text:
# Mirza Abolhassan Khan Ilchi
Mirza Abolhassan Khan Ilchi (Perzisch: میرزا ابوالحسن خان ایلچی; Shiraz, 1776 – 1845) was een Iraans politicus en diplomaat die tweemaal diende als minister van Buitenlandse Zaken, de eerste maal tussen 1823 en 1834 en vervolgens van 1838 tot aan zijn dood in 1845.

## Biografie

### Vroege jaren
Mirza Abolhassen Khan Ilchi werd geboren als de zoon van Mirza Muhammad 'Alikhan, die diende als klerk onder Nader Sjah Afshar. Een oom van hem was Hajji Ebrahim Shirazi, die als grootofficier onder de Kadjaren diende. In 1801 begon Shirazi een bedreiging te vormen voor het bewind van sjah Fath'Ali Kadjar en werd deze blind gemaakt en vermoord. Ook zijn familie viel uit de gratie en Ilchi, die op dat gouverneur van Shushtar was, ontvluchtte Iran. Hij ging eerst op pelgrimage naar Mekka en vertrok vervolgens naar India waar hij de komende tweeëneenhalf jaar verbleef.

### Ambassadeur in het Verenigd Koninkrijk
Begin negentiende eeuw kwam er diplomatiek contact tot stand tussen de Kadjaren en het Verenigd Koninkrijk over de mogelijkheid tot een onderlinge alliantie die gericht was tegen het Keizerrijk Rusland. Dit contact leidde in 1809 tot de creatie van het "Voorlopig Verdrag van Vriendschap en Alliantie" tussen beide landen. Ilchi werd daarvoor naar Engeland gestuurd om de laatste details van het verdrag rond te krijgen. Britse bronnen verschillen over de reden waarom Ilchi naar Engeland werd gestuurd. Een van de bronnen vermoed dat Ilchi werd gekozen vanwege de tijd die hij had doorgebracht in Brits-India en een ander dat niemand anders bereid was om af te reizen naar het hof van een "ongelovige".
Op 25 november 1809 kwam Ilchi aan in Engeland en in totaal verbleef hij zeven maanden in het land voor hij in juli 1810 weer per schip naar Iran terugkeerde. Tijdens zijn periode in Londen werd Ilchi het gesprek van de high society. Ook begon de Britse Oost-Indische Compagnie hem een jaarlijks salaris uit te keren van duizend roepies en deze betalingen zouden tot aan zijn dood aanhouden. Het geld dat Ilchi verkreeg van hen was bekend aan het hof van de Kadjaren. Tijdens zijn periode in Engeland zou Ilchi ook Engels leren. De terugreis van Ilchi naar Iran duurde door het slechte weer in totaal negen maanden en dit weer leidde ertoe dat er een omreis moest worden gemaakt via Rio de Janeiro.

### Verdere diplomatieke reizen
Ilchi ondertekende namens Iran in 1813 het Verdrag van Gulistan met Rusland waarbij Iran enkele delen van hun rijk opgaf om een einde te maken aan de Russisch-Perzische Oorlog. Vervolgens stuurde de sjah hem als ambassadeur naar Rusland waar hij drie jaar zou dienen. Hij wist in deze functie Rusland er niet van te overtuigen om enkele gebieden weer terug te geven aan Iran. In 1818 werd hij er opnieuw uitgestuurd en maakte Ilchi een reis door Europa en kocht hij onder meer wapens in Oostenrijk in. Ook bezocht hij tweemaal Engeland en ging het gerucht dat hij na een van deze bezoeken ook een vrijmetselaar was geworden.

### Minister van Buitenlandse Zaken
Vanwege zijn kennis van de Europese staten werd Ilchi in 1824 benoemd tot minister van Buitenlandse Zaken. Ilchi was een van de weinige hovelingen die zich verzette tegen een nieuwe oorlog tegen Rusland. Vervolgens was hij in 1834 een van de hovelingen die verdeeldheid zaaiden in de successiestrijd die was losgebarsten na de dood van Fath'Ali. In deze successiestrijd steunde Ilchi de claim van prins Hossein Ali Mirza, omdat Muhammad Sjah van plan was om Ilchi te vervangen als minister, maar Hossein Ali werd al na veertig dagen verslagen. Hij zocht vervolgens zijn toevlucht in het Heiligdom van Sjah Shah Abdol-Azim in Ray. Een nieuwe grootvizier, Haji Mirza Aqasi, vergaf Ilchi zijn verraad waarop hij kon terugkeren aan het hof. Hij zou opnieuw minister van Buitenlandse Zaken worden en zou in 1845 volgens de Britse kranten aan Cholera overlijden.

## Schrijfwerk
Ilchi beschreef zijn reis en verblijf in Engeland in het boek Hayratnamah. Het boek start met zijn vertrek uit Teheran en eindigt met zijn terugkeer naar Iran via Rio de Janeiro en Mumbai. Het is onduidelijk of Ilchi het boek schreef tijdens zijn reizen of kort na afloop.

title: Mirza Abolhassan Khan Ilchi

wikitext:
{{Infobox ambtsbekleder
| naam              = Mirza Abolhassan Khan Ilchi
| afbeelding        = Mirza Abu'l Hassan Khan by Thomas Lawrence, 1810 - Fogg Art Museum - DSC02319.JPG
| onderschrift      = Mirza Abolhassan Khan Ilchi, geportretteerd door [[Thomas Lawrence]].
| geboren           = [[1776]]
| geboren_in        = [[Shiraz (Iran)|Shiraz]] ([[Zand (dynastie)|Iran]])
| gestorven         = [[1845]]
| gestorven_in      = Onbekend ([[Kadjaren|Iran]])
| beroep            = Diplomaat
| opvolging         = [[Lijst van Iraanse ministers van Buitenlandse Zaken|Minister van Buitenlandse Zaken van Iran]]
| start_periode     = [[1823]]
| eind_periode      = [[1834]]
| monarch           = [[Fath'Ali Kadjar]]
| voorganger        = [[Neshat Esfahani]]
| opvolger          = Mirza Ali Farahani
| opvolging2        = Minister van Buitenlandse Zaken van Iran
| start_periode2    = [[1838]]
| eind_periode2     = [[1845]]
| monarch2          = [[Mohammad Sjah Kadjar]]
| voorganger2       = Mirza Mas'ud Khan Ansari
| opvolger2         = Mirza Mas'ud Khan Ansari
}}'''Mirza Abolhassan Khan Ilchi''' ([[Perzisch]]: میرزا ابوالحسن خان ایلچی; [[Shiraz (Iran)|Shiraz]], [[1776]] – [[1845]]) was een [[Iran|Iraans]] politicus en diplomaat die tweemaal diende als [[Lijst van Iraanse ministers van Buitenlandse Zaken|minister van Buitenlandse Zaken]], de eerste maal tussen 1823 en 1834 en vervolgens van 1838 tot aan zijn dood in 1845.

== Biografie ==
=== Vroege jaren ===
Mirza Abolhassen Khan Ilchi werd geboren als de zoon van Mirza Muhammad 'Alikhan, die diende als klerk onder [[Nader Sjah Afshar]]. Een oom van hem was [[Hajji Ebrahim Shirazi]], die als grootofficier onder de [[Kadjaren]] diende. In 1801 begon Shirazi een bedreiging te vormen voor het bewind van sjah [[Fath'Ali Kadjar]] en werd deze blind gemaakt en vermoord. Ook zijn familie viel uit de gratie en Ilchi, die op dat gouverneur van [[Shushtar]] was, ontvluchtte Iran. Hij ging eerst op pelgrimage naar [[Mekka]] en vertrok vervolgens naar India waar hij de komende tweeëneenhalf jaar verbleef.<ref>{{Aut|auteur=Naghmeh Sohrabi}}, ''Taken for Wonder: Nineteenth Century Travel Accounts from Iran to Europe'' (Oxford: Oxford University Press, 2012), 25.</ref>

=== Ambassadeur in het Verenigd Koninkrijk ===
Begin negentiende eeuw kwam er diplomatiek contact tot stand tussen de Kadjaren en het [[Verenigd Koninkrijk van Groot-Brittannië en Ierland|Verenigd Koninkrijk]] over de mogelijkheid tot een onderlinge alliantie die gericht was tegen het [[Keizerrijk Rusland]]. Dit contact leidde in 1809 tot de creatie van het "Voorlopig Verdrag van Vriendschap en Alliantie" tussen beide landen. Ilchi werd daarvoor naar Engeland gestuurd om de laatste details van het verdrag rond te krijgen. Britse bronnen verschillen over de reden waarom Ilchi naar Engeland werd gestuurd. Een van de bronnen vermoed dat Ilchi werd gekozen vanwege de tijd die hij had doorgebracht in Brits-India en een ander dat niemand anders bereid was om af te reizen naar het hof van een "ongelovige".<ref name=":0">{{Aut|auteur=Sohrabi}}, ''Taken for Wonder'', 26.</ref>

Op 25 november 1809 kwam Ilchi aan in Engeland en in totaal verbleef hij zeven maanden in het land voor hij in juli 1810 weer per schip naar Iran terugkeerde. Tijdens zijn periode in Londen werd Ilchi het gesprek van de high society. Ook begon de [[Britse Oost-Indische Compagnie]] hem een jaarlijks salaris uit te keren van duizend roepies en deze betalingen zouden tot aan zijn dood aanhouden. Het geld dat Ilchi verkreeg van hen was bekend aan het hof van de Kadjaren.<ref name=":0" /> Tijdens zijn periode in Engeland zou Ilchi ook [[Engels]] leren.<ref>{{Citeer web |url=https://iranicaonline.org/articles/abul-hasan-khan-ilci-mirza-persian-diplomat-b |titel=ABU’L-ḤASAN KHAN ĪLČĪ |achternaam=Javadi |voornaam=H. |datum=2011-07-21 |bezochtdatum=2024-09-24 |werk=Encyclopaedia Iranica |taal=en |archiefurl=https://web.archive.org/web/20240924154635/https://iranicaonline.org/articles/abul-hasan-khan-ilci-mirza-persian-diplomat-b |archiefdatum=2024-09-24}}</ref> De terugreis van Ilchi naar Iran duurde door het slechte weer in totaal negen maanden en dit weer leidde ertoe dat er een omreis moest worden gemaakt via [[Rio de Janeiro (stad)|Rio de Janeiro]].<ref name=":1">{{Aut|auteur=Sohrabi}}, ''Taken for Wonder'', 27.</ref>

=== Verdere diplomatieke reizen ===
Ilchi ondertekende namens Iran in 1813 het [[Verdrag van Gulistan]] met Rusland waarbij Iran enkele delen van hun rijk opgaf om een einde te maken aan de [[Russisch-Perzische Oorlog (1804-1813)|Russisch-Perzische Oorlog]]. Vervolgens stuurde de sjah hem als ambassadeur naar Rusland waar hij drie jaar zou dienen. Hij wist in deze functie Rusland er niet van te overtuigen om enkele gebieden weer terug te geven aan Iran. In 1818 werd hij er opnieuw uitgestuurd en maakte Ilchi een reis door Europa en kocht hij onder meer wapens in Oostenrijk in. Ook bezocht hij tweemaal Engeland en ging het gerucht dat hij na een van deze bezoeken ook een [[Vrijmetselarij|vrijmetselaar]] was geworden.<ref name=":1" />

=== Minister van Buitenlandse Zaken ===
Vanwege zijn kennis van de Europese staten werd Ilchi in 1824 benoemd tot minister van Buitenlandse Zaken. Ilchi was een van de weinige hovelingen die zich verzette tegen een [[Russisch-Perzische Oorlog (1826-1828)|nieuwe oorlog]] tegen Rusland. Vervolgens was hij in 1834 een van de hovelingen die verdeeldheid zaaiden in de successiestrijd die was losgebarsten na de dood van Fath'Ali. In deze successiestrijd steunde Ilchi de claim van prins [[Hossein Ali Mirza]], omdat Muhammad Sjah van plan was om Ilchi te vervangen als minister, maar Hossein Ali werd al na veertig dagen verslagen. Hij zocht vervolgens zijn toevlucht in het [[Heiligdom van Sjah Shah Abdol-Azim]] in [[Ray (Iran)|Ray]]. Een nieuwe grootvizier, [[Haji Mirza Aqasi]], vergaf Ilchi zijn verraad waarop hij kon terugkeren aan het hof. Hij zou opnieuw minister van Buitenlandse Zaken worden en zou in 1845 volgens de Britse kranten aan [[Cholera]] overlijden.<ref name=":2">{{Aut|auteur=Sohrabi}}, ''Taken for Wonder'', 28.</ref>

== Schrijfwerk ==
Ilchi beschreef zijn reis en verblijf in Engeland in het boek ''Hayratnamah.''<ref>{{Aut|auteur=Sohrabi}}, ''Taken for Wonder'', 3.</ref> Het boek start met zijn vertrek uit [[Teheran]] en eindigt met zijn terugkeer naar Iran via Rio de Janeiro en [[Mumbai]]. Het is onduidelijk of Ilchi het boek schreef tijdens zijn reizen of kort na afloop.<ref name=":2" />{{Appendix}}

{{DEFAULTSORT:Ilchi}}
[[Categorie:Iraans politicus]]
[[Categorie:Iraans minister]]
[[Categorie:Iraans diplomaat]]

title: Mirza Abolhassan Khan Ilchi

Geboren: 1776 · Shiraz (Iran)

Overleden: 1845 · Onbekend (Iran)

Beroep: Diplomaat

Monarch: Fath'Ali Kadjar

Voorganger: Neshat Esfahani

Opvolger: Mirza Ali Farahani

Monarch: Mohammad Sjah Kadjar

Voorganger: Mirza Mas'ud Khan Ansari

Opvolger: Mirza Mas'ud Khan Ansari

Portaal: Politiek


text:
# Keep Calm and Carry On
Keep Calm and Carry On (Engels voor Blijf kalm en ga door) was de naam van een Britse propagandaposter die in 1939 werd ontworpen tijdens de Tweede Wereldoorlog als onderdeel van een serie posters die het publiek gerust moesten stellen. De poster werd in grote oplage gedrukt en gedistinueerd, maar vanuit de Britse overheid werd alsnog besloten om ze niet te gebruiken. De voorraad werd tot april 1940 bewaard, maar daarna in verband met ernstig papierschaarste verwerkt tot papierpulp. De illustrator van de poster was Ernest Wallcousins.
De poster raakte daarna in de vergetelheid totdat hij in 2000 werd ontdekt door een tweedehandsboekhandelaar in Alnwick, Northumberland, die een grote verzameling boeken kocht tijdens een veiling en daaronder bevond zich een exemplaar van de poster. Hij besloot deze poster in te lijsten en in zijn boekwinkel op te hangen, wat resulteerde in een aantal verzoeken om hem te verkopen. Als gevolg van de vraag liet hij 500 kopieën drukken.
In 2005 besteedde een landelijk dagblad aandacht aan de poster en stroomden de aanvragen binnen. Al gauw wist hij 3000 posters per week te verkopen.
De poster werd een internethit en leidde tot veel varianten, waaronder internetmemes.

wikiname: nlwiki

title: Keep Calm and Carry On

in_language: nl

wikitext:
[[Bestand:Keep Calm and Carry On Poster.svg|thumb|De ''Keep Calm and Carry On''-poster uit 1939]]
'''{{lang|en|Keep Calm and Carry On}}''' (Engels voor ''Blijf kalm en ga door'') was de naam van een [[Verenigd Koninkrijk|Britse]] propagandaposter die in 1939 werd ontworpen tijdens de [[Tweede Wereldoorlog]] als onderdeel van een serie posters die het publiek gerust moesten stellen. De poster werd in grote oplage gedrukt en gedistinueerd, maar vanuit de Britse overheid werd alsnog besloten om ze niet te gebruiken. De voorraad werd tot april 1940 bewaard, maar daarna in verband met ernstig papierschaarste verwerkt tot papierpulp.[https://history.blog.gov.uk/2014/06/27/keep-calm-and-carry-on-the-compromise-behind-the-slogan/] De illustrator van de poster was [[Ernest Wallcousins]].

