text:
# Leptogaster rufa
Leptogaster rufa is een vliegensoort uit de familie van de roofvliegen (Asilidae). De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1953 door Janssens.

title: Leptogaster rufa

wikitext:
{{Taxobox insect
| titelweergave = cursief
| naam = ''Leptogaster rufa''
| afbeelding =
| orde = [[Diptera]] (Tweevleugeligen)
| onderorde = [[Vliegen (dieren)|Brachycera]] (Vliegen)
| familie = [[Roofvliegen|Asilidae]] (Roofvliegen)
| geslacht = ''[[Leptogaster]]''
| w-naam = ''Leptogaster rufa''
| auteur = Janssens
| datum = 1953
| haakjes =
| commons =
| species =
}}
'''''Leptogaster rufa''''' is een [[Vliegen (dieren)|vliegen]]soort uit de familie van de [[Roofvliegen|roofvliegen (Asilidae)]].<ref>{{Brontabel|9999-Asilidae}}</ref> De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1953 door Janssens.

{{Appendix}}
{{beginnetje|biologie|2013|03|28}}

[[Categorie:Leptogaster|rufa]]

title: Leptogaster rufa

Orde: Diptera (Tweevleugeligen)

Onderorde: Brachycera (Vliegen)

Familie: Asilidae (Roofvliegen)

Geslacht: Leptogaster

title: Soort


text:
# Erateina radiaria
Erateina radiaria is een vlinder uit de familie van de spanners (Geometridae). De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1853 door Herrich-Schäffer.

wikiname: nlwiki

title: Erateina radiaria

in_language: nl

wikitext:
{{Taxobox vlinder
| titelweergave = cursief
| naam = ''Erateina radiaria''
| afbeelding =
| familie = [[Spanners|Geometridae]] (Spanners)
| onderfamilie = [[Larentiinae]]
| tribus =
| geslacht = ''[[Erateina]]''
| w-naam = ''Erateina radiaria''
| auteur = Herrich-Schäffer
| datum = 1853
| haakjes =
| commons =
| species =
}}
'''''Erateina radiaria''''' is een [[vlinders|vlinder]] uit de familie van de [[Spanners|spanners (Geometridae)]].<ref>{{Brontabel|9999-Lepindex}}</ref> De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1853 door Herrich-Schäffer.

{{Appendix}}
{{beginnetje|biologie|2013|03|30}}

[[Categorie:Erateina|radiaria]]

title: Erateina radiaria

Rijk: Animalia (Dieren)

Stam: Arthropoda (Geleedpotigen)

Klasse: Insecta (Insecten)

Orde: Lepidoptera (Vlinders)

Familie: Geometridae (Spanners)

Onderfamilie: Larentiinae

Geslacht: Erateina

title: Soort

Portaal: Biologie · Insecten


text:
# Meteorus hicoriae
Meteorus hicoriae is een insect dat behoort tot de orde vliesvleugeligen (Hymenoptera) en de familie van de schildwespen (Braconidae). De wetenschappelijke naam van de soort werd voor het eerst geldig gepubliceerd door Muesebeck in 1923.

title: Meteorus hicoriae

wikitext:
{{Taxobox insect
| naam = ''Meteorus hicoriae''
| titelweergave = cursief
| afbeelding =
| orde = [[Vliesvleugeligen|Hymenoptera]] (Vliesvleugeligen)
| familie= [[Schildwespen|Braconidae]] (Schildwespen)
| geslacht = ''[[Meteorus]]''
| w-naam = ''Meteorus hicoriae''
| auteur = Muesebeck
| datum = 1923
| haakjes =
| commons =
| species =
}}
'''''Meteorus hicoriae''''' is een [[insecten|insect]] dat behoort tot de orde [[vliesvleugeligen]] (Hymenoptera) en de familie van de [[Schildwespen|schildwespen (Braconidae)]]. De wetenschappelijke naam van de soort werd voor het eerst geldig gepubliceerd door Muesebeck in 1923.

{{Beginnetje|biologie|2012|09|14}}

[[Categorie:Meteorus|hicoriae]]

title: Meteorus hicoriae

Orde: Hymenoptera (Vliesvleugeligen)

Familie: Braconidae (Schildwespen)

Geslacht: Meteorus

title: Soort


text:
# Vokesimurex messorius
Vokesimurex messorius is een slakkensoort uit de familie van de Muricidae. De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1841 door G.B. Sowerby II.

title: Vokesimurex messorius

wikitext:
{{Taxobox
| titelweergave = cursief
| naam = ''Vokesimurex messorius''
| afbeelding = Vokesimurex_messorius_001.jpg
| rijk = [[Dieren (biologie)|Animalia]] (Dieren)
| stam = [[Weekdieren|Mollusca]] ([[Weekdieren]])
| klasse = [[Slakken|Gastropoda]] (Slakken)
| clade1 = [[Neogastropoda]]
| familie = [[Muricidae]]
| geslacht = ''[[Vokesimurex]]''
| w-naam = ''Vokesimurex messorius''
| auteur = G.B. Sowerby II
| datum = 1841
| haakjes = ja
| commons =
| species =
| worms = 405215
}}
'''''Vokesimurex messorius''''' is een [[slakken|slakkensoort]] uit de familie van de [[Muricidae]].<ref>Bouchet, P.; Houart, R. (2012). <i>Vokesimurex messorius</i> (G.B. Sowerby II, 1841). Geraadpleegd via:  World Register of Marine Species op http://www.marinespecies.org/aphia.php?p=taxdetails&id=405215</ref> De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1841 door G.B. Sowerby II.

{{Appendix}}
{{beginnetje|biologie|2013|03|09}}

[[Categorie:Vokesimurex|messorius]]

title: Vokesimurex messorius

Stam: Mollusca (Weekdieren)

Klasse: Gastropoda (Slakken)

Clade: Neogastropoda

Familie: Muricidae

Geslacht: Vokesimurex

title: Soort

Portaal: Biologie


text:
# Steniscadia polyodonta
Steniscadia polyodonta is een vlinder uit de familie van de visstaartjes (Nolidae). De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1912 door Schaus.

title: Steniscadia polyodonta

wikitext:
{{Taxobox vlinder
| titelweergave = cursief
| naam = ''Steniscadia polyodonta''
| afbeelding =
| familie = [[Visstaartjes|Nolidae]] (Visstaartjes)
| onderfamilie = [[Chloephorinae]]
| tribus =
| geslacht = ''[[Steniscadia]]''
| w-naam = ''Steniscadia polyodonta''
| auteur = Schaus
| datum = 1912
| haakjes =
| commons =
| species =
}}
'''''Steniscadia polyodonta''''' is een [[vlinders|vlinder]] uit de familie van de [[Visstaartjes|visstaartjes (Nolidae)]].<ref>{{Brontabel|9999-Lepindex}}</ref> De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1912 door Schaus.

{{Appendix}}
{{beginnetje|biologie|2013|04|11}}

[[Categorie:Visstaartjes]]

title: Steniscadia polyodonta

Familie: Nolidae (Visstaartjes)

Onderfamilie: Chloephorinae

Geslacht: Steniscadia

title: Soort


text:
# Pahud de Mortanges Trofee
De Pahud de Mortanges Trofee werd in de periode van 1972-2016 door NOC*NSF in een olympisch jaar uitgereikt aan de meest voorbeeldige "opvallende" olympische sporter of sportploeg. Vanaf 2023 wordt de trofee jaarlijks toegekend aan de sporter met het meest inspirerende voorbeeld voor de sport of persoonlijkheid in de sportwereld. Hierbij wordt gekeken naar zaken als fairplay, sportiviteit of de mate waarbij de sporter zich verbindend heeft opgesteld in de periode; 1 april tot en met 31 maart van het daarop volgende jaar. Het olympische criterium is losgelaten.
Charles Pahud de Mortanges was tot 2004 Nederlands meest succesvolle deelnemer aan de Olympische Spelen ooit. Tijdens drie Olympische Spelen (1924, 1928 en 1932) veroverde hij als militair-ruiter in totaal vier gouden en één zilveren medaille. Later was hij voorzitter van het NOC en lid van het IOC.

## Overzicht van winnaars
| Jaar | Winnaar                                                                                | Discipline   | Beredenering                                                                                |
| ---- | ------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------- | ------------ | --------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------- |
| 1972 | De Olympische vrouwen turnploeg; Ans Dekker, Ikina Morsch, Ans van Gerwen, Linda Toorop, Margo Velema, Nel van der Voort en Margoth Hilders | Turnen       |                                                                                |
| 1976 | Piet Kleine                                                                                | Schaatsen    |                                                                                |
| 1980 | Annie Borckink                                                                                | Schaatsen    |                                                                                |
| 1984 | Jolanda de Rover                                                                                | Zwemsport    |                                                                                |
| 1988 | Yvonne van Gennip                                                                                | Schaatsen    |                                                                                |
| 1992 | Ellen van Langen                                                                                | Atletiek     |                                                                                |
| 1996 | Nico Rienks                                                                                | Roeien       |                                                                                |
| 1998 | Erben Wennemars                                                                                | Schaatsen    |                                                                                |
| 2000 | Peter Blangé                                                                                | Volleybal    |                                                                                |
| 2002 | Jochem Uytdehaage                                                                                | Schaatsen    |                                                                                |
| 2004 | Chiel Warners                                                                                | Atletiek     |                                                                                |
| 2006 | Marianne Timmer                                                                                | Schaatsen    |                                                                                |
| 2008 | Anky van Grunsven                                                                                | Paardensport |                                                                                |
| 2010 | Nicolien Sauerbreij                                                                                | Snowboarden  |                                                                                |
| 2012 | Epke Zonderland                                                                                | Turnen       |                                                                                |
| 2014 | Michel en Ronald Mulder                                                                                | Schaatsen    |                                                                                |
| 2016 | Churandy Martina                                                                                | Atletiek     |                                                                                |
| 2023 | Sanne van Dijke                                                                                | Judo         | Tegenstandster raakte geblesseerd en Van Dijke droeg de tegenstandster van de tatami.                                                   |
| 2024 | Dennis Warmerdam                                                                                | Hockey       | Kreeg zeldzame vorm van kanker, amputatie dreigde, herstelde zich en kwam in de Nederlandse ploeg.                                      |
| 2025 | Liesette Bruinsma                                                                                | Zwemsport    | Inzet voor de Paralympische sport met de blindentribunes in de zwemsport, waardoor blinden en slechthorende de wedstrijd kunnen volgen. |

title: Pahud de Mortanges Trofee

wikitext:
De '''Pahud de Mortanges Trofee''' werd in de periode van 1972-2016 door [[NOC*NSF]] in een olympisch jaar uitgereikt aan de meest voorbeeldige "opvallende" olympische sporter of sportploeg. Vanaf 2023 wordt de trofee jaarlijks toegekend aan de sporter met het meest inspirerende voorbeeld voor de sport of persoonlijkheid in de sportwereld. Hierbij wordt gekeken naar zaken als fairplay, sportiviteit of de mate waarbij de sporter zich verbindend heeft opgesteld in de periode; 1 april tot en met 31 maart van het daarop volgende jaar. Het olympische criterium is losgelaten.

[[Charles Pahud de Mortanges]] was tot 2004 Nederlands meest succesvolle deelnemer aan de [[Olympische Spelen]] ooit. Tijdens drie [[Olympische Spelen]] ([[Paardensport op de Olympische Zomerspelen 1924|1924]], [[Paardensport op de Olympische Zomerspelen 1928|1928]] en [[Paardensport op de Olympische Zomerspelen 1932|1932]]) veroverde hij als militair-ruiter in totaal vier gouden en één zilveren medaille. Later was hij voorzitter van het [[NOC*NSF|NOC]] en lid van het [[Internationaal Olympisch Comité|IOC]].

== Overzicht van winnaars ==
{| class="wikitable sortable"
!Jaar
!Winnaar
!Discipline
!Beredenering
|-
|1972
|De Olympische vrouwen turnploeg; [[Ans Dekker]],  [[Ikina Morsch]], [[Ans van Gerwen]], [[Linda Toorop]], [[Margo Velema]], [[Nel van der Voort]] en [[Margoth Hilders]]
|[[Turnen]]
|
|-
|1976
|[[Piet Kleine]]
|[[Schaatsen]]
|
|-
|1980
|[[Annie Borckink]]
|[[Schaatsen]]
|
|-
|1984
|[[Jolanda de Rover]]
|[[Zwemsport]]
|
|-
|1988
|[[Yvonne van Gennip]]
|[[Schaatsen]]
|
|-
|1992
|[[Ellen van Langen]]
|[[Atletiek]]
|
|-
|1996
|[[Nico Rienks]]
|[[Roeien (sport)|Roeien]]
|
|-
|1998
|[[Erben Wennemars]]
|[[Schaatsen]]
|
|-
|2000
|[[Peter Blangé]]
|[[Volleybal]]
|
|-
|2002
|[[Jochem Uytdehaage]]
|[[Schaatsen]]
|
|-
|2004
|[[Chiel Warners]]
|[[Atletiek]]
|
|-
|2006
|[[Marianne Timmer]]
|[[Schaatsen]]
|
|-
|2008
|[[Anky van Grunsven]]
|[[Paardensport]]
|
|-
|2010
|[[Nicolien Sauerbreij]]
|[[Snowboarden]]
|
|-
|2012
|[[Epke Zonderland]]
|[[Turnen]]
|
|-
|2014
|[[Michel Mulder|Michel]] en [[Ronald Mulder]]
|[[Schaatsen]]
|
|-
|2016
|[[Churandy Martina]]
|[[Atletiek]]
|
|-
|2023
|[[Sanne van Dijke]]
|[[Judo]]
|Tegenstandster raakte geblesseerd en Van Dijke droeg de tegenstandster van de tatami.<ref>{{Citeer web |url=https://nocnsf.nl/nieuws/2023/05/sanne-van-dijke-winnaar-sportiviteitsprijs-nocnsf |titel=Sanne van Dijke winnaar sportiviteitsprijs NOCNSF - NOCNSF |bezochtdatum=2025-05-22 |werk=nocnsf.nl}}</ref>
|-
|2024
|[[Dennis Warmerdam]]
|[[Hockey]]
|Kreeg zeldzame vorm van kanker, amputatie dreigde, herstelde zich en kwam in de Nederlandse ploeg.<ref>{{Citeer web |url=https://nocnsf.nl/nieuws/2024/05/algemene-vergadering-stemt-in-met-topsportstrategie-2032 |titel=Algemene Vergadering stemt in met Topsportstrategie 2032 - NOCNSF |bezochtdatum=2025-05-22 |werk=nocnsf.nl}}</ref>
|-
|2025
|[[Liesette Bruinsma]]
|[[Zwemsport]]
|Inzet voor de Paralympische sport met de blindentribunes in de zwemsport, waardoor blinden en slechthorende de wedstrijd kunnen volgen.<ref>{{Citeer web |url=https://nocnsf.nl/nieuws/2025/05/algemene-vergadering-nocstarnsf-mei-2025 |titel=Algemene Vergadering NOC*NSF mei 2025 - NOCNSF |bezochtdatum=2025-05-22 |werk=nocnsf.nl}}</ref>
|}

