text:
# Hycleus temporalis
Hycleus temporalis is een keversoort uit de familie van oliekevers (Meloidae). De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1910 door Wellman.

title: Hycleus temporalis

wikitext:
{{Taxobox insect
| titelweergave = cursief
| naam = ''Hycleus temporalis''
| afbeelding =
| afbeeldingtekst =
| orde = [[Kevers|Coleoptera]] (Kevers)
| familie = [[Oliekevers|Meloidae]] (Oliekevers)
| geslacht = ''[[Hycleus]]''
| w-naam = ''Hycleus temporalis''
| auteur = Wellman
| datum = 1910
| haakjes = ja
| species =
| commons =
}}
'''''Hycleus temporalis''''' is een [[kevers]]oort uit de familie van [[oliekevers]] (Meloidae). De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1910 door Wellman.<ref>[http://insects.tamu.edu/research/collection/hallan/test/Arthropoda/Insects/Coleoptera/Family/Meloidae.txt Meloidae] in [http://insects.tamu.edu/research/collection/hallan/test/Arthropoda/Insects/Coleoptera/Family/Coleoptera1.htm Synopsis of the described Coleoptera of the World 6 juni 2010]. [https://web.archive.org/web/20131105215146/https://insects.tamu.edu/research/collection/hallan/test/Arthropoda/Insects/Coleoptera/Family/Meloidae.txt Gearchiveerd] op 5 november 2013.</ref>
{{Appendix}}
{{beginnetje|biologie|2011|11|18}}

[[Categorie:Hycleus|temporalis]]

title: Hycleus temporalis

Familie: Meloidae (Oliekevers)

Geslacht: Hycleus

title: Soort


text:
# Boomgaardshoek
Boomgaardshoek is een wijk in Hoogvliet die door Rotterdam is gebouwd in de jaren tachtig op het grondgebied van de toenmalige gemeente Poortugaal. Zéér tegen de wens van de overgrote meerderheid van de bewoners is Boomgaardshoek bij de gemeentelijke herindeling van 1985 bij de gemeente Rotterdam gevoegd. Dit heeft geleid tot het ontstaan van de lokale politieke partij IBP (Inititatiefgroep Boomgaardshoek en Platen), die in 2002 bij de verkiezingen van de deelraad van Hoogvliet 51 % van de stemmen kreeg.

## Voorzieningen
In de wijk ligt metrostation Hoogvliet. Tevens ligt in deze wijk de sporthal MFC Boomgaardshoek.
Boomgaardshoek ·
Gadering ·
Meeuwenplaat ·
Middengebied ·
Nieuw Engeland ·
Oudeland ·
Tussenwater ·
Westpunt ·
Zalmplaat
Rotterdam Centrum ·
Rotterdam-Noord ·
Rotterdam-Oost ·
Rotterdam-West ·
Rotterdam-Zuid ·
110-Morgen ·
Afrikaanderwijk ·
Agniesebuurt ·
Bergpolder ·
Beverwaard ·
Blijdorp ·
Blijdorpse polder ·
Bloemhof ·
Boomgaardshoek ·
Bospolder-Tussendijken ·
CS-kwartier ·
Carnisserbuurt ·
Cool ·
Crooswijk ·
De Esch ·
De Veranda ·
Delfshaven ·
Delfshaven-Schiemond ·
Dijkzigt ·
Feijenoord ·
Gadering ·
Groenenhagen-Tuinenhoven ·
Groot-IJsselmonde ·
Heijplaat ·
Het Lage Land ·
Hillegersberg ·
Hillesluis ·
Homerusbuurt ·
Hordijkerveld ·
Kandelaar ·
Karl Marxbuurt ·
Katendrecht ·
Kiefhoek ·
Kleinpolder ·
Kleiwegkwartier ·
Kop van Zuid ·
Kralingen ·
Kralingse Veer ·
Kreekhuizen ·
Landzicht ·
Liskwartier ·
Lloydkwartier ·
Lombardijen ·
Meeuwenplaat ·
Middelland ·
Middengebied ·
Millinxbuurt ·
Molenlaankwartier ·
Molièrebuurt ·
Nesselande ·
Nieuw Engeland ·
Nieuw-Mathenesse ·
Nieuwe Westen ·
Nooddorp ·
Noordereiland ·
Ommoord ·
Oosterflank ·
Oud-Charlois ·
Oud-IJsselmonde ·
Oud-Mathenesse ·
Oude Noorden ·
Oude Westen ·
Oudeland ·
Overschie ·
Pendrecht ·
Prinsenland ·
Provenierswijk ·
Reyeroord ·
Rubroek ·
Sagenbuurt ·
Scheepvaartkwartier ·
Schiebroek ·
Schiemond ·
's-Gravenland ·
Smeetsland ·
Spaanse Polder ·
Spangen ·
Sportdorp ·
Stadsdriehoek ·
Struisenburg ·
Tarwewijk ·
Terbregge ·
Tussenwater ·
Varenbuurt ·
Vondelingenplaat ·
Vreewijk ·
Waalhaven ·
Westpunt ·
Wielewaal ·
Witte Dorp ·
Zalmplaat ·
Zenobuurt ·
Zestienhoven ·
Zevenkamp ·
Zomerland ·
Zuidwijk

wikiname: nlwiki

title: Boomgaardshoek

in_language: nl

wikitext:
{{Infobox wijk
| kaart=[[Bestand:Hoogvliet wijken.svg|260px]]
| naam=Boomgaardshoek
| gemeente=[[Rotterdam (gemeente)|Rotterdam]]
| stadsdeel=[[Hoogvliet (stadsdeel)|Hoogvliet]]
| lat_deg = 51
| lat_min = 51
| lat_sec = 33.03
| lat_dir = N
| lon_deg = 4
| lon_min = 22
| lon_sec = 31.16
| lon_dir = E
| opp=
| inwoners= 5444
| dichtheid=
| portaal = Rotterdam
| web =
}}

'''Boomgaardshoek''' is een wijk in [[Hoogvliet (stadsdeel)|Hoogvliet]] die door Rotterdam is gebouwd in de jaren [[1980-1989|tachtig]] op het grondgebied van de toenmalige gemeente [[Poortugaal]]. Zéér tegen de wens van de overgrote meerderheid van de bewoners is Boomgaardshoek bij de gemeentelijke herindeling van [[1985]] bij de gemeente Rotterdam gevoegd. Dit heeft geleid tot het ontstaan van de lokale politieke partij IBP (Inititatiefgroep Boomgaardshoek en Platen), die in [[2002]] bij de verkiezingen van de deelraad van Hoogvliet 51 % van de stemmen kreeg.

==Voorzieningen==
In de wijk ligt [[hoogvliet (metrostation)|metrostation Hoogvliet]]. Tevens ligt in deze wijk de sporthal MFC Boomgaardshoek.

{{Navigatie wijken Hoogvliet}}
{{Navigatie wijken Rotterdam}}
{{Coor title dms|51|51|33.03|N|4|22|31.16|E|scale:12500_type:city_region:NL}}

[[Categorie:Wijk in Rotterdam]]
[[Categorie:Hoogvliet]]

title: Kerngegevens

Gemeente: Rotterdam

Stadsdeel: Hoogvliet

Coördinaten: 51° 52′ NB, 4° 23′ OL


text:
# Andhra Pradesh Scooters Limited
Andhra Pradesh Scooters Limited (APSL) assembleerde Vespa-scooters van 1974 tot 1986 in de Indiase staat Andhra Pradesh.
APSL werd in 1974 opgericht door de deelstaat Andhra Pradesh en sloot een licentiecontract met Scooters India Ltd (SIL), dat al Lambretta scooters produceerde onder de naam "Vyaij". In feite was dit een Lambretta GP, maar met een met het stuur meedraaiend voorspatbord. Bij APSL kreeg dit model de naam "Allwyn Pushpack" en de productie liep van 1974 tot 1983. Waarschijnlijk eindigde toen de licentieovereenkomst en APSL kwam een nieuw contract overeen met Piaggio. Van 1983 tot 1986 produceerde men vervolgens de 100 cc Vespa PL 170. De kwaliteit was echter niet voldoende, waardoor de klanten het lieten afweten.

## Modellen
- Vespa PL 170 (100 cc), in Europa bekend als de Vespa 100
- Vespa PVX

title: Andhra Pradesh Scooters Limited

wikitext:
'''Andhra Pradesh Scooters Limited''' (APSL) assembleerde [[Vespa (voertuig)|Vespa]]-[[scooter (vervoermiddel)|scooters]] van 1974 tot 1986 in de Indiase staat [[Andhra Pradesh]].

APSL werd in 1974 opgericht door de deelstaat Andhra Pradesh en sloot een licentiecontract met [[Scooters India Ltd]] (SIL), dat al [[Lambretta]] scooters produceerde onder de naam "Vyaij". In feite was dit een Lambretta GP, maar met een met het stuur meedraaiend voorspatbord. Bij APSL kreeg dit model de naam "Allwyn Pushpack" en de productie liep van 1974 tot 1983. Waarschijnlijk eindigde toen de licentieovereenkomst en APSL kwam een nieuw contract overeen met [[Piaggio]]. Van 1983 tot 1986 produceerde men vervolgens de 100 cc Vespa PL 170. De kwaliteit was echter niet voldoende, waardoor de klanten het lieten afweten.

== Modellen ==
* Vespa PL 170 (100 cc), in Europa bekend als de [[Vespa 100]]
* [[Vespa PVX]]

== Externe link ==
* [https://web.archive.org/web/20110314062556/http://bangalore.olx.in/pictures/1970-s-lambretta-allwyn-pushpak-fully-restored-vintage-collectors-item-for-sale-iid-104314816 Allwyn Pushpack foto's]

{{Appendix|2=
* Gerrit-Klaas Berghuijs: Vespa's uit Azië, Het Motorrijwiel 2011 nr. 114
}}

[[Categorie:Scooter]]
[[Categorie:Vespa]]


text:
# Glypta depressa
Glypta depressa is een insect dat behoort tot de orde vliesvleugeligen (Hymenoptera) en de familie van de gewone sluipwespen (Ichneumonidae). De wetenschappelijke naam van de soort werd voor het eerst geldig gepubliceerd door Dasch in 1988.

title: Glypta depressa

wikitext:
{{Taxobox insect
| naam = ''Glypta depressa''
| titelweergave = cursief
| afbeelding =
| orde = [[Vliesvleugeligen|Hymenoptera]] (Vliesvleugeligen)
| familie= [[Gewone sluipwespen|Ichneumonidae]] (Gewone sluipwespen)
| geslacht = ''[[Glypta]]''
| w-naam = ''Glypta depressa''
| auteur = Dasch
| datum = 1988
| haakjes =
| commons =
| species =
}}
'''''Glypta depressa''''' is een [[insecten|insect]] dat behoort tot de orde [[vliesvleugeligen]] (Hymenoptera) en de familie van de [[Gewone sluipwespen|gewone sluipwespen (Ichneumonidae)]]. De wetenschappelijke naam van de soort werd voor het eerst geldig gepubliceerd door Dasch in 1988.

{{Beginnetje|biologie|2012|09|06}}

[[Categorie:Glypta|depressa]]

title: Glypta depressa

Rijk: Animalia (Dieren)

Stam: Arthropoda (Geleedpotigen)

Klasse: Insecta (Insecten)

Orde: Hymenoptera (Vliesvleugeligen)

Familie: Ichneumonidae (Gewone sluipwespen)

Geslacht: Glypta

title: Soort

Portaal: Biologie · Insecten


text:
# Xylotoles inornatus
Xylotoles inornatus is een keversoort uit de familie van de boktorren (Cerambycidae). De wetenschappelijke naam van de soort werd voor het eerst geldig gepubliceerd in 1880 door Broun.

title: Xylotoles inornatus

wikitext:
{{Taxobox insect
| naam = ''Xylotoles inornatus''
| titelweergave = cursief
| afbeelding =
| afbeeldingtekst =
| orde = [[Kevers|Coleoptera]] (Kevers)
| familie = [[Boktorren|Cerambycidae]] (Boktorren)
| onderfamilie = [[Lamiinae]]
| geslacht = ''[[Xylotoles]]''
| w-naam = ''Xylotoles inornatus''
| auteur = [[Thomas Broun|Broun]]
| datum = 1880
| haakjes =
| commons =
| species = Xylotoles inornatus
}}
'''''Xylotoles inornatus''''' is een [[kevers]]oort uit de familie van de [[Boktorren|boktorren (Cerambycidae)]]. De wetenschappelijke naam van de soort werd voor het eerst geldig gepubliceerd in 1880 door Broun.<ref>{{Brontabel|9999-Cerambycidae}} (bezocht 30 januari 2014)</ref>

{{Appendix}}
{{Beginnetje|biologie|2014|02|17}}

[[Categorie:Xylotoles|inornatus]]

title: Xylotoles inornatus

Orde: Coleoptera (Kevers)

Familie: Cerambycidae (Boktorren)