De poster raakte daarna in de vergetelheid totdat hij in 2000 werd ontdekt door een tweedehandsboekhandelaar in [[Alnwick (plaats)|Alnwick]], [[Northumberland]], die een grote verzameling boeken kocht tijdens een veiling en daaronder bevond zich een exemplaar van de poster. Hij besloot deze poster in te lijsten en in zijn boekwinkel op te hangen, wat resulteerde in een aantal verzoeken om hem te verkopen. Als gevolg van de vraag liet hij 500 kopieën drukken.

In 2005 besteedde een landelijk dagblad aandacht aan de poster en stroomden de aanvragen binnen. Al gauw wist hij 3000 posters per week te verkopen.<ref>{{en}} [https://www.independent.co.uk/news/people/profiles/first-person-i-am-the-keep-calm-and-carry-on-man-1672398.html First person: 'I am the Keep Calm and Carry On man'], ''The Independent'', 25 april 2009. [https://web.archive.org/web/20230708170940/https://www.independent.co.uk/news/people/profiles/first-person-i-am-the-keep-calm-and-carry-on-man-1672398.html Gearchiveerd] op 8 juli 2023.</ref>

De poster werd een internethit en leidde tot veel varianten, waaronder [[internetmeme]]s.

{{Appendix|2=
* {{en}} [http://www.wartimeposters.co.uk/ The Original KEEP CALM AND CARRY ON Poster]
----
{{References}}
}}

[[Categorie:Engelse uitdrukking]]
[[Categorie:Folklore]]
[[Categorie:Internetfolklore]]
[[Categorie:Propaganda]]
[[Categorie:Tweede Wereldoorlog]]


text:
# Sabtang
Sabtang is een gemeente in de Filipijnse provincie Batanes. Daarnaast is Sabtang ook de naam van het grootste eiland van die gemeente. Bij de laatste census in 2007 had de gemeente ruim duizend inwoners.

## Geografie

### Bestuurlijke indeling
De gemeente Sabtang is onderverdeeld in de volgende 6 barangays:
- Chavayan
- Malakdang
- Nakanmuan
- Savidug
- Sinakan
- Sumnanga

## Demografie
Sabtang had bij de census van 2007 een inwoneraantal van 1.465 mensen. Dit zijn 213 mensen (12,7%) minder dan bij de vorige census van 2000. De gemiddelde jaarlijkse groei komt daarmee uit op -1,85%, hetgeen geheel afwijkt van het landelijk jaarlijks gemiddelde over deze periode (2,04%). Vergeleken met de census van 1995 is het aantal mensen met 31 (2,2%) toegenomen.

De bevolkingsdichtheid van Sabtang was ten tijde van de laatste census, met 1.465 inwoners op 40,7 km², 36 mensen per km².

title: Sabtang

wikitext:
{{Infobox plaats in de Filipijnen
| soort=Gemeente
| naam=Sabtang
| detailkaart=Ph locator batanes sabtang.png
| provincie=[[Batanes]]
| regio=[[Cagayan Valley]] (regio II)
| eiland=Sabtang
| inwoners=1.465
| jaar=2007
| oppervlakte=40,7<ref name="NSCB" />
| dichtheid=36,
| barangay =6
| postcode =
| burgemeester=Maxilindo A. Babalo<br />(2007-2013)
| lat_deg = 20
| lat_min = 19
| lat_sec = 57
| lon_deg = 121
| lon_min = 52
| lon_sec = 21
}}

'''Sabtang''' is een [[Filipijnse gemeente|gemeente]] in de [[Filipijnen|Filipijnse]] [[Filipijnse provincie|provincie]] [[Batanes]]. Daarnaast is Sabtang ook de naam van het grootste eiland van die gemeente. Bij de laatste [[census]] in 2007 had de gemeente ruim duizend inwoners.<ref name="Census2007">[https://web.archive.org/web/20090302104328/http://www.census.gov.ph/data/pressrelease/2008/pr0830tx.html Persbericht van het National Statistics Office met de resultaten van de Census van 2007]</ref>

== Geografie ==
=== Bestuurlijke indeling ===
De gemeente Sabtang is onderverdeeld in de volgende 6 [[barangay]]s<ref name="NSCB">[https://web.archive.org/web/20120413163013/http://www.nscb.gov.ph/activestats/psgc/default.asp ''Philippine Standard Geographic Code'']</ref>:

* Chavayan
* Malakdang
* Nakanmuan
* Savidug
* Sinakan
* Sumnanga

== Demografie ==
{{Tabel census Filipijnen
| titel=Sabtang
| 1995=1434
| 2000=1678
| 2007=1465
}}Sabtang had bij de census van 2007 een inwoneraantal van 1.465 mensen. Dit zijn 213 mensen (12,7%) minder dan bij de vorige census van 2000. De gemiddelde jaarlijkse groei komt daarmee uit op -1,85%, hetgeen geheel afwijkt van het landelijk jaarlijks gemiddelde over deze periode (2,04%). Vergeleken met de census van 1995 is het aantal mensen met 31 (2,2%) toegenomen.<ref name="Census2007" />

De bevolkingsdichtheid van Sabtang was ten tijde van de laatste census, met 1.465 inwoners op 40,7 km², 36 mensen per km².{{Clearleft}}

== Bronnen ==
{{References}}
[[Bestand:Sabtang Church 03.JPG|thumb|left|kerk in Sabtang]]

{{Navigatie provincie Batanes}}
{{Commonscat}}
{{Coor title dms|20|19|56.0|N|121|52|23.72|E|type:city(1678)_region:PH}}

[[Categorie:Filipijns eiland]]
[[Categorie:Gemeente in Batanes]]
[[Categorie:Geografie van de Batan-eilanden]] <!-- als eiland-->

title: Situering

Eiland: Sabtang

Provincie: Batanes

Regio: Cagayan Valley (regio II)

title: Statistische informatie

title: Bestuurlijke informatie

Burgemeester: Maxilindo A. Babalo · (2007-2013)

title: Detailkaart

Detailkaart:
Kaart van Sabtang
Positie van Sabtang binnen Batanes

Portaal: Filipijnen


text:
# Fly screen
Een Flyscreen (vliegenscherm) is een klein, rudimentair stuurkuipje op een motorfiets dat de rijwind (en daarmee ook de vliegen) langs en over de rijder moet sturen.
Dit is waarschijnlijk een uitvinding van George Brough (Brough Superior).

title: Fly screen

wikitext:
Een '''Flyscreen''' (vliegenscherm) is een klein, rudimentair [[stuurkuip]]je op een [[motorfiets]] dat de rijwind (en daarmee ook de vliegen) langs en over de rijder moet sturen.
[[Bestand:Moto Guzzi 750 Breva (2003).jpg|thumb|right|250px|flyscreen op een [[Moto Guzzi Breva V 750 i.e.]]]]
Dit is waarschijnlijk een uitvinding van [[George Brough]] (Brough Superior).

== Zie ook ==
* [[Bikini fairing]]

[[Categorie:Motorfietsonderdeel]]


text:
# Otacilia dianchiensis
Otacilia dianchiensis is een spinnensoort uit de familie van de Phrurolithidae.
De wetenschappelijke naam van de soort werd in 1997 als Phrurolithus dianchiensis gepubliceerd door Chang-Min Yin et al..

title: Otacilia dianchiensis

wikitext:
{{Taxobox spin
| naam = ''Otacilia dianchiensis''
| titelweergave = cursief
| afbeelding =
| afbeeldingtekst =
| familie = [[Phrurolithidae]]
| geslacht = ''[[Otacilia]]''
| auteur = [[Chang-Min Yin|Yin]] et al.
| datum = 1997
| haakjes = ja
| origineel = ''Phrurolithus dianchiensis''
}}

'''''Otacilia dianchiensis''''' is een [[spinnen (dieren)|spinnen]][[soort]] uit de familie van de [[Phrurolithidae]].<ref>{{aut|WSC}} (2022). [https://wsc.nmbe.ch/ The World Spider Catalog], version 23.0. ''Natural History Museum Bern''; geraadpleegd 19 januari 2022</ref>

De wetenschappelijke naam van de soort werd in 1997 als ''Phrurolithus dianchiensis'' gepubliceerd door [[Chang-Min Yin]] et al..

{{Appendix}}
{{beginnetje|biologie|2011|10|21}}

[[Categorie:Phrurolithidae]]

title: Otacilia dianchiensis

Rijk: Animalia (Dieren)

Stam: Arthropoda (Geleedpotigen)

Klasse: Arachnida (Spinachtigen)

Orde: Araneae (Spinnen)

Familie: Phrurolithidae

Geslacht: Otacilia

title: Soort

Portaal: Biologie


text:
# Nevromus intimus
Nevromus intimus is een insect uit de familie Corydalidae, die tot de orde grootvleugeligen (Megaloptera) behoort.

title: Nevromus intimus

wikitext:
{{Taxobox insect
| titelweergave     = cursief
| naam              = ''Nevromus intimus''
| afbeelding        =
| orde              = [[Grootvleugeligen|Megaloptera]] (Grootvleugeligen)
| familie           = [[Corydalidae]]
| geslacht          = ''[[Nevromus]]''
| w-naam            = ''Nevromus intimus''
| auteur            = [[McLachlan]]
| datum             = 1869
| haakjes           =
| commons           =
| species           =
}}

'''''Nevromus intimus''''' is een [[Insecten|insect]] uit de familie [[Corydalidae]], die tot de orde [[grootvleugeligen|grootvleugeligen (Megaloptera)]] behoort.<ref>[http://lacewing.tamu.edu/Species-Catalogue/scspeciesgenusresults.cfm?gencriteria=beginswith&genus=Nevromus&Criteria=AND&speccriteria=beginswith&species=intimus {{aut|Oswald, J. D.}} (2007). Neuropterida Species of the World. Version 2.0.]</ref>

{{Appendix}}

[[Categorie:Grootvleugeligen]]

title: Nevromus intimus

Klasse: Insecta (Insecten)

Orde: Megaloptera (Grootvleugeligen)

Familie: Corydalidae

Geslacht: Nevromus

title: Soort

Portaal: Biologie · Insecten


text:
# Slag bij de Bagradas (49 v.Chr.)
De Slag bij de Bagradas was een van de veldslagen die tussen de aanhangers van Julius Caesar (de populares) en Pompeius (de optimates) werden gevoerd tijdens de burgeroorlog tussen Pompeius en Caesar. De veldslag tussen Scribonius Curio en de gecombineerde troepen van Attius Varus en Juba I van Numidië vond plaats op 24 augustus 49 v.Chr. bij de Bagradas-rivier, in de buurt van de stad Utica.
Na de overwinning van Curio op het leger van Attius Varus in de Slag bij Utica, stootte Curio op, wat hij dacht, een detachement van het leger van Pompeius' bondgenoot Juba. Tijdens de aanvankelijk succesvolle aanval bleek echter dat de hoofdmacht van Juba's leger zich verborgen had gehouden, en uiteindelijk werden Curio's troepen vrijwel geheel uitgeroeid. Curio zelf sneuvelde tussen zijn mannen.
Oorlogen van de Romeinse Republiek
· Romeins-Etruskische Oorlogen
· Romeins-Aequische Oorlogen
· Latijnse Oorlog
· Romeins-Hernicische Oorlogen
· Romeins-Volscische Oorlogen
· Samnitische oorlogen (Eerste, Tweede, Derde)
· Pyrrhische Oorlog
· Punische oorlogen (Eerste, Tweede, Derde)
· Illyrische Oorlogen (Eerste, Tweede, Derde)
· Macedonische Oorlogen (Eerste, Tweede, Derde, Vierde)
· Romeins-Seleucidische Oorlog
· Aetolische Oorlog
· Galatische Oorlog
· Romeinse Verovering van Hispania (Eerste Celtiberische Oorlog, Lusitanische Oorlog, Numantische Oorlog, Sertorische Oorlog, Cantabrische Oorlogen)
· Achaeïsche Oorlog
· Oorlog tegen Jugurtha
· Cimbrische Oorlog
· Servilische Oorlogen (Eerste, Tweede, Derde)
· Bondgenotenoorlog
· Sulla's Burgeroorlogen (Eerste, Tweede)
· Mithridatische oorlogen (Eerste, Tweede, Derde)
· Gallische Oorlog
· Romeinse expedities naar Britannia
· Burgeroorlog tussen Pompeius en Caesar
· Einde van de Republiek (Slag bij Mutina, Burgeroorlog tegen Brutus en Cassius, Siciliaanse Opstand, Perusiaanse Oorlog, Burgeroorlog tussen Antonius en Octavianus)
Oorlogen van het Romeinse Keizerrijk
· Germaanse Oorlogen (Teutoburgerwoud, Marcomannenoorlog, Alemannische Oorlogen, Gotische Oorlog, Visigotische Oorlogen)
· Romeinse verovering van Britannia
· Boudicca
· Armenische Oorlog
· Vierkeizerjaar
· Joodse Oorlog
· Romeins-Parthische Oorlog
· Romeins-Perzische oorlogen
· Burgeroorlogen van de derde eeuw
. Gotische oorlog (376-382)
. Gotische opstand van Alarik I
. Gildonische opstand
. Gotische oorlog (402-403)
. Pictische oorlog van Stilicho
. Oorlog van Heraclianus
. Oorlog van Radegaisus
. Rijnoversteek
. Romeinse Burgeroorlog 427-429
· Val van het West-Romeinse Rijk

title: Slag bij de Bagradas (49 v.Chr.)

wikitext:
{{Infobox militair conflict
| conflict=Slag bij de Bagradas
| partof=de [[Burgeroorlog tussen Pompeius en Caesar]]
| afbeelding =
| onderschrift =
| date=[[24 augustus]] [[49 v.Chr.]]
| place=Rivier de Bagradas, heden de [[Medjerda]] in [[Tunesië]]
| casus=
| territory=
| result=Overwinning optimates
| combatant1=[[Populares]] (Caesarianen)
| combatant2=[[Optimates]] (Pompeianen)
| commander1=[[Gaius Scribonius Curio (volkstribuun)|Scribonius Curio]]
| commander2=[[Publius Attius Varus]]<br />[[Juba I]]
| strength1=
| strength2=
| casualties1=
| casualties2=
}}
{{Zijbalk burgeroorlog tussen Pompeius en Caesar}}
De '''Slag bij de Bagradas''' was een van de veldslagen die tussen de aanhangers van [[Julius Caesar]] (de [[populares]]) en [[Pompeius]] (de [[optimates]]) werden gevoerd tijdens de [[burgeroorlog tussen Pompeius en Caesar]]. De veldslag tussen [[Gaius Scribonius Curio (volkstribuun)|Scribonius Curio]] en de gecombineerde troepen van [[Publius Attius Varus|Attius Varus]] en [[Juba I]] van [[Numidië (historisch gebied)|Numidië]] vond plaats op [[24 augustus]] [[49 v.Chr.]] bij de Bagradas-rivier, in de buurt van de stad [[Utica (Tunesië)|Utica]].

