text:
# Cerrito (Paraguay)
Cerrito is een gemeente (in Paraguay un distrito genoemd) in het departement Ñeembucú, en telt ongeveer 5700 inwoners.
De gemeente ligt aan de Paraná rivier op de grens met Argentinië.
De naam is afgeleid van de een kleine heuvel (cerrito) met uitzicht op het stadje, de rivier en de omgeving.

title: Cerrito (Paraguay)

wikitext:
{{Infobox plaats in Paraguay
| naam = Cerrito
| soort = District
| land  = Paraguay
| coa  =
| flag =
| area = [[Ñeembucú]]
| lat_deg = 27 | lat_min =  20 | lat_sec =   4 | lat_dir = S
| lon_deg = 57 | lon_min = 38 | lon_sec =  27 | lon_dir = W
| km2       = 711,42<ref>[https://web.archive.org/web/20151026072721/http://www.catastro.gov.py:8060/pmapper/map_default.phtml Ministerio de Hacienda; Nationale Dienst van het Kadaster (SNC)]</ref>
| census    = 2018<ref>[http://www.dgeec.gov.py/Publicaciones/Biblioteca/proyeccion%20nacional/Proyeccion%20de%20la%20poblacion%20distrital.xlsx Dirección General de Estadística, Encuestas y Censos (DGEEC); Prognose 2018]</ref>
| inwoners  = 5.662
| dichtheid = 8
| hoogte = 44
| burgemeester =
| overignaam = [[Dirección General de Estadística, Encuestas y Censos (DGEEC)|DGEEC]]-code
| overig     = 1203<ref>[http://www.dgeec.gov.py/clasificadores/clasificadores/Nacional/Localizacion%20Geografica/Catalogo%20de%20Localizacion%20Geografica%20del%20Paraguay%20-%202014.xlsx Dirección General de Estadística, Encuestas y Censos (DGEEC); Localización Geográfica.]</ref>
| www =
 | detailkaart           = Cerrito - Paraguay.PNG
| detailkaartbijschrift = Inplanting in het departement
| image   = Paraná River.jpg
| caption = De Paraná, grensrivier naast de gemeente
}}

'''Cerrito''' is een gemeente (in Paraguay ''un distrito'' genoemd) in het [[Departementen van Paraguay|departement]] [[Ñeembucú]], en telt ongeveer 5700 inwoners.

De gemeente ligt aan de [[Paraná (rivier)|Paraná]] rivier op de grens met [[Argentinië]].

De naam is afgeleid van de een kleine heuvel (''cerrito'') met uitzicht op het stadje, de rivier en de omgeving.

{{Appendix}}
{{DEFAULTSORT:Cerrito}}

[[Categorie:District van Paraguay]]

title: Situering

Departement: Ñeembucú

title: Algemeen

title: Detailkaart

Detailkaart:
Kaart van Cerrito
Inplanting in het departement

title: Foto's

Portaal: Zuid-Amerika


text:
# Potton United FC
Potton United FC is een voetbalclub uit Engeland, die in 1943 is opgericht en afkomstig is uit Potton. De club speelt anno 2021 bij Spartan South Midlands Football League.

## Erelijst
- United Counties League Premier Division (2) : 1986-1987, 1988-1989
- United Counties League Division One (1) : 2003-2004
- United Counties League Knockout Cup (2) : 1972-1973, 2004-2005
- Bedfordshire Intermediate Cup (1) : 1944
- North Beds Charity Cup (1) : 2017-2018

## Records
- Beste prestatie FA Cup : Derde kwalificatieronde, 1974-1975
- Beste prestatie FA Trophy : Derde Kwalificatieronde, 1971-1972 & 1972-1973
- Beste prestatie FA Vase : Vijfde ronde, 1989-1990

wikiname: nlwiki

title: Potton United FC

in_language: nl

wikitext:
{{Infobox voetbalclub
| naamclub             = Potton United FC
| bijnaam              = The Royals
| volledigenaam        = Potton United Football Club
| afbeelding           =
| onderschrift         =
| logo                 =
| stamnummer           =
| oprichting           = 1943
| opgeheven            =
| plaats               = [[Potton]], [[Engeland]]
| leden                =
| velden               =
| stadion              = [[The Hollow (Potton United FC)|The Hollow]]
| capaciteit           =
| complex              =
| capaciteit complex   =
| voorzitter           =
| eigenaar             = [[Alan Riley]]
| manager              =
| trainer              =
| assistent-trainer    =
| technisch directeur  =
| algemeen directeur   =
| sponsor              =
| kledingmerk          =
| begroting            =
| speeldag             =
| competitie           = [[Spartan South Midlands Football League|Spartan South Midlands]]
| eindklassering       =
| prijzen              =
| aantal x Europees    =
| bijzonderheden       =
| website              =
| afbeelding2          =
| geldig               =
| resultatenHuidig     =
| resultatenHistorisch =
| pattern_la1=_whiteborder|pattern_b1=_collarwhite|pattern_ra1=_whiteborder|pattern_sh1=_whitebottom
|leftarm1=0000FF|body1=0000FF|rightarm1=0000FF|shorts1=0000FF|socks1=0000FF|
pattern_la2=|pattern_b2=|pattern_ra2=|leftarm2=000000|body2=FF0000|rightarm2=000000|shorts2=000000|socks2=FF0000|
| vorige_seizoen       =
| volg_seizoen         =
}}

'''Potton United FC''' is een voetbalclub uit Engeland, die in 1943 is opgericht en afkomstig is uit Potton. De club speelt anno 2021 bij Spartan South Midlands Football League.

== Erelijst ==

*[[United Counties League]] Premier Division '''(2)''' : 1986-1987, 1988-1989
*[[United Counties League]] Division One '''(1)''' : 2003-2004
*[[United Counties League]] Knockout Cup '''(2)''' : 1972-1973, 2004-2005
*[[Bedfordshire Intermediate Cup]] '''(1)''' : 1944
*[[North Beds Charity Cup]] '''(1)''' : 2017-2018

== Records ==

*Beste prestatie FA Cup : Derde kwalificatieronde, 1974-1975
*Beste prestatie FA Trophy : Derde Kwalificatieronde, 1971-1972 & 1972-1973
*Beste prestatie FA Vase : Vijfde ronde, 1989-1990

[[Categorie:Engelse voetbalclub]]
[[Categorie:Sport in East of England]]
[[Categorie:Central Bedfordshire]]

title: Potton United FC

Naam: Potton United Football Club

Bijnaam: The Royals

Plaats: Potton, Engeland

Stadion: The Hollow

Eigenaar: Alan Riley

Competitie: Spartan South Midlands

Thuis: Uit

Portaal: Voetbal


text:
# Desmiphora fuscosignata
Desmiphora fuscosignata is een keversoort uit de familie van de boktorren (Cerambycidae). De wetenschappelijke naam van de soort werd voor het eerst geldig gepubliceerd in 1942 door Breuning.

title: Desmiphora fuscosignata

wikitext:
{{Taxobox insect
| naam = ''Desmiphora fuscosignata''
| titelweergave = cursief
| afbeelding =
| afbeeldingtekst =
| orde = [[Kevers|Coleoptera]] (Kevers)
| familie = [[Boktorren|Cerambycidae]] (Boktorren)
| onderfamilie = [[Lamiinae]]
| geslacht = ''[[Desmiphora]]''
| w-naam = ''Desmiphora fuscosignata''
| auteur = [[Stephan von Breuning|Breuning]]
| datum = 1942
| haakjes =
| commons =
| species =
}}
'''''Desmiphora fuscosignata''''' is een [[kevers]]oort uit de familie van de [[Boktorren|boktorren (Cerambycidae)]]. De wetenschappelijke naam van de soort werd voor het eerst geldig gepubliceerd in 1942 door Breuning.<ref>{{Brontabel|9999-Cerambycidae}} (bezocht 30 januari 2014)</ref>

{{Appendix}}
{{Beginnetje|biologie|2014|02|17}}

[[Categorie:Desmiphora|fuscosignata]]

title: Desmiphora fuscosignata

Rijk: Animalia (Dieren)

Stam: Arthropoda (Geleedpotigen)

Klasse: Insecta (Insecten)

Orde: Coleoptera (Kevers)

Familie: Cerambycidae (Boktorren)

Onderfamilie: Lamiinae

Geslacht: Desmiphora

title: Soort

Portaal: Biologie · Insecten


text:
# Station Musselburgh
Musselburgh is een spoorwegstation van National Rail aan de East Coast Main Line in East Lothian in Schotland. Het station is eigendom van Network Rail en wordt beheerd door ScotRail. Het station is geopend in 1988.

title: Station Musselburgh

wikitext:
{{Infobox spoorwegstation Verenigd Koninkrijk
| naam        = Musselburgh
| andere naam =
| code        = MUB
| afbeelding  = Musselburgh railway station, East Lothian - train west for Edinburgh.jpg
| onderschrift=
| manager     = [[ScotRail]]
| plaats      = [[Musselburgh]]
| district    =
| district-Schotland = [[East Lothian]]
| latitude    = 55.9336
| longitude   = -3.07279
| eigenaar    =
| perrons     = 2
| pte         =
| zone        =
| original    =
| pregroup    =
| postgroup   =
| start       = 1988
| jaren       =
| gebeurtenis =
| gebruik0405 = 0,171
| gebruik0506 = 0,193
| gebruik0607 = 0,203
| gebruik0708 = 0,306
| gebruik0809 = 0,385
| gebruik2122 = 0,267
| laaggebruik2223 = 350.270
| laaggebruik2324 = 450.760<ref>{{Citeer web| url = https://dataportal.orr.gov.uk/statistics/usage/estimates-of-station-usage| titel = Table 1410 - Passenger entries and exits and interchanges by station| bezochtdatum = 21 november 2024| auteur = Office of Rail and Road| auteurlink = | medeauteurs = | datum = 21 november 2024}}</ref>
}}

'''Musselburgh''' is een [[spoorwegstation]] van [[National Rail]] aan de [[East Coast Main Line]] in [[East Lothian]] in [[Schotland]]. Het station is eigendom van [[Network Rail]] en wordt beheerd door [[ScotRail]]. Het station is geopend in 1988.

{{Appendix}}
{{Commonscat|Musselburgh railway station}}

{{DEFAULTSORT:Musselburgh}}
[[Categorie:Spoorwegstation in East Lothian]]

title: Algemeen

Stationscode: MUB

Beheerd door: ScotRail

title: Stationsbouw

title: Spoorlijn(en)

Lijn: Richting · Volgend station

title: Aantal reizigers per jaar

title: Geschiedenis

Belangrijke data: Opening 1988

title: Ligging

Plaats: Musselburgh

Bestuurlijk gebied: East Lothian

Ligging: Station Musselburgh (Verenigd Koninkrijk) · Station Musselburgh

Ligging: Lijst van spoorwegstations in het Verenigd Koninkrijk

Ligging: A · B · C · D · E · F · G · H · I · J · K · L · M · N · O · P · Q · R · S · T · U · V · W · X · Y · Z

Portaal: Openbaar vervoer


text:
# Partitie (getaltheorie)
In de getaltheorie is een partitie van een positief natuurlijk getal een manier om dat getal te schrijven als een som van positieve natuurlijke getallen, waarbij dezelfde termen in een andere volgorde niet als andere som geldt. Het aantal partities van {\displaystyle n} wordt gegeven door de partitiefunctie {\displaystyle p(n).}
Een Ferrersdiagram is de grafische voorstelling van een partitie van een getal.