Onderfamilie: Lamiinae

Geslacht: Xylotoles

title: Soort


text:
# Spaanse democratische overgang
De Spaanse democratische overgang (Spaans: Transición democrática española, kortweg la Transición, Catalaans Transició democràtica espanyola) is de periode in de Spaanse geschiedenis die volgde op de dood van Francisco Franco in 1975.
Tijdens deze periode wordt Spanje, onder leiding van Franco's opvolger koning Juan Carlos, omgevormd van de franquistische dictatuur in een parlementaire democratie. Over de einddatum van de Transición bestaat geen duidelijkheid. Volgens de ene lezing eindigt de periode op 6 december 1978 als een nieuwe, democratische grondwet uit wordt gevaardigd. Andere lezingen situeren het later, bijvoorbeeld ten tijde van de mislukte staatsgreep in februari 1981 of het aan de macht komen van de socialistische arbeiderspartij PSOE in november 1982.
Tijdens de overgang wordt getracht het verleden te vergeten en een democratische toekomst in te gaan. Zo werd in 1977 werd Amnestiewet getekend door alle politieke partijen waarbij men overeenkwam dat het beste voor een nieuwe democratie zou zijn om een streep te trekken en opnieuw te beginnen. Dit hield echter ook in dat er geen duidelijke breuk was met de voorgaande dictatuur. Kopstukken van het regime, zoals Manuel Fraga, kwamen ook in de nieuwe democratie op belangrijke functies terecht, eerst binnen de Alianza Popular (AP) en later in diens opvolger, de Partido Popular (PP). Er werd zelfs een Nationale Francisco Franco Stichting opgericht, met als missie de nagedachtenis van de overleden dictator te eren en zijn werk te verspreiden. Deze stichting bestaat anno 2019 nog steeds.
Vooral de eerste drie jaren van de democratische overgang zijn gekenmerkt door het ontstaan van een groot aantal kleine politieke formaties. De laatste verkiezingen hadden plaatsgevonden in 1936 en onder Franco was alle politieke activiteit buiten de fascistische Falange Española verboden. Het duurt enige tijd voor de vele politiek onervaren clandestiene bewegingen en beweginkjes en de uit ballingschap teruggekeerde politici zich hergroeperen en fuseren tot enkele grotere politieke partijen. Er ontstaat een rechts conservatief blok Alianza Popular rond Manuel Fraga Iribarne (een gewezen minister in de franquistische regering) waaruit zich later de PP zal ontwikkelen waarin ook veel voormalige falangisten een onderkomen vinden, een links blok rond de PSOE en een aantal regionalistische partijen, die vooral in Galicië, de Catalaanse landen en in het Baskenland grote invloed krijgen. Convergència i Unió, een catalanistische centrumpartij, slaagt er ook in op landelijk vlak een zekere invloed uit te oefenen, vooral als  ze op de wip zitten en zowel de PSOE (1993-1996) als de PP (1996-2000) aan een meerderheid helpen. In de late jaren 1980 krijgt dan ook de ecologische beweging langzamerhand een politieke vleugel.

title: Spaanse democratische overgang

wikitext:
[[Bestand:Constitucion espanola 1978.JPG|thumb|Grondwet van 1978]]
De '''Spaanse democratische overgang''' ([[Spaans]]: ''Transición democrática española'', kortweg ''la '''Transición''''', [[Catalaans (taal)|Catalaans]] ''Transició democràtica espanyola'') is de periode in de [[Spanje|Spaanse]] geschiedenis die volgde op de dood van [[Francisco Franco]] in [[1975]].

Tijdens deze periode wordt Spanje, onder leiding van Franco's opvolger koning [[Juan Carlos I van Spanje|Juan Carlos]], omgevormd van de [[franquisme|franquistische]] [[dictatuur]] in een [[parlementaire democratie]]. Over de einddatum van de ''Transición'' bestaat geen duidelijkheid. Volgens de ene lezing eindigt de periode op [[6 december]] [[1978]] als een nieuwe, [[Grondwet van Spanje|democratische grondwet]] uit wordt gevaardigd. Andere lezingen situeren het later, bijvoorbeeld ten tijde van de [[23-F|mislukte staatsgreep in februari 1981]] of het aan de macht komen van de socialistische arbeiderspartij [[Partido Socialista Obrero Español|PSOE]] in november 1982.

Tijdens de overgang wordt getracht het verleden te vergeten en een democratische toekomst in te gaan. Zo werd in 1977 werd Amnestiewet getekend door alle politieke partijen waarbij men overeenkwam dat het beste voor een nieuwe democratie zou zijn om een streep te trekken en opnieuw te beginnen. Dit hield echter ook in dat er geen duidelijke breuk was met de voorgaande dictatuur. Kopstukken van het regime, zoals [[Manuel Fraga]], kwamen ook in de nieuwe democratie op belangrijke functies terecht, eerst binnen de [[Alianza Popular]] (AP) en later in diens opvolger, de [[Partido Popular (Spanje)|Partido Popular]] (PP). Er werd zelfs een [[Nationale Francisco Franco Stichting]] opgericht, met als missie de nagedachtenis van de overleden dictator te eren en zijn werk te verspreiden. Deze stichting bestaat anno 2019 nog steeds.

Vooral de eerste drie jaren van de democratische overgang zijn gekenmerkt door het ontstaan van een groot aantal kleine politieke formaties. De laatste verkiezingen hadden plaatsgevonden in 1936 en onder Franco was alle politieke activiteit buiten de [[fascisme|fascistische]] [[Falange Española]] verboden. Het duurt enige tijd voor de vele politiek onervaren clandestiene bewegingen en beweginkjes en de uit ballingschap teruggekeerde politici zich hergroeperen en fuseren tot enkele grotere politieke partijen. Er ontstaat een rechts conservatief blok ''Alianza Popular'' rond [[Manuel Fraga|Manuel Fraga Iribarne]] (een gewezen minister in de franquistische regering) waaruit zich later de [[Partido Popular (Spanje)|PP]] zal ontwikkelen waarin ook veel voormalige falangisten een onderkomen vinden, een links blok rond de [[Partido Socialista Obrero Español|PSOE]] en een aantal [[regionalisme (politiek)|regionalistische]] partijen, die vooral in [[Galicië (Spanje)|Galicië]], de [[Catalaanse landen]] en in het [[Baskenland]] grote invloed krijgen. [[Convergència i Unió]], een [[catalanisme|catalanistische]] centrumpartij, slaagt er ook in op landelijk vlak een zekere invloed uit te oefenen, vooral als  ze op de wip zitten en zowel de PSOE (1993-1996) als de PP (1996-2000) aan een meerderheid helpen. In de late jaren 1980 krijgt dan ook de ecologische beweging langzamerhand een politieke vleugel.

[[Categorie:Geschiedenis van Spanje]]
[[Categorie:Politiek in Spanje]]


text:
# Camissecla gedrosia
Camissecla gedrosia is een vlinder uit de familie van de Lycaenidae. De wetenschappelijke naam van de soort werd als Thecla gedrosia in 1868 gepubliceerd door William Chapman Hewitson.

title: Camissecla gedrosia

wikitext:
{{Taxobox vlinder
| naam = ''Camissecla gedrosia''
| titelweergave = cursief
| afbeelding =
| familie = [[Lycaenidae]]
| onderfamilie = [[Theclinae]]
| geslacht = ''[[Camissecla]]''
| w-naam = ''Camissecla gedrosia''
| auteur = Hewitson
| datum = 1868
| haakjes = ja
| origineel = ''Thecla gedrosia''
}}

'''''Camissecla gedrosia''''' is een [[vlinders|vlinder]] uit de familie van de [[Lycaenidae]].<ref>{{Brontabel|9999-Lepindex}}</ref> De wetenschappelijke naam van de soort werd als ''Thecla gedrosia'' in 1868 gepubliceerd door [[William Chapman Hewitson]].

{{Appendix}}
{{beginnetje|biologie|2013|04|01}}

[[Categorie:Lycaenidae]]

title: Camissecla gedrosia

Orde: Lepidoptera (Vlinders)

Familie: Lycaenidae

Onderfamilie: Theclinae

Geslacht: Camissecla

title: Soort


text:
# Golok (rivier)
De Golok (Sungei Golok: rivier van de zwaarden) is een rivier die de grens vormt tussen Thailand en Maleisië, meer specifiek tussen de Thaise provincie Changwat Narathiwat en de Maleisische staat Kelantan. De rivier wordt door één brug overbrugd, de Maleisisch-Thaise vriendschapsbrug. In de moessontijd kan de rivier overstromingen veroorzaken.

title: Golok (rivier)

wikitext:
De '''Golok''' (''Sungei Golok'': rivier van de zwaarden) is een rivier die de grens vormt tussen [[Thailand]] en [[Maleisië]], meer specifiek tussen de Thaise provincie [[Changwat Narathiwat]] en de Maleisische staat [[Kelantan]]. De rivier wordt door één brug overbrugd, de ''Maleisisch-Thaise vriendschapsbrug''. In de [[Moesson (regentijd)|moessontijd]] kan de rivier overstromingen veroorzaken.

[[Categorie:Rivier in Maleisië]]
[[Categorie:Rivier in Thailand]]


text:
# Whistling down the wire
Whistling down the wire is een muziekalbum van Graham Nash en David Crosby uit 1976. Het is het derde album dat Crosby en Nash als duo uitbrachten.
Ze schreven alle nummers zelf en werden daarbij in een enkel geval bijgestaan door iemand anders. Aan de studio-opnames werkten verschillende bekende artiesten mee, als Carole King, James Taylor, Leland Sklar, Russ Kunkel, Tim Drummond en Ben Keith.
Het album bereikte plaats 26 in de Billboard 200. Het nummer Out of the darkness werd op een single uitgebracht en bereikte plaats 89 in de Billboard Hot 100.

## Nummers
| Nr. | naam                | schrijver                                 | duur |
| --- | ------------------- | ----------------------------------------- | ---- |
| A1  | Spotlight           | Graham Nash en Danny Kortchmar            | 2:51 |
| A2  | Broken bird         | David Crosby en Graham Nash               | 2:44 |
| A3  | Time after time     | David Crosby                              | 2:32 |
| A4  | Dancer              | David Crosby                              | 4:50 |
| A5  | Mutiny              | Graham Nash                               | 4:45 |
| B1  | J.B.'s blues        | Graham Nash                               | 2:41 |
| B2  | Marguerita          | Graham Nash                               | 4:13 |
| B3  | Taken at all        | David Crosby en Graham Nash               | 3:07 |
| B4  | Foolish man         | David Crosby                              | 4:29 |
| B5  | Out of the darkness | David Crosby, Graham Nash en Craig Degree | 4:24 |

title: Whistling down the wire

wikitext:
{{Infobox muziekalbum
| titel          = Whistling down the wire
| cover-op-enwp  = Whistlingdownthewirecn.jpg
| soort          = [[langspeelplaat|elpee]]
| artiest        = [[Crosby & Nash]]
| jaar           = 1976
| genre          = [[Folkrock]], [[countryrock]]
| duur           = 36:56
| label          = [[ABC Records]] en [[Polydor]]
| producer       = [[Graham Nash]], [[David Crosby]] en [[Stephen Barncard]]
| chronologie    =
| vorige album   = 1975
''[[Wind on the water]]''
| volgende album = 1977
''[[Crosby-Nash live]]''
}}
'''''Whistling down the wire''''' is een muziekalbum van [[Graham Nash]] en [[David Crosby]] uit [[1976]]. Het is het derde album dat Crosby en Nash als duo uitbrachten.

Ze schreven alle nummers zelf en werden daarbij in een enkel geval bijgestaan door iemand anders. Aan de studio-opnames werkten verschillende bekende artiesten mee, als [[Carole King]], [[James Taylor]], [[Leland Sklar]], [[Russ Kunkel]], [[Tim Drummond]] en [[Ben Keith]].

Het album bereikte plaats 26 in de [[Billboard 200]]. Het nummer ''Out of the darkness'' werd op een single uitgebracht en bereikte plaats 89 in de [[Billboard Hot 100]].

== Nummers ==
{| class="wikitable"
! Nr. !! naam !! schrijver !! duur
|-
| A1 || ''Spotlight'' || [[Graham Nash]] en [[Danny Kortchmar]] || 2:51
|-
| A2 || ''Broken bird'' || [[David Crosby]] en Graham Nash || 2:44
|-
| A3 || ''Time after time'' || David Crosby || 2:32
|-
| A4 || ''Dancer'' || David Crosby || 4:50
|-
| A5 || ''Mutiny'' || Graham Nash || 4:45
|-
| B1 || ''J.B.'s blues'' || Graham Nash || 2:41
|-
| B2 || ''Marguerita'' || Graham Nash || 4:13
|-
| B3 || ''Taken at all'' || David Crosby en Graham Nash || 3:07
|-
| B4 || ''Foolish man'' || David Crosby || 4:29
|-
| B5 || ''Out of the darkness'' || David Crosby, Graham Nash en [[Craig Degree]] || 4:24
|}

{{Appendix|2=
* Discogs, [https://www.discogs.com/Crosby-Nash-Whistling-Down-The-Wire/master/70762 Crosby Nash - Whistling Down The Wire]
* All Music, [http://www.allmusic.com/album/whistling-down-the-wire-mw0000051849 Whistling down the wire]
}}
[[Categorie:Muziekalbum uit 1976]]
[[Categorie:Muziekalbum van Crosby & Nash]]

title: Whistling down the wire

Genre: Folkrock, countryrock

Label(s): ABC Records en Polydor

Producent(en): Graham Nash, David Crosby en Stephen Barncard

title: Chronologie

1975 · Wind on the water: 1976 · Whistling down the wire · 1977 · Crosby-Nash live

Chronologie: (en) Discogs-pagina · (en) MusicBrainz-pagina ·

Portaal: Muziek


text:
# Thom van Dijck
Thomas Hendrikus Maria (Thom) van Dijck (Ginneken en Bavel, 7 augustus 1929 – Breda, 12 september 2021) was een Nederlands hockeyer.
Van Dijck speelde als middenvelder 60 interlands voor de Nederlandse hockeyploeg. Hij maakte deel uit van de selectie die deelnam aan de Olympische Spelen van 1960. Nederland behaalde daar een 9de plaats op het hockeytoernooi. Via Kampong uit Utrecht speelde hij zich in de Nationale Ploeg. Hij kwam toen van BHV Push waar hij is opgeleid en ook in H1 speelde. Na zijn studie en Kampong tijd kwam hij terug naar Breda en ging hij spelen bij BH&BC Breda.
Van Dijck overleed op 92-jarige leeftijd.
Wim de Beer ·
Patrick Buteux van der Kamp ·
Carel Dekker ·
Thom van Dijck ·
Jan-Willem van Erven Dorens ·
Frans Fiolet ·
Jan van Gooswilligen ·
Egbert de Graeff ·
Freddie Hooghiemstra ·
Jaap Leemhuis ·
Gerard Overdijkink ·
Gerrit de Ruiter ·
Theo Terlingen ·
Theo van Vroonhoven ·
Hans Wagener ·
Eddie Zwier ·
Coach: Jan Anjema

title: Thom van Dijck

wikitext:
{{Infobox sporter
| afbeelding = Thom van dijck-1645171924.jpeg
| onderschrift =
| naam = Thom van Dijck
| bijnaam =
| geboortedatum = [[7 augustus]] [[1929]]
| geboorteplaats = [[Ginneken en Bavel]]
| overlijdensdatum = [[12 september]] [[2021]]
| overlijdensplaats = [[Breda]]
| lengte = 1,73 m
| discipline = [[Bestand:Hockey pictogram.svg|25px]] [[Hockey]]
| trainer =
| 1etitel =
| OS = 1960
| extra =
}}
'''Thomas Hendrikus Maria (Thom) van Dijck''' ([[Ginneken en Bavel]], [[7 augustus]] [[1929]] – [[Breda]], [[12 september]] [[2021]]) was een [[Nederland]]s [[hockey]]er.