==Zie ook==
* [[Van Tuyll Beker]]

== Externe link ==
* [https://nocnsf.nl/olympische-geschiedenis/pahud-de-mortanges-trofee nocnsf.nl]

{{Appendix}}

[[Categorie:Nederlandse sportprijs]]
[[Categorie:Sport in Nederland]]


text:
# Venezillo sanchezi
Venezillo sanchezi is een pissebed uit de familie Armadillidae. De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1934 door Boone.

title: Venezillo sanchezi

wikitext:
{{Taxobox
| titelweergave = cursief
| naam = ''Venezillo sanchezi''
| afbeelding =
| afbeeldingtekst =
| rijk = [[Dieren (biologie)|Animalia]] (Dieren)
| familie = [[Armadillidae]]
| klasse = [[Malacostraca]]
| orde = [[Pissebedden|Isopoda]] (Pissebedden)
| geslacht = ''[[Venezillo]]''
| w-naam = ''Venezillo sanchezi''
| auteur = Boone
| datum = 1934
| haakjes = ja
| species =
| commons =
| worms = 264090
}}
'''''Venezillo sanchezi''''' is een [[pissebedden|pissebed]] uit de familie [[Armadillidae]]. De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1934 door Boone.<ref>Schotte, M. (2010). ''Venezillo sanchezi'' (Boone, 1934). In: Schotte, M., Boyko, C.B, Bruce, N.L., Poore, G.C.B., Taiti, S., Wilson, G.D.F. (Eds) (2010). World Marine, Freshwater and Terrestrial Isopod Crustaceans database. Gebaseerd op informatie uit het [[World Register of Marine Species]], te vinden op http://www.marinespecies.org/aphia.php?p=taxdetails&id=264090</ref>
{{Appendix}}
{{beginnetje|biologie|2011|12|15}}
[[Categorie:Armadillidae]]

title: Venezillo sanchezi

Klasse: Malacostraca

Orde: Isopoda (Pissebedden)

Familie: Armadillidae

Geslacht: Venezillo

title: Soort


text:
# Mahatmabrieven
De Mahatmabrieven zijn brieven die door Mahatma's (Wijzen uit Tibet ) eind negentiende eeuw geschreven zouden zijn aan een aantal prominente leden van de Theosophical Society.

## De Mahatma's in de theosofische literatuur
Helena Blavatsky (1831-1891) was de eerste die in de moderne tijd beweerde een van de Mahatma's (in de Engelstalige literatuur ook de Great White Brotherhood of  Masters of the Ancient Wisdom) te hebben ontmoet. De eerste ontmoeting vond plaats in 1851 in Londen, hoewel er ook theosofische bronnen zijn, die de ontmoeting in Ramsgate plaatsen. De Mahatma, genaamd Morya, drong erbij haar op aan de Theosophical Society op te richten en vertelde hoe die zou moeten functioneren. Morya vroeg haar naar Tibet te reizen voor een langdurig verblijf om zich op die taak voor te bereiden. Blavatsky reisde de volgende twee decennia zeer veel. Voor biografen is haar reisschema van die periode niet duidelijk weer te geven, ook omdat er in haar eigen geschriften chronologische onmogelijkheden en tegenstrijdigheden zijn. Zij heeft echter bij herhaling gesteld dat zij in dit tijdsbestek en over meerdere periodes verdeeld ruim zeven jaar in Tibet was.
Daar ontmoette zij naast Morya andere Mahatma's, zoals onder meer Koot Humi, die een reïncarnatie van Pythagoras zou zijn. Volgens Blavatsky waren zij geen Tibetanen, maar Indiërs. Beiden hadden in Europa gereisd, spraken en schreven Engels en Koot Hoomi ook nog Frans. Blavatsky beschreef de Mahatma's als stervelingen, die echter een intellectueel en spiritueel niveau hadden dat veel hoger was dan van alle andere personen in de wereld. Zij waren leden van een broederschap die reeds dateerde van preboeddhistische tijden.
De Mahatma's hadden Blavatsky geselecteerd om als intermediair op te treden tussen de in Tibet aanwezige wijsheid en de westerse wereld. Voor Blavatsky hadden Mahatma's contact gehad met onder meer Graaf van Saint-Germain (1710-1784), Robert Fludd (1574-1637) en Giovanni Pico della Mirandola (1463-1494). De verblijfplaats van de Mahatma's was een vallei nabij het klooster Tashilhunpo in de omgeving van Shigatse, de residentie  van de panchen lama, die als enige buiten de Mahatma's de exacte locatie wist. De Mahatma's zouden zich kunnen materialiseren in een tijdelijk lichaam op andere plaatsen in de wereld en daar weer in het niets opgaan. Op deze wijze werden ook ontmoetingen met andere theosofen georganiseerd. Nog tijdens het leven van Blavatsky waren er ruim 25 theosofen die claimden een ontmoeting met een van de Mahatma's te hebben gehad op plekken in bijvoorbeeld Rusland, Engeland, Verenigde Staten, India, Ceylon en een zeilboot op de Stille Oceaan.
Blavatsky beweerde dat tijdens de perioden in Tibet zij onder leiding van de Mahatma's onder meer de Stanza's van Dzyan bestudeerde, geschreven in de geheime taal Senzar. Dit werk zou de basis vormen voor haar standaardwerk in de theosofie,  De Geheime Leer.

## De brieven
In 1880 ontmoette Blavatsky in Simla A.P. Sinnett, de redacteur van The Pioneer, destijds een toonaangevende krant in het voormalige Brits Indië. De interesse van Sinnett in de opvattingen van Blavatsky en het werk van de Theosophical Society deden Blavatsky besluiten een mogelijkheid te creëren waardoor Sinnett kon corresponderen met Morya en Koot Hoomi.
Gevraagd hoe de Mahatma's hun brieven verzonden antwoordde Koot Hoomi, dat zij eerst een vorm van een fotografisch beeld van ieder woord en zin mentaal opsloegen. Dit mentale beeld van de brief werd dan door een assistent via een proces dat als precipitatie werd benoemd in een briefvorm op papier omgezet. Dat gebeurde niet met potlood of pen maar via occulte weg. Vervolgens werd die brief op paranormale wijze verzonden en kon die zich bij de ontvanger materialiseren. De eerste van deze brieven was al tien jaren daarvoor verzonden op een moment dat familie van Blavatsky  zich ongerust maakte, omdat zij al enige tijd niets van haar hadden gehoord. Eind 1870 ontving haar tante Nadyezhda Andreyevna de Fadeyev een brief in het Frans van Koot Hoomi, dat het goed met haar ging en zij over enige tijd weer contact met de familie zou opnemen.  Deze brief wordt beschouwd als de eerste Mahatmabrief. Alle overige brieven zijn in het Engels.
Berichten aan de Mahatma's werden eerst overhandigd of verzonden aan Blavatsky die voor verdere verzending naar Tibet zorgde. Een van de methodes was “ de brief fysiek met mijn ogen te lezen zonder zelfs maar de woorden te begrijpen en dat wat mijn ogen zien wordt verplaatst naar de perceptie van de Meester en wordt uitgedrukt in zijn eigen taal, waarna ik de brief  samen met een steen verbrand, waarvan de as nog kleiner wordt dan atomen zouden zijn en weer opnieuw gematerialiseerd wordt over iedere afstand waar de Meesters ook mogen zijn”.
De literaire productie van de Mahatma's was aanzienlijk. De meeste brieven zijn geschreven door Koot Hoomi en daarna Morya. Namen van andere Mahatma's die brieven verzonden zijn Djual Khool,  Maha Chohan en Narayan. A.P. Sinnett was de ontvanger van de meeste brieven. Het aantal door hem ontvangen brieven is ruim 145. Er zijn echter ruim dertig theosofen die claimen een brief van een of meerdere Mahatma's te hebben ontvangen. Er bestond ook een correspondentie met A.O. Hume. De inhoud van de brieven varieerde van op zich triviale opmerkingen ten aanzien van het functioneren van de Theosophical Society, waarschuwingen tegen de rooms-katholieke kerk en de jezuïeten inzake hun oppositie tegen de theosofie, correcties op standpunten van sommige theosofen tot het leveren van canonieke teksten die de basis zijn van standaardwerken als  De Geheime Leer  en  Esoteric Buddhism.
Na het overlijden van Blavatsky in 1891 hield de stroom brieven naar leden van de Theosophical Society op. Er is nog een brief uit 1899 van Koot Hoomi aan Annie Besant, de opvolger van Blavatsky als voorzitter van de Society. In deze brief wordt Besant gemaand vooral niet af te wijken van het beleid van Blavatsky ten aanzien van het functioneren van de Society. Een iets latere brief aan Charles Webster Leadbeater zou enige van zijn wat afwijkende meningen goedkeuren. Deze brieven worden door een deel van de theosofische gemeenschap als vervalsingen gezien. Ook in de twintigste eeuw werden contacten en ontvangen brieven van de Mahatma's geclaimd. Bekende voorbeelden zijn de schrijfster Alice Bailey waarvan de tekst van haar boeken op telepathische wijze gedicteerd werd door Mahatma Djual Khool. Tussen maart 1920 en april 1923 zou het echtpaar Nikolaj Rjorich en Jelena Rjorich frequent contact hebben gehad met Mahatma Morya. De van hem ontvangen brieven werden in 1924 en 1925 uitgegeven als   Leaves of Morya's Garden . De eerste met als subtitel The Call ,  de tweede met de subtitel  Illumination.

## Beschuldigingen
Nog tijdens haar leven werd Blavatsky meerdere malen van fraude en bedrog beschuldigd. Een daarvan was dat zij zelf de auteur zou zijn van de Mahatmabrieven. De bekendste affaire startte in 1884.

### Coulomb affaire
Het echtpaar Emma en Alexis Coulomb was sinds 1882 belast met huishoudelijke taken in de woning van Blavatsky in Adyar, waar het hoofdkantoor van de Society was gevestigd. Blavatsky had de toen nog ongehuwde Emma Cutting leren kennen in Caïro in 1871. Toen het echtpaar berooid in India aankwam gaf Blavatsky hen werk, omdat Emma haar destijds had geholpen. Het echtpaar werd in 1884 wegens vermeend wangedrag ontslagen. Hierna beschuldigde het echtpaar Blavatsky van het manipuleren en in scène zetten van occulte fenomenen. Blavatsky had annex aan haar woning een ruimte gebouwd, die zij   The Occult Room   noemde. In die ruimte was een schrijn gewijd aan de Mahatma's, waar zich frequent de Mahatmabrieven materialiseerden. Vanuit de ruimte zou Blavatsky ook andere vormen van teleportatie gemanipuleerd hebben. Daarnaast verspreidde het echtpaar een aantal van de Mahatmabrieven naar de pers met de beschuldiging dat die door Blavatsky zelf geschreven zouden zijn. De eerste vervalste brief werd door The Madras Christian College Magazine gepubliceerd.

### Hodgson rapport
Hierop werd de Society for Psychical Research gevraagd een onderzoek in te stellen. In december 1884 werd een ‘voorbereidend en voorlopig Rapport’ uitgebracht. Richard Hodgson kreeg een opdracht tot een vervolgonderzoek. Hodgson was een onderzoeker van paranormale verschijnselen. Het Hodgson Rapport kwam tot drie conclusies. De eerste was dat Blavatsky de occulte fenomenen inderdaad gemanipuleerd had. De tweede was, dat de Mahatma's feitelijk niet bestonden. De derde was dat Blavatsky de brieven ook zelf geschreven had. Ten slotte werd de veronderstelling geuit, dat Blavatsky een Russische spion zou kunnen zijn. Blavatsky reageerde zelf op de beschuldigingen in brief no. 138, waarin ze de 'padri' er van beschuldigt tegen haar samen te zweren. Na Hodgson's reis naar Bombay, waar hij haar vijanden sprak, zou hij volkomen van mening zijn veranderd en ervan overtuigd zijn geraakt dat zij een bedriegster was. De affaire bracht de beweging in ernstig diskrediet.

