text:
# Helmuth James von Moltke
Helmuth James Graf von Moltke (Kreisau, 11 maart 1907 – Berlijn, 23 januari 1945) was een Duitse jurist. Hij werkte bij de Abwehr en sprak zich uit tegen de mensenrechtenschendingen door de Duitse legers. Hij leidde de Kreisauer Kreis, een groep van intellectuelen die met elkaar plannen maakten voor de wederopbouw van Duitsland na de ondergang van het nazisme. De Gestapo arresteerde Von Moltke in januari 1944. Een jaar later werd hij opgehangen.

## Levensloop

### Vroege jaren
Von Moltkes vader behoorde tot een oud adellijk geslacht uit Mecklenburg met de naam Moltke. Helmuth van Moltke zelf was een achterneef van Helmuth Johannes Ludwig von Moltke. Zijn moeder Dorothy Innes was een Zuid-Afrikaaanse met Britse wortels. Haar vader was opperrechter van het Hooggerechtshof van de Unie van Zuid-Afrika.
Von Moltkes ouders waren Christian Scientists. Zij behoorden tot de groep die het boek Wetenschap en Gezondheid met Sleutel tot de Heilige Schrift van Mary Baker Eddy, een van de belangrijkste boeken binnen de beweging, in het Duits vertaalden. Helmuth von Moltke maakte later de overstap naar de Evangelische Kerk van Pruisen.
Van 1927 tot 1929 studeerde Von Moltke rechten en politicologie in Breslau, Wenen, Heidelberg en Berlijn. Hij raakte in zijn studententijd betrokken bij de Löwenberger Arbeitsgemeinschaften, waar werklozen met een academische achtergrond en jonge boeren samen kwamen in discussiegroepen om van elkaar te leren.

### Advocaat
Von Moltke deed in 1934 zijn staatsexamen om voor toelating tot de advocatuur. In 1935 bedankte hij voor een aanbod om rechter te worden, omdat hij dan moest toetreden tot de NSDAP. In plaats daarvan opende Von Moltke een eigen advocatenpraktijk in Berlijn en hielp slachtoffers van het nazisme om te emigreren. Hij reisde daarvoor veel naar het buitenland.

### Werkzaam voor de Abwehr
Direct na de Duitse invasie in Polen kwam Von Moltke in dienst van de Abwehr, de militaire inlichtingendienst van de Wehrmacht. Hij diende bij het Oberkommando der Wehrmacht (OKW) onder leiding van admiraal Wilhelm Canaris als expert in internationaal- en krijgsrecht. Von Moltkes belangrijkste taak was het vergaren van inlichtingen van militair-strategisch belang. Hij verwierf deze inlichtingen onder andere via militaire attachés en buitenlandse kranten. Von Moltke functioneerde bovendien als contactpersoon tussen het OKW en het ministerie van Buitenlandse Zaken.
Tijdens zijn reizen in de door Duitsland bezette gebieden kwam Von Moltke veel schendingen van mensenrechten tegen en protesteerde daar vaak tegen. Hij was van de weinige beambten die pleite voor de behandeling van de Sovjet-krijgsgevangenen volgens de Conventie van Genève. Von Moltke schreef hierover in 1941 in een brief: "Zeker meer dan duizend mensen worden dagelijks op deze wijze vermoord, en zeker duizend Duitsers zijn gewend aan moorden. Wat moet ik zeggen wanneer men vraagt: “En wat deed jij in deze tijd?" In dezelfde brief schrijft hij over de Jodenvervolging: "Sinds zaterdag worden de Berlijner Joden verzameld. Ze worden weggezonden met wat ze kunnen dragen. Hoe kan iemand hier weet van hebben en nog vrij rondlopen?"
Von Moltke hoopte dat zijn protesten een humaan effect konden hebben bij het optreden van de Duitse legers. Hij werd daarbij gesteund door anti-Hitlergezinde officieren zoals Canaris en majoor-generaal Hans Oster. Von Moltke schreef een memorandum waarin hij er op aandrong dat de Wehrmacht de Geneefse Conventie en de Haagse Conventie te volgen, in lijn met het internationaal recht en om een goede behandelingen van Duitse krijgsgevangenen in geallieerde handen af te dwingen. Von Moltkes aanbevelingen werden door veldmaarschalk Wilhelm Keitel afgewezen met de opmerking dat die voort kwamen uit een "militair concept van ridderlijke oorlogsvoering".
Von Moltke maakte ook bezwaar tegen het neerschieten van gijzelaars in Nederland en waarschuwde het Deense verzet over de op handen zijnde deportatie van de Deense Joden, waarna het grootste deel van de Deense Joden in een nacht in bootjes richting Zweden werd overgezet.
In 1943 reisde Von Moltke twee keer naar Istanbul, officieel om Duitse koopvaardijschepen die in beslag waren genomen terug te krijgen. In feite ontmoette hij in Turkije een aantal geestverwanten, zoals de Duitse ambassadeur aldaar Franz von Papen. Zij stelden een rapport op dat de Amerikaanse president Franklin D. Roosevelt bereikte. Door zijn adviseurs hechtte Roosevelt weinig waarde aan het rapport. Von Moltke probeerde in contact te komen met de Britse diplomaten, maar dat contact kwam niet goed van de grond.

