text:
# De Colonna
Het Godshuis De Colonna in Brugge (ook: Calomne, Calonne, Calomme, Calompta) was gelegen dicht bij de Kruispoort, in de driehoek gelegen tussen de Langestraat, de Bapaumestraat en de Kruisvest. Meteen werd ook een broederschap opgericht die over het godshuis zou waken. Midden een tuin, werd het godshuis gebouwd, naast ook een gildehuis en een conciërgewoning, weldra ook een kapel.

## Stichting door kanunnik de Colonna
De stichter, in 1362 of daaromtrent, was Etienne de Colonna of Columna (1325-1379), lid van de illustere familie de Colonna, die paus Martinus V (1369-1441) en drieëntwintig kardinalen onder haar leden telde. Hij was een Romeins priester die van 1351 tot 1378 ook kanunnik van de Brugse Sint-Donaaskerk was, in 1378 kardinaal werd en in 1379 in Rome stierf, waar hij trouwens het grootste deel van zijn leven doorbracht en er opdrachten vervulde in dienst van de pauselijke administratie.
Kanunnik Duclos schreef dat het godshuis en de samengaande broederschap "volgens de traditie" in 1362 door kanunnik Etienne de Colonna werd gesticht. Niets spreekt dit tegen, maar toch is niet iedereen overtuigd. Alfons Dewitte schreef dat de stichting door Stephanus de Columpna "weinig waarschijnlijk" was. Mathijs Speecke, meest recente historicus om over het godshuis en de broederschap te schrijven, vermeldt niet eens de kanunnik. Nochtans worden zijn naam als stichter en de stichtingsdatum, niet alleen ondersteund door de vermelding ervan, gedaan door de zorgvuldige Duclos, maar ook door het gunstige gevolg dat onmiddellijk werd gegeven, zowel in Brugge als in Rome, aan de aanvragen vanwege de pas opgerichte broederschap. Het was ongetwijfeld Etienne de Colonna die er voor zorgde dat de jonge broederschap in 1364 aflaten en andere geestelijke gunsten van paus Urbanus V ontving.
Vanaf 1364 huurde de Colonna (toen al dertien jaar kanunnik in Brugge), en twee jaar later kocht hij, een huis op de Mallebergplaats, wat er op wijst dat hij af en toe in Brugge moest resideren. Bij vroegere bezoeken logeerde hij misschien bij een collega, wellicht bij kanunnik Paulus de Outkerke, wiens huis het was dat hij aankocht na diens dood.
Op 15 mei 1363 richtten de deken van de jonge broederschap, Lieven Welliwarre en zijn confrater Nicolaas van der Leye, zich tot het kapittel van Sint-Donaas om in het gebouw van hun broederschap een altaar te mogen oprichten en diensten te mogen organiseren. Een jaar later vroegen ze om, palend aan hun gildehuis, een nieuw kerkgebouw te mogen bouwen. Telkens kregen ze onmiddellijk gunstig gevolg. Dit hoeft weinig verwondering te wekken, als men aanneemt dat het om een stichting ging die door een van de kapittelheren van Sint-Donaas werd bekostigd.
Wat nu een volwaardige kapel was, kreeg de naam van De zwepen Christi. Mits betaling van een jaarlijkse rente aan het kapittel van Sint-Donaas en aan de parochiekerk van Sint-Kruis, groeide de kapel uit tot een wijkkerk. In 1453 werd er een torentje gebouwd dat van een klok werd voorzien, waarmee de gelovigen voor de kerkdiensten werden opgeroepen. Elk jaar trok het kapittel van Sint-Donaas op de vrijdag voor Palmzondag in processie tot daar, om er de levering van palmtakjes in ontvangst te nemen die zou dienen voor de wijding twee dagen later.

## Verwantschap met de 'flagellanten'
De naam van de broederschap en van de kerk verwees naar de geselkolom waaraan Christus werd vastgebonden. De voor de hand liggende referentie was die naar het wapen van de familie de Colonna en derhalve van de stichter. Men bevond zich in de volle periode van de flagellanten, en het is dan ook niet onmogelijk dat de broederschap zich bij deze beweging aansloot en wellicht aan zelfkastijding deed.
De geselaars of flagellanten kwamen voor het eerst voor rond 1260 in Italië. Deze beweging bleef tot Italië beperkt, totdat ze naar aanleiding van de grote pestepidemie van 1348 tot 1361 ook in Noord-Europa en onder meer in Vlaanderen aanhangers kreeg, waarbij grote groepen geselaars, in zwarte (of witte) kledij gehuld en blootsvoets, van stad tot stad trokken. In 1349 verzamelden op 15 augustus een paar honderd geselaars op de Brugse Grote Markt, om er onder grote belangstelling hun rituelen uit te voeren en vervolgens naar Doornik te trekken. Nog andere groepen, soms van tientallen, soms van honderden flagellanten deden Brugge aan. Ze geselden zich tot bloedens toe om Gods erbarmen af te smeken.
Het is dus mogelijk dat een broederschap die kort na de grote pest in Brugge tot stand kwam, zich bij dit nieuwsoortig ritueel aansloot. Door de zorg die ze hadden over een godshuis voor gehandicapten, gaven ze een meer legitiem en duurzaam karakter aan hun broederschap dan als flagellantengroep. Immers, geselactiviteiten konden niet op de steun of goedkeuring van kerkelijke en burgerlijke overheid rekenen.
De tijdsgeest, aangemoedigd door de verwijzing naar de naam en het wapen van hun stichter, maakten dat de broederschap een bijzondere verering ontwikkelde voor de passie van Christus. Ze hadden als herkenningsteken het wapen van de Colonnafamilie kunnen overnemen, maar integendeel werd op hun zegel de figuur van Christus afgebeeld, vastgebonden aan de geselkolom en met aan weerszijden een zweep. Een zeldzaam exemplaar van het zegelmatrijs wordt bewaard in de Brugse Musea (inventaris XXIV.O.0079). Of de leden van de 'Confraternitas de Colomen Brugensis', zoals het zegel vermeldde, ook geselpraktijken ontwikkelden is niet zeker, althans nergens vermeld. Ze waren alvast niet de enigen die de passie van Christus als hun belangrijk punt van verering namen. Het bestaande reglement van Brugse flagellanten betrof een andere broederschap dan die van de Colonna. Daarbij moet men er rekening mee houden dat de flagellanten een tamelijk kortstondige opflakkering in de Lage Landen kenden en tegen het begin van de jaren 1350 en zeker tegen 1362 al grotendeels verdwenen waren. Daarenboven was de broederschap 'de colonna' opgericht door een kanunnik van Sint-Donaas en lid van een van de voornaamste Italiaanse families, die de flagellanten zeker niet gunstig gezind was en voldoende had aan de familiale naam en traditie om er de verering van het lijden van Christus op te vestigen.
Wie de leden van de broederschap waren, kan men nagaan door gedeeltelijke ledenlijsten die dateren uit 1365 en 1453. Uit wat men vindt, kan men besluiten dat de leden tot de sociale middengroepen behoorden en dat velen onder hen recente inwoners van de stad waren, die nog het poorterschap niet hadden verworven. Bij zo ver zelfs dat men kan vermoeden dat het een verzamelpunt was voor recente immigranten, die er een netwerk vonden dat hun integratie in de stad bevorderde.
In haar eerste levensjaren bestond de broederschap uit leden met uiteenlopende beroepsactiviteiten.
Dit evolueerde tegen het einde van de vijftiende eeuw, toen het praktisch uitsluitend wagenaars of voerlieden waren (wagenmenners, koetsiers, vrachtrijders) die er deel van uitmaakten. Het lijkt erop dat de oorspronkelijke broederschap aan het verdwijnen was of al verdwenen was en dat meteen ook het godshuis voor gebrekkige personen niet meer overeind bleef. De wagenaars beschouwden voortaan de plek als hun hoofdkwartier. Voor hun gildehuis lieten ze twee wagens in steen uitbeelden, die op de kaart van Marcus Gerards afgebeeld staan. Het wat bredere deeltje van de Langestraat kreeg in de volksmond de naam 'Wagenmakersplaats' en bleef die tot ver in de negentiende eeuw behouden. De Bapaumestraat bleef tot in de negentiende eeuw de verzamelplaats van de mestkarren die na hun tournee doorheen de stad, zich daar verzamelden om naar buiten te trekken zodra de Kruispoort geopend werd.
Tegen het einde van de vijftiende eeuw (wellicht 1490), werden de bewoners van het godshuis overgebracht naar het godshuis Sint-Aubertus, wat verder in de Langestraat gelegen. De kapel, die stilaan aftakelde, werd nog voor 1583 (tijdens de Calvinistische Republiek) aan het brouwersambacht overgedragen, die het in gebruik en eigendom gaf aan het ondergeschikt gezelschap van de brouwersknapen. Het godshuis werd voortaan bewoond door weduwen van leden van hun ambacht. De kapel (of het gildenhuis?) werd gedeeltelijk gebruikt als atelier voor het maken en herstellen van (bier)karren en droeg voortaan als naam De Brauwersgasten. Uiteindelijk werd ze in 1695 formeel aan de eredienst onttrokken en verkocht. Ze werd in 1786 afgebroken en op de vrijgekomen grond werden een paar huizen gebouwd. Ook het voormalige godshuis en de conciërgewoning waren toen al lang privéwoningen geworden. Op de overige open ruimten binnen de driehoek werden eveneens huizen gebouwd.

title: De Colonna

wikitext:
[[Bestand:M Gerards Kruispoort R01.jpg|thumb|rechts| De driehoek van de ''Colonna'', tussen Langestraat, Bapaumestraat en Kruisvest]]
Het '''[[Godshuis]] De Colonna''' in [[Brugge (hoofdbetekenis)|Brugge]] (ook: Calomne, Calonne, Calomme, Calompta) was gelegen dicht bij de [[Kruispoort (Brugge)|Kruispoort]], in de driehoek gelegen tussen de [[Langestraat (Brugge)|Langestraat]], de [[Bapaumestraat]] en de [[Kruisvest]]. Meteen werd ook een broederschap opgericht die over het godshuis zou waken. Midden een tuin, werd het godshuis gebouwd, naast ook een gildehuis en een conciërgewoning, weldra ook een kapel.

== Stichting door kanunnik de Colonna ==
[[Bestand:Escudo de los Colonna.png|thumb|Het wapen van de familie Colonna]]
De stichter, in 1362 of daaromtrent, was [[Etienne de Colonna]] of Columna (1325-1379), lid van de illustere familie de Colonna, die paus [[Martinus V]] (1369-1441) en drieëntwintig kardinalen onder haar leden telde. Hij was een Romeins priester die van 1351 tot 1378 ook kanunnik van de Brugse [[Sint-Donaaskathedraal|Sint-Donaaskerk]] was, in 1378 kardinaal werd en in 1379 in [[Rome (stad)|Rome]] stierf, waar hij trouwens het grootste deel van zijn leven doorbracht en er opdrachten vervulde in dienst van de pauselijke administratie.

Kanunnik Duclos schreef dat het godshuis en de samengaande broederschap "volgens de traditie" in 1362 door kanunnik Etienne de Colonna werd gesticht. Niets spreekt dit tegen, maar toch is niet iedereen overtuigd. Alfons Dewitte schreef dat de stichting door Stephanus de Columpna "weinig waarschijnlijk" was. Mathijs Speecke, meest recente historicus om over het godshuis en de broederschap te schrijven, vermeldt niet eens de kanunnik. Nochtans worden zijn naam als stichter en de stichtingsdatum, niet alleen ondersteund door de vermelding ervan, gedaan door de zorgvuldige Duclos, maar ook door het gunstige gevolg dat onmiddellijk werd gegeven, zowel in Brugge als in Rome, aan de aanvragen vanwege de pas opgerichte broederschap. Het was ongetwijfeld Etienne de Colonna die er voor zorgde dat de jonge broederschap in 1364 aflaten en andere geestelijke gunsten van paus [[Urbanus V]] ontving.

Vanaf 1364 huurde de Colonna (toen al dertien jaar kanunnik in Brugge), en twee jaar later kocht hij, een huis op de [[Mallebergplaats]], wat er op wijst dat hij af en toe in Brugge moest resideren. Bij vroegere bezoeken logeerde hij misschien bij een collega, wellicht bij kanunnik Paulus de Outkerke, wiens huis het was dat hij aankocht na diens dood.

Op 15 mei 1363 richtten de deken van de jonge broederschap, Lieven Welliwarre en zijn confrater Nicolaas van der Leye, zich tot het kapittel van Sint-Donaas om in het gebouw van hun broederschap een altaar te mogen oprichten en diensten te mogen organiseren. Een jaar later vroegen ze om, palend aan hun gildehuis, een nieuw kerkgebouw te mogen bouwen. Telkens kregen ze onmiddellijk gunstig gevolg. Dit hoeft weinig verwondering te wekken, als men aanneemt dat het om een stichting ging die door een van de kapittelheren van Sint-Donaas werd bekostigd.

Wat nu een volwaardige kapel was, kreeg de naam van ''De zwepen Christi''. Mits betaling van een jaarlijkse rente aan het kapittel van Sint-Donaas en aan de parochiekerk van [[Sint-Kruis]], groeide de kapel uit tot een wijkkerk. In 1453 werd er een torentje gebouwd dat van een klok werd voorzien, waarmee de gelovigen voor de kerkdiensten werden opgeroepen. Elk jaar trok het kapittel van Sint-Donaas op de vrijdag voor [[Palmzondag]] in processie tot daar, om er de levering van palmtakjes in ontvangst te nemen die zou dienen voor de wijding twee dagen later.

== Verwantschap met de 'flagellanten' ==
[[Bestand:Doutielt2.jpg|thumb|rechts| Brugse flagellanten op weg naar Doornik]]
De naam van de broederschap en van de kerk verwees naar de geselkolom waaraan Christus werd vastgebonden. De voor de hand liggende referentie was die naar het wapen van de familie de Colonna en derhalve van de stichter. Men bevond zich in de volle periode van de [[flagellanten]], en het is dan ook niet onmogelijk dat de broederschap zich bij deze beweging aansloot en wellicht aan [[zelfkastijding]] deed.

De geselaars of flagellanten kwamen voor het eerst voor rond 1260 in [[Italië]]. Deze beweging bleef tot Italië beperkt, totdat ze naar aanleiding van de grote [[pestepidemie]] van 1348 tot 1361 ook in Noord-Europa en onder meer in Vlaanderen aanhangers kreeg, waarbij grote groepen geselaars, in zwarte (of witte) kledij gehuld en blootsvoets, van stad tot stad trokken. In 1349 verzamelden op 15 augustus een paar honderd geselaars op de Brugse [[Markt (Brugge)|Grote Markt]], om er onder grote belangstelling hun rituelen uit te voeren en vervolgens naar [[Doornik (hoofdbetekenis)|Doornik]] te trekken. Nog andere groepen, soms van tientallen, soms van honderden flagellanten deden Brugge aan. Ze geselden zich tot bloedens toe om Gods erbarmen af te smeken.