### Harrison rapport
In het voorjaar van 1984 kreeg Vernon Harrison, een Brits onderzoeker, na het bijwonen van een lezing van de Theosophical Society, interesse in het Hodgson Rapport. Zijn onderzoek handelt uitsluitend over de vraag of Blavatsky de Mahatmabrieven wel of niet zelf geschreven heeft. De essentie van het eerste deel van het rapport van Vernon Harrison was, dat het Hodgson Rapport op dat onderdeel ernstige methodologische tekortkomingen had en dat die beschuldiging aan Blavatsky op basis van dat Hodgson Rapport onvoldoende  inhoudelijk onderbouwd kon worden. Een beperking voor het onderzoek van Harrison was het feit, dat de door het echtpaar verspreide brieven al geruime tijd spoorloos verdwenen waren en alle betrokkenen en getuigen uit de periode overleden.
Het tweede deel van zijn rapport betrof een onderzoek naar de nog wel aanwezige  Mahatmabrieven. Het materiaal hiervoor waren 1.323 dia's van ruim 100 Mahatmabrieven. Harrison constateerde op basis van vooral handschriftvergelijking dat het handschrift van Blavatsky bij haar volle bewustzijn in bijvoorbeeld brieven aan vrienden, kennissen, etc. te veel afweek van het handschrift in de Mahatmabrieven. Harrison zag in zijn rapport af van een finaal oordeel wie de Mahatmabrieven geschreven heeft. In het rapport vermeldde hij echter meerdere malen de mogelijkheid, dat Blavatsky de brieven geschreven zou hebben tijdens haar vele perioden dat zij in een trance verkeerde. Die these, variaties daarop maar ook meer complexe vormen van dissociatieve identiteitsstoornis worden ook door meerdere hedendaagse biografen genoemd.

## Kritiek
In het vakgebied van de tibetologie zijn er een aantal  wetenschappers die hebben gepubliceerd over de Mahatmabrieven en daaraan gerelateerde aspecten. De claim van Blavatsky dat zij ruim zeven jaar in Tibet was geweest wordt voor onmogelijk gehouden. Zelfs de mogelijkheid, dat zij ooit een stap op Tibetaanse bodem heeft gezet wordt voor buitengewoon onwaarschijnlijk tot geheel uitgesloten verklaard. Blavatsky heeft over Tibet zelf nauwelijks iets geschreven. Zij schreef wel veel over het Tibetaans boeddhisme, maar veel is daarvan gekopieerd uit literatuur van anderen en bevat ook zeer veel aantoonbare fouten.
Onderzoek van de Mahatmabrieven die in bezit zijn van de British Library heeft uitgewezen, dat deze met pen en inkt zijn geschreven op overal verkrijgbaar briefpapier. Buiten strikt theosofische kring gaat vrijwel iedere auteur die over het onderwerp heeft gepubliceerd uit van de veronderstelling, dat Blavatsky de brieven zelf heeft geschreven en die ook zelf met soms hulp van anderen liet materialiseren. Een van de bekendste voorbeelden in die publicaties betreft het zogenaamde Kiddle- incident.

### Kiddle incident
Henry Kiddle was een Amerikaan met enige interesse in spiritisme, die in augustus 1880 tijdens een zomerkamp een speech had gehouden. De tekst van die speech werd integraal gepubliceerd in het tijdschrift The Banner of Light . Ongeveer een jaar later merkte Kiddle, dat hele passages van zijn speech vrijwel letterlijk overgenomen waren in een aan Alfred Percy Sinnett gerichte Mahatmabrief van Koot Homi, gepubliceerd in The occult world van Sinnett. Kiddle schreef enkele malen naar Sinnett met een verzoek om opheldering. Bij gebrek aan een antwoord maakte Kiddle in 1883 de kwestie bekend in een ingezonden brief aan hetzelfde tijdschrift.
Hierna reageerde Sinnett wel, met de mededeling, dat hij de kwestie zou voorleggen aan Koot Hoomi zelf. Eind 1883 reageerde Blavatsky met een volledige ontkenning van ook maar enig plagiaat. Voor de theosofische beweging van die tijd eindigde de kwestie met een nieuwe Mahatmabrief van Koot Hoomi. Daarin werd gemeld, dat hij de inhoud van de speech van Kiddle op astrale wijze had ontvangen en mentaal had opgeslagen. Enige tijd later had hij de tekst van de bewuste brief aan Sinnett mentaal gedicteerd aan een jonge chela, die dit 'precipiteerde' (overnam uit een mentale afdruk). De chela was 'in deze tak van psychische scheikunde nog niet deskundig'. Koot Hoomi was er echter door vermoeidheid niet aan toegekomen die geschreven tekst nog te controleren. Hij had opmerkingen willen plaatsen tussen de citaten door, maar die waren niet bij zijn chela overgekomen. De helft ontbrak, terwijl de andere helft 'min of meer verminkt' was. K.H. had niet verwacht dat de brief zou worden gepubliceerd en dacht er verder niet meer aan. In de bedoelde tekst waren Kiddle's zinnen door K.H. bewerkt '- om uitdrukking te geven aan zijn eigen tegengestelde denkbeelden.' Sinnett nam de brief over in zijn boek, ondanks 'het gebrek aan overeenstemming en samenhang tussen de denkbeelden in deze onvoldragen "precipitatie"' ('mentale telegrafie'). Ook deze kwestie leidde tot het vertrek uit de theosofische beweging van een aantal personen.

title: Mahatmabrieven

wikitext:
De '''Mahatmabrieven''' zijn brieven die door [[Mahatma]]'s (Wijzen uit [[Tibet (gebied)|Tibet]] ) eind negentiende eeuw geschreven zouden zijn aan een aantal prominente leden van de [[Theosophical Society]].
==De Mahatma's in de theosofische literatuur==
[[Helena Blavatsky]] (1831-1891) was de eerste die in de moderne tijd beweerde een van de Mahatma's (in de Engelstalige literatuur ook de ''Great White Brotherhood'' of  ''Masters of the Ancient Wisdom'') te hebben ontmoet. De eerste ontmoeting vond plaats in 1851 in [[Londen (hoofdbetekenis)|Londen]], hoewel er ook [[theosofie|theosofische]] bronnen zijn, die de ontmoeting in [[Ramsgate]] plaatsen. De Mahatma, genaamd Morya, drong erbij haar op aan de Theosophical Society op te richten en vertelde hoe die zou moeten functioneren. Morya vroeg haar naar Tibet te reizen voor een langdurig verblijf om zich op die taak voor te bereiden. Blavatsky reisde de volgende twee decennia zeer veel. Voor biografen is haar reisschema van die periode niet duidelijk weer te geven, ook omdat er in haar eigen geschriften chronologische onmogelijkheden en tegenstrijdigheden zijn. Zij heeft echter bij herhaling gesteld dat zij in dit tijdsbestek en over meerdere periodes verdeeld ruim zeven jaar in Tibet was.<ref>"  What I have said, and repeat now, is, that I have stopped in Lamaistic convents; that I have visited Tzi-gadze, the Tashi-Lhünpo territory and its neighbourhood, and that I have been further in, and in such places of Tibet as have never been visited by any other European, and that he can ever hope to visit ". Collected Writings vol. VI, 272</ref>

Daar ontmoette zij naast Morya andere Mahatma's, zoals onder meer [[Koot Humi]], die een reïncarnatie van [[Pythagoras (hoofdbetekenis)|Pythagoras]] zou zijn. Volgens Blavatsky waren zij geen Tibetanen, maar Indiërs. Beiden hadden in Europa gereisd, spraken en schreven Engels en Koot Hoomi ook nog Frans. Blavatsky beschreef de Mahatma's als stervelingen, die echter een intellectueel en spiritueel niveau hadden dat veel hoger was dan van alle andere personen in de wereld. Zij waren leden van een broederschap die reeds dateerde van preboeddhistische tijden.

De Mahatma's hadden Blavatsky geselecteerd om als intermediair op te treden tussen de in Tibet aanwezige wijsheid en de westerse wereld. Voor Blavatsky hadden Mahatma's contact gehad met onder meer [[Graaf van Saint-Germain]] (1710-1784), [[Robert Fludd]] (1574-1637) en [[Giovanni Pico della Mirandola]] (1463-1494). De verblijfplaats van de Mahatma's was een vallei nabij het klooster [[Tashilhunpo]] in de omgeving van [[Shigatse (stad)|Shigatse]], de residentie  van de [[panchen lama]], die als enige buiten de Mahatma's de exacte locatie wist. De Mahatma's zouden zich kunnen materialiseren in een tijdelijk lichaam op andere plaatsen in de wereld en daar weer in het niets opgaan. Op deze wijze werden ook ontmoetingen met andere theosofen georganiseerd. Nog tijdens het leven van Blavatsky waren er ruim 25 theosofen die claimden een ontmoeting met een van de Mahatma's te hebben gehad op plekken in bijvoorbeeld Rusland, Engeland, Verenigde Staten, India, Ceylon en een zeilboot op de Stille Oceaan.

Blavatsky beweerde dat tijdens de perioden in Tibet zij onder leiding van de Mahatma's onder meer de [[Stanza's van Dzyan]] bestudeerde, geschreven in de geheime taal ''Senzar''. Dit werk zou de basis vormen voor haar standaardwerk in de [[theosofie]],  ''[[De Geheime Leer]]''.

==De brieven==
In 1880 ontmoette Blavatsky in [[Shimla (stad in Himachal Pradesh)|Simla]] [[Alfred Percy Sinnett|A.P. Sinnett]], de redacteur van ''The Pioneer'', destijds een toonaangevende krant in het voormalige Brits Indië. De interesse van Sinnett in de opvattingen van Blavatsky en het werk van de Theosophical Society deden Blavatsky besluiten een mogelijkheid te creëren waardoor Sinnett kon corresponderen met Morya en Koot Hoomi.

Gevraagd hoe de Mahatma's hun brieven verzonden antwoordde Koot Hoomi, dat zij eerst een vorm van een fotografisch beeld van ieder woord en zin mentaal opsloegen. Dit mentale beeld van de brief werd dan door een assistent via een proces dat als precipitatie werd benoemd in een briefvorm op papier omgezet. Dat gebeurde niet met potlood of pen maar via [[Occultisme|occulte]] weg. Vervolgens werd die brief op [[Paranormaal|paranormale]] wijze verzonden en kon die zich bij de ontvanger materialiseren.<ref>[https://www.theosociety.org/pasadena/mahatma/ml-6.htm Mahatma brief 6 aan A.P. Sinnett]. [https://web.archive.org/web/20230602235104/https://www.theosociety.org/pasadena/mahatma/ml-6.htm Gearchiveerd] op 2 juni 2023.</ref> De eerste van deze brieven was al tien jaren daarvoor verzonden op een moment dat familie van Blavatsky  zich ongerust maakte, omdat zij al enige tijd niets van haar hadden gehoord. Eind 1870 ontving haar tante Nadyezhda Andreyevna de Fadeyev een brief in het Frans van Koot Hoomi, dat het goed met haar ging en zij over enige tijd weer contact met de familie zou opnemen.  Deze brief wordt beschouwd als de eerste Mahatmabrief. Alle overige brieven zijn in het Engels.

Berichten aan de Mahatma's werden eerst overhandigd of verzonden aan Blavatsky die voor verdere verzending naar Tibet zorgde. Een van de methodes was “ de brief fysiek met mijn ogen te lezen zonder zelfs maar de woorden te begrijpen en dat wat mijn ogen zien wordt verplaatst naar de perceptie van de Meester en wordt uitgedrukt in zijn eigen taal, waarna ik de brief  samen met een steen verbrand, waarvan de as nog kleiner wordt dan atomen zouden zijn en weer opnieuw gematerialiseerd wordt over iedere afstand waar de Meesters ook mogen zijn”.<ref>{{Citeer web |url=https://www.blavatsky.net/index.php/17-hpblavatsky/hpb-articles/240-hpb-on-precipitation-and-other-matters |titel=Blavatsky: On Precipitation and other Matters |bezochtdatum=2023-09-08 |archiefdatum=2017-01-09 |archiefurl=https://web.archive.org/web/20170109184306/http://www.blavatsky.net/index.php/17-hpblavatsky/hpb-articles/240-hpb-on-precipitation-and-other-matters |dodeurl=ja }}</ref>

De literaire productie van de Mahatma's was aanzienlijk. De meeste brieven zijn geschreven door Koot Hoomi en daarna Morya. Namen van andere Mahatma's die brieven verzonden zijn Djual Khool,  Maha Chohan en Narayan. A.P. Sinnett was de ontvanger van de meeste brieven. Het aantal door hem ontvangen brieven is ruim 145. Er zijn echter ruim dertig theosofen die claimen een brief van een of meerdere Mahatma's te hebben ontvangen. Er bestond ook een correspondentie met [[Allan Octavian Hume|A.O. Hume]]. De inhoud van de brieven varieerde van op zich triviale opmerkingen ten aanzien van het functioneren van de Theosophical Society, waarschuwingen tegen de rooms-katholieke kerk en de [[jezuïeten]] inzake hun oppositie tegen de theosofie, correcties op standpunten van sommige theosofen tot het leveren van canonieke teksten die de basis zijn van standaardwerken als  ''[[De Geheime Leer]]''  en  ''Esoteric Buddhism''.<ref>In [https://www.theosociety.org/pasadena/mahatma/ml-30.htm Mahatmabrief no.30]  benoemt Koot Hoomi de orde van de jezuïeten als ''het niet te verzadigen monster, dat zich voedt met het brein en het merg van de mensheid, en een ongeneeslijk kankergezwel tot ontwikkeling brengt op ieder plekje gezond vlees dat het aanraakt''. Soortgelijke opvattingen bracht Blavatsky ook onder haar eigen naam naar voren, in onder meer het artikel [http://www.iapsop.com/archive/materials/lucifer/lucifer_v2_n10_june_1888.pdf Theosofy or Jesuitism]. [https://web.archive.org/web/20211019151243/https://www.theosociety.org/pasadena/mahatma/ml-30.htm Gearchiveerd] op 19 oktober 2021.</ref>

Na het overlijden van Blavatsky in 1891 hield de stroom brieven naar leden van de Theosophical Society op. Er is nog een brief uit 1899 van Koot Hoomi aan [[Annie Besant]], de opvolger van Blavatsky als voorzitter van de Society. In deze brief wordt Besant gemaand vooral niet af te wijken van het beleid van Blavatsky ten aanzien van het functioneren van de Society. Een iets latere brief aan [[Charles Webster Leadbeater]] zou enige van zijn wat afwijkende meningen goedkeuren. Deze brieven worden door een deel van de theosofische gemeenschap als vervalsingen gezien. Ook in de twintigste eeuw werden contacten en ontvangen brieven van de Mahatma's geclaimd. Bekende voorbeelden zijn de schrijfster [[Alice Bailey]] waarvan de tekst van haar boeken op telepathische wijze gedicteerd werd door Mahatma Djual Khool. Tussen maart 1920 en april 1923 zou het echtpaar [[Nikolaj Rjorich]] en [[Jelena Rjorich]] frequent contact hebben gehad met Mahatma Morya. De van hem ontvangen brieven werden in 1924 en 1925 uitgegeven als  '' Leaves of Morya's Garden ''. De eerste met als subtitel ''The Call '',  de tweede met de subtitel''  Illumination''.

