text:
# Apatetris delochorda
Apatetris delochorda is een vlinder uit de familie van de tastermotten (Gelechiidae). De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1918 door Lower.

wikiname: nlwiki

title: Apatetris delochorda

in_language: nl

wikitext:
{{Taxobox vlinder
| titelweergave = cursief
| naam = ''Apatetris delochorda''
| afbeelding =
| familie = [[Tastermotten|Gelechiidae]] (Tastermotten)
| onderfamilie =
| tribus =
| geslacht = ''[[Apatetris]]''
| w-naam = ''Apatetris delochorda''
| auteur = Lower
| datum = 1918
| haakjes = ja
| commons =
| species =
}}
'''''Apatetris delochorda''''' is een [[vlinders|vlinder]] uit de familie van de [[Tastermotten|tastermotten (Gelechiidae)]].<ref>{{Brontabel|9999-Lepindex}}</ref> De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1918 door Lower.

{{Appendix}}
{{beginnetje|biologie|2013|04|03}}

[[Categorie:Apatetris|delochorda]]

title: Apatetris delochorda

Rijk: Animalia (Dieren)

Stam: Arthropoda (Geleedpotigen)

Klasse: Insecta (Insecten)

Orde: Lepidoptera (Vlinders)

Familie: Gelechiidae (Tastermotten)

Geslacht: Apatetris

title: Soort

Portaal: Biologie · Insecten


text:
# Clan Macpherson (schip, 1929)
De Clan Macpherson was een Brits stoomvrachtschip van 6.940 ton, dat in de Tweede Wereldoorlog door een Duitse onderzeeboot tot zinken werd gebracht.

## Geschiedenis
In mei 1929 liep ze van stapel van de scheepswerf van Greenock Dockyard Co. Ltd, Greenock. De eigenaar was
The Clan Line Steamers Ltd, Londen, met Glasgow, Schotland als thuishaven. Het schip Clan Macpherson werd vernoemd naar de Clan Macpherson, een Schotse clan van Badenoch aan de Spey-rivier in Schotland.

## De laatste reis
De Clan Macpherson was vertrokken vanuit Calcutta, India, via Durban, Zuid-Afrika, naar Sekondi-Takoradi, Ghana. Daar werd het schip ingedeeld in konvooi TS-37 op 26 april 1943, waarmee ze vertrok naar Freetown, Sierra Leone, met 140 bemanningsleden aan boord. Ze had een algemene lading van 8.440 ton, inbegrepen 2.750 ton ijzer, lijnzaad, thee, jute en aardnoten. Het schip zou na haar aankomst in Freetown terug vertrekken naar Trinidad en vandaar naar Groot-Brittannië, maar deze reis zou de Clan Macpherson nooit doen...

## De ondergang
De ondergang van de Clan Macpherson gebeurde omstreeks 05.40 uur op 1 mei 1943. De U-515, onder commando van Werner Henke, viel het konvooi TS-37 voor de tweede maal aan, dat op ongeveer 75 zeemijl ten zuidwesten van Freetown opstoomde. De U-515 had op de avond van 30 april in een korte tijdspanne een ware slachting ondernomen door vier vrachtschepen van konvooi TS-37 te kelderen, zonder dat hijzelf ooit bedreigd is geweest door de zwakke escorteverdediging van het konvooi. TS-37 werd geëscorteerd door één korvet en drie gewapende trawlers. Op 1 mei maakte Henke met zijn U-boot weer aanstalten om met succes schepen van konvooi TS-37 te treffen met zijn torpedo's, wat ook zou gebeuren.
Henke viel aan en schoot drie torpedo's af naar de konvooischepen. De eerste torpedo raakte de City of Singapore in het achterschip en Henke bemerkte dat er hevige brand uitbrak vooraleer het vrachtschip wegzonk naar de zeediepte. Zijn tweede torpedo sloeg in op het Belgische schip Mokambo, na 1 min. en 5 sec. waar eveneens aan boord brand uitbrak. De derde torpedo-inslag was na 35 seconden na lancering op de Clan Macpherson, die in het achterschip geraakt werd en eerst doorzakte met haar achterschip, vooraleer ze totaal verdween onder de zeespiegel. De Clan Macpherson, met kapitein Edward Gough als gezagvoerder, zonk even later weg in positie 08°04’ Noord en 14°12’ West.  Vier bemanningsleden gingen hierbij verloren. Kapitein Gough, 126 bemanningsleden, zeven artilleristen en twee lichtmatrozen werden door HMS Arran (T 06) (T/Lt. D.S. Hutton, RNR) opgepikt en bracht hen dezelfde dag nog naar Freetown.

title: Clan Macpherson (schip, 1929)

wikitext:
De '''Clan Macpherson''' was een [[Verenigd Koninkrijk|Brits]] [[stoom]][[vrachtschip]] van 6.940 ton, dat in de [[Tweede Wereldoorlog]] door een [[Duitsland|Duitse]] onderzeeboot tot zinken werd gebracht.

==Geschiedenis==
In mei [[1929]] liep ze van stapel van de [[scheepswerf]] van Greenock Dockyard Co. Ltd, [[Greenock]]. De eigenaar was
The Clan Line Steamers Ltd, [[Londen]], met [[Glasgow]], [[Schotland]] als thuishaven. Het schip ''Clan Macpherson'' werd vernoemd naar de [[Clan Macpherson (Clan)|Clan Macpherson]], een [[Schotse clan]] van [[Badenoch]] aan de [[Spey (rivier)|Spey]]-rivier in Schotland.

==De laatste reis==
De ''Clan Macpherson'' was vertrokken vanuit [[Calcutta]], [[India]], via [[Durban (Zuid-Afrika)|Durban]], [[Zuid-Afrika]], naar [[Sekondi-Takoradi]], [[Ghana]]. Daar werd het schip ingedeeld in [[konvooi]] [[TS-37 (konvooi)|TS-37]] op [[26 april]] [[1943]], waarmee ze vertrok naar [[Freetown]], [[Sierra Leone]], met 140 bemanningsleden aan boord. Ze had een algemene lading van 8.440 ton, inbegrepen 2.750 ton [[ijzer (element)|ijzer]], [[lijnzaad]], [[thee (drank)|thee]], [[jute]] en [[pinda|aardnoten]]. Het schip zou na haar aankomst in Freetown terug vertrekken naar [[Trinidad (eiland)|Trinidad]] en vandaar naar Groot-Brittannië, maar deze reis zou de ''Clan Macpherson'' nooit doen...

==De ondergang==
De ondergang van de ''Clan Macpherson'' gebeurde omstreeks 05.40 uur op [[1 mei]] 1943. De [[U 515 (Kriegsmarine)|U-515]], onder commando van [[Werner Henke]], viel het konvooi TS-37 voor de tweede maal aan, dat op ongeveer 75 zeemijl ten zuidwesten van Freetown opstoomde. De U-515 had op de avond van [[30 april]] in een korte tijdspanne een ware slachting ondernomen door vier vrachtschepen van konvooi TS-37 te kelderen, zonder dat hijzelf ooit bedreigd is geweest door de zwakke escorteverdediging van het konvooi. TS-37 werd geëscorteerd door één [[korvet]] en drie gewapende [[trawler]]s. Op 1 mei maakte Henke met zijn [[U-boot]] weer aanstalten om met succes schepen van konvooi TS-37 te treffen met zijn torpedo's, wat ook zou gebeuren.

Henke viel aan en schoot drie torpedo's af naar de konvooischepen. De eerste torpedo raakte de ''[[City of Singapore (schip)|City of Singapore]]'' in het achterschip en Henke bemerkte dat er hevige brand uitbrak vooraleer het vrachtschip wegzonk naar de zeediepte. Zijn tweede torpedo sloeg in op het [[België|Belgische]] schip ''[[Mokambo (1938)|Mokambo]]'', na 1 min. en 5 sec. waar eveneens aan boord brand uitbrak. De derde torpedo-inslag was na 35 seconden na lancering op de ''Clan Macpherson'', die in het achterschip geraakt werd en eerst doorzakte met haar achterschip, vooraleer ze totaal verdween onder de zeespiegel. De ''Clan Macpherson'', met kapitein Edward Gough als gezagvoerder, zonk even later weg in positie 08°04’ Noord en 14°12’ West.  Vier bemanningsleden gingen hierbij verloren. Kapitein Gough, 126 bemanningsleden, zeven artilleristen en twee lichtmatrozen werden door [[HMS Arran]] (T 06) (T/Lt. D.S. Hutton, RNR) opgepikt en bracht hen dezelfde dag nog naar Freetown.

==Externe link==
#[http://www.uboat.net/allies/merchants/ships/2896.html Uboat.net: ''Clan Macpherson'']
#[https://web.archive.org/web/20090226103808/http://www.newtonmore.com/macpherson/ The Clan Macpherson Museum]

[[Categorie:Schip gebouwd in het Verenigd Koninkrijk]]
[[Categorie:Schip op naam]]
[[Categorie:Scheepsramp]]
[[Categorie:Vrachtschip op naam]]


text:
# AJS Model 26-serie
De AJS Model 26-serie was een serie 350cc-motorfietsen die het Britse merk AJS produceerde van 1935 tot 1939.

## Voorgeschiedenis
De gebroeders Stevens leverden al vanaf 1904 stationaire motoren, maar ook inbouwmotoren voor de merken Wearwell en Clyno, die net als de "Stevens Motor Mfg Co" in Wolverhampton gevestigd waren. Toen de wens ontstond om onder eigen naam deel te nemen aan de Isle of Man TT begonnen ze motorfietsen te bouwen onder de naam "AJS", naar de initialen van een van hen, Albert John ("Joe") Stevens. De machines moesten geschikt zijn voor de Junior TT, die toen nog verreden werd met 300cc-motoren. Ze namen in 1911 deel met het 300cc-Model B. De Junior TT groeide naar 350 cc en Eric Williams won de Junior TT van 1914 met een 350cc-AJS Model B Sport. Na de Eerste Wereldoorlog won Cyril Williams (geen familie) de Junior TT van 1920 met het AJS TT Model en in 1921 was het succes compleet met de eerste vier plaatsen in de Junior TT, terwijl Howard R. Davies met zijn 350cc-AJS ook de 500cc-Senior TT wist te winnen. AJS had de oorlog overleefd dankzij de zware AJS V-twins die aan het Russische leger geleverd werden, maar in de jaren twintig leverde het naast deze zware zijspantrekkers vooral 350cc-motorfietsen die als toermotor, sportmotor en wegracer geleverd werden. Er waren niet minder dan vijf verschillende series. De Model 3-serie toermotorfietsen met zijklepmotor, de Model 4-serie sportmotoren met zijklepmotor, de Model 5-serie sportmotoren met zijklepmotor, de Model 6-serie sportmotoren met stoterstangen-kopklepmotor en de Model 7-serie echte racers met bovenliggende nokkenas.

## Overname door Matchless
Eind jaren twintig werden de financiële problemen voor AJS steeds groter en in 1931 besloten de aandeelhouders om het faillissement aan te vragen. AJS bouwde intussen ook auto's, autobussen en radio's, maar de motorfietstak en de goodwill werden in 1931 verkocht aan Matchless in Woolwich. De productie verhuisde weliswaar naar Londen, maar de AJS-modellen bleven vooralsnog gewoon in productie. Ze waren ook een welkome aanvulling van het Matchless-programma, dat feitelijk alleen bestond uit de zware Model X-serie en de mislukte projecten Silver Hawk en Silver Arrow. Vanaf 1933 gebruikte Matchless een type-aanduiding die bestond uit het jaartal en het type. Zo ontstonden de typenamen 35/D3 en 35/G3 voor Matchless en 35/16 en 35/26 voor AJS. In 1937, toen inmiddels ook Sunbeam door Matchless was overgenomen, kreeg het samenwerkingsverband AJS-Matchless-Sunbeam de naam Associated Motor Cycles.

## 1935
In 1935 sloeg Matchless nieuwe wegen in. De broers Harry, Charlie en Bert Collier moesten hun mislukte projecten (Matchless Silver Hawk en Silver Arrow) laten schieten en besloten zich ook onder de eigen merknaam te gaan richten op 250-, 350- en 500cc-modellen. In de 350cc-klasse bracht het de modellen 35/D3 en 35/G3 uit. Het had daarbij gebruik kunnen maken van de AJS-kopklepmotor met een boring/slagverhouding van 74 x 81 mm, maar dat gebeurde niet. De Matchless-motoren kregen een boring van 69 mm en een slag van 93 mm.

## AJS Model 26-serie
De beleidswijziging van Matchless had ook gevolgen voor AJS. Er bleven nog maar twee 350cc-modellen over: het Model 35/16 en het AJS Model 26. De machines waren alle vier verschillend. Het Matchless Model 35/D3 was een toermotor met een licht voorover hellende cilinder, het Matchless Model 35/G3 was een sportmotor met rechtop staande cilinder. Bij beide AJS-modellen stond de cilinder rechtop. Het Model 26 was de toermotor, het Model 16 de sportmotor.

### Modellen 35/26, 36/26, 37/26, 38/26 en 39/26 1935-1939
Het Model 35/26 had een "Lo-Ex" aluminium zuiger. Het had een dubbele ("Two Port")-uitlaatpoort en week daarme af van het "Big Port"-Model 16. Als toermodel had het laagliggende uitlaten. De boring bedroeg 69 mm, de slag 93 mm. Het was een exteem lange slag motor, mede verantwoordelijk voor de bijnaam "Plumstead Stamper". De ontsteking kwam van een magneer die voor de cilinder was gemonteerd en door een ketting werd aangedreven. De smering geschiedde met een dry-sumpsysteem waarvan het rechthoekige 1,7-liter olietankje onder het zadel zat. De vierversnellingsbak was handgeschakeld zoals bij het Matchless Model 35/D3. Voor voetschakeling moest 12 shilling worden betaald. De primaire ketting liep in een oliebad, de secundaire ketting in een open kettingkast. Op het voorste kettingtandwiel zat een transmissiedemper. Omdat onder het carter twee beugels zaten die de framebuizen met elkaar verbonden, kon men spreken van een wiegframe. De machine had al een moderne middenbok, maar ook nog een ouderwetse voorwielstandaard. De Girder-parallellogramvork was voorzien van drie frictiedempers: twee schokdempers en een stuurdemper. Het instrumentenpaneel bevatte een ampèremeter, de lichtschakelaar en was voorbereid voor de inbouw van een "eight day clock". Het was netjes verzonken ingebouwd in de bovenkant van de tank. De snelheidsmeter zat op het stuur. Beide wielen hadden een trommelrem. Het Model 36/26 uit 1936 was bijna identiek en kostte 46 pond. Het Model 37/26 had een licht gewijzigde cilinderkop en kostte 48 pond. Bij het Model 38/26 was het leren gereedschapstasje dat aanvankelijk tussen de buizen van het achterframe zat vervangen door een metalen kastje aan het achterspatbord en de middenbok was vervangen door een achterwielstandaard. Het Model 39/26 had opnieuw een gewijzigde cilinderkop. Nu waren de stoterstangen deels verborgen achter koelribben, zoals dat ook bij het Matchless Model 39/G3C was gedaan. De machine kostte nu 52 pond.