Van Dijck speelde als middenvelder 60 interlands voor de [[Nederlandse hockeyploeg (mannen)|Nederlandse hockeyploeg]]. Hij maakte deel uit van de selectie die deelnam aan de [[Hockey op de Olympische Zomerspelen 1960|Olympische Spelen van 1960]]. Nederland behaalde daar een 9de plaats op het hockeytoernooi. Via [[HC Kampong|Kampong]] uit [[Utrecht (stad)|Utrecht]] speelde hij zich in de Nationale Ploeg. Hij kwam toen van [[Push (hockeyclub)|BHV Push]] waar hij is opgeleid en ook in H1 speelde. Na zijn studie en Kampong tijd kwam hij terug naar Breda en ging hij spelen bij BH&BC [[BH & BC Breda|Breda]].

Van Dijck overleed op 92-jarige leeftijd.<ref>{{Citeer web|url=https://www.bndestem.nl/regiosport/voormalig-hockeyinternational-thom-van-dijck-92-uit-breda-overleden~a181aa64/|titel=Voormalig hockeyinternational Thom van Dijck (92) uit Breda overleden|bezochtdatum=|datum=2021-09-16|werk=BN de Stem}}</ref><ref>{{Citeer web|url=https://mensenlinq.nl/overlijdensberichten/tom-dijck-9168270/|titel=Overlijdensbericht Tom van Dijck|bezochtdatum=2021-10-04|werk=Mensenlinq|taal=nl}}</ref>

{{Navigatie olympisch hockeyteam Nederland|inhoud=
{{Navigatie olympisch hockeyteam Nederland/mannen 1960}}
}}
{{Appendix|2=
* {{Link SRO-profiel|id=va/thom-van-dijck-1}}
{{references}}
}}

{{DEFAULTSORT:Dijck, Thom}}
[[Categorie:Nederlands hockeyer]]
[[Categorie:Nederlands olympisch deelnemer]]

title: Persoonlijke informatie

Naam: Thom van Dijck

Geboortedatum: 7 augustus 1929

Geboorteplaats: Ginneken en Bavel

Overlijdensdatum: 12 september 2021

Overlijdensplaats: Breda

title: Sportieve informatie

Discipline: Hockey

Portaal: Sport


text:
# Ivondrovia seyrigi
Ivondrovia seyrigi is een insect dat behoort tot de orde vliesvleugeligen (Hymenoptera) en de familie van de schildwespen (Braconidae). De wetenschappelijke naam van de soort werd voor het eerst geldig gepubliceerd door Granger in 1949.

title: Ivondrovia seyrigi

wikitext:
{{Taxobox insect
| naam = ''Ivondrovia seyrigi''
| titelweergave = cursief
| afbeelding = Ivondrovia seyrigi (10.3897-zookeys.747.24351) Figures 21–30.jpg
| orde = [[Vliesvleugeligen|Hymenoptera]] (Vliesvleugeligen)
| familie= [[Schildwespen|Braconidae]] (Schildwespen)
| geslacht = ''[[Ivondrovia]]''
| w-naam = ''Ivondrovia seyrigi''
| auteur = Granger
| datum = 1949
| haakjes = ja
| commons =
| species =
}}
'''''Ivondrovia seyrigi''''' is een [[insecten|insect]] dat behoort tot de orde [[vliesvleugeligen]] (Hymenoptera) en de familie van de [[Schildwespen|schildwespen (Braconidae)]]. De wetenschappelijke naam van de soort werd voor het eerst geldig gepubliceerd door Granger in 1949.

{{Beginnetje|biologie|2012|09|14}}

[[Categorie:Schildwespen]]

title: Ivondrovia seyrigi

Familie: Braconidae (Schildwespen)

Geslacht: Ivondrovia

title: Soort


text:
# Tramea darwini
Tramea darwini is een echte libel uit de familie van de korenbouten (Libellulidae).
In het beoordelingsjaar 2016 stond de soort op de Rode Lijst van de IUCN als niet bedreigd (LC, Least Concern); de trend van de populatie is volgens de IUCN stabiel. De soort komt voor in grote delen van Zuid-Amerika en ook in de Verenigde Staten.
De wetenschappelijke naam van de soort werd in 1910 gepubliceerd door William Forsell Kirby.

## Synoniemen
- Tramea calverti Muttkowski, 1910

title: Tramea darwini

wikitext:
{{Taxobox insect
| naam = ''Tramea darwini''
| titelweergave = cursief
| status = LC
| rl-id = 164926
| statusbron = 2016
| afbeelding = Striped Saddlebags.jpg
| afbeeldingtekst =
| orde = [[Libellen|Odonata]] (Libellen)
| onderorde = [[Echte libellen|Anisoptera]] (Echte libellen)
| familie = [[Korenbouten (familie)|Libellulidae]] (Korenbouten)
| geslacht = ''[[Zwermers|Tramea]]'' (Zwermers)
| w-naam = ''Tramea darwini''
| auteur = [[William Forsell Kirby|Kirby]]
| datum = 1889
| haakjes =
| origineel =
}}

'''''Tramea darwini''''' is een [[Echte libellen|echte libel]] uit de familie van de [[korenbouten (familie)|korenbouten]] (Libellulidae).<ref>{{en}} [https://web.archive.org/web/20220405112445/https://www2.pugetsound.edu/academics/academic-resources/slater-museum/biodiversity-resources/dragonflies/world-odonata-list2/ World Odonata List; versie 11 april 2022] Geraadpleegd 14 april 2022</ref>

In het beoordelingsjaar 2016 stond de soort op de [[Rode Lijst van de IUCN]] als ''niet bedreigd'' (LC, Least Concern); de trend van de [[populatie (biologie)|populatie]] is volgens de IUCN stabiel. De soort komt voor in grote delen van Zuid-Amerika en ook in de Verenigde Staten.<ref name="IUCN"/>

De wetenschappelijke naam van de soort werd in 1910 gepubliceerd door [[William Forsell Kirby]].

== Synoniemen ==
* ''Tramea calverti'' <small>Muttkowski, 1910</small>

{{Appendix}}

{{DEFAULTSORT:Tramea darwini}}
[[Categorie:Zwermers|darwini]]
[[Categorie:IUCN-status niet bedreigd]]

title: Tramea darwini · IUCN-status: Niet bedreigd (2016)

Orde: Odonata (Libellen)

Onderorde: Anisoptera (Echte libellen)

Familie: Libellulidae (Korenbouten)

Geslacht: Tramea (Zwermers)

title: Soort


text:
# Deauville (automerk)
Deauville is een Brits automerk.
Op basis van een Citroën 2CV bouwt men een drietal types auto:
- Deauville Canard, een vierzitscabriolet
- Deauville Corbeau, een soort sportwagen in Bugatti-stijl
- Deauville Courage, een soort Citroën Méhari-achtig model.

Al de auto's worden op basis van de Citroën 2CV (Of Dyane) onderstel gebouwd.

title: Deauville (automerk)

wikitext:
'''Deauville''' is een [[Verenigd Koninkrijk (hoofdbetekenis)|Brits]] [[automerk]].

Op basis van een [[Citroën]] [[Citroën 2CV|2CV]] bouwt men een drietal types auto:
* ''Deauville Canard'', een vierzitscabriolet
* ''Deauville Corbeau'', een soort sportwagen in [[Bugatti]]-stijl
* ''Deauville Courage'', een soort [[Citroën Méhari]]-achtig model.

Al de auto's worden op basis van de Citroën 2CV (Of Dyane) onderstel gebouwd.

== Externe link ==
* [http://www.deauvillecars.com/ Deauville Cars]

{{Navigatie automerken uit het Verenigd Koninkrijk}}

[[Categorie:Deauville (automerk)| ]]
[[Categorie:Kitcar]]


text:
# Huis Mulle de Terschueren
Huis Mulle de Terschueren is een oud herenhuis in de Belgische stad Tielt gelegen in de Ieperstraat. Het ligt naast het Tieltse stadspark. Het huis is beschermd als erfgoed. Het herenhuis is vandaag eigendom van Stad Tielt en wordt gebruikt voor officiële ceremonies en als toeristische dienst.

## Geschiedenis
Mulle de Terschueren is een geklasseerd huis dat dateert uit 1824. Het huis werd gebouwd in opdracht van de familie Mulle de Terschueren. Mulle de Terschueren is een kopie van het ouderlijke huis van Emile-Pierre de Terschueren te Gent. Hij woonde er samen met zijn vrouw Adilie Van der Meulen en hun vijf kinderen. In 1830 was Emile-Pierre secretaris van het kiescollege van het district Tielt voor de verkiezing van het Nationaal Congres. Hij werd tevens verkozen, maar wees dit af. In 1843 werd de familie Mulle de Terschueren opgenomen in de Belgische adel. In 1856 betrok zoon Adile-Eugène het huis. Adile-Eugène was politiek actief als volksvertegenwoordiger en senator. Emile-Adilie-Marie (1876-1962) een kleindochter van Emile-Pierre Mulle de Terschueren was de laatste telg van de familie die het huis bewoonde. Na haar dood kwam het huis in handen van haar achterkleinneef.

## Beschrijving
Het huis is neoclassicistisch en bestaat uit twee bouwlagen en een halve verdieping. Het huis werd gebouwd met baksteenmetselwerk uit de streek. Aan de linkerkant van het huis is er een koetshuis aangebouwd. Alle vensterramen hebben nog hun oorspronkelijke kozijnindelingen. De bel-etage is voorzien van empirische rondboogvensters. De inkom is een dubbele korfboogdeur die geaccentueerd wordt door vooruitgestreken strekse imitatievoegen.

## Heden
In 1986 heeft stad Tielt Mulle de Terschueren gekocht en gerenoveerd. De tuin is een stadspark geworden. Het huis zelf wordt gebruikt voor allerlei officiële aangelegenheden, zoals jubileums en huwelijken. Ook de dienst voor toerisme en het streekbezoekerscentrum voor Tielt en de regio van het Brugse Ommeland hebben hun onderkomen in Mulle de Terschueren. Er is ook nog de permanente Europazolder, een tentoonstelling over Europa. Naast deze tentoonstelling is er in het koetshuis ook een interactieve tentoonstelling over de rol van Tielt tijdens de Eerste Wereldoorlog.
Ook voor een overnachting kun je terecht in het fietshotel in het koetshuis.

title: Huis Mulle de Terschueren

wikitext:
[[Bestand:Huis Mulle de Terschueren, imposant laatclassicistisch herenhuis.jpg|thumb|Achterzijde van Huis Mulle de Terschueren]]
[[Bestand:Mulle de Terschueren voorkant.jpg|thumb|Voorzijde Huis Mulle de Terschueren]]
[[Bestand:Mulle de Terschueren winter 2.jpg|thumb|Huis Mulle de Terschueren in de sneeuw]]
[[Bestand:Mulle de Terschueren winter 1.jpg|thumb|Koetshuis in de sneeuw]]
[[Bestand:Mulle de Terschueren winter 3.jpg|thumb|Stadspark in de sneeuw, met vijver en brugje]]
'''Huis Mulle de Terschueren''' is een oud herenhuis in de [[België|Belgische]] stad [[Tielt]] gelegen in de Ieperstraat. Het ligt naast het Tieltse stadspark. Het huis is beschermd als [[Cultureel erfgoed in België|erfgoed]]. Het herenhuis is vandaag eigendom van Stad Tielt en wordt gebruikt voor officiële ceremonies en als toeristische dienst.

== Geschiedenis ==
Mulle de Terschueren is een geklasseerd huis dat dateert uit 1824. Het huis werd gebouwd in opdracht van de familie Mulle de Terschueren. Mulle de Terschueren is een kopie van het ouderlijke huis van [[Emile Mulle de ter Schueren|Emile-Pierre de Terschueren]] te [[Gent]]. Hij woonde er samen met zijn vrouw Adilie Van der Meulen en hun vijf kinderen. In 1830 was Emile-Pierre secretaris van het kiescollege van het district Tielt voor de verkiezing van het [[Nationaal Congres (België)|Nationaal Congres]]. Hij werd tevens verkozen, maar wees dit af. In 1843 werd de familie Mulle de Terschueren opgenomen in de Belgische adel. In 1856 betrok zoon [[Adile Eugène Mulle de ter Schueren|Adile-Eugène]] het huis. Adile-Eugène was politiek actief als volksvertegenwoordiger en senator. Emile-Adilie-Marie (1876-1962) een kleindochter van Emile-Pierre Mulle de Terschueren was de laatste telg van de familie die het huis bewoonde. Na haar dood kwam het huis in handen van haar achterkleinneef.

== Beschrijving ==
Het huis is [[Neoclassicistische architectuur|neoclassicistisch]] en bestaat uit twee bouwlagen en een halve verdieping. Het huis werd gebouwd met baksteenmetselwerk uit de streek. Aan de linkerkant van het huis is er een koetshuis aangebouwd. Alle vensterramen hebben nog hun oorspronkelijke kozijnindelingen. De bel-etage is voorzien van empirische rondboogvensters. De inkom is een dubbele korfboogdeur die geaccentueerd wordt door vooruitgestreken strekse imitatievoegen.