Het is dus mogelijk dat een broederschap die kort na de grote pest in Brugge tot stand kwam, zich bij dit nieuwsoortig ritueel aansloot. Door de zorg die ze hadden over een godshuis voor gehandicapten, gaven ze een meer legitiem en duurzaam karakter aan hun broederschap dan als flagellantengroep. Immers, geselactiviteiten konden niet op de steun of goedkeuring van kerkelijke en burgerlijke overheid rekenen.

De tijdsgeest, aangemoedigd door de verwijzing naar de naam en het wapen van hun stichter, maakten dat de broederschap een bijzondere verering ontwikkelde voor de passie van Christus. Ze hadden als herkenningsteken het wapen van de Colonnafamilie kunnen overnemen, maar integendeel werd op hun zegel de figuur van Christus afgebeeld, vastgebonden aan de geselkolom en met aan weerszijden een zweep. Een zeldzaam exemplaar van het zegelmatrijs wordt bewaard in de Brugse Musea (inventaris XXIV.O.0079). Of de leden van de 'Confraternitas de Colomen Brugensis', zoals het zegel vermeldde, ook geselpraktijken ontwikkelden is niet zeker, althans nergens vermeld. Ze waren alvast niet de enigen die de passie van Christus als hun belangrijk punt van verering namen. Het bestaande reglement van Brugse flagellanten betrof een andere broederschap dan die van de Colonna. Daarbij moet men er rekening mee houden dat de flagellanten een tamelijk kortstondige opflakkering in de Lage Landen kenden en tegen het begin van de jaren 1350 en zeker tegen 1362 al grotendeels verdwenen waren. Daarenboven was de broederschap 'de colonna' opgericht door een kanunnik van Sint-Donaas en lid van een van de voornaamste Italiaanse families, die de flagellanten zeker niet gunstig gezind was en voldoende had aan de familiale naam en traditie om er de verering van het lijden van Christus op te vestigen.

Wie de leden van de broederschap waren, kan men nagaan door gedeeltelijke ledenlijsten die dateren uit 1365 en 1453. Uit wat men vindt, kan men besluiten dat de leden tot de sociale middengroepen behoorden en dat velen onder hen recente inwoners van de stad waren, die nog het poorterschap niet hadden verworven. Bij zo ver zelfs dat men kan vermoeden dat het een verzamelpunt was voor recente immigranten, die er een netwerk vonden dat hun integratie in de stad bevorderde.
In haar eerste levensjaren bestond de broederschap uit leden met uiteenlopende beroepsactiviteiten.

Dit evolueerde tegen het einde van de vijftiende eeuw, toen het praktisch uitsluitend wagenaars of voerlieden waren (wagenmenners, koetsiers, vrachtrijders) die er deel van uitmaakten. Het lijkt erop dat de oorspronkelijke broederschap aan het verdwijnen was of al verdwenen was en dat meteen ook het godshuis voor gebrekkige personen niet meer overeind bleef. De wagenaars beschouwden voortaan de plek als hun hoofdkwartier. Voor hun gildehuis lieten ze twee wagens in steen uitbeelden, die op de kaart van Marcus Gerards afgebeeld staan. Het wat bredere deeltje van de Langestraat kreeg in de volksmond de naam 'Wagenmakersplaats' en bleef die tot ver in de negentiende eeuw behouden. De Bapaumestraat bleef tot in de negentiende eeuw de verzamelplaats van de mestkarren die na hun tournee doorheen de stad, zich daar verzamelden om naar buiten te trekken zodra de Kruispoort geopend werd.

Tegen het einde van de vijftiende eeuw (wellicht 1490), werden de bewoners van het godshuis overgebracht naar het godshuis [[Sint-Aubertus (godshuis en begijnhof)|Sint-Aubertus]], wat verder in de Langestraat gelegen. De kapel, die stilaan aftakelde, werd nog voor 1583 (tijdens de Calvinistische Republiek) aan het brouwersambacht overgedragen, die het in gebruik en eigendom gaf aan het ondergeschikt gezelschap van de brouwersknapen. Het godshuis werd voortaan bewoond door weduwen van leden van hun ambacht. De kapel (of het gildenhuis?) werd gedeeltelijk gebruikt als atelier voor het maken en herstellen van (bier)karren en droeg voortaan als naam ''De Brauwersgasten''. Uiteindelijk werd ze in 1695 formeel aan de eredienst onttrokken en verkocht. Ze werd in 1786 afgebroken en op de vrijgekomen grond werden een paar huizen gebouwd. Ook het voormalige godshuis en de conciërgewoning waren toen al lang privéwoningen geworden. Op de overige open ruimten binnen de driehoek werden eveneens huizen gebouwd.

==Literatuur ==
* J. GAILLIARD, ''De ambachten en neringen van Brugge'', Brugge, 1854.
* Joseph KERVYN DE LETTENHOVE, ''Histoire de Flandre'', T. 3, Brussel, 1847 (blz. 354-355: Reglement van de Brugse flagellanten).
* Adolphe DUCLOS, ''Bruges, histoire et souvenirs'', Brugge, 1910.
* A. MAERTENS, ''Gids der Brugsche godshuizen'', Brugge, 1940.
* Stefaan AXTERS o.p., ''Geschiedenis van de Vroomheid in de Nederlanden. II. De eeuw van Ruusbroek'', Antwerpen, 1953.
* Jan DE CUYPER, ''Egied van der Hoye, deken van de Kortrijkse kapittelkerk, bestrijder van de beweging der flagellanten (ca. 1348-ca.1362)'', in: Handelingen van het Genootschap voor geschiedenis te Brugge, 1971.
* Gaby GYSELEN, ''De passiewerktuigen of arma Christi, lotgevallen van een thema'', in: Biekorf,1991.
* Alfons DEWITTE, ''Het armenhospitium De Columpna, 1363 of vroeger'', in: Biekorf, 2006.
* Chris WEYMEIS, ''Brugge, Van Academiestraat tot Zwijnstraat, Deel I, A-D'', Brugge, 2011
* Mathijs SPEECKE, ''Een geselbroederschap van immigranten? Nieuwe gegevens over het Brugse godshuis Ter Calomme'', in: Biekorf, 2019.

{{DEFAULTSORT:Colonna, de}}
[[Categorie:Godshuis in Brugge]]
[[Categorie:Broederschap]]
[[Categorie:Vereniging in Brugge]]


text:
# Hans-Persagrundet
Hans-Persagrundet was een Zweeds eiland behorend tot de Pite-archipel. Het ex-eiland is in de loop der tijden vastgegroeid met het vasteland van Zweden. De verbinding is anno 2008 een zandstrook van een paar meters breed. Het heeft geen bewoning / bebouwing.

wikiname: nlwiki

title: Hans-Persagrundet

in_language: nl

wikitext:
{{Infobox plaats in Zweden
| soort= Eiland
| land = Zweden
| naam = Hans-Persagrundet
| area = [[Norrbotten]]
| subarea = [[Norrbottens län]]
| overigniveau = [[Piteå (gemeente)|Piteå]]
| inwoners = 0
| census =
| km2 = 0,02
| hoogte = <10
| image =
| caption =
| mapname = Norrbotten
| lat_deg =65
| lat_min =3
| lat_sec =39
| lat_dir = N
| lon_deg =21
| lon_min =32
| lon_sec =48
| lon_dir = E
| mark=Green pog.svg
}}

'''Hans-Persagrundet''' was een [[Zweden|Zweeds]] [[eiland]] behorend tot de [[Pite-archipel]]. Het ex-eiland is in de loop der tijden vastgegroeid met het vasteland van Zweden. De verbinding is anno [[2008]] een [[zand]]strook van een paar [[meter]]s breed. Het heeft geen bewoning / bebouwing.

== Zie ook ==
* [[Lijst van eilandjes in de Pite-archipel]]

{{Navigatie eilanden Pite-archipel}}
[[Categorie:Pite-archipel]]

title: Situering

Landschap: Norrbotten

Län: Norrbottens län

Gemeente: Piteå

Coördinaten: 65° 4′ NB, 21° 33′ OL

title: Algemeen

Portaal: Zweden


text:
# Ruig huidje
Het ruig huidje (Phanerochaete velutina) is een schimmel behorend tot de familie Phanerochaetaceae. Het is een plantpathogeen. Hij leeft saprotroof op loofhout en in mindere mate op naaldhout. Hij komt voor in zeer verschillende biotopen.

## Verspreiding
In Nederland komt het ruig huidje algemeen voor.

title: Ruig huidje

wikitext:
{{Taxobox polyporales
| afbeelding = Phanerochaete.velutina2.-.lindsey.jpg
| familie=[[Phanerochaetaceae]]
| geslacht=''[[Phanerochaete]]''
| w-naam  =''Phanerochaete velutina''
| auteur = ([[Augustin Pyramus de Candolle|DC.]]) [[Petter Adolf Karsten|P. Karst.]]
| datum = 1898
}}
Het '''ruig huidje''' (''Phanerochaete velutina'') is een [[schimmels|schimmel]] behorend tot de familie [[Phanerochaetaceae]]. Het is een plantpathogeen. Hij leeft [[saprotroof]] op [[loofhout]] en in mindere mate op [[naaldhout]]. Hij komt voor in zeer verschillende [[biotoop|biotopen]].

== Verspreiding ==
In Nederland komt het ruig huidje algemeen voor.

{{appendix|2=
* [https://www.verspreidingsatlas.nl/0373050# NMV Verspreidingsatlas Paddenstoelen]
* {{en}} [https://indexfungorum.org/Names/NamesRecord.asp?RecordID=114692 Index Fungorum]
}}

[[Categorie:Phanerochaetaceae]]
[[Categorie:Schimmelsoort]]

title: Ruig huidje

Rijk: Fungi (Schimmels)

Stam: Basidiomycota (Basidiomyceten)

Klasse: Agaricomycetes

Orde: Polyporales

Familie: Phanerochaetaceae

Geslacht: Phanerochaete

title: Soort

Portaal: Biologie · Schimmels


text:
# Uttara Kannada
Uttara Kannada is een district van de Indiase staat Karnataka. Het district telt 1.353.299 inwoners (2001) en heeft een oppervlakte van 10.291 km².
Hoofdstad: Bangalore
Districten:
Divisie Bangalore: Bengaluru Urban · Bengaluru Rural · Chitradurga · Davanagere · Chikkaballapur · Kolar · Ramanagara · Shimoga · Tumkur
Divisie Belgaum: Bagalkot · Belgaum · Bijapur · Dharwad · Gadag · Haveri · Uttara Kannada
Divisie Gulbarga: Bellary · Bidar · Gulbarga · Koppal · Raichur · Yadgir
Divisie Mysore: Chamarajanagar · Chikmagalur · Dakshina Kannada · Hassan · Kodagu · Mandya · Mysore · Udupi

title: Uttara Kannada

wikitext:
{{Infobox district India
| kaart=
| naam = Uttara Kannada
| km2 = 10.291
| inwoners = 1.353.299
| dichtheid = 132
| census = 2001
| staat= [[Karnataka (deelstaat)|Karnataka]]
| hoofdplaats= [[Karwar]]
| hoogte=
| image=
| caption=
}}
'''Uttara Kannada''' is een [[Lijst van districten van India|district]] van de [[India]]se [[Lijst van staten en territoria van India|staat]] [[Karnataka (deelstaat)|Karnataka]]. Het district telt 1.353.299<ref>Census 2001 (via http://www.statoids.com/yin.html)</ref> inwoners (2001) en heeft een [[oppervlakte]] van 10.291 km².

{{Appendix}}
{{Navigatie deelstaat Karnataka}}
{{Beginnetje|landen & volken|land=India|2=2009|3=05|4=30}}

[[Categorie:District van Karnataka]]

title: Situering

Staat: Karnataka

title: Algemeen

Hoofdstad: Karwar

title: Overig

Website: Officiële website

Portaal: India


text:
# Lonchophylla fornicata
Lonchophylla fornicata is een vleermuis uit het geslacht Lonchophylla die voorkomt in de laaglanden van Zuidwest-Colombia (de Chocó) en Noordwest-Ecuador, op 75 tot 500 m hoogte. Deze soort lijkt het meeste op Lonchophylla concava. De soortaanduiding fornicata betekent in het Latijn "van een boog voorzien" en verwijst naar de verwantschap met L. concava.
L. fornicata is een middelgrote soort met een lange, bruine rugvacht en een vrij korte voorarm. De voorarmlengte bedraagt 33,0 tot 35,6 mm, de kop-romplengte 52 tot 62 mm, de staartlengte 7 tot 12 mm, de achtervoetlengte 10 tot 12 mm, de oorlengte 11 tot 15 mm en het gewicht 8,7 g.

title: Lonchophylla fornicata

wikitext:
{{Taxobox zoogdier
| titelweergave     = cursief
| naam              = ''Lonchophylla fornicata''
| status            = DD
| statusbron        = 2016
| rl-id             = 88150313
| orde              = [[Vleermuizen|Chiroptera]] (Vleermuizen)
| familie           = [[Bladneusvleermuizen van de Nieuwe Wereld|Phyllostomidae]] (Bladneusvleermuizen van de Nieuwe Wereld)
| geslacht          = ''[[Lonchophylla]]''
| auteur            = [[Neal Woodman|Woodman]]
| datum             = 2007
}}
'''''Lonchophylla fornicata''''' is een [[vleermuizen|vleermuis]] uit het [[geslacht (biologie)|geslacht]] ''[[Lonchophylla]]'' die voorkomt in de laaglanden van Zuidwest-[[Colombia]] (de [[Chocó]]) en Noordwest-[[Ecuador]], op 75 tot 500 m hoogte. Deze soort lijkt het meeste op ''[[Lonchophylla concava]]''. De soortaanduiding ''fornicata'' betekent in het [[Latijn]] "van een boog voorzien" en verwijst naar de verwantschap met ''L. concava''.

''L. fornicata'' is een middelgrote soort met een lange, bruine rugvacht en een vrij korte voorarm. De voorarmlengte bedraagt 33,0 tot 35,6 mm, de kop-romplengte 52 tot 62 mm, de staartlengte 7 tot 12 mm, de achtervoetlengte 10 tot 12 mm, de oorlengte 11 tot 15 mm en het gewicht 8,7 g.

==Literatuur==
*Woodman, N. 2007. A new species of nectar-feeding bat, genus ''Lonchophylla'', from western Colombia and western Ecuador (Mammalia: Chiroptera: Phyllostomidae). Proceedings of the Biological Society of Washington 120(3):340-358.

