text:
# Teeken Akademie (Middelburg)
De Teeken Akademie Middelburg is een instelling die de tekenkunst in Middelburg bevordert onder andere door tekenlessen te verzorgen, prijzen uit te reiken en stadstekenaars te benoemen. De organisatie werd opgericht in 1778 en in 1985 omgevormd tot stichting.

## Geschiedenis

### Vooraf
Reeds in de 16e eeuw werd door het Sint-Lucasgilde in Middelburg tekenonderwijs verzorgd. In de loop van de 17e eeuw voldeden deze gildes niet meer zo goed aan de behoeften van de kunstenaars. In Den Haag werd in 1656 de Confrèrie Pictura opgericht om de belangen van schilders beter te beschermen. Daaruit vloeide in 1682 de Haagsche Teekenacademie voort. Het model van de Teekenacademie vond navolging in de rest van het land. In 1718 werd in Amsterdam de Stadstekenacademie opgericht. De Verlichting bracht veel aandacht voor de wetenschappelijke benadering en dat stimuleerde de oprichting van nieuwe scholen, onder andere voor tekenonderwijs.

### 1778-1867
In 1778 werd in Middelburg het Teeken Collegie opgericht. De oprichters waren Engelbert Johan van der Mandere, Pieter Ackermans, Daniel de Keyzer, Jacobus Perkois, Leendert Bomme, Thomas Gaal, Johannes Ooremans, Pieter Dam en Coenraad Kayser, landsarchitect van Zeeland. Een van de eerste bestuursleden was ook de latere burgemeester van Middelburg, Gerard van Citters. In 1784 verkreeg de instelling de titel van Akademie.
In de eerste jaren werd lesgegeven in het Waaggebouw aan de Balans. In 1787 nam de Teeken Akademie haar intrek in het gebouw aan de Latijnse Schoolstraat, waar ook het Zeeuwsch Genootschap der Wetenschappen en het Natuurkundig Gezelschap gehuisvest waren. Deze en andere instellingen vormden samen het Museum Medioburgensis.  In 1840 verhuisde de Teeken Akademie naar de Sint Pieterstraat.
In het jaar van oprichting had het Teeken Collegie 59 leerlingen. Het gemiddelde aantal lag in de 18e eeuw op een kleine 100 leerlingen per jaar. Er waren verschillende onderwijstechnieken of niveaus: tekenen "naar prent", ofwel naar voorbeeld van tekeningen, gedrukte prenten of schilderijen; "naar pleister", ofwel naar voorbeeld van een gipsen model; en "naar levend model".  Er waren verschillende richtingen, waaronder tekenkunst, bouwkunst en behangselschilderen. Het tekenonderwijs werd gezien als een belangrijk onderdeel van de vorming van vaklieden.
Een methode om de motivatie van leerlingen te stimuleren was het uitreiken van prijzen, in de verschillende niveaus en richtingen. De winnaar van de hoogste prijs werd Primus genoemd.  Het belang van de Teeken Akademie werd onderstreept door koninklijk bezoek: Lodewijk Napoleon bezocht de akademie in 1809 en Koning Willem I in 1817.

#### Bekende docenten en leerlingen tussen 1778 en 1867
- Joseph Bourdrez
- Johannes Camhout
- Adriaan Marinus Geijp
- Gerardus Hendrik Grauss
- Coenraad Kayser
- Cornelis Kimmel
- Barend Cornelis Koekkoek
- Johannes Hermanus Koekkoek
- Marinus Piepers
- Aart Schouman
- Jan Frederik Schütz
- Abraham van der Waeyen Pieterszen

### 1867-1980
In 1867 stopte de Teeken Akademie met het aanbieden van onderwijs. De reden was dat de Wet op het Middelbaar Onderwijs (1863) de gemeente had verplicht de Burgeravondschool op te richten en dat daarmee de duizend gulden subsidie voor de Teeken Akademie moest komen te vervallen. Het tekenonderwijs werd overgenomen door de  Burgeravondschool. Aan het begin van de 20e eeuw nam de ambachtschool dit onderwijs over.
De Teeken Akademie bleef bestaan en behield een bepaald vermogen. De akademie stimuleerde jonge mensen die een kunstopleiding wilden volgen. Bekende kunstenaars aan wie beurzen verstrekt werden om elders te gaan studeren, zijn onder andere Jos Croin en Reimond Kimpe.

#### Bekende begunstigden 1867-1980
- Jos Croin
- Hans Heeren
- Reimond Kimpe
- Antoine Mes
- Willem Vaarzon Morel jr.

## 1980-heden

### Van der Perre-prijs
In 1980 werd de van der Perre-prijs ingesteld voor een kunstwerk gemaakt door een in Zeeland levende kunstenaar. De prijs was vernoemd naar Johan Adriaan van der Perre, een Middelburgs regent en mecenas. De prijs werd in totaal driemaal uitgereikt. Vanaf 1993 hield de Teeken Akademie zich bezig met het ondersteunen van tekenonderwijs op middelbare scholen in Middelburg.
- 1980: Henk Kooger
- 1982: Leendert van der Pool
- 1984: Jean Kamps

### Activiteiten 225-jarig jubileum
In 2004, ter gelegenheid van het 225-jarig jubileum van de instelling, verscheen het boek Om Prijs en Plaats: De Middelburgse Teeken Akademie 1773-2003 en werden de volgende vijf tentoonstellingen georganiseerd:.
- Zeeuws Museum: Topstukken van de Teekenakademie, werk van Schouman, Meertens, B.C. Koekkoek, J.H. Koekkoek en Schǖtz.
- Zeeuwse Bibliotheek: Vernuft en Vlijt: expositie over tekenonderwijs van de 18e eeuw tot heden.
- Stadsschuur: Ontwerpen van stadsbouwmeesters en hun leerlingen. In samenwerking met RDH Architecten en Stedebouwkundigen.
- Kunsthandel Laurentius: Reproductie van tentoonstelling Teeken Akademie uit 1822. Met werk van Bourjé, Gaal, Koekkoek en Perkois.
- De Drvkkerij: Magistraten toen en nu. In samenwerking met het Middelburgs Instituut voor Kunstzinnige Vorming.

### Stadstekenaars
In 2022 werden de eerste stadstekenaars benoemd, in drie categorieēn: beroepskunstenaars, liefhebbers en klas.

#### Stadstekenaar (categorie beroepskunstenaar)
- 2022: Boris Peeters
- 2023: Janice Ys
- 2024: Arian van Dijk
- 2025: Michiel Paalvast[7]

#### Stadstekenaar (categorie liefhebber)
- 2022: Christien van Driel[8]
- 2023: Richard en Luna Dijkwel
- 2024: Merel van Rens

#### Stadstekenklassen
- 2021-22: VWO 2 van CSW Van der Perre en groep 6 van basisschool Het Talent. [9]
- 2022-2023: Groep 6 van Archipelschool Het Talent.
- 2023-2024: Groep 8, Oleanderhof, Arnemuiden.[10]
- 2024-2025: Groep 6, De Aquamarijn, Sint Laurens

### Prijs voor Jong Zeeuws Tekentalent
In 2023 werd een jaarlijkse prijs voor jong Zeeuws tekentalent in het leven geroepen, in samenwerking met het Ridderschap van Zeeland. De prijs bestond uit een geldbedrag en een replica van de medaille ontworpen in 1778.
- 2023: Kian Wisse
- 2024: Lena van Beest
- 2025: Cassandra van de Weg

## Externe koppeling
- Website van de Teeken Akademie

title: Teeken Akademie (Middelburg)

wikitext:
{{Infobox organisatie
| naam              = Teeken Akademie Middelburg
| opgericht         = 1778, 1985
| voorzitter        = Arnold Wiggers
| werkgebied        = Zeeland
| plaats            = [[Middelburg (gemeente)| Middelburg]]
| type              = Stichting
| doel              = De tekengeschiedenis van Zeeland levend houden en tekenkunst vandaag bevorderen
| website           = https://www.teekenakademiemiddelburg.nl
}}

De '''Teeken Akademie Middelburg''' is een instelling die de tekenkunst in [[Middelburg (Zeeland)|Middelburg]] bevordert onder andere door tekenlessen te verzorgen, prijzen uit te reiken en stadstekenaars te benoemen. De organisatie werd opgericht in 1778 en in 1985 omgevormd tot stichting.

== Geschiedenis ==
[[Bestand:Teeken Akademie Middelburg.jpg|miniatuur|Het gebouw van de Teeken Akademie aan de Latijnse Schoolstraat in Middelburg ca. 1790, kopergravure uit [[Zelandia Illustrata]].]]

=== Vooraf ===
Reeds in de 16e eeuw werd door het [[Sint-Lucasgilde]] in Middelburg tekenonderwijs verzorgd. In de loop van de 17e eeuw voldeden deze gildes niet meer zo goed aan de behoeften van de kunstenaars. In Den Haag werd in 1656 de [[Confrèrie Pictura]] opgericht om de belangen van schilders beter te beschermen. Daaruit vloeide in 1682 de [[Koninklijke Academie van Beeldende Kunsten (Den Haag)|Haagsche Teekenacademie]] voort. Het model van de [[Tekenacademie|Teekenacademie]] vond navolging in de rest van het land. In 1718 werd in Amsterdam de [[Stadstekenacademie]] opgericht. De [[Verlichting (stroming)|Verlichting]] bracht veel aandacht voor de wetenschappelijke benadering en dat stimuleerde de oprichting van nieuwe scholen, onder andere voor tekenonderwijs.

=== 1778-1867 ===
[[Bestand:Zelfportret van Jacob Perkois, RP-T-1940-190.jpg|miniatuur|199x199px|Zelfportret van Jacobus Perkois, tekenmeester en bestuurder van de Teeken Akademie van 1778 tot 1804]]
In 1778 werd in Middelburg het ''Teeken Collegie'' opgericht. De oprichters waren Engelbert Johan van der Mandere, Pieter Ackermans, Daniel de Keyzer, Jacobus Perkois, Leendert Bomme, Thomas Gaal, Johannes Ooremans, Pieter Dam en [[Coenraad Kayser]], landsarchitect van Zeeland.<ref name=":1">{{Citeer web |url=https://tijdschriftenbankzeeland.nl/issue/zet/1986-01-01/edition/0/page/1 |titel=Vernuft en Vlijt: De Middelburgse Tekenacademie van 1778 tot nu |achternaam=Schnitger |voornaam=Carin |auteur= |medeauteurs=Peter Don |datum=1986-01-01 |bezochtdatum=2023-09-27 |werk=Zeeuws Tijdschrift vol. 36 |taal=nl |via=Tijdschriftenbank Zeeland}}</ref> Een van de eerste bestuursleden was ook de latere burgemeester van Middelburg, Gerard [[van Citters]]. In 1784 verkreeg de instelling de titel van Akademie.

In de eerste jaren werd lesgegeven in het Waaggebouw aan de Balans. In 1787 nam de Teeken Akademie haar intrek in het gebouw aan de [[Latijnse School (Middelburg)|Latijnse Schoolstraat]], waar ook het [[Koninklijk Zeeuwsch Genootschap der Wetenschappen|Zeeuwsch Genootschap der Wetenschappen]] en het Natuurkundig Gezelschap gehuisvest waren. Deze en andere instellingen vormden samen het Museum Medioburgensis. <ref name=":0">{{Citeer web |url=https://encyclopedievanzeeland.nl/Teken_Academie_Der_Stad_Middelburg |titel=Teken Academie Der Stad Middelburg |auteur=P. v.d. Veen |datum=1982 |bezochtdatum=2023-09-26 |werk=Encyclopedie van Zeeland |uitgever=Koninklijk Zeeuws Genootschap der Wetenschappen}}</ref> In 1840 verhuisde de Teeken Akademie naar de Sint Pieterstraat.

In het jaar van oprichting had het Teeken Collegie 59 leerlingen. Het gemiddelde aantal lag in de 18e eeuw op een kleine 100 leerlingen per jaar. Er waren verschillende onderwijstechnieken of niveaus: tekenen "naar prent", ofwel naar voorbeeld van tekeningen, gedrukte prenten of schilderijen; "naar pleister", ofwel naar voorbeeld van een gipsen model; en "naar levend model". <ref name=":2" /> Er waren verschillende richtingen, waaronder tekenkunst, bouwkunst en behangselschilderen. Het tekenonderwijs werd gezien als een belangrijk onderdeel van de vorming van vaklieden.<ref name=":1" />

Een methode om de motivatie van leerlingen te stimuleren was het uitreiken van prijzen, in de verschillende niveaus en richtingen. De winnaar van de hoogste prijs werd Primus genoemd. <ref name=":3" /> Het belang van de Teeken Akademie werd onderstreept door koninklijk bezoek: [[Lodewijk Napoleon]] bezocht de akademie in 1809 en [[Willem I der Nederlanden|Koning Willem I]] in 1817.<ref name=":1" />

==== Bekende docenten en leerlingen tussen 1778 en 1867 ====

*[[Joseph Bourdrez]]
*[[Johannes Camhout]]
*[[Adriaan Marinus Geijp]]
* [[Gerardus Hendrik Grauss]]
* [[Coenraad Kayser]]
* Cornelis Kimmel
* [[Barend Cornelis Koekkoek]]
* [[Johannes Hermanus Koekkoek]]
* [[Marinus Piepers]]
* [[Aart Schouman]]
* Jan Frederik Schütz
* [[Abraham van der Waeyen Pieterszen]]

=== 1867-1980 ===
In 1867 stopte de Teeken Akademie met het aanbieden van onderwijs. De reden was dat de Wet op het Middelbaar Onderwijs (1863) de gemeente had verplicht de [[Hogereburgerschool|Burgeravondschool]] op te richten en dat daarmee de duizend gulden subsidie voor de Teeken Akademie moest komen te vervallen.<ref name=":3">{{Citeer boek |titel=De prijspenningen van de voormalige teeken-academie te Middelburg |achternaam=Man |voornaam=Marie G. A. de |url=https://resolver.kb.nl/resolve?urn=MMKB21:041853000:00001 |taal=nl |uitgever=J.C. & W. Altorffer |datum=1921 |pagina=17}}</ref> Het tekenonderwijs werd overgenomen door de  Burgeravondschool. Aan het begin van de 20e eeuw nam de [[Ambachtsschool (Middelburg)|ambachtschool]] dit onderwijs over.