==Beschuldigingen==
Nog tijdens haar leven werd Blavatsky meerdere malen van fraude en bedrog beschuldigd. Een daarvan was dat zij zelf de auteur zou zijn van de Mahatmabrieven. De bekendste affaire startte in 1884.

=== Coulomb affaire ===
Het echtpaar Emma en Alexis Coulomb was sinds 1882 belast met huishoudelijke taken in de woning van Blavatsky in [[Adyar (Madras)|Adyar]], waar het hoofdkantoor van de Society was gevestigd. Blavatsky had de toen nog ongehuwde Emma Cutting leren kennen in Caïro in 1871. Toen het echtpaar berooid in India aankwam gaf Blavatsky hen werk, omdat Emma haar destijds had geholpen. Het echtpaar werd in 1884 wegens vermeend wangedrag ontslagen. Hierna beschuldigde het echtpaar Blavatsky van het manipuleren en in scène zetten van occulte fenomenen. Blavatsky had annex aan haar woning een ruimte gebouwd, die zij  '' The Occult Room  '' noemde. In die ruimte was een schrijn gewijd aan de Mahatma's, waar zich frequent de Mahatmabrieven materialiseerden. Vanuit de ruimte zou Blavatsky ook andere vormen van [[teleportatie]] gemanipuleerd hebben. Daarnaast verspreidde het echtpaar een aantal van de Mahatmabrieven naar de pers met de beschuldiging dat die door Blavatsky zelf geschreven zouden zijn. De eerste vervalste brief werd door ''The Madras Christian College Magazine'' gepubliceerd.

=== Hodgson rapport ===
Hierop werd de [[Society for Psychical Research]] gevraagd een onderzoek in te stellen. In december 1884 werd een ‘voorbereidend en voorlopig Rapport’ uitgebracht. [[Richard Hodgson]] kreeg een opdracht tot een vervolgonderzoek. Hodgson was een onderzoeker van [[paranormale verschijnselen]]. Het [[Hodgson Rapport]] kwam tot drie conclusies. De eerste was dat Blavatsky de occulte fenomenen inderdaad gemanipuleerd had. De tweede was, dat de Mahatma's feitelijk niet bestonden. De derde was dat Blavatsky de brieven ook zelf geschreven had. Ten slotte werd de veronderstelling geuit, dat Blavatsky een Russische spion zou kunnen zijn. Blavatsky reageerde zelf op de beschuldigingen in brief no. 138, waarin ze de '[[Jezuïeten|padri]]' er van beschuldigt tegen haar samen te zweren. Na Hodgson's reis naar Bombay, waar hij haar vijanden sprak, zou hij volkomen van mening zijn veranderd en ervan overtuigd zijn geraakt dat zij een bedriegster was.<ref>De Mahatmabrieven, blz. 521</ref> De affaire bracht de beweging in ernstig diskrediet.

=== Harrison rapport ===
In het voorjaar van 1984 kreeg [[Vernon Harrison]], een Brits onderzoeker, na het bijwonen van een lezing van de Theosophical Society, interesse in het Hodgson Rapport. Zijn onderzoek handelt uitsluitend over de vraag of Blavatsky de Mahatmabrieven wel of niet zelf geschreven heeft. De essentie van het eerste deel van het rapport van Vernon Harrison was, dat het Hodgson Rapport op dat onderdeel ernstige methodologische tekortkomingen had en dat die beschuldiging aan Blavatsky op basis van dat Hodgson Rapport onvoldoende  inhoudelijk onderbouwd kon worden. Een beperking voor het onderzoek van Harrison was het feit, dat de door het echtpaar verspreide brieven al geruime tijd spoorloos verdwenen waren en alle betrokkenen en getuigen uit de periode overleden.

Het tweede deel van zijn rapport betrof een onderzoek naar de nog wel aanwezige  Mahatmabrieven. Het materiaal hiervoor waren 1.323 dia's van ruim 100 Mahatmabrieven. Harrison constateerde op basis van vooral handschriftvergelijking dat het handschrift van Blavatsky bij haar volle bewustzijn in bijvoorbeeld brieven aan vrienden, kennissen, etc. te veel afweek van het handschrift in de Mahatmabrieven. Harrison zag in zijn rapport af van een finaal oordeel wie de Mahatmabrieven geschreven heeft. In het rapport vermeldde hij echter meerdere malen de mogelijkheid, dat Blavatsky de brieven geschreven zou hebben tijdens haar vele perioden dat zij in een [[Trance (bewustzijn)|trance]] verkeerde. Die these, variaties daarop maar ook meer complexe vormen van [[dissociatieve identiteitsstoornis]] worden ook door meerdere hedendaagse biografen genoemd.

== Kritiek==
In het vakgebied van de [[tibetologie]] zijn er een aantal  wetenschappers die hebben gepubliceerd over de Mahatmabrieven en daaraan gerelateerde aspecten. De claim van Blavatsky dat zij ruim zeven jaar in Tibet was geweest wordt voor onmogelijk gehouden. Zelfs de mogelijkheid, dat zij ooit een stap op Tibetaanse bodem heeft gezet wordt voor buitengewoon onwaarschijnlijk tot geheel uitgesloten verklaard. Blavatsky heeft over Tibet zelf nauwelijks iets geschreven. Zij schreef wel veel over het [[Tibetaans boeddhisme]], maar veel is daarvan gekopieerd uit literatuur van anderen en bevat ook zeer veel aantoonbare fouten.

Onderzoek van de Mahatmabrieven die in bezit zijn van de [[British Library]] heeft uitgewezen, dat deze met pen en inkt zijn geschreven op overal verkrijgbaar briefpapier. Buiten strikt theosofische kring gaat vrijwel iedere auteur die over het onderwerp heeft gepubliceerd uit van de veronderstelling, dat Blavatsky de brieven zelf heeft geschreven en die ook zelf met soms hulp van anderen liet materialiseren. Een van de bekendste voorbeelden in die publicaties betreft het zogenaamde Kiddle- incident.

=== Kiddle incident ===
Henry Kiddle was een Amerikaan met enige interesse in [[spiritisme]],<ref>De Mahatmabrieven, p.470: 'Omdat ik [K.H.] (..) belangstelling koesterde voor de intellectuele vooruitgang van de Fenomenalisten (..) was (..) mijn aandacht verschillende kanten uitgegaan, onder andere naar Lake of Mount Pleasant. Enkele van de merkwaardige ideeën en uitspraken, die de algemene verwachtingen en aspiraties van de Amerikaanse spiritisten vertegenwoordigen, bleven in mijn geheugen gegrift, en ik herinnerde mij alleen deze ideeën en afzonderlijke zinnen, geheel los van de personen van wie ze afkomstig waren of die er uiting aan gaven.'</ref> die in augustus 1880 tijdens een zomerkamp een speech had gehouden. De tekst van die speech werd integraal gepubliceerd in het tijdschrift ''The Banner of Light ''. Ongeveer een jaar later merkte Kiddle, dat hele passages van zijn speech vrijwel letterlijk overgenomen waren in een aan Alfred Percy Sinnett gerichte Mahatmabrief van Koot Homi, gepubliceerd in ''The occult world'' van Sinnett. Kiddle schreef enkele malen naar Sinnett met een verzoek om opheldering. Bij gebrek aan een antwoord maakte Kiddle in 1883 de kwestie bekend in een ingezonden brief aan hetzelfde tijdschrift.<ref>[https://blavatskyarchives.com/kiddle1.htm Ingezonden brief van Henry Kiddle]. [https://web.archive.org/web/20210511141710/https://blavatskyarchives.com/kiddle1.htm Gearchiveerd] op 11 mei 2021.</ref>

Hierna reageerde Sinnett wel, met de mededeling, dat hij de kwestie zou voorleggen aan Koot Hoomi zelf. Eind 1883 reageerde Blavatsky met een volledige ontkenning van ook maar enig plagiaat.<ref>[http://www.katinkahesselink.net/blavatsky/articles/v6/y1883_162.htm# Have We to Lower The Flag Of Truce?]. [https://web.archive.org/web/20220124135128/http://www.katinkahesselink.net/blavatsky/articles/v6/y1883_162.htm Gearchiveerd] op 24 januari 2022.</ref> Voor de theosofische beweging van die tijd eindigde de kwestie met een nieuwe Mahatmabrief van Koot Hoomi. Daarin werd gemeld, dat hij de inhoud van de speech van Kiddle op astrale wijze had ontvangen en mentaal had opgeslagen. Enige tijd later had hij de tekst van de bewuste brief aan Sinnett mentaal gedicteerd aan een jonge [[Chela (leerling)|chela]], die dit 'precipiteerde' (overnam uit een mentale afdruk).<ref>De Mahatmabrieven, p.469</ref> De chela was 'in deze tak van psychische scheikunde nog niet deskundig'. Koot Hoomi was er echter door vermoeidheid niet aan toegekomen die geschreven tekst nog te controleren. Hij had opmerkingen willen plaatsen tussen de citaten door, maar die waren niet bij zijn chela overgekomen.<ref>[https://www.theosociety.org/pasadena/mahatma/ml-93.htm Mahatmabrief 93 aan Sinnett]. [https://web.archive.org/web/20210925115430/https://www.theosociety.org/pasadena/mahatma/ml-93.htm Gearchiveerd] op 25 september 2021.</ref> De helft ontbrak, terwijl de andere helft 'min of meer verminkt' was. K.H. had niet verwacht dat de brief zou worden gepubliceerd en dacht er verder niet meer aan. In de bedoelde tekst waren Kiddle's zinnen door K.H. bewerkt '- om uitdrukking te geven aan zijn eigen tegengestelde denkbeelden.' Sinnett nam de brief over in zijn boek, ondanks 'het gebrek aan overeenstemming en samenhang tussen de denkbeelden in deze onvoldragen "precipitatie"' ('mentale telegrafie'). Ook deze kwestie leidde tot het vertrek uit de theosofische beweging van een aantal personen.

{{Appendix|2=
* {{en}} Lopez, Jr., Donald S. (1998) Prisoners of Shangri-La: Tibetan Buddhism and the West, University of Chicago Press, {{ISBN|0226493105}}
* {{en}} Brauen, Martin (2004) Dreamworld Tibet - Western Illusions, Weatherhill, Trumbull CT, {{ISBN|083-4805-464}}
*  {{en}} Vernon Harrison, (1997) [https://www.theosociety.org/pasadena/hpb-spr/hpbspr-h.htm H. P. BLAVATSKY and the SPR An Examination of the Hodgson Report of 1885]
{{References}}
}}

[[Categorie:Theosofie]]


text:
# A'ali
A'ali (Arabisch: عالي; ʿĀlī; "hoog") is een stad in het gouvernement (muhafazah) Centraal (al-Wusţa) van de eilandenstaat Bahrein in de Perzische Golf. Met 47.529 inwoners (volkstelling 2001) is het de vijfde grootste stad van het land. De stad is beroemd om de Dilmun-grafheuvels, die zich bevinden op (voor zover bekend) de grootste begraafplaats ter wereld (85.000 graven), waarvan sommige teruggaan tot 4100 v.Chr., waarvan de Qal'at al-Bahrein deel uitmaakt en boven de stad uitsteekt. A'ali staat daarnaast bekend om haar traditionele pottenbakken. Ook de nationale rijschool bevindt zich er.
De stad bevindt zich in het centrale deel van het noordelijk deel van het hoofdeiland Bahrein, ten zuidwesten van de stad Madinat Isa, ten noordwesten van de stad Riffa en ten zuiden van de stad Salmbad. Het is een relatief nieuwe stad, waarvan de eerste huizen tegen het eind van de jaren 80 werden gebouwd. Veel inwoners behoren tot de Bahreinse middenklasse en bovenklasse. In 2008 bevonden zich 24 moskeeën in de stad.

title: A'ali

wikitext:
{{Infobox plaats in Bahrein
| land = Bahrein
| naam = ʿĀlī
| altnaam = عالي
| area = [[Centraal (Bahrein)|Centraal]]
| inwoners = 47.529
| census = 2001
| km2 =
| hoogte =
| image =
| caption =
| lat_deg = 26
| lat_min = 9
| lat_dir = N
| lon_deg = 50
| lon_min = 31
| lon_dir = E
}}

'''A'ali''' ([[Arabisch]]: عالي; ''ʿĀlī''; "hoog") is een [[stad]] in het gouvernement (''[[muhafazah]]'') [[Centraal (Bahrein)|Centraal]] (al-Wusţa) van de eilandenstaat [[Bahrein]] in de [[Perzische Golf]]. Met 47.529 inwoners (volkstelling 2001) is het de vijfde grootste stad van het land. De stad is beroemd om de [[Dilmun]]-[[grafheuvel]]s, die zich bevinden op (voor zover bekend) de grootste begraafplaats ter wereld (85.000 graven), waarvan sommige teruggaan tot 4100 v.Chr., waarvan de [[Qal'at al-Bahrein]] deel uitmaakt en boven de stad uitsteekt. A'ali staat daarnaast bekend om haar traditionele [[pottenbakken]]. Ook de nationale rijschool bevindt zich er.