== Heden ==
In 1986 heeft stad Tielt Mulle de Terschueren gekocht en gerenoveerd. De tuin is een stadspark geworden. Het huis zelf wordt gebruikt voor allerlei officiële aangelegenheden, zoals jubileums en huwelijken. Ook de dienst voor toerisme en het streekbezoekerscentrum voor Tielt en de regio van het [[Brugse Ommeland (streek)|Brugse Ommeland]] hebben hun onderkomen in Mulle de Terschueren. Er is ook nog de permanente Europazolder, een tentoonstelling over Europa. Naast deze tentoonstelling is er in het koetshuis ook een interactieve tentoonstelling over de rol van Tielt tijdens de [[Eerste Wereldoorlog]].
Ook voor een overnachting kun je terecht in het fietshotel in het koetshuis.

==Bronnen==
*Daels, L., Verhoeve, A., Ostyn, R., Decavele, J., Cloet, M., Lambrecht, T. et al. (2009). De geschiedenis van Tielt: Een nieuwe kijk op een rijk verleden. Tielt: Lannoo.
*Maes, A. & Vandepitte, P. (1990). Woonhuizen: onbewust monumenten. Tielt: De Roede van Tielt.
*Stad Tielt. Huis Mulle de Terschueren. Geraadpleegd op 18 augustus, via https://web.archive.org/web/20170320055455/http://www.tielt.be/product/370/huis-mulle-de-terschueren

==Zie ook ==
* [[Lijst van onroerend erfgoed in Tielt]]
* [[Tielt]]

{{Coor title|type:landmark}}

[[Categorie:Onroerend erfgoed in Tielt]]


text:
# Macrospectrodes subargentalis
Macrospectrodes subargentalis is een vlinder uit de familie van de grasmotten (Crambidae). De wetenschappelijke naam van deze soort is voor het eerst voorgesteld als Botys subargentalis door Pieter Snellen in een publicatie uit 1890.
De soort komt voor in India (Sikkim).

title: Macrospectrodes subargentalis

wikitext:
{{Taxobox vlinder
| titelweergave = cursief
| naam = ''Macrospectrodes subargentalis''
| afbeelding =
| familie = [[Grasmotten|Crambidae]] (Grasmotten)
| onderfamilie = [[Spilomelinae]]
| tribus =
| geslacht = ''[[Macrospectrodes]]''
| w-naam = ''Macrospectrodes subargentalis''
| auteur = Snellen
| datum = 1890
| haakjes = ja
| origineel = ''Botys subargentalis''
| synoniem = *''Lamprosema subargentalis'' <small>Snellen, 1890</small>
}}
'''''Macrospectrodes subargentalis''''' is een [[vlinders|vlinder]] uit de familie van de [[grasmotten]] (Crambidae). De wetenschappelijke naam van deze soort is voor het eerst voorgesteld als ''Botys subargentalis'' door [[Pieter Snellen]] in een publicatie uit 1890.

De soort komt voor in [[India]] ([[Sikkim]]).

{{Appendix|2=
*{{en}}{{Aut|Nuss, M.; et al.}} (2003-2023). [http://globiz.pyraloidea.org/Pages/Reports/TaxonReport.aspx GlobIZ]. Global Information System on Pyraloidea. Geraadpleegd op 5-4-2023.
}}

[[Categorie:Grasmotten]]
[[Categorie:Dier uit het Oriëntaals gebied]]

title: Macrospectrodes subargentalis

Familie: Crambidae (Grasmotten)

Onderfamilie: Spilomelinae

Geslacht: Macrospectrodes

title: Synoniemen


text:
# Belotus baeri
Belotus baeri is een keversoort uit de familie soldaatjes (Cantharidae). De wetenschappelijke naam van de soort werd in 1906 gepubliceerd door Maurice Pic.

title: Belotus baeri

wikitext:
{{Taxobox insect
| naam = ''Belotus baeri''
| titelweergave = cursief
| afbeelding =
| afbeeldingtekst =
| orde = [[Kevers|Coleoptera]] (Kevers)
| familie = [[Soldaatjes|Cantharidae]] (Soldaatjes)
| geslacht = ''[[Belotus]]''
| w-naam = ''Belotus baeri''
| auteur = [[Maurice Pic|Pic]]
| datum = 1906
| haakjes = ja
| origineel =
}}

'''''Belotus baeri''''' is een [[kevers|keversoort]] uit de familie [[soldaatjes]] (Cantharidae). De wetenschappelijke naam van de soort werd in 1906 gepubliceerd door [[Maurice Pic]].<ref>{{Brontabel|2010-Hallan}}</ref>

{{Appendix}}
{{beginnetje|biologie|2011|12|09}}

[[Categorie:Belotus|baeri]]

title: Belotus baeri

Familie: Cantharidae (Soldaatjes)

Geslacht: Belotus

title: Soort


text:
# Paracophella caribbea
Paracophella caribbea is een rechtvleugelig insect uit de familie krekels (Gryllidae). De wetenschappelijke naam van deze soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1928 door Hebard.

title: Paracophella caribbea

wikitext:
{{Taxobox insect
| naam = ''Paracophella caribbea''
| titelweergave = cursief
| afbeelding =
| afbeeldingtekst =
| orde = [[Rechtvleugeligen|Orthoptera]] (Rechtvleugeligen)
| familie = [[Krekels|Gryllidae]] (Krekels)
| geslacht = ''[[Paracophella]]''
| w-naam = ''Paracophella caribbea''
| auteur = Hebard
| datum = 1928
| haakjes =
| species =
| commons =
}}
'''''Paracophella caribbea''''' is een [[rechtvleugeligen|rechtvleugelig insect]] uit de familie [[krekels]] (Gryllidae). De wetenschappelijke naam van deze soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1928 door Hebard.

{{Appendix|2=
* {{Brontabel|9999-Orthoptera}} [bezocht 15 april 2013]
}}
{{Beginnetje|biologie|2013|04|18}}

[[Categorie:Krekels]]

title: Paracophella caribbea

Orde: Orthoptera (Rechtvleugeligen)

Familie: Gryllidae (Krekels)

Geslacht: Paracophella

title: Soort


text:
# Marie Gautier
Marie Louise Hélène Gautier, ook bekend als Marie Gautier-Antoni (1867-1960), was een Franse schilder, graveur en keramist.

## Biografie
Marie Gautier werd geboren op 20 januari 1867 in het 9 arrondissement van Parijs. Ze was de dochter van Augustine Lefebvre en de schilder Amand Gautier. Ze kreeg haar eerste artistieke opleiding van haar vader, waarna ze haar studie voortzette in het atelier van Alfred Stevens. Later werd ze toegelaten tot de Academie voor Schone Kunsten in Parijs en volgde ze les bij Puvis de Chavannes. Tegen het einde van de jaren 1880 werd ze vaste klant bij L'Art Japonais, de winkel van de kunsthandelaar Siegfried Bing. Haar interesse in het Japonisme blijkt met name in haar aandacht voor natuurmotieven en het gebruik van bepaalde stilistische kenmerken zoals vlakke kleurvlakken en dikke contourlijnen.
Gautier exposeerde haar werk tussen 1893 en 1903 in de Parijse salon Société national des beaux-arts.  Haar oeuvre omvat talrijke etsen, vernis mous, tekeningen en pastels die genrestukken, zeegezichten, bloemen, landschappen en dieren weergeven.
In 1897 presenteerde Gautier haar gravures op de tentoonstelling van de Société des peintres-graveurs français. In mei 1899 werd haar werk gepresenteerd naast dat van Rosa Bonheur en Gabrielle Niel, als onderdeel van de Internationale Tentoonstelling van Vrouwelijke Graveurs in Dresden.
Vanaf 1906 maakte ze verschillende reizen naar Algiers, waar ze de schilder Louis Ferdinand Antoni ontmoette. Ze trouwde met hem in Parijs op 27 juni 1907. Het echtpaar keerde terug naar Algerije en begon samen muziek te maken. Samen met Antoni ontdekt ze Afrikaanse plaatsen en landen waaronder Dakar, Guinee, Ivoorkust, Benin, Senegal en Timboektoe.
In 1908 wijdde de kunsthistoricus Léonce Bénédite in het Franse maandblad voor decoratieve kunsten, Art et Décoration, een geïllustreerde studie aan haar, waarin dierencreaties in beschilderd keramiek en grote decoratieve panelen voorkwamen.
Gautier bezocht vaak Villa Abd-el-Tif en woonde tussen 1912 en 1940, voornamelijk in Algiers, samen met haar man. Het is mogelijk dat Gautier de vertaler was van Winifred E Barnards Kembo, Child of Africa dat in 1939 in Parijs uitgegeven door de Evangelical Missionary Society, met illustraties van Elsie Anna Wood.
Gautier stierf op 21 december 1960 in het 16e arrondissement van Parijs  en ligt begraven op de begraafplaats Père-Lachaise (22e divisie).

## Werk
- Bij het CNAP zijn diverse geïnventariseerde werken opgenomen, waaronder:
  - Seaford, New York, Central Park, Saint-Briac, Une mare à Seaford, serie van 4 aquarellen, 1904.
  - Soleil couchant à Roscoff, kleurenets, 1908.
  - Ferme au bord de la mer, aquarel en pastel op papier, 30 × 48,5 cm, vóór 1909.
  - Saint-Jean-du-Doigt, aquarel, 1914.
  - La Baie d'Alger, aquarel, 40 × 56 cm, 1933.
  - Calvi, olieverf op doek, 40 × 56 cm, 1935.
  - Le Marché neuf, s.d., vóór 1943.
- Zimmerli Museum:
  - Saint-Briac, ets, aquatint en vernis mou, geretoucheerd met waterverf, 25,7 × 35,7 cm, circa 1893.
  - Souris, ets en aquatint, 8,9 × 45,3 cm, circa 1893.
  - Poisson exotique (deux carpes), waaier, ets en aquatint op papier, c. 1895-1900.
- Van Gogh Museum:
  - Six grenouilles, kleurenets en waterverf op papier, 18 x 27 cm, c. 1895-1900

### Tentoonstellingen
- 13 juni - 31 augustus 2003: De school van Algiers. 1870-1960, Museum voor Schone Kunsten van Bordeaux.[8]

title: Marie Gautier

wikitext:
{{Infobox persoon Wikidata
| naam                   = Marie Gautier
| land                   = Frankrijk
| geboortedatum          = 20 januari 1867
| sterfdatum             = 21 december 1960
| begraafplaats          = Begraafplaats Père Lachaise
| beroep                 = Kunstenaar
}}'''Marie Louise Hélène Gautier,''' ook bekend als '''Marie Gautier-Antoni''' (1867-1960), was een Franse [[Kunstschilder|schilder]], [[Graveertechniek|graveur]] en [[keramist]].

== Biografie ==
Marie Gautier werd geboren op 20 januari 1867 in het [[9e arrondissement (Parijs)|9 arrondissement van Parijs]]. Ze was de dochter van [[Augustine Lefebvre]] en de schilder [[Armand Gautier|Amand Gautier]].<ref>Archives de Paris 9e, jaar 1867, geboorteakte {{Numéro|146}}. </ref> Ze kreeg haar eerste artistieke opleiding van haar vader, waarna ze haar studie voortzette in het atelier van [[Alfred Stevens]]. Later werd ze toegelaten tot de [[École nationale supérieure des beaux-arts|Academie voor Schone Kunsten]] in Parijs en volgde ze les bij [[Pierre Puvis de Chavannes|Puvis de Chavannes]]. Tegen het einde van de [[1880-1889|jaren 1880]] werd ze vaste klant bij ''L'Art Japonais'', de winkel van de kunsthandelaar [[Siegfried Bing]]. Haar interesse in het [[Japonisme]] blijkt met name in haar aandacht voor natuurmotieven en het gebruik van bepaalde stilistische kenmerken zoals vlakke kleurvlakken en dikke contourlijnen.

Gautier exposeerde haar werk tussen 1893 en 1903 in de Parijse salon Société national des beaux-arts.<ref>{{Citeer web |url=http://salons.musee-orsay.fr/index/exposant/179389 |titel=Base Salons |bezochtdatum=2025-06-03 |werk=salons.musee-orsay.fr |taal=FR}}</ref>  Haar oeuvre omvat talrijke etsen, [[Vernis mou|vernis mous]], [[tekeningen]] en [[Pastelkrijt|pastels]] die [[genrestuk]]ken, zeegezichten, bloemen, landschappen en dieren weergeven.<ref>{{Taal-en}} Philip Cate Philip et Marianne Grivel, ''From Pissarro to Picasso. Color Etching in France'', Zimmerli Art Museum / Flammarion, 1992, p. 186.</ref>

In 1897 presenteerde Gautier haar gravures op de tentoonstelling van de [[Société des peintres-graveurs français]]. In mei 1899 werd haar werk gepresenteerd naast dat van [[Rosa Bonheur]] en [[Gabrielle-Marie Niel|Gabrielle Niel]], als onderdeel van de Internationale Tentoonstelling van Vrouwelijke Graveurs in [[Dresden]].<ref>{{Citeer web |url=https://gallica.bnf.fr/ark:/12148/bpt6k6703639r |titel=La Fronde / directrice Marguerite Durand |datum=1899-05-12 |bezochtdatum=2025-06-03 |werk=Gallica |taal=FR}}</ref>

Vanaf 1906 maakte ze verschillende reizen naar [[Algiers]], waar ze de schilder [[Louis Ferdinand Antoni]] ontmoette. Ze trouwde met hem in Parijs op 27 juni 1907.<ref>[http://archives.paris.fr/arkotheque/visionneuse/visionneuse.php?arko=YTo2OntzOjQ6ImRhdGUiO3M6MTA6IjIwMjEtMTAtMjMiO3M6MTA6InR5cGVfZm9uZHMiO3M6MTE6ImFya29fc2VyaWVsIjtzOjQ6InJlZjEiO2k6NDtzOjQ6InJlZjIiO2k6Mjk0MjQzO3M6MTY6InZpc2lvbm5ldXNlX2h0bWwiO2I6MTtzOjIxOiJ2aXNpb25uZXVzZV9odG1sX21vZGUiO3M6NDoicHJvZCI7fQ==#uielem_move=-110%2C-23&uielem_rotate=F&uielem_islocked=0&uielem_zoom=142 Archives de Paris] huwelijksakte {{Numéro|709}}, opgemaakt in het 16 arrondissement in Paris, beeld 31 / 31</ref> Het echtpaar keerde terug naar Algerije en begon samen muziek te maken. Samen met Antoni ontdekt ze Afrikaanse plaatsen en landen waaronder [[Dakar]], [[Guinee]], [[Ivoorkust]], [[Benin]], [[Senegal]] en [[Timboektoe (stad)|Timboektoe]].

