text:
# Luxemburgse verkiezingen 1918
De Luxemburgse verkiezingen van 1918 vonden op 28 juli 1918 plaats.
De verkiezingen van 1918 waren de laatste verkiezingen op basis van het censuskiesrecht in het Groothertogdom Luxemburg. De kiesgerechtigde bevolking had tot taak om een grondwetgevende vergadering (Constituante) te kiezen, die tot taak had de grondwet te veranderen. Een van de constitutionele veranderingen behelsde de invoering van het algemeen kiesrecht voor mannen en vrouwen. Een andere constitutionele verandering was het afschaffen van de soevereiniteit van de vorst en de invoering van de volkssoevereiniteit (grondwetsartikel 32). De regering onder President van de Regering (dat wil zeggen. premier) Léon Kauffman, een coalitie van de rooms-katholieke en liberale partij (PD/LL), verzette zich echter sterk tegen de invoering van de volkssoevereiniteit. De zitting van de grondwetgevende vergadering werd hierdoor verdaagd (augustus 1918) en de grondwetgevende vergadering kon haar werk pas weer goed hervatten na het aftreden van het kabinet-Reuter (7 september 1918).

Onder het nieuwe kabinet-Reuter kon de grondwetgevende vergadering haar werk vrijwel moeiteloos voortzetten en op 17 oktober 1919 beëindigde de grondwetgevende vergadering haar werk.

## Samenstelling Grondwetgevende Vergadering na de verkiezingen van28 juli1918
| Partij  | Partij                      | Zetels |
| ------- | --------------------------- | ------ |
|         | Rechtse Partij              | 23     |
|         | Sociaaldemocratische Partij | 12     |
|         | Liberale Liga               | 8      |
|         | Onafhankelijke Volkspartij  | 5      |
|         | Onafhankelijk Links         | 3      |
| Totaal: | Totaal:                     | 51     |

title: Luxemburgse verkiezingen 1918

wikitext:
De '''[[Luxemburg (land)|Luxemburgse]] verkiezingen van [[1918]]''' vonden op [[28 juli]] [[1918]]<ref>''Tatsachen aus der Geschichte des Luxemburger Landes'', door: Dr. P.J. Muller ([[1968]]), blz. 349-350</ref> plaats.

De verkiezingen van [[1918]] waren de laatste [[Verkiezingen in Luxemburg|verkiezingen]] op basis van het [[censuskiesrecht]] in het [[Luxemburg (land)|Groothertogdom Luxemburg]]. De kiesgerechtigde bevolking had tot taak om een [[grondwet]]gevende vergadering ''(Constituante)'' te kiezen, die tot taak had de [[Grondwet van Luxemburg|grondwet]] te veranderen. Een van de [[grondwet|constitutionele]] veranderingen behelsde de invoering van het [[algemeen kiesrecht]] voor mannen en [[vrouwenkiesrecht|vrouwen]]. Een andere constitutionele verandering was het afschaffen van de [[soevereiniteit]] van de [[vorst (heerser)|vorst]] en de invoering van de [[volkssoevereiniteit]] (grondwetsartikel 32). De [[Regering-Kauffman|regering]] onder [[Lijst van premiers van Luxemburg|President van de Regering]] (dat wil zeggen. [[Premier (regeringsleider)|premier]]) [[Léon Kauffman]], een coalitie van de [[Rooms-Katholieke Kerk|rooms-katholieke]] en [[liberalisme|liberale]] partij ([[Parti de la Droite|PD]]/[[Ligue Libérale|LL]]), verzette zich echter sterk tegen de invoering van de [[volkssoevereiniteit]]. De zitting van de grondwetgevende vergadering werd hierdoor verdaagd ([[augustus (maand)|augustus]] [[1918]]) en de grondwetgevende vergadering kon haar werk pas weer goed hervatten na het aftreden van het [[Regering-Reuter|kabinet-Reuter]] ([[7 september]] [[1918]]).

Onder het nieuwe [[Regering-Reuter|kabinet-Reuter]] kon de grondwetgevende vergadering haar werk vrijwel moeiteloos voortzetten en op [[17 oktober]] [[1919]]<ref>''Tatsachen aus der Geschichte des Luxemburger Landes'', door: Dr. P.J. Muller ([[1968]]), blz. 350</ref> beëindigde de grondwetgevende vergadering haar werk.

== Samenstelling Grondwetgevende Vergadering na de verkiezingen van [[28 juli]] [[1918]] ==
{| class="wikitable"
! colspan="2"|Partij
! Zetels
|-
|bgcolor="cornflowerblue"|
|align="left"|[[Parti de la Droite|Rechtse Partij]] || 23
|-
|bgcolor="red"|
|align="left"|[[Sozialdemokratesch Partei vu Lëtzebuerg|Sociaaldemocratische Partij]] || 12
|-
|bgcolor="yellow"|
|align="left"|[[Ligue Libérale|Liberale Liga]] || 8
|-
|bgcolor="white"|
|align="left"|[[Onafhankelijke Volkspartij (Luxemburg)|Onafhankelijke Volkspartij]] || 5
|-
|bgcolor="white"|
|align="left"|[[Onafhankelijk Links (Luxemburg)|Onafhankelijk Links]] || 3
|-bgcolor="#E9E9E9"
|colspan="2"|<center>'''Totaal:'''</center> || '''51'''
|}

== Zie ook ==
* [[Verkiezingen in Luxemburg]]

{{Appendix}}
{{Navigatie verkiezingen Luxemburg}}

[[Categorie:Verkiezingen in 1918]]
[[Categorie:Verkiezingen in Luxemburg (land)|Parlementsverkiezingen 1918]]


text:
# Cis montevagus
Cis montevagus is een keversoort uit de familie houtzwamkevers (Ciidae). De wetenschappelijke naam van de soort werd in 1938 gepubliceerd door Elwood Curtin Zimmerman.

wikiname: nlwiki

title: Cis montevagus

in_language: nl

wikitext:
{{Taxobox insect
| naam = ''Cis montevagus''
| titelweergave = cursief
| afbeelding =
| afbeeldingtekst =
| orde = [[Kevers|Coleoptera]] (Kevers)
| familie = [[Houtzwamkevers|Ciidae]] (Houtzwamkevers)
| geslacht = ''[[Cis (geslacht)|Cis]]''
| w-naam = ''Cis montevagus''
| auteur = [[Elwood Curtin Zimmerman|Zimmerman]]
| datum = 1938
| haakjes =
| origineel =
}}

'''''Cis montevagus''''' is een [[kevers|keversoort]] uit de familie [[houtzwamkevers]] (Ciidae). De wetenschappelijke naam van de soort werd in 1938 gepubliceerd door [[Elwood Curtin Zimmerman]].<ref>{{Brontabel|2010-Hallan}}</ref>

{{Appendix}}
{{beginnetje|biologie|2011|12|09}}

[[Categorie:Cis (geslacht)|montevagus]]

title: Cis montevagus

Rijk: Animalia (Dieren)

Stam: Arthropoda (Geleedpotigen)

Klasse: Insecta (Insecten)

Orde: Coleoptera (Kevers)

Familie: Ciidae (Houtzwamkevers)

Geslacht: Cis

title: Soort

Portaal: Biologie · Insecten


text:
# Gonomyia (Gonomyia) queribunda
Gonomyia (Gonomyia) queribunda is een tweevleugelige uit de familie steltmuggen (Limoniidae). De soort komt voor in het Neotropisch gebied.

title: Gonomyia (Gonomyia) queribunda

wikitext:
{{Taxobox insect
| titelweergave = ''Gonomyia (Gonomyia) queribunda''
| naam = ''Gonomyia (Gonomyia) queribunda''
| afbeelding =
| afbeeldingtekst =
| orde = [[Diptera]] (Tweevleugeligen)
| familie = [[Limoniidae]] (Steltmuggen)
| geslacht = ''[[Gonomyia]]''
| w-naam = ''Gonomyia (Gonomyia) queribunda''
| auteur = Alexander
| datum = 1941
| haakjes =
| commons =
| species =
}}
'''''Gonomyia (Gonomyia) queribunda''''' is een [[Tweevleugeligen|tweevleugelige]] uit de familie [[steltmuggen]] (Limoniidae). De soort komt voor in het [[Neotropisch gebied]].

{{Beginnetje|biologie|2=2011|3=07|4=01}}
[[Categorie:Gonomyia]]
[[Categorie:Steltmug uit het Neotropisch gebied]]

title: Gonomyia (Gonomyia) queribunda

Orde: Diptera (Tweevleugeligen)

Familie: Limoniidae (Steltmuggen)

Geslacht: Gonomyia

title: Soort


text:
# Nathalie Lancien
Nathalie Even-Lancien (Paimpol, 7 maart 1970) is een Frans voormalig wielrenster.
Lancien won tijdens de Olympische Zomerspelen 1996 de gouden medaille op de puntenkoers door de Nederlandse Ingrid Haringa één punt voor te blijven. Een jaar eerder had zij op de wereldkampioenschappen de bronzen medaille op de puntenkoers veroverd.

## Resultaten
| Jaar | WK          | Olympische Zomerspelen |
| ---- | ----------- | ---------------------- |
| 1993 | sprint      |                        |
| 1995 | puntenkoers |                        |
| 1996 |             | puntenkoers            |

1996: Nathalie Lancien ·
2000: Antonella Bellutti ·
2004: Olga Sljoesarjova ·
2008: Marianne Vos

title: Nathalie Lancien

wikitext:
{{Infobox wielrenner
| naam =
| volledigenaam =
| afbeelding =
| onderschrift =
| bijnaam =
| geboortedatum = [[7 maart]] [[1970]]
| geboortestad = [[Paimpol]]
| geboorteland = {{FR}}
| sterfdatum =
| sterfstad =
| sterfland =
| lengte  =170
| gewicht =
| ploeg =
| discipline = baan
| specialisatie =
| jaren =
| ploegen =
}}
'''Nathalie Even-Lancien''' ([[Paimpol]], [[7 maart]] [[1970]]) is een [[Frankrijk|Frans]] voormalig [[wielrennen|wielrenster]].

Lancien won tijdens de [[Wielersport op de Olympische Zomerspelen 1996|Olympische Zomerspelen 1996]] de gouden medaille op de puntenkoers door de Nederlandse [[Ingrid Haringa]] één punt voor te blijven. Een jaar eerder had zij op de wereldkampioenschappen de bronzen medaille op de puntenkoers veroverd.

