text:
# Nyquist-frequentie
De nyquistfrequentie, genoemd naar elektronisch ingenieur Harry Nyquist, is gelijk aan de helft van de sampling-snelheid van een systeem dat gebruikmaakt van intervallen binnen een signaal.
Deze frequentie staat ook bekend als de vouwvervormingsfrequentie van een sampling-systeem. Een voorbeeld van deze vouwvervorming is weergegeven in Figuur 1, waar fs de sampling-snelheid voorstelt en 0,5 fs de Nyquist frequentie is die daarmee overeenstemt. Het zwarte punt in de figuur, met als x-coördinaat 0,6 fs, stelt de amplitude en frequentie van een sinusfunctie voor waarvan de frequentie 60% van de sampling-snelheid bedraagt (fs). De andere drie punten geven de frequentie en amplitude weer van drie andere sinusoïden die eenzelfde serie samples zou produceren als diegene die eigenlijk gesampled werd. Deze symmetrie van 0,5 fs noemen we de vouwvervorming.
De nyquistfrequentie mag niet verward worden met de bemonsteringsfrequentie. Deze frequentie is namelijk de minimale sampling-snelheid die voldoet aan het nyquistbemonsteringscriterium voor een gegeven signaal of gebundelde signalen, en is gelijk aan het dubbele van de maximum competente frequentie van de functie die gesampled wordt. Bijvoorbeeld: de bemonsteringsfrequentie voor de weergegeven sinusfunctie is bij 0,6 fs gelijk aan 1,4 fs, wat betekent dat de functie bij deze frequentie undersampled is.
Omdat een signaal meestal wordt weergegeven in functie van de tijd, worden sample-snelheden meestal uitgedrukt in samples/seconde, en wordt gebruikgemaakt van cycli/seconde als eenheid (=Hertz). Wanneer een signaal wordt weergegeven in functie van de afstand, zoals in een imaginair samplingsysteem, wordt de sample-snelheid in punten per meter en de bijhorende Nyquist frequentie in cycli per meter uitgedrukt.
In onder meer de telecommunicatie en de elektronische signaalverwerking is de nyquistbemonsteringsfrequentie de theoretisch minimaal benodigde bemonsteringsfrequentie waarmee een gegeven, in bandbreedte begrensd signaal volledig kan worden gerepresenteerd, met andere woorden op betrouwbare wijze kan worden gereconstrueerd vanuit de bemonsterde waardes. Als de hoogste in het signaal voorkomende frequentie f0 is, dan is de nyquistbemonsteringsfrequentie 2f0. Omgekeerd, bij een gegeven bemonsteringsfrequentie f, is de maximale frequentie f/2 die uit het bemonsterde signaal correct kan worden gereconstrueerd de nyquistfrequentie.
Als een signaal wordt bemonsterd met bemonsteringsfrequentie f, dan is iedere aanwezige signaalcomponent boven een frequentie f/2 niet betrouwbaar reconstrueerbaar vanuit de signaalmonsters. De frequentie f/2 staat bekend als de nyquistfrequentie, onder verwijzing naar het bemonsteringstheorema van Nyquist-Shannon. De frequentiecomponenten die boven de nyquistfrequentie liggen gaan niet verloren, maar worden gemengd met de lager-frequente componenten. Na bemonstering is deze vermenging niet meer ongedaan te maken. Dit ongewenste effect wordt aliasing genoemd.
Bijvoorbeeld, in compact disc-geluid met een bemonsteringsfrequentie van 44.100 Hz kunnen geen frequenties die hoger zijn dan 22.050 Hz opgeslagen worden.

## Opmerkingen
1. De feitelijke bemonsteringsfrequentie die nodig is om het originele signaal te kunnen reconstrueren moet in de praktijk enigszins hoger zijn dan de nyquistbemonsteringsfrequentie omdat filters een eindige overgang hebben. De ingenieursvuistregel hiervoor schrijft voor 2,2 • f0 te gebruiken als bemonsteringsfrequentie.
2. De nyquistbemonsteringsfrequentie is ook de maximale frequentie waarbij ideale ‘pulsen’ door een ideaal laagdoorlaatkanaal kunnen worden gestuurd. Met andere woorden: als het kanaal alle frequenties doorlaat van W (in Hz) of lager, dan is het mogelijk om door dit kanaal 2W pulsen/sec te transporteren. Evenals in opmerking 1 is de feitelijk haalbare pulsherhalingsfrequentie enigszins lager, vanwege niet-perfecte pulsvormen en filters die in praktisch realiseerbare systemen worden toegepast.

title: Nyquist-frequentie

wikitext:
[[Bestand:aliasing-folding.png|400px|miniatuur|Fig. 1 De zwarte punten zijn elkaars aliassen. De volle rode lijn geeft een voorbeeld weer van het aanpassen van amplitude vs. frequentie. De gestreepte rode lijnen geven de bijhorende sinusfunctie van de aliassen weer]]
De '''nyquistfrequentie''', genoemd naar elektronisch ingenieur [[Harry Nyquist]], is gelijk aan de helft van de sampling-snelheid van een systeem dat gebruikmaakt van intervallen binnen een signaal.

Deze frequentie staat ook bekend als de vouwvervormingsfrequentie van een sampling-systeem. Een voorbeeld van deze vouwvervorming is weergegeven in Figuur 1, waar fs de sampling-snelheid voorstelt en 0,5 fs de Nyquist frequentie is die daarmee overeenstemt. Het zwarte punt in de figuur, met als x-coördinaat 0,6 fs, stelt de amplitude en frequentie van een sinusfunctie voor waarvan de frequentie 60% van de sampling-snelheid bedraagt (fs). De andere drie punten geven de frequentie en amplitude weer van drie andere sinusoïden die eenzelfde serie samples zou produceren als diegene die eigenlijk gesampled werd. Deze symmetrie van 0,5 fs noemen we de vouwvervorming.

De nyquistfrequentie mag niet verward worden met de bemonsteringsfrequentie. Deze frequentie is namelijk de minimale sampling-snelheid die voldoet aan het [[Bemonsteringstheorema van Nyquist-Shannon|nyquistbemonsteringscriterium]] voor een gegeven signaal of gebundelde signalen, en is gelijk aan het dubbele van de maximum competente frequentie van de functie die gesampled wordt. Bijvoorbeeld: de bemonsteringsfrequentie voor de weergegeven sinusfunctie is bij 0,6 fs gelijk aan 1,4 fs, wat betekent dat de functie bij deze frequentie ''undersampled'' is.

Omdat een signaal meestal wordt weergegeven in functie van de tijd, worden sample-snelheden meestal uitgedrukt in samples/seconde, en wordt gebruikgemaakt van cycli/seconde als eenheid (=Hertz). Wanneer een signaal wordt weergegeven in functie van de afstand, zoals in een imaginair samplingsysteem, wordt de sample-snelheid in punten per meter en de bijhorende Nyquist frequentie in cycli per meter uitgedrukt.

In onder meer de [[telecommunicatie]] en de elektronische signaalverwerking is de nyquistbemonsteringsfrequentie de theoretisch minimaal benodigde [[bemonsteringsfrequentie]] waarmee een gegeven, in bandbreedte begrensd [[Signaal (algemeen)|signaal]] volledig kan worden gerepresenteerd, met andere woorden op betrouwbare wijze kan worden gereconstrueerd vanuit de bemonsterde waardes. Als de hoogste in het signaal voorkomende [[frequentie]] ''f''0 is, dan is de nyquistbemonsteringsfrequentie 2''f''0. Omgekeerd, bij een gegeven [[bemonsteringsfrequentie]] ''f'', is de maximale frequentie ''f''/2 die uit het bemonsterde signaal correct kan worden gereconstrueerd de '''nyquistfrequentie'''.

Als een signaal wordt bemonsterd met [[bemonsteringsfrequentie]] ''f'', dan is iedere aanwezige signaalcomponent boven een frequentie ''f''/2 niet betrouwbaar reconstrueerbaar vanuit de signaalmonsters. De frequentie ''f''/2 staat bekend als de nyquistfrequentie, onder verwijzing naar het [[bemonsteringstheorema van Nyquist-Shannon]]. De frequentiecomponenten die boven de nyquistfrequentie liggen gaan niet verloren, maar worden gemengd met de lager-frequente componenten. Na bemonstering is deze vermenging niet meer ongedaan te maken. Dit ongewenste effect wordt ''[[aliasing]]'' genoemd.

Bijvoorbeeld, in [[compact disc]]-geluid met een [[bemonsteringsfrequentie]] van 44.100 [[Hertz (eenheid)|Hz]] kunnen geen frequenties die hoger zijn dan 22.050 Hz opgeslagen worden.

== Opmerkingen ==
# De feitelijke bemonsteringsfrequentie die nodig is om het originele signaal te kunnen reconstrueren moet in de praktijk enigszins hoger zijn dan de nyquistbemonsteringsfrequentie omdat filters een eindige overgang hebben. De ingenieursvuistregel hiervoor schrijft voor 2,2 • ''f''0 te gebruiken als bemonsteringsfrequentie.
# De nyquistbemonsteringsfrequentie is ook de maximale frequentie waarbij ideale ‘pulsen’ door een ideaal laagdoorlaatkanaal kunnen worden gestuurd. Met andere woorden: als het kanaal alle frequenties doorlaat van W (in Hz) of lager, dan is het mogelijk om door dit kanaal 2W pulsen/sec te transporteren. Evenals in opmerking 1 is de feitelijk haalbare pulsherhalingsfrequentie enigszins lager, vanwege niet-perfecte pulsvormen en filters die in praktisch realiseerbare systemen worden toegepast.

[[Categorie:Signaalanalyse]]
[[Categorie:Informatietheorie]]


text:
# Sympholis lippiens
Sympholis lippiens is een slang uit de familie toornslangachtigen (Colubridae) en de onderfamilie Colubrinae..

## Naam en indeling
De wetenschappelijke naam van de slang werd voor het eerst voorgesteld door Edward Drinker Cope in 1861. De soort is de enige uit het monotypische geslacht Sympholis.

## Verspreidingsgebied
Sympholis lippiens komt voor in delen van Noord-Amerika en is endemisch in het westen van Mexico.

wikiname: nlwiki

title: Sympholis lippiens

in_language: nl

wikitext:
{{Taxobox reptiel
| titelweergave=cursief
| naam=''Sympholis lippiens''
| status=DD
| statusbron=2020
| rl-id=198517
| afbeelding=Mexican_Short-tailed_Snake_(Sympholis_lippiens).jpg
| afbeeldingtekst=Een exemplaar uit [[Sonora (staat)|Sonora]], [[Mexico (land)|Mexico]].
| orde=[[Schubreptielen|Squamata]] (Schubreptielen)
| onderorde=[[Slangen|Serpentes]] (Slangen)
| superfamilie=[[Colubroidea]]
| familie=[[Toornslangachtigen|Colubridae]] (Toornslangachtigen)
| onderfamilie=[[Colubrinae]]
| geslacht=''Sympholis''
| w-naam=''Sympholis lippiens''
| auteur=[[Edward Drinker Cope|Cope]]
| datum=1861
}}
'''''Sympholis lippiens''''' is een [[slangen|slang]] uit de familie [[toornslangachtigen]] (Colubridae) en de onderfamilie [[Colubrinae]]..

==Naam en indeling==
De wetenschappelijke naam van de slang werd voor het eerst voorgesteld door [[Edward Drinker Cope]] in 1861. De soort is de enige uit het [[monotypisch taxon|monotypisch]]e geslacht ''Sympholis''. <ref name="EMBL">{{Citeer web | url = http://reptile-database.reptarium.cz/species.php?genus=Sympholis&species=lippiens | titel = The Reptile Database – ''Sympholis lippiens'' | auteur = Peter Uetz & Jakob Hallermann}}</ref>

==Verspreidingsgebied==
''Sympholis lippiens'' komt voor in delen van [[Noord-Amerika]] en is [[endemie (biogeografie)|endemisch]] in het westen van [[Mexico (land)|Mexico]].<ref name="EMBL"/>

{{clearall}}
==Bronvermelding==
{{Appendix|2=
;Referenties
{{references}}
;Bronnen
* {{en}} – Peter Uetz & Jakob Hallermann - The Reptile Database – ''Sympholis lippiens'' - [http://reptile-database.reptarium.cz/species.php?genus=Sympholis&species=lippiens Website] Geconsulteerd 17 februari 2020
}}
{{Navigatie Colubrinae}}

[[Categorie:Colubrinae]]
[[Categorie:Endemisch dier uit Mexico]]
[[Categorie:IUCN-status onzeker]]

title: Sympholis lippiens · IUCN-status: Onzeker (2020)

Rijk: Animalia (Dieren)

Stam: Chordata (Chordadieren)

Klasse: Reptilia (Reptielen)

Orde: Squamata (Schubreptielen)

Onderorde: Serpentes (Slangen)

Superfamilie: Colubroidea

Familie: Colubridae (Toornslangachtigen)

Onderfamilie: Colubrinae

Geslacht: Sympholis

title: Soort

Portaal: Biologie · Herpetologie


text:
# Doratifera oxleyi
Doratifera oxleyi is een vlinder uit de familie van de slakrupsvlinders (Limacodidae). De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1855 door Newman.

title: Doratifera oxleyi

wikitext:
{{Taxobox vlinder
| titelweergave = cursief
| naam = ''Doratifera oxleyi''
| afbeelding = Doratifera oxleyi (ento-csiro-au).jpg
| familie = [[Slakrupsvlinders|Limacodidae]] (Slakrupsvlinders)
| onderfamilie =
| tribus =
| geslacht = ''[[Doratifera]]''
| w-naam = ''Doratifera oxleyi''
| auteur = Newman
| datum = 1855
| haakjes = ja
| commons = Category:Doratifera oxleyi
| species =
}}
'''''Doratifera oxleyi''''' is een [[vlinders|vlinder]] uit de familie van de [[Slakrupsvlinders|slakrupsvlinders (Limacodidae)]].<ref>{{Brontabel|9999-Lepindex}}</ref> De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1855 door Newman.