De stad bevindt zich in het centrale deel van het noordelijk deel van het hoofdeiland Bahrein, ten zuidwesten van de stad [[Madinat Isa]], ten noordwesten van de stad [[Riffa]] en ten zuiden van de stad [[Salmbad]]. Het is een relatief nieuwe stad, waarvan de eerste huizen tegen het eind van de jaren 80 werden gebouwd. Veel inwoners behoren tot de Bahreinse [[middenklasse]] en [[bovenklasse]]. In 2008 bevonden zich 24 moskeeën in de stad.

[[Bestand:A'ali Burial Mounds.jpg|thumb|400px|center|Een aantal grafheuvels bij A'ali]]

{{Coor title dms|26|9|7|N|50|31|32|E|type:city}}

[[Categorie:Stad in Bahrein]]

title: Situering

Gouvernement: Centraal

Coördinaten: 26° 9′ NB, 50° 31′ OL

title: Algemeen

title: Overig

Website: Officiële website

Portaal: Azië


text:
# Mesochorus crassipes
Mesochorus crassipes is een vliesvleugelig insect uit de familie van de gewone sluipwespen (Ichneumonidae). De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1880 door Brischke.

title: Mesochorus crassipes

wikitext:
{{Taxobox insect
| titelweergave = cursief
| naam = ''Mesochorus crassipes''
| afbeelding =
| orde = [[Vliesvleugeligen|Hymenoptera]] (Vliesvleugeligen)
| onderorde =
| familie = [[Gewone sluipwespen|Ichneumonidae]] (Gewone sluipwespen)
| geslacht = ''[[Mesochorus]]''
| w-naam = ''Mesochorus crassipes''
| auteur = Brischke
| datum = 1880
| haakjes =
| commons =
| species =
}}
'''''Mesochorus crassipes''''' is een [[Vliesvleugeligen|vliesvleugelig insect]] uit de familie van de [[Gewone sluipwespen|gewone sluipwespen (Ichneumonidae)]].<ref>{{Link Fauna Europaea|id=331026|naam=''Mesochorus crassipes''}}</ref> De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1880 door Brischke.

{{Appendix}}
{{beginnetje|biologie|2013|07|06}}

[[Categorie:Mesochorus|crassipes]]

title: Mesochorus crassipes

Familie: Ichneumonidae (Gewone sluipwespen)

Geslacht: Mesochorus

title: Soort


text:
# Agnes van Mâcon
Agnes van Mâcon (ca. 995 - Saintes, 10 november 1068) was hertogin en regentes van Aquitanië. Ze was een van de dochters van Otto Willem van Bourgondië.
Agnes trouwde in 1019 met Willem V van Aquitanië, als zijn derde echtgenote. Zij schonk bezittingen aan de abdij van Cluny. In 1032 hertrouwde ze met Godfried II van Anjou, samen stichtten ze op 31 mei 1040 de abdij van de drie-eenheid in Vendôme. Agnes was vanaf 1039 regentes van Aquitanië. Ze arrangeerde het huwelijk van haar dochter Agnes met keizer Hendrik III (20 november 1043) en woonde daarna aan het keizerlijk hof - en gaf haar functie als regent op. Ze scheidde in 1047 van haar tweede man en stichtte daarna de abdij van Notre Dame te Saintes; ze werd daar non in 1068. Agnes is begraven in de priorij van Sint Nicolaas in Poitiers.
Agnes en Willem kregen de volgende kinderen:
- Pieter, die als hertog de naam Willem VII koos
- Guy, die als hertog de naam Willem VIII koos
- Agnes van Poitou
- Beatrix (ovl. 1109), die huwde met graaf Raymond I van Melgeuil.

Het huwelijk van Agnes en Godfried bleef kinderloos.

title: Agnes van Mâcon

wikitext:
[[Afbeelding:Agnès de Bourgogne.jpg|thumb|right|Agnes van Mâcon]]
'''Agnes van Mâcon''' (ca. 995 - [[Saintes (Charente-Maritime)|Saintes]], [[10 november]] [[1068]]) was hertogin en regentes van [[Aquitanië]]. Ze was een van de dochters van [[Otto Willem van Bourgondië]].

Agnes trouwde in 1019 met [[Willem V van Aquitanië]], als zijn derde echtgenote. Zij schonk bezittingen aan de [[abdij van Cluny]]. In 1032 hertrouwde ze met [[Godfried II van Anjou]], samen stichtten ze op 31 mei 1040 de [[Abbaye de la Trinité|abdij van de drie-eenheid]] in [[Vendôme (stad)|Vendôme]]. Agnes was vanaf 1039 regentes van Aquitanië. Ze arrangeerde het huwelijk van haar dochter [[Agnes van Poitou (1024-1077)|Agnes]] met [[keizer Hendrik III]] (20 november 1043) en woonde daarna aan het keizerlijk hof - en gaf haar functie als regent op. Ze scheidde in 1047 van haar tweede man en stichtte daarna de abdij van Notre Dame te Saintes; ze werd daar non in 1068. Agnes is begraven in de priorij van Sint Nicolaas in [[Poitiers]].

Agnes en Willem kregen de volgende kinderen:
*Pieter, die als hertog de naam [[Willem VII van Aquitanië|Willem VII]] koos
*Guy, die als hertog de naam [[Willem VIII van Aquitanië|Willem VIII]] koos
* [[Agnes van Poitou (1024-1077)|Agnes van Poitou]]
*Beatrix (ovl. 1109), die huwde met graaf Raymond I van Melgeuil.
Het huwelijk van Agnes en Godfried bleef kinderloos.

{{Appendix|1=bron|2=
* {{Bronvermelding anderstalige Wikipedia|taal=en|titel=Agnes of Burgundy, Duchess of Aquitaine}}
* [http://fmg.ac/Projects/MedLands/AQUITAINE.htm#GuillaumeVAquitainedied1030B Agnes in Foundation for Medieval Genealogy]
}}

[[Categorie:Hertog van Aquitanië]]
[[Categorie:Huis Ivrea]]
[[Categorie:Huis Poitiers]]
[[Categorie:Persoon in de 10e eeuw]]
[[Categorie:Persoon in de 11e eeuw]]


text:
# Olios sanctivincenti
Olios sanctivincenti is een spinnensoort in de taxonomische indeling van de jachtkrabspinnen (Sparassidae).
Het dier behoort tot het geslacht Olios. De wetenschappelijke naam van de soort werd voor het eerst geldig gepubliceerd in 1897 door Eugène Simon.

title: Olios sanctivincenti

wikitext:
{{Taxobox spin
| naam              = ''Olios sanctivincenti''
| titelweergave     = cursief
| afbeelding        =
| afbeeldingtekst   =
| familie           = [[Jachtkrabspinnen|Sparassidae]] (Jachtkrabspinnen)
| geslacht          = ''[[Olios]]''
| auteur            = [[Eugène Simon]]
| datum             = 1897
| haakjes           = ja
}}
'''''Olios sanctivincenti''''' is een [[spinnen (dieren)|spinnen]][[soort]] in de taxonomische indeling van de [[Jachtkrabspinnen|jachtkrabspinnen (Sparassidae)]].<ref>{{aut|Platnick, Norman I.}} (2010): [http://research.amnh.org/entomology/spiders/catalog/ The world spider catalog], version 10.5. ''American Museum of Natural History''. [https://web.archive.org/web/20090312050907/http://research.amnh.org:80/entomology/spiders/catalog/ Gearchiveerd] op 12 maart 2009.</ref>

Het dier behoort tot het geslacht ''[[Olios]]''. De wetenschappelijke naam van de soort werd voor het eerst geldig gepubliceerd in 1897 door [[Eugène Simon]].

{{Appendix}}
{{beginnetje|biologie|2011|10|21}}

[[Categorie:Olios|sanctivincenti]]

title: Olios sanctivincenti

Klasse: Arachnida (Spinachtigen)

Orde: Araneae (Spinnen)

Familie: Sparassidae (Jachtkrabspinnen)

Geslacht: Olios

title: Soort


text:
# Gurgesiella
Gurgesiella is een geslacht van kraakbeenvissen uit de familie van de Gurgesiellidae.

## Soorten
- Gurgesiella atlantica (Bigelow & Schroeder, 1962)
- Gurgesiella dorsalifera McEachran & Compagno, 1980
- Gurgesiella furvescens de Buen, 1959

title: Gurgesiella

wikitext:
{{Taxobox
| titelweergave = cursief
| naam = ''Gurgesiella''
| afbeelding =
| rijk = [[Dieren (biologie)|Animalia]] (Dieren)
| stam =[[Chordadieren|Chordata]] (Chordadieren)
| klasse = [[Kraakbeenvissen|Chondrichthyes]] (Kraakbeenvissen)
| onderklasse = [[Haaien en roggen|Elasmobranchii]] (Haaien en roggen)
| superorde = [[Roggen|Batoidea]] (Roggen)
| orde = [[Rajiformes]] (Roggen)
| familie = [[Gurgesiellidae]]
| taxon = [[Geslacht (biologie)|Geslacht]]
| w-naam = ''Gurgesiella''
| auteur = [[Don Fernando de Buen y Lozano|F. de Buen]]
| datum = 1959
| commons =
| species =
}}
'''''Gurgesiella''''' is een [[Geslacht (biologie)|geslacht]] van [[kraakbeenvissen]] uit de [[Familie (biologie)|familie]] van de [[Gurgesiellidae]].

== Soorten ==
* ''[[Gurgesiella atlantica]]'' (Bigelow & Schroeder, 1962)
* ''[[Gurgesiella dorsalifera]]'' McEachran & Compagno, 1980
* ''[[Gurgesiella furvescens]]'' de Buen, 1959

{{Appendix|2=
{{References}}
*{{Link FishBase genus|genus=Gurgesiella|month=jan.|year=2022}}
}}
[[Categorie:Gurgesiellidae]]

title: Gurgesiella

Stam: Chordata (Chordadieren)

Klasse: Chondrichthyes (Kraakbeenvissen)

Onderklasse: Elasmobranchii (Haaien en roggen)

Superorde: Batoidea (Roggen)

Orde: Rajiformes (Roggen)

Familie: Gurgesiellidae

title: Geslacht


text:
# EPrix van Punta del Este 2014
De ePrix van Punta del Este 2014 werd gehouden op 13 december 2014 op het Punta del Este Street Circuit. Het was de derde race van het eerste Formule E-seizoen.

## Kwalificatie
| Pos | No | Coureur                | Team               | Tijd      | Grid |
| --- | -- | ---------------------- | ------------------ | --------- | ---- |
| 1   | 27 | Jean-Éric Vergne       | Andretti Autosport | 1:15.408  | 1    |
| 2   | 99 | Nelson Piquet jr.      | China Racing       | 1:15.530  | 2    |
| 3   | 8  | Nicolas Prost          | e.dams Renault     | 1:15.722  | 3    |
| 4   | 9  | Sébastien Buemi        | e.dams Renault     | 1:15.842  | 4    |
| 5   | 3  | Jaime Alguersuari      | Virgin Racing      | 1:16.053  | 5    |
| 6   | 11 | Lucas di Grassi        | Audi Sport ABT     | 1:16.108  | 6    |
| 7   | 10 | Jarno Trulli           | Trulli GP          | 1:16.144  | 7    |
| 8   | 21 | Bruno Senna            | Mahindra Racing    | 1:16.211  | 20   |
| 9   | 23 | Nick Heidfeld          | Venturi Grand Prix | 1:16.225  | 8    |
| 10  | 66 | Daniel Abt             | Audi Sport ABT     | 1:16.374  | 9    |
| 11  | 5  | Karun Chandhok         | Mahindra Racing    | 1:16.416  | 10   |
| 12  | 6  | Oriol Servià           | Dragon Racing      | 1:16.811  | 11   |
| 13  | 55 | António Félix da Costa | Amlin Aguri        | 1:16.865  | 12   |
| 14  | 30 | Stéphane Sarrazin      | Venturi Grand Prix | 1:17.025  | 13   |
| 15  | 88 | Antonio García         | China Racing       | 1:17.653  | 14   |
| 16  | 77 | Salvador Durán         | Amlin Aguri        | 1:17.810  | 15   |
| 17  | 18 | Michela Cerruti        | Trulli GP          | 1:20.206  | 16   |
| 18  | 2  | Sam Bird               | Virgin Racing      | geen tijd | 17   |
| 19  | 7  | Jérôme d'Ambrosio      | Dragon Racing      | geen tijd | 18   |
| 20  | 28 | Matthew Brabham        | Andretti Autosport | geen tijd | 19   |

## Race
| Pos | No | Coureur                | Team               | Rondes | Tijd/Oorzaak uitval | Grid | Punten |
| --- | -- | ---------------------- | ------------------ | ------ | ------------------- | ---- | ------ |
| 1   | 9  | Sébastien Buemi        | e.dams Renault     | 31     | 49:08.990           | 4    | 25     |
| 2   | 99 | Nelson Piquet jr.      | China Racing       | 31     | +0.732              | 2    | 18     |
| 3   | 11 | Lucas di Grassi        | Audi Sport ABT     | 31     | +2.365              | 6    | 15     |
| 4   | 10 | Jarno Trulli           | Trulli GP          | 31     | +4.163              | 7    | 12     |
| 5   | 3  | Jaime Alguersuari      | Virgin Racing      | 31     | +4.698              | 5    | 10     |
| 6   | 21 | Bruno Senna            | Mahindra Racing    | 31     | +5.197              | 20   | 8      |
| 7   | 8  | Nicolas Prost          | e.dams Renault     | 31     | +6.514              | 3    | 6      |
| 8   | 7  | Jérôme d'Ambrosio      | Dragon Racing      | 31     | +7.567              | 18   | 4      |
| 9   | 6  | Oriol Servià           | Dragon Racing      | 31     | +8.646              | 11   | 2      |
| 10  | 23 | Nick Heidfeld          | Venturi Grand Prix | 31     | +10.563             | 8    | 1      |
| 11  | 88 | Antonio García         | China Racing       | 31     | +10.594             | 14   |        |
| 12  | 18 | Michela Cerruti        | Trulli GP          | 31     | +19.617             | 16   |        |
| 13  | 5  | Karun Chandhok         | Mahindra Racing    | 31     | +54.175             | 10   |        |
| 14  | 27 | Jean-Éric Vergne       | Andretti Autosport | 29     | Mechanisch          | 1    | 3      |
| 15  | 66 | Daniel Abt             | Audi Sport ABT     | 28     | +3 ronden           | 9    | 2      |
| 16  | 77 | Salvador Durán         | Amlin Aguri        | 27     | +4 ronden           | 15   |        |
| DNF | 28 | Matthew Brabham        | Andretti Autosport | 26     | Ongeluk             | 19   |        |
| DNF | 30 | Stéphane Sarrazin      | Venturi Grand Prix | 15     | Ongeluk             | 13   |        |
| DNF | 55 | António Félix da Costa | Amlin Aguri        | 6      | Mechanisch          | 12   |        |
| DNF | 2  | Sam Bird               | Virgin Racing      | 3      | Ongeluk             | 17   |        |