==Resultaten==
{| class="wikitable"
|-
! Jaar !! [[Bestand:Arc en ciel.png|20px]][[Wereldkampioenschappen baanwielrennen|WK]] !! [[Wielersport op de Olympische Zomerspelen|Olympische Zomerspelen]]
|-
|1993||{{brons}} sprint||
|-
|1995||{{brons}} puntenkoers||
|-
|1996|| ||{{goud}} puntenkoers
|}

{{Appendix|2=
{{References}}
----
{{Standaardlinks wielrenner}}
* {{Link SRO-profiel|id=ev/nathalie-even-lancien-1}}
}}

{{Navigatie olympisch kampioen|inhoud=
{{Navigatie olympisch kampioen/baanwielrennen puntenkoers vrouwen}}
}}
{{DEFAULTSORT:Lancien, Nathalie}}

[[Categorie:Frans baanwielrenner]]
[[Categorie:Frans olympisch kampioen]]

title: Persoonlijke informatie

Geboortedatum: 7 maart 1970

Geboorteplaats: Paimpol, Frankrijk

title: Sportieve informatie

Discipline(s): baan

Portaal: Wielersport


text:
# Heterolaophonte pauciseta
Heterolaophonte pauciseta is een eenoogkreeftjessoort uit de familie van de Laophontidae. De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1936 door Lang.

title: Heterolaophonte pauciseta

wikitext:
{{Taxobox
| titelweergave = cursief
| naam = ''Heterolaophonte pauciseta''
| afbeelding =
| rijk = [[Dieren (biologie)|Animalia]] (Dieren)
| stam = [[Geleedpotigen|Arthropoda]] (Geleedpotigen)
| klasse = [[Hexanauplia]]
| onderklasse = [[Eenoogkreeftjes|Copepoda]] (Eenoogkreeftjes)
| orde = [[Harpacticoida]]
| familie = [[Laophontidae]]
| geslacht = ''[[Heterolaophonte]]''
| w-naam = ''Heterolaophonte pauciseta''
| auteur = Lang
| datum = 1936
| haakjes = ja
| worms = 356535
| origineel = ''Laophonte pauciseta''

}}
'''''Heterolaophonte pauciseta''''' is een [[eenoogkreeftjes]]soort uit de familie van de [[Laophontidae]].<ref>Walter, T. Chad (2012). <i>Heterolaophonte pauciseta</i> (Lang, 1936). In: Walter, T.C., Boxshall, G. (2012). World Copepoda database. Geraadpleegd via:  World Register of Marine Species op http://www.marinespecies.org/aphia.php?p=taxdetails&id=356535</ref> De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1936 door Lang.

{{Appendix}}
{{beginnetje|biologie|2013|03|18}}

[[Categorie:Laophontidae]]

title: Heterolaophonte pauciseta

Klasse: Hexanauplia

Onderklasse: Copepoda (Eenoogkreeftjes)

Orde: Harpacticoida

Familie: Laophontidae

Geslacht: Heterolaophonte

title: Soort

Portaal: Biologie


text:
# Elasmopus pilosus
Elasmopus pilosus is een vlokreeftensoort uit de familie van de Maeridae. De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1978 door Ledoyer.

title: Elasmopus pilosus

wikitext:
{{Taxobox
| titelweergave = cursief
| naam = ''Elasmopus pilosus''
| afbeelding =
| rijk = [[Dieren (biologie)|Animalia]] (Dieren)
| stam = [[Geleedpotigen|Arthropoda]] (Geleedpotigen)
| klasse = [[Malacostraca]] (Hogere kreeftachtigen)
| orde = [[Vlokreeften|Amphipoda]] (Vlokreeften)
| familie = [[Maeridae]]
| geslacht = ''[[Elasmopus]]''
| w-naam = ''Elasmopus pilosus''
| auteur = Ledoyer
| datum = 1978
| haakjes =
| worms = 531695
| synoniem = * ''Elasmopus molokai pilosus''
}}
'''''Elasmopus pilosus''''' is een [[vlokreeften]]soort uit de familie van de [[Maeridae]].<ref>Lowry, J. (2012). <i>Elasmopus pilosus</i> Ledoyer, 1978. Geraadpleegd via:  World Register of Marine Species op http://www.marinespecies.org/aphia.php?p=taxdetails&id=531695</ref> De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1978 door Ledoyer.

{{Appendix}}
{{beginnetje|biologie|2013|03|21}}

[[Categorie:Maeridae]]

title: Elasmopus pilosus

Klasse: Malacostraca (Hogere kreeftachtigen)

Orde: Amphipoda (Vlokreeften)

Familie: Maeridae

Geslacht: Elasmopus

title: Synoniemen


text:
# Tylostega
Tylostega is een geslacht van vlinders van de familie van de grasmotten (Crambidae), uit de onderfamilie van de Spilomelinae. De wetenschappelijke naam voor dit geslacht is voor het eerst gepubliceerd in 1894 door Edward Meyrick.

## Soorten
- Tylostega chrysanthes Meyrick, 1894
- Tylostega lata Du & Li, 2008
- Tylostega luniformis Du & Li, 2008
- Tylostega mesodora Meyrick, 1894
- Tylostega pectinata Du & Li, 2008
- Tylostega photias Meyrick, 1894
- Tylostega serrata Du & Li, 2008
- Tylostega tylostegalis (Hampson, 1900)
- Tylostega valvata Warren, 1896

title: Tylostega

wikitext:
{{Taxobox vlinder
| naam            = ''Tylostega''
| titelweergave   = cursief
| afbeelding      =
| afbeeldingtekst =
| onderorde       =
| superfamilie    = [[Pyraloidea]]
| familie         = [[Grasmotten|Crambidae]] (Grasmotten)
| onderfamilie    = [[Spilomelinae]]
| taxon           = [[Geslacht (biologie)|Geslacht]]
| auteur          = Meyrick
| datum           = 1894
| typesoort       = ''[[Tylostega chrysanthes]]'' Meyrick, 1894
}}

'''''Tylostega''''' is een geslacht van [[vlinders]] van de familie van de [[grasmotten]] (Crambidae), uit de onderfamilie van de [[Spilomelinae]]. De wetenschappelijke naam voor dit geslacht is voor het eerst gepubliceerd in 1894 door [[Edward Meyrick]].

==Soorten==
* ''[[Tylostega chrysanthes]]'' Meyrick, 1894
* ''[[Tylostega lata]]'' Du & Li, 2008
* ''[[Tylostega luniformis]]'' Du & Li, 2008
* ''[[Tylostega mesodora]]'' Meyrick, 1894
* ''[[Tylostega pectinata]]'' Du & Li, 2008
* ''[[Tylostega photias]]'' Meyrick, 1894
* ''[[Tylostega serrata]]'' Du & Li, 2008
* ''[[Tylostega tylostegalis]]'' (Hampson, 1900)
* ''[[Tylostega valvata]]'' Warren, 1896

{{Appendix|2=
* {{en}} Nuss, M.; et al. (2003–2022). [http://globiz.pyraloidea.org/Pages/Reports/TaxonReport.aspx GlobIZ]. Global Information System on Pyraloidea. Geraadpleegd op 13-02-2022.
}}

[[Categorie:Grasmotten]]

title: Tylostega

Orde: Lepidoptera (Vlinders)

Superfamilie: Pyraloidea

Familie: Crambidae (Grasmotten)

Onderfamilie: Spilomelinae

title: Tylostega chrysanthes Meyrick, 1894


text:
# Noyers (Loiret)
Noyers is een gemeente in het Franse departement Loiret (regio Centre-Val de Loire) en telt 672 inwoners (1999). De plaats maakt deel uit van het arrondissement Montargis.

## Geografie
De oppervlakte van Noyers bedraagt 18,1 km², de bevolkingsdichtheid is 37,1 inwoners per km².
De onderstaande kaart toont de ligging van Noyers (Loiret) met de belangrijkste infrastructuur en aangrenzende gemeenten.

## Demografie
Onderstaande figuur toont het verloop van het inwonertal (bron: INSEE-tellingen).

title: Noyers (Loiret)

wikitext:
{{Infobox gemeente Frankrijk
| plaatsnaam = Noyers
| wapen = [[Bestand:Blason_ville_fr_Noyers_(Loiret).svg|85px|Wapen]]
| kaart =
| regio = [[Centre-Val de Loire]]
| departement = [[Loiret (departement)|Loiret]] (45)
| depnr = 45
| arrondissement = [[Arrondissement Montargis|Montargis]]
| kanton = [[Kanton Lorris|Lorris]]
| jaar = 1999
| inwoners = 672
| dichtheid = 37,1
| oppervlakte = 18,1
| water =
| latitudeGraden = 47
| latitudeMinuten = 55
| latitudeSeconden = 0
| longitudeGraden = 2
| longitudeMinuten = 31
| longitudeSeconden = 0
| E of W = E
| ol of wl = O.L.
| code = 45230
| postcode = 45260
| netnummer =
| hoogteligging = 98 - 134
| aangrenzende gemeenten =
| burgemeester =
| website =
}}
'''Noyers''' is een gemeente in het [[Frankrijk|Franse]] departement [[Loiret (departement)|Loiret]] (regio [[Centre-Val de Loire]]) en telt 672 inwoners (1999). De plaats maakt deel uit van het arrondissement [[Arrondissement Montargis|Montargis]].

==Geografie==
De oppervlakte van Noyers bedraagt 18,1 km², de bevolkingsdichtheid is 37,1 inwoners per km².

{{Detailkaart Franse gemeente|id=45230}}

==Demografie==
Onderstaande figuur toont het verloop van het inwonertal (bron: [[Institut national de la statistique et des études économiques/Definities|INSEE-tellingen]]).<br />
{{Grafiek inwonertal gemeente Frankrijk|id=45230}}
<!-- Bron: Frans bureau voor statistiek. Cijfers inwoneraantal volgens de definitie "population sans doubles comptes" -->

==Externe links==
* {{Link INSEE|id=45230}}

{{Commonscat}}
{{Coor title dms|47|55|0|N|2|31|0|E|type:adm2nd_scale:25000_region:FR}}

[[Categorie:Gemeente in Loiret]]

title: Situering

Regio: Centre-Val de Loire

Departement: Loiret (45)

Arrondissement: Montargis

Kanton: Lorris

Coördinaten: 47° 55′ NB, 2° 31′ OL

title: Algemeen

title: Overig

Website: Officiële website

title: Detailkaart

Detailkaart: · Locatie in Frankrijk Loiret

Portaal: Frankrijk


text:
# Romeinse Trilogie
De Romeinse trilogie van de Italiaanse componist Ottorino Respighi is een cyclus van drie symfonische gedichten in suitevorm waarin de stad Rome centraal staat. Het betreft de werken Fontane di Roma (Fonteinen van Rome), Pini di Roma (Pijnbomen van Rome) en Feste romane (Romeinse feesten).