In 1908 wijdde de kunsthistoricus Léonce Bénédite in het Franse maandblad voor decoratieve kunsten, ''Art et Décoration,'' een geïllustreerde studie aan haar, waarin dierencreaties in beschilderd keramiek en grote decoratieve panelen voorkwamen.<ref>{{Citeer web |url=https://gallica.bnf.fr/ark:/12148/bpt6k54603687 |titel=Art et décoration : revue mensuelle d'art moderne |datum=1908-01-01 |bezochtdatum=2025-06-03 |werk=Gallica |taal=FR}}</ref>

Gautier bezocht vaak Villa Abd-el-Tif en woonde tussen 1912 en 1940, voornamelijk in Algiers, samen met haar man. Het is mogelijk dat Gautier de vertaler was van Winifred E Barnards ''Kembo, Child of Africa'' dat in 1939 in Parijs uitgegeven door de Evangelical Missionary Society, met illustraties van [[Elsie Anna Wood]].

Gautier stierf op 21 december 1960 in het [[16e arrondissement (Parijs)|16e arrondissement van Parijs]]<ref>Archieven van Parijs, 16e,  année 1960, overlijdingsakte {{Numéro|1635}}.</ref>  en ligt begraven op de [[Cimetière du Père-Lachaise|begraafplaats Père-Lachaise]] (22e divisie).

== Werk ==

* Bij het [[Centre national des arts plastiques|CNAP]] zijn diverse geïnventariseerde werken opgenomen, waaronder:
** ''Seaford'', ''New York, Central Park'', ''Saint-Briac'', ''Une mare à Seaford'', serie van 4 [[Aquarel|aquarellen]], 1904.
** ''Soleil couchant à Roscoff'', [[Ets|kleurenets]], 1908.
** ''Ferme au bord de la mer'', [[aquarel]] en [[Pastelkrijt|pastel]] op papier, 30 × 48,5 cm, vóór 1909.
** ''Saint-Jean-du-Doigt'', [[aquarel]], 1914.
** ''La Baie d'Alger'', [[aquarel]], 40 × 56 cm, 1933.
** ''Calvi'', [[Olieschilderij|olieverf op doek]], 40 × 56 cm, 1935.
** ''Le Marché neuf'', s.d., vóór 1943.
* [[Zimmerli Museum]]:
** ''Saint-Briac'', ets, [[aquatint]] en [[vernis mou]], geretoucheerd met waterverf, 25,7 × 35,7 cm, circa 1893.
** ''Souris'', ets en aquatint, 8,9 × 45,3 cm, circa 1893.
** ''Poisson exotique (deux carpes)'', waaier, ets en aquatint op papier, c. 1895-1900.
* [[Van Gogh Museum]]:
** ''Six grenouilles,'' kleurenets en waterverf op papier, 18 x 27 cm, c. 1895-1900

=== Tentoonstellingen ===

* 13 juni - 31 augustus [[2003]]: ''De school van Algiers.'' ''1870-1960'', [[Museum voor Schone Kunsten van Bordeaux]].<ref>''L'école d'Alger - 1870-1962 Collection du Musée National des Beaux-Arts d'Alger'', Bordeaux, Musée des Beaux-Arts de Bordeaux, 2003, {{ISBN|9782902067343}}. </ref>

== Noten en referenties ==
{{References}}
{{DEFAULTSORT:Gautier, Marie}}
[[Categorie:Frans beeldend kunstenaar]]
[[Categorie:19e-eeuws kunstenaar]]

title: Algemene informatie

Land: Frankrijk

Geboortedatum: 20 januari 1867

Geboorteplaats: 9e arrondissement van Parijs

Overlijdensdatum: 21 december 1960

Overlijdensplaats: 16e arrondissement van Parijs

Begraafplaats: Begraafplaats Père Lachaise

title: Werk

Beroep: Kunstenaar

title: Studie

Leerling van: Armand Gautier, Alfred Stevens, Pierre Puvis de Chavannes

title: Familie

Echtgenoot: Louis Ferdinand Antoni

Vader: Armand Gautier


text:
# Autoritarisme (psychologie)
Autoritarisme is een reeks persoonlijkheidstrekken die, overeenkomstig een theoretisch kader van Theodor Adorno, voorspellen dat een individu een sterke neiging naar fascistische en antidemocratische overtuigingen en gedragingen zal hebben.
Het begrip maakte het onderwerp uit van een studie in 1950, uitgevoerd aan de universiteit van Berkeley. Deze studie leidde tot een maatstaf voor fascistische neigingen, bekend als de F-schaal (implicit antidemocratic tendencies and fascist potential, impliciete antidemocratische neigingen en fascistisch potentieel), die nog steeds gebruikt wordt. Deze schaal is opgebouwd aan de hand van een reeks subschalen:
- Conventionalisme, de neiging om sociale conventies te aanvaarden en te gehoorzamen, en zich te schikken naar wat gezagsfiguren wensen, gehechtheid aan tradities en algemeen aanvaarde regels;
- Autoritaire onderwerping, onderwerping aan overheden en gezagsfiguren;
- Autoritaire agressie, een agressieve opstelling tegen individuen en groepen die niet erg op prijs gesteld worden door de overheid, in het bijzonder groepen en personen die traditionele waarden bedreigen;
- Anti-intraceptie, afwijzing van het subjectieve, van de verbeelding en van het esthetische;
- Substitutie en stereotypen, bijgeloof, clichévorming, hokjesdenken en fatalistisch determinisme;
- Kracht en hardheid, identificatie met de machthebbers, overmatig belang gehecht aan sociaal wenselijke persoonlijkheidskenmerken;
- Destructivisme en cynisme, veralgemeende vijandigheid en genoegen om anderen naar beneden te halen;
- Projectie, de overtuiging dat er een kwaad bestaat in de wereld en de veruitwendiging of externalisering van de eigen onbewuste emotionele impulsen dienaangaande;
- Seks, overdreven bezorgdheid met betrekking tot seksuele activiteiten.

Psychoanalytisch gezien zou men kunnen stellen dat het autoritaire karakter wordt gekenmerkt door een veruiterlijkt Über-ich, een zwak Ich en een Ik-vreemd Es: waar het zwakke Ich er niet in slaagt de verschillende onderdelen van de persoonlijkheid op een zodanige manier te integreren dat er een consistent systeem van morele waarden of een geweten kan worden ontwikkeld, zoekt het aansluiting bij een organiserende macht buiten zichzelf die zijn gedrag kan sturen en de projectie van afgeweerde eisen van het Es op anderen kan legitimeren als normaal. Zo verschijnt het Ich als functionerend subject onder een machtige orde.

title: Autoritarisme (psychologie)

wikitext:
'''Autoritarisme''' is een reeks [[persoonlijkheidstrek]]ken die, overeenkomstig een theoretisch kader van [[Theodor Adorno]], voorspellen dat een individu een sterke neiging naar [[Fascisme|fascistische]] en antidemocratische overtuigingen en gedragingen zal hebben.

Het begrip maakte het onderwerp uit van een studie in 1950, uitgevoerd aan de [[universiteit van Berkeley]]. Deze studie leidde tot een maatstaf voor fascistische neigingen, bekend als de F-schaal (''implicit antidemocratic tendencies and fascist potential'', impliciete antidemocratische neigingen en fascistisch potentieel), die nog steeds gebruikt wordt. Deze schaal is opgebouwd aan de hand van een reeks subschalen:
* [[Conventionalisme]], de neiging om sociale [[Conventie|conventies]] te aanvaarden en te gehoorzamen, en zich te schikken naar wat gezagsfiguren wensen, gehechtheid aan [[traditie]]s en algemeen aanvaarde regels;
* Autoritaire [[onderwerping]], onderwerping aan overheden en gezagsfiguren;
* Autoritaire [[agressie]], een agressieve opstelling tegen individuen en groepen die niet erg op prijs gesteld worden door de [[overheid]], in het bijzonder groepen en personen die traditionele waarden bedreigen;
* Anti-intraceptie, afwijzing van het [[subjectief|subjectieve]], van de verbeelding en van het [[esthetiek|esthetische]];
* Substitutie en [[stereotype]]n, [[bijgeloof]], [[cliché (stijlfiguur)|clichévorming]], [[hokjesdenken]] en fatalistisch [[determinisme (filosofie)|determinisme]];
* Kracht en hardheid, identificatie met de machthebbers, overmatig belang gehecht aan [[Sociale wenselijkheid|sociaal wenselijke]] persoonlijkheidskenmerken;
* Destructivisme en [[cynisme (psychologie)|cynisme]], veralgemeende vijandigheid en genoegen om anderen naar beneden te halen;
* [[Projectie (psychologie)|Projectie]], de overtuiging dat er een kwaad bestaat in de wereld en de veruitwendiging of [[externalisering]] van de eigen onbewuste emotionele impulsen dienaangaande;
* [[Seks]], overdreven bezorgdheid met betrekking tot seksuele activiteiten.

[[Psychoanalyse|Psychoanalytisch]] gezien zou men kunnen stellen dat het autoritaire karakter wordt gekenmerkt door een veruiterlijkt ''[[Über-ich]]'', een zwak ''[[Ich]]'' en een Ik-vreemd ''[[Es (psychoanalyse)|Es]]'': waar het zwakke ''Ich'' er niet in slaagt de verschillende onderdelen van de [[persoonlijkheid]] op een zodanige manier te integreren dat er een consistent systeem van morele waarden of een [[geweten]] kan worden ontwikkeld, zoekt het aansluiting bij een organiserende macht buiten zichzelf die zijn gedrag kan sturen en de projectie van afgeweerde eisen van het ''Es'' op anderen kan legitimeren als normaal. Zo verschijnt het ''Ich'' als functionerend [[Subject (filosofie)|subject]] onder een machtige orde.

==Literatuur==
* {{aut|Theodor W. Adorno|Adorno, T.W.}}; {{aut|Else Frenkel-Brunswik|Frenkel-Brunswik, E.}}; {{aut|Daniel Levinson|Levinson, D.J.}}; {{aut|Nevitt Sanford|Sanford, N.}} (1950): ''The Authoritarian Personality'', Harper & Brothers
* {{aut|Erich Neumann (psycholoog)|Neumann, E.}} (1949): ''Tiefenpsychologie und neue Ethik'', Rhein
* {{aut|Wilhelm Reich|Reich, W.}} (1933): ''Massenpsychologie des Faschismus. Zur Sexualökonomie der politischen Reaktion und zur proletarischen Sexualpolitik'', Verlag für Sexualpolitik
* {{aut|Klaus Theweleit|Theweleit, K.}} (1977): ''Männerphantasien, Bd.1. Frauen, Fluten, Körper, Geschichte'', Stroemfeld/Roter Stern
* {{aut|Klaus Theweleit|Theweleit, K.}} (1978): ''Männerphantasien, Bd.2. Zur Psychoanalyse des Weißen Terrors'', Stroemfeld/Roter Stern
* {{aut|Stanley Milgram|Milgram, S.}} (1974): ''Obedience to Authority. An Experimental View'', Harper

[[Categorie:Psychologie]]


text:
# Kaspar Fürstenau
Kaspar Fürstenau (voornaam ook wel gespeld als Caspar; Münster, 26 februari 1772 – Oldenburg, 11 mei 1819) was een Duits fluitist en componist. Hij schreef circa zestig composities voor zijn instrument. Met zijn zoon  Anton Bernhard Fürstenau maakte hij succesvolle concertreizen in Europa.

## Leven
Kaspar Fürstenau kreeg zijn eerste muzieklessen van zijn vader, die hoboïst was in het hoforkest van de Prinsbisdom Münster. Na zijn naders dood regelde zijn werkgever, de prins-bisschop van Münster Maximiliaan Frederik van Königsegg-Rothenfels, dat hij verdere lessen kreeg van de fagottist Bernhard Anton Romberg. Daarna stapte hij over naar de fluit. Op zijn vijftiende trad hij in dienst van een koor voor militaire muziek.
Fürstenau kwam in 1788 in dienst in de hofkapel van de opvolger van Maximilian Friedrich, Aartshertog Maximiliaan Frans van Oostenrijk. Hij kreeg er verdere lessen van de organist Josef Antoni. Vanaf 1793 werd Fürstenau door zijn werkgever op reizen gestuurd naar de hoven van Londen, Parijs en Wenen.
Vanaf 1794 was Fürstenau eerste fluitist van de hofkapel van groothertog August van Oldenburg. Hij was enige tijd ook diens muziekleraar. Hij werd lid van de vrijmetselaarsloge in Oldenburg, Zum goldenen Hirsch. Vanaf 1803 ondernam hij met zijn zoon Anton Bernhard vele reizen. Vanaf 1811, het jaar dat de hofkapel in Oldenburg werd ontbonden, was hij ononderbroken op reis.
Fürstenau stierf aan de gevolgen van een beroerte.