{{Appendix}}
{{beginnetje|biologie|2013|04|06}}

[[Categorie:Slakrupsvlinders]]

title: Doratifera oxleyi

Stam: Arthropoda (Geleedpotigen)

Klasse: Insecta (Insecten)

Orde: Lepidoptera (Vlinders)

Familie: Limacodidae (Slakrupsvlinders)

Geslacht: Doratifera

title: Soort

Portaal: Biologie · Insecten


text:
# Cydia trifascicolana
Cydia trifascicolana is een vlinder uit de familie van de bladrollers (Tortricidae). De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1987 door Schönherr.

title: Cydia trifascicolana

wikitext:
{{Taxobox vlinder
| titelweergave = cursief
| naam = ''Cydia trifascicolana''
| afbeelding =
| familie = [[Bladrollers|Tortricidae]] (Bladrollers)
| onderfamilie = [[Olethreutinae]]
| tribus =
| geslacht = ''[[Cydia (geslacht)|Cydia]]''
| auteur = Schönherr
| datum = 1987
| haakjes =
}}
'''''Cydia trifascicolana''''' is een [[vlinders|vlinder]] uit de familie van de [[Bladrollers|bladrollers (Tortricidae)]].<ref>{{Brontabel|9999-Lepindex}}</ref> De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1987 door Schönherr.

{{Appendix}}
{{beginnetje|biologie|2013|04|06}}

[[Categorie:Cydia (geslacht)|trifascicolana]]

title: Cydia trifascicolana

Familie: Tortricidae (Bladrollers)

Onderfamilie: Olethreutinae

Geslacht: Cydia

title: Soort


text:
# Alpheus stephensoni
Alpheus stephensoni is een garnalensoort uit de familie van de Alpheidae. De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1969 door Banner & Smalley.

title: Alpheus stephensoni

wikitext:
{{Taxobox
| titelweergave = cursief
| naam = ''Alpheus stephensoni''
| afbeelding =
| rijk = [[Dieren (biologie)|Animalia]] (Dieren)
| stam = [[Geleedpotigen|Arthropoda]] ([[Geleedpotigen]])
| klasse = [[Malacostraca]]
| orde = [[Tienpotigen|Decapoda]]
| familie = [[Pistoolgarnalen|Alpheidae]]
| geslacht = ''[[Alpheus (geslacht)|Alpheus]]''
| w-naam = ''Alpheus stephensoni''
| auteur = Banner & Smalley
| datum = 1969
| haakjes =
| commons =
| species =
| worms = 514974
}}
'''''Alpheus stephensoni''''' is een [[garnalen]]soort uit de familie van de [[Pistoolgarnalen|Alpheidae]].<ref>De Grave, S. (2012). ''Alpheus stephensoni'' Banner & Smalley, 1969. Geraadpleegd via:  World Register of Marine Species op http://www.marinespecies.org/aphia.php?p=taxdetails&id=514974</ref> De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1969 door Banner & Smalley.

{{Appendix}}
{{Beginnetje|biologie|2013|03|22}}

[[Categorie:Alpheus (geslacht)|stephensoni]]

title: Alpheus stephensoni

Klasse: Malacostraca

Orde: Decapoda

Familie: Alpheidae

Geslacht: Alpheus

title: Soort

Portaal: Biologie


text:
# Heterobathra xiphosema
Heterobathra xiphosema is een vlinder uit de familie van de sikkelmotten (Oecophoridae). De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1901 door Lower.

title: Heterobathra xiphosema

wikitext:
{{Taxobox vlinder
| titelweergave = cursief
| naam = ''Heterobathra xiphosema''
| afbeelding =
| familie = [[Sikkelmotten|Oecophoridae]] (Sikkelmotten)
| onderfamilie = [[Oecophorinae]]
| tribus =
| geslacht = ''[[Heterobathra]]''
| w-naam = ''Heterobathra xiphosema''
| auteur = Lower
| datum = 1901
| haakjes =
| commons =
| species =
}}
'''''Heterobathra xiphosema''''' is een [[vlinders|vlinder]] uit de familie van de [[Sikkelmotten|sikkelmotten (Oecophoridae)]].<ref>{{Brontabel|9999-Lepindex}}</ref> De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1901 door Lower.

{{Appendix}}
{{beginnetje|biologie|2013|04|09}}

[[Categorie:Sikkelmotten]]

title: Heterobathra xiphosema

Familie: Oecophoridae (Sikkelmotten)

Onderfamilie: Oecophorinae

Geslacht: Heterobathra

title: Soort


text:
# 177 v.Chr.
177 v.Chr. is een jaartal volgens de christelijke jaartelling.

## Gebeurtenissen

### Italië
- Gaius Claudius Pulcher en Tiberius Sempronius Gracchus zijn consul van de Romeinse Republiek.
- De Romeinen stichten in Ligurië de handelskolonie Luni.

### Griekenland
- Perseus van Macedonië treedt in het huwelijk met Laodice, een dochter van Seleucus IV Philopator.
- Speusippus wordt benoemd tot archont van Athene.

title: 177 v.Chr.

wikitext:
{{Zijbalk jaar}}
'''177 v.Chr.''' is een jaartal volgens de [[christelijke jaartelling]].

== Gebeurtenissen ==
===Italië===
* [[Gaius Claudius Pulcher]] en [[Tiberius Sempronius Gracchus (consul in 177 en 163 v.Chr.)|Tiberius Sempronius Gracchus]] zijn [[consul (Rome)|consul]] van de [[Romeinse Republiek]].
* De [[Romeinse Rijk|Romeinen]] stichten in [[Ligurië]] de handelskolonie [[Luni (Italië)|Luni]].

===Griekenland===
* [[Perseus van Macedonië]] treedt in het huwelijk met '''Laodice''', een dochter van [[Seleucus IV Philopator]].
* '''Speusippus''' wordt benoemd tot [[archont (ambt)|archont]] van [[Oude Athene|Athene]].

[[Categorie:Jaar in de 2e eeuw v.Chr.]]

Eeuwen: 3e eeuw · 2e eeuw · 1e eeuw

Ab urbe condita: 577 DLXXVII


text:
# Sarmato
Sarmato is een gemeente in de Italiaanse provincie Piacenza (regio Emilia-Romagna) en telt 2714 inwoners (31-12-2004). De oppervlakte bedraagt 27,0 km², de bevolkingsdichtheid is 100 inwoners per km².

## Demografie
Sarmato telt ongeveer 1146 huishoudens. Het aantal inwoners steeg in de periode 1991-2001 met 0,2% volgens cijfers uit de tienjaarlijkse volkstellingen van ISTAT.
| Jaar | Inwoneraantal |
| ---- | ------------- |
| 1991 | 2583          |
| 2001 | 2589          |

## Geografie
Sarmato ligt in de Val Tidone en grenst aan de volgende gemeenten: Borgonovo Val Tidone, Castel San Giovanni, Monticelli Pavese (PV), Pieve Porto Morone (PV), Rottofreno.

## Verkeer
De autoweg A21 Turijn - Brescia loopt door de gemeente, met parallel ermee de voormalige Strada Statale 10 Padana Inferiore Turijn - Monselice.
Sarmato heeft een station op de lijn Alessandria - Piacenza.

title: Sarmato

wikitext:
{{Infobox gemeente Italië
| naam= Sarmato
| italiaansenaam=
| kaart= Map_of_comune_of_Sarmato_(province_of_Piacenza,_region_Emilia-Romagna,_Italy).svg
| provincie= [[Piacenza (provincie)|Piacenza]] (PC)
| regioAfk= EMR
| regio= [[Emilia-Romagna]]
| jaar= 31-12-2004
| inwonersaantal= 2714
| inwonersperkm2= 100
| oppervlakte= 27,0
| water=
| lat_deg= 45
| lat_min= 4
| lat_sec= 0
| lon_deg= 9
| lon_min= 29
| lon_sec= 0
| kaartX= 73
| kaartY= 70
| code= 033042
| postcode= 29010
| netnummer= 0523
| hoogteligging=
| aangrenzende gemeenten=
| beschermheilige= [[Rochus van Montpellier]]
| naam inwoner= sarmatesi
}}
'''Sarmato''' is een gemeente in de [[Italië|Italiaanse]] provincie [[Piacenza (provincie)|Piacenza]] (regio [[Emilia-Romagna]]) en telt 2714 inwoners (31-12-2004). De oppervlakte bedraagt 27,0 km², de bevolkingsdichtheid is 100 inwoners per km².

==Demografie==
Sarmato telt ongeveer 1146 [[huishouden]]s. Het aantal inwoners steeg in de periode 1991-2001 met 0,2% volgens cijfers uit de tienjaarlijkse [[volkstelling]]en van [[ISTAT]].

{| class="wikitable" style="text-align:center;"
! width=70px | Jaar
! width=100px | Inwoneraantal
|-
| 1991 || 2583
|-
| 2001 || 2589
|}

==Geografie==
Sarmato ligt in de ''Val Tidone'' en grenst aan de volgende gemeenten: [[Borgonovo Val Tidone]], [[Castel San Giovanni]], [[Monticelli Pavese]] (PV), [[Pieve Porto Morone]] (PV), [[Rottofreno]].

==Verkeer==
De autoweg [[A21 (Italië)|A21]] [[Turijn (stad)|Turijn]] - [[Brescia (stad)|Brescia]] loopt door de gemeente, met parallel ermee de voormalige ''Strada Statale 10 Padana Inferiore'' Turijn - [[Monselice]].
Sarmato heeft een station op de lijn [[Alessandria (stad)|Alessandria]] - [[Piacenza (stad)|Piacenza]].

== Externe link ==
* http://www.comune.sarmato.pc.it/

<gallery>
Entrata_del_castello_di_Sarmato.JPG|Kasteel van Sarmato
Castello_di_Sarmato_vista_posteriormente.JPG
...ci_sono_cose_(dal_finestrino_del_loco),che_voi_umani...1.jpg
Sarmato_stazione_ferr_lato_strada.JPG|Station van Sarmato
</gallery>

{{Appendix|2=
* [http://www.istat.it/ Italiaans bureau voor statistiek]
}}
{{Navigatie provincie Piacenza}}
{{Commonscat}}
{{Coor title dms|45|4|0|N|9|29|0|E|type:adm2nd_scale:25000_region:IT}}
{{Bibliografische informatie}}

[[Categorie:Gemeente in Piacenza]]

title: Situering

Regio: Emilia-Romagna (EMR)

Provincie: Piacenza (PC)

Coördinaten: 45° 4′ NB, 9° 29′ OL

title: Algemeen

title: Overig

Beschermheilige: Rochus van Montpellier

Naam inwoner: sarmatesi

title: Detailkaart

Detailkaart:
Locatie van Sarmato in Piacenza (PC)
· Locatie in Emilia-Romagna

Portaal: Italië


text:
# Polyplectropus mandibuliformis
Polyplectropus mandibuliformis is een schietmot uit de
familie Polycentropodidae. De soort komt voor in het Oriëntaals gebied.

title: Polyplectropus mandibuliformis

wikitext:
{{Taxobox insect
| titelweergave = cursief
| naam = ''Polyplectropus mandibuliformis''
| afbeelding =
| afbeeldingtekst =
| orde = [[Trichoptera]] (Schietmotten)
| familie = [[Polycentropodidae]]
| geslacht = ''[[Polyplectropus]]''
| w-naam = ''Polyplectropus mandibuliformis''
| auteur = H Zhong
| datum = L-F
| haakjes =
| commons =
| species =
}}
'''''Polyplectropus mandibuliformis''''' is een [[schietmotten|schietmot]] uit de
familie [[Polycentropodidae]]. De soort komt voor in het [[Oriëntaals gebied]].