## Fontane di Roma
Fontane di Roma (P106) is gecomponeerd tussen 1914 en 1916 nadat Respighi zich in 1913 gevestigd had als professor voor compositie bij het Liceo Musicale di Santa Cecilia in Rome. Rome was toen het centrum van het Italiaanse orkestleven, dat traditioneel nogal dun is gezien de dominante rol die opera in Italië inneemt. Het succes van deze compositie spoorde Respighi aan verder te gaan met orkestraal componeren en dit heeft hem geen windeieren gelegd. In 1919 werd het Liceo het conservatorium Santa Cecilia en Respighi werd daar in 1923 directeur van. Tijdens deze (administratieve) erebaan die hij drie jaar uitoefende componeerde hij Pini di Roma en met het wereldwijde succes van deze suite werd hij steenrijk.
De orkestratie van dit werk is als volgt:
2 fluiten (één speelt ook piccolo), 2 hobo’s (één speelt ook Engelse hoorn), 2 klarinetten (één speelt ook basklarinet), 2 fagotten, 4 hoorns, 3 trompetten, 3 trombones, tuba, pauken, slagwerk, harp en strijkers.
De delen zijn:
La fontana di Valle Giullia all’alba
Dit is een muzikale beschrijving van deze fonteinen tijdens het ochtendgloren. Ten tijde van deze compositie lagen deze fonteinen nog in een rustige pastorale omgeving, maar ze zijn nadien opgeslokt door een voorstadsgedeelte van Rome. Het orkest wordt langzaam wakker. We horen murmelende strijkersfiguren en in de verte beschrijft Respighi het passeren van het vee dat in de ochtendmist naar de wei wordt gedreven.
La fontana di Tritone al mattino
De majestueuze Fontana del Tritone aan de Piazza Barberini horen we in het scherpe zonlicht van de ochtend. Respighi haalde zijn inspiratie uit het eerste boek van Ovidius’ Metamorfosen, evenals de maker van deze fontein, Gian Lorenzo Bernini.
La fontana di Trevi al meriggio
Midden op de dag speelt zich deze hommage aan de Trevifontein af. Er is door de vele koperfanfares een sterke beschrijving van de kracht van deze fontein, de voortdurende uithalen met het slagwerk (op een golvende manier) beschrijven Neptunus onder de Romeinse triomfboog.
La fontana di Villa Medici al tramonto
De bescheiden fontein, die op de top van een heuvel is gebouwd die over de Sint Pieter kijkt, wordt in dit deel beschreven tijdens de zonsondergang. Men hoort in de orkestratie de zachte avondbries, een aantal gracieuze vogels zingen en de sterretjes twinkelen door een gelikte combinatie van strijkersfiguren met houtblazers. Het werk sterft uit op een wijze die tegengesteld is aan hoe  het begonnen is.

## Pini di Roma
Pini di Roma (P141) is gecomponeerd in 1923 en in deze suite gaat Respighi verder op zijn pad met briljante orkestwerken. De orkestratie, die in Fontana nog uitgaat van een klassiek orkest, is hier sterk uitgebreid met slagwerk en meer gewicht in de strijkers. De muziek is één en al pracht en praal en uiterlijk vertoon.
De orkestratie van dit werk is als volgt:
3 fluiten (één speelt ook piccolo), 2 hobo’s, Engelse hoorn, 2 klarinetten, basklarinet, 2 fagotten, contrafagot, 4 hoorns, 3 trompetten, 3 trombones, tuba, pauken, slagwerk, harp, piano, celesta, orgel, een band met geluiden van de nachtegaal en strijkers.
Daarbij is een ensemble van 6 koperblazers toegevoegd die van veraf moet spelen (een zogenoemd Fernorchester).
De delen zijn:
I pini di Villa Borghese
Kinderen spelen rond de bomen en we horen hen dansen, spelen en springen (zeer snelle afwisselingen tussen koper- en houtblazers).
Pini presso una catacomba
Hier een serene en sombere scène die zich opbouwt tot een hymne die men moet interpreteren alsof ze uit de catacomben komt.
I pini dei Gianicolo (Janiculum)
Hier muziek die de nachtelijke sfeer met behulp van een soloklarinet weergeeft. In het stuk moet met behulp van een bandopname een nachtegaal zingen. Voor de tijd waarin dit stuk is gecomponeerd was dit een zeer vooruitstrevende technische toepassing.
I pini della Via Appia
Dit deel beschrijft de Romeinse legioenen die ’s ochtends langs de Via Appia de stad uittrekken. Het gehalte aan trompetfanfares is hoog en de sfeer die geschapen wordt kan direct naar de Romeins geïnspireerde films als Spartacus en Ben-Hur worden overgebracht. Mussolini was gek op Respighi’s muziek en vanuit dit stuk bezien is dit begrijpelijk. Respighi was echter in politiek opzicht een naïef persoon en de mogelijke interpretatie bij deze muziek, die van een fascistische parade, is slechts muzikaal spierballenwerk en werd later door Mussolini’s propagandamachine misbruikt en verheerlijkt.

## Feste romane
Feste romane (P157) is gecomponeerd in 1928 en is het hoogtepunt van de cyclus. Het orkest is nog verder uitgebreid en moet met minstens 85 musici worden bezet.
De orkestratie van dit werk is als volgt:
3 fluiten (één speelt ook piccolo), 2 hobo’s, Engelse hoorn, 2 klarinetten, basklarinet, klarinet in E, 2 fagotten, contrafagot, 4 hoorns, 4 trompetten (3 spelen ook bucine), 3 trombones, tuba, pauken, slagwerk, xylofoon, piano 4-handig, orgel, mandoline en strijkers.
De delen zijn:
Circenses (circussen)
In tegenstelling tot de opening van Fontane di Roma, is dit deel allesbehalve sereen. We komen direct terecht in een bloedige gevechtsscène die in films als Gladiator goed zou passen. De wereld van gevechten met leeuwen en wegenrennen is direct duidelijk door de massieve koperblazers en Respighi begint het optreden met een sombere mars: de gladiatoren betreden de arena. De wilde beesten brullen hongerig en het publiek schreeuwt en klapt op de banken.
Il giubileo (de viering van het jubeljaar)
In dit deel horen we middeleeuwse pelgrims die de lange tocht naar Rome maken. Het openingsmotief, dat met doloroso e stanco (droevig en vermoeid) wordt aangegeven, vangt de stemming onder de reizigers. Op het moment dat zij in de verte Rome zien knielen zij en zingen in adoratie. De klokken die Respighi in dit deel gebruikt geven uiting aan de opluchting van de pelgrims.
L’Ottobrata (Oogstfeest of oktoberfeest)
Het oogstfeest wordt groots gevierd met dansen en zingen in de open lucht (met dank aan het goede Romeinse klimaat).
La Befana
De apotheose is weer één en al cinematografisch effect waarin duizenden mensen worden geportretteerd die samenscholen op Rome’s Piazza Navona in de avond voor Driekoningen. Dansen, straatmuzikanten en goochelaars, een orgelman, alles is feest. Het is alsof aan het einde de camera zich van het publiek afwendt om alle mensen te laten zien die zich in één slotlied verenigen.

title: Romeinse Trilogie

wikitext:
De '''''Romeinse trilogie''''' van de Italiaanse componist [[Ottorino Respighi]] is een cyclus van drie [[symfonisch gedicht|symfonische gedichten]] in [[suite (muziek)|suitevorm]] waarin de stad [[Rome (stad)|Rome]] centraal staat. Het betreft de werken ''Fontane di Roma'' (Fonteinen van Rome), ''Pini di Roma'' (Pijnbomen van Rome) en ''Feste romane'' (Romeinse feesten).

==''Fontane di Roma''==
'''''Fontane di Roma''''' (P106)<ref>Catalogus: P. Pedarra: ''Catalogo delle composizione di Ottorino Respighi'', 2001</ref> is gecomponeerd tussen [[1914]] en [[1916]] nadat Respighi zich in [[1913]] gevestigd had als [[professor]] voor compositie bij het [[Liceo Musicale di Santa Cecilia]] in Rome. Rome was toen het centrum van het Italiaanse orkestleven, dat traditioneel nogal dun is gezien de dominante rol die [[Opera (muziek)|opera]] in [[Italië]] inneemt. Het succes van deze compositie spoorde Respighi aan verder te gaan met orkestraal componeren en dit heeft hem geen windeieren gelegd. In [[1919]] werd het Liceo het [[conservatorium]] Santa Cecilia en Respighi werd daar in [[1923]] directeur van. Tijdens deze (administratieve) erebaan die hij drie jaar uitoefende componeerde hij ''Pini di Roma'' en met het wereldwijde succes van deze suite werd hij steenrijk.

De orkestratie van dit werk is als volgt:
2 fluiten (één speelt ook piccolo), 2 hobo’s (één speelt ook Engelse hoorn), 2 klarinetten (één speelt ook basklarinet), 2 fagotten, 4 hoorns, 3 trompetten, 3 trombones, tuba, pauken, slagwerk, harp en strijkers.
De delen zijn:
;''La fontana di Valle Giullia all’alba''
:Dit is een muzikale beschrijving van deze fonteinen tijdens het ochtendgloren. Ten tijde van deze compositie lagen deze fonteinen nog in een rustige pastorale omgeving, maar ze zijn nadien opgeslokt door een voorstadsgedeelte van Rome. Het orkest wordt langzaam wakker. We horen murmelende strijkersfiguren en in de verte beschrijft Respighi het passeren van het vee dat in de ochtendmist naar de wei wordt gedreven.
;''La fontana di Tritone al mattino''
[[Bestand:RomaBerniniFontanaTritone.JPG|thumb|left|280px|La fontana del Tritone]]
[[Bestand:Fontaine-de-Trevi.jpg|thumb|La fontana di Trevi]]
:De majestueuze [[Fontana del Tritone]] aan de Piazza Barberini horen we in het scherpe zonlicht van de ochtend. Respighi haalde zijn inspiratie uit het eerste boek van [[Ovidius]]’ ''Metamorfosen'', evenals de maker van deze fontein, [[Gian Lorenzo Bernini]].
;''La fontana di [[Trevifontein|Trevi]] al meriggio''
:Midden op de dag speelt zich deze hommage aan de Trevifontein af. Er is door de vele koperfanfares een sterke beschrijving van de kracht van deze fontein, de voortdurende uithalen met het slagwerk (op een golvende manier) beschrijven [[Neptunus (godheid)|Neptunus]] onder de Romeinse triomfboog.
;''La fontana di [[Villa Medici]] al tramonto''
:De bescheiden fontein, die op de top van een heuvel is gebouwd die over de [[Sint-Pietersplein|Sint Pieter]] kijkt, wordt in dit deel beschreven tijdens de zonsondergang. Men hoort in de orkestratie de zachte avondbries, een aantal gracieuze vogels zingen en de sterretjes twinkelen door een gelikte combinatie van strijkersfiguren met houtblazers. Het werk sterft uit op een wijze die tegengesteld is aan hoe  het begonnen is.

==''Pini di Roma''==
'''''Pini di Roma''''' (P141) is gecomponeerd in [[1923]] en in deze suite gaat Respighi verder op zijn pad met briljante orkestwerken. De orkestratie, die in ''Fontana'' nog uitgaat van een klassiek orkest, is hier sterk uitgebreid met slagwerk en meer gewicht in de strijkers. De muziek is één en al pracht en praal en uiterlijk vertoon.

