text:
# Design Museum (Londen)
Het Design Museum is een museum voor toegepaste kunst gevestigd aan Kensington High Street in Kensington in het westen van Londen. Het museum exposeert productontwerpen, industriële vormgeving, grafische vormgeving, mode en architectuur. Het is opgericht in 1989 als het eerste museum speciaal voor moderne design.
In het museum wisselen iconische designs zoals de typisch Britse telefooncel en brievenbus, de Mini of de Italiaanse Vespa af met meer dagelijkse gebruiksvoorwerpen als verschillende generaties stofzuigers en computers. Men vindt er anderzijds ook schoenen van Manolo Blahnik en kleding van Paul Smith.

## Eerste locatie
De eerste vestiging van het museum was in een oud pakhuis voor bananen uit de jaren veertig, gelegen aan de Theems vlak bij de Tower Bridge in de wijk Bankside in het centrum van Londen. Dit pakhuis was voor ingebruikneming in 1989 geheel verbouwd volgens de ideeën van designer en museumoprichter sir Terence Conran. Tussen het pand en de rivier was een grote sculptuur van Eduardo Paolozzi geplaatst, getiteld Head of Invention. Na twintig jaar werd het gebouw te klein, daarom zocht men een ruimer alternatief. Het voormalige pakhuis werd in 2013 voor tien miljoen Britse pond verkocht aan architectenbureau van Zaha Hadid dat het pand na vertrek van het museum zal gaan gebruiken als centraal archief voor het architectenbureau en als permanente tentoonstellingsruimte voor bepaalde architectuurprojecten.

## Tweede locatie
De locatie van het museum aan Kensington High Street werd in gebruik genomen op 24 november 2016. Het betekent een verdriedubbeling van de expositieruimte en ook is er een auditorium en een bibliotheek. Het gebouw uit 1962 was tot 2002 zetel van het toen opgeheven Commonwealth Institute en stond tien jaar lang leeg. Het werd van 2012 tot 2016 verbouwd onder leiding van architect John Pawson.
Het museum is gesitueerd in de onmiddellijke omgeving van het Royal College of Art, Victoria and Albert Museum, Science Museum, Natural History Museum, Serpentine Gallery en het Leighton House Museum. De permanente collectie is gratis te bezichtigen. Voor thematische tentoonstellingen wordt een toegangsprijs geheven.

wikiname: nlwiki

title: Design Museum (Londen)

in_language: nl

wikitext:
[[Bestand:Design Museum, former Commonwealth Institute (geograph 4880684).jpg|thumb|Het nieuwe Design Museum]]
[[Bestand:Design Museum Londen.1.jpg|thumb|Interieur Design Museum (2017)]]
Het '''Design Museum''' is een [[museum]] voor [[toegepaste kunst]] gevestigd aan [[Kensington High Street]] in [[Kensington (Londen)|Kensington]] in het westen van [[Londen (hoofdbetekenis)|Londen]]. Het museum exposeert productontwerpen, [[industriële vormgeving]], [[grafische vormgeving]], [[mode]] en [[architectuur]]. Het is opgericht in 1989 als het eerste museum speciaal voor moderne design.<ref>{{en}}[https://web.archive.org/web/20111203040252/http://designmuseum.org/info/about-us About the Design Museum]</ref>

In het museum wisselen iconische designs zoals de typisch [[Britse telefooncel]] en brievenbus, de [[Mini (automerk)|Mini]] of de Italiaanse [[Vespa (voertuig)|Vespa]] af met meer dagelijkse gebruiksvoorwerpen als verschillende generaties stofzuigers en computers. Men vindt er anderzijds ook schoenen van [[Manolo Blahnik]] en kleding van [[Paul Smith (modeontwerper)|Paul Smith]].

== Eerste locatie ==
[[Bestand:2005-07-12 - United Kingdom - England - London - Design Museum.jpg|thumb|De eerste locatie van het Design Museum]]
De eerste vestiging van het museum was in een oud pakhuis voor bananen uit de [[1940-1949|jaren veertig]], gelegen aan de [[Theems]] vlak bij de [[Tower Bridge]] in de wijk [[Bankside]] in het centrum van Londen. Dit pakhuis was voor ingebruikneming in 1989 geheel verbouwd volgens de ideeën van designer en museumoprichter sir Terence Conran. Tussen het pand en de rivier was een grote sculptuur van [[Eduardo Paolozzi]] geplaatst, getiteld ''Head of Invention''. Na twintig jaar werd het gebouw te klein, daarom zocht men een ruimer alternatief. Het voormalige pakhuis werd in 2013 voor tien miljoen Britse pond verkocht aan architectenbureau van [[Zaha Hadid]] dat het pand na vertrek van het museum zal gaan gebruiken als centraal archief voor het architectenbureau en als permanente tentoonstellingsruimte voor bepaalde architectuurprojecten.<ref>{{en}}[https://www.dezeen.com/2013/07/09/zaha-hadid-buys-londons-design-museum/ Zaha Hadid buys London's Design Museum building], dezeen.com, 9 juli 2013. [https://web.archive.org/web/20230501082231/https://www.dezeen.com/2013/07/09/zaha-hadid-buys-londons-design-museum/ Gearchiveerd] op 1 mei 2023.</ref>

== Tweede locatie ==
De locatie van het museum aan Kensington High Street werd in gebruik genomen op 24 november 2016. Het betekent een verdriedubbeling van de expositieruimte en ook is er een auditorium en een bibliotheek. Het gebouw uit 1962 was tot 2002 zetel van het toen opgeheven ''Commonwealth Institute'' en stond tien jaar lang leeg. Het werd van 2012 tot 2016 verbouwd onder leiding van architect John Pawson.

Het museum is gesitueerd in de onmiddellijke omgeving van het [[Royal College of Art]], [[Victoria and Albert Museum]], [[Science Museum]], [[Natural History Museum]], [[Serpentine Gallery]] en het [[Leighton House Museum]]. De permanente collectie is gratis te bezichtigen. Voor thematische tentoonstellingen wordt een toegangsprijs geheven.

== Externe link ==
* {{en}}[https://web.archive.org/web/20201130170830/https://designmuseum.org/ Website van het museum]

{{Appendix|2=
{{References}}
----
* Locatie museum van 1989 tot 2016: {{Coor dms|51|30|9.72|N|0|4|18.48|W|type:landmark}}
}}
{{Commonscat|Design Museum London}}
{{Coor title dms|51|29|59.10|N|0|11|59.60|W|type:landmark}}
{{Navigatie European Museum of the Year Award}}

[[Categorie:Designmuseum]]
[[Categorie:Museum in Londen]]
[[Categorie:Royal Borough of Kensington and Chelsea]]


text:
# Selepa acervata
Selepa acervata is een vlinder uit de familie van de visstaartjes (Nolidae). De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1924 door Hulstaert.

title: Selepa acervata

wikitext:
{{Taxobox vlinder
| titelweergave = cursief
| naam = ''Selepa acervata''
| afbeelding =
| familie = [[Visstaartjes|Nolidae]] (Visstaartjes)
| onderfamilie = [[Chloephorinae]]
| tribus =
| geslacht = ''[[Selepa]]''
| w-naam = ''Selepa acervata''
| auteur = Hulstaert
| datum = 1924
| haakjes =
| commons =
| species =
}}
'''''Selepa acervata''''' is een [[vlinders|vlinder]] uit de familie van de [[Visstaartjes|visstaartjes (Nolidae)]].<ref>{{Brontabel|9999-Lepindex}}</ref> De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1924 door Hulstaert.

{{Appendix}}
{{beginnetje|biologie|2013|04|11}}

[[Categorie:Selepa|acervata]]

title: Selepa acervata

Rijk: Animalia (Dieren)

Stam: Arthropoda (Geleedpotigen)

Klasse: Insecta (Insecten)

Orde: Lepidoptera (Vlinders)

Familie: Nolidae (Visstaartjes)

Onderfamilie: Chloephorinae

Geslacht: Selepa

title: Soort

Portaal: Biologie · Insecten


text:
# The Winner is...
The Winner is... was een talentenjachtprogramma op televisie van de commerciële zender SBS, dat begin 2012 van start ging. Het programma is bedacht door John de Mol, en wordt geproduceerd door zijn mediabedrijf Talpa Producties. Al voor de eerste uitzending van Nederlandse versie werd het format verkocht aan Duitsland, waar Linda de Mol het programma zal gaan presenteren. Ook andere buitenlandse zenders, waaronder CBS, hebben hun interesse inmiddels getoond aan de producent.
De programmatitel werd in de zomer van 2011 aangekondigd, zonder enige bekendmaking van de inhoud. Het zou volgens John de Mol een van de nieuwe succestitels moeten worden van SBS, de zender waar De Mol sinds 2012 een minderheidsbelang in heeft. In het najaar van 2011 werd de inschrijving geopend en het format gepresenteerd.
Tijdens de bekendmaking van het format werden het zogenoemde "vakjurylid", die plaats zal nemen naast de honderddelige publieksjury, en presentator nog niet openbaar gemaakt. Later maakte SBS bekend dat Beau van Erven Dorens het programma zou gaan presenteren, en Jeroen van der Boom plaats zou nemen in de jury.

## Synopsis
De Nederlandse versie van de talentenjacht is de eerste geproduceerde. Al voordat het eerste seizoen van start ging, werd het format gekocht door de Duitse televisie. Ook andere landen hebben inmiddels interesse getoond, maar het format nog niet definitief gekocht. Het eerste seizoen wordt gepresenteerd door Beau van Erven Dorens. Jeroen van der Boom is het enige "vakjurylid", naast de honderdkoppige publieksjury. De winnaar wint uiteindelijk maximaal één miljoen euro.
Het eerste seizoen van het programma werd sinds begin 2012 groots aangekondigd op de Nederlandse televisie. Een week voor de première van de eerste uitzending werden er daarnaast op vele openbare gelegenheden posters opgehangen om het programma te promoten. Ook werd er een speciale perspresentatie georganiseerd, stonden er grote advertenties in verschillende tijdschriften, werd het programma gepromoot in diverse talkshows en kreeg het programma veelal aandacht in meerdere televisieprogramma's.
Producent John de Mol hoopte met de eerste uitzending boven de miljoen kijkers te scoren. De eerste aflevering trok uiteindelijk iets meer dan één miljoen kijkers. Vooralsnog was hij niet erg tevreden met deze cijfers.

### Finalistenoverzicht
 – Overgebleven kandidaat na de reguliere duels.
 – Overgebleven kandidaat na de kwartfinale.
 – Overgebleven kandidaat na de halve finale.
| Seizoen | Kandidaten kwartfinale                                                                                | Kandidaten halve finale                                                                                | Kandidaten finale                                         | Einduitslag                                                                            |
| ------- | --------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------- | ------------------------------------------------------------------------------------------------------------ | --------------------------------------------------------- | -------------------------------------------------------------------------------------- |
| 1       | – CPG (zanggroepen) – Jill van Leeuwen (vrouwelijke solisten) – Des'Ray (professionals) – Thijs Poorterman (mannelijke solisten) – Bryan B (40+) – Josje & Angela (duo's) – Marie Louise & Joyce (families) – Jackie Teerenstra (jeugd) | –Jill van Leeuwen (vrouwelijke solisten) – Jackie Teerenstra (jeugd) –Josje & Angela (duo's) – Bryan B (40+) | - Jill van Leeuwen (vrouwelijke solisten) – Bryan B (40+) | – - Bryan B (40+) – - Jill van Leeuwen (vrouwelijke solisten) – Josje & Angela (duo's) |