### Model 38/26 Silver Streak 1938
Zowel AJS als Matchless hadden begin jaren dertig geprobeerd om zeer luxueuze en dure modellen op de markt te brengen: Het AJS Model S3, de Matchless Silver Arrow en de Matchless Silver Hawk. Voor die machines waren ook aparte, gecompliceerde motorblokken ontwikkeld, wat de ontwikkelingskosten sterk verhoogde.
In 1938 deed men een nieuwe poging: als AJS Silver Streak werden drie modellen op de markt gebracht, maar nu allemaal gebaseerd op bestaande modellen met bestaande motorblokken. Er kwam een 250-, 350- en 500cc-versie. Alles wat verchroomd kon worden was ook verchroomd, de blokken waren getuned en de cilinderkop gepolijst. Het 350cc-model was de AJS Model 38/26 Silver Streak, technisch vrijwel gelijk aan het Model 38/26, maar met een enkele "Big Port"-uitlaatpoort en dus ook een enkele uitlaat. De Silver Streak-serie bleef slechts één jaar in productie.

## Einde van de productie
Door de oorlogsdreiging en uiteindelijk het daadwerkelijke uitbreken van de Tweede Wereldoorlog richtte Matchless zich grotendeels op de ontwikkeling van een militaire motorfiets. Dat werd in eerste instantie de 350cc-Matchless WG3/L, die al in 1939 dienst deed in Noord-Frankrijk. Na de slag om Duinkerke en de daaropvolgende Britse evacuatieoperatie Dynamo bleef vrijwel al het materieel, al dan niet vernietigd, achter in Duinkerke. Onmiddellijk werden alle beschikbare Matchless-motorfietsen aangekocht door het War Office om de verliezen te compenseren. Het War Office startte tests voor de aanbesteding van specifiek militaire motorfietsen. Matchless ontwikkelde de WG3/L door tot de Matchless G3/L met de teledraulic-hydraulisch gedempte telescoopvork. Het Zuid-Afrikaanse leger bestelde 110 G3/L's voor motorordonnanssen, maar de Britse opdracht ging in eerste instantie naar Triumph met haar 3TW. De Triumph-fabriek aan Priory Street in Coventry ging echter verloren bij het bombardement op Coventry op 14 november 1940. Triumph opende in mei 1942 een nieuwe fabriek in Meriden, maar toen was de opdracht voor de productie van 80.000 motorfietsen al naar AMC gegaan. De militaire Matchless G3/L zou na de oorlog helpen om de civiele productie weer op te starten. Het AJS Model 26 zou echter niet meer terugkomen. Na de oorlog kwam het AJS Model 16 wel terug, maar dat was een via badge-engineering verkregen kopie van de Matchless G3/L.

title: AJS Model 26-serie

wikitext:
{{Infobox motorfietstype
|naam = AJS Model 26-serie
|afbeelding = AJS 350cc Model 36-26 (1938).jpg
|onderschrift = AJS Model 38/26 uit 1938
|merk = [[AJS]]
|categorie = [[Toermotorfiets|Toermotor]]
|jaren = 1935-1939
|voorganger =
|opvolger =
|motortype= [[Stoterstang]]en [[kopklepmotor]]
|bouwwijze = Staande eencilinder
|koeling = [[Luchtkoeling|Lucht]]
| boring = 69 mm
| slag = 93 mm
| cilinderinhoud = 347,8 cc
| brandstofsysteem = [[Amal (carburateur)|Amal]]-tweetraps[[carburateur]] met [[twistgrip]]-control
| ontsteking = [[Lucas Industries|Lucas]]-magneet
| smering = [[Dry-sumpsysteem|Dry-sump]]
| compressieverhouding =
| vermogen = 3½ pk<ref>Het genoemde "vermogen" was het berekende [[fiscaal vermogen]] volgens de tabel van de [[Auto-Cycle Union]]. Het werkelijke [[vermogen (natuurkunde)|vermogen]] lag vaak veel hoger. Waarschijnlijk lag het in de jaren dertig al dicht bij de 16 pk die de modellen in de jaren veertig leverden.</ref>
| topsnelheid =
| primaire aandrijving = [[Kettingaandrijving|Ketting]]
| koppeling = Enkelvoudige droge plaat
| versnellingen = 4
| secundaire aandrijving = Ketting
| frame = Semi-[[dubbel wiegframe]]
| voorvork = [[Girder]]-type [[parallellogramvork]]
| achtervork = Star
| remmen = [[Trommelrem]]men
| tankinhoud = 12,5 liter
| droog gewicht =
}}
De '''AJS Model 26-serie''' was een serie 350cc-[[motorfiets]]en die het Britse merk [[AJS]] produceerde van 1935 tot 1939.
{{inhoud links|klein}}
==Voorgeschiedenis==
De gebroeders Stevens leverden al vanaf 1904 [[stationaire motor]]en, maar ook [[inbouwmotor]]en voor de merken [[Wearwell]] en [[Clyno]], die net als de "Stevens Motor Mfg Co" in [[Wolverhampton]] gevestigd waren. Toen de wens ontstond om onder eigen naam deel te nemen aan de [[Isle of Man TT]] begonnen ze motorfietsen te bouwen onder de naam "AJS", naar de initialen van een van hen, [[Albert John Stevens|'''A'''lbert '''J'''ohn ("Joe") '''S'''tevens]]. De machines moesten geschikt zijn voor de [[Junior TT]], die toen nog verreden werd met 300cc-motoren. Ze namen in 1911 deel met het 300cc-[[AJS Modellen A en B|Model B]]. De Junior TT groeide naar 350 cc en [[Eric Williams (coureur)|Eric Williams]] won de [[Isle of Man TT 1914#Junior TT|Junior TT van 1914]] met een 350cc-[[AJS Model B Sport]]. Na de [[Eerste Wereldoorlog]] won [[Cyril Williams]] (geen familie) de [[Isle of Man TT 1920#Junior TT|Junior TT van 1920]] met het [[AJS TT Model]] en in 1921 was het succes compleet met de eerste vier plaatsen in de [[Isle of Man TT 1921#Junior TT|Junior TT]], terwijl [[Howard R. Davies]] met zijn 350cc-AJS ook de 500cc-[[Isle of Man TT 1921#Senior TT|Senior TT]] wist te winnen. AJS had de oorlog overleefd dankzij de zware [[AJS V-twins]] die aan het Russische leger geleverd werden, maar in de [[1920-1929|jaren twintig]] leverde het naast deze zware [[zijspantrekker]]s vooral 350cc-motorfietsen die als [[toermotorfiets|toermotor]], [[sportmotor]] en [[wegrace]]r geleverd werden. Er waren niet minder dan vijf verschillende series. De [[AJS Model 3-serie|Model 3-serie]] toermotorfietsen met [[zijklepmotor]], de [[AJS Model 4-serie 1925-1931|Model 4-serie]] sportmotoren met zijklepmotor, de [[AJS Model 5-serie|Model 5-serie]] sportmotoren met zijklepmotor, de [[AJS Model 6-serie|Model 6-serie]] sportmotoren met [[stoterstang]]en-[[kopklepmotor]] en de [[AJS Model 7-serie|Model 7-serie]] echte racers met [[bovenliggende nokkenas]].
==Overname door Matchless==
Eind jaren twintig werden de financiële problemen voor AJS steeds groter en in 1931 besloten de aandeelhouders om het faillissement aan te vragen. AJS bouwde intussen ook [[auto]]'s, [[autobus]]sen en [[radio]]'s, maar de motorfietstak en de goodwill werden in 1931 verkocht aan [[Matchless]] in [[Woolwich]]. De productie verhuisde weliswaar naar Londen, maar de AJS-modellen bleven vooralsnog gewoon in productie. Ze waren ook een welkome aanvulling van het Matchless-programma, dat feitelijk alleen bestond uit de zware [[Matchless Model X-serie|Model X-serie]] en de mislukte projecten [[Matchless Silver Hawk|Silver Hawk]] en [[Matchless Silver Arrow|Silver Arrow]]. Vanaf 1933 gebruikte Matchless een type-aanduiding die bestond uit het jaartal en het type. Zo ontstonden de typenamen [[Matchless Model 35/D3|35/D3]] en [[Matchless Model 35/G3|35/G3]] voor Matchless en [[AJS Model 35/16|35/16]] en 35/26 voor AJS. In 1937, toen inmiddels ook [[Sunbeam (motorfiets)|Sunbeam]] door Matchless was overgenomen, kreeg het samenwerkingsverband AJS-Matchless-Sunbeam de naam [[Associated Motor Cycles]].
==1935==
In 1935 sloeg Matchless nieuwe wegen in. De broers [[Harry Collier|Harry]], [[Charlie Collier|Charlie]] en [[Bert Collier]] moesten hun mislukte projecten (Matchless Silver Hawk en Silver Arrow) laten schieten en besloten zich ook onder de eigen merknaam te gaan richten op 250-, 350- en 500cc-modellen. In de 350cc-klasse bracht het de modellen [[Matchless Model 35/D3|35/D3]] en [[Matchless Model 35/G3|35/G3]] uit. Het had daarbij gebruik kunnen maken van de AJS-kopklepmotor met een [[Boring (werktuigbouw)|boring]]/[[slag (zuiger)|slag]]verhouding van 74 x 81 mm, maar dat gebeurde niet. De Matchless-motoren kregen een boring van 69 mm en een slag van 93 mm.
==AJS Model 26-serie==
De beleidswijziging van Matchless had ook gevolgen voor AJS. Er bleven nog maar twee 350cc-modellen over: het Model 35/16 en het AJS Model 26. De machines waren alle vier verschillend. Het Matchless Model 35/D3 was een toermotor met een licht voorover hellende [[cilinder (motor)|cilinder]], het [[Matchless Model 35/G3]] was een sportmotor met rechtop staande cilinder. Bij beide AJS-modellen stond de cilinder rechtop. Het Model 26 was de toermotor, het Model 16 de sportmotor.
 [[Bestand:AJS 350cc Twin Port Model 36-26 (1936).jpg|miniatuur|links|Dit Model 36/26 uit 1936 heeft de [[swept back pipes]] waarvoor extra moest worden betaald. Standaard had de machine laagliggende [[uitlaat (verbrandingsmotor)|uitlaten]].]]
===Modellen 35/26, 36/26, 37/26, 38/26 en 39/26 1935-1939===
Het '''Model 35/26''' had een "Lo-Ex"<ref>Lo-Ex = Low Expansion. De zuiger was opgebouwd uit een [[aluminium]]-[[legering]] met een beperkte [[uitzettingscoëfficiënt]].</ref> [[aluminium]] [[zuiger]]. Het had een dubbele ("Two Port")-uitlaatpoort en week daarme af van het "Big Port"-Model 16. Als toermodel had het laagliggende [[uitlaat (verbrandingsmotor)|uitlaten]]. De [[boring (werktuigbouw)|boring]] bedroeg 69 mm, de [[slag (zuiger)|slag]] 93 mm. Het was een exteem lange slag motor, mede verantwoordelijk voor de bijnaam [[Lijst van termen onder motorrijders P-Q-R#P|"Plumstead Stamper"]]. De [[ontstekingssysteem|ontsteking]] kwam van een magneer die voor de cilinder was gemonteerd en door een ketting werd aangedreven. De smering geschiedde met een [[dry-sumpsysteem]] waarvan het rechthoekige 1,7-liter olietankje onder het zadel zat. De vier[[versnellingsbak]] was handgeschakeld zoals bij het Matchless Model 35/D3. Voor voetschakeling moest 12 [[Britse shilling|shilling]] worden betaald. De [[primaire aandrijving|primaire ketting]] liep in een oliebad, de [[secundaire aandrijving|secundaire ketting]] in een open kettingkast. Op het voorste kettingtandwiel zat een [[transmissiedemper]]. Omdat onder het [[carter (motortechniek)|carter]] twee beugels zaten die de framebuizen met elkaar verbonden, kon men spreken van een [[wiegframe]]. De machine had al een moderne [[middenbok]], maar ook nog een ouderwetse voorwielstandaard. De [[Girder]]-[[parallellogramvork]] was voorzien van drie [[frictiedemper]]s: twee [[schokdemper]]s en een [[stuurdemper]]. Het instrumentenpaneel bevatte een [[ampèremeter]], de lichtschakelaar en was voorbereid voor de inbouw van een "eight day clock"<ref>Een eight-day clock was een klokje dat om de acht dagen opgewonden moest worden.</ref>. Het was netjes verzonken ingebouwd in de bovenkant van de tank. De [[snelheidsmeter]] zat op het stuur. Beide wielen hadden een [[trommelrem]]. Het '''Model 36/26''' uit 1936 was bijna identiek en kostte 46 [[pond sterling|pond]]. Het '''Model 37/26''' had een licht gewijzigde [[cilinderkop]] en kostte 48 pond. Bij het '''Model 38/26''' was het [[leer (stof)|leren]] gereedschapstasje dat aanvankelijk tussen de buizen van het [[achterframe]] zat vervangen door een metalen kastje aan het achterspatbord en de [[middenbok]] was vervangen door een achterwielstandaard. Het '''Model 39/26''' had opnieuw een gewijzigde cilinderkop. Nu waren de stoterstangen deels verborgen achter koelribben, zoals dat ook bij het [[Matchless Model 39/G3C]] was gedaan. De machine kostte nu 52 pond.
===Model 38/26 Silver Streak 1938===
{{Zie hoofdartikel|AJS Silver Streak-serie}}
Zowel AJS als Matchless hadden begin [[1930-1939|jaren dertig]] geprobeerd om zeer luxueuze en dure modellen op de markt te brengen: Het [[AJS Model S3]], de [[Matchless Silver Arrow-serie|Matchless Silver Arrow]] en de [[Matchless Silver Hawk-serie|Matchless Silver Hawk]]. Voor die machines waren ook aparte, gecompliceerde motorblokken ontwikkeld, wat de ontwikkelingskosten sterk verhoogde.