### Kreisauer Kreis
Von Moltke verzamelde een groep geestverwanten om zich heen die allen een afkeer hadden van he nazisme. Zij kwamen drie maal bij Van Moltke thuis in Kreisau. Daaraan dankte de groep haar naam: de Kreisauer Kreis. Bij de eerste bijeenkomst in mei 1942 werd gesproken over het falen van de scholen en kerken om weerstand te bieden tegen het nazisme. De tweede bijeenkomst in de herfst van 1942 ging over de wederopbouw van Duitsland na de onvermijdelijke eindnederlaag. De derde bijeenkomst in juni 1943 draaide om de vraag hoe Duitse oorlogsmisdadigers na de oorlog berecht moesten worden.

### Arrestatie en vonnis
In januari 1944 waarschuwde Moltke Otto Kiep, die in Berlijn bijeenkomsten bijwoonde van de verzetsgroep rond Hanna Solf, dat de groep was geïnfiltreerd door een Gestapo-agent. De Gestapo ontdekte het lekken van Moltke en arresteerde hem.
Von Moltke was tegen een aanslag op Hitler, omdat hij vreesde dat het van Hitler een martelaar zou maken. Als de aanslag mislukte, dan zou dit catastrofale gevolgen hebben voor het verzet, waarbij veel mensen zouden sterven die Duitsland na de oorlog nodig zou hebben voor het herstel van de democratie. Von Moltkes vrees kwam uit na de mislukte aanslag door Claus von Stauffenberg op 20 juli 1944 en de daarop volgende couppoging. Niet alleen de coupplegers werden vervolgd, maar ook veel geestverwanten waren hun leven niet zeker. Zeker vijfduizend Duitsers werden geëxecuteerd als gevolg van de vervolgingen vanwege de mislukte aanslag.
Von Moltke verscheen voor het Volksgerichtshof waar rechter Roland Freisler op 11 januari 1945 de doodstraf uitsprak vanwege verraad. Vanuit de Tegelgevangenis, terwijl hij wachtte tot het vonnis uitgevoerd werd, schreef hij in een brief aan zijn vrouw dat hij niet voor de rechtbank stond "als een protestant, niet als een grootgrondbezitter, niet als een Pruis of een Duitser, maar als christen en niets anders (…). Maar waar het Derde Rijk zo bang voor is is het volgende: een individu, jouw man, van wie is bewezen dat hij met geestelijken van beide denominaties, protestant en katholiek, vragen besprak over de praktische en ethische eisen van het christendom. Niets anders. Alleen daarom zijn we veroordeeld. Ik huilde net, niet omdat ik verdrietig was of melancholisch, maar omdat ik dankbaar ben en bewogen vanwege dit bewijs van Gods aanwezigheid".
De verzetsvrouw Ruth Andreas-Friedrich en haar medestanders probeerden tevergeefs via hoge nazibonzen het doodvonnis ongedaan te laten maken. Twaalf dagen na het horen van de doodstraf werd Von Moltke opgehangen in de Plötzensee-gevangenis.

## Persoonlijk
Von Moltke was getrouwd met Freya Deichmann (1911-2010), met wie hij twee zonen had.
- Bibsys: 11023831
- Biblioteca Nacional de España: XX4867347
- Bibliothèque nationale de France: cb12054658d (data)
- Catàleg d'autoritats de noms i títols de Catalunya: 981058525712906706
- Gemeinsame Normdatei: 118583395
- International Standard Name Identifier: 0000 0000 8148 1854
- Library of Congress Control Number: n81003931
- Nationale Bibliotheek van Letland: 000222347
- Bibliotheek van het Japanse parlement: 00621142
- Nationale Bibliotheek van Tsjechië: mzk2002157162
- Nationale Bibliotheek van Israël: 987007301549805171
- Nationale Bibliotheek van Polen: a0000001181277
- Nederlandse Thesaurus van Auteursnamen: 070812179
- LIBRIS: 234743
- SNAC: w6t519nm
- Système universitaire de documentation: 028781562
- Virtual International Authority File: 68949059
- WorldCat: E39PBJmDpjHDpKGtx4PtFdDQbd

title: Helmuth James von Moltke

wikitext:
{{Infobox persoon
| naam           = Helmuth James Graf von Moltke
| afbeelding     = HelmuthvonMoltkeJan1945.jpg
| onderschrift   = Von Moltke in 1945
| volledigenaam  =
| geboortedatum  = [[11 maart]] [[1907]]
| geboorteplaats = [[Kreisau]]
| sterfdatum     = [[23 januari]] [[1945]]
| sterfplaats    = [[Berlijn]]
| nationaliteit  = {{DE}}
| beroep         = Jurist
| bekendvan      =
| religie        = [[Protestantisme|protestants]]
| politiek       =
| zieook         =
| website        =
| portaal        = Tweede Wereldoorlog
}}
'''Helmuth James Graf von Moltke''' ([[Kreisau]], [[11 maart]] [[1907]] – [[Berlijn]], [[23 januari]] [[1945]]) was een [[Duitsland|Duitse]] jurist. Hij werkte bij de [[Abwehr]] en sprak zich uit tegen de mensenrechtenschendingen door de Duitse legers. Hij leidde de [[Kreisauer Kreis]], een groep van intellectuelen die met elkaar plannen maakten voor de wederopbouw van Duitsland na de ondergang van het [[nazisme]]. De [[Gestapo]] arresteerde Von Moltke in januari 1944. Een jaar later werd hij opgehangen.

== Levensloop ==
=== Vroege jaren ===
Von Moltkes vader behoorde tot een oud adellijk geslacht uit [[Mecklenburg]] met de naam [[Moltke (geslacht)|Moltke]]. Helmuth van Moltke zelf was een achterneef van [[Helmuth Johannes Ludwig von Moltke]]. Zijn moeder Dorothy Innes was een [[Zuid-Afrika]]aanse met [[Verenigd Koninkrijk|Britse]] wortels. Haar vader was opperrechter van het Hooggerechtshof van de [[Unie van Zuid-Afrika]].