## Werken
- 2 fluitconcerten (uitgegeven in Leipzig bij Breitkopf & Härtel en Peters)
- 15 polonaises, rondo’s, potpourri’s en variaties voor fluit en orkest
- 10 duo’s voor twee fluiten (opus 2, 5, 6, 15, 20, 21, 26, 30, 39, 40)
- Trois thêmes variées voor gitaar en fluit

title: Kaspar Fürstenau

wikitext:
'''Kaspar Fürstenau''' (voornaam ook wel gespeld als '''Caspar'''; [[Münster (stad)|Münster]], [[26 februari]] [[1772]] – [[Oldenburg (Nedersaksen)|Oldenburg]], [[11 mei]] [[1819]]) was een [[Duitsland|Duits]] [[dwarsfluit|fluitist]] en [[componist]]. Hij schreef circa zestig composities voor zijn instrument.<ref name=Del-Gado>{{cite web|last=Del-Gado|title=Kaspar Fürstenau (1772-1819)|url=http://del-gado-classicguitar.com/index.php?option=com_content&view=article&id=79&Itemid=70&lang=en|publisher=Del-Gado Classic Music|accessdate=19 november 2011}}</ref> Met zijn zoon  [[Anton Bernhard Fürstenau]] maakte hij succesvolle concertreizen in Europa.<ref>{{cite book|last=Clements|first=Gretchen Rowe|title=Situating Schubert: Early nineteenth-century flute culture and the "Trockne Blumen" variations, Vol. 802|year=2007|publisher=ProQuest|isbn=0-549-37063-3|page=149|url=http://books.google.cz/books?id=MCiq4rBnxVEC&pg=PA149}}</ref>

==Leven==
Kaspar Fürstenau kreeg zijn eerste muzieklessen van zijn vader, die [[hoboïst]] was in het hoforkest van de [[Prinsbisdom Münster]]. Na zijn naders dood regelde zijn werkgever, de [[prins-bisschop]] van [[Münster (stad)|Münster]] [[Maximiliaan Frederik van Königsegg-Rothenfels]], dat hij verdere lessen kreeg van de [[fagot]]tist [[Bernhard Anton Romberg]]. Daarna stapte hij over naar de fluit. Op zijn vijftiende trad hij in dienst van een koor voor militaire muziek.

Fürstenau kwam in 1788 in dienst in de hofkapel van de opvolger van Maximilian Friedrich, [[Aartshertog]] [[Maximiliaan Frans van Oostenrijk]]. Hij kreeg er verdere lessen van de organist [[Josef Antoni]]. Vanaf 1793 werd Fürstenau door zijn werkgever op reizen gestuurd naar de hoven van [[Londen]], [[Parijs]] en [[Wenen]].
Vanaf 1794 was Fürstenau eerste fluitist van de hofkapel van groothertog [[August van Oldenburg]]. Hij was enige tijd ook diens muziekleraar.<ref name=Del-Gado/> Hij werd lid van de [[Loge (vrijmetselarij)|vrijmetselaarsloge]] in [[Oldenburg (Nedersaksen)|Oldenburg]], ''Zum goldenen Hirsch''. Vanaf 1803 ondernam hij met zijn zoon [[Anton Bernhard Fürstenau|Anton Bernhard]] vele reizen. Vanaf 1811, het jaar dat de hofkapel in Oldenburg werd ontbonden, was hij ononderbroken op reis.
Fürstenau stierf aan de gevolgen van een [[Cerebrovasculair accident|beroerte]].

== Werken==
* 2 fluitconcerten (uitgegeven in Leipzig bij [[Breitkopf & Härtel]] en [[Edition Peters|Peters]])
* 15 polonaises, rondo’s, potpourri’s en variaties voor fluit en orkest
* 10 duo’s voor twee fluiten (opus 2, 5, 6, 15, 20, 21, 26, 30, 39, 40)
* ''Trois thêmes variées'' voor gitaar en fluit

==Zie ook==
* [[Anton Bernhard Fürstenau]], zijn zoon
* [[Moritz Fürstenau]], zijn kleinzoon

==Referenties==
{{References}}

{{Bibliografische informatie}}

==Literatuur en bronnen==
* [[Moritz Fürstenau]]: Fürstenau, Caspar. In: [[Allgemeine Deutsche Biographie]] (ADB). Band 8, Duncker & Humblot, Leipzig 1878, p. 215 f.
* Virneisel, Wilhelm: ''Kaspar Fürstenau''. In: ''[[Musik in Geschichte und Gegenwart]]'', Lfg. 34/35 (1955)

{{Wikisource|taal=de| ADB:Fürstenau, Kaspar}}

{{DEFAULTSORT:Furstenau, Kaspar}}
[[Categorie:Duits fluitist]]
[[Categorie:Duits componist]]


text:
# Triphora oweni
Triphora oweni is een slakkensoort uit de familie van de Triphoridae. De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1926 door F. Baker.

title: Triphora oweni

wikitext:
{{Taxobox
| titelweergave = cursief
| naam = ''Triphora oweni''
| afbeelding =
| rijk = [[Dieren (biologie)|Animalia]] (Dieren)
| stam = [[Weekdieren|Mollusca]] ([[Weekdieren]])
| klasse = [[Slakken|Gastropoda]] (Slakken)
| clade1 = [[Caenogastropoda]]
| familie = [[Triphoridae]]
| geslacht = ''[[Triphora]]''
| w-naam = ''Triphora oweni''
| auteur = F. Baker
| datum = 1926
| haakjes =
| commons =
| species =
| worms = 575594
}}
'''''Triphora oweni''''' is een [[slakken|slakkensoort]] uit de familie van de [[Triphoridae]].<ref>Rosenberg, G. (2012). <i>Triphora oweni</i> F. Baker, 1926. Geraadpleegd via:  World Register of Marine Species op http://www.marinespecies.org/aphia.php?p=taxdetails&id=575594</ref> De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1926 door F. Baker.

{{Appendix}}
{{beginnetje|biologie|2013|03|09}}

[[Categorie:Triphoridae]]

title: Triphora oweni

Stam: Mollusca (Weekdieren)

Klasse: Gastropoda (Slakken)

Clade: Caenogastropoda

Familie: Triphoridae

Geslacht: Triphora

title: Soort

Portaal: Biologie


text:
# Herpetogramma moderatalis
Herpetogramma moderatalis is een vlinder uit de familie van de grasmotten (Crambidae), uit de onderfamilie van de Spilomelinae. De wetenschappelijke naam van deze soort is voor het eerst gepubliceerd in 1881 door Hugo Theodor Christoph.
De soort komt voor in China en het verre oosten van Rusland (Vladiwostok en het gebied rond de Amoer).

title: Herpetogramma moderatalis

wikitext:
{{Taxobox vlinder
| naam = ''Herpetogramma moderatalis''
| titelweergave = cursief
| afbeelding = A38-20140728-159 (14918881103).jpg
| superfamilie = [[Pyraloidea]]
| familie = [[Grasmotten|Crambidae]] (Grasmotten)
| onderfamilie = [[Spilomelinae]]
| geslacht  = ''[[Herpetogramma]]''
| w-naam = ''Herpetogramma moderatalis''
| auteur = Christoph
| datum = 1881
}}
'''''Herpetogramma moderatalis''''' is een [[Vlinders|vlinder]] uit de familie van de [[grasmotten]] (Crambidae), uit de onderfamilie van de [[Spilomelinae]]. De wetenschappelijke naam van deze soort is voor het eerst gepubliceerd in 1881 door [[Hugo Theodor Christoph]].

De soort komt voor in [[China]]<ref>{{Aut|Lu, X-Q; Wan, J-P & Du, X-C}} (2019). [https://zookeys.pensoft.net/article/35111/ Three new species of Herpetogramma Lederer (Lepidoptera, Crambidae) from China] {{doi|id=10.3897/zookeys.865.35111}}. [https://web.archive.org/web/20220808020237/https://zookeys.pensoft.net/article/35111/ Gearchiveerd] op 8 augustus 2022.</ref> en het verre oosten van [[Rusland]] ([[Vladiwostok]] en het gebied rond de [[Amoer (rivier)|Amoer]]).

{{Appendix|2=
{{references}}
* {{en}} {{Aut|Nuss, M.; et al.}} (2003-2022). [http://globiz.pyraloidea.org/Pages/Reports/TaxonReport.aspx GlobIZ]. Global Information System on Pyraloidea. Geraadpleegd op 17-6-2022.
}}
[[Categorie:Herpetogramma|moderatalis]]
[[Categorie:Dier uit het Palearctisch gebied]]

title: Herpetogramma moderatalis

Superfamilie: Pyraloidea

Geslacht: Herpetogramma

title: Soort


text:
# Belgische gemeenteraadsverkiezingen 1932
De Belgische gemeenteraadsverkiezingen van 1932 vonden plaats op zondag 9 oktober 1932. De vorige gemeenteraadsverkiezingen vonden plaats op zondag 10 oktober 1926 en de volgende op zondag 16 oktober 1938. De parlementsverkiezingen volgen echter heel snel, op 27 november 1932.
De gemeenteraden van alle 2.670 Belgische gemeenten werden verkozen voor een periode van zes jaar.
De katholieke partij moest terrein prijsgeven ten voordele van de socialisten en liberalen.

## Wetgeving
Vanaf deze verkiezingen werd het panacheren (het stemmen op kandidaten van verschillende lijsten) mogelijk gemaakt bij de gemeenteraadsverkiezingen. De Gemeentekieswet, gecoördineerd bij koninklijk besluit van 4 augustus 1932, was van kracht.

## Zonder stemming
In een aantal gemeenten waren er evenveel (of zelfs minder) kandidaten als het aantal te verkiezen gemeenteraadsleden, waardoor de kandidaten automatisch verkozen zijn.
- Dit is het geval in 296 gemeenten (11,09% van alle gemeenten)
- In totaal 2.224 gemeenteraadsleden (9,39% van alle raadsleden)
- In totaal 136.742 kiesgerechtigden die niet moesten stemmen (2,74% van alle kiesgerechtigden)

## Uitslagen
In Antwerpen werd Camille Huysmans (BWP) als nieuwe burgemeester verkozen en volgt hij de katholiek Frans Van Cauwelaert op.
In Brussel werden 41 gemeenteraadsleden verkozen: 15 liberalen, 13 katholieken, 12 socialisten en 1 communist. Burgemeester Adolphe Max (liberale partij) werd herverkozen.
In Luik werden de volgende gemeenteraadsleden verkozen: 14 katholieken, 13 socialisten, 7 liberalen en 2 communisten. Liberaal Xavier Neujean bleef burgemeester.
In Gent bleef liberaal Alfred Vander Stegen burgemeester.
In Ieper zijn 9 katholieken (3614 stemmen), 2 socialisten (1955 stemmen), 2 liberalen (1555 stemmen) en 2 nationalisten (1399 stemmen) verkozen. Jean Vanderghote (CVP) wordt burgemeester.

wikitext:
{{Infobox verkiezingen
| naam               = Gemeenteraadsverkiezingen 1932
| afbeelding         =
| onderschrift       =
| datum              = [[9 oktober]] [[1932]]
| land               = {{BE}}
| zetels_te_verdelen = 2.670 gemeenten
| opkomst            =
| grootste_partij    =
| functienaam        =
| nieuw_gekozen      =
| voorganger         =
| begin_regeerperiode=
| diagram_uitslag    =
| vorige             = [[Belgische gemeenteraadsverkiezingen 1926|1926]]
| volgende           = [[Belgische gemeenteraadsverkiezingen 1938|1938]]
| portaal2           = België
}}
De '''[[Belgische gemeenteraadsverkiezingen]]''' van 1932 vonden plaats op zondag [[9 oktober]] [[1932]]. De vorige gemeenteraadsverkiezingen vonden plaats op zondag 10 oktober 1926 en de volgende op zondag 16 oktober 1938. De parlementsverkiezingen volgen echter heel snel, [[Belgische verkiezingen 1932|op 27 november 1932]].

De [[gemeenteraad|gemeenteraden]] van alle 2.670 [[Belgische gemeente]]n werden verkozen voor een periode van zes jaar.

De katholieke partij moest terrein prijsgeven ten voordele van de socialisten en liberalen.

==Wetgeving==
Vanaf deze verkiezingen werd het [[panacheren]] (het stemmen op kandidaten van verschillende lijsten) mogelijk gemaakt bij de gemeenteraadsverkiezingen. De [[Gemeentekieswet]], gecoördineerd bij koninklijk besluit van 4 augustus 1932, was van kracht.

==Zonder stemming==
In een aantal gemeenten waren er evenveel (of zelfs minder) kandidaten als het aantal te verkiezen gemeenteraadsleden, waardoor de kandidaten automatisch verkozen zijn.<ref>{{Citeer tijdschrift|achternaam=Dewachter|voornaam=Wilfried|medeauteurs=Lismont, E.|datum=1970|url=https://tijdschriften.boombestuurskunde.nl/tijdschrift/RP/1970/3/RP_0486-4700_1970_012_003_311|titel=De politieke participatie aan de gemeenteraadsverkiezingen|tijdschrift=Res Publica|jaargang=3|nummer=|pp=316|taal=nl}}</ref>
* Dit is het geval in 296 gemeenten (11,09% van alle gemeenten)
* In totaal 2.224 gemeenteraadsleden (9,39% van alle raadsleden)
* In totaal 136.742 kiesgerechtigden die niet moesten stemmen (2,74% van alle kiesgerechtigden)

==Uitslagen==
In Antwerpen werd [[Camille Huysmans]] ([[Belgische Werkliedenpartij|BWP]]) als nieuwe burgemeester verkozen en volgt hij de [[Katholiek Verbond van België|katholiek]] [[Frans Van Cauwelaert]] op.

In [[Brussel (stad)|Brussel]] werden 41 gemeenteraadsleden verkozen: 15 liberalen, 13 katholieken, 12 socialisten en 1 communist. Burgemeester [[Adolphe Max]] ([[Liberale Partij (België)|liberale partij]]) werd herverkozen.

In [[Luik (stad)|Luik]] werden de volgende gemeenteraadsleden verkozen: 14 katholieken, 13 socialisten, 7 liberalen en 2 communisten. Liberaal [[Xavier Neujean (1865-1940)|Xavier Neujean]] bleef burgemeester.

In Gent bleef liberaal [[Alfred Vander Stegen]] burgemeester.

In Ieper zijn 9 katholieken (3614 stemmen), 2 socialisten (1955 stemmen), 2 liberalen (1555 stemmen) en 2 nationalisten (1399 stemmen) verkozen.<ref>[https://historischekranten.be/issue/HYV/1932-10-15/edition/null/page/1 Het Ypersche Volk, 15 oktober 1932]</ref> [[Jean Vanderghote]] (CVP) wordt burgemeester.