Na de overwinning van Curio op het leger van [[Publius Attius Varus|Attius Varus]] in de [[Slag bij Utica]],<ref>Cassius Dio - ''Romeinse geschiedenis'' 41.41.2 [http://penelope.uchicago.edu/Thayer/E/Roman/Texts/Cassius_Dio/41*.html (Engelse vertaling)]</ref> stootte Curio op, wat hij dacht, een detachement van het leger van Pompeius' bondgenoot Juba. Tijdens de aanvankelijk succesvolle aanval bleek echter dat de hoofdmacht van Juba's leger zich verborgen had gehouden, en uiteindelijk werden Curio's troepen vrijwel geheel uitgeroeid. Curio zelf sneuvelde tussen zijn mannen.<ref>Cassius Dio - ''Romeinse geschiedenis'' 42.4</ref>

{{Appendix|2=
{{References}}
}}
{{Navigatie Romeinse Oorlogen}}

{{DEFAULTSORT:Bagradas 2}}
[[Categorie:Romeinse veldslag in Afrika]]
[[Categorie:Veldslag in Tunesië]]
[[Categorie:Veldslag in de 1e eeuw v.Chr.]]

title: Onderdeel van de Burgeroorlog tussen Pompeius en Caesar

Datum: 24 augustus 49 v.Chr.

Locatie: Rivier de Bagradas, heden de Medjerda in Tunesië

Resultaat: Overwinning optimates

title: Strijdende partijen

Populares (Caesarianen): Optimates (Pompeianen)

title: Leiders en commandanten

Scribonius Curio: Publius Attius Varus · Juba I


text:
# Eatonina pumila
Eatonina pumila is een slakkensoort uit de familie van de Cingulopsidae. De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1884 door Monterosato.

title: Eatonina pumila

wikitext:
{{Taxobox
| titelweergave = cursief
| naam = ''Eatonina pumila''
| afbeelding = Eatonina_pumila_PICTURES_NMR993000029890A.jpg
| rijk = [[Dieren (biologie)|Animalia]] (Dieren)
| stam = [[Weekdieren|Mollusca]] ([[Weekdieren]])
| klasse = [[Slakken|Gastropoda]] (Slakken)
| clade1 = [[Littorinimorpha]]
| familie = [[Cingulopsidae]]
| geslacht = ''[[Eatonina]]''
| w-naam = ''Eatonina pumila''
| auteur = Monterosato
| datum = 1884
| haakjes = ja
| commons =
| species =
| worms = 139172
}}
'''''Eatonina pumila''''' is een [[slakken|slakkensoort]] uit de familie van de [[Cingulopsidae]].<ref>Gofas, S. (2012). <i>Eatonina pumila</i> (Monterosato, 1884). Geraadpleegd via:  World Register of Marine Species op http://www.marinespecies.org/aphia.php?p=taxdetails&id=139172</ref> De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1884 door Monterosato.

{{Appendix}}
{{beginnetje|biologie|2013|03|09}}

[[Categorie:Cingulopsidae]]

title: Eatonina pumila

Stam: Mollusca (Weekdieren)

Klasse: Gastropoda (Slakken)

Clade: Littorinimorpha

Familie: Cingulopsidae

Geslacht: Eatonina

title: Soort


text:
# Macrosiagon inferna
Macrosiagon inferna is een keversoort uit de familie waaierkevers (Rhipiphoridae). De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1873 door Schaufuss.

title: Macrosiagon inferna

wikitext:
{{Taxobox insect
| titelweergave = cursief
| naam = ''Macrosiagon inferna''
| afbeelding =
| afbeeldingtekst =
| orde = [[Kevers|Coleoptera]] (Kevers)
| familie = [[Waaierkevers|Ripiphoridae]] (Waaierkevers)
| geslacht = ''[[Macrosiagon]]''
| auteur = Schaufuss
| datum = 1873
| haakjes = ja
}}
'''''Macrosiagon inferna''''' is een [[kevers|keversoort]] uit de familie [[waaierkevers]] (Rhipiphoridae). De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1873 door Schaufuss.<ref>{{Brontabel|2010-Hallan}}</ref>
{{Appendix}}
{{beginnetje|biologie|2011|12|09}}

[[Categorie:Waaierkevers]]

title: Macrosiagon inferna

Orde: Coleoptera (Kevers)

Familie: Ripiphoridae (Waaierkevers)

Geslacht: Macrosiagon

title: Soort


text:
# Paya Luah
Paya Luah is een bestuurslaag in het regentschap Aceh Barat van de provincie Atjeh, Indonesië. Paya Luah telt 406 inwoners (volkstelling 2010).

title: Paya Luah

wikitext:
{{Infobox plaats in Indonesië
| soort          = Dorp
| naam           = Paya Luah
| inwoners       = 406
| datum inwoners = 2010
| provincie      = [[Atjeh]]
| regentschap    = [[Aceh Barat]]
| onderdistrict  = [[Woyla]]
| eiland         =
| tijdzone       =
| code desa      = 1107070040
| mapname        =
| lat_deg        =
| lat_min        =
| lat_sec        =
| lon_deg        =
| lon_min        =
| lon_sec        =
| image          =
| caption        =
}}
'''Paya Luah''' is een bestuurslaag in het [[Regentschap (Indonesië)|regentschap]] [[Aceh Barat]] van de [[Provincies van Indonesië|provincie]] [[Atjeh]], [[Indonesië]]. Paya Luah telt 406 inwoners (volkstelling 2010).

{{Appendix|2=
* Resultaten van de volkstelling (2010), Badan Pusat Statistik, [https://web.archive.org/web/20121202090212/http://bps.go.id/eng/download_file/Population_of_Indonesia_by_Village_2010.pdf Population_of_Indonesia_by_Village]
}}
{{Beginnetje|landen & Volken|land=Indonesië|2=2013|3=06|4=12}}

[[Categorie:Plaats in Atjeh]]

title: Situering

Provincie: Atjeh

Regentschap of · stadsgemeente: Aceh Barat

Onderdistrict: Woyla

title: Algemeen

title: Overig

Portaal: Indonesië


text:
# Cinygmula irina
Cinygmula irina is een haft uit de familie Heptageniidae. De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1982 door Tshernova & Belov.
De soort komt voor in het Palearctisch gebied.

title: Cinygmula irina

wikitext:
{{Taxobox insect
| titelweergave = cursief
| naam = ''Cinygmula irina''
| afbeelding =
| afbeeldingtekst =
| orde = [[Haften|Ephemeroptera]] (Haften)
| familie = [[Heptageniidae]]
| geslacht = ''[[Cinygmula]]''
| w-naam = ''Cinygmula irina''
| auteur = Tshernova & Belov
| datum = 1982
| haakjes = <!-- De bron geeft geen uitsluitsel over haakjes -->
| species =
| commons =
}}
'''''Cinygmula irina''''' is een [[haften|haft]] uit de familie [[Heptageniidae]]. De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1982 door Tshernova & Belov.
De soort komt voor in het [[Palearctisch gebied]].

{{Appendix|2=
* {{Brontabel|2013-Barber-James-Sartori-Gattolliat-Webb}}
}}

[[Categorie:Heptageniidae]]
[[Categorie:Dier uit het Palearctisch gebied]]

title: Cinygmula irina

Orde: Ephemeroptera (Haften)

Familie: Heptageniidae

Geslacht: Cinygmula

title: Soort


text:
# Thaumalea gredosensis
Thaumalea gredosensis is een muggensoort uit de familie van de bronmuggen (Thaumaleidae). De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1951 door Schmid.

title: Thaumalea gredosensis

wikitext:
{{Taxobox insect
| titelweergave = cursief
| naam = ''Thaumalea gredosensis''
| afbeelding =
| orde = [[Diptera]] (Tweevleugeligen)
| onderorde = [[Nematocera]] (Muggen)
| familie = [[Bronmuggen|Thaumaleidae]] (Bronmuggen)
| geslacht = ''[[Thaumalea]]''
| w-naam = ''Thaumalea gredosensis''
| auteur = Schmid
| datum = 1951
| haakjes =
| commons =
| species =
}}
'''''Thaumalea gredosensis''''' is een [[muggen]]soort uit de familie van de [[Bronmuggen|bronmuggen (Thaumaleidae)]].<ref>{{Link Fauna Europaea|id=145452|naam=''Thaumalea gredosensis''}}</ref> De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1951 door Schmid.

{{Appendix}}
{{beginnetje|biologie|2013|06|23}}

[[Categorie:Bronmuggen]]

title: Thaumalea gredosensis

Orde: Diptera (Tweevleugeligen)

Onderorde: Nematocera (Muggen)

Familie: Thaumaleidae (Bronmuggen)

Geslacht: Thaumalea

title: Soort


text:
# Radiatus bradus
Radiatus bradus is een vlinder uit de familie van de dikkopjes (Hesperiidae). De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1968 door Mielke.

title: Radiatus bradus

wikitext:
{{Taxobox vlinder
| naam = ''Radiatus bradus''
| titelweergave = cursief
| afbeelding =
| familie = [[Dikkopjes|Hesperiidae]] (Dikkopjes)
| onderfamilie = [[Hesperiinae]]
| geslacht = ''[[Radiatus]]''
| w-naam = ''Radiatus bradus''
| auteur = Mielke
| datum = 1968
| haakjes =
| origineel = ''Radiatus bradus''
| commons =
| species =
}}

'''''Radiatus bradus''''' is een [[vlinders|vlinder]] uit de familie van de [[dikkopjes]] (Hesperiidae).<ref>{{Brontabel|9999-Lepindex}}</ref> De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1968 door Mielke.

{{Appendix}}
{{beginnetje|biologie|2013|04|02}}

[[Categorie:Hesperiinae]]

title: Radiatus bradus

Orde: Lepidoptera (Vlinders)

Familie: Hesperiidae (Dikkopjes)

Onderfamilie: Hesperiinae

Geslacht: Radiatus

title: Soort


text:
# Milton Brandão
Milton Brandão is een gemeente in de Braziliaanse deelstaat Piauí. De gemeente telt 7.246 inwoners (schatting 2009).
De gemeente grenst aan Pedro II, Burití dos Montes, Juazeiro do PI, Capitão de Campos, Jatobá do PI en Sigefredo Pacheco.

title: Milton Brandão

wikitext:
{{Infobox plaats in Brazilië
| land                  = Brazilië
| soort                 = Gemeente
| naam                  = Milton Brandão
| area                  = [[Regio Noordoost (Brazilië)|Noordoost]]
| subarea               = [[Piauí (staat)|Piauí]]
| situeringnaam6        = [[Mesoregio]]
| situering6            = [[Centro-Norte Piauiense]]
| situeringnaam7        = [[Microregio]]
| situering7            = [[Campo Maior (microregio)|Campo Maior]]
| inwoners              = 7.246
| census                = 2009
| dichtheid             = 5,9
| coa                   =
| flag                  =
| vlagartikel           =
| km2                   = 1.371,766
| hoogte                = 322
| algemeen0             = 2206357
| algemeennaam0         = Gemeentenummer
| tijdzone              = [[UTC−3]]
| overig0               = 0,494
| overignaam0           = [[Index van de menselijke ontwikkeling|HDI]]
| lat_deg               = 04
| lat_min               = 41
| lat_sec               = 02
| lat_dir               = S
| lon_deg               = 41
| lon_min               = 25
| lon_sec               = 19
| lon_dir               = W
| gesticht              = 1997
| burgemeester          = Manoel Militão da Silva
| www                   = miltonbrandao.pi.gov.br
| detailkaart           = Piaui Municip MiltonBrandao.svg
| detailkaartbijschrift = Locatie van Milton Brandão in de staat Piauí
| image                 =
| caption               =
}}
'''Milton Brandão''' is een [[gemeente (bestuur)|gemeente]] in de [[Brazilië|Braziliaanse]] deelstaat [[Piauí (staat)|Piauí]]. De gemeente telt 7.246 inwoners (schatting 2009).

De gemeente grenst aan [[Pedro II (Piauí)|Pedro II]], [[Burití dos Montes]], [[Juazeiro do Piauí|Juazeiro do PI]], [[Capitão de Campos]], [[Jatobá do Piauí|Jatobá do PI]] en [[Sigefredo Pacheco]].

{{Appendix|2=
* [[Instituto Brasileiro de Geografia e Estatística]], [http://www.ibge.gov.br/home/estatistica/populacao/estimativa2009/POP2009_DOU.pdf Inwonertallen 2009]
}}

[[Categorie:Gemeente in Piauí]]

title: Situering

Regio: Noordoost

Staat: Piauí

Mesoregio: Centro-Norte Piauiense

Microregio: Campo Maior

title: Algemeen

title: Politiek

Burgemeester: Manoel Militão da Silva

title: Overig

title: Detailkaart

Portaal: Brazilië


text:
# Heilige Lans (Rome)
De Heilige Lans die onder de koepel van de Sint-Pieter wordt bewaard zou de lans zijn geweest waarmee de heilige Longinus de zijde van Christus zou hebben doorboord nadat deze gestorven was. De lans in Rome heeft een veelbewogen geschiedenis.
Antoninus van Piacenza zag in 570 in Jeruzalem een heilige lans in de basiliek van het heilig graf. Dit zou het exemplaar zijn geweest dat nu in het Vaticaan berust. In 615 werd Jeruzalem ingenomen door een aanvoerder van de legers van Chosroës, de koning van Perzië. De lans werd met de andere relieken van het lijden van Christus meegenomen door de Perzen. Of het wapen bij die gelegenheid in tweeën is gebroken, of dat dat al eerder gebeurd was, is niet bekend. Zeker is dat de punt ervan nog in hetzelfde jaar ten geschenke werd gegeven aan ene Nicetas in Constantinopel.
Later bracht keizer Heraclius van Byzantium het overgebleven deel van de lans terug naar Jeruzalem. Daar werd het in ieder geval gezien door de pelgrim Arculphus, waarna het in de geschreven bronnen over Jeruzalem verder niet meer voorkomt. Ook in de pelgrimsverslagen van de heilige Willibald van Eichstätt wordt er met geen woord over gerept. Waarschijnlijk is het door de keizer naar Constantinopel gehaald (misschien samen met de doornenkroon), want vooral in een aantal verslagen van Russische bezoekers wordt gesproken over een dergelijk reliek, dat duidelijk te onderscheiden is van de punt (die immers ook in Constantinopel was). In 1453 werd de stad ingenomen door de Ottomaanse Turken en vielen alle relieken daar aanwezig in handen van de Ottomaanse sultans, die ze in de loop der tijd gebruikten om de diplomatieke betrekkingen met het Westen te beïnvloeden. Het kan niet uitgesloten worden dat er in die tijd ook het nodige is vervalst. Precies op die manier werd de heilige lans door sultan Bayezid II aan paus Innocentius VIII geschonken om deze gunstig te stemmen. De paus hield namelijk op dat moment de broer van de sultan gevangen. Innocentius had overigens grote twijfels over de authenticiteit van de lans, met in het achterhoofd de claims van de lanzen van Parijs, Neurenberg, Krakau en vooral die van Antiochië, waarvan nu wordt gedacht dat het waarschijnlijk die van Ejmiatsin is geweest. Toch kreeg de lans een plaats bij het graf van Petrus.

title: Heilige Lans (Rome)

wikitext:
{{Zijbalk christelijke relieken}}
De '''Heilige Lans''' die onder de koepel van de [[Sint-Pietersbasiliek|Sint-Pieter]] wordt bewaard zou de lans zijn geweest waarmee de heilige [[Longinus (heilige)|Longinus]] de zijde van [[Jezus (traditioneel-christelijk benaderd)|Christus]] zou hebben doorboord nadat deze gestorven was. De lans in Rome heeft een veelbewogen geschiedenis.

[[Antoninus van Piacenza]] zag in [[570]] in [[Jeruzalem]] een heilige lans in de basiliek van het heilig graf. Dit zou het exemplaar zijn geweest dat nu in het [[Vaticaanstad|Vaticaan]] berust. In [[615]] werd Jeruzalem ingenomen door een aanvoerder van de legers van [[Khusro II|Chosroës]], de koning van [[Perzische Rijk|Perzië]]. De lans werd met de andere [[reliek]]en van het lijden van Christus meegenomen door de Perzen. Of het wapen bij die gelegenheid in tweeën is gebroken, of dat dat al eerder gebeurd was, is niet bekend. Zeker is dat [[Heilige Lans (Parijs)|de punt ervan]] nog in hetzelfde jaar ten geschenke werd gegeven aan ene Nicetas in Constantinopel.

Later bracht keizer [[Heraclius van Byzantium]] het overgebleven deel van de lans terug naar Jeruzalem. Daar werd het in ieder geval gezien door de pelgrim [[Arculphus]], waarna het in de geschreven bronnen over Jeruzalem verder niet meer voorkomt. Ook in de pelgrimsverslagen van de heilige [[Willibald van Eichstätt (heilige)|Willibald van Eichstätt]] wordt er met geen woord over gerept. Waarschijnlijk is het door de keizer naar [[Constantinopel]] gehaald (misschien samen met de [[doornenkroon (kroon van takken)|doornenkroon]]), want vooral in een aantal verslagen van Russische bezoekers wordt gesproken over een dergelijk reliek, dat duidelijk te onderscheiden is van de [[Heilige Lans (Parijs)|punt]] (die immers ook in Constantinopel was). In [[1453]] werd de stad ingenomen door de [[Ottomaanse rijk|Ottomaanse Turken]] en vielen alle relieken daar aanwezig in handen van de [[Sultan (rang)|Ottomaanse sultans]], die ze in de loop der tijd gebruikten om de diplomatieke betrekkingen met het Westen te beïnvloeden. Het kan niet uitgesloten worden dat er in die tijd ook het nodige is vervalst. Precies op die manier werd de heilige lans door sultan [[Bayezid II]] aan [[paus Innocentius VIII]] geschonken om deze gunstig te stemmen. De paus hield namelijk op dat moment de broer van de sultan gevangen. Innocentius had overigens grote twijfels over de authenticiteit van de lans, met in het achterhoofd de claims van de lanzen van [[Heilige Lans (Parijs)|Parijs]], [[Heilige Lans van Sint-Maurits (Wenen)|Neurenberg]], [[Heilige Lans (Krakau)|Krakau]] en vooral die van Antiochië, waarvan nu wordt gedacht dat het waarschijnlijk die van [[Heilige Lans (Ejmiatsin)|Ejmiatsin]] is geweest. Toch kreeg de lans een plaats bij het graf van [[Petrus]].

==Zie ook==
*[[Heilige Lans (Ejmiatsin)]]
*[[Heilige Lans (Wenen)]]
*[[Heilige Lans (Parijs)]]
*[[Heilige Lans (Krakau)]]

[[Categorie:Relikwie]]


text:
# Cueta gallagheri
Cueta gallagheri is een insect uit de familie van de mierenleeuwen (Myrmeleontidae), die tot de orde netvleugeligen (Neuroptera) behoort.
Cueta gallagheri is voor het eerst wetenschappelijk beschreven door Hölzel in 2001.

title: Cueta gallagheri

wikitext:
{{Taxobox insect
| titelweergave = cursief
| naam = ''Cueta gallagheri''
| afbeelding =
| afbeeldingtekst =
| orde = [[Netvleugeligen|Neuroptera]] (Netvleugeligen)
| familie = [[Mierenleeuwen|Myrmeleontidae]] (Mierenleeuwen)
| onderfamilie = [[Myrmeleontinae]]
| tribus = [[Nesoleontini]]
| subtribus =
| geslacht = ''[[Cueta]]''
| ondergeslacht =
| w-naam = ''Cueta gallagheri''
| auteur = Hölzel
| datum = 2001
| haakjes =
| commons =
| species =
}}
'''''Cueta gallagheri''''' is een [[Insecten|insect]] uit de familie van de [[mierenleeuwen]] (Myrmeleontidae), die tot de orde [[netvleugeligen]] (Neuroptera) behoort.

''Cueta gallagheri'' is voor het eerst wetenschappelijk beschreven door Hölzel in 2001.<ref>[http://lacewing.tamu.edu/Species-Catalogue/scspeciesgenusresults.cfm?gencriteria=beginswith&genus=Cueta&Criteria=AND&speccriteria=beginswith&species=gallagheri {{aut|Oswald, J. D.}} (2007). Neuropterida Species of the World. Version 2.0.]</ref>

{{Appendix}}
{{Beginnetje|Biologie|2011|12|27}}

[[Categorie:Cueta|gallagheri]]

title: Cueta gallagheri

Orde: Neuroptera (Netvleugeligen)

Familie: Myrmeleontidae (Mierenleeuwen)

Onderfamilie: Myrmeleontinae

Geslachtengroep: Nesoleontini

Geslacht: Cueta

title: Soort


text:
# Gryllacris pulchra
Gryllacris pulchra is een rechtvleugelig insect uit de familie Gryllacrididae. De wetenschappelijke naam van deze soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1909 door Griffini.

title: Gryllacris pulchra

wikitext:
{{Taxobox insect
| naam = ''Gryllacris pulchra''
| titelweergave = cursief
| afbeelding =
| afbeeldingtekst =
| orde = [[Rechtvleugeligen|Orthoptera]] (Rechtvleugeligen)
| familie = [[Gryllacrididae]]
| geslacht = ''[[Gryllacris]]''
| w-naam = ''Gryllacris pulchra''
| auteur = Griffini
| datum = 1909
| haakjes =
| species =
| commons =
}}
'''''Gryllacris pulchra''''' is een [[rechtvleugeligen|rechtvleugelig insect]] uit de familie [[Gryllacrididae]]. De wetenschappelijke naam van deze soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1909 door Griffini.

{{Appendix|2=
* {{Brontabel|9999-Orthoptera}} [bezocht 15 april 2013]
}}
{{Beginnetje|biologie|2013|04|19}}

[[Categorie:Gryllacris|pulchra]]

title: Gryllacris pulchra

Orde: Orthoptera (Rechtvleugeligen)

Familie: Gryllacrididae

Geslacht: Gryllacris

title: Soort


text:
# Osteosema albotermina
Osteosema albotermina is een vlinder uit de familie van de spanners (Geometridae). De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1978 door Inoue.

title: Osteosema albotermina

wikitext:
{{Taxobox vlinder
| titelweergave = cursief
| naam = ''Osteosema albotermina''
| afbeelding =
| familie = [[Spanners|Geometridae]] (Spanners)
| onderfamilie = [[Geometrinae]]
| tribus =
| geslacht = ''[[Osteosema]]''
| w-naam = ''Osteosema albotermina''
| auteur = Inoue
| datum = 1978
| haakjes =
| commons =
| species =
}}
'''''Osteosema albotermina''''' is een [[vlinders|vlinder]] uit de familie van de [[Spanners|spanners (Geometridae)]].<ref>{{Brontabel|9999-Lepindex}}</ref> De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1978 door Inoue.

{{Appendix}}
{{beginnetje|biologie|2013|03|30}}

[[Categorie:Osteosema|albotermina]]

title: Osteosema albotermina

Familie: Geometridae (Spanners)

Onderfamilie: Geometrinae

Geslacht: Osteosema

title: Soort


text:
# Zećira Mušović
Zećira Mušović (Falun, 26 mei 1996) (Servisch: Зећира Мушовић) is een Zweeds-Bosnische voetbalspeelster die uitkomt voor Chelsea, waar ze nog tot 2025 onder contract staat en sinds 2018 voor het Zweeds vrouwenvoetbalelftal. Ze speelt als doelverdedigster. Ze werd geboren in het Zweedse Falun uit ouders van Bosnische oorsprong.

title: Zećira Mušović

wikitext:
{{Infobox voetballer
| geboortedatum               = 26 mei 1996<ref name="wikidata-6a6aaf4e6a4537e4f9e7fa9035f89209f6f64749-v3">''Soccerdonna''; geraadpleegd op: 9 oktober 2017; genoemd als: Zecira Musovic; Soccerdonna-identificatiecode voor speler: 18814.</ref>
| geboortestad                = Falun<ref name="wikidata-cfc3fc925ddc31f71c67244753346f9fca7ab7d7-v3">''Freebase Data Dumps''.</ref><ref name="wikidata-5ceff8ec5abc5e920508e8ab97dbaa78a0d8a34c-v3">https://www.chelseafc.com/en/teams/women/zecira-musovic-?pageTab=biography.</ref>
| geboorteland                = {{SE}}
| nationaliteit               = Zweeds-Bosnisch
}}

'''Zećira Mušović''' ([[Falun (stad)|Falun]], [[26 mei]] [[1996]]) ([[Servisch]]: {{Lang|sr|Зећира Мушовић|italics=nee}}) is een Zweeds-Bosnische voetbalspeelster die uitkomt voor [[Chelsea F.C. Women|Chelsea]], waar ze nog tot 2025 onder contract staat<ref>[https://theprideoflondon.com/2023/02/08/chelsea-women-zecira-musovic-extension/ The Pride of London]</ref> en sinds 2018 voor het [[Zweeds voetbalelftal (vrouwen)|Zweeds vrouwenvoetbalelftal]]. Ze speelt als [[Doelverdediger|doelverdedigster]]. Ze werd geboren in het Zweedse [[Falun (stad)|Falun]] uit ouders van Bosnische oorsprong.

==Externe link==
*[https://www.zeciramusovic.com/ Website]

{{Appendix}}
{{Navigatie selectie vrouwenvoetbalelftal Zweden WK 2019}}
{{DEFAULTSORT:Musovic, Zecira}}
[[Categorie:Zweeds voetballer]]

title: Persoonlijke informatie

Geboorteplaats: Falun, Zweden

Nationaliteit: Zweeds-Bosnisch

Portaal: Voetbal


text:
# Aloysius Stepinac
Alojzije Viktor Stepinac (Krašić (nabij Zagreb), 8 mei 1898 - aldaar, 10 februari 1960) was een Kroatisch aartsbisschop en martelaar.

## Afkomst en studies
Stepinac was de zoon van Josip en Barbara Stepinac. Hij was het vijfde kind van negen kinderen in een gezin van welvarende boeren. Josip was eerder gehuwd met Marija Matko, met wie hij drie kinderen had, en hertrouwde nadat Marija gestorven was.
Aloysius deed zijn middelbare studies in Zagreb. Tijdens de Eerste Wereldoorlog deed hij dienst in het Oostenrijkse leger, maar werd gewond en bleef van september tot december 1918 in Italiaanse krijgsgevangenschap. Hij startte vervolgens met studies in de landbouwwetenschappen in Zagreb en verloofde zich. Nadat de vrouw in 1924 de verloving had verbroken, wilde hij priester worden en ging in het pauselijk college in Rome theologie studeren. Op 26 oktober 1930 werd hij, samen met zijn landgenoot Franjo Šeper tot priester gewijd door Giuseppe Palica. Terug in Kroatië werd hij de rechterhand van aartsbisschop Anton Bauer (1856-1937) in Zagreb.

## Aartsbisschop-coadjutor en aartsbisschop - Zagreb
Op 29 mei 1934 werd Stepinac op 36-jarige leeftijd door paus Pius XI benoemd tot aartsbisschop-coadjutor. Hij werd op 24 juni door aartsbisschop Bauer tot bisschop gewijd en was daarmee op dat ogenblik de jongste bisschop ter wereld. Medeconsecratoren waren Ivan Šarić, de aartsbisschop van Vhrbosna en Quirinus Bonefačić, bisschop van Split. Hij richtte twaalf nieuwe parochies op, steunde de katholieke pers in zijn land en hielp de rechten van de Katholieke Kerk te vrijwaren tegenover de Joegoslavische staat.
Op 7 december 1937 volgde hij de gestorven aartsbisschop Bauer op en werd primaat van Joegoslavië.
De toestand in zijn diocees was moeilijk. De Kroaten en de Katholieke Kerk moesten in de veelvolkerenstaat, die Joegoslavië was, vechten voor de erkenning van hun rechten en er ontstond een groot priestertekort. In vele scholen werd het godsdienstonderricht verboden. Zelf was Stepinac bijzonder bescheiden en bekommerde zich om de noden van de kleine man.
In tegenstelling tot Josip Strassmeyer, een van zijn voorgangers, was aartsbisschop Stepinac veel minder oecemenisch ingesteld. Hij beschouwde de orthodoxen als afvalligen: "Het zou ideaal zijn als de Serviërs terugkeerden tot het geloof van hun vaders, dat wil zeggen: het hoofd te buigen voor Zijne Heiligheid, de vertegenwoordiger van Christus."

## Tweede Wereldoorlog
In 1941 trokken de Duitse troepen Joegoslavië binnen en Kroatische nationalisten riepen de onafhankelijkheid van Kroatië uit. Aartsbisschop Stepinac redde vervolgde joden, protesteerde tegen de Ustasja-kampen en nam vervolgde Serven in bescherming. Tijdens de Tweede Wereldoorlog organiseerde hij acties ter ondersteuning van de noodlijdenden en vervolgden, liet voedsel verdelen, verstopte vervolgden en had bijzonder veel aandacht voor de wezenkinderen. Hij was ook een overtuigd patriot en anticommunist. Tegenover het Pavelić-bewind nam hij, na aanvankelijke steun in 1941, een neutrale, gereserveerde houding aan en veroordeelde in 1943 de Jodenvervolgingen. Toen de Kroatische staat in april 1941 een feit was, liet hij een Te Deum in de kathedraal van Zagreb zingen. Hij hoopte dat daarmee een einde gekomen was aan de jarenlange Servische verdrukking van het katholieke Kroatië.

## Naoorlogse periode
Bij het einde van de Tweede Wereldoorlog namen de communistische partizanen van Josip Tito de macht over. Toen de partizanen Zagreb naderden, werd Stepinac gewaarschuwd dat hij als collaborateur zou worden beschouwd door de communisten en dat hij riskeerde geëxecuteerd te worden, maar Stepinac besloot op zijn post te blijven.
In mei 1945 werd hij onder druk van het communistische regime gevangengenomen, maar spoedig weer vrijgelaten omdat er een groot volksoproer dreigde om Stepinac te bevrijden. In 1946 werd hij opnieuw opgepakt, nadat hij zich in 1945 verzet had tegen Tito's poging de Kroatische Kerk van Rome te isoleren. Hij werd op 11 oktober 1946 tot 16 jaar dwangarbeid veroordeeld. Paus Pius XII omschreef de rechtszitting als een allertreurigst proces. De internationale weerklank was groot en vanuit de Westerse wereld kwamen protesten van staatslieden en kerkelijke gezagsdragers over het schijnproces. Een aanbod van een hoge ambtenaar om een genadeverzoek in te dienen, dat zou worden geaccepteerd, werd door Stepinac geweigerd.
In 1951 bezweek communistisch Joegoslavië onder de internationale druk en kon Stepinac naar zijn geboortedorp terugkeren om daar onder huisarrest te verblijven. Tijdens het consistorie van 12 januari 1953 verleende paus Pius XII hem de waardigheid van kardinaal, hetgeen leidde tot een korte onderbreking van de diplomatieke betrekkingen tussen Joegoslavië en het Vaticaan. Het regime liet niet toe dat Stepinac zijn kardinaalshoed in Rome kon ontvangen. Hetzelfde jaar kreeg hij leukemie.
In 1958 verbood het communistisch regime zijn deelname aan het conclaaf dat in oktober Angelo Roncalli tot paus verkoos.
Stepinac stierf op 10 februari 1960 op 61-jarige leeftijd en werd begraven in de kathedraal van Zagreb. Hij werd opgevolgd door kardinaal Franjo Kuharić.

## Rehabilitatie en zaligverklaring
Op 14 februari 1992 werd Stepinac door het Kroatisch Parlement gerehabiliteerd en op 3 oktober 1998 werd hij in Marija Bistrica zalig verklaard door paus Johannes Paulus II. Zijn gedenkdag is 10 februari.

title: Aloysius Stepinac

wikitext:
[[Bestand:Coat of arms of Alojzije Stepinac.svg|thumb]]
[[Bestand:Kardinal_Alojzije_Stepinac.jpg|thumb|250px|Alojzije Stepinac.]]
'''Alojzije Viktor Stepinac''' ([[Krašić]] (nabij [[Zagreb]]), [[8 mei]] [[1898]] - aldaar, [[10 februari]] [[1960]]) was een [[Kroatië|Kroatisch]] [[aartsbisschop]] en [[martelaar]].

== Afkomst en studies ==
Stepinac was de zoon van Josip en Barbara Stepinac. Hij was het vijfde kind van negen kinderen in een gezin van welvarende boeren. Josip was eerder gehuwd met Marija Matko, met wie hij drie kinderen had, en hertrouwde nadat Marija gestorven was<ref name=Coric>Simun Sito Coric, ''[http://www.hic.hr/books/stepinac/english/index.htm Cardinal Alojzije Stepinac - Basic Facts about His Person and Work]''. [https://web.archive.org/web/20190904115103/http://www.hic.hr/books/stepinac/english/index.htm Gearchiveerd] op 4 september 2019.</ref>.

Aloysius deed zijn middelbare studies in [[Zagreb]]. Tijdens de [[Eerste Wereldoorlog]] deed hij dienst in het [[Oostenrijk]]se leger, maar werd gewond en bleef van september tot december [[1918]] in [[Italië|Italiaanse]] krijgsgevangenschap. Hij startte vervolgens met studies in de [[landbouwwetenschappen]] in Zagreb en verloofde zich. Nadat de vrouw in 1924 de verloving had verbroken, wilde hij priester worden en ging in het pauselijk college in [[Rome (stad)|Rome]] [[theologie]] studeren. Op [[26 oktober]] [[1930]] werd hij, samen met zijn landgenoot [[Franjo Šeper]] tot [[priester]] gewijd door [[Giuseppe Palica]]. Terug in [[Kroatië]] werd hij de rechterhand van aartsbisschop Anton Bauer<ref name="Kaplan">Robert D. Kaplan, "Balkan Ghosts - a Journey Through History," heruitgegeven als eBook door Picador in 2014.</ref> (1856-1937) in [[Zagreb]].

== Aartsbisschop-coadjutor en aartsbisschop - Zagreb ==
Op [[29 mei]] [[1934]] werd Stepinac op 36-jarige leeftijd door [[paus Pius XI]] benoemd tot aartsbisschop-coadjutor. Hij werd op 24 juni door aartsbisschop Bauer tot bisschop gewijd en was daarmee op dat ogenblik de jongste [[bisschop]] ter wereld. Medeconsecratoren waren [[Ivan Šarić (bisschop)|Ivan Šarić]], de aartsbisschop van [[Vhrbosna]] en [[Quirinus Bonefačić]], bisschop van [[Split]]. Hij richtte twaalf nieuwe parochies op, steunde de katholieke pers in zijn land en hielp de rechten van de Katholieke Kerk te vrijwaren tegenover de [[Koninkrijk Joegoslavië|Joegoslavische staat]].

Op [[7 december]] [[1937]] volgde hij de gestorven [[aartsbisschop]] Bauer op en werd [[primaat (persoon)|primaat]] van Joegoslavië.

De toestand in zijn [[Bisdom|diocees]] was moeilijk. De Kroaten en de [[Rooms-Katholieke Kerk|Katholieke Kerk]] moesten in de veelvolkerenstaat, die [[Joegoslavië]] was, vechten voor de erkenning van hun rechten en er ontstond een groot priestertekort. In vele scholen werd het godsdienstonderricht verboden. Zelf was Stepinac bijzonder bescheiden en bekommerde zich om de noden van de kleine man.

In tegenstelling tot [[Josip Strassmeyer]], een van zijn voorgangers, was aartsbisschop Stepinac veel minder [[Oecumene|oecemenisch]] ingesteld. Hij beschouwde de [[Oosters-orthodoxe kerken|orthodoxen]] als afvalligen: "Het zou ideaal zijn als de Serviërs terugkeerden tot het geloof van hun vaders, dat wil zeggen: het hoofd te buigen voor Zijne Heiligheid, de vertegenwoordiger van Christus."<ref name="Kaplan"/>

== Tweede Wereldoorlog ==
In 1941 trokken de Duitse troepen [[Joegoslavië]] binnen en Kroatische nationalisten riepen de [[onafhankelijkheid (staatkunde)|onafhankelijkheid]] van [[Kroatië]] uit. Aartsbisschop Stepinac redde vervolgde [[joden]], protesteerde tegen de [[Ustašabeweging|Ustasja]]-kampen en nam vervolgde Serven in bescherming. Tijdens de [[Tweede Wereldoorlog]] organiseerde hij acties ter ondersteuning van de noodlijdenden en vervolgden, liet voedsel verdelen, verstopte vervolgden en had bijzonder veel aandacht voor de wezenkinderen. Hij was ook een overtuigd [[patriottisme|patriot]] en [[anticommunisme|anticommunist]]. Tegenover het [[Ante Pavelić|Pavelić]]-bewind nam hij, na aanvankelijke steun in 1941<ref>[[Congregatio de Causis Sanctorum]], ''Zagrebien. Beatificationis seu Declarationis Martyrii Servi Dei Aloysii Stepinac S.R.E. Cardinalis Archiepiscopi Zagrebiensis in odium fidei, uti fertur, interfecti (1960). Positio super martyrio'', vol I, Rome, 1996, 219-220</ref>, een neutrale, gereserveerde houding aan en veroordeelde in [[1943]] de [[Jodenvervolging]]en<ref>[[Grote Winkler Prins]], zevende druk, 1970</ref>. Toen de Kroatische staat in april 1941 een feit was, liet hij een [[Te Deum (hymne)|Te Deum]] in de [[kathedraal van Zagreb]] zingen. Hij hoopte dat daarmee een einde gekomen was aan de jarenlange Servische verdrukking van het katholieke Kroatië<ref name=KN1998>''[https://web.archive.org/web/20090715082228/http://www.katholieknieuwsblad.nl/actueel/kn1602c.htm Stepinac beschermde alle vervolgden]'', [[Katholiek Nieuwsblad]], [[9 oktober]] [[1998]]</ref>.

== Naoorlogse periode ==
[[Bestand:Blazeni Kardinal Alojzije Stepinac Rijeka 0308.jpg|thumb|Zalig [[Kardinaal (geestelijke)|kardinaal]] Aloysius Stepinac in [[Rijeka|Fiume]] ([[Rijeka]]).]]

Bij het einde van de [[Tweede Wereldoorlog]] namen de communistische [[Partizaan|partizanen]] van [[Josip Broz Tito|Josip Tito]] de macht over. Toen de partizanen [[Zagreb]] naderden, werd Stepinac gewaarschuwd dat hij als collaborateur zou worden beschouwd door de communisten en dat hij riskeerde geëxecuteerd te worden, maar Stepinac besloot op zijn post te blijven.

In mei 1945 werd hij onder druk van het communistische regime gevangengenomen, maar spoedig weer vrijgelaten omdat er een groot volksoproer dreigde om Stepinac te bevrijden. In 1946 werd hij opnieuw opgepakt, nadat hij zich in 1945 verzet had tegen Tito's poging de Kroatische Kerk van Rome te isoleren. Hij werd op [[11 oktober]] 1946 tot 16 jaar [[dwangarbeid]] veroordeeld. [[Paus Pius XII]] omschreef de rechtszitting als een ''allertreurigst proces''. De internationale weerklank was groot en vanuit de [[Westerse wereld]] kwamen protesten van staatslieden en kerkelijke gezagsdragers over het [[schijnproces]]. Een aanbod van een hoge ambtenaar om een [[gratie|genadeverzoek]] in te dienen, dat zou worden geaccepteerd, werd door Stepinac geweigerd.

In [[1951]] bezweek communistisch [[Joegoslavië]] onder de internationale druk en kon Stepinac naar zijn geboortedorp terugkeren om daar onder [[huisarrest]] te verblijven. Tijdens het [[consistorie]] van [[12 januari]] [[1953]] verleende [[paus Pius XII]] hem de waardigheid van [[kardinaal (geestelijke)|kardinaal]], hetgeen leidde tot een korte onderbreking van de diplomatieke betrekkingen tussen [[Joegoslavië]] en het [[Heilige Stoel|Vaticaan]]. Het regime liet niet toe dat Stepinac zijn [[kardinaalshoed]] in Rome kon ontvangen. Hetzelfde jaar kreeg hij [[leukemie]].

In [[1958]] verbood het communistisch regime zijn deelname aan het [[conclaaf van 1958|conclaaf]] dat in oktober [[Paus Johannes XXIII|Angelo Roncalli]] tot paus verkoos.

Stepinac stierf op [[10 februari]] [[1960]] op 61-jarige leeftijd en werd begraven in de kathedraal van Zagreb. Hij werd opgevolgd door kardinaal [[Franjo Kuharić]].

== Rehabilitatie en zaligverklaring ==
Op [[14 februari]] [[1992]] werd Stepinac door het [[Politiek en overheid van Kroatië|Kroatisch Parlement]] [[Rehabilitatie (politiek)|gerehabiliteerd]]<ref>[http://www.traditions-monastiques.net/site_abbaye/lettres/en/99/zg29099910599.htm Brief van Dom Antoine Marie osb]{{dode link|datum=augustus 2017 |bot=InternetArchiveBot }}, Ab dij van Saint-Joseph de Clairval, 29 september 1999</ref> en op [[3 oktober]] [[1998]] werd hij in [[Marija Bistrica]] zalig verklaard door [[paus Johannes Paulus II]]. Zijn gedenkdag is [[10 februari]].

== Literatuur ==
* Anthony Henry O'Brien, ''Archbishop Stepinac, the man and his case'', Newman Bookshop (1947)
* Richard Patee, ''The case of cardinal A. Stepinac'', Milwaukee, The Bruce Publishing Co. (1953)
* Thedore Dragoun, ''Le dossier du cardinal Stepinac'' (1958)
* Giampaolo Mattei, ''Il cardinale Alojzije Stepinac : una vita eroica nella testimonianza di quanti con lui sono stati vittime della persecuzione nella Jugoslavia comunista'', Vaticaanstad, [[L'Osservatore Romano]]. (Quaderni de L'Osservatore romano ; 43; Variation: Quaderni dell'Osservatore romano ; 43) (1999)

== Externe links ==
* {{en}}[https://web.archive.org/web/20090504062507/http://www.catholic-forum.com/saints/sainta66.htm Blessed Alojzije Stepinac (Patron Saint Index)]
* {{en}}[https://web.archive.org/web/20100822154434/http://www.papa.hr/pope/english/stepinac/index.html Cardinal Alojzije Stepinac], Officiële website naar aanleiding van het pastoraal bezoek van Paus Johannes Paulus II aan Kroatië van 2 tot 4 oktober 1998

{{Appendix}}
{{Bibliografische informatie}}
{{Commonscat|Alojzije Stepinac}}

{{DEFAULTSORT:Stepinac, A}}
[[Categorie:Zalige|Aloysius S]]
[[Categorie:Kroatisch heilige of zalige|Aloysius S]]
[[Categorie:Kroatisch kardinaal]]
[[Categorie:Aartsbisschop van Zagreb]]
[[Categorie:20e-eeuws bisschop]]


text:
# Trybliographa tischbeini
Trybliographa tischbeini is een vliesvleugelig insect uit de familie van de Figitidae. De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1928 door Hedicke.

title: Trybliographa tischbeini

wikitext:
{{Taxobox insect
| titelweergave = cursief
| naam = ''Trybliographa tischbeini''
| afbeelding =
| orde = [[Vliesvleugeligen|Hymenoptera]] (Vliesvleugeligen)
| onderorde =
| familie = [[Figitidae]]
| geslacht = ''[[Trybliographa]]''
| w-naam = ''Trybliographa tischbeini''
| auteur = Hedicke
| datum = 1928
| haakjes = ja
| commons =
| species =
}}
'''''Trybliographa tischbeini''''' is een [[Vliesvleugeligen|vliesvleugelig insect]] uit de familie van de [[Figitidae]].<ref>{{Link Fauna Europaea|id=80028|naam=''Trybliographa tischbeini''}}</ref> De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1928 door Hedicke.

{{Appendix}}
{{beginnetje|biologie|2013|07|06}}

[[Categorie:Figitidae]]

title: Trybliographa tischbeini

Orde: Hymenoptera (Vliesvleugeligen)

Familie: Figitidae

Geslacht: Trybliographa

title: Soort


text:
# Kirviller
Kirviller (Duits: Kirweiler in Lothringen) is een gemeente in het Franse departement Moselle (regio Grand Est) en telt 103 inwoners (1999). De plaats maakt deel uit van het arrondissement Sarreguemines.

## Geografie
De oppervlakte van Kirviller bedraagt 2,5 km², de bevolkingsdichtheid is 41,2 inwoners per km².
De onderstaande kaart toont de ligging van Kirviller met de belangrijkste infrastructuur en aangrenzende gemeenten.

## Demografie
Onderstaande figuur toont het verloop van het inwonertal (bron: INSEE-tellingen).

title: Kirviller

wikitext:
{{Infobox gemeente Frankrijk
| plaatsnaam = Kirviller
| altnaam= Kirweiler in Lothringen
| wapen =
| kaart =
| regio = [[Grand Est]]
| departement = [[Moselle (departement)|Moselle]] (57)
| depnr = 57
| arrondissement = [[Arrondissement Sarreguemines|Sarreguemines]]
| kanton = [[Kanton Sarralbe|Sarralbe]]
| jaar = 1999
| inwoners = 103
| dichtheid = 41,2
| oppervlakte = 2,5
| water =
| latitudeGraden = 48
| latitudeMinuten = 57
| latitudeSeconden = 0
| longitudeGraden = 6
| longitudeMinuten = 59
| longitudeSeconden = 0
| E of W = E
| ol of wl = O.L.
| code = 57366
| postcode = 57430
| netnummer =
| hoogteligging = 213 - 246
| aangrenzende gemeenten =
| burgemeester =
| website =
}}
'''Kirviller''' ([[Duits]]: ''Kirweiler in Lothringen'') is een gemeente in het [[Frankrijk|Franse]] departement [[Moselle (departement)|Moselle]] (regio [[Grand Est]]) en telt 103 inwoners (1999). De plaats maakt deel uit van het arrondissement [[Arrondissement Sarreguemines|Sarreguemines]].

== Geografie ==
De oppervlakte van Kirviller bedraagt 2,5 km², de bevolkingsdichtheid is 41,2 inwoners per km².

{{Detailkaart Franse gemeente|id=57366}}

== Demografie ==
Onderstaande figuur toont het verloop van het inwonertal (bron: [[Institut national de la statistique et des études économiques/Definities|INSEE-tellingen]]).<br />
{{Grafiek inwonertal gemeente Frankrijk|id=57366}}
<!-- Bron: Frans bureau voor statistiek. Cijfers inwoneraantal volgens de definitie "population sans doubles comptes" -->

== Externe links ==
* {{Link INSEE|id=57366}}

{{Navigatie kanton Sarralbe}}
{{Coor title dms|48|57|0|N|6|59|0|E|type:adm2nd_scale:25000_region:FR}}

[[Categorie:Gemeente in Moselle]]

title: Situering

Regio: Grand Est

Departement: Moselle (57)

Arrondissement: Sarreguemines

Kanton: Sarralbe

Coördinaten: 48° 57′ NB, 6° 59′ OL

title: Algemeen

title: Overig

title: Detailkaart

Detailkaart: · Locatie in Frankrijk Moselle

Portaal: Frankrijk


text:
# Business Process Model and Notation
De Business Process Model and Notation (BPMN) is een standaard voor procesmodellering. Eerder stond het bekend als Business Process Modeling Notation. Het wordt onderhouden door de Object Management Group. De huidige versie BPMN 2.0.2 is gelanceerd in december 2013.

## Samenvatting
Business Proces Model and Notation (BPMN) is een standaard voor het modelleren van bedrijfsprocessen en het weergeven van die bedrijfsprocessen in een Business Proces Diagram (BPD). De gebruikte methodiek lijkt erg op de activiteitendiagrammen van Unified Modeling Language (UML). Het doel van BPMN is om bedrijfsprocesmanagement te verduidelijken, zowel voor technische als niet-technische gebruikers, door een notatie te gebruiken die intuïtief aanvoelt voor niet-technische gebruikers, maar wel in staat stelt om complexe processemantiek weer te geven. De BPMN-specificatie is ook een brug tussen de grafische weergave en de onderliggende constructies van uitvoerende talen, zoals Business Process Execution Language (BPEL).
Het primaire doel van BPMN is het verschaffen van een standaardnotatie die voor alle stakeholders te begrijpen is. Hieronder vallen de bedrijfsanalisten die de processen creëren en verfijnen, de technische ontwikkelaars die deze processen implementeren en de proceseigenaren die de processen beheren. BPMN wordt dus gebruikt als een gemeenschappelijke taal die de communicatiekloof overbrugt die regelmatig voorkomt tussen het ontwerp en de implementatie van een bedrijfsproces.
Op het moment zijn er verschillende standaarden voor procesmodellering in gebruik. De algemene acceptatie van BPMN als standaardtaal zal eenheid brengen in het uitdrukken van algemene bedrijfsprocesconcepten (bijvoorbeeld openbare en beschermde processen, choreografieën), alsmede hogere procesconcepten (zoals foutafhandeling en transactiecompensatie).

## Verder lezen
- Silver, Bruce, 'BPMN Method & Style' - Cody-Cassidy Press, ISBN 9780982368114

title: Business Process Model and Notation

wikitext:
[[Bestand:BPMN-AProcesswithNormalFlow.svg|thumb|240px|Voorbeeld van een BPMN modellering.]]
De '''Business Process Model and Notation''' (BPMN) is een standaard voor [[procesmodellering]]. Eerder stond het bekend als Business Process Modeling Notation. Het wordt onderhouden door de [[Object Management Group]]. De huidige versie BPMN 2.0.2 is gelanceerd in december 2013.

== Samenvatting ==
Business Proces Model and Notation (BPMN) is een standaard voor het modelleren van bedrijfsprocessen en het weergeven van die bedrijfsprocessen in een Business Proces Diagram (BPD). De gebruikte methodiek lijkt erg op de [[activiteitendiagram]]men van [[Unified Modeling Language]] (UML)<ref>[https://web.archive.org/web/20100706013817/http://www.bpmn.org/Documents/Notations_and_Workflow_Patterns.pdf ''Process Modeling Notations and Workflow Patterns''], paper by Stephen A. White of IBM Corporation (2006)</ref>. Het doel van BPMN is om bedrijfsprocesmanagement te verduidelijken, zowel voor technische als niet-technische gebruikers, door een notatie te gebruiken die intuïtief aanvoelt voor niet-technische gebruikers, maar wel in staat stelt om complexe processemantiek weer te geven. De BPMN-specificatie is ook een brug tussen de grafische weergave en de onderliggende constructies van uitvoerende talen, zoals Business Process Execution Language (BPEL)<ref>[http://docs.oasis-open.org/wsbpel/2.0/OS/wsbpel-v2.0-OS.html ''Business Process Execution Language''], Web Services Business Process Execution Language Version 2.0 (11 april 2007)</ref>.

Het primaire doel van BPMN is het verschaffen van een standaardnotatie die voor alle stakeholders te begrijpen is. Hieronder vallen de bedrijfsanalisten die de processen creëren en verfijnen, de technische ontwikkelaars die deze processen implementeren en de proceseigenaren die de processen beheren. BPMN wordt dus gebruikt als een gemeenschappelijke taal die de communicatiekloof overbrugt die regelmatig voorkomt tussen het ontwerp en de implementatie van een bedrijfsproces.

Op het moment zijn er verschillende standaarden voor [[procesmodellering]] in gebruik<ref name="bpmfaq">{{cite web|author=|title=Business Process Modeling FAQ|url=http://www.BPModeling.com/faq/|accessdate=2011-03-29|archiefdatum=2008-11-09|archiefurl=https://web.archive.org/web/20081109082206/http://www.bpmodeling.com/faq/|dodeurl=ja}}</ref>. De algemene acceptatie van BPMN als standaardtaal zal eenheid brengen in het uitdrukken van algemene bedrijfsprocesconcepten (bijvoorbeeld openbare en beschermde processen, choreografieën), alsmede hogere procesconcepten (zoals foutafhandeling en transactiecompensatie).

== Zie ook ==
* [[Procesmanagement]]

== Verder lezen ==
* {{Aut|Silver, Bruce}}, 'BPMN Method & Style' - Cody-Cassidy Press, ISBN 9780982368114

== Externe link ==
* {{en}}  [https://www.omg.org/bpmn/ BPMN Home Page] van de Object Management Group

{{Appendix}}
{{Commonscat|Business Process Modeling Notation}}

[[Categorie:Modelvorming]]
[[Categorie:Bedrijfskunde]]
[[Categorie:Informatica]]


text:
# Cystodytes
Cystodytes is een geslacht uit de familie Polycitoridae en de orde Phlebobranchia uit de klasse der zakpijpen (Ascidiacea).

## Soorten
- Cystodytes antarcticus Sluiter, 1912
- Cystodytes dellechiajei (Della Valle, 1877)
- Cystodytes denudatus Peres, 1953
- Cystodytes durus Drasche, 1883
- Cystodytes fuscus Monniot F., 1988
- Cystodytes guinensis Michaelsen, 1914
- Cystodytes lobatus (Ritter, 1900)
- Cystodytes luteus Monniot F., 1988
- Cystodytes morifer Michaelsen, 1919
- Cystodytes mucosus Monniot F., 1988
- Cystodytes multipapillatus Monniot F., 1988
- Cystodytes philippinensis Herdman, 1886
- Cystodytes planus Monniot F., 1974
- Cystodytes punctatus Monniot F., 1988
- Cystodytes ramosus Kott, 1992
- Cystodytes roseolus Hartmeyer, 1912
- Cystodytes rufus (Sluiter, 1909)
- Cystodytes semicataphractus (Sluiter, 1909)
- Cystodytes senegalense Monniot F., 1969
- Cystodytes solitus Monniot F., 1988
- Cystodytes variabilis (Sluiter, 1909)
- Cystodytes violatinctus Monniot F., 1988

Nomen dubium
- Cystodytes inflatus Heiden, 1893

Niet geaccepteerde soorten:
- Cystodytes branchiatus Buge & Monniot F., 1972 → Lissoclinum branchiatus (Buge & Monniot F., 1972)
- Cystodytes tasmanensis Kott, 1954  → Lissoclinum tasmanense (Kott, 1954)

title: Cystodytes

wikitext:
{{Taxobox
| titelweergave = cursief
| naam = ''Cystodytes''
| afbeelding = Cystodytes lobatus.jpg
| afbeeldingtekst = ''Cystodytes lobatus''
| rijk = [[Dieren (biologie)|Animalia]] (Dieren)
| stam = [[Chordadieren|Chordata]] (Chordadieren)
| klasse = [[Zakpijpen|Ascidiacea]] (Zakpijpen)
| orde = [[Aplousobranchia]]
| familie = [[Polycitoridae]]
| taxon = [[Geslacht (biologie)|Geslacht]]
| auteur = Drasche
| datum = 1884
| worms = 103463
| synoniem = * ''Cystodites''  Drasche, 1884
}}
'''''Cystodytes''''' is een [[Geslacht (biologie)|geslacht]] uit de [[Familie (biologie)|familie]] [[Polycitoridae]] en de [[Orde (biologie)|orde]] [[Phlebobranchia]] uit de klasse der [[zakpijpen]] (Ascidiacea).

== Soorten ==
* ''[[Cystodytes antarcticus]]'' Sluiter, 1912
* ''[[Cystodytes dellechiajei]]'' (Della Valle, 1877)
* ''[[Cystodytes denudatus]]'' Peres, 1953
* ''[[Cystodytes durus]]'' Drasche, 1883
* ''[[Cystodytes fuscus]]'' Monniot F., 1988
* ''[[Cystodytes guinensis]]'' Michaelsen, 1914
* ''[[Cystodytes lobatus]]'' (Ritter, 1900)
* ''[[Cystodytes luteus]]'' Monniot F., 1988
* ''[[Cystodytes morifer]]'' Michaelsen, 1919
* ''[[Cystodytes mucosus]]'' Monniot F., 1988
* ''[[Cystodytes multipapillatus]]'' Monniot F., 1988
* ''[[Cystodytes philippinensis]]'' Herdman, 1886
* ''[[Cystodytes planus]]'' Monniot F., 1974
* ''[[Cystodytes punctatus]]'' Monniot F., 1988
* ''[[Cystodytes ramosus]]'' Kott, 1992
* ''[[Cystodytes roseolus]]'' Hartmeyer, 1912
* ''[[Cystodytes rufus]]'' (Sluiter, 1909)
* ''[[Cystodytes semicataphractus]]'' (Sluiter, 1909)
* ''[[Cystodytes senegalense]]'' Monniot F., 1969
* ''[[Cystodytes solitus]]'' Monniot F., 1988
* ''[[Cystodytes variabilis]]'' (Sluiter, 1909)
* ''[[Cystodytes violatinctus]]'' Monniot F., 1988

[[Nomen dubium]]
* ''[[Cystodytes inflatus]]'' Heiden, 1893

Niet geaccepteerde soorten:
* ''[[Cystodytes branchiatus]]'' Buge & Monniot F., 1972 → ''[[Lissoclinum branchiatus]]'' (Buge & Monniot F., 1972)
* ''[[Cystodytes tasmanensis]]'' Kott, 1954  → ''[[Lissoclinum tasmanense]]'' (Kott, 1954)

[[Categorie:Polycitoridae]]

title: Cystodytes

Stam: Chordata (Chordadieren)

Klasse: Ascidiacea (Zakpijpen)

Orde: Aplousobranchia

Familie: Polycitoridae

title: Synoniemen


text:
# Shifnal
Shifnal is een civil parish in het bestuurlijke gebied Shropshire, in het Engelse graafschap Shropshire met 6776 inwoners.

title: Shifnal

wikitext:
{{Infobox plaats in Engeland
| naam  = Shifnal
| soort = ''[[Civil parish]]''
| map_type = Shropshire
| region     = [[West Midlands (regio)|West Midlands]]
| graafschap = [[Shropshire]]
| district   = [[Shropshire]]
| latitude = 52.6653 | longitude = -2.3731
| oppervlakte   = 38,6375
| jaar          = 2011
| inwoneraantal = 6776
| dichtheid     = 175
| post_town = SHIFNAL
| postcode = TF11
| netnummer = 01952
| os_grid_reference = SJ749079
| ONS-code = E04011356
| image   = Church Street Shifnal.jpg
| caption = Church Street, Shifnal
}}

'''Shifnal''' is een ''[[civil parish]]'' in het [[district (Engeland)|bestuurlijke gebied]] [[Shropshire Council|Shropshire]], in het [[Engeland|Engelse]] [[Stedelijke en niet-stedelijke graafschappen van Engeland|graafschap]] [[Shropshire]] met 6776 inwoners.

{{Beginnetje|landen & volken|land=Engeland|2=2010|3=8|4=5}}

[[Categorie:Civil parish in Shropshire]]

title: Situering

Regio: West Midlands

Graafschap: Shropshire

District: Shropshire

title: Algemeen

title: Overig

Post town: SHIFNAL

title: Foto's

Foto's: Church Street, Shifnal

Portaal: Verenigd Koninkrijk


text:
# Acalymma vinctum
Acalymma vinctum is een keversoort uit de familie bladkevers (Chrysomelidae). De wetenschappelijke naam van de soort werd in 1878 gepubliceerd door John Lawrence LeConte.

title: Acalymma vinctum

wikitext:
{{Taxobox insect
| naam = ''Acalymma vinctum''
| titelweergave = cursief
| afbeelding = Acalymma vinctum P1290120b.jpg
| afbeeldingtekst =
| orde = [[Kevers|Coleoptera]] (Kevers)
| familie = [[Bladkevers|Chrysomelidae]] (Bladkevers)
| geslacht = ''[[Acalymma]]''
| w-naam = ''Acalymma vinctum''
| auteur = [[John Lawrence LeConte|LeConte]]
| datum = 1878
| haakjes = ja
| origineel =
}}

'''''Acalymma vinctum''''' is een [[kevers|keversoort]] uit de familie [[bladkevers]] (Chrysomelidae). De wetenschappelijke naam van de soort werd in 1878 gepubliceerd door [[John Lawrence LeConte]].<ref>[http://insects.tamu.edu/research/collection/hallan/test/Arthropoda/Insects/Coleoptera/Family/ChrysoIndex0.htm Chrysomelidae] in [http://insects.tamu.edu/research/collection/hallan/test/Arthropoda/Insects/Coleoptera/Family/Coleoptera1.htm Synopsis of the described Coleoptera of the World 13 december 2008]. [https://web.archive.org/web/20130927083459/https://insects.tamu.edu/research/collection/hallan/test/Arthropoda/Insects/Coleoptera/Family/ChrysoIndex0.htm Gearchiveerd] op 27 september 2013.</ref>

{{Appendix}}
{{beginnetje|biologie|2011|10|30}}

[[Categorie:Acalymma|vinctum]]

title: Acalymma vinctum

Familie: Chrysomelidae (Bladkevers)

Geslacht: Acalymma

title: Soort


text:
# Corrhenes funebris
Corrhenes funebris is een keversoort uit de familie van de boktorren (Cerambycidae). De wetenschappelijke naam van de soort werd voor het eerst geldig gepubliceerd in 1938 door Breuning.

title: Corrhenes funebris

wikitext:
{{Taxobox insect
| naam = ''Corrhenes funebris''
| titelweergave = cursief
| afbeelding =
| afbeeldingtekst =
| orde = [[Kevers|Coleoptera]] (Kevers)
| familie = [[Boktorren|Cerambycidae]] (Boktorren)
| onderfamilie = [[Lamiinae]]
| geslacht = ''[[Corrhenes]]''
| w-naam = ''Corrhenes funebris''
| auteur = [[Stephan von Breuning|Breuning]]
| datum = 1938
| haakjes =
| commons =
| species =
}}
'''''Corrhenes funebris''''' is een [[kevers]]oort uit de familie van de [[Boktorren|boktorren (Cerambycidae)]]. De wetenschappelijke naam van de soort werd voor het eerst geldig gepubliceerd in 1938 door Breuning.<ref>{{Brontabel|9999-Cerambycidae}} (bezocht 30 januari 2014)</ref>

{{Appendix}}
{{Beginnetje|biologie|2014|02|17}}

[[Categorie:Corrhenes|funebris]]

title: Corrhenes funebris

Familie: Cerambycidae (Boktorren)

Onderfamilie: Lamiinae

Geslacht: Corrhenes

title: Soort


text:
# Sophronica olivacea
Sophronica olivacea is een keversoort uit de familie van de boktorren (Cerambycidae). De wetenschappelijke naam van de soort werd voor het eerst geldig gepubliceerd in 1958 door Báguena & Breuning.

title: Sophronica olivacea

wikitext:
{{Taxobox insect
| naam = ''Sophronica olivacea''
| titelweergave = cursief
| afbeelding =
| afbeeldingtekst =
| orde = [[Kevers|Coleoptera]] (Kevers)
| familie = [[Boktorren|Cerambycidae]] (Boktorren)
| onderfamilie = [[Lamiinae]]
| geslacht = ''[[Sophronica]]''
| w-naam = ''Sophronica olivacea''
| auteur = Báguena & Breuning
| datum = 1958
| haakjes =
| commons =
| species =
}}
'''''Sophronica olivacea''''' is een [[kevers]]oort uit de familie van de [[Boktorren|boktorren (Cerambycidae)]]. De wetenschappelijke naam van de soort werd voor het eerst geldig gepubliceerd in 1958 door Báguena & Breuning.<ref>{{Brontabel|9999-Cerambycidae}} (bezocht 30 januari 2014)</ref>

{{Appendix}}
{{Beginnetje|biologie|2014|02|17}}

[[Categorie:Sophronica|olivacea]]

title: Sophronica olivacea

Geslacht: Sophronica

title: Soort


text:
# Pelita Jaya (Belitang Madang Raya)
Pelita Jaya is een bestuurslaag in het regentschap Ogan Komering Ulu van de provincie Zuid-Sumatra, Indonesië. Pelita Jaya telt 2003 inwoners (volkstelling 2010).

title: Pelita Jaya (Belitang Madang Raya)

wikitext:
{{Infobox plaats in Indonesië
| soort          = Dorp
| naam           = Pelita Jaya
| inwoners       = 2003
| datum inwoners = 2010
| provincie      = [[Zuid-Sumatra]]
| regentschap    = [[Ogan Komering Ulu]]
| onderdistrict  = [[Belitang Madang Raya]]
| eiland         =
| tijdzone       =
| code desa      = 1609051008
| mapname        =
| lat_deg        =
| lat_min        =
| lat_sec        =
| lon_deg        =
| lon_min        =
| lon_sec        =
| image          =
| caption        =
}}
'''Pelita Jaya''' is een bestuurslaag in het [[Regentschap (Indonesië)|regentschap]] [[Ogan Komering Ulu]] van de [[Provincies van Indonesië|provincie]] [[Zuid-Sumatra]], [[Indonesië]]. Pelita Jaya telt 2003 inwoners (volkstelling 2010).

{{Appendix|2=
* Resultaten van de volkstelling (2010), Badan Pusat Statistik, [https://web.archive.org/web/20121202090212/http://bps.go.id/eng/download_file/Population_of_Indonesia_by_Village_2010.pdf Population_of_Indonesia_by_Village]
}}
{{Beginnetje|landen & Volken|land=Indonesië|2=2013|3=06|4=15}}

[[Categorie:Plaats in Zuid-Sumatra]]

title: Situering

Provincie: Zuid-Sumatra

Regentschap of · stadsgemeente: Ogan Komering Ulu

Onderdistrict: Belitang Madang Raya

title: Algemeen

title: Overig


text:
# Prinsenwijk (Oranjewoud)
De Prinsenwijk (Fries en officieel: Prinsewyk) is een kanaal in de gemeente Heerenveen in de Nederlandse provincie Friesland.
De Prinsenwijk begint aan de oostzijde van de plaats Heerenveen in de buurt Het Meer. Het kanaal was oorspronkelijk een verbinding tussen de Schoterlandse Compagnonsvaart en de Tjonger. In de jaren zestig werd het deel van Schoterlandse Compagnonsvaart tussen Heerenveen en De Knipe gedempt. Langs de Woudsterweg loopt de Prinsenwijk in zuidelijke richting. In 2003 werd het kanaal en het omliggende gebied aangepast vanwege de bouw van Museum Belvédère. In het kanaal werd een dam aangebracht en kwam er een waterplas aan de oostzijde van de wijk Skoatterwâld. In Het Oranjewoud, een rijkswege beschermd dorpsgezicht in Oranjewoud, loopt het kanaal langs Landgoed Oranjewoud, De Overtuin en landgoed Oranjestein. Het kruist de Bieruma Oostingweg en de Schoterlandseweg bij Oudeschoot. Het 4.5 kilometer lange kanaal mondt uit in de Tjonger.

title: Prinsenwijk (Oranjewoud)

wikitext:
{{Infobox kanaal
| naam              = Prinsenwijk
| altnaam           = ''Prinsewyk''
| afbeelding        = Prinsewyk kanaal Oranjewoud Tjonger.jpg
| onderschrift      = De Prinsenwijk vanaf de Tjonger
| lengte            =  4,5
| klasse            =
| jaar              =
| oorsprong         = [[Het Meer (Heerenveen)|Het Meer]], [[De Knipe]]
| uitmonding        = [[Tjonger]]
| stroomtdoor       = [[Oranjewoud]]
| afbeelding2       = Prinsewyk Prinsenwijk kanaal kaart Oranjewoud.jpg
| onderschrift2     = Kaart Heerenveen/Oranjewoud met de Prinsenwijk
| extra portaal     =
}}
De '''Prinsenwijk''' ([[Westerlauwers Fries|Fries]] en officieel: ''Prinsewyk'') is een kanaal in de gemeente [[Heerenveen (gemeente)|Heerenveen]] in de Nederlandse provincie [[Friesland]].

De Prinsenwijk begint aan de oostzijde van de plaats [[Heerenveen (plaats)|Heerenveen]] in de buurt [[Het Meer (Heerenveen)|Het Meer]]. Het kanaal was oorspronkelijk een verbinding tussen de [[Schoterlandse Compagnonsvaart]] en de [[Tjonger]]. In de [[1960-1969|jaren zestig]] werd het deel van Schoterlandse Compagnonsvaart tussen Heerenveen en [[De Knipe]] gedempt. Langs de Woudsterweg loopt de Prinsenwijk in zuidelijke richting. In 2003 werd het kanaal en het omliggende [[Museumlandgoed Oranjewoud|gebied]] aangepast vanwege de bouw van [[Museum Belvédère]]. In het kanaal werd een dam aangebracht en kwam er een waterplas aan de oostzijde van de wijk [[Skoatterwâld]]. In [[Het Oranjewoud]], een [[monumentenwet|rijkswege beschermd]] [[Beschermd dorpsgezicht|dorpsgezicht]] in [[Oranjewoud]], loopt het kanaal langs [[Landgoed Oranjewoud]], [[De Overtuin (Oranjewoud)|De Overtuin]] en landgoed [[Oranjestein]]. Het kruist de Bieruma Oostingweg en de [[Provinciale weg 380|Schoterlandseweg]] bij [[Oudeschoot]]. Het 4.5 kilometer lange kanaal mondt uit in de [[Tjonger]].
[[Bestand:Museum Belvedere 02.JPG|thumb|left|De Prinsenwijk onder Museum Belvédère]]

{{Appendix}}
{{Coor title dms|52|57|14.6|N|5|57|59|E|scale:6250_region:NL}}

[[Categorie:Kanaal in Friesland]]
[[Categorie:Oppervlaktewater in Heerenveen]]
[[Categorie:Oranjewoud]]

title: Prinsenwijk

Van: Het Meer, De Knipe

Naar: Tjonger

Loopt door: Oranjewoud

Portaal: Maritiem


text:
# Lamprosema caradocalis
Lamprosema caradocalis is een vlinder uit de familie van de grasmotten (Crambidae), uit de onderfamilie van de Spilomelinae. De wetenschappelijke naam van deze soort is voor het eerst gepubliceerd in 1927 door William Schaus.
De soort komt voor in Peru.

title: Lamprosema caradocalis

wikitext:
{{Taxobox vlinder
| naam = ''Lamprosema caradocalis''
| titelweergave = cursief
| afbeelding =
| superfamilie = [[Pyraloidea]]
| familie = [[Grasmotten|Crambidae]] (Grasmotten)
| onderfamilie = [[Spilomelinae]]
| geslacht  = ''[[Lamprosema]]''
| w-naam = ''Lamprosema caradocalis''
| auteur = Schaus
| datum = 1927
}}
'''''Lamprosema caradocalis''''' is een [[Vlinders|vlinder]] uit de familie van de [[grasmotten]] (Crambidae), uit de onderfamilie van de [[Spilomelinae]]. De wetenschappelijke naam van deze soort is voor het eerst gepubliceerd in 1927 door [[William Schaus]].