Von Moltkes ouders waren [[Christian Science|Christian Scientists]]. Zij behoorden tot de groep die het boek [[Wetenschap en Gezondheid met Sleutel tot de Heilige Schrift]] van [[Mary Baker Eddy]], een van de belangrijkste boeken binnen de beweging, in het [[Duits]] vertaalden. Helmuth von Moltke maakte later de overstap naar de Evangelische Kerk van Pruisen.

Van 1927 tot 1929 studeerde Von Moltke rechten en politicologie in [[Wrocław|Breslau]], [[Wenen]], [[Heidelberg (Duitsland)|Heidelberg]] en [[Berlijn]]. Hij raakte in zijn studententijd betrokken bij de Löwenberger Arbeitsgemeinschaften, waar werklozen met een academische achtergrond en jonge boeren samen kwamen in discussiegroepen om van elkaar te leren.

=== Advocaat ===
Von Moltke deed in 1934 zijn staatsexamen om voor toelating tot de advocatuur. In 1935 bedankte hij voor een aanbod om rechter te worden, omdat hij dan moest toetreden tot de [[NSDAP]]. In plaats daarvan opende Von Moltke een eigen advocatenpraktijk in Berlijn en hielp slachtoffers van het [[nazisme]] om te emigreren. Hij reisde daarvoor veel naar het buitenland.

=== Werkzaam voor de Abwehr ===
Direct na de Duitse invasie in Polen kwam Von Moltke in dienst van de [[Abwehr]], de militaire inlichtingendienst van de [[Wehrmacht]]. Hij diende bij het [[Oberkommando der Wehrmacht]] (OKW) onder leiding van admiraal [[Wilhelm Canaris]] als expert in internationaal- en krijgsrecht. Von Moltkes belangrijkste taak was het vergaren van inlichtingen van militair-strategisch belang. Hij verwierf deze inlichtingen onder andere via militaire attachés en buitenlandse kranten. Von Moltke functioneerde bovendien als contactpersoon tussen het OKW en het ministerie van Buitenlandse Zaken.

Tijdens zijn reizen in de door Duitsland bezette gebieden kwam Von Moltke veel schendingen van mensenrechten tegen en protesteerde daar vaak tegen. Hij was van de weinige beambten die pleite voor de behandeling van de [[Sovjet-Unie|Sovjet]]-krijgsgevangenen volgens de [[Conventie van Genève]]. Von Moltke schreef hierover in 1941 in een brief: ''"Zeker meer dan duizend mensen worden dagelijks op deze wijze vermoord, en zeker duizend Duitsers zijn gewend aan moorden. Wat moet ik zeggen wanneer men vraagt: “En wat deed jij in deze tijd?"'' In dezelfde brief schrijft hij over de [[Holocaust|Jodenvervolging]]: ''"Sinds zaterdag worden de Berlijner Joden verzameld. Ze worden weggezonden met wat ze kunnen dragen. Hoe kan iemand hier weet van hebben en nog vrij rondlopen?"''

Von Moltke hoopte dat zijn protesten een humaan effect konden hebben bij het optreden van de Duitse legers. Hij werd daarbij gesteund door anti-Hitlergezinde officieren zoals Canaris en majoor-generaal [[Hans Oster]]. Von Moltke schreef een memorandum waarin hij er op aandrong dat de Wehrmacht de Geneefse Conventie en de [[Vredesconferenties van Den Haag|Haagse Conventie]] te volgen, in lijn met het [[internationaal recht]] en om een goede behandelingen van Duitse krijgsgevangenen in [[Geallieerden (Tweede Wereldoorlog)|geallieerde]] handen af te dwingen. Von Moltkes aanbevelingen werden door veldmaarschalk [[Wilhelm Keitel]] afgewezen met de opmerking dat die voort kwamen uit een "militair concept van ridderlijke oorlogsvoering".

Von Moltke maakte ook bezwaar tegen het neerschieten van gijzelaars in Nederland en waarschuwde het Deense verzet over de op handen zijnde deportatie van de Deense Joden, waarna het grootste deel van de Deense Joden in een nacht in bootjes richting [[Zweden]] werd overgezet.
In 1943 reisde Von Moltke twee keer naar [[Istanbul]], officieel om Duitse koopvaardijschepen die in beslag waren genomen terug te krijgen. In feite ontmoette hij in [[Turkije]] een aantal geestverwanten, zoals de Duitse ambassadeur aldaar [[Franz von Papen]]. Zij stelden een rapport op dat de [[Verenigde Staten|Amerikaanse]] president [[Franklin D. Roosevelt]] bereikte. Door zijn adviseurs hechtte Roosevelt weinig waarde aan het rapport. Von Moltke probeerde in contact te komen met de Britse diplomaten, maar dat contact kwam niet goed van de grond.

=== Kreisauer Kreis ===
Von Moltke verzamelde een groep geestverwanten om zich heen die allen een afkeer hadden van he [[nazisme]]. Zij kwamen drie maal bij Van Moltke thuis in [[Kreisau]]. Daaraan dankte de groep haar naam: de [[Kreisauer Kreis]]. Bij de eerste bijeenkomst in mei 1942 werd gesproken over het falen van de scholen en kerken om weerstand te bieden tegen het nazisme. De tweede bijeenkomst in de herfst van 1942 ging over de wederopbouw van Duitsland na de onvermijdelijke eindnederlaag. De derde bijeenkomst in juni 1943 draaide om de vraag hoe Duitse oorlogsmisdadigers na de oorlog berecht moesten worden.