{{Appendix}}

{{Navigatie verkiezingen België}}

[[Categorie:Belgische verkiezingen naar jaar|Gemeente, 1932]]
[[Categorie:Verkiezingen in 1932]]
[[Categorie:Belgische lokale verkiezingen|1932]]

title: Gemeenteraadsverkiezingen 1932

Datum: 9 oktober 1932

Land: België

Te verdelen zetels: 2.670 gemeenten

title: Opvolging verkiezingen

Portaal: Politiek · België


text:
# Chlorochaeta striataria
Chlorochaeta striataria is een vlinder uit de familie van de spanners (Geometridae). De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1897 door Leech.

title: Chlorochaeta striataria

wikitext:
{{Taxobox vlinder
| titelweergave = cursief
| naam = ''Chlorochaeta striataria''
| afbeelding =
| familie = [[Spanners|Geometridae]] (Spanners)
| onderfamilie = [[Geometrinae]]
| tribus =
| geslacht = ''[[Chlorochaeta]]''
| w-naam = ''Chlorochaeta striataria''
| auteur = Leech
| datum = 1897
| haakjes =
| commons =
| species =
}}
'''''Chlorochaeta striataria''''' is een [[vlinders|vlinder]] uit de familie van de [[Spanners|spanners (Geometridae)]].<ref>{{Brontabel|9999-Lepindex}}</ref> De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1897 door Leech.

{{Appendix}}
{{beginnetje|biologie|2013|03|30}}

[[Categorie:Chlorochaeta|striataria]]

title: Chlorochaeta striataria

Familie: Geometridae (Spanners)

Onderfamilie: Geometrinae

Geslacht: Chlorochaeta

title: Soort


text:
# Eumunida balssi
Eumunida balssi is een tienpotigensoort uit de familie van de Eumunididae. De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1930 door Gordon.

title: Eumunida balssi

wikitext:
{{Taxobox
| titelweergave = cursief
| naam = ''Eumunida balssi''
| afbeelding =
| rijk = [[Dieren (biologie)|Animalia]] (Dieren)
| stam = [[Geleedpotigen|Arthropoda]] (Geleedpotigen)
| klasse = [[Malacostraca]] (Hogere kreeftachtigen)
| orde = [[Tienpotigen|Decapoda]] (Tienpotigen)
| familie = [[Eumunididae]]
| geslacht = ''[[Eumunida]]''
| w-naam = ''Eumunida balssi''
| auteur = Gordon
| datum = 1930
| haakjes =
| worms = 391994
| synoniem = * ''Eumunida (Eumunidopsis) balssi''  Gordon, 1930
}}
'''''Eumunida balssi''''' is een [[tienpotigen]]soort uit de familie van de [[Eumunididae]].<ref>Macpherson, E. (2012). <i>Eumunida balssi</i> Gordon, 1930. Geraadpleegd via:  World Register of Marine Species op http://www.marinespecies.org/aphia.php?p=taxdetails&id=391994</ref> De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1930 door Gordon.

{{Appendix}}
{{beginnetje|biologie|2013|03|22}}

[[Categorie:Eumunididae]]

title: Eumunida balssi

Klasse: Malacostraca (Hogere kreeftachtigen)

Orde: Decapoda (Tienpotigen)

Familie: Eumunididae

Geslacht: Eumunida

title: Synoniemen


text:
# Mylabris thamii
Mylabris thamii is een keversoort uit de familie van oliekevers (Meloidae). De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1963 door Kocher.

title: Mylabris thamii

wikitext:
{{Taxobox insect
| titelweergave = cursief
| naam = ''Mylabris thamii''
| afbeelding =
| afbeeldingtekst =
| orde = [[Kevers|Coleoptera]] (Kevers)
| familie = [[Oliekevers|Meloidae]] (Oliekevers)
| geslacht = ''[[Mylabris]]''
| w-naam = ''Mylabris thamii''
| auteur = Kocher
| datum = 1963
| haakjes =
| species =
| commons =
}}
'''''Mylabris thamii''''' is een [[kevers]]oort uit de familie van [[oliekevers]] (Meloidae). De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1963 door Kocher.<ref>[http://insects.tamu.edu/research/collection/hallan/test/Arthropoda/Insects/Coleoptera/Family/Meloidae.txt Meloidae] in [http://insects.tamu.edu/research/collection/hallan/test/Arthropoda/Insects/Coleoptera/Family/Coleoptera1.htm Synopsis of the described Coleoptera of the World 6 juni 2010]. [https://web.archive.org/web/20131105215146/https://insects.tamu.edu/research/collection/hallan/test/Arthropoda/Insects/Coleoptera/Family/Meloidae.txt Gearchiveerd] op 5 november 2013.</ref>
{{Appendix}}
{{beginnetje|biologie|2011|11|18}}

[[Categorie:Mylabris|thamii]]

title: Mylabris thamii

Geslacht: Mylabris

title: Soort


text:
# Litophyton erinaceum
Litophyton erinaceum is een zachte koraalsoort uit de familie Alcyoniidae. De koraalsoort komt uit het geslacht Litophyton. Litophyton erinaceum werd voor het eerst wetenschappelijk beschreven door Kükenthal.

title: Litophyton erinaceum

wikitext:
{{Taxobox
| type            = dier
| naam            = ''Litophyton erinaceum''
| titelweergave   =cursief
| afbeelding      =
| afbeeldingtekst =
| rijk            = [[Dieren (biologie)|Animalia]] (Dieren)
| stam            = [[Neteldieren|Cnidaria]] (Neteldieren)
| klasse          = [[Bloemdieren|Anthozoa]] (Bloemdieren)
| orde            = [[Zachte koralen|Alcyonacea]] (Zachte koralen)
| familie         = [[Nephtheidae]]
| geslacht        = ''[[Litophyton]]''
| auteur          = Kükenthal
| haakjes         =
| worms           = 287924
| synoniem = * ''Lithophytum erinaceum''  Kükenthal, 1905
}}
'''''Litophyton erinaceum''''' is een [[Zachte koralen|zachte koraalsoort]] uit de familie [[Alcyoniidae]]. De koraalsoort komt uit het geslacht ''[[Litophyton]]''. ''Litophyton erinaceum'' werd voor het eerst wetenschappelijk beschreven door Kükenthal.

{{Appendix|2=
*van Ofwegen, L. (2010). ''Litophyton erinaceum'' Kükenthal. Gebaseerd op informatie uit het [[World Register of Marine Species]], te vinden op http://www.marinespecies.org/aphia.php?p=taxdetails&id=287924.}}
{{beginnetje|biologie|2011|12|13}}
{{DEFAULTSORT:Litophyton erinaceum}}
[[Categorie:Zachte koralen]]

title: Litophyton erinaceum

Stam: Cnidaria (Neteldieren)

Klasse: Anthozoa (Bloemdieren)

Orde: Alcyonacea (Zachte koralen)

Familie: Nephtheidae

Geslacht: Litophyton

title: Synoniemen


text:
# Alfons II van Aragón
Alfons II van Aragón (1–25 maart 1157 – 25 april 1196), bijgenaamd de Kuise of de Troubadour, was koning van Aragón en, als Alfons I, graaf van Barcelona van 1164 tot zijn dood. Hij was de zoon van graaf Ramon Berenguer IV van Barcelona en koningin Petronella van Aragón en de eerste koning van Aragón die tevens graaf van Barcelona was (zie Kroon van Aragón).  Hij was ook graaf van Provence vanaf 1166 of kort daarvoor, hetgeen hij had overgekocht van gravin Douce II, tot in 1173, toen hij het afstond aan zijn broer Berenguer. Zijn regering wordt door nationalistische en nostalgische historici gekarakteriseerd als l'engrandiment occitànic ("de Occitaanse uitbreiding") of "de Pyrenese eenheid": een groot plan om verschillende landen aan beide kanten van de Pyreneeën onder de heerschappij van het huis Barcelona te brengen.

## Regering
Geboren te Huesca, besteeg Alfons, vanaf zijn geboorte zowel Alfons(o) als Ramon genoemd, als Alfons, uit eerbied voor de Aragonezen, zowel de troon van Aragón en Barcelona als eerbetoon aan Alfons I.
Voor het merendeel van zijn regering was hij een bondgenoot van Alfons VIII van Castilië tegen Navarra en de Moorse taifa-koninkrijken in het zuiden. In zijn poging tot Reconquista drong Alfons door tot aan Teruel, door dit belangrijke bolwerk op de weg Valencia in 1171 te veroveren. In datzelfde jaar nam hij ook Caspe in.
Behalve door gemeenschappelijke belangen, waren de koningen van Aragón en Castilië ook met elkaar verbonden door een formele band van vazalliteit die de eerste verschuldigd was aan deze laatste. Daarnaast trouwde Alfons op 18 januari 1174 in Zaragoza met de infanta Sancha van Castilië, de zus van de koning van Castilië. Een andere mijlpaal in dit verbond tussen beide koningen was het verdrag van Cazorla (1179), waarin de zones van veroveringen in het zuiden werden afgebakend door de waterscheiding van de rivieren Júcar en Segura. De zuidelijke gebieden van Valencia, waaronder Dénia, werden aldus veiliggesteld voor Aragón. Alfons wist met het verdrag van Sangüesa (1168) ook een overeenkomst te sluiten met Sancho VI van Navarra, waarbij ze het territorium van de taifa Murcia tussen hen beiden verdeelden.
Tijdens zijn regering bereikte de Aragonese invloed ten noorden van de Pyreneeën haar hoogtepunt, een natuurlijke tendens omwille van de affiniteit tussen de Occitaanse en Catalaanse gebieden van de Kroon van Aragón. Zijn rijken omvatten niet enkel het graafschap Provence (vanaf 1166 of kort daarvoren), maar ook de graafschappen Cerdanya (1168) en Roussillon (geërfd in 1172). Béarn en Bigorre deden hommage aan hem in 1187. Alfons' betrokkenheid in de politiek in de Languedoc, hetgeen aan zijn opvolger, Peter II van Aragón, het leven zou kosten, bleek op dat moment uiterst voordelig voor hem, want die versterkte de Aragonese handel en stimuleerde emigratie van het noorden om de nieuw veroverde landen in Aragón te koloniseren.
In 1186 hielp hij de Aragonese invloed te vestigen op Sardinië toen hij zijn nicht Agalbursa, de weduwe van de overleden rechter van Arborea, Barison II, steunde door haar kleinzoon Hugo, het kind van haar oudste dochter Ispella, op de troon van Arborea te plaatsen tegenover Peter van Serra.
Alfons II deed de eerste landschenking aan de cisterciënzers aan de oevers van de Ebro in de Aragonese regio, waar het eerste cisterciënzerklooster in deze regio zou ontstaan. Het Monasterio de Piedra werd in 1194 gesticht door dertien monniken van het klooster van Poblet, in een oud kasteel naast de Piedra, het Real Monasterio de Nuestra Senora de Rueda werd gesticht in 1202 en maakte gebruik van de een van de eerste hydrologische technologie in de regio voor het aanwenden van waterkracht en rivieromlegging met als doel het bouwen van een centrale verwarming.
Hij stierf te Perpignan in 1196.

## Literaire patronage en poezië
Alfons was een bekend dichter in zijn tijd, en een goede vriend van koning Richard Leeuwehart. Eén tensó, "Be·m plairia, Seingner En Reis", klaarblijkelijk gecomponeerd door hem en Giraut de Borneil, maakt deel uit van het poëtische debat of een dame onteerd is door een minnaar te nemen die rijker is dan haarzelf.  Het debat was gestart door Guilhem de Saint-Leidier en werd opgenomen door Azalais de Porcairagues en Raimbaut van Orange; er was ook een partimen over dit onderwerp tussen Dalfi d'Alvernha en Perdigon.
Alfons en zijn liefdesaffaires worden in de gedichten van verscheidene troubadours vermeld, waaronder die van Guillem de Berguedà (die zijn omgang met Azalais van Toulouse bekritiseerd) en Peire Vidal, die Alfons beslissing om met Sancha te trouwen in plaats van met Eudokia Komnene becommentarieerde door te stellen dat hij een arme Castiliaanse meid verkoos boven keizer Manuel zijn gouden kameel.

## Huwelijk en nakomelingen
Bij zijn echtgenote, Sancha van Castilië, dochter van koning Alfons VII van Castilië, geboren in 1155 of 1157 en overleden in 1208, kreeg hij volgende kinderen:
- Peter II (1174/1176 – 14 september 1213), koning of Aragón en heer van Montpellier.
- Constance (1179 – 23 juni 1222), huwde eerst koning Emmerik van Hongarije en vervolgens keizer Frederik II.
- Alfons II (1180 – februari 1209), graaf van Provence, Millau en Razès.
- Eleanor (1182 – februari 1226), getrouwd met graaf Raymond VI van Toulouse.
- Ramon Berenguer (ca. 1183/1185 – jong gestorven).
- Sancha (1186 – na 1241), getrouwd met graaf Raymond VII van Toulouse, in maart 1211
- Ferdinand (1190 – 1249), cisterciënzer, abt van Montearagón.
- Dulcia (1192 – ?), een non te Sijena.