In 1938 deed men een nieuwe poging: als '''AJS Silver Streak''' werden drie modellen op de markt gebracht, maar nu allemaal gebaseerd op bestaande modellen met bestaande motorblokken. Er kwam een 250-, 350- en 500cc-versie. Alles wat verchroomd kon worden was ook verchroomd, de blokken waren [[tuning (motorfiets)|getuned]] en de [[cilinderkop]] [[polijsten (bewerking)|gepolijst]]. Het 350cc-model was de '''AJS Model 38/26 Silver Streak''', technisch vrijwel gelijk aan het Model 38/26, maar met een enkele "Big Port"-uitlaatpoort en dus ook een enkele [[uitlaat (verbrandingsmotor)|uitlaat]]. De Silver Streak-serie bleef slechts één jaar in productie.
==Einde van de productie==
Door de oorlogsdreiging en uiteindelijk het daadwerkelijke uitbreken van de [[Tweede Wereldoorlog]] richtte Matchless zich grotendeels op de ontwikkeling van een militaire motorfiets. Dat werd in eerste instantie de 350cc-[[Matchless WG3/L]], die al in 1939 dienst deed in Noord-Frankrijk. Na de [[Slag om Duinkerke (1940)|slag om Duinkerke]] en de daaropvolgende Britse evacuatie[[operatie Dynamo]] bleef vrijwel al het materieel, al dan niet vernietigd, achter in [[Duinkerke]]. Onmiddellijk werden alle beschikbare Matchless-motorfietsen aangekocht door het [[War Office]] om de verliezen te compenseren. Het War Office startte tests voor de aanbesteding van specifiek militaire motorfietsen. Matchless ontwikkelde de WG3/L door tot de [[Matchless G3/L]] met de [[teledraulic]]-hydraulisch gedempte [[telescoopvork]]. Het [[Zuid-Afrika]]anse leger bestelde 110 G3/L's voor [[motorordonnans]]sen, maar de Britse opdracht ging in eerste instantie naar [[Triumph (motorfiets)|Triumph]] met haar [[Triumph 3TW|3TW]]. De Triumph-fabriek aan Priory Street in [[Coventry]] ging echter verloren bij het [[bombardement op Coventry]] op [[14 november]] [[1940]]. Triumph opende in mei 1942 een nieuwe fabriek in [[Meriden (West Midlands)|Meriden]], maar toen was de opdracht voor de productie van 80.000 motorfietsen al naar [[Associated Motor Cycles|AMC]] gegaan. De militaire Matchless G3/L zou na de oorlog helpen om de civiele productie weer op te starten. Het AJS Model 26 zou echter niet meer terugkomen. Na de oorlog kwam het AJS Model 16 wel terug, maar dat was een via [[badge-engineering]] verkregen kopie van de Matchless G3/L.
{{Appendix|1=Bronnen|2=
* http://archives.jampot.dk/promotional/Sales_Brochures/A_Pre-war/1936_AJS_Sales_Brochure.pdf
;Voetnoten
{{References}}
}}

[[Categorie:Motorfietsserie van AJS|26 Model 26-serie]]
[[Categorie:Motorfietsserie van Associated Motor Cycles|AJS Model 26-serie]]

title: Algemeen

Merk: AJS

Categorie: Toermotor

title: Motor

Motortype: Stoterstangen kopklepmotor

Bouwwijze: Staande eencilinder

Koeling: Lucht

Boring: 69 mm

Slag: 93 mm

Ontstekingssysteem: Lucas-magneet

Smeersysteem: Dry-sump

title: Prestaties

Vermogen: 3½ pk

title: Aandrijving

Primaire aandrijving: Ketting

Koppeling: Enkelvoudige droge plaat

Secundaire aandrijving: Ketting

title: Rijwielgedeelte

Frame: Semi-dubbel wiegframe

Voorvork: Girder-type parallellogramvork

Achtervork: Star

Remmen: Trommelremmen

Tankinhoud: 12,5 liter


text:
# Vorontsovo (Koersk)
Vorontsovo (Russisch: Воронцово) is een dorp (derevnja) in de Russische oblast Koersk, district Koerski, selsovjet Besedinski.

## Geografie
Vorontsovo ligt op het Centraal-Russisch Plateau, op de Rat (de rechter zijrivier van de Sejm), 15 km ten oosten van Koersk, 1 km van de selsovjetcenter – Besedino.

### Klimaat
Net als in de rest van het district, is het lokale klimaat vochtig continentaal, met significante regenval gedurende het hele jaar (Dfb volgens de klimaatclassificatie van Köppen).

## Inwonersontwikkeling
| Jaar | Aantal inwoners |
| ---- | --------------- |
| 2002 | 254             |
| 2010 | 224             |

Opmerking: Volkstelling

## Economie en infrastructuur
Er zijn 113 huizen in de plaats.

### Verkeer
Vorontsovo ligt 1 km van de federale weg R-298 (Koersk – Voronezj – R-22 of Kaspi; onderdeel van de E38).
1. Anpilogovo · 1. Bezlesnoje · 1. Koerasovo · 1. Krasnikovo · 1. Mokva · 1. Pisklovo · 1. Sjemjakino · 1. Tsvetovo · 1. Vinnikovo · 2. Anpilogovo · 2. Bezlesnoje · 2. Boekrejevo · 2. Koerasovo · 2. Krasnikovo · 2. Mokva · 2. Nizjnjaja Medveditsa · 2. Pisklovo · 2. Sjemjakino · 2. Vinnikovo · Aleksandrovka · Aleksandrovka · Aljabjevo · Aljabjevo · Barysjnikovo · Belomestnoje · Berjozka · Besedino · Bezobrazovo · Boekrejevka · Boekrejevka · Boekrejevo · Boekrejevskije Vyselki · Bolsjoje Loekino · Bolsjoje Maltsevo · Bolsjoje Sjoemakovo · Brezjnevo · Chalino · Chardikovo · Chmelevaja · Choroezjevka · Chrenovets · Chvosjtsjin · Chvostovo · Demino · Denisovo · Doebovets · Doebovets · Doechovets · Doechovets · Doernevo · Dolgoje · Dronjajevo · Frolovka · Glebovo · Gnezdilovo · Goloebitskoje · Gorodisjtsje · Gremjatsjka · Iskra · Ivanovka · Ivanovka · Jakoenino · Jekaterinovka · Jelkovo · Jerjomino · Jeskovo · Joebilejny · Kalinin · Kamenevo · Kamenevo · Kamysji · Karasevka · Kasinovski · Kastornaja · Kirejevka · Kislino · Kizilovo · Kljoekva · Kljoekvinski · Koekoejevka · Koeritsa · Koerkino · Koetepova · Koevsjinnoje · Kolodnoje · Konevo · Korelovo · Krasny Pachar · Lazoerny · Lebjazje · Lipovets · Lisovo · Majkovo · Majskaja Zarja · Malachovo · Malaja Sjoemakovka · Malinovy · Maloje Loekino · Maloje Maltsevo · Marsjala Zjoekova · Melnikov · Michajlovo · Mlodat · Moeravlevo · Moeravlevo · Moerynovka · Mosjkino · Nartovo · Nikolajevka · Nikolajevka · Nizjneje Bartenevo · Nizjnekasinovo · Nizjnjaja Medveditsa · Nizjnjaja Zabolot · Novoposelenovka · Novoretsjenski · Novosjolovski · Nozdratsjevo · Oesjakovo · Otresjkovo · Ovsjannikovo · Pachomovo · Pasjino · Pasjkovo · Petrin · Petrovskoje · Pimenovo · Podlesny · Polevaja · Poljanskoje · Postojalyje Dvory · Potapovo · Pronskoje · Radino · Rassylnaja · Razinkovo · Reoetov · Rogovka · Rysjkovo · Sablin · Sacharovka · Samorjadovo · Sapogovo · Selichovy Dvory · Semidesny · Semjonovka · Semjonovka · Sjagarovo · Sjechovtsovo · Schoeklinka · Sjoemakov · Sjtsjetinka · Smorodnoje · Sotnikovo · Stepnoi · Tatarenkova · Tjoply · Tsjaplygina · Tsjerjomoesjki · Tsjoejkova · Tsjoerilovo · Toetovo · Tolmatsjovo · Tolmatsjovo · Toporok · Troitsa · Verchneje Bartenevo · Verchneje Goetorovo · Verchnekasinovo · Verchnjaja Medveditsa · Verchnjaja Zabolot · Verjovkino · Vinnikovo-Nikolajevka · Vinogrobl · Vodjanoje · Voloboejevka · Voloboejevo · Voloboejevo · Vorontsovo · Vorosjnevo · Voskresenovka · Vvedenskoje · Zapovedny · Zjerdevo · Zjerebtsovo · Zjiljajevo · Zjoeravlin · Zoebkov · Zorino · Zorino · Zvjagintsevo

title: Vorontsovo (Koersk)

wikitext:
{{Infobox plaats in Rusland
| naam = Vorontsovo
| altnaam = Воронцово
| wapen =
| afb stadsbeeld = | afb onderschrift =
| vlag =
| oblast = [[Oblast Koersk|Koersk]]
| republiek =
| rayon = [[District Koerski (oblast Koersk)|district Koerski]]
| inwoners = 224
| census = 2010
| km2 =
| okatonummer = 38 220 808 006<ref>{{cite web|url=https://classinform.ru/okato/search.php?str=38220808006|title=Справочник кодов общероссийских классификаторов|publisher=classinform.ru|lang=ru|accessdate=2022-01-24}}</ref>
| netnummer = 4712<ref>{{cite web|url=https://соцпортал46.рф/town/kursk/|title=Курский район|publisher=соцпортал46.рф|lang=ru|accessdate=2022-01-24}}</ref>
| postcode = 305501<ref>{{cite web|url=https://gdeposylka.ru/courier/russian-post/305501|title=Удобный сервис отслеживания посылок!|publisher=ГдеПосылка.ру|lang=ru|accessdate=2022-01-24}}</ref><ref>{{cite web|url=http://ruspost.indexe.info/pochtovye-indeksy-kurskaya-oblast/pochtovye-indeksy-kurskij-rajon-kurskaya-oblast/|title=Postcodes voor district Koerski, oblast Koersk|publisher=ruspost.indexe.info|lang=ru|accessdate=2022-01-24}}</ref>
| tijdzone = 3
| website = [http://besedino.rkursk.ru/ besedino.rkursk.ru]
| lat_deg = 51 | lat_min = 43 | lat_sec = 07
| lon_deg = 36 | lon_min = 29 | lon_sec = 43
| locatiekaartspecifiek = oblast Koersk
}}

'''Vorontsovo''' ([[Russisch]]: Воронцово) is een [[dorp]] (''[[derevnja]]'') in de Russische [[oblast Koersk]], [[District Koerski (oblast Koersk)|district Koerski]], [[selsovjet]] Besedinski.

== Geografie ==
Vorontsovo ligt op het [[Centraal-Russisch Plateau]], op de [[Rat (zijrivier van Sejm)|Rat]] (de rechter zijrivier van de [[Sejm (rivier)|Sejm]]), 15 km ten oosten van [[Koersk (stad)|Koersk]], 1 km van de selsovjetcenter – [[Besedino (Koersk)|Besedino]].<ref name="inf">{{cite web|url=https://publichnaya-kadastrovaya-karta.com/kurskaya/kurskij_voroncovo?obj=86154|title=Отчет об объекте недвижимости: деревня Воронцово|publisher=publichnaya-kadastrovaya-karta.com|lang=ru|accessdate=2022-01-24}}</ref>

=== Klimaat ===
Net als in de rest van het district, is het lokale klimaat vochtig continentaal, met significante regenval gedurende het hele jaar ([[Vochtig continentaal klimaat|Dfb]] volgens de klimaatclassificatie van Köppen).<ref>{{cite web|url=http://trasa.ru/region/kurskaya_clim.html|title=Климат Курской области|publisher=trasa.ru|lang=ru|accessdate=2022-01-24}}</ref>

== Inwonersontwikkeling ==
{| class="wikitable"
|- class="achergrondkleur6"
! Jaar
! Aantal<br />inwoners
|-
| 2002 || align="right" | 254
|-
| 2010 || align="right" | {{Verlies}}224
|}
''Opmerking'': Volkstelling

== Economie en infrastructuur ==
Er zijn 113 huizen in de plaats.<ref name="inf" />
=== Verkeer ===
Vorontsovo ligt 1 km van de federale weg R-298 (Koersk – [[Voronezj]] – [[R-22 (Rusland)|R-22 of Kaspi]]; onderdeel van de [[Europese weg 38|E38]]).

{{Navigatie district Koerski (oblast Koersk)}}

{{Appendix}}

[[Categorie:Plaats in de oblast Koersk]]

title: Kerngegevens

Oblast: Koersk

Gemeente: district Koerski

title: Algemeen

title: Overig

Tijdzone: MSK (UTC+3)

Overig: Website: besedino.rkursk.ru

title: Locatie in oblast Koersk

Locatie in oblast Koersk: Vorontsovo (Koersk) (oblast Koersk) · Vorontsovo (Koersk)

Portaal: Rusland


text:
# Kathala axillaris
Kathala axillaris is een straalvinnige vissensoort uit de familie van ombervissen (Sciaenidae). De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1830 door Cuvier.

title: Kathala axillaris

wikitext:
{{Taxobox straalvinnige
| titelweergave = cursief
| naam = ''Kathala axillaris''
| afbeelding = Sciaena axillaris Ford 43.jpg
| afbeeldingtekst =
| orde = [[Baarsachtigen|Perciformes]] (Baarsachtigen)
| familie = [[Ombervissen|Sciaenidae]] (Ombervissen)
| geslacht = ''[[Kathala]]''
| auteur = Cuvier
| datum = 1830
| haakjes = ja
| origineel = ''Corvina axillaris'' Cuvier, 1830
| worms = 281216
| synoniem = * ''Sciaena axillaris'' (Cuvier, 1830)
* ''Pseudosciaena axillaris'' (Cuvier, 1830)
|status=LC|statusbron=2018|rl-id=49182317}}
'''''Kathala axillaris''''' is een [[straalvinnigen|straalvinnige]] [[vissen (dieren)|vissensoort]] uit de familie van [[ombervissen]] (Sciaenidae).<ref>{{Link FishBase species|genus=Kathala|species=axillaris|month=10|year=2011}}</ref> De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1830 door Cuvier.

{{Appendix}}
{{Beginnetje|biologie|2011|10|22}}

[[Categorie:Ombervissen]]

title: Kathala axillaris · IUCN-status: Niet bedreigd (2018)

Stam: Chordata (Chordadieren)

Superklasse: Osteichthyes (Beenvisachtigen)

Klasse: Actinopterygii (Straalvinnigen)

Orde: Perciformes (Baarsachtigen)

Familie: Sciaenidae (Ombervissen)

Geslacht: Kathala

title: Synoniemen

Portaal: Biologie · Vissen


text:
# Conferentie van Constantinopel
De Conferentie van Constantinopel  vond plaats van 23 december 1876 tot 20 januari 1877. Aanleiding waren de Opstand van Herzegovina in 1875 en de Aprilopstand en de bloedige manier waarop deze werd neergeslagen in 1876.
Aan de conferentie namen de vijf Europese grootmachten deel: het Verenigd Koninkrijk, het Keizerrijk Rusland, Frankrijk, het Duitse Keizerrijk, Oostenrijk-Hongarije en het Koninkrijk Italië. Het doel van de conferentie was een aantal politieke hervormingen doorvoeren in Bosnië en het Ottomaanse Rijk, met name Bulgarije.

## Deelnemers
De vijf grootmachten werden door de volgende personen vertegenwoordigd:
- Verenigd Koninkrijk van Groot-Brittannië en Ierland:

lord Robert Gascoyne-Cecil en sir Henry Elliot;
- Keizerrijk Rusland:

graaf Nikolay Pavlovich Ignatyev
- Frankrijk:

graaf Jean-Baptiste de Chaudordy en graaf François de Bourgoing;
- Duitse Keizerrijk:

baron Karl von Werther;
- Oostenrijk-Hongarije:

baron Heinrich von Calice en graaf Ferenc Zichy;
- Koninkrijk Italië:

graaf Luigi (Lodovico) Corti.
Ook de Amerikaanse consulaat Eugene Schuyler was betrokken bij het nemen van belangrijke beslissingen op de conferentie.
Het Ottomaanse rijk werd vertegenwoordig door:
- grootvizier Mithat Pasja
- Saffet Pasha
- Edhem Pasha.