{{Beginnetje|biologie|2=2011|3=06|4=19}}

[[Categorie:Schietmot uit het Oriëntaals gebied]]
[[Categorie:Polyplectropus|mandibuliformis]]

title: Polyplectropus mandibuliformis

Orde: Trichoptera (Schietmotten)

Familie: Polycentropodidae

Geslacht: Polyplectropus

title: Soort


text:
# Michael Weiner
Michael Weiner (Ottenstein, 21 maart 1969) is een Duits voormalig voetbalscheidsrechter. Hij was in dienst van FIFA en UEFA tussen 2002 en 2012. Ook leidde hij tussen 1998 en 2016 wedstrijden in de Bundesliga.
Op 6 november 1998 leidde Weiner zijn eerste wedstrijd in de Duitse nationale competitie. Tijdens het duel tussen MSV Duisburg en 1. FC Nürnberg (1–1) trok de leidsman viermaal de gele kaart. In Europees verband debuteerde hij op 21 juli 2002 tijdens een wedstrijd tussen Torino en Villarreal in de derde ronde van de UEFA Intertoto Cup; het eindigde in 2–0 en Weiner trok eenmaal de rode kaart. Zijn eerste interland floot hij op 16 november 2003, toen Polen met 4–3 won van Servië en Montenegro. Andrzej Niedzielan, Grzegorz Rasiak, Kamil Kosowski en Maciej Żurawski scoorden namens Polen en de tegengoals kwamen van Dejan Stanković, Zvonimir Vukić en Ivica Iliev. Tijdens deze wedstrijd deelde Weiner twee gele kaarten uit. Aan het einde van het seizoen 2015/16 zette de Duitser een punt achter zijn actieve loopbaan als scheidsrechter, omdat hij de maximale leeftijd voor scheidsrechters in Duitsland, namelijk 47 jaar, had bereikt.

## Interlands
| Datum            | Plaats                    | Wedstrijd                    | Uitslag | Competitie           | Kreeg geel | Kreeg voor de tweede keer geel en dus rood | Weggestuurd |
| ---------------- | ------------------------- | ---------------------------- | ------- | -------------------- | ---------- | ------------------------------------------ | ----------- |
| 16 november 2003 | Płock, Polen              | Polen – Servië en Montenegro | 4 – 3   | Vriendschappelijk    | 2          | 0                                          | 0           |
| 29 mei 2005      | Szczecin, Polen           | Polen – Albanië              | 1 – 0   | Vriendschappelijk    | 1          | 0                                          | 0           |
| 28 mei 2006      | Hamburg, Duitsland        | Turkije – Estland            | 1 – 1   | Vriendschappelijk    | 2          | 0                                          | 0           |
| 16 augustus 2006 | Luxemburg, Luxemburg      | Luxemburg – Turkije          | 0 – 1   | Vriendschappelijk    | 3          | 0                                          | 0           |
| 15 november 2006 | Székesfehérvár, Hongarije | Hongarije – Canada           | 1 – 0   | Vriendschappelijk    | 4          | 0                                          | 0           |
| 7 februari 2007  | Manchester, Engeland      | Engeland – Spanje            | 0 – 1   | Vriendschappelijk    | 0          | 0                                          | 0           |
| 17 oktober 2007  | Siena, Italië             | Italië – Zuid-Afrika         | 2 – 0   | Vriendschappelijk    | 0          | 0                                          | 0           |
| 20 mei 2008      | Bielefeld, Duitsland      | Slowakije – Turkije          | 0 – 1   | Vriendschappelijk    | 3          | 0                                          | 0           |
| 19 november 2008 | Brøndbyvester, Denemarken | Denemarken – Wales           | 0 – 1   | Vriendschappelijk    | 0          | 0                                          | 0           |
| 19 mei 2010      | Brussel, België           | België – Bulgarije           | 2 – 1   | Vriendschappelijk    | 4          | 0                                          | 0           |
| 1 juni 2010      | Covilhã, Portugal         | Portugal – Kameroen          | 3 – 1   | Vriendschappelijk    | 1          | 1                                          | 0           |
| 26 maart 2011    | Attard, Malta             | Malta – Griekenland          | 0 – 1   | EK 2012 kwalificatie | 2          | 0                                          | 1           |
| 26 mei 2012      | Oslo, Noorwegen           | Noorwegen – Engeland         | 0 – 1   | Vriendschappelijk    | 0          | 0                                          | 0           |
| 30 mei 2012      | Kelsterbach, Duitsland    | Andorra – Azerbeidzjan       | 0 – 0   | Vriendschappelijk    | 1          | 0                                          | 0           |
| 5 juni 2012      | Ingolstadt, Duitsland     | Turkije – Oekraïne           | 2 – 0   | Vriendschappelijk    | 6          | 0                                          | 0           |

title: Michael Weiner

wikitext:
{{Infobox voetbalscheidsrechter
| naam              = Michael Weiner
| afbeelding        = Weiner, Michael Schiedsrichter 10-11 WP.JPG
| onderschrift      =
| volledigenaam     = {{nowrap|Michael Weiner}}
| bijnaam           =
| geboortedatum     = [[21 maart]] [[1969]]
| geboorteplaats    = [[Ottenstein (Nedersaksen)|Ottenstein]], {{DE-1949-WD}}
| overlijdensdatum  =
| overlijdensplaats =
| lengte            =
| gewicht           =
| beroep            =
| functie           = Scheidsrechter
| aangesloten       = [[Duitse voetbalbond|DFB]], [[UEFA]], [[FIFA]]
| actief            = 1993–2016
}}
'''Michael Weiner''' ([[Ottenstein (Nedersaksen)|Ottenstein]], [[21 maart]] [[1969]]) is een [[Duitsland|Duits]] voormalig [[voetbalscheidsrechter]]. Hij was in dienst van [[FIFA]] en [[UEFA]] tussen 2002 en 2012. Ook leidde hij tussen 1998 en 2016 wedstrijden in de [[Bundesliga (mannenvoetbal Duitsland)|Bundesliga]].

Op 6 november 1998 leidde Weiner zijn eerste wedstrijd in de Duitse nationale competitie. Tijdens het duel tussen [[MSV Duisburg]] en [[1. FC Nürnberg]] (1–1) trok de leidsman viermaal de gele kaart.<ref>[https://www.voetbal.com/wedstrijdverslag/bundesliga-1998-1999-msv-duisburg-1-fc-nuernberg/ Wedstrijdgegevens MSV Duisberg – 1. FC Nürnberg] bij Voetbal.com. [https://web.archive.org/web/20241130204235/https://www.voetbal.com/wedstrijdverslag/bundesliga-1998-1999-msv-duisburg-1-fc-nuernberg/ Gearchiveerd] op 30 november 2024.</ref> In Europees verband debuteerde hij op 21 juli 2002 tijdens een wedstrijd tussen [[Torino FC|Torino]] en [[Villarreal CF|Villarreal]] in de derde ronde van de [[UEFA Intertoto Cup]]; het eindigde in 2–0 en Weiner trok eenmaal de rode kaart.<ref>[https://www.voetbal.com/wedstrijdverslag/ui-cup-2002-2003-3-runde-torino-fc-villarreal-cf/ Wedstrijdgegevens Torino – Villarreal] bij Voetbal.com. [https://web.archive.org/web/20241130204255/https://www.voetbal.com/wedstrijdverslag/ui-cup-2002-2003-3-runde-torino-fc-villarreal-cf/ Gearchiveerd] op 30 november 2024.</ref> Zijn eerste interland floot hij op 16 november 2003, toen [[Pools voetbalelftal (mannen)|Polen]] met 4–3 won van [[Servisch voetbalelftal (mannen)|Servië en Montenegro]]. [[Andrzej Niedzielan]], [[Grzegorz Rasiak]], [[Kamil Kosowski]] en [[Maciej Żurawski]] scoorden namens Polen en de tegengoals kwamen van [[Dejan Stanković]], [[Zvonimir Vukić]] en [[Ivica Iliev]]. Tijdens deze wedstrijd deelde Weiner twee gele kaarten uit.<ref>[https://eu-football.info/_match.php?id=26231 Wedstrijdgegevens Polen – Servië en Montenegro] bij European Football. [https://web.archive.org/web/20230201110333/https://eu-football.info/_match.php?id=26231 Gearchiveerd] op 1 februari 2023.</ref> Aan het einde van het seizoen 2015/16 zette de Duitser een punt achter zijn actieve loopbaan als scheidsrechter, omdat hij de maximale leeftijd voor scheidsrechters in Duitsland, namelijk 47 jaar, had bereikt.<ref>{{de}} [https://www.sport1.de/fussball/bundesliga/2016/05/drei-schiris-hoeren-auf-abpfiff-fuer-kircher-meyer-und-weiner Drei Bundesliga-Schiris gehen in Rente] Sport 1, 12 mei 2016. [https://web.archive.org/web/20200929093235/https://www.sport1.de/fussball/bundesliga/2016/05/drei-schiris-hoeren-auf-abpfiff-fuer-kircher-meyer-und-weiner Gearchiveerd] op 29 september 2020.</ref>

== Interlands ==
{| class="wikitable" style=" text-align:center; width:75%; font-size:95%;"
! Datum
! Plaats
! Wedstrijd
! Uitslag
! Competitie
!width=20| {{gele_kaart}}
!width=20| {{geel/rood kaart}}
!width=20| {{rode_kaart}}
|-
| 16 november 2003 || [[Płock]], [[Polen]] || {{POLf}} – {{SCGf-r}} || 4 – 3 || [[Vriendschappelijke wedstrijd|Vriendschappelijk]] || 2 || 0 || 0
|-
| 29 mei 2005 || [[Szczecin]], [[Polen]] || {{POLf}} – {{ALBf-r}} || 1 – 0 || [[Vriendschappelijke wedstrijd|Vriendschappelijk]] || 1 || 0 || 0
|-
| 28 mei 2006 || [[Hamburg]], [[Duitsland]] || {{TURf}} – {{ESTf-r}} || 1 – 1 || [[Vriendschappelijke wedstrijd|Vriendschappelijk]] || 2 || 0 || 0
|-
| 16 augustus 2006 || [[Luxemburg (stad)|Luxemburg]], [[Luxemburg (land)|Luxemburg]] || {{LUXf}} – {{TURf-r}} || 0 – 1 || [[Vriendschappelijke wedstrijd|Vriendschappelijk]] || 3 || 0 || 0
|-
| 15 november 2006 || [[Székesfehérvár]], [[Hongarije]] || {{HUNf}} – {{CANf-r}} || 1 – 0 || [[Vriendschappelijke wedstrijd|Vriendschappelijk]] || 4 || 0 || 0
|-
| 7 februari 2007 || [[Manchester]], [[Engeland]] || {{ENGf}} – {{ESPf-r}} || 0 – 1 || [[Vriendschappelijke wedstrijd|Vriendschappelijk]] || 0 || 0 || 0
|-
| 17 oktober 2007 || [[Siena (stad)|Siena]], [[Italië]] || {{ITAf}} – {{RSAf-r}} || 2 – 0 || [[Vriendschappelijke wedstrijd|Vriendschappelijk]] || 0 || 0 || 0
|-
| 20 mei 2008 || [[Bielefeld]], [[Duitsland]] || {{SVKf}} – {{TURf-r}} || 0 – 1 || [[Vriendschappelijke wedstrijd|Vriendschappelijk]] || 3 || 0 || 0
|-
| 19 november 2008 || [[Brøndbyvester]], [[Denemarken]] || {{DENf}} – {{WALf-r}} || 0 – 1 || [[Vriendschappelijke wedstrijd|Vriendschappelijk]] || 0 || 0 || 0
|-
| 19 mei 2010 || [[Brussel (stad)|Brussel]], [[België]] || {{BELf}} – {{BULf-r}} || 2 – 1 || [[Vriendschappelijke wedstrijd|Vriendschappelijk]] || 4 || 0 || 0
|-
| 1 juni 2010 || [[Covilhã]], [[Portugal]] || {{PORf}} – {{CMRf-r}} || 3 – 1 || [[Vriendschappelijke wedstrijd|Vriendschappelijk]] || 1 || 1 || 0
|-
| 26 maart 2011 || [[Attard]], [[Malta (land)|Malta]] || {{MLTf}} – {{GREf-r}} || 0 – 1 || [[Europees kampioenschap voetbal 2012 (kwalificatie)|EK 2012 kwalificatie]] || 2 || 0 || 1
|-
| 26 mei 2012 || [[Oslo]], [[Noorwegen]] || {{NORf}} – {{ENGf-r}} || 0 – 1 || [[Vriendschappelijke wedstrijd|Vriendschappelijk]] || 0 || 0 || 0
|-
| 30 mei 2012 || [[Kelsterbach]], [[Duitsland]] || {{ANDf}} – {{AZEf-r}} || 0 – 0 || [[Vriendschappelijke wedstrijd|Vriendschappelijk]] || 1 || 0 || 0
|-
| 5 juni 2012 || [[Ingolstadt]], [[Duitsland]] || {{TURf}} – {{UKRf-r}} || 2 – 0 || [[Vriendschappelijke wedstrijd|Vriendschappelijk]] || 6 || 0 || 0
|}

== Zie ook ==
* [[Lijst van voetbalscheidsrechters]]

{{Appendix}}

{{DEFAULTSORT:Weiner, Michael}}
[[Categorie:Duits voetbalscheidsrechter]]

title: Michael Weiner

Volledige naam: Michael Weiner

Geboorteplaats: Ottenstein, West-Duitsland

title: Sportieve informatie

Functie: Scheidsrechter

Aangesloten bij: DFB, UEFA, FIFA

Portaal: Voetbal


text:
# Proletarskaja (metrostation Moskou)
Proletarskaja (Russisch: Пролетарская uitspraakⓘ) is een station aan de Tagansko-Krasnopresnenskaja-lijn van de Moskouse metro.