## Standen na de race

### Coureurs
| Positie | Rijder            | Team           | Punten |
| ------- | ----------------- | -------------- | ------ |
| 1       | Lucas di Grassi   | Audi Sport ABT | 58     |
| 2       | Sam Bird          | Virgin Racing  | 40     |
| 3       | Sébastien Buemi   | e.dams Renault | 40     |
| 4       | Nicolas Prost     | e.dams Renault | 24     |
| 5       | Nelson Piquet jr. | China Racing   | 22     |

### Constructeurs
| Positie | Team               | Punten |
| ------- | ------------------ | ------ |
| 1       | e.dams Renault     | 64     |
| 2       | Audi Sport ABT     | 62     |
| 3       | Virgin Racing      | 54     |
| 4       | Dragon Racing      | 36     |
| 5       | Andretti Autosport | 33     |

title: EPrix van Punta del Este 2014

wikitext:
{{Infobox ePrix
| naam           = {{UY-VLAG}} 2014 FIA Formula E Julius Baer Punta del Este ePrix
| afbeelding     = Punta del Este ePrix.svg
| datum          = 13 december 2014
| locatie        = [[Punta del Este Street Circuit]]
| polecoureur    = {{FR-VLAG}} [[Jean-Éric Vergne]]
| poleteam       = [[Andretti Autosport]]
| poletijd       = 1:15.408
| rondecoureur   = {{DE-VLAG}} [[Daniel Abt]]
| rondeteam      = [[Abt Sportsline|Audi Sport ABT]]
| rondetijd      = 1:18.451 (ronde 22)
| podium1coureur = {{CH-VLAG}} [[Sébastien Buemi]]
| podium1team    = [[Driot-Arnoux Motorsport|e.dams Renault]]
| podium2coureur = {{BR-VLAG}} [[Nelson Piquet jr.]]
| podium2team    = [[China Racing]]
| podium3coureur = {{BR-VLAG}} [[Lucas di Grassi]]
| podium3team    = [[Abt Sportsline|Audi Sport ABT]]
}}
[[File:Punta del Este ePrix 2014 02.jpg|thumb|ePrix van Punta del Este 2014]]

De '''[[ePrix van Punta del Este]] [[Formule E seizoen 2014-2015|2014]]''' werd gehouden op [[13 december]] [[2014]] op het [[Punta del Este Street Circuit]]. Het was de derde race van het eerste [[Formule E]]-seizoen.

== Kwalificatie ==
{| class="wikitable" style="font-size:95%"
!Pos
!No
!Coureur
!Team
!Tijd
!Grid
|-
! 1
| 27
| {{FR-VLAG}} [[Jean-Éric Vergne]]
| [[Andretti Autosport]]
| 1:15.408
| 1
|-
! 2
| 99
| {{BR-VLAG}} [[Nelson Piquet jr.]]
| [[China Racing]]
| 1:15.530
| 2
|-
! 3
| 8
| {{FR-VLAG}} [[Nicolas Prost]]
| [[Driot-Arnoux Motorsport|e.dams Renault]]
| 1:15.722
| 3
|-
! 4
| 9
| {{CH-VLAG}} [[Sébastien Buemi]]
| [[Driot-Arnoux Motorsport|e.dams Renault]]
| 1:15.842
| 4
|-
! 5
| 3
| {{ES-VLAG}} [[Jaime Alguersuari]]
| [[Virgin Racing (Formule E-team)|Virgin Racing]]
| 1:16.053
| 5
|-
! 6
| 11
| {{BR-VLAG}} [[Lucas di Grassi]]
| [[Abt Sportsline|Audi Sport ABT]]
| 1:16.108
| 6
|-
! 7
| 10
| {{IT-VLAG}} [[Jarno Trulli]]
| [[Trulli GP]]
| 1:16.144
| 7
|-
! 8
| 21
| {{BR-VLAG}} [[Bruno Senna]]
| [[Mahindra Racing]]
| 1:16.211
| 20<ref>[[Bruno Senna]] werd uit de kwalificatie geschrapt omdat zijn team minder dan vijf minuten voor de start van de kwalificatie nog aan zijn auto werkte.</ref>
|-
! 9
| 23
| {{DE-VLAG}} [[Nick Heidfeld]]
| [[Venturi Grand Prix]]
| 1:16.225
| 8
|-
! 10
| 66
| {{DE-VLAG}} [[Daniel Abt]]
| [[Abt Sportsline|Audi Sport ABT]]
| 1:16.374
| 9
|-
! 11
| 5
| {{IN-VLAG}} [[Karun Chandhok]]
| [[Mahindra Racing]]
| 1:16.416
| 10
|-
! 12
| 6
| {{ES-VLAG}} [[Oriol Servià]]
| [[Dragon Racing]]
| 1:16.811
| 11
|-
! 13
| 55
| {{PT-VLAG}} [[António Félix da Costa]]
| [[Amlin Aguri]]
| 1:16.865
| 12
|-
! 14
| 30
| {{FR-VLAG}} [[Stéphane Sarrazin]]
| [[Venturi Grand Prix]]
| 1:17.025
| 13
|-
! 15
| 88
| {{ES-VLAG}} [[Antonio García]]
| [[China Racing]]
| 1:17.653
| 14
|-
! 16
| 77
| {{MX-VLAG}} [[Salvador Durán]]
| [[Amlin Aguri]]
| 1:17.810
| 15
|-
! 17
| 18
| {{IT-VLAG}} [[Michela Cerruti]]
| [[Trulli GP]]
| 1:20.206
| 16
|-
! 18
| 2
| {{GB-VLAG}} [[Sam Bird]]
| [[Virgin Racing (Formule E-team)|Virgin Racing]]
| ''geen tijd''
| 17
|-
! 19
| 7
| {{BE-VLAG}} [[Jérôme d'Ambrosio]]
| [[Dragon Racing]]
| ''geen tijd''
| 18
|-
! 20
| 28
| {{AU-VLAG}} [[Matthew Brabham]]
| [[Andretti Autosport]]
| ''geen tijd''
| 19
|}

== Race ==
{| class="wikitable" style="font-size:95%"
! Pos
! No
! Coureur
! Team
! Rondes
! Tijd/Oorzaak uitval
! Grid
! Punten
|-
! 1
| 9
| {{CH-VLAG}} '''[[Sébastien Buemi]]'''
| '''[[Driot-Arnoux Motorsport|e.dams Renault]]'''
| 31
| 49:08.990
| 4
| '''25'''
|-
! 2
| 99
| {{BR-VLAG}} '''[[Nelson Piquet jr.]]'''
| '''[[China Racing]]'''
| 31
| +0.732
| 2
| '''18'''
|-
! 3
| 11
| {{BR-VLAG}} '''[[Lucas di Grassi]]'''
| '''[[Abt Sportsline|Audi Sport ABT]]'''
| 31
| +2.365
| 6
| '''15'''
|-
! 4
| 10
| {{IT-VLAG}} '''[[Jarno Trulli]]'''
| '''[[Trulli GP]]'''
| 31
| +4.163
| 7
| '''12'''
|-
! 5
| 3
| {{ES-VLAG}} '''[[Jaime Alguersuari]]'''
| '''[[Virgin Racing (Formule E-team)|Virgin Racing]]'''
| 31
| +4.698
| 5
| '''10'''
|-
! 6
| 21
| {{BR-VLAG}} '''[[Bruno Senna]]'''
| '''[[Mahindra Racing]]'''
| 31
| +5.197
| 20
| '''8'''
|-
! 7
| 8
| {{FR-VLAG}} '''[[Nicolas Prost]]'''
| '''[[Driot-Arnoux Motorsport|e.dams Renault]]'''
| 31
| +6.514
| 3
| '''6'''
|-
! 8
| 7
| {{BE-VLAG}} '''[[Jérôme d'Ambrosio]]'''
| '''[[Dragon Racing]]'''
| 31
| +7.567
| 18
| '''4'''
|-
! 9
| 6
| {{ES-VLAG}} '''[[Oriol Servià]]'''
| '''[[Dragon Racing]]'''
| 31
| +8.646
| 11
| '''2'''
|-
! 10
| 23
| {{DE-VLAG}} '''[[Nick Heidfeld]]'''
| '''[[Venturi Grand Prix]]'''
| 31
| +10.563
| 8
| '''1'''
|-
! 11
| 88
| {{ES-VLAG}} [[Antonio García]]
| [[China Racing]]
| 31
| +10.594
| 14
|
|-
! 12
| 18
| {{IT-VLAG}} [[Michela Cerruti]]
| [[Trulli GP]]
| 31
| +19.617
| 16
|
|-
! 13
| 5
| {{IN-VLAG}} [[Karun Chandhok]]
| [[Mahindra Racing]]
| 31
| +54.175
| 10
|
|-
! 14
| 27
| {{FR-VLAG}} '''[[Jean-Éric Vergne]]'''
| '''[[Andretti Autosport]]'''
| 29
| Mechanisch
| 1
| '''3'''<ref>[[Jean-Éric Vergne]] kreeg 3 punten voor de pole position.</ref>
|-
! 15
| 66
| {{DE-VLAG}} '''[[Daniel Abt]]'''
| '''[[Abt Sportsline|Audi Sport ABT]]'''
| 28
| +3 ronden
| 9
| '''2'''<ref>[[Daniel Abt]] kreeg 2 punten voor de snelste ronde.</ref>
|-
! 16
| 77
| {{MX-VLAG}} [[Salvador Durán]]
| [[Amlin Aguri]]
| 27
| +4 ronden
| 15
|
|-
! DNF
| 28
| {{AU-VLAG}} [[Matthew Brabham]]
| [[Andretti Autosport]]
| 26
| Ongeluk
| 19
|
|-
! DNF
| 30
| {{FR-VLAG}} [[Stéphane Sarrazin]]
| [[Venturi Grand Prix]]
| 15
| Ongeluk
| 13
|
|-
! DNF
| 55
| {{PT-VLAG}} [[António Félix da Costa]]
| [[Amlin Aguri]]
| 6
| Mechanisch
| 12
|
|-
! DNF
| 2
| {{GB-VLAG}} [[Sam Bird]]
| [[Virgin Racing (Formule E-team)|Virgin Racing]]
| 3
| Ongeluk
| 17
|
|}

==Standen na de race==
{{BeginKolommen}}
===Coureurs===
{| class="wikitable" style="font-size:95%;"
|-
! Positie !! Rijder !! Team !! Punten
|-
! 1
| {{BR-VLAG}} [[Lucas di Grassi]]
| [[Abt Sportsline|Audi Sport ABT]]
| 58
|-
! 2
| {{GB-VLAG}} [[Sam Bird]]
| [[Virgin Racing (Formule E-team)|Virgin Racing]]
| 40
|-
! 3
| {{CH-VLAG}} [[Sébastien Buemi]]
| [[Driot-Arnoux Motorsport|e.dams Renault]]
| 40
|-
! 4
| {{FR-VLAG}} [[Nicolas Prost]]
| [[Driot-Arnoux Motorsport|e.dams Renault]]
| 24
|-
! 5
| {{BR-VLAG}} [[Nelson Piquet jr.]]
| [[China Racing]]
| 22
|}
{{NieuweKolom}}
===Constructeurs===
{| class="wikitable" style="font-size:95%;"
|-
! Positie !! Team !! Punten
|-
! 1
| {{FR-VLAG}} [[Driot-Arnoux Motorsport|e.dams Renault]]
| 64
|-
! 2
| {{DE-VLAG}} [[Abt Sportsline|Audi Sport ABT]]
| 62
|-
! 3
| {{GB-VLAG}} [[Virgin Racing (Formule E-team)|Virgin Racing]]
| 54
|-
! 4
| {{US-VLAG}} [[Dragon Racing]]
| 36
|-
! 5
| {{US-VLAG}} [[Andretti Autosport]]
| 33
|}
{{EindeKolommen}}

{{Opvolging Formule E-race
| seizoen = [[Formule E seizoen 2014-2015]]
| vorig_race_seizoen = [[ePrix van Putrajaya 2014]]
| volgend_race_seizoen = [[ePrix van Buenos Aires 2015]]
| race_naam = [[ePrix van Punta del Este]]
| vorig_race_jaar = Geen
| volgend_race_jaar = [[ePrix van Punta del Este 2015]]
}}
{{Navigatie Formule E-races 2014-2020}}
{{Appendix}}
{{Kleine letter}}

[[Categorie:Formule E seizoen 2014-2015|Punta del Este]]
[[Categorie:ePrix van Punta del Este]]

Datum: 13 december 2014

Locatie: Punta del Este Street Circuit

title: Pole

Coureur: Jean-Éric Vergne · Andretti Autosport

title: Snelste ronde

Coureur: Daniel Abt · Audi Sport ABT

title: Podium

Sébastien Buemi · e.dams Renault

Nelson Piquet jr. · China Racing

Lucas di Grassi · Audi Sport ABT

Portaal: Autosport


text:
# Moerastolslak
De moerastolslak (Euconulus praticola) is een slakkensoort uit de familie van de tolslakken (Euconulidae). De wetenschappelijke naam van de soort werd voor het eerst geldig gepubliceerd in 1883 door Otto Reinhardt.