## Voorbeelden

### Partities van het getal 4
- {\displaystyle \quad } 4
- {\displaystyle \quad } 3 + 1
- {\displaystyle \quad } 2 + 2
- {\displaystyle \quad } 2 + 1 + 1
- {\displaystyle \quad } 1 + 1 + 1 + 1

### Groepentheorie
Het is in de groepentheorie gegeven dat iedere conjugatieklasse in de symmetrische groep door het cykeltype van de elementen binnen die conjugatieklasse is bepaald. Het aantal conjugatieklassen in de symmetrische groep {\displaystyle S(n)} is dus gelijk aan het aantal partities van het getal {\displaystyle n.}
| partities van 7 | partities van 7 | partities van 7 |
|                 | cykeltype       | aantal[1]       |
| --------------- | --------------- | --------------- |
| 1               | 1 1 1 1 1 1 1   | 1               |
| 2               | 2 1 1 1 1 1     | 21              |
| 3               | 3 1 1 1 1       | 70              |
| 4               | 2 2 1 1 1       | 105             |
| 5               | 4 1 1 1         | 210             |
| 6               | 3 2 1 1         | 420             |
| 7               | 5 1 1           | 504             |
| 8               | 2 2 2 1         | 105             |
| 9               | 4 2 1           | 630             |
| 10              | 3 3 1           | 280             |
| 11              | 6 1             | 840             |
| 12              | 3 2 2           | 210             |
| 13              | 5 2             | 504             |
| 14              | 4 3             | 420             |
| 15              | 7               | 720             |
|                 |                 | 5040            |

## Partitiefunctie
De partitiefunctie {\displaystyle p(n)} is gelijk aan het aantal mogelijke partities van het getal {\displaystyle n.} Bijvoorbeeld is {\displaystyle p(4)=5.} Per definitie is {\displaystyle p(0)=1}. Voor het gemak definieert men ook {\displaystyle p(n)=0} voor negatieve gehele getallen {\displaystyle n.}

### Waarden
- p(1) = 1
- p(2) = 2
- p(3) = 3
- p(4) = 5
- p(5) = 7
- p(6) = 11
- p(7) = 15
- p(8) = 22
- p(9) = 30
- p(10) = 42
- p(100) = 190.569.292
- p(200) = 3.972.999.029.388
- p(1000) = 24.061.467.864.032.622.473.692.149.727.991 ≈ 2,4 × 1031

Srinivasa Aaiyangar Ramanujan heeft in de partitiefunctie een aantal congruenties ontdekt. Voor elke gehele {\displaystyle k} geldt
{\displaystyle p(5k+4)\equiv 0{\pmod {5}}}
{\displaystyle p(7k+5)\equiv 0{\pmod {7}}}
{\displaystyle p(11k+6)\equiv 0{\pmod {11}}}

### Voortbrengende functie
De voortbrengende functie voor {\displaystyle p(n)} is, zoals bewezen door Euler:
{\displaystyle \sum _{n=0}^{\infty }p(n)x^{n}=\prod _{k=1}^{\infty }\left({\frac {1}{1-x^{k}}}\right).}
Elke factor in dit product kan worden beschouwd als de som van een meetkundige rij, zodat men het kan uitwerken als:
{\displaystyle (1+x+x^{2}+x^{3}+\ldots )(1+x^{2}+x^{4}+x^{6}+\ldots )(1+x^{3}+x^{6}+x^{9}+\ldots )\ldots =}
{\displaystyle =1+x+2x^{2}+3x^{3}+5x^{4}+7x^{5}+\ldots }

## Intermediaire partitiefunctie
De intermediaire partitiefunctie {\displaystyle p(k,n)} is het aantal partities die alleen maar getallen gebruikt die groter of gelijk zijn aan {\displaystyle k.} Hier enkele voorbeelden:
- p(1, 4) = 5
- p(2, 8) = 7
- p(3, 12) = 9
- p(4, 16) = 11
- p(5, 20) = 13
- p(6, 24) = 16

De originele partitiefunctie {\displaystyle p(n)} is dus {\displaystyle p(1,n).}
Hier volgt een tabel met waarden van {\displaystyle p(k,n)}:
|   |    | k  | k  | k | k | k | k | k | k  | k | k |
| 1 | 2  | 3  | 4  | 5 | 6 | 7 | 8 | 9 | 10 |   |   |
| - | -- | -- | -- | - | - | - | - | - | -- | - | - |
| n | 1  | 1  | 0  | 0 | 0 | 0 | 0 | 0 | 0  | 0 | 0 |
| n | 2  | 2  | 1  | 0 | 0 | 0 | 0 | 0 | 0  | 0 | 0 |
| n | 3  | 3  | 1  | 1 | 0 | 0 | 0 | 0 | 0  | 0 | 0 |
| n | 4  | 5  | 2  | 1 | 1 | 0 | 0 | 0 | 0  | 0 | 0 |
| n | 5  | 7  | 2  | 1 | 1 | 1 | 0 | 0 | 0  | 0 | 0 |
| n | 6  | 11 | 4  | 2 | 1 | 1 | 1 | 0 | 0  | 0 | 0 |
| n | 7  | 15 | 4  | 2 | 1 | 1 | 1 | 1 | 0  | 0 | 0 |
| n | 8  | 22 | 7  | 3 | 2 | 1 | 1 | 1 | 1  | 0 | 0 |
| n | 9  | 30 | 8  | 4 | 2 | 1 | 1 | 1 | 1  | 1 | 0 |
| n | 10 | 42 | 12 | 5 | 3 | 2 | 1 | 1 | 1  | 1 | 1 |

## Partities met voorwaarden
Van de 22 partities voor het getal 8 zijn er 6 partities met alleen oneven getallen:
- 7 + 1
- 5 + 3
- 5 + 1 + 1 + 1
- 3 + 3 + 1 + 1
- 3 + 1 + 1 + 1 + 1 + 1
- 1 + 1 + 1 + 1 + 1 + 1 + 1 + 1

Het aantal partities van 8 met alleen verschillende getallen is eveneens gelijk aan 6:
- 8
- 7 + 1
- 6 + 2
- 5 + 3
- 5 + 2 + 1
- 4 + 3 + 1

Leonhard Euler toonde in 1748 aan dat voor alle natuurlijke getallen het aantal partities met oneven getallen altijd gelijk is aan het aantal partities met verschillende getallen.

title: Partitie (getaltheorie)

wikitext:
[[Bestand:Ferrer partitioning diagrams.svg|thumb|Ferrersdiagram met de partities van de getallen 1 tot 8]]
In de [[getaltheorie]] is een '''partitie''' van een positief natuurlijk getal een manier om dat getal te schrijven als een som van positieve [[Natuurlijk getal|natuurlijke getallen]], waarbij dezelfde termen in een andere volgorde niet als andere som geldt. Het aantal partities van <math>n</math> wordt gegeven door de partitiefunctie <math>p(n).</math>

Een [[Ferrersdiagram]] is de grafische voorstelling van een partitie van een getal.

== Voorbeelden ==
=== Partities van het getal 4 ===
* <math>\quad</math> 4
* <math>\quad</math> 3 + 1
* <math>\quad</math> 2 + 2
* <math>\quad</math> 2 + 1 + 1
* <math>\quad</math> 1 + 1 + 1 + 1

=== Groepentheorie ===
Het is in de [[groepentheorie]] gegeven dat iedere [[Conjugatie (groepentheorie)|conjugatieklasse]] in de [[symmetrische groep]] door het [[Cykel (wiskunde)|cykel]]<nowiki/>type van de elementen binnen die conjugatieklasse is bepaald. Het aantal conjugatieklassen in de symmetrische groep <math>S(n)</math> is dus gelijk aan het aantal partities van het getal <math>n.</math>

:{| class="wikitable"
!colspan=3| partities van 7
|-
! !! cykeltype !! aantal<ref>Het aantal conjugatieklassen in de symmetrische groep <math>S(7)</math> met het gegeven cykeltype</ref>
|-
| align="right" | 1 || 1 1 1 1 1 1 1 || align="right" | 1
|-
| align="right" | 2 || 2 1 1 1 1 1 || align="right" | 21
|-
| align="right" | 3 || 3 1 1 1 1 || align="right" | 70
|-
| align="right" | 4 || 2 2 1 1 1 || align="right" | 105
|-
| align="right" | 5 || 4 1 1 1 || align="right" | 210
|-
| align="right" | 6 || 3 2 1 1 || align="right" | 420
|-
| align="right" | 7 || 5 1 1 || align="right" | 504
|-
| align="right" | 8 || 2 2 2 1 || align="right" | 105
|-
| align="right" | 9 || 4 2 1 || align="right" | 630
|-
| align="right" | 10 || 3 3 1 || align="right" | 280
|-
| align="right" | 11 || 6 1 || align="right" | 840
|-
| align="right" | 12 || 3 2 2 || align="right" | 210
|-
| align="right" | 13 || 5 2 || align="right" | 504
|-
| align="right" | 14 || 4 3 || align="right" | 420
|-
| align="right" | 15 || 7 || align="right" | 720
|-
| || || align="right" | 5040
|}

== Partitiefunctie ==
De partitiefunctie <math>p(n)</math> is gelijk aan het aantal mogelijke partities van het getal <math>n.</math> Bijvoorbeeld is <math>p(4)=5.</math> Per definitie is <math>p(0)=1</math>. Voor het gemak definieert men ook <math>p(n)=0</math> voor negatieve gehele getallen <math>n.</math>

=== Waarden ===
* ''p''(1) = 1
* ''p''(2) = 2
* ''p''(3) = 3
* ''p''(4) = 5
* ''p''(5) = 7
* ''p''(6) = 11
* ''p''(7) = 15
* ''p''(8) = 22
* ''p''(9) = 30
* ''p''(10) = 42
* ''p''(100) = 190.569.292
* ''p''(200) = 3.972.999.029.388
* ''p''(1000) = 24.061.467.864.032.622.473.692.149.727.991 ≈ 2,4 × 1031

[[Srinivasa Aaiyangar Ramanujan]] heeft in de partitiefunctie een aantal [[Congruentie (rekenkunde)|congruenties]] ontdekt. Voor elke gehele <math>k</math> geldt

:<math>p(5k+4)\equiv 0 \pmod 5</math>
:<math>p(7k+5)\equiv 0 \pmod 7</math>
:<math>p(11k+6)\equiv 0 \pmod {11}</math>

=== Voortbrengende functie ===
De [[voortbrengende functie]] voor <math>p(n)</math> is, zoals bewezen door [[Leonhard Euler|Euler]]:

:<math>\sum_{n=0}^\infty p(n)x^n = \prod_{k=1}^\infty \left(\frac {1}{1-x^k} \right).</math>

Elke factor in dit product kan worden beschouwd als de som van een [[meetkundige rij]], zodat men het kan uitwerken als:

:<math>(1 + x + x^2 + x^3 + \ldots)(1 + x^2 + x^4 + x^6 + \ldots)(1 + x^3 + x^6 + x^9 + \ldots) \ldots = </math>
:<math>= 1 + x + 2x^2 + 3x^3 + 5x^4 + 7x^5 + \ldots</math>

== Intermediaire partitiefunctie ==
De intermediaire partitiefunctie <math>p(k,n)</math> is het aantal partities die alleen maar getallen gebruikt die groter of gelijk zijn aan <math>k.</math> Hier enkele voorbeelden:

*''p''(1, 4) = 5
*''p''(2, 8) = 7
*''p''(3, 12) = 9
*''p''(4, 16) = 11
*''p''(5, 20) = 13
*''p''(6, 24) = 16

De originele partitiefunctie <math>p(n)</math> is dus <math>p(1,n).</math>

Hier volgt een tabel met waarden van <math>p(k,n)</math>:

:{| class="wikitable"
!colspan=2 rowspan=2| ||colspan=10 align=center | k
|-align=right
! width="22" | 1
! width="22" | 2
! width="22" | 3
! width="22" | 4
! width="22" | 5
! width="22" | 6
! width="22" | 7
! width="22" | 8
! width="22" | 9
! width="22" | 10
|-align=right
! rowspan=10 width="22" | n
! width="22" | 1
|1||0||0||0||0||0||0||0||0||0
|-align=right
!2
|2||1||0||0||0||0||0||0||0||0
|-align=right
!3
|3||1||1||0||0||0||0||0||0||0
|-align=right
!4
|5||2||1||1||0||0||0||0||0||0
|-align=right
!5
|7||2||1||1||1||0||0||0||0||0
|-align=right
!6
|11||4||2||1||1||1||0||0||0||0
|-align=right
!7
|15||4||2||1||1||1||1||0||0||0
|-align=right
!8
|22||7||3||2||1||1||1||1||0||0
|-align=right
!9
|30||8||4||2||1||1||1||1||1||0
|-align=right
!10
|42||12||5||3||2||1||1||1||1||1
|}

== Partities met voorwaarden ==
Van de 22 partities voor het getal 8 zijn er 6 partities met alleen oneven getallen:
* 7 + 1
* 5 + 3
* 5 + 1 + 1 + 1
* 3 + 3 + 1 + 1
* 3 + 1 + 1 + 1 + 1 + 1
* 1 + 1 + 1 + 1 + 1 + 1 + 1 + 1

Het aantal partities van 8 met alleen verschillende getallen is eveneens gelijk aan 6:
* 8
* 7 + 1
* 6 + 2
* 5 + 3
* 5 + 2 + 1
* 4 + 3 + 1

[[Leonhard Euler]] toonde in 1748 aan dat voor alle natuurlijke getallen het aantal partities met oneven getallen altijd gelijk is aan het aantal partities met verschillende getallen.<ref>{{en}} {{aut|GE Andrews}} Number Theory, 1971. blz 149–150.</ref>

==Externe link==
* {{aut|H Hofstede}} [http://www.hhofstede.nl/raadsels/oplsommen20.htm Uit Hoeveel sommen komt 20?] over de berekening van het aantal partities van een getal
==Referenties==
{{References}}

[[Categorie:Combinatoriek]]
[[Categorie:Getaltheorie]]
[[Categorie:Rij van gehele getallen]]


text:
# Barapasaurus
Barapasaurus is een monotypisch geslacht van uitgestorven sauropoden dat leefde in India tijdens het Vroeg Jura.