De Teeken Akademie bleef bestaan en behield een bepaald vermogen. De akademie stimuleerde jonge mensen die een kunstopleiding wilden volgen.<ref name=":1" /> Bekende kunstenaars aan wie beurzen verstrekt werden om elders te gaan studeren, zijn onder andere [[Jos Croin]] en [[Reimond Kimpe]].

==== Bekende begunstigden 1867-1980 ====

* [[Jos Croin]]
* Hans Heeren
* [[Reimond Kimpe]]
* Antoine Mes
* Willem Vaarzon Morel jr.

== 1980-heden ==

=== Van der Perre-prijs ===
In 1980 werd de van der Perre-prijs ingesteld voor een kunstwerk gemaakt door een in Zeeland levende kunstenaar. De prijs was vernoemd naar Johan Adriaan van der Perre, een Middelburgs regent en [[mecenas]].<ref name=":0" /> De prijs werd in totaal driemaal uitgereikt. Vanaf 1993 hield de Teeken Akademie zich bezig met het ondersteunen van tekenonderwijs op middelbare scholen in Middelburg.<ref name=":2">{{Citeer web |url=https://krantenbankzeeland.nl/issue/pzc/2004-01-15/edition/null/page/23 |titel=Naar prent, pleister en model |achternaam=Roozendaal |voornaam=Ernst Jan |datum=2004-01-15 |bezochtdatum=2023-09-28 |werk= |uitgever=Provinciale Zeeuwse Courant |taal=nl |via=Delpher en Krantenbank Zeeland}}</ref>

* 1980: Henk Kooger
* 1982: Leendert van der Pool
* 1984: Jean Kamps

=== Activiteiten 225-jarig jubileum ===
In 2004, ter gelegenheid van het 225-jarig jubileum van de instelling, verscheen het boek ''Om Prijs en Plaats: De Middelburgse Teeken Akademie 1773-2003'' en werden de volgende vijf tentoonstellingen georganiseerd:''.''<ref>{{Citeer boek |titel=Om Prijs en Plaats: De Middelburgse Teeken Akademie 1778-2003 |auteur=Heynig, K. |medeauteurs=G. van Herwijnen |url=https://www.devierambachten.nl/collecties/bibliotheek/3759-om-prijs-en-plaats-de-middelburgse-teeken-akademie-1778-2003 |uitgever=Grote Zeeuwse Katernen |datum=2004 |isbn=90 74517 129}}</ref>

* [[Zeeuws Museum]]: Topstukken van de Teekenakademie, werk van [[Aart Schouman|Schouman]], Meertens, [[Barend Cornelis Koekkoek|B.C. Koekkoek]], [[Johannes Hermanus Koekkoek|J.H. Koekkoek]] en Schǖtz.
* [[ZB Bibliotheek van Zeeland|Zeeuwse Bibliotheek]]: Vernuft en Vlijt: expositie over tekenonderwijs van de 18e eeuw tot heden.
* [[Stadsschuur Middelburg|Stadsschuur]]: Ontwerpen van stadsbouwmeesters en hun leerlingen. In samenwerking met RDH Architecten en Stedebouwkundigen.
* Kunsthandel Laurentius: Reproductie van tentoonstelling Teeken Akademie uit 1822. Met werk van Bourjé, Gaal, [[Barend Cornelis Koekkoek|Koekkoek]] en Perkois.
* De Drvkkerij: Magistraten toen en nu. In samenwerking met het Middelburgs Instituut voor Kunstzinnige Vorming.

=== Stadstekenaars ===
In 2022 werden de eerste stadstekenaars benoemd, in drie categorieēn: beroepskunstenaars, liefhebbers en klas.<ref>{{Citeer web |url=https://www.teekenakademiemiddelburg.nl/index.php/stadstekenaars-middelburg/ |titel=Stadstekenaars |bezochtdatum=2023-09-28 |werk=Teeken Akademie |taal=nl}}</ref>

==== Stadstekenaar (categorie beroepskunstenaar) ====

* 2022: [[Boris Peeters]]
* 2023: Janice Ys
* 2024: Arian van Dijk
* 2025: Michiel Paalvast<ref>{{Citeer web |url=https://wijzijndestad.com/verhalen/michiel-paalvast-is-de-nieuwe-stadstekenaar-van-middelburg/ |titel=Michiel Paalvast is de nieuwe Stadstekenaar van Middelburg! – Wij zijn De Stad Middelburg |bezochtdatum=2025-03-22 |werk=wijzijndestad.com |taal=nl}}</ref>

==== Stadstekenaar (categorie liefhebber) ====

* 2022: Christien van Driel<ref>{{Citeer web |url=https://krantenbankzeeland.nl/issue/pzc/2022-02-05/edition/null/page/33 |titel=Boris Peeters en Christien van Driel worden stadstekenaars |auteur=Maurits Sep |datum=2022-02-05 |bezochtdatum=2023-09-28 |werk=Provinciale Zeeuwse Courant |pagina's=33 |taal=nl |via=Delpher en Krantenbank Zeeland}}</ref>
* 2023: Richard en Luna Dijkwel
* 2024: Merel van Rens

==== Stadstekenklassen ====

* 2021-22: VWO 2 van [[Christelijke Scholengemeenschap Walcheren|CSW]] Van der Perre en groep 6 van basisschool Het Talent. <ref>{{Citeer web |url=https://krantenbankzeeland.nl/issue/pzc/2022-07-07/edition/null/page/34 |titel=Leerlingen Stadstekenklas ontdekken nieuwe hobby |auteur=Maurits Sep |datum=2022-07-07 |bezochtdatum=2023-09-28 |werk=Provinciale Zeeuwse Courant |pagina's=34 |taal=nl |via=Delpher en Krantenbank Zeeland}}</ref>
* 2022-2023: Groep 6 van Archipelschool Het Talent.
* 2023-2024: Groep 8, Oleanderhof, [[Arnemuiden]].<ref>{{Citeer web |url=https://www.internetbode.nl/middelburg/398949/stadstekenklas-middelburg-2023-2024-is-bekend |titel=Stadstekenklas Middelburg 2023-2024 is bekend |datum=2023-09-25 |bezochtdatum=2023-09-29 |werk=www.internetbode.nl |taal=nl}}</ref>
* 2024-2025: Groep 6, De Aquamarijn, [[Sint Laurens]]

=== Prijs voor Jong Zeeuws Tekentalent ===
In 2023 werd een jaarlijkse prijs voor jong Zeeuws tekentalent in het leven geroepen, in samenwerking met het Ridderschap van Zeeland. De prijs bestond uit een geldbedrag en een replica van de medaille ontworpen in 1778.<ref>{{Citeer web |url=https://www.pzc.nl/noord-beveland/lena-16-winnares-van-prijs-voor-jong-zeeuws-tekentalent-kan-niet-zonder-tekenen-in-haar-leven~abe89ab3/ |titel=Lena (16), winnares van prijs voor jong zeeuws tekentalent, kan niet zonder tekenen in haar leven |achternaam=Wisse |voornaam=Joerie |datum=9 juni 2024 |bezochtdatum=2024-09-30 |werk=Provinciale Zeeuwse Courant |via=Delpher}}</ref><ref>{{Citeer web |url=https://www.ridderschap-van-zeeland.nl/stichting |titel=Stichting Cultuur Historisch Erfgoed Ridderschap van Zeeland |bezochtdatum=2024-09-30 |werk=Ridderschap vZeeland |taal=}}</ref><ref>{{Citeer web |url=https://wijzijndestad.com/verhalen/cassandra-van-de-weg-2006-wint-de-prijs-voor-jong-zeeuws-tekentalent-2025/ |titel=Cassandra van de Weg (2006) wint de Prijs voor Jong Zeeuws Tekentalent 2025 – Wij zijn De Stad Middelburg |bezochtdatum=2025-06-18 |werk=wijzijndestad.com |taal=nl}}</ref>

* 2023: Kian Wisse
* 2024: Lena van Beest
* 2025: Cassandra van de Weg

== Externe koppeling ==

* Website van de Teeken [https://www.teekenakademiemiddelburg.nl/ Akademie]
{{Appendix}}
[[Categorie:Cultuur in Middelburg]]

title: Geschiedenis

title: Structuur

Voorzitter: Arnold Wiggers

Werkgebied: Zeeland

Plaats: Middelburg

Type: Stichting

title: Media


text:
# Parapontoparta
Parapontoparta is een geslacht van kreeftachtigen uit de klasse van de Ostracoda (mosselkreeftjes).

## Soorten
- Parapontoparta arcuata Hartmann, 1955
- Parapontoparta mesembria Wouters, 1999
- Parapontoparta polygona Wouters, 1999
- Parapontoparta spicacarens Maddocks & Steineck, 1987
- Parapontoparta subcaerulea Keyser, 1975

wikiname: nlwiki

title: Parapontoparta

in_language: nl

wikitext:
{{Taxobox
| titelweergave = cursief
| naam = ''Parapontoparta''
| afbeelding =
| afbeeldingtekst =
| rijk = [[Dieren (biologie)|Animalia]] (Dieren)
| stam = [[Geleedpotigen|Arthropoda]] (Geleedpotigen)
| onderstam = [[Kreeftachtigen|Crustacea]] (Kreeftachtigen)
| superklasse = [[Oligostraca]]
| klasse = [[Mosselkreeftjes|Ostracoda]] (Mosselkreeftjes)
| onderklasse = [[Podocopa]]
| orde = [[Podocopida]]
| onderorde = [[Cypridocopina]]
| superfamilie = [[Cypridoidea]]
| familie = [[Candonidae]]
| onderfamilie = [[Paracypridinae]]
| taxon = [[geslacht (biologie)|Geslacht]]
| w-naam = ''Parapontoparta''
| auteur = Hartmann
| datum = 1955
| commons =
| species =
| worms = 415765
}}
'''''Parapontoparta''''' is een [[geslacht (biologie)|geslacht]] van [[kreeftachtigen]] uit de [[klasse (biologie)|klasse]] van de [[Mosselkreeftjes|Ostracoda]] (mosselkreeftjes).

== Soorten ==
* ''[[Parapontoparta arcuata]]'' Hartmann, 1955
* ''[[Parapontoparta mesembria]]'' Wouters, 1999
* ''[[Parapontoparta polygona]]'' Wouters, 1999
* ''[[Parapontoparta spicacarens]]'' Maddocks & Steineck, 1987
* ''[[Parapontoparta subcaerulea]]'' Keyser, 1975

[[Categorie:Candonidae]]

{{Beginnetje|1=biologie|2=2024|3=06|4=04}}

title: Parapontoparta

Rijk: Animalia (Dieren)

Stam: Arthropoda (Geleedpotigen)

Onderstam: Crustacea (Kreeftachtigen)

Superklasse: Oligostraca

Klasse: Ostracoda (Mosselkreeftjes)

Onderklasse: Podocopa

Orde: Podocopida

Onderorde: Cypridocopina

Superfamilie: Cypridoidea

Familie: Candonidae

Onderfamilie: Paracypridinae

title: Geslacht

Portaal: Biologie


text:
# Exochus ubus
Exochus ubus is een insect dat behoort tot de orde vliesvleugeligen (Hymenoptera) en de familie van de gewone sluipwespen (Ichneumonidae). De wetenschappelijke naam van de soort werd voor het eerst geldig gepubliceerd door Gauld & Sithole in 2002.

title: Exochus ubus

wikitext:
{{Taxobox insect
| naam = ''Exochus ubus''
| titelweergave = cursief
| afbeelding =
| orde = [[Vliesvleugeligen|Hymenoptera]] (Vliesvleugeligen)
| familie= [[Gewone sluipwespen|Ichneumonidae]] (Gewone sluipwespen)
| geslacht = ''[[Exochus]]''
| w-naam = ''Exochus ubus''
| auteur = Gauld & Sithole
| datum = 2002
| haakjes =
| commons =
| species =
}}
'''''Exochus ubus''''' is een [[insecten|insect]] dat behoort tot de orde [[vliesvleugeligen]] (Hymenoptera) en de familie van de [[Gewone sluipwespen|gewone sluipwespen (Ichneumonidae)]]. De wetenschappelijke naam van de soort werd voor het eerst geldig gepubliceerd door Gauld & Sithole in 2002.

{{Beginnetje|biologie|2012|09|24}}

[[Categorie:Exochus|ubus]]

title: Exochus ubus

Klasse: Insecta (Insecten)

Orde: Hymenoptera (Vliesvleugeligen)

Familie: Ichneumonidae (Gewone sluipwespen)

Geslacht: Exochus

title: Soort

Portaal: Biologie · Insecten


text:
# Gračane
Gračane (Servisch cyrillisch Грачане) is een plaats in de Servische gemeente Novi Pazar. De plaats telt 28 inwoners (2002).

title: Gračane

wikitext:
{{Infobox plaats in Servië
| naam=Gračane
| altnaam={{lang|sr|Грачане}}
| inwoners=28
| census=2002
| regio=[[Centraal-Servië]]
| district=[[Raška (district)|Raška]]
| gemeente=[[Novi Pazar (Servië)|Novi Pazar]]
| lat=43.1347
| lon=20.3767
| hoogte=844 m
| postcode=
| image=
}}
'''Gračane''' ([[Servisch]] [[Cyrillisch alfabet|cyrillisch]] {{lang|sr|Грачане}}) is een plaats in de [[Servië|Servische]] gemeente [[Novi Pazar (Servië)|Novi Pazar]]. De plaats telt 28 inwoners (2002).

{{Beginnetje|landen & volken|land=Servië|2=2009|3=5|4=22}}

{{DEFAULTSORT:Gracane}}

[[Categorie:Plaats in Servië]]

title: Situering

Land: Servië

Gemeente: Novi Pazar

District: Raška

Regio: Centraal-Servië

title: Algemeen

Portaal: Zuidoost-Europa


text:
# Sultan bin Salman al-Saoed
Sultan bin Salman bin Abdulaziz al-Saoed (Arabisch: سلطان بن سلمان بن عبد العزيز آل سعود) (Riyad, 27 juni 1956) is een Saoedi-Arabisch voormalig ruimtevaarder en lid van het Huis van Saoed. Hij is de tweede zoon van Salman bin Abdoel Aziz al-Saoed, de koning van Saoedi-Arabië. In 1985 werd hij de eerste Arabier in de ruimte.
Sultan bin Salman zijn eerste en enige ruimtevlucht was STS-51-G met de spaceshuttle Discovery en begon op 17 juni 1985. Tijdens de missie werden er drie communicatiesatellieten in een baan rond de aarde gebracht.

title: Sultan bin Salman al-Saoed

wikitext:
{{Infobox astronaut
| naam                = Sultan bin Salman al-Saoed
| afbeelding          = Al-saud.jpg
| onderschrift        =
| andere_naam         =
| nationaliteit       = {{SA}}
| status              = met pensioen
| geboortedatum       = [[27 juni]] [[1956]]
| geboorteplaats      = [[Riyad (stad)|Riyad]]
| andere beroepen     = piloot
| tijd in de ruimte   = 7 dagen
| missie              = [[STS-51-G]]
}}
'''Sultan bin Salman bin Abdulaziz al-Saoed''' ([[Arabisch]]: {{lang|ar|سلطان بن سلمان بن عبد العزيز آل سعود}}) ([[Riyad (stad)|Riyad]], [[27 juni]] [[1956]]) is een [[Saoedi-Arabië|Saoedi-Arabisch]] voormalig [[ruimtevaarder]] en lid van het [[Huis van Saoed]]. Hij is de tweede zoon van [[Salman bin Abdoel Aziz al-Saoed]], de koning van [[Saoedi-Arabië]]. In 1985 werd hij de eerste [[Arabieren|Arabier]] in de ruimte.

Sultan bin Salman zijn eerste en enige ruimtevlucht was [[STS-51-G]] met de spaceshuttle [[Spaceshuttle Discovery|Discovery]] en begon op [[17 juni]] [[1985]]. Tijdens de missie werden er drie [[communicatiesatelliet]]en in een baan rond de aarde gebracht.

{{Appendix|2=
* {{en}}[https://www.jsc.nasa.gov/Bios/htmlbios/al-saud.html Biografie] op NASA.gov, december 1993, geraadpleegd 16 april 2017
* {{en}}[http://spacefacts.de/bios/international/english/alsaud_salman.htm Biografie] op Spacefacts.de, 25 juli 2014, geraadpleegd 16 april 2017
}}

{{Commonscat|Sultan bin Salman bin Abdulaziz Al Saud}}

{{DEFAULTSORT:Saoed, Sultan}}
[[Categorie:Saoedi-Arabisch ruimtevaarder]]
[[Categorie:Huis van Saoed|Sultan]]

title: Algemene informatie

Nationaliteit: Saoedi-Arabië

Status: met pensioen

Geboorteplaats: Riyad

Andere beroepen: piloot

Tijd in ruimte: 7 dagen

Portaal: Ruimtevaart


text:
# Propsephus tongaensis
Propsephus tongaensis is een keversoort uit de familie kniptorren (Elateridae). De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1878 door Candèze.

title: Propsephus tongaensis

wikitext:
{{Taxobox insect
| titelweergave = cursief
| naam = ''Propsephus tongaensis''
| afbeelding =
| afbeeldingtekst =
| orde = [[Kevers|Coleoptera]] (Kevers)
| familie = [[Kniptorren|Elateridae]] (Kniptorren)
| geslacht = ''[[Propsephus]]''
| w-naam = ''Propsephus tongaensis''
| auteur = [[Ernest Candèze|Candèze]]
| datum = 1878
| haakjes = ja
| species =
| commons =
}}
'''''Propsephus tongaensis''''' is een [[kevers]]oort uit de familie [[kniptorren]] (Elateridae). De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1878 door [[Ernest Candèze|Candèze]].<ref>[http://insects.tamu.edu/research/collection/hallan/test/Arthropoda/Insects/Coleoptera/Family/Elateridae.txt Elateridae] in [http://insects.tamu.edu/research/collection/hallan/test/Arthropoda/Insects/Coleoptera/Family/Coleoptera1.htm Synopsis of the described Coleoptera of the World 6 juni 2010]. [https://web.archive.org/web/20141203145937/https://insects.tamu.edu/research/collection/hallan/test/Arthropoda/Insects/Coleoptera/Family/Elateridae.txt Gearchiveerd] op 3 december 2014.</ref>
{{Appendix}}
{{beginnetje|biologie|2011|11|13}}

[[Categorie:Propsephus|tongaensis]]

title: Propsephus tongaensis

Orde: Coleoptera (Kevers)

Familie: Elateridae (Kniptorren)

Geslacht: Propsephus

title: Soort


text:
# Charlottesville
Charlottesville is een stad in de Amerikaanse staat Virginia. De stad werd gesticht in 1762 en is vernoemd naar prinses Sophia Charlotte van Mecklenburg-Strelitz, echtgenote van koning George III van Engeland.
De stad ligt midden in Albemarle County, waarvan het geen deel uitmaakt. In 2019 werd het inwonersaantal geschat op 47.266. Het is de county seat van Albemarle County, alhoewel de twee gebieden gescheiden legale bevoegdheden hebben. Het Bureau of Economic Analysis voegde de stad Charlottesville met Albemarle County voor statistische
doelstellingen samen. Daarmee kwam het totale inwonertal in 2004 op 118.398.
In hun boek Cities Ranked and Rated rangschikten Bert Sperling en Peter Sander Charlottesville tot de beste plaats in de VS om te wonen en te leven. Daarbij rangschikten zij steden op levensjaren, klimaat en levenskwaliteit. Charlottesville is het beste bekend als de thuisbasis van de Universiteit van Virginia, die zich ten westen van het centrum bevindt en door Thomas Jefferson gesticht werd.
Nabij de stad ligt de door Jefferson ontworpen buitenplaats Monticello met vele duizenden bezoekers elk jaar.

## Unite the Right rally
Charlottesville kwam in augustus 2017 in het nieuws vanwege de Unite the Right rally. Tijdens deze demonstratie van rechtsextremistische groeperingen viel een dode en waren er negentien gewonden. De dader werd al snel gearresteerd.

## Plaatsen in de nabije omgeving
De onderstaande figuur toont nabijgelegen plaatsen in een straal van 32 km rond Charlottesville.

## Geboren
- Willard Huntington Wright (1888-1939), kunstcriticus en schrijver
- Tommy Boyce (1939-1994), songwriter en zanger (Boyce & Hart)
- Richard Burr (1955), senator voor North Carolina
- Billy Campbell (1959), acteur
- Bonita Friedericy (1961), actrice
- Rob Lowe (1964), acteur
- Lauren Perdue (1991), zwemster

title: Charlottesville

wikitext:
{{Infobox plaats Verenigde Staten
| naam         = Charlottesville
| staat        = Virginia
| county       =
| bevolking    = 47266
| datum        = 2019
| oppervlak    = 26.60
| land         = 26.55
| water        = 0.05
| lat_deg      = 38
| lat_min      = 2
| lat_sec      = 4
| lon_deg      = 78
| lon_min      = 29
| lon_sec      = 11
| hoogte       = 181
| code         = 14968
| type         = city
| burgemeester = Lloyd Snook ([[Democratische Partij (Verenigde Staten)|D]])
| web          = [https://www.charlottesville.gov/ charlottesville.gov]
| detailkaart  = [[Bestand:Charlottesville-Location.svg|260px]]
| image        = Uvahospital-aerial.jpg
}}
'''Charlottesville''' is een stad in de Amerikaanse staat [[Virginia (staat)|Virginia]]. De stad werd gesticht in 1762 en is vernoemd naar prinses Sophia [[Charlotte van Mecklenburg-Strelitz]], echtgenote van koning [[George III van het Verenigd Koninkrijk|George III]] van [[Engeland]].

De stad ligt midden in Albemarle County, waarvan het geen deel uitmaakt. In 2019 werd het inwonersaantal geschat op 47.266. Het is de [[county seat]] van [[Albemarle County]], alhoewel de twee gebieden gescheiden legale bevoegdheden hebben. Het Bureau of Economic Analysis voegde de stad Charlottesville met Albemarle County voor statistische
doelstellingen samen. Daarmee kwam het totale inwonertal in 2004 op 118.398.
In hun boek ''Cities Ranked and Rated'' rangschikten Bert Sperling en Peter Sander Charlottesville tot de beste plaats in de VS om te wonen en te leven. Daarbij rangschikten zij steden op levensjaren, klimaat en levenskwaliteit. Charlottesville is het beste bekend als de thuisbasis van de [[Universiteit van Virginia]], die zich ten westen van het centrum bevindt en door [[Thomas Jefferson]] gesticht werd.

Nabij de stad ligt de door Jefferson ontworpen buitenplaats [[Monticello (landgoed)|Monticello]] met vele duizenden bezoekers elk jaar.

== Unite the Right rally ==
Charlottesville kwam in augustus 2017 in het nieuws vanwege de [[Unite the Right rally]]. Tijdens deze demonstratie van rechtsextremistische groeperingen viel een dode en waren er negentien gewonden. De dader werd al snel gearresteerd.<ref>[https://www.theguardian.com/us-news/2017/aug/12/virginia-unite-the-right-rally-protest-violence {{en}}The Guardian.com/us-news Een dode en negentien gewonden tijdens een rechtsextremistische demonstratie]. [https://web.archive.org/web/20230604003550/https://www.theguardian.com/us-news/2017/aug/12/virginia-unite-the-right-rally-protest-violence Gearchiveerd] op 4 juni 2023.</ref>

== Plaatsen in de nabije omgeving ==
De onderstaande figuur toont nabijgelegen [[woonplaats|plaatsen]] in een [[Straal (wiskunde)|straal]] van 32 km rond Charlottesville.
{{Afbeelding label begin|image=Blank map.svg|position= relative| float=left|width=400|caption=Plaatsen in de omgeving}}
{{Afbeelding label|x=0.5|y=0.5|scale=400|text=[[Bestand:Map pointer black.svg|20px|Charlottesville]]'''Charlottesville'''}}
{{Afbeelding label|x=0.235|y=0.445|scale=400|text=[[Bestand:Small-city-symbol.svg|12px|Plaats met 2820 inwoners (2000)]][[Crozet (Virginia)|Crozet]] (19 km)}}
{{Afbeelding label|x=0.869|y=0.344|scale=400|text=[[Bestand:Small-city-symbol.svg|10px|Plaats met 1498 inwoners (2000)]][[Gordonsville (Virginia)|Gordonsville]] (29 km)}}
{{Afbeelding label|x=0.697|y=0.682|scale=400|text=[[Bestand:Small-city-symbol.svg|16px|Plaats met 6852 inwoners (2000)]][[Lake Monticello (Virginia)|Lake Monticello]] (19 km)}}
{{Afbeelding label|x=0.487|y=0.863|scale=400|text=[[Bestand:Small-city-symbol.svg|8px|Plaats met 555 inwoners (2000)]][[Scottsville (Virginia)|Scottsville]] (26 km)}}
{{Afbeelding label|x=0.558|y=0.090|scale=400|text=[[Bestand:Small-city-symbol.svg|6px|Plaats met 476 inwoners (2000)]][[Stanardsville (Virginia)|Stanardsville]] (29 km)}}
{{Afbeelding label eind}}{{Clearleft}}

== Geboren ==

* [[Willard Huntington Wright]] (1888-1939), kunstcriticus en schrijver
* [[Tommy Boyce]] (1939-1994), songwriter en zanger ([[Boyce & Hart]])
* [[Richard Burr]] (1955), senator voor North Carolina
* [[Billy Campbell]] (1959), acteur
* [[Bonita Friedericy]] (1961), actrice
* [[Rob Lowe]] (1964), acteur
* [[Lauren Perdue]] (1991), zwemster

== Externe links ==
* {{en}} [http://www.charlottesville.org/ Website van de stad Charlottesville]
* {{Link city-data.com|Charlottesville|Virginia}}

{{Commonscat|Charlottesville, Virginia}}
{{Appendix}}
{{Navigatie staat Virginia}}

[[Categorie:Plaats in Virginia]]

title: Situering

Type plaats: City

Staat: Virginia

Coördinaten: 38° 2′ NB, 78° 29′ WL

title: Algemeen

title: Politiek

Burgemeester: Lloyd Snook (D)

title: Overig

title: Foto's

Portaal: Verenigde Staten


text:
# Holorchis pycnoporus
Holorchis pycnoporus is een soort in de taxonomische indeling van de platwormen (Platyhelminthes). De worm is tweeslachtig en kan zowel mannelijke als vrouwelijke geslachtscellen produceren. De soort leeft in zeer vochtige omstandigheden.
De platworm behoort tot het geslacht Holorchis en behoort tot de familie Lepocreadiidae. De wetenschappelijke naam van de soort werd voor het eerst geldig gepubliceerd in 1901 door Stossich.

title: Holorchis pycnoporus

wikitext:
{{Taxobox
| type            = dier
| naam            = ''Holorchis pycnoporus''
| titelweergave   =cursief
| afbeelding      =
| afbeeldingtekst =
| rijk            = [[Dieren (biologie)|Animalia]] (Dieren)
| onderrijk       = [[Eumetazoa]] (Orgaandieren)
| stam            = [[Platwormen|Platyhelminthes]] (Platwormen)
| klasse          = [[Zuigwormen|Trematoda]] (Zuigwormen)
| orde            = [[Plagiorchiida]]
| familie         = [[Aephnidiogenidae]]
| geslacht        = ''[[Holorchis]]''
| auteur          = Stossich
| datum           = 1901
| haakjes         =
| worms           = 108970
}}
'''''Holorchis pycnoporus''''' is een [[soort]] in de taxonomische indeling van de [[platwormen]] (Platyhelminthes). De worm is [[Tweeslachtigheid|tweeslachtig]] en kan zowel mannelijke als vrouwelijke geslachtscellen produceren. De soort leeft in zeer vochtige omstandigheden.

De platworm behoort tot het geslacht ''[[Holorchis]]'' en behoort tot de familie [[Lepocreadiidae]]. De wetenschappelijke naam van de soort werd voor het eerst geldig gepubliceerd in 1901 door Stossich.

{{Appendix|2=
*Gibson, D. (2010). ''Holorchis pycnoporus'' Stossich, 1901. Gebaseerd op informatie uit het [[World Register of Marine Species]], te vinden op http://www.marinespecies.org/aphia.php?p=taxdetails&id=108970.}}
{{beginnetje|biologie|2011|12|05}}
{{DEFAULTSORT:Holorchis pycnoporus}}
[[Categorie:Zuigwormen]]

title: Holorchis pycnoporus

Onderrijk: Eumetazoa (Orgaandieren)

Stam: Platyhelminthes (Platwormen)

Klasse: Trematoda (Zuigwormen)

Orde: Plagiorchiida

Familie: Aephnidiogenidae

Geslacht: Holorchis

title: Soort


text:
# Rhacophorus helenae
Rhacophorus helenae is een kikker uit de familie schuimnestboomkikkers (Rhacophoridae). Rhacophorus helenae is voor het eerst wetenschappelijk beschreven door de Australische onderzoekster Jodi Rowley. Zij heeft de soort vernoemd naar haar moeder Helen.

## Uiterlijke kenmerken
De kikker bereikt een lichaamslengte van ongeveer 7 tot 8,5 centimeter bij mannetjes en ongeveer 9 cm bij vrouwtjes. De rug en de kop van de kikker zijn blauw tot groen van kleur. Aan de flanken zijn lichtere stipjes aanwezig. De buikzijde is veel lichter tot wit van kleur. De ogen hebben een gele iris en een horizontale pupil. De poten zijn voorzien van vliezen tussen de tenen. Deze dienen bij de meeste kikkers om beter te kunnen zwemmen, ze worden wel zwemvliezen genoemd. Bij de soorten uit het geslacht Rhacophorus, die ook wel 'vliegende kikkers' worden genoemd, dienen ze om het pootoppervlak te vergroten na een sprong. Hierdoor kan de kikker stukjes zweven om zich van boom naar boom te verplaatsen. De zwemvliezen van Rhacophorus helenae hebben blauwe vlekken.

## Verspreiding en habitat
Rhacophorus helenae is endemisch in het zuiden van Vietnam. Het is een boombewoner die veel klimt. De habitat bestaat uit laaggelegen bossen. De kikker wordt beschouwd als sterk bedreigd als gevolg van menselijke activiteiten.

title: Rhacophorus helenae

wikitext:
{{Taxobox amfibie
| naam = ''Rhacophorus helenae''
| titelweergave = cursief
| afbeelding=
| afbeeldingtekst=
| orde = [[Kikkers|Anura]]
| familie = [[Schuimnestboomkikkers|Rhacophoridae]]
| onderfamilie = [[Rhacophorinae]]
| geslacht = ''[[Rhacophorus]]''
| auteur = [[Jodi Rowley|Rowley]]
| datum = 2012
| commons=
| species=Rhacophorus helenae
|status=EN|statusbron=2020|rl-id=47144519}}
'''''Rhacophorus helenae''''' is een [[kikkers|kikker]] uit de familie [[schuimnestboomkikkers]] (Rhacophoridae). ''Rhacophorus helenae'' is voor het eerst wetenschappelijk beschreven door de Australische onderzoekster [[Jodi Rowley]].<ref name="AMNH">{{Citeer web | url = http://research.amnh.org/vz/herpetology/amphibia/Amphibia/Anura/Rhacophoridae/Rhacophorinae/Rhacophorus/Rhacophorus-helenae| titel = ''Rhacophorus helenae'' | auteur = Darrel R. Frost -  Amphibian Species of the World: an online reference - Version 6.0 - American Museum of Natural History}}</ref> Zij heeft de soort vernoemd naar haar moeder Helen.

==Uiterlijke kenmerken==
De kikker bereikt een lichaamslengte van ongeveer 7 tot 8,5 centimeter bij mannetjes en ongeveer 9 cm bij vrouwtjes. De rug en de kop van de kikker zijn blauw tot groen van kleur. Aan de flanken zijn lichtere stipjes aanwezig. De buikzijde is veel lichter tot wit van kleur. De ogen hebben een gele [[Iris (anatomie)|iris]] en een horizontale pupil. De poten zijn voorzien van vliezen tussen de tenen. Deze dienen bij de meeste kikkers om beter te kunnen zwemmen, ze worden wel zwemvliezen genoemd. Bij de soorten uit het geslacht ''Rhacophorus'', die ook wel 'vliegende kikkers' worden genoemd, dienen ze om het pootoppervlak te vergroten na een sprong. Hierdoor kan de kikker stukjes zweven om zich van boom naar boom te verplaatsen. De zwemvliezen van ''Rhacophorus helenae'' hebben blauwe vlekken.<ref>[http://www.bioone.org/doi/abs/10.1670/11-261 Soortbeschrijving Rhacophorus helenae] op www.bioone.org</ref>

==Verspreiding en habitat==
''Rhacophorus helenae'' is [[Endemie (biogeografie)|endemisch]] in het zuiden van [[Vietnam]].<ref name="AMWEB">{{Citeer web | url = http://amphibiaweb.org/cgi/amphib_query?where-genus=Rhacophorus&where-species=helenae| titel = ''Rhacophorus helenae''| auteur = University of California - AmphibiaWeb}}</ref> Het is een boombewoner die veel klimt. De habitat bestaat uit laaggelegen bossen. De kikker wordt beschouwd als sterk bedreigd als gevolg van menselijke activiteiten.

{{clearall}}
==Bronvermelding==
{{Appendix||2=
;Referenties
{{references}}
;Bronnen
* {{en}} - Darrel R. Frost -  Amphibian Species of the World: an online reference - Version 6.0 - American Museum of Natural History - ''Rhacophorus helenae'' - [http://research.amnh.org/vz/herpetology/amphibia/Amphibia/Anura/Rhacophoridae/Rhacophorinae/Rhacophorus/Rhacophorus-helenae Website] Geconsulteerd 13 februari 2017
* {{en}} - University of California - AmphibiaWeb - ''Rhacophorus helenae'' - [http://amphibiaweb.org/cgi/amphib_query?where-genus=Rhacophorus&where-species=helenae Website]
}}

[[Categorie:Schuimnestboomkikkers]]
[[Categorie:Endemisch dier uit Vietnam]]
[[Categorie:IUCN-status bedreigd]]

title: Rhacophorus helenae · IUCN-status: Bedreigd (2020)

Stam: Chordata (Chordadieren)

Klasse: Amfibia (Amfibieën)

Orde: Anura

Familie: Rhacophoridae

Onderfamilie: Rhacophorinae

Geslacht: Rhacophorus

title: Soort

Portaal: Biologie · Herpetologie


text:
# Eoparargyractis plevie
Eoparargyractis plevie is een vlinder uit de familie van de grasmotten (Crambidae), uit de onderfamilie van de Acentropinae. De wetenschappelijke naam van deze soort is voor het eerst gepubliceerd in 1917 door Harrison Gray Dyar Jr..
De soort komt voor in Canada en de Verenigde Staten.

title: Eoparargyractis plevie

wikitext:
{{Taxobox vlinder
| naam = ''Eoparargyractis plevie''
| titelweergave = cursief
| afbeelding =
| afbeeldingtekst =
| superfamilie = [[Pyraloidea]]
| familie = [[Grasmotten|Crambidae]] (Grasmotten)
| onderfamilie = [[Acentropinae]]
| geslacht  = ''[[Eoparargyractis]]''
| w-naam = ''Eoparargyractis plevie''
| auteur = Dyar
| datum = 1917
| haakjes = ja
| origineel = ''Elophila plevie''
}}
'''''Eoparargyractis plevie''''' is een [[Vlinders|vlinder]] uit de familie van de [[grasmotten]] (Crambidae), uit de onderfamilie van de [[Acentropinae]]. De wetenschappelijke naam van deze soort is voor het eerst gepubliceerd in 1917 door [[Harrison Gray Dyar Jr.]].

De soort komt voor in [[Canada]] en de [[Verenigde Staten]].

{{Appendix|2=
* {{en}} {{Aut|Nuss, M.; et al.}} (2003-2022). [http://globiz.pyraloidea.org/Pages/Reports/TaxonReport.aspx GlobIZ]. Global Information System on Pyraloidea. Geraadpleegd op 25-4-2022.
* {{en}} Moth Photographers Group. 2019. [http://mothphotographersgroup.msstate.edu/species.php?hodges=4787 Eoparargyractis plevie (Dyar, 1917)]. Geraadpleegd op 25-4-2022.
}}
[[Categorie:Grasmotten]]

title: Eoparargyractis plevie

Orde: Lepidoptera (Vlinders)

Superfamilie: Pyraloidea

Familie: Crambidae (Grasmotten)

Onderfamilie: Acentropinae

Geslacht: Eoparargyractis

title: Soort


text:
# Monstrilla pygmaea
Monstrilla pygmaea is een eenoogkreeftjessoort uit de familie van de Monstrillidae. De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 2000 door Suárez-Morales.

title: Monstrilla pygmaea

wikitext:
{{Taxobox
| titelweergave = cursief
| naam = ''Monstrilla pygmaea''
| afbeelding =
| rijk = [[Dieren (biologie)|Animalia]] (Dieren)
| stam = [[Geleedpotigen|Arthropoda]] ([[Geleedpotigen]])
| klasse = [[Maxillopoda]]
| onderklasse = [[Eenoogkreeftjes|Copepoda]] ([[Eenoogkreeftjes]])
| orde = [[Monstrilloida]]
| familie = [[Monstrillidae]]
| geslacht = ''[[Monstrilla]]''
| w-naam = ''Monstrilla pygmaea''
| auteur = Suárez-Morales
| datum = 2000
| haakjes =
| commons =
| species =
| worms = 361802
}}
'''''Monstrilla pygmaea''''' is een [[eenoogkreeftjes]]soort uit de familie van de [[Monstrillidae]].<ref>Walter, T. Chad (2012). <i>Monstrilla pygmaea</i> Suárez-Morales, 2000. In: Walter, T.C., Boxshall, G. (2012). World Copepoda database. Geraadpleegd via:  World Register of Marine Species op http://www.marinespecies.org/aphia.php?p=taxdetails&id=361802</ref> De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 2000 door Suárez-Morales.

{{Appendix}}
{{beginnetje|biologie|2013|03|18}}

[[Categorie:Monstrillidae]]

title: Monstrilla pygmaea

Klasse: Maxillopoda

Onderklasse: Copepoda (Eenoogkreeftjes)

Orde: Monstrilloida

Familie: Monstrillidae

Geslacht: Monstrilla

title: Soort


text:
# Andrena boyerella
Andrena boyerella is een vliesvleugelig insect uit de familie Andrenidae. De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1872 door Dours.

title: Andrena boyerella

wikitext:
{{Taxobox insect
| titelweergave = cursief
| naam = ''Andrena boyerella''
| afbeelding =
| afbeeldingtekst =
| orde = [[Vliesvleugeligen|Hymenoptera]] (Vliesvleugeligen)
| familie = [[Andrenidae]]
| onderfamilie = [[Andreninae]]
| tribus =
| geslacht = ''[[Zandbijen|Andrena]]'' (Zandbijen)
| w-naam = ''Andrena boyerella''
| auteur = Dours
| datum = 1872
| haakjes =
| species =
| commons =
}}
'''''Andrena boyerella''''' is een [[vliesvleugeligen|vliesvleugelig]] [[insecten|insect]] uit de familie [[Andrenidae]]. De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1872 door Dours.<ref>{{Brontabel|2008-ITIS}}</ref>
{{Appendix}}
{{beginnetje|biologie|2011|12|11}}

[[Categorie:Zandbijen]]

title: Andrena boyerella

Familie: Andrenidae

Onderfamilie: Andreninae

Geslacht: Andrena (Zandbijen)

title: Soort


text:
# Colabata marginalis
Colabata marginalis is een vlinder uit de familie van de Apatelodidae. De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1856 door Francis Walker.

title: Colabata marginalis

wikitext:
{{Taxobox vlinder
| naam = ''Colabata marginalis''
| titelweergave = cursief
| afbeelding =
| familie = [[Apatelodidae]]
| geslacht = ''[[Colabata]]''
| w-naam = ''Colabata marginalis''
| auteur = Walker
| datum = 1856
| haakjes =
| commons =
| species =
}}

'''''Colabata marginalis''''' is een [[vlinders|vlinder]] uit de familie van de [[Apatelodidae]].<ref>{{Brontabel|9999-Lepindex}}</ref> De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1856 door [[Francis Walker]].

{{Appendix}}
{{beginnetje|biologie|2013|03|29}}

[[Categorie:Apatelodidae]]

title: Colabata marginalis

Familie: Apatelodidae

Geslacht: Colabata

title: Soort


text:
# Agostino Mascardi
Agostino Mascardi (Sarzana, 2 september 1590 - aldaar, 1640) was een Italiaans redenaar en historicus.

## Biografie
Mascardi was een telg van een vooraanstaande familie in de Republiek Genua. Hij was een zoon van de jurist Alderano Mascardi (1557-1608) en Faustina de 'Nobili. Net als zijn vader en ooms Niccolò en Giuseppe (1540-1585) studeerde hij aan het Romeinse College en studeerde af in de richting rechten dankzij de aanbevelingen van graaf Camillo Molza. Mascardi bedankte de graaf door een gedicht aan hem op te dragen. Hij trad in 1606 toe tot de Sociëteit van Jezus, met behoud van een sterke interesse in literaire studies en composities, waarvoor hij zich vaak baseerde op het oordeel en advies van de benedictijnse abt Angelo Grillo (1557-1629). In 1618 werd hij aangenomen als secretaris door kardinaal Alessandro d'Este (1568 -1624). In Rome begon hij een fantastisch gedicht te schrijven, de Tiburno, om de stichting van de stad Tivoli, de familie en de weelderige villa van de Este in de stad Lazio te vieren. Het werk werd onderbroken vanwege de dood van Paus Paulus V in 1621. Om de opening van het conclaaf te vieren, componeerde Mascardi het Oratio habita ad illustrissimos ac reverendissimos S. R. E. cardinales de subrogando pontifice.
Zijn welsprekendheid verwierf hem de titel van honorair kamerheer van Paus Urbanus VIII, die hem een jaarlijks salaris van 500 kronen gaf, en voor hem in 1628 een leerstoel in de retorica aan de Universiteit Sapienza Rome vestigde. Hij overleed in 1640 te Sarzana, op 49-jarige leeftijd.
Een bekend werk is zijn verhandeling Trattati cinque dell'arte istorica. Zijn Congiura del conte Giovanni Luigi de' Fieschi (1629) over de samenzwering van graaf Giovanni Luigi Fieschi tegen de Doria-familie leidde tot de uitspraak dat Mascardi beter was in het onderwijzen van de grondbeginselen van de geschiedschrijving, dan in het uitoefenen ervan.

title: Agostino Mascardi

wikitext:
[[Bestand:BerniniMascardi.jpg|miniatuur|Portret van Agostino Mascardi. [[École nationale supérieure des beaux-arts]], [[Parijs]]]]
'''Agostino Mascardi''' ([[Sarzana]], [[2 september]] [[1590]] - aldaar, [[1640]]) was een [[Italië|Italiaans]] [[redenaar]] en [[historicus]].

== Biografie ==
Mascardi was een telg van een vooraanstaande familie in de [[Republiek Genua]]. Hij was een zoon van de jurist Alderano Mascardi (1557-1608) en Faustina de 'Nobili. Net als zijn vader en ooms Niccolò en Giuseppe (1540-1585) studeerde hij aan het Romeinse College en studeerde af in de richting rechten dankzij de aanbevelingen van graaf [[Camillo Molza]]. Mascardi bedankte de graaf door een gedicht aan hem op te dragen. Hij trad in 1606 toe tot de Sociëteit van Jezus, met behoud van een sterke interesse in literaire studies en composities, waarvoor hij zich vaak baseerde op het oordeel en advies van de benedictijnse abt [[Angelo Grillo]] (1557-1629). In 1618 werd hij aangenomen als secretaris door kardinaal Alessandro d'Este (1568 -1624). In Rome begon hij een fantastisch gedicht te schrijven, de Tiburno, om de stichting van de stad [[Tivoli (Italië)|Tivoli]], de familie en de weelderige villa van de Este in de stad [[Lazio]] te vieren. Het werk werd onderbroken vanwege de dood van [[Paus Paulus V]] in 1621. Om de opening van het conclaaf te vieren, componeerde Mascardi het ''Oratio habita ad illustrissimos ac reverendissimos S. R. E. cardinales de subrogando pontifice''.

Zijn welsprekendheid verwierf hem de titel van honorair kamerheer van [[Paus Urbanus VIII]], die hem een jaarlijks salaris van 500 kronen gaf, en voor hem in 1628 een leerstoel in de [[retorica]] aan de [[Universiteit Sapienza Rome]] vestigde. Hij overleed in 1640 te Sarzana, op 49-jarige leeftijd.

Een bekend werk is zijn verhandeling ''Trattati cinque dell'arte istorica''. Zijn ''Congiura del conte Giovanni Luigi de' Fieschi'' (1629) over de samenzwering van graaf [[Giovanni Luigi Fieschi]] tegen de [[Doria]]-familie<ref group="noot">De verhandeling die de [[Jean-François Paul de Gondi|kardinaal de Retz]] later geschreven heeft over dit onderwerp, is een vrije vertaling van Mascardi</ref> leidde tot de uitspraak dat Mascardi beter was in het onderwijzen van de grondbeginselen van de geschiedschrijving, dan in het uitoefenen ervan.

== Literatuur ==
* {{Citeer journal|author=[[François Xavier de Feller]]|journal=Geschiedkundig woordenboek, of Beknopte levensbeschrijvingen van mannen, die, van het begin der wereld tot op onzen tijd, zich door vernuft, begaafdheden, deugden, dwalingen of misdaden hebben beroemd of berucht gemaakt|title=Mascardi (Agostino) |url=https://books.google.it/books?id=FXFWAAAAcAAJ&pg=PA260&lpg=PA260&dq|date=1837|publisher=J.J. Arkesteyn|volume=16|location='s-Hertogenbosch|id= |isbn= |oclc= |doi= |pages=260-261|archiefurl=https://web.archive.org/web/20211218122642/https://books.google.it/books?id=FXFWAAAAcAAJ&pg=PA260&lpg=PA260&dq=|archiefdatum=18 december 2021|dodeurl=nee}}

{{Appendix||2=
'''Noten'''
{{References|group=noot}}
'''Bronnen'''
* {{Bronvermelding anderstalige Wikipedia|taal=it|titel=Agostino Mascardi|oldid=116120656}}
}}
{{Bibliografische informatie}}
{{Commonscat|Agostino Mascardi}}

{{DEFAULTSORT:Mascardi, Agostino}}
[[Categorie:Italiaans historicus]]
[[Categorie:Redenaar]]


text:
# Cyclosa kibonotensis
Cyclosa kibonotensis is een spinnensoort in de taxonomische indeling van de wielwebspinnen (Araneidae).
Het dier behoort tot het geslacht Cyclosa. De wetenschappelijke naam van de soort werd voor het eerst geldig gepubliceerd in 1910 door Albert Tullgren.

title: Cyclosa kibonotensis

wikitext:
{{Taxobox spin
| naam              = ''Cyclosa kibonotensis''
| titelweergave     = cursief
| afbeelding        =
| afbeeldingtekst   =
| familie           = [[Wielwebspinnen|Araneidae]] (Wielwebspinnen)
| geslacht          = ''[[Cyclosa]]''
| auteur            = [[Albert Tullgren]]
| datum             = 1910
| haakjes           =
}}
'''''Cyclosa kibonotensis''''' is een [[spinnen (dieren)|spinnen]][[soort]] in de taxonomische indeling van de [[Wielwebspinnen|wielwebspinnen (Araneidae)]].<ref>{{aut|Platnick, Norman I.}} (2010): [http://research.amnh.org/entomology/spiders/catalog/ The world spider catalog], version 10.5. ''American Museum of Natural History''. [https://web.archive.org/web/20090312050907/http://research.amnh.org:80/entomology/spiders/catalog/ Gearchiveerd] op 12 maart 2009.</ref>

Het dier behoort tot het geslacht ''[[Cyclosa]]''. De wetenschappelijke naam van de soort werd voor het eerst geldig gepubliceerd in 1910 door [[Albert Tullgren]].

{{Appendix}}
{{beginnetje|biologie|2011|10|21}}

[[Categorie:Cyclosa|kibonotensis]]

title: Cyclosa kibonotensis

Klasse: Arachnida (Spinachtigen)

Orde: Araneae (Spinnen)

Familie: Araneidae (Wielwebspinnen)

Geslacht: Cyclosa

title: Soort


text:
# Myopa perplexa
Myopa perplexa is een vliegensoort uit de familie van de blaaskopvliegen (Conopidae). De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1953 door Camras.

title: Myopa perplexa

wikitext:
{{Taxobox insect
| titelweergave = cursief
| naam = ''Myopa perplexa''
| afbeelding =
| orde = [[Diptera]] (Tweevleugeligen)
| onderorde = [[Vliegen (dieren)|Brachycera]] (Vliegen)
| familie = [[Blaaskopvliegen|Conopidae]] (Blaaskopvliegen)
| geslacht = ''[[Myopa]]''
| w-naam = ''Myopa perplexa''
| auteur = Camras
| datum = 1953
| haakjes =
| commons =
| species =
}}
'''''Myopa perplexa''''' is een [[Vliegen (dieren)|vliegen]]soort uit de familie van de [[Blaaskopvliegen|blaaskopvliegen (Conopidae)]].<ref>Camras, in Stone et al., 1965, Catalog of the Diptera of America north of Mexico, p. 630.</ref> De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1953 door Camras.

{{Appendix}}
{{beginnetje|biologie|2013|06|18}}

[[Categorie:Blaaskopvliegen]]

title: Myopa perplexa

Orde: Diptera (Tweevleugeligen)

Onderorde: Brachycera (Vliegen)

Familie: Conopidae (Blaaskopvliegen)

Geslacht: Myopa

title: Soort


text:
# O Earth, O Stars
O Earth, O Stars is een dubbelconcert geschreven door David Maslanka. Maslanka componeert voornamelijk voor blaasorkest, maar maakt hier een klein uitstapje. Hij schreef zijn dubbelconcert voor dwarsfluit, cello en harmonieorkest (symphonic band). Maslanka gaf aan dat het geen programmamuziek is, maar dat iedereen de titel en subtitels vrij kon interpreteren.
Maslanka: "Nadat ik mijn Tromboneconcert met een belangrijke partij voor de cello had geschreven, kreeg ik het verzoek een celloconcert te schrijven. Tegelijkertijd wilde ik een werk schrijven voor dwarsfluit (voor Risinger). Uiteindelijk combineerde ik beide verzoeken en er vloeide dit dubbelconcert uit mijn hand. Daarna schreef ik verder aan wat uiteindelijk deels een celloconcert zou worden: Remember me een werk voor cello en negentien muzikanten. Dat werk gaat in 2014 in première."
O Earth, O Starts bestaat uit zes delen, waarvan drie een koraal zijn:
1. Chorale (gebaseerd op Jesu, ist meine Freude van Johann Sebastian Bach)
2. You are the image of the unending World (naar een citaat uit werk van Carl Jung)
3. Sanctus (naar het koraal Heilig Heilig)
4. Dragons and devils of the heart (naar citaat Jung: It is wise to nourish the soul, otherwise you bread dragons and devils in your heart en gedicht van A.A. Milne)
5. O Earth, O Stars (naar een gedicht van Richard Beale)
6. Chorale (naar Aus tiefer Not schrei ich zu dir, BWV 38, wederom van Bach)

O Earth, O Stars is volgens de componist het sleuteldeel, maar is tevens het kortst.
De eerste uitvoering werd op 18 november 2010 gegeven door het volgende ensemble:
- Kimberly McCoul Risinger (solofluitist van Illinois Symphony Orchestra)
- Adriana La Rosa Ransom (cellist, assistent-professor Illinois State University)
- Illinois State University Wind Symphony
- Stephen K. Steele

Dit gezelschap legde het vervolgens via een opname vast voor Albany Records. Het werk kreeg daarna diverse uitvoeringen door solisten/orkesten van andere universiteiten.
Maslanka schreef het werk voor:
- 1 solo fluit
- 1 solo cello
- 2 dwarsfluiten (II ook piccolo), 2 hobo's, 2 klarinetten, 1 basklarinet, 1 contrabasklarinet, 2 fagotten
- 1 sopraansaxofoon, 1 altsaxofoon
- 2 hoorns, 2 trompetten, 2 trombones, 1 eufonium, 1 tuba
- contrabas
- harp
- pauken
- percussie 1: vibrafoon, bellen,
- percussie 2: buisklokken, xylofoon
- percussie 3: crotales, marimba, gong in E,
- percussie 4: grote trom, cabasa, bekken, slapstick, triangel, tempelblokken, tom-toms
- percussie 5: grote trom, hihat, bekken, kleine tom-toms, tamtam en tenordrum.

title: O Earth, O Stars

wikitext:
{{Infobox compositie
| titel= ''O Earth, O Stars''
| componist= [[David Maslanka]]
| soortcompositie=  [[dubbelconcert]]
| geschrevenvoor= [[dwarsfluit]], [[cello]] en [[harmonieorkest]]
| toonsoort=
| opusnummer=
| andereaanduiding=
| gecomponeerdin= 2010
| première= [[18 november]] [[2010]]
| opgedragenaan=
| duur= ca 40 minuten
| vorige=
| volgende=
| oeuvre=
| afbeelding2=
| onderschrift2=
}}

'''''O Earth, O Stars''''' is een [[dubbelconcert]] geschreven door [[David Maslanka]]. Maslanka componeert voornamelijk voor [[blaasorkest]], maar maakt hier een klein uitstapje. Hij schreef zijn dubbelconcert voor [[dwarsfluit]], [[cello]] en [[harmonieorkest]] (symphonic band). Maslanka gaf aan dat het geen [[programmamuziek]] is, maar dat iedereen de titel en subtitels vrij kon interpreteren.

Maslanka: "Nadat ik mijn [[Tromboneconcert (Maslanka)|Tromboneconcert]] met een belangrijke partij voor de cello had geschreven, kreeg ik het verzoek een [[celloconcert]] te schrijven. Tegelijkertijd wilde ik een werk schrijven voor [[dwarsfluit]] (voor Risinger). Uiteindelijk combineerde ik beide verzoeken en er vloeide dit dubbelconcert uit mijn hand. Daarna schreef ik verder aan wat uiteindelijk deels een celloconcert zou worden: ''Remember me'' een werk voor cello en negentien muzikanten. Dat werk gaat in 2014 in première."

''O Earth, O Starts'' bestaat uit zes delen, waarvan drie een [[koraal (muziek)|koraal]] zijn:
# Chorale (gebaseerd op Jesu, ist meine Freude van [[Johann Sebastian Bach]])
# You are the image of the unending World (naar een citaat uit werk van [[Carl Jung]])
# Sanctus (naar het koraal Heilig Heilig)
# Dragons and devils of the heart (naar citaat Jung: It is wise to nourish the soul, otherwise you bread dragons and devils in your heart en gedicht van [[A.A. Milne]])
# O Earth, O Stars (naar een gedicht van [[Richard Beale]])
# Chorale (naar [[Aus tiefer Not schrei ich zu dir, BWV 38]], wederom van Bach)
O Earth, O Stars is volgens de componist het sleuteldeel, maar is tevens het kortst.

De eerste uitvoering werd op [[18 november]] [[2010]] gegeven door het volgende ensemble:
* Kimberly McCoul Risinger (solofluitist van [[Illinois Symphony Orchestra]])
* Adriana La Rosa Ransom (cellist, assistent-professor Illinois State University)
* [[Illinois State University Wind Symphony]]
* [[Stephen K. Steele]]
Dit gezelschap legde het vervolgens via een opname vast voor [[Albany Records]]. Het werk kreeg daarna diverse uitvoeringen door solisten/orkesten van andere universiteiten.

Maslanka schreef het werk voor:
* 1 solo fluit
* 1 solo cello
* 2 [[dwarsfluit]]en (II ook [[piccolo (fluit)|piccolo]]), 2 [[hobo (muziekinstrument)|hobo's]], 2 [[klarinet]]ten, 1 [[basklarinet]], 1 [[contrabasklarinet]], 2 [[fagot]]ten
* 1 [[sopraansaxofoon]], 1 [[altsaxofoon]]
* 2 [[hoorn (muziekinstrument)|hoorns]], 2 [[trompet]]ten, 2 [[trombone]]s, 1 [[eufonium]], 1 [[Tuba (instrument)|tuba]]
* [[contrabas]]
* [[harp (tokkelinstrument)|harp]]
* [[pauk]]en
* [[Slaginstrument|percussie]] 1: [[vibrafoon]], [[Glockenspiel|bellen]],
* percussie 2: [[buisklokken]], [[xylofoon]]
* percussie 3: [[crotales]], [[marimba]], [[gong (muziekinstrument)|gong in E]],
* percussie 4: [[grote trom]], [[Kabassa|cabasa]], [[Bekken (muziekinstrument)|bekken]], [[Zweep (muziekinstrument)|slapstick]], [[triangel (muziekinstrument)|triangel]], [[tempelblok]]ken, [[tom-tom (trommel)|tom-toms]]
* percussie 5: grote trom, [[hihat]], bekken, kleine tom-toms, [[tamtam]] en tenordrum.

[[Categorie:HaFaBramuziek]]
[[Categorie:Dubbelconcert]]
[[Categorie:Compositie voor fluit]]
[[Categorie:Compositie voor cello]]
[[Categorie:Compositie van David Maslanka]]
[[Categorie:Compositie voltooid in 2010]]

title: O Earth, O Stars

Componist: David Maslanka

Soort compositie: dubbelconcert

Gecomponeerd voor: dwarsfluit, cello en harmonieorkest

Première: 18 november 2010

Duur: ca 40 minuten

Portaal: Klassieke muziek


text:
# Metaphycus desertus
Metaphycus desertus is een vliesvleugelig insect uit de familie Encyrtidae. De wetenschappelijke naam is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1984 door Myartseva.

title: Metaphycus desertus

wikitext:
{{Taxobox insect
| naam = ''Metaphycus desertus''
| titelweergave = cursief
| afbeelding =
| afbeeldingtekst =
| orde = [[Vliesvleugeligen|Hymenoptera]] (Vliesvleugeligen)
| familie = [[Encyrtidae]]
| geslacht = ''[[Metaphycus]]''
| w-naam = ''Metaphycus desertus''
| auteur = Myartseva
| datum = 1984
| haakjes =
| species =
| commons =
}}
'''''Metaphycus desertus''''' is een [[Vliesvleugeligen|vliesvleugelig insect]] uit de familie [[Encyrtidae]]. De wetenschappelijke naam is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1984 door Myartseva.

{{Appendix|2=
* [https://www.nhm.ac.uk/research-curation/research/projects/chalcidoids/database/validName.dsml?index=ValidName&searchPageURL=indexValidName.dsml&Familyqtype=equals&Family=&Genusqtype=equals&Genus=Metaphycus&Speciesqtype=equals&Species=desertus {{Ts.|Noyes, J.S.}} (2012). Universal Chalcidoidea Database. World Wide Web electronic publication. http://www.nhm.ac.uk/chalcidoids. Version as of June 2012]
}}
{{Beginnetje|biologie|2013|04|12}}

[[Categorie:Metaphycus|desertus]]

title: Metaphycus desertus

Familie: Encyrtidae

Geslacht: Metaphycus

title: Soort


text:
# Steenbergen en Kruisland
Steenbergen en Kruisland was  tot 26 juni 1962 de naam van de gemeente Steenbergen in de Nederlandse provincie Noord-Brabant, met daarin de plaatsen Steenbergen, Kruisland en De Heen.
Steenbergen en Kruisland is in 1997 samen met Dinteloord en Prinsenland en Nieuw-Vossemeer opgegaan in de gemeente Steenbergen.

title: Steenbergen en Kruisland

wikitext:
[[Bestand:1867 Steenbergen.gif|thumb|right|Steenbergen en Kruisland in [[1867]].]]

'''Steenbergen en Kruisland''' was  tot 26 juni 1962 de naam van de gemeente [[Steenbergen (gemeente)|Steenbergen]] in de [[Nederland (hoofdbetekenis)|Nederland]]se [[provincie]] [[Noord-Brabant]], met daarin de plaatsen [[Steenbergen (stad)|Steenbergen]], [[Kruisland]] en [[De Heen]].
Steenbergen en Kruisland is in [[1997]] samen met [[Dinteloord en Prinsenland]] en [[Nieuw-Vossemeer]] opgegaan in de gemeente [[Steenbergen (gemeente)|Steenbergen]].

== Externe link ==
[http://www.plaatsengids.nl/steenbergen Plaatsengids.nl]

[[Categorie:Geschiedenis van Steenbergen]]
[[Categorie:Voormalige gemeente in Noord-Brabant]]


text:
# Parastypiura maculata
Parastypiura maculata is een vliesvleugelig insect uit de familie bronswespen (Chalcididae). De wetenschappelijke naam is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1951 door Steffan.

title: Parastypiura maculata

wikitext:
{{Taxobox insect
| naam = ''Parastypiura maculata''
| titelweergave = cursief
| afbeelding =
| afbeeldingtekst =
| orde = [[Vliesvleugeligen|Hymenoptera]] (Vliesvleugeligen)
| familie = [[Bronswespen (familie)|Chalcididae]] (Bronswespen)
| geslacht = ''[[Parastypiura]]''
| w-naam = ''Parastypiura maculata''
| auteur = Steffan
| datum = 1951
| haakjes =
| species =
| commons =
}}
'''''Parastypiura maculata''''' is een [[Vliesvleugeligen|vliesvleugelig insect]] uit de familie [[Bronswespen (familie)|bronswespen]] (Chalcididae). De wetenschappelijke naam is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1951 door Steffan.

{{Appendix|2=
* [http://www.nhm.ac.uk/research-curation/research/projects/chalcidoids/database/validName.dsml?index=ValidName&searchPageURL=indexValidName.dsml&Familyqtype=equals&Family=&Genusqtype=equals&Genus=Parastypiura&Speciesqtype=equals&Species=maculata {{Ts.|Noyes, J.S.}} (2012). Universal Chalcidoidea Database. World Wide Web electronic publication. http://www.nhm.ac.uk/chalcidoids. Version as of June 2012]
}}
{{Beginnetje|biologie|2013|04|12}}

[[Categorie:Bronswespen]]

title: Parastypiura maculata

Familie: Chalcididae (Bronswespen)

Geslacht: Parastypiura

title: Soort


text:
# Frans Krajcberg
Frans Krajcberg (Kozienice, 12 april 1921 – Rio de Janeiro, 15 november 2017) was een Pools-Braziliaans beeldhouwer, schilder, graficus en fotograaf.

## Leven en werk
Krajcberg werd in 1921 geboren als zoon van een Joodse familie in de Poolse stad Kozienice in Mazovië. Reeds als jongere was hij in kunst geïnteresseerd. Ten tijde van het uitbreken van de Tweede Wereldoorlog bevond hij zich niet ver van de grens met Duitsland en bij terugkeer in Kozienice was zijn familie verdwenen en hun huis bezet door andere bewoners. Hij ontvluchtte Polen, waar hij nooit meer zou terugkeren, door de Wisła over te steken en hij sloot zich aan bij het Rode Leger. Hij raakte gewond en werd opgenomen in een ziekenhuis in Minsk. Gedurende zijn herstelperiode ging hij schilderen en in 1940 werd hij naar een kunstopleiding in Vitebsk gestuurd, die volgeboekt bleek. Tot 1941 volgde hij daarom een ingenieurs- en kunstopleiding in Leningrad. In dat jaar sloot Krajcberg zich aan bij het Poolse Leger en werd naar Tasjkent gezonden. Vervolgens diende hij tot het einde van de oorlog als officier bij de Genie van het Poolse 2e Korps.
In 1945 ging hij naar Stuttgart, waar zich veel vluchtelingen uit Kozienice bevonden, en vernam dat van zijn familie hij de enige overlevende van de Holocaust was. Van 1947 tot 1949 studeerde hij bij Willi Baumeister aan de Staatliche Akademie der Bildenden Künste Stuttgart. Baumeister adviseerde hem naar Parijs te gaan en schreef een introductiebrief voor Fernand Léger. In Parijs werd hij zes maanden lang ondersteund door Marc Chagall, wiens familie hij kende uit Vitebsk. Met diens hulp emigreerde hij uiteindelijk naar Brazilië en hij vestigde zich, na een oponthoud van enkele dagen in Rio de Janeiro, in de stad São Paulo. Hij werkte als assistent in het pas geopende Museu de Arte Moderna de São Paulo, waar in 1951 de eerste Biënnale van São Paulo plaatsvond. Hij schilderde en exposeerde wel, maar verkocht niets.
In 1952 verhuisde Krajcberg naar Monte Alegre in de staat Paraná, waar hij een aanstelling kreeg als grafisch ontwerper in een papierfabriek en hij nam de Braziliaanse nationaliteit aan. Op zoek naar bloemmotieven kwam hij voor het eerst in contact met de Braziliaanse natuur en in 1954 gaf hij zijn baan op. Hij isoleerde zich volledig in de natuur van Paraná, schilderde zelfportretten, stillevens en planten en bouwde zijn eigen huis in het woud. In 1956 beëindigde hij deze periode en vestigde zich in Rio de Janeiro. Hij deelde een atelier met de beeldhouwer Franz Weissmann en samen namen zij deel aan de Biënnale van São Paulo van 1957. Krajcberg won de prijs van Melhor pintor brasileiro, de beste Braziliaanse schilder.
In 1958 vestigde hij zich weer in Parijs en hield vanaf nu een atelier aan in de Parijse wijk Montparnasse. Hij zocht vaak de rust van het eiland Ibiza en fotografeerde er de natuur. Ook maakte hij er zijn eerste stone paintings en hij werd een vertegenwoordiger van de zogenaamde Land art. In 1959 maakte hij zijn eerste reis naar het Amazonegebied en in 1960 had hij contact met Jean Dubuffet, die zijn werk bewonderde, en Georges Braque, die hem aanwijzingen gaf en twee litho's met hem vervaardigde. Hij reisde tussen Rio de Janeiro, Parijs en Ibiza. In 1964 won hij met zijn schilderijen van aarde en stenen een prijs bij de Biënnale van Venetië. In hetzelfde jaar nog vestigde hij een atelier dicht bij de Pico de Cata Branca in de regio Itabirito in het hartje van de staat Minas Gerais, waar de bodem is gekleurd met vele pigmenten oker, grijs, bruin, groen en vooral rood. Hij maakte nu zijn eerste sculpturen van dood hout en benadrukte de lijnen met gekleurde aarde.
Vanaf 1966 werkt hij in een atelier, gebouwd van glas en hout naar een ontwerp van de Braziliaanse architect José Zanine, aan de kust in Nova Viçosa, dat hij openstelde voor Braziliaanse kunstenaars, die met hout willen werken. Hij bouwde twee expositieruimtes en voor zichzelf een boomhuis. In oktober 2003 werd een cultureel centrum, het Espaço Frans Krajberg geopend in de Jardim Botânico van Curitiba, waar meer dan honderd sculpturen die hij had vervaardigd in Nova Viçosa permanent worden tentoongesteld. In 2003 werd door de burgemeester van Parijs, Bertrand Delanoë, de Krajcberg Space geopend aan de Avenue du Maine in Parijs, waar de sculpturen, schilderijen en grafisch werk worden geëxposeerd, die hij aan de stad Parijs had geschonken.
Frans Krajcberg overleed in 2017 op 96-jarige leeftijd in een ziekenhuis in Rio de Janeiro.

## Fotogalerij
- Espaço Frans Krajcberg, Curitiba
- Selectie van zijn sculpturen, Curitiba
- Expo "Nature" in São Paulo (2008)
- Frans Krajcberg, Exhibition Natura, Oca, São Paulo 2008

title: Frans Krajcberg

wikitext:
{{Infobox kunstenaar
| naam           = Frans Krajcberg
| afbeelding     = Frans Krajcberg.jpg
| onderschrift   = Frans Krajcberg (1985)
| volledige naam =
| bijnaam        =
| geboren        = 12 april 1921
| overleden      = 15 november 2017
| land           = Polen
| nationaliteit  = Braziliaans
| beroep         = [[Beeldhouwer]], [[kunstschilder|schilder]], [[graficus]] en [[fotograaf]]
| jaren-actief   =
| stijl          = [[Abstracte kunst|Abstract]], [[Land art]]
| website        =
| RKD            =
}}
'''Frans Krajcberg''' ([[Kozienice (plaats)|Kozienice]], [[12 april]] [[1921]] – [[Rio de Janeiro (stad)|Rio de Janeiro]], [[15 november]] [[2017]]) was een Pools-Braziliaans [[beeldhouwer]], [[kunstschilder|schilder]], [[graficus]] en [[fotograaf]].

== Leven en werk ==
Krajcberg werd in 1921 geboren als zoon van een [[Jodendom|Joodse]] familie in de [[Polen|Poolse]] stad Kozienice in [[Woiwodschap Mazovië|Mazovië]].<ref>[http://www.krajcberg.vertical.fr/fkchronologieenglish.html Frans Krajcberg: chronologie]{{dode link|datum=september 2017 |bot=InternetArchiveBot }}</ref> Reeds als jongere was hij in kunst geïnteresseerd. Ten tijde van het uitbreken van de [[Tweede Wereldoorlog]] bevond hij zich niet ver van de grens met Duitsland en bij terugkeer in Kozienice was zijn familie verdwenen en hun huis bezet door andere bewoners. Hij ontvluchtte Polen, waar hij nooit meer zou terugkeren, door de [[Wisła (rivier)|Wisła]] over te steken en hij sloot zich aan bij het [[Rode Leger (Sovjet-Unie)|Rode Leger]]. Hij raakte gewond en werd opgenomen in een ziekenhuis in [[Minsk]]. Gedurende zijn herstelperiode ging hij schilderen en in 1940 werd hij naar een kunstopleiding in [[Vitebsk]] gestuurd, die volgeboekt bleek. Tot 1941 volgde hij daarom een ingenieurs- en kunstopleiding in [[Sint-Petersburg|Leningrad]]. In dat jaar sloot Krajcberg zich aan bij het Poolse Leger en werd naar [[Tasjkent]] gezonden. Vervolgens diende hij tot het einde van de oorlog als officier bij de Genie van het Poolse [[2e Korps (Polen)|2e Korps]].

In 1945 ging hij naar [[Stuttgart]], waar zich veel vluchtelingen uit Kozienice bevonden, en vernam dat van zijn familie hij de enige overlevende van de [[Holocaust]] was. Van 1947 tot 1949 studeerde hij bij [[Willi Baumeister]] aan de ''[[Staatliche Akademie der Bildenden Künste Stuttgart]]''. Baumeister adviseerde hem naar [[Parijs]] te gaan en schreef een introductiebrief voor [[Fernand Léger]]. In Parijs werd hij zes maanden lang ondersteund door [[Marc Chagall]], wiens familie hij kende uit Vitebsk. Met diens hulp emigreerde hij uiteindelijk naar Brazilië en hij vestigde zich, na een oponthoud van enkele dagen in [[Rio de Janeiro (stad)|Rio de Janeiro]], in de stad [[São Paulo (stad)|São Paulo]]. Hij werkte als assistent in het pas geopende [[Museu de Arte Moderna de São Paulo]], waar in 1951 de eerste [[Biënnale van São Paulo]] plaatsvond. Hij schilderde en exposeerde wel, maar verkocht niets.

In 1952 verhuisde Krajcberg naar Monte Alegre in de staat [[Paraná (staat)|Paraná]], waar hij een aanstelling kreeg als grafisch ontwerper in een papierfabriek en hij nam de Braziliaanse nationaliteit aan. Op zoek naar bloemmotieven kwam hij voor het eerst in contact met de Braziliaanse natuur en in 1954 gaf hij zijn baan op. Hij isoleerde zich volledig in de natuur van Paraná, schilderde zelfportretten, stillevens en planten en bouwde zijn eigen huis in het woud. In 1956 beëindigde hij deze periode en vestigde zich in Rio de Janeiro. Hij deelde een atelier met de beeldhouwer [[Franz Weissmann]] en samen namen zij deel aan de Biënnale van São Paulo van 1957. Krajcberg won de prijs van ''Melhor pintor brasileiro'', de beste Braziliaanse schilder.

In 1958 vestigde hij zich weer in Parijs en hield vanaf nu een atelier aan in de Parijse wijk [[Montparnasse]]. Hij zocht vaak de rust van het eiland [[Ibiza (eiland)|Ibiza]] en fotografeerde er de natuur. Ook maakte hij er zijn eerste ''stone paintings'' en hij werd een vertegenwoordiger van de zogenaamde [[Land art]]. In 1959 maakte hij zijn eerste reis naar het [[Amazonebekken|Amazonegebied]] en in 1960 had hij contact met [[Jean Dubuffet]], die zijn werk bewonderde, en [[Georges Braque]], die hem aanwijzingen gaf en twee litho's met hem vervaardigde. Hij reisde tussen Rio de Janeiro, Parijs en Ibiza. In 1964 won hij met zijn schilderijen van aarde en stenen een prijs bij de [[Biënnale van Venetië]]. In hetzelfde jaar nog vestigde hij een atelier dicht bij de Pico de Cata Branca in de regio [[Itabirito]] in het hartje van de staat [[Minas Gerais]], waar de bodem is gekleurd met vele pigmenten oker, grijs, bruin, groen en vooral rood. Hij maakte nu zijn eerste sculpturen van dood hout en benadrukte de lijnen met gekleurde aarde.

Vanaf 1966 werkt hij in een atelier, gebouwd van glas en hout naar een ontwerp van de Braziliaanse architect José Zanine, aan de kust in [[Nova Viçosa]], dat hij openstelde voor Braziliaanse kunstenaars, die met hout willen werken. Hij bouwde twee expositieruimtes en voor zichzelf een boomhuis. In oktober 2003 werd een cultureel centrum, het ''Espaço Frans Krajberg'' geopend in de Jardim Botânico van [[Curitiba (gemeente)|Curitiba]], waar meer dan honderd sculpturen die hij had vervaardigd in Nova Viçosa permanent worden tentoongesteld. In 2003 werd door de burgemeester van Parijs, [[Bertrand Delanoë]], de ''Krajcberg Space'' geopend aan de Avenue du Maine in Parijs, waar de sculpturen, schilderijen en grafisch werk worden geëxposeerd, die hij aan de stad Parijs had geschonken.

Frans Krajcberg overleed in 2017 op 96-jarige leeftijd in een ziekenhuis in Rio de Janeiro.<ref>[https://agenciabrasil.ebc.com.br/cultura/noticia/2017-11/morre-no-rio-artista-plastico-frans-krajcberg Morre, no Rio, artista plástico Frans Krajcberg], EBC, 15 november 2017.</ref>

== Fotogalerij ==
<gallery widths="200" heights="200">
Bestand:Franz Krajcberg space.jpg|''Espaço Frans Krajcberg'', Curitiba
Bestand:Espa o Cultural Frans Krajcberg - Curitiba (40927903).jpg|Selectie van zijn sculpturen, Curitiba
Bestand:Krajcberg-Oca-081127.JPG|Expo "Nature" in São Paulo (2008)
Bestand:Frans Krajcberg , Oca 2008 a.jpg|Frans Krajcberg, Exhibition Natura, Oca, São Paulo 2008
</gallery>

== Zie ook ==
* [[Lijst van deelnemers aan de Biënnale van Venetië]]
* [[Lijst van deelnemers aan de Biënnale van São Paulo]]

== Externe links ==
* [https://d-nb.info/gnd/119095475 Deutsche Nationalbibliothek: Frans Krajcberg]
* {{en}} [https://web.archive.org/web/20090228043650/http://www.krajcberg.vertical.fr/fkmanifesteenglish.html Website kunstenaar]
* [https://www.flickr.com/photos/secultba/sets/72157626341386478/detail/ Voorbeelden van het werk van Krajcberg]

{{Appendix}}
{{Bibliografische informatie}}
{{Commonscat}}

{{DEFAULTSORT:Krajcberg, Frans}}
[[Categorie:Braziliaans beeldhouwer]]
[[Categorie:Braziliaans kunstschilder]]
[[Categorie:Braziliaans graficus]]

title: Persoonsgegevens

Overleden: 15 november 2017

Geboorteland: Polen

Nationaliteit: Braziliaans

Beroep(en): Beeldhouwer, schilder, graficus en fotograaf

title: Oriënterende gegevens

Stijl(en): Abstract, Land art


text:
# Lenaert Jansz de Graeff
Lenaert Jansz de Graeff (Amsterdam, 1530/1535 - in ballingschap vóór 1578) was een Amsterdamse ijzerhandelaar, een voorstander van de hervormingspartij en een vriend van Hendrik van Brederode.

## Biografie
De Graeff werd in Huis de Keyser aan het Damrak geboren. Hij behoorde tot het geslacht De Graeff. Zijn vader Jan Pietersz Graeff was schepen en vroedschap en een van de rijkste handelaars in de stad, die ook in Antwerpen handel dreef. Zijn moeder was Stein Braseman. De Graeff had samen met zijn broer Dirck een ijzerhandel in het Huis de Keyser. Zijn eerste vrouw was Griet Jansdr Duivens, zijn tweede Griet Hendriksdr Rooclaas. Uit zijn tweede huwelijk liet hij twee dochters en één zoon na.
De Graeff behoorde samen met zijn broers Dirck en Jacob tot de "70 aanzienlijke en vermogende Amsterdammers". Deze groep schreef in 1564 aan de landvoogdes Margaretha van Parma een beklag over de misbruiken in de samenstelling en het bestuur van de regering en de rechtspraak van Amsterdam. In 1567 was De Graeff een van de tegenstanders van het voornemen om Charles de Brimeu, graaf van Megen, samen met zijn troepen in de stad te laten. Lenaert was een voorstander van de hervormingspartij, en steunde samen met een groot deel van de burgerij, de benoeming van Hendrik van Brederode tot kapitein-generaal van Amsterdam. Op 25 februari 1567 werd over een verdrag in zijn huis de Keyser onderhandeld tussen de Spaans gezinde Wethouderschap en de burgerij. De Graeff werd Brederodes adjudant. In april van dit jaar werd Brederode afgezet. De Spaanse veldheer Philip de Noircarmes bracht een groot garnizoen naar Amsterdam. De Graeff werd uit zijn post ontslagen. In augustus, bij de komst van Alva, verliet hij samen met zijn tweede echtgenote Griet Hendriksdr Rooclaas Amsterdam. Hij werd samen met Adriaen Pauw, Pieter Schaep en Dirk Quiting voor de Raad van Beroerten gedaagd. Zijn have en goed schijnt hij, volgens een familieoverlevering, naar Brugge verscheept te hebben. In december 1567 zou hij samen met andere uitgewekenen van Brugge naar Engeland zijn vertrokken.
Lenaert Jansz de Graeff stierf in ballingschap vóór het jaar 1578.

title: Lenaert Jansz de Graeff

wikitext:
{{Infobox politicus Nederland
| naam      = Lenaert Jansz de Graeff
| afbeelding=
| volledige naam =
| geboren    = 1530/35
| overleden   = vóór 1578
| huidige functie =
| partij     = [[Staatse partij]]
| titulatuur   =
| tijdvak1    = 1567
| functie1    = ''vice- kapitein-generaal'' van Amsterdam
| tijdvak2    = 1571/72
| functie2    =
| website   =
}}
'''Lenaert Jansz de Graeff''' ([[Amsterdam]], [[1530]]/[[1535]] - in ballingschap vóór [[1578]]) was een Amsterdamse ijzerhandelaar, een voorstander van de [[Reformatie|hervormingspartij]]<ref name=Lennep>[https://www.dbnl.org/tekst/lenn006uith01_01/lenn006uith01_01_0007.php Jacob van Lennep: Geschiedenis der uithangteekens in de zestiende eeuw. p.52]. [https://web.archive.org/web/20230406051613/https://www.dbnl.org/tekst/lenn006uith01_01/lenn006uith01_01_0007.php Gearchiveerd] op 6 april 2023.</ref> en een vriend van [[Hendrik van Brederode (1531-1568)|Hendrik van Brederode]].<ref>[https://www.dbnl.org/tekst/_gid001187801_01/_gid001187801_01_0028.php ''De zegepraal der hervorming te Amsterdam.'' (p. 225)]. [https://web.archive.org/web/20230405201456/https://www.dbnl.org/tekst/_gid001187801_01/_gid001187801_01_0028.php Gearchiveerd] op 5 april 2023.</ref>

==Biografie==
De Graeff werd in ''Huis de Keyser'' aan het [[Damrak]] geboren. Hij behoorde tot het geslacht [[De Graeff (regentenfamilie)|De Graeff]]. Zijn vader [[Jan Pietersz Graeff]] was [[schepen]] en [[vroedschap]] en een van de rijkste handelaars in de stad, die ook in [[Antwerpen (stad)|Antwerpen]] handel dreef. Zijn moeder was Stein Braseman. De Graeff had samen met zijn broer [[Dirck Jansz Graeff|Dirck]] een ijzerhandel in het ''Huis de Keyser''. Zijn eerste vrouw was Griet Jansdr Duivens, zijn tweede Griet Hendriksdr Rooclaas. Uit zijn tweede huwelijk liet hij twee dochters en één zoon na. {{Bron?||2012|03|31}}

De Graeff behoorde samen met zijn broers Dirck en Jacob tot de "70 aanzienlijke en vermogende Amsterdammers". Deze groep schreef in 1564 aan de [[landvoogd]]es [[Margaretha van Parma]] een [[Doleantie van 1564|beklag over de misbruiken in de samenstelling en het bestuur van de regering en de rechtspraak van Amsterdam]]. In 1567 was De Graeff een van de tegenstanders van het voornemen om [[Charles de Brimeu]], [[Graafschap Megen|graaf van Megen]], samen met zijn troepen in de stad te laten. Lenaert was een voorstander van de [[Reformatie|hervormingspartij]], en steunde samen met een groot deel van de [[burgerij]], de benoeming van [[Hendrik van Brederode (1531-1568)|Hendrik van Brederode]] tot kapitein-generaal van Amsterdam. Op 25 februari 1567 werd over een verdrag in zijn huis ''de Keyser'' onderhandeld tussen de Spaans gezinde ''Wethouderschap'' en de burgerij.<ref name=Lennep/> De Graeff werd Brederodes adjudant. In april van dit jaar werd Brederode afgezet. De Spaanse veldheer [[Philip de Noircarmes]] bracht een groot garnizoen naar Amsterdam. De Graeff werd uit zijn post ontslagen. In augustus, bij de komst van Alva, verliet hij samen met zijn tweede echtgenote Griet Hendriksdr Rooclaas Amsterdam. Hij werd samen met [[Adriaen Pauw (1516-1578)|Adriaen Pauw]], [[Pieter Schaep]] en [[Dirk Quiting]] voor de [[Raad van Beroerten]] gedaagd. Zijn have en goed schijnt hij, volgens een familieoverlevering, naar [[Brugge]] verscheept te hebben. In december 1567 zou hij samen met andere uitgewekenen van Brugge naar [[Engeland]] zijn vertrokken.<ref name=DBNL>Digitale Bibliotheek voor de Nederlandse letteren [https://www.dbnl.org/tekst/molh003nieu02_01/molh003nieu02_01_1045.htm Biografie Lenaert Jansz de Graeff]</ref>

Lenaert Jansz de Graeff stierf in ballingschap vóór het jaar 1578.

{{Appendix|2=
* Graeff, P. de (P. Gerritsz de Graeff en [[Dirk de Graeff van Polsbroek]]) ''Genealogie van de familie De Graeff van Polsbroek'', Amsterdam 1882.
* Bruijn, J. H. de ''Genealogie van het geslacht De Graeff van Polsbroek 1529/1827'', met bijlagen. De Bilt 1962-63.
'''Voetnoten:'''
{{References}}
}}

{{DEFAULTSORT:Graeff, L}}
[[Categorie:Geuzen]]
[[Categorie:Staats militair in de Tachtigjarige Oorlog]]
[[Categorie:De Graeff|Lenaert Jansz]]
[[Categorie:Persoon in de Nederlanden in de 16e eeuw]]
[[Categorie:16e-eeuws militair]]

title: Algemeen

Overleden: vóór 1578

Partij: Staatse partij

title: Functies

vice- kapitein-generaal van Amsterdam

Portaal: Politiek


text:
# Karl Warner
Karl DeWitt Warner (Woodbury, 23 juni 1908 - Rochester, 5 september 1995), was een Amerikaans atleet.

## Biografie
Warner liep met zijn ploeggenoten in de series van de Olympische Zomerspelen 1932 het wereldrecord van 3.11,8 Warner liep de derde ronde. In de finale verbeteren de Amerikaanse ploeg het wereldrecord van 3.08,2. Dit wereldrecord bleef 20 jaar staan.

## Palmares

### 4x400m estafette
- 1932:  OS - 3.08,2

1912: Sheppard, Lindberg, Meredith, Reidpath ·
1920: Griffiths, Lindsay, Ainsworth-Davis, Butler ·
1924: Cochran, Helffrich, MacDonald, Stevenson ·
1928: Baird, Alderman, Spencer, Barbuti ·
1932: Fuqua, Ablowich, Warner, Carr ·
1936: Wolff, Rampling, Roberts, Brown ·
1948: Harnden, Bourland, Cochran, Whitfield ·
1952: Wint, Laing, McKenley, Rhoden ·
1956: Jenkins, Jones, Mashburn, Courtney ·
1960: Yerman, Young, G. Davis, O. Davis ·
1964: Cassell, Larrabee, Williams, Carr ·
1968: Matthews, Freeman, James, Evans ·
1972: Asati, Nyamau, Ouko, Sang ·
1976: Frazier, Brown, Newhouse, Parks ·
1980: Valiulis, Linge, Tsjernetski, Markin ·
1984: Nix, Armstead, Babers, McKay ·
1988: Everett, Lewis, Robinzine, Reynolds ·
1992: Valmon, Watts, Johnson, Lewis ·
1996: Harrison, Smith, Mills, Maybank ·
2000: Bada, Chukwu, Monye, Udo-Obong  ·
2004: Harris, Brew, Wariner, Williamson ·
2008: Merritt, Taylor, Neville, Wariner ·
2012: Brown, Pinder, Mathieu, Miller ·
2016: Hall, McQuay, Roberts, Merritt ·
2020: Cherry, Norman, Deadmon, Benjamin ·
2024: Bailey, Norwood, Deadmon, Benjamin

title: Karl Warner

wikitext:
{{Infobox atletiek
| afbeelding =
| afbeeldingbreedte =
| onderschrift =
| naam =
| bijnaam =
| geboortedatum = 23 juni 1908
| geboorteplaats = [[Woodbury (Connecticut)]]
| overlijdensdatum =5 september 1995
| overlijdensplaats = [[Rochester (New York)]]
| nationaliteit = {{US}}
| lengte = 1,76m
| gewicht =
| discipline = 400m
| trainer =
| 1etitel =
| OS = 1932
| extra =
}}
'''Karl DeWitt Warner''' ([[Woodbury (Connecticut)|Woodbury]], [[23 juni]] [[1908]] - [[Rochester (New York)|Rochester]], [[5 september]] [[1995]]), was een [[Verenigde Staten|Amerikaans]] [[atleet]].

== Biografie ==
Warner liep met zijn ploeggenoten in de series van de [[Atletiek op de Olympische Zomerspelen 1932|Olympische Zomerspelen 1932]] het wereldrecord van 3.11,8 Warner liep de derde ronde. In de finale verbeteren de Amerikaanse ploeg het wereldrecord van 3.08,2. Dit wereldrecord bleef 20 jaar staan.

==Palmares==
===4x400m estafette===
* 1932: {{goud}} [[Atletiek op de Olympische Zomerspelen 1932|OS]] - 3.08,2

{{Appendix|2=
----
{{References}}
----
'''Externe links'''
* {{Link Olympedia-profiel|id=79167}}
}}
{{Navigatie olympisch kampioen|inhoud=
{{Navigatie olympisch kampioen/atletiek 4x400m mannen}}
}}
{{Bibliografische informatie}}

{{DEFAULTSORT:Warner, Karl}}
[[Categorie:Amerikaans atleet]]
[[Categorie:Amerikaans olympisch kampioen]]
[[Categorie:Sprinter (atletiek)]]

title: Karl Warner

Geboorteplaats: Woodbury (Connecticut)

Overlijdensdatum: 5 september 1995

Overlijdensplaats: Rochester (New York)

Nationaliteit: Verenigde Staten

title: Sportieve informatie

Portaal: Atletiek


text:
# Gaius Flavius Fimbria (militair)
Gaius Flavius Fimbria (-85 v.Chr.) was een Romeins politicus en militair.
Fimbria was vermoedelijk een zoon van de gelijknamige consul van 104 v.Chr. en een medestander van Gaius Marius en Lucius Cornelius Cinna. Als een mens van de grootste onbeschaamdheid en driestheid, stond hij Quintus Mucius Scaevola naar het leven.
Hij werd in 87 v.Chr. door Marius en Cinna als legatus (gezant) naar de Samnieten gestuurd om te zeggen dat ze wensten aan hun eisen – die Quintus Caecilius Metellus Pius en de Senaat hadden geweigerd in te willigen – te voldoen en aldus hun steun van de Mariaanse partij te winnen. Datzelfde jaar voerde hij als tribunus militum (of mogelijk als praefectus equitum) een cavalerie-eenheid aan die Publius Licinius Crassus Dives zou hebben vermoord.
Hij ging als legatus (luitenant) (of mogelijk als praefectus equitum) met de consul Lucius Valerius Flaccus in 86 v.Chr. naar Azië om de strijd aan te gaan met Mithridates VI van Pontus, waar hij zich door allerlei kunstgrepen de gunst van het leger wist te verwerven. Toen hij met de consul in twist geraakte, verwekte een opstand tegen hem en vermoordde de consul in Nicomedië, nadat deze op zijn vlucht door hem vervolgd en achterhaald was.
Daarop overwon Fimbria Mithridates in verscheidene gevechten, waaronder diens zoon bij Miletopolis, en wist Mithridates zelf in te sluiten bij Pitane, en liet tevens de steden Cyzicus en Ilium (Troje) door zijn troepen plunderen. Hij oefende harde straffen uit tegen de aanhangers van Sulla en pleegde de grootste gruwelen.
Toen Sulla in 84 v.Chr. echter zelf naar Azië kwam, versloeg deze hem bij Thyateira en belegerde hem. Toen Fimbria nu, na verscheiden vergeefse pogingen om Sulla door sluipmoord te doen ombrengen, vandaar naar Pergamum was gevlucht, liet hij zich in het Asklepieion door een slaaf van kant maken.

title: Gaius Flavius Fimbria (militair)

wikitext:
'''Gaius Flavius Fimbria''' (-[[85 v.Chr.]]) was een Romeins politicus en militair.

Fimbria was vermoedelijk een zoon van de [[Gaius Flavius Fimbria (consul in 104 v.Chr.)|gelijknamige consul van 104 v.Chr.]] en een medestander van [[Gaius Marius]] en [[Lucius Cornelius Cinna]]. Als een mens van de grootste onbeschaamdheid en driestheid, stond hij [[Quintus Mucius Scaevola Pontifex Maximus |Quintus Mucius Scaevola]] naar het leven.<ref>[[Valerius Maximus]], ''Facta et dicta memorabilia'' IX 11 § 2. </ref>

Hij werd in [[87 v.Chr.]] door Marius en Cinna als ''legatus'' (gezant) naar de [[Samnieten]] gestuurd om te zeggen dat ze wensten aan hun eisen – die [[Quintus Caecilius Metellus Pius]] en de [[Senaat (Rome)|Senaat]] hadden geweigerd in te willigen – te voldoen en aldus hun steun van de Mariaanse partij te winnen.<ref>[[Granius Licinianus]], ''Reliquiae'' 298. Vgl. [[Titus Livius|Livius]], ''Periochae'' LXXX 2, [[Appianus]], ''Bellum Civile'' I 68.</ref> Datzelfde jaar voerde hij als ''[[tribunus militum]]'' (of mogelijk als ''[[praefectus equitum]]'') een cavalerie-eenheid aan die [[Publius Licinius Crassus Dives (consul in 97 v.Chr.)|Publius Licinius Crassus Dives]] zou hebben vermoord.<ref>Livius, ''Periochae'' LXXX 7. Vgl. [[Florus (historicus)|Florus]], ''Epitome'' II 9.14 (noemt Fimbria een slachtoffer van de zuiveringen), [[Augustinus van Hippo]], ''[[De civitate Dei]]'' III 27. </ref>

Hij ging als ''legatus'' ([[luitenant]]) (of mogelijk als ''praefectus equitum'') met de [[consul (Rome)|consul]] [[Lucius Valerius Flaccus (consul in 86 v.Chr.)|Lucius Valerius Flaccus]] in [[86 v.Chr.]] naar [[Azië]] om de strijd aan te gaan met [[Mithridates VI van Pontus]], waar hij zich door allerlei kunstgrepen de gunst van het leger wist te verwerven. Toen hij met de consul in twist geraakte, verwekte een opstand tegen hem en vermoordde de consul in [[Nicomedië]], nadat deze op zijn vlucht door hem vervolgd en achterhaald was.<ref>[[Diodorus Siculus]], ''Bibliotheca Historica'' XXXVIII 8.1-2, Livius, ''Periochae'' LXXXII 4, [[Strabo (historicus)|Strabo]], ''[[Geographika|Geographica]]'' XIII 1.27, 594c (noemt hem een ''[[quaestor (Rome)|quaestor]]''), [[Velleius Paterculus]], ''Historia Romana'' II 24.1, [[Plutarchus]], ''Sulla'' 12.8, 23.6, ''Lucullus'' 7.2, [[Memnon van Heraclea]] in ''[[FGrH]]'' 3B.353,  34, 3B.356,  40, Appianus, ''Mithridatius'' 51-53, [[Cassius Dio]], XXXI fr. 104.1-5, pseudo-[[Aurelius Victor]], ''De viris illustribus urbis Romae'' 70.1, [[Orosius]], ''Historiae Adversus Paganos'' VI 2.9. Vgl. [[Gaius Sallustius Crispus|Sallustius]], ''Historiae'' II 78M.</ref>

Daarop overwon Fimbria Mithridates in verscheidene gevechten, waaronder diens zoon bij [[Miletopolis]], en wist Mithridates zelf in te sluiten bij [[Pitane]], en liet tevens de steden [[Cyzicus (Anatolië)|Cyzicus]] en [[Troje|Ilium]] (Troje) door zijn troepen plunderen.<ref>''FGrH'' 2B.1151, nr. 252, Diodorus Siculus, ''Bibliotheca Historica''  XXXVIII 8, Livius, ''Periochae'' LXXXIII 1-2, en fr. 20 in Augustinus van Hippo, ''De civitate Dei'' III 7-8, Velleius Paterculus, ''Historia Romana'' II 24.1, Strabo, ''Geographica'' XIII 1.27, 594c, [[Frontinus]], ''Strategemata'' III 17.5, Plutarchus, ''Sulla'' 23.6, ''Lucullus'' 3.4-8; Appianus, ''Mithridatius'' 52-53, 56, Granius Licinianus, ''Reliquiae'' 33B, Memnon van Heraclea in ''FGrH'' 3B.353, 34, 3B.356, 40, Cassius Dio, XXXI fr. 104.6-7, [[Julius Obsequens|Iulius Obsequens]], ''Ab anno urbis conditae dv prodigiorum liber'' 56b, pseudo-Aurelius Victor, ''De viris illustribus urbis Romae''  70.2-4, Orosius, ''Historiae Adversus Paganos'' VI 2.9-11.</ref> Hij oefende harde straffen uit tegen de aanhangers van [[Lucius Cornelius Sulla|Sulla]] en pleegde de grootste gruwelen.

Toen Sulla in [[84 v.Chr.]] echter zelf naar Azië kwam, versloeg deze hem bij [[Thyateira]] en belegerde hem. Toen Fimbria nu, na verscheiden vergeefse pogingen om Sulla door sluipmoord te doen ombrengen, vandaar naar [[Pergamum]] was gevlucht, liet hij zich in het [[Asklepieion]] door een slaaf van kant maken.<ref>''FGrH'' 2B.1151, nr. 252, Diodorus Siculus, ''Bibliotheca Historica''  XXXVIII 8, Livius, ''Periochae'' LXXXIII  8, Velleius Paterculus, ''Historia Romana'' II 24.1, Strabo, ''Geographica'' XIII 1.27, 594c, Plutarchus, ''Sulla'' 25.1, Appianus, ''Mithridatius'' 59-60, pseudo-Aurelius Victor, ''De viris illustribus urbis Romae''  70.4, Orosius, ''Historiae Adversus Paganos'' VI 2.9–11.</ref>
==Noten==
{{References|90%|2}}
==Referenties==
*{{Aut|T.R.S. Broughton}}, ''The Magistrates of the Roman Republic'', I, [[New York (stad)|New York]], 1951, pp. 49-50, 56, 59.
* art. Flavius (9), in {{Aut|F. Lübker}} - trad. ed. {{Aut|J.D. Van Hoëvell}}, ''Classisch Woordenboek van Kunsten en Wetenschappen'', [[Rotterdam]], 1857, p. [http://books.google.be/books?hl=nl&id=5ElAAAAAcAAJ&pg=PA370 370].
* {{Aut|W. Smith}}, art. Fimbria (2), in {{Aut|W. Smith}}, ''Dictionary of Greek and Roman Biography and Mythology'', II, [[Boston]], 1867, pp. [https://web.archive.org/web/20110514064436/http://www.ancientlibrary.com/smith-bio/1258.html 150]- [https://web.archive.org/web/20121002002604/http://www.ancientlibrary.com/smith-bio/1259.html 151].
[[Categorie:Gens Flavia]]
[[Categorie:Romeins generaal|Flavius Fimbria, Gaius]]
[[Categorie:Persoon in de 1e eeuw v.Chr.]]