## Kenmerken
Het rechtsgewonden slakkenhuisje is depressief-conisch, in het algemeen licht bolvormig met een afgeplatte basis. Hij is 3 tot 3,5 mm breed en 3 tot 3,5 mm hoog; wat ongeveer even hoog als breed is. Er zijn vijf windingen die langzaam en regelmatig toenemen. De omtrek van de windingen is vrij vlak gebogen, de hechtingen zijn relatief diep. De omtrek is licht convex. De mond staat schuin ten opzichte van de kronkelende as en is asymmetrisch halvemaanvormig. De basis is duidelijk convex en minder afgeplat, en de laatste winding is nauwelijks gekield. De mondzoom is eenvoudig, recht en niet verdikt. Door de smalle winding is de navel niet of nauwelijks zichtbaar.
Bij sterke vergroting vertoont de onderzijde van het huisje duidelijk zeer fijne spiraalstrepen. De bovenkant van het huisje is erg glanzend, de onderkant heeft een meer zijdeachtige glans. Het zachte lichaam is zwart tot blauwzwart. Omdat de schaal doorschijnend is, lijkt de behuizing vrij donker.

## Vergelijkbare soorten
De basis van de moerastolslak is minder afgeplat en meer afgerond in vergelijking met de andere twee tolslakken, de gladde tolslak (Euconulus fulvus) en de bos-tolslak (Euconulus trochiformis). De naad is dieper dan die van de gladde tolslak.

## Geografische spreiding en leefgebied
Het verspreidingsgebied is zeer slecht bekend. De soort komt waarschijnlijk voor van Scandinavië tot Noord-Spanje. De verspreiding in het oosten is onbekend.
De moerastolslak komt alleen voor op zeer natte locaties zoals kalkrijke moerassen, natte weiden en, zeldzamer, vochtige bossen.
In Zwitserland werd het vooral waargenomen aan de waterrand van semi-eutrofe zegge-moerassen en wijngaarden tot 2500 meter boven de zeespiegel. Hij leeft daar meestal samen met de dikke korfslak (Vertigo antivertigo). De dieren leven in het strooisel, maar klimmen ook in de vegetatie.

title: Moerastolslak

wikitext:
{{Taxobox
| afbeelding =
| rijk = [[Dieren (biologie)|Animalia]] (Dieren)
| stam = [[Weekdieren|Mollusca]] (Weekdieren)
| klasse = [[Slakken|Gastropoda]] (Slakken)
| familie = [[Tolslakken|Euconulidae]] (Tolslakken)
| geslacht = ''[[Euconulus]]''
| w-naam = ''Euconulus praticola''
| auteur = Reinhardt
| origineel = ''Hyalina (Conulus) praticola''
| datum = 1883
| haakjes = ja
| worms = 1050235
| afbeelding2 = Euconulus-alderi-map-eur-nm-moll.jpg
| afbeelding2tekst = Verspreiding van ''Euconulus praticola'' in Europa
}}
De '''moerastolslak''' (''Euconulus praticola'') is een [[slakken]]soort uit de familie van de [[tolslakken]] (Euconulidae).<ref>{{Link Fauna Europaea|id=425744|naam=''Euconulus praticola''}}</ref> De wetenschappelijke naam van de soort werd voor het eerst geldig gepubliceerd in 1883 door [[Otto Reinhardt]].<ref>{{Aut|Reinhardt, O.}} (1883). ''Über die von den Herren Gebrüder Krause auf ihrer Reise gesammelten Pupa-, Hyalina- und Vallonia-Arten''. Sitzungs-Berichte der Gesellschaft Naturforschender Freunde zu Berlin. 1883: 37-43. Berlin</ref>

== Kenmerken ==
Het rechtsgewonden slakkenhuisje is depressief-conisch, in het algemeen licht bolvormig met een afgeplatte basis. Hij is 3 tot 3,5 mm breed en 3 tot 3,5 mm hoog; wat ongeveer even hoog als breed is. Er zijn vijf windingen die langzaam en regelmatig toenemen. De omtrek van de windingen is vrij vlak gebogen, de hechtingen zijn relatief diep. De omtrek is licht convex. De mond staat schuin ten opzichte van de kronkelende as en is asymmetrisch halvemaanvormig. De basis is duidelijk convex en minder afgeplat, en de laatste winding is nauwelijks gekield. De mondzoom is eenvoudig, recht en niet verdikt. Door de smalle winding is de navel niet of nauwelijks zichtbaar.

Bij sterke vergroting vertoont de onderzijde van het huisje duidelijk zeer fijne spiraalstrepen. De bovenkant van het huisje is erg glanzend, de onderkant heeft een meer zijdeachtige glans. Het zachte lichaam is zwart tot blauwzwart. Omdat de schaal doorschijnend is, lijkt de behuizing vrij donker.

== Vergelijkbare soorten ==
De basis van de moerastolslak is minder afgeplat en meer afgerond in vergelijking met de andere twee tolslakken, de [[gladde tolslak]] (''Euconulus fulvus'') en de [[bos-tolslak]] (''Euconulus trochiformis''). De naad is dieper dan die van de gladde tolslak.

== Geografische spreiding en leefgebied ==
Het verspreidingsgebied is zeer slecht bekend. De soort komt waarschijnlijk voor van [[Scandinavië]] tot Noord-[[Spanje]]. De verspreiding in het oosten is onbekend.
De moerastolslak komt alleen voor op zeer natte locaties zoals kalkrijke moerassen, natte weiden en, zeldzamer, vochtige bossen.

In Zwitserland werd het vooral waargenomen aan de waterrand van semi-eutrofe [[zegge]]-moerassen en wijngaarden tot 2500 meter boven de zeespiegel. Hij leeft daar meestal samen met de [[dikke korfslak]] (''Vertigo antivertigo''). De dieren leven in het strooisel, maar klimmen ook in de vegetatie.

{{Appendix}}
[[Categorie:Euconulidae]]

title: Moerastolslak

Familie: Euconulidae (Tolslakken)

Geslacht: Euconulus

title: Soort


text:
# Psychromnestra
Psychromnestra is een geslacht van vlinders van de familie koolmotten (Plutellidae).

## Soorten
- P. hebaea Meyrick, 1924
- P. isoniphas Meyrick, 1924
- P. phaeothicta Meyrick, 1924

title: Psychromnestra

wikitext:
{{Taxobox vlinder
| naam            = ''Psychromnestra''
| titelweergave   = cursief
| afbeelding      =
| afbeeldingtekst =
| onderorde       =
| familie         = [[Koolmotten|Plutellidae]] (Koolmotten)
| onderfamilie    =
| taxon           = [[Geslacht (biologie)|Geslacht]]
| auteur          =
| datum           =
}}

'''''Psychromnestra''''' is een geslacht van [[vlinders]] van de familie [[koolmotten]] (Plutellidae).

== Soorten ==
*''[[Psychromnestra hebaea|P. hebaea]]'' Meyrick, 1924
*''[[Psychromnestra isoniphas|P. isoniphas]]'' Meyrick, 1924
*''[[Psychromnestra phaeothicta|P. phaeothicta]]'' Meyrick, 1924

[[Categorie:Koolmotten]]

title: Psychromnestra

Familie: Plutellidae (Koolmotten)

title: Geslacht


text:
# Rhys Hayden
Rhys Hayden (Bradford, 8 oktober 1994) is een Engelse dartsspeler die uitkomt voor de PDC.

## Carrière
Hayden haalde de laatste 16 van de World Masters in 2014, nadat hij o.a. van Wesley Harms had gewonnen. Hij verloor van de latere winnaar Martin Phillips.

## Resultaten Wereldkampioenschappen

### BDO
- 2015: Voorronde (verloren van Jim Widmayer 2-3)

### PDC World Youth Championship
- 2014: Laatste 64 (verloren van Reece Robinson met 3-6)
- 2017: Laatste 16 (verloren van Luke Humphries met 5-6)
- 2018: Laatste 32 (verloren van Martin Schindler met 0-6)

title: Rhys Hayden

wikitext:
{{Infobox dartsspeler
| naam               = Rhys Hayden
| afbeelding         =
| bijnaam            = Lightning
| geboortedatum      = [[8 oktober]] 1994
| geboorteplaats     = [[Bradford]]
| geboorteland       = {{XE}}
| overlijdensdatum   =
| overlijdensplaats  =
| overlijdensland    =
| woonplaats         =
| woonland           =
| eigen website      =
| sinds              =
| pijlen             = 25g
| Lateraliteit       = Linkshandig
| opkomstnummer      = ''[[Greased Lightning]]'' - [[John Travolta]]
| BDO                = 2014-2017
| PDC                = 2012-2014, 2017-heden
| huidige ranking    =
| BDO World          = Laatste 40: 2015
| BDO Trophy         =
| Int. Darts League  =
| World Darts Trophy =
| World Masters      = Laatste 16: 2014
| Zuiderduin Masters =
| PDC World          =
| Premier League     =
| US Open            =
| World Cup of Darts =
| UK Open            = Laatste 64: 2020
| Vegas              =
| Matchplay          =
| Grand Prix         =
| Grand Slam         =
| European           =
| PCF                =
| Masters            =
| World Series Finals=
| toernooi           =
| jaren              =
| prestatie          =
}}

'''Rhys Hayden''' ([[Bradford]], [[8 oktober]] [[1994]]) is een [[Engeland|Engelse]] [[dartsspeler]] die uitkomt voor de [[Professional Darts Corporation|PDC]].

== Carrière ==
Hayden haalde de laatste 16 van de World Masters in 2014, nadat hij o.a. van [[Wesley Harms]] had gewonnen. Hij verloor van de latere winnaar [[Martin Phillips]].

== Resultaten Wereldkampioenschappen ==
===BDO===
* 2015: Voorronde (verloren van [[Jim Widmayer]] 2-3)

===PDC World Youth Championship===
* 2014: Laatste 64 (verloren van [[Reece Robinson]] met 3-6)
* 2017: Laatste 16 (verloren van [[Luke Humphries]] met 5-6)
* 2018: Laatste 32 (verloren van [[Martin Schindler]] met 0-6)

== Externe link ==
* [https://web.archive.org/web/20200702163151/https://www.dartsdatabase.co.uk/PlayerDetails.aspx?playerKey=13388 Player Profile Darts Database]

{{appendix}}

{{DEFAULTSORT:Hayden, Rhys}}
[[Categorie:Engels darter]]

title: Persoonlijke informatie

Bijnaam: Lightning

Geboortedatum: 8 oktober 1994

Geboorteplaats: Bradford, Engeland

Sport: Darts

title: Dartsinformatie

Lateraliteit: Linkshandig

Opkomstnummer: Greased Lightning - John Travolta

title: Organisatie

title: BDO-hoofdtoernooien – Beste prestaties

World Ch'ship: Laatste 40: 2015

World Masters: Laatste 16: 2014

title: PDC-hoofdtoernooien – Beste prestaties

UK Open: Laatste 64: 2020

Portaal: Darten


text:
# Bulgnéville
Bulgnéville is een gemeente in het Franse departement Vosges in de regio Grand Est en maakt deel uit van het arrondissement Neufchâteau. De gemeente telde 1.523 inwoners op 1 januari 2022.

## Geschiedenis
Op een heuvel tussen Bulgnéville en Vaudoncourt werd op 2 juli 1431 de Slag bij Bulgnéville uitgevochten tussen twee ridderlegers in het kader van de opvolgingsstrijd in het hertogdom Lotharingen.
Bulgnéville was de hoofdplaats van het gelijknamige kanton tot het op 22 maart 2015 werd opgeheven en de gemeenten werden opgenomen in het kanton Vittel.

## Geografie
De oppervlakte van Bulgnéville bedraagt 13,33 vierkante kilometer; Op 1 januari 2022 was de bevolkingsdichtheid 114,3 inwoners per km².

## Economie
De coöperatie Ermitage heeft in Bulgnéville een kaasfabriek, waar onder meer Munster- en Brouère-kaas worden gemaakt. De fabriek is een belangrijke werkgever voor de gemeente.