Lord Salisbury en graaf Ignatyev speelden belangrijke rollen in de conferentie. Ignatyev probeerde een hoop misverstanden bij de Britten over de Russische rol in het beschermen van de Orthodoxe Slavische Volkeren op te helderen. Bovendien zag Salisbury de conferentie als een goede gelegenheid om enkele conflicten met Rusland over gebieden in Centraal-Azië op te lossen.

## Beslissingen
Op de conferentie werd besloten tot het creëren van een autonome provincie, waar onder andere Bosnië en een groot deel van Herzegovina onder zouden vallen.
Ook werd besloten dat Bulgarije weer een autonoom gebied moest worden. Het deel van het Ottomaanse rijk waar veruit de meeste Bulgaren woonden werd onderverdeeld in twee provincies.
Op 23 december 1876 werden alle genomen besluiten voorgelegd aan de Ottomaanse overheid. De Ottomanen probeerden nog een paar keer veranderingen aan te laten brengen in de besluiten of er protest tegen aan te tekenen, maar dit werd allemaal verworpen door de Europese grootmachten. Op 18 januari 1877 kondigde grootvizier Mithat Pasha aan dat het Ottomaanse rijk weigerde de besluiten te accepteren. Deze beslissing leidde tot de Russisch-Turkse Oorlog.

title: Conferentie van Constantinopel

wikitext:
[[Bestand:Constantinople Conference.jpg|miniatuur|250px|De afgevaardigden van de conferentie]]
De '''Conferentie van Constantinopel'''  vond plaats van 23 december 1876 tot 20 januari 1877. Aanleiding waren de [[Opstand van Herzegovina]] in 1875 en de [[Aprilopstand]] en de bloedige manier waarop deze werd neergeslagen in 1876.

Aan de [[conferentie]] namen de vijf Europese [[grote mogendheid|grootmachten]] deel: het [[Verenigd Koninkrijk van Groot-Brittannië en Ierland|Verenigd Koninkrijk]], het [[Keizerrijk Rusland]], [[Frankrijk (hoofdbetekenis)|Frankrijk]], het [[Duitse Keizerrijk]], [[Oostenrijk-Hongarije]] en het [[Koninkrijk Italië (1861-1946)|Koninkrijk Italië]].<ref>Finkel, Caroline, ''Osman's Dream'', (Basic Books, 2005), 57; "''Istanbul was only adopted as the city's official name in 1930.''".</ref> Het doel van de conferentie was een aantal politieke hervormingen doorvoeren in [[Bosnië (gebied)|Bosnië]] en het [[Ottomaanse Rijk]], met name [[Bulgarije]].<ref>Correspondence respecting the Conference at Constantinople and the affairs of Turkey: 1876–1877. Parliamentary Papers No 2 (1877). p. 340.</ref>

== Deelnemers ==
De vijf grootmachten werden door de volgende personen vertegenwoordigd:<ref>H. Sutherland Edwards. [http://www.archive.org/stream/sirwilliamwhite00edwagoog/sirwilliamwhite00edwagoog_djvu.txt ''Sir William White K.C.B., K.C.M.G., For Six Years Ambassador at Constantinople''.] London: John Murray, 1902.</ref>

* [[Verenigd Koninkrijk van Groot-Brittannië en Ierland]]:
: lord [[Robert Gascoyne-Cecil (1830-1903)|Robert Gascoyne-Cecil]] en sir [[Henry Elliot]];
* [[Keizerrijk Rusland]]:
: graaf [[Nikolay Pavlovich Ignatyev]]
* [[Frankrijk (hoofdbetekenis)|Frankrijk]]:
: graaf [[Jean-Baptiste Alexandre Damaze de Chaudordy|Jean-Baptiste de Chaudordy]] en graaf [[François de Bourgoing]];
* [[Duitse Keizerrijk]]:
: baron [[Karl von Werther]];
* [[Oostenrijk-Hongarije]]:
: baron [[Heinrich von Calice]] en graaf [[Ferenc Zichy]];
*Koninkrijk Italië:
: graaf [[Lodovico, Count Corti|Luigi (Lodovico) Corti]].

Ook de Amerikaanse [[consulaat (diplomatie)|consulaat]] [[Eugene Schuyler]] was betrokken bij het nemen van belangrijke beslissingen op de conferentie.<ref>[http://query.nytimes.com/mem/archive-free/pdf?_r=1&res=9C00E7DB1431E53ABC4950DFB467838D669FDE The Eastern Question. The Constantinople Conference. What May Be Expected from the Meeting. The Foreign Representatives and How They Are Treated. The Report of the American Consul General. Various Items of Interest.] New York Times, 31 december 1876.</ref>

Het Ottomaanse rijk werd vertegenwoordig door:
* [[grootvizier]] [[Mithat Pasja]]
* [[Mehmed Esad Saffet Pasha|Saffet Pasha]]
* [[İbrahim Edhem Pasha|Edhem Pasha]].

Lord Salisbury en graaf Ignatyev speelden belangrijke rollen in de conferentie. Ignatyev probeerde een hoop misverstanden bij de Britten over de Russische rol in het beschermen van de Orthodoxe [[Slavische Volkeren]] op te helderen. Bovendien zag Salisbury de conferentie als een goede gelegenheid om enkele conflicten met Rusland over gebieden in [[Centraal-Azië]] op te lossen.<ref>Sneh Mahajan. [http://books.google.com/books?id=Wl7sYKcR6hwC&printsec=frontcover&dq=%22Sneh+Mahajan%22&hl=en&ei=MAiqS8KVMsSK_Ab3wYCyAQ&sa=X&oi=book_result&ct=result&resnum=1&ved=0CDMQ6AEwAA#v=onepage&q=&f=false ''British Foreign Policy, 1874-1914: The role of India''.] London and New York: Routledge, 2002. p. 40.</ref>

== Beslissingen==
[[Bestand:Balkan boundaries1876map1914.png|thumb|400px|De grenzen van Bulgarije, zoals bepaald door de conferentie.]]
Op de conferentie werd besloten tot het creëren van een [[autonomie|autonome]] provincie, waar onder andere [[Bosnië (gebied)|Bosnië]] en een groot deel van [[Herzegovina]] onder zouden vallen.

Ook werd besloten dat Bulgarije weer een autonoom gebied moest worden. Het deel van het Ottomaanse rijk waar veruit de meeste Bulgaren woonden werd onderverdeeld in twee provincies.

Op 23 december 1876 werden alle genomen besluiten voorgelegd aan de Ottomaanse overheid.<ref>Correspondence respecting the Conference at Constantinople and the affairs of Turkey: 1876–1877. Parliamentary Papers No 2 (1877). p. 140.</ref> De Ottomanen probeerden nog een paar keer veranderingen aan te laten brengen in de besluiten of er protest tegen aan te tekenen, maar dit werd allemaal verworpen door de Europese grootmachten.<ref>[http://query.nytimes.com/mem/archive-free/pdf?res=990CE5DE103AE63BBC4E52DFB766838C669FDE Turkey and the Great Powers. The Constantinople Conference. The Commissioners' Last Proposals to the Porte. An Ultimatum Presented the Great Dignitaries of State to Decide Upon an Answer.] New York Times, 16 January 1877. [https://web.archive.org/web/20151229172225/http://query.nytimes.com/mem/archive-free/pdf?res=990CE5DE103AE63BBC4E52DFB766838C669FDE Gearchiveerd] op 29 december 2015.</ref> Op 18 januari 1877 kondigde grootvizier Mithat Pasha aan dat het Ottomaanse rijk weigerde de besluiten te accepteren.<ref name="Ivanova">N. Ivanova. [https://web.archive.org/web/20120314015523/http://members.multimania.co.uk/rre/Constantinople-Conference-BG.pdf 1876 Constantinople Conference: Positions of the Great Powers on the Bulgarian political question during the Conference.] Sofia University, 2007. (in Bulgarian)</ref> Deze beslissing leidde tot de [[Russisch-Turkse Oorlog (1877-1878)|Russisch-Turkse Oorlog]].

{{Appendix|2=
* R.W. Seton-Watson. ''Disraeli, Gladstone and the Eastern Question: A Study in Diplomacy and Party Politics''. New York: W.W. Norton & Co., 1972. p. 108. {{ISBN|978-0-393-00594-3}}
* George Washburn. [http://books.google.com/books?id=404po9Wa7RoC&printsec=frontcover&dq=constantinople+conference+salisbury+sultan+1876&source=bl&ots=0Fm56PbKmT&sig=2iP1Jmgu9RYbIwywiZAEiqIhC5g&hl=en&ei=S1iqS7m3JJiM_AaA3bSnAQ&sa=X&oi=book_result&ct=result&resnum=65&ved=0CLgBEOgBMEA#v=onepage&q=&f=false ''Fifty Years in Constantinople and Recollections of Robert College''.] Boston and New York: Houghton Mifflin, 1909. p. 115–119. {{ISBN|978-1-4067-0530-0}}
{{References}}
}}

[[Categorie:Geschiedenis van Europa]]
[[Categorie:Geschiedenis van Istanbul]]
[[Categorie:Conferentie in de 19e eeuw|Constantinopel]]
[[Categorie:1876]]
[[Categorie:Politiek in 1877]]


text:
# Terry Melcher
Terence P. (Terry) Melcher (geboren als Terry Jorden, New York, 8 februari 1942 – Beverly Hills, 19 november 2004) was een Amerikaans platenproducer en songwriter.
Melcher was de enige zoon van actrice Doris Day en Al Jorden, maar werd later geadopteerd door (en genoemd naar) Days derde echtgenoot Marty Melcher. Hij hielp de carrières van onder anderen Ry Cooder, The Byrds en The Beach Boys mee vooruit. Voor die laatsten was hij medeauteur van de song Kokomo.
Begin jaren '60 trad hij samen met Bruce Johnston ook zelf op onder de naam Bruce & Terry maar hij legde zich later vooral toe op het produceren van muziek van anderen. Hij verzorgde ook verschillende shows van zijn moeder Doris Day.
- Biblioteca Nacional de España: XX1752373
- Bibliothèque nationale de France: cb13804591f (data)
- Gemeinsame Normdatei: 129592587
- International Standard Name Identifier: 0000 0000 5940 5185
- Library of Congress Control Number: n93016942
- MusicBrainz: 919370a4-8fbb-4e86-808f-50f00e7edee2
- SNAC: w69k8p0s
- Virtual International Authority File: 2654660
- WorldCat: E39PBJjXhHDfjgTF6cFYckF3Qq

title: Terry Melcher

wikitext:
[[Bestand:Terry Melcher Byrds in studio 1965.jpg|thumb|Melcher (links) in 1965 tijdens een opnamesessie van The Byrds, met in het midden [[Gene Clark]] en rechts [[David Crosby]]]]
'''Terence P. (Terry) Melcher''' (geboren als Terry Jorden, [[New York (stad)|New York]], [[8 februari]] [[1942]] – [[Beverly Hills]], [[19 november]] [[2004]]) was een [[Verenigde Staten|Amerikaans]] platenproducer en [[songwriter]].

Melcher was de enige zoon van [[actrice]] [[Doris Day]] en Al Jorden, maar werd later geadopteerd door (en genoemd naar) Days derde echtgenoot Marty Melcher. Hij hielp de carrières van onder anderen [[Ry Cooder]], [[The Byrds]] en [[The Beach Boys]] mee vooruit. Voor die laatsten was hij medeauteur van de song ''Kokomo''.

Begin jaren '60 trad hij samen met [[Bruce Johnston]] ook zelf op onder de naam Bruce & Terry maar hij legde zich later vooral toe op het produceren van muziek van anderen. Hij verzorgde ook verschillende shows van zijn moeder [[Doris Day]].

{{Bibliografische informatie}}
{{DEFAULTSORT:Melcher, Terry}}
[[Categorie:Amerikaans muziekproducent]]
[[Categorie:Amerikaans tekstdichter]]


text:
# Sartreweg
De Sartreweg is een weg in het oosten van de stad Utrecht.

## Geschiedenis
De "vierde poot" van rotonde De Berekuil werd aangelegd in de jaren zestig van de twintigste eeuw. Hierdoor kreeg de rotonde een aansluiting op de Eykmanlaan.
Vanaf 1970 tot en met 2011 lag de veemarkt van Utrecht aan de Sartreweg 1, waarna deze is gesloopt en vervangen door de woonwijk Veemarkt.

## Ligging
De straat begint vanaf De Berekuil, waar ze tussen de Zeeheldenbuurt en park de Voorveldse Polder in ligt. Hier fungeert de straat als hoofdweg en verbindt zij de Waterlinieweg, Biltstraat en de Biltsestraatweg (N237) in het zuiden met de Biltse Rading en de Kardinaal de Jongweg in het noorden. Na de kruising met de Biltse Rading en de Kardinaal de Jongweg, via het Kardinaal Alfrinkplein, gaat de straat verder als lokale weg langs weerszijden van het water. Uiteindelijk eindigt zij bij de Aartsbisschop Romerostraat, in de wijk Voordorp.

## Gebouwen
- Aan de Sartreweg 11 ligt de Brandweerkazerne Voordorp.

title: Sartreweg

wikitext:
{{Infobox straat
| straatnaam            = Sartreweg
| locatie               = [[Utrecht (stad)|Utrecht]]
| begin                 = [[De Berekuil]]
| eind                  = Aartsbisschop Romerostraat
| lengte                = ca. 1,1 km
| bouwjaar              = 1962
| bestrating            = [[Asfalt]]
| genoemdnaar           = [[Jean-Paul Sartre]]
| ov                    = Buslijnen 30 en 77 van [[U-OV]]
| lat_deg               = 52
| lat_min               = 06
| lat_sec               = 04.4
| lat_dir               = N
| lon_deg               = 5
| lon_min               = 08
| lon_sec               = 35.4
| lon_dir               = E
| afbeelding            = Luchtfoto veemarkthallen Utrecht 25-06-1999.jpg
| onderschrift          = Luchtfoto van de voormalige veemarkthallen aan de Sartreweg
| mapname               = Utrecht-stad
| portaal               = Utrecht
}}
De '''Sartreweg''' is een [[weg]] in het oosten van de stad [[Utrecht (stad)|Utrecht]].

== Geschiedenis ==
De "vierde poot" van rotonde [[De Berekuil]] werd aangelegd in de jaren zestig van de twintigste eeuw. Hierdoor kreeg de rotonde een aansluiting op de [[Eykmanlaan]].<ref>{{Citeer web |url=https://hetutrechtsarchief.nl/collectie/F079A06A900443C4BC7A1AF9D9CB30FE |titel=Utrechtsch Nieuwsblad, 20 augustus 1962 |datum= |werk= |uitgever=[[Het Utrechts Archief]] |pagina's=p. 4}}</ref>

Vanaf 1970 tot en met 2011 lag de veemarkt van Utrecht aan de Sartreweg 1, waarna deze is gesloopt en vervangen door de woonwijk [[Veemarkt (Utrecht)|Veemarkt]].<ref>{{Citeer web |url=https://www.duic.nl/wonen/acht-woonprojecten-veemarktterrein-op-rij/ |titel=De acht woonprojecten van het Veemarktterrein op een rij |datum=2017-04-24 |bezochtdatum=2023-03-03 |werk=De Utrechtse Internet Courant |taal=}}</ref>

== Ligging ==
De straat begint vanaf De Berekuil, waar ze tussen de [[Zeeheldenbuurt (Utrecht)|Zeeheldenbuurt]] en park de [[Voorveldse Polder]] in ligt. Hier fungeert de straat als hoofdweg en verbindt zij de [[Waterlinieweg]], [[Biltstraat]] en de Biltsestraatweg ([[Provinciale weg 237|N237]]) in het zuiden met de [[Biltse Rading]] en de [[Kardinaal de Jongweg]] in het noorden. Na de kruising met de Biltse Rading en de Kardinaal de Jongweg, via het Kardinaal Alfrinkplein, gaat de straat verder als lokale weg langs weerszijden van het water. Uiteindelijk eindigt zij bij de Aartsbisschop Romerostraat, in de wijk [[Voordorp (Utrecht)|Voordorp]].