{{Navigatie Lonchophylla}}

[[Categorie:Bladneusvleermuizen van de Nieuwe Wereld]]
[[Categorie:Dier uit het Neotropisch gebied]]
[[Categorie:IUCN-status onzeker]]

title: Lonchophylla fornicata · IUCN-status: Onzeker (2016)

Rijk: Animalia (Dieren)

Stam: Chordata (Chordadieren)

Klasse: Mammalia (Zoogdieren)

Orde: Chiroptera (Vleermuizen)

Familie: Phyllostomidae (Bladneusvleermuizen van de Nieuwe Wereld)

Geslacht: Lonchophylla

title: Soort

Portaal: Biologie · Zoogdieren


text:
# Calliaspis umbonata
Calliaspis umbonata is een keversoort uit de familie bladkevers (Chrysomelidae). De wetenschappelijke naam van de soort werd in 1956 gepubliceerd door Hincks.

title: Calliaspis umbonata

wikitext:
{{Taxobox insect
| naam = ''Calliaspis umbonata''
| titelweergave = cursief
| afbeelding =
| afbeeldingtekst =
| orde = [[Kevers|Coleoptera]] (Kevers)
| familie = [[Bladkevers|Chrysomelidae]] (Bladkevers)
| geslacht = ''[[Calliaspis]]''
| w-naam = ''Calliaspis umbonata''
| auteur = Hincks
| datum = 1956
| haakjes =
| origineel =
}}

'''''Calliaspis umbonata''''' is een [[kevers]]oort uit de familie [[bladkevers]] (Chrysomelidae). De wetenschappelijke naam van de soort werd in 1956 gepubliceerd door Hincks.<ref>[https://web.archive.org/web/20130927083459/https://insects.tamu.edu/research/collection/hallan/test/Arthropoda/Insects/Coleoptera/Family/ChrysoIndex0.htm Chrysomelidae] in Synopsis of the described Coleoptera of the World, 13 december 2008. Gearchiveerd op 27 september 2013.</ref>

{{Appendix}}
{{beginnetje|biologie|2011|10|30}}

[[Categorie:Calliaspis|umbonata]]

title: Calliaspis umbonata

Stam: Arthropoda (Geleedpotigen)

Klasse: Insecta (Insecten)

Orde: Coleoptera (Kevers)

Familie: Chrysomelidae (Bladkevers)

Geslacht: Calliaspis

title: Soort

Portaal: Biologie · Insecten


text:
# Groot klokhoedje
Groot klokhoedje (Encalypta streptocarpa) is een mos uit de familie Encalyptaceae. Het groeit voornamelijk op schaduwrijke, maar ook lichte, maar frisse tot vochtige locaties op kalk- of basisrijke ondergrond in bergbossen: op rotsen, aarde, op hellingen en muren.

## Kenmerken
Uiterlijke kenmerken
Het mos groeit in kussenvormige, geelgroene tot bruingroene gazons. De plantjes zijn goed te herkennen aan de blaadjes met de stompe, iets kapvormige bladtoppen en de vele bruine broeddraden in de bladoksels en langs de stengel. De bladeren, die in natte toestand rechtop uitsteken, zijn tongvormig tot spatelvormig en ietwat golvend, aan het uiteinde afgedekt of stomp afgerond. Als ze droog zijn, zijn de bladeren sterk gebogen en gedraaid. De sterke nerf eindigt in de punt van het blad of net ervoor. De soort is soms ook goed te herkennen aan de roodbruine ('roestkleurige') verkleuringen van de bladschijf.
Sporofyten worden vaker in de bergen gevormd, anders slechts zelden. De sporencapsule wordt gedragen door de 1 tot 2 centimeter lange, rode seta en wordt volledig omhuld door de ongeveer 1 centimeter lange, smalle, cilindervormige klokvormige calyptra. De calyptra strekt zich uit tot ver voorbij het bevestigingspunt van de sporencapsule en is aan de basis onregelmatig gelobd. De sporencapsule is duidelijk gestreept tot gegroefd in een rechtshandige spiraal. Het peristoom is dubbel en heeft 16 tanden.
Microscopische kenmerken
In het bovenste deel van het blad zijn de bladcellen dicht, rond en 12 tot 15 µm groot aan beide zijden, hyaline, glad, langwerpig rechthoekig aan de basis van het blad en lineair aan de onderste bladranden.
De sporen zijn groenachtig, bijna glad, min of meer afgerond en 9 tot 16 µm groot.

## Voorkomen
Groot klokhoedje is wijdverspreid in Europa en Noord-Afrika. Het komt veel voor in de kalkstenen bergen, anders minder vaak. In Nederland komt het zeldzaam voor. Het staat op de rode lijst in de categorie kwetsbaar. Het komt in de kalkrijke duinen voor op open, steile, iets humeuze noordhellingen en in Zuid-Limburg in kalkgrasland en op verweerd, kalkrijk gesteente. In het binnenland vinden we Encalypta streptocarpa vooral op aangevoerd zeer kalkrijk zand en op beton.

## Foto's
- Sporenkapsel
- Sporenkapsel
- Bladpunt
- Bladcellen
- Bladcellen uit midden van blad
- Sporen

title: Groot klokhoedje

wikitext:
{{Taxobox
| type = plant
| afbeelding = Encalypta streptocarpa IMG 1080.jpg
| afbeeldingtekst =
| rijk = ''[[Planten|Plantae]]'' (Planten)
| onderrijk = ''[[Embryophyta]]'' (Landplanten)
| stam = ''[[Bryophyta]]'' (Mossen)
| klasse = ''[[Bryopsida]]'' (Bladmossen)
| onderklasse = ''[[Funariidae]]''
| orde = ''[[Encalyptales]]''
| familie= ''[[Encalyptaceae]]''
| geslacht= ''[[Encalypta]]''
| w-naam= ''Encalypta streptocarpa''
| auteur= [[Johannes Hedwig|Hedw.]]
| datum= 1801
| synoniem = ''Leersia contorta'' Lindb.
''Streptocarpus contortus'' Hampe
''Streptocarpus syntrichoides'' Poech
}}
'''Groot klokhoedje''' (''Encalypta streptocarpa'') is een mos uit de familie ''[[Encalyptaceae]]''. Het groeit voornamelijk op schaduwrijke, maar ook lichte, maar frisse tot vochtige locaties op kalk- of basisrijke ondergrond in bergbossen: op rotsen, aarde, op hellingen en muren.

== Kenmerken ==
;Uiterlijke kenmerken
Het mos groeit in kussenvormige, geelgroene tot bruingroene gazons. De plantjes zijn goed te herkennen aan de blaadjes met de stompe, iets kapvormige bladtoppen en de vele bruine broeddraden in de bladoksels en langs de stengel. De bladeren, die in natte toestand rechtop uitsteken, zijn tongvormig tot spatelvormig en ietwat golvend, aan het uiteinde afgedekt of stomp afgerond. Als ze droog zijn, zijn de bladeren sterk gebogen en gedraaid. De sterke [[Nerf (blad)|nerf]] eindigt in de punt van het blad of net ervoor. De soort is soms ook goed te herkennen aan de roodbruine ('roestkleurige') verkleuringen van de [[bladschijf]].

[[Sporofyt]]en worden vaker in de bergen gevormd, anders slechts zelden. De [[sporangium|sporencapsule]] wordt gedragen door de 1 tot 2 centimeter lange, rode [[seta]] en wordt volledig omhuld door de ongeveer 1 centimeter lange, smalle, cilindervormige klokvormige [[Huikje (mossen)|calyptra]]. De calyptra strekt zich uit tot ver voorbij het bevestigingspunt van de sporencapsule en is aan de basis onregelmatig gelobd. De sporencapsule is duidelijk gestreept tot gegroefd in een rechtshandige spiraal. Het [[peristoom]] is dubbel en heeft 16 tanden.

;Microscopische kenmerken
In het bovenste deel van het blad zijn de bladcellen dicht, rond en 12 tot 15 µm groot aan beide zijden, hyaline, glad, langwerpig rechthoekig aan de basis van het blad en lineair aan de onderste bladranden.

De [[spore]]n zijn groenachtig, bijna glad, min of meer afgerond en 9 tot 16 µm groot.

== Voorkomen ==
Groot klokhoedje is wijdverspreid in [[Europa (werelddeel)|Europa]] en Noord-Afrika. Het komt veel voor in de kalkstenen bergen, anders minder vaak. In Nederland komt het zeldzaam voor. Het staat op de [[Nederlandse Rode Lijst (mossen)|rode lijst]] in de categorie kwetsbaar. Het komt in de kalkrijke duinen voor op open, steile, iets humeuze noordhellingen en in Zuid-Limburg in kalkgrasland en op verweerd, kalkrijk gesteente. In het binnenland vinden we ''Encalypta streptocarpa'' vooral op aangevoerd zeer kalkrijk zand en op beton.

== Foto's ==
<gallery>
Encalypta streptocarpa (c, 144646-474749) 8440.JPG|Sporenkapsel
Encalypta streptocarpa (a, 144646-474749) 1069.jpg|Sporenkapsel
Encalypta streptocarpa (b, 144646-474749) 3448.JPG|Bladpunt
Encalypta streptocarpa (d, 144519-474717) 7258.JPG|Bladcellen
Encalypta streptocarpa (d, 144519-474717) 7261.JPG|Bladcellen uit midden van blad
Encalypta streptocarpa (c, 144646-474749) 8445.JPG|Sporen
</gallery>

{{Appendix|2=
* [https://www.verspreidingsatlas.nl/2712 BLWG Verspreidingsatlas Mossen]
}}

[[Categorie:Encalyptales]]
[[Categorie:Mossoort]]

title: Groot klokhoedje

Rijk: Plantae (Planten)

Onderrijk: Embryophyta (Landplanten)

Stam: Bryophyta (Mossen)

Klasse: Bryopsida (Bladmossen)

Onderklasse: Funariidae

Orde: Encalyptales

Familie: Encalyptaceae

Geslacht: Encalypta

title: Synoniemen

Portaal: Biologie


text:
# Matriella teresa
Matriella teresa is een haft uit de familie Ephemerellidae. De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1934 door Traver.
De soort komt voor in het Nearctisch gebied.

title: Matriella teresa

wikitext:
{{Taxobox insect
| titelweergave = cursief
| naam = ''Matriella teresa''
| afbeelding =
| afbeeldingtekst =
| orde = [[Haften|Ephemeroptera]] (Haften)
| familie = [[Ephemerellidae]]
| geslacht = ''[[Matriella]]''
| w-naam = ''Matriella teresa''
| auteur = Traver
| datum = 1934
| haakjes = <!-- De bron geeft geen uitsluitsel over haakjes -->
| species =
| commons =
}}
'''''Matriella teresa''''' is een [[haften|haft]] uit de familie [[Ephemerellidae]]. De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1934 door Traver.
De soort komt voor in het [[Nearctisch gebied]].

{{Appendix|2=
* {{Brontabel|2013-Barber-James-Sartori-Gattolliat-Webb}}
}}

[[Categorie:Ephemerellidae]]
[[Categorie:Dier uit het Nearctisch gebied]]

title: Matriella teresa

Orde: Ephemeroptera (Haften)

Familie: Ephemerellidae

Geslacht: Matriella

title: Soort


text:
# Unciaal 097
Unciaal 097 (Gregory-Aland), α 1003 (Soden), is een van de Bijbelse handschriften in de Griekse taal. Het dateert uit de 7e eeuw en is geschreven met uncialen op perkament.

## Beschrijving
Het bevat de tekst van het Handelingen van de Apostelen (13,39-46). De gehele codex bestaat uit 1 blad (26 × 21 cm) en werd geschreven in twee kolommen per pagina, 18 regels per pagina.
Het is een palimpsest, de bovenste tekst is in het Georgisch (10e eeuw).
De codex geeft de gemengde tekst weer. Kurt Aland plaatste de codex in Categorie III.

## Geschiedenis
Het handschrift bevindt zich in de Russische Nationale Bibliotheek (Gr. 18), in Sint-Petersburg.

title: Unciaal 097

wikitext:
[[Bestand:Uncial 097 (Acts 12,39-43).JPG|thumb|Tischendorf's facsimile]]

'''Unciaal 097''' ([[Bijbelse handschriften#Gregory-Aland|Gregory-Aland]]), α 1003 (Soden), is een van de [[Bijbelse handschriften]] in de Griekse taal. Het dateert uit de 7e eeuw en is geschreven met [[unciaal|uncialen]] op [[perkament]].<ref name="Aland">[[Kurt Aland|Kurt]] und Barbara Aland, ''Der Text der Neuen Testaments. Einführung in die wissenschaftlichen Ausgaben sowie in Theorie und Praxis der modernen Textkritik''. Deutsche Bibelgesellschaft, Stuttgart 1981, p. 127 {{ISBN|3-438-06011-6}}</ref>

== Beschrijving ==
Het bevat de tekst van het [[Handelingen van de Apostelen]] (13,39-46). De gehele codex bestaat uit 1 blad (26 × 21 cm) en werd geschreven in twee kolommen per pagina, 18 regels per pagina.<ref name="Aland" />

Het is een [[Palimpsest (manuscript)|palimpsest]], de bovenste tekst is in het [[Georgisch]] (10e eeuw).<ref name="Aland" />

De codex geeft de gemengde tekst weer. [[Kurt Aland]] plaatste de codex in [[Categorieën van manuscripten van het Nieuwe Testament#Categorie III|Categorie III]].<ref name="Aland" />

== Geschiedenis ==
Het handschrift bevindt zich in de [[Russische Nationale Bibliotheek]] (Gr. 18), in [[Sint-Petersburg]].<ref name="Aland" />

== Zie ook ==
* [[Lijst van Griekse uncialen van het Nieuwe Testament]]
* [[Bijbelse handschriften]]
* [[Tekstkritiek van de Bijbel]]

== Literatuur ==
* [[Konstantin von Tischendorf]], ''Monumenta sacra inedita'' I (Leipzig: 1855), pp. 39–40.
* [[Kurt Treu]], ''Die griechischen Handschriften des Neuen Testaments in der UdSSR; eine systematische Auswertung des Texthandschriften in Leningrad, Moskau, Kiev, Odessa, Tbiblisi und Erevan'', ''[[Texte und Untersuchungen]]'' 91 (Berlin, 1966), pp. 36–37.

{{Appendix|2=
{{References}}
}}

{{DEFAULTSORT:Unciaal 0097}}
[[Categorie:Griekse unciaal van het Nieuwe Testament]]
[[Categorie:Manuscript uit de 7e eeuw]]


text:
# Atlantic Division (NBA)
De Atlantic Division is een competitie in de NBA die onder de Eastern Conference valt. De NBA is opgedeeld in 2 zogenaamde conferences, die vervolgens weer opgedeeld zijn in 3 divisies.
De divisies worden ingedeeld door geografische ligging. De Atlantic Division bestaat sinds 1970.