## Demografie
Onderstaande figuur toont het verloop van het inwonertal.
Aingeville · Aulnois · Auzainvilliers · Bazoilles-et-Ménil · Belmont-sur-Vair · Bulgnéville · Contrexéville · Crainvilliers · Dombrot-le-Sec · Dombrot-sur-Vair · Domèvre-sous-Montfort · Domjulien · Estrennes · Gemmelaincourt · Gendreville · Hagnéville-et-Roncourt · Haréville · Lignéville · Malaincourt · Mandres-sur-Vair · Médonville · Monthureux-le-Sec · Morville · La Neuveville-sous-Montfort · Norroy · Offroicourt · Parey-sous-Montfort · Rancourt · Remoncourt · Rozerotte · Saint-Ouen-lès-Parey · Saint-Remimont · Saulxures-lès-Bulgnéville · Sauville · Suriauville · They-sous-Montfort · Thuillières · Urville · La Vacheresse-et-la-Rouillie · Valfroicourt · Valleroy-le-Sec · Vaudoncourt · Vittel · Viviers-lès-Offroicourt · Vrécourt

title: Bulgnéville

wikitext:
{{Infobox gemeente Frankrijk
| plaatsnaam = Bulgnéville
| wapen = [[Bestand:Blason Bulgneville.svg|90px|Wapen van Bulgnéville]]
| kaart =
| regio = [[Grand Est]]
| departement = [[Vosges]] (88)
| depnr = 88
| arrondissement = [[Arrondissement Neufchâteau (Frankrijk)|Neufchâteau]]
| kanton = [[Kanton Vittel|Vittel]]
| jaar = 2005
| inwoners = 1284
| dichtheid = 96,5
| oppervlakte = 13,3
| water =
| latitudeGraden = 48
| latitudeMinuten = 13
| latitudeSeconden = 0
| longitudeGraden = 5
| longitudeMinuten = 50
| longitudeSeconden = 0
| E of W = E
| ol of wl = O.L.
| code = 88079
| postcode = 88140
| netnummer =
| hoogteligging = 328 - 439
| aangrenzende gemeenten =
| burgemeester =
| image = Bulgnéville, Église Saints-Pierre-et-Paul 1.jpg
| caption = Kerk Saints-Pierre-et-Paul
}}
'''Bulgnéville''' is een gemeente in het [[Frankrijk|Franse]] departement [[Vosges]] in de regio [[Grand Est]] en maakt deel uit van het arrondissement [[Arrondissement Neufchâteau (Frankrijk)|Neufchâteau]]. {{Inwonertal|soort=zin|locatie=gemeente}}

==Geschiedenis==
Op een heuvel tussen Bulgnéville en [[Vaudoncourt (Vosges)|Vaudoncourt]] werd op 2 juli 1431 de [[Slag bij Bulgnéville]] uitgevochten tussen twee ridderlegers in het kader van de [[Successieoorlog|opvolgingsstrijd]] in het [[hertogdom Lotharingen]].

Bulgnéville was de hoofdplaats van het [[kanton Bulgnéville|gelijknamige kanton]] tot het op 22 maart 2015 werd opgeheven en de gemeenten werden opgenomen in het [[kanton Vittel]].

==Geografie==
De oppervlakte van Bulgnéville bedraagt {{inwonertal|soort=oppervlakte}}; Op {{Inwonertal|soort=datum}} was de [[bevolkingsdichtheid]] {{inwonertal|soort=dichtheid}} inwoners per km².
[[Bestand:88079-Bulgnéville-Sols.png|thumb |left |400px |Kaart van de gemeente met de belangrijkste infrastructuur, bodemgebruik en omliggende gemeenten]]{{Clearleft}}

==Economie==
De coöperatie ''Ermitage'' heeft in Bulgnéville een kaasfabriek, waar onder meer [[Munster (kaas)|Munster]]- en Brouère-kaas worden gemaakt. De fabriek is een belangrijke werkgever voor de gemeente.

== Demografie ==
Onderstaande figuur toont het verloop van het inwonertal.<ref>{{Link INSEE|id=88079}}, cijfers inwoneraantal volgens de definitie "population sans doubles comptes"</ref>
{{Grafiek inwonertal gemeente Frankrijk|id=88079}}

{{Appendix}}
{{Navigatie kanton Vittel}}
{{Commonscat}}
{{Coor title dms|48|13|0|N|5|50|0|E|type:adm2nd_scale:25000_region:FR}}

[[Categorie:Gemeente in Vosges]]

title: Situering

Regio: Grand Est

Departement: Vosges (88)

Arrondissement: Neufchâteau

Kanton: Vittel

Coördinaten: 48° 13′ NB, 5° 50′ OL

title: Algemeen

Burgemeester: Christian Franqueville

title: Overig

title: Detailkaart

Detailkaart: · Locatie in Frankrijk Vosges

title: Foto's

Foto's: Kerk Saints-Pierre-et-Paul

Portaal: Frankrijk


text:
# Gorkhe
Gorkhe is een dorpscommissie (Engels: village development committee, afgekort VDC; Nepalees: panchayat) in het oosten van Nepal, gelegen in het district Ilam in de Mechi-zone. Ten tijde van de volkstelling van 2001 had het een inwoneraantal van 5208 personen, verspreid over 1031 huishoudens; in 2011 waren er nog 4841 inwoners, verspreid over 1122 huishoudens.

title: Gorkhe

wikitext:
{{Infobox plaats in land
| soort = [[Dorpscommissie (Nepal)|Dorpscommissie]]
| land = Nepal
| naam = Gorkhe
| altnaam =
| situeringnaam1 = [[Regio's van Nepal|Regio]]
| situering1 = Eastern (EDR)
| situeringnaam3 = [[Zones van Nepal|Zone]]
| situering3 = [[Mechi]]
| district = [[Ilam (district)|Ilam]]
| inwoners = 4841<ref>[https://web.archive.org/web/20130927102414/http://cbs.gov.np/wp-content/uploads/2012/11/VDC_Municipality.pdf Census 2011: ''Final Results'' p. 10.]</ref>
| census = 2011
| km2 =
| hoogte = 1320<ref>[https://web.archive.org/web/20090704011921/http://www.ngiip.gov.np/pdf/vol1ilam.pdf National Geographic Information Infrastructure Programme: ''Index of Geographical names of Nepal'' (p. 10, nr 382).]</ref>
| lat_deg = 26
| lat_min = 57
| lat_dir = N
| lon_deg = 88
| lon_min = 5
| lon_dir = E
| image =
| caption =
| www =
}}
'''Gorkhe''' is een [[Dorpscommissie (Nepal)|dorpscommissie]] ([[Engels]]: ''village development committee'', afgekort ''VDC''; [[Nepalees]]: ''panchayat'') in het oosten van [[Nepal]], gelegen in het district [[Ilam (district)|Ilam]] in de [[Mechi|Mechi-zone]]. Ten tijde van de volkstelling van 2001 had het een inwoneraantal van 5208 personen, verspreid over 1031 huishoudens; in 2011 waren er nog 4841 inwoners, verspreid over 1122 huishoudens.

{{Appendix}}
{{Coor title dms|26|57|0|N|88|04|0|E|region:NP_type:city}}

[[Categorie:Dorpscommissie in Nepal]]
[[Categorie:Ilam (district)]]

title: Situering

Regio: Eastern (EDR)

Zone: Mechi

District: Ilam

Coördinaten: 26° 57′ NB, 88° 5′ OL

title: Algemeen


text:
# Myrmecaelurus implexus
Myrmecaelurus implexus is een insect uit de familie van de mierenleeuwen (Myrmeleontidae), die tot de orde netvleugeligen (Neuroptera) behoort.
Myrmecaelurus implexus is voor het eerst wetenschappelijk beschreven door Walker in 1853.

title: Myrmecaelurus implexus

wikitext:
{{Taxobox insect
| titelweergave = cursief
| naam = ''Myrmecaelurus implexus''
| afbeelding =
| afbeeldingtekst =
| orde = [[Netvleugeligen|Neuroptera]] (Netvleugeligen)
| familie = [[Mierenleeuwen|Myrmeleontidae]] (Mierenleeuwen)
| onderfamilie = [[Myrmeleontinae]]
| tribus = [[Myrmecaelurini]]
| subtribus =
| geslacht = ''[[Myrmecaelurus]]''
| ondergeslacht =
| w-naam = ''Myrmecaelurus implexus''
| auteur = Walker
| datum = 1853
| haakjes =  ja
| commons =
| species =
}}
'''''Myrmecaelurus implexus''''' is een [[Insecten|insect]] uit de familie van de [[mierenleeuwen]] (Myrmeleontidae), die tot de orde [[netvleugeligen]] (Neuroptera) behoort.

''Myrmecaelurus implexus'' is voor het eerst wetenschappelijk beschreven door Walker in 1853.<ref>[http://lacewing.tamu.edu/Species-Catalogue/scspeciesgenusresults.cfm?gencriteria=beginswith&genus=Myrmecaelurus&Criteria=AND&speccriteria=beginswith&species=implexus {{aut|Oswald, J. D.}} (2007). Neuropterida Species of the World. Version 2.0.]</ref>

{{Appendix}}
{{Beginnetje|Biologie|2011|12|27}}

[[Categorie:Myrmecaelurus|implexus]]

title: Myrmecaelurus implexus

Orde: Neuroptera (Netvleugeligen)

Familie: Myrmeleontidae (Mierenleeuwen)

Onderfamilie: Myrmeleontinae

Geslachtengroep: Myrmecaelurini

Geslacht: Myrmecaelurus

title: Soort


text:
# Hyperaeschra innotata
Hyperaeschra innotata is een vlinder uit de familie van de tandvlinders (Notodontidae). De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd door Hampson.

title: Hyperaeschra innotata

wikitext:
{{Taxobox vlinder
| titelweergave = cursief
| naam = ''Hyperaeschra innotata''
| afbeelding =
| familie = [[Tandvlinders|Notodontidae]] (Tandvlinders)
| onderfamilie =
| tribus =
| geslacht = ''[[Hyperaeschra]]''
| w-naam = ''Hyperaeschra innotata''
| auteur = Hampson
| datum =
| haakjes =
| commons =
| species =
}}
'''''Hyperaeschra innotata''''' is een [[vlinders|vlinder]] uit de familie van de [[Tandvlinders|tandvlinders (Notodontidae)]].<ref>{{Brontabel|9999-Lepindex}}</ref> De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd door Hampson.

{{Appendix}}
{{beginnetje|biologie|2013|04|11}}

[[Categorie:Tandvlinders]]

title: Hyperaeschra innotata

Familie: Notodontidae (Tandvlinders)

Geslacht: Hyperaeschra

title: Soort


text:
# Axinyssa diversicolor
Axinyssa diversicolor is een sponssoort in de taxonomische indeling van de gewone sponzen (Demospongiae). Het lichaam van de spons bestaat uit kiezelnaalden en sponginevezels, en is in staat om veel water op te nemen.
De spons behoort tot het geslacht Axinyssa en behoort tot de familie Halichondriidae. De wetenschappelijke naam van de soort werd voor het eerst geldig gepubliceerd in 2000 door Carballo.

title: Axinyssa diversicolor

wikitext:
{{Taxobox
| type            = dier
| naam            = ''Axinyssa diversicolor''
| titelweergave   =cursief
| afbeelding      =
| afbeeldingtekst =
| rijk            = [[Dieren (biologie)|Animalia]] (Dieren)
| onderrijk       = [[Sponsachtigen|Parazoa]] (Sponsachtigen)
| stam            = [[Sponzen|Porifera]] (Sponzen)
| klasse          = [[Demospongiae]] (Gewone sponzen)
| orde            = [[Suberitida]]
| familie         = [[Halichondriidae]]
| geslacht        = ''[[Axinyssa]]''
| auteur          = Carballo
| datum           = 2000
| haakjes         = ja
| worms           = 165743
| synoniem = * ''Hymerhabdia diversicolor''  Carballo, 2000
| origineel = ''Hymerhabdia diversicolor''
}}
'''''Axinyssa diversicolor''''' is een [[Sponsdieren|spons]][[soort]] in de taxonomische indeling van de [[gewone sponzen]] (Demospongiae). Het lichaam van de spons bestaat uit [[kiezelnaald]]en en sponginevezels, en is in staat om veel water op te nemen.

De spons behoort tot het geslacht ''[[Axinyssa]]'' en behoort tot de familie [[Halichondriidae]]. De wetenschappelijke naam van de soort werd voor het eerst geldig gepubliceerd in 2000 door Carballo.

{{Appendix|2=
*van Soest, R. (2011). ''Axinyssa diversicolor'' (Carballo, 2000). In: Van Soest, R.W.M, Boury-Esnault, N., Hooper, J.N.A., Rützler, K, de Voogd, N.J., Alvarez de Glasby, B., Hajdu, E., Pisera, A.B., Manconi, R., Schoenberg, C., Janussen, D., Tabachnick, K.R., Klautau, M., Picton, B., Kelly, M., Vacelet, J. (2011) World Porifera database. Gebaseerd op informatie uit het [[World Register of Marine Species]], te vinden op http://www.marinespecies.org/aphia.php?p=taxdetails&id=165743.}}
{{beginnetje|biologie|2011|12|07}}
{{DEFAULTSORT:Axinyssa diversicolor}}
[[Categorie:Axinyssa|diversicolor]]

title: Axinyssa diversicolor

Onderrijk: Parazoa (Sponsachtigen)

Stam: Porifera (Sponzen)

Klasse: Demospongiae (Gewone sponzen)

Orde: Suberitida

Familie: Halichondriidae

Geslacht: Axinyssa

title: Synoniemen


text:
# Cassida acutangula
Cassida acutangula is een keversoort uit de familie bladkevers (Chrysomelidae). De wetenschappelijke naam van de soort werd in 1999 gepubliceerd door Borowiec.

title: Cassida acutangula

wikitext:
{{Taxobox insect
| naam = ''Cassida acutangula''
| titelweergave = cursief
| afbeelding =
| afbeeldingtekst =
| orde = [[Kevers|Coleoptera]] (Kevers)
| familie = [[Bladkevers|Chrysomelidae]] (Bladkevers)
| geslacht = ''[[Schildpadtorren|Cassida]]'' (Schildpadtorren)
| w-naam = ''Cassida acutangula''
| auteur = [[Lech Borowiec|Borowiec]]
| datum = 1999
| haakjes =
| origineel =
}}

'''''Cassida acutangula''''' is een [[kevers]]oort uit de familie [[bladkevers]] (Chrysomelidae). De wetenschappelijke naam van de soort werd in 1999 gepubliceerd door Borowiec.<ref>[https://web.archive.org/web/20130927083459/https://insects.tamu.edu/research/collection/hallan/test/Arthropoda/Insects/Coleoptera/Family/ChrysoIndex0.htm Chrysomelidae] in Synopsis of the described Coleoptera of the World, 13 december 2008. Gearchiveerd op 27 september 2013.</ref>

{{Appendix}}
{{beginnetje|biologie|2011|10|30}}

[[Categorie:Schildpadtorren|acutangula]]

title: Cassida acutangula

Orde: Coleoptera (Kevers)

Familie: Chrysomelidae (Bladkevers)

Geslacht: Cassida (Schildpadtorren)

title: Soort