## Geschiedenis
In de eerste plannen voor de Moskouse metro was er al sprake van een station bij het Krestjanskaja Zastavaplein aan de Tagansko-Tverskaja-lijn die ten zuiden van het Theaterplein langs de linkeroever van de Moskva zou lopen. Deze lijn werd in 1934 op advies van Britse deskundigen geschrapt, maar in 1938 lag er een voorstel voor een Tagansko-Timirjazevskaja-lijn. Deze lijn volgde tussen het Theaterplein en Krestjanskaja Zastava de eerder geplande route, maar ten zuiden van Krestjanskaja Zastava zou de lijn doorlopen naar het zuidoosten in plaats van het zuiden. Na de Tweede Wereldoorlog werd eerst begonnen met de bouw van de ringlijn en werden de plannen voor de Kaloezjsko-Timirjazevskaja-lijn (lijn 6) en de Tagansko-Krasnopresnenskaja-lijn (lijn 7) geconcretiseerd. In 1957 werd besloten dat bij het Noginaplein de lijnen 6 en 7 elkaar zouden kruisen. Van lijn 7 werd het deel aan de zuidoostkant van de stad buiten de ringlijn, de Zjadanovsko-radius, als eerste gebouwd en op 31 december 1966 geopend. Behalve Taganskaja zijn de stations van de hele Zjadanovsko-radius, waar Proletarskaja deel vanuit maakt, gebouwd volgens de standaardontwerpen uit de tijd van Nikita Chroesjtsjov. Het station werd, net als het district waar het ligt, Proletarskaja genoemd, als verwijzing naar de arbeidersklasse, terwijl het plein boven het station, Krestjanskaja Zastava, een verwijzing naar de boerenstand is. De naam van het district bestaat niet meer en in 1991 werd voorgesteld het station in 'Kroetitsjkoje Podvorje' om te dopen.
- De toegang tot het station
- Het perron gezien vanaf de trap voor de overstappers
- De stationsnaam op de tegels van het standaardontwerp

## Ligging en inrichting
Het station is een ondiep gelegen zuilenstation op 9 meter diepte volgens een standaardontwerp, de zogeheten duizendpoot, uit 1960. De geprefabriceerde onderdelen van de ruwbouw zijn per station verschillend afgewerkt. De zuilen staan in twee rijen van 40 met een onderlinge afstand van 4 meter. In dit geval zijn de kolommen afgewerkt met wit marmer en bestaat de bovenkant van de kolommen uit een taps toelopend deel dat van de rest van de kolom wordt gescheiden door een gele bies. De vloer bestaat uit grijs graniet en labradoriet. In de jaren zestig waren de muren betegeld zoals destijds in het standaardontwerp was opgenomen. Hoewel de badkamerstijl al begin jaren tachtig werd verlaten, werden bij Proletarskaja de tegels pas tussen maart en juni 2012 vervangen door panelen van aluminiumcomposiet, met daaronder zwart graniet. De naam van het station en de afbeeldingen van hamer en sikkel op de tegels zijn toen in gele inzetstukken teruggeplaatst op de tunnelwand. De verlichting bevindt zich nog steeds volgens het standaardontwerp tussen de balken van het plafond. Het station was tot 10 september 2016, toen bij Leninski Prospekt een derde verdeelhal voor overstappers naar de Moskouse centrale ring werd geopend, het enige station met drie ondergrondse verdeelhallen. Twee verdeelhallen liggen aan de beide uiteinden van het perron boven de sporen en zijn met een vaste trap met het perron verbonden. De derde ligt ten noorden van het station ter hoogte van het midden van het perron en is via een loopbrug met het perron verbonden. De westelijke is verbonden met een voetgangerstunnel onder de 3e Kroetitsjkibaan met toegangen aan weerszijden en bij de tramhaltes in de middenberm. De oostelijke is eveneens verbonden met een voetgangerstunnel met diverse toegangen aan de oostkant van het Krestjanskaja Zastavaplein. De middelste verdeelhal is de zuidelijke van Krestjanskaja Zastava aan de Ljoeblinsko-Dmitrovskaja-lijn met een toegangsgebouw aan de westkant van het plein. Deze wordt sinds 23 juli 1997, toen de verbindingstunnel en loopbrug werden geopend, voor beide stations gemeenschappelijk gebruikt.

## Reizigersverkeer
In 2002 werden 61.860 reizigers per dag geteld in de verdeelhallen. Het aantal overstappers is bijna het dubbele, in 1999 werden per dag 120.300 overstappers naar de Ljoeblinsko-Dmitrovskaja-lijn geteld. De eerste metro naar het noorden vertrekt om 5:48 uur, Naar het zuiden vertrekt de eerste metro op even dagen om 5:55 uur, op oneven dagen doordeweeks om 5:54 uur en in het weekeinde om 5:53 uur.

title: Proletarskaja (metrostation Moskou)

wikitext:
{{Infobox metrostation Moskou
| naam = Proletarskaja
| naamru = Пролетарская
| afbeelding = Proletarskaya (Пролетарская) (4948252010).jpg
| onderschrift =
| lijnA = 7
| lijnB =
| lijnC =
| stationsnummer = 115
| architect =
| opening = 31 december 1966
| sluiting =
| heropening =
| hersluiting =
| namen =
| aantalreizigers =
| type = 4
| perrons = 1
| perronsporen = 2
| diepte = 9 meter
| roltrappen =
| liften =
| lijn1 =
| lijn2 =
| lijn3 =
| lijn4 =
| lijn5 =
| lijn6 =
| lijn7 =
| lijn8 =
| lijn9 =
| lijn10 = [[Krestjanskaja Zastava]]
| lijn11 =
| lijn12 =
| lijn13 =
| lijn14 =
| spoorwegstations =
| tramlijnen =
| buslijnen =
| trolleylijnen =
| eindpuntrichting1 =
| stationrichting1 = [[Taganskaja (metrostation Moskou, Tagansko-Krasnopresnenskaja-lijn)|Taganskaja]]
| eindpuntrichting2 =
| stationrichting2 = [[Volgogradski Prospekt]]
| eindpuntrichting3 =
| stationrichting3 =
| eindpuntrichting4 =
| stationrichting4 =
| eindpuntrichting5 =
| stationrichting5 =
| eindpuntrichting6 =
| stationrichting6 =
| district =
| buurt =
| lat_dir = N|lat_deg = 55|lat_min = 43|lat_sec = 55 |lon_dir = E|lon_deg = 37|lon_min = 39|lon_sec = 57
}}
'''Proletarskaja''' ([[Russisch]]: Пролетарская {{uitspraak|Ru-Metro-Proletarskaya.ogg}}) is een station aan de [[Tagansko-Krasnopresnenskaja-lijn]] van de [[metro van Moskou|Moskouse metro]].

==Geschiedenis==
In de eerste plannen voor de Moskouse metro was er al sprake van een station bij het Krestjanskaja Zastavaplein aan de Tagansko-Tverskaja-lijn die ten zuiden van het [[Teatralnaja (metrostation Moskou)|Theaterplein]] langs de linkeroever van de Moskva zou lopen. Deze lijn werd in 1934 op advies van Britse deskundigen geschrapt, maar in 1938 lag er een voorstel voor een Tagansko-Timirjazevskaja-lijn.<ref>[http://www.metro.ru/map/1938/2/ De metrokaart uit 1938 inclusief de geplande trajecten]</ref> Deze lijn volgde tussen het Theaterplein en [[Krestjanskaja Zastava]] de eerder geplande route, maar ten zuiden van [[Krestjanskaja Zastava]] zou de lijn doorlopen naar het zuidoosten in plaats van het zuiden. Na de [[Tweede Wereldoorlog]] werd eerst begonnen met de bouw van de ringlijn en werden de plannen voor de Kaloezjsko-Timirjazevskaja-lijn (lijn 6) en de Tagansko-Krasnopresnenskaja-lijn (lijn 7) geconcretiseerd. In 1957 werd besloten dat bij het [[Kitaj-gorod (metrostation)|Noginaplein]] de lijnen 6 en 7 elkaar zouden kruisen. Van lijn 7 werd het deel aan de zuidoostkant van de stad buiten de ringlijn, de Zjadanovsko-radius, als eerste gebouwd en op 31 december 1966 geopend. Behalve Taganskaja zijn de stations van de hele Zjadanovsko-radius, waar Proletarskaja deel vanuit maakt, gebouwd volgens de standaardontwerpen uit de tijd van [[Nikita Chroesjtsjov]]. Het station werd, net als het district waar het ligt, Proletarskaja genoemd, als verwijzing naar de arbeidersklasse, terwijl het plein boven het station, Krestjanskaja Zastava, een verwijzing naar de boerenstand is. De naam van het district bestaat niet meer en in 1991 werd voorgesteld het station in 'Kroetitsjkoje Podvorje' om te dopen.

<gallery widths="250px" heights="180px" perrow="3">
Proletarskaya station entry (Вход на станцию Пролетарская) (4948246610).jpg|De toegang tot het station
Proletarskaya (Пролетарская) (5063991475).jpg|Het perron gezien vanaf de trap voor de overstappers
Proletarskaya (Пролетарская) (5063990593).jpg|De stationsnaam op de tegels van het standaardontwerp
</gallery>

==Ligging en inrichting==
Het station is een [[ondiep gelegen zuilenstation]] op 9 meter diepte volgens een standaardontwerp, de zogeheten duizendpoot, uit 1960. De geprefabriceerde onderdelen van de ruwbouw zijn per station verschillend afgewerkt. De zuilen staan in twee rijen van 40 met een onderlinge afstand van 4 meter. In dit geval zijn de kolommen afgewerkt met wit marmer en bestaat de bovenkant van de kolommen uit een taps toelopend deel dat van de rest van de kolom wordt gescheiden door een gele bies. De vloer bestaat uit grijs graniet en [[labradoriet]]. In de jaren zestig waren de muren betegeld zoals destijds in het standaardontwerp was opgenomen. Hoewel de badkamerstijl al begin jaren tachtig werd verlaten, werden bij Proletarskaja de tegels pas tussen maart en juni 2012 vervangen door panelen van aluminiumcomposiet, met daaronder zwart graniet. De naam van het station en de afbeeldingen van [[hamer en sikkel]] op de tegels zijn toen in gele inzetstukken teruggeplaatst op de tunnelwand. De verlichting bevindt zich nog steeds volgens het standaardontwerp tussen de balken van het plafond. Het station was tot 10 september 2016, toen bij [[Leninski Prospekt (metrostation)|Leninski Prospekt]] een derde verdeelhal voor overstappers naar de Moskouse centrale ring werd geopend, het enige station met drie ondergrondse verdeelhallen. Twee verdeelhallen liggen aan de beide uiteinden van het perron boven de sporen en zijn met een vaste trap met het perron verbonden. De derde ligt ten noorden van het station ter hoogte van het midden van het perron en is via een loopbrug met het perron verbonden. De westelijke is verbonden met een voetgangerstunnel onder de 3e Kroetitsjkibaan met toegangen aan weerszijden en bij de tramhaltes in de middenberm. De oostelijke is eveneens verbonden met een voetgangerstunnel met diverse toegangen aan de oostkant van het Krestjanskaja Zastavaplein. De middelste verdeelhal is de zuidelijke van [[Krestjanskaja Zastava]] aan de [[Ljoeblinsko-Dmitrovskaja-lijn]] met een toegangsgebouw aan de westkant van het plein. Deze wordt sinds 23 juli 1997, toen de verbindingstunnel en loopbrug werden geopend, voor beide stations gemeenschappelijk gebruikt.

==Reizigersverkeer==
In 2002 werden 61.860 reizigers per dag geteld in de verdeelhallen. Het aantal overstappers is bijna het dubbele, in 1999 werden per dag 120.300 overstappers naar de [[Ljoeblinsko-Dmitrovskaja-lijn]] geteld. De eerste metro naar het noorden vertrekt om 5:48 uur, Naar het zuiden vertrekt de eerste metro op even dagen om 5:55 uur, op oneven dagen doordeweeks om 5:54 uur en in het weekeinde om 5:53 uur.

{{Appendix|2=
* {{Bronvermelding anderstalige Wikipedia|taal=ru|titel=Пролетарская (станция метро, Москва)}}
{{References}}
}}

[[Categorie:Metrostation in Moskou]]

title: Algemeen

Lijn(en): Tagansko-Krasnopresnenskaja-lijn

Opening: 31 december 1966

title: Constructie

Type: Ondiep gelegen zuilenstation

Diepte: 9 meter

title: Aansluitend(e) metrostation(s)

Lijn: Station

title: Route

Richting: Volgend station

Planernaja: Taganskaja

Kotelniki: Volgogradski Prospekt

title: Ligging

Ligging: Proletarskaja (metro van Moskou) · Proletarskaja

Portaal: Openbaar vervoer


text:
# Henri Dewandre
Henri François Joseph Barthélemi Dewandre, ook de Wandre (Luik, 26 februari 1790 - aldaar, 30 september 1862) was een Belgisch advocaat. Hij was lid van het Nationaal Congres.