== Gebouwen ==
* Aan de Sartreweg 11 ligt de [https://www.brandweer.nl/kazerne/utrecht-voordorp/ Brandweerkazerne Voordorp].

{{Appendix|2={{References}}}}
[[Categorie:Straat in Utrecht (stad)]]
[[Categorie:Noordoost (Utrecht)]]

title: Geografische informatie

Locatie: Utrecht

Coördinaten: 52° 6′ NB, 5° 9′ OL

Begin: De Berekuil

Eind: Aartsbisschop Romerostraat

Lengte: ca. 1,1 km

title: Algemene informatie

Genoemd naar: Jean-Paul Sartre

Bestrating: Asfalt

Openbaar vervoer: Buslijnen 30 en 77 van U-OV

title: Detailkaart

Detailkaart: Sartreweg (Utrecht) · Sartreweg

Portaal: Utrecht


text:
# Ève
Ève is een gemeente in het Franse departement Oise (regio Hauts-de-France) en telt 433 inwoners (2005). De plaats maakt deel uit van het arrondissement Senlis.

## Geografie
De oppervlakte van Ève bedraagt 10,4 km², de bevolkingsdichtheid is 41,6 inwoners per km².
De onderstaande kaart toont de ligging van Ève met de belangrijkste infrastructuur en aangrenzende gemeenten.

## Demografie
Onderstaande figuur toont het verloop van het inwonertal (bron: INSEE-tellingen).

title: Ève

wikitext:
{{Infobox gemeente Frankrijk
| plaatsnaam = Ève
| wapen =
| kaart =
| regio = [[Hauts-de-France]]
| departement = [[Oise (departement)|Oise]] (60)
| depnr = 60
| arrondissement = [[Arrondissement Senlis|Senlis]]
| kanton = [[Kanton Nanteuil-le-Haudouin|Nanteuil-le-Haudouin]]
| jaar = 2005
| inwoners = 433
| dichtheid = 41,6
| oppervlakte = 10,4
| water =
| latitudeGraden = 49
| latitudeMinuten = 5
| latitudeSeconden = 0
| longitudeGraden = 2
| longitudeMinuten = 42
| longitudeSeconden = 0
| E of W = E
| ol of wl = O.L.
| code = 60226
| postcode = 60330
| netnummer =
| hoogteligging = 87 - 119
| aangrenzende gemeenten =
| burgemeester =
| website =
| image = Ève (60), église Notre-Dame.jpg
}}
'''Ève''' is een gemeente in het [[Frankrijk|Franse]] departement [[Oise (departement)|Oise]] (regio [[Hauts-de-France]]) en telt 433 inwoners (2005). De plaats maakt deel uit van het arrondissement [[Arrondissement Senlis|Senlis]].

== Geografie ==
De oppervlakte van Ève bedraagt 10,4 km², de bevolkingsdichtheid is 41,6 inwoners per km².

{{Detailkaart Franse gemeente|id=60226}}

== Demografie ==
Onderstaande figuur toont het verloop van het inwonertal (bron: [[Institut national de la statistique et des études économiques/Definities|INSEE-tellingen]]).<br />
{{Grafiek inwonertal gemeente Frankrijk|id=60226}}
<!-- Bron: Frans bureau voor statistiek. Cijfers inwoneraantal volgens de definitie "population sans doubles comptes" -->

== Externe links ==
* {{Link INSEE|id=60226}}

{{Appendix}}
{{Commonscat|Ève (Oise)}}
{{Coor title dms|49|5|0|N|2|42|0|E|type:adm2nd_scale:25000_region:FR}}

[[Categorie:Gemeente in Oise|Eve]]

title: Situering

Regio: Hauts-de-France

Departement: Oise (60)

Arrondissement: Senlis

Kanton: Nanteuil-le-Haudouin

Coördinaten: 49° 5′ NB, 2° 42′ OL

title: Algemeen

title: Overig

Website: Officiële website

title: Detailkaart

Detailkaart: · Locatie in Oise

title: Foto's

Portaal: Frankrijk


text:
# Missour
Missour is een stad in Marokko en is de hoofdplaats van de provincie Boulmane.
In 2004 telde Missour 20.978 inwoners. Missour is een bekende overnachtingsplaats van de Tuareg Rally, die ieder jaar in Marokko wordt gereden, vanwege haar centrale ligging tussen Nador in het noorden en de duinenvelden in het zuiden bij Merzouga.

title: Missour

wikitext:
{{Infobox plaats in Marokko
| land = Marokko
| naam = Missour
| altnaam = ميسور
| area = [[Fès-Boulemane]]
| subarea = [[Boulmane (provincie)|Boulmane]]
| inwoners = 20.978
| census = 2004
| oppervlakte =
| dichtheid =
| postcode =
| kenteken =
| lat_deg = 33 | lat_min = 2
| lat_dir = N
| lon_deg = 3 | lon_min = 59
| lon_dir = W
}}
'''Missour''' is een stad in [[Marokko]] en is de hoofdplaats van de provincie [[Boulmane (provincie)|Boulmane]].
In 2004 telde Missour 20.978 inwoners. Missour is een bekende overnachtingsplaats van de Tuareg Rally, die ieder jaar in Marokko wordt gereden, vanwege haar centrale ligging tussen Nador in het noorden en de duinenvelden in het zuiden bij Merzouga.

{{Beginnetje|landen & volken|land=Marokko|2=2009|3=02|4=01}}
[[Categorie:Stad in Marokko]]

title: Situering

Regio: Fès-Boulemane

Provincie: Boulmane

Coördinaten: 33° 2′ NB, 3° 59′ WL

title: Algemeen

title: Overig

Portaal: Afrika


text:
# Anne Riemersma
Anne Riemersma is een Nederlands voormalig wielrenster.
Riemersma was gespecialiseerd in het baanwielrennen maar deed ook veelvuldig mee aan criteriums op de weg, waarvan ze er acht wist te winnen. Ondanks dat ze pas op 18-jarige leeftijd begon met wielrennen werd ze in 1975 derde op het Nederlands kampioenschap baanwielrennen voor elite op de sprint Dit herhaalde ze in 1976 en 1977. In 1977 werd ze tevens tweede op het omnium. In 1978, werd ze tweede op de sprint maar werd ze wel kampioen op de achtervolging en het omnium. In 1979 eindigde ze wederom als tweede op het omnium maar werd ze wederom kampioen in de achtervolging. Ze werd in 1980 nog een laatste keer kampioen op dit onderdeel.
Daarnaast wist ze driemaal een podiumplaats te behalen op de wereldkampioenschappen. In zowel 1977, 1978 als 1979 werd ze tweede op de achtervolging.
Haar carrière kwam ten einde toen ze tijdens een training in de winter van 1980/81 ten val kwam en enkele ruggenwervels beschadigde. Ze moest een jaar revalideren en besloot om te stoppen met professioneel wielrennen.
Anne Riemersma is getrouwd met oud-wielrenner Gerrit Möhlmann. Samen hebben ze twee kinderen, Peter Möhlmann en Pleuni Möhlmann. Ze is de dochter van Sjerp Riemersma.

## Belangrijkste overwinningen
1975
- Criterium van Schijndel

1976
- Criterium van Vught Baarzen

1978
- Nederlands kampioene achtervolging bij de elite
- Nederlands kampioene omnium bij de elite
- Fries kampioene op de weg
- Criterium van Usquert
- Criterium van Wernhout

1979
- Nederlands kampioene achtervolging bij de elite
- Criterium van Berlikum
- Criterium van Zwijndrecht

1980
- Nederlands kampioene achtervolging bij de elite
- Criterium van Vaassen
- Criterium van Vriezeveen

## Grote ronden
Geen

title: Anne Riemersma

wikitext:
{{Infobox wielrenner
| naam = Anne Riemersma
| volledigenaam = Anne Riemersma
| afbeelding    = Anne Riemersma (1978).jpg
| onderschrift  = Anne Riemersma (1978)
| bijnaam =
| geboortedatum =
| geboortestad =
| geboorteland =
| lengte =
| gewicht =
| ploeg = Gestopt
| jaren = [[1977]]
| vorigeploegen = [[Beck's Bier]]
| specialisatie = Baanwielrennen, tijdrijden
| msrplaats =
| msrjaar =
| msrjaar2 =
| msrjaar3 =
| rvvplaats =
| rvvjaar =
| rvvjaar2 =
| rvvjaar3 =
| prplaats =
| prjaar =
| prjaar2 =
| prjaar3 =
| lblplaats =
| lbljaar =
| lbljaar2 =
| lbljaar3 =
| rvlplaats =
| rvljaar =
| rvljaar2 =
| rvljaar3 =
| itplaats =
| itjaar =
| itjaar2 =
| itjaar3 =
| itetappes =
| frplaats =
| frjaar =
| frjaar2 =
| frjaar3 =
| fretappes =
| spplaats =
| spjaar =
| spjaar2 =
| spjaar3 =
| spetappes =
| wkplaats =
| wkjaar =
| wkjaar2 =
| wkjaar3 =
| ptplaats =
| ptjaar =
| ptjaar2 =
| ptjaar3 =
| functies =
| functiejaren =
| extra =
}}
'''Anne Riemersma''' is een [[Nederland]]s voormalig [[wielrenster]].

Riemersma was gespecialiseerd in het [[baanwielrennen]] maar deed ook veelvuldig mee aan [[Criterium (wielerwedstrijd)|criterium]]s op de weg, waarvan ze er acht wist te winnen. Ondanks dat ze pas op 18-jarige leeftijd begon met wielrennen werd ze in 1975 derde op het Nederlands kampioenschap baanwielrennen voor [[Elite (wielersport)|elite]] op de [[Sprint (baanwielrennen)|sprint]] Dit herhaalde ze in 1976 en 1977. In 1977 werd ze tevens tweede op het [[omnium (wielersport)|omnium]]. In 1978, werd ze tweede op de sprint maar werd ze wel kampioen op de [[Achtervolging (wielrennen)|achtervolging]] en het omnium. In 1979 eindigde ze wederom als tweede op het omnium maar werd ze wederom kampioen in de achtervolging. Ze werd in 1980 nog een laatste keer kampioen op dit onderdeel.

Daarnaast wist ze driemaal een podiumplaats te behalen op de [[Wereldkampioenschappen baanwielrennen|wereldkampioenschappen]]. In zowel 1977, 1978 als 1979 werd ze tweede op de [[Lijst van wereldkampioenen achtervolging|achtervolging]].

Haar carrière kwam ten einde toen ze tijdens een training in de winter van 1980/81 ten val kwam en enkele ruggenwervels beschadigde. Ze moest een jaar revalideren en besloot om te stoppen met professioneel wielrennen.

Anne Riemersma is getrouwd met oud-wielrenner [[Gerrit Möhlmann]]. Samen hebben ze twee kinderen, [[Peter Möhlmann]] en [[Pleuni Möhlmann]]. Ze is de dochter van [[Sjerp Riemersma]].

== Belangrijkste overwinningen ==
{{palmares start}}
'''1975'''
* [[Criterium (wielerwedstrijd)|Criterium]] van [[Schijndel]]

'''1976'''
* Criterium van [[Vught Baarzen]]

'''1978'''
* [[Bestand:Jersey dutchflag.svg|25px]] Nederlands kampioene [[Achtervolging (wielrennen)|achtervolging]] bij de elite
* [[Bestand:Jersey dutchflag.svg|25px]] Nederlands kampioene [[omnium (wielersport)|omnium]] bij de elite
* Fries kampioene op de weg
* Criterium van [[Usquert]]
* Criterium van [[Wernhout]]

'''1979'''
* [[Bestand:Jersey dutchflag.svg|25px]] Nederlands kampioene achtervolging bij de elite
* Criterium van [[Berlikum]]
* Criterium van [[Zwijndrecht (Nederland)|Zwijndrecht]]

'''1980'''
* [[Bestand:Jersey dutchflag.svg|25px]] Nederlands kampioene achtervolging bij de elite
* Criterium van [[Vaassen]]
* Criterium van [[Vriezeveen]]
{{palmares eind}}

== Grote ronden ==
''Geen''

{{DEFAULTSORT:Riemersma, Anne}}
[[Categorie:Nederlands baanwielrenner]]
[[Categorie:Nederlands wielrenner]]

title: Persoonlijke informatie

Volledige naam: Anne Riemersma

title: Sportieve informatie

Huidige ploeg: Gestopt

Specialisatie(s): Baanwielrennen, tijdrijden

title: Ploegen

Beck's Bier

Portaal: Wielersport


text:
# Loozensche Linie
De Loozensche Linie was een verdedigingswerk uit de tijd van Napoleon, bedoeld om de Bataafse Republiek te beschermen.

## Geschiedenis en ligging
De linie ligt tussen de steden Hardenberg en Gramsbergen, voornamelijk in het winterbed van de Overijsselse Vecht, bij de buurtschap Loozen, waar de linie zijn naam aan dankt. De aanleg van de Loozensche Linie begon in 1799 en in 1801 was die klaar voor gebruik. De linie vormde één geheel met de Venebruggerschans en Fort de Haandrik, dat werd gebouwd als bescherming van de oostgrens. Het geheel was bedoeld als versterking van de bestaande Linie van de Eems.
Van de Loozensche linie zijn nog enkele herkenbare delen overgebleven, zoals een gedeelte van een bastion, waterstructuren bij een niet bewaard gebleven redoute en een overblijfsel van een voormalige meander. In 1971 werden verschillende onderdelen van het verdedigingswerk opgenomen als rijksmonument.

## Recreatie
Staatsbosbeheer is eigenaar van het terrein en voert het beheer uit. Het waterschap Velt en Vecht heeft de rivier de Vecht aangepast aan het fort, en in de directe omgeving van de Loozensche Linie werd in 2007 de landhoeve Zwieseborg geopend. Deze verbouwde, monumentale boerderij is omgebouwd tot een vakantie- en recreatieboerderij waar personen met een handicap gedurende het hele jaar op vakantie kunnen. Op de bijbehorende camping en hotelkamers kunnen familieleden verblijven. Ook werden er voet- en fietspaden aangelegd. In de jaren erna werden dankzij een samenwerking tussen provincie Overijssel, gemeente Hardenberg en Staatsbosbeheer een uitkijktoren en kunstwerk geplaatst. Bij het bastion bevindt zich een pontje.

title: Loozensche Linie

wikitext:
[[Bestand:Loozensche Linie.jpg|thumb|300px|De Loozensche Linie]]
De '''Loozensche Linie''' was een [[verdedigingswerk]] uit de tijd van [[Napoleon Bonaparte|Napoleon]], bedoeld om de [[Bataafse Republiek]] te beschermen.