## Deelnemers

### Huidige teams
- Boston Celtics
- Brooklyn Nets
- New York Knicks
- Philadelphia 76ers
- Toronto Raptors

### Voormalige deelnemers
- Buffalo Braves
- Charlotte Hornets
- Miami Heat
- Orlando Magic
- Washington Wizards

### Tijdlijn
|  | Huidige deelnemers    |
|  | Voormalige deelnemers |

## Kampioenen
| Jaar | Team               |
| ---- | ------------------ |
| 1971 | New York Knicks    |
| 1972 | Boston Celtics     |
| 1973 | Boston Celtics     |
| 1974 | Boston Celtics     |
| 1975 | Boston Celtics     |
| 1976 | Boston Celtics     |
| 1977 | Philadelphia 76ers |
| 1978 | Philadelphia 76ers |
| 1979 | Philadelphia 76ers |
| 1980 | Boston Celtics     |
| 1981 | Boston Celtics     |
| 1982 | Boston Celtics     |
| 1983 | Philadelphia 76ers |
| 1984 | Boston Celtics     |
| 1985 | Boston Celtics     |
| 1986 | Boston Celtics     |
| 1987 | Boston Celtics     |
| 1988 | Boston Celtics     |

| Jaar | Team               |
| ---- | ------------------ |
| 1989 | New York Knicks    |
| 1990 | Philadelphia 76ers |
| 1991 | Boston Celtics     |
| 1992 | Boston Celtics     |
| 1993 | New York Knicks    |
| 1994 | New York Knicks    |
| 1995 | Orlando Magic      |
| 1996 | Orlando Magic      |
| 1997 | Miami Heat         |
| 1998 | Miami Heat         |
| 1999 | Miami Heat         |
| 2000 | Miami Heat         |
| 2001 | Philadelphia 76ers |
| 2002 | New Jersey Nets    |
| 2003 | New Jersey Nets    |
| 2004 | New Jersey Nets    |
| 2005 | Boston Celtics     |
| 2006 | New Jersey Nets    |

| Jaar | Team               |
| ---- | ------------------ |
| 2007 | Toronto Raptors    |
| 2008 | Boston Celtics     |
| 2009 | Boston Celtics     |
| 2010 | Boston Celtics     |
| 2011 | Boston Celtics     |
| 2012 | Boston Celtics     |
| 2013 | New York Knicks    |
| 2014 | Toronto Raptors    |
| 2015 | Toronto Raptors    |
| 2016 | Toronto Raptors    |
| 2017 | Boston Celtics     |
| 2018 | Toronto Raptors    |
| 2019 | Toronto Raptors    |
| 2020 | Toronto Raptors    |
| 2021 | Philadelphia 76ers |
| 2022 | Boston Celtics     |
| 2023 | Boston Celtics     |
| 2024 | Boston Celtics     |
| 2025 | Boston Celtics     |

title: Atlantic Division (NBA)

wikitext:
De '''Atlantic Division''' is een competitie in de [[National Basketball Association|NBA]] die onder de [[Eastern Conference (NBA)|Eastern Conference]] valt. De NBA is opgedeeld in 2 zogenaamde conferences, die vervolgens weer opgedeeld zijn in 3 divisies.

De divisies worden ingedeeld door geografische ligging. De Atlantic Division bestaat sinds 1970.

== Deelnemers ==
=== Huidige teams ===
* [[Boston Celtics]]
* [[Brooklyn Nets]]
* [[New York Knicks]]
* [[Philadelphia 76ers]]
* [[Toronto Raptors]]

=== Voormalige deelnemers ===
* [[Los Angeles Clippers|Buffalo Braves]]
* [[New Orleans Hornets|Charlotte Hornets]]
* [[Miami Heat]]
* [[Orlando Magic]]
* [[Washington Wizards]]

=== Tijdlijn ===
{| class="wikitable"
|bgcolor=#E5D3C9 align=center width=10px|
| Huidige deelnemers
|-
|bgcolor=#B29999 align=center width=10px|
| Voormalige deelnemers
|}
<timeline>
DateFormat = yyyy
ImageSize = width:800 height:auto barincrement:25
Period = from:1970 till:2024
TimeAxis = orientation:horizontal
PlotArea = right:20 left:20 bottom:20 top:0

Colors = id:barcolor value:rgb(0.99,0.7,0.7)
 id:line value:black
 id:bg value:white

PlotData =
 width:15 textcolor:black shift:(5,-5) anchor:from fontsize:s
 bar:1 color:tan1 from:1970 till:end text:[[Boston Celtics]] (1970–heden)
 bar:2 color:tan2 from:1970 till:1978 text:[[Los Angeles Clippers|Buffalo Braves]] (1970–1978)
 bar:3 color:tan1 from:1970 till:end text:[[New York Knicks]] (1970–heden)
 bar:4 color:tan1 from:1970 till:end text:[[Philadelphia 76ers]] (1970–heden)
 bar:5 color:tan1 from:1976 till:end text:[[Brooklyn Nets|New York / New Jersey / Brooklyn Nets]] (1976–heden)
 bar:6 color:tan2 from:1978 till:2004 text:[[Washington Wizards|Washington Bullets / Wizards]] (1978–2004)
 bar:7 color:tan2 from:1988 till:1989 text:[[Charlotte Hornets (NBA)|Charlotte Hornets]] (1988–1989)
 bar:8 color:tan2 from:1989 till:2004 text:[[Miami Heat]] (1989–2004)
 bar:9 color:tan2 from:1991 till:2004 text:[[Orlando Magic]] (1991–2004)
 bar:10 color:tan1 from:2004 till:end text:[[Toronto Raptors]] (2004–heden)

ScaleMajor = gridcolor:line unit:year increment:2 start:1970

</timeline>

== Kampioenen ==
{| width=100%
| valign=top width=33% align=left |
{| class="wikitable"
! Jaar || Team
|-
|1971 || [[New York Knicks]]
|-
|1972 || [[Boston Celtics]]
|-
|1973 || Boston Celtics
|-
|1974 || Boston Celtics
|-
|1975 || Boston Celtics
|-
|1976 || Boston Celtics
|-
|1977 || [[Philadelphia 76ers]]
|-
|1978 || Philadelphia 76ers
|-
|1979 || Philadelphia 76ers
|-
|1980 || Boston Celtics
|-
|1981 || Boston Celtics
|-
|1982 || Boston Celtics
|-
|1983 || Philadelphia 76ers
|-
|1984 || Boston Celtics
|-
|1985 || Boston Celtics
|-
|1986 || Boston Celtics
|-
|1987 || Boston Celtics
|-
|1988 || Boston Celtics
|}
| valign=top width=33% align=left |
{| class="wikitable"
! Jaar || Team
|-
|1989 || New York Knicks
|-
|1990 || Philadelphia 76ers
|-
|1991 || Boston Celtics
|-
|1992 || Boston Celtics
|-
|1993 || New York Knicks
|-
|1994 || New York Knicks
|-
|1995 || [[Orlando Magic]]
|-
|1996 || Orlando Magic
|-
|1997 || [[Miami Heat]]
|-
|1998 || Miami Heat
|-
|1999 || Miami Heat
|-
|2000 || Miami Heat
|-
|2001 || Philadelphia 76ers
|-
|2002 || [[New Jersey Nets]]
|-
|2003 || New Jersey Nets
|-
|2004 || New Jersey Nets
|-
|2005 || Boston Celtics
|-
|2006 || New Jersey Nets
|}
| valign=top width=33% align=left |
{| class="wikitable"
! Jaar || Team
|-
|2007 || [[Toronto Raptors]]
|-
|2008 || Boston Celtics
|-
|2009 || Boston Celtics
|-
|2010 || Boston Celtics
|-
|2011 || Boston Celtics
|-
|2012 || Boston Celtics
|-
|2013 || New York Knicks
|-
|2014 || Toronto Raptors
|-
|2015 || Toronto Raptors
|-
|2016 || Toronto Raptors
|-
|2017 || Boston Celtics
|-
|2018 || Toronto Raptors
|-
|2019 || Toronto Raptors
|-
|2020 || Toronto Raptors
|-
|2021 || Philadelphia 76ers
|-
|2022 || Boston Celtics
|-
|2023 || Boston Celtics
|-
|2024 || Boston Celtics
|-
|2025 || Boston Celtics
|}
|}

{{Navigatie basketbal Verenigde Staten National Basketball Association}}

[[Categorie:National Basketball Association]]


text:
# Sinotrechiama imitator
Sinotrechiama imitator is een keversoort uit de familie van de loopkevers (Carabidae). De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 2003 door Belousov & Kabak.

title: Sinotrechiama imitator

wikitext:
{{Taxobox insect
| titelweergave = cursief
| naam = ''Sinotrechiama imitator''
| afbeelding =
| afbeeldingtekst =
| orde = [[Kevers|Coleoptera]] (Kevers)
| familie = [[Loopkevers|Carabidae]] (Loopkevers)
| onderfamilie = [[Trechinae]]
| geslacht = ''[[Sinotrechiama]]''
| w-naam = ''Sinotrechiama imitator''
| auteur = Belousov & Kabak
| datum = 2003
| haakjes =
| species =
| commons =
}}
'''''Sinotrechiama imitator''''' is een [[kevers|kever]]soort uit de familie van de [[Loopkevers|loopkevers (Carabidae)]].<ref>Anichtchenko A. et al., (editors): [https://carabidae.org/search?rank=0&text=Sinotrechiama+imitator Carabidae of the World] (bezocht: 20 tot 28 maart 2013)</ref> De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 2003 door Belousov & Kabak.

{{Appendix}}
{{beginnetje|biologie|2013|03|28}}

[[Categorie:Loopkevers]]

title: Sinotrechiama imitator

Familie: Carabidae (Loopkevers)

Onderfamilie: Trechinae

Geslacht: Sinotrechiama

title: Soort


text:
# Knack (computerspel)
Knack is een beat 'em up-platformspel ontwikkeld door SCE Japan Studio voor de PlayStation 4. Het spel werd uitgebracht in Europa door Sony Computer Entertainment op 29 november 2013.
In het spel ontdekt de hoofdpersoon Knack dat hij ijs, metalen en andere stoffen in zijn lichaam kan integreren, hierdoor krijgt hij nieuwe vaardigheden des te verder de speler in het spel komt. De ontwerper van het spel beschrijft het spel als "een combinatie van Crash Bandicoot en Katamari Damacy met een vleugje God of War".

## Knack's Quest
Om de lancering van het spel te promoten werd het gratis mobiele spel Knack's Quest uitgebracht op 6 november 2013. Het puzzelspel werd uitgebracht voor iOS en Android. Spelers kunnen verbinding maken met het PlayStation Network om zo speciale relikwieën vrij te spelen in de PlayStation-versie.

title: Knack (computerspel)

wikitext:
{{Infobox computerspel
| naam               = Knack
| afbeelding         =
| onderschrift       =
| afbeeldingbreedte  =
| cover-op-enwp      = Knack.jpg
| bedenker           =
| ontwerper          = [[Mark Cerny]]
| ontwikkelaar       = [[SCE Japan Studio]]
| uitgever           = [[Sony Computer Entertainment]]
| muziek             = [[James Dooley]]
[[Wataru Hokoyama]]
[[Matthew Margeson]]
| status             =
| uitgebracht        = {{US-VLAG}} 15 november 2013
{{EU-VLAG}} 29 november 2013
{{JP-VLAG}} 22 februari 2014
| gestopt            =
| betaversie         =
| versie             =
| licentie           =
| genre              = [[Beat 'em up]], [[Platformspel|platform]]
| modes              = [[Singleplayer]], [[multiplayer]]
| engine             =
| taal               =
| rating             =
| platform           = [[PlayStation 4]]
| media              =
| systeemvereisten   =
| spelserie          =
| basisspel          =
| uitbreiding        =
| verzamelpakket     =
| voorloper          =
| vervolg            = [[Knack II]]
| website            = http://nl.playstation.com/knack/
| afbeelding2        =
| onderschrift2      =
}}

'''Knack''' is een [[beat 'em up]]-[[Platformspel|platform]][[Computerspel|spel]] ontwikkeld door [[SCE Japan Studio]] voor de [[PlayStation 4]]. Het spel werd uitgebracht in Europa door [[Sony Computer Entertainment]] op 29 november 2013.

In het spel ontdekt de hoofdpersoon Knack dat hij ijs, metalen en andere stoffen in zijn lichaam kan integreren, hierdoor krijgt hij nieuwe vaardigheden des te verder de speler in het spel komt. De ontwerper van het spel beschrijft het spel als "een combinatie van [[Crash Bandicoot]] en [[Katamari Damacy]] met een vleugje [[God of War (computerspelserie)|God of War]]".

== Knack's Quest ==
Om de lancering van het spel te promoten werd het gratis mobiele spel Knack's Quest uitgebracht op 6 november 2013. Het [[puzzelspel]] werd uitgebracht voor [[IOS (Apple)|iOS]] en [[Android (besturingssysteem)|Android]]. Spelers kunnen verbinding maken met het [[PlayStation Network]] om zo speciale relikwieën vrij te spelen in de PlayStation-versie.

== Externe link ==
* [https://web.archive.org/web/20131212230940/http://nl.playstation.com/knack/ Website van Knack]

{{Appendix|2=
* {{Bronvermelding anderstalige Wikipedia|taal=en|titel=Knack (video game)|oldid=584426414|datum=20131210}}
}}

[[Categorie:Computerspel uit 2013]]
[[Categorie:Computerspel uit 2014]]
[[Categorie:PlayStation 4-spel]]
[[Categorie:Platformspel]]

title: Knack

Ontwerper: Mark Cerny

Ontwikkelaar: SCE Japan Studio

Uitgever: Sony Computer Entertainment

Muziek: James Dooley · Wataru Hokoyama · Matthew Margeson

Uitgebracht: 15 november 2013 · 29 november 2013 · 22 februari 2014

Genre: Beat 'em up, platform

Spelmodus: Singleplayer, multiplayer

Platform: PlayStation 4

title: Navigatie

Vervolg: Knack II


text:
# Slag bij Milaan
In de Slag bij Milaan bevochten twee Romeinse legers elkaar. Het ene leger stond onder bevel van keizer Gallienus en later Claudius, het andere werd geleid door de rebellerende commandant Aureolus.

## Achtergrond
In 268 vocht Gallienus tegen de Goten en Herulen die het Romeinse Rijk tot in de Balkan waren binnengedrongen. In de Naissus versloeg hij de invallers in een grote veldslag. Kort daarop bereikte hem het bericht dat het leger in Noord-Italië in opstand was gekomen en de zijde van Postumus, zijn opponent in Gallië, had gekozen. Dit opstandige leger werd aangevoerd door Aureolus en bevond zich in de buurt van Milaan.