## Vondst en naamgeving
In 1958 werden sauropode beenderen ontdekt bij het dorpje Pochampalli in de deelstaat Maharashtra in India. In 1961 vonden uitgebreide opgravingen plaats waarbij zo'n driehonderd botten geborgen werden van minstens zes verschillende individuen waaronder jongen op een oppervlakte van tweehonderdzesenzeventig vierkante meter. Daarna werden nog eens vier vindplaatsen van sauropode resten ontdekt, bij Krisjnapoer (1961-1962), Metpalli, Lingal en Jamanapalli.
De typesoort Barapasaurus tagorei werd in 1975 benoemd en beschreven door Sohan Lal Jain, Tharavat S. Kutty, Tapan Roy Chowdhury en Sankar Chatterjee. De geslachtsnaam betekent letterlijk: 'grote pootreptiel' (van bara, 'groot' en pa, 'been' in het Hindi), een verwijzing naar het in 1961 gevonden, honderdzeventig centimeter lange dijbeen. De soortaanduiding eert de grote Indiase dichter Rabindranath Tagore, die precies een eeuw voordat het dijbeen gevonden werd, is geboren.
Het holotype ISI R.50 is gevonden in een laag van de Kotaformatie, uit de tijd van het Sinemurien of het Pliensbachien. Het is daarom een van de oudst bekende Sauropoda in traditionele zin. ISI R.50 bestaat uit een heiligbeen of sacrum, bestaande uit vier vergroeide sacrale wervels. Verder waren in 1975 het bekken bekend, delen van de ledematen en losse tanden. De in 1975 toegewezen specimina betreffen ISRI 51 en ISRI 52: darmbeenderen; ISRI 53 en ISRI 54: zitbeenderen; ISRI 55, ISRI 56 en ISRI 57: schaambeenderen; en ISRI 61, ISRI 62, ISRI 63 en ISRI77: stukken scheenbeen. Het grootste deel van het materiaal bleef dus in 1975 onbeschreven. Wel werd gemeld dat er zich geen schedels onder bevonden. In 1975 werd aangekondigd dat binnen enkele maanden een gedetailleerde beschrijving zou volgen. Die bleef echter uit tot 1979 en was ook toen nog erg beperkt. In 2010 werd een moderne beschrijving gegeven. Daarbij werden grote aantallen beenderen toegewezen, waaronder wervels uit de nek, rug en staart en delen van de schoudergordel en voorpoten.

## Beschrijving

### Grootte en onderscheidende kenmerken
Barapasaurus had een relatief slank lichaam en, als een sauropode, een lange hals. In 2010 schatte Gregory S. Paul de lichaamslengte op twaalf meter, het gewicht op zeven ton. Het langste gevonden dijbeen heeft een lengte van 1365 millimeter.
In 2010 werd één autapomorfie, unieke afgeleide eigenschap, vastgesteld. Het ruggenmergkanaal heeft bij de middelste ruggenwervels in de wervelboog een spleetvormige opening.

### Skelet

#### Tanden
De schedel is onbekend maar wel zijn in de formatie losse lepelvormige tanden aangetroffen van een sauropode. Met zulke tanden werden naalden van hoge naaldbomen afgeschraapt. Ermee kauwen is onmogelijk, daarom slikten sauropoden wellicht stenen in om te dienen als maagstenen of gastrolieten. De tanden hebben een gezwollen basis en lengtegroeven aan de voorste buitenzijde en achterste binnenzijde. De achterste snijrand is bezet met drie grove bultjes of vertandingen die onder een hoek van zestig tot zeventig graden omhoog steken. De langste gevonden tand heeft een lengte van achtenvijftig millimeter inclusief wortel. Het email is licht gerimpeld zoals bij de meeste basale sauropoden.

#### Postcrania
De precieze indeling van de wervelkolom is onduidelijk. In 2010 schatte men, mede door een vergelijking met andere basale sauropoden, dat er twaalf halswervels waren en veertien ruggenwervels. Het holotype laat een aantal van vier sacrale wervels zien. Men meende een drieënveertigste staartwervel gevonden te hebben.
De nek is relatief kort hoewel de halswervels langwerpig zijn. De halswervels en voorste ruggenwervels zijn sterk opisthocoel, bol van voren en hol van achteren. Verderop in de reeks worden voorste gewrichtsfacetten plat. De wervels van de nek en voorste rug zijn massief, zonder luchtholten in de centra, een basaal kenmerk. De halswervels hebben een zwakke dubbele kiel aan de onderzijde. De zijuitsteeksels staan laag en tamelijk vooraan en hebben een dubbele richel op de onderzijde naar het wervellichaam lopen. Bij de achterste halswervels loopt er een dwarsrichel tussen de bases van de voorste gewrichtsuitsteeksels, boven de opening van het ruggenmergkanaal. De voorste gewrichtsuitsteeksels zijn vrij hoog gericht en hebben ronde facetten, een richel naar het doornuitsteeksel, een richel naar het wervellichaam en een richel naar het zijuitsteeksel. De doornuitsteeksels op de wervels zijn enkelvoudig.
De voorste ruggenwervels hebben twee zwakke kielen. De ruggenwervels zijn massief maar hebben wel diepe pneumatische uithollingen op de zijde die wegens het ontbreken van een opening als toegang voor de diverticula van de luchtzakken echter geen pleurocoelen mogen heten. De wervels van de rug hebben een volledige standaardverzameling van richels. De middelste en achterste ruggenwervels tonen een goed ontwikkeld hyposfeen-hypantrum-complex van secundaire gewrichtsuitsteeksels. De doornuitsteeksels van de ruggenwervels zijn van voor naar achter smal maar overdwars breed. De doornuitsteeksels van de middelste en achterste ruggenwervels hebben op de zijkant verticale richels lopen, een naar het zijuitsteeksel en een naar het achterste gewrichtsuitsteeksel. Bij de middelste ruggenwervels is de opening van het ruggenmergkanaal bovenaan een nauwe spleet maar het kanaal vormt in de wervelboog een grote uitholling.
Het sacrum van het holotype heeft een lengte van zevenhonderdvijf millimeter. De vier sacrale wervels van het heiligbeen zijn amfiplat: aan beide zijden van het centrum afgevlakt. Hun doorsnede heeft overlangs het profiel van een zandloper door een insnoering. Hun doornuitsteeksels zijn hoger dan die van de rug of staart maar zeer beperkt van hoogte vergeleken met veel andere sauropoden, ook basale. De sacrale ribben vormen een juk waarbij ze nauw opeen staan. Deze ribben zijn vrij hoog; de vierde rib zelfs hoger dan zijn wervellichaam.
De staartbasis buigt iets naar beneden maar voor de rest steekt de staart opvallend recht naar achteren uit. De staartwervels zijn amficoel: aan beide zijden hol. Ook zij missen pleurocoelen maar hebben nog wel uithollingen op de zijkant. Ze hebben een gladde, licht bolle, onderkant. De eerste staartwervel heeft vergrote zijuitsteeksels en zou ook een sacrocaudaal genoemd kunnen worden, zij het dat er geen aanwijzingen zijn dat er een vergroeiing was met de darmbeenderen. De voorste staartwervels zijn korter dan breed. De achterste staartwervels zijn spoelvormig verlengd met naar achteren gerichte doornuitsteeksels. Er is geen spoor van een staartknuppeltje maar de doornuitsteeksels zijn aan de staartpunt wel staafvormig en overlappen de achterliggende wervel. Wellicht dat het zo verstijfde gedeelte van de staart zo als wapen diende. De chevrons zijn vooraan Y-vormig in vooraanzicht, zonder bovenste overbrugging. De middelste chevrons Zijn V-vormig met overbrugging. De achterste zijn sledevormig en eindigen onderaan in een vergroeide naar voren en achteren gerichte puntige tak.
De ledematen zijn volgens de studie uit 2010 vrij elegant gebouwd. Dat kan echter beïnvloed zijn door het bestuderen van de skeletopstelling in het Indian Statistical Institute die een composiet is van meerdere individuen, waarbij de poten wellicht wat te lang uitgevallen zijn ten opzichte van de romp — tegen dat laatste spreekt echter dat de dijbeenderen in de opstelling van een jong dier lijken te zijn. In de opstelling ligt het schouderblad vrijwel horizontaal: in het echt zal dat veel schuiner geweest zijn. Het schouderblad is lang en smal met een geringe verbreding aan de bovenzijde. De processus acromialis is tamelijk hoog maar niet ver naar voren uitstekend. Het ravensbeksbeen is afgerond en doorboord door een klein foramen coracoideum.
De voorpoot is lang en wijst duidelijk op een viervoetige gang. De voorpoot is echter korter dan de achterpoot. Opperarmbeen en ellepijp bereiken in het opgestelde skelet 83,1 procent van de lengte van dijbeen en scheenbeen samen. Dat betekent niet dat de romp vooraan schuin naar beneden stond want de arm articuleerde met het schoudergewricht dat veel lager gelegen was dan het heupgewricht. De rug liep min of meer recht. Het opperarmbeen heeft 78,5 procent van de lengte van het dijbeen. Het spaakbeen van de onderarm heeft weer zeventig procent van de lengte van het opperarmbeen. Het opperarmbeen is langwerpig. De deltopectorale kam beslaat de bovenste dertig procent van de lengte en is laag en afgerond. Ook de ellepijp is slank. Het ondervlak van het nog slankere spaakbeen is rond. De voorpoot rustte vermoedelijk verticaal op de middenhandsbeenderen. De formule van de vingerkootjes is onbekend. De skeletopstelling laat lange platte vingers zien maar die berusten op fantasie. De hand draagt een grote duimklauw die zijwaarts kon uitsteken.
Het bekken is relatief smal en waaiert niet naar voren uit. Barapasaurus had kennelijk geen enorme buikholte en de romp was vermoedelijk smal en hoog. Het darmbeen is relatief hoog met een bol bovenprofiel. Bij het darmbeen steekt het voorblad naar voren in een afhangende punt, zoals bij de meeste basale sauropoden. De binnenwand van het heupgewricht is tamelijk hoog. Schaambeen en zitbeen zijn relatief kort en van ongeveer dezelfde lengte; in 1975 werd nog gedacht dat het zitbeen langer was. Het schaambeen wordt bovenaan doorboord door een groot foramen obturatum. Het beenschort tussen de schachten van de schaambeenderen loopt over de volle lengte door, een nauwe en gesloten onderkant van het voorste bekken vormend. Onderaan eindigt het schaambeen in een knuppelvormige 'voet'. De gepaarde voeten zijn verenigd tot een naar achteren openende trog. Het zitbeen, onder een hoek van vijfenveertig graden naar achteren uitstekend, is slank en recht en aan het onderste uiteinde maar weinig verbreed met een nauw raakvlak tussen de zitbeenpunten.
Het dijbeen is slank en recht. De bolvormige dijbeenkop maakt een rechte hoek met de schacht. Er is geen aparte trochanter minor zichtbaar. De vierde trochanter is puntig en afhangend. De binnenste onderste gewrichtsknobbel is groter dan de buitenste. Het scheenbeen is kort en robuust met een flink naar voren stekende crista cnemialis aan de bovenkant. Het kuitbeen is slank. Het sprongbeen heeft een hoge opgaande tak en een uitholling aan de binnenzijde. Het ernaast gelegen hielbeen is rechthoekig maar van boven bezien trapeziumvormig. Aan de achterste onderzijde loopt een smalle dwarsrichel die de bevestiging kan zijn geweest voor een hielkussen.
De middenvoetsbeenderen zijn vrij lang. Het eerste middenvoetsbeen is wat korter en is vijfenvijftig graden naar binnen gewrongen, dat wil zeggen: richting de middenlijn van het lichaam, van het tweede middenvoetsbeen af. Dat zou betekenen dat Barapasaurus al het systeem van latere sauropoden heeft waarbij de binnenste voetklauwen juist naar buiten gebogen zijn om meer greep op de grond te bieden bij de afzet van de voet. Aangenomen is dat de achterpoot bij die afzet dan een abductie toonde, een lichte zijwaartse bewegingscomponent, recht op de punten van de voetklauwen die zo meer wrijving en dus houvast opleverden. Het eerste middenvoetsbeen heeft echter wel een scharniergewricht, wat een zijdelingse beweging van de eerste teen beperkt zal hebben. De formule van de teenkootjes is onbekend.

## Fylogenie
Barapasaurus bevindt zich basaal in de Sauropoda en is een van de oudste bekende leden van deze groep. In 1975 werd hij niet in een familie geplaatst. Soms wordt hij toegewezen aan de Vulcanodontidae maar dat is vermoedelijk een onnatuurlijke parafyletische groep, een verzameling van niet speciaal verwante basale sauropoden.

title: Barapasaurus

wikitext:
{{Taxobox reptiel
| naam = ''Barapasaurus''
| titelweergave = cursief
| status = fossiel
| afbeelding = Barapasaurus DB.jpg
| afbeeldingtekst = ''Barapasaurus''
| superorde = [[Dinosauria]] (Dinosauriërs)
| orde = [[Saurischia]]
| onderorde = [[Sauropodomorpha]]
| infraorde = [[Sauropoda]]
| taxon = [[Geslacht (biologie)|Geslacht]]
| w-naam = ''Barapasaurus''
| auteur = Jain, Kutty, Roy Chowdhury & Chatterjee
| datum = 1975
| typesoort = ''Barapasaurus tagorei'' Jain ''et al.'', 1975
| commons = Category:Barapasaurus
| species = Barapasaurus
}}
'''''Barapasaurus'''''<ref>{{Citeer web |url=http://www.prehistoric-wildlife.com/species/b/barapasaurus.html |titel=Barapasaurus |bezochtdatum=06-12-2022 |werk=www.prehistoric-wildlife.com}}</ref><ref>{{Citeer web |url=http://www.fossilworks.org/cgi-bin/bridge.pl?a=taxonInfo&taxon_no=38656 |titel=Fossilworks: Barapasaurus |bezochtdatum=06-12-2022 |werk=www.fossilworks.org}}</ref> is een [[Monotypisch taxon|monotypisch]] [[Geslacht (biologie)|geslacht]] van [[Uitsterven|uitgestorven]] [[Sauropoda|sauropoden]] dat leefde in [[India]] tijdens het Vroeg [[Jura (periode)|Jura]].

== Vondst en naamgeving ==
In 1958 werden sauropode beenderen ontdekt bij het dorpje Pochampalli in de deelstaat [[Maharashtra]] in [[India]]. In 1961 vonden uitgebreide opgravingen plaats waarbij zo'n driehonderd botten geborgen werden van minstens zes verschillende individuen waaronder jongen op een oppervlakte van tweehonderdzesenzeventig vierkante meter. Daarna werden nog eens vier vindplaatsen van sauropode resten ontdekt, bij Krisjnapoer (1961-1962), Metpalli, Lingal en Jamanapalli.

De [[typesoort]] ''Barapasaurus tagorei'' werd in 1975 benoemd en beschreven door Sohan Lal Jain, Tharavat S. Kutty, Tapan Roy Chowdhury en Sankar Chatterjee. De geslachtsnaam betekent letterlijk: 'grote pootreptiel' (van ''bara'', 'groot' en ''pa'', 'been' in het [[Hindi]]), een verwijzing naar het in 1961 gevonden, honderdzeventig centimeter lange [[dijbeen]]. De [[soortaanduiding]] eert de grote Indiase dichter [[Rabindranath Tagore]], die precies een eeuw voordat het [[dijbeen]] gevonden werd, is geboren.

Het [[holotype]] '''ISI R.50''' is gevonden in een laag van de [[Kotaformatie]], uit de tijd van het [[Sinemurien]] of het [[Pliensbachien]]. Het is daarom een van de oudst bekende [[Sauropoda]] in traditionele zin. '''ISI R.50''' bestaat uit een [[heiligbeen]] of sacrum, bestaande uit vier vergroeide [[Heiligbeen|sacrale wervels]]. Verder waren in 1975 het [[Bekken (anatomie)|bekken]] bekend, delen van de ledematen en losse tanden. De in 1975 toegewezen specimina betreffen ISRI 51 en ISRI 52: [[darmbeen]]<nowiki/>deren; ISRI 53 en ISRI 54: [[zitbeen]]<nowiki/>deren; ISRI 55, ISRI 56 en ISRI 57: [[schaambeen]]<nowiki/>deren; en ISRI 61, ISRI 62, ISRI 63 en ISRI77: stukken [[scheenbeen]]. Het grootste deel van het materiaal bleef dus in 1975 onbeschreven. Wel werd gemeld dat er zich geen [[schedel]]<nowiki/>s onder bevonden. In 1975 werd aangekondigd dat binnen enkele maanden een gedetailleerde beschrijving zou volgen. Die bleef echter uit tot 1979 en was ook toen nog erg beperkt. In 2010 werd een moderne beschrijving gegeven. Daarbij werden grote aantallen beenderen toegewezen, waaronder wervels uit de [[Nek (anatomie)|nek]], rug en [[staart]] en delen van de [[schoudergordel]] en voorpoten.

== Beschrijving ==
===Grootte en onderscheidende kenmerken===
''Barapasaurus'' had een relatief slank [[Lichaam (biologie)|lichaam]] en, als een sauropode, een lange [[hals (anatomie)|hals]]. In 2010 schatte [[Gregory S. Paul]] de [[lichaamslengte]] op twaalf meter, het [[gewicht]] op zeven ton. Het langste gevonden dijbeen heeft een lengte van 1365 millimeter.

In 2010 werd één [[autapomorfie]], unieke afgeleide eigenschap, vastgesteld. Het [[ruggenmergkanaal]] heeft bij de middelste [[Wervel (anatomie)|ruggenwervels]] in de wervelboog een spleetvormige opening.

===Skelet===
====Tanden====
De schedel is onbekend maar wel zijn in de formatie losse lepelvormige [[tand]]en aangetroffen van een sauropode. Met zulke tanden werden naalden van hoge [[naaldboom|naaldbomen]] afgeschraapt. Ermee kauwen is onmogelijk, daarom slikten sauropoden wellicht stenen in om te dienen als maagstenen of [[gastroliet]]en. De tanden hebben een gezwollen basis en lengtegroeven aan de voorste buitenzijde en achterste binnenzijde. De achterste snijrand is bezet met drie grove bultjes of vertandingen die onder een hoek van zestig tot zeventig graden omhoog steken. De langste gevonden tand heeft een lengte van achtenvijftig millimeter inclusief wortel. Het email is licht gerimpeld zoals bij de meeste basale sauropoden.

====Postcrania====
De precieze indeling van de [[wervelkolom]] is onduidelijk. In 2010 schatte men, mede door een vergelijking met andere basale sauropoden, dat er twaalf [[halswervel]]s waren en veertien ruggenwervels. Het holotype laat een aantal van vier sacrale wervels zien. Men meende een drieënveertigste [[staartwervel]] gevonden te hebben.

De [[Nek (anatomie)|nek]] is relatief kort hoewel de halswervels langwerpig zijn. De halswervels en voorste ruggenwervels zijn sterk opisthocoel, bol van voren en hol van achteren. Verderop in de reeks worden voorste gewrichtsfacetten plat. De wervels van de nek en voorste rug zijn massief, zonder luchtholten in de centra, een basaal kenmerk. De [[halswervel]]s hebben een zwakke dubbele kiel aan de onderzijde. De zijuitsteeksels staan laag en tamelijk vooraan en hebben een dubbele richel op de onderzijde naar het wervellichaam lopen. Bij de achterste halswervels loopt er een dwarsrichel tussen de bases van de voorste gewrichtsuitsteeksels, boven de opening van het [[ruggenmergkanaal]]. De voorste gewrichtsuitsteeksels zijn vrij hoog gericht en hebben ronde facetten, een richel naar het [[doornuitsteeksel]], een richel naar het wervellichaam en een richel naar het zijuitsteeksel. De doornuitsteeksels op de wervels zijn enkelvoudig.

De voorste ruggenwervels hebben twee zwakke kielen. De ruggenwervels zijn massief maar hebben wel diepe pneumatische uithollingen op de zijde die wegens het ontbreken van een opening als toegang voor de ''diverticula'' van de luchtzakken echter geen pleurocoelen mogen heten. De wervels van de rug hebben een volledige standaardverzameling van richels. De middelste en achterste ruggenwervels tonen een goed ontwikkeld hyposfeen-hypantrum-complex van secundaire gewrichtsuitsteeksels. De doornuitsteeksels van de ruggenwervels zijn van voor naar achter smal maar overdwars breed. De doornuitsteeksels van de middelste en achterste ruggenwervels hebben op de zijkant verticale richels lopen, een naar het zijuitsteeksel en een naar het achterste gewrichtsuitsteeksel. Bij de middelste ruggenwervels is de opening van het ruggenmergkanaal bovenaan een nauwe spleet maar het kanaal vormt in de wervelboog een grote uitholling.

Het sacrum van het holotype heeft een lengte van zevenhonderdvijf millimeter. De vier sacrale wervels van het [[heiligbeen]] zijn amfiplat: aan beide zijden van het centrum afgevlakt. Hun doorsnede heeft overlangs het profiel van een zandloper door een insnoering. Hun doornuitsteeksels zijn hoger dan die van de rug of staart maar zeer beperkt van hoogte vergeleken met veel andere sauropoden, ook basale. De sacrale ribben vormen een juk waarbij ze nauw opeen staan. Deze ribben zijn vrij hoog; de vierde rib zelfs hoger dan zijn wervellichaam.

De staartbasis buigt iets naar beneden maar voor de rest steekt de staart opvallend recht naar achteren uit. De staartwervels zijn amficoel: aan beide zijden hol. Ook zij missen pleurocoelen maar hebben nog wel uithollingen op de zijkant. Ze hebben een gladde, licht bolle, onderkant. De eerste staartwervel heeft vergrote zijuitsteeksels en zou ook een sacrocaudaal genoemd kunnen worden, zij het dat er geen aanwijzingen zijn dat er een vergroeiing was met de [[darmbeen]]<nowiki/>deren. De voorste staartwervels zijn korter dan breed. De achterste staartwervels zijn spoelvormig verlengd met naar achteren gerichte doornuitsteeksels. Er is geen spoor van een staartknuppeltje maar de doornuitsteeksels zijn aan de staartpunt wel staafvormig en overlappen de achterliggende wervel. Wellicht dat het zo verstijfde gedeelte van de staart zo als wapen diende. De chevrons zijn vooraan Y-vormig in vooraanzicht, zonder bovenste overbrugging. De middelste chevrons Zijn V-vormig met overbrugging. De achterste zijn sledevormig en eindigen onderaan in een vergroeide naar voren en achteren gerichte puntige tak.

De ledematen zijn volgens de studie uit 2010 vrij elegant gebouwd. Dat kan echter beïnvloed zijn door het bestuderen van de skeletopstelling in het ''[[Indian Statistical Institute]]'' die een composiet is van meerdere individuen, waarbij de poten wellicht wat te lang uitgevallen zijn ten opzichte van de [[Romp (anatomie)|romp]] — tegen dat laatste spreekt echter dat de dijbeenderen in de opstelling van een jong dier lijken te zijn. In de opstelling ligt het [[schouderblad]] vrijwel horizontaal: in het echt zal dat veel schuiner geweest zijn. Het schouderblad is lang en smal met een geringe verbreding aan de bovenzijde. De ''processus acromialis'' is tamelijk hoog maar niet ver naar voren uitstekend. Het [[Ravenbeksbeen|ravensbeksbeen]] is afgerond en doorboord door een klein ''foramen coracoideum''.

De voorpoot is lang en wijst duidelijk op een viervoetige gang. De voorpoot is echter korter dan de achterpoot. [[Opperarmbeen]] en [[ellepijp]] bereiken in het opgestelde skelet 83,1 procent van de lengte van dijbeen en scheenbeen samen. Dat betekent niet dat de romp vooraan schuin naar beneden stond want de arm articuleerde met het schoudergewricht dat veel lager gelegen was dan het heupgewricht. De rug liep min of meer recht. Het opperarmbeen heeft 78,5 procent van de lengte van het dijbeen. Het [[spaakbeen]] van de onderarm heeft weer zeventig procent van de lengte van het opperarmbeen. Het opperarmbeen is langwerpig. De deltopectorale kam beslaat de bovenste dertig procent van de lengte en is laag en afgerond. Ook de ellepijp is slank. Het ondervlak van het nog slankere spaakbeen is rond. De voorpoot rustte vermoedelijk verticaal op de [[middenhandsbeen]]<nowiki/>deren. De formule van de [[vingerkootje]]<nowiki/>s is onbekend. De skeletopstelling laat lange platte vingers zien maar die berusten op fantasie. De hand draagt een grote duimklauw die zijwaarts kon uitsteken.

Het bekken is relatief smal en waaiert niet naar voren uit. ''Barapasaurus'' had kennelijk geen enorme [[buikholte]] en de romp was vermoedelijk smal en hoog. Het darmbeen is relatief hoog met een bol bovenprofiel. Bij het darmbeen steekt het voorblad naar voren in een afhangende punt, zoals bij de meeste basale sauropoden. De binnenwand van het [[heupgewricht]] is tamelijk hoog. [[Schaambeen]] en [[zitbeen]] zijn relatief kort en van ongeveer dezelfde lengte; in 1975 werd nog gedacht dat het zitbeen langer was. Het schaambeen wordt bovenaan doorboord door een groot ''foramen obturatum''. Het beenschort tussen de schachten van de schaambeenderen loopt over de volle lengte door, een nauwe en gesloten onderkant van het voorste bekken vormend. Onderaan eindigt het schaambeen in een knuppelvormige 'voet'. De gepaarde voeten zijn verenigd tot een naar achteren openende trog. Het zitbeen, onder een hoek van vijfenveertig graden naar achteren uitstekend, is slank en recht en aan het onderste uiteinde maar weinig verbreed met een nauw raakvlak tussen de zitbeenpunten.

Het dijbeen is slank en recht. De bolvormige dijbeenkop maakt een rechte hoek met de schacht. Er is geen aparte ''trochanter minor'' zichtbaar. De vierde trochanter is puntig en afhangend. De binnenste onderste gewrichtsknobbel is groter dan de buitenste. Het scheenbeen is kort en robuust met een flink naar voren stekende ''crista cnemialis'' aan de bovenkant. Het [[kuitbeen]] is slank. Het [[sprongbeen]] heeft een hoge opgaande tak en een uitholling aan de binnenzijde. Het ernaast gelegen [[hielbeen]] is rechthoekig maar van boven bezien trapeziumvormig. Aan de achterste onderzijde loopt een smalle dwarsrichel die de bevestiging kan zijn geweest voor een hielkussen.

De middenvoetsbeenderen zijn vrij lang. Het eerste middenvoetsbeen is wat korter en is vijfenvijftig graden naar binnen gewrongen, dat wil zeggen: richting de middenlijn van het lichaam, van het tweede middenvoetsbeen af. Dat zou betekenen dat ''Barapasaurus'' al het systeem van latere sauropoden heeft waarbij de binnenste voetklauwen juist naar buiten gebogen zijn om meer greep op de grond te bieden bij de afzet van de voet. Aangenomen is dat de achterpoot bij die afzet dan een [[abductie (anatomie)|abductie]] toonde, een lichte zijwaartse bewegingscomponent, recht op de punten van de voetklauwen die zo meer wrijving en dus houvast opleverden. Het eerste [[middenvoetsbeen]] heeft echter wel een scharniergewricht, wat een zijdelingse beweging van de eerste teen beperkt zal hebben. De formule van de [[teenkootje]]s is onbekend.

== Fylogenie ==
''Barapasaurus'' bevindt zich basaal in de [[Sauropoda]] en is een van de oudste bekende leden van deze groep. In 1975 werd hij niet in een familie geplaatst. Soms wordt hij toegewezen aan de [[Vulcanodontidae]] maar dat is vermoedelijk een onnatuurlijke [[parafyletisch]]e groep, een verzameling van niet speciaal verwante basale sauropoden.

{{Appendix|2=
'''Literatuur'''
* {{cite journal |author=Jain, S.L. |coauthors=Kutty, T.S., Roy-Chowdhury, T., Chatterjee, S. |year=1975 |title=The Sauropod Dinosaur from the Lower Jurassic Kota Formation of India |journal=Proceedings of the Royal Society of London B |publisher= |volume=188 |issue=1091 |pages=221-228 |url=http://www.jstor.org/pss/76346 |doi=10.1098/rspb.1975.0014 |pmid= |pmc= }}
* {{aut|Jain, S.L.; T.S. Kutty; T. Roy-Chowdhury & S. Chatterjee}}, 1979, "Some characteristics of ''Barapasaurus tagorei'', a sauropod dinosaur from the Lower Jurassic of Deccan, India", ''Proceedings of the IV International Gondwana Symposium, Calcutta''. 1. pp. 204–216
* {{aut|S. Bandyopadhyay, D.D. Gillette, S. Ray and D.P. Sengupta}}. 2010. "Osteology of ''Barapasaurus tagorei'' (Dinosauria: Sauropoda) from the Early Jurassic of India". ''Palaeontology'' '''53'''(3): 533-569
* {{aut|Debarati Mukherjee}}. 2018. "An Improvized Core-Drilling Technique and a New Device for Osteohistology of Fossil Bones: Implementation on a Jurassic Sauropod Dinosaur from India". ''Journal of the Geological Society of India'' '''91'''(3): 295-300
'''Noten'''
{{References}}
}}
[[Categorie:Sauropoda]]

title: Barapasaurus · Status: Uitgestorven, als fossiel bekend

Stam: Chordata (Chordadieren)

Klasse: Reptilia (Reptielen)

Superorde: Dinosauria (Dinosauriërs)

Orde: Saurischia

Onderorde: Sauropodomorpha

Infraorde: Sauropoda

title: Barapasaurus tagorei Jain et al., 1975

Portaal: Biologie · Herpetologie


text:
# Station Dumbarton East
Dumbarton East is een spoorwegstation van National Rail in West Dunbartonshire in Schotland. Het station is eigendom van Network Rail en wordt beheerd door ScotRail.

title: Station Dumbarton East

wikitext:
{{Infobox spoorwegstation Verenigd Koninkrijk
| naam        = Dumbarton East
| andere naam =
| code        = DBE
| afbeelding  = DumbartonEast.jpg
| onderschrift= Entree
| manager     = [[ScotRail]]
| plaats      =
| district    =
| district-Schotland = [[West Dunbartonshire]]
| latitude    = 55.9421
| longitude   = -4.55359
| eigenaar    =
| perrons     =
| pte         =
| zone        =
| original    =
| pregroup    =
| postgroup   =
| start       =
| jaren       =
| gebeurtenis =
| gebruik0405 = 0,276
| gebruik0506 = 0,316
| gebruik0607 = 0,308
| gebruik0708 = 0,319
| gebruik0809 = 0,389
| laaggebruik2223 = 252.588
| laaggebruik2324 = 301.856<ref>{{Citeer web| url = https://dataportal.orr.gov.uk/statistics/usage/estimates-of-station-usage| titel = Table 1410 - Passenger entries and exits and interchanges by station| bezochtdatum = 21 november 2024| auteur = Office of Rail and Road| auteurlink = | medeauteurs = | datum = 21 november 2024}}</ref>
}}

'''Dumbarton East''' is een [[spoorwegstation]] van [[National Rail]] in [[West Dunbartonshire]] in [[Schotland]]. Het station is eigendom van [[Network Rail]] en wordt beheerd door [[ScotRail]].

{{Appendix}}
{{Commonscat|Dumbarton East railway station}}

{{DEFAULTSORT:Dumbarton East}}

[[Categorie:Spoorwegstation in West Dunbartonshire]]

title: Algemeen

Stationscode: DBE

title: Aantal reizigers per jaar

title: Ligging

Bestuurlijk gebied: West Dunbartonshire

Ligging: Station Dumbarton East (Verenigd Koninkrijk) · Station Dumbarton East


text:
# Station Taconnaz
Station Taconnaz (Frans: Gare de Taconnaz) is een spoorwegstation in de Franse gemeente Les Houches in het departement Haute-Savoie, aan de spoorlijn Saint-Gervais-les-Bains-Le Fayet - Vallorcine (grens).

title: Station Taconnaz

wikitext:
{{Infobox spoorwegstation Frankrijk
| naam             = Station Taconnaz
| afbeelding       = Gare de Taconnaz 5.JPG
| onderschrift     =
| plaats           = [[Les Houches]]
| stationscode     =
| opening          =
| sluiting         =
| heropening       =
| perrons          =
| sporen           =
| lijnen           = [[Spoorlijn Saint-Gervais-les-Bains-Le Fayet - Vallorcine (grens)|896 000 Saint-Gervais-les-Bains-Le Fayet - Vallorcine]]
| eigendom         = [[Réseau Ferré de France|RFF]] / [[Société Nationale des Chemins de fer Français|SNCF]]
| exploitant       = [[Société Nationale des Chemins de fer Français|SNCF]]
| aantalreizigers  =
| kaart            =
| positiekaartnaam = Frankrijk
| latitude         = 45.898702
| longitude        = 6.824171
| volgend station  = [[Station Les Bossons|Les Bossons]]
| vorig station    = [[Station Les Houches|Les Houches]]
}}

'''Station Taconnaz''' (Frans: ''Gare de Taconnaz'') is een [[spoorwegstation]] in de [[Frankrijk|Franse]] gemeente [[Les Houches]] in het departement [[Haute-Savoie]], aan de [[spoorlijn Saint-Gervais-les-Bains-Le Fayet - Vallorcine (grens)]].

{{Commonscat|Gare de Taconnaz}}
{{Beginnetje|verkeer & vervoer|2010|11|25}}
{{Coor title dms|45|53|55.327|N|6|49|27.016|E|region:FR_type:railwaystation_scale:6250}}

[[Categorie:Spoorwegstation in Haute-Savoie|Taconnaz]]
[[Categorie:Les Houches]]

title: Algemeen

Vervoerder(s): SNCF

title: Spoorlijn(en)

title: Ligging

Land: Frankrijk

Plaats: Les Houches

Ligging: Station Taconnaz (Frankrijk) · Station Taconnaz

Portaal: Openbaar vervoer · Frankrijk


text:
# 4e eeuw
De 4e eeuw (van de christelijke jaartelling) is de 4e periode van 100 jaar, dus bestaande uit de jaren 301 tot en met 400. De 4e eeuw behoort tot het 1e millennium.

## Gebeurtenissen en ontwikkelingen
Romeinse Rijk
- Onder keizer Constantijn de Grote wordt in het Romeinse Rijk het christelijk geloof gewettigd. De keizer stelt het Lateraans Paleis ter beschikking van de pausen, die er tot 1508 zullen wonen. In 321 stelt hij de zondag als rustdag in voor het gehele rijk. Dit is ten gunste van de christenen die de zondag als rustdag willen houden, maar valt ook goed bij de lokale bevolking die nog de zon een belangrijke plaats in het religieuze leven geeft en waar zondag de rustdag is. Op die manier maakt hij zijn nieuw gevestigde godsdienst voor alle partijen aanvaardbaar.
- De hoofdstad van het Romeinse Rijk wordt van Rome naar Byzantium verplaatst, dat vanaf dan Constantinopel heet.
- Einde eenheid Romeinse Rijk, als Diocletianus het verdeelt in twee bestuurscentra. Theodosius de Grote is de laatste keizer van het verenigd Romeins keizerrijk. Na zijn dood in 395 wordt het rijk definitief opgedeeld in een westelijke helft en een oostelijke helft, met elk een eigen keizer.
- De solidus vervangt als munteenheid de Aureus.

Europa
- Begin Grote Volksverhuizing.
- De Salische Franken doorbreken voorgoed de Romeinse rijksgrens, en vestigen zich in Toxandrië het latere Brabant.
- De Romeinse provincie Gallia Belgica is sinds 297 opgedeeld in Belgica Prima en Belgica Secunda.
- Romeins Brittannica komt tot welvaart door graanleveranties aan Gallië.

Godsdienst
- Sinds de vierde eeuw na Chr. wordt op 25 december het feest van Sol Invictus, de Onoverwinnelijke Zon gevierd. In het christendom evolueert deze dag tot Kerstmis vanuit de gedachte, dat met de geboorte van Jezus het licht in de wereld is teruggekeerd.
- Strijd binnen de Rooms-katholieke Kerk tussen het Arianisme en het Trinitarisme. De aanhangers van dat laatste trekken op het Eerste Concilie van Nicaea aan het langste eind. Het Arianisme houdt nog wel belangrijke steun gedurende de eeuw, onder anderen van enkele keizers.
- De moeder van keizer Constantijn Helena van Constantinopel reist naar Palestina, zoekt en vindt er de plaats waar Jezus Christus zou zijn gekruisigd en begraven. Haar zoon laat daar de Heilig Grafkerk bouwen, waarna Jeruzalem een pelgrimsoord wordt.
- Godsdienstvrijheid wordt ingevoerd in het Romeinse Rijk door het Edict van Milaan (313 n.Chr.) en weer afgeschaft door het Driekeizersedict (380).
- Vanaf 301 is het christendom staatsgodsdienst in Armenië en vanaf 385 in het Romeinse Rijk.
- Kerstening van Zwitserland.
- Gregorius van Nazianze en Basilius de Grote leggen de grondslag van het oosterse kloosterwezen.
- Een aparte groep vormen de laura's. In de laura vormen de monniken weliswaar een kleine gemeenschap onder leiding van een abt, maar ze leven als heremieten afzonderlijk in hun cellen of grotten. Er zijn wel een kerk en eetzaal, die bij bepaalde gelegenheden gebruikt worden.
- Gedurende de 4e eeuw oefenen de kleine kluizenaarsgemeenschapjes in de woestijnen rond de Egyptische steden een grote aantrekkingskracht uit op godzoekers uit de hele wereld. Naarmate hun leefstijl vastere vormen begint aan te nemen, worden zij meer en meer beschouwd als wijze en heilige geestelijke meesters en leraars.
- De ex-Romeinse soldaat Martinus van Tours sticht in Poitiers het eerste klooster op Gallische bodem. Later wordt hij bisschop van Tours, vanwaaruit hij verdergaat met de bekering van de Galliërs.
- Hiëronymus van Stridon vertaalt op last van Paus Damasus I de Bijbel van uit het Grieks: de vulgaat. Wulfila, missiebisschop onder de Visigothen, vertaalt de Bijbel naar hun taal en ontwikkelt daarvoor een alfabet. Zo ontstaat de Gotische Bijbel

Wetenschap
- Hiëronymus van Stridon geeft de wetenschap van de Grieken en de joden door aan het christelijke westen.
- Uitvinding van het astrolabium, een toestel waarmee plaats en hoogte van een hemellichaam kan berekend worden als functie van de tijd. Het astrolabium is 1200 jaar lang het voornaamste instrument voor navigatie.

Azië
- Het rijk van de Sassaniden komt onder druk te staan door invallen van de Hunnen. Hierdoor raken steden in het oosten ontvolkt en worden er grote sommen aan buit meegenomen door de invallers. In een poging hun noordgrens te beschermen sluiten de Sassaniden hierop een verbond met het Romeinse Rijk. Met Romeinse hulp worden de muren van de stad Derbent verstevigd en een verdedigingsmuur aangelegd in de Darjalkloof om nieuwe aanvallen tegen te houden.
- Er is een toeloop van nomadische stammen uit Centraal-Azië naar Noord-China. Hierdoor begint er een eeuwenlange politieke verdeling tussen Noord-en Zuid-China.
- De Jin-dynastie is aan de macht.

Afrika
- In de Transsaharahandel wordt de kameel geïntroduceerd als lastdier, omdat deze dieren lange tijd zonder voedsel en water kunnen overleven.

## Belangrijke personen
- Ambrosius van Milaan, kerkvader en bisschop van Milaan
- Augustinus van Hippo, bisschop van Hippo, theoloog, filosoof en kerkvader
- Basilius van Caesarea, heilige en kerkvader
- Constantijn de Grote, Romeins keizer
- Fa Xian, Chinese boeddhistische monnik
- Gregorius van Nazianze, heilige en grondlegger van het Oosterse kloosterleven
- Iamblichus, neoplanistisch geleerde en filosoof, stichter van de Syrische School binnen het neoplatonisme
- Hiëronymus van Stridon, kerkvader
- Johannes Chrysostomus, prediker, aartsbisschop van Constantinopel, kerkvader en kerkleraar
- Kumarajiva, Kuqase boeddhistische monnik, geleerde en vertaler
- Servaas van Maastricht, bisschop van Tongeren.
- Theodosius I, keizer van het Oost-Romeinse Rijk en daarna laatste keizer van het gehele rijk
- Wulfila, Visigotische bisschop en vertaler van de Bijbel in het Gotisch

## Uitvindingen en ontdekkingen
- De Kamasutra
- De Codex Sinaiticus en de Codex Vaticanus, de vroegste christelijke bijbels

<< · 300-309 · 310-319 · 320-329 · 330-339 · 340-349 · 350-359 · 360-369 · 370-379 · 380-389 · 390-399 · >>
<< · 1e · 2e · 3e · 4e · 5e · 6e · 7e · 8e · 9e · 10e · >>

title: 4e eeuw

wikitext:
{{Zijbalk jaren in eeuw|2|3|4}}
De '''4e eeuw''' (van de [[christelijke jaartelling]]) is de 4e periode van 100 jaar, dus bestaande uit de jaren [[301]] tot en met [[400]]. De 4e eeuw behoort tot het [[1e millennium]].

== Gebeurtenissen en ontwikkelingen ==
;Romeinse Rijk
[[Bestand:Constantine Chiaramonti Inv1749.jpg|thumb|120px|Buste van [[Constantijn de Grote]]]]
*Onder keizer [[Constantijn de Grote]] wordt in het [[Romeinse Rijk]] het christelijk geloof gewettigd. De keizer stelt het [[Lateraans Paleis]] ter beschikking van de pausen, die er tot 1508 zullen wonen. In [[321]] stelt hij de zondag als rustdag in voor het gehele rijk. Dit is ten gunste van de christenen die de zondag als rustdag willen houden, maar valt ook goed bij de lokale bevolking die nog de [[zon]] een belangrijke plaats in het religieuze leven geeft en waar zondag de [[rustdag]] is. Op die manier maakt hij zijn nieuw gevestigde [[godsdienst]] voor alle partijen aanvaardbaar.
*De hoofdstad van het Romeinse Rijk wordt van [[Rome (stad)|Rome]] naar [[Byzantium (stad)|Byzantium]] verplaatst, dat vanaf dan [[Istanboel|Constantinopel]] heet.
*Einde eenheid Romeinse Rijk, als [[Diocletianus]] het verdeelt in twee bestuurscentra. [[Theodosius de Grote]] is de laatste keizer van het verenigd Romeins keizerrijk. Na zijn dood in [[395]] wordt het rijk definitief opgedeeld in een westelijke helft en een oostelijke helft, met elk een eigen keizer.
* De [[Solidus (munt)|solidus]] vervangt als munteenheid de [[Aureus]].

;Europa
*Begin [[Grote Volksverhuizing]].
* De [[Salische Franken]] doorbreken voorgoed de Romeinse rijksgrens, en vestigen zich in [[Toxandrië]] het latere [[Brabantgouw|Brabant]].
* De Romeinse provincie [[Gallia Belgica]] is sinds 297 opgedeeld in [[Belgica Prima]] en [[Belgica Secunda]].
* Romeins Brittannica komt tot welvaart door graanleveranties aan Gallië.

;Godsdienst
* Sinds de vierde eeuw na Chr. wordt op 25 december het feest van [[Sol Invictus]], de Onoverwinnelijke Zon gevierd. In het christendom evolueert deze dag tot [[Kerstmis]] vanuit de gedachte, dat met de geboorte van Jezus het licht in de wereld is teruggekeerd.
* Strijd binnen de [[Rooms-katholieke Kerk]] tussen het [[Arianisme]] en het [[Drie-eenheid|Trinitarisme]]. De aanhangers van dat laatste trekken op het [[Eerste Concilie van Nicaea]] aan het langste eind. Het Arianisme houdt nog wel belangrijke steun gedurende de eeuw, onder anderen van enkele keizers.
* De moeder van keizer Constantijn [[Helena van Constantinopel]] reist naar Palestina, zoekt en vindt er de plaats waar [[Jezus (traditioneel-christelijk)|Jezus Christus]] zou zijn gekruisigd en begraven. Haar zoon laat daar de [[Heilig Grafkerk]] bouwen, waarna Jeruzalem een [[Bedevaart|pelgrimsoord]] wordt.
* [[Godsdienstvrijheid]] wordt ingevoerd in het Romeinse Rijk door het [[Edict van Milaan]] (313 n.Chr.) en weer afgeschaft door het [[Cunctos populos|Driekeizersedict]] (380).
* Vanaf 301 is het christendom staatsgodsdienst in [[Armenië]] en vanaf 385 in het [[Romeinse Rijk]].
* Kerstening van [[Zwitserland]].
* [[Gregorius van Nazianze]] en [[Basilius de Grote]] leggen de grondslag van het [[Oosters Christendom|oosterse]] kloosterwezen.
* Een aparte groep vormen de [[Laura (klooster)|laura's]]. In de laura vormen de monniken weliswaar een kleine gemeenschap onder leiding van een abt, maar ze leven als [[Heremiet (monnik)|heremieten]] afzonderlijk in hun [[Kloostercel|cellen]] of grotten. Er zijn wel een kerk en eetzaal, die bij bepaalde gelegenheden gebruikt worden.
* Gedurende de 4e eeuw oefenen de kleine [[Woestijnvaders|kluizenaarsgemeenschapjes]] in de woestijnen rond de Egyptische steden een grote aantrekkingskracht uit op godzoekers uit de hele wereld. Naarmate hun leefstijl vastere vormen begint aan te nemen, worden zij meer en meer beschouwd als wijze en heilige geestelijke meesters en leraars.
* De ex-Romeinse soldaat [[Martinus van Tours]] sticht in [[Poitiers]] het eerste [[klooster (gebouw)|klooster]] op Gallische bodem. Later wordt hij bisschop van [[Tours (Indre-et-Loire)|Tours]], vanwaaruit hij verdergaat met de bekering van de [[Galliërs]].
* [[Hiëronymus van Stridon]] vertaalt op last van [[Paus Damasus I]] de Bijbel van uit het Grieks: de [[vulgaat]]. [[Wulfila]], missiebisschop onder de [[Visigothen]], vertaalt de Bijbel naar hun taal en ontwikkelt daarvoor een alfabet. Zo ontstaat de [[Gotische Bijbel]]

;Wetenschap
* [[Hiëronymus van Stridon]] geeft de wetenschap van de Grieken en de joden door aan het christelijke westen.
* Uitvinding van het [[astrolabium]], een toestel waarmee plaats en hoogte van een [[hemellichaam]] kan berekend worden als functie van de [[tijd]]. Het astrolabium is 1200 jaar lang het voornaamste [[wetenschappelijk instrument|instrument]] voor [[navigatie]].

;Azië
* Het rijk van de [[Sassaniden]] komt onder druk te staan door invallen van de [[Hunnen]]. Hierdoor raken steden in het oosten ontvolkt en worden er grote sommen aan buit meegenomen door de invallers. In een poging hun noordgrens te beschermen sluiten de Sassaniden hierop een verbond met het Romeinse Rijk. Met Romeinse hulp worden de muren van de stad [[Derbent (stad)|Derbent]] verstevigd en een verdedigingsmuur aangelegd in de [[Darjalkloof]] om nieuwe aanvallen tegen te houden.
* Er is een toeloop van nomadische stammen uit [[Centraal-Azië]] naar [[Noord-China]]. Hierdoor begint er een eeuwenlange politieke verdeling tussen Noord-en [[Zuid-China]].
* De [[Jin-dynastie (265-420)|Jin-dynastie]] is aan de macht.

;Afrika
*  In de [[Transsaharahandel]] wordt de [[kameel]] geïntroduceerd als lastdier, omdat deze dieren lange tijd zonder voedsel en water kunnen overleven.

== Belangrijke personen ==
* [[Ambrosius van Milaan]], [[kerkvader]] en [[bisschop]] van Milaan
* [[Augustinus van Hippo]], bisschop van Hippo, [[theoloog]], [[filosoof]] en [[kerkvader]]
* [[Basilius van Caesarea]], [[Heilige (christendom)|heilige]] en kerkvader
* [[Constantijn de Grote]], [[Lijst van Romeinse keizers|Romeins keizer]]
* [[Fa Xian]], Chinese [[boeddhisme|boeddhistische]] [[monnik]]
* [[Gregorius van Nazianze]], heilige en grondlegger van het Oosterse kloosterleven
* [[Iamblichus (filosoof)|Iamblichus]], [[neoplatonisme|neoplanistisch]] geleerde en filosoof, stichter van de ''Syrische School'' binnen het neoplatonisme
* [[Hiëronymus van Stridon]], kerkvader
* [[Johannes Chrysostomus]], [[prediker (woordverkondiger)|prediker]], [[aartsbisschop]] van [[Constantinopel]], kerkvader en [[kerkleraar]]
* [[Kumarajiva]], [[Kuqa]]se [[boeddhisme|boeddhistische]] [[monnik]], geleerde en vertaler
* [[Servaas van Maastricht]], bisschop van Tongeren.
* [[Theodosius I]], keizer van het Oost-Romeinse Rijk en daarna laatste keizer van het gehele rijk
* [[Wulfila]], [[Visigoten|Visigotische]] [[bisschop]] en vertaler van de [[Bijbel (christendom)|Bijbel]] in het [[Gotisch (taal)|Gotisch]]

== Uitvindingen en ontdekkingen ==
* De [[Kamasutra]]
* De [[Codex Sinaiticus]] en de [[Codex Vaticanus]], de vroegste christelijke bijbels

{{Navigatie decennia|4}}
{{Navigatie eeuwen|1}}
{{Commonscat|4th century}}

[[Categorie:4e eeuw| ]]

title: Overzicht van de jaren in en rond de 4e eeuw


text:
# Yllenus caspicus
Yllenus caspicus is een spinnensoort in de taxonomische indeling van de springspinnen (Salticidae).
Het dier behoort tot het geslacht Yllenus. De wetenschappelijke naam van de soort werd voor het eerst geldig gepubliceerd in 1978 door A. V. Ponomarev.

title: Yllenus caspicus

wikitext:
{{Taxobox spin
| naam              = ''Yllenus caspicus''
| titelweergave     = cursief
| afbeelding        =
| afbeeldingtekst   =
| familie           = [[Springspinnen|Salticidae]] (Springspinnen)
| geslacht          = ''[[Yllenus]]''
| auteur            = [[A. V. Ponomarev]]
| datum             = 1978
| haakjes           =
}}
'''''Yllenus caspicus''''' is een [[spinnen (dieren)|spinnen]][[soort]] in de taxonomische indeling van de [[Springspinnen|springspinnen (Salticidae)]].<ref>{{Brontabel|2012-Platnick}}</ref>

Het dier behoort tot het geslacht ''[[Yllenus]]''. De wetenschappelijke naam van de soort werd voor het eerst geldig gepubliceerd in 1978 door [[A. V. Ponomarev]].

{{Appendix}}
{{beginnetje|biologie|2011|10|21}}
{{DEFAULTSORT:Yllenus caspicus}}
[[Categorie:Yllenus|caspicus]]

title: Yllenus caspicus

Klasse: Arachnida (Spinachtigen)

Orde: Araneae (Spinnen)

Familie: Salticidae (Springspinnen)

Geslacht: Yllenus

title: Soort

Portaal: Biologie


text:
# Rhabdocoela
Rhabdocoela zijn een orde van platwormen uit de klasse Rhabditophora.

## Taxonomie
De volgende onderordes zijn bij de orde ingedeeld:
- Dalytyphloplanida
- Kalyptorhynchia

title: Rhabdocoela

wikitext:
{{Taxobox
| afbeelding = Gyratrix hermaphroditus.jpg
| afbeeldingtekst = ''[[Gyratrix hermaphroditus]]''
| rijk = [[Dieren (biologie)|Animalia]] (Dieren)
| stam = [[Platwormen|Platyhelminthes]] (Platwormen)
| onderstam       = [[Rhabditophora]]
| onderklasse = [[Trepaxonemata]]
| infraklasse = [[Neoophora]]
| subterklasse = [[Euneoophora]]
| taxon = [[Orde (biologie)|Orde]]
| w-naam = Rhabdocoela
| auteur = Ehrenberg
| datum = 1831
| bron = <ref>{{Ts.|Ehrenberg, C. G.}} (1831) Phytozoa Turbellaria africana et asiatica. In: Hemprich und Ehrenberg "Symbolae physicae." Animalia evertebrata exclusis insectis recensuit Dr. CG Ehrenberg. Series prima cum tabularum decade prima. Berolini, Fol. Phytozoa Turbellaria folia a-d, T4-5</ref>
| worms = 16236
}}
'''Rhabdocoela''' zijn een [[Orde (biologie)|orde]] van [[platwormen]] uit de klasse [[Rhabditophora]].

== Taxonomie ==
De volgende onderordes zijn bij de orde ingedeeld:
* [[Dalytyphloplanida]]
* [[Kalyptorhynchia]]

{{Appendix}}
[[Categorie:Rhabditophora]]

title: Rhabdocoela

Stam: Platyhelminthes (Platwormen)

Onderstam: Rhabditophora

Onderklasse: Trepaxonemata

Infraklasse: Neoophora

title: Orde


text:
# Megalneusaurus
Megalneusaurus is een geslacht van uitgestorven pliosauriërs. Als enige soort is Megalneusaurus rex benoemd, wat 'grootste zwemmende hagedissenkoning' betekent. Fossielen van Megalneusaurus zijn gevonden in Noord-Amerikaanse lagen uit het Kimmeridgien.