De orkestratie van dit werk is als volgt:
3 [[fluit (muziekinstrument)|fluiten]] (één speelt ook [[piccolo (fluit)|piccolo]]), 2 [[hobo (muziekinstrument)|hobo]]’s, [[Engelse hoorn]], 2 [[klarinet]]ten, [[basklarinet]], 2 [[fagot]]ten, [[contrafagot]], 4 [[hoorn (muziekinstrument)|hoorns]], 3 [[trompet]]ten, 3 [[trombone]]s, [[Tuba (instrument)|tuba]], [[pauk]]en, [[Slaginstrument|slagwerk]], [[Harp (tokkelinstrument)|harp]], [[Piano (instrument)|piano]], [[celesta]], [[orgel]], een band met geluiden van de [[nachtegaal]] en strijkers.
Daarbij is een ensemble van 6 koperblazers toegevoegd die van veraf moet spelen (een zogenoemd Fernorchester).
De delen zijn:
;''I pini di [[Villa Borghese]]''
:Kinderen spelen rond de bomen en we horen hen dansen, spelen en springen (zeer snelle afwisselingen tussen koper- en houtblazers).
;''Pini presso una catacomba''
:Hier een serene en sombere scène die zich opbouwt tot een hymne die men moet interpreteren alsof ze uit de [[catacombe]]n komt.
;''I pini dei Gianicolo ([[Janiculum]])''
:Hier muziek die de nachtelijke sfeer met behulp van een soloklarinet weergeeft. In het stuk moet met behulp van een bandopname een nachtegaal zingen. Voor de tijd waarin dit stuk is gecomponeerd was dit een zeer vooruitstrevende technische toepassing.
;''I pini della [[Via Appia]]''
:Dit deel beschrijft de Romeinse legioenen die ’s ochtends langs de Via Appia de stad uittrekken. Het gehalte aan trompetfanfares is hoog en de sfeer die geschapen wordt kan direct naar de Romeins geïnspireerde films als ''[[Spartacus (film)|Spartacus]]'' en ''[[Ben-Hur (1959)|Ben-Hur]]'' worden overgebracht. [[Benito Mussolini|Mussolini]] was gek op Respighi’s muziek en vanuit dit stuk bezien is dit begrijpelijk. Respighi was echter in politiek opzicht een naïef persoon<ref>E. Respighi: ''Ottorino Respighi: dati biografici ordinati'' ([[Milaan (stad)|Milaan]], 154; Engelse vertaling: [[1962]])</ref> en de mogelijke interpretatie bij deze muziek, die van een fascistische parade, is slechts muzikaal spierballenwerk en werd later door Mussolini’s propagandamachine misbruikt en verheerlijkt.

==''Feste romane''==
'''''Feste romane''''' (P157) is gecomponeerd in [[1928]] en is het hoogtepunt van de cyclus. Het orkest is nog verder uitgebreid en moet met minstens 85 musici worden bezet.

De orkestratie van dit werk is als volgt:
3 fluiten (één speelt ook piccolo), 2 hobo’s, Engelse hoorn, 2 klarinetten, basklarinet, klarinet in E, 2 fagotten, contrafagot, 4 hoorns, 4 trompetten (3 spelen ook bucine), 3 trombones, tuba, pauken, slagwerk, xylofoon, piano 4-handig, orgel, mandoline en strijkers.
De delen zijn:
;''Circenses'' ([[circus (cultuur)|circussen]])
:In tegenstelling tot de opening van ''Fontane di Roma'', is dit deel allesbehalve sereen. We komen direct terecht in een bloedige gevechtsscène die in films als ''[[Gladiator]]'' goed zou passen. De wereld van gevechten met leeuwen en wegenrennen is direct duidelijk door de massieve koperblazers en Respighi begint het optreden met een sombere mars: de gladiatoren betreden de [[arena (gebouw)|arena]]. De wilde beesten brullen hongerig en het publiek schreeuwt en klapt op de banken.
;''Il giubileo'' (de viering van het [[jubeljaar]])
:In dit deel horen we middeleeuwse [[pelgrim]]s die de lange tocht naar Rome maken. Het openingsmotief, dat met ''doloroso e stanco'' (droevig en vermoeid) wordt aangegeven, vangt de stemming onder de reizigers. Op het moment dat zij in de verte Rome zien knielen zij en zingen in adoratie. De klokken die Respighi in dit deel gebruikt geven uiting aan de opluchting van de pelgrims.
;''L’Ottobrata'' (Oogstfeest of oktoberfeest)
:Het oogstfeest wordt groots gevierd met dansen en zingen in de open lucht (met dank aan het goede Romeinse [[klimaat]]).
;''La Befana''
:De apotheose is weer één en al cinematografisch effect waarin duizenden mensen worden geportretteerd die samenscholen op Rome’s [[Piazza Navona]] in de avond voor [[Driekoningen]]. Dansen, straatmuzikanten en goochelaars, een orgelman, alles is feest. Het is alsof aan het einde de camera zich van het publiek afwendt om alle mensen te laten zien die zich in één slotlied verenigen.

==Referenties==
{{References}}

{{cursief}}
[[Categorie:Compositie van Ottorino Respighi]]


text:
# Stereophonics
Stereophonics is een rockband afkomstig uit de Zuid-Welshe plaats Cwmaman. De band bestaat uit Kelly Jones, Richard Jones, Adam Zindani en Jamie Morrison. Stereophonics wordt gezien als een van de beste Britse livebands.

## Geschiedenis

### Oprichting en beginjaren (1986-1996)
In het midden van de jaren 80 namen Kelly Jones en Stuart Cable een demo op onder de naam Zephyr. Na enkele wijzigingen in de bezetting en een ruzie tussen Jones en Cable, nadat de band optrad, terwijl Jones met vakantie was, werd Zephyr opgeheven. Enkele jaren later werd het contact hersteld, waarna een nieuwe samenwerking werd gestart. Jones en Cable benaderden verschillende muzikanten om de band aan te vullen. Uiteindelijk werd bassist Richard Jones aan de bezetting toegevoegd en ging de band als trio verder. In 1992 veranderde de band de naam in Tragic Love Company, een combinatie van de namen van hun drie favoriete bands; The Tragically Hip, Mother Love Bone en Bad Company. Ze veranderden hun naam later in Stereophonics, omdat ze meenden zo beter te kunnen doorbreken. Nog geen jaar later waren ze de eerste artiesten op het nieuwe label V2 en traden ze op in de voorprogramma's van The Who en Manic Street Preachers.

### Debuutalbum en groei (1997-2000)
In 1997 verscheen hun eerste album Word gets around, dat binnen korte tijd in Engeland al de gouden status bereikte. In 1998 werden ze uitgeroepen tot beste nieuwkomer tijdens de Brit Awards. Hierna gingen ze op tournee door Europa, Azië en Noord-Amerika. Na hun tour doken ze de studio in voor hun tweede album Performance and cocktails, dat in 1999 verscheen.

### Doorbraak, succes en overlijden Stuart Cable (2001-2010)
Het jaar daarop namen ze opnieuw een album op, dat in april 2001 werd uitgebracht. Het album zou onder de afkorting J.E.E.P. worden uitgebracht, maar de autofabrikant Chrysler protesteerde hiertegen en het album verscheen toch met de volledige titel Just enough education to perform. De release werd voorafgegaan door een akoestische solotournee van Kelly Jones. Twee jaar later kwam het album You gotta go there to come back uit. Hierin was vooral de invloed van rauwe 70's-rock merkbaar. In september 2003 werd Stuart Cable ontslagen en vervangen door ex-The Black Crowes-drummer Steve Gorman voor verschillende tours. In december 2004 werd Gormon vervangen door de Argentijn Javier Weyler.
Het vijfde album van de groep, getiteld Language. Sex. Violence. Other? verscheen in 2004. Op het album stond ook single Dakota. Het jaar daarop bracht de band een compilatiealbum uit getiteld Decade in the Sun. Het jaar daarop brachten ze een nieuw album Keep calm and carry on. De Stereophonics speelde hun lied I got your number  tijdens de medailleceremonie van de Olympische Winterspelen 2010 op 20 februari 2010. In datzelfde jaar stonden ze ook voor het eerst in een uitverkocht Cardiff City Stadium. Twee dagen later werd hun oud-drummer Stuart Cable dood gevonden in diens huis.

### Graffiti on the trainen later werk (2011-heden)
In maart 2013 werd het album Graffiti on the train uitgebracht en de eerste single van dat album Indian summer wist de UK Singles Chart te halen. Ongeveer twee jaar later speelde Stereophonics in de Royal Albert Hall. In september 2015 brachten ze hun negende studioalbum Keep the village alive uit, gevolgd door Scream above the sounds'in 2017.
De band kondigde in september 2019 een tournee in 2020 aan ter promotie van het album Kind.

## Discografie
- Word gets around, 1997
- Performance and cocktails, 1999
- Just enough education to perform, 2001
- You gotta go there to come back, 2003
- Language. Sex. Violence. Other?, 2005
- Pull the pin, 2007
- Keep calm and carry on, 2009
- Graffiti on the train, 2013
- Keep the village alive, 2015
- Scream above the sounds, 2017
- Kind, 2019
- Oochya!, 2022
- Make 'em Laugh, Make 'em Cry, Make 'em Wait, 2025

### NPO Radio 2 Top 2000
| Nummers met noteringen in de NPO Radio 2 Top 2000 | '14  | '15  | '16  | '17  | '18  | '19  | '20  | '21  | '22  | '23  | '24  |
| ------------------------------------------------- | ---- | ---- | ---- | ---- | ---- | ---- | ---- | ---- | ---- | ---- | ---- |
| Dakota                                            | -    | -    | 1817 | 1603 | 1874 | 1946 | 1841 | 1855 | 1816 | 1870 | 1655 |
| Maybe tomorrow                                    | 1747 | 1647 | 970  | 1275 | 1584 | 1723 | 1634 | 1689 | 1753 | 1771 | 1675 |

1. ↑  Een '-' betekent dat het nummer niet was genoteerd en een vetgedrukt getal geeft de hoogste notering van een nummer aan.
2. ↑  2014 was het eerste jaar met een notering voor Stereophonics.

title: Stereophonics

wikitext:
{{Infobox band
| band_naam      = Stereophonics
| logo           =
| afbeelding     = 2007_09_13_stereophonics.jpg
| onderschrift   = Stereophonics tijdens een optreden in 2007
| aka            =
| jaren_actief   = [[1992]]-heden
| oorsprong      = [[Cwmaman]], [[Wales]]
| muziekgenre    = [[Alternatieve rock]], [[britpop|post-britpop]], [[rock]]
| record_label   = [[V2 Records|V2]], [[Stylus Records|Stylus]]
| manager        =
| andere_acts    = [[Noisettes]], [[Stone Gods]]
| functie1       = Zang, gitaar
| lid1           = [[Kelly Jones (muzikant)|Kelly Jones]]
| functie2       = Slaggitaar
| lid2           = [[Adam Zindani]]
| functie3       = Basgitaar
| lid3           = [[Richard Jones]]
| functie4       = Drums
| lid4           = [[Jamie Morrisson]]
| oudfunctie1    = Drums
| oudlid1        = [[Stuart Cable]] †
[[Steve Gorman]]
[[Javier Weyler]]
}}
'''Stereophonics''' is een [[rockband]] afkomstig uit de Zuid-[[Wales|Welshe]] plaats [[Cwmaman]]. De band bestaat uit Kelly Jones, Richard Jones, Adam Zindani en Jamie Morrison. Stereophonics wordt gezien als een van de beste [[Verenigd Koninkrijk|Britse]] [[live-uitvoering|livebands]].<ref>{{citeer web | taal = en | auteur = Millar, Mark | url = https://www.xsnoize.com/stereophonics-announce-3-x-festival-warm-up-dates-for-may-2019/ | titel = STEREOPHONICS Announce 3 x Festival Warm-up Dates for May 2019 | werk = XS Noize | datum = 10 april 2019}}</ref>

== Geschiedenis ==
=== Oprichting en beginjaren (1986-1996) ===
In het midden van de [[1980-1989|jaren 80]] namen [[Kelly Jones (muzikant)|Kelly Jones]] en [[Stuart Cable]] een [[demo (muziek)|demo]] op onder de naam Zephyr.<ref>{{citeer web | taal = en | auteur = Peacock, Tim | url = https://www.udiscovermusic.com/artists/stereophonics/ | titel = Stereophonics | werk = uDiscoverMusic}}</ref> Na enkele wijzigingen in de bezetting en een ruzie tussen Jones en Cable, nadat de band optrad, terwijl Jones met vakantie was, werd Zephyr opgeheven. Enkele jaren later werd het contact hersteld, waarna een nieuwe samenwerking werd gestart. Jones en Cable benaderden verschillende muzikanten om de band aan te vullen. Uiteindelijk werd bassist [[Richard Jones]] aan de bezetting toegevoegd en ging de band als [[trio (muziek)|trio]] verder. In 1992 veranderde de band de naam in Tragic Love Company, een combinatie van de namen van hun drie favoriete bands; [[The Tragically Hip]], [[Mother Love Bone]] en [[Bad Company (band)|Bad Company]].<ref>{{citeer web | taal = en | auteur = Winwood, Ian | url = https://www.loudersound.com/features/the-stereophonics-are-they-rock-s-least-respected-band | titel = The Stereophonics: are they rock's least respected band? | werk = Louder | datum = 4 september 2015}}</ref> Ze veranderden hun naam later in Stereophonics, omdat ze meenden zo beter te kunnen doorbreken. Nog geen jaar later waren ze de eerste artiesten op het nieuwe label [[V2 Records|V2]] en traden ze op in de voorprogramma's van [[The Who]] en [[Manic Street Preachers]].