## De veldslag
Gallienus bereikte spoedig Milaan en versloeg Aureolus vlak buiten de stadsmuren. Deze trok zich met zijn leger terug in de stad en Gallienus bereidde zich voor op een beleg. Voor Gallienus zag het ernaar uit dat de overwinning nog maar een kwestie van tijd zou zijn, maar hij kreeg in zijn eigen kamp te maken met een opstand. Zijn generaals Claudius, Aurelianus, Heraclianus, Marcianus en, Cecropius spanden tegen hem samen. Gallienus werd in een val gelokt en door de samenzweerders vermoord. Zij kozen Claudius uit hun midden tot keizer. Onder diens aanvoering werd het beleg van Milaan voortgezet totdat de opstandelingen zich overgaven. Aureolus werd gedood en zijn soldaten kregen zware straffen opgelegd.

title: Slag bij Milaan

wikitext:
{{Zie artikel|Zie ook [[Slag bij Mediolanum]] in 259}}

In de '''Slag bij Milaan''' bevochten twee Romeinse legers elkaar. Het ene leger stond onder bevel van keizer [[Gallienus]] en later [[Claudius II|Claudius]], het andere werd geleid door de rebellerende commandant [[Manius Acilius Aureolus|Aureolus]].

==Achtergrond==
In [[268]] vocht Gallienus tegen de [[Goten]] en [[Herulen]] die het [[Romeinse Rijk]] tot in de [[Balkan (schiereiland)|Balkan]] waren binnengedrongen. In de [[slag bij Naissus|Naissus]] versloeg hij de invallers in een grote veldslag. Kort daarop bereikte hem het bericht dat het leger in Noord-[[Italië]] in opstand was gekomen en de zijde van [[Postumus]], zijn opponent in [[Gallië]], had gekozen. Dit opstandige leger werd aangevoerd door Aureolus en bevond zich in de buurt van [[Milaan (stad)|Milaan]].

==De veldslag==
Gallienus bereikte spoedig Milaan en versloeg Aureolus vlak buiten de stadsmuren. Deze trok zich met zijn leger terug in de stad en Gallienus bereidde zich voor op een beleg. Voor Gallienus zag het ernaar uit dat de overwinning nog maar een kwestie van tijd zou zijn, maar hij kreeg in zijn eigen kamp te maken met een opstand. Zijn generaals Claudius, [[Aurelianus]], [[Heraclianus (praefectus praetorio)|Heraclianus]], [[Marcianus (generaal)|Marcianus]] en, [[Cecropius]] spanden tegen hem samen. Gallienus werd in een val gelokt en door de samenzweerders vermoord. Zij kozen Claudius uit hun midden tot keizer. Onder diens aanvoering werd het beleg van Milaan voortgezet totdat de opstandelingen zich overgaven. Aureolus werd gedood en zijn soldaten kregen zware straffen opgelegd.

==Bronnen==
* [[Aurelius Victor]], ''Liber de Caesaribus''
* [[Zosimus (historicus)|Zosimus]]

{{Navigatie Romeinse Oorlogen}}

{{DEFAULTSORT:Slag Milaan}}
[[Categorie:Romeinse veldslag|Milaan]]
[[Categorie:Romeinen in Italië]]
[[Categorie:Geschiedenis van Milaan]]
[[Categorie:Geschiedenis van Lombardije]]
[[Categorie:Veldslag in Italië|Milaan]]
[[Categorie:Veldslag in de 3e eeuw|Mil]]
[[Categorie:260-269]]


text:
# Ithomia bolivari
Ithomia bolivari is een vlinder uit de familie Nymphalidae. De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1913 door William Schaus.

title: Ithomia bolivari

wikitext:
{{Taxobox vlinder
| naam = ''Ithomia bolivari''
| titelweergave = cursief
| afbeelding =
| familie = [[Nymphalidae]]
| onderfamilie = [[Danainae]]
| geslacht = ''[[Ithomia]]''
| w-naam = ''Ithomia bolivari''
| auteur = Schaus
| datum = 1913
| haakjes =
| commons =
| species =
}}

'''''Ithomia bolivari''''' is een [[vlinders|vlinder]] uit de familie [[Nymphalidae]].<ref>{{Brontabel|9999-Lepindex}}</ref> De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1913 door [[William Schaus]].

{{Appendix}}
{{beginnetje|biologie|2013|04|01}}

[[Categorie:Ithomia|bolivari]]

title: Ithomia bolivari

Orde: Lepidoptera (Vlinders)

Familie: Nymphalidae

Onderfamilie: Danainae

Geslacht: Ithomia

title: Soort


text:
# De tuin van Daubigny
De tuin van Daubigny is de titel van drie schilderijen en een schets van Vincent van Gogh. De schilderijen behoren tot de laatste die hij maakte (in juni en juli 1890).

## Afbeelding
De werken tonen de tuin van een huis dat de schilder Charles-François Daubigny, die door Van Gogh zeer bewonderd werd, had laten bouwen in de Franse plaats Auvers. Daubigny heeft nooit in dit huis gewoond. Zijn echtgenote Marie-Sophie Garnier Daubigny ging er wel wonen, vlak voor het overlijden van haar echtgenoot. Zij woonde er nog steeds toen Van Gogh er de tuin kwam schilderen.
Van de schilderijen bestaan drie versies en zijn niet door Van Gogh gesigneerd.
- De versie in het Van Gogh Museum in Amsterdam. Dit is de eerste die hij schilderde. Van Gogh schilderde hier een ander deel van de tuin dan in de andere schilderijen. (grootte 51 x 51,2 cm).

- De versie met op de voorgrond een zwarte kat. Dit werk, een studie, en het tweede dat hij schilderde is in bezit van de Rudolf Staechelin Family Foundation en is in langdurig bruikleen gegeven aan Kunstmuseum Basel (afmeting 50 x 101,5 cm). Dit schilderij bevat rechtsonder de door Van Gogh geschreven tekst Le jardin de Daubigny, waaraan de titel van beide schilderijen is ontleend.

- Ook het laatste schilderij is een studie en toonde eerder ook een zwarte kat, maar deze is na de dood van Van Gogh overgeschilderd. Het schilderij bevindt zich, in bruikleen, in Hiroshima Museum of Art (afmeting 53 x 103 cm).

In een brief die Van Gogh op 23 juli 1890 schreef, noemde hij het werk en maakte hij tevens een schets.
Van Gogh maakte eerder, in juni, een ander schilderij van de tuin van Daubigny. Het toont een ander deel van de tuin. Dit doek bevindt zich in de collectie van het Van Gogh Museum in Amsterdam.

title: De tuin van Daubigny

wikitext:
{{Infobox schilderij
| afbeelding=WLANL - artanonymous - Daubigny's Garden.jpg
| titel=De tuin van Daubigny
| kunstenaar=[[Vincent van Gogh]]
| jaar=[[1890]]
| type=[[Olieverf]] op [[Schildersdoek|doek]]
| hoogte=51
| breedte=51,2
| diameter =
| plaats=[[Amsterdam]], [[Nederland]]
| museum=[[Van Gogh Museum]]
}}
{{Infobox schilderij
| afbeelding=Vincent Willem van Gogh 021.jpg
| titel=De tuin van Daubigny
| kunstenaar=[[Vincent van Gogh]]
| jaar=[[1890]]
| type=[[Olieverf]] op [[Schildersdoek|doek]]
| hoogte=50
| breedte=101,5
| diameter =
| plaats=[[Basel]], [[Zwitserland]]
| museum=[[Kunstmuseum Basel]]
}}
{{Infobox schilderij
| afbeelding=Vincent Willem van Gogh 021.jpg
| titel=De tuin van Daubigny
| kunstenaar=[[Vincent van Gogh]]
| jaar=[[1890]]
| type=[[Olieverf]] op [[Schildersdoek|doek]]
| hoogte=53
| breedte=103
| diameter =
| plaats=[[Hiroshima (stad)|Hiroshima]], [[Japan]]
| museum=[[Hiroshima Museum of Art]]
}}

'''''De tuin van Daubigny''''' is de titel van drie schilderijen en een schets van [[Vincent van Gogh]]. De schilderijen behoren tot de laatste die hij maakte (in juni en juli 1890).

== Afbeelding ==
De werken tonen de tuin van een huis dat de schilder [[Charles-François Daubigny]], die door Van Gogh zeer bewonderd werd, had laten bouwen in de Franse plaats [[Auvers-sur Oise|Auvers]]. Daubigny heeft nooit in dit huis gewoond. Zijn echtgenote Marie-Sophie Garnier Daubigny ging er wel wonen, vlak voor het overlijden van haar echtgenoot. Zij woonde er nog steeds toen Van Gogh er de tuin kwam schilderen.<ref>''"Daubigny's Garden" by Vincent van Gogh'', Hiroshima Museum of Art/KIBI International University, 2008, p. 75</ref>

Van de schilderijen bestaan drie versies en zijn niet door Van Gogh gesigneerd.
* De versie in het [[Van Gogh Museum]] in Amsterdam. Dit is de eerste die hij schilderde. Van Gogh schilderde hier een ander deel van de tuin dan in de andere schilderijen. (grootte 51 x 51,2 cm).

* De versie met op de voorgrond een zwarte kat. Dit werk, een studie, en het tweede dat hij schilderde is in bezit van de Rudolf Staechelin Family Foundation en is in langdurig bruikleen gegeven aan [[Kunstmuseum Basel]] (afmeting 50 x 101,5 cm). Dit schilderij bevat rechtsonder de door Van Gogh geschreven tekst ''Le jardin de Daubigny'', waaraan de titel van beide schilderijen is ontleend.

* Ook het laatste schilderij is een studie en toonde eerder ook een zwarte kat, maar deze is na de dood van Van Gogh overgeschilderd. Het schilderij bevindt zich, in bruikleen, in [[Hiroshima Museum of Art]] (afmeting 53 x 103 cm).

In een brief die Van Gogh op 23 juli 1890 schreef, noemde hij het werk en maakte hij tevens een schets.

Van Gogh maakte eerder, in juni, een ander schilderij van de tuin van Daubigny. Het toont een ander deel van de tuin. Dit doek bevindt zich in de collectie van het [[Van Gogh Museum]] in Amsterdam.

== Zie ook ==
* [[Lijst van schilderijen van Vincent van Gogh]]

== Externe link ==
* [http://www.vggallery.com/letters/sketches//p_2106.htm Schets in brief van 'De tuin van Daubigny']

{{Appendix}}

{{Navigatie oeuvre Vincent van Gogh}}

{{DEFAULTSORT:Tuin}}
[[Categorie:Werk van Vincent van Gogh]]
[[Categorie:Schilderij in het Van Gogh Museum]]

title: De tuin van Daubigny

Kunstenaar: Vincent van Gogh

Techniek: Olieverf op doek

Museum: Van Gogh Museum

Locatie: Amsterdam, Nederland

Portaal: Kunst & Cultuur

title: De tuin van Daubigny

Museum: Kunstmuseum Basel

Locatie: Basel, Zwitserland

title: De tuin van Daubigny

Museum: Hiroshima Museum of Art

Locatie: Hiroshima, Japan


text:
# Ministerie van Binnenlandse Zaken (Suriname)
Het Ministerie van Binnenlandse Zaken (Min BiZa) van Suriname is een overheidsorgaan dat belast is met binnenlandse aangelegenheden en bestuur.
De taken van het ministerie werden in 1991 door De Nationale Assemblée vastgesteld en kende daarna nog enkele aanpassingen. Enkele van de verantwoordelijkheidsgebieden zijn het administratiefrechtelijke verkeer, overheidspersoneelsbeleid, burgerlijke stand, verkiezingen, legitimatiebewijzen en emancipatie. Ook neemt het resterende taken op zich die niet onder de verantwoordelijkheid vallen van andere ministeries.

wikitext:
{{Infobox ministerie
| naam                = Ministerie van Binnenlandse Zaken
| altnaam             =
| logo                =
| logobreedte         =
| afbeelding          = Ministerie van Binnenlandse Zaken van Suriname.jpg
| onderschrift        =
| land                = [[Suriname]]
| adres               = Wilhelminastraat 3, [[Paramaribo]]
| opgericht           = 1991
| opgeheven           =
| voorloper           =
| opgegaan            =
| website             = [https://www.gov.sr/ministerie-van-biza/welkom.aspx website]
| portaal             = Suriname
}}
Het '''Ministerie van Binnenlandse Zaken''' (Min BiZa) van [[Suriname]] is een overheidsorgaan dat belast is met binnenlandse aangelegenheden en bestuur.

De taken van het ministerie werden in 1991 door [[De Nationale Assemblée]] vastgesteld en kende daarna nog enkele aanpassingen. Enkele van de verantwoordelijkheidsgebieden zijn het administratiefrechtelijke verkeer, overheidspersoneelsbeleid, burgerlijke stand, verkiezingen, legitimatiebewijzen en emancipatie. Ook neemt het resterende taken op zich die niet onder de verantwoordelijkheid vallen van andere ministeries.

== Ministers ==
{{Zie ook|Zie de [[Lijst van Surinaamse ministers van Binnenlandse Zaken|lijst van ministers]] voor een overzicht}}

== Externe link ==
* [https://gov.sr/ministeries/ministerie-van-binnenlandse-zaken/ Officiële website]

{{Appendix|2=
* De Nationale Assemblée, [https://www.dna.sr/media/18325/besluit_taakomschrijving_departementen_1991.pdf Staatsbesluit van 10 oktober 1991, houdende instelling en taakomschrijving van Departementen van Algemeen Bestuur], artikel 7
* Staatsblad van de Republiek Suriname, [https://www.gov.sr/media/105004/taakomschrijving_departementen_2_dec_2010.pdf Resolutie], 2 december 2010, artikel 7
}}
{{Navigatie ministers Suriname}}
{{Navigatie politiek Suriname}}
{{Coor title dms|5|49|47.97|N|55|8|46.15|W|scale:1563_region:SR}}

[[Categorie:Surinaams ministerie|Binnenlandse Zaken]]

title: Geschiedenis

title: Algemeen

Land: Suriname

Adres: Wilhelminastraat 3, Paramaribo


text:
# William Elgin Swinton
William Elgin Swinton (Kirkcaldy, 30 september 1900 – Toronto, 12 juni 1994) was een Schots paleontoloog.