== Geschiedenis en ligging ==
De [[linie]] ligt tussen de steden [[Hardenberg (stad)|Hardenberg]] en [[Gramsbergen]], voornamelijk in het [[winterbed]] van de [[Overijsselse Vecht]], bij de buurtschap [[Loozen]], waar de linie zijn naam aan dankt. De aanleg van de Loozensche Linie begon in 1799 en in 1801 was die klaar voor gebruik. De linie vormde één geheel met de [[Venebruggerschans]] en [[Fort de Haandrik]], dat werd gebouwd als bescherming van de oostgrens. Het geheel was bedoeld als versterking van de bestaande [[Linie van de Eems]].

Van de Loozensche linie zijn nog enkele herkenbare delen overgebleven, zoals een gedeelte van een [[bastion]], waterstructuren bij een niet bewaard gebleven [[redoute]] en een overblijfsel van een voormalige [[Meander (waterloop)|meander]]. In 1971 werden verschillende onderdelen van het verdedigingswerk opgenomen als [[rijksmonument]].<ref>Monumentenregister: [https://monumentenregister.cultureelerfgoed.nl/monumenten/17193 17193], [https://monumentenregister.cultureelerfgoed.nl/monumenten/17194 17194], [https://monumentenregister.cultureelerfgoed.nl/monumenten/17195 17195]. [https://web.archive.org/web/20200716080119/https://monumentenregister.cultureelerfgoed.nl/monumenten/17193 Gearchiveerd] op 16 juli 2020.</ref>

== Recreatie ==
[[Staatsbosbeheer]] is eigenaar van het terrein en voert het beheer uit. Het [[waterschap]] [[Velt en Vecht]] heeft de rivier de Vecht aangepast aan het fort, en in de directe omgeving van de Loozensche Linie werd in [[2007]] de landhoeve Zwieseborg geopend. Deze verbouwde, monumentale boerderij is omgebouwd tot een vakantie- en recreatieboerderij waar personen met een handicap gedurende het hele jaar op vakantie kunnen. Op de bijbehorende camping en hotelkamers kunnen familieleden verblijven. Ook werden er voet- en fietspaden aangelegd. In de jaren erna werden dankzij een samenwerking tussen [[provincie Overijssel]], [[Hardenberg (gemeente)|gemeente Hardenberg]] en [[Staatsbosbeheer]] een [[uitkijktoren]] en [[Beeldhouwkunst|kunstwerk]] geplaatst.<ref>[https://www.destentor.nl/regio/hardenberg/gramsbergen/3452070/Loozensche-Linie-opent-pas-in-2009.ece ''Loozensche Linie opent pas in 2009''], 22 juli 2008, in dagblad De Stentor</ref><ref>[https://web.archive.org/web/20200713171449/https://www.vechtstromen.nl/buurt/gemeenten/hardenberg/loozensche-linie/ ''Loozensche Linie''] op www.vechtstromen.nl, geraadpleegd op 13 juli 2020</ref> Bij het bastion bevindt zich een pontje.

== Referenties ==
;Noten
{{references}}
;Bronnen
*[http://www.hamaland-advies.nl/pdf/Loozensche_Linie.pdf Loozensche Linie]{{dode link|datum=september 2017 |bot=InternetArchiveBot }} op www.hamaland-advies.nl
*[https://web.archive.org/web/20070911093520/http://provincie.overijssel.nl/beleid/water/waterprojecten/loozensche_linie Waterproject Loozensche Linie] op www.overijssel.nl

{{Coor title|type:landmark}}

[[Categorie:Vestingwerk in Nederland]]
[[Categorie:Bouwwerk in Hardenberg]]
[[Categorie:Gemeentelijk monument in Hardenberg]]
[[Categorie:Rijksmonument in Hardenberg]]


text:
# Bruinvlekboomloper
De bruinvlekboomloper (Margarornis stellatus) is een zangvogel uit de familie Furnariidae (ovenvogels).

## Verspreiding en leefgebied
Deze soort komt voor in Colombia en Ecuador.

## Status
De grootte van de populatie is niet gekwantificeerd maar de soort wordt omschreven als algemeen. De aantallen nemen wel af en omdat het verspreidingsgebied klein is heeft deze soort op de Rode lijst van de IUCN de status gevoelig.

title: Bruinvlekboomloper

wikitext:
{{Taxobox vogel
| status            = NT
| statusbron        = 2016
| rl-id             = 22702722
| afbeelding        = Fulvous-dotted Treerunner - Colombia S4E9530.jpg
| orde              = [[Zangvogels|Passeriformes]] (Zangvogels)
| onderorde         = [[Schreeuwvogels|Suboscines]] (Schreeuwvogels)
| familie           = [[Ovenvogels|Furnariidae]] (Ovenvogels)
| geslacht          = ''[[Margarornis]]'' (Boomlopers)
| afbeelding2       = Margarornis stellatus map.svg
| w-naam            = ''Margarornis stellatus''
| auteur            = [[Philip Lutley Sclater|Sclater]] & [[Osbert Salvin|Salvin]]
| datum             = 1873
| haakjes           =
| commons           = Category:Margarornis stellatus
| species           = Margarornis stellatus
}}
De '''bruinvlekboomloper''' (''Margarornis stellatus'') is een [[Zangvogels|zangvogel]] uit de [[Familie (biologie)|familie]] [[Ovenvogels|Furnariidae]] (ovenvogels).

==Verspreiding en leefgebied==
Deze soort komt voor in [[Colombia]] en [[Ecuador]].

==Status==
De grootte van de populatie is niet gekwantificeerd maar de soort wordt omschreven als algemeen. De aantallen nemen wel af en omdat het verspreidingsgebied klein is heeft deze soort op de [[Rode lijst van de IUCN]] de status ''gevoelig''.<ref name="IUCN" />

{{Taxonbalk}}
{{Appendix}}

[[Categorie:Ovenvogels]]
[[Categorie:Dier uit het Neotropisch gebied]]
[[Categorie:IUCN-status gevoelig]]

title: Bruinvlekboomloper · IUCN-status: Gevoelig (2016)

Klasse: Aves (Vogels)

Orde: Passeriformes (Zangvogels)

Onderorde: Suboscines (Schreeuwvogels)

Familie: Furnariidae (Ovenvogels)

Geslacht: Margarornis (Boomlopers)

title: Soort

Portaal: Biologie · Vogels


text:
# Isabella and the Pot of Basil (Hunt)
Isabella and the Pot of Basil (Nederlands: Isabella en de basilicumpot) is een schilderij van de prerafaëlitische Engelse kunstschilder William Holman Hunt, gemaakt in 1867-1868, 187 x 116 centimeter groot. Het toont Isabella, een personage uit Boccaccio's Decamerone, die de pot met basilicum omarmt waarin ze het hoofd bewaart van haar geliefde Lorenzo, die vermoord werd door haar broers. Het werk bevindt zich thans in de collectie van de Laing Art Gallery te Newcastle upon Tyne.

## Isabella en de basilicumpot
Isabella en de basilicumpot is een verhaal uit Boccaccio's Decamerone (dag IV, verhaal 5).
Isabella is een mooie jonge vrouw uit een rijke koopmansfamilie. Ze is voorbestemd om te trouwen met een "hoge edele", maar wordt verliefd op Lorenzo, de leerjongen van haar broers. Als haar broers dit ontdekken vermoorden ze Lorenzo en begraven zijn onthoofde lichaam. Lorenzo's geest bezoekt Isabella echter in haar slaap en vertelt haar wat er gebeurd is. Isabella graaft zijn lichaam op en verbergt zijn hoofd in een pot waarin ze een basilicumplant heeft gepoot, welke ze begiet met haar tranen. De basilicum groeit weelderig, maar zelf kwijnt Isabella steeds meer weg. Als haar broers haar geheim vervolgens ontdekken en er met de pot vandoor gaan, sterft Isabella van verdriet.

## Bewerking door Keats
De romantische Engelse dichter John Keats zette in 1820 Boccaccio's verhaal over Isabella en Lorenzo om in een lang gedicht, Isabella, or The Pot of Basil, dat later erg populair zou worden bij prerafaëlitische schilders. Het beeld waarin Isabella de pot met basilicum obsessief omarmd houdt, en dat Hunt zou inspireren tot het hier besproken werk, is bijna iconisch. Keats beschreef het als volgt:
En ze vergat ze: sterren, zon en maan,

En ze vergat het blauw boven de bomen,

En zij vergat de herfstbries langs de laan,

En zij vergat het dal waar sprangen stromen;

Ze wist de tijd niet om naar bed te gaan,

En 's ochtends zag ze niet de zon opkomen:

Stil bleef ze tranen gieten, diep gebogen,

Haar pot basilicum zou nooit verdrogen.
(Vertaling Jan Kuijper, Keats en Shelley, gedichten 1820, Atheneum & Polak, 2014.)

## Interpretatie van Holman Hunt
Naast de initialen van de kunstenaar vermeldt het schilderij "Florence, 1867". Hunt arriveerde een jaar eerder in de Italiaanse stad toen hij met zijn zwangere vrouw Fanny op weg was naar het Heilige Land, maar door het uitbreken van een cholera-epidemie werden ze verhinderd verder te reizen. Tijdens het oponthoud overleed zijn vrouw, met wie hij toen nog maar een jaar getrouwd was, ten gevolge van complicaties tijdens de bevalling. Kort daarna schilderde hij Isabella and the pot of Basil. Onmiskenbaar is de directe invloed van het gedicht van Keats, maar tegelijkertijd kan in het schilderij -en de gezichtsuitdrukking van achtergebleven Isabella- een weerslag worden gezien van zijn verdriet. Later in 1867 zou hij met zijn zoon Cecil terugkeren naar Londen om er het schilderij begin 1868 te voltooien. Het werd aangekocht door de Belgische kunsthandelaar Ernest Gambart.
De uitwerking van Hunt is typisch laat-prerafaëlitisch, met veel aandacht voor detail, uitgewerkt op basis van diverse voorstudies, en met een zekere nadruk ook op sensualiteit, contrasterend met haar lijden. Isabella wordt afgebeeld in een halfdoorschijnend nachthemd, klaarblijkelijk net uit haar bed, onopgemaakt zichtbaar op de achtergrond. Ze buigt zich over een soort zelfgemaakt altaar: een kerkstoel, gedrapeerd met een prachtig geborduurd kleed en daarbovenop een victoriaanse pot, gedecoreerd met schedeltjes. Haar weelderige haar lijkt verstrengeld met de groeiende basilicumplant, hetgeen haar verbondenheid met Lorenzo symboliseert.

title: Isabella and the Pot of Basil (Hunt)

wikitext:
{{Infobox schilderij
| afbeelding=Hunt, William Holman — Isabella and the Pot of Basil — 1867.jpg
| titel=Isabella and the Pot of Basil
| kunstenaar=[[William Holman Hunt]]
| jaar=[[1867]]-[[1868]]
| type=Olieverf op doek
| hoogte=187
| breedte=116
| diameter =
| plaats=[[Newcastle upon Tyne]]
| museum=[[Laing Art Gallery]]
}}
'''Isabella and the Pot of Basil''' ([[Nederlands]]: ''Isabella en de basilicumpot'') is een schilderij van de [[Prerafaëlieten|prerafaëlitische]] [[Engeland|Engelse]] kunstschilder [[William Holman Hunt]], gemaakt in [[1867]]-[[1868]], 187 x 116 centimeter groot. Het toont Isabella, een personage uit [[Giovanni Boccaccio|Boccaccio's]] [[Decamerone]], die de pot met [[basilicum (soort)|basilicum]] omarmt waarin ze het hoofd bewaart van haar geliefde Lorenzo, die vermoord werd door haar broers. Het werk bevindt zich thans in de collectie van de [[Laing Art Gallery]] te [[Newcastle upon Tyne]].

== Isabella en de basilicumpot ==
''Isabella en de basilicumpot'' is een verhaal uit [[Giovanni Boccaccio|Boccaccio's]] ''[[Decamerone]]'' (dag IV, verhaal 5).

Isabella is een mooie jonge vrouw uit een rijke koopmansfamilie. Ze is voorbestemd om te trouwen met een "hoge edele", maar wordt verliefd op Lorenzo, de leerjongen van haar broers. Als haar broers dit ontdekken vermoorden ze Lorenzo en begraven zijn onthoofde lichaam. Lorenzo's geest bezoekt Isabella echter in haar slaap en vertelt haar wat er gebeurd is. Isabella graaft zijn lichaam op en verbergt zijn hoofd in een pot waarin ze een basilicumplant heeft gepoot, welke ze begiet met haar tranen. De basilicum groeit weelderig, maar zelf kwijnt Isabella steeds meer weg. Als haar broers haar geheim vervolgens ontdekken en er met de pot vandoor gaan, sterft Isabella van verdriet.

== Bewerking door Keats ==
De [[Romantiek (stroming)|romantische]] Engelse dichter [[John Keats]] zette in 1820 Boccaccio's verhaal over Isabella en Lorenzo om in een lang gedicht, ''[[Isabella, or The Pot of Basil]]'', dat later erg populair zou worden bij [[Prerafaëlieten|prerafaëlitische]] schilders. Het beeld waarin Isabella de pot met basilicum obsessief omarmd houdt, en dat Hunt zou inspireren tot het hier besproken werk, is bijna iconisch. Keats beschreef het als volgt:

''En ze vergat ze: sterren, zon en maan,''

''En ze vergat het blauw boven de bomen,''

''En zij vergat de herfstbries langs de laan,''

''En zij vergat het dal waar sprangen stromen;''

''Ze wist de tijd niet om naar bed te gaan,''

''En 's ochtends zag ze niet de zon opkomen:''

''Stil bleef ze tranen gieten, diep gebogen,''

''Haar pot basilicum zou nooit verdrogen''.

(Vertaling [[Jan Kuijper]], ''Keats en Shelley, gedichten 1820'', Atheneum & Polak, 2014.)

[[Bestand:WHH Isabella Pot of Basil DelArt.jpg|thumb|Kleinere versie uit 1868. Opvallend zijn de afwijkende patronen van de kerkstoel en het kleed.]]

== Interpretatie van Holman Hunt ==
Naast de initialen van de kunstenaar vermeldt het schilderij "Florence, 1867". Hunt arriveerde een jaar eerder in de Italiaanse stad toen hij met zijn zwangere vrouw Fanny op weg was naar het [[Heilige Land]], maar door het uitbreken van een [[cholera]]-epidemie werden ze verhinderd verder te reizen. Tijdens het oponthoud overleed zijn vrouw, met wie hij toen nog maar een jaar getrouwd was, ten gevolge van complicaties tijdens de bevalling. Kort daarna schilderde hij ''Isabella and the pot of Basil''. Onmiskenbaar is de directe invloed van het gedicht van Keats, maar tegelijkertijd kan in het schilderij -en de gezichtsuitdrukking van achtergebleven Isabella- een weerslag worden gezien van zijn verdriet. Later in 1867 zou hij met zijn zoon Cecil terugkeren naar [[Londen]] om er het schilderij begin 1868 te voltooien. Het werd aangekocht door de [[België|Belgische]] kunsthandelaar [[Ernest Gambart]].

De uitwerking van Hunt is typisch laat-prerafaëlitisch, met veel aandacht voor detail, uitgewerkt op basis van diverse voorstudies, en met een zekere nadruk ook op sensualiteit, contrasterend met haar lijden. Isabella wordt afgebeeld in een halfdoorschijnend nachthemd, klaarblijkelijk net uit haar bed, onopgemaakt zichtbaar op de achtergrond. Ze buigt zich over een soort zelfgemaakt altaar: een kerkstoel, gedrapeerd met een prachtig geborduurd kleed en daarbovenop een [[Victoriaans tijdperk|victoriaanse]] pot, gedecoreerd met schedeltjes. Haar weelderige haar lijkt verstrengeld met de groeiende basilicumplant, hetgeen haar verbondenheid met Lorenzo symboliseert.

== Literatuur en bron ==
* Michael Robinson: ''The Pre-Raphaelites''. Londen: Flame Tree Publishing, 2007. ISBN 978-184451-742-8

== Externe links ==
* {{en}}[http://www.victorianweb.org/painting/whh/paintings/7.html Het schilderij op Victorian Web]
* {{en}}[https://www.delawareonline.com/story/news/local/2014/05/06/delaware-art-museum-sell-pre-raphaelite-painting/8760189/ Artikel over de verkoop van de replica door het Delaware Art Museum]
* {{en}}[http://hoocher.com/William_Holman_Hunt/William_Holman_Hunt.htm Informatie over Holman Hunt en het schilderij]{{Dode link}}

[[Categorie:Werk van William Holman Hunt]]
[[Categorie:Newcastle upon Tyne]]

title: Isabella and the Pot of Basil

Kunstenaar: William Holman Hunt

Techniek: Olieverf op doek

Museum: Laing Art Gallery

Locatie: Newcastle upon Tyne

Portaal: Kunst & Cultuur


text:
# Ancaran
Ancaran is een bestuurslaag in het regentschap Kuningan van de provincie West-Java, Indonesië. Ancaran telt 7660 inwoners (volkstelling 2010).

title: Ancaran

wikitext:
{{Infobox plaats in Indonesië
| soort          = Dorp
| naam           = Ancaran
| inwoners       = 7660
| datum inwoners = 2010
| provincie      = [[West-Java]]
| regentschap    = [[Kuningan (regentschap)|Kuningan]]
| onderdistrict  = [[Kuningan (onderdistrict)|Kuningan]]
| eiland         =
| tijdzone       =
| code desa      = 3208130011
| mapname        =
| lat_deg        =
| lat_min        =
| lat_sec        =
| lon_deg        =
| lon_min        =
| lon_sec        =
| image          =
| caption        =
}}
'''Ancaran''' is een bestuurslaag in het [[Regentschap (Indonesië)|regentschap]] [[Kuningan (regentschap)|Kuningan]] van de [[Provincies van Indonesië|provincie]] [[West-Java]], [[Indonesië]]. Ancaran telt 7660 inwoners (volkstelling 2010).

{{Appendix|2=
* Resultaten van de volkstelling (2010), Badan Pusat Statistik, [https://web.archive.org/web/20121202090212/http://bps.go.id/eng/download_file/Population_of_Indonesia_by_Village_2010.pdf Population_of_Indonesia_by_Village]
}}
{{Beginnetje|landen & Volken|land=Indonesië|2=2013|3=06|4=16}}

[[Categorie:Plaats in West-Java]]

title: Situering

Provincie: West-Java

Regentschap of · stadsgemeente: Kuningan

Onderdistrict: Kuningan

title: Algemeen

title: Overig

Portaal: Indonesië


text:
# Monte San Giovanni Campano
Monte San Giovanni Campano is een gemeente in de Italiaanse provincie Frosinone (regio Latium) en telt 12.818 inwoners (31-12-2004). De oppervlakte bedraagt 48,5 km², de bevolkingsdichtheid is 264 inwoners per km².
De volgende frazioni maken deel uit van de gemeente: Anitrella, Chiaiamari, Colli, La Lucca, Porrino.
- Kasteel van Monte San Giovanni Campano

## Demografie
Monte San Giovanni Campano telt ongeveer 4691 huishoudens. Het aantal inwoners steeg in de periode 1991-2001 met 0,1% volgens cijfers uit de tienjaarlijkse volkstellingen van ISTAT.
| Jaar | Inwoneraantal |
| ---- | ------------- |
| 1991 | 12.727        |
| 2001 | 12.739        |

## Geografie
De gemeente ligt op ongeveer 420 m boven zeeniveau.
Monte San Giovanni Campano grenst aan de volgende gemeenten: Arce, Arpino, Boville Ernica, Castelliri, Fontana Liri, Sora, Strangolagalli, Veroli.

title: Monte San Giovanni Campano

wikitext:
{{Infobox gemeente Italië
| naam= Monte San Giovanni Campano
| italiaansenaam=
| kaart= Map_of_comune_of_Monte_San_Giovanni_Campano_(province_of_Frosinone,_region_Lazio,_Italy).svg
| provincie= [[Frosinone (provincie)|Frosinone]] (FR)
| regioAfk= LAZ
| regio= [[Latium]]
| jaar= 31-12-2004
| inwonersaantal= 12.818
| inwonersperkm2= 264
| oppervlakte= 48,5
| water=
| lat_deg= 41
| lat_min= 38
| lat_sec= 0
| lon_deg= 13
| lon_min= 31
| lon_sec= 0
| kaartX= 170
| kaartY= 181
| code= 060044
| postcode= 03025
| netnummer= 0775
| hoogteligging= 420
| aangrenzende gemeenten=
| beschermheilige= San Tommaso d'Aquino - Maria SS.ma del Suffragio
| naam inwoner= monticiani
}}
'''Monte San Giovanni Campano''' is een gemeente in de [[Italië|Italiaanse]] provincie [[Frosinone (provincie)|Frosinone]] (regio [[Latium]]) en telt 12.818 inwoners (31-12-2004). De oppervlakte bedraagt 48,5 km², de bevolkingsdichtheid is 264 inwoners per km².

De volgende [[frazione|frazioni]] maken deel uit van de gemeente: Anitrella, Chiaiamari, Colli, La Lucca, Porrino.

<gallery>
Castello_di_Monte_San_Giovanni_Campano_9.JPG|Kasteel van Monte San Giovanni Campano
Infiorata.jpg
Canneto_di_colli.JPG
</gallery>

==Demografie==
Monte San Giovanni Campano telt ongeveer 4691 [[huishouden]]s. Het aantal inwoners steeg in de periode 1991-2001 met 0,1% volgens cijfers uit de tienjaarlijkse [[volkstelling]]en van [[ISTAT]].

{| class="wikitable" style="text-align:center;"
! width=70px | Jaar
! width=100px | Inwoneraantal
|-
| 1991 || 12.727
|-
| 2001 || 12.739
|}

==Geografie==
De gemeente ligt op ongeveer 420 m boven zeeniveau.

Monte San Giovanni Campano grenst aan de volgende gemeenten: [[Arce (Italië)|Arce]], [[Arpino]], [[Boville Ernica]], [[Castelliri]], [[Fontana Liri]], [[Sora (Italië)|Sora]], [[Strangolagalli]], [[Veroli]].

== Externe link ==
* [https://www.comune.montesangiovannicampano.fr.it/ Site gemeente]

{{Appendix|2=
* [http://www.istat.it/ Italiaans bureau voor statistiek]
}}
{{Navigatie provincie Frosinone}}
{{Commonscat}}
{{Coor title dms|41|38|0|N|13|31|0|E|type:adm2nd_scale:25000_region:IT}}

[[Categorie:Gemeente in Frosinone]]
[[Categorie:Stad in Italië]]

title: Situering

Regio: Latium (LAZ)

Provincie: Frosinone (FR)

title: Algemeen

title: Overig

Naam inwoner: monticiani

title: Detailkaart

Detailkaart: Locatie van Monte San Giovanni Campano in Frosinone (FR)

title: Foto's

Portaal: Italië


text:
# Limnophila (Limnophila) colophallus
Limnophila (Limnophila) colophallus is een tweevleugelige uit de familie steltmuggen (Limoniidae). De soort komt voor in het Neotropisch gebied.

title: Limnophila (Limnophila) colophallus

wikitext:
{{Taxobox insect
| titelweergave = ''Limnophila (Limnophila) colophallus''
| naam = ''Limnophila (Limnophila) colophallus''
| afbeelding =
| afbeeldingtekst =
| orde = [[Tweevleugeligen|Diptera]] (Tweevleugeligen)
| familie = [[Steltmuggen|Limoniidae]] (Steltmuggen)
| geslacht = ''[[Limnophila]]''
| w-naam = ''Limnophila (Limnophila) colophallus''
| auteur = Alexander
| datum = 1967
| haakjes =
| commons =
| species =
}}
'''''Limnophila (Limnophila) colophallus''''' is een [[Tweevleugeligen|tweevleugelige]] uit de familie [[steltmuggen]] (Limoniidae). De soort komt voor in het [[Neotropisch gebied]].

{{Beginnetje|biologie|2=2011|3=07|4=02}}
[[Categorie:Limnophila]]
[[Categorie:Steltmug uit het Neotropisch gebied]]

title: Limnophila (Limnophila) colophallus

Orde: Diptera (Tweevleugeligen)

Familie: Limoniidae (Steltmuggen)

Geslacht: Limnophila

title: Soort


text:
# Abu Kamal
Abu Kamal, ook Al-Bukamal, is een plaats in het Syrische gouvernement Deir ez-Zor. De stad telt 66.589 inwoners (2008 est) en ligt dicht bij de oude historische stad Mari
De stad fungeerde van november 2017 tot 2018 als laatste hoofdstad van het IS-kalifaat.

title: Abu Kamal

wikitext:
{{Infobox plaats in Syrië
| land    = Syrië
| naam    = Abu Kamal
| altnaam =
| area    = [[Deir ez-Zor (gouvernement)|Deir ez-Zor]]
| subarea =
| kaart   =
| inwoners= 66.589
| census  = 2008 est
| km2     =
| hoogte  =
| lat_deg = 34
| lat_min = 27
| lat_dir = N
| lon_deg = 40
| lon_min = 56
| lon_dir = E
| image   = Abukamal Euphrates.JPG
| caption =
| website =
}}
'''Abu Kamal''', ook '''Al-Bukamal''', is een plaats in het [[Syrië|Syrische]] [[gouvernementen van Syrië|gouvernement]] [[Deir ez-Zor (gouvernement)|Deir ez-Zor]]. De stad telt 66.589 inwoners (2008 est) en ligt dicht bij de oude historische stad [[Mari (stad)|Mari]]

De stad fungeerde van november 2017 tot 2018 als laatste hoofdstad van het [[Islamitische Staat (in Irak en de Levant)#Hoofdstad|IS-kalifaat]].

[[Categorie:Plaats in Syrië]]<!--Abu Kamal-->

title: Situering

Gouvernement: Deir ez-Zor

title: Algemeen

title: Foto's

Portaal: Azië


text:
# Precious (film)
Precious: Based on the Novel "Push" by Sapphire is een Amerikaanse film uit 2009 van regisseur Lee Daniels. De film is, zoals de titel duidelijk maakt, gebaseerd op de roman Push van schrijfster Sapphire. Het boek werd omgevormd tot een scenario door Geoffrey S. Fletcher. De hoofdrol wordt vertolkt door Gabourey Sidibe en enkele van de belangrijkste bijrollen door Mo'Nique, Paula Patton, Mariah Carey en Lenny Kravitz.
Precious won in 2010 twee Academy Awards, nadat het eerder zes nominaties in de wacht had gesleept.

## Verhaal
In 1987 is Claireece Precious Jones 16 jaar oud. Ze is een zwart meisje dat lijdt aan overgewicht en analfabeet is. Ze woont samen met haar moeder Mary, een gestoorde huisvrouw, in Harlem. Precious werd al twee keer door haar vader Carl bezwangerd en ook haar moeder maakt misbruik van haar. Bovendien wordt ze van school gestuurd omdat ze zwanger is van haar tweede kind.
Om aan alle ellende te ontsnappen, duikt ze onder in een fantasiewereld. Ze beeldt zich een nieuwe, betere wereld in. Zo praat ze met foto's die in haar hoofd tot leven komen. Wanneer ze uiteindelijk op een nieuwe school belandt, krijgt haar leven een nieuwe duw in de rug. Haar leerkracht, juffrouw Blu Rain, is erg lief voor haar, net als de sociale medewerkster Weiss. Maar dan moet Precious bevallen. Haar pasgeboren zoon krijgt de naam Abdul. Haar zoon geeft haar leven meer betekenis en dus besluit ze niet langer samen te wonen met haar moeder. Ze vlucht en vindt onderdak in haar klaslokaal.
Later verneemt Precious dat haar vader gestorven is aan aids. Zelf is ze ook besmet met het hiv. Toch besluit ze de moed niet op te geven, want ze wil absoluut een beter leven.

## Rolverdeling
- Gabourey Sidibe - Precious
- Mo'Nique - Mary
- Mariah Carey - Mrs. Weiss
- Paula Patton - Ms. Rain
- Lenny Kravitz - verpleger John
- Sherri Shepherd - Cornrows

## Productie
In september 2007 deed de toen 24-jarige Gabourey Sidibe mee aan een auditie die werd gehouden aan het Lehman College in New York. Ze was een van de meer dan 300 meisjes die in het hele land auditie deden. Sidibe had geen acteeropleiding genoten maar werd toch gekozen voor de rol van Precious. Mariah Carey werd gecast nadat ze eerder al had samengewerkt met regisseur Lee Daniels. Ook Mo'Nique werkte eerder al samen met Daniels. Zij werd gecast als de gemene moeder van het hoofdpersonage, een vertolking waarvoor ze later verscheidene bekroningen zou winnen.
De film had twaalf producers. Presentatrice Oprah Winfrey was er daar een van. De opnamen vonden plaats in New York en duurden vijf weken. Het budget bedroeg zo'n 10 miljoen dollar.
De film ging in première op het Sundance Film Festival. Later werd hij ook vertoond op het filmfestival van Cannes. In Nederland was hij te zien op Film by the Sea, en in België op het Internationaal filmfestival van Vlaanderen-Gent. De film kreeg goede commentaren, vooral de acteerprestaties vielen in de smaak. De meeste prijzen die de film in de wacht sleepte, werden door Mo'Nique gewonnen.