## Biografie

### Familie
Henri Dewandre was een telg uit de familie Dewandre. Hij was een zoon van beeldhouwer François-Joseph Dewandre en een broer van Barthélemy-François Dewandre, advocaat-generaal bij en raadsheer in het Hof van Cassatie en gemeenteraadslid van Sint-Joost-ten-Node. Hij trouwde in 1820 in Luik met Caroline de Macar (1793-1850), dochter van Pierre de Macar, raadgever van de prins-bisschop van Luik. Ze kregen twee zoons en vier dochters, onder wie:
- Marie-Caroline Dewandre (1822-1873), trouwde in 1842 in Luik met Olivier Leclercq (1810-1896), luitenant-generaal. Ze waren de schoonouders van Alexandre Nicaise, generaal.

Hij was een schoonbroer van Ferdinand de Macar, industrieel, gouverneur en senator.

### Loopbaan
Dewandre volbracht zijn middelbare studies aan het lyceum van Luik. Samen met zijn broer Barthélemy-François trok hij naar Parijs en keerde in 1813 terug met het diploma van licentiaat in de rechten. Hij vestigde zich als advocaat in zijn geboortestad. Hij was een van de promotoren in 1816 van de jongerenconferentie 'La Basoche', waar hij tot in 1826 voorzitter van was. Hij werd bij herhaling tot stafhouder verkozen en werd ook de deken van de advocaten. Hij was vele jaren plaatsvervangend rechter en wees na 1830 een uitnodiging af om raadsheer bij het hof van beroep in Luik te worden.
In het sociale leven van Luik was hij onder meer bij de volgende activiteiten betrokken:
- Werkend lid (1815), secretaris-generaal (1817), vicevoorzitter (1845), voorzitter (1847) van de 'Société d'Emulation de Liège'
- Bestuurder van de adviescommissie nopens de gevangenis in Luik (1823) en vicevoorzitter (1834). Hij had heel wat architecturale kennis, die hij aanwendde als raadgever bij de bouw van de gevangenis in Luik.
- Promotor van de vereniging voor de oprichting van een gemeentelijke middelbare school en van een normaalschool (1818)
- Voorzitter van de Commissie voor het Stedenschoon (1825)
- Voorzitter van de Société d'encouragement pour l'instruction élémentaire dans la province de Liège (1829-1838)
- Lid van de bestuurscommissie van het Koninklijk Muziekconservatorium (1848)
- Lid van de controlecommissie voor de psychiatrische instellingen (1852)
- Voorzitter van de Association liégeoise pour l'encouragement des beaux-arts (1857)
- Corresponderend lid van de Koninklijke Commissie voor Monumenten (1861)

Dewandre werd ook erelid van de Académie d'archéologie d'Espagne (1850) en corresponderend lid van de Académie de Grenoble, het Institut archéologique liégeois (1853) en de Vereniging voor Wetenschappen, Kunsten en Letteren in Antwerpen (1841).
In oktober 1830 werd hij gemeenteraadslid van Luik en bleef dit tot in 1836.
Op 5 november 1830 werd Dewandre tot plaatsvervangend lid van het Nationaal Congres verkozen als vertegenwoordiger van het arrondissement Luik. Hij trad toe tot het Congres op 14 april 1831, in vervanging van de ontslagnemende Joseph-Louis de Waha, maar bleef slechts lid tot 13 juni. Hij nam in die korte tijd geen enkele keer het woord, maar stemde voor de kandidatuur van Leopold van Saksen Coburg. Waarom hij zijn termijn als congreslid voortijdig beëindigde, is niet geweten.
Sinds 1840 was hij lid van de kerkfabriek van de Heilig Kruiskerk en had een belangrijk aandeel in de restauratie van deze romaanse kerk. Voor het hof van beroep verdedigde hij de eigendomsrechten van de stad op het Paleis van de Prins-bisschoppen en, zodra hij gelijk had gekregen, had hij een aandeel in de versnelling van de restauratiewerken aan dit monument.

title: Henri Dewandre

wikitext:
[[Bestand:Henry_Dewandre.jpg|thumb|Henri Dewandre]]
'''Henri François Joseph Barthélemi Dewandre''', ook '''de Wandre''' ([[Luik (stad)|Luik]], [[26 februari]] [[1790]] - aldaar, [[30 september]] [[1862]]) was een [[België (hoofdbetekenis)|Belgisch]] [[advocaat (beroep)|advocaat]]. Hij was lid van het [[Nationaal Congres (België)|Nationaal Congres]].

== Biografie ==
=== Familie ===
Henri Dewandre was een telg uit de familie [[Dewandre]]. Hij was een zoon van beeldhouwer [[François-Joseph Dewandre]] en een broer van [[Barthélemy-François Dewandre]], advocaat-generaal bij en raadsheer in het [[Hof van Cassatie (België)|Hof van Cassatie]] en gemeenteraadslid van [[Sint-Joost-ten-Node]]. Hij trouwde in 1820 in [[Luik (stad)|Luik]] met Caroline [[de Macar]] (1793-1850), dochter van Pierre de Macar, raadgever van de [[prins-bisschop van Luik]]. Ze kregen twee zoons en vier dochters, onder wie:
* Marie-Caroline Dewandre (1822-1873), trouwde in 1842 in Luik met Olivier Leclercq (1810-1896), luitenant-generaal. Ze waren de schoonouders van [[Alexandre Nicaise]], generaal.

Hij was een schoonbroer van [[Charles Ferdinand de Macar|Ferdinand de Macar]], industrieel, gouverneur en senator.

=== Loopbaan ===
Dewandre volbracht zijn middelbare studies aan het lyceum van Luik. Samen met zijn broer [[Barthélemy-François Dewandre|Barthélemy-François]] trok hij naar [[Parijs]] en keerde in 1813 terug met het diploma van licentiaat in de rechten. Hij vestigde zich als advocaat in zijn geboortestad. Hij was een van de promotoren in 1816 van de jongerenconferentie 'La Basoche', waar hij tot in 1826 voorzitter van was. Hij werd bij herhaling tot stafhouder verkozen en werd ook de deken van de advocaten. Hij was vele jaren plaatsvervangend rechter en wees na 1830 een uitnodiging af om raadsheer bij het hof van beroep in Luik te worden.

In het sociale leven van Luik was hij onder meer bij de volgende activiteiten betrokken:
* Werkend lid (1815), secretaris-generaal (1817), vicevoorzitter (1845), voorzitter (1847) van de 'Société d'Emulation de Liège'
* Bestuurder van de adviescommissie nopens de gevangenis in Luik (1823) en vicevoorzitter (1834). Hij had heel wat architecturale kennis, die hij aanwendde als raadgever bij de bouw van de gevangenis in Luik.
* Promotor van de vereniging voor de oprichting van een gemeentelijke middelbare school en van een normaalschool (1818)
* Voorzitter van de Commissie voor het Stedenschoon (1825)
* Voorzitter van de Société d'encouragement pour l'instruction élémentaire dans la province de Liège (1829-1838)
* Lid van de bestuurscommissie van het Koninklijk Muziekconservatorium (1848)
* Lid van de controlecommissie voor de psychiatrische instellingen (1852)
* Voorzitter van de Association liégeoise pour l'encouragement des beaux-arts (1857)
* Corresponderend lid van de [[Koninklijke Commissie voor Monumenten en Landschappen|Koninklijke Commissie voor Monumenten]] (1861)

Dewandre werd ook erelid van de Académie d'archéologie d'Espagne (1850) en corresponderend lid van de Académie de Grenoble, het Institut archéologique liégeois (1853) en de Vereniging voor Wetenschappen, Kunsten en Letteren in [[Antwerpen (stad)|Antwerpen]] (1841).

In oktober 1830 werd hij gemeenteraadslid van Luik en bleef dit tot in 1836.

Op 5 november 1830 werd Dewandre tot plaatsvervangend lid van het [[Nationaal Congres (België)|Nationaal Congres]] verkozen als vertegenwoordiger van het [[arrondissement Luik]]. Hij trad toe tot het Congres op 14 april 1831, in vervanging van de ontslagnemende [[Joseph-Louis de Waha]], maar bleef slechts lid tot 13 juni. Hij nam in die korte tijd geen enkele keer het woord, maar stemde voor de kandidatuur van [[Leopold I van België|Leopold van Saksen Coburg]]. Waarom hij zijn termijn als congreslid voortijdig beëindigde, is niet geweten.

Sinds 1840 was hij lid van de kerkfabriek van de [[Heilig Kruiskerk (Luik)|Heilig Kruiskerk]] en had een belangrijk aandeel in de restauratie van deze romaanse kerk. Voor het hof van beroep verdedigde hij de eigendomsrechten van de stad op het [[Paleis van de Prins-bisschoppen]] en, zodra hij gelijk had gekregen, had hij een aandeel in de versnelling van de restauratiewerken aan dit monument.

== Literatuur ==
* M. A. LE ROY, ''Notice sur H. F. J. B. de Wandre, président de la Société d'Emulation'', Luik, 1863.
* U. CAPITAINE, 'Nécrologe liégeois pour l’année 1862', in ''Annuaire de la Société d'Emulation de Liège'', Luik, 1868, 80-87.

{{DEFAULTSORT:Dewandre, Henri}}
[[Categorie:Lid van het Belgisch Nationaal Congres]]
[[Categorie:Zuid-Nederlands advocaat (voor 1830)]]
[[Categorie:Belgisch advocaat]]
[[Categorie:Gemeenteraadslid van Luik]]


text:
# Ctena valida
Ctena valida is een tweekleppigensoort uit de familie van de Lucinidae. De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1904 door E. A. Smith.

title: Ctena valida

wikitext:
{{Taxobox
| titelweergave = cursief
| naam = ''Ctena valida''
| afbeelding =
| rijk = [[Dieren (biologie)|Animalia]] (Dieren)
| stam = [[Weekdieren|Mollusca]] (Weekdieren)
| klasse = [[Tweekleppigen|Bivalvia]] (Tweekleppigen)
| orde   = [[Lucinida]]
| familie = [[Lucinidae]]
| geslacht = ''[[Ctena]]''
| auteur = E. A. Smith
| datum = 1904
| haakjes = ja
| worms = 605721
}}
'''''Ctena valida''''' is een [[tweekleppigen|tweekleppigensoort]] uit de familie van de [[Lucinidae]].<ref>Rosenberg, G. (2012). <i>Ctena valida</i> (E. A. Smith, 1904). Geraadpleegd via:  World Register of Marine Species op http://www.marinespecies.org/aphia.php?p=taxdetails&id=605721</ref> De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1904 door E. A. Smith.

{{Appendix}}

[[Categorie:Lucinidae]]

title: Ctena valida

Stam: Mollusca (Weekdieren)

Klasse: Bivalvia (Tweekleppigen)

Orde: Lucinida

Familie: Lucinidae

Geslacht: Ctena

title: Soort


text:
# Waldangelloch
Waldangelloch is een plaats in de Duitse gemeente Sinsheim, deelstaat Baden-Württemberg, en telt 1.634 inwoners (31-12-2017).
Waldangelloch ligt in de landstreek Kraichgau, aan een beek, de Waldangelbach, tussen enkele, ruim 250 m hoge heuvels. Het is van oorsprong een door bossen omgeven boerendorp, dat rondom een in het begin van de 13e eeuw gebouwd kasteel ontstond. Twee kleine huisjes bij het dorp staat op een oude hoektoren van dit kasteel. Verder is er nagenoeg niets meer van overgebleven.
Voor geschiedkundige informatie over het dorp zie onder Kraichgau en de in het kader vermelde pagina op de website van de gemeente Sinsheim.In de 19e eeuw was er aanvankelijk grote armoede in het dorp. Veel inwoners emigreerden. In 1861 kwam de nog bestaande evangelisch-lutherse kerk van het dorp gereed. Van 1880 tot plm. 1960 waren er ongeveer tien kleine sigarenfabrieken, in de 20e eeuw ook enige kousen-naaiateliers gevestigd. Van 1902 tot 1971 had het dorp een station aan een klein spoorlijntje naar Wiesloch. Kort na de Tweede Wereldoorlog immigreerde een groep van enkele honderden Heimatvertriebene, mensen van Duitse origine, uit de Hongaarse plaats Pomáz.
Ten oosten van Waldangelloch, in de richting van de tot Weiler behorende Buchenauerhof met zijn evangelisch-lutherse zendingskantoor, bevindt zich een golfterrein met 9 holes.
Zie verder onder Sinsheim.