=== Debuutalbum en groei (1997-2000) ===
In [[1997]] verscheen hun eerste album ''[[Word Gets Around|Word gets around]]'', dat binnen korte tijd in Engeland al de gouden status bereikte. In [[1998]] werden ze uitgeroepen tot beste nieuwkomer tijdens de [[Brit Awards]]. Hierna gingen ze op tournee door Europa, Azië en Noord-Amerika. Na hun tour doken ze de studio in voor hun tweede album ''Performance and cocktails'', dat in [[1999]] verscheen.

=== Doorbraak, succes en overlijden Stuart Cable (2001-2010) ===
Het jaar daarop namen ze opnieuw een album op, dat in april [[2001]] werd uitgebracht. Het album zou onder de afkorting ''J.E.E.P.'' worden uitgebracht, maar de autofabrikant [[Chrysler]] protesteerde hiertegen en het album verscheen toch met de volledige titel ''Just enough education to perform''. De release werd voorafgegaan door een akoestische solotournee van Kelly Jones. Twee jaar later kwam het album ''You gotta go there to come back'' uit. Hierin was vooral de invloed van rauwe 70's-rock merkbaar. In september 2003 werd Stuart Cable ontslagen en vervangen door ex-[[The Black Crowes]]-drummer Steve Gorman voor verschillende tours. In december [[2004]] werd Gormon vervangen door de [[Argentinië|Argentijn]] Javier Weyler.

Het vijfde album van de groep, getiteld ''Language. Sex. Violence. Other?'' verscheen in [[2004]]. Op het album stond ook single ''[[Dakota (nummer)|Dakota]]''. Het jaar daarop bracht de band een compilatiealbum uit getiteld ''Decade in the Sun''. Het jaar daarop brachten ze een nieuw album ''Keep calm and carry on''. De Stereophonics speelde hun lied ''I got your number''  tijdens de medailleceremonie van de [[Olympische Winterspelen 2010]] op [[20 februari]] [[2010]]. In datzelfde jaar stonden ze ook voor het eerst in een uitverkocht [[Cardiff City Stadium]]. Twee dagen later werd hun oud-drummer [[Stuart Cable]] dood gevonden in diens huis.<ref>{{citeer web | url = http://www.nu.nl/muziek/2264237/ex-drummer-stereophonics-stuart-cable-dood-gevonden.html | titel = Ex-drummer Stereophonics Stuart Cable dood gevonden | werk = NU.nl | datum = 7 juni 2010}}</ref>

=== ''Graffiti on the train'' en later werk (2011-heden) ===
In [[maart 2013]] werd het album ''Graffiti on the train'' uitgebracht en de eerste single van dat album ''Indian summer'' wist de [[UK Singles Chart]] te halen. Ongeveer twee jaar later speelde Stereophonics in de [[Royal Albert Hall]]. In [[september 2015]] brachten ze hun negende studioalbum ''Keep the village alive'' uit, gevolgd door ''Scream above the sounds'''in [[2017]].

De band kondigde in [[september 2019]] een [[tournee]] in [[2020]] aan ter promotie van het album ''[[Kind (Stereophonics)|Kind]]''.<ref>{{citeer web | taal = en | auteur = Duke, Simon | url = https://www.chroniclelive.co.uk/whats-on/music-nightlife-news/stereophonics-uk-tour-dates-newcastle-16937059 | titel = Stereophonics announce UK tour including gig at Newcastle's Utilita Arena | werk = Chronicle Live | datum = 18 september 2019}}</ref>

== Discografie ==
* ''[[Word Gets Around|Word gets around]]'', 1997
* ''[[Performance and cocktails]]'', 1999
* ''[[Just enough education to perform]]'', 2001
* ''[[You gotta go there to come back]]'', 2003
* ''[[Language. Sex. Violence. Other?]]'', 2005
* ''[[Pull the pin]]'', 2007
* ''[[Keep calm and carry on]]'', 2009
* ''[[Graffiti on the train]]'', 2013
* ''[[Keep the village alive]]'', 2015
* ''[[Scream above the sounds]]'', 2017
* ''[[Kind (Stereophonics)|Kind]]'', 2019
* ''Oochya!'', 2022
* ''Make 'em Laugh, Make 'em Cry, Make 'em Wait'', 2025

=== NPO Radio 2 Top 2000 ===
{{Tabel NPO Radio 2 Top 2000}}

==Externe links==
* {{en}} [https://stereophonics.com/ Officiële website]

{{Appendix}}

{{DEFAULTSORT:Stereophonics, The}}
[[Categorie:Alternatieve rock]]
[[Categorie:Kwartet]]
[[Categorie:Welshe rockband]]

title: Achtergrondinformatie

Oorsprong: Cwmaman, Wales

Genre(s): Alternatieve rock, post-britpop, rock

Label(s): V2, Stylus

Verwante acts: Noisettes, Stone Gods

title: Leden

Zang, gitaar: Kelly Jones

Slaggitaar: Adam Zindani

Basgitaar: Richard Jones

Drums: Jamie Morrisson

title: Oud-leden

Drums: Stuart Cable † · Steve Gorman · Javier Weyler


text:
# Lijst van rivieren in Ivoorkust
Dit is een lijst van rivieren in Ivoorkust. De rivieren in deze lijst zijn geordend naar drainagebekken en de opeenvolgende zijrivieren zijn ingesprongen weergegeven onder de naam van elke hoofdrivier.

## Atlantische Oceaan
- Cestos (Nuoun)
- Cavalla
- Nono
- San-Pédro
- Sassandra
  - Davo
  - Lobo
  - Nzo
  - Bafing (Gouan)
  - Boa
  - Férédougouba (Bagbé)
  - Tienba
- Boubo
- Bandama
  - Nzi
  - Marahoué (Bandama Rouge)
  - Kan
  - Bou
  - Solomougou
- Agnéby
- Komoé
  - Ba (Bayakokoré)
  - Kongo
  - Iringou
  - Léraba
- Bia
- Tano
- Zwarte Volta
- Niger (Mali)
  - Bani (Mali)
    - Bagoé
      - Kankélaba (Mahandiani)

    - Baoulé
      - Dégou

  - Sankarani

title: Lijst van rivieren in Ivoorkust

wikitext:
Dit is een '''lijst van rivieren in [[Ivoorkust]]'''. De [[rivier]]en in deze lijst zijn geordend naar [[drainagebekken]] en de opeenvolgende [[zijrivier]]en zijn ingesprongen weergegeven onder de naam van elke hoofdrivier.

==[[Atlantische Oceaan]]==
[[Bestand:Un-cotedivoire.png|thumb|Kaart van Ivoorkust.]]
*[[Cestos]] (Nuoun)
*[[Cavalla]]
*[[Nono (rivier)|Nono]]
*[[San-Pédro (rivier)|San-Pédro]]
*[[Sassandra (rivier)|Sassandra]]
**[[Davo (rivier)|Davo]]
**[[Lobo (rivier in Ivoorkust)|Lobo]]
**[[Nzo]]
**[[Bafing (rivier in Ivoorkust)|Bafing]] (Gouan)
**[[Boa (rivier)|Boa]]
**[[Férédougouba]] (Bagbé)
**[[Tienba]]
*[[Boubo]]
*[[Bandama]]
**[[Nzi]]
**[[Marahoué (rivier)|Marahoué]] (Bandama Rouge)
**[[Kan (rivier in West-Afrika)|Kan]]
**[[Bou (rivier)|Bou]]
**[[Solomougou]]
*[[Agnéby (rivier)|Agnéby]]
*[[Komoé]]
**[[Ba (rivier)|Ba]] (Bayakokoré)
**[[Kongo (rivier in Ivoorkust)|Kongo]]
**[[Iringou]]
**[[Léraba (rivier)|Léraba]]
*[[Bia (rivier)|Bia]]
*[[Tano]]
*[[Zwarte Volta]]
*''Niger (Mali)''
**''Bani (Mali)''
***[[Bagoé]]
****[[Kankélaba]] (Mahandiani)
***[[Baoulé (rivier)|Baoulé]]
****[[Dégou]]
**[[Sankarani (rivier)|Sankarani]]

== Bronnen ==
{{Appendix|1=alles|2=
{{References}}
*[https://www.lib.utexas.edu/maps/africa/cote_divoire_rel04.jpg Central Intelligence Agency, 2004]
*[http://earth-info.nga.mil/gns/html/index.html  GEOnet Names Server]
----
*{{Bronvermelding anderstalige Wikipedia|taal=en|titel=List of rivers of Ivory Coast|oldid=|datum=}}
}}

{{commonscat|Rivers of Ivory Coast|Rivieren in Ivoorkust}}
{{Navigatie lijsten van rivieren in Afrika}}

[[Categorie:Rivier in Ivoorkust| ]]
[[Categorie:Lijsten van rivieren|Ivoorkust]]
[[Categorie:Lijsten van Ivoorkust|Rivieren]]


text:
# Aubazine
Aubazine is een gemeente in het Franse departement Corrèze (regio Nouvelle-Aquitaine). De plaats maakt deel uit van het arrondissement Brive-la-Gaillarde. Aubazine telde op 1 januari 2022 860 inwoners.
De romaanse abdij van Aubazine, een voormalige abdij van cisterciënzers, werd gebouwd in de 12e eeuw en is een beschermd historisch monument.

## Geografie
De oppervlakte van Aubazine bedroeg op 1 januari 2022 14,1 vierkante kilometer; de bevolkingsdichtheid was toen 61 inwoners per km². Ten noorden van de dorpskern ligt de heuvel Puy de Pauliat (520 m).
De onderstaande kaart toont de ligging van Aubazine met de belangrijkste infrastructuur en aangrenzende gemeenten.