## Prijzen

### Academy Awards
Gewonnen
- Best Actress in a Supporting Role - Mo'Nique
- Best Writing, Screenplay Based on Material Previously Produced or Published - Geoffrey Fletcher

Genomineerd
- Best Picture - Lee Daniels, Sarah Siegel-Magness, Gary Magness
- Best Actress in a Leading Role - Gabourey Sidibe
- Best Director - Lee Daniels
- Best Editing - Joe Klotz

### BAFTA's
Gewonnen
- Best Actress in a Supporting Role - Mo'Nique

Genomineerd
- Best Film - Lee Daniels, Sarah Siegel-Magness, Gary Magness
- Best Actress in a Leading Role - Gabourey Sidibe
- Best Screenplay, Adapted - Geoffrey Fletcher

### Golden Globes
Gewonnen
- Best Actress in a Supporting Role - Mo'Nique

Genomineerd
- Best Motion Picture - Drama
- Best Performance by an Actress in a Motion Picture - Drama - Gabourey Sidibe

## Trivia
- Oorspronkelijk werd Helen Mirren gevraagd voor de rol die uiteindelijk naar Mariah Carey ging.
- De moeder van Gabourey Sidibe is zangeres Alice Tan Ridley. Toen er in de jaren negentig ook plannen ontstonden om het boek Push te verfilmen, werd Ridley gevraagd om het personage Mary te vertolken.
- Het personage van Mo'Nique is in de film nauw betrokken bij enkele incestueuze zaken. In het echt is Mo'Nique ook het slachtoffer geweest van incest. Ze beschouwde haar rol als een soort van therapie voor haar eigen trauma.

title: Precious (film)

wikitext:
{{Infobox film
| titel=Precious
Based on the novel "Push" by Sapphire
| regie = [[Lee Daniels]]
| producer = [[Lee Daniels]]
[[Sarah Siegel-Magness]]
[[Gary Magness]]
| schrijver = [[Geoffrey S. Fletcher]]
| spelers = [[Gabourey Sidibe]]
[[Mo'Nique]]
[[Mariah Carey]]
[[Lenny Kravitz]]
| muziek = [[Mario Grigorov]]
| montage=[[Joe Klotz]]
| cinematografie = [[Andrew Dunn]]
| distributeur = Lee Daniels Entertainment
| première = {{US-VLAG}} [[20 november]] [[2009]]
{{BE-VLAG}} [[3 maart]] [[2010]]
{{NL-VLAG}} [[3 december]] [[2009]]
| genre = drama
| lengte = 109 min.
| taal = [[Engels]]
| land = [[Verenigde Staten]]
| budget = $10 miljoen (geschat)
| nominaties = 87
| prijzen = 109 (o.a. 2 [[Oscar (filmprijs)|Oscars]])
| imdb = 0929632
| moviemeter= 57767
| vervolg=
}}
'''''Precious: Based on the Novel "Push" by Sapphire''''' is een [[Verenigde Staten|Amerikaanse]] film uit [[Film in 2009|2009]] van regisseur [[Lee Daniels]]. De film is, zoals de titel duidelijk maakt, gebaseerd op de roman ''Push'' van schrijfster [[Sapphire]]. Het boek werd omgevormd tot een scenario door [[Geoffrey S. Fletcher]]. De hoofdrol wordt vertolkt door [[Gabourey Sidibe]] en enkele van de belangrijkste bijrollen door [[Mo'Nique]], [[Paula Patton]], [[Mariah Carey]] en [[Lenny Kravitz]].

''Precious'' won in [[Film in 2010|2010]] twee [[Academy Award]]s, nadat het eerder zes nominaties in de wacht had gesleept.

== Verhaal ==
{{Leeswaarschuwing}}
In 1987 is Claireece Precious Jones 16 jaar oud. Ze is een zwart meisje dat lijdt aan overgewicht en [[analfabetisme|analfabeet]] is. Ze woont samen met haar moeder Mary, een gestoorde huisvrouw, in [[Harlem]]. Precious werd al twee keer door haar vader Carl bezwangerd en ook haar moeder maakt misbruik van haar. Bovendien wordt ze van school gestuurd omdat ze zwanger is van haar tweede kind.

Om aan alle ellende te ontsnappen, duikt ze onder in een fantasiewereld. Ze beeldt zich een nieuwe, betere wereld in. Zo praat ze met foto's die in haar hoofd tot leven komen. Wanneer ze uiteindelijk op een nieuwe school belandt, krijgt haar leven een nieuwe duw in de rug. Haar leerkracht, juffrouw Blu Rain, is erg lief voor haar, net als de sociale medewerkster Weiss. Maar dan moet Precious bevallen. Haar pasgeboren zoon krijgt de naam Abdul. Haar zoon geeft haar leven meer betekenis en dus besluit ze niet langer samen te wonen met haar moeder. Ze vlucht en vindt onderdak in haar klaslokaal.

Later verneemt Precious dat haar vader gestorven is aan [[aids]]. Zelf is ze ook besmet met het [[hiv]]. Toch besluit ze de moed niet op te geven, want ze wil absoluut een beter leven.

== Rolverdeling ==
* [[Gabourey Sidibe]] - ''Precious''
* [[Mo'Nique]] - ''Mary''
* [[Mariah Carey]] - ''Mrs. Weiss''
* [[Paula Patton]] - ''Ms. Rain''
* [[Lenny Kravitz]] - ''verpleger John''
* [[Sherri Shepherd]] - ''Cornrows''

== Productie ==
In september 2007 deed de toen 24-jarige [[Gabourey Sidibe]] mee aan een auditie die werd gehouden aan het Lehman College in [[New York (stad)|New York]]. Ze was een van de meer dan 300 meisjes die in het hele land auditie deden. Sidibe had geen acteeropleiding genoten maar werd toch gekozen voor de rol van ''Precious''. [[Mariah Carey]] werd gecast nadat ze eerder al had samengewerkt met regisseur [[Lee Daniels]]. Ook [[Mo'Nique]] werkte eerder al samen met Daniels. Zij werd gecast als de gemene moeder van het hoofdpersonage, een vertolking waarvoor ze later verscheidene bekroningen zou winnen.

De film had twaalf producers. Presentatrice [[Oprah Winfrey]] was er daar een van. De opnamen vonden plaats in New York en duurden vijf weken. Het budget bedroeg zo'n 10 miljoen dollar.

De film ging in première op het [[Sundance Film Festival]]. Later werd hij ook vertoond op het [[filmfestival van Cannes]]. In [[Nederland]] was hij te zien op [[Film by the Sea]], en in [[België]] op het [[Internationaal filmfestival van Vlaanderen-Gent]]. De film kreeg goede commentaren, vooral de acteerprestaties vielen in de smaak. De meeste prijzen die de film in de wacht sleepte, werden door Mo'Nique gewonnen.

== Prijzen ==
=== [[Academy Award]]s ===
'''Gewonnen'''
* ''Best Actress in a Supporting Role'' - [[Mo'Nique]]
* ''Best Writing, Screenplay Based on Material Previously Produced or Published'' - [[Geoffrey Fletcher]]

'''Genomineerd'''
* ''Best Picture'' - [[Lee Daniels]], [[Sarah Siegel-Magness]], [[Gary Magness]]
* ''Best Actress in a Leading Role'' - [[Gabourey Sidibe]]
* ''Best Director'' - [[Lee Daniels]]
* ''Best Editing'' - [[Joe Klotz]]

=== [[British Academy Film Award|BAFTA's]] ===
'''Gewonnen'''
* ''Best Actress in a Supporting Role'' - [[Mo'Nique]]

'''Genomineerd'''
* ''Best Film'' - [[Lee Daniels]], [[Sarah Siegel-Magness]], [[Gary Magness]]
* ''Best Actress in a Leading Role'' - [[Gabourey Sidibe]]
* ''Best Screenplay, Adapted'' - [[Geoffrey Fletcher]]

=== [[Golden Globe]]s ===
'''Gewonnen'''
* ''Best Actress in a Supporting Role'' - [[Mo'Nique]]

'''Genomineerd'''
* ''Best Motion Picture - Drama''
* ''Best Performance by an Actress in a Motion Picture - Drama'' - [[Gabourey Sidibe]]

== Trivia ==
* Oorspronkelijk werd [[Helen Mirren]] gevraagd voor de rol die uiteindelijk naar [[Mariah Carey]] ging.
* De moeder van [[Gabourey Sidibe]] is zangeres [[Alice Tan Ridley]]. Toen er in de jaren negentig ook plannen ontstonden om het boek ''Push'' te verfilmen, werd Ridley gevraagd om het personage ''Mary'' te vertolken.
* Het personage van [[Mo'Nique]] is in de film nauw betrokken bij enkele [[incest]]ueuze zaken. In het echt is Mo'Nique ook het slachtoffer geweest van incest. Ze beschouwde haar rol als een soort van therapie voor haar eigen trauma.

[[Categorie:Film uit 2009]]
[[Categorie:Dramafilm]]
[[Categorie:Amerikaanse film]]
[[Categorie:Boekverfilming]]

title: Precious · Based on the novel "Push" by Sapphire

Regie: Lee Daniels

Producent: Lee Daniels · Sarah Siegel-Magness · Gary Magness

Scenario: Geoffrey S. Fletcher

Hoofdrollen: Gabourey Sidibe · Mo'Nique · Mariah Carey · Lenny Kravitz

Muziek: Mario Grigorov

Montage: Joe Klotz

Cinematografie]: Andrew Dunn

Distributie: Lee Daniels Entertainment

Première: 20 november 2009 · 3 maart 2010 · 3 december 2009

Genre: drama

Taal: Engels

Land: Verenigde Staten

Budget: $10 miljoen (geschat)

Gewonnen prijzen: 109 (o.a. 2 Oscars)


text:
# Penganten (Balen)
Penganten is een bestuurslaag in het regentschap Bojonegoro van de provincie Oost-Java, Indonesië. Penganten telt 3550 inwoners (volkstelling 2010).

title: Penganten (Balen)

wikitext:
{{Infobox plaats in Indonesië
| soort          = Dorp
| naam           = Penganten
| inwoners       = 3550
| datum inwoners = 2010
| provincie      = [[Oost-Java]]
| regentschap    = [[Bojonegoro (regentschap)|Bojonegoro]]
| onderdistrict  = [[Balen (onderdistrict)|Balen]]
| eiland         =
| tijdzone       =
| code desa      = 3522130005
| mapname        =
| lat_deg        =
| lat_min        =
| lat_sec        =
| lon_deg        =
| lon_min        =
| lon_sec        =
| image          =
| caption        =
}}
'''Penganten''' is een bestuurslaag in het [[Regentschap (Indonesië)|regentschap]] [[Bojonegoro (regentschap)|Bojonegoro]] van de [[Provincies van Indonesië|provincie]] [[Oost-Java]], [[Indonesië]]. Penganten telt 3550 inwoners (volkstelling 2010).

{{Appendix|2=
* Resultaten van de volkstelling (2010), Badan Pusat Statistik, [https://web.archive.org/web/20121202090212/http://bps.go.id/eng/download_file/Population_of_Indonesia_by_Village_2010.pdf Population_of_Indonesia_by_Village]
}}
{{Beginnetje|landen & Volken|land=Indonesië|2=2013|3=06|4=23}}

[[Categorie:Plaats in Oost-Java]]

title: Situering

Provincie: Oost-Java

Regentschap of · stadsgemeente: Bojonegoro

Onderdistrict: Balen

title: Algemeen

title: Overig


text:
# Whatcha gonna do?
Whatcha gonna do? Is een lied geschreven door David Jenkins en Cory Lerios.
Zij, beiden bandlid van Pablo Cruise, schreven een lied vanuit een man die zich slecht gedraagt ten opzichte van zijn vriendin en zich afvraagt wat hij moet doen als ze hem verlaat. Het nummer is een kruising tussen softrock en disco. Het nummer is het tweede nummer van de elpee A place in the sun. Het heeft gitaarsoli in het midden en eind (outro) gespeeld door Jenkins.
A&M Records bracht het in maart 1977 als single uit met op de B-kant Atlanta June van hetzelfde album. Het nummer werd daartoe ingekort van 4:21 naar 3:29, maar er werd ook een langere versie uitgegeven (4:59).
De single stond maar liefst 26 weken in de Billboard Hot 100 met als hoogste notering de zesde plaats. In Canada haalde het zelfs de eerste plaats van de RPM-hitparade. In Europa kreeg de single en ook de groep geen poot aan de grond. In Nederland dreigde het een hitje te worden, maar bleef steken in de tipparades van beide hitparades.

title: Whatcha gonna do?

wikitext:
{{Infobox single
| Titel          = ''Whatcha gonna do?''
| cover-op-enwp  = WhatPablo.jpg
| Artiest        = [[Pablo Cruise]]
| van Album      = [[A place in the sun (album, Pablo Cruise)|A place in the sun]]
| B-kant         = ''Atlanta June''
| Releasedatum   = maart [[1975]]
| Genre          = [[Rock]], [[disco (muziekgenre)|disco]]
| Duur           = 3:29 (singleversie)
4:21 (albumversie)
4:59 (discoversie)
| Label          = [[A&M Records|A&M]]
| Schrijver      = David Jenkins, [[Cory Lerios]]
| Producer       = [[Bill Schnee]]
| Vorige         =
| Huidige        = [[:Categorie: Single uit 1977|1977]]
'''Whatcha gonna do?'''
| Volgende       = [[:Categorie: Single uit 1977|1977]]
[[A place in the sun (single, Pablo Cruise)|A place in the sun]]
}}

'''''Whatcha gonna do?''''' Is een lied geschreven door [[David Jenkins (musicus)|David Jenkins]] en [[Cory Lerios]].

Zij, beiden bandlid van [[Pablo Cruise]], schreven een lied vanuit een man die zich slecht gedraagt ten opzichte van zijn vriendin en zich afvraagt wat hij moet doen als ze hem verlaat. Het nummer is een kruising tussen softrock en disco. Het nummer is het tweede nummer van de [[elpee]] ''[[A place in the sun (album, Pablo Cruise)|A place in the sun]]''. Het heeft gitaarsoli in het midden en eind (outro) gespeeld door Jenkins.

[[A&M Records]] bracht het in maart 1977 als [[single (muziek)|single]] uit met op de [[B-kant]] ''Atlanta June'' van hetzelfde album. Het nummer werd daartoe ingekort van 4:21 naar 3:29, maar er werd ook een langere versie uitgegeven (4:59).

De single stond maar liefst 26 weken in de [[Billboard Hot 100]] met als hoogste notering de zesde plaats.<ref>[https://billboard.elpee.jp/single/Whatcha%20Gonna%20Do%3F/Pablo%20Cruise/ Billboard statistieken]</ref> In Canada haalde het zelfs de eerste plaats van de RPM-hitparade. In Europa kreeg de single en ook de groep geen poot aan de grond. In Nederland dreigde het een hitje te worden, maar bleef steken in de [[tipparade]]s van beide hitparades.

{{Appendix|2=
* {{Bronvermelding anderstalige Wikipedia|taal=en|titel=Whatcha Gonna Do? (song)|oldid=1046687746}}
* [http://www.45cat.com/record/1920s Whatcha gonna do? Op 45cat.com]
* [https://www.youtube.com/watch?v=BS0ZRRN0GzY Whatcha gonna do? Op YouTube (geraadpleegd 25 april 2022)]
----
{{references}}
}}

[[Categorie:Single uit 1977]]

title: Whatcha gonna do?

B-kant(en): Atlanta June

Uitgebracht: maart 1975

Genre: Rock, disco

Duur: 3:29 (singleversie) · 4:21 (albumversie) · 4:59 (discoversie)

Label: A&M

Schrijver(s): David Jenkins, Cory Lerios

Producent(en): Bill Schnee

title: Pablo Cruise

Portaal: Muziek