## Afbeeldingen
- Blik vanuit het dorp op de voormalige kasteelheuvel
- Huisje op voormalige hoektoren Burg Waldangelloch
- Evang.-lutherse kerk
- Voormalig station

Adersbach · Dühren · Ehrstädt · Eschelbach · Hasselbach · Hilsbach · Hoffenheim · Sinsheim · Reihen · Rohrbach · Steinsfurt · Waldangelloch · Weiler

title: Waldangelloch

wikitext:
{{Infobox plaats in Duitsland
| land=Duitsland
| naam = Waldangelloch
| area = [[Baden-Württemberg]]
| subarea=<!--kreis-->
| gemeente= [[Sinsheim]]
| km2 = 6,03
| inwoners = 1.634
| census = 2017-12-31
| dichtheid =
| hoogte = 185
| flag=
| coa= DEU Waldangelloch COA.svg
| postcode = 74889
| netnummer = 07265
| overignaam2=Behoort tot gemeente sinds
| overig2={{FormatDate|1972-06-01}}
| web = https://www.sinsheim.de/waldangelloch/geschichte
| lat_deg = 49
| lat_min = 13
| lat_sec = 40
| lat_dir=N
| lon_deg = 08
| lon_min = 48
| lon_sec = 15
| lon_dir=E
| image= Karte Sinsheim-Waldangelloch.svg
| caption= Locatie van Waldangelloch in de gemeente
| image2= Waldangelloch-Foto-Schmelzle-Nov2012-nr990.JPG
| caption2= Gezicht over het dorp
}}
'''Waldangelloch''' is een plaats in de [[Duitsland|Duitse]] gemeente [[Sinsheim]], [[deelstaten van Duitsland|deelstaat]] [[Baden-Württemberg]], en telt 1.634 inwoners (31-12-2017).

Waldangelloch ligt in de landstreek [[Kraichgau]], aan een beek, de ''Waldangelbach'', tussen enkele, ruim 250 m hoge heuvels. Het is van oorsprong een door bossen omgeven boerendorp, dat rondom een in het begin van de [[13e eeuw]] gebouwd kasteel ontstond. Twee kleine huisjes bij het dorp staat op een oude hoektoren van dit kasteel. Verder is er nagenoeg niets meer van overgebleven.

Voor geschiedkundige informatie over het dorp zie onder [[Kraichgau]] en de in het kader vermelde pagina op de website van de gemeente Sinsheim.In de [[19e eeuw]] was er aanvankelijk grote armoede in het dorp. Veel inwoners emigreerden. In [[1861]] kwam de nog bestaande evangelisch-lutherse kerk van het dorp gereed. Van [[1880]] tot plm. [[1960]] waren er ongeveer tien kleine [[sigaren]]fabrieken, in de [[20e eeuw]] ook enige kousen-naaiateliers gevestigd. Van 1902 tot 1971 had het dorp een station aan een klein spoorlijntje naar [[Wiesloch]]. Kort na de [[Tweede Wereldoorlog]] immigreerde een groep van enkele honderden [[Heimatvertriebene]], mensen van Duitse origine, uit de Hongaarse plaats [[Pomáz]].

Ten oosten van Waldangelloch, in de richting van de tot [[Weiler (Sinsheim)|Weiler]] behorende ''Buchenauerhof'' met zijn evangelisch-lutherse zendingskantoor, bevindt zich een [[Golf (sport)|golfterrein]] met 9 holes.

Zie verder onder [[Sinsheim]].

== Afbeeldingen ==
<gallery>
Waldangel-schlossblick-web.jpg|Blik vanuit het dorp op de voormalige kasteelheuvel
Waldangel-schloss-web.jpg|Huisje op voormalige hoektoren ''Burg Waldangelloch''
Waldangel-evkirche-web.jpg|Evang.-lutherse kerk
Bahnhof_Waldangelloch_2016.jpg|Voormalig station
</gallery>

{{Appendix|2=
* {{Bronvermelding anderstalige Wikipedia|taal=de|titel=Waldangelloch}}
}}
{{Navigatie gemeente Sinsheim}}

[[Categorie:Plaats in Baden-Württemberg]]
[[Categorie:Sinsheim]]

title: Situering

Deelstaat: Baden-Württemberg

Gemeente: Sinsheim

title: Algemeen

title: Overig

title: Foto's

Portaal: Duitsland


text:
# Kaj Franck Prijs
De Kaj Franck Prijs is een Finse prijs voor ontwerpers die sinds 1992 wordt uitgereikt door brancheorganisatie Design Forum Finland. De prijs bestaat uit een medaille en een bedrag van €10.000 en is vernoemd naar ontwerper Kaj Franck. De prijs wordt uitgereikt op Francks geboortedag, 1 november.

## Winnaars
- 1992 – Oiva Toikka
- 1993 – Pirkko Stenros
- 1994 – Fujiwo Ishimoto
- 1995 – Yrjö Kukkapuro
- 1996 – Kerttu Nurminen
- 1997 – Vuokko Eskolin-Nurmesniemi
- 1998 – Heikki Orvola
- 1999 – Jorma Vennola
- 2000 – Ritva Puotila
- 2001 – Eero Miettinen
- 2002 – Anneli Sainio
- 2003 – Risto Väätänen
- 2004 – Ritva-Liisa Pohjalainen
- 2005 – Hannele Bonsdorff
- 2006 – Olavi Lindén
- 2007 – Kati Tuominen-Niittylä
- 2008 – Eero Aarnio
- 2009 – Hannu Kähönen
- 2010 – Marja Suna
- 2011 – Simo Heikkilä
- 2012 – Jasmiine Julin-Aro
- 2013 – Björn Weckström
- 2014 – Harri Koskinen
- 2015 – Markku Salo
- 2016 – Juhani Salovaara
- 2017 – Anna Ruohonen
- 2018 – Tapio Anttila
- 2019 – Aivan
- 2020 – Ilkka Suppanen
- 2021 – Johanna Gullichsen

title: Kaj Franck Prijs

wikitext:
De '''Kaj Franck Prijs''' is een [[Finland|Finse]] prijs voor [[ontwerper]]s die sinds 1992 wordt uitgereikt door brancheorganisatie [[Design Forum Finland]]. De prijs bestaat uit een medaille en een bedrag van €10.000 en is vernoemd naar ontwerper [[Kaj Franck]]. De prijs wordt uitgereikt op Francks geboortedag, 1 november.

==Winnaars==
* 1992 – [[Oiva Toikka]]
* 1993 – [[Pirkko Stenros]]
* 1994 – [[Fujiwo Ishimoto]]
* 1995 – [[Yrjö Kukkapuro]]
* 1996 – [[Kerttu Nurminen]]
* 1997 – [[Vuokko Eskolin-Nurmesniemi]]
* 1998 – [[Heikki Orvola]]
* 1999 – [[Jorma Vennola]]
* 2000 – [[Ritva Puotila]]
* 2001 – [[Eero Miettinen]]
* 2002 – [[Anneli Sainio]]
* 2003 – [[Risto Väätänen]]
* 2004 – [[Ritva-Liisa Pohjalainen]]
* 2005 – [[Hannele Bonsdorff]]
* 2006 – [[Olavi Lindén]]
* 2007 – [[Kati Tuominen-Niittylä]]
* 2008 – [[Eero Aarnio]]
* 2009 – [[Hannu Kähönen]]
* 2010 – [[Marja Suna]]
* 2011 – [[Simo Heikkilä]]
* 2012 – [[Jasmiine Julin-Aro]]
* 2013 – [[Björn Weckström]]
* 2014 – [[Harri Koskinen]]
* 2015 – [[Markku Salo]]
* 2016 – [[Juhani Salovaara]]
* 2017 – [[Anna Ruohonen]]
* 2018 – [[Tapio Anttila]]
* 2019 – [[Aivan]]
* 2020 – [[Ilkka Suppanen]]
* 2021 – [[Johanna Gullichsen]]

[[Categorie:Designprijs]]
[[Categorie:Finse prijs]]


text:
# Macessoga flavirosa
Macessoga flavirosa is een vlinder uit de familie van de Mimallonidae. De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd door Jones.

title: Macessoga flavirosa

wikitext:
{{Taxobox vlinder
| titelweergave = cursief
| naam = ''Macessoga flavirosa''
| afbeelding =
| familie = [[Mimallonidae]]
| onderfamilie =
| geslacht = ''[[Macessoga]]''
| w-naam = ''Macessoga flavirosa''
| auteur = Jones
| datum =
| haakjes =
| commons =
| species =
}}
'''''Macessoga flavirosa''''' is een [[vlinders|vlinder]] uit de familie van de [[Mimallonidae]].<ref>{{Brontabel|9999-Lepindex}}</ref> De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd door Jones.

{{Appendix}}
{{beginnetje|biologie|2013|04|08}}

[[Categorie:Mimallonidae]]

title: Macessoga flavirosa

Familie: Mimallonidae

Geslacht: Macessoga

title: Soort


text:
# Binnenvaart Branche Unie
BinnenvaartBrancheUnie is een Nederlandse brancheorganisatie voor de binnenvaart. Zij is aangesloten bij de Europese Schippersorganisatie (ESO).
De brancheorganisatie is voortgekomen uit haar voorloper Kantoor Binnenvaart. Deze organisatie heeft zich ingezet voor één grote brancheorganisatie die beter in staat zou moeten zijn om de belangen van haar leden te vertegenwoordigen. Om dit te bereiken zouden de bestuurlijke en operationele lijnen transparanter en korter moeten worden. Ook zou de vereniging door haar omvang meer inspraak krijgen tijdens overleg met de twee andere grote organisaties in de binnenvaart Centraal Bureau voor de Rijn- en Binnenvaart (CBRB) en Koninklijke Schuttevaer
Van de oprichtende lidorganisaties; CBOB, ONS, RKSB en Rijn&IJssel, hebben ONS en RKSB, zich inmiddels opgeheven ten gunste van de BBU.
Op 28 december 2011 is in de afzonderlijke ledenvergaderingen van CBOB, RKSB en ONS besloten tot oprichting van deze federatieve ondernemersvereniging. Dit werd de tegenwoordige Binnenvaart Branche Unie (BBU), die op werd gericht op 30 december 2011. Van de BBU worden zowel verenigingen als individuele leden lid. Hierdoor telde de vereniging op 30 december 2011 circa 850 Nederlandse binnenvaartondernemers mee in het georganiseerd overleg zoals cao-besprekingen.
Met het CBRB en Koninklijke Schuttevaer vinden besprekingen plaats om tot één grote organisatie te komen (stand 2011).

## Overige organisaties
Er zijn ook een aantal organisaties die niet zijn samengesmolten met de BBU. Met deze organisaties heeft de BBU een samenwerkingsconventant afgesloten. Deze samenwerkingsverbanden betreffen voortzettingen van reeds bestaande banden met Kantoor Binnenvaart. De volgende organisaties hebben een samenwerkingsverband met de BBU:
- Christelijke Bond van Ondernemers in de Binnenvaart (CBOB)
- Vereniging van sleep- en duwbooteigenaren 'Rijn en IJssel'
- Vereniging van Eigenaren en Exploitanten van Overzetveren in Nederland (VEEON)
- Vereniging Belgische Reders der Binnen- en Rijnvaart (VBR)
- Bond van Eigenschippers (BvE)
- Algemene Maatschappij voor Varenden (AMVV)
- Katholiek Sociaal en Cultureel Centrum voor Rijn- en Binnenvaart (KSCC)
- Landelijk Oudercontact voor de Trekkende Beroepsbevolking (LOVT)

title: Binnenvaart Branche Unie

wikitext:
{{Infobox vereniging
| naam = BBU
| afbeelding =
| onderschrift =
| ontstaansdatum = 2011
| voorzitter = Ir. Roland Kortenhorst
| algemeen secretaris = Eric van Dam
| erevoorzitter =
| land = Nederland
| Europees lidmaatschap =
| internationaal lidmaatschap =
| aantal werknemers =
| ledenaantal = 850 (2011)
| rechtspersoon = Brancheorganisatie
| slogan =
| website = [http://www.binnenvaartbrancheunie.nl/ binnenvaartbrancheunie.nl]
}}
'''BinnenvaartBrancheUnie''' is een Nederlandse [[brancheorganisatie]] voor de [[binnenvaart]]. Zij is aangesloten bij de [[Europese Schippersorganisatie]] (ESO).

De brancheorganisatie is voortgekomen uit haar voorloper [[Kantoor Binnenvaart]]. Deze organisatie heeft zich ingezet voor één grote brancheorganisatie die beter in staat zou moeten zijn om de belangen van haar leden te vertegenwoordigen. Om dit te bereiken zouden de bestuurlijke en operationele lijnen transparanter en korter moeten worden. Ook zou de vereniging door haar omvang meer inspraak krijgen tijdens overleg met de twee andere grote organisaties in de binnenvaart Centraal Bureau voor de Rijn- en Binnenvaart (CBRB) en [[Koninklijke Schippersvereniging Schuttevaer|Koninklijke Schuttevaer]]

Van de oprichtende lidorganisaties; CBOB, ONS, RKSB en Rijn&IJssel, hebben ONS en RKSB, zich inmiddels opgeheven ten gunste van de BBU.

Op 28 december 2011 is in de afzonderlijke ledenvergaderingen van CBOB, RKSB en ONS besloten tot oprichting van deze federatieve ondernemersvereniging. Dit werd de tegenwoordige Binnenvaart Branche Unie (BBU), die op werd gericht op 30 december 2011. Van de BBU worden zowel verenigingen als individuele leden lid. Hierdoor telde de vereniging op 30 december 2011 circa 850 Nederlandse binnenvaartondernemers mee in het georganiseerd overleg zoals cao-besprekingen.

Met het CBRB en Koninklijke Schuttevaer vinden besprekingen plaats om tot één grote organisatie te komen (stand 2011).

==Overige organisaties==
Er zijn ook een aantal organisaties die niet zijn samengesmolten met de BBU. Met deze organisaties heeft de BBU een samenwerkingsconventant afgesloten. Deze samenwerkingsverbanden betreffen voortzettingen van reeds bestaande banden met Kantoor Binnenvaart. De volgende organisaties hebben een samenwerkingsverband met de BBU:
*Christelijke Bond van Ondernemers in de Binnenvaart (CBOB)
*Vereniging van sleep- en duwbooteigenaren 'Rijn en IJssel'
*Vereniging van Eigenaren en Exploitanten van Overzetveren in Nederland ([[VEEON]])
*Vereniging Belgische Reders der Binnen- en Rijnvaart (VBR)
*Bond van Eigenschippers (BvE)
*Algemene Maatschappij voor Varenden (AMVV)
*Katholiek Sociaal en Cultureel Centrum voor Rijn- en Binnenvaart (KSCC)
*Landelijk Oudercontact voor de Trekkende Beroepsbevolking (LOVT)

==Externe link==
* [https://web.archive.org/web/20130404051201/http://www.binnenvaartbrancheunie.nl/ Officiële website]

[[Categorie:Binnenvaart]]
[[Categorie:Nederlandse brancheorganisatie]]

title: BBU

Voorzitter: Ir. Roland Kortenhorst

Algemeen secretaris: Eric van Dam

Land: Nederland

Rechtspersoon: Brancheorganisatie


text:
# Cigaritis greeni
Cigaritis greeni is een vlinder uit de familie van de Lycaenidae. De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst gepubliceerd in 1896 door Francis Arthur Heron.
De soort komt voor in Sri Lanka.

title: Cigaritis greeni

wikitext:
{{Taxobox vlinder
| titelweergave = cursief
| naam = ''Cigaritis greeni''
| afbeelding =
| superfamilie = [[Papilionoidea]]
| familie = [[Lycaenidae]] (Kleine pages, vuurvlinders en blauwtjes)
| onderfamilie = [[Aphnaeinae]]
| geslacht = ''[[Cigaritis]]''
| w-naam = ''Cigaritis greeni''
| auteur = Heron
| datum = 1896
| haakjes = ja
| origineel = ''Spindasis greeni''
}}
'''''Cigaritis greeni''''' is een [[vlinders|vlinder]] uit de familie van de [[Lycaenidae]]. De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst gepubliceerd in 1896 door [[Francis Arthur Heron]].

De soort komt voor in [[Sri Lanka]].

{{Appendix|2=
*{{en}}{{Aut|Markku Savela}}. [https://www.nic.funet.fi/pub/sci/bio/life/insecta/lepidoptera/ditrysia/papilionoidea/lycaenidae/theclinae/cigaritis/ ''Cigaritis'' Donzel, 1847] nic.funet.fi. Geraadpleegd op 8-9-2022.
}}

[[Categorie:Cigaritis|greeni]]
[[Categorie:Dier uit het Oriëntaals gebied]]

title: Cigaritis greeni

Superfamilie: Papilionoidea

Familie: Lycaenidae (Kleine pages, vuurvlinders en blauwtjes)

Onderfamilie: Aphnaeinae

Geslacht: Cigaritis

title: Soort


text:
# Veldhommel
De veldhommel (Bombus lucorum), soms foutief kleine veldhommel genoemd, is een soort van de aardhommel-groep die veel op de aardhommel lijkt, maar citroenkleurige strepen in plaats van okerkleurige bezit.

title: Veldhommel

wikitext:
{{Taxobox
| afbeelding          = Bombus lucorum - Centaurea scabiosa - Keila.JPG
| afbeeldingtekst     = Veldhommel met stuifmeelkorfje op [[grote centaurie]]
| rijk                = [[Dieren (biologie)|Animalia]] (Dieren)
| stam                = [[Geleedpotigen|Arthropoda]] (Geleedpotigen)
| onderstam           = [[Zespotigen|Hexapoda]] (Zespotigen)
| klasse              = [[Insecten|Insecta]] (Insecten)
| orde                = [[Vliesvleugeligen|Hymenoptera]] (Vliesvleugeligen)
| onderorde           = [[Apocrita]] (Bij-achtigen)
| superfamilie        = [[Apoidea]]
| familie             = [[Apidae]]
| onderfamilie        = [[Apinae]]
| geslacht            = ''[[Hommels|Bombus]]'' (Hommels)
| w-naam              = ''Bombus lucorum''
| auteur              = [[Carl Linnaeus|Linnaeus]]
| datum               = 1761
| haakjes             =
}}

De '''veldhommel''' (''Bombus lucorum''), soms foutief kleine veldhommel genoemd, is een soort van de [[aardhommel-groep]] die veel op de [[aardhommel (soort)|aardhommel]] lijkt, maar citroenkleurige strepen in plaats van okerkleurige bezit.

[[Bestand:Bombus lucorum.jpg|thumb|none|Veldhommel]]

{{Commonscat}}
{{Wikispecies}}

[[Categorie:Hommels]]

title: Veldhommel

Onderstam: Hexapoda (Zespotigen)

Orde: Hymenoptera (Vliesvleugeligen)

Onderorde: Apocrita (Bij-achtigen)

Superfamilie: Apoidea

Familie: Apidae

Onderfamilie: Apinae

Geslacht: Bombus (Hommels)

title: Soort


text:
# Bayan Har-gebergte
Het Bayan Har-gebergte is een gebergte in het noordwesten van China. De Gele Rivier ontspruit hier, met als bron gletsjers en moerassen.

title: Bayan Har-gebergte

wikitext:
Het '''Bayan Har-gebergte''' is een [[Gebergte (aardrijkskunde)|gebergte]] in het noordwesten van [[China]]. De [[Gele Rivier]] ontspruit hier, met als bron [[gletsjer]]s en [[moeras]]sen.

{{Beginnetje|landen & volken|land=China|2020|10|09}}

[[Categorie:Gebergte in China]]
[[Categorie:Geografie van Qinghai]]


text:
# Partamona combinata
Partamona combinata is een vliesvleugelig insect uit de familie bijen en hommels (Apidae). De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 2003 door Pedro & Camargo.

title: Partamona combinata

wikitext:
{{Taxobox insect
| titelweergave = cursief
| naam = ''Partamona combinata''
| afbeelding =
| afbeeldingtekst =
| orde = [[Vliesvleugeligen|Hymenoptera]] (Vliesvleugeligen)
| familie = [[Bijen en hommels|Apidae]] (Bijen en hommels)
| onderfamilie = [[Apinae]]
| tribus = [[Meliponini]]
| geslacht = ''[[Partamona]]''
| w-naam = ''Partamona combinata''
| auteur = Pedro & Camargo
| datum = 2003
| haakjes =
| species =
| commons =
}}
'''''Partamona combinata''''' is een [[vliesvleugeligen|vliesvleugelig]] [[insecten|insect]] uit de familie [[bijen en hommels]] (Apidae). De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 2003 door Pedro & Camargo.<ref>{{Brontabel|2008-ITIS}}</ref>
{{Appendix}}
{{beginnetje|biologie|2011|12|16}}

[[Categorie:Partamona|combinata]]

title: Partamona combinata

Familie: Apidae (Bijen en hommels)

Geslachtengroep: Meliponini

Geslacht: Partamona

title: Soort


text:
# Crambus gelatellus
Crambus gelatellus is een vlinder uit de familie van de grasmotten (Crambidae). De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1988 door Real.

title: Crambus gelatellus

wikitext:
{{Taxobox vlinder
| titelweergave = cursief
| naam = ''Crambus gelatellus''
| afbeelding =
| familie = [[Grasmotten|Crambidae]] (Grasmotten)
| onderfamilie = [[Crambinae]]
| tribus =
| geslacht = ''[[Crambus]]''
| w-naam = ''Crambus gelatellus''
| auteur = Real
| datum = 1988
| haakjes =
| commons =
| species =
}}
'''''Crambus gelatellus''''' is een [[vlinders|vlinder]] uit de familie van de [[Grasmotten|grasmotten (Crambidae)]].<ref>{{Brontabel|9999-Lepindex}}</ref> De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1988 door Real.

{{Appendix}}
{{beginnetje|biologie|2013|04|05}}

[[Categorie:Crambus|gelatellus]]

title: Crambus gelatellus

Familie: Crambidae (Grasmotten)

Onderfamilie: Crambinae

Geslacht: Crambus

title: Soort


text:
# Noor Sommereyns
Noor Sommereyns (ook bekend onder de naam Gwendolyn, Tervuren, °1982) is een componiste gehuisvest in Leuven.

## Levensloop en musicale carrière
Toen ze kind was volgde ze notenleer, samenzang en harmonie, piano aan de Stedelijke Muziekacademie van Sint-Pieters-Woluwe. Al op haar twaalfde werd ze door Sabam erkend als componist en schreef daarvoor al enkele composities. Ze vervolgde haar studie aan het lemmensinstituut in leuven, waar ze afstudeerde met onderscheiding als meester in de muziek compositie. Ze volgde ook verschillende compositiestages, waaronder bij Wim Hedndrickx. Alvorens ze haar meester in de compositie behaalde ze twee keer de laureaat van Muzizoek Componeerwedstrijd: de eerste keer met een werk voor strijkkwartet Endeavour, in 2002 en de tweede keer met het struk Avalon voor gemengd koor. Doorheen haar carrière behaalde ze nog verscheidene andere prijzen voor haar muzikale werken. Noor is sinds 2011 niet meer actief aan het componeren.

## Prijzen
- 2002 Laurate Muzizoek compositiewedstrijd met het werk Endeavour voor strijkkwartet.
- 2003 Laurate Muzizoek compositiewedstrijd met het werk Avalon voor gemengd koor.
- Speciale Prijs voor de beste compositie voor harp of piano tijdens de ISME-compositiewedstrijd 2003 met het Werk Cascade
- Provinciale Prijs Muziekcompositie 2003 (Vlaams-Brabant) waar ze de aanmoedigingsprijs verwierf met haar werk Phoenix voor hafabra.
- 2005 eerste prijs voor Nationale Koorcompositiewedstrijd Capella di Voce / Euprint met Poor Corydon voor gemengd koor.[2]

- Gemeinsame Normdatei: 114716228X
- International Standard Name Identifier: 0000 0005 1322 9434
- MusicBrainz: 4a105358-5a44-4554-81e2-f2b5d96a7953
- Virtual International Authority File: 189151246607344132894
- WorldCat: E39PCjDyT43tp9wTG73qJBDykC

title: Noor Sommereyns

wikitext:
{{Infobox componist}}

'''Noor Sommereyns''' (ook bekend onder de naam '''Gwendolyn''', [[Tervuren]], °1982) is een [[Componist|componiste]] gehuisvest in [[Leuven]].

== Levensloop en musicale carrière ==
Toen ze kind was volgde ze notenleer, samenzang en harmonie, piano aan de Stedelijke Muziekacademie van Sint-Pieters-Woluwe. Al op haar twaalfde werd ze door Sabam erkend als componist en schreef daarvoor al enkele composities.<ref>{{Citeer web |url=https://databank.kunsten.be/en/muziek/artiesten-en-uitvoerders/ent:mce:ids:135605/noor-sommereyns/ |titel=Noor Sommereyns |achternaam=Kunstenpunt |voornaam=Databank {{!}} |bezochtdatum=2024-03-08 |werk=Databank {{!}} Kunstenpunt |taal=en}}</ref> Ze vervolgde haar studie aan het lemmensinstituut in leuven, waar ze afstudeerde met onderscheiding als meester in de muziek compositie. Ze volgde ook verschillende compositiestages, waaronder bij Wim Hedndrickx. Alvorens ze haar meester in de compositie behaalde ze twee keer de laureaat van Muzizoek Componeerwedstrijd: de eerste keer met een werk voor strijkkwartet ''Endeavour,'' in 2002 en de tweede keer met het struk ''Avalon'' voor gemengd koor. Doorheen haar carrière behaalde ze nog verscheidene andere prijzen voor haar muzikale werken.<ref name=":1" /> Noor is sinds 2011 niet meer actief aan het componeren.<ref name=":0">{{Citeer web |url=https://muziekcentrum.kunsten.be/identity.php?ID=135605 |titel=Kunstenpunt {{!}} Muziek {{!}} Noor Sommereyns |bezochtdatum=2024-03-08 |werk=muziekcentrum.kunsten.be |archiefdatum=2024-06-16 |archiefurl=https://web.archive.org/web/20240616191028/https://muziekcentrum.kunsten.be/identity.php?ID=135605 |dodeurl=ja }}</ref>
== Prijzen ==