De soort komt voor in [[Peru]].

{{Appendix|2=
* {{en}} {{Aut|Nuss, M.; et al.}} (2003-2022). [http://globiz.pyraloidea.org/Pages/Reports/TaxonReport.aspx GlobIZ]. Global Information System on Pyraloidea. Geraadpleegd op 1-7-2022.
}}
[[Categorie:Lamprosema|caradocalis]]
[[Categorie:Dier uit het Neotropisch gebied]]

title: Lamprosema caradocalis

Superfamilie: Pyraloidea

Familie: Crambidae (Grasmotten)

Onderfamilie: Spilomelinae

Geslacht: Lamprosema

title: Soort


text:
# Noemia cupreoviridana
Noemia cupreoviridana is een keversoort uit de familie van de boktorren (Cerambycidae). De wetenschappelijke naam van de soort werd voor het eerst geldig gepubliceerd in 1977 door Hayashi.

title: Noemia cupreoviridana

wikitext:
{{Taxobox insect
| naam = ''Noemia cupreoviridana''
| titelweergave = cursief
| afbeelding =
| afbeeldingtekst =
| orde = [[Kevers|Coleoptera]] (Kevers)
| familie = [[Boktorren|Cerambycidae]] (Boktorren)
| onderfamilie = [[Disteniinae]]
| geslacht = ''[[Noemia]]''
| w-naam = ''Noemia cupreoviridana''
| auteur = Hayashi
| datum = 1977
| haakjes =
| commons =
| species =
}}
'''''Noemia cupreoviridana''''' is een [[kevers]]oort uit de familie van de [[Boktorren|boktorren (Cerambycidae)]]. De wetenschappelijke naam van de soort werd voor het eerst geldig gepubliceerd in 1977 door Hayashi.<ref>{{Brontabel|9999-Cerambycidae}} (bezocht 30 januari 2014)</ref>

{{Appendix}}
{{Beginnetje|biologie|2014|02|18}}

[[Categorie:Noemia|cupreoviridana]]

title: Noemia cupreoviridana

Onderfamilie: Disteniinae

Geslacht: Noemia

title: Soort


text:
# Micrura dellechiajei
Micrura dellechiajei is een soort in de taxonomische indeling van de snoerwormen (Nemertea). De huid van de worm is geheel met trilharen bedekt. De snoerworm jaagt op prooien van zijn eigen omvang en vangt deze met behulp van zijn slurf.
De worm behoort tot het geslacht Micrura en behoort tot de familie Lineidae. De wetenschappelijke naam van de soort werd voor het eerst geldig gepubliceerd in 1879 door Hubrecht.

title: Micrura dellechiajei

wikitext:
{{Taxobox
| type            = dier
| naam            = ''Micrura dellechiajei''
| titelweergave   =cursief
| afbeelding      =
| afbeeldingtekst =
| rijk            = [[Dieren (biologie)|Animalia]] (Dieren)
| onderrijk       = [[Eumetazoa]] (Orgaandieren)
| stam            = [[Snoerwormen|Nemertea]] (Snoerwormen)
| klasse          = [[Pilidiophora]]
| orde            = [[Heteronemertea]]
| familie         = [[Lineidae]]
| geslacht        = ''[[Micrura (snoerwormen)|Micrura]]''
| auteur          = Hubrecht
| datum           = 1879
| haakjes         = ja
| worms           = 122553
| synoniem = * ''Cerebratulus dellechiajei''
* ''Cerebratulus delle-chiajei''
}}
'''''Micrura dellechiajei''''' is een [[soort]] in de taxonomische indeling van de [[snoerwormen]] (Nemertea). De huid van de worm is geheel met trilharen bedekt. De snoerworm jaagt op prooien van zijn eigen omvang en vangt deze met behulp van zijn slurf.

De worm behoort tot het geslacht ''[[Micrura (snoerwormen)|Micrura]]'' en behoort tot de familie [[Lineidae]]. De wetenschappelijke naam van de soort werd voor het eerst geldig gepubliceerd in 1879 door Hubrecht.

{{Appendix|2=
*Gibson, R. (2010). ''Micrura dellechiajei'' (Hubrecht, 1879). In: Gibson, R. (Ed) (2010). World Nemertina database. Gebaseerd op informatie uit het [[World Register of Marine Species]], te vinden op http://www.marinespecies.org/aphia.php?p=taxdetails&id=122553.}}
{{beginnetje|biologie|2011|12|07}}

{{DEFAULTSORT:Micrura dellechiajei}}
[[Categorie:Snoerwormen]]

title: Micrura dellechiajei

Onderrijk: Eumetazoa (Orgaandieren)

Stam: Nemertea (Snoerwormen)

Klasse: Pilidiophora

Orde: Heteronemertea

Familie: Lineidae

Geslacht: Micrura

title: Synoniemen


text:
# Phyllonorycter carpini
Phyllonorycter carpini is een vlinder uit de familie van de mineermotten (Gracillariidae). De wetenschappelijke naam van de soort werd voor het eerst geldig gepubliceerd in 1963 door Tosio Kumata.

title: Phyllonorycter carpini

wikitext:
{{Taxobox vlinder
| naam = ''Phyllonorycter carpini''
| titelweergave = cursief
| afbeelding =
| afbeeldingtekst =
| familie = [[Mineermotten|Gracillariidae]] (Mineermotten)
| onderfamilie = [[Lithocolletinae]]
| geslacht = ''[[Phyllonorycter]]''
| w-naam = ''Phyllonorycter carpini''
| auteur = Kumata
| datum = 1963
| haakjes = ja
| commons =
| species = Phyllonorycter carpini
}}
'''''Phyllonorycter carpini''''' is een [[vlinders|vlinder]] uit de familie van de [[Mineermotten|mineermotten (Gracillariidae)]]. De wetenschappelijke naam van de soort werd voor het eerst geldig gepubliceerd in 1963 door Tosio Kumata.<ref>{{Brontabel|9999-Gracillariidae}} (bezocht: 15 november 2014)</ref>
{{Taxonbalk}}
{{Appendix}}
{{beginnetje|biologie|2014|11|19}}

[[Categorie:Phyllonorycter|carpini]]

title: Phyllonorycter carpini

Familie: Gracillariidae (Mineermotten)

Onderfamilie: Lithocolletinae

Geslacht: Phyllonorycter

title: Soort


text:
# Diores decipiens
Diores decipiens is een spinnensoort in de taxonomische indeling van de mierenjagers (Zodariidae).
Het dier behoort tot het geslacht Diores. De wetenschappelijke naam van de soort werd voor het eerst geldig gepubliceerd in 1990 door Rudy Jocqué.

title: Diores decipiens

wikitext:
{{Taxobox spin
| naam              = ''Diores decipiens''
| titelweergave     = cursief
| afbeelding        =
| afbeeldingtekst   =
| familie           = [[Mierenjagers|Zodariidae]] (Mierenjagers)
| geslacht          = ''[[Diores]]''
| auteur            = [[Rudy Jocqué]]
| datum             = 1990
| haakjes           =
}}
'''''Diores decipiens''''' is een [[spinnen (dieren)|spinnen]][[soort]] in de taxonomische indeling van de [[Mierenjagers|mierenjagers (Zodariidae)]].<ref>{{aut|Platnick, Norman I.}} (2010): [http://research.amnh.org/entomology/spiders/catalog/ The world spider catalog], version 10.5. ''American Museum of Natural History''. [https://web.archive.org/web/20090312050907/http://research.amnh.org:80/entomology/spiders/catalog/ Gearchiveerd] op 12 maart 2009.</ref>

Het dier behoort tot het geslacht ''[[Diores]]''. De wetenschappelijke naam van de soort werd voor het eerst geldig gepubliceerd in 1990 door [[Rudy Jocqué]].

{{Appendix}}
{{Beginnetje|biologie|2011|10|21}}

[[Categorie:Diores|decipiens]]

title: Diores decipiens

Familie: Zodariidae (Mierenjagers)

Geslacht: Diores

title: Soort


text:
# Michałowice (gemeente in powiat Pruszkowski)
De gemeente Michałowice is een landgemeente in het Poolse woiwodschap Mazovië, in powiat Pruszkowski.
De zetel van de gemeente is in Michałowice (tot 30 december 1999 Michałowice-Osiedle genoemd).
Op 30 juni 2004 telde de gemeente 15 073 inwoners.

## Oppervlakte gegevens
In 2002 bedroeg de totale oppervlakte van gemeente Michałowice 34,88 km², waarvan:
- agrarisch gebied: 71%
- bossen: 9%

De gemeente beslaat 14,16% van de totale oppervlakte van de powiat.

## Demografie
Stand op 30 juni 2004:
| Omschrijving                   | Totaal | Totaal | Vrouwen | Vrouwen | Mannen | Mannen |
| ------------------------------ | ------ | ------ | ------- | ------- | ------ | ------ |
| eenheid                        | aantal | %      | aantal  | %       | aantal | %      |
| inwoners                       | 15 073 | 100    | 7813    | 51,8    | 7260   | 48,2   |
| bevolkingsdichtheid (inw./km²) | 432,1  | 432,1  | 224     | 224     | 208,1  | 208,1  |

In 2002 bedroeg het gemiddelde inkomen per inwoner 2146,9 zł.

## Plaatsen
Osiedla: Komorów-Granica, Michałowice.
Sołectwa: Komorów, Michałowice-Osiedle, Nowa Wieś, Opacz Kolonia, Opacz Mała, Pęcice, Pęcice Małe, Reguły, Sokołów, Suchy Las.

## Aangrenzende gemeenten
Brwinów, Nadarzyn, Piastów, Pruszków, Raszyn, m.st. Warszawa

## Link zewnętrzny
- Officiële website urzędu gminy

wikitext:
{{Infobox gemeente Polen
| kaart_powiat=
| naam=Michałowice
| wapen= POL_gmina_Michałowice_COA.gif
| vlag=
| kaart_gemeente=
| woiwodschap=Mazovië
| powiat = [[Powiat Pruszkowski]]
| gemeentetype=wiejska
| leider=wójt
| leidernaam= Roman Jarosław Lawrence (2006)
| mail=
| adres_ug= 05-816 Michałowice-Osiedle
ul. Raszyńska 34
| kod_poczt_ug=
| tel_ug=22 723-81-78
| fax_ug=22 723-81-78
| mail_ug=sekretariat@michalowice.pl
| oppervlakte=34,88
| jaar=2004
| inwoners=15 073
| dichtheid=432,1
| netnummer=22
| kenteken=WPR
| lat_deg = 52
| lat_min = 10
| lat_sec = 12
| lon_deg = 20
| lon_min = 53
| lon_sec = 0
| gemeentecode=1421042
| plaatsen=12
| sołectwa=10
| partnersteden=
| www=http://www.michalowice.pl
| bip=http://bip.michalowice.pl/public/
}}
De '''gemeente Michałowice''' is een [[gmina|landgemeente]] in het [[Polen|Poolse]] woiwodschap [[Woiwodschap Mazovië|Mazovië]], in [[powiat Pruszkowski]].

De zetel van de gemeente is in [[Michałowice (powiat Pruszkowski)|Michałowice]] (tot 30 december [[1999]] ''Michałowice-Osiedle'' genoemd).

Op 30 juni 2004 telde de gemeente 15 073 inwoners.

==Oppervlakte gegevens==
In 2002 bedroeg de totale oppervlakte van gemeente Michałowice 34,88 km², waarvan:

* [[Landbouw|agrarisch]] gebied: 71%
* [[Bos (vegetatie)|bossen]]: 9%

De gemeente beslaat 14,16% van de totale oppervlakte van de powiat.

==Demografie==
Stand op [[30 juni]] [[2004]]:

{| class="wikitable"
!Omschrijving || colspan="2" |Totaal || colspan="2" |Vrouwen || colspan="2" |Mannen
|-
|eenheid || aantal || % || aantal || % || aantal || %
|-
|inwoners || '''15 073''' || 100 || 7813 || 51,8 || 7260 || 48,2
|-
|bevolkingsdichtheid
(inw./km²) || colspan="2" | 432,1 || colspan="2" | 224 || colspan="2" | 208,1
|}

In 2002 bedroeg het gemiddelde inkomen per inwoner 2146,9 [[Złoty|zł]].

==Plaatsen==
Osiedla: [[Komorów (powiat Pruszkowski)|Komorów]]-[[Granica (powiat Pruszkowski)|Granica]], Michałowice.

Sołectwa: [[Komorów (powiat Pruszkowski)|Komorów]], [[Michałowice-Osiedle]], [[Nowa Wieś (powiat Pruszkowski)|Nowa Wieś]], [[Opacz Kolonia]], [[Opacz Mała]], [[Pęcice]], [[Pęcice Małe]], [[Reguły]], [[Sokołów (powiat Pruszkowski)|Sokołów]], [[Suchy Las (Mazovië)|Suchy Las]].

==Aangrenzende gemeenten==
[[Brwinów (gemeente)|Brwinów]], [[Nadarzyn (gemeente)|Nadarzyn]], [[Piastów]], [[Pruszków]], [[Raszyn (gemeente)|Raszyn]], [[m.st. Warszawa (gemeente)|m.st. Warszawa]]

==Link zewnętrzny==
* [http://www.michalowice.pl Officiële website urzędu gminy]

{{Coor title dms|52|10|12|N|20|53|0|E|region:PL}}

{{DEFAULTSORT:Michalowice (gemeente in powiat Pruszkowski)}}
[[Categorie:Gemeente in Mazovië]]

title: Situering

Woiwodschap: Mazovië

Powiat: Powiat Pruszkowski

title: Gegevens

Gemeente type: wiejska

title: Politiek

Gemeentezetel: 05-816 Michałowice-Osiedle · ul. Raszyńska 34

wójt: Roman Jarosław Lawrence (2006)

title: Overig

Kentekenplaat: WPR

Website: Website

Portaal: Centraal-Europa