## Biografie
William Swinton was de zoon van William Wilson Swinton jr, een schipper, en Rachel Cargill. Hij had een jongere zus Mary. Hij kreeg zijn middelbare-schoolopleiding in Glenalmond. Hij studeerde vanaf 1917 aan de Universiteit van Glasgow en nam in 1920 deel aan een expeditie naar Spitsbergen. Tussen 1922 en 1924 was hij assistent geologie. In 1924 werd hij benoemd als conservator fossiele reptielen aan het British Museum (Natural History). In 1931 promoveerde hij in Glasgow. Hij was huisleraar van koningin Elizabeth.
Tijdens de Tweede Wereldoorlog diende hij als luitenant-commandeur bij de inlichtingendienst van de Britse marine; hij was toen de commandant van Ian Fleming.
In Londen schreef hij een groot aantal museumgidsen en boeken, vooral populair-wetenschappelijke, over paleontologie: The Dinosaurs (1934), A Guide to the Fossil Birds (1934), The Science of Living Things (1935), The Corridor of Life (1948), The Wonderful World of Prehistoric Animals (1952), Fossil Amphibians and Reptiles (1954) en Digging for Dinosaurs (1964). Zijn boeken werden in vele talen vertaald en zo had hij een enorme invloed op de publieke perceptie van dinosauriërs in het midden van de twintigste eeuw. Zijn ideeën over het onderwerp waren echter toen al erg ouderwets en naar huidige inzichten zeer onvolkomen. Eind jaren vijftig deed hij mee aan een beklimming van de Mount Everest, maar hij kwam niet tot de top. In 1959 kreeg hij de Darwin Medal.
In 1961 vertrok Swinton bij het BMNH en ging werken in Canada als professor zoölogie bij de Universiteit van Toronto. Hij fungeerde mede als directeur biologie bij het Royal Ontario Museum. Hij werd benoemd tot Fellow of the Royal Society of Canada. Zijn laatste aanstelling tot 1979 was als buitengewoon hoogleraar bij de Queen's University in Kingston. Swinton bleef ongehuwd en had geen kinderen.

title: William Elgin Swinton

wikitext:
'''William Elgin Swinton''' ([[Kirkcaldy]], [[30 september]] [[1900]] – [[Toronto]], [[12 juni]] [[1994]]) was een Schots [[paleontoloog]].

== Biografie ==
William Swinton was de zoon van William Wilson Swinton jr, een [[schipper]], en Rachel Cargill. Hij had een jongere zus Mary. Hij kreeg zijn middelbare-schoolopleiding in [[Glenalmond]]. Hij studeerde vanaf 1917 aan de [[Universiteit van Glasgow]] en nam in 1920 deel aan een expeditie naar [[Spitsbergen (eiland)|Spitsbergen]]. Tussen 1922 en 1924 was hij assistent [[geologie]]. In 1924 werd hij benoemd als conservator fossiele reptielen aan het [[Natural History Museum|British Museum (Natural History)]]. In 1931 promoveerde hij in [[Glasgow]]. Hij was huisleraar van [[Elizabeth II van het Verenigd Koninkrijk|koningin Elizabeth]].

Tijdens de [[Tweede Wereldoorlog]] diende hij als luitenant-commandeur bij de inlichtingendienst van de [[Britse marine]]; hij was toen de commandant van [[Ian Fleming]].

In Londen schreef hij een groot aantal museumgidsen en boeken, vooral populair-wetenschappelijke, over paleontologie: ''The Dinosaurs'' (1934), ''A Guide to the Fossil Birds'' (1934), ''The Science of Living Things'' (1935), ''The Corridor of Life'' (1948), ''The Wonderful World of Prehistoric Animals'' (1952), ''Fossil Amphibians and Reptiles'' (1954) en ''Digging for Dinosaurs'' (1964). Zijn boeken werden in vele talen vertaald en zo had hij een enorme invloed op de publieke perceptie van [[dinosauriërs]] in het midden van de twintigste eeuw. Zijn ideeën over het onderwerp waren echter toen al erg ouderwets en naar huidige inzichten zeer onvolkomen. Eind jaren vijftig deed hij mee aan een beklimming van de [[Mount Everest]], maar hij kwam niet tot de top. In 1959 kreeg hij de [[Darwin Medal]].

In 1961 vertrok Swinton bij het BMNH en ging werken in [[Canada]] als professor [[zoölogie]] bij de [[Universiteit van Toronto]]. Hij fungeerde mede als directeur biologie bij het [[Royal Ontario Museum]]. Hij werd benoemd tot [[Fellow of the Royal Society of Canada]]. Zijn laatste aanstelling tot 1979 was als buitengewoon hoogleraar bij de [[Queen's University]] in [[Kingston (Ontario)|Kingston]]. Swinton bleef ongehuwd en had geen kinderen.

==Literatuur==
*Wolfgang Saxon, 1994, "W. E. Swinton, 93; Dinosaur Authority Wrote Textbooks", ''New York Times'' 17 juni 1994

{{Bibliografische informatie}}
{{DEFAULTSORT:Swinton, William Elgin}}
[[Categorie:Brits paleontoloog]]


text:
# Glans carpenteri
Glans carpenteri is een tweekleppigensoort uit de familie van de Carditidae. De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1922 door Lamy.

title: Glans carpenteri

wikitext:
{{Taxobox
| titelweergave = cursief
| naam = ''Glans carpenteri''
| afbeelding =
| rijk = [[Dieren (biologie)|Animalia]] (Dieren)
| stam = [[Weekdieren|Mollusca]] (Weekdieren)
| klasse = [[Tweekleppigen|Bivalvia]] (Tweekleppigen)
| orde = [[Carditida]]
| familie = [[Carditidae]]
| geslacht = ''[[Glans (geslacht)|Glans]]''
| auteur = Lamy
| datum = 1922
| haakjes = ja
| worms = 504908
}}
'''''Glans carpenteri''''' is een [[tweekleppigen|tweekleppigensoort]] uit de familie van de [[Carditidae]].<ref>Huber, M. (2012). <i>Glans carpenteri</i> (Lamy, 1922). Geraadpleegd via:  World Register of Marine Species op http://www.marinespecies.org/aphia.php?p=taxdetails&id=504908</ref> De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1922 door Lamy.

{{Appendix}}
{{beginnetje|biologie|2013|03|09}}

[[Categorie:Carditidae]]

title: Glans carpenteri

Stam: Mollusca (Weekdieren)

Klasse: Bivalvia (Tweekleppigen)

Orde: Carditida

Familie: Carditidae

Geslacht: Glans

title: Soort


text:
# Thomas De Quincey (schrijver)
Thomas De Quincey (Manchester, 15 augustus 1785 – Edinburgh, 8 december 1859) was een Engels schrijver en intellectueel, het best bekend om zijn Confessions of an English Opium-Eater (1821).

title: Thomas De Quincey (schrijver)

wikitext:
{{Infobox auteur
| naam              = Thomas De Quincey
| afbeelding        = Thomas de Quincey - Project Gutenberg eText 16026.jpg
| onderschrift      = Thomas De Quincey, frontispiece van ''Revolt of the Tartars''
| citaat            =
| volledige naam    = Thomas Penson De Quincey
| pseudoniem        =
| beter-bekend-als  =
| bijnaam           =
| genoemd           =
| geboren           = 15 augustus 1785
| geboorteplaats    = [[Manchester]]
| overleden         = 8 december 1859
| overlijdensplaats = [[Edinburgh]]
| land              = [[Koninkrijk Groot-Brittannië]]
| religie           =
| beroep            = Schrijver, essayist, vertaler
| jaren-actief      = 1818-1859
| genre             = [[Roman (literatuur)|Roman]], [[essay]]
| stroming          = [[Autobiografie|Autobiografisch]], [[historische roman|historisch]], [[reisverhaal]]
| invloeden         =
| thema             =
| bekende-werken    = ''Confessions of an English Opium-Eater'', ''The Logic of the Political Economy'', ''Suspiria de Profundis''
| uitgeverij        =
| onderscheiding    =
| dbnl              =
| handtekening      =
| website           =
| lijst             =
| ander portaal     =
| portaal2          =
| portaal3          =
}}
[[Bestand:Thomas de Quincey - Project Gutenberg eText 19222.jpg|thumb|250px|Thomas De Quincey uit ''Modern English Books of Power'', door George Hamlin Fitch]]
'''Thomas De Quincey''' ([[Manchester]], [[15 augustus]] [[1785]] – [[Edinburgh]], [[8 december]] [[1859]]) was een [[Engeland|Engels]] schrijver en intellectueel, het best bekend om zijn ''Confessions of an English Opium-Eater'' (1821).<ref>{{aut|Horace Ainsworth Eaton|Eaton, H.A.}} (1936): ''Thomas De Quincey. A Biography'', Oxford University Press</ref><ref>{{aut|Grevel Lindop|Lindop, G.}} (1981): ''The Opium-Eater. A Life of Thomas De Quincey'', J.M. Dent & Sons</ref>

== Bibliografie (selectie) ==
[[File:De Quincey - Logic of political economy, 1844 - 5488076.tif|thumb|''Logic of political economy'', 1844]]
* ''Confessions of an English Opium-Eater'', 1822
* ''On the Knocking at the Gate in Macbeth'', 1823
* ''Walladmor'', 1825
* ''On Murder Considered as one of the Fine Arts'', 1827
* ''Klosterheim, or The Masque'', 1832
* ''Lake Reminscences'', 1834-40
* ''The revolt of the Tartars 1837
* ''The Logic of the Political Economy'', 1844
* ''Suspiria de Profundis'', 1845 - verfilmd als de ''Drie Moeders Trilogie ([[Suspiria (1977)|Suspiria]], [[Inferno (1980)|Inferno]]'' en ''[[The Mother of Tears]])'' van regisseur [[Dario Argento]]
* ''The English Mail-Coach'', 1849
* ''Autobiographical Sketches'', 1853
* ''Selections Grave and Gay, from the Writings, Published and Unpublished, by Thomas De Quincey'', 1853-1860 (14 vols.)
* ''Romances and Extravaganzas'', 1877
* ''Collected Writings'', 1889
* ''Uncollected Writings'', 1890
* ''The Posthumous Works'', 1891-93
* ''Memorials'', 1891
* ''Literary Criticism'', 1909
* ''The Diary'', 1927
* ''Selected Writings'', 1937
* ''New Essays'', 1966
* ''The Works of Thomas De Quincey'', 21 vols (London: Pickering and Chatto, 2000-2003) [De meest recente wetenschappelijke editie]

== Noten ==
{{References}}

{{Bibliografische informatie}}

== Externe links ==
* [http://en.wikiquote.org/wiki/Thomas_De_Quincey Wikiquote]
* [https://web.archive.org/web/20131225015202/http://www.queensu.ca/english/tdq/index.html Thomas De Quincey Homepage, Maintained by Dr Robert Morrison]
* [https://web.archive.org/web/20060222084734/http://wsrv.clas.virginia.edu/~bpn2f/opium.htm website Hypertext uittreksels van De Quincey]
* [http://essays.quotidiana.org/dequincey/ Essays door Thomas De Quincey op Quotidiana.org]

== Online teksten ==
* [[Project Gutenberg]] e-teksten van [http://onlinebooks.library.upenn.edu/webbin/gutbook/author?name=De%20Quincey%2c%20Thomas Enkele werken van Thomas De Quincey]
* [[Wikisource]] : [[Wikisource:Les Derniers jours d'Emmanuel Kant|Les Derniers jours d'Emmanuel Kant, vertaald in het Frans door Marcel Schwob]]
* [https://web.archive.org/web/20070613173225/http://supervert.com/elibrary/thomas_de_quincey Thomas De Quincey elibrary PDFs van ''Confessions of an English Opium-Eater'', ''On Murder Considered as One of the Fine Arts'', en ''The Literature of Knowledge and the Literature of Power'']
*[http://www.gutenberg.org/files/16026/16026-h/16026-h.htm '' The revolt of the Tartars '']

{{DEFAULTSORT:De Quincey, Thomas}}
[[Categorie:Brits schrijver]]

title: Algemene informatie

Volledige naam: Thomas Penson De Quincey

Geboren: 15 augustus 1785

Geboorteplaats: Manchester

Overleden: 8 december 1859

Overlijdensplaats: Edinburgh

Geboorteland: Koninkrijk Groot-Brittannië

Beroep: Schrijver, essayist, vertaler

title: Werk

Genre: Roman, essay

Bekende werken: Confessions of an English Opium-Eater, The Logic of the Political Economy, Suspiria de Profundis


text:
# Rood vlees
Rood vlees is een benaming voor het spiervlees van zoogdieren, zoals runderen, varkens (onder andere wilde zwijnen), schapen, geiten en paarden.
Rood vlees onderscheidt zich van wit vlees en van orgaanvlees:
- Wit vlees is het spiervlees van pluimvee, ander gevogelte, en reptielen. Het onderscheidt zich van rood vlees door een lagere concentratie myoglobine in spiervezels. De rode kleur van myoglobine zorgt voor de kleur.
- Orgaanvlees is het vlees van de inwendige organen (de ingewanden) van een geslacht dier.

Rood vlees bevat relatief veel myoglobinerijke dunne 'slow twitch' spiervezels (type I spiervezels) met hoge aerobe capaciteit (met veel mitochondriën), die langdurig kunnen werken, zonder rustperiode. Dit spierweefsel wordt vaak gebruikt voor langdurige activiteiten als wandelen, staan of vliegen.
Wit vlees is relatief rijk aan brede 'fast twitch' vezels (type II spiervezels) met hoge anaerobe capaciteit, die in het algemeen in korte, snelle uitbarstingen werken. Het bevat relatief veel glycogeen (dat licht van kleur is) en relatief weinig myoglobine.
In een culinaire of culturele context is rood vlees donkerder gekleurd vlees, in tegenstelling tot wit vlees. Het vlees van jonge zoogdieren, zoals kalveren, lammeren en biggen wordt in gastronomische kringen beschouwd als wit, terwijl het vlees van eenden, duiven, struisvogels, emoes en ganzen soms onder rood vlees wordt geklasseerd. Vlees van kip of kalkoen heeft vaak meer myoglobine dan kalfsvlees of varkensvlees.