=== Arrestatie en vonnis ===
[[Bestand:Bundesarchiv_Bild_147-1277,_Volksgerichtshof,_Helmuth_James_Graf_v._Moltke.jpg|thumb|right|200px|Moltke voor het [[Volksgerichtshof]].]]
In januari 1944 waarschuwde Moltke [[Otto Kiep]], die in Berlijn bijeenkomsten bijwoonde van de verzetsgroep rond [[Hanna Solf]], dat de groep was geïnfiltreerd door een [[Gestapo]]-agent. De Gestapo ontdekte het lekken van Moltke en arresteerde hem.

Von Moltke was tegen een aanslag op Hitler, omdat hij vreesde dat het van Hitler een martelaar zou maken. Als de aanslag mislukte, dan zou dit catastrofale gevolgen hebben voor het verzet, waarbij veel mensen zouden sterven die Duitsland na de oorlog nodig zou hebben voor het herstel van de democratie. Von Moltkes vrees kwam uit na de [[Complot van 20 juli 1944|mislukte aanslag]] door [[Claus von Stauffenberg]] op 20 juli 1944 en de daarop volgende couppoging. Niet alleen de coupplegers werden vervolgd, maar ook veel geestverwanten waren hun leven niet zeker. Zeker vijfduizend Duitsers werden geëxecuteerd als gevolg van de vervolgingen vanwege de mislukte aanslag.

Von Moltke verscheen voor het [[Volksgerichtshof]] waar rechter [[Roland Freisler]] op 11 januari 1945 de doodstraf uitsprak vanwege verraad. Vanuit de [[Tegelgevangenis]], terwijl hij wachtte tot het vonnis uitgevoerd werd, schreef hij in een brief aan zijn vrouw dat hij niet voor de rechtbank stond ''"als een protestant, niet als een grootgrondbezitter, niet als een Pruis of een Duitser, maar als christen en niets anders (…). Maar waar het Derde Rijk zo bang voor is is het volgende: een individu, jouw man, van wie is bewezen dat hij met geestelijken van beide denominaties, protestant en katholiek, vragen besprak over de praktische en ethische eisen van het christendom. Niets anders. Alleen daarom zijn we veroordeeld. Ik huilde net, niet omdat ik verdrietig was of melancholisch, maar omdat ik dankbaar ben en bewogen vanwege dit bewijs van Gods aanwezigheid".''

De verzetsvrouw [[Ruth Andreas-Friedrich]] en haar medestanders probeerden tevergeefs via hoge nazibonzen het doodvonnis ongedaan te laten maken.<ref>Ruth Andreas-Friedrich (2016). ''Ik woonde in Berlijn. De dagboeken van een Duitse verzetsvrouw, 1938-1948''. Amsterdam: Balans, p.16-168</ref> Twaalf dagen na het horen van de doodstraf werd Von Moltke opgehangen in de [[Plötzensee (gevangenis)|Plötzensee]]-gevangenis.

== Persoonlijk ==
Von Moltke was getrouwd met [[Freya von Moltke|Freya Deichmann]] (1911-2010), met wie hij twee zonen had.
{{Commonscat}}{{Appendix|1=Bron|2=
*{{Bronvermelding anderstalige Wikipedia|taal=de|titel=Helmuth James von Moltke|oldid=1265555077|datum=20250111}}
{{References}}
}}

{{Bibliografische informatie}}
{{DEFAULTSORT:Moltke, Helmuth James}}
[[Categorie:Duitse adel]]
[[Categorie:Duits geëxecuteerd persoon]]
[[Categorie:Duits jurist]]
[[Categorie:Duits militair in de Tweede Wereldoorlog]]
[[Categorie:Duits verzetsstrijder in de Tweede Wereldoorlog]]

title: Algemene informatie

Geboren: 11 maart 1907 · Kreisau

Overleden: 23 januari 1945 · Berlijn

Nationaliteit(en): Duitsland

Religie: protestants

Beroep(en): Jurist

Portaal: Tweede Wereldoorlog


text:
# Phil Bastiaans
Philippe 'Phil' Bastiaans (Maastricht, 1 augustus 1973) is een Nederlandse autocoureur en zakenman. Bastiaans is de huidige kampioen in het Dutch HTC GT4 Championship, algemeen beschouwd als de koningsklasse van de Nederlandse autosport. In zijn lange carrière werd Bastiaans onder meer Nederlands kampioen in de Renault Clio Cup (1996), Renault Megáne Cup (1998) en Alfa 147 GTA Challenge (2004). In 1998 won hij tevens de internationale Renault Mégane Cup en in 2002 won hij de Europese Renault Clio Cup. Sinds 2008 runt de in Beek woonachtige Bastiaans met zijn vrouw een autosportevenementenbedrijf. Daarnaast is Bastiaans werkzaam als rijinstructeur bij Porsche.

wikiname: nlwiki

title: Phil Bastiaans

in_language: nl

wikitext:
'''Philippe 'Phil' Bastiaans''' ([[Maastricht]], [[1 augustus]] [[1973]]) is een [[Nederland]]se [[autocoureur]] en [[zakenman]]. Bastiaans is de huidige kampioen in het Dutch HTC GT4 Championship, algemeen beschouwd als de koningsklasse van de Nederlandse autosport. In zijn lange carrière werd Bastiaans onder meer Nederlands kampioen in de Renault Clio Cup (1996), Renault Megáne Cup (1998) en Alfa 147 GTA Challenge (2004). In 1998 won hij tevens de internationale Renault Mégane Cup en in 2002 won hij de Europese Renault Clio Cup. Sinds 2008 runt de in [[Beek (Limburg)|Beek]] woonachtige Bastiaans met zijn vrouw een autosportevenementenbedrijf. Daarnaast is Bastiaans werkzaam als rijinstructeur bij Porsche.

{{DEFAULTSORT:Bastiaans, Phil}}
[[Categorie:Nederlands ondernemer]]
[[Categorie:Nederlands autocoureur]]


text:
# Pagodula cossmanni
Pagodula cossmanni is een slakkensoort uit de familie van de Muricidae. De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1897 door Locard.

title: Pagodula cossmanni

wikitext:
{{Taxobox
| titelweergave = cursief
| naam = ''Pagodula cossmanni''
| afbeelding = Pagodula cossmanni (MNHN-IM-2000-136).jpeg
| rijk = [[Dieren (biologie)|Animalia]] (Dieren)
| stam = [[Weekdieren|Mollusca]] ([[Weekdieren]])
| klasse = [[Slakken|Gastropoda]] (Slakken)
| clade1 = [[Neogastropoda]]
| familie = [[Muricidae]]
| geslacht = ''[[Pagodula]]''
| w-naam = ''Pagodula cossmanni''
| auteur = Locard
| datum = 1897
| haakjes = ja
| commons =
| species =
| worms = 181039
}}
'''''Pagodula cossmanni''''' is een [[slakken|slakkensoort]] uit de familie van de [[Muricidae]].<ref>Gofas, S. (2012). <i>Pagodula cossmanni</i> (Locard, 1897). Geraadpleegd via:  World Register of Marine Species op http://www.marinespecies.org/aphia.php?p=taxdetails&id=181039</ref> De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1897 door Locard.

{{Appendix}}
{{beginnetje|biologie|2013|03|09}}

[[Categorie:Pagodula|cossmanni]]

title: Pagodula cossmanni

Rijk: Animalia (Dieren)

Stam: Mollusca (Weekdieren)

Klasse: Gastropoda (Slakken)

Clade: Neogastropoda

Familie: Muricidae

Geslacht: Pagodula

title: Soort

Portaal: Biologie


text:
# Doto lancei
Doto lancei is een slakkensoort uit de familie van de Dotidae. De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1967 door Ev. Marcus & Er. Marcus.

title: Doto lancei

wikitext:
{{Taxobox
| titelweergave = cursief
| naam = ''Doto lancei''
| afbeelding =
| rijk = [[Dieren (biologie)|Animalia]] (Dieren)
| stam = [[Weekdieren|Mollusca]] (Weekdieren)
| klasse = [[Slakken|Gastropoda]] (Slakken)
| orde     = [[Nudibranchia]] (Zeenaaktslakken)
| familie = [[Kroonslakken|Dotidae]] (Kroonslakken)
| geslacht = ''[[Doto]]''
| w-naam = ''Doto lancei''
| auteur = Ev. Marcus & Er. Marcus
| datum = 1967
| haakjes =
| worms = 575071
}}
'''''Doto lancei''''' is een [[slakken|slakkensoort]] uit de familie van de [[Dotidae]].<ref>Rosenberg, G. (2012). <i>Doto lancei</i> Ev. Marcus & Er. Marcus, 1967. Geraadpleegd via:  World Register of Marine Species op http://www.marinespecies.org/aphia.php?p=taxdetails&id=575071</ref> De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1967 door Ev. Marcus & Er. Marcus.

{{Appendix}}
{{beginnetje|biologie|2013|03|09}}

[[Categorie:Dotidae]]

title: Doto lancei

Orde: Nudibranchia (Zeenaaktslakken)

Familie: Dotidae (Kroonslakken)

Geslacht: Doto

title: Soort


text:
# Barry Gibb
Sir Barry Alan Crompton Gibb (Douglas, 1 september 1946) is een Britse zanger, songwriter en producer afkomstig van het eiland Man. Met zijn broers Robin en Maurice vormde hij de Bee Gees, een van de succesvolste popgroepen aller tijden. Het trio startte in Australië, waar de familie Gibb in 1958 naartoe was verhuisd, maar de grootste successen kwamen nadat ze naar Engeland waren teruggekeerd. Gibb staat bekend om zijn falsetstem. In Groot-Brittannië heeft hij het record voor zes opeenvolgende nummer 1-hits. Als singer-songwriter was Gibb zowel actief binnen de Bee Gees als daarbuiten. Zo schreef hij ook nummers voor zijn jongste broer Andy. Daarnaast schreef Gibb onder andere voor Barbra Streisand, Dionne Warwick, Diana Ross, Céline Dion en Michael Jackson. Barry Gibb is de laatste overlevende van de drie musicerende broers Gibb. De jongste broer, Andy Gibb, trad in het begin soms ook op met de Bee Gees, maar was geen vast lid van de groep en overleed als eerste. Op 30 december 2017 kreeg Barry Gibb de titel 'Sir'.

## Biografie

### Vroege leven
Gibb werd geboren als zoon van Barbara en Hugh Gibb op het eiland Man. Hij heeft een oudere zus, Lesley (1945) en drie jongere broers: de tweeling Robin (1949-2012), Maurice (1949-2003) en Andy (1958-1988). Toen Barry twaalf was, verhuisde het gezin naar Australië. Daar begon Gibb samen met zijn twee jongere broers op te treden als de Bee Gees. In 1967 keerden de broers terug naar Engeland, waar zij hun uiteindelijke doorbraak zouden maken.