## Verkeer
Het spoorwegstation Aubazine-Saint-Hilaire ligt in de aanpalende gemeente Saint-Hilaire-Peyroux.

## Demografie
Onderstaande figuur toont het verloop van het inwonertal (bron: INSEE-tellingen).

title: Aubazine

wikitext:
{{Infobox gemeente Frankrijk
| plaatsnaam = Aubazine
| wapen =
| kaart =
| regio = [[Nouvelle-Aquitaine]]
| departement = [[Corrèze (departement)|Corrèze]] (19)
| depnr = 19
| arrondissement = [[Arrondissement Brive-la-Gaillarde|Brive-la-Gaillarde]]
| kanton = [[Kanton Midi Corrézien|Midi Corrézien]]
| jaar = 2005
| inwoners = 798
| dichtheid = 56,6
| oppervlakte = 14,1
| water =
| code = 19013
| postcode =
| netnummer =
| hoogteligging = 126 - 522
| aangrenzende gemeenten =
| burgemeester =
| website =
| latitudeGraden         = 45
| latitudeMinuten        = 10
| latitudeSeconden       = 27
| longitudeGraden        = 1
| longitudeMinuten       = 40
| longitudeSeconden      = 10
| E of W                 = E
| image1 = Aubazines vue générale.JPG
| caption1 = Gezicht op Aubazine
| image2 = Eglise abbatiale d'Aubazine-monastère.JPG
| caption2 = Abdij
}}
'''Aubazine''' is een gemeente in het [[Frankrijk|Franse]] departement [[Corrèze (departement)|Corrèze]] (regio [[Nouvelle-Aquitaine]]). De plaats maakt deel uit van het [[arrondissement Brive-la-Gaillarde]]. Aubazine telde op {{Inwonertal|soort=datum}} {{Inwonertal}} inwoners.

De [[Romaanse architectuur|romaanse]] [[abdij van Aubazine]], een voormalige abdij van [[cisterciënzers]], werd gebouwd in de 12e eeuw en is een beschermd [[Monument historique|historisch monument]].

==Geografie==
De oppervlakte van Aubazine bedroeg op {{Inwonertal|soort=datum}} {{inwonertal|soort=oppervlakte}}; de [[bevolkingsdichtheid]] was toen {{inwonertal|soort=dichtheid}} inwoners per km². Ten noorden van de dorpskern ligt de heuvel Puy de Pauliat (520 m).

<!-- {{Detailkaart Franse gemeente|id=19013}} -->
De onderstaande kaart toont de ligging van Aubazine met de belangrijkste infrastructuur en aangrenzende gemeenten.

[[Bestand:19013-Aubazines-Sols.png|miniatuur|left|350px]]{{Clearleft}}
==Verkeer ==
Het spoorwegstation [[Station Aubazine-Saint-Hilaire|Aubazine-Saint-Hilaire]] ligt in de aanpalende gemeente [[Saint-Hilaire-Peyroux]].

==Demografie==
Onderstaande figuur toont het verloop van het inwonertal (bron: [[INSEE-tellingen]]).
{{Grafiek inwonertal gemeente Frankrijk|id=19013}}
<!-- Bron: Frans bureau voor statistiek. Cijfers inwoneraantal volgens de definitie "population sans doubles comptes" -->

==Externe links==
* [https://www.ville-aubazine.fr/ Officiële site van Aubazine]
* {{Link INSEE|id=19013}}

{{Appendix}}
{{Commonscat|Aubazines|Aubazine}}

[[Categorie:Gemeente in Corrèze]]

title: Situering

Regio: Nouvelle-Aquitaine

Departement: Corrèze (19)

Arrondissement: Brive-la-Gaillarde

Kanton: Midi Corrézien

Coördinaten: 45° 10′ NB, 1° 40′ OL

title: Algemeen

title: Overig

title: Detailkaart

Detailkaart: · Locatie in Frankrijk Corrèze

title: Foto's

Foto's:
Gezicht op Aubazine
Abdij


text:
# Godfried Vranken
Godfried Vranken (maart 1956), woonachtig in Madrid (Spanje), is een Nederlands schrijver.

## Leven en werk
Vranken volgde de middelbare school in Heerlen en daarna een technische opleiding te Haarlem. Hij werkte bij een aantal bedrijven in Nederland en verruilde in 1988 Amsterdam voor Madrid. Vanaf 2003 deed hij projectmanagement voor internationale IT-projecten.
Vranken raakte in de ban van het werk van Boudewijn Büch over Christoffel Columbus. In 2012 publiceerde hij het boek Veroverd door Columbus - Boudewijn Büch achterna en in 2016 het boek Büch Leeft! - De Biblioteca Colombina, Columbus op La Española en San Salvador en de expedities van Zheng He.
Tussentijds publiceerde Vranken een aantal artikelen over Bauwen Heijndricxsz., Columbus, Paaseiland, Piet Hein, de dodo, Magalhães en Johannes le Francq van Berkhey.

## Boeken
- Veroverd door Columbus - Boudewijn Büch achterna, 2012[1]
- Büch Leeft! - De Biblioteca Colombina, Columbus op La Española en San Salvador en de expedities van Zheng He, 2016[2]
- Het verraad van de Allerheiligenbaai. Bauwen Heijndricxsz. (ca. 1565-1626), eerste generaal van de WIC, 2025[3]

## Artikelen
- 'Reizende botten'. In Büchmania Magazine nummer 5, 2008.
- 'De wonderschone Beatriz de Bobadilla'. In Büchmania Magazine nummer 6, 2009.
- 'De beroemde wereldkaart van Juan de la Cosa'. In Büchmania Magazine nummer 7, 2010.
- 'Koers: Paaseiland! - De voorkennis van de Spaanse expeditie en de eerste moai schets'. In Rapa Nui, 2012 (ter nagedachtenis aan Boudewijn Büch en het twaalfeneenhalfjarig bestaan van het Zeeuws Archief).
- Berkhey in Madrid - Over een bewogen leven en de lotgevallen van een collectie. In Büchmania Magazine nummer 8, 2011.
- 'Verdronken Boeken - Een bijzondere Columbus bibliotheek, diens eerste vrouw Filipa Moniz Perestrello en het eiland Porto Santo'. In Büchmania Magazine nummer 10, 2013.
- 'Lapulapu en de slag om Mactan - Hoe Magalhães zijn graf vindt, het verloop van een rampzalige expeditie en een heel bijzonder manuscript in de bibliotheken van de Universiteit Leiden'. In Büchmania Magazine nummer 11, 2014.
- 'Drie messteken in de keel zoals gebruikelijk - De nasleep van Piet Hein in Spanje'. In Büchmania Magazine nummer 15, 2018.
- 'De Stuttgart-dodo - “Seit 1679 vom Menschen ausgerottete Riesentaube”'. In Büchmania Magazine nummer 16, 2019.
- 'Hatuey en het Cruz de la Parra. Christoffel Columbus in Baracoa de eerste stad van Cuba: “duizend tongen zijn onvoldoende om de Spaanse koningen over deze schoonheid te informeren”'. In Büchmania Magazine nummer 17, 2020.
- 'Columbus landingseiland - San Salvador, het Guanahaní van de Lucayans'. In Büchmania Magazine nummer 18, 2021.
- 'Bouwen heijnsz. Over de eerste generaal van de West-Indische Compagnie, zijn mislukt beleg van San Juan de Puerto Rico, zijn roemloze dood voor de kust van Cuba, Spaanse handschriften, een spion in Antwerpen en een foutief grafschrift'. In Büchmania Magazine nummer 19, 2022.

## Videopresentatie
- Hatuey en het Cruz de la Parra - Christoffel Columbus in Baracoa, Cuba. Augustus 2020.
- Columbus' diamanten en zijn voorkennis - Bahía Sagua de Tánamo, Cuba. December 2020.
- De botten van Columbus - Vijf eeuwen gesol in vijf bedrijven. Maart 2021.
- Columbus landingseiland - San Salvador, het Guanahaní van de Lucayans. September 2021.

title: Godfried Vranken

wikitext:
{{Infobox auteur
| naam              = Godfried Vranken
| afbeelding        =
| onderschrift      =
| citaat            =
| volledige naam    = Godfried Vranken
| pseudoniem        =
| beter-bekend-als  =
| bijnaam           =
| genoemd           =
| geboren           = [[maart]] [[1956]]
| geboorteplaats    = [[Heerlen]]
| overleden         =
| overlijdensplaats =
| land              = [[Nederland (hoofdbetekenis)|Nederland]]
| religie           =
| beroep            = [[Auteur]]
| jaren-actief      =
| genre             = Geschiedenis
| stroming          =
| invloeden         =
| thema             = Bauwen Heijndricxsz., [[Boudewijn Büch]], [[Christoffel Columbus]]
| bekende-werken    =
| uitgeverij        =
| onderscheiding    =
| dbnl              =
| handtekening      =
| website           = https://godfriedvranken.nl/
| lijst             =
| ander portaal     =
| portaal2          =
| portaal3          =
}}

'''Godfried Vranken''' (maart 1956), woonachtig in Madrid (Spanje), is een Nederlands schrijver.

== Leven en werk ==
Vranken volgde de middelbare school in Heerlen en daarna een technische opleiding te Haarlem. Hij werkte bij een aantal bedrijven in Nederland en verruilde in 1988 Amsterdam voor Madrid. Vanaf 2003 deed hij projectmanagement voor internationale IT-projecten.

Vranken raakte in de ban van het werk van [[Boudewijn Büch]] over Christoffel Columbus. In 2012 publiceerde hij het boek ''Veroverd door Columbus - Boudewijn Büch achterna'' en in 2016 het boek ''Büch Leeft! - De Biblioteca Colombina, Columbus op La Española en San Salvador en de expedities van Zheng He''.
Tussentijds publiceerde Vranken een aantal artikelen over ''Bauwen Heijndricxsz.'', [[Christoffel Columbus|Columbus]], [[Paaseiland]], [[Piet Hein (zeevaarder)|Piet Hein]], de [[dodo]], [[Ferdinand Magellaan|Magalhães]] en [[Johannes le Francq van Berkhey]].