## Vondst en naamgeving
In 1895 vond Wilbur Clinton Knight het skelet van een plesiosauriër bij Ervey, in Wyoming. Na een eerste melding benoemde hij de vondst als een soort van Cimoliasaurus: Cimoliasaurus rex. De soortaanduiding betekent "koning" in het Latijn en verwijst vermoedelijk naar de grootte van het exemplaar.
In 1898 benoemde Knight een apart geslacht Megalneusaurus van uit het Grieks megalos, "groot" en nechein, "zemmen".
Het holotype is UW 4602. Pas in 1996 werd ontdekt dat het afkomstig is uit de Redwater Shale Member van de Sundance formation die dateert uit het Oxfordien. Het bestaat uit ribben, wervels, twee vinnen en een deel van de schoudergordel. De resten zijn nogal beperkt en het is daarom wel gesteld dat het taxon een nomen dubium is hoewel dat geen algemeen standpunt is. In 2007 werd gemeld dat de oorspronkelijke vindplaats in 1996 herontdekt was en nog wat materiaal had opgeleverd. In 2010 werd nog een deel van het holotype gemeld. Wat botten uit andere vindplaatsen zijn aan de soort toegewezen.

## Beschrijving
Megalneusaurus leek wat op Liopleurodon. Net als bij dat taxon is de grootte soms flink overschat. Men noemde een lengte van wel dertien meter wat hem tot de grootste pliosauride uit Noord-Amerika zou maken. Tegenwoordig denkt men eerder aan zeven tot negen meter wat nog steeds vrij groot is voor het vondstgebied.
Het voorste paar flippers was kleiner dan het achterste paar, een kenmerk van een pliosauriër. De borstkas was groot en onder de borst zat vermoedelijk een groot hart. Megalneusaurus was een robuust dier.

## Fylogenie
Men weet niet goed waar Megalneusaurus te plaatsen binnen de Pliosauroidea. Waarschijnlijk hoort Megalneusaurus thuis tussen de basale leden van de familie der Pliosauridae en was hij nauw verwant aan Pliosaurus, de naamgever van deze groep.

## Ecologie
Megalneusaurus leefde in het Laat-Jura naast ichthyosauriërs als Ophthalmosaurus en Baptanodon (deze twee geslachten kunnen dezelfde soort betreffen) en de plesiosauriër Pantosaurus. Megalneusaurus was de grootste van al deze zeereptielen.
Een deel van de maaginhoud van het holotype is aangetroffen en bevat snaveltjes van pijlinktvissen. Schade aan de opperarmbeenderen wijst op caissonziekte, een teken dat vrij diep en/of snel gedoken werd.

title: Megalneusaurus

wikitext:
{{Taxobox reptiel
| naam=''Megalneusaurus''
| titelweergave=cursief
| status=Fossiel
| fossiel = Laat-Jura
| afbeelding=Megalneusaurus027.jpg
| superorde = [[Sauropterygia]]
| orde=[[Plesiosauria]] (Plesiosauriërs)
| onderorde=[[Pliosauroidea]] (Pliosauriërs)
| taxon=[[Geslacht (biologie)|Geslacht]]
| auteur = W.C. Knight
| datum = 1898
| typesoort = ''Cimoliasaurus rex''
| rang=[[Soort]]
| onderverdeling=*''M. rex''
| commons = Category:Megalneusaurus
| afbeeldingII=Megalneusaurus.jpg
}}
'''''Megalneusaurus'''''<ref>{{Citeer web |url=http://www.fossilworks.org/cgi-bin/bridge.pl?a=taxonInfo&taxon_no=36489 |titel=Fossilworks: Megalneusaurus |bezochtdatum=05-04-2023 |werk=www.fossilworks.org}}</ref> is een [[Geslacht (biologie)|geslacht]] van [[Uitsterven|uitgestorven]] [[Pliosauroidea|pliosauriërs]]. Als enige [[soort]] is ''Megalneusaurus rex'' benoemd, wat 'grootste zwemmende hagedissenkoning' betekent. [[Fossiel]]en van ''Megalneusaurus'' zijn gevonden in [[Noord-Amerika]]anse lagen uit het [[Kimmeridgien]].

==Vondst en naamgeving==
In 1895 vond [[Wilbur Clinton Knight]] het skelet van een plesiosauriër bij [[Ervey]], in Wyoming. Na een eerste melding benoemde hij de vondst als een soort van ''[[Cimoliasaurus]]'': ''Cimoliasaurus rex''. De [[soortaanduiding]] betekent "koning" in het [[Latijn]] en verwijst vermoedelijk naar de grootte van het exemplaar.

In 1898 benoemde Knight een apart geslacht ''Megalneusaurus'' van uit het Grieks ''megalos'', "groot" en ''nechein'', "zemmen".

Het [[holotype]] is '''UW 4602'''. Pas in 1996 werd ontdekt dat het afkomstig is uit de ''Redwater Shale Member'' van de ''[[Sundance formation]]'' die dateert uit het [[Oxfordien]]. Het bestaat uit ribben, wervels, twee vinnen en een deel van de schoudergordel. De resten zijn nogal beperkt en het is daarom wel gesteld dat het taxon een ''[[nomen dubium]]'' is hoewel dat geen algemeen standpunt is. In 2007 werd gemeld dat de oorspronkelijke vindplaats in 1996 herontdekt was en nog wat materiaal had opgeleverd. In 2010 werd nog een deel van het holotype gemeld. Wat botten uit andere vindplaatsen zijn aan de soort toegewezen.

== Beschrijving ==
''Megalneusaurus'' leek wat op ''[[Liopleurodon]]''. Net als bij dat taxon is de grootte soms flink overschat. Men noemde een lengte van wel dertien meter wat hem tot de grootste pliosauride uit Noord-Amerika zou maken. Tegenwoordig denkt men eerder aan zeven tot negen meter wat nog steeds vrij groot is voor het vondstgebied.

Het voorste paar flippers was kleiner dan het achterste paar, een kenmerk van een pliosauriër. De [[Ribbenkast|borstkas]] was groot en onder de borst zat vermoedelijk een groot [[hart]]. ''Megalneusaurus'' was een robuust dier.

== Fylogenie ==
Men weet niet goed waar ''Megalneusaurus'' te plaatsen binnen de [[Pliosauroidea]]. Waarschijnlijk hoort ''Megalneusaurus'' thuis tussen de basale leden van de [[Familie (biologie)|familie]] der [[Pliosauridae]] en was hij nauw verwant aan ''[[Pliosaurus]]'', de naamgever van deze groep.

== Ecologie ==
''Megalneusaurus'' leefde in het Laat-[[Jura (periode)|Jura]] naast [[Ichthyosauria|ichthyosauriërs]] als ''[[Ophthalmosaurus]]'' en ''[[Baptanodon]]'' (deze twee geslachten kunnen dezelfde soort betreffen) en de [[Plesiosauroidea|plesiosauriër]] ''[[Pantosaurus]]''. ''Megalneusaurus'' was de grootste van al deze zeereptielen.

Een deel van de maaginhoud van het holotype is aangetroffen en bevat snaveltjes van pijlinktvissen. Schade aan de opperarmbeenderen wijst op [[caissonziekte]], een teken dat vrij diep en/of snel gedoken werd.

{{Appendix|2=
'''Literatuur'''
*Williston, S W. 1903. North American plesiosaurs. Part I. Field Columbian Mus. Pub. 2:1-77.
*Weems R E, and Blodgett R B. 1996. The pliosaurid Megalneusaurus: A newly recognized occurrence in the Upper Jurassic Neknek Formation of the Alaska peninsula. Bull. U.S. Geol. Surv. 2152:169-75.
*William R. Wahl; Mike Ross & Judy A. Massare. 2007. "Rediscovery of Wilbur Knight's ''Megalneusaurus rex'' site: new material from an old pit". ''Paludicola''. '''6'''(2): 94–104
*William R. Wahl; Judy A. Massare & Mike Ross. 2010. "New material from the type specimen of ''Megalneusaurus rex'' (Reptilia: Sauropterygia) from the Jurassic Sundance Formation, Wyoming". ''Paludicola''. '''7'''(4): 170–180

'''Noten'''
{{References}}
* {{Bronvermelding anderstalige Wikipedia|taal=en|titel=Megalneusaurus|datum=20100322}}
}}
[[Categorie:Plesiosauria]]

title: Megalneusaurus · Status: Uitgestorven, als fossiel bekend · Fossiel voorkomen: Laat-Jura

Superorde: Sauropterygia

Orde: Plesiosauria (Plesiosauriërs)

Onderorde: Pliosauroidea (Pliosauriërs)

title: Soort

Soort:
- M. rex
Megalneusaurus

title: Soort


text:
# Quattro Pro
Quattro Pro is de spreadsheet van het huidige WordPerfect Office-pakket. De eerste versies stamden uit het DOS-tijdperk waar het met succes door Borland op de markt gezet werd als tegenhanger van Lotus 1-2-3.

title: Quattro Pro

wikitext:
{{Infobox software
| naam                      = Quattro Pro
| logo                      =
| logobreedte               =
| screenshot                =
| onderschrift              =
| ontwikkelaar              = [[Corel Corporation]]
| laatste_versie            = X8
| laatste_releasedatum      = zomer 2016
| laatste_beta_versie       =
| laatste_beta_releasedatum =
| status                    = Actief
| besturingssysteem         = [[Microsoft Windows|Windows]]
| programmeertaal           =
| categorie                 = [[Spreadsheet]]programma
| licentie                  = [[Closed source]]
| website                   =
}}
'''Quattro Pro''' is de [[spreadsheet]] van het huidige [[WordPerfect Office]]-pakket. De eerste versies stamden uit het DOS-tijdperk waar het met succes door [[Borland (softwarebedrijf)|Borland]] op de markt gezet werd als tegenhanger van [[Lotus 1-2-3]].

{{Beginnetje|informatica|2008|10|11}}

[[Categorie:Spreadsheet]]
[[Categorie:Corel-software]]

title: Quattro Pro

Ontwikkelaar(s): Corel Corporation

Recentste versie: X8 · (zomer 2016)

Status: Actief

Besturingssysteem: Windows

Geschreven in: assembleertaal

Categorie: Spreadsheetprogramma

Licentie(s): Closed source

Website: Officiële website

Portaal: Informatica


text:
# Ms. Olympia
Ms. Olympia is een jaarlijkse bodybuilding-wedstrijd voor vrouwen. De wedstrijd wordt sinds 1980 georganiseerd door de International Federation of BodyBuilders (IFBB). In 2001 won de Nederlandse bodybuilder Juliette Bergmann de titel.
In hetzelfde weekend, het zogenaamde Olympia Weekend, wordt ook door mannen gestreden om de titel Mr. Olympia en door vrouwen gestreden om twee andere titels: Fitness Olympia en Figure Olympia.

## Winnaars
| Jaar | Allround          | Lichtgewicht        | Zwaargewicht      | Plaats                     |
| ---- | ----------------- | ------------------- | ----------------- | -------------------------- |
| 1980 | Rachel McLish     |                     |                   | Philadelphia               |
| 1981 | Kike Elomaa       |                     |                   | Philadelphia               |
| 1982 | Rachel McLish     |                     |                   | Atlantic City (New Jersey) |
| 1983 | Carla Dunlap      |                     |                   | Warminster (Pennsylvania)  |
| 1984 | Cory Everson      |                     |                   | Montreal (Canada)          |
| 1985 | Cory Everson      |                     |                   | New York                   |
| 1986 | Cory Everson      |                     |                   | New York                   |
| 1987 | Cory Everson      |                     |                   | New York                   |
| 1988 | Cory Everson      |                     |                   | New York                   |
| 1989 | Cory Everson      |                     |                   | New York                   |
| 1990 | Lenda Murray      |                     |                   | New York                   |
| 1991 | Lenda Murray      |                     |                   | Los Angeles                |
| 1992 | Lenda Murray      |                     |                   | Chicago                    |
| 1993 | Lenda Murray      |                     |                   | New York                   |
| 1994 | Lenda Murray      |                     |                   | Atlanta                    |
| 1995 | Lenda Murray      |                     |                   | Atlanta                    |
| 1996 | Kim Chizevsky     |                     |                   | Chicago                    |
| 1997 | Kim Chizevsky     |                     |                   | New York                   |
| 1998 | Kim Chizevsky     |                     |                   | Praag                      |
| 1999 | Kim Chizevsky     |                     |                   | Secaucus (New Jersey)      |
| 2000 | Geen winnaar      | Andrulla Blanchette | Valentina Chepiga | Las Vegas                  |
| 2001 | Juliette Bergmann | Juliette Bergmann   | Iris Kyle         | Las Vegas                  |
| 2002 | Lenda Murray      | Juliette Bergmann   | Lenda Murray      | Las Vegas                  |
| 2003 | Lenda Murray      | Juliette Bergmann   | Lenda Murray      | Las Vegas                  |
| 2004 | Iris Kyle         | Dayana Cadeau       | Iris Kyle         | Las Vegas                  |
| 2005 | Yaxeni Oriquen    |                     |                   | Las Vegas                  |
| 2006 | Iris Kyle         |                     |                   | Las Vegas                  |
| 2007 | Iris Kyle         |                     |                   | Las Vegas                  |
| 2008 | Iris Kyle         |                     |                   | Las Vegas                  |
| 2009 | Iris Kyle         |                     |                   | Las Vegas                  |
| 2010 | Iris Kyle         |                     |                   | Las Vegas                  |
| 2011 | Iris Kyle         |                     |                   | Las Vegas                  |

title: Ms. Olympia

wikitext:
'''Ms. Olympia''' is een jaarlijkse [[bodybuilding]]-wedstrijd voor vrouwen. De wedstrijd wordt sinds 1980 georganiseerd door de [[International Federation of BodyBuilders]] (IFBB). In 2001 won de Nederlandse bodybuilder [[Juliette Bergmann]] de titel.