### Carrière
Gibb was als lid van de Bee Gees zeer succesvol. De band behoort tot de bestverkochte artiesten aller tijden. Het album Saturday Night Fever was tot de komst van het album Thriller van Michael Jackson het bestverkochte album ooit. De Bee Gees hadden verschillende hits en werden zestien keer genomineerd voor de Grammy's, waarvan ze er negen wonnen.

### Buiten de Bee Gees
In 1969 vielen de Bee Gees geleidelijk uiteen door solo-ambities. Gibb werkte begin 1970 aan een country-getint album met de werktitel The Kid's No Good; het zou nooit worden uitgebracht behalve de single I'll Kiss Your Memory die alleen in Nederland de top 20 haalde. De geplande opvolger One Bad Thing werd in juli 1970 op de Duitse televisie aan het publiek voorgesteld tijdens een missverkiezing voor tienermeisjes waar Gibb tevens plaatsnam in de jury. De single werd na enkele reeds geperste exemplaren ingetrokken, omdat de Bee Gees in augustus 1970 weer bijeenkwamen. Twee nummers van het comebackalbum Two Years On werden gecoverd door zangeres P.P. Arnold voor haar eerste soloplaat (pas in 2020 uitgebracht) waaraan Gibb meewerkte als producer.
In 1972 ging Gibb naar Los Angeles voor opnames in de Record Plant Studios op te nemen; ook deze werden niet uitgebracht en daarmee leek hij af te zien van een parallelle solocarrière. Gibb richtte zich weer volledig op de Bee Gees en maakte datzelfde een trip door Israël en de gelijknamige single die hij schreef, afkomstig van het album Trafalgar, was een "love song to Israël" toen hij dit daar bracht op het podium. Het werd een bescheiden hit in Nederland, België en Nieuw-Zeeland.
Pas in 1978 bracht Gibb weer een solosingle uit; de Beatles-cover A Day in the Life, afkomstig van de soundtrack van de film Sgt. Pepper's Lonely Hearts Club Band waarin de Bee Gees samen met Peter Frampton de hoofdrolspelers waren. Robin zong op de B-kant zijn versie van Oh! Darling.
In 1980 produceerde Gibb het album Guilty voor Barbra Streisand; op verzoek van de zangeres/actrice trad hij ook op als duetpartner op het titelnummer en What Kind of Fool
In 1984 bracht Gibb een soloalbum uit; Now Voyager, de soundtrack van de gelijknamige film waarin hij een rol speelde. Shine Shine werd een bescheiden hit.
In 2009 kondigde Gibb aan weer te gaan optreden met Robin als de Bee Gees. Robin overleed echter op 20 mei 2012 aan kanker. Op 7 oktober 2016 bracht Gibb na 32 jaar weer een soloalbum uit, getiteld In the Now. Het bereikte de 12e positie in de Nederlandse Album Top 100.
Gibb begon na de dood van zijn broers weer op te treden, na lang aandringen van zijn vrouw, in 2014. Hij trad op, samen met zijn zoon Steven, een heavymetalartiest. Soms ook met zijn nichtje Samantha, een dochter van een van zijn overleden broers, en andere muzikanten. Ook werd hij voor diverse gastoptredens gevraagd. In 2020 trad hij nog op tot de coronacrisis uitbrak.
Ondertussen kreeg Gibb op dinsdag 26 juni 2018 tijdens een plechtigheid in Buckingham Palace de titel van ridder. Door kroonprins Charles werd hij ridder geslagen vanwege zijn verdiensten in de muziekwereld en zijn liefdadigheidswerk. 'Knight fever' was de grappige titel in de Britse kranten. Een verwijzing naar de Bee Gees-klassieker Night fever.
Op 8 januari 2021 bracht Gibb het countryduet-album Greenfields: The Gibb Brothers' Songbook, Vol 1 uit, met daarop nieuwe uitvoeringen van Bee Gees-nummers. Aan het album werkten onder anderen Dolly Parton, Keith Urban, Sheryl Crow, Miranda Lambert en Jason Isbell mee. Het album werd geproduceerd door Dave Cobb.

## Discografie

### Albums
- 1970: The Kid's No Good (niet uitgebracht)
- 1984: Now Voyager
- 2006: The Eaten Alive Demos (iTunes)
- 2006: The Guilty Demos (iTunes)
- 2006: The Eyes That See in the Dark Demos (iTunes)
- 2006: The Heartbreaker Demos (iTunes)
- 2016: In the Now
- 2021: Greenfields: The Gibb Brothers' Songbook, Vol 1

### Singles
- 1970: I'll Kiss Your Memory
- 1978: A Day in the Life (Beatles-cover)
- 1981: Guilty (duet met Barbra Streisand)
- 1981: What Kind of Fool (duet met Barbra Streisand)
- 1984: Shine Shine
- 1984: Fine Line
- 1988: Childhood Days
- 2006: Dr. Mann
- 2006: Underworld
- 2007: Drown on the River
- 2011: All in Your Name (met Michael Jackson)
- 2016: In the Now
- 2016: Star Crossed Lovers
- 2020: Words of a Fool (duet met Jason Isbell)

### Soundtrack
- 1988: Hawks

### Radio 2 Top 2000
| Nummer met noteringen in de NPO Radio 2 Top 2000 | '99 | '00 | '01 | '02 | '03 | '04 | '05 | '06 | '07 | '08 | '09 | '10 | '11 | '12 | '13  | '14  | '15  | '16  | '17  | '18  | '19  | '20  | '21  | '22  | '23  | '24  |
| ------------------------------------------------ | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | ---- | ---- | ---- | ---- | ---- | ---- | ---- | ---- | ---- | ---- | ---- | ---- |
| Guilty (met Barbra Streisand)                    | 592 | 669 | 539 | 752 | 686 | 519 | 401 | 482 | 464 | 488 | 596 | 489 | 725 | 931 | 1358 | 1208 | 1313 | 1219 | 1385 | 1059 | 1278 | 1097 | 1176 | 1117 | 1058 | 1233 |