== Boeken ==

* ''Veroverd door Columbus - Boudewijn Büch achterna'', 2012<ref>https://www.godfriedvranken.nl/nl/boeken-veroverd/inhoudsopgave.html. [https://web.archive.org/web/20221023202901/https://www.godfriedvranken.nl/ Gearchiveerd] op 23 oktober 2022.</ref>
* ''Büch Leeft! - De Biblioteca Colombina, Columbus op La Española en San Salvador en de expedities van Zheng He'', 2016<ref>https://www.godfriedvranken.nl/nl/boeken-buchleeft/colofon.html. [https://web.archive.org/web/20221023202901/https://www.godfriedvranken.nl/ Gearchiveerd] op 23 oktober 2022.</ref>
* ''Het verraad van de Allerheiligenbaai. Bauwen Heijndricxsz. (ca. 1565-1626), eerste generaal van de WIC, 2025''<ref>https://www.godfriedvranken.nl/nl/boeken-verraad/verraad.html</ref>

== Artikelen ==

* 'Reizende botten'. In ''Büchmania Magazine'' nummer 5, 2008.
* 'De wonderschone Beatriz de Bobadilla'. In ''Büchmania Magazine'' nummer 6, 2009.
* 'De beroemde wereldkaart van Juan de la Cosa'. In ''Büchmania Magazine'' nummer 7, 2010.
* 'Koers: Paaseiland! - De voorkennis van de Spaanse expeditie en de eerste moai schets'. In ''Rapa Nui'', 2012 (ter nagedachtenis aan Boudewijn Büch en het twaalfeneenhalfjarig bestaan van het Zeeuws Archief).
* Berkhey in Madrid - Over een bewogen leven en de lotgevallen van een collectie. In ''Büchmania Magazine'' nummer 8, 2011.
* 'Verdronken Boeken - Een bijzondere Columbus bibliotheek, diens eerste vrouw Filipa Moniz Perestrello en het eiland Porto Santo'. In ''Büchmania Magazine'' nummer 10, 2013.
* 'Lapulapu en de slag om Mactan - Hoe Magalhães zijn graf vindt, het verloop van een rampzalige expeditie en een heel bijzonder manuscript in de bibliotheken van de Universiteit Leiden'. In ''Büchmania Magazine'' nummer 11, 2014.
* 'Drie messteken in de keel zoals gebruikelijk - De nasleep van Piet Hein in Spanje'. In ''Büchmania Magazine'' nummer 15, 2018.
* 'De Stuttgart-dodo - “Seit 1679 vom Menschen ausgerottete Riesentaube”'. In ''Büchmania Magazine'' nummer 16, 2019.
* 'Hatuey en het Cruz de la Parra. Christoffel Columbus in Baracoa de eerste stad van Cuba: “duizend tongen zijn onvoldoende om de Spaanse koningen over deze schoonheid te informeren”'. In ''Büchmania Magazine'' nummer 17, 2020.
* 'Columbus landingseiland - San Salvador, het Guanahaní van de Lucayans'. In ''Büchmania Magazine'' nummer 18, 2021.
* 'Bouwen heijnsz. Over de eerste generaal van de West-Indische Compagnie, zijn mislukt beleg van San Juan de Puerto Rico, zijn roemloze dood voor de kust van Cuba, Spaanse handschriften, een spion in Antwerpen en een foutief grafschrift'. In ''Büchmania Magazine'' nummer 19, 2022.

== Videopresentatie ==

* Hatuey en het Cruz de la Parra - Christoffel Columbus in Baracoa, Cuba. Augustus 2020.
* Columbus' diamanten en zijn voorkennis - Bahía Sagua de Tánamo, Cuba. December 2020.
* De botten van Columbus - Vijf eeuwen gesol in vijf bedrijven. Maart 2021.
* Columbus landingseiland - San Salvador, het Guanahaní van de Lucayans. September 2021.

== Externe link ==
*[https://www.godfriedvranken.nl Webstek Godfried Vranken]

{{Appendix}}

{{DEFAULTSORT:Vranken, Godfried}}
[[Categorie:Nederlands schrijver]]

title: Algemene informatie

Volledige naam: Godfried Vranken

Geboren: maart 1956

Geboorteplaats: Heerlen

Geboorteland: Nederland

Beroep: Auteur

title: Werk

Genre: Geschiedenis

Thema's: Bauwen Heijndricxsz., Boudewijn Büch, Christoffel Columbus


text:
# Svagdricka
Svagdricka (letterlijk: zwakke drank) is een traditioneel Zweeds laagalcoholisch moutbier, vergelijkbaar met Belgisch tafelbier en Nederlands oud bruin.
Svagdricka is een donker bier van hoge gisting met een alcoholpercentage van maximaal 2,25%. Het bier is niet gepasteuriseerd en wordt op smaak gebracht met onder andere suiker, siroop en sacharine. Tegenwoordig worden deze bieren vooral nog tijdens de feestdagen Pasen en Kerstmis gebrouwen. In het laatste geval worden de bieren ook wel juldricka (kerstdrank) genoemd.

title: Svagdricka

wikitext:
[[Bestand: Svagdricka.JPG|thumb|150px|literfles Svagdricka]]
'''Svagdricka''' (letterlijk: zwakke drank) is een traditioneel [[Zweden|Zweeds]] laagalcoholisch moutbier, vergelijkbaar met Belgisch [[tafelbier]] en Nederlands [[oud bruin]].

''Svagdricka'' is een donker bier van [[bovengisting|hoge gisting]] met een [[alcoholpercentage]] van maximaal 2,25%. Het bier is niet gepasteuriseerd en wordt op smaak gebracht met onder andere suiker, siroop en sacharine. Tegenwoordig worden deze bieren vooral nog tijdens de feestdagen Pasen en Kerstmis gebrouwen. In het laatste geval worden de bieren ook wel ''juldricka'' (kerstdrank) genoemd.

==Zie ook==
* [[Bier in Zweden]]

{{Appendix|2=
* {{sv}}[http://www.svagdricka.se/ Website svagdricka]
}}

[[Categorie:Biersoort]]


text:
# Philodromus marusiki
Philodromus marusiki is een spinnensoort in de taxonomische indeling van de renspinnen (Philodromidae).
Het dier behoort tot het geslacht Philodromus. De wetenschappelijke naam van de soort werd voor het eerst geldig gepubliceerd in 1997 door Dmitri Viktorovich Logunov.

title: Philodromus marusiki

wikitext:
{{Taxobox spin
| naam              = ''Philodromus marusiki''
| titelweergave     = cursief
| afbeelding        =
| afbeeldingtekst   =
| familie           = [[Renspinnen|Philodromidae]] (Renspinnen)
| geslacht          = ''[[Philodromus]]''
| auteur            = [[Dmitri Viktorovich Logunov]]
| datum             = 1997
| haakjes           = ja
}}
'''''Philodromus marusiki''''' is een [[spinnen (dieren)|spinnen]][[soort]] in de taxonomische indeling van de [[Renspinnen|renspinnen (Philodromidae)]].<ref>{{aut|Platnick, Norman I.}} (2010): [http://research.amnh.org/entomology/spiders/catalog/ The world spider catalog], version 10.5. ''American Museum of Natural History''. [https://web.archive.org/web/20090312050907/http://research.amnh.org:80/entomology/spiders/catalog/ Gearchiveerd] op 12 maart 2009.</ref>

Het dier behoort tot het geslacht ''[[Philodromus]]''. De wetenschappelijke naam van de soort werd voor het eerst geldig gepubliceerd in 1997 door [[Dmitri Viktorovich Logunov]].

{{Appendix}}
{{beginnetje|biologie|2011|10|21}}

[[Categorie:Philodromus|marusiki]]

title: Philodromus marusiki

Klasse: Arachnida (Spinachtigen)

Orde: Araneae (Spinnen)

Familie: Philodromidae (Renspinnen)

Geslacht: Philodromus

title: Soort


text:
# Michael Funke
Michael Funke (Meerbusch, 26 september 1969) is een Duits autocoureur.

## Career
Funke eindigde als derde in de Duitse Touring Car Challenge in 1999 en 2000 en werd tweede in 2001. Dit kampioenschap werd hernoemd naar de DMSB Produktionswagen Meisterschaft in 2004, waar Funke als derde eindigde voor het team Hotfiel Sport.
Hotfiel stapte in 2005 over naar het nieuwe WTCC-kampioenschap, waar Funke test- en reserverijder was. In de laatste vijf raceweekenden van het seizoen verving hij Thomas Jäger, met als beste resultaat een tiende positie in de tweede race in Oschersleben.
Funke heeft sindsdien in de ADAC GT Masters gereden.

title: Michael Funke

wikitext:
'''Michael Funke''' ([[Meerbusch]], [[26 september]] [[1969]]) is een [[Duitsland|Duits]] [[autocoureur]].

==Career==
Funke eindigde als derde in de [[ADAC Procar Series|Duitse Touring Car Challenge]] in [[1999]] en [[2000]] en werd tweede in [[2001]].<ref name="database">[http://www.driverdb.com/drivers/4250/career/ Carrièrestatistieken op Driver Database]</ref> Dit kampioenschap werd hernoemd naar de DMSB Produktionswagen Meisterschaft in [[2004]], waar Funke als derde eindigde voor het team [[Hotfiel Sport]].

Hotfiel stapte in [[2005]] over naar het nieuwe [[WTCC]]-kampioenschap, waar Funke test- en reserverijder was. In de laatste vijf raceweekenden van het seizoen verving hij [[Thomas Jäger (Duits autocoureur)|Thomas Jäger]], met als beste resultaat een tiende positie in de tweede race in [[Motorsport Arena Oschersleben|Oschersleben]].

Funke heeft sindsdien in de [[ADAC GT Masters]] gereden.<ref name="database"/>

{{Appendix}}

{{DEFAULTSORT:Funke, Michael}}
[[Categorie:Duits autocoureur]]


text:
# Periscyphops cooki
Periscyphops cooki is een pissebed uit de familie Eubelidae. De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1907 door Richardson.

title: Periscyphops cooki

wikitext:
{{Taxobox
| titelweergave = cursief
| naam = ''Periscyphops cooki''
| afbeelding =
| afbeeldingtekst =
| rijk = [[Dieren (biologie)|Animalia]] (Dieren)
| familie = [[Eubelidae]]
| klasse = [[Malacostraca]]
| orde = [[Pissebedden|Isopoda]] (Pissebedden)
| geslacht = ''[[Periscyphops]]''
| w-naam = ''Periscyphops cooki''
| auteur = Richardson
| datum = 1907
| haakjes =
| species =
| commons =
| worms = 262045
}}
'''''Periscyphops cooki''''' is een [[pissebedden|pissebed]] uit de familie [[Eubelidae]]. De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1907 door Richardson.<ref>Schotte, M. (2010). ''Periscyphops cooki'' Richardson, 1907B. In: Schotte, M., Boyko, C.B, Bruce, N.L., Poore, G.C.B., Taiti, S., Wilson, G.D.F. (Eds) (2010). World Marine, Freshwater and Terrestrial Isopod Crustaceans database. Gebaseerd op informatie uit het [[World Register of Marine Species]], te vinden op http://www.marinespecies.org/aphia.php?p=taxdetails&id=262045</ref>
{{Appendix}}
{{beginnetje|biologie|2011|12|15}}
[[Categorie:Eubelidae]]

title: Periscyphops cooki

Klasse: Malacostraca

Orde: Isopoda (Pissebedden)

Familie: Eubelidae

Geslacht: Periscyphops

title: Soort


text:
# Le Bouscat
Le Bouscat is een gemeente in het Franse departement Gironde (regio Nouvelle-Aquitaine). De plaats maakt deel uit van het samenwerkingsverband Bordeaux Métropole en het arrondissement Bordeaux. Le Bouscat telde op 1 januari 2022 24.262 inwoners.

## Geografie
De oppervlakte van Le Bouscat bedroeg op 1 januari 2022 5,28 vierkante kilometer; de bevolkingsdichtheid was toen 4.595,1 inwoners per km².