* 2002 Laurate Muzizoek compositiewedstrijd met het werk ''Endeavour'' voor strijkkwartet.
* 2003 Laurate Muzizoek compositiewedstrijd met het werk ''Avalon'' voor gemengd koor.
* Speciale Prijs voor de beste compositie voor harp of piano tijdens de ISME-compositiewedstrijd 2003 met het Werk Cascade
* Provinciale Prijs Muziekcompositie 2003 (Vlaams-Brabant) waar ze de aanmoedigingsprijs verwierf met haar werk ''Phoenix'' voor hafabra.
* 2005 eerste prijs voor Nationale Koorcompositiewedstrijd Capella di Voce / Euprint met ''Poor Corydon'' voor gemengd koor.<ref name=":1">{{Citeer web |url=https://www.dbnl.org/tekst/_vla016200601_01/_vla016200601_01_0042.php |titel=Te gast Gwendolyn Sommereyns, al jong meester in compositie, Vlaanderen. Kunsttijdschrift. Jaargang 55 |achternaam=DBNL |bezochtdatum=2024-03-08 |werk=DBNL |taal=nl}}</ref>

 {{Appendix|Bronnen|2=* [https://www.dbnl.org/tekst/_vla016200601_01/_vla016200601_01_0042.php Vlaanderen. Kunsttijdschrift. Jaargang 55(2006)]
* [https://www.gva.be/cnt/oid293054 Gwendolyn Sommereyns laureaat compositiewedstrijd]
'''Referenties'''
{{References}}}}
{{Bibliografische informatie}}
{{STANDAARDSORTERING:Sommereyns, Noor}}
[[Categorie:Belgisch componist]]

title: Noor Sommereyns

Portaal: Muziek


text:
# Cylisticus zangezuricus
Cylisticus zangezuricus is een pissebed uit de familie Cylisticidae. De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1961 door Borutzkii.

title: Cylisticus zangezuricus

wikitext:
{{Taxobox
| titelweergave = cursief
| naam = ''Cylisticus zangezuricus''
| afbeelding =
| afbeeldingtekst =
| rijk=[[Dieren (biologie)|Animalia]] (Dieren)
| familie = [[Cylisticidae]]
| klasse=[[Malacostraca]]
| orde=[[Pissebedden|Isopoda]] (Pissebedden)
| geslacht = ''[[Cylisticus]]''
| w-naam = ''Cylisticus zangezuricus''
| auteur = Borutzkii
| datum = 1961
| haakjes =
| species =
| commons =
}}
'''''Cylisticus zangezuricus''''' is een [[pissebedden|pissebed]] uit de familie [[Cylisticidae]]. De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1961 door Borutzkii.<ref>Schotte, M. (2010). ''Cylisticus zangezuricus'' Borutzkii, 1961B. In: Schotte, M., Boyko, C.B, Bruce, N.L., Poore, G.C.B., Taiti, S., Wilson, G.D.F. (Eds) (2010). World Marine, Freshwater and Terrestrial Isopod Crustaceans database. Gebaseerd op informatie uit het [[World Register of Marine Species]], te vinden op http://www.marinespecies.org/aphia.php?p=taxdetails&id=260116</ref>
{{Appendix}}
{{beginnetje|biologie|2011|12|15}}
[[Categorie:Cylisticidae]]

title: Cylisticus zangezuricus

Orde: Isopoda (Pissebedden)

Familie: Cylisticidae

Geslacht: Cylisticus

title: Soort


text:
# Jan Claesz. Diert
Jan Claesz Diert, ook Jan Claesz Diert van Haerlem, (Londen?, circa 1497 — Gouda, 1574) was bierbrouwer, schepen en burgemeester van de Noord-Nederlandse stad Gouda.

## Biografie
Jan Claesz Diert [van Haerlem] was lid van de familie Diert en in de jaren 1539 tot 1573 een vooraanstaand regent in Gouda. Hij was een zoon van Claes Diert en Jut Jansdr. Hij vervulde gedurende een reeks van jaren ambten als schepen en burgemeester in Gouda. Aan zijn bestuurlijk leven kwam een einde in 1573. Na de overgang van Gouda naar het kamp van de prins van Oranje werd het stadsbestuur in 1573 gezuiverd van de tegenstanders van het nieuwe regiem. Diert werd afgezet als burgemeester en werd tevens uit de vroedschap van Gouda gezet. Diert was gehuwd met Emmetje van Souburgh. Hij overleed in 1574. Hij werd overluid tussen 28 november en 5 december 1574.
Zijn waarschijnlijk door Maarten van Heemskerck omstreeks 1540/1545 geschilderd portret bevindt zich in de collectie van het Museum Catharijneconvent in Utrecht.

title: Jan Claesz. Diert

wikitext:
{{Infobox politicus Nederland
| naam           = Jan Claesz Diert
| volledige naam = Jan Claesz Diert van Haerlem
| afbeelding     = Jan Claesz Diert van Haerlem2.jpg
| afbeeldingbreedte     =
| onderschrift    =  Portret van Jan Claesz Diert geschilderd door [[Maarten van Heemskerck]] omstreeks 1540/1545
| geboren        = circa 1497
| overleden      = 1574
| huidige functie =
| partij         =
| titulatuur     =
| tijdvak1       =  1539 t/m 1542
1544 t/m 1546
1548 en 1549
| functie1       = Schepen van Gouda
| tijdvak2       = 1554, 1558
1559, 1560
1564 en 1573
| functie2       = Burgemeester van Gouda
| handtekening = Handtekening Jan Claesz Diert.jpg
| website        =
}}
'''Jan Claesz Diert''', ook ''Jan Claesz Diert van Haerlem'', ([[Londen]]?, circa [[1497]] — [[Gouda]], [[1574]]) was bierbrouwer, [[schepen]] en [[burgemeester]] van de Noord-Nederlandse stad Gouda.

==Biografie==
Jan Claesz Diert [van Haerlem] was lid van de familie [[Diert]] en in de jaren 1539 tot 1573 een vooraanstaand regent in Gouda. Hij was een zoon van Claes Diert en Jut Jansdr. Hij vervulde gedurende een reeks van jaren ambten als schepen en burgemeester in Gouda. Aan zijn bestuurlijk leven kwam een einde in 1573. Na de overgang van Gouda naar het kamp van de [[Willem van Oranje|prins van Oranje]] werd het stadsbestuur in 1573 gezuiverd van de tegenstanders van het nieuwe regiem. Diert werd afgezet als burgemeester en werd tevens uit de [[vroedschap]] van Gouda gezet. Diert was gehuwd met Emmetje van Souburgh. Hij overleed in 1574. Hij werd [[overluiden|overluid]] tussen 28 november en 5 december 1574.

Zijn waarschijnlijk door [[Maarten van Heemskerck]] omstreeks 1540/1545 geschilderd portret bevindt zich in de collectie van het [[Museum Catharijneconvent]] in Utrecht.<ref>Eerder maakte het schilderij - olieverf op paneel - deel uit van de collectie van het [[Bisschoppelijk Museum]] te Haarlem. Volgens de vermelding in "Duizend jaar Gouda" zou zijn portret geschilderd zijn door Maarten van Heemskerck (Abels 2001:84). Eerder vermeldde dr. G.J. Hoogerwerff dat Jan van Scorel de maker geweest zou zijn ([https://www.dbnl.org/tekst/_onz001191501_01/_onz001191501_01_0048.php Onze Eeuw. Jaargang 15. 1915]). Zie ook [http://adlib.catharijneconvent.nl/dispatcher.aspx?action=detail&database=ChoiceCollect&priref=20867 Museum Catharijneconvent]{{Dode link|datum=januari 2021 |bot=InternetArchiveBot }}</ref>

== Literatuur ==
*Ibelings, Bart, ''Jan Claesz. Diert van Haerlem (ca. 1497 Londen — 1574 Gouda) en zijn familie'' in Tidinge van Die Goude, jaargang 34, augustus 2016

{{Commonscat|Jan Claesz. Diert}}
{{Appendix|1=Bronnen|2=
* Abels, P.H.A.M. [et al.] ''Duizend jaar Gouda, een stadsgeschiedenis'', Hilversum, 2001
* Geselschap, J.E.J. ''Burgemeesters van Gouda'', in: Twaalfde verzameling bijdragen, Oudheidkundige Kring 'Die Goude', 1963
* Lange van Wijngaerden, C. J. de, ''Geschiedenis der heeren en Beschrijving der stad van der Goude'', deel 2, Amsterdam, 1817
* Thierry de Bye Dolleman, M. ''De Haarlemse oorsprong van het geslacht Diert van Melissant'', in: Jaarboek van het Centraal Bureau voor Genealogie 21 (1967), p. 137-156
* Walvis, Ignatius ''Beschryving der stad Gouda'', Leiden, 1713, twee delen (herdruk 1972)
* Rijksbureau voor Kunsthistorische Documentatie [http://www.rkd.nl/rkddb/dispatcher.aspx?action=search&database=ChoicePortraits&search=priref=5376 Jan Claesz. Diert (1497-1573)]{{dode link|datum=oktober 2017 |bot=InternetArchiveBot }}
'''Noot'''
{{References}}
}}

{{DEFAULTSORT:Diert, Jan Claesz.}}
[[Categorie:Schepen van Gouda]]
[[Categorie:Burgemeester van Gouda]]

title: Algemeen

Volledige naam: Jan Claesz Diert van Haerlem

Geboren: circa 1497

Handtekening: Handtekening

title: Functies

1539 t/m 1542 · 1544 t/m 1546 · 1548 en 1549: Schepen van Gouda

1554, 1558 · 1559, 1560 · 1564 en 1573: Burgemeester van Gouda

Portaal: Politiek


text:
# Pangkalan Jambi
Pangkalan Jambi is een bestuurslaag in het regentschap Bengkalis van de provincie Riau, Indonesië. Pangkalan Jambi telt 930 inwoners (volkstelling 2010).

title: Pangkalan Jambi

wikitext:
{{Infobox plaats in Indonesië
| soort          = Dorp
| naam           = Pangkalan Jambi
| inwoners       = 930
| datum inwoners = 2010
| provincie      = [[Riau]]
| regentschap    = [[Bengkalis (regentschap)|Bengkalis]]
| onderdistrict  = [[Bukit Batu (onderdistrict)|Bukit Batu]]
| eiland         =
| tijdzone       =
| code desa      = 1408020005
| mapname        =
| lat_deg        =
| lat_min        =
| lat_sec        =
| lon_deg        =
| lon_min        =
| lon_sec        =
| image          =
| caption        =
}}
'''Pangkalan Jambi''' is een bestuurslaag in het [[Regentschap (Indonesië)|regentschap]] [[Bengkalis (regentschap)|Bengkalis]] van de [[Provincies van Indonesië|provincie]] [[Riau]], [[Indonesië]]. Pangkalan Jambi telt 930 inwoners (volkstelling 2010).

{{Appendix|2=
* Resultaten van de volkstelling (2010), Badan Pusat Statistik, [https://web.archive.org/web/20121202090212/http://bps.go.id/eng/download_file/Population_of_Indonesia_by_Village_2010.pdf Population_of_Indonesia_by_Village]
}}
{{Beginnetje|landen & Volken|land=Indonesië|2=2013|3=06|4=14}}

[[Categorie:Plaats in Riau]]

title: Situering

Provincie: Riau

Regentschap of · stadsgemeente: Bengkalis

Onderdistrict: Bukit Batu

title: Algemeen

title: Overig

Portaal: Indonesië


text:
# Prosenik Gubaševski
Prosenik Gubaševski is een plaats in de gemeente Zabok in de Kroatische provincie Krapina-Zagorje. De plaats telt 175 inwoners (2001).

title: Prosenik Gubaševski

wikitext:
{{Infobox plaats in land
| land         = Kroatië
| naam         = Prosenik Gubaševski
| area         = [[Krapina-Zagorje]]
| coa          =
| gemeente     = [[Zabok]]
| inwoners     = 175
| dichtheid    =
| census       = 2001
| km2          =
| hoogte       =
| kenteken     = KR
| postcode     = 49214 Veliko Trgovišće
| lat          = 46.033
| lon          = 15.868
| image        =
| caption      =
}}
'''Prosenik Gubaševski''' is een plaats in de gemeente [[Zabok]] in de [[Kroatië|Kroatische]] provincie [[Krapina-Zagorje]]. De plaats telt 175 inwoners (2001).<ref>{{Citeer web |url=http://www.dzs.hr/Hrv/censuses/Census2001/Popis/H02_01_02/H02_01_02.html |titel=Volkstelling 2001 |bezochtdatum=2012-09-11 |archiefdatum=2012-02-25 |archiefurl=https://web.archive.org/web/20120225045225/http://www.dzs.hr/Hrv/censuses/Census2001/Popis/H02_01_02/H02_01_02.html |dodeurl=ja }}</ref>

{{Appendix}}
{{Beginnetje|landen & volken|land=Kroatië|2=2012|3=09|4=11}}
{{Coor title dms|46|1|58.8|N|15|52|4.8|E|type:city_region:HR}}

[[Categorie:Plaats in Krapina-Zagorje]]

title: Situering

Provincie: Krapina-Zagorje

Gemeente: Zabok

title: Algemeen

title: Overig

Postcode: 49214 Veliko Trgovišće

Kenteken: KR

Portaal: Kroatië