### Format
Het programma bestaat uit meerdere fases. In de eerste fase, de voorselectie, worden alle inschrijvingen door de productiejury doorgenomen. Alle kandidaten worden uitgenodigd om auditie te komen doen en op basis van die auditie wordt er besloten of de kandidaat goed genoeg is om door te mogen gaan naar de televisieopnames. Na de voorselectie worden de kandidaten verdeeld over acht categorieën. In totaal drie rondes wordt eerst uitgemaakt wie de beste kandidaat is in zijn eigen categorie. In al deze rondes nemen altijd twee kandidaten uit één categorie het tegen elkaar op in een zangduel. De winnaar van het duel gaat door naar de volgende ronde, waar wederom geld verdiend kan worden. De verliezer ligt direct uit de competitie. De acht categorieën worden eerst in vier afleveringen behandeld. In elke aflevering worden acht duels uitgezonden, elke categorie komt dus één keer aan de beurt in iedere uitzending.
In de eerste ronde halveert elke categorie van acht naar vier kandidaten. Wanneer alle categorieën in de eerste ronde zijn behandeld, en alle kandidaten dus zijn geweest, zijn er in elke categorie nog vier kandidaten over die doorgaan. In de tweede ronde gaan in elke aflevering kandidaten strijden om een plek in de derde ronde. In deze ronde halveert elke categorie van vier naar twee kandidaten. Deze tweede ronde bestaat uit slechts twee afleveringen.
De kandidaten kunnen niet alleen in de finale een geldbedrag winnen, in iedere ronde valt er namelijk meer geld te verdienen. In de eerste ronde kan er per duel vijfentwintighonderd euro worden verdient. Dit bedrag wordt verdubbeld in de tweede ronde. In de derde ronde valt er tienduizend euro te verdienen per duel. In de kwartfinale loopt dit bedrag nog hoger op, dan is er vijfentwintigduizend euro te verdienen. In de halve finale valt er vijftigduizend euro per duel te verdienen, in de finale nul, honderdduizend of één miljoen euro.
In de derde ronde strijden opnieuw alle overgebleven kandidaten uit elke categorie om een plek in de volgende ronde, namelijk de enige live-uitzending. Dit is ook gelijk de finale. In de finale strijden alle acht finalisten, één uit elke categorie, voor de hoofdprijs. Dat doen ze in drie finalerondes. Ze beginnen in de kwartfinale: vier duels, van acht naar vier kandidaten. Daarna volgt de halve finale: twee duels, van vier naar twee kandidaten. Ten slotte volgt de definitieve finale: één duel, van de twee overgebleven finalisten naar één. De winnaar van dat duel mag zich de winnaar noemen van de talentenjacht en gaat naar huis met maximaal één miljoen euro.
In de zomer van 2021 wordt een soortgelijk programma uitgezonden onder de titel Beat me: The Five Knock-outs. Dit programma wordt gepresenteerd door 538-dj Frank Dane.

## Seizoenen
| Seizoen | Uitzenddata                     | Afleveringen | Presentatie           | Vakjurylid          |
| ------- | ------------------------------- | ------------ | --------------------- | ------------------- |
| 1       | 26 januari 2012 – 15 maart 2012 | 8            | Beau van Erven Dorens | Jeroen van der Boom |

title: The Winner is...

wikitext:
{{Infobox televisieprogramma
| titel              = The Winner is...
| afbeelding         =
| onderschrift       =
| alternatieve titel =
| genre              = [[Talentenjacht]]
| speelduur          = 120 minuten (incl. reclame)
| bedenker           = [[John de Mol jr.|John de Mol]]
| producer           = [[Talpa Producties]]
| presentatie        = [[Beau van Erven Dorens]]
| redactie           =
| eindredactie       =
| jury               = [[Jeroen van der Boom]]
| vaste gasten       =
| voice-over         = [[Gerard Ekdom]]
| regie              =
| muziek             =
| orchestratie       =
| kostuum            =
| land               = [[Nederland (hoofdbetekenis)|Nederland]]
| taal               = [[Nederlands]]
| locatie            = '''Opgenomen uitzendingen'''
[[Studio 24]]
'''Live-uitzending'''
[[Studio 24]]
| start              = [[26 januari]] [[2012]]
| einde              = [[15 maart]] [[2012]]
| afleveringen       = 8
| seizoenen          = 1
| netwerk            =
| zender             = [[SBS6|SBS]]
| televizier         =
| website            = http://www.thewinneris.nl/
| imdb               =
| tv_com             =
}}
'''The Winner is...'''<ref>[https://web.archive.org/web/20120126191959/http://www.thewinneris.nl/over Over ''The Winner is...''], ''The Winner is...'', 23 januari 2012</ref> was een [[talentenjacht]]programma op televisie van de commerciële zender [[SBS6|SBS]], dat begin 2012 van start ging. Het programma is bedacht door [[John de Mol jr.|John de Mol]], en wordt geproduceerd door zijn mediabedrijf [[Talpa Producties]].<ref name="aankondiging">[http://zappen.blog.nl/sbs-broadcasting/2011/07/16/john-de-mol-the-winner-is-zal-sbs-6-weer-op-kaart-zetten John de Mol: The Winner Is… zal SBS6 weer op kaart zetten], ''Zappen'', 16 juli 2011</ref> Al voor de eerste uitzending van Nederlandse versie werd het format verkocht aan Duitsland, waar [[Linda de Mol]] het programma zal gaan presenteren.<ref>[http://zappen.blog.nl/talpa/2011/07/21/linda-de-mol-presenteert-the-winner-is-voor-duitse-tv Linda de Mol presenteert The Winner Is… voor Duitse tv], ''Zappen'', 17 juli 2011</ref> Ook andere buitenlandse zenders, waaronder [[CBS (televisiezender)|CBS]], hebben hun interesse inmiddels getoond aan de producent.<ref>[http://zappen.blog.nl/sbs-broadcasting/2012/01/17/amerikanen-geinteresseerd-in-talpa-show-the-winner-is Amerikanen geïnteresseerd in Talpa-show The Winner Is], ''Zappen'', 17 januari 2011</ref>

De programmatitel werd in de zomer van 2011 aangekondigd, zonder enige bekendmaking van de inhoud. Het zou volgens John de Mol een van de nieuwe succestitels moeten worden van SBS, de zender waar De Mol sinds 2012 een minderheidsbelang in heeft.<ref name="aankondiging" /> In het najaar van 2011 werd de inschrijving geopend en het format gepresenteerd.<ref>[http://zappen.blog.nl/talpa/2011/08/30/sbs-6-opent-inschrijving-talentenjacht-the-winner-is SBS6 opent inschrijving talentenjacht The Winner Is...], ''Zappen'', 30 augustus 2011</ref>

Tijdens de bekendmaking van het format werden het zogenoemde "vakjurylid", die plaats zal nemen naast de honderddelige publieksjury, en presentator nog niet openbaar gemaakt. Later maakte SBS bekend dat [[Beau van Erven Dorens]] het programma zou gaan presenteren, en [[Jeroen van der Boom]] plaats zou nemen in de jury.<ref>[http://zappen.blog.nl/sbs-broadcasting/2011/09/08/sbs-6-kiest-beau-als-presentator-the-winner-is SBS6 kiest Beau als presentator The Winner Is...], ''Zappen'', 8 september 2011</ref>

== Synopsis ==
De Nederlandse versie van de talentenjacht is de eerste geproduceerde. Al voordat het eerste seizoen van start ging, werd het format gekocht door de Duitse televisie. Ook andere landen hebben inmiddels interesse getoond, maar het format nog niet definitief gekocht. Het eerste seizoen wordt gepresenteerd door [[Beau van Erven Dorens]]. [[Jeroen van der Boom]] is het enige "vakjurylid", naast de honderdkoppige publieksjury. De winnaar wint uiteindelijk maximaal één miljoen euro.

Het eerste seizoen van het programma werd sinds begin 2012 groots aangekondigd op de Nederlandse televisie. Een week voor de première van de eerste uitzending werden er daarnaast op vele [[Openbare ruimte|openbare gelegenheden]] posters opgehangen om het programma te promoten.<ref>[https://web.archive.org/web/20120128212010/http://www.thewinneris.nl/nieuwsdetail/34/the-winner-is-op-straat/1 The Winner is... op straat], ''The Winner is...'', 23 januari 2012</ref> Ook werd er een speciale perspresentatie georganiseerd, stonden er grote advertenties in verschillende [[tijdschrift]]en, werd het programma gepromoot in diverse talkshows en kreeg het programma veelal aandacht in meerdere televisieprogramma's.<ref>[https://web.archive.org/web/20130922095424/http://www.shownieuws.tv/video/perspresentatie-the-winner-is/ Perspresentatie The Winner Is], ''[[Shownieuws]]'', 23 januari 2012</ref>

Producent [[John de Mol jr.|John de Mol]] hoopte met de eerste uitzending boven de miljoen kijkers te scoren. De eerste aflevering trok uiteindelijk iets meer dan één miljoen kijkers.<ref>[http://www.mediacourant.nl/?p=121802 Ruim één miljoen kijkers voor The Winner Is], ''Mediacourant'', 27 januari 2012</ref> Vooralsnog was hij niet erg tevreden met deze cijfers.<ref>[http://www.mediacourant.nl/?p=121846 John de Mol: ‘Champagne blijft dicht’], ''Mediacourant'', 27 januari 2012</ref>

=== Finalistenoverzicht ===
:{{Kleurvierkant|#c96;}} – Overgebleven kandidaat na de reguliere duels.
:{{Kleurvierkant|silver;}} – Overgebleven kandidaat na de kwartfinale.
:{{Kleurvierkant|gold;}} – Overgebleven kandidaat na de halve finale.

{| class="wikitable"
! style="width:7%;" scope="col" | Seizoen
! style="width:16%;" scope="col" | Kandidaten kwartfinale
! style="width:16%;" scope="col" | Kandidaten halve finale
! style="width:16%;" scope="col" | Kandidaten finale
! style="width:16%;" scope="col" | Einduitslag
|-
| style="text-align:center" | [[The Winner is... (seizoen 1)|'''1''']]

| text-align:center; width: 150px;" style="background:#c96" | – CPG (zanggroepen)
– Jill van Leeuwen (vrouwelijke solisten)
– [[Des'Ray]] (professionals)
– Thijs Poorterman (mannelijke solisten)
– Bryan B (40+)
– Josje & Angela (duo's)
– Marie Louise & Joyce (families)
– Jackie Teerenstra (jeugd)
| text-align:center; width: 150px;" style="background:silver" |–Jill van Leeuwen (vrouwelijke solisten)
– Jackie Teerenstra (jeugd)
–Josje & Angela (duo's)
– Bryan B (40+)
| text-align:center; width: 150px;" style="background:gold" | - Jill van Leeuwen (vrouwelijke solisten)
– Bryan B (40+)
| text-align:center; width: 150px;" | – [[Bestand:Gouden medaille.svg|18px]]- [[Bryan B]] (40+)
– [[Bestand:Zilveren medaille.svg|18px]]- Jill van Leeuwen (vrouwelijke solisten)
– [[Bestand:Bronzen medaille.svg|18px]] Josje & Angela (duo's)
|- align="center"
|}

=== Format ===
Het programma bestaat uit meerdere fases. In de eerste fase, de voorselectie, worden alle inschrijvingen door de productiejury doorgenomen. Alle kandidaten worden uitgenodigd om auditie te komen doen en op basis van die auditie wordt er besloten of de kandidaat goed genoeg is om door te mogen gaan naar de televisieopnames. Na de voorselectie worden de kandidaten verdeeld over acht categorieën. In totaal drie rondes wordt eerst uitgemaakt wie de beste kandidaat is in zijn eigen categorie. In al deze rondes nemen altijd twee kandidaten uit één categorie het tegen elkaar op in een zangduel. De winnaar van het duel gaat door naar de volgende ronde, waar wederom geld verdiend kan worden. De verliezer ligt direct uit de competitie. De acht categorieën worden eerst in vier afleveringen behandeld. In elke aflevering worden acht duels uitgezonden, elke categorie komt dus één keer aan de beurt in iedere uitzending.

In de eerste ronde halveert elke categorie van acht naar vier kandidaten. Wanneer alle categorieën in de eerste ronde zijn behandeld, en alle kandidaten dus zijn geweest, zijn er in elke categorie nog vier kandidaten over die doorgaan. In de tweede ronde gaan in elke aflevering kandidaten strijden om een plek in de derde ronde. In deze ronde halveert elke categorie van vier naar twee kandidaten. Deze tweede ronde bestaat uit slechts twee afleveringen.

De kandidaten kunnen niet alleen in de finale een geldbedrag winnen, in iedere ronde valt er namelijk meer geld te verdienen. In de eerste ronde kan er per duel vijfentwintighonderd euro worden verdient. Dit bedrag wordt verdubbeld in de tweede ronde. In de derde ronde valt er tienduizend euro te verdienen per duel. In de kwartfinale loopt dit bedrag nog hoger op, dan is er vijfentwintigduizend euro te verdienen. In de halve finale valt er vijftigduizend euro per duel te verdienen, in de finale nul, honderdduizend of één miljoen euro.

In de derde ronde strijden opnieuw alle overgebleven kandidaten uit elke categorie om een plek in de volgende ronde, namelijk de enige live-uitzending. Dit is ook gelijk de finale. In de finale strijden alle acht finalisten, één uit elke categorie, voor de hoofdprijs. Dat doen ze in drie finalerondes. Ze beginnen in de kwartfinale: vier duels, van acht naar vier kandidaten. Daarna volgt de halve finale: twee duels, van vier naar twee kandidaten. Ten slotte volgt de definitieve finale: één duel, van de twee overgebleven finalisten naar één. De winnaar van dat duel mag zich de winnaar noemen van de talentenjacht en gaat naar huis met maximaal één miljoen euro.

In de zomer van 2021 wordt een soortgelijk programma uitgezonden onder de titel ''[[Beat Me: The Five Knock-Outs|Beat me: The Five Knock-outs]]''. Dit programma wordt gepresenteerd door [[Radio 538|538]]-dj [[Frank Dane]].

== Seizoenen ==
{| class="wikitable"
! style="width:7%;" scope="col" | Seizoen
! style="width:16%;" scope="col" | Uitzenddata
! style="width:16%;" scope="col" | Afleveringen
! style="width:16%;" scope="col" | Presentatie
! style="width:16%;" scope="col" | Vakjurylid
|-
| style="text-align:center" | [[The Winner is... (seizoen 1)|'''1''']]
| style="text-align:center" | [[26 januari]] [[2012]] – [[15 maart]] [[2012]]
| style="text-align:center" | 8
| style="text-align:center" | [[Beau van Erven Dorens]]
| style="text-align:center" | [[Jeroen van der Boom]]
|}

== Externe link ==
* [https://web.archive.org/web/20120212163318/http://www.thewinneris.nl/ Officiële Nederlandse website]

{{Appendix}}
{{DEFAULTSORT:Winner is..., The}}
[[Categorie:Programma van SBS6]]
[[Categorie:Nederlands muziekprogramma op televisie]]
[[Categorie:Nederlands talentenjachtprogramma]]
[[Categorie:Pop- en/of rockprogramma]]

title: The Winner is...

Genre: Talentenjacht

Speelduur per afl.: 120 minuten (incl. reclame)

Bedenker: John de Mol

Presentatie: Beau van Erven Dorens

Jury: Jeroen van der Boom

Voice-over: Gerard Ekdom

Land van oorsprong: Nederland

Taal: Nederlands

Opnamelocatie: Opgenomen uitzendingen · Studio 24 · Live-uitzending · Studio 24

title: Productie

Producent: Talpa Producties

title: Uitzendingen

Start: 26 januari 2012

Zender: SBS


text:
# Idaea lalasaria
Idaea lalasaria is een vlinder uit de familie spanners (Geometridae). De wetenschappelijke naam van deze soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1904 door Swinhoe.
De soort komt voor in tropisch Afrika.

title: Idaea lalasaria

wikitext:
{{Taxobox vlinder
| naam = ''Idaea lalasaria''
| titelweergave = cursief
| afbeelding =
| afbeeldingtekst =
| familie = [[Spanners|Geometridae]] (Spanners)
| onderfamilie = [[Sterrhinae]]
| geslacht = ''[[Idaea]]''
| w-naam = ''Idaea lalasaria''
| auteur = Swinhoe
| datum = 1904
| haakjes = ja
| species =
| commons =
}}
'''''Idaea lalasaria''''' is een [[vlinders|vlinder]] uit de familie [[spanners]] (Geometridae). De wetenschappelijke naam van deze soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1904 door Swinhoe.

De soort komt voor in [[Afrotropisch gebied|tropisch Afrika]].

{{Appendix|2=
* {{Brontabel|2012-DePrins-DePrins}} [bezocht 24-3-2013]
}}
{{Beginnetje|biologie|2013|03|24}}

[[Categorie:Idaea|lalasaria]]
[[Categorie:Dier uit het Afrotropisch gebied]]

title: Idaea lalasaria

Familie: Geometridae (Spanners)

Onderfamilie: Sterrhinae

Geslacht: Idaea

title: Soort


text:
# Pianosonate nr. 6 (Prokofjev)
De Pianosonate nr. 6 in A majeur, opus 82 is een compositie van de Russische componist Sergej Prokofjev. De pianosonate is de eerste van de drie Oorlogssonates die Prokofjev schreef; pianosonates die ten tijde van de Tweede Wereldoorlog werden geschreven. De zesde pianosonate schreef Prokofjev tussen 1939 en 1940.
Prokofjev verzorgde zelf de première op 8 april 1940. De première kon via de staatsradio worden ontvangen.

## Delen
1. Allegro moderato
2. Allegretto
3. Tempo di valzer lentissimo
4. Vivace

Het Allegro moderato is een mysterieus en furieus stuk dat een krachtige cadenza bevat.
Het Vivace is het bekendste deel uit de sonate: een vluchtig deel.

title: Pianosonate nr. 6 (Prokofjev)

wikitext:
{{Infobox compositie
| titel= Pianosonate nr. 6
| afbeelding=Ser Prokofiev Sonate№6 note30.jpg
| onderschrift= ''Vivace''
| componist= [[Sergej Prokofjev]]
| soortcompositie= [[pianosonate]]
| geschrevenvoor= piano
| toonsoort= A majeur
| opusnummer= 82
| andereaanduiding= de ''oorlogssonate''
| gecomponeerdin= 1939-1940
| première=8 april 1940, Moskou, door Prokofjev zelf (ook via staatsradio uitgezonden)
| opgedragenaan=
| duur= ca. 24 minuten
| vorige=[[Pianosonate nr. 5 (Prokofjev)|Pianosonate nr. 5]]
| volgende=[[Pianosonate nr. 7 (Prokofjev)|Pianosonate nr. 7]]
| oeuvre= [[Oeuvre van Sergej Prokofjev]]
}}
De '''Pianosonate nr. 6 in A majeur, opus 82''' is een compositie van de Russische componist [[Sergej Prokofjev]]. De pianosonate is de eerste van de drie ''Oorlogssonates'' die Prokofjev schreef; pianosonates die ten tijde van de [[Tweede Wereldoorlog]] werden geschreven. De zesde pianosonate schreef Prokofjev tussen 1939 en 1940.

Prokofjev verzorgde zelf de première op [[8 april]] [[1940]]. De première kon via de staatsradio worden ontvangen.

==Delen==
# ''Allegro moderato''
# ''Allegretto''
# ''Tempo di valzer lentissimo''
# ''Vivace''

Het ''Allegro moderato'' is een mysterieus en furieus stuk dat een krachtige cadenza bevat.
Het ''Vivace'' is het bekendste deel uit de sonate: een vluchtig deel.

{{commonscat|Sonate no.6 by Prokofiev}}

{{Navigatie pianosonates Prokofjev}}

[[Categorie:Pianosonate van Sergej Prokofjev]]

title: Pianosonate nr. 6

Componist: Sergej Prokofjev

Soort compositie: pianosonate

Gecomponeerd voor: piano

Toonsoort: A majeur

Andere aanduiding: de oorlogssonate

Duur: ca. 24 minuten

Vorige werk: Pianosonate nr. 5

Volgende werk: Pianosonate nr. 7

Oeuvre: Oeuvre van Sergej Prokofjev

Portaal: Klassieke muziek


text:
# Getande klokpoliep
De getande klokpoliep (Clytia hemisphaerica), ook wel getand zeemos of kleine klokpoliep genoemd, is een hydroïdpoliep uit de familie Campanulariidae. De poliep komt uit het geslacht Clytia. Clytia hemisphaerica werd in 1767 als Medusa hemisphaerica voor het eerst wetenschappelijk beschreven door Carl Linnaeus.

## Beschrijving
Deze kleine onopvallende hydroïdpoliep groeit vaak op de stengels van andere hydroïdpoliepen en op rode algen. Het lijkt op borstelige haren die haaks uitsteken op het oppervlak waarop ze groeien. Bij onderzoek onder de lichtmicroscoop zijn er regelmatige ringen rond de basis van de stengel en onder de klokvormige hydrotheca (omhulsel dat de poliep omsluit). De rand van de hydrotheca heeft een reeks diepe ronde inkepingen. De stengels kunnen vertakt of onvertakt zijn en komen voort uit een basale uitloper. De gonothecae (omhulsel van de voortplantingsstructuren) zijn zeer karakteristiek, ze komen voort uit de basis van de stoloon en zijn tonvormig met diepe horizontale ribbels. Meestal 10 mm hoog. De naaktslak Hancockia uncinata is een roofdier van de getande klokpoliep.

## Verspreiding
De getande klokpoliep komt over bijna de hele wereld voor, waaronder de Middellandse Zee en de Noord-Atlantische Oceaan. De soort is algemeen aan alle kusten van de Britse Eilanden. Wordt gevonden van het intergetijdengebied tot enkele tientallen meters diepte, met name op harde ondergronden zoals stenen, wieren, houten palen en dergelijke.

## Modelorganisme
De getande klokpoliep is naar voren gekomen als een veelbelovend modelorganisme vanwege de levenscyclus, de kleine omvang en het relatief eenvoudige onderhoud waardoor het bevorderlijk gemaakt kan worden voor experimentele manipulatie in een laboratoriumomgeving. Enkele voorbeelden van onderzoeken die al in Clytia zijn uitgevoerd, zijn onderzoeken naar embryonale ontwikkeling, differentiële patronen van genexpressie tijdens levensfasen, en wondgenezing. Het genoom van deze Clytia-soort werd in maart 2019 volledig gesequenced.

title: Getande klokpoliep

wikitext:
{{Taxobox
| type            = dier
| afbeelding      = Cnidariangastrula.jpg
| rijk            = [[Dieren (biologie)|Animalia]] (Dieren)
| stam            = [[Neteldieren|Cnidaria]] (Neteldieren)
| klasse          = [[Hydroïdpoliepen|Hydrozoa]] (Hydroïdpoliepen)
| orde            = [[Leptothecata]]
| familie         = [[Campanulariidae]]
| geslacht        = ''[[Clytia (geslacht)|Clytia]]''
| w-naam          = ''Clytia hemisphaerica''
| origineel       = ''Medusa hemisphaerica''
| auteur          = [[Carl Linnaeus|Linnaeus]]
| datum           = 1767
| haakjes         = ja
| worms           = 117368
}}
De '''getande klokpoliep''' (''Clytia hemisphaerica''), ook wel '''getand zeemos''' of '''kleine klokpoliep''' genoemd, is een [[hydroïdpoliepen|hydroïdpoliep]] uit de familie [[Campanulariidae]]. De poliep komt uit het geslacht ''[[Clytia (geslacht)|Clytia]]''. ''Clytia hemisphaerica'' werd in 1767 als ''Medusa hemisphaerica'' voor het eerst wetenschappelijk beschreven door [[Carl Linnaeus]].<ref>{{Aut|Linnaeus, C.}} (1767). Systema naturae per regna tria naturae: secundum classes, ordines, genera, species, cum characteribus, differentiis, synonymis, locis. Ed. 12. 1., Regnum Animale. 1 & 2. Holmiae [Stockholm], Laurentii Salvii. pp. 1-532 [1766] pp. 533-1327 [1767]</ref>

== Beschrijving ==
Deze kleine onopvallende hydroïdpoliep groeit vaak op de stengels van andere hydroïdpoliepen en op rode algen. Het lijkt op borstelige haren die haaks uitsteken op het oppervlak waarop ze groeien. Bij onderzoek onder de lichtmicroscoop zijn er regelmatige ringen rond de basis van de stengel en onder de klokvormige hydrotheca (omhulsel dat de poliep omsluit). De rand van de hydrotheca heeft een reeks diepe ronde inkepingen. De stengels kunnen vertakt of onvertakt zijn en komen voort uit een basale uitloper. De gonothecae (omhulsel van de voortplantingsstructuren) zijn zeer karakteristiek, ze komen voort uit de basis van de stoloon en zijn tonvormig met diepe horizontale ribbels. Meestal 10 mm hoog. De naaktslak [[Hancockia uncinata]] is een roofdier van de getande klokpoliep.

== Verspreiding ==
De getande klokpoliep komt over bijna de hele wereld voor, waaronder de [[Middellandse Zee]] en de Noord-[[Atlantische Oceaan]]. De soort is algemeen aan alle kusten van de [[Britse Eilanden]]. Wordt gevonden van het intergetijdengebied tot enkele tientallen meters diepte, met name op harde ondergronden zoals stenen, wieren, houten palen en dergelijke.

== Modelorganisme ==
De getande klokpoliep is naar voren gekomen als een veelbelovend [[modelorganisme]] vanwege de levenscyclus, de kleine omvang en het relatief eenvoudige onderhoud waardoor het bevorderlijk gemaakt kan worden voor experimentele manipulatie in een laboratoriumomgeving. Enkele voorbeelden van onderzoeken die al in ''Clytia'' zijn uitgevoerd, zijn onderzoeken naar embryonale ontwikkeling, differentiële patronen van genexpressie tijdens levensfasen, en wondgenezing. Het genoom van deze ''Clytia''-soort werd in maart 2019 volledig gesequenced.<ref>{{Citeer journal |auteur=Leclère, L., Horin, C., Chevalier, S. ''et al''. |titel=The genome of the jellyfish Clytia hemisphaerica and the evolution of the cnidarian life-cycle |journal=Nat Ecol Evol |volume=3 |pages=801–810 |jaar=2019 |doi=10.1038/s41559-019-0833-2}}</ref>

{{Appendix|2=
* WoRMS (2011). [http://www.marinespecies.org/aphia.php?p=taxdetails&id=117368 ''Clytia hemisphaerica'' (Linnaeus, 1767)]. In: Schuchert, P. World Hydrozoa database. Gebaseerd op informatie uit het [[World Register of Marine Species]]
* {{Link soortenbank.nl|id=132|label=Getand zeemos (''Clytia hemisphaerica'')|groep=duikgids}}
* {{Aut|Picton, B.E.}} & {{Aut|Morrow, C.C.}} (2016). [http://www.habitas.org.uk/marinelife/species.asp?item=D7030 ''Clytia hemisphaerica'' (Linnaeus, 1767)]. <nowiki>[In]</nowiki> Encyclopedia of Marine Life of Britain and Ireland. (Geraadpleegd in 27 oktober 2021)
{{References}}
}}
[[Categorie:Campanulariidae]]

title: Getande klokpoliep

Stam: Cnidaria (Neteldieren)

Klasse: Hydrozoa (Hydroïdpoliepen)

Orde: Leptothecata

Familie: Campanulariidae

Geslacht: Clytia

title: Soort

Portaal: Biologie


text:
# I Like the Way She Do It
"I Like the Way She Do It" is de eerste single van het tweede studioalbum van G-Unit, T.O.S.
Het nummer werd opgenomen voordat Young Buck uit G-Unit werd gezet, vandaar dat hij in dit nummer te horen is. In de video is Young Buck echter niet meer te zien en is zijn couplet weggeknipt. De single presteerde matig, voorafgaand aan de teleurstellende verkoopcijfers van het bijbehorende album.

## Hitnoteringen
| Hitlijst             | Hoogste positie |
| -------------------- | --------------- |
| VS Billboard Hot 100 | 95              |

title: I Like the Way She Do It

wikitext:
{{Infobox single
| Titel          = I Like the Way She Do It
| Artiest        = [[G-Unit]] met [[Young Buck]]
| van Album      = [[T.O.S (Terminate on Sight)|T.O.S]]
| Releasedatum   = [[22 april]] [[2008]]
| Duur           = 3:56
| Genre          = [[Rap (muziekstijl)|Rap]]/[[hiphop]]
| Label          = [[G-Unit Records|G-Unit]]/[[Interscope Records|Interscope]]
| Schrijver      = [[50 Cent]], [[Lloyd Banks]], [[Tony Yayo]], [[Young Buck]]
| Producer       = Street Radio
| Artiest1       = [[G-Unit]]
| Vorige         = "[[Smile (G-Unit)|Smile]]"
(2004)
| Huidige        = "'''I Like the Way She Do It'''"
(2008)
| Volgende       = "[[Rider Pt. 2]]"
(2008)
}}
"'''I Like the Way She Do It'''" is de eerste single van het tweede studioalbum van [[G-Unit]], ''[[T.O.S (Terminate on Sight)|T.O.S]]''.

Het nummer werd opgenomen voordat [[Young Buck]] uit G-Unit werd gezet, vandaar dat hij in dit nummer te horen is. In de video is Young Buck echter niet meer te zien en is zijn couplet weggeknipt. De single presteerde matig, voorafgaand aan de teleurstellende verkoopcijfers van het bijbehorende album.

== Hitnoteringen ==
{| class="wikitable sortable"
! Hitlijst<ref name=aCharts>{{cite web|url=https://acharts.co/song/390|title=Chartposities van "I Like the Way She Do It"|date=|work=aCharts|archiefurl=https://web.archive.org/web/20190807155022/https://acharts.co/song/390|archiefdatum=2019-08-07}}</ref>
! Hoogste
positie
|-
| VS [[Billboard Hot 100]]
| align="center" | 95
|}

{{Appendix}}
{{Navigatie G-Unit}}

[[Categorie:Single uit 2008]]
[[Categorie:Nummer van G-Unit]]

title: I Like the Way She Do It

Genre: Rap/hiphop

Label: G-Unit/Interscope

Schrijver(s): 50 Cent, Lloyd Banks, Tony Yayo, Young Buck

Producent(en): Street Radio

title: Singletijdbalk van G-Unit

"Smile" · (2004): "I Like the Way She Do It" · (2008) · "Rider Pt. 2" · (2008)

Portaal: Muziek


text:
# Elephantine
Elephantine is een eiland in de rivier de Nijl, gelegen in het zuiden van Egypte, vlak bij het eerste cataract. Van noord naar zuid is het eiland ongeveer 1,2 km lang, en het is op het breedste punt ongeveer 400 meter. Het maakt deel uit van de Egyptische stad Aswan.

## Geschiedenis
Het eiland stond bij de oude Egyptenaren bekend als Abu of Yebu, en het ligt op de grens tussen Egypte en Koesj. Het eiland was een ideale plek voor de verdediging van een stad, en het was een populaire plek voor handelaren die de rivier gebruikten.
In het Middenrijk was het de cultusplaats van de goden Chnoem, Satet en Anuket. Op de Hongersnoodstele op het eiland Sehel wordt deze Triade (= godendrie-eenheid) ook genoemd.
Volgens Egyptische mythologie was Elephantine de plaats waar Chnoem, de god van de cataracts met het hoofd van een Ram, verbleef. Hij hield het water van de Nijl in bedwang vanuit de grotten onder het eiland. Er is een Nilometer om de hoogte van een overstroming te meten.
Archeologische opgravingen hebben veel vondsten opgeleverd die aan Chnoem refereren. Deze zijn te bezichtigen in een museum op het eiland. Ook zijn er vondsten uit de tijd van voor de dynastieën.
Tot 1822 waren er ook in relatief goede staat verkerende tempels ter ere van Thoetmosis III en Amenhotep III op het eiland, maar deze werden door de Ottomaanse regering vernietigd.
De Elephantine papyri is een verzameling wetsdocumenten en brieven in het Aramees uit 495 - 399 v.Chr. waarin de samenleving van Joodse soldaten staat vastgelegd die hier gestationeerd waren.

## Tegenwoordig
Naast de archeologische sites wordt het eiland tegenwoordig gebruikt door het Aswan Museum in het zuiden, de lokale bevolking in drie dorpen in het midden van het eiland en een groot luxueus hotel aan de andere kant.

title: Elephantine

wikitext:
{{Infobox werelderfgoed
| soort = cultuur
| naam = Nubische monumenten van Aboe Simbel tot Philae
| naam onderdeel = Elephantine
| afbeelding = IlhaElefantina.jpg
| onderschrift =
| land = {{EG}}
| regio = Arabische Staten
| criteria = i, iii, vi
| UNESCO volgnr. = 88
| inschrijving = 1979
| uitbreiding =
| bedreigd =
| mapname = Egypte
| lat_deg = 24
| lat_min = 5
| lat_dir = N
| lon_deg = 32
| lon_min = 53
| lon_dir = E
| portaal = Egypte
| portaal2 =
|maptype=relief}}
'''Elephantine''' is een eiland in de rivier de [[Nijl]], gelegen in het zuiden van [[Egypte (land)|Egypte]], vlak bij het eerste [[cataract (Nijl)|cataract]]. Van noord naar zuid is het eiland ongeveer 1,2 km lang, en het is op het breedste punt ongeveer 400 meter. Het maakt deel uit van de Egyptische stad [[Aswan]].

== Geschiedenis ==
[[Bestand:Egypt.Aswan.ElephantineIsland.Nilometer.01.jpg|thumb|left|Nilometer op het eiland Elephantine]]
Het eiland stond bij de oude Egyptenaren bekend als ''Abu'' of ''Yebu'', en het ligt op de grens tussen Egypte en [[Koesj (oudheid)|Koesj]]. Het eiland was een ideale plek voor de verdediging van een stad, en het was een populaire plek voor handelaren die de rivier gebruikten.

In het [[Middenrijk (Egypte)|Middenrijk]] was het de cultusplaats van de goden [[Chnoem]], [[Satet]] en [[Anuket]]. Op de [[Hongersnoodstele]] op het eiland Sehel wordt deze [[Triade (godsdienst)|Triade]] (= godendrie-eenheid) ook genoemd.

Volgens Egyptische mythologie was Elephantine de plaats waar [[Chnoem]], de god van de cataracts met het hoofd van een Ram, verbleef. Hij hield het water van de Nijl in bedwang vanuit de grotten onder het eiland. Er is een [[Nilometer]] om de hoogte van een overstroming te meten.

Archeologische opgravingen hebben veel vondsten opgeleverd die aan Chnoem refereren. Deze zijn te bezichtigen in een museum op het eiland. Ook zijn er vondsten uit de tijd van voor de dynastieën.

Tot 1822 waren er ook in relatief goede staat verkerende tempels ter ere van [[Thoetmosis III]] en [[Amenhotep III]] op het eiland, maar deze werden door de Ottomaanse regering vernietigd.

De [[Elephantine papyri]] is een verzameling wetsdocumenten en brieven in het [[Aramees]] uit 495 - 399 v.Chr. waarin de samenleving van Joodse soldaten staat vastgelegd die hier gestationeerd waren.

== Tegenwoordig ==
Naast de archeologische sites wordt het eiland tegenwoordig gebruikt door het [[Aswan Museum]] in het zuiden, de lokale bevolking in drie dorpen in het midden van het eiland en een groot luxueus hotel aan de andere kant.

== Externe links ==
* [https://web.archive.org/web/20160307113033/http://www.egyptologica-vlaanderen.be/educatief/steden/elephantine.htm {{Aut|I. Regulski}}, Geschiedenis van Elephantine, egyptologica-vlaanderen.be (2007).]
* [https://web.archive.org/web/20160307113033/http://www.egyptologica-vlaanderen.be/educatief/steden/elephantine.htm {{Aut|B. Van Dooren}}, Het heiligdom van Heqaib, egyptologica-vlaanderen.be (2007).]

{{Coor title dms|24|05|0|N|32|53|0|E|type:isle_region:EG}}

[[Categorie:Archeologische vindplaats in Egypte]]
[[Categorie:Eiland in een rivier of een binnenmeer]]
[[Categorie:Egyptisch eiland]]
[[Categorie:Oud-Egyptische stad]]

title: Onderdeel van de werelderfgoedinschrijving: · Nubische monumenten van Aboe Simbel tot Philae

Elephantine

Land: Egypte

Coördinaten: 24° 5′ NB, 32° 53′ OL

UNESCO-regio: Arabische Staten

Criteria: i, iii, vi

title: Inschrijvingsverloop

Inschrijving: 1979 (3e sessie)

title: Kaart

Kaart:
Elephantine (Egypte) · Elephantine
UNESCO-werelderfgoedlijst

Portaal: Egypte


text:
# Floyd Crosby
Floyd Delafield Crosby (New York, 12 december 1899 – Ojai, 30 september 1985) was een Amerikaans cameraman.

## Biografie
Floyd Crosby was de zoon van Frederick Van Schoonhoven Crosby, die onder meer als diplomaat in Berlijn werkzaam is geweest, en Julia Floyd Delafield, een dochter van medicus Francis Delafield.
Hij volgde een opleiding aan het New York Institute of Photography en werkte op de New York Stock Exchange, aan Wall Street. Een ontmoeting met de wetenschapper William Beebe en daaropvolgend een gezamenlijk reis naar Haïti in 1927 betekenden het begin van Crosbys carrière als cameraman. In 1931 won hij een Oscar voor beste camerawerk voor de dramafilm Tabu: A Story of the South Seas, de laatste film van W. F. Murnau. Tijdens de Tweede Wereldoorlog maakte hij met Pare Lorentz educatieve films voor piloten. In 1946 verliet hij de luchtmacht en in 1972 ging hij met pensioen.
In 1940 trouwde hij met Aliph Van Cortland Whitehead. Hun huwelijk hield twintig jaar lang stand, waarna hij met de in Californië geboren scriptgirl Betty Cormack trouwde. Hij was de vader van Ethan (1937 - 1997 of 1998) en David Crosby (1941 - 2023).

title: Floyd Crosby

wikitext:
{{Infobox filmregisseur
| naam            = Floyd Crosby
| afbeelding      =
| onderschrift    =
| volledige naam  = Floyd Delafield Crosby
| geboren         = [[12 december]] [[1899]] te [[New York (stad)|New York]]
| overleden       = [[30 september]] [[1985]] te [[Ojai]]
| land            = {{US}}
| jaren-actief    = 1931-1970
| beroep          = [[cameraman]]
| genre           =
| films           =
| beste regisseur =
| beste film      =
| prijs1          =
| prijsjaar1      =
| prijs2          =
| prijsjaar2      =
| prijs3          =
| prijsjaar3      =
| prijs4          =
| prijsjaar4      =
| imdb            =
| moviemeter      =
| website         =
}}
'''Floyd Delafield Crosby''' ([[New York (stad)|New York]], [[12 december]] [[1899]] – [[Ojai]], [[30 september]] [[1985]]) was een [[Verenigde Staten|Amerikaans]] [[cameraman]].

== Biografie ==
Floyd Crosby was de zoon van Frederick Van Schoonhoven Crosby,<ref>De vader van Floyd Crosby werd op 15 maart 1860 geboren als Frederic Lane Crosby en liet in 1878 op verzoek van J. Lansing Van Schoonhoven, een oom van zijn moeders kant, zijn naam wijzigen in Frederick Van Schoonhoven Crosby.</ref> die onder meer als diplomaat in Berlijn werkzaam is geweest, en Julia Floyd Delafield, een dochter van medicus [[Francis Delafield]].<ref>New York Genealogical and Biographical Society (1899). ''The New York genealogical and biographical record, vol. 30''.</ref>

Hij volgde een opleiding aan het [[New York Institute of Photography]] en werkte op de [[New York Stock Exchange]], aan [[Wall Street]].<ref name="inenci">[https://web.archive.org/web/20130831201651/http://www.cinematographers.nl/GreatDoPh/crosby.htm Floyd Crosby] in de Internet Encyclopedia of Cinematographers. Geraadpleegd op 20 oktober 2011.</ref> Een ontmoeting met de wetenschapper [[William Beebe]] en daaropvolgend een gezamenlijk reis naar [[Haïti]] in 1927 betekenden het begin van Crosbys carrière als cameraman.<ref>{{Link NNDB naam |id=658/000162172 |label=William Beebe |bezochtdatum=20 oktober 2011}}</ref> In 1931 won hij een [[Oscar voor beste camerawerk]] voor de dramafilm ''[[Tabu: A Story of the South Seas]]'', de laatste film van [[Friedrich Wilhelm Murnau|W. F. Murnau]].<ref>Drew, William M. (2010). [http://books.google.nl/books?id=-RSDNA7Qju0C&lpg=PA30&dq=%22floyd%20crosby%22%20academy&pg=PA30#v=onepage&q=%22floyd%20crosby%22%20academy&f=false ''The last silent picture show: silent films on American screens in the 1930s'', p. 30]. Uitg.: Scarecrow Press, {{ISBN|9780810876804}}.</ref> Tijdens de Tweede Wereldoorlog maakte hij met [[Pare Lorentz]] educatieve films voor piloten. In 1946 verliet hij de luchtmacht en in 1972 ging hij met pensioen.<ref name="inenci" />

In 1940 trouwde hij met Aliph Van Cortland Whitehead. Hun huwelijk hield twintig jaar lang stand, waarna hij met de in [[Californië]] geboren [[scriptgirl]] Betty Cormack trouwde.<ref>{{Citeer boek
| achternaam = Crosby
| voornaam = David
| auteurlink =
| medeauteurs = Carl Gottlieb
| datum = 2006
| titel = Since then: how I survived everything and lived to tell about it
| url = https://archive.org/details/sincethenhowisur00cros
| uitgever = Putnam
| ISBN = 9780399153815
| pagina's = Blz. 121
}}</ref><ref name="nndb">{{Link NNDB naam |id=564/000022498 |label=David Crosby |bezochtdatum=17 oktober 2011}}</ref> Hij was de vader van [[Ethan Crosby|Ethan]] (1937 - 1997 of 1998) en [[David Crosby]] (1941 - 2023).

== Externe links ==
* {{Link IMDb naam|id=0005677|label=Floyd Crosby}}
* [http://www.allmusic.com/artist/floyd-crosby-mn0001286773 Floyd Crosby] op AllMusic.com

{{Appendix}}
{{Bibliografische informatie}}

{{DEFAULTSORT:Crosby, Floyd}}
[[Categorie:Amerikaans cameraman]]

title: Floyd Crosby

Volledige naam: Floyd Delafield Crosby

Geboren: 12 december 1899 te New York

Overleden: 30 september 1985 te Ojai

Geboorteland: Verenigde Staten

Beroep: cameraman


text:
# Thorning (parochie)
Thorning is een parochie van de Deense Volkskerk in de Deense gemeente Silkeborg. De parochie maakt deel uit van het bisdom Viborg en telt 2388 kerkleden op een bevolking van 2543 (2004).
Tot 1970 was de parochie deel van Lysgård Herred. In dat jaar werd de parochie opgenomen in de nieuwe gemeente Kjellerup, die in 2007 opging in de vergrote gemeente Silkeborg.
Aalestrup · Aars · Aggersborg · Almind · Alstrup · Arnborg · Asmild · Asp · Assing · Åsted · Aulum · Balling · Bigum · Binderup · Bjerring Kirkedistrikt · Bjerringbro · Blære · Borbjerg · Bording · Bøvling · Brandstrup Kirkedistrikt · Brøndum · Brorstrup · Daugbjerg · Dølby · Dollerup · Dommerby · Durup · Dybe · Egeris · Ejsing · Ellebæk Kirkedistrikt · Elsborg · Engbjerg · Engesvang · Estvad · Fabjerg · Farsø · Fasterholt Kirkedistrikt · Faurholt Kirkedistrikt · Feldborg Kirkedistrikt · Ferring · Finderup · Fiskbæk · Fjaltring · Fjelsø · Flejsborg · Fly · Flynder · Fonnesbæk · Fousing · Fovlum · Fredens · Frederiks · Fur · Gammelstrup · Gedsted · Gimsing · Gislum · Giver · Gjellerup · Glyngøre · Grathe Kirkedistrikt · Grinderslev · Grønbæk · Grønning · Grove · Gudum · Gullestrup · Gullev · Gundersted · Haderup · Hammershøj · Handbjerg · Harboøre · Harre · Håsum · Haunstrup · Havbro · Haverslev · Hedeager · Heldum · Hem · Herning · Herrup Kirkedistrikt · Hersom · Hindborg · Hinge · Hjerk · Hjerm · Hjerm Østre Kirkedistrikt · Hjermind Kirkedistrikt · Hjorthede · Hodsager · Hogager Kirkedistrikt · Højbjerg · Højslev · Holstebro · Hørup · Houlkær · Hove · Humlum · Hvam · Hvidbjerg · Hvidbjerg · Hygum · Hyllebjerg · Idom · Iglsø Kirkedistrikt · Ikast · Ilderhede · Ilskov · Isenvad · Jebjerg · Jegindø · Junget · Karstoft Kirkedistrikt · Karup · Klejtrup · Kobberup · Kølkær · Kollund · Kongens Tisted · Kornum · Krejbjerg · Kristianshede Kirkedistrikt · Kvols · Kvorning · Låstrup · Lee · Lem · Lemvig · Levring · Lihme · Lindum · Løgsted · Løgstør · Lomborg · Louns · Løvel · Lundø · Lyby · Lynderup · Lyngs · Lysgård · Måbjerg · Malle · Mammen · Mejdal · Mejrup · Møborg · Mønsted · Næsborg · Naur · Nautrup · Nees · Nørlem · Nørre Borris · Nørre Felding · Nørre Nissum · Nørre Vinge · Nørrelands · Nøvling · Odby · Oddense · Ølby · Ørnhøj · Ørre · Ørslevkloster · Ørum · Ørum · Østerbølle · Otting · Oudrup · Overlade · Pederstrup · Ramme · Ramsing · Ranum · Råsted · Ravnkilde · Ravnstrup · Resen · Resen · Resen · Rind · Rødding · Rødding · Rom · Romlund · Rønbjerg · Roslev · Roum · Rybjerg · Ryde · Sæby · Sahl · Salling · Sankt Johannes · Selde · Sevel · Simested · Simmelkær · Sinding · Sir · Sjørslev · Skals · Skarrild · Skive · Skive Landsogn · Skivum · Skjern · Smollerup · Snejbjerg · Søndbjerg · Sønder Felding · Sønder Rind · Søndermark · Søndre · Stoholm · Strandby · Struer · Studsgård · Sunds · Svingelbjerg · Tapdrup · Tårup · Testrup · Thise · Thorning · Thorum · Thyborøn · Timring · Tiphede Kirkedistrikt · Tjele · Tjørring · Tøndering · Tørring · Trandum Kirkedistrikt · Trans · Tvis · Ulbjerg · Ullits · Ulstrup · Vammen · Vandborg · Vejby · Vejrum · Vejrum · Venø · Vester Bjerregrav · Vester Hornum · Vester Tostrup · Vesterbølle · Vestervang · Viborg Domsogn · Vildbjerg · Vile · Vilsted · Vind · Vindblæs · Vinderslev · Vinderup Kirkedistrikt · Vinding · Vindum · Vinkel · Viskum · Vium · Vognsild · Volling · Vorde · Vorning · Vridsted · Vroue

title: Thorning (parochie)

wikitext:
{{Infobox parochie van Denemarken
| naam = Thorning
| inwoners = 2543
| census = 2007
| leden = 2388<ref>[https://web.archive.org/web/20070611080956/http://sogn.dk/thorning/index.php?mod=sognside&func=sogneInfo&p1=8601 sogn.dk/thorning]</ref>
| ledenjaartal =2007
| gemeente =[[Silkeborg (gemeente)|Silkeborg]]
| kaart=
| bisdom=[[Bisdom Viborg]]
| pastoraat=Thorning
| provsti=Ikast-Brande Provsti
| kerken=Thorning Kirke
| image=Thorning_kirke_%28Silkeborg%29.JPG
}}
'''Thorning''' is een [[parochie (Denemarken)|parochie]] van de [[Deense Volkskerk]] in de [[Denemarken|Deense]] gemeente [[Silkeborg (gemeente)|Silkeborg]]. De parochie maakt deel uit van het [[bisdom Viborg]] en telt 2388 [[Lid (persoon)|kerkleden]] op een bevolking van 2543 (2004).

Tot 1970 was de parochie deel van [[Lysgård Herred]]. In dat jaar werd de parochie opgenomen in de nieuwe gemeente [[Kjellerup]], die in 2007 opging in de vergrote gemeente Silkeborg.

{{Appendix}}
{{Navigatie bisdom Viborg}}
{{Coor title dms|56|17|11|N|9|20|3|E|type:city_scale:50000_region:DK}}
[[Categorie:Parochie in Denemarken]]
[[Categorie:Silkeborg]]

title: Situering

Bisdom: Bisdom Viborg

Gemeente: Silkeborg

title: Algemeen

title: Overig

Kerken: Thorning Kirke

Proosdij: Ikast-Brande Provsti

Pastoraat: Thorning

Overig: Thorning

Portaal: Denemarken


text:
# Maximiliaan Jozef van Oostenrijk-Este
Maximiliaan Jozef van Oostenrijk-Este (Milaan, 14 juli 1782 - Altmünster, 1 juni 1863) was een Oostenrijkse aartshertog en militair en van 1835 tot aan zijn dood grootmeester van de Duitse Orde. Hij behoorde tot het huis Oostenrijk-Este.

## Levensloop
Maximiliaan Jozef was de derde zoon van aartshertog Ferdinand van Oostenrijk, gouverneur van Milaan, uit diens huwelijk met Maria Beatrice d'Este, dochter van Ercole III d'Este, hertog van Modena en Reggio. Hij bracht zijn jeugdjaren door in Monza, tot zijn familie in 1796 moest vluchten voor de oprukkende Franse troepen aangevoerd door Napoleon Bonaparte. Na verschillende tussenhaltes streek de familie uiteindelijk neer in Wiener Neustadt.
In 1801 trad hij toe tot de Duitse Orde en in 1804 werd hij tot ridder van de Orde geslagen. Tegelijk volgde Maximiliaan Jozef een opleiding aan de Theresianische Militaire Academie en in 1805 werd hij tot generaal-majoor benoemd. Bovendien erfde hij na de dood van zijn oom Maximiliaan Frans van Oostenrijk in 1801 een behoorlijk vermogen.
In 1809 vocht hij in Duitsland tegen de Fransen. Na de nederlaag bij Regensburg dekte hij de terugtocht van het Oostenrijkse leger en zou hij de stad Linz door veldverschansingen gereed maken voor de verdediging wat wegens tijdsgebrek niet lukte. Deze ervaring bewoog hem ertoe om later − toen hij artilleriebrigadier was – een naar hem genoemd beveiligingssysteem voor strategisch belangrijke plaatsen in het keizerrijk te ontwikkelen. Zijn plannen werden desalniettemin enkel in Linz uitgevoerd, waar een torenlinie werd gebouwd.
In het jaar 1830 kocht hij Slot Ebenweizer bij Altmünster, dat hij liet uitbreiden met twee vleugels. Van 1831 tot 1839 bezat Maximiliaan eveneens twee huizen in Linz, van waaruit hij de bouw van de torenlinie kon bezichtigen. In 1858 werd deze constructie afgewerkt. Vervolgens ontwikkelde hij een fortificatieproject voor Wenen. Van dit project werd enkel de bouw van een toren in Rothneustiedt gerealiseerd.
In 1835 werd hij verkozen tot grootmeester van de Duitse Orde, wat hij bleef tot aan zijn dood. Maximiliaan maakte zich zeer verdienstelijk voor de orde. Zo slaagde hij erin om het aantal novicen te doen stijgen. Ook bood hij financiële ondersteuning aan andere ordes, zoals de Jezuïeten, de Barmhartige Zusters, de Redemptoristen en de Arme Zuster van Sint-Franciscus. Bovendien was hij een promotor van scholen en hospitalen en ondersteunde hij arbeiders en handwerkers, door producten te kopen of de sluiting van bedrijven te verhinderen.
In juni 1863 overleed Maximiliaan op 80-jarige leeftijd in Slot Ebenweizer, aan waterzucht. Hij werd bijgezet op het kerkhof van Altmünster.

title: Maximiliaan Jozef van Oostenrijk-Este

wikitext:
[[Bestand:Maximilian Joseph von Oesterreich-Este 1782 1863 Stecher.jpg|thumb|Portret van Maximiliaan Jozef van Oostenrijk-Este.]]
'''Maximiliaan Jozef van Oostenrijk-Este''' ([[Milaan (stad)|Milaan]], [[14 juli]] [[1782]] - [[Altmünster]], [[1 juni]] [[1863]]) was een [[Keizerrijk Oostenrijk|Oostenrijkse]] aartshertog en militair en van 1835 tot aan zijn dood grootmeester van de [[Duitse Orde]]. Hij behoorde tot het [[huis Oostenrijk-Este]].

==Levensloop==
Maximiliaan Jozef was de derde zoon van aartshertog [[Ferdinand van Oostenrijk (1754-1806)|Ferdinand van Oostenrijk]], gouverneur van [[Hertogdom Milaan|Milaan]], uit diens huwelijk met [[Maria Beatrice d'Este]], dochter van [[Ercole III d'Este]], hertog van [[Hertogdom Modena en Reggio|Modena en Reggio]]. Hij bracht zijn jeugdjaren door in [[Monza (stad)|Monza]], tot zijn familie in 1796 moest vluchten voor de oprukkende [[Eerste Franse Republiek|Franse]] troepen aangevoerd door [[Napoleon Bonaparte]]. Na verschillende tussenhaltes streek de familie uiteindelijk neer in [[Wiener Neustadt]].

In 1801 trad hij toe tot de [[Duitse Orde]] en in 1804 werd hij tot ridder van de Orde geslagen. Tegelijk volgde Maximiliaan Jozef een opleiding aan de Theresianische Militaire Academie en in 1805 werd hij tot [[generaal-majoor]] benoemd. Bovendien erfde hij na de dood van zijn oom [[Maximiliaan Frans van Oostenrijk]] in 1801 een behoorlijk vermogen.

In 1809 vocht hij in Duitsland tegen de Fransen. Na de nederlaag bij [[Regensburg (stad)|Regensburg]] dekte hij de terugtocht van het Oostenrijkse leger en zou hij de stad [[Linz]] door veldverschansingen gereed maken voor de verdediging wat wegens tijdsgebrek niet lukte. Deze ervaring bewoog hem ertoe om later − toen hij [[artillerie]]brigadier was – een naar hem genoemd beveiligingssysteem voor strategisch belangrijke plaatsen in het keizerrijk te ontwikkelen. Zijn plannen werden desalniettemin enkel in Linz uitgevoerd, waar een torenlinie werd gebouwd.
In het jaar 1830 kocht hij Slot Ebenweizer bij [[Altmünster]], dat hij liet uitbreiden met twee vleugels. Van 1831 tot 1839 bezat Maximiliaan eveneens twee huizen in Linz, van waaruit hij de bouw van de torenlinie kon bezichtigen. In 1858 werd deze constructie afgewerkt. Vervolgens ontwikkelde hij een fortificatieproject voor Wenen. Van dit project werd enkel de bouw van een toren in [[Rothneustiedt]] gerealiseerd.

In 1835 werd hij verkozen tot grootmeester van de Duitse Orde, wat hij bleef tot aan zijn dood. Maximiliaan maakte zich zeer verdienstelijk voor de orde. Zo slaagde hij erin om het aantal [[novice]]n te doen stijgen. Ook bood hij financiële ondersteuning aan andere ordes, zoals de [[Jezuïeten]], de Barmhartige Zusters, de [[Redemptoristen]] en de Arme Zuster van Sint-Franciscus. Bovendien was hij een promotor van scholen en hospitalen en ondersteunde hij arbeiders en handwerkers, door producten te kopen of de sluiting van bedrijven te verhinderen.

In juni 1863 overleed Maximiliaan op 80-jarige leeftijd in Slot Ebenweizer, aan [[waterzucht]]. Hij werd bijgezet op het kerkhof van Altmünster.

{{StartOpvolging}}
{{OpvolgingCombi
| lijst = [[Grootmeesters van de Duitse Orde|Grootmeester van de Duitse Orde]]<br />1835-1863
| vorige = [[Anton van Oostenrijk]]
| volgende = [[Willem van Oostenrijk]]
}}
{{EindOpvolging}}
{{Appendix|2=
* {{Bronvermelding anderstalige Wikipedia|taal=de|titel=Maximilian Joseph von Österreich-Este|oldid=193243011|datum=20191105}}
{{References}}
}}

[[Categorie:Huis Oostenrijk-Este]]
[[Categorie:Aartshertog (niet regerend)]]
[[Categorie:Grootmeester van de Duitse Orde]]


text:
# NASCAR Winston Cup 1986
De NASCAR Winston Cup 1986 was het 38e seizoen van het belangrijkste NASCAR kampioenschap dat in de Verenigde Staten gehouden wordt. Het seizoen startte op 16 februari met de Daytona 500 en eindigde op 16 november met de Winston Western 500. Dale Earnhardt won het kampioenschap voor de tweede keer in zijn carrière. De trofee rookie of the year werd uitgereikt aan Alan Kulwicki.

## Races
Top drie resultaten, exhibitie- en kwalificatiewedstrijden staan niet vermeld.
| '  | Datum  | Race                      | Circuit                         | Winnaar          | Tweede          | Derde            |
| 1  | 16-feb | Daytona 500               | Daytona International Speedway  | Geoff Bodine     | Terry Labonte   | Darrell Waltrip  |
| 2  | 23-feb | Miller High Life 400      | Richmond International Raceway  | Kyle Petty       | Joe Ruttman     | Dale Earnhardt   |
| 3  | 2-mrt  | Goodwrench 500            | North Carolina Speedway         | Terry Labonte    | Harry Gant      | Richard Petty    |
| 4  | 16-mrt | Motorcraft 500            | Atlanta Motor Speedway          | Morgan Shepherd  | Dale Earnhardt  | Terry Labonte    |
| 5  | 6-apr  | Valleydale 500            | Bristol Motor Speedway          | Rusty Wallace    | Ricky Rudd      | Darrell Waltrip  |
| 6  | 13-apr | TranSouth 500             | Darlington Raceway              | Dale Earnhardt   | Darrell Waltrip | Bobby Allison    |
| 7  | 20-apr | First Union 400           | North Wilkesboro Speedway       | Dale Earnhardt   | Ricky Rudd      | Geoff Bodine     |
| 8  | 27-apr | Sovran Bank 500           | Martinsville Speedway           | Ricky Rudd       | Joe Ruttman     | Terry Labonte    |
| 9  | 4-mei  | Winston 500               | Talladega Superspeedway         | Bobby Allison    | Dale Earnhardt  | Buddy Baker      |
| 10 | 18-mei | Budweiser 500             | Dover International Speedway    | Geoff Bodine     | Bobby Allison   | Dale Earnhardt   |
| 11 | 25-mei | Coca-Cola 600             | Charlotte Motor Speedway        | Dale Earnhardt   | Tim Richmond    | Cale Yarborough  |
| 12 | 1-jun  | Budweiser 400             | Riverside International Raceway | Darrell Waltrip  | Tim Richmond    | Ricky Rudd       |
| 13 | 8-jun  | Miller High Life 500      | Pocono Raceway                  | Tim Richmond     | Dale Earnhardt  | Cale Yarborough  |
| 14 | 15-jun | Miller American 400       | Michigan International Speedway | Bill Elliott     | Harry Gant      | Geoff Bodine     |
| 15 | 4-jul  | Firecracker 400           | Daytona International Speedway  | Tim Richmond     | Sterling Marlin | Bobby Hillin Jr. |
| 16 | 20-jul | Summer 500                | Pocono Raceway                  | Tim Richmond     | Ricky Rudd      | Geoff Bodine     |
| 17 | 27-jul | Talladega 500             | Talladega Superspeedway         | Bobby Hillin Jr. | Tim Richmond    | Ricky Rudd       |
| 18 | 10-aug | Budweiser At The Glen     | Watkins Glen International      | Tim Richmond     | Darrell Waltrip | Dale Earnhardt   |
| 19 | 17-aug | Champion Spark Plug 400   | Michigan International Speedway | Bill Elliott     | Tim Richmond    | Darrell Waltrip  |
| 20 | 23-aug | Busch 500                 | Bristol Motor Speedway          | Darrell Waltrip  | Terry Labonte   | Geoff Bodine     |
| 21 | 31-aug | Southern 500              | Darlington Raceway              | Tim Richmond     | Bobby Allison   | Bill Elliott     |
| 22 | 7-sep  | Wrangler Jeans Indigo 400 | Richmond International Raceway  | Tim Richmond     | Dale Earnhardt  | Morgan Shepherd  |
| 23 | 14-sep | Delaware 500              | Dover International Speedway    | Ricky Rudd       | Neil Bonnett    | Kyle Petty       |
| 24 | 21-sep | Goody's 500               | Martinsville Speedway           | Rusty Wallace    | Geoff Bodine    | Harry Gant       |
| 25 | 28-sep | Holly Farms 400           | North Wilkesboro Speedway       | Darrell Waltrip  | Geoff Bodine    | Richard Petty    |
| 26 | 5-okt  | Oakwood Homes 500         | Charlotte Motor Speedway        | Dale Earnhardt   | Harry Gant      | Neil Bonnett     |
| 27 | 19-okt | Nationwise 500            | North Carolina Speedway         | Neil Bonnett     | Ricky Rudd      | Darrell Waltrip  |
| 28 | 2-nov  | Atlanta Journal 500       | Atlanta Motor Speedway          | Dale Earnhardt   | Richard Petty   | Bill Elliott     |
| 29 | 16-nov | Winston Western 500       | Riverside International Raceway | Tim Richmond     | Dale Earnhardt  | Geoff Bodine     |

## Eindstand - Top 10
| 1  | Dale Earnhardt   | 4468 |
| 2  | Darrell Waltrip  | 4180 |
| 3  | Tim Richmond     | 4174 |
| 4  | Bill Elliott     | 3844 |
| 5  | Ricky Rudd       | 3823 |
| 6  | Rusty Wallace    | 3757 |
| 7  | Bobby Allison    | 3698 |
| 8  | Geoff Bodine     | 3678 |
| 9  | Bobby Hillin Jr. | 3541 |
| 10 | Kyle Petty       | 3537 |

title: NASCAR Winston Cup 1986

wikitext:
De '''NASCAR [[Winston Cup]] 1986''' was het 38e seizoen van het belangrijkste [[NASCAR]] kampioenschap dat in de [[Verenigde Staten]] gehouden wordt. Het seizoen startte op 16 februari met de [[Daytona 500]] en eindigde op 16 november met de [[Winston Western 500]]. [[Dale Earnhardt]] won het kampioenschap voor de tweede keer in zijn carrière. De trofee ''rookie of the year'' werd uitgereikt aan [[Alan Kulwicki]].

== Races ==
Top drie resultaten, exhibitie- en kwalificatiewedstrijden staan niet vermeld.
{| class="wikitable" style="font-size:95%;"
|-
| align="center" style="background:#f0f0f0;"|''''''
| align="center" style="background:#f0f0f0;"|'''Datum'''
| align="center" style="background:#f0f0f0;"|'''Race'''
| align="center" style="background:#f0f0f0;"|'''Circuit'''
| align="center" style="background:#FFFFBF;" width=120|'''Winnaar'''
| align="center" style="background:#DFDFDF;" width=120|'''Tweede'''
| align="center" style="background:#FFDF9F;" width=120|'''Derde'''
|-
| 1||16-feb||[[Daytona 500]]||[[Daytona International Speedway]]||[[Geoff Bodine]]||[[Terry Labonte]]||[[Darrell Waltrip]]
|-
| 2||23-feb||[[Crown Royal 400|Miller High Life 400]]||[[Richmond International Raceway]]||[[Kyle Petty]]||[[Joe Ruttman]]||[[Dale Earnhardt]]
|-
| 3||2-mrt||[[Subway 400|Goodwrench 500]]||[[North Carolina Speedway]]||[[Terry Labonte]]||[[Harry Gant]]||[[Richard Petty]]
|-
| 4||16-mrt||[[Kobalt Tools 500 (Atlanta Motor Speedway)|Motorcraft 500]]||[[Atlanta Motor Speedway]]||[[Morgan Shepherd]]||[[Dale Earnhardt]]||[[Terry Labonte]]
|-
| 5||6-apr||[[Food City 500|Valleydale 500]]||[[Bristol Motor Speedway]]||[[Rusty Wallace]]||[[Ricky Rudd]]||[[Darrell Waltrip]]
|-
| 6||13-apr||[[Southern 500|TranSouth 500]]||[[Darlington Raceway]]||[[Dale Earnhardt]]||[[Darrell Waltrip]]||[[Bobby Allison]]
|-
| 7||20-apr||[[First Union 400]]||[[North Wilkesboro Speedway]]||[[Dale Earnhardt]]||[[Ricky Rudd]]||[[Geoff Bodine]]
|-
| 8||27-apr||[[Goody's Fast Pain Relief 500|Sovran Bank 500]]||[[Martinsville Speedway]]||[[Ricky Rudd]]||[[Joe Ruttman]]||[[Terry Labonte]]
|-
| 9||4-mei||[[Aaron's 499|Winston 500]]||[[Talladega Superspeedway]]||[[Bobby Allison]]||[[Dale Earnhardt]]||[[Buddy Baker]]
|-
| 10||18-mei||[[Autism Speaks 400|Budweiser 500]]||[[Dover International Speedway]]||[[Geoff Bodine]]||[[Bobby Allison]]||[[Dale Earnhardt]]
|-
| 11||25-mei||[[Coca-Cola 600]]||[[Charlotte Motor Speedway]]||[[Dale Earnhardt]]||[[Tim Richmond]]||[[Cale Yarborough]]
|-
| 12||1-jun||[[Budweiser 400]]||[[Riverside International Raceway]]||[[Darrell Waltrip]]||[[Tim Richmond]]||[[Ricky Rudd]]
|-
| 13||8-jun||[[Pocono 500|Miller High Life 500]]||[[Pocono Raceway]]||[[Tim Richmond]]||[[Dale Earnhardt]]||[[Cale Yarborough]]
|-
| 14||15-jun||[[Heluva Good! Sour Cream Dips 400|Miller American 400]]||[[Michigan International Speedway]]||[[Bill Elliott]]||[[Harry Gant]]||[[Geoff Bodine]]
|-
| 15||4-jul||[[Coke Zero 400|Firecracker 400]]||[[Daytona International Speedway]]||[[Tim Richmond]]||[[Sterling Marlin]]||[[Bobby Hillin Jr.]]
|-
| 16||20-jul||[[Pennsylvania 500|Summer 500]]||[[Pocono Raceway]]||[[Tim Richmond]]||[[Ricky Rudd]]||[[Geoff Bodine]]
|-
| 17||27-jul||[[AMP Energy 500|Talladega 500]]||[[Talladega Superspeedway]]||[[Bobby Hillin Jr.]]||[[Tim Richmond]]||[[Ricky Rudd]]
|-
| 18||10-aug||[[Heluva Good! Sour Cream Dips at The Glen|Budweiser At The Glen]]||[[Watkins Glen International]]||[[Tim Richmond]]||[[Darrell Waltrip]]||[[Dale Earnhardt]]
|-
| 19||17-aug||[[Carfax 400|Champion Spark Plug 400]]||[[Michigan International Speedway]]||[[Bill Elliott]]||[[Tim Richmond]]||[[Darrell Waltrip]]
|-
| 20||23-aug||[[Irwin Tools Night Race|Busch 500]]||[[Bristol Motor Speedway]]||[[Darrell Waltrip]]||[[Terry Labonte]]||[[Geoff Bodine]]
|-
| 21||31-aug||[[Mountain Dew Southern 500|Southern 500]]||[[Darlington Raceway]]||[[Tim Richmond]]||[[Bobby Allison]]||[[Bill Elliott]]
|-
| 22||7-sep||[[One Last Race to Make the Chase|Wrangler Jeans Indigo 400]]||[[Richmond International Raceway]]||[[Tim Richmond]]||[[Dale Earnhardt]]||[[Morgan Shepherd]]
|-
| 23||14-sep||[[AAA 400|Delaware 500]]||[[Dover International Speedway]]||[[Ricky Rudd]]||[[Neil Bonnett]]||[[Kyle Petty]]
|-
| 24||21-sep||[[TUMS Fast Relief 500|Goody's 500]]||[[Martinsville Speedway]]||[[Rusty Wallace]]||[[Geoff Bodine]]||[[Harry Gant]]
|-
| 25||28-sep||[[Tyson Holly Farms 400|Holly Farms 400]]||[[North Wilkesboro Speedway]]||[[Darrell Waltrip]]||[[Geoff Bodine]]||[[Richard Petty]]
|-
| 26||5-okt||[[NASCAR Banking 500|Oakwood Homes 500]]||[[Charlotte Motor Speedway]]||[[Dale Earnhardt]]||[[Harry Gant]]||[[Neil Bonnett]]
|-
| 27||19-okt||[[Pop Secret Microwave Popcorn 400|Nationwise 500]]||[[North Carolina Speedway]]||[[Neil Bonnett]]||[[Ricky Rudd]]||[[Darrell Waltrip]]
|-
| 28||2-nov||[[Labor Day Classic 500|Atlanta Journal 500]]||[[Atlanta Motor Speedway]]||[[Dale Earnhardt]]||[[Richard Petty]]||[[Bill Elliott]]
|-
| 29||16-nov||[[Winston Western 500]]||[[Riverside International Raceway]]||[[Tim Richmond]]||[[Dale Earnhardt]]||[[Geoff Bodine]]
|}

== Eindstand - Top 10 ==
{| class="wikitable" style="font-size:95%;"
|-
| 1||[[Dale Earnhardt]]||4468
|-
| 2||[[Darrell Waltrip]]||4180
|-
| 3||[[Tim Richmond]]||4174
|-
| 4||[[Bill Elliott]]||3844
|-
| 5||[[Ricky Rudd]]||3823
|-
| 6||[[Rusty Wallace]]||3757
|-
| 7||[[Bobby Allison]]||3698
|-
| 8||[[Geoff Bodine]]||3678
|-
| 9||[[Bobby Hillin Jr.]]||3541
|-
| 10||[[Kyle Petty]]||3537
|}

== Externe links ==
* [http://www.nascar.com/ Officiële website]
* [https://web.archive.org/web/20060903124941/http://www.racing-reference.info/raceyear?yr=1986&series=W Statistiek op racing-reference.info]
{{Navigatie NASCAR Sprint Cup}}

[[Categorie:NASCAR naar jaar|1986]]
[[Categorie:Autosport in 1986]]


text:
# De snoezige dino's
De snoezige dino's is het 176ste stripverhaal van Jommeke. De reeks wordt getekend door striptekenaar Jef Nys.Scenarist is Jan Ruysbergh

## Verhaal
Wanneer Professor Gobelijn en professor Denkekop eieren vinden van dino's kunnen ze echte dino's maken. Als op een gegeven moment de verstrooide professor de kooi laat open staan, ontsnappen de dino's. Er ontstaat groot paniek, gelukkig zijn de dino's mensvriendelijk. De pers komt over het bestaan van de dino's te weten. Het nieuws gaat de wereld rond. Intussen, ergens in Hollywood, zijn ze een film aan het maken over dino's. De valse dino's die voor de film gebruikt worden zijn stuk, maar de technicus heeft ook het nieuws vernomen van de echte dino's. Enige tijd later ontvoert de gemene technicus de dino's. Jommeke ontdekt dat er bij de professor iets mis is... hij kan uiteindelijk de professor bevrijden. Via een achtergelaten verrekijker vinden ze de link naar Hollywood. De vrienden reizen richting Hollywood en komen via Madam Pepermunt terecht bij de filmstudio. Maar de dino's worden gevaarlijk wanneer hun kalmeringsmiddel is uitgewerkt. Gelukkig kan Gobelijn met een speciaal mengsel de dino's terug mensvriendelijk maken. Tot slot worden de dino's achteraf naar een mooi afgelegen eiland gebracht waar ze rustig kunnen verder leven.

## Achtergronden bij de uitgaven
- Vanaf dit stripalbum verscheen tot en met album 214 elk stripalbum bij uitgeverij De stripuitgeverij.

## Achtergronden bij het verhaal
- Het album is vrij duidelijk geïnspireerd door Jurassic Park en de dinosaurusrage die er destijds rond de film heerste.
- Later kwamen deze twee dinosaurussen ook nog voor in album Dinopolis.

title: De snoezige dino's

wikitext:
{{Infobox stripverhaal
| titel      = De snoezige dino's
| stripreeks = [[Jommeke (stripreeks)|Jommeke]]
| volgnummer = 176
| scenario   = Jan Ruysbergh
| tekenaar   = Jef Nys
| type       = softcover
| paginas    = 48
| eerstedruk = 1994
| lijst      = [[Lijst van albums van Jommeke|Albums van Jommeke]]
}}

'''''De snoezige dino's''''' is het 176ste [[stripverhaal]] van [[Jommeke (stripreeks)|Jommeke]]. De reeks wordt getekend door [[striptekenaar]] [[Jef Nys]].Scenarist is Jan Ruysbergh

== Verhaal ==
{{Leeswaarschuwing}}
Wanneer Professor Gobelijn en professor Denkekop eieren vinden van dino's kunnen ze echte dino's maken. Als op een gegeven moment de verstrooide professor de kooi laat open staan, ontsnappen de dino's. Er ontstaat groot paniek, gelukkig zijn de dino's mensvriendelijk. De pers komt over het bestaan van de dino's te weten. Het nieuws gaat de wereld rond. Intussen, ergens in [[Hollywood]], zijn ze een film aan het maken over dino's. De valse dino's die voor de film gebruikt worden zijn stuk, maar de technicus heeft ook het nieuws vernomen van de echte dino's. Enige tijd later ontvoert de gemene technicus de dino's. [[Jommeke (stripfiguur)|Jommeke]] ontdekt dat er bij de professor iets mis is... hij kan uiteindelijk de professor bevrijden. Via een achtergelaten verrekijker vinden ze de link naar [[Hollywood]]. De vrienden reizen richting Hollywood en komen via Madam Pepermunt terecht bij de filmstudio. Maar de dino's worden gevaarlijk wanneer hun kalmeringsmiddel is uitgewerkt. Gelukkig kan Gobelijn met een speciaal mengsel de dino's terug mensvriendelijk maken. Tot slot worden de dino's achteraf naar een mooi afgelegen eiland gebracht waar ze rustig kunnen verder leven.

== Achtergronden bij de uitgaven ==
* Vanaf dit stripalbum verscheen tot en met [[Holeman|album 214]] elk stripalbum bij uitgeverij ''[[De stripuitgeverij]]''.

== Achtergronden bij het verhaal ==
* Het album is vrij duidelijk geïnspireerd door ''[[Jurassic Park (film)|Jurassic Park]]'' en de dinosaurusrage die er destijds rond de film heerste.
* Later kwamen deze twee dinosaurussen ook nog voor in album ''[[Dinopolis]]''.

== Uitgaven ==
{{Tabel albumuitgaven
| Stripreeks1 = [[Jommeke (stripreeks)|Jommeke]]| Nummer1 = 176 | Druk1 = [[1994]] | Voorganger1 = [[De verdwaalde vuurtoren]] | Opvolger1 = [[Kwistig kwissen]]
}}

{{Navigatie Jommeke}}
{{DEFAULTSORT:snoezige dino's, De}}
[[Categorie:Stripverhaal van Jommeke|Snoezige dino's, De]]
[[Categorie:Stripverhaal uit 1994]]

title: De snoezige dino's

Stripreeks: Jommeke

Scenario: Jan Ruysbergh

Tekeningen: Jef Nys

Type: softcover

title: Albums van Jommeke

Portaal: Strip


text:
# Eublemma carneola
Eublemma carneola is een vlinder van de familie van de spinneruilen (Erebidae). De wetenschappelijke naam van deze soort is voor het eerst voorgesteld door George Francis Hampson in een publicatie uit 1910.
De soort komt voor in Maleisië (Malakka, Sarawak).

title: Eublemma carneola

wikitext:
{{Taxobox vlinder
| naam = ''Eublemma carneola''
| titelweergave = cursief
| afbeelding =
| superfamilie = [[Noctuoidea]]
| familie = [[Spinneruilen|Erebidae]] (Spinneruilen)
| onderfamilie = [[Boletobiinae]]
| tribus = [[Eublemmini]]
| geslacht  = ''[[Eublemma]]''
| w-naam = ''Eublemma carneola''
| auteur = Hampson
| datum = 1910
| synoniem = *''Porphyrinia carneola'' <small>Hampson, 1910</small>
}}
'''''Eublemma carneola''''' is een [[Vlinders|vlinder]] van de familie van de [[spinneruilen]] (Erebidae). De wetenschappelijke naam van deze soort is voor het eerst voorgesteld door [[George Francis Hampson]] in een publicatie uit 1910.

De soort komt voor in [[Maleisië]] ([[Malakka (schiereiland)|Malakka]], [[Sarawak (staat)|Sarawak]]).

{{Appendix|2=
*{{Aut|Markku Savela}}. [https://www.nic.funet.fi/pub/sci/bio/life/insecta/lepidoptera/ditrysia/noctuoidea/erebidae/boletobiinae/eublemma/#carneola''Eublemma carneola'' op nic.funet.fi]. Geraadpleegd op 27-3-2025.
}}

[[Categorie:Eublemma|carneola]]
[[Categorie:Dier uit het Oriëntaals gebied]]

title: Eublemma carneola

Superfamilie: Noctuoidea

Familie: Erebidae (Spinneruilen)

Onderfamilie: Boletobiinae

Geslachtengroep: Eublemmini

Geslacht: Eublemma

title: Synoniemen


text:
# Carinodes albomaculatus
Carinodes albomaculatus is een insect dat behoort tot de orde vliesvleugeligen (Hymenoptera) en de familie van de gewone sluipwespen (Ichneumonidae). De wetenschappelijke naam van de soort werd voor het eerst geldig gepubliceerd door Ashmead in 1895.

title: Carinodes albomaculatus

wikitext:
{{Taxobox insect
| naam = ''Carinodes albomaculatus''
| titelweergave = cursief
| afbeelding =
| orde = [[Vliesvleugeligen|Hymenoptera]] (Vliesvleugeligen)
| familie= [[Gewone sluipwespen|Ichneumonidae]] (Gewone sluipwespen)
| geslacht = ''[[Carinodes]]''
| w-naam = ''Carinodes albomaculatus''
| auteur = [[William Harris Ashmead|Ashmead]]
| datum = 1895
| haakjes = ja
| commons =
| species =
}}
'''''Carinodes albomaculatus''''' is een [[insecten|insect]] dat behoort tot de orde [[vliesvleugeligen]] (Hymenoptera) en de familie van de [[Gewone sluipwespen|gewone sluipwespen (Ichneumonidae)]]. De wetenschappelijke naam van de soort werd voor het eerst geldig gepubliceerd door [[William Harris Ashmead|Ashmead]] in 1895.

{{Beginnetje|biologie|2012|09|24}}

[[Categorie:Carinodes|albomaculatus]]

title: Carinodes albomaculatus

Orde: Hymenoptera (Vliesvleugeligen)

Familie: Ichneumonidae (Gewone sluipwespen)

Geslacht: Carinodes

title: Soort


text:
# Matteo Sciambra
Matteo Sciambra (Contessa Entellina, 30 januari 1914 – Parabiago, 30 juli 1967) was een priester van de Italo-Albanese-Katholieke Kerk, meer bepaald van het bisdom of Eparchie Piana degli Albanesi. Hij publiceerde essays over en voor de christelijke gemeenschap der Arbëreshë op Sicilië. Tevens bestudeerde hij hun liturgische gezangen, hun taal en Byzantijnse ritus.
Zijn naam in het Albanees was Mateu Shembra.

## Levensloop
Sciambra groeide op in de gemeenschap van de Arbëreshë op Sicilië, in het koninkrijk Italië. Hij studeerde op het Italiaanse vasteland, namelijk aan het lyceum van Grottaferrata in Lazio en nadien in Rome aan het pauselijke Grieks College Santo Atanasio. Hij studeerde filosofie en theologie. Hij werd tot priester van de eparchie Piana degli Albanese gewijd op 16 januari 1938.
Nadien bleef hij verbonden aan de parochie San Nicolò dei Greci in Palermo, in het Albanees genoemd Klisha e Shën Kollit së Arbëreshëvet. Deze kerk wordt ook de Martorana genoemd.
Aan de universiteit van Palermo promoveerde Sciambra tot doctor in de letteren (1952). Hij bleef aan de universiteit verbonden als lector van de Albanese Taal en Cultuur. Hij bestudeerde zowel de moderne als de middeleeuwse Albanese taal, als het Oudgrieks. In 1967, het jaar van zijn overlijden, werd hij benoemd tot vrij docent Albanees.
Onder zijn bekendste publicaties is er zijn studie over Paolo Maria Parrino, een Arbëreshë schrijver, en de Dottrina Cristiana albanese (Italiaans) of Doktrina e krishterë shqiptare (Albanees).

title: Matteo Sciambra

wikitext:
{{Infobox geestelijke
| religie        = [[Italo-Albanese-Katholieke Kerk]]
| stroming       =
| geboortedatum  = [[30 januari]] [[1914]]
| geboorteplaats = [[Contessa Entellina]]
| sterfdatum     = [[30 juli]] [[1967]]
| sterfplaats    = San Lorenzo, wijk in [[Parabiago]]
| ambt           = presbyter
}}

'''Matteo Sciambra''' ([[Contessa Entellina]], 30 januari [[1914]] – [[Parabiago]], 30 juli [[1967]]) was een priester van de [[Italo-Albanese-Katholieke Kerk]], meer bepaald van het bisdom of [[Eparchie Piana degli Albanesi]]. Hij publiceerde essays over en voor de christelijke gemeenschap der [[Arbëreshë]] op [[Sicilië]]. Tevens bestudeerde hij hun liturgische gezangen, hun taal en [[Byzantijnse ritus]].

Zijn naam in het [[Albanees]] was '''Mateu Shembra'''.

== Levensloop ==
[[Bestand:Palermo - Chiesa della Martorana - 2023-09-19 16-52-57 001.jpg|miniatuur|San Nicolo dei Greci, [[Palermo (stad)|Palermo]]: koepelzicht binnen de kerk]]
Sciambra groeide op in de gemeenschap van de Arbëreshë op Sicilië, in het [[Koninkrijk Italië (1861-1946)|koninkrijk Italië]]. Hij studeerde op het Italiaanse vasteland, namelijk aan het lyceum van [[Grottaferrata]] in Lazio en nadien in [[Rome (stad)|Rome]] aan het pauselijke Grieks College Santo Atanasio. Hij studeerde filosofie en theologie. Hij werd tot priester van de eparchie Piana degli Albanese gewijd op 16 januari 1938.

Nadien bleef hij verbonden aan de parochie ''San Nicolò dei Greci'' in [[Palermo (stad)|Palermo]], in het Albanees genoemd ''Klisha e Shën Kollit së Arbëreshëvet''. Deze kerk wordt ook de ''Martorana'' genoemd.

Aan de universiteit van Palermo promoveerde Sciambra tot doctor in de letteren (1952). Hij bleef aan de universiteit verbonden als lector van de Albanese Taal en Cultuur. Hij bestudeerde zowel de moderne als de middeleeuwse Albanese taal, als het [[Oudgrieks]]. In 1967, het jaar van zijn overlijden, werd hij benoemd tot vrij docent Albanees.

Onder zijn bekendste publicaties is er zijn studie over [[Paolo Maria Parrino]], een Arbëreshë schrijver, en de ''Dottrina Cristiana albanese'' (Italiaans) of ''Doktrina e krishterë shqiptare'' (Albanees).

{{Appendix|2=
{{Bronvermelding anderstalige Wikipedia|taal=it|titel=Matteo Sciambra|oldid=77097259|datum=20151210}}
----
{{references}}
}}
{{DEFAULTSORT:Sciambra, Matteo}}
[[Categorie:Italiaans geestelijke]]
[[Categorie:Italo-Grieks-Katholieke Kerk]]
[[Categorie:Italiaans schrijver]]
[[Categorie:Albanese literatuur]]
[[Categorie:20e-eeuws schrijver]]

title: Matteo Sciambra

Religie: Italo-Albanese-Katholieke Kerk

Geboortedatum: 30 januari 1914

Geboorteplaats: Contessa Entellina

Sterfplaats: San Lorenzo, wijk in Parabiago

title: Spiritueel ambt

Ambt: presbyter

Portaal: Religie