In hetzelfde weekend, het zogenaamde Olympia Weekend, wordt ook door mannen gestreden om de titel [[Mr. Olympia]] en door vrouwen gestreden om twee andere titels: [[Fitness Olympia]] en [[Figure Olympia]].

== Winnaars ==

{| class="wikitable"
! Jaar
! Allround
! Lichtgewicht
! Zwaargewicht
! Plaats
|-
| 1980
| {{US-VLAG}} [[Rachel McLish]]
|
|
| [[Philadelphia (Pennsylvania)|Philadelphia]]
|-
| 1981
| {{FI-VLAG}} [[Kike Elomaa]]
|
|
| Philadelphia
|-
| 1982
| {{US-VLAG}} [[Rachel McLish]]
|
|
| [[Atlantic City (New Jersey)]]
|-
| 1983
| {{US-VLAG}} [[Carla Dunlap]]
|
|
| [[Warminster (Pennsylvania)]]
|-
| 1984
| {{US-VLAG}} [[Cory Everson]]
|
|
| [[Montreal (Canada)]]
|-
| 1985
| {{US-VLAG}} Cory Everson
|
|
| [[New York (stad)|New York]]
|-
| 1986
| {{US-VLAG}} Cory Everson
|
|
| New York
|-
| 1987
| {{US-VLAG}} Cory Everson
|
|
| New York
|-
| 1988
| {{US-VLAG}} Cory Everson
|
|
| New York
|-
| 1989
| {{US-VLAG}} Cory Everson
|
|
| New York
|-
| 1990
| {{US-VLAG}} [[Lenda Murray]]
|
|
| New York
|-
| 1991
| {{US-VLAG}} Lenda Murray
|
|
| [[Los Angeles]]
|-
| 1992
| {{US-VLAG}} Lenda Murray
|
|
| [[Chicago]]
|-
| 1993
| {{US-VLAG}} Lenda Murray
|
|
| New York
|-
| 1994
| {{US-VLAG}} Lenda Murray
|
|
| [[Atlanta]]
|-
| 1995
| {{US-VLAG}} Lenda Murray
|
|
| Atlanta
|-
| 1996
| {{US-VLAG}} [[Kim Chizevsky]]
|
|
| [[Chicago]]
|-
| 1997
| {{US-VLAG}} Kim Chizevsky
|
|
| New York
|-
| 1998
| {{US-VLAG}} Kim Chizevsky
|
|
| [[Praag]]
|-
| 1999
| {{US-VLAG}} Kim Chizevsky
|
|
| [[Secaucus (New Jersey)]]
|-
| 2000
| Geen winnaar
| {{GB-VLAG}} [[Andrulla Blanchette]]
| {{UA-VLAG}} [[Valentina Chepiga]]
| [[Las Vegas (Nevada)|Las Vegas]]
|-
| 2001
| {{NL-VLAG}} [[Juliette Bergmann]]
| {{NL-VLAG}} Juliette Bergmann
| {{US-VLAG}} [[Iris Kyle]]
| Las Vegas
|-
| 2002
| {{US-VLAG}} [[Lenda Murray]]
| {{NL-VLAG}} Juliette Bergmann
| {{US-VLAG}} Lenda Murray
| Las Vegas
|-
| 2003
| {{US-VLAG}} Lenda Murray
| {{NL-VLAG}} Juliette Bergmann
| {{US-VLAG}} Lenda Murray
| Las Vegas
|-
| 2004
| {{US-VLAG}} [[Iris Kyle]]
| {{CA-VLAG}} [[Dayana Cadeau]]
| {{US-VLAG}} Iris Kyle
| Las Vegas
|-
| 2005
| {{VE-VLAG}} [[Yaxeni Oriquen]]
|
|
| Las Vegas
|-
| 2006
| {{US-VLAG}} [[Iris Kyle]]
|
|
| Las Vegas
|-
| 2007
| {{US-VLAG}} [[Iris Kyle]]
|
|
| Las Vegas
|-
| 2008
| {{US-VLAG}} [[Iris Kyle]]
|
|
| Las Vegas
|-
| 2009
| {{US-VLAG}} [[Iris Kyle]]
|
|
| Las Vegas
|-
| 2010
| {{US-VLAG}} [[Iris Kyle]]
|
|
| Las Vegas
|-
| 2011
| {{US-VLAG}} [[Iris Kyle]]
|
|
| Las Vegas
|}

[[Categorie:Bodybuildingwedstrijd]]


text:
# Viasat + Inmarsat Grondstation voor Satellietcommunicatie
Het Viasat + Inmarsat Grondstation voor Satellietcommunicatie is een locatie waar 24 uur per dag de wereldwijde satellietdiensten van Viasat worden beheerd. Een van de grondstations staat in de Nederlandse plaats Burum.

## Huidig gebruik
Het grondstation voor satellietcommunicatie is momenteel in eigendom van Viasat. Vanaf deze locatie worden, 24 uur per dag (24/7), de wereldwijde satelliet diensten van Viasat beheerd. De diensten bestaan uit alle mogelijke vormen van communicatie op locaties waar (evt tijdelijk) geen mogelijkheid is voor communicatie middels vaste netwerken/kabels. Denk daarbij aan communicatie met schepen, boorplatformen, vliegtuigen maar ook aan tijdelijke communicatie voor bijvoorbeeld Artsen Zonder Grenzen en het Rode Kruis. (bijvoorbeeld na aardbevingen of andere rampen).

## Geschiedenis

### 1973-1998 - 1e 25 jaar
In 1969 nam de PTT het besluit om 'een grondstation als schakel in het trans-Atlantische beeld- en berichtenverkeer via kunstmanen' te gaan bouwen. Het grondstation werd in 1973 (12 september 1973) geopend door de toenmalige koningin Juliana en door de PTT als het eerste Nederlandse grondstation voor internationale verbindingen via satellieten in gebruik genomen. De Burum-1 antenne werd ingezet om verbindingen met landen rond de Atlantische Oceaan te realiseren. In verband met het toenemende vraag naar verbindingen werd in 1978 een tweede antenne (Burum-2) in gebruik genomen. Deze werd ingezet voor verbindingen met landen gelegen rond de Indische Oceaan. In verband met toename van het verkeer is het aantal antennes in de jaren 80 met nog twee grote oren uitgebreid (Burum-3 & Burum-4). In 1979 wordt o.a door de Nederlands PTT (gezamenlijk met 36 andere landen) Inmarsat (International Maritime Satellite organisation) opgericht. In 1991 wordt in Burum gebouw B gebouwd , dit gebouw is speciaal gebouwd om voor de PTT (als Inmarsat Service Provider werkend onder merknaam Station 12) de apparatuur voor de diverse Inmarsat services te huizen. Aansluitend aan de bouw van geb B werden er ook 6 antennes (9-13m) voor de Station-12 services gebouwd (Burum-6, -7, -9, -10, 11 en-12).

### 1998-2023  - 2e 25 jaar
Station12 was inmiddels uitgegroeid tot de grootste aanbieder van Inmarsat diensten ter wereld. In 2001 werd door, inmiddels KPN, tezamen met Telstra (Australië) Xantic opgericht, waarbij KPN 65% eigendom heeft. In 2001/2002 zijn er enkele schotelantennes en bijbehorend gebouw gebouwd in opdracht van Inmarsat. Door de toenemende concurrentie in de satellietcommunicatie wereld werd Xantic in 2007 door het Canadese Stratos overgenomen. Daaropvolgend heeft Inmarsat (geprivatiseerd in 1999) Stratos in 2009 overgenomen. Waarbij de merknaam Stratos per 2012 werd gewijzigd in Inmarsat.
In 2005 is een deel van het terrein verkocht aan de AIVD/MIVD (NSO) voor de vestiging van een afluiterstation, Daarbij zijn naast het terrein ook de Burum-1 en Burum-3 in eigendom overgegaan
In verband met de steeds beter wordende technieken/apparatuur is de noodzaak voor grote (>16 meter) schotelantennes steeds minder en daarom zijn de Burum-4 (2008) en de Burum-2 (2012) gesloopt..
In 2023 is Inmarsat door het Amerikaanse bedrijf Viasat overgenomen waarbij het een van de grootste aanbieders van mobiele communicatie is ontstaan.

wikitext:
Het '''Viasat + Inmarsat Grondstation voor Satellietcommunicatie''' is een locatie waar 24 uur per dag de wereldwijde satellietdiensten van Viasat worden beheerd. Een van de grondstations staat in de Nederlandse plaats [[Burum]].

== Huidig gebruik ==
Het grondstation voor satellietcommunicatie is momenteel in eigendom van Viasat. Vanaf deze locatie worden, 24 uur per dag (24/7), de wereldwijde satelliet diensten van Viasat beheerd. De diensten bestaan uit alle mogelijke vormen van communicatie op locaties waar (evt tijdelijk) geen mogelijkheid is voor communicatie middels vaste netwerken/kabels. Denk daarbij aan communicatie met schepen, boorplatformen, vliegtuigen maar ook aan tijdelijke communicatie voor bijvoorbeeld Artsen Zonder Grenzen en het Rode Kruis. (bijvoorbeeld na aardbevingen of andere rampen).
[[Bestand:Burum Grondstation 2023.jpg|geen|miniatuur|900x900px|Viasat + Inmarsat grondstation in het oranje kader - Linksvoor het afluisterstation]]

== Geschiedenis ==
=== 1973-1998 - 1e 25 jaar ===
In 1969 nam de PTT het besluit om 'een grondstation als schakel in het trans-Atlantische beeld- en berichtenverkeer via kunstmanen' te gaan bouwen. Het grondstation werd in 1973 (12 september 1973) geopend door de toenmalige koningin Juliana en door de [[PTT (Nederland)|PTT]] als het eerste Nederlandse grondstation voor internationale verbindingen via satellieten in gebruik genomen. De Burum-1 antenne werd ingezet om verbindingen met landen rond de Atlantische Oceaan te realiseren. In verband met het toenemende vraag naar verbindingen werd in 1978 een tweede antenne (Burum-2) in gebruik genomen. Deze werd ingezet voor verbindingen met landen gelegen rond de Indische Oceaan. In verband met toename van het verkeer is het aantal antennes in de jaren 80 met nog twee grote oren uitgebreid (Burum-3 & Burum-4). In 1979 wordt o.a door de Nederlands PTT (gezamenlijk met 36 andere landen) Inmarsat (International Maritime Satellite organisation) opgericht. In 1991 wordt in Burum gebouw B gebouwd , dit gebouw is speciaal gebouwd om voor de PTT (als Inmarsat Service Provider werkend onder merknaam Station 12) de apparatuur voor de diverse Inmarsat services te huizen. Aansluitend aan de bouw van geb B werden er ook 6 antennes (9-13m) voor de Station-12 services gebouwd (Burum-6, -7, -9, -10, 11 en-12).

=== 1998-2023  - 2e 25 jaar ===
Station12 was inmiddels uitgegroeid tot de grootste aanbieder van Inmarsat diensten ter wereld. In 2001 werd door, inmiddels KPN, tezamen met Telstra (Australië) Xantic opgericht, waarbij KPN 65% eigendom heeft. In 2001/2002 zijn er enkele schotelantennes en bijbehorend gebouw gebouwd in opdracht van Inmarsat. Door de toenemende concurrentie in de satellietcommunicatie wereld werd Xantic in 2007 door het Canadese Stratos overgenomen. Daaropvolgend heeft Inmarsat (geprivatiseerd in 1999) Stratos in 2009 overgenomen. Waarbij de merknaam Stratos per 2012 werd gewijzigd in Inmarsat.

In 2005 is een deel van het terrein verkocht aan de AIVD/MIVD (NSO) voor de vestiging van een afluiterstation, Daarbij zijn naast het terrein ook de Burum-1 en Burum-3 in eigendom overgegaan

In verband met de steeds beter wordende technieken/apparatuur is de noodzaak voor grote (>16 meter) schotelantennes steeds minder en daarom zijn de Burum-4 (2008) en de Burum-2 (2012) gesloopt..

In 2023 is Inmarsat door het Amerikaanse bedrijf Viasat overgenomen waarbij het een van de grootste aanbieders van mobiele communicatie is ontstaan.

[[Categorie:Communicatiemiddel]]
[[Categorie:Bouwwerk in Noardeast-Fryslân]]
[[Categorie:Grondstation]]