title: Alfons II van Aragón

wikitext:
{{Infobox dynastie
| afbeelding = Alfonso II de Aragón from Liber feudorum maior.jpg
| onderschrift = Portret uit het ''[[Liber feudorum maior]]''.
| naam = Alfons II van Aragón
| leven = 1157-1196
| functie1 = [[Lijst van koningen van Aragón|Koning van Aragon]]
| periode1 = [[1164]]-[[1196]]
| voorganger1 = [[Petronella van Aragón]]
| opvolger1 = [[Peter II van Aragón]]
| functie2 = [[Graafschap Barcelona|Graaf van Barcelona]]
| periode2 = [[1164]]-[[1196]]
| voorganger2 = [[Ramon Berenguer IV|Ramon Berenguer IV van Barcelona]]
| opvolger2 = [[Peter II van Aragón]]
| vader = [[Ramon Berenguer IV|Ramon Berenguer IV van Barcelona]]
| moeder = [[Petronella van Aragón]]
}}
'''Alfons II van Aragón''' (1–25 maart 1157<ref name="Cuellar">Benito Vicente de Cuéllar (1995), [https://books.google.com/books?id=Znm_7xrldpwC&pg=PA630 «Los "condes-reyes" de Barcelona y la "adquisición" del reino de Aragón por la dinastía bellónida»], p. 630-631; in ''Hidalguía''. XLIII (252) pp. 619–632.</ref><ref name="colectanea">"Alfonso II el Casto, hijo de Petronila y Ramón Berenguer IV, nació en Huesca en 1157;". Vgl. Josefina Mateu Ibars, María Dolores Mateu Ibars (1980). ''Colectánea paleográfica de la Corona de Aragon: Siglo IX-XVIII.'' Barcelona, p. 546. {{ISBN|8475286941}}, {{ISBN|9788475286945}}</ref><ref name="nacimiento">Antonio Ubieto Arteta (1987).</ref> – 25 april 1196), bijgenaamd '''de Kuise''' of '''de Troubadour''', was [[Lijst van koningen van Aragón|koning van Aragón]] en, als '''Alfons I''', [[graaf van Barcelona]] van 1164 tot zijn dood.<ref name="Cuellar"/><ref>Ernest Belenguer (2006), [https://web.archive.org/web/20120320120610/http://www.seacex.es/Spanish/Publicaciones/126/corona_aragon_05_aprox.pdf "Aproximación a la historia de la Corona de Aragón"], p. 26, in Ernest Belenguer, Felipe V. Garín Llombart en Carmen Morte García, ''La Corona de Aragón. El poder y la imagen de la Edad Media a la Edad Moderna (siglos XII – XVIII)'', Sociedad Estatal para la Acción Cultural Exterior (SEACEX); Generalitat Valenciana and Ministerio de Cultura de España: Lunwerg, pp. 25–53. {{ISBN|8497852613}}</ref> Hij was de zoon van graaf [[Ramon Berenguer IV|Ramon Berenguer IV van Barcelona]] en koningin [[Petronella van Aragón]] en de eerste koning van Aragón die tevens graaf van Barcelona was (zie [[Kroon van Aragón]]).  Hij was ook [[Graafschap Provence|graaf van Provence]] vanaf 1166 of kort daarvoor,<ref name="Alfonsoprovenza">Víctor Balaguer. [https://books.google.com/books?id=FQJXAAAAMAAJ&client=firefox-a&pg=PA11#v=onepage&q=&f=false § "Muerte del Conde de Provenza. Guerras entre el Rey de Aragón y el Conde de Tolosa. Don Alfonso se apodera de la Provenza. (De 1166 a 1168)"], in ''Historia de Cataluña y de la Corona de Aragon.'' Barcelona: Salvador Manero, 1861, vol. II, boek V hfdst. 2, pp. 11–18.</ref> hetgeen hij had overgekocht van gravin Douce II, tot in 1173, toen hij het afstond aan zijn broer Berenguer. Zijn regering wordt door nationalistische en nostalgische historici gekarakteriseerd als ''l'engrandiment occitànic'' ("de Occitaanse uitbreiding") of "de Pyrenese eenheid": een groot plan om verschillende landen aan beide kanten van de [[Pyreneeën]] onder de heerschappij van het huis Barcelona te brengen.<ref>T.N. Bisson, "The Rise of Catalonia: Identity, Power, and Ideology in a Twelfth-Century Society," ''Annales: Economies, Sociétés, Civilisations'', xxxix (1984), vertaald in ''Medieval France and her Pyrenean Neighbours: Studies in Early Institutional History'' (Londen: Hambledon, 1989), pp. 179.</ref>

== Regering ==
Geboren te [[Huesca (stad)|Huesca]],<ref name="colectanea"/> besteeg Alfons, vanaf zijn geboorte zowel Alfons(o) als Ramon genoemd,<ref name="Ubieto1">[http://www.derechoaragones.es/es/catalogo_imagenes/grupo.cmd?path=1457&forma=&presentacion=pagina&forma=&posicion=216&accion_ir=Ir%20Ubieto Ubieto (1987:184–186)]</ref> als Alfons, uit eerbied voor de Aragonezen, zowel de troon van Aragón en Barcelona als eerbetoon aan [[Alfons I van Aragón|Alfons I]].<ref>Luis Suárez Fernández (1976). ''Historia de España Antigua y Media.'' Madrid: Rialp, p. 599. {{ISBN|9788432118821}}</ref>

Voor het merendeel van zijn regering was hij een bondgenoot van [[Alfons VIII van Castilië]] tegen [[koninkrijk Navarra|Navarra]] en de [[Moren|Moorse]] [[taifa]]-koninkrijken in het zuiden. In zijn poging tot [[Reconquista (Spanje)|Reconquista]] drong Alfons door tot aan [[Teruel (stad)|Teruel]], door dit belangrijke bolwerk op de weg [[Valencia (stad)|Valencia]] in 1171 te veroveren. In datzelfde jaar nam hij ook [[Caspe]] in.

Behalve door gemeenschappelijke belangen, waren de koningen van Aragón en Castilië ook met elkaar verbonden door een formele band van vazalliteit die de eerste verschuldigd was aan deze laatste. Daarnaast trouwde Alfons op 18 januari 1174 in [[Zaragoza (stad)|Zaragoza]] met de ''infanta'' [[Sancha van Castilië (Aragón)|Sancha van Castilië]], de zus van de koning van Castilië.<ref>[https://web.archive.org/web/20120316113146/http://www.derechoaragones.es/es/catalogo_imagenes/grupo.cmd?posicion=238&path=1457&forma=&presentacion=pagina Ubieto (1987:202)]</ref> Een andere mijlpaal in dit verbond tussen beide koningen was het [[verdrag van Cazorla]] (1179), waarin de zones van veroveringen in het zuiden werden afgebakend door de waterscheiding van de rivieren [[Júcar]] en [[Segura (rivier)|Segura]]. De zuidelijke gebieden van Valencia, waaronder [[Dénia]], werden aldus veiliggesteld voor Aragón. Alfons wist met het [[verdrag van Sangüesa]] (1168) ook een overeenkomst te sluiten met Sancho VI van Navarra, waarbij ze het territorium van de [[taifa Murcia]] tussen hen beiden verdeelden.

Tijdens zijn regering bereikte de Aragonese invloed ten noorden van de [[Pyreneeën]] haar hoogtepunt, een natuurlijke tendens omwille van de affiniteit tussen de Occitaanse en Catalaanse gebieden van de [[Kroon van Aragón]]. Zijn rijken omvatten niet enkel het [[graafschap Provence]] (vanaf 1166 of kort daarvoren),<ref name="Alfonsoprovenza"/> maar ook de graafschappen [[graafschap Cerdanya|Cerdanya]] (1168) en [[graafschap Roussillon|Roussillon]] (geërfd in 1172).<ref>Gerardo II van Rosellon (1164–1174) bepaalde in zijn testament: "heel Rosellon geef ik aan mijn heer de koning van Aragón". Hij deed dit uit loyaliteit tegenover zijn soeverein, Alfons II, die onmiddellijk werd erkend als koning in Perpignan. Zie: José Ángel Sesma Muñoz (2000). ''La Corona de Aragón.'' Zaragoza: CAI (Colección Mariano de Pano y Ruata, 18), pp. 59–60.</ref> [[Béarn]] en [[Bigorre]] deden [[hommage (Middeleeuwen)|hommage]] aan hem in 1187. Alfons' betrokkenheid in de politiek in de [[Languedoc (provincie)|Languedoc]], hetgeen aan zijn opvolger, [[Peter II van Aragón]], het leven zou kosten, bleek op dat moment uiterst voordelig voor hem, want die versterkte de Aragonese handel en stimuleerde emigratie van het noorden om de nieuw veroverde landen in Aragón te koloniseren.

In 1186 hielp hij de Aragonese invloed te vestigen op [[Sardinië]] toen hij zijn nicht Agalbursa, de weduwe van de overleden rechter van Arborea, Barison II, steunde door haar kleinzoon Hugo, het kind van haar oudste dochter Ispella, op de troon van Arborea te plaatsen tegenover Peter van Serra.

Alfons II deed de eerste landschenking aan de [[cisterciënzers]] aan de oevers van de [[Ebro]] in de Aragonese regio, waar het eerste cisterciënzerklooster in deze regio zou ontstaan. Het ''Monasterio de Piedra'' werd in 1194 gesticht door dertien monniken van het [[klooster van Poblet]], in een oud kasteel naast de Piedra, het ''Real Monasterio de Nuestra Senora de Rueda'' werd gesticht in 1202 en maakte gebruik van de een van de eerste hydrologische technologie in de regio voor het aanwenden van waterkracht en rivieromlegging met als doel het bouwen van een [[centrale verwarming]].

Hij stierf te [[Perpignan]] in 1196.

== Literaire patronage en poezië ==
[[Bestand:Alfons2Aragona-Sancha_Liber.jpg|miniatuur|links|Alfons en Sancha, omringd door de vrouw van het hof (uit het Liber feudorum maior).]]
Alfons was een bekend [[dichter]] in zijn tijd, en een goede vriend van koning [[Richard I van Engeland|Richard Leeuwehart]]. Eén tensó, "Be·m plairia, Seingner En Reis",<ref>Ruth Harvey en Linda Paterson. "The Troubadour Tensos and Partimens. A Critical Edition", Cambridge 2010, pp. [https://books.google.com/books?id=zQXmiNKfh9MC&pg=PA699 699]-705. [https://web.archive.org/web/20160518180850/https://books.google.com/books?id=zQXmiNKfh9MC Gearchiveerd] op 18 mei 2016.</ref> klaarblijkelijk gecomponeerd door hem en [[Giraut de Borneil]], maakt deel uit van het poëtische debat of een dame onteerd is door een minnaar te nemen die rijker is dan haarzelf.  Het debat was gestart door Guilhem de Saint-Leidier en werd opgenomen door Azalais de Porcairagues en Raimbaut van Orange; er was ook een ''partimen'' over dit onderwerp tussen Dalfi d'Alvernha en Perdigon.

Alfons en zijn liefdesaffaires worden in de gedichten van verscheidene troubadours vermeld, waaronder die van [[Guillem de Berguedà]] (die zijn omgang met [[Azalais van Toulouse]] bekritiseerd) en [[Peire Vidal]], die Alfons beslissing om met Sancha te trouwen in plaats van met [[Eudokia Komnene]] becommentarieerde door te stellen dat hij een arme Castiliaanse meid verkoos boven keizer [[Manuel I Komnenos|Manuel]] zijn gouden kameel.

== Huwelijk en nakomelingen ==
Bij zijn echtgenote, [[Sancha van Castilië (Aragón)|Sancha van Castilië]], dochter van koning [[Alfons VII van León en Castilië|Alfons VII van Castilië]], geboren in 1155 of 1157 en overleden in 1208, kreeg hij volgende kinderen:
* [[Peter II van Aragón|Peter II]] (1174/1176 – 14 september 1213), koning of Aragón en heer van Montpellier.
* [[Constance van Aragón (1179-1222)|Constance]] (1179 – 23 juni 1222), huwde eerst koning [[Emmerik van Hongarije]] en vervolgens [[keizer Frederik II]].
* [[Alfons II van Provence|Alfons II]] (1180 – februari 1209), graaf van Provence, Millau en Razès.
* Eleanor (1182 – februari 1226), getrouwd met graaf [[Raymond VI van Toulouse]].
* Ramon Berenguer (ca. 1183/1185 – jong gestorven).
* Sancha (1186 – na 1241), getrouwd met graaf Raymond VII van Toulouse, in maart 1211
* Ferdinand (1190 – 1249), cisterciënzer, abt van Montearagón.
* Dulcia (1192 – ?), een non te Sijena.

== Externe link ==
* [http://genealogy.euweb.cz/barcelona/barcelona2.html Marek, Miroslav. "Miroslav Marek, genealogy.euweb.cz". Genealogy EU]

{{Appendix|2=
* {{Bronvermelding anderstalige Wikipedia|taal=en|titel=Alfonso_II_of_Aragon|oldid=732743976|datum=20160802}}
{{References}}
}}

{{Bibliografische informatie}}

[[Categorie:Koning van Aragón]]
[[Categorie:Graaf van Barcelona]]
[[Categorie:Graaf van Provence]]
[[Categorie:Huis Barcelona]]
[[Categorie:Troubadour]]
[[Categorie:Persoon in de 12e eeuw]]

title: Koning van Aragon

Voorganger: Petronella van Aragón

Opvolger: Peter II van Aragón

title: Graaf van Barcelona

Voorganger: Ramon Berenguer IV van Barcelona


text:
# Ngelang
Ngelang is een bestuurslaag in het regentschap Magetan van de provincie Oost-Java, Indonesië. Ngelang telt 1785 inwoners (volkstelling 2010).

title: Ngelang

wikitext:
{{Infobox plaats in Indonesië
| soort          = Dorp
| naam           = Ngelang
| inwoners       = 1785
| datum inwoners = 2010
| provincie      = [[Oost-Java]]
| regentschap    = [[Magetan (regentschap)|Magetan]]
| onderdistrict  = [[Kartoharjo (onderdistrict van Magetan)|Kartoharjo]]
| eiland         =
| tijdzone       =
| code desa      = 3520131005
| mapname        =
| lat_deg        =
| lat_min        =
| lat_sec        =
| lon_deg        =
| lon_min        =
| lon_sec        =
| image          =
| caption        =
}}
'''Ngelang''' is een bestuurslaag in het [[Regentschap (Indonesië)|regentschap]] [[Magetan (regentschap)|Magetan]] van de [[Provincies van Indonesië|provincie]] [[Oost-Java]], [[Indonesië]]. Ngelang telt 1785 inwoners (volkstelling 2010).

{{Appendix|2=
* Resultaten van de volkstelling (2010), Badan Pusat Statistik, [https://web.archive.org/web/20121202090212/http://bps.go.id/eng/download_file/Population_of_Indonesia_by_Village_2010.pdf Population_of_Indonesia_by_Village]
}}
{{Beginnetje|landen & Volken|land=Indonesië|2=2013|3=06|4=23}}

[[Categorie:Plaats in Oost-Java]]

title: Situering

Provincie: Oost-Java

Regentschap of · stadsgemeente: Magetan

Onderdistrict: Kartoharjo

title: Algemeen

title: Overig

Portaal: Indonesië