1. ↑  Een vetgedrukt getal geeft de hoogste notering aan.

title: Barry Gibb

wikitext:
{{Infobox artiest
| naam                 = Barry Gibb
| afbeelding           = Barry Gibb in 2017-Glasto17-197 (34744934874).jpg
| onderschrift         = Barry Gibb in 2017
| volledige naam       = Barry Alan Crompton Gibb
| bijnaam              =
| geboren              = [[1 september]] [[1946]]
| overleden            =
| land                 = {{GB}}
| jaren-actief         = 1958-heden
| genre                = [[Poprock]], [[Disco (muziekgenre)|disco]], [[Countrymuziek|country]]
| instrument           = [[Gitaar]]
| zangstem = [[Contratenor]]
| label                = [[Polydor]]
| acts                 = [[Bee Gees]]
| website              = https://www.barrygibb.com/
}}
'''[[Sir (titel)|Sir]] Barry Alan Crompton Gibb''' ([[Douglas (Man)|Douglas]], [[1 september]] [[1946]]) is een [[Verenigd Koninkrijk (hoofdbetekenis)|Brits]]e [[zanger]], [[songwriter]] en [[muziekproducent|producer]] afkomstig van het eiland [[Man (eiland)|Man]]. Met zijn broers [[Robin Gibb|Robin]] en [[Maurice Gibb|Maurice]] vormde hij de [[Bee Gees]], een van de succesvolste popgroepen aller tijden. Het trio startte in [[Australië (land)|Australië]], waar de familie Gibb in 1958 naartoe was verhuisd, maar de grootste successen kwamen nadat ze naar Engeland waren teruggekeerd. Gibb staat bekend om zijn [[kopstem|falset]]stem. In [[Verenigd Koninkrijk|Groot-Brittannië]] heeft hij het record voor zes opeenvolgende nummer 1-hits. Als singer-songwriter was Gibb zowel actief binnen de Bee Gees als daarbuiten. Zo schreef hij ook nummers voor zijn jongste broer Andy. Daarnaast schreef Gibb onder andere voor [[Barbra Streisand]], [[Dionne Warwick]], [[Diana Ross (zangeres)|Diana Ross]], [[Céline Dion]] en [[Michael Jackson]]. Barry Gibb is de laatste overlevende van de drie musicerende broers Gibb. De jongste broer, [[Andy Gibb]], trad in het begin soms ook op met de Bee Gees, maar was geen vast lid van de groep en overleed als eerste. Op 30 december 2017 kreeg Barry Gibb de titel 'Sir'.<ref>[https://nos.nl/artikel/2209826-ringo-starr-en-barry-gibb-zijn-nu-knight.html Ringo Starr en Barry Gibb zijn nu 'knight', NOS.nl, 20 december 2017]</ref>

== Biografie ==
=== Vroege leven ===
Gibb werd geboren als zoon van Barbara en Hugh Gibb op het eiland [[Man (eiland)|Man]]. Hij heeft een oudere zus, Lesley (1945) en drie jongere broers: de tweeling [[Robin Gibb|Robin]] (1949-2012), [[Maurice Gibb|Maurice]] (1949-2003) en [[Andy Gibb|Andy]] (1958-1988). Toen Barry twaalf was, verhuisde het gezin naar Australië. Daar begon Gibb samen met zijn twee jongere broers op te treden als de [[Bee Gees]]. In 1967 keerden de broers terug naar Engeland, waar zij hun uiteindelijke doorbraak zouden maken.

=== Carrière ===
{{Zie hoofdartikel|Bee Gees}}
Gibb was als lid van de Bee Gees zeer succesvol. De band behoort tot de bestverkochte artiesten aller tijden. Het album ''[[Saturday Night Fever (album)|Saturday Night Fever]]'' was tot de komst van het album ''[[Thriller (album)|Thriller]]'' van [[Michael Jackson]] het bestverkochte album ooit. De Bee Gees hadden verschillende hits en werden zestien keer genomineerd voor de [[Grammy Award|Grammy's]], waarvan ze er negen wonnen.

=== Buiten de Bee Gees ===
In 1969 vielen de Bee Gees geleidelijk uiteen door solo-ambities. Gibb werkte begin 1970 aan een country-getint album met de werktitel ''[[The Kid's No Good]]''; het zou nooit worden uitgebracht behalve de single ''[[I'll Kiss Your Memory]]'' die alleen in Nederland de top 20 haalde. De geplande opvolger ''[[One Bad Thing]]'' werd in juli 1970 op de Duitse televisie aan het publiek voorgesteld tijdens een missverkiezing voor tienermeisjes waar Gibb tevens plaatsnam in de jury. De single werd na enkele reeds geperste exemplaren ingetrokken, omdat de Bee Gees in augustus 1970 weer bijeenkwamen. Twee nummers van het comebackalbum ''Two Years On'' werden gecoverd door zangeres [[P.P. Arnold]] voor haar eerste soloplaat (pas in 2020 uitgebracht) waaraan Gibb meewerkte als producer.

In 1972 ging Gibb naar Los Angeles voor opnames in de Record Plant Studios op te nemen; ook deze werden niet uitgebracht en daarmee leek hij af te zien van een parallelle solocarrière. Gibb richtte zich weer volledig op de Bee Gees en maakte datzelfde een trip door [[Israël]] en de gelijknamige single die hij schreef, afkomstig van het album ''Trafalgar'', was een "love song to Israël" toen hij dit daar bracht op het podium. Het werd een bescheiden hit in Nederland, België en Nieuw-Zeeland.

Pas in 1978 bracht Gibb weer een solosingle uit; de [[The Beatles|Beatles]]-cover ''[[A Day in the Life]]'', afkomstig van de soundtrack van de film ''[[Sgt. Pepper's Lonely Hearts Club Band (film)|Sgt. Pepper's Lonely Hearts Club Band]]'' waarin de Bee Gees samen met [[Peter Frampton]] de hoofdrolspelers waren. Robin zong op de B-kant zijn versie van ''[[Oh! Darling]]''.

In 1980 produceerde Gibb het album ''[[Guilty (album van Barbra Streisand)|Guilty]]'' voor [[Barbra Streisand]]; op verzoek van de zangeres/actrice trad hij ook op als duetpartner op [[Guilty (single van Barbra Streisand & Barry Gibb)|het titelnummer]] en ''[[What Kind of Fool]]''

In 1984 bracht Gibb een soloalbum uit; ''[[Now Voyager]]'', de soundtrack van de gelijknamige film waarin hij een rol speelde. ''Shine Shine'' werd een bescheiden hit.

In 2009 kondigde Gibb aan weer te gaan optreden met Robin als de Bee Gees. Robin overleed echter op 20 mei 2012 aan kanker. Op 7 oktober 2016 bracht Gibb na 32 jaar weer een soloalbum uit, getiteld ''[[In the Now]]''. Het bereikte de 12e positie in de Nederlandse [[Album Top 100]].

Gibb begon na de dood van zijn broers weer op te treden, na lang aandringen van zijn vrouw, in 2014. Hij trad op, samen met zijn zoon Steven, een heavymetalartiest. Soms ook met zijn nichtje Samantha, een dochter van een van zijn overleden broers, en andere muzikanten. Ook werd hij voor diverse gastoptredens gevraagd. In 2020 trad hij nog op tot de [[coronapandemie|coronacrisis]] uitbrak.

Ondertussen kreeg Gibb op dinsdag 26 juni 2018 tijdens een plechtigheid in Buckingham Palace de titel van ridder. Door kroonprins Charles werd hij ridder geslagen vanwege zijn verdiensten in de muziekwereld en zijn liefdadigheidswerk. 'Knight fever' was de grappige titel in de Britse kranten. Een verwijzing naar de Bee Gees-klassieker ''[[Night Fever|Night fever]]''.

Op 8 januari 2021 bracht Gibb het countryduet-album ''Greenfields: The Gibb Brothers' Songbook, Vol 1'' uit, met daarop nieuwe uitvoeringen van Bee Gees-nummers. Aan het album werkten onder anderen [[Dolly Parton]], [[Keith Urban]], [[Sheryl Crow]], [[Miranda Lambert]] en [[Jason Isbell]] mee. Het album werd geproduceerd door Dave Cobb.<ref>[https://www.rollingstone.com/music/music-country/barry-gibb-bee-gees-album-jason-isbell-1085952/ Barry Gibb Previews New Album With the Jason Isbell Duet 'Words of a Fool'], ''Rolling Stone'', 6 november 2020</ref>

== Discografie ==
=== Albums ===
* 1970: ''The Kid's No Good'' (niet uitgebracht)
* 1984: ''Now Voyager''
* 2006: ''The Eaten Alive Demos'' (iTunes)
* 2006: ''The Guilty Demos'' (iTunes)
* 2006: ''The Eyes That See in the Dark Demos'' (iTunes)
* 2006: ''The Heartbreaker Demos'' (iTunes)
* 2016: ''In the Now''
* 2021: ''Greenfields: The Gibb Brothers' Songbook, Vol 1''

=== Singles ===
* 1970: ''I'll Kiss Your Memory''
* 1978: ''[[A Day in the Life]]'' ([[The Beatles|Beatles]]-cover)
* 1981: ''[[Guilty (single van Barbra Streisand & Barry Gibb)|Guilty]]'' (duet met [[Barbra Streisand]])
* 1981: ''What Kind of Fool'' (duet met Barbra Streisand)
* 1984: ''Shine Shine''
* 1984: ''Fine Line''
* 1988: ''Childhood Days''
* 2006: ''Dr. Mann''
* 2006: ''Underworld''
* 2007: ''Drown on the River''
* 2011: ''[[All in Your Name]]'' (met [[Michael Jackson]])
* 2016: ''In the Now''
* 2016: ''Star Crossed Lovers''
*2020: ''Words of a Fool'' (duet met [[Jason Isbell]])

=== Soundtrack ===
* 1988: ''Hawks''

=== Radio 2 Top 2000 ===
{{Tabel NPO Radio 2 Top 2000}}

== Externe link ==
*{{en}} [https://www.barrygibb.com/ Officiële website]

{{Appendix}}
{{Bibliografische informatie}}

{{DEFAULTSORT:Gibb, Barry}}
[[Categorie:Brits zanger]]
[[Categorie:Bee Gees]]
[[Categorie:Manx zanger]]

title: Algemene informatie

Volledige naam: Barry Alan Crompton Gibb

Geboren: 1 september 1946

Geboorteplaats: Douglas

Land: Verenigd Koninkrijk

title: Werk

Genre(s): Poprock, disco, country

Instrument(en): Gitaar

Zangstem: Contratenor

Label(s): Polydor

Act(s): Bee Gees