen)|Altenberg]] || '''14e''' Individueel
|}

=== Wereldbeker ===
;Eindklasseringen
{| class="wikitable" style="text-align:center;"
|-
! Seizoen !! Rang
|-
| [[Wereldbeker skeleton 2018/2019|2018/2019]] || '''30e
|-
| [[Wereldbeker skeleton 2019/2020|2019/2020]] || '''20e
|-
| [[Wereldbeker skeleton 2020/2021|2020/2021]] || '''12e
|-
| [[Wereldbeker skeleton 2021/2022|2021/2022]] || '''21e
|-
| [[Wereldbeker skeleton 2022/2023|2022/2023]] || '''14e
|}

== Externe links ==
* {{Link IBSF|id=263250|label=Craig Thompson}}

{{Appendix}}
{{DEFAULTSORT:Thompson, Craig}}
[[Categorie:Brits skeletonracer]]

title: Persoonlijke informatie

Naam: Craig Thompson

Geboortedatum: 18 september 1992

Geboorteplaats: Swindon

Geboorteland: Verenigd Koninkrijk

Nationaliteit: Verenigd Koninkrijk

Gewicht: 80 kg

title: Sportieve informatie

Discipline: Skeleton

Portaal: Sport


text:
# Lupinica
Lupinica is een plaats in Slovenië en maakt deel uit van de gemeente Šmartno pri Litiji in de NUTS-3-regio Osrednjeslovenska. De plaats telde 135 inwoners op 1 januari 2020.

title: Lupinica

wikitext:
{{Infobox plaats in Slovenië
| land = Slovenië
| naam = Lupinica
| superarea = [[Dolenjska]]
| area = [[Osrednjeslovenska]]
| gemeente = [[Šmartno pri Litiji]]
| postcode = 1275 Šmartno pri Litiji
| hoogte = 326
| lat_deg = 46
| lat_min = 1
| lat_sec = 13
| lat_dir = N
| lon_deg = 14
| lon_min = 53
| lon_sec = 9
| lon_dir = E
| image =
| caption =
}}
'''Lupinica''' is een plaats in [[Slovenië]] en maakt deel uit van de gemeente [[Šmartno pri Litiji]] in de [[Nomenclatuur van territoriale eenheden voor de statistiek|NUTS-3]]-regio [[Osrednjeslovenska]]. {{Inwonertal|soort=zin}}

{{Appendix}}
{{Coor title dms|46|1|13|N|14|53|9|E|type:city_region:SI}}
{{Beginnetje|landen & volken|land=Slovenië|2=2008|3=11|4=02}}
<!--Lupinica-->

[[Categorie:Plaats in Šmartno pri Litiji]]

title: Situering

Historische regio: Dolenjska

Statistische regio: Osrednjeslovenska

Gemeente: Šmartno pri Litiji

Coördinaten: 46° 1′ NB, 14° 53′ OL

title: Algemeen

Oppervlakte: 2,93 vierkante kilometer

title: Overig

Postcode: 1275 Šmartno pri Litiji

Portaal: Zuidoost-Europa


text:
# Pycnogonum gordonae
Pycnogonum gordonae is een zeespin uit de familie Pycnogonidae. De soort behoort tot het geslacht Pycnogonum. Pycnogonum gordonae werd in 1984 voor het eerst wetenschappelijk beschreven door Pushkin.

title: Pycnogonum gordonae

wikitext:
{{Taxobox
| naam            = ''Pycnogonum gordonae''
| titelweergave   =cursief
| afbeelding      =
| afbeeldingtekst =
| rijk            =[[Dieren (biologie)|Animalia]] (Dieren)
| stam            = [[Geleedpotigen|Arthropoda]] (Geleedpotigen)
| onderstam       = [[Gifkaakdragers|Chelicerata]] (Gifkaakdragers)
| klasse          = [[Pycnogonida]] (Zeespinnen)
| orde            = [[Pantopoda]]
| familie         = [[Pycnogonidae]]
| geslacht        = ''[[Pycnogonum]]''
| w-naam          = ''Pycnogonum gordonae''
| auteur          = Pushkin
| datum           = 1984
| haakjes         =
| worms           = 173589
}}
'''''Pycnogonum gordonae''''' is een [[Zeespinnen|zeespin]] uit de familie [[Pycnogonidae]]. De soort behoort tot het geslacht ''[[Pycnogonum]]''. ''Pycnogonum gordonae'' werd in 1984 voor het eerst wetenschappelijk beschreven door Pushkin.

{{Appendix|2=
*Bamber, R. (2010). ''Pycnogonum gordonae'' Pushkin, 1984. In: Bamber, R.N., El Nagar, A. (Eds) (2010). Pycnobase: World Pycnogonida Database. Gebaseerd op informatie uit het [[World Register of Marine Species]], te vinden op http://www.marinespecies.org/aphia.php?p=taxdetails&id=173589.}}
{{beginnetje|biologie|2011|12|13}}
{{DEFAULTSORT:Pycnogonum gordonae}}
[[Categorie:Pycnogonum|gordonae]]

title: Pycnogonum gordonae

Onderstam: Chelicerata (Gifkaakdragers)

Klasse: Pycnogonida (Zeespinnen)

Orde: Pantopoda

Familie: Pycnogonidae

Geslacht: Pycnogonum

title: Soort


text:
# Jacob van Staverden
Jacob van Staverden (Amersfoort, 1656 - Rome, na 1716) was een Nederlands kunstschilder. Rond zijn achttiende vertrok hij naar Rome waar hij zijn inkomen mede verdiende als lijfwacht van de paus.

## Biografie
Zijn achternaam wordt ook wel geschreven als Van Staveren en als voornaam wordt ook wel Jacomo genoemd. In Italië ging hij door als Giacomo van Staverden en ook als Giacomo Vastavardon.
Zijn ouders waren Egbertus van Staverden en Margareta Hooft van Huysduynen. De Staverdens beroemden zich er op dat ze afstamden van het middeleeuwse riddermatige geslacht dat op hun bezitting kasteel Staverden, gelegen tussen Ermelo en Elspeet, de witte pauwen "bewaarde" van de Hertog van Gelre. De ouders van Margareta waren de zeer vermogende mr. Jacob Hooft en Margarita du Quesnoij. Jacob Hooft, naar wie Jacob van Staverden vernoemd werd, stamt af van de Haarlemse schepen familie van Joost Willem van Huijsduijnen en de Amsterdamse burgemeester en schepen familie van zijn moeder Margriet Goossendochter Hooft. Hij zich in Rome voor als een edelmans zoon van Amersfoort. Zijn opleiding kreeg hij waarschijnlijk tot 1672 van zijn plaatsgenoot Matthias Withoos, een schilder van stillevens en stadsgezichten die in Italië had gewerkt.
Details over Van Staverdens leven zijn schaars. Tot 1674 woonde en werkte hij in Amersfoort en in 1674 (vermoedelijk in het voorjaar) trok hij naar Rome met Gaspard van Wittel, ook een pupil van Withoos. Hier maakte hij deel uit van de kunstenaarsgroep die bekend werd onder de naam Bamboccianti. Uit maart 1686 en januari 1687 zijn akten bewaard gebleven waaruit blijkt dat hij opnieuw in Amersfoort verbleef en optrad als respectievelijk getuige en comparant.
In 1689 en in 1693-94 was hij opnieuw in Rome en woonde hij bij Van Wittel. Uit verkoopakten komt naar voren dat hij minimaal tot 1716 leefde; zijn beroep werd niet in deze akten vermeld. Ook toen woonde hij nog steeds in Rome. Wanneer hij is overleden, is niet bekend.
Volgens 17e-eeuws kunstenaar en kunstcriticus Jan van Gool was hij slechts een sober bloem- en fruitschilder die niet in staat was van zijn kunst te leven. Om zich te verzekeren van voldoende inkomen was hij in 1694 daarom ernaast in dienst getreden als lijfwacht van de paus.
- Biografisch Portaal: 53339932
- Digitale Bibliotheek voor de Nederlandse Letteren: stav021
- RKD-Nederlands Instituut voor Kunstgeschiedenis: 74764
- Union List of Artist Names: 500004285
- Virtual International Authority File: 95706875

title: Jacob van Staverden

wikitext:
{{Infobox kunstenaar
| naam              = Jacob van Staverden
| afbeelding        =
| onderschrift      =
| volledige naam    =
| bijnaam           = IJver
| pseudoniem        = Jacob van Staveren
Giacomo/Jacomo van Staverden
Giacomo Vastavardon
| geboren           = [[1656]]
| geboorteplaats    = [[Amersfoort]]
| overleden         = Na [[1716]]
| overlijdensplaats = [[Rome (stad)|Rome]]
| land              = [[Nederlands]]
| beroep            = Kunstschilder
| jaren-actief      = 1674-1716
| periode           =
| stijl             =
| bekende-werken    =
| RKD               =  74764
| website           =
}}
'''Jacob van Staverden''' ([[Amersfoort]], [[1656]] - [[Rome (stad)|Rome]], na [[1716]]) was een Nederlands kunstschilder. Rond zijn achttiende vertrok hij naar Rome waar hij zijn inkomen mede verdiende als lijfwacht van de paus.

== Biografie ==
Zijn achternaam wordt ook wel geschreven als Van Staveren en als voornaam wordt ook wel Jacomo genoemd. In Italië ging hij door als Giacomo van Staverden en ook als Giacomo Vastavardon.

Zijn ouders waren Egbertus van Staverden en Margareta Hooft van Huysduynen. De Staverdens beroemden zich er op dat ze afstamden van het middeleeuwse riddermatige geslacht dat op hun bezitting kasteel Staverden, gelegen tussen Ermelo en Elspeet, de witte pauwen "bewaarde" van de Hertog van Gelre. De ouders van Margareta waren de zeer vermogende mr. Jacob Hooft en Margarita du Quesnoij. Jacob Hooft, naar wie Jacob van Staverden vernoemd werd, stamt af van de Haarlemse schepen familie van Joost Willem van Huijsduijnen en de Amsterdamse burgemeester en schepen familie van zijn moeder Margriet Goossendochter Hooft. Hij zich in Rome voor als een ''edelmans zoon van Amersfoort''. Zijn opleiding kreeg hij waarschijnlijk tot 1672 van zijn plaatsgenoot [[Matthias Withoos]], een schilder van stillevens en stadsgezichten die in Italië had gewerkt.

[[Bestand:Jacob van Staverden - Orpheus playing the lyre.jpg|thumb|left|[[Orpheus (mythologie)|Orpheus]], door Van Staverden]]
Details over Van Staverdens leven zijn schaars. Tot 1674 woonde en werkte hij in Amersfoort en in 1674 (vermoedelijk in het voorjaar) trok hij naar Rome met [[Gaspard van Wittel]], ook een pupil van Withoos. Hier maakte hij deel uit van de kunstenaarsgroep die bekend werd onder de naam [[Bamboccianti]]. Uit maart 1686 en januari 1687 zijn akten bewaard gebleven waaruit blijkt dat hij opnieuw in Amersfoort verbleef en optrad als respectievelijk getuige en comparant.

In 1689 en in 1693-94 was hij opnieuw in Rome en woonde hij bij Van Wittel. Uit verkoopakten komt naar voren dat hij minimaal tot 1716 leefde; zijn beroep werd niet in deze akten vermeld. Ook toen woonde hij nog steeds in Rome. Wanneer hij is overleden, is niet bekend.

Volgens 17e-eeuws kunstenaar en kunstcriticus [[Jan van Gool]] was hij slechts een sober bloem- en fruitschilder die niet in staat was van zijn kunst te leven. Om zich te verzekeren van voldoende inkomen was hij in 1694 daarom ernaast in dienst getreden als lijfwacht van de paus.

{{Commonscat|Jacob van Staverden}}
{{Appendix|2=
* RKD, [https://rkd.nl/nl/explore/artists/74764 Jacob van Staverden]
* De nieuwe Schouburg der Nederlantsche Kunstschilders en Schilderessen, [https://resources.huygens.knaw.nl/retroboeken/schouburg/#source=2&page=495&view=imagePane&accessor=toc Jacomo van Staveren], 1750-1751 (Huygens/KNAW)
* [http://www.robswebstek.com/2011/05/casper-van-wittel-castel-santangelo.html bijnaam Giacomo Vastavardon]
}}
{{Bibliografische informatie}}

{{DEFAULTSORT:Staverden, Jacob van}}
[[Categorie:Nederlands kunstschilder]]

title: Persoonsgegevens

Bijnaam: IJver

Pseudoniem: Jacob van Staveren · Giacomo/Jacomo van Staverden · Giacomo Vastavardon

Geboren: Amersfoort, 1656

Overleden: Rome, Na 1716

Geboorteland: Nederlands

Beroep(en): Kunstschilder

title: Oriënterende gegevens


text:
# Bruchus calcaratus
Bruchus calcaratus is een keversoort uit de familie bladkevers (Chrysomelidae). De wetenschappelijke naam van de soort werd in 1867 gepubliceerd door Thomas Vernon Wollaston.

title: Bruchus calcaratus

wikitext:
{{Taxobox insect
| naam = ''Bruchus calcaratus''
| titelweergave = cursief
| afbeelding =
| afbeeldingtekst =
| orde = [[Kevers|Coleoptera]] (Kevers)
| familie = [[Bladkevers|Chrysomelidae]] (Bladkevers)
| geslacht = ''[[Bruchus]]''
| w-naam = ''Bruchus calcaratus''
| auteur = [[Thomas Vernon Wollaston|Wollaston]]
| datum = 1867
| haakjes =
| origineel =
}}

'''''Bruchus calcaratus''''' is een [[kevers|keversoort]] uit de familie [[bladkevers]] (Chrysomelidae). De wetenschappelijke naam van de soort werd in 1867 gepubliceerd door [[Thomas Vernon Wollaston]].<ref>{{Brontabel|2010-Hallan}}</ref>

{{Appendix}}
{{beginnetje|biologie|2011|12|04}}

[[Categorie:Bruchus|calcaratus]]

title: Bruchus calcaratus

Orde: Coleoptera (Kevers)

Familie: Chrysomelidae (Bladkevers)

Geslacht: Bruchus

title: Soort


text:
# Pseudomenarus flavomaculatus
Pseudomenarus flavomaculatus is een keversoort uit de familie van de loopkevers (Carabidae). De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1964 door Shibata.

title: Pseudomenarus flavomaculatus

wikitext:
{{Taxobox insect
| titelweergave = cursief
| naam = ''Pseudomenarus flavomaculatus''
| afbeelding =
| afbeeldingtekst =
| orde = [[Kevers|Coleoptera]] (Kevers)
| familie = [[Loopkevers|Carabidae]] (Loopkevers)
| onderfamilie = [[Lebiinae]]
| geslacht = ''[[Pseudomenarus]]''
| w-naam = ''Pseudomenarus flavomaculatus''
| auteur = Shibata
| datum = 1964
| haakjes =
| species =
| commons =
}}
'''''Pseudomenarus flavomaculatus''''' is een [[kevers|kever]]soort uit de familie van de [[Loopkevers|loopkevers (Carabidae)]].<ref>Anichtchenko A. et al., (editors): [https://carabidae.org/search?rank=0&text=Pseudomenarus+flavomaculatus Carabidae of the World] (bezocht: 20 tot 28 maart 2013)</ref> De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1964 door Shibata.

{{Appendix}}
{{beginnetje|biologie|2013|03|29}}

[[Categorie:Loopkevers]]

title: Pseudomenarus flavomaculatus

Familie: Carabidae (Loopkevers)

Onderfamilie: Lebiinae

Geslacht: Pseudomenarus

title: Soort


text:
# Sarata kappa
Sarata kappa is een vlinder uit de familie van de snuitmotten (Pyralidae). De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1956 door Heinrich.

title: Sarata kappa

wikitext:
{{Taxobox vlinder
| titelweergave = cursief
| naam = ''Sarata kappa''
| afbeelding =
| familie = [[Snuitmotten|Pyralidae]] (Snuitmotten)
| onderfamilie = [[Phycitinae]]
| tribus =
| geslacht = ''[[Sarata (geslacht)|Sarata]]''
| w-naam = ''Sarata kappa''
| auteur = Heinrich
| datum = 1956
| haakjes =
| commons =
| species =
}}
'''''Sarata kappa''''' is een [[vlinders|vlinder]] uit de familie van de [[Snuitmotten|snuitmotten (Pyralidae)]].<ref>{{Brontabel|9999-Lepindex}}</ref> De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1956 door Heinrich.

{{Appendix}}
{{beginnetje|biologie|2013|04|06}}

[[Categorie:Sarata (geslacht)|kappa]]

title: Sarata kappa

Familie: Pyralidae (Snuitmotten)

Onderfamilie: Phycitinae

Geslacht: Sarata

title: Soort


text:
# Euchone arenae
Euchone arenae is een borstelworm uit de familie Sabellidae. Het lichaam van de worm bestaat uit een kop, een cilindrisch, gesegmenteerd lichaam en een staartstukje. De kop bestaat uit een prostomium (gedeelte voor de mondopening) en een peristomium (gedeelte rond de mond) en draagt gepaarde aanhangsels (palpen, antennen en cirri).

title: Euchone arenae

wikitext:
{{Taxobox
| naam = ''Euchone arenae''
| titelweergave = cursief
| afbeelding =
| afbeeldingtekst =
| rijk = [[Dieren (biologie)|Animalia]] (Dieren)
| stam = [[Ringwormen|Annelida]] (Ringwormen)
| klasse = [[Borstelwormen|Polychaeta]] (Borstelwormen)
| orde = [[Sabellida]]
| familie = [[Sabellidae]] (Waaierwormen)
| geslacht = ''[[Euchone]]''
| auteur =
| datum =
| bron =
| haakjes =
| worms = 156084
}}
'''''Euchone arenae''''' is een [[Borstelwormen|borstelworm]] uit de familie [[Sabellidae]]. Het lichaam van de worm bestaat uit een kop, een cilindrisch, gesegmenteerd lichaam en een staartstukje. De kop bestaat uit een prostomium (gedeelte voor de mondopening) en een peristomium (gedeelte rond de mond) en draagt gepaarde aanhangsels ([[palp (borstelworm)|palpen]], [[antenne (borstelworm)|antennen]] en [[cirrus (borstelworm)|cirri]]).

{{Appendix|2=
*WoRMS (2011). ''Euchone arenae''. In: Read, G., Fauchald, K. (Ed) (2011). World Polychaeta database. Gebaseerd op informatie uit het [[World Register of Marine Species]], te vinden op http://www.marinespecies.org/aphia.php?p=taxdetails&id=156084.}}
{{beginnetje|biologie|2011|12|15}}

{{DEFAULTSORT:Euchone arenae}}
[[Categorie:Sabellidae]]

title: Euchone arenae

Stam: Annelida (Ringwormen)

Klasse: Polychaeta (Borstelwormen)

Orde: Sabellida

Familie: Sabellidae (Waaierwormen)

Geslacht: Euchone

title: Soort


text:
# Heterospilus baeticatus
Heterospilus baeticatus is een insect dat behoort tot de orde vliesvleugeligen (Hymenoptera) en de familie van de schildwespen (Braconidae). De wetenschappelijke naam van de soort werd voor het eerst geldig gepubliceerd door Provancher in 1880.

title: Heterospilus baeticatus

wikitext:
{{Taxobox insect
| naam = ''Heterospilus baeticatus''
| titelweergave = cursief
| afbeelding =
| orde = [[Vliesvleugeligen|Hymenoptera]] (Vliesvleugeligen)
| familie= [[Schildwespen|Braconidae]] (Schildwespen)
| geslacht = ''[[Heterospilus]]''
| w-naam = ''Heterospilus baeticatus''
| auteur = Provancher
| datum = 1880
| haakjes = ja
| commons =
| species =
}}
'''''Heterospilus baeticatus''''' is een [[insecten|insect]] dat behoort tot de orde [[vliesvleugeligen]] (Hymenoptera) en de familie van de [[Schildwespen|schildwespen (Braconidae)]]. De wetenschappelijke naam van de soort werd voor het eerst geldig gepubliceerd door Provancher in 1880.

{{Beginnetje|biologie|2012|09|14}}

[[Categorie:Heterospilus|baeticatus]]

title: Heterospilus baeticatus

Familie: Braconidae (Schildwespen)

Geslacht: Heterospilus

title: Soort


text:
# Cnemidocarpa miyadii
Cnemidocarpa miyadii is een zakpijpensoort uit de familie van de Styelidae. De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1949 door Tokioka.

title: Cnemidocarpa miyadii

wikitext:
{{Taxobox
| titelweergave = cursief
| naam = ''Cnemidocarpa miyadii''
| afbeelding =
| rijk = [[Dieren (biologie)|Animalia]] (Dieren)
| stam = [[Chordadieren|Chordata]] (Chordadieren)
| klasse = [[Zakpijpen|Ascidiacea]] (Zakpijpen)
| orde = [[Stolidobranchia]]
| familie = [[Styelidae]]
| geslacht = ''[[Cnemidocarpa]]''
| w-naam = ''Cnemidocarpa miyadii''
| auteur = Tokioka
| datum = 1949
| haakjes =
| worms = 250351
| synoniem = * ''Cnemidocarpa masuii''  Tokioka, 1949
}}
'''''Cnemidocarpa miyadii''''' is een [[zakpijpen]]soort uit de familie van de [[Styelidae]].<ref>Sanamyan, K. (2012). <i>Cnemidocarpa miyadii</i> Tokioka, 1949. In: Shenkar, N.;  Gittenberger, A.; Lambert, G.; Rius, M.; Moreira Da Rocha, R.; Swalla, B.J.; Turron, X. (2012) Ascidiacea World Database. Geraadpleegd via:  World Register of Marine Species op http://www.marinespecies.org/aphia.php?p=taxdetails&id=250351</ref> De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1949 door Tokioka.

{{Appendix}}
{{beginnetje|biologie|2013|03|16}}

[[Categorie:Styelidae]]

title: Cnemidocarpa miyadii

Stam: Chordata (Chordadieren)

Klasse: Ascidiacea (Zakpijpen)

Orde: Stolidobranchia

Familie: Styelidae

Geslacht: Cnemidocarpa

title: Synoniemen


text:
# Idaea eremica
Idaea eremica is een vlinder uit de familie spanners (Geometridae). De wetenschappelijke naam van deze soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1941 door Brandt.
De soort komt voor in tropisch Afrika.

title: Idaea eremica

wikitext:
{{Taxobox vlinder
| naam = ''Idaea eremica''
| titelweergave = cursief
| afbeelding =
| afbeeldingtekst =
| familie = [[Spanners|Geometridae]] (Spanners)
| onderfamilie = [[Sterrhinae]]
| geslacht = ''[[Idaea]]''
| w-naam = ''Idaea eremica''
| auteur = Brandt
| datum = 1941
| haakjes = ja
| species =
| commons =
}}
'''''Idaea eremica''''' is een [[vlinders|vlinder]] uit de familie [[spanners]] (Geometridae). De wetenschappelijke naam van deze soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1941 door Brandt.

De soort komt voor in [[Afrotropisch gebied|tropisch Afrika]].

{{Appendix|2=
* {{Brontabel|2012-DePrins-DePrins}} [bezocht 24-3-2013]
}}
{{Beginnetje|biologie|2013|03|24}}

[[Categorie:Idaea|eremica]]
[[Categorie:Dier uit het Afrotropisch gebied]]

title: Idaea eremica

title: Soort


text:
# Jean Lenglet
Willem Johan Marie Lenglet (Tilburg, 7 juni 1889 - Amsterdam, 27 oktober 1961), bekend als Jean Lenglet en publicerend onder het pseudoniem Édouard de Nève, was een Nederlandse journalist, schrijver en verzetsstrijder tijdens de Tweede Wereldoorlog.
Hij was de zoon van de textielfabrikant Jean Emanuel Alexandre Gustave Lenglet en Johanna Petronella Nooteboom. Hij trouwde vijfmaal, eenmaal zelfs voordat zijn vorige huwelijk was ontbonden. Zijn derde echtgenote was van 1919 tot 1933 de Engelse schrijfster Jean Rhys, pseudoniem van Ella Rees Williams (1890-1979), met wie hij een dochter en een jonggestorven zoon had. Uit zijn eerste huwelijk had hij al een zoon. Zijn vierde vrouw was de Nederlandse schrijfster Henriëtte van Eyk (1897-1980), van 1936 tot 1946. Zijn vijfde vrouw was de Poolse gravin J.E. Korwin Kossakowska, die hem na hun terugkeer in Amsterdam ruim zou overleven.

## Voor de Tweede Wereldoorlog
Lenglet was een uitgesproken bohemien, die het nooit lang op één plaats kon uithouden. Omstreeks 1910 vestigde hij zich in Parijs. Hier kreeg hij, geholpen door zijn talenkennis, een betrekking als journalist bij de Europese editie van de New York Herald Tribune. Bij het uitbreken van de Eerste Wereldoorlog in augustus 1914 meldde Lenglet zich voor de strijd tegen Duitsland bij het Vreemdelingenlegioen, maar werd spoedig afgekeurd. Naar eigen zeggen verrichtte hij vervolgens spionagewerk voor de Franse inlichtingendienst.
In 1917 dook Lenglet op in Londen. Hij maakte er kennis met Ella Rees Williams. In 1919 trouwden zij. Het paar vestigde zich in Parijs, waar begin 1920 zijn aanstelling volgde als secretaris van de Japanse delegatie van de Interallied Commission, die toezicht moest houden op de ontwapening in Oostenrijk en Hongarije. Om hun luxueuze levenswijze in Wenen en Boedapest te kunnen volhouden, begon Lenglet geld van de Commission te gebruiken voor valutaspeculatie. Toen hij er niet in slaagde dit geld tijdig terug te betalen, besloten zij in 1922 te vluchten.
Na enige maanden belandden zij weer in Parijs. Het was in deze tijd dat Ella begon te schrijven, onder het pseudoniem Jean Rhys. Lenglet was intussen werkzaam bij een Amerikaans reisbureau. Toen echter uitkwam dat hij geld van zijn werkgever voor privé-doeleinden had gebruikt, werd hij eind december 1924 gearresteerd en wegens verduistering veroordeeld tot een aantal maanden gevangenisstraf. Na zijn vrijlating werd hij in 1925 Frankrijk uitgezet.
Sinds 1928 woonde Lenglet meestentijds in Amsterdam. Vanaf 1932 verschenen onder het pseudoniem Édouard de Nève zijn eerste - sterk op eigen ervaring gebaseerde - romans, die door de kritiek gunstig werden ontvangen. Zijn debuut bracht hem in contact met de schrijfster Henriëtte van Eyk. Zij trouwden begin 1936. In deze jaren werkte hij tevens als freelancejournalist, onder meer voor De Groene Amsterdammer. In 1935 werd Lenglet correspondent van het sociaaldemocratische dagblad Het Volk in Londen. Een conflict met de redacteur buitenland deed hem enkele maanden later zijn baan verruilen voor die van correspondent van de Britse krant Daily Herald in Amsterdam. Tot het uitbreken van de Tweede Wereldoorlog zou hij deze functie uitoefenen. Tussendoor schreef hij nog een aantal romans zoals Muziek voorop (1935) en Schuwe vogels (1937) waarin onder meer zijn verblijf in een Amsterdams pension is verwerkt.
Hoewel politiek niet links, was Lenglet afkerig van iedere vorm van dictatuur. Van 1935 tot 1937 was hij redacteur van het mede door hem opgerichte tijdschrift Kroniek van Hedendaagsche Kunst en Kultuur, dat stelling nam tegen het fascisme en het nationaalsocialisme. In de Spaanse Burgeroorlog ging zijn sympathie uit naar de     republikeinen, blijkens twee brochures die hij schreef in 1937, na als correspondent het verscheurde land te hebben bezocht.

## Tijdens de bezetting
Direct na de Duitse inval in Nederland in mei 1940 ging Lenglet in het verzet. Zijn ondergrondse werkzaamheden omvatten onder meer spionage, pilotenhulp, illegale pers en sabotage. Zijn adres op de Koninginneweg 151 was bekend bij de Engelse Secret Intelligence Service (het enige contact dat zij hadden) en werd doorgegeven aan RAF-piloten. Via hem werden 13 piloten buiten bezet gebied gebracht.
Een belangrijke rol was voor hem weggelegd bij de voortzetting van Vrij Nederland. Toen namelijk in het voorjaar van 1941 bijna alle medewerkers van dit ondergrondse blad door de bezetter waren gearresteerd, toonde hij zich onmiddellijk bereid de redactionele leiding op zich te nemen; hij werd geassisteerd door Jacques Gans. Nadat Lenglet eind september van dat jaar door verraad was gearresteerd wegens zijn pilotenhulp, nam H.M. van Randwijk zijn taak over.
Na opsluiting in Scheveningen en Amsterdam kwam Lenglet in juni 1942 terecht op een afdeling voor criminele psychopaten in een krankzinnigengesticht bij Dortmund. Om hem van de doodstraf te redden, hadden vrienden namelijk, buiten zijn medeweten, gezorgd voor een verklaring van ontoerekeningsvatbaarheid. Uiteindelijk verkoos hij echter de dood boven opsluiting in dit gruwelijke oord en bekende hij al zijn verzetsdaden. Inderdaad werd Lenglet op 4 september 1944 ter dood veroordeeld, maar bij vergissing overgebracht naar het concentratiekamp Sachsenhausen, waar hij tot het einde van de oorlog gevangen zou zitten.
Bij terugkeer in Amsterdam, in mei 1945, was Lenglet een ontgoocheld man, die moeite had zich aan de nieuwe situatie in Nederland aan te passen. Hij schreef een boek over zijn belevenissen in Duitse gevangenschap en een brochure waarin hij fel uitviel tegen de regering in ballingschap, omdat zij nagenoeg niets had gedaan om voedselpakketten naar Nederlandse gevangenen in Duitsland te zenden. In 1959 verscheen een interview met Bibeb in Vrij Nederland.

title: Jean Lenglet

wikitext:
'''Willem Johan Marie Lenglet'''<ref>O.A.E.D. van der Wilk, 'Lenglet, Willem Johan Marie (1889-1961)', in [http://www.inghist.nl/Onderzoek/Projecten/BWN/lemmata/bwn4/lenglet Biografisch Woordenboek van Nederland]; Dr. L. de Jong (1969-1982), ''[[Het Koninkrijk der Nederlanden in de Tweede Wereldoorlog]]'', diverse passages. [https://web.archive.org/web/20110519134959/http://www.inghist.nl/Onderzoek/Projecten/BWN/lemmata/bwn4/lenglet Gearchiveerd] op 19 mei 2011.</ref> ([[Tilburg]], [[7 juni]] [[1889]] - [[Amsterdam]], [[27 oktober]] [[1961]]), bekend als '''Jean Lenglet''' en publicerend onder het [[pseudoniem]] '''Édouard de Nève''', was een [[Nederland]]se [[journalist]], [[schrijver]] en [[Nederlands verzet in de Tweede Wereldoorlog|verzetsstrijder]] tijdens de [[Tweede Wereldoorlog]].

Hij was de zoon van de [[textielindustrie|textielfabrikant]] Jean Emanuel Alexandre Gustave Lenglet en Johanna Petronella Nooteboom. Hij trouwde vijfmaal, eenmaal zelfs voordat zijn vorige huwelijk was ontbonden. Zijn derde echtgenote was van 1919 tot 1933 de [[Engeland|Engelse]] schrijfster [[Jean Rhys]], pseudoniem van Ella Rees Williams (1890-1979), met wie hij een dochter en een jonggestorven zoon had. Uit zijn eerste huwelijk had hij al een zoon. Zijn vierde vrouw was de Nederlandse schrijfster [[Henriëtte van Eyk]] (1897-1980), van 1936 tot 1946. Zijn vijfde vrouw was de [[Polen|Poolse]] gravin J.E. Korwin Kossakowska, die hem na hun terugkeer in Amsterdam ruim zou overleven.

==Voor de Tweede Wereldoorlog==
Lenglet was een uitgesproken [[bohemien]], die het nooit lang op één plaats kon uithouden. Omstreeks 1910 vestigde hij zich in [[Parijs]]. Hier kreeg hij, geholpen door zijn talenkennis, een betrekking als journalist bij de Europese editie van de ''New York Herald Tribune''. Bij het uitbreken van de [[Eerste Wereldoorlog]] in augustus 1914 meldde Lenglet zich voor de strijd tegen [[Duitsland]] bij het [[Vreemdelingenlegioen]], maar werd spoedig afgekeurd. Naar eigen zeggen verrichtte hij vervolgens [[spion]]agewerk voor de [[Frankrijk|Franse]] [[Geheime dienst|inlichtingendienst]].

In 1917 dook Lenglet op in [[Londen]]. Hij maakte er kennis met Ella Rees Williams. In 1919 trouwden zij. Het paar vestigde zich in Parijs, waar begin 1920 zijn aanstelling volgde als secretaris van de [[Japan]]se delegatie van de ''Interallied Commission'', die toezicht moest houden op de ontwapening in [[Oostenrijk]] en [[Hongarije]]. Om hun luxueuze levenswijze in [[Wenen]] en [[Boedapest]] te kunnen volhouden, begon Lenglet geld van de Commission te gebruiken voor [[valuta]][[speculatie (handel)|speculatie]]. Toen hij er niet in slaagde dit geld tijdig terug te betalen, besloten zij in 1922 te vluchten.
Na enige maanden belandden zij weer in Parijs. Het was in deze tijd dat Ella begon te schrijven, onder het [[pseudoniem]] Jean Rhys. Lenglet was intussen werkzaam bij een Amerikaans reisbureau. Toen echter uitkwam dat hij geld van zijn werkgever voor privé-doeleinden had gebruikt, werd hij eind december 1924 gearresteerd en wegens verduistering veroordeeld tot een aantal maanden gevangenisstraf. Na zijn vrijlating werd hij in 1925 Frankrijk uitgezet.

Sinds 1928 woonde Lenglet meestentijds in Amsterdam. Vanaf 1932 verschenen onder het pseudoniem Édouard de Nève zijn eerste - sterk op eigen ervaring gebaseerde - romans, die door de kritiek gunstig werden ontvangen. Zijn debuut bracht hem in contact met de schrijfster Henriëtte van Eyk. Zij trouwden begin 1936. In deze jaren werkte hij tevens als [[freelance]]journalist, onder meer voor ''[[De Groene Amsterdammer]]''. In 1935 werd Lenglet correspondent van het [[Sociaaldemocratie|sociaaldemocratische]] [[dagblad]] [[Het Volk (Nederland)|''Het Volk'']] in Londen. Een conflict met de redacteur buitenland deed hem enkele maanden later zijn baan verruilen voor die van correspondent van de Britse krant ''Daily Herald'' in Amsterdam. Tot het uitbreken van de [[Tweede Wereldoorlog]] zou hij deze functie uitoefenen. Tussendoor schreef hij nog een aantal romans zoals ''Muziek voorop'' (1935) en ''[[Schuwe vogels]]'' (1937) waarin onder meer zijn verblijf in een Amsterdams pension is verwerkt.<ref>[https://www.brabantserfgoed.nl/personen/n/nve-ed-de Brabants Erfgoed - Ed de Neve biografie]. [https://web.archive.org/web/20230606002024/https://www.brabantserfgoed.nl/personen/n/nve-ed-de Gearchiveerd] op 6 juni 2023.</ref>

Hoewel politiek niet links, was Lenglet afkerig van iedere vorm van [[Dictatuur (regeringsvorm)|dictatuur]]. Van 1935 tot 1937 was hij redacteur van het mede door hem opgerichte tijdschrift ''Kroniek van Hedendaagsche Kunst en Kultuur'', dat stelling nam tegen het [[fascisme]] en het [[nationaalsocialisme]]. In de [[Spaanse Burgeroorlog]] ging zijn sympathie uit naar de [[Tweede Spaanse Republiek|    republikeinen]], blijkens twee brochures die hij schreef in 1937, na als correspondent het verscheurde land te hebben bezocht.

==Tijdens de bezetting==
Direct na de [[Duitse aanval op Nederland in 1940|Duitse inval]] in Nederland in mei 1940 ging Lenglet in het verzet. Zijn ondergrondse werkzaamheden omvatten onder meer spionage, [[pilotenhulp]], [[illegale pers]] en sabotage. Zijn adres op de Koninginneweg 151 was bekend bij de Engelse [[Secret Intelligence Service]] (het enige contact dat zij hadden) en werd doorgegeven aan [[Royal Air Force|RAF]]-piloten. Via hem werden 13 piloten buiten bezet gebied gebracht.

Een belangrijke rol was voor hem weggelegd bij de voortzetting van [[Vrij Nederland]]. Toen namelijk in het voorjaar van 1941 bijna alle medewerkers van dit ondergrondse blad door de bezetter waren gearresteerd, toonde hij zich onmiddellijk bereid de redactionele leiding op zich te nemen; hij werd geassisteerd door [[Jacques Gans]]. Nadat Lenglet eind september van dat jaar door verraad was gearresteerd wegens zijn pilotenhulp, nam [[Henk van Randwijk|H.M. van Randwijk]] zijn taak over.

Na opsluiting in Scheveningen en Amsterdam kwam Lenglet in juni 1942 terecht op een afdeling voor criminele psychopaten in een krankzinnigengesticht bij Dortmund. Om hem van de doodstraf te redden, hadden vrienden namelijk, buiten zijn medeweten, gezorgd voor een verklaring van ontoerekeningsvatbaarheid. Uiteindelijk verkoos hij echter de dood boven opsluiting in dit gruwelijke oord en bekende hij al zijn verzetsdaden. Inderdaad werd Lenglet op 4 september 1944 ter dood veroordeeld, maar bij vergissing overgebracht naar het concentratiekamp [[Sachsenhausen (concentratiekamp)|Sachsenhausen]], waar hij tot het einde van de oorlog gevangen zou zitten.<ref>zie hiervoor ook [[Deppner-executies]] en De Jong, ''Ibid.'' deel 10-a-I p. 79</ref>

Bij terugkeer in Amsterdam, in mei 1945, was Lenglet een ontgoocheld man, die moeite had zich aan de nieuwe situatie in Nederland aan te passen. Hij schreef een boek over zijn belevenissen in Duitse gevangenschap en een brochure waarin hij fel uitviel tegen de regering in ballingschap, omdat zij nagenoeg niets had gedaan om voedselpakketten naar Nederlandse gevangenen in Duitsland te zenden. In 1959 verscheen een interview met Bibeb in Vrij Nederland.

==Bibliografie==
*''In de strik'' (roman, 1932)
*''Kerels'' (roman over daklozen in Den Haag, 1933)
*''Aan den loopenden band'' (verhalen, met Henriëtte van Eyk, 1934)
*''Muziek voorop'' (roman, 1935)
*''[[Schuwe vogels]]'' (roman, 1937)
*''Spanje, dapper Spanje!'' en ''Durango, eens een zonnige Spaansche stad...'' (brochures, 1937)
*''Glorieuzen'' (reportage, 1946)
*''Indien de Nederlandsche regeering in Londen ....'' (brochure, 1947)
*''Poolse nachten'' (roman, 1948)

== Externe links ==
* {{Link dbnl auteur|id=neve005|label=Profiel}}
*[https://www.brabantserfgoed.nl/personen/n/nve-ed-de Biografie op Brabantserfgoed.nl]

== Noten ==
{{References|85%}}

{{Bibliografische informatie}}

{{DEFAULTSORT:Lenglet, Willem}}
[[Categorie:Kampgevangene in Sachsenhausen]]
[[Categorie:Nederlands journalist]]
[[Categorie:Nederlands schrijver]]
[[Categorie:Nederlands verzetsstrijder in de Tweede Wereldoorlog]]


text:
# Carlos Maere
Carlos Arthur Maria Leon Maere (Deinze, 10 juli 1907 – aldaar, 3 januari 1997) was een Belgisch jeneverstoker en politicus voor de CVP.

## Levensloop
Hij was gehuwd met Christine Maeyens, dochter van provincieraadslid en geneesheer Karel Emiel Maeyens (1873-1927) uit Sint-Amandsberg. Maere was jeneverstoker van beroep in de Tolpoortstraat in Deinze.
Van 1954 tot 1974 zetelde hij in de Oost-Vlaamse provincieraad. Hij trad toe tot de gemeenteraad van Deinze in 1958. Vanaf 1959 werd hij schepen van de stad en na de verkiezingen van 1964 werd hij voor de duur van een legislatuur aangesteld tot burgemeester. Hij werd opgevolgd door Ernest Van De Wiele van de lokale partij Opbouwende Krachten (OK).

title: Carlos Maere

wikitext:
{{Infobox politicus
| volledige naam  = Carlos Arthur Maria Leon Maere
| afbeelding      =
| onderschrift    =
| geboren         = [[Deinze]], [[10 juli]] [[1907]]
| overleden       = Deinze, [[3 januari]] [[1997]]
| kieskring       = {{BE-vlag|Oost-Vlaanderen|geenlink}} [[Kiesarrondissement Gent-Eeklo|Gent-Eeklo]]
| regio           = {{BE-vlag|Vlaanderen}}
| land            = {{BE}}
| functie         = [[Politicus]]
[[jeneverstokerij|Jeneverstoker]]
| partij          =
| titulatuur      =
| tijdvak1        = 1954-1974
| functie1        = {{nowrap|[[Provincieraad]]slid [[Oost-Vlaanderen]]}}
| tijdvak2        = 1958-?
| functie2        = [[Gemeenteraad]]slid [[Deinze]]
| tijdvak3        = 1959-1964
| functie3        = [[Schepen]] Deinze
| tijdvak4        = 1965-1970
| functie4        = [[Burgemeester]] Deinze
| handtekening    =
| website         =
| portaal2         = Economie
}}
'''Carlos Arthur Maria Leon Maere''' ([[Deinze]], [[10 juli]] [[1907]] – aldaar, [[3 januari]] [[1997]]) was een [[België|Belgisch]] [[jeneverstokerij|jeneverstoker]] en [[politicus]] voor de [[Christelijke Volkspartij (België)|CVP]].

== Levensloop ==
Hij was gehuwd met Christine Maeyens, dochter van [[provincieraad]]slid en geneesheer [[Karel Maeyens|Karel Emiel Maeyens]] (1873-1927) uit [[Sint-Amandsberg]]. Maere was jeneverstoker van beroep in de Tolpoortstraat in Deinze.

Van 1954 tot 1974 zetelde hij in de [[Oost-Vlaanderen|Oost-Vlaamse]] [[provincieraad]]. Hij trad toe tot de [[gemeenteraad]] van Deinze in 1958. Vanaf 1959 werd hij [[schepen]] van de stad en na de verkiezingen van 1964 werd hij voor de duur van een [[legislatuur]] aangesteld tot [[burgemeester]].<ref>AELVOET Maarten, [https://libstore.ugent.be/fulltxt/RUG01/001/491/000/RUG01-001491000_2011_0001_AC.pdf Studie van het politiek machtsverwervingsproces op lokaal vlak in Deinze 1946-2006], ''Universiteit Gent'', 2010</ref> Hij werd opgevolgd door [[Ernest Van De Wiele]] van de lokale partij ''Opbouwende Krachten'' (OK).<ref>[https://web.archive.org/web/20171016070732/http://www.erfgoedbankleieschelde.be/erfgoed/3254-het-bidprentje-van-burgemeester-ernest-van-de-wiele Bidprentje van burgemeester Ernest Van De Wiele], ''Erfgoedbank Leie-Schelde''</ref>

{{Appendix|2=
* [https://nl.geneanet.org/media/public/maere-carlos-f-c-35210351 Foto Carlos Maere], ''Geneanet''
{{References}}
}}

{{StartOpvolging}}
{{OpvolgingCombi
| lijst = [[Burgemeester]] van [[Deinze]]
1965-1970
| vorige = [[Jozef Van Risseghem]]
| volgende = [[Ernest Van De Wiele]]
}}
{{EindOpvolging}}

{{DEFAULTSORT:Maere, Carlos}}
[[Categorie:CVP-politicus (België)]]
[[Categorie:Schepen van Deinze]]
[[Categorie:Burgemeester van Deinze]]
[[Categorie:Oost-Vlaams provincieraadslid]]
[[Categorie:Belgisch brouwer]]

title: Algemeen

Volledige naam: Carlos Arthur Maria Leon Maere

Geboren: Deinze, 10 juli 1907

Overleden: Deinze, 3 januari 1997

Kieskring: Gent-Eeklo

Regio: Vlaanderen

Land: België

Functie: Politicus · Jeneverstoker

title: Functies

Provincieraadslid Oost-Vlaanderen

Gemeenteraadslid Deinze

Schepen Deinze

Burgemeester Deinze

Portaal: Politiek · Economie


text:
# Thosea bhaga
Thosea bhaga is een vlinder uit de familie van de slakrupsvlinders (Limacodidae). De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1901 door Swinhoe.

title: Thosea bhaga

wikitext:
{{Taxobox vlinder
| titelweergave = cursief
| naam = ''Thosea bhaga''
| afbeelding =
| familie = [[Slakrupsvlinders|Limacodidae]] (Slakrupsvlinders)
| onderfamilie = [[Limacodinae]]
| tribus =
| geslacht = ''[[Thosea]]''
| w-naam = ''Thosea bhaga''
| auteur = Swinhoe
| datum = 1901
| haakjes =
| commons =
| species =
}}
'''''Thosea bhaga''''' is een [[vlinders|vlinder]] uit de familie van de [[Slakrupsvlinders|slakrupsvlinders (Limacodidae)]].<ref>{{Brontabel|9999-Lepindex}}</ref> De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1901 door Swinhoe.

{{Appendix}}
{{beginnetje|biologie|2013|04|06}}

[[Categorie:Thosea|bhaga]]

title: Thosea bhaga

Familie: Limacodidae (Slakrupsvlinders)

Onderfamilie: Limacodinae

Geslacht: Thosea

title: Soort