## Gezondheidsrisico's
Studies hebben uitgewezen dat er gezondheidsrisico's kleven aan de frequente consumptie van rood vlees, waaronder verschillende vormen van kanker (zoals maag-, blaas-, darmkanker en prostaatkanker), hart- en vaatziekten, diabetes, hypertensie, artritis en obesitas.
In maart 2012 verscheen een Amerikaanse studie, waarin geconcludeerd werd dat het dagelijks eten van rood vlees de levensverwachting kan bekorten. In 2018 publiceerde het WCRF een onderzoek waarin aangetoond werd dat rood vlees (evenals bewerkt vlees) het risico op darmkanker verhoogt.
Het alfa-galsyndroom is een allergische reactie na het eten van rood vlees door mensen die via een tekenbeet met galactose-alfa-1,3-galactose besmet zijn.
Het heemijzer dat vlees een rode kleur geeft, beschadigt de darmwand met uiteindelijk wondjes tot gevolg. Als die niet genezen, kunnen het tumoren worden. Het Nederlandse Voedingscentrum adviseert om die reden om wekelijks niet meer dan driehonderd gram rood vlees te verorberen.

title: Rood vlees

wikitext:
[[Bestand:Standing-rib-roast-MCB.jpg|thumb|[[Rundvlees]]]]
[[Bestand:Roast beef.jpg|thumb|[[Rosbief]]]]
'''Rood vlees''' is een benaming voor het spiervlees van [[zoogdieren]], zoals [[rundvlees|runderen]], [[varkensvlees|varkens]] (onder andere [[wild zwijn|wilde zwijnen]]), [[Lamsvlees en schapenvlees|schapen]], [[geit]]en en [[paardenvlees|paarden]].<ref name="WHO 2015">{{Citeer web | url = http://www.who.int/features/qa/cancer-red-meat/en/ | title = Q&A on the carcinogenicity of the consumption of red meat and processed meat | bezochtdatum = 2017-08-09 | author = World Health Organization | auteurlink = Wereldgezondheidsorganisatie | year = 2015 | month = oktober | publisher = World Health Organization | language = en | archiefurl = https://web.archive.org/web/20170727113452/http://www.who.int/features/qa/cancer-red-meat/en/ | archiefdatum = 2017-07-27 | dead-url = no}}</ref><ref name="Brehm 2015">{{Citeer boek | editors = Brehm BA | date = 2015 | title = Nutrition - Science, issues and applications | publisher = Greenwood | accessdate = 2017-08-09 | pages = 981 p. | language = en | ISBN = 978-1-4408-2850-8}}</ref>

Rood vlees onderscheidt zich van wit vlees en van orgaanvlees:
* Wit vlees is het spiervlees van [[pluimvee]], ander [[Gevogelte (culinair)|gevogelte]], en [[reptielen]]. Het onderscheidt zich van rood vlees door een lagere concentratie [[myoglobine]] in [[spiervezel]]s. De rode kleur van myoglobine zorgt voor de kleur.
* [[Orgaanvlees]] is het vlees van de [[Orgaan|inwendige organen]] (de [[ingewanden]]) van een geslacht dier.

Rood vlees bevat relatief veel myoglobinerijke dunne 'slow twitch' spiervezels ([[Spiervezel#Spiervezeltypes|type I spiervezels]]) met hoge [[aeroob|aerobe]] capaciteit (met veel [[mitochondrion|mitochondriën]]), die langdurig kunnen werken, zonder rustperiode. Dit spierweefsel wordt vaak gebruikt voor langdurige activiteiten als wandelen, staan of vliegen.

Wit vlees is relatief rijk aan brede 'fast twitch' vezels ([[Spiervezel#Spiervezeltypes|type II spiervezels]]) met hoge [[anaeroob|anaerobe]] capaciteit, die in het algemeen in korte, snelle uitbarstingen werken. Het bevat relatief veel [[glycogeen]] (dat licht van kleur is) en relatief weinig myoglobine.

In een culinaire of culturele context is rood vlees donkerder gekleurd vlees, in tegenstelling tot wit vlees. Het vlees van jonge zoogdieren, zoals [[Kalf (rund)|kalveren]], [[Lam (schaap)|lammeren]] en [[Varken (tam)|biggen]] wordt in gastronomische kringen beschouwd als wit, terwijl het vlees van [[eenden]], [[Duiven (vogels)|duiven]], [[struisvogel]]s, [[emoe]]s en [[ganzen]] soms onder rood vlees wordt geklasseerd.<ref>[[Oxford English Dictionary]], Second Edition, 1989</ref><ref name="Reinagel 2013">{{Citeer web | url = https://foodandnutrition.org/january-february-2013/color-confusion-identifying-red-meat-white-meat/ | title = Color confusion: Identifying red meat and white meat | bezochtdatum = 2017-08-09 | last = Reinagel | first = Monica | date = 2013-01-02 | publisher = FoodAndNutrition.org | language = en | archiefurl = https://web.archive.org/web/20170809130441/https://foodandnutrition.org/january-february-2013/color-confusion-identifying-red-meat-white-meat/ | archiefdatum = 2017-08-09 | dead-url = ja }}</ref> Vlees van kip of kalkoen heeft vaak meer myoglobine dan kalfsvlees of varkensvlees.

== Gezondheidsrisico's ==
[[Bestand:VOEDING- Waarom kun je van rood vlees en rode wijn kanker krijgen-.webm|thumb|Ellen Kampman (Wageningen University) legt uit hoe uit wetenschappelijk onderzoek is gebleken dat vaak rood vlees eten het risico op kanker vergroot.]]
Studies hebben uitgewezen dat er gezondheidsrisico's kleven aan de frequente consumptie van rood vlees, waaronder verschillende vormen van [[kanker]] (zoals [[maagkanker|maag-]], [[blaaskanker|blaas-]], [[darmkanker]]<ref>''Eating Lots of Red Meat Linked to Colon Cancer'', ''American Cancer Society''</ref><ref>http://www.webmd.com/colorectal-cancer/news/20110523/eating-meat-may-raise-colon-cancer-risk</ref><ref>https://web.archive.org/web/20141112201054/http://www.nutrition411.com/wp-content/uploads/2009/01/G_1066_Meat_How_Much_Red_Meat_Is_Too_Much.doc</ref><ref name="Red meat 'linked to cancer risk'">{{Cite news | url = http://news.bbc.co.uk/2/hi/health/4088824.stm | work=BBC News | title=Red meat 'linked to cancer risk' | date=2005-06-15}}</ref><ref>Sinha, R. et al. “Well-done, grilled red meat increases the risk of colorectal adenomas.” Cancer Research 59.17 (1999): 4320.</ref> en [[prostaatkanker]]),<ref name="aicr">{{Cite book|isbn=9780972252225 | page=116|title=Food, Nutrition, Physical Activity, and the Prevention of Cancer: a Global Perspective}}</ref> [[hart- en vaatziekten]],<ref name="Fraser">Gary Fraser: [http://ajcn.nutrition.org/content/70/3/532s.full Associations between diet and cancer, ischemic heart disease, and all-cause mortality in non-Hispanic white California Seventh-day Adventists]. American Journal of Clinical Nutrition, Vol. 70, No. 3, 532S-538S, September 1999</ref><ref>Science Daily, ''Study Shows Lean Red Meat Can Play A Role In Low-Fat Diet'', 1999, http://www.sciencedaily.com/releases/1999/07/990702075933.htm</ref><ref>{{Cite journal |author=Davidson MH, Hunninghake D, Maki KC, Kwiterovich PO, Kafonek S |title=Comparison of the effects of lean red meat vs lean white meat on serum lipid levels among free-living persons with hypercholesterolemia: a long-term, randomized clinical trial |journal=Arch. Intern. Med. |volume=159 |issue=12 |pages=1331–8 |year=1999 |month=June |pmid=10386509 |doi= 10.1001/archinte.159.12.1331|url=http://www.ncbi.nlm.nih.gov/pubmed/10386509}}</ref> [[Diabetes mellitus|diabetes]],<ref>Song, Y. et al. “A prospective study of red meat consumption and type 2 diabetes in middle-aged and elderly women.” Diabetes Care 27.9 (2004): 2108.</ref><ref>Fung, T. T. et al. “Dietary patterns, meat intake, and the risk of type 2 diabetes in women.” Archives of internal medicine 164.20 (2004): 2235.</ref> [[hypertensie]],<ref name="Fraser"/> [[artritis]]<ref name="Fraser"/><ref>Pattison, D. J. et al. “Dietary risk factors for the development of inflammatory polyarthritis: evidence for a role of high level of red meat consumption.” Arthritis & Rheumatism 50.12 (2004): 3804-3812.</ref> en [[obesitas]].<ref>Schulze, M. B. et al. “Dietary Patterns and Changes in Body Weight in Women.” Obesity 14.8 (2006): 1444-1453.</ref><ref>Halkjær, J et al. “Intake of total, animal and plant protein and subsequent changes in weight or waist circumference in European men and women: the Diogenes project.” International Journal of Obesity (2005) (2010): n. pag.</ref>

In maart 2012 verscheen een Amerikaanse studie, waarin geconcludeerd werd dat het dagelijks eten van rood vlees de [[levensverwachting]] kan bekorten.<ref>[https://web.archive.org/web/20120317083633/http://archinte.ama-assn.org/cgi/content/full/archinternmed.2011.2287 Red Meat Consumption and Mortality] Archives of Internal Medicine</ref> In 2018 publiceerde het WCRF een onderzoek waarin aangetoond werd dat rood vlees (evenals bewerkt vlees) het risico op darmkanker verhoogt.<ref>{{Citeer web |url=https://www.wcrf.org/diet-activity-and-cancer/cancer-types/colorectal-cancer/ |titel=Colorectal cancer {{!}} What causes colorectal cancer? |bezochtdatum=2024-01-24 |werk=WCRF International (2018)|taal=en-US}}</ref>
Het [[alfa-galsyndroom]] is een allergische reactie na het eten van rood vlees door mensen die via een [[tekenbeet]] met galactose-alfa-1,3-galactose besmet zijn.

Het [[heemijzer]] dat vlees een rode kleur geeft, beschadigt de darmwand met uiteindelijk wondjes tot gevolg. Als die niet genezen, kunnen het tumoren worden. Het Nederlandse Voedingscentrum adviseert om die reden om wekelijks niet meer dan driehonderd gram rood vlees te verorberen.<ref>Edwin Timmer [https://www.ad.nl/gezond/witte-bolletjes-zijn-een-plaag-zegt-expert-ellen-juist-vezels-bieden-bescherming-tegen-darmkanker~a7090a5a/ Witte bolletjes zijn een plaag, zegt expert Ellen: ‘Juist vezels bieden bescherming tegen darmkanker’], ad.nl, 10 februari 2025</ref>

{{Appendix}}

{{DEFAULTSORT:Rood vlees}}
[[Categorie:Vlees]]


text:
# 677
Het jaar 677 is het 77e jaar in de 7e eeuw volgens de christelijke jaartelling.

## Gebeurtenissen

### Europa
- Een tweejarige grensoorlog tussen Neustrië en Austrasië wordt door een vredesverdrag beëindigd.

## Religie
- Theodorus I (677-679) volgt Constantijn I op als patriarch van Constantinopel.

## Geboren
- Theudesinda, Fries prinses (waarschijnlijke datum)

## Overleden
- 14 juli - Vincentius Madelgarius (70), Frankisch graaf en monnik

title: 677

wikitext:
{{Zijbalk jaar}}
Het jaar '''677''' is het 77e jaar in de [[7e eeuw]] volgens de [[christelijke jaartelling]].

== Gebeurtenissen ==
=== Europa ===
* Een tweejarige grensoorlog tussen [[Neustrië]] en [[Austrasië]] wordt door een [[vredesverdrag]] beëindigd.

== Religie ==
* [[Lijst van patriarchen van Constantinopel|Theodorus I]] (677-679) volgt [[Lijst van patriarchen van Constantinopel|Constantijn I]] op als [[Oecumenisch patriarchaat van Constantinopel|patriarch]] van [[Constantinopel]].

== Geboren ==
* [[Theudesinda]], Fries prinses (waarschijnlijke datum)

== Overleden ==
* [[14 juli]] - [[Vincentius Madelgarius]] (70), Frankisch graaf en [[Monnik (christendom)|monnik]]

[[Categorie:Jaar|000]]
[[Categorie:670-679| 677]]

Eeuwen: 6e eeuw · 7e eeuw · 8e eeuw

Ab urbe condita: 1430 MCDXXX

Armeense jaartelling: 125 – 126 · ԹՎ ՃԻԵ – ՃԻԶ

Christelijke jaartelling: 677 DCLXXVII

Iraanse jaartelling: 55 – 56 · ۵۵ – ۵۶

Islamitische jaartelling: 57 – 58 · ٥٨ – ٥٧


text:
# Heterandria cataractae
Heterandria cataractae is een straalvinnige vissensoort uit de familie van de levendbarende tandkarpers (Poeciliidae). De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1979 door Rosen.

title: Heterandria cataractae

wikitext:
{{Taxobox straalvinnige
| titelweergave = cursief
| naam = ''Heterandria cataractae''
| afbeelding =
| orde = [[Cyprinodontiformes]]
| familie = [[Poeciliidae]] (Levendbarende tandkarpers)
| geslacht = ''[[Heterandria]]''
| w-naam = ''Heterandria cataractae''
| auteur = Rosen
| datum = 1979
| haakjes =
| commons =
| species =
|status=VU|statusbron=2019|rl-id=125341262}}
'''''Heterandria cataractae''''' is een [[Straalvinnigen|straalvinnige]] [[vissen (dieren)|vissensoort]] uit de familie van de [[levendbarende tandkarpers (Poeciliidae)]].<ref>{{Link FishBase species|genus=Heterandria|species=cataractae|month=02|year=2013}}</ref> De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1979 door Rosen.

{{Appendix}}
{{beginnetje|biologie|2013|02|27}}

[[Categorie:Poeciliidae]]

title: Heterandria cataractae · IUCN-status: Kwetsbaar (2019)

Superklasse: Osteichthyes (Beenvisachtigen)

Klasse: Actinopterygii (Straalvinnigen)

Orde: Cyprinodontiformes

Familie: Poeciliidae (Levendbarende tandkarpers)

Geslacht: Heterandria

title: Soort

Portaal: Biologie · Vissen


text:
# Frederik Spruyt
Frederik Spruyt (Bree, 23 mei 1995) is een Belgisch voetballer die in de verdediging speelt. Momenteel speelt hij voor THES Sport in 1e Amateur].

## Carrière

### KRC Genk
Hij speelde tot 2014 bij de jeugd van eersteklasser KRC Genk. Op 31 januari 2014, de laatste dag van de wintertransferperiode, werd bekend dat hij samen met Willem Ofori tot het einde van het seizoen wordt uitgeleend aan tweedeklasser KFC Dessel Sport. Hij maakte zijn debuut voor Dessel op 8 februari 2014 in de wedstrijd tegen Excelsior Virton, Spruyt speelde de hele wedstrijd. Hij zou in dat half seizoen uiteindelijk 5 wedstrijden spelen.

### Bocholt
In de zomer van 2014 maakte hij transfervrij de overstap naar derdeklasser Bocholter VV nadat zijn contract bij Genk was afgelopen. Hij maakte zijn debuut in de eerste competitiewedstrijd van het seizoen tegen UR La Louvière Centre door in de tweede helft in te vallen.

## Statistieken
| Seizoen         | Club            | Competitie      | Competitie | Competitie | Europees | Europees | Beker | Beker | Totaal | Totaal |
| Seizoen         | Club            | Competitie      | Wed.       | Dlp.       | Wed.     | Dlp.     | Wed.  | Dlp.  | Wed.   | Dlp.   |
| --------------- | --------------- | --------------- | ---------- | ---------- | -------- | -------- | ----- | ----- | ------ | ------ |
| 2013-2014       | KRC Genk        | Eerste klasse   | 0          | 0          | 0        | 0        | 0     | 0     | 0      | 0      |
| 2013-2014       | → Dessel Sport  | Tweede Klasse   | 5          | 0          | 0        | 0        | 0     | 0     | 5      | 0      |
| 2014-2017       | Bocholter VV    | Derde Klasse    | 1          | 0          | 0        | 0        | 0     | 0     | 1      | 0      |
| 2017-heden      | THES Sport      | 1e amateur      |            |            |          |          |       |       |        |        |
| Carrière totaal | Carrière totaal | Carrière totaal | 6          | 0          | 0        | 0        | 0     | 0     | 6      | 0      |

## Internationaal
Hij kwam al uit voor België U16 waar hij 9 interlands voor speelde, België U17 waar hij 6 interlands voor speelde en België U18 waar hij 9 interlands voor speelde en 1 goal wist te maken.

title: Frederik Spruyt

wikitext:
{{Infobox voetballer
| spelernaam                  = Frederik Spruyt
| volledigenaam               =
| afbeelding                  =
| onderschrift                =
| geboortedatum               = [[23 mei]] [[1995]]
| geboortestad                = [[Bree (stad)|Bree]]
| geboorteland                = [[België]]
| lengte                      =
| gewicht                     =
| been                        =
| huidigeclub                 =
| rugnummer                   =
| positie                     = [[Verdediger (voetbal)|Verdediger]]
| contracttot                 =
| jeugdjaren                  = –2014
| jeugdteams                  = [[KRC Genk]]
| seizoen                     = 2014
2014
2014–heden
| club                        = [[KRC Genk]]
→ [[Dessel Sport]]
[[Bocholter VV]]
| wedstr(goals)               = 0{{0|00}}(0)
5{{0|00}}(0)
1{{0|00}}(0)
| interlandjaren              =
| interlandteam               = {{BELf}}
| interlandwedstrijden(goals) = 0{{0|00}}(0)
| clubupdate                  =
| landupdate                  =
}}
'''Frederik Spruyt''' ([[Bree (stad)|Bree]], [[23 mei]] [[1995]]) is een [[België|Belgisch]] [[voetballer]] die in de verdediging speelt. Momenteel speelt hij voor THES Sport in 1e Amateur].

==Carrière==
===KRC Genk===
Hij speelde tot 2014 bij de jeugd van eersteklasser [[KRC Genk]]. Op 31 januari 2014, de laatste dag van de wintertransferperiode, werd bekend dat hij samen met [[Willem Ofori]] tot het einde van het seizoen wordt uitgeleend aan tweedeklasser [[KFC Dessel Sport]]. Hij maakte zijn debuut voor Dessel op 8 februari 2014 in de wedstrijd tegen [[Excelsior Virton]], Spruyt speelde de hele wedstrijd. Hij zou in dat half seizoen uiteindelijk 5 wedstrijden spelen.

===Bocholt===
In de zomer van 2014 maakte hij transfervrij de overstap naar derdeklasser [[Bocholter VV]] nadat zijn contract bij Genk was afgelopen. Hij maakte zijn debuut in de eerste competitiewedstrijd van het seizoen tegen [[UR La Louvière Centre]] door in de tweede helft in te vallen.

==Statistieken==
{| class="wikitable" style="font-size:100%; text-align: center"
|-
!rowspan=2|Seizoen
!rowspan=2|Club
!rowspan=2|Competitie
!colspan=2|Competitie
!colspan=2|Europees
!colspan=2|Beker
!colspan=2|Totaal
|-
!Wed.
!Dlp.
!Wed.
!Dlp.
!Wed.
!Dlp.
!Wed.
!Dlp.
|-
| rowspan=2 | 2013-2014
| align=left | {{BE-VLAG}} [[KRC Genk]]
| align=left | [[Jupiler Pro League|Eerste klasse]]
|0||0||0||0||0||0||0||0
|-
| align=left |→ {{BE-VLAG}} [[Dessel Sport]]
| align=left |[[Tweede Klasse (voetbal België)|Tweede Klasse]]
|5||0||0||0||0||0||5||0
|-
| align=left | 2014-2017
| align=left | {{BE-VLAG}} [[Bocholter VV]]
| align=left |[[Derde klasse (voetbal België)|Derde Klasse]]
|1||0||0||0||0||0||1||0
|-
| align=left | 2017-heden
| align=left | {{BE-VLAG}} [[THES Sport]]
| align=left |[[1e amateur (voetbal België)|1e amateur]]
|-
!colspan="3"| Carrière totaal
!6!!0!!0!!0!!0!!0!!6!!0
|}

==Internationaal==
Hij kwam al uit voor [[Belgisch voetbalelftal (mannen)|België U16]] waar hij 9 interlands voor speelde, [[Belgisch voetbalelftal (mannen)|België U17]] waar hij 6 interlands voor speelde en [[Belgisch voetbalelftal (mannen)|België U18]] waar hij 9 interlands voor speelde en 1 goal wist te maken.

{{DEFAULTSORT:Spruyt, Frederik}}
[[Categorie:Belgisch voetballer]]

title: Persoonlijke informatie

Geboorteplaats: Bree, België

Positie: Verdediger

title: Jeugd

KRC Genk

title: Senioren

Seizoen: Club · W 0(G)

2014 · 2014 · 2014–heden: KRC Genk · → Dessel Sport · Bocholter VV · 000(0) · 500(0) · 100(0)

title: Interlands

Portaal: Voetbal


text:
# Euclystis isoa
Euclystis isoa is een vlinder uit de familie van de spinneruilen (Erebidae). De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1952 door Guenée.

title: Euclystis isoa

wikitext:
{{Taxobox vlinder
| titelweergave = cursief
| naam = ''Euclystis isoa''
| afbeelding =
| familie = [[Spinneruilen|Erebidae]] (Spinneruilen)
| onderfamilie = [[Calpinae]]
| tribus =
| geslacht = ''[[Euclystis]]''
| w-naam = ''Euclystis isoa''
| auteur = Guenée
| datum = 1952
| haakjes =
| commons =
| species =
}}
'''''Euclystis isoa''''' is een [[vlinders|vlinder]] uit de familie van de [[Spinneruilen|spinneruilen (Erebidae)]].<ref>{{Brontabel|9999-Lepindex}}</ref> De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1952 door Guenée.

{{Appendix}}
{{beginnetje|biologie|2013|04|11}}

[[Categorie:Euclystis|isoa]]

title: Euclystis isoa

Familie: Erebidae (Spinneruilen)

Onderfamilie: Calpinae

Geslacht: Euclystis

title: Soort


text:
# Xylocopa meadewaldoi
Xylocopa meadewaldoi is een vliesvleugelig insect uit de familie bijen en hommels (Apidae). De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1959 door Hurd.

title: Xylocopa meadewaldoi

wikitext:
{{Taxobox insect
| titelweergave = cursief
| naam = ''Xylocopa meadewaldoi''
| afbeelding =
| afbeeldingtekst =
| orde = [[Vliesvleugeligen|Hymenoptera]] (Vliesvleugeligen)
| familie = [[Bijen en hommels|Apidae]] (Bijen en hommels)
| onderfamilie = [[Xylocopinae]]
| tribus = [[Xylocopini]]
| geslacht = ''[[Xylocopa]]''
| w-naam = ''Xylocopa meadewaldoi''
| auteur = Hurd
| datum = 1959
| haakjes =
| species =
| commons =
}}
'''''Xylocopa meadewaldoi''''' is een [[vliesvleugeligen|vliesvleugelig]] [[insecten|insect]] uit de familie [[bijen en hommels]] (Apidae). De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1959 door Hurd.<ref>{{Brontabel|2008-ITIS}}</ref>
{{Appendix}}
{{beginnetje|biologie|2011|12|16}}

[[Categorie:Xylocopa|meadewaldoi]]

title: Xylocopa meadewaldoi

Orde: Hymenoptera (Vliesvleugeligen)

Familie: Apidae (Bijen en hommels)

Onderfamilie: Xylocopinae

Geslachtengroep: Xylocopini

Geslacht: Xylocopa

title: Soort


text:
# Palaeorhiza affinis
Palaeorhiza affinis is een vliesvleugelig insect uit de familie Colletidae. De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1982 door Hirashima & Lieftinck.

title: Palaeorhiza affinis

wikitext:
{{Taxobox insect
| titelweergave = cursief
| naam = ''Palaeorhiza affinis''
| afbeelding =
| afbeeldingtekst =
| orde = [[Vliesvleugeligen|Hymenoptera]] (Vliesvleugeligen)
| familie = [[Colletidae]]
| onderfamilie = [[Hylaeinae]]
| tribus =
| geslacht = ''[[Palaeorhiza]]''
| w-naam = ''Palaeorhiza affinis''
| auteur = Hirashima & Lieftinck
| datum = 1982
| haakjes =
| species =
| commons =
}}
'''''Palaeorhiza affinis''''' is een [[vliesvleugeligen|vliesvleugelig]] [[insecten|insect]] uit de familie [[Colletidae]]. De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1982 door Hirashima & Lieftinck.<ref>{{Brontabel|2008-ITIS}}</ref>
{{Appendix}}
{{beginnetje|biologie|2011|12|16}}

[[Categorie:Palaeorhiza|affinis]]

title: Palaeorhiza affinis

Familie: Colletidae

Onderfamilie: Hylaeinae

Geslacht: Palaeorhiza

title: Soort


text:
# Cymonomus
Cymonomus is een geslacht van kreeftachtigen uit de klasse van de Malacostraca (hogere kreeftachtigen).

## Soorten
- Cymonomus aequilonius Dell, 1971
- Cymonomus andamanicus Alcock, 1905
- Cymonomus bathamae Dell, 1971
- Cymonomus caecus Chace, 1940
- Cymonomus clarki Ahyong, 2008
- Cymonomus curvirostris Sakai, 1965
- Cymonomus deforgesi Ahyong & Ng, 2009
- Cymonomus delli Griffin & Brown, 1975
- Cymonomus diogenes Ahyong & Ng, 2009
- Cymonomus gracilipes Ahyong & Ng, 2009
- Cymonomus granulatus (Norman, in C. W. Thomson, 1873)
- Cymonomus guillei Tavares, 1991
- Cymonomus hakuhoae Takeda & Moosa, 1990
- Cymonomus indicus Ihle, 1916
- Cymonomus japonicus Balss, 1922
- Cymonomus kapala Ahyong & Brown, 2003
- Cymonomus leblondi Tavares, 1994
- Cymonomus liui Ahyong & Ng, 2011
- Cymonomus magnirostris Tavares, 1991
- Cymonomus mainbaza Ahyong, 2014
- Cymonomus mariveneae Ahyong & Ng, 2009
- Cymonomus meloi O. Campos, 1997
- Cymonomus menziesi Garth, in Garth & Haig, 1971
- Cymonomus normani Lankester, 1903
- Cymonomus oyakawai O. Campos, 1997
- Cymonomus quadratus A. Milne-Edwards, 1880
- Cymonomus rostratus Chace, 1940
- Cymonomus sagamiensis Sakai, 1983
- Cymonomus soela Ahyong & Brown, 2003
- Cymonomus tavaresi O. Campos, 1997
- Cymonomus trifurcus Stebbing, 1920
- Cymonomus umitakae Takeda, 1981

title: Cymonomus

wikitext:
{{Taxobox
| titelweergave = cursief
| naam = ''Cymonomus''
| afbeelding = FMIB 46962 Cymonomus granulatus (A M-Edw), 800 metres de profondeur.jpeg
| afbeeldingtekst = ''Cymonomus granulatus''
| rijk = [[Dieren (biologie)|Animalia]] (Dieren)
| stam = [[Geleedpotigen|Arthropoda]] (Geleedpotigen)
| onderstam = [[Kreeftachtigen|Crustacea]] (Kreeftachtigen)
| superklasse = [[Multicrustacea]]
| klasse = [[Malacostraca]] (Hogere kreeftachtigen)
| onderklasse = [[Eumalacostraca]]
| superorde = [[Eucarida]]
| orde = [[Tienpotigen|Decapoda]] (Tienpotigen)
| onderorde = [[Pleocyemata]]
| infraorde = [[Krabben|Brachyura]] (Krabben)
| sectie = [[Podotremata]]
| superfamilie = [[Cyclodorippoidea]]
| familie = [[Cymonomidae]]
| taxon = [[geslacht (biologie)|Geslacht]]
| w-naam = ''Cymonomus''
| auteur = A. Milne-Edwards
| datum = 1880
| commons = category:Cymonomus granulatus
| species =
| worms = 106958
}}
'''''Cymonomus''''' is een [[geslacht (biologie)|geslacht]] van [[kreeftachtigen]] uit de [[klasse (biologie)|klasse]] van de [[Malacostraca]] (hogere kreeftachtigen).

== Soorten ==
* ''[[Cymonomus aequilonius]]'' Dell, 1971
* ''[[Cymonomus andamanicus]]'' Alcock, 1905
* ''[[Cymonomus bathamae]]'' Dell, 1971
* ''[[Cymonomus caecus]]'' Chace, 1940
* ''[[Cymonomus clarki]]'' Ahyong, 2008
* ''[[Cymonomus curvirostris]]'' Sakai, 1965
* ''[[Cymonomus deforgesi]]'' Ahyong & Ng, 2009
* ''[[Cymonomus delli]]'' Griffin & Brown, 1975
* ''[[Cymonomus diogenes]]'' Ahyong & Ng, 2009
* ''[[Cymonomus gracilipes]]'' Ahyong & Ng, 2009
* ''[[Cymonomus granulatus]]'' (Norman, in C. W. Thomson, 1873)
* ''[[Cymonomus guillei]]'' Tavares, 1991
* ''[[Cymonomus hakuhoae]]'' Takeda & Moosa, 1990
* ''[[Cymonomus indicus]]'' Ihle, 1916
* ''[[Cymonomus japonicus]]'' Balss, 1922
* ''[[Cymonomus kapala]]'' Ahyong & Brown, 2003
* ''[[Cymonomus leblondi]]'' Tavares, 1994
* ''[[Cymonomus liui]]'' Ahyong & Ng, 2011
* ''[[Cymonomus magnirostris]]'' Tavares, 1991
* ''[[Cymonomus mainbaza]]'' Ahyong, 2014
* ''[[Cymonomus mariveneae]]'' Ahyong & Ng, 2009
* ''[[Cymonomus meloi]]'' O. Campos, 1997
* ''[[Cymonomus menziesi]]'' Garth, in Garth & Haig, 1971
* ''[[Cymonomus normani]]'' Lankester, 1903
* ''[[Cymonomus oyakawai]]'' O. Campos, 1997
* ''[[Cymonomus quadratus]]'' A. Milne-Edwards, 1880
* ''[[Cymonomus rostratus]]'' Chace, 1940
* ''[[Cymonomus sagamiensis]]'' Sakai, 1983
* ''[[Cymonomus soela]]'' Ahyong & Brown, 2003
* ''[[Cymonomus tavaresi]]'' O. Campos, 1997
* ''[[Cymonomus trifurcus]]'' Stebbