text:
# Campeonato Potiguar Segunda Divisão 2021
In 2021 werd de 24ste editie van de Campeonato Potiguar Segunda Divisão gespeeld voor voetbalclubs uit de Braziliaanse staat Rio Grande do Norte. De competitie werd georganiseerd door de FNF en werd gespeeld van 13 september tot 12 oktober. Potyguar Seridoense werd kampioen. Palmeira, dat vorig jaar kampioen geworden was speelde dit seizoen wel in de hoogste klasse, maar degradeerde en nam daarop ook dit jaar deel aan de tweede klasse.

## Eerste fase

### Groep A
| Plaats | Club                | Wed. | W | G | V | Saldo | Ptn. |
| ------ | ------------------- | ---- | - | - | - | ----- | ---- |
| 1.     | Potyguar Seridoense | 6    | 5 | 1 | 0 | 9:2   | 16   |
| 2.     | Baraúnas            | 6    | 2 | 3 | 1 | 10:4  | 9    |
| 3.     | Mossoró             | 6    | 1 | 3 | 2 | 6:6   | 6    |
| 4.     | Parnamirim          | 6    | 0 | 1 | 5 | 2:15  | 1    |

|  | Geplaatst voor tweede fase |

### Groep B
| Plaats | Club          | Wed. | W | G | V | Saldo | Ptn. |
| ------ | ------------- | ---- | - | - | - | ----- | ---- |
| 1.     | Riachuelo     | 6    | 4 | 1 | 1 | 13:7  | 13   |
| 2.     | Visão Celeste | 6    | 3 | 2 | 1 | 8:4   | 11   |
| 3.     | Palmeira      | 6    | 1 | 2 | 3 | 8:9   | 5    |
| 4.     | Alecrim       | 6    | 1 | 1 | 4 | 7:16  | 4    |

## Tweede fase
|  | Halve finales | Halve finales       | Halve finales | Halve finales | Halve finales |   |                     | Finale | Finale | Finale | Finale | Finale |
|  |               |                     |               |               |               |   |                     |        |        |        |        |        |
|  |               | Potyguar Seridoense | 2             | 3             | 5             |   |                     |        |        |        |        |        |
|  |               | Visão Celeste       | 1             | 0             | 1             |   |                     |        |        |        |        |        |
|  |               | Visão Celeste       | 1             | 0             | 1             |   | Potyguar Seridoense | 1      |        |        |        |        |
|  |               |                     |               |               |               |   | Potyguar Seridoense | 1      |        |        |        |        |
|  |               |                     | Riachuelo     | 0             |               |   |                     |        |        |        |        |        |
|  |               | Riachuelo           | Riachuelo     | 0             | 2             | 3 | 5                   |        |        |        |        |        |
|  |               | Riachuelo           |               |               | 2             | 3 | 5                   |        |        |        |        |        |
|  |               | Baraúnas            | 1             | 2             | 3             |   |                     |        |        |        |        |        |

## Totaalstand
| Plaats | Club                | Wed. | W | G | V | Saldo | Ptn. |
| ------ | ------------------- | ---- | - | - | - | ----- | ---- |
| 1.     | Potyguar Seridoense | 9    | 8 | 1 | 0 | 15:3  | 25   |
| 2.     | Riachuelo           | 9    | 6 | 1 | 2 | 18:11 | 19   |
| 3.     | Visão Celeste       | 8    | 3 | 2 | 3 | 9:9   | 11   |
| 4.     | Baraúnas            | 8    | 2 | 3 | 3 | 13:9  | 9    |
| 5.     | Mossoró             | 6    | 1 | 3 | 2 | 6:6   | 6    |
| 6.     | Palmeira            | 6    | 1 | 1 | 4 | 8:9   | 5    |
| 7.     | Alecrim             | 6    | 1 | 1 | 4 | 7:16  | 4    |
| 8.     | Parnamirim          | 6    | 0 | 1 | 5 | 2:15  | 1    |

|  | Kampioen, promotie |

## Kampioen
| Campeonato Potiguar de 2021 - Segunda Divisão |
| Rio Grande do Norte                           |
| --------------------------------------------- |
| POTYGUAR SERIDOENSE Kampioen (3° titel)       |

wikitext:
In '''2021''' werd de 24ste editie van de '''[[Campeonato Potiguar Segunda Divisão]]''' gespeeld voor voetbalclubs uit de Braziliaanse staat [[Rio Grande do Norte]]. De competitie werd georganiseerd door de [[Federação Norte-rio-grandense de Futebol|FNF]] en werd gespeeld van 13 september tot 12 oktober. Potyguar Seridoense werd kampioen. Palmeira, dat vorig jaar kampioen geworden was speelde dit seizoen wel in de hoogste klasse, maar degradeerde en nam daarop ook dit jaar deel aan de tweede klasse.

== Eerste fase==
{{BeginKolommen}}

===Groep A===
{| class="wikitable" style="text-align:center"
!width=50 |Plaats
!width=225 |Club
!width=50 | Wed.
!width=30 | W
!width=30 | G
!width=30 | V
!width=50 | Saldo
!width=50 | Ptn.
|-bgcolor="#ccffcc"
|1. || align="left" | [[Bestand:Bandeira_curraisnovos_rn.png|20px|Currais Novos]] [[ACD Potyguar Seridoense|Potyguar Seridoense]]||6||5||1||0||9:2||16
|-bgcolor="#ccffcc"
|2. || align="left" | [[Bestand:Flag of Mossoró.jpg|20px|border|Mossoró]] [[ACEC Baraúnas|Baraúnas]]||6||2||3||1||10:4||9
|-
|3. || align="left" | [[Bestand:Flag of Mossoró.jpg|20px|border|Mossoró]] [[Mossoró EC|Mossoró]]||6||1||3||2||6:6||6
|-
|4. || align="left" | [[Bestand:Bandeira_de_Parnamirim_(RN).png|border|20px|Parnamirim]] [[SC Parnamirim|Parnamirim]]||6||0||1||5||2:15||1

|}
{| style="border: 1px solid #ffffff; background-color: #ffffff" cellspacing="1" cellpadding="1"
| bgcolor="#ccffcc" width="20" | || Geplaatst voor tweede fase
|}
{{NieuweKolom}}

===Groep B===
{| class="wikitable" style="text-align:center"
!width=50 |Plaats
!width=225 |Club
!width=50 | Wed.
!width=30 | W
!width=30 | G
!width=30 | V
!width=50 | Saldo
!width=50 | Ptn.
|-bgcolor="#ccffcc"
|1. || align="left" | [[Bestand:BandeiraNatalRN.svg|20px|border|Natal]] [[Riachuelo AC|Riachuelo]]||6||4||1||1||13:7||13
|-bgcolor="#ccffcc"
|2. || align="left" | [[Bestand:Bandeira_de_Parnamirim_(RN).png|border|20px|Parnamirim]] [[Visão Celeste EC|Visão Celeste]]||6||3||2||1||8:4||11
|-
|3. || align="left" | [[Bestand:Bandeira_de_Goianinha_(RN).png|20px|Goianinha]] [[Palmeira FC da Una|Palmeira]]||6||1||2||3||8:9||5
|-
|4. || align="left" | [[Bestand:BandeiraNatalRN.svg|20px|border|Natal]] [[Alecrim FC|Alecrim]]||6||1||1||4||7:16||4
|}
{{EindeKolommen}}

==Tweede fase==
{{Wedstrijdschema laatste 4 zonder 3 driedubbele confrontatie
| RD1 = Halve finales
| RD2 = Finale
| score-width =
| RD1-seed1 =
| RD1-team1 = [[Bestand:Bandeira_curraisnovos_rn.png|20px|Currais Novos]] '''[[ACD Potyguar Seridoense|Potyguar Seridoense]]'''
| RD1-score1-1 = 2
| RD1-score1-2 = 3
| RD1-score1-3 = '''5'''
| RD1-seed2 =
| RD1-team2 = [[Bestand:Bandeira_de_Parnamirim_(RN).png|border|20px|Parnamirim]] [[Visão Celeste EC|Visão Celeste]]
| RD1-score2-1 = 1
| RD1-score2-2 = 0
| RD1-score2-3 = '''1'''
| RD1-seed3 =
| RD1-team3 = [[Bestand:BandeiraNatalRN.svg|20px|border|Natal]]''' [[Riachuelo AC|Riachuelo]]'''
| RD1-score3-1 = 2
| RD1-score3-2 = 3
| RD1-score3-3 = '''5'''
| RD1-seed4 =
| RD1-team4 = [[Bestand:Flag of Mossoró.jpg|20px|border|Mossoró]] [[ACEC Baraúnas|Baraúnas]]
| RD1-score4-1 = 1
| RD1-score4-2 = 2
| RD1-score4-3 = '''3'''
| RD2-seed1 =
| RD2-team1 = [[Bestand:Bandeira_curraisnovos_rn.png|20px|Currais Novos]] '''[[ACD Potyguar Seridoense|Potyguar Seridoense]]'''
| RD2-score1 = 1
| RD2-seed2 =
| RD2-team2 = [[Bestand:BandeiraNatalRN.svg|20px|border|Natal]] [[Riachuelo AC|Riachuelo]]
| RD2-score2 = 0
}}

==Totaalstand==
{| class="wikitable" style="text-align:center"
!width=50 |Plaats
!width=225 |Club
!width=50 | Wed.
!width=30 | W
!width=30 | G
!width=30 | V
!width=50 | Saldo
!width=50 | Ptn.
|-bgcolor="#76EE00"
|1. || align="left" | [[Bestand:Bandeira_curraisnovos_rn.png|20px|Currais Novos]] [[ACD Potyguar Seridoense|Potyguar Seridoense]]||9||8||1||0||15:3||25
|-
|2. || align="left" | [[Bestand:BandeiraNatalRN.svg|20px|border|Natal]] [[Riachuelo AC|Riachuelo]]||9||6||1||2||18:11||19
|-
|3. || align="left" | [[Bestand:Bandeira_de_Parnamirim_(RN).png|border|20px|Parnamirim]] [[Visão Celeste EC|Visão Celeste]]||8||3||2||3||9:9||11
|-
|4. || align="left" | [[Bestand:Flag of Mossoró.jpg|20px|border|Mossoró]] [[ACEC Baraúnas|Baraúnas]]||8||2||3||3||13:9||9
|-
|5. || align="left" | [[Bestand:Flag of Mossoró.jpg|20px|border|Mossoró]] [[Mossoró EC|Mossoró]]||6||1||3||2||6:6||6
|-
|6. || align="left" | [[Bestand:Bandeira_de_Goianinha_(RN).png|20px|Goianinha]] [[Palmeira FC da Una|Palmeira]]||6||1||1||4||8:9||5
|-
|7. || align="left" | [[Bestand:BandeiraNatalRN.svg|20px|border|Natal]] [[Alecrim FC|Alecrim]]||6||1||1||4||7:16||4
|-
|8. || align="left" | [[Bestand:Bandeira_de_Parnamirim_(RN).png|border|20px|Parnamirim]] [[SC Parnamirim|Parnamirim]]||6||0||1||5||2:15||1
|}
{| style="border: 1px solid #ffffff; background-color: #ffffff" cellspacing="1" cellpadding="1"
| bgcolor="#76EE00" width="20" | || Kampioen, promotie
|}

==Kampioen==
{| class="wikitable" style="margin:0 auto; width:240px; text-align:center;"
|-
!Campeonato Potiguar de 2021 - Segunda Divisão
|-
![[Bestand:Bandeira_do_Rio_Grande_do_Norte.svg|border|100px|Rio Grande do Norte]]
|-
|'''[[ACD Potyguar Seridoense|POTYGUAR SERIDOENSE]]'''
'''Kampioen'''
(3° titel)
|}

==Externe link==
* [http://www.rsssfbrasil.com/tablesr/rn2021l2.htm RSSSF]

{{Appendix|2=
* {{Bronvermelding anderstalige Wikipedia|taal=pt|titel=Campeonato Potiguar de Futebol - Segunda Divisão 2021|oldid=62292148}}
{{References}}
}}
{{Navigatie voetbalseizoenen Campeonato Potiguar Segunda Divisão}}
{{Navigatie voetbalcompetities Brazilië 2021}}

[[Categorie:Campeonato Potiguar]]
[[Categorie:Braziliaans competitievoetbal 2021|Pot]]


text:
# Didenko
Didenko of Dindanko is een gemeente (commune) in de regio Kayes in Mali. De gemeente telt 10.000 inwoners (2009).
De gemeente bestaat uit de volgende plaatsen:
- Blissibougou
- Didenko
- Faréna
- Garangou
- Guetala
- Saganfing
- Seroume

wikiname: nlwiki

title: Didenko

in_language: nl

wikitext:
{{Infobox plaats in Mali
| naam    = Didenko
| altnaam = Dindanko
| soort   = Commune
| land    = Mali
| map = Map commune Mali - DINDANKO.svg
| area    = [[Kayes (regio)|Kayes]]
| subarea = Kita
| oppervlakte = 912
| census      = 2009<ref>[https://www.instat-mali.org/contenu/rgph/repvil09_rgph.pdf Institut National de la Statistique (INSTAT); Census 2009 Definitieve resultaten (p.37).]</ref>
| inwoners    = 9947
| dichtheid   = 11
| hoogte = 273
| lat_deg = 14 | lat_min =  7 | lat_sec = 30 | lat_dir = N
| lon_deg =  9 | lon_min = 30 | lon_sec = 17 | lon_dir = W
| image   =
| caption =
}}

'''Didenko''' of '''Dindanko''' is een gemeente (''[[commune (Mali)|commune]]'') in de regio [[Kayes (regio)|Kayes]] in [[Mali]]. De gemeente telt 10.000 inwoners (2009).

De gemeente bestaat uit de volgende plaatsen:
*Blissibougou
*Didenko
*Faréna
*Garangou
*Guetala
*Saganfing
*Seroume

{{Appendix}}
{{Coor title dms|14|7|30|N|9|30|17|W|type:adm2nd_region:ML}}

[[Categorie:Gemeente in Mali]]

title: Situering

Regio: Kayes

Cercle: Kita

Coördinaten: 14° 8′ NB, 9° 30′ WL

title: Algemeen

Oppervlakte: 912 km²

Portaal: Afrika


text:
# Culmacris orientalis
Culmacris orientalis is een rechtvleugelig insect uit de familie Morabidae. De wetenschappelijke naam van deze soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1976 door Key.

title: Culmacris orientalis

wikitext:
{{Taxobox insect
| naam = ''Culmacris orientalis''
| titelweergave = cursief
| afbeelding =
| afbeeldingtekst =
| orde = [[Rechtvleugeligen|Orthoptera]] (Rechtvleugeligen)
| familie = [[Morabidae]]
| geslacht = ''[[Culmacris]]''
| w-naam = ''Culmacris orientalis''
| auteur = Key
| datum = 1976
| haakjes =
| species =
| commons =
}}
'''''Culmacris orientalis''''' is een [[rechtvleugeligen|rechtvleugelig insect]] uit de familie [[Morabidae]]. De wetenschappelijke naam van deze soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1976 door Key.

{{Appendix|2=
* {{Brontabel|9999-Orthoptera}} [bezocht 15 april 2013]
}}
{{Beginnetje|biologie|2013|04|18}}

[[Categorie:Morabidae]]

title: Culmacris orientalis

Rijk: Animalia (Dieren)

Stam: Arthropoda (Geleedpotigen)

Klasse: Insecta (Insecten)

Orde: Orthoptera (Rechtvleugeligen)

Familie: Morabidae

Geslacht: Culmacris

title: Soort

Portaal: Biologie · Insecten


text:
# Metaaldraad (textiel)
Metaaldraad is de overkoepelende term voor gouddraad en zilverdraad, zoals gebruikt in weefsels en borduurwerk. Deze aanduidingen hebben betrekking op de kleur; zij worden voor draden van elke samenstelling of legering gebruikt.

## Getrokken metaaldraad
Deze draad wordt gevormd door een staafje metaal door steeds kleinere openingen te trekken. Gebruikt worden goud, zilver, koper, aluminium of legeringen van deze metalen. Indien gewenst wordt de draad verguld of verzilverd. De draad kan vervolgens meer of minder worden geplet. Sterk afgeplatte draad noemt men lamelgouddraad, resp. lamelzilverdraad, ook wel lahn.

## Filégaren
Filégaren bestaat uit een kern van textiel, waaromheen een dun, min of meer aaneengesloten strookje is gewikkeld. Dit strookje kan gevormd zijn uit geplette metaaldraad, metaalfolie, doorschijnend dierlijk membraan, zoals leer of darm, voorzien van een metaallaagje (membraangouddraad, membraanzilverdraad) of papier met een metaallaagje (papiergouddraad, papierzilverdraad). De samenstelling en kleur van de kern kunnen verschillen. Bij gouddraad is de kerndraad meestal (oranje)geel van kleur, bij zilverdraad wit of grijs. Indien er ondégaren (getordeerd) wordt gebruikt spreekt men van friségaren. Filégaren is soepel en sterk en wordt gebruikt voor zowel weefsels als borduurwerk. Aangezien dit het meest gebruikte metaaldraad is, zijn de termen gouddraad en zilverdraad vaak synoniem aan filégaren in al zijn verschijningsvormen.
Indien de omwikkeling uit een volledig metalen stripje bestaat wordt er gesproken van Franse of Lyonse gouddraad. Er zijn drie kwaliteitscategorieën: ‘echt goud’ is verguld zilverdraad, ‘half echt goud’ is verguld koperdraad en ‘onecht goud’ is koperdraad dat aan de oppervlakte met behulp van zinkdamp tot messing is gemaakt. Hoe goedkoper de draad, hoe kwetsbaarder. Indien de vergulding niet goed is uitgevoerd, het zilver van een te laag gehalte is of het werk onder slechte omstandigheden wordt bewaard, wordt het metaal snel zwart.
Bestaat de omwikkeling uit verguld of verzilverd leer, dan spreekt men van Cypers gouddraad (‘or de Chipre’ of ‘aurum Cypreum’). Bestaat de ondergrond uit darm dan wordt het Keuls gouddraad genoemd (‘Kölnisch Gold’).  Bestaat de omwikkeling uit papier dan spreekt men van Chinees of Japans gouddraad.

## Cantille
Cantille, cantenille of bouillion is een fijne spiraal, gevormd van rond of plat goud- of zilverdraad. De mal waaromheen de draad wordt gewikkeld kan rond of hoekig gevormd zijn, waardoor glad of hoekig cantille ontstaat. De oppervlakte kan glanzend, mat of bewerkt zijn.
Torsades zijn samengesteld uit diverse, samengedraaide cantilles.

## Gebruik
Al deze soorten metaaldraad worden gebruikt voor zowel weefsels als voor goudborduurwerk. Lamelgouddraad- of zilverdraad wordt verwerkt in laméweefsel, in goudborduurwerk wordt het vooral gebruikt om highlights aan te brengen. Filégaren is het meest gebruikte garen, zowel voor weefsels als borduurwerk. Weefsels waarin metaaldraad wordt gebruikt zijn onder andere goudlaken en brokaat. Daarnaast wordt het veel gebruikt voor geweven aurifriezen, in het bijzonder 'Kölner Borten', en voor passementen. Cantille wordt zowel gebruikt voor borduurwerk, als franjes, kwasten, epauletten en dergelijke.

title: Metaaldraad (textiel)

wikitext:
[[File:Zilveren Lam Gods.jpg|thumb|Lam, waarvan het lijf is samengesteld uit kleine stukjes zilveren cantille]]
'''Metaaldraad''' is de overkoepelende term voor gouddraad en zilverdraad, zoals gebruikt in weefsels en borduurwerk. Deze aanduidingen hebben betrekking op de kleur; zij worden voor draden van elke samenstelling of legering gebruikt.

==Getrokken metaaldraad==
Deze draad wordt gevormd door een staafje metaal door steeds kleinere openingen te trekken. Gebruikt worden goud, zilver, koper, aluminium of legeringen van deze metalen. Indien gewenst wordt de draad verguld of verzilverd. De draad kan vervolgens meer of minder worden geplet. Sterk afgeplatte draad noemt men lamelgouddraad, resp. lamelzilverdraad, ook wel lahn.

==Filégaren==
[[File:Gouden weefsel.jpg|thumb|Weefsel met afwisselend lamelgouddraad en friségaren]]
Filégaren bestaat uit een kern van textiel, waaromheen een dun, min of meer aaneengesloten strookje is gewikkeld. Dit strookje kan gevormd zijn uit geplette metaaldraad, metaalfolie, doorschijnend dierlijk membraan, zoals leer of darm, voorzien van een metaallaagje (membraangouddraad, membraanzilverdraad) of papier met een metaallaagje (papiergouddraad, papierzilverdraad). De samenstelling en kleur van de kern kunnen verschillen. Bij gouddraad is de kerndraad meestal (oranje)geel van kleur, bij zilverdraad wit of grijs. Indien er ondégaren (getordeerd) wordt gebruikt spreekt men van friségaren. Filégaren is soepel en sterk en wordt gebruikt voor zowel weefsels als borduurwerk. Aangezien dit het meest gebruikte metaaldraad is, zijn de termen gouddraad en zilverdraad vaak synoniem aan filégaren in al zijn verschijningsvormen.

Indien de omwikkeling uit een volledig metalen stripje bestaat wordt er gesproken van Franse of Lyonse gouddraad. Er zijn drie kwaliteitscategorieën: ‘echt goud’ is verguld zilverdraad, ‘half echt goud’ is verguld koperdraad en ‘onecht goud’ is koperdraad dat aan de oppervlakte met behulp van zinkdamp tot messing is gemaakt. Hoe goedkoper de draad, hoe kwetsbaarder. Indien de vergulding niet goed is uitgevoerd, het zilver van een te laag gehalte is of het werk onder slechte omstandigheden wordt bewaard, wordt het metaal snel zwart.

Bestaat de omwikkeling uit verguld of verzilverd leer, dan spreekt men van Cypers gouddraad (‘or de Chipre’ of ‘aurum Cypreum’). Bestaat de ondergrond uit darm dan wordt het Keuls gouddraad genoemd (‘Kölnisch Gold’)<ref>Marike van Roon, ''Goud, zilver & zijde. Katholiek textiel in Nederland'', 1830–1965. Zutphen 2010, p. 81</ref>.  Bestaat de omwikkeling uit papier dan spreekt men van Chinees of Japans gouddraad.

==Cantille==
[[File:Gouden franje.jpg|thumb|Gouden franje met cantille en torsades]]
Cantille, cantenille of bouillion is een fijne spiraal, gevormd van rond of plat goud- of zilverdraad. De mal waaromheen de draad wordt gewikkeld kan rond of hoekig gevormd zijn, waardoor glad of hoekig cantille ontstaat. De oppervlakte kan glanzend, mat of bewerkt zijn.

Torsades zijn samengesteld uit diverse, samengedraaide cantilles.

==Gebruik==
Al deze soorten metaaldraad worden gebruikt voor zowel weefsels als voor [[goudborduren|goudborduurwerk]]. Lamelgouddraad- of zilverdraad wordt verwerkt in laméweefsel, in goudborduurwerk wordt het vooral gebruikt om highlights aan te brengen. Filégaren is het meest gebruikte garen, zowel voor weefsels als borduurwerk. Weefsels waarin metaaldraad wordt gebruikt zijn onder andere [[goudlaken]] en [[brokaat]]. Daarnaast wordt het veel gebruikt voor geweven aurifriezen, in het bijzonder 'Kölner Borten', en voor [[passement]]en. Cantille wordt zowel gebruikt voor borduurwerk, als franjes, kwasten, epauletten en dergelijke.

==Zie ook==
[[Goudborduren]]

== Literatuur ==
* J.J. Bonthond, 'Woordenboek voor den manufacturier', 3e druk, Groningen 1947.
* S.A. van Hoytema, 'Garen en goed', 4e druk. Deventer 1947.
* Johanna M. Diehl, A.J. de Graaf, Daniël de Jonghe (eindred.), 'Textiellexicon. Verklarend weeftechnisch woordenboek', Amsterdam 1991.

{{Appendix}}

[[Categorie:Productietechniek (textiel)]]
[[Categorie:Garen]]


text:
# Ilja Lesjoekov
Ilja Sergejevitsj Lesjoekov (Russisch: Илья Сергеевич Лешуков) (Jekaterinburg, 27 december 1995) is een Russisch beachvolleyballer. Hij won een zilveren medaille bij de Europese kampioenschappen en nam eenmaal deel aan de Olympische Spelen.

## Carrière
Lesjoekov was van 2013 tot en met 2017 met verschillende partners voornamelijk actief in de Europese en Oost-Europese competitie. In 2014 debuteerde hij met Aleksandr Margijev in Anapa in de FIVB World Tour en won hij zilver bij de WK onder 21 in Larnaca en bij de EK onder 20 in Cesenatico. In 2016 behaalde hij met Nikita Ljamin met een negende plaats in Sotsji zijn eerste toptienklassering in de mondiale competitie. Sinds 2018 vormt Lesjoekov een team met Konstantin Semjonov. Het eerste jaar namen ze deel aan tien toernooien op mondiaal niveau waarbij ze twee overwinningen boekten (Mersin en Yangzhou) en een derde plaats (Ostrava) behaalden. Bij de Europese kampioenschappen in Nederland werd het duo vierde, nadat de halve en troostfinale achtereenvolgens verloren werden van de Letten Jānis Šmēdiņš en Aleksandrs Samoilovs en de Spanjaarden Pablo Herrera en Adrián Gavira.
Het jaar daarop kwamen ze bij zeven reguliere FIVB-toernooien tot twee derde (Den Haag en Warschau), een vijfde (Espinho) en twee negende plaatsen (Ostrava en Moskou). Bij de wereldkampioenschappen in Hamburg bereikten ze de achtste finale waar ze werden uitgeschakeld door het Amerikaanse duo Tri Bourne en Trevor Crabb. Bij de EK in eigen land wonnen Lesjoekov en Semjonov het zilver achter de Noren Anders Mol en Christian Sørum. Ze sloten het seizoen af met een negende plaats bij de World Tour Finals in Rome en werden daarna nog derde bij het olympisch kwalificatietoernooi in Haiyang. In 2020 behaalde het duo een negende plaats in Doha, waarna de rest van het seizoen werd opgeschort vanwege de coronapandemie. Het daaropvolgende seizoen deden de twee in aanloop naar Spelen mee aan zes internationale toernooien met onder meer een tweede (Cancun) en twee vijfde plaatsen (Cancun en Ostrava) als resultaat. Bij het olympisch beachvolleybaltoernooi in Tokio werden Lesjoekov en Semjonov in de kwartfinale uitgeschakeld door Mol en Sørum, nadat ze in de groepsfase nog van de Noren hadden gewonnen. Bij de EK in Wenen waren de Noren in de kwartfinale opnieuw te sterk. Lesjoekov en Semjonov sloten het seizoen af met een negende plaats bij de finale in Cagliari.

## Palmares
Kampioenschappen
- 2014:  WK U21
- 2014:  EK U20
- 2019: 9e WK
- 2019:  EK
- 2021: 5e OS

FIVB World Tour
- 2018:  3* Mersin
- 2018:  4* Ostrava
- 2018:  4* Yangzhou
- 2019:  4* Den Haag
- 2019:  4* Warschau
- 2021:  4* Cancun

title: Ilja Lesjoekov

wikitext:
{{Infobox sporter
| kopnaam           = Ilja Lesjoekov
| afbeelding        = Leshukov 2017.jpg
| onderschrift      = Lesjoekov in Moskou (2017)
| naam              = Ilja Sergejevitsj Lesjoekov
| bijnaam           =
| geboortedatum     = 27 december 1995
| geboorteplaats    = Jekaterinburg
| overlijdensdatum  =
| overlijdensplaats =
| nationaliteit     = {{RU}}
| lengte            = 190 cm
| gewicht           =
| discipline        = [[beachvolleybal]]
| onderdeel         =
| trainer           =
| club              =
| graduatie         =
| 1etitel           =
| OS                = 2020
| PS                =
| extra             =
| debuut            =
| carrière-einde    =
| prestaties        =
}}
'''Ilja Sergejevitsj Lesjoekov''' ([[Russisch]]: Илья Сергеевич Лешуков) ([[Jekaterinburg]], [[27 december]] [[1995]]) is een [[Rusland|Russisch]] [[beachvolleybal]]ler. Hij won een zilveren medaille bij de [[Europese kampioenschappen beachvolleybal|Europese kampioenschappen]] en nam eenmaal deel aan de [[Olympische Spelen]].

== Carrière ==
Lesjoekov was van 2013 tot en met 2017 met verschillende partners voornamelijk actief in de Europese en Oost-Europese competitie. In 2014 debuteerde hij met [[Aleksandr Margijev]] in [[Anapa]] in de [[FIVB World Tour]] en won hij zilver bij de WK onder 21 in [[Larnaca (stad)|Larnaca]] en bij de EK onder 20 in [[Cesenatico]]. In 2016 behaalde hij met [[Nikita Ljamin]] met een negende plaats in [[Sotsji]] zijn eerste toptienklassering in de mondiale competitie. Sinds 2018 vormt Lesjoekov een team met [[Konstantin Semjonov]]. Het eerste jaar namen ze deel aan tien toernooien op mondiaal niveau waarbij ze twee overwinningen boekten ([[Mersin (stad)|Mersin]] en [[Yangzhou]]) en een derde plaats ([[Ostrava]]) behaalden. Bij de [[Europese kampioenschappen beachvolleybal 2018 (mannen)|Europese kampioenschappen]] in Nederland werd het duo vierde, nadat de halve en troostfinale achtereenvolgens verloren werden van de Letten [[Jānis Šmēdiņš]] en [[Aleksandrs Samoilovs]] en de Spanjaarden [[Pablo Herrera (beachvolleyballer)|Pablo Herrera]] en [[Adrián Gavira]].

Het jaar daarop kwamen ze bij zeven reguliere FIVB-toernooien tot twee derde ([[Den Haag]] en [[Warschau]]), een vijfde ([[Espinho (Portugal)|Espinho]]) en twee negende plaatsen (Ostrava en [[Moskou]]). Bij de [[wereldkampioenschappen beachvolleybal 2019 (mannen)|wereldkampioenschappen]] in Hamburg bereikten ze de achtste finale waar ze werden uitgeschakeld door het Amerikaanse duo [[Tri Bourne]] en [[Trevor Crabb]]. Bij de [[Europese kampioenschappen beachvolleybal 2019 (mannen)|EK]] in eigen land wonnen Lesjoekov en Semjonov het zilver achter de Noren [[Anders Mol]] en [[Christian Sørum]]. Ze sloten het seizoen af met een negende plaats bij de World Tour Finals in [[Rome (stad)|Rome]] en werden daarna nog derde bij het olympisch kwalificatietoernooi in [[Haiyang]]. In 2020 behaalde het duo een negende plaats in [[Doha]], waarna de rest van het seizoen werd opgeschort vanwege de [[coronapandemie]]. Het daaropvolgende seizoen deden de twee in aanloop naar Spelen mee aan zes internationale toernooien met onder meer een tweede ([[Cancun]]) en twee vijfde plaatsen (Cancun en Ostrava) als resultaat. Bij het [[Beachvolleybal op de Olympische Zomerspelen 2020 (mannen)|olympisch beachvolleybaltoernooi]] in Tokio werden Lesjoekov en Semjonov in de kwartfinale uitgeschakeld door Mol en Sørum, nadat ze in de groepsfase nog van de Noren hadden gewonnen. Bij de [[Europese kampioenschappen beachvolleybal 2021 (mannen)|EK]] in Wenen waren de Noren in de kwartfinale opnieuw te sterk. Lesjoekov en Semjonov sloten het seizoen af met een negende plaats bij de finale in [[Cagliari (stad)|Cagliari]].

== Palmares ==
;Kampioenschappen
* 2014: {{zilver}} WK U21
* 2014: {{zilver}} EK U20
* 2019: 9e WK
* 2019: {{zilver}} EK
* 2021: 5e OS

;FIVB World Tour
* 2018: {{goud}} 3* Mersin
* 2018: {{brons}} 4* Ostrava
* 2018: {{goud}} 4* Yangzhou
* 2019: {{brons}} 4* Den Haag
* 2019: {{brons}} 4* Warschau
* 2021: {{zilver}} 4* Cancun

== Externe links ==
* {{Link FIVB}}
* {{Link Beach Volleyball Database}}

{{DEFAULTSORT:Lesjoekov, Ilja}}
[[Categorie:Russisch beachvolleyballer]]
[[Categorie:Olympisch deelnemer namens Russisch Olympisch Comité]]

title: Persoonlijke informatie

Naam: Ilja Sergejevitsj Lesjoekov

Geboortedatum: 27 december 1995

Geboorteplaats: Jekaterinburg

Nationaliteit: Rusland

title: Sportieve informatie

Discipline: beachvolleybal

Portaal: Sport


text:
# Parastrangalis diffluata
Parastrangalis diffluata is een keversoort uit de familie van de boktorren (Cerambycidae). De wetenschappelijke naam van de soort werd voor het eerst geldig gepubliceerd in 1999 door Holzschuh.

title: Parastrangalis diffluata

wikitext:
{{Taxobox insect
| naam = ''Parastrangalis diffluata''
| titelweergave = cursief
| afbeelding =
| afbeeldingtekst =
| orde = [[Kevers|Coleoptera]] (Kevers)
| familie = [[Boktorren|Cerambycidae]] (Boktorren)
| onderfamilie = [[Lepturinae]]
| geslacht = ''[[Parastrangalis]]''
| w-naam = ''Parastrangalis diffluata''
| auteur = [[Carolus Holzschuh|Holzschuh]]
| datum = 1999
| haakjes =
| commons =
| species =
}}
'''''Parastrangalis diffluata''''' is een [[kevers]]oort uit de familie van de [[Boktorren|boktorren (Cerambycidae)]]. De wetenschappelijke naam van de soort werd voor het eerst geldig gepubliceerd in 1999 door Holzschuh.<ref>{{Brontabel|9999-Cerambycidae}} (bezocht 30 januari 2014)</ref>

{{Appendix}}
{{Beginnetje|biologie|2014|02|18}}

[[Categorie:Parastrangalis|diffluata]]

title: Parastrangalis diffluata

Orde: Coleoptera (Kevers)

Familie: Cerambycidae (Boktorren)

Onderfamilie: Lepturinae

Geslacht: Parastrangalis

title: Soort


text:
# Mascha Halberstad
Mascha Halberstad (Aken, 25 augustus 1973) is een Nederlands filmregisseur.
Van haar vooropleiding is vooralsnog niets bekend (gegevens 2022). In 1995 studeerde ze af aan ArtEZ Academie voor beeldende kunsten Arnhem richting Vrije kunst. Daar of daarna specialiseerde zij zich in stop motion. In 2020 werd de studio "Holy Motion", waarin ze samenwerkt met filmproducent Marleen Slot opgeleverd.
Haar werkzaamheden mondden in 2022 uit in de toekenning van drie Gouden Kalveren voor Knor.

## Filmografie
Hieronder een selectief overzicht:
- 1996: Waskracht!
- 2008: bumpers voor de film Hoe overleef ik mezelf
- 2011: animaties voor Patatje oorlog
- 2012: Dag meneer de Vries (korte film)[1]
- 2013: Munya in mij (korte film) bekroond met Cinekid Gouden Kinderkast, Rockie Award Best Animation (Banff)
- 2015: videoclip voor The Prodigysingle Wild Frontier
- 2015: Zwanger (korte film)
- 2017: De Grote Hummimummi Karaoke Show!  (tv-serie)
- 2019: Vos en Haas (tv-serie)
- 2022: Knor (film)
- 2022: Koning Worst (korte film)
- 2024: Vos en Haas redden het bos (film)

Halberstad is hondenliefhebber en woont in Arnhem (gegevens december 2022). Ze is heimelijk bewonderaar van journalist Gerri Eickhof en was blij dat juist hij langs kwam voor een verslagje over haar winnen van het Gouden Kalf. In Het Parool van 22 december 2022 meldde ze dat een van de typetjes uit Knor op hem gebaseerd is.

title: Mascha Halberstad

wikitext:
{{Infobox filmregisseur
| naam            = Mascha Halberstad
| afbeelding      = Mascha Halberstad (2024).png
| afbeeldingbreedte =
| onderschrift    = Mascha Halberstad in 2024
| volledige naam  =
| geboortedatum   = 25 augustus [[1973]]
| geboorteplaats  = [[Aken (stad)|Aken]]
| sterfdatum      =
| sterfplaats     =
| land            =
| jaren-actief    =
| beroep          = filmregisseur
| genre           = [[stop-motion]]
| films           =
| beste regisseur =
| beste film      =
| prijs1          =
| prijsjaar1      =
| prijs2          =
| prijsjaar2      =
| prijs3          =
| prijsjaar3      =
| prijs4          =
| prijsjaar4      =
| prijs5          =
| prijsjaar5      =
| imdb            = <!-- Beter niet hier invullen maar op Wikidata. -->
| moviemeter      = <!-- Beter het persoon-ID invullen op Wikidata. -->
| website         =
| portaal         =
| extra portaal   =
}}
'''Mascha Halberstad''' ([[Aken (stad)|Aken]], 25 augustus [[1973]]) is een Nederlands [[filmregisseur]].

Van haar vooropleiding is vooralsnog niets bekend (gegevens 2022). In 1995 studeerde ze af aan [[ArtEZ Academie voor beeldende kunsten Arnhem]] richting Vrije kunst. Daar of daarna specialiseerde zij zich in [[stop motion]]. In 2020 werd de studio "Holy Motion", waarin ze samenwerkt met [[filmproducent]] [[Marleen Slot]] opgeleverd.

Haar werkzaamheden mondden in 2022 uit in de toekenning van drie [[Gouden Kalf (filmprijs)|Gouden Kalveren]] voor ''[[Knor (film)|Knor]]''.

== Filmografie ==
Hieronder een selectief overzicht:
*1996: ''[[Waskracht!]]''
*2008: [[Bumper (media)|bumpers]] voor de film ''[[Hoe overleef ik mezelf? (film)|Hoe overleef ik mezelf]]''
*2011: animaties voor ''[[Patatje oorlog (film)|Patatje oorlog]]''
*2012: ''Dag meneer de Vries'' (korte film)<ref>[https://www.youtube.com/watch?v=D118av-d1yI Dag meneer de Vries op YouTube]. [https://web.archive.org/web/20221224012509/https://www.youtube.com/watch?v=D118av-d1yI Gearchiveerd] op 24 december 2022.</ref>
*2013: ''Munya in mij'' (korte film) bekroond met [[Cinekid]] Gouden Kinderkast, [[Rockie Award]] Best Animation (Banff)
*2015: videoclip voor [[The Prodigy]]single ''Wild Frontier''
*2015: ''[[Zwanger (film)|Zwanger]]'' (korte film)
*2017: ''[[De Grote Hummimummi Karaoke Show!]]''  (tv-serie)
*2019: ''[[Vos en Haas (televisieserie)|Vos en Haas]]'' (tv-serie)
*2022: ''[[Knor (film)|Knor]]'' (film)
*2022: ''Koning Worst'' (korte film)
*2024: ''[[Vos en Haas redden het bos]]'' (film)
Halberstad is hondenliefhebber en woont in [[Arnhem]] (gegevens december 2022). Ze is heimelijk bewonderaar van journalist [[Gerri Eickhof]] en was blij dat juist hij langs kwam voor een verslagje over haar winnen van het Gouden Kalf. In [[Het Parool]] van 22 december 2022 meldde ze dat een van de typetjes uit ''Knor'' op hem gebaseerd is.

{{Appendix|2=
* {{Citeer web | auteur= Malou Hart | titel= Adrenaline is een drug en ik ben een junkie | werk= Het Parool| datum= 2022-12-22| bezochtdatum = 2022-12-23| url= https://www.parool.nl/kunst-media/mascha-halberstad-won-drie-gouden-kalveren-voor-knor-adrenaline-is-een-drug-en-ik-ben-een-junkie~b328f59b/ | via= parool.nl|archiefurl=https://web.archive.org/web/20221223142245/https://www.parool.nl/kunst-media/mascha-halberstad-won-drie-gouden-kalveren-voor-knor-adrenaline-is-een-drug-en-ik-ben-een-junkie~b328f59b/|archiefdatum=2022-12-23}}
----
{{References}}
}}

{{DEFAULTSORT:Halberstad, Marscha}}
[[Categorie:Nederlands filmregisseur]]

title: Mascha Halberstad

Geboren: 25 augustus 1973 · Aken

Beroep: filmregisseur

Genre: stop-motion


text:
# Aegus puncakensis
Aegus puncakensis is een keversoort uit de familie vliegende herten (Lucanidae). De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1994 door Nagai in Mizunuma & Nagai.

title: Aegus puncakensis

wikitext:
{{Taxobox insect
| titelweergave = cursief
| naam = ''Aegus puncakensis''
| afbeelding =
| afbeeldingtekst =
| orde = [[Kevers|Coleoptera]] (Kevers)
| familie = [[Vliegende herten|Lucanidae]] (Vliegende herten)
| geslacht = ''[[Aegus]]''
| w-naam = ''Aegus puncakensis''
| auteur = Nagai in Mizunuma & Nagai
| datum = 1994
| haakjes =
| species =
| commons =
}}
'''''Aegus puncakensis''''' is een [[kevers|keversoort]] uit de familie [[vliegende herten]] (Lucanidae). De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1994 door Nagai in Mizunuma & Nagai.<ref>{{Brontabel|2010-Hallan}}</ref>
{{Appendix}}
{{beginnetje|biologie|2011|12|07}}

[[Categorie:Aegus|puncakensis]]

title: Aegus puncakensis

Familie: Lucanidae (Vliegende herten)

Geslacht: Aegus

title: Soort


text:
# Salma lakasy
Salma lakasy is een vlinder uit de familie snuitmotten (Pyralidae). De wetenschappelijke naam van deze soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1981 door Viette.
De soort komt voor in tropisch Afrika.

title: Salma lakasy

wikitext:
{{Taxobox vlinder
| naam = ''Salma lakasy''
| titelweergave = cursief
| afbeelding =
| afbeeldingtekst =
| familie = [[Snuitmotten|Pyralidae]] (Snuitmotten)
| geslacht = ''[[Salma]]''
| w-naam = ''Salma lakasy''
| auteur = Viette
| datum = 1981
| haakjes = ja
| species =
| commons =
}}
'''''Salma lakasy''''' is een [[vlinders|vlinder]] uit de familie [[snuitmotten]] (Pyralidae). De wetenschappelijke naam van deze soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1981 door Viette.

De soort komt voor in [[Afrotropisch gebied|tropisch Afrika]].

{{Appendix|2=
* {{Brontabel|2012-DePrins-DePrins}} [bezocht 06-04-2013]
}}
{{Beginnetje|biologie|2013|04|06}}

[[Categorie:Snuitmotten]]
[[Categorie:Dier uit het Afrotropisch gebied]]

title: Salma lakasy

Orde: Lepidoptera (Vlinders)

Familie: Pyralidae (Snuitmotten)

Geslacht: Salma

title: Soort


text:
# Praesagittifera gracilis
Praesagittifera gracilis is een worm uit de familie Convolutidae, die behoort tot de stam Acoelomorpha. Een kenmerkende eigenschap van de worm is dat hij tweeslachtig is, maar geen gonaden heeft. In plaats daarvan plant hij zich voort door middel van gameten, die hij produceert uit mesenchym. Verder heeft de worm geen darmen.
De worm leeft in zee, tussen sedimentair gesteente. Praesagittifera gracilis werd in 1982 voor het eerst wetenschappelijk beschreven door Yamasu.

title: Praesagittifera gracilis

wikitext:
{{Taxobox
| naam            = ''Praesagittifera gracilis''
| titelweergave   =cursief
| afbeelding      =
| afbeeldingtekst =
| rijk            = [[Dieren (biologie)|Animalia]] (Dieren)
| onderrijk       = [[Eumetazoa]] (Orgaandieren)
| stam            = [[Xenacoelomorpha]]
| orde            = [[Acoela]]
| familie         = [[Convolutidae]]
| geslacht        = ''[[Praesagittifera]]''
| w-naam          = ''Praesagittifera gracilis''
| auteur          = Yamasu
| datum           = 1982
| haakjes         = ja
| worms           = 379971
| onderstam = [[Acoelomorpha]]
}}
'''''Praesagittifera gracilis''''' is een [[Wormen (dieren)|worm]] uit de familie [[Convolutidae]], die behoort tot de stam [[Acoelomorpha]]. Een kenmerkende eigenschap van de worm is dat hij [[Tweeslachtigheid|tweeslachtig]] is, maar geen [[gonade]]n heeft. In plaats daarvan plant hij zich voort door middel van [[Gameet|gameten]], die hij produceert uit [[mesenchym]]. Verder heeft de worm geen darmen.

De worm leeft in zee, tussen [[sedimentair gesteente]]. ''Praesagittifera gracilis'' werd in 1982 voor het eerst wetenschappelijk beschreven door Yamasu.

{{Appendix|2=
*Tyler, S. (2010). ''Praesagittifera gracilis'' (Yamasu, 1982). Gebaseerd op informatie uit het [[World Register of Marine Species]], te vinden op http://www.marinespecies.org/aphia.php?p=taxdetails&id=379971.}}
{{beginnetje|biologie|2011|12|14}}
{{DEFAULTSORT:Praesagittifera gracilis}}
[[Categorie:Acoelomorpha]]

title: Praesagittifera gracilis

Onderrijk: Eumetazoa (Orgaandieren)

Stam: Xenacoelomorpha

Onderstam: Acoelomorpha

Orde: Acoela

Familie: Convolutidae

Geslacht: Praesagittifera

title: Soort

Portaal: Biologie


text:
# Langvinmakreelhaai
De langvinmakreelhaai (Isurus paucus) is een vis uit de familie van de haringhaaien (Lamnidae) en behoort derhalve tot de orde van makreelhaaien (Lamniformes). De vis kan een lengte bereiken van 417 centimeter.

## Leefomgeving
De langvinmakreelhaai is een zoutwatervis. De vis prefereert een subtropisch klimaat en komt voor in de Grote, Atlantische en Indische Oceaan op dieptes tussen 0 en 200 meter.

## Relatie tot de mens
De langvinmakreelhaai is voor de visserij van beperkt commercieel belang. In de hengelsport wordt er weinig op de vis gejaagd.
Voor de mens kan de langvinmakreelhaai gevaarlijk zijn, de langvinmakreelhaai kan een mens flink verwonden.

title: Langvinmakreelhaai

wikitext:
{{Taxobox
| type = dier
| status = EN
| statusbron = 2018
| rl-id = 60225
| afbeelding = Isurus paucus.jpg
| rijk = [[Dieren (biologie)|Animalia]] (Dieren)
| stam = [[Chordadieren|Chordata]] (Chordadieren)
| klasse = [[Kraakbeenvissen|Chondrichthyes]] (Kraakbeenvissen)
| onderklasse = [[Haaien en roggen|Elasmobranchii]]<br />(Haaien en roggen)
| orde = [[Makreelhaaien|Lamniformes]] (Makreelhaaien)
| familie = [[Lamnidae]]
| geslacht = ''[[Isurus]]''
| w-naam = ''Isurus paucus''
| auteur = Guitart Manday
| datum = 1966
| afbeeldingII = Isurus paucus distmap.png
| afbeeldingIItekst = Verspreiding langvinmakreelhaai
| commons = Category:Isurus paucus
| species = Isurus paucus
}}

De '''langvinmakreelhaai''' (''Isurus paucus'') is een vis uit de familie van de [[haringhaaien]] (Lamnidae) en behoort derhalve tot de orde van [[makreelhaaien]] (Lamniformes). De vis kan een lengte bereiken van 417 centimeter.

== Leefomgeving ==
De langvinmakreelhaai is een [[zeewater|zoutwatervis]]. De vis prefereert een subtropisch klimaat en komt voor in de [[Grote Oceaan|Grote]], [[Atlantische Oceaan|Atlantische]] en [[Indische Oceaan]] op dieptes tussen 0 en 200 meter.

== Relatie tot de mens ==
De langvinmakreelhaai is voor de visserij van beperkt commercieel belang. In de [[hengelsport]] wordt er weinig op de vis gejaagd.

Voor de mens kan de langvinmakreelhaai gevaarlijk zijn, de langvinmakreelhaai kan een mens flink verwonden.

== Externe link ==
* [http://www.fishbase.org/photos/thumbnailssummary.php?ID=753 Foto's van de langvinmakreelhaai op FishBase]

{{Appendix|2=
* Froese, R., D. Pauly. en redactie. 2005. FishBase. Elektronische publicatie. [http://www.fishbase.org www.fishbase.org], versie 06/2005.
{{References}}
}}

[[Categorie:Makreelhaaien]]
[[Categorie:IUCN-status bedreigd]]

title: Langvinmakreelhaai · IUCN-status: Bedreigd (2018)

Stam: Chordata (Chordadieren)

Klasse: Chondrichthyes (Kraakbeenvissen)

Onderklasse: Elasmobranchii · (Haaien en roggen)

Orde: Lamniformes (Makreelhaaien)

Familie: Lamnidae

Geslacht: Isurus

title: Soort


text:
# Santo António de Vagos
Santo António de Vagos is een plaats (freguesia) in de Portugese gemeente Vagos en telt 1773 inwoners (2001).

title: Santo António de Vagos

wikitext:
{{Infobox plaats in Portugal
| land=Portugal
| naam = Santo António de Vagos
| area =
| gemeente=[[Vagos]]
| km2 = 9,64
| inwoners = 1773<ref>{{Bronvermelding inwonertal plaats Portugal/2001}}</ref>
| census = 2001
| dichtheid = 183,9
| hoogte =
| flag=
| coa=
| postcode =
| netnummer =
| burgemeester =
| stichtingsjaar=
| web =
| lat_deg = 40
| lat_min = 31
| lat_sec = 57
| lat_dir=N
| lon_deg = 8
| lon_min = 41
| lon_sec = 34
| lon_dir=W
| image=
| caption=
}}
'''Santo António de Vagos''' is een plaats ([[freguesia]]) in de [[Portugal|Portugese]] gemeente [[Vagos]] en telt 1773 inwoners (2001).

{{Appendix}}

{{DEFAULTSORT:Santo Antonio de Vagos}}
[[Categorie:Plaats in Portugal]]

title: Situering

Gemeente: Vagos

Coördinaten: 40° 32′ NB, 8° 42′ WL

title: Algemeen

Portaal: Portugal


text:
# Yorktown-klasse
De Yorktown-klasse vliegdekschepen bestond uit drie schepen, gebouwd door de Verenigde Staten en gereed kort voor de Tweede Wereldoorlog. Zij hadden de zwaarste taak aan het begin van de oorlog en de enige overlevende van de klasse zou het meest bekende schip uit de geschiedenis van de US Navy worden.

## Ontwikkeling
De lessen die waren geleerd van operaties met de omgebouwde Lexingtonklasse, in vergelijking met de kleinere doelgebouwde Ranger (CV-4) hadden de Navy geleerd dat grote vliegdekschepen, in tegenstelling tot de kleine, operationeel flexibeler waren en meer overlevingskans hadden. Het resultaat van deze ervaring was dat de US Navy de Yorktown (CV-5) en Enterprise (CV-6) bouwde. De schepen werden in dienst genomen in respectievelijk 1937 en 1938. Dit waren snelle en veelzijdige vliegdekschepen, in staat tot het meenemen en opereren van meer dan 80 gevechtsvliegtuigen, bijna net zo veel als de veel grotere Lexington-klasse.
Met de toevoeging van de 14.700 ton zware Wasp (CV-7), een kleinere versie van de klasse, had de US Navy haar maximale limiet van 135.000 ton aan vliegdekschepen bereikt, opgelegd door de Washington Naval Treaty. De ontbinding van het verdrag in 1937 stond de VS toe om meer vliegdekschepen te bouwen. De eerste van het nieuwe programma was nog een Yorktown-klasse, de Hornet (CV-8), in dienst genomen in 1941. Verbeteringen aan het Yorktown ontwerp en het buiten gebruik stellen van de Washington Naval Treaty, maakten de bouw van de Essex-klasse mogelijk.
De schepen hadden een katapult op het hangardek, maar deze werd zelden gebruikt. De katapult werd verwijderd op de nieuwere klassen omdat hij vrijwel nutteloos was tijdens operaties.

## Operationele geschiedenis
Met uitzondering van de Enterprise, lag de gehele klasse op de bodem van de Pacific aan het eind van 1942. Yorktown was gezonken tijdens de Slag om Midway in juni, halfzuster Wasp zonk in september en Hornet ging verloren in oktober tijdens de Zeeslag bij de Santa Cruz-eilanden. Alle drie de schepen waren verloren gegaan door torpedo's. Weeskind Enterprise, voor een tijdje het enige vliegdekschip in de Grote Oceaan, ging gewoon door, en nam deel aan de meeste grote operaties in de Stille Zuidzee. Ze werd het meest bekroonde schip van de oorlog. Hoewel de Yorktown-klasse al snel overschaduwd werd door de grotere en talrijkere Essex-klasse, bleef Enterprise aan het front in de Pacifische operaties, door de ervaring van haar bemanning.
Aan het eind van de Tweede Wereldoorlog was de Enterprise flink gemodificeerd. Haar uiteindelijke waterverplaatsing was 32.060 ton. De Yorktown-klasse had bewezen wat voor gevaar torpedo's waren, en terwijl ze reparaties onderging eind 1942, kreeg Enterprise betere bescherming tegen torpedo's.
Ze werd teruggetrokken op 14 mei 1945, toen ze geraakt was in de voorste lift door een kamikaze-vliegtuig, dat de lift vernielde en haar hangardek ernstig beschadigde. Ze was nog steeds niet in actie op V-J Day maar werd snel weer uitgerust voor Operation Magic Carpet, waarbij ze meer dan 10.000 veteranen naar huis bracht vanuit Europa. Geschrapt uit de lijst in 1959 werden er vele pogingen gedaan om haar te behouden als museumschip, maar ex-Enterprise vond haar lot bij de sloop in Kearney, New Jersey in 1960.

title: Yorktown-klasse

wikitext:
{{Infobox schip
| afbeelding=Uss enterprise cv6.jpg
| onderschrift=[[USS Enterprise (CV-6)|USS ''Enterprise'' (CV-6)]]
| Schip flag=[[Bestand:US Naval Jack 48 stars.svg|35px]]
| Scheepsbouwer= [[Newport News Shipbuilding]]
| Schip kiellegging=
| Schip tewaterlating=
| Schip lot= 2 gezonken, 1 gesloopt
| Schip deplacement=max. 25.908 ton
| Schip lengte=232 m
| Schip breedte=25,3 m
| Schip diepgang=7,9 m
| Schip voortstuwing=9 [[stoomketel]]s, 120.000 [[Paardenkracht (eenheid)|pk]]
| Schip snelheid=32,5 [[knoop (snelheid)|knopen]]
| Schip bemanning=2.217
| Schip bewapening=- 8 lucht-grond kanonnen
- 16 [[luchtafweerkanon]]nen
- 24 machinegeweren
| Schip vliegtuigen=90 [[gevechtsvliegtuig]]en
}}

De '''Yorktown-klasse''' [[vliegdekschip|vliegdekschepen]] bestond uit drie schepen, gebouwd door de [[Verenigde Staten]] en gereed kort voor de [[Tweede Wereldoorlog]]. Zij hadden de zwaarste taak aan het begin van de oorlog en de enige overlevende van de klasse zou het meest bekende schip uit de geschiedenis van de [[US Navy]] worden.

== Ontwikkeling ==
De lessen die waren geleerd van operaties met de omgebouwde [[Lexingtonklasse (vliegdekschip)|Lexingtonklasse]], in vergelijking met de kleinere doelgebouwde [[USS Ranger (CV-4)|''Ranger'']] (CV-4) hadden de Navy geleerd dat grote vliegdekschepen, in tegenstelling tot de kleine, operationeel flexibeler waren en meer overlevingskans hadden. Het resultaat van deze ervaring was dat de US Navy de [[USS Yorktown (CV-5)|''Yorktown'']] (CV-5) en [[USS Enterprise (CV-6)|''Enterprise'']] (CV-6) bouwde. De schepen werden in dienst genomen in respectievelijk 1937 en 1938. Dit waren snelle en veelzijdige vliegdekschepen, in staat tot het meenemen en opereren van meer dan 80 gevechtsvliegtuigen, bijna net zo veel als de veel grotere ''Lexington''-klasse.

Met de toevoeging van de 14.700 ton zware [[USS Wasp (CV-7)|''Wasp'']] (CV-7), een kleinere versie van de klasse, had de US Navy haar maximale limiet van 135.000 ton aan vliegdekschepen bereikt, opgelegd door de [[Verdrag van Washington (1922)|Washington Naval Treaty]]. De ontbinding van het verdrag in 1937 stond de VS toe om meer vliegdekschepen te bouwen. De eerste van het nieuwe programma was nog een ''Yorktown''-klasse, de [[USS Hornet (CV-8)|''Hornet'']] (CV-8), in dienst genomen in 1941. Verbeteringen aan het ''Yorktown'' ontwerp en het buiten gebruik stellen van de Washington Naval Treaty, maakten de bouw van de [[Essex-klasse|''Essex''-klasse]] mogelijk.

De schepen hadden een [[katapult]] op het hangardek, maar deze werd zelden gebruikt. De katapult werd verwijderd op de nieuwere klassen omdat hij vrijwel nutteloos was tijdens operaties.

== Operationele geschiedenis ==
Met uitzondering van de ''Enterprise'', lag de gehele klasse op de bodem van de Pacific aan het eind van 1942. ''Yorktown'' was gezonken tijdens de [[Slag om Midway]] in juni, halfzuster ''Wasp'' zonk in september en ''Hornet'' ging verloren in oktober tijdens de [[Zeeslag bij de Santa Cruz-eilanden]]. Alle drie de schepen waren verloren gegaan door torpedo's. Weeskind ''Enterprise'', voor een tijdje het enige vliegdekschip in de Grote Oceaan, ging gewoon door, en nam deel aan de meeste grote operaties in de Stille Zuidzee. Ze werd het meest bekroonde schip van de oorlog. Hoewel de ''Yorktown''-klasse al snel overschaduwd werd door de grotere en talrijkere [[Essex-klasse|''Essex''-klasse]], bleef ''Enterprise'' aan het front in de Pacifische operaties, door de ervaring van haar bemanning.

Aan het eind van de Tweede Wereldoorlog was de ''Enterprise'' flink gemodificeerd. Haar uiteindelijke waterverplaatsing was 32.060 ton. De ''Yorktown''-klasse had bewezen wat voor gevaar torpedo's waren, en terwijl ze reparaties onderging eind 1942, kreeg ''Enterprise'' betere bescherming tegen [[torpedo (wapen)|torpedo]]'s.

Ze werd teruggetrokken op 14 mei 1945, toen ze geraakt was in de voorste lift door een [[kamikaze]]-vliegtuig, dat de lift vernielde en haar hangardek ernstig beschadigde. Ze was nog steeds niet in actie op [[V-J Day]] maar werd snel weer uitgerust voor [[Operation Magic Carpet]], waarbij ze meer dan 10.000 veteranen naar huis bracht vanuit Europa. Geschrapt uit de lijst in 1959 werden er vele pogingen gedaan om haar te behouden als [[museumschip]], maar ex-''Enterprise'' vond haar lot bij de sloop in [[Kearny (New Jersey)|Kearney]], [[New Jersey]] in 1960.

{{Commonscat|Yorktown class aircraft carriers}}

[[Categorie:Vliegdekschipklasse]]

title: Geschiedenis

Werf: Newport News Shipbuilding

Status: 2 gezonken, 1 gesloopt

title: Algemene kenmerken

Voortstuwing en vermogen: 9 stoomketels, 120.000 pk

Vaart: 32,5 knopen

Bewapening: - 8 lucht-grond kanonnen · - 16 luchtafweerkanonnen · - 24 machinegeweren

Vliegtuigen en faciliteiten: 90 gevechtsvliegtuigen

Portaal: Maritiem


text:
# Poriënwaterspanning
(Poriën)waterspanning, hydraulische druk of poriëndruk is de druk die heerst in grondwater.
In het geval van freatisch water in een goed doorlatend materiaal is deze druk ongeveer gelijk aan de hydrostatische druk, de druk die wordt veroorzaakt door de massa van de bovengelegen waterkolom. Grond is echter zwaarder dan water, dit extra gewicht wordt gedragen door de korrels zelf.

## Berekening van de waterspanning
De poriëndruk is gelijk aan:
Hierin is:
- {\displaystyle p_{atm}} de luchtdruk aan het wateroppervlakte (op zee komt dit neer op atmosferische druk - 101300 Pa)
- ρ de dichtheid van de vloeistof (kg/m3) en
- g is de valversnelling of zwaarteveldsterkte, dit is ongeveer 9,81 m/s2 = 9,81 N/kg
- h de hoogte van de kolom (dat wil zeggen de verticale afstand van het referentiepunt tot de grondwaterspiegel in m)

## Afwijken van hydrostatische druk
Er zijn een aantal gevallen waar de waterdruk afwijkt van de hydrostatische druk.
- Als het grondwater afgesloten is (zie artesische bron) kan de poriëndruk verschillend zijn van de hydrostatische druk. Normaal gesproken is dit het geval op grotere diepten. Door tektonische spanningen kan de poriëndruk zo hoog oplopen dat het gesteente waarin het zich bevindt breekt of zijn interne cohesie verliest (hydrofractie). Grondwater speelt op die wijze vaak een belangrijke rol in tektonische processen.
- Wanneer de grond belast wordt, bijvoorbeeld door een gebouw, dan stijgt de bovendruk aan het oppervlak waardoor ook de spanning in de ondergelegen lagen stijgt. Bij weinig doorlatende lagen wordt deze extra druk aanvankelijk bijna volledig door een stijging van de poriënwaterspanning opgenomen. Men spreekt dan van 'overspannen grondwater'.
- Bij bemalen daalt de watertafel en dus ook de waterspanning (=massa van de bovengelegen waterkolom). De totale belasting moet nog steeds opgenomen worden, zodat de korrels zwaarder belast worden (de korrelspanning stijgt). Hierdoor kan de grond rond de bemaling gaan zetten en kan er negatieve kleef optreden.

## Evenwicht in de bodem
De verticale gronddruk op een bepaald niveau in de bodem is de druk veroorzaakt door het totale gewicht van alle bovenliggende grondlagen. De gronddruk bestaat dus uit de druk van eventueel aanwezig aardgas, de zandkorrels en het grondwater. Bij gelijkblijvend evenwicht in de bodem is de totale gronddruk constant. Dus:
gronddruk = gasdruk + waterdruk + korreldruk = C
Als een van de componenten van de gronddruk wijzigt (bijvoorbeeld de waterdruk) en de bodem in evenwicht blijft, moeten één of meerdere andere componenten ook wijzigen. Zoals beschreven zal bij afnemende waterdruk de korreldruk stijgen. Ook bij langzaam afnemende gasdruk zal de korreldruk toenemen, uiteindelijk tot een niveau waarbij de korrels bezwijken en er bodemdaling of een aardschok ontstaat waarbij zich een nieuw bodemevenwicht instelt.

title: Poriënwaterspanning

wikitext:
'''(Poriën)waterspanning''', '''hydraulische druk''' of '''poriëndruk''' is de [[Druk (grootheid)|druk]] die heerst in [[grondwater]].

In het geval van [[freatisch water]] in een goed [[Permeabiliteit (geologie)|doorlatend]] materiaal is deze druk ongeveer gelijk aan de [[hydrostatische druk]], de druk die wordt veroorzaakt door de [[massa (natuurkunde)|massa]] van de bovengelegen waterkolom. Grond is echter zwaarder dan water, dit extra gewicht wordt gedragen door de korrels zelf.

==Berekening van de waterspanning==
De poriëndruk is gelijk aan:
<math>p = p_{atm} + \rho g h </math>.
Hierin is:
* <math>p_{atm}</math> de luchtdruk aan het wateroppervlakte (op zee komt dit neer op atmosferische druk - 101300 [[Pascal (eenheid)|Pa]])
* ρ de [[Dichtheid (natuurkunde)|dichtheid]] van de vloeistof (kg/m3) en
* g is de [[valversnelling]] of zwaarteveldsterkte, dit is ongeveer 9,81 [[meter|m]]/[[seconde|s]]{{sup|2}} = 9,81 [[Newton (eenheid)|N]]/[[kilogram|kg]]
* h de hoogte van de kolom (dat wil zeggen de verticale afstand van het referentiepunt tot de [[grondwaterspiegel]] in [[meter|m]])

== Afwijken van hydrostatische druk ==
Er zijn een aantal gevallen waar de waterdruk afwijkt van de [[hydrostatische druk]].
* Als het grondwater afgesloten is (zie [[artesische bron]]) kan de poriëndruk verschillend zijn van de hydrostatische druk. Normaal gesproken is dit het geval op grotere diepten. Door [[tektoniek|tektonische]] spanningen kan de poriëndruk zo hoog oplopen dat het [[gesteente]] waarin het zich bevindt [[breuk (geologie)|breekt]] of zijn [[interne cohesie]] verliest ([[hydrofractie]]). Grondwater speelt op die wijze vaak een belangrijke rol in tektonische processen.
* Wanneer de grond belast wordt, bijvoorbeeld door een gebouw, dan stijgt de bovendruk aan het oppervlak waardoor ook de spanning in de ondergelegen lagen stijgt. Bij weinig doorlatende lagen wordt deze extra druk aanvankelijk bijna volledig door een stijging van de poriënwaterspanning opgenomen. Men spreekt dan van 'overspannen grondwater'.
* Bij [[bemalen]] daalt de watertafel en dus ook de waterspanning (=massa van de bovengelegen waterkolom). De totale belasting moet nog steeds opgenomen worden, zodat de korrels zwaarder belast worden (de [[Lithostatische druk|korrelspanning]] stijgt). Hierdoor kan de grond rond de bemaling gaan [[zetting (proces)|zetten]] en kan er [[Kleef (grondmechanica)|negatieve kleef]] optreden.

==Evenwicht in de bodem==
{{Zie hoofdartikel|gronddruk}}
De verticale [[gronddruk]] op een bepaald niveau in de bodem is de druk veroorzaakt door het totale gewicht van alle bovenliggende grondlagen. De gronddruk bestaat dus uit de druk van eventueel aanwezig [[aardgas]], de zandkorrels en het grondwater. Bij gelijkblijvend evenwicht in de bodem is de totale gronddruk constant. Dus:

gronddruk = gasdruk + waterdruk + korreldruk = C

Als een van de componenten van de gronddruk wijzigt (bijvoorbeeld de waterdruk) en de bodem in evenwicht blijft, moeten één of meerdere andere componenten ook wijzigen. Zoals beschreven zal bij afnemende waterdruk de korreldruk stijgen. Ook bij langzaam afnemende gasdruk zal de korreldruk toenemen, uiteindelijk tot een niveau waarbij de korrels bezwijken en er [[bodemdaling]] of een [[aardbeving|aardschok]] ontstaat waarbij zich een nieuw bodemevenwicht instelt.

== Zie ook ==
* [[Bodemvervloeiing]]

{{DEFAULTSORT:Porienwaterspanning}}
[[Categorie:Hydrologie]]
[[Categorie:Tektoniek]]


text:
# Omox
Omox is een geslacht van straalvinnige vissen uit de familie van naakte slijmvissen (Blenniidae).

## Soorten
- Omox biporos Springer, 1972
- Omox lupus Springer, 1981

title: Omox

wikitext:
{{Taxobox straalvinnige
| titelweergave = cursief
| naam = ''Omox''
| afbeelding =
| afbeeldingtekst =
| onderklasse = [[Neopterygii]] (Nieuwvinnigen)
| infraklasse = [[Beenvissen|Teleostei]] (Beenvissen)
| superorde = [[Stekelvinnigen|Acanthopterygii]] (Stekelvinnigen)
| orde = [[Baarsachtigen|Perciformes]] (Baarsachtigen)
| onderorde = [[Slijmvisachtigen|Blennioidei]] (Slijmvisachtigen)
| familie = [[Naakte slijmvissen|Blenniidae]] (Naakte slijmvissen)
| taxon = [[Geslacht (biologie)|Geslacht]]
| auteur = [[Victor Gruschka Springer|V. G. Springer]]
| datum = 1972
| worms = 270092
}}
'''''Omox''''' is een [[geslacht (biologie)|geslacht]] van [[straalvinnigen|straalvinnige]] vissen uit de familie van [[naakte slijmvissen]] (Blenniidae).<ref>{{Link FishBase genus|genus=Omox|month=10|year=2011}}</ref>

== Soorten ==
* ''[[Omox biporos]]'' Springer, 1972
* ''[[Omox lupus]]'' Springer, 1981

{{Appendix}}

[[Categorie:Naakte slijmvissen]]

title: Omox

Superklasse: Osteichthyes (Beenvisachtigen)

Klasse: Actinopterygii (Straalvinnigen)

Onderklasse: Neopterygii (Nieuwvinnigen)

Infraklasse: Teleostei (Beenvissen)

Superorde: Acanthopterygii (Stekelvinnigen)

Orde: Perciformes (Baarsachtigen)

Onderorde: Blennioidei (Slijmvisachtigen)

Familie: Blenniidae (Naakte slijmvissen)

title: Geslacht

Portaal: Biologie · Vissen


text:
# Gibberula marioi
Gibberula marioi is een slakkensoort uit de familie van de Cystiscidae. De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 2000 door Espinosa & Ortea.

title: Gibberula marioi

wikitext:
{{Taxobox
| titelweergave = cursief
| naam = ''Gibberula marioi''
| afbeelding =
| rijk = [[Dieren (biologie)|Animalia]] (Dieren)
| stam = [[Weekdieren|Mollusca]] ([[Weekdieren]])
| klasse = [[Slakken|Gastropoda]] (Slakken)
| clade1 = [[Neogastropoda]]
| familie = [[Cystiscidae]]
| geslacht = ''[[Gibberula]]''
| w-naam = ''Gibberula marioi''
| auteur = Espinosa & Ortea
| datum = 2000
| haakjes =
| commons =
| species =
| worms = 457248
}}
'''''Gibberula marioi''''' is een [[slakken|slakkensoort]] uit de familie van de [[Cystiscidae]].<ref>WoRMS (2012). <i>Gibberula marioi</i> Espinosa & Ortea, 2000. Geraadpleegd via:  World Register of Marine Species op http://www.marinespecies.org/aphia.php?p=taxdetails&id=457248</ref> De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 2000 door Espinosa & Ortea.

{{Appendix}}
{{beginnetje|biologie|2013|03|09}}

[[Categorie:Cystiscidae]]

title: Gibberula marioi

Stam: Mollusca (Weekdieren)

Klasse: Gastropoda (Slakken)

Clade: Neogastropoda

Familie: Cystiscidae

Geslacht: Gibberula

title: Soort


text:
# Kemmel Koerse
Kemmel Koerse is een jaarlijks terugkerende wielerwedstrijd in het West-Vlaamse Kemmel. Deze wedstrijd werd in 2020 voor het eerst en daarna jaarlijks in juni of juli verreden. Tot de organisatie van de wedstrijd behoort onder andere Thomas Joseph, zelf actief als wielrenner bij Minerva Cycling Team, een Belgisch continentale wielerploeg. De afstand bedraagt zo'n 160 kilometer in en om de gemeente.

## Lijst van winnaars

### Overwinningen per land
| Overwinningen | Land   |
| ------------- | ------ |
| 5             | België |

2020 · 2021 · 2022

title: Kemmel Koerse

wikitext:
{{Infobox wielerwedstrijd
| naam = Kemmel Koerse
| landvlag = {{BE-VLAG|30}}
| plaatselijkenaam =
| regio = [[Kemmel]],[[West-Vlaanderen]],[[België]]
| datum = juni / juli
| type = Eendagswedstrijd
| discipline = weg
| bijnaam =
| organisator =
| eerste = 2020
| laatste =
| aantal = 5 (2024)
| eerstewinnaar = {{BE-VLAG}} [[Alex Colman]]
| laatstewinnaar = {{BE-VLAG}} [[Dries De Bondt]]
| laatste belwinnaar = [[Dries De Bondt]] (2024)
| laatste nedwinnaar =
| meestezeges =
}}
'''Kemmel Koerse''' is een jaarlijks terugkerende [[Wegwielrennen|wielerwedstrijd]] in het [[West-Vlaanderen|West-Vlaamse]] [[Kemmel]]. Deze wedstrijd werd in 2020 voor het eerst en daarna jaarlijks in juni of juli verreden. Tot de organisatie van de wedstrijd behoort onder andere [[Thomas Joseph]], zelf actief als [[wielrenner]] bij [[Minerva Cycling Team]], een Belgisch [[UCI Continentale circuits|continentale]] wielerploeg. De afstand bedraagt zo'n 160 kilometer in en om de gemeente.

==Lijst van winnaars==
{| class="toccolours" width=70%
| valign="top" align="left" width=33%|
[[Kemmel Koerse 2020|2020]] · {{BE-VLAG}} [[Alex Colman]]

[[Kemmel Koerse 2021|2021]] · {{BE-VLAG}} [[Jarne Van De Paar]]

[[Kemmel Koerse 2022|2022]] · {{BE-VLAG}} [[Warre Vangheluwe]]

2023 · {{BE-VLAG}} [[Siebe Deweirdt]]

2024 · {{BE-VLAG}} [[Dries De Bondt]]

|}

=== Overwinningen per land ===
{| class="wikitable"
! Overwinningen ||  Land
|-
| align=center | 5 ||{{BE}}
|}

{{Navigatie Kemmel Koerse}}
{{Appendix|2=
:[https://firstcycling.com/race.php?r=14233 Kemmel Koerse op  firstcycling.com]
:Kemmel Koerse [https://dewielersite.com/db2/wielersite/wedstrijdfiche.php?wedstrijdid=53874 Oefen] + [https://dewielersite.com/db2/wielersite/wedstrijdfiche.php?wedstrijdid=55569 Individueel] op dewielersite.com
}}

[[Categorie:Wielerwedstrijd in Vlaanderen]]
[[Categorie:Eendagswielerwedstrijd]]

title: Kemmel Koerse

Regio: Kemmel,West-Vlaanderen,België

Periode: juni / juli

Discipline: weg

Type: Eendagswedstrijd

title: Geschiedenis

Eerste winnaar: Alex Colman

Laatste winnaar: Dries De Bondt

Laatste Bel. winnaar: Dries De Bondt (2024)

Portaal: Wielersport


text:
# Sinbad: Legend of the Seven Seas
Sinbad: Legend of the Seven Seas (Nederlandse titel: Sinbad: De held van de zeven zeeën) is een Amerikaanse animatiefilm uit 2003, geproduceerd door DreamWorks Animation en gedistribueerd door Universal Pictures. De film werd geregisseerd door Patrick Gilmore en Tim Johnson. De oorspronkelijke stemmen werden ingesproken door Brad Pitt, Catherine Zeta-Jones, Michelle Pfeiffer en Joseph Fiennes. Het personage Sinbad in de film is afgeleid van Sinbad de zeeman.

## Rolverdeling
| Acteur               | Personage   |
| -------------------- | ----------- |
| Brad Pitt            | Sinbad      |
| Catherine Zeta-Jones | Marina      |
| Michelle Pfeiffer    | Eris        |
| Joseph Fiennes       | Proteus     |
| Dennis Haysbert      | Kale        |
| Timothy West         | Dymas       |
| Adriano Giannini     | Rat         |
| Raman Hui            | Jin         |
| Chung Chan           | Li          |
| Jim Cummings         | Luca        |
| Conrad Vernon        | Jed         |
| Andrew Birch         | Grum / Chum |
| Chris Miller         | Tower Guard |
| Frank Welker         | Spike       |

title: Sinbad: Legend of the Seven Seas

wikitext:
{{Infobox film
| titel              = Sinbad: Legend of the Seven Seas
| poster-op-enwp     = Sinbad Legend of the Seven Seas poster.jpg
| alternatieve titel = ''Sinbad: De held van de zeven zeeën''
| regie              = [[Patrick Gilmore]]
[[Tim Johnson (regisseur)|Tim Johnson]]
| producer           = [[Jeffrey Katzenberg]]
[[Mireille Soria]]
| prodmaatschappij   = [[DreamWorks Animation]]
| schrijver          = [[John Logan (scenarioschrijver)|John Logan]]
| spelers            = [[Brad Pitt]]
[[Catherine Zeta-Jones]]
[[Michelle Pfeiffer]]
[[Joseph Fiennes]]
| muziek             = [[Harry Gregson-Williams]]
| distributeur       = [[Universal Pictures]]
| première           = {{US-VLAG}} 2 juli 2003
{{BE-VLAG}} 9 juli 2003
{{NL-VLAG}} 17 juli 2003
| genre              = [[Animatie (media)|Animatie]] / [[Avonturenfilm|avontuur]]
| lengte             = 86 minuten
| taal               = [[Engels (hoofdbetekenis)|Engels]]
| land               = {{US}}
| budget             = [[Amerikaanse dollar|US$]] 60 miljoen
| opbrengst          = US$ 81 miljoen<ref>{{Link Box Office Mojo|id=0165982|label=Sinbad: Legend of the Seven Seas}}, geraadpleegd op 8 april 2023</ref>
| afbeelding         = Sinbad Legend of the Seven Seas logo.svg
| website            =
| imdb               =
| moviemeter         =
| tmdb               =
| allmovie           =
| kijkwijzer         =
| kijkwijzer_inhoud  =
}}
'''''Sinbad: Legend of the Seven Seas''''' (Nederlandse titel: ''Sinbad: De held van de zeven zeeën'') is een [[Verenigde Staten (hoofdbetekenis)|Amerikaanse]] [[animatiefilm]] uit [[Film in 2003|2003]], geproduceerd door [[DreamWorks Animation]] en gedistribueerd door [[Universal Pictures]]. De film werd geregisseerd door [[Patrick Gilmore]] en [[Tim Johnson (regisseur)|Tim Johnson]]. De oorspronkelijke stemmen werden ingesproken door [[Brad Pitt]], [[Catherine Zeta-Jones]], [[Michelle Pfeiffer]] en [[Joseph Fiennes]]. Het personage Sinbad in de film is afgeleid van [[Sinbad de zeeman]].

== Rolverdeling ==
{{Tabel cast}}
|-
| [[Brad Pitt]] || Sinbad
|-
| [[Catherine Zeta-Jones]] || Marina
|-
| [[Michelle Pfeiffer]] || Eris
|-
| [[Joseph Fiennes]] || Proteus
|-
| [[Dennis Haysbert]] || Kale
|-
| [[Timothy West]] || Dymas
|-
| [[Adriano Giannini]] || Rat
|-
| [[Raman Hui]] || Jin
|-
| [[Chung Chan]] || Li
|-
| [[Jim Cummings]] || Luca
|-
| [[Conrad Vernon]] || Jed
|-
| [[Andrew Birch]] || Grum / Chum
|-
| [[Chris Miller]] || Tower Guard
|-
| [[Frank Welker]] || Spike
|}

== Externe links ==
{{Standaardlinks film}}

{{Appendix}}

[[Categorie:Amerikaanse film]]
[[Categorie:Animatiefilm]]
[[Categorie:Avonturenfilm]]
[[Categorie:Piratenfilm]]
[[Categorie:Werk gebaseerd op Duizend-en-een-nacht]]
[[Categorie:Fantasyfilm]]
[[Categorie:Film uit 2003]]
[[Categorie:Film van DreamWorks Animation]]

title: Sinbad: Legend of the Seven Seas

Alternatieve titel(s): Sinbad: De held van de zeven zeeën

Regie: Patrick Gilmore · Tim Johnson

Producent: Jeffrey Katzenberg · Mireille Soria

Scenario: John Logan

Hoofdrollen: Brad Pitt · Catherine Zeta-Jones · Michelle Pfeiffer · Joseph Fiennes

Muziek: Harry Gregson-Williams

Productiebedrijf: DreamWorks Animation

Distributie: Universal Pictures

Genre: Animatie / avontuur

Speelduur: 86 minuten

Taal: Engels

Land: Verenigde Staten

Budget: US$ 60 miljoen

Opbrengst: US$ 81 miljoen


text:
# OC-14
De OC-14 (of OTs-14) Groza is een Russisch bull-pup-aanvalsgeweer en granaatwerper.
De OC-14 is in het begin van 1990 ontworpen voor speciale eenheden van het leger. Het wapen wordt in kleine aantallen gemaakt in de wapenfabriek te Toela.
Het wapen is compact, heeft een grote vuurkracht voor zijn formaat, en kan worden uitgerust met kijkers, geluiddempers en granaatwerpers.

## Specificaties
- Kaliber: 9x39mm of 7,62x39 mm.
- Lengte: 500 mm.
- Lengte loop: 240 mm.
- Gewicht: 2,7 kg, en met granaatwerper 4 kg.
- Magazijn: 20 patronen 9x39; 30 patronen 7,62x39.
- Vuursnelheid: 700 schoten per minuut.

title: OC-14

wikitext:
[[File:GrozaOC14.png|thumb|De OTs-14-4A-01 met afneembare verticale voorwaartse handgreep]]
De '''OC-14''' (of '''OTs-14''') '''Groza''' is een Russisch [[bull-pup]]-[[aanvalsgeweer]] en [[granaatwerper]].
De OC-14 is in het begin van 1990 ontworpen voor [[speciale eenheid|speciale eenheden]] van het leger. Het wapen wordt in kleine aantallen gemaakt in de wapenfabriek te [[Toela]].

Het wapen is compact, heeft een grote vuurkracht voor zijn formaat, en kan worden uitgerust met kijkers, [[geluiddemper]]s en [[granaatwerper]]s.

==Specificaties==
* '''Kaliber:''' 9x39mm of 7,62x39 mm.
* '''Lengte:''' 500 mm.
* '''Lengte loop:''' 240 mm.
* '''Gewicht:''' 2,7 kg, en met granaatwerper 4 kg.
* '''Magazijn:''' 20 patronen 9x39; 30 patronen 7,62x39.
* '''Vuursnelheid:''' 700 schoten per minuut.

[[Categorie:Vuurwapen]]


text:
# Jean-Marie Hamelle
Jean-Marie Hamelle (Monceau-sur-Sambre, 7 juli 1934 - 10 februari 2015) was een Belgisch senator.

## Levensloop
Hamelle was ecologisch militant en sloot zich aan bij de Ecolo-afdeling van het arrondissement Charleroi. Voor de verkiezingen van november 1981 kreeg hij de eerste opvolgersplaats op de Senaatslijst in het arrondissement Charleroi-Thuin toegewezen. Ecolo haalde in de kieskring een gekozene, een zetel die toekwam aan Simone Jortay-Lemaire, die in september 1984 overleed in een auto-ongeval.
Als eerste opvolger was het de bedoeling dat Hamelle haar zou opvolgen, maar hij werd aanvankelijk niet als lid toegelaten, omdat hij niet aan alle verkiesbaarheidsvoorwaarden voldeed; hij had in 1981 immers geen 3.000 frank per jaar aan personenbelasting betaald. Wel bleek Hamelle een voorschot van 12.000 frank te hebben betaald, maar die som werd teruggestort omdat hij in dezelfde periode langdurig ziek was geweest en geen belastingen verschuldigd was aan de fiscus. Omdat er geen andere opvolgers ter beschikking waren, zouden er tussentijdse verkiezingen moeten worden gehouden in het arrondissement Charleroi-Thuin, hetgeen de andere Waalse partijen echter wilden vermijden. Uiteindelijk werden zijn geloofsbrieven in maart 1985 na aanvullend onderzoek toch nog goedgekeurd, waarna Hamelle de eed kon afleggen als senator. Door de toen bestaande dubbelmandaten kwam hij eveneens in de Waalse Gewestraad en de Raad van de Franse Gemeenschap terecht. Hij bleef parlementslid tot de ontbinding van de Wetgevende Kamers in september 1985.

title: Jean-Marie Hamelle

wikitext:
'''Jean-Marie Hamelle''' ([[Monceau-sur-Sambre]], [[7 juli]] [[1934]] - [[10 februari]] [[2015]]) was een [[België|Belgisch]] senator.

==Levensloop==
Hamelle was ecologisch militant en sloot zich aan bij de [[Ecolo]]-afdeling van het [[arrondissement Charleroi]]. Voor de verkiezingen van november 1981 kreeg hij de eerste opvolgersplaats op de [[Senaat (België)|Senaat]]slijst in het arrondissement Charleroi-[[arrondissement Thuin|Thuin]] toegewezen. Ecolo haalde in de kieskring een gekozene, een zetel die toekwam aan [[Simone Jortay-Lemaire]], die in september 1984 overleed in een auto-ongeval.

Als eerste opvolger was het de bedoeling dat Hamelle haar zou opvolgen, maar hij werd aanvankelijk niet als lid toegelaten, omdat hij niet aan alle verkiesbaarheidsvoorwaarden voldeed; hij had in 1981 immers geen 3.000 frank per jaar aan [[personenbelasting]] betaald. Wel bleek Hamelle een voorschot van 12.000 frank te hebben betaald, maar die som werd teruggestort omdat hij in dezelfde periode langdurig ziek was geweest en geen belastingen verschuldigd was aan de fiscus.<ref>''Nog onenigheid over opvolging Ecolo-senator'', [[Gazet van Antwerpen]], 28 maart 1985.</ref> Omdat er geen andere opvolgers ter beschikking waren, zouden er tussentijdse verkiezingen moeten worden gehouden in het arrondissement Charleroi-Thuin, hetgeen de andere Waalse partijen echter wilden vermijden.<ref>''Walen willen geen tussentijdse verkiezingen in Charleroi'', Gazet van Antwerpen, 1 maart 1985.</ref> Uiteindelijk werden zijn geloofsbrieven in maart 1985 na aanvullend onderzoek toch nog goedgekeurd, waarna Hamelle de eed kon afleggen als senator. Door de toen bestaande dubbelmandaten kwam hij eveneens in de [[Waals Parlement|Waalse Gewestraad]] en de [[Raad van de Franse Gemeenschap]] terecht. Hij bleef parlementslid tot de ontbinding van de Wetgevende Kamers in september 1985.

==Externe link==
*[https://connaitrelawallonie.wallonie.be/fr/wallons-marquants/dictionnaire-des-wallons/hamelle-jean-marie Fiche Jean-Marie Hamelle] op connaitrelawallonie.be.

{{Appendix}}

{{DEFAULTSORT:Hamelle, Jean-Marie}}
[[Categorie:Ecolo-politicus]]
[[Categorie:Belgisch senator]]


text:
# Kwartet van Robert
Het kwartet van Robert is een compacte cluster op een afstand van 160 miljoen lichtjaar, gelegen in het sterrenbeeld Phoenix. De cluster omvat de sterrenstelsels NGC 87, NGC 88, NGC 89 en NGC 92. Deze werden door de Britse astronoom John Herschel ontdekt in de jaren '30 van de 19e eeuw.

## Leden van het kwartet van Robert
| Naam   | Type         | Afstand vanaf de Zon (in miljoenen lichtjaar) | Magnitude |
| ------ | ------------ | --------------------------------------------- | --------- |
| NGC 87 | IBm pec.     | ± 160                                         | +14,5     |
| NGC 88 | SB(rs)a pec. | ± 160                                         | +15,21    |
| NGC 89 | SB0(s)a pec. | ± 160                                         | +14,57    |
| NGC 92 | SAa pec.     | ± 160                                         | +14,29    |

title: Kwartet van Robert

wikitext:
{{Infobox hemellichaam
| naam            = Kwartet van Robert
| afbeelding      = Phot-34a-05-fullres.jpg
| onderschrift    = Kwartet van Robert
| type            = [[cluster (astronomie)|groep van sterrenstelsels]]
| datumontdekking = 30 september 1834
| ontdektdoor     = [[John Herschel]]
| methode         =
| messier         =
| ngc             =
| overig          = AM 0018-0485
| leeftijd        =
| afmeting        =
| massa           =
| dichtheid       =
| epoche          = 2000
| rechteklimming  = {{Rechte klimming|u=00|m=21|s=23,1}}
| declinatie      = {{Declinatie|g=-48|m=37|s=39,5}}
| gcoord          =
| sterrenbeeld    = Phoenix
| schhelderheid   =
| afstand         = 160 Mlj
| roodverschuiving= 0,011275
| radiëlesnelheid = 3.361
}}
Het '''kwartet van Robert''' is een compacte [[Cluster (astronomie)|cluster]] op een afstand van 160 miljoen [[lichtjaar]], gelegen in het [[sterrenbeeld]] [[Phoenix (sterrenbeeld)|Phoenix]]. De cluster omvat de sterrenstelsels [[NGC 87]], [[NGC 88]], [[NGC 89]] en [[NGC 92]]. Deze werden door de Britse astronoom [[John Herschel]] ontdekt in de [[1830-1839|jaren '30]] van de [[19e eeuw]].

==Leden van het kwartet van Robert==
{| class="wikitable"
|-
! Naam
! Type
! Afstand vanaf de [[Zon]]<br>(in miljoenen [[lichtjaar]])
! [[Magnitude]]
|-
| [[NGC 87]]
| IBm pec.
| ± 160
| +14,5
|-
| [[NGC 88]]
| SB(rs)a pec.
| ± 160
| +15,21
|-
| [[NGC 89]]
| SB0(s)a pec.
| ± 160
| +14,57
|-
| [[NGC 92]]
| SAa pec.
| ± 160
| +14,29
|}

==Zie ook==
*[[Sextet van Seyfert]]
*[[Kwintet van Stephan]]

==Externe link==
{{Link SIMBAD|id=AM+0018-485}}

{{Coördinaten hemel|00|21|23.075|-|48|37.75|39.5}}

[[Categorie:Phoenix]]
[[Categorie:Cluster]]

title: Kwartet van Robert

Type: groep van sterrenstelsels

Datum ontdekking: 30 september 1834

Ontdekt door: John Herschel

title: Fysische gegevens

title: Waarnemingsgegevens

Sterrenbeeld: Phoenix

Afstand: 160 Mlj

Portaal: Astronomie


text:
# Cornelius Chesterfield
Cornelius M. Chesterfield (Frans: Cornélius M. Chesterfield) is een hoofdpersonage uit de stripserie De Blauwbloezen van tekenaar Louis Salvérius/Willy Lambil en scenarist Raoul Cauvin. Cornelius Chesterfield beleeft met zijn onafscheidelijke compagnon Blutch (die elkaar niet uit kunnen staan, maar ook niet zonder elkaar kunnen) diverse avonturen in de periode van de Amerikaanse Burgeroorlog (1861-1865) tussen de noordelijke en de zuidelijke staten.

## Jonge jaren
Cornelius M. Chesterfield is de zoon van Joshua en Elisabeth Chesterfield. In zijn jonge jaren werkte Chesterfield bij meneer Graham als slager. Toen zijn moeder wilde dat hij diens lelijke dochter Charlotte Graham huwde (door het huwelijk zou hij mogelijk de slagerij erven), trok hij naar een bar om zich moed in te drinken; barman daar was Blutch. Door een ongelukkig toeval tekenden ze beiden voor het leger van de Verenigde Staten (zie - Hoe het begon, deel 18). Ze komen terecht bij de cavalerie, waar ze een week lang 's nachts oefenen om paard te leren rijden. Daarna lijkt hij als enige te tekenen voor de 22ste cavalerie, berucht omdat niemand er levend vandaan komt. Tot zijn opluchting tekent ook Blutch, waarna ze onafscheidelijk zijn.

## Blutch en Chesterfield
Hij zegt dat hij bij Blutch blijft om te beletten dat die deserteert. Sinds hij Blutch heeft ontmoet, zijn ze onafscheidelijk. Hoewel geen van beiden het zal willen toegeven, zijn ze wel degelijk vrienden. Chesterfield heeft zo'n groot hart voor het leger, dat hij nooit nee zegt tegen zijn meerdere (generaal Alexander, kolonel Appeltown) wanneer hij weer eens een dubieuze opdracht krijgt toegereikt, waarbij hij meestal zijn compagnon Blutch betrekt. In de loting waar Blutch korporaal werd, werd Chesterfield sergeant. Na een paar albums heeft hij, vreemd genoeg, in plaats van sergeantstrepen, de strepen van een sergeant-majoor (wat een hogere rang is). Dit wordt echter nooit vermeld door wie dan ook in de albums, iedereen spreekt hem aan met 'Sergeant'.
Hij is verliefd op Mathilde (soms ook Amelie genoemd), de dochter van kolonel Appletown. Het lijkt een liefde die niet wederzijds lijkt (hoewel dit in de albums in het midden wordt gelaten), telkens als hij haar ziet gaat hij stotteren en wordt rood van verlegenheid.

title: Cornelius Chesterfield

wikitext:
'''Cornelius M. Chesterfield''' ([[Frans]]: ''Cornélius M. Chesterfield'') is een hoofdpersonage uit de stripserie ''[[De Blauwbloezen]]'' van tekenaar [[Louis Salvérius]]/[[Willy Lambil]] en scenarist [[Raoul Cauvin]]. Cornelius Chesterfield beleeft met zijn onafscheidelijke compagnon Blutch (die elkaar niet uit kunnen staan, maar ook niet zonder elkaar kunnen) diverse avonturen in de periode van de [[Amerikaanse Burgeroorlog]] (1861-1865) tussen de noordelijke en de zuidelijke staten.

==Jonge jaren==
Cornelius M. Chesterfield is de zoon van Joshua en Elisabeth Chesterfield. In zijn jonge jaren werkte Chesterfield bij meneer Graham als slager. Toen zijn moeder wilde dat hij diens lelijke dochter Charlotte Graham huwde (door het huwelijk zou hij mogelijk de slagerij erven), trok hij naar een bar om zich moed in te drinken; barman daar was [[Blutch (stripfiguur)|Blutch]]. Door een ongelukkig toeval tekenden ze beiden voor het leger van de Verenigde Staten (zie - ''[[Hoe het begon]]'', deel 18). Ze komen terecht bij de cavalerie, waar ze een week lang 's nachts oefenen om paard te leren rijden. Daarna lijkt hij als enige te tekenen voor de 22ste cavalerie, berucht omdat niemand er levend vandaan komt. Tot zijn opluchting tekent ook Blutch, waarna ze onafscheidelijk zijn.

==Blutch en Chesterfield==
Hij zegt dat hij bij Blutch blijft om te beletten dat die deserteert. Sinds hij [[Blutch (stripfiguur)|Blutch]] heeft ontmoet, zijn ze onafscheidelijk. Hoewel geen van beiden het zal willen toegeven, zijn ze wel degelijk vrienden. Chesterfield heeft zo'n groot hart voor het leger, dat hij nooit nee zegt tegen zijn meerdere (generaal Alexander, kolonel Appeltown) wanneer hij weer eens een dubieuze opdracht krijgt toegereikt, waarbij hij meestal zijn compagnon Blutch betrekt. In de loting waar Blutch korporaal werd, werd Chesterfield sergeant. Na een paar albums heeft hij, vreemd genoeg, in plaats van sergeantstrepen, de strepen van een sergeant-majoor (wat een hogere rang is). Dit wordt echter nooit vermeld door wie dan ook in de albums, iedereen spreekt hem aan met 'Sergeant'.

Hij is verliefd op Mathilde (soms ook Amelie genoemd), de dochter van kolonel Appletown. Het lijkt een liefde die niet wederzijds lijkt (hoewel dit in de albums in het midden wordt gelaten), telkens als hij haar ziet gaat hij stotteren en wordt rood van verlegenheid.

{{Navigatie Blauwbloezen}}

[[Categorie:Personage uit De Blauwbloezen]]


text:
# Pseudostegophilus haemomyzon
Pseudostegophilus haemomyzon is een straalvinnige vissensoort uit de familie van de parasitaire meervallen (Trichomycteridae). De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1942 door Myers.

title: Pseudostegophilus haemomyzon

wikitext:
{{Taxobox straalvinnige
| titelweergave = cursief
| naam = ''Pseudostegophilus haemomyzon''
| afbeelding =
| orde = [[Siluriformes]]
| familie = [[Trichomycteridae]] ([[Parasitaire meervallen]])
| geslacht = ''[[Pseudostegophilus]]''
| w-naam = ''Pseudostegophilus haemomyzon''
| auteur = Myers
| datum = 1942
| haakjes = ja
| commons =
| species =
|status=LC|statusbron=2007|rl-id=167763}}
'''''Pseudostegophilus haemomyzon''''' is een [[Straalvinnigen|straalvinnige]] [[vissen (dieren)|vissensoort]] uit de familie van de [[Parasitaire meervallen|parasitaire meervallen (Trichomycteridae)]].<ref>{{Link FishBase species|genus=Pseudostegophilus|species=haemomyzon|month=02|year=2013}}</ref> De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1942 door Myers.
{{Appendix}}
{{beginnetje|biologie|2013|02|27}}

[[Categorie:Parasitaire meervallen]]

title: Pseudostegophilus haemomyzon · IUCN-status: Niet bedreigd (2007)

Orde: Siluriformes

Geslacht: Pseudostegophilus

title: Soort


text:
# Phascolion (Phascolion) medusae
Phascolion (Phascolion) medusae is een soort in de taxonomische indeling van de Sipuncula (Pindawormen).
Het dier behoort tot het geslacht Phascolion en behoort tot de familie Phascolionidae. De wetenschappelijke naam van de soort werd voor het eerst geldig gepubliceerd in 1980 door Cutler & Cutler.

title: Phascolion (Phascolion) medusae

wikitext:
{{Taxobox
| type=dier
| naam= ''Phascolion (Phascolion) medusae''
| titelweergave=''Phascolion (Phascolion) medusae''
| afbeelding=
| afbeeldingtekst=
| rijk= [[Dieren (biologie)|Animalia]] (Dieren)
| stam= [[Pindawormen|Sipuncula]] (Pindawormen)
| klasse= [[Sipunculidea]]
| onderklasse=
| orde= [[Golfingiida]]
| familie= [[Golfingiidae]]
| geslacht=''[[Phascolion]]''
| ondergeslacht   = ''[[Phascolion (Phascolion)]]''
| soort=
| w-naam=''Phascolion (Phascolion) medusae''
| auteur=Cutler & Cutler
| datum=1980
| haakjes=
| worms = 266482
| synoniem = * ''Phascolion medusae''  Cutler & Cutler, 1980
}}
'''''Phascolion (Phascolion) medusae''''' is een [[soort]] in de taxonomische indeling van de [[Pindawormen|Sipuncula]] (Pindawormen).

Het dier behoort tot het geslacht ''[[Phascolion]]'' en behoort tot de familie [[Phascolionidae]]. De wetenschappelijke naam van de soort werd voor het eerst geldig gepubliceerd in 1980 door Cutler & Cutler.<ref>{{Citeer web |url=http://www.marinespecies.org/aphia.php?p=taxdetails&id=266482|titel=Phascolion (Phascolion) medusae|auteur=[[World Register of Marine Species]]|uitgever=''Marinespecies.org''|datum= |bezochtdatum=19-10-2011}}</ref>

{{Appendix}}
{{Beginnetje|biologie|2011|10|19}}

{{DEFAULTSORT:Phascolion (Phascolion) medusae}}
[[Categorie:Pindawormen]]

title: Phascolion (Phascolion) medusae

Stam: Sipuncula (Pindawormen)

Klasse: Sipunculidea

Orde: Golfingiida

Familie: Golfingiidae

Geslacht: Phascolion

Ondergeslacht: Phascolion (Phascolion)

title: Synoniemen


text:
# Killaly
Killaly is een plaats (village) in de Canadese provincie Saskatchewan en telt 77 inwoners (2006). Het dorp ligt ten zuiden van Melville en ten noorden van Grenfell, dat aan de highway 1 ligt.

title: Killaly

wikitext:
{{Infobox plaats in Canada
| land=Canada
| naam = Killaly
| area = [[Saskatchewan]]
| subarea =
| km2 = 2,59
| inwoners = 77
| census = 2006
| dichtheid = 29,7
| hoogte =
| postcode =
| netnummer =
| burgemeester =
| web =
| mapname= Saskatchewan
| lat     = 50.753
| lon     = -102.830
}}
'''Killaly''' is een plaats (''village'') in de [[Canada|Canadese]] provincie [[Saskatchewan]] en telt 77 inwoners (2006). Het dorp ligt ten zuiden van [[Melville (Saskatchewan)|Melville]] en ten noorden van [[Grenfell (Saskatchewan)|Grenfell]], dat aan de highway 1 ligt.

{{Beginnetje|landen & volken|land=Canada|2=2007|3=12|4=22}}

[[Categorie:Plaats in Saskatchewan]]

title: Situering

Provincie: Saskatchewan

title: Algemeen

Portaal: Canada