## Verkeer
In de gemeente ligt de spoorweghalte Le Bouscat-Sainte-Germaine.

## Demografie
Onderstaande figuur toont het verloop van het inwonertal (bron: INSEE-tellingen).

title: Le Bouscat

wikitext:
{{Infobox gemeente Frankrijk
| plaatsnaam = Le Bouscat
| wapen = [[Bestand:Blason ville fr Le Bouscat (Gironde).svg|85px|Wapen]]
| kaart =
| regio = [[Nouvelle-Aquitaine]]
| departement = [[Gironde (departement)|Gironde]] (33)
| depnr = 33
| arrondissement = [[Arrondissement Bordeaux|Bordeaux]]
| kanton = [[Kanton Le Bouscat|Le Bouscat]]
| jaar = 1999
| inwoners = 22.455
| dichtheid = 4236,8
| oppervlakte = 5,3
| water =
| latitudeGraden = 44
| latitudeMinuten = 52
| latitudeSeconden = 0
| longitudeGraden = 0
| longitudeMinuten = 37
| longitudeSeconden = 0
| E of W = W
| ol of wl = W.L.
| code = 33069
| postcode = 33110
| netnummer =
| hoogteligging = 2 - 27
| aangrenzende gemeenten =
| burgemeester =
| website =
| image1 = Mairie Bouscat.jpg
| caption1 = Gemeentehuis
| image2 = Médiathèque Le Boucat.jpg
| caption2 = Mediatheek
}}

'''Le Bouscat''' is een gemeente in het [[Frankrijk|Franse]] departement [[Gironde (departement)|Gironde]] (regio [[Nouvelle-Aquitaine]]). De plaats maakt deel uit van het samenwerkingsverband [[Bordeaux Métropole]] en het arrondissement [[Arrondissement Bordeaux|Bordeaux]]. Le Bouscat telde op {{Inwonertal|soort=datum}} {{Inwonertal}} inwoners.

==Geografie==
<!-- De oppervlakte van Le Bouscat bedraagt 5,3 km², de bevolkingsdichtheid is 4236,8 inwoners per km².

{{Detailkaart Franse gemeente|id=33069}} -->
De oppervlakte van Le Bouscat bedroeg op {{Inwonertal|soort=datum}} {{inwonertal|soort=oppervlakte}}; de bevolkingsdichtheid was toen {{inwonertal|soort=dichtheid}} inwoners per km².

[[Bestand:33069-Le Bouscat-Sols.png|thumb|left|360px|Kaart van de gemeente met belangrijkste infrastructuur, bodemgebruik en omliggende gemeenten]]
{{Clearleft}}
==Verkeer ==
In de gemeente ligt de spoorweghalte [[Station Le Bouscat-Sainte-Germaine|Le Bouscat-Sainte-Germaine]].

==Demografie==
Onderstaande figuur toont het verloop van het inwonertal (bron: [[Institut national de la statistique et des études économiques/Definities|INSEE-tellingen]]).<br />
{{Grafiek inwonertal gemeente Frankrijk|id=33069}}
<!-- Bron: Frans bureau voor statistiek. Cijfers inwoneraantal volgens de definitie "population sans doubles comptes" -->

==Externe links==
* [https://www.mairie-le-bouscat.fr/ Informatie over Le Bouscat]
* {{Link INSEE|id=33069}}

{{Appendix}}
{{Commonscat}}
{{Coor title dms|44|52|0|N|0|37|0|W|type:adm2nd_scale:25000_region:FR}}
{{DEFAULTSORT:Bouscat, Le}}
[[Categorie:Gemeente in Gironde]]

title: Situering

Departement: Gironde (33)

Arrondissement: Bordeaux

Kanton: Le Bouscat

Coördinaten: 44° 52′ NB, 0° 37′ WL

title: Algemeen

title: Overig

title: Detailkaart

Detailkaart: · Locatie in Frankrijk Gironde

title: Foto's

Foto's: Gemeentehuis Mediatheek


text:
# Altaardwaal
Een altaardwaal of dwaal (mappa in het Latijn) is een drievoudig wit linnen doek dat over het altaar wordt gespreid en er langs weerszijden van afhangt. Aanvankelijk waren er vijf kruisen op geborduurd.
Deze dwaal staat symbool voor de lijkwade waarin het lichaam van Christus werd gewikkeld.

title: Altaardwaal

wikitext:
[[File:Altar-candle-in-ingria.jpg|thumb|Altaardwaal]]
{{Zijbalk liturgisch gerei}}
Een '''altaardwaal''' of '''dwaal''' (''mappa'' in het [[Latijn]]) is een drievoudig wit [[linnen]] doek dat over het [[Altaar (religie)|altaar]] wordt gespreid en er langs weerszijden van afhangt. Aanvankelijk waren er vijf kruisen op geborduurd.

Deze dwaal staat symbool voor de [[lijkwade]] waarin het lichaam van [[Jezus (traditioneel-christelijk benaderd)|Christus]] werd gewikkeld.

==Zie ook==
*[[Communiedwaal]]

[[Categorie:Liturgisch voorwerp in de katholieke kerk]]
[[Categorie:Altaar (religie)]]


text:
# Igatpuri
Igatpuri is een nagar panchayat (plaats) in het district Nashik van de Indiase staat Maharashtra.

## Demografie
Volgens de Indiase volkstelling van 2001 wonen er 31.572 mensen in Igatpuri, waarvan 52% mannelijk en 48% vrouwelijk is. De plaats heeft een alfabetiseringsgraad van 74%.

title: Igatpuri

wikitext:
{{Infobox plaats in India
| naam = Igatpuri
| wapen =
| kaart =
| deelstaat = [[Maharashtra]]
| district = [[Nashik (district)|Nashik]]
| jaar = 2001
| inwoners = 31.572
| km2 =
| hoogte =
| lat_deg =
| lat_min =
| lon_deg =
| lon_min =
| netnummer =
| image=Myanmargate2.jpg
| caption=  Myanmargate, Igatpuri
| alfabetisme = 74%
| mannen = 16.411
| vrouwen = 15.161
| kinderen = 4.326
}}
'''Igatpuri''' is een [[nagar panchayat]] (plaats) in het district [[Nashik (district)|Nashik]] van de [[India]]se [[Lijst van staten en territoria van India|staat]] [[Maharashtra]].

== Demografie ==
Volgens de Indiase [[volkstelling]] van 2001<ref>{{cite web|url=http://www.censusindia.net/results/town.php?stad=A&state5=999|archiveurl=https://web.archive.org/web/20040616075334/http://www.censusindia.net/results/town.php?stad=A&state5=999|archivedate=16 juni 2004|title=Volkstelling van India 2001: Data from the 2001 Census, including cities, villages and towns  (Provisional)|accessdate=20 februari 2013|work=|publisher=Census Commission of India|deadurl=yes}}</ref> wonen er 31.572 mensen in Igatpuri, waarvan 52% mannelijk en 48% vrouwelijk is. De plaats heeft een [[alfabetiseringsgraad]] van 74%.
{{Appendix}}

[[Categorie:Plaats in Nashik]]

title: Situering

Staat: Maharashtra

District: Nashik

title: Algemeen

title: Overig

title: Foto's

Foto's: Myanmargate, Igatpuri

Portaal: India


text:
# Acyphoderes auricapilla
Acyphoderes auricapilla is een keversoort uit de familie van de boktorren (Cerambycidae). De wetenschappelijke naam van de soort werd voor het eerst geldig gepubliceerd in 1947 door Fisher.

title: Acyphoderes auricapilla

wikitext:
{{Taxobox insect
| naam = ''Acyphoderes auricapilla''
| titelweergave = cursief
| afbeelding =
| afbeeldingtekst =
| orde = [[Kevers|Coleoptera]] (Kevers)
| familie = [[Boktorren|Cerambycidae]] (Boktorren)
| onderfamilie = [[Cerambycinae]]
| geslacht = ''[[Acyphoderes]]''
| w-naam = ''Acyphoderes auricapilla''
| auteur = [[Warren Samuel Fisher|Fisher]]
| datum = 1947
| haakjes =
| commons =
| species =
}}
'''''Acyphoderes auricapilla''''' is een [[kevers]]oort uit de familie van de [[Boktorren|boktorren (Cerambycidae)]]. De wetenschappelijke naam van de soort werd voor het eerst geldig gepubliceerd in 1947 door Fisher.<ref>{{Brontabel|9999-Cerambycidae}} (bezocht 30 januari 2014)</ref>

{{Appendix}}
{{Beginnetje|biologie|2014|02|16}}

[[Categorie:Acyphoderes|auricapilla]]

title: Acyphoderes auricapilla

Familie: Cerambycidae (Boktorren)

Onderfamilie: Cerambycinae

Geslacht: Acyphoderes

title: Soort


text:
# Women Love Diamonds
Women Love Diamonds is een stomme film uit 1927 die gaat over een maîtresse, die haar rijke en oude partner verlaat voor een aantrekkelijke jongeman.
De film werd geregisseerd door Edmund Goulding en zou een vehikel worden voor de toen nog opkomende Greta Garbo. Toen zij begon te staken, kreeg Pauline Starke de hoofdrol. Bijrollen werden vervuld door Lionel Barrymore, Owen Moore, Gwen Lee en Douglas Fairbanks Jr..

## Rolverdeling
| Acteur                | Personage             |
| --------------------- | --------------------- |
| Pauline Starke        | Mavis Ray             |
| Owen Moore            | Patrick Michael Regan |
| Lionel Barrymore      | Hugo Harlan           |
| Cissy Fitzgerald      | Mrs. Ray              |
| Gwen Lee              | Roberta Klein         |
| Douglas Fairbanks Jr. | Jerry Croker-Kelley   |
| Pauline Neff          | Mrs. Croker-Kelley    |
| Constance Howard      | Dorothy Croker-Kelley |
| George Cooper         | Snub Flaherty         |
| Dorothy Phillips      | Mrs. Flaherty         |

title: Women Love Diamonds

wikitext:
[[Bestand:Poster_-_Women_Love_Diamonds_01.jpg|thumb|Affiche voor ''Women Love Diamonds'']]
'''Women Love Diamonds''' is een [[stomme film]] uit [[Film in 1927|1927]] die gaat over een maîtresse, die haar rijke en oude partner verlaat voor een aantrekkelijke jongeman.

De film werd geregisseerd door [[Edmund Goulding]] en zou een vehikel worden voor de toen nog opkomende [[Greta Garbo]]. Toen zij begon te staken, kreeg [[Pauline Starke]] de hoofdrol. Bijrollen werden vervuld door [[Lionel Barrymore]], [[Owen Moore]], [[Gwen Lee]] en [[Douglas Fairbanks Jr.]].

==Rolverdeling==
{{tabel cast}}
|-
| [[Pauline Starke]] || Mavis Ray
|-
| [[Owen Moore]] || Patrick Michael Regan
|-
| [[Lionel Barrymore]] || Hugo Harlan
|-
| [[Cissy Fitzgerald]] || Mrs. Ray
|-
| [[Gwen Lee]] || Roberta Klein
|-
| [[Douglas Fairbanks Jr.]] || Jerry Croker-Kelley
|-
| [[Pauline Neff]] || Mrs. Croker-Kelley
|-
| [[Constance Howard (actress)|Constance Howard]] || Dorothy Croker-Kelley
|-
| [[George Cooper (actor)|George Cooper]] || Snub Flaherty
|-
| [[Dorothy Phillips]] || Mrs. Flaherty
|}

{{Beginnetje|media|2=2008|3=01|4=23}}

[[Categorie:Amerikaanse film]]
[[Categorie:Stomme film]]
[[Categorie:Romantische film]]
[[Categorie:Dramafilm]]
[[Categorie:Zwart-witfilm]]
[[Categorie:Film van Edmund Goulding]]
[[Categorie:Film van Metro-Goldwyn-Mayer]]
[[Categorie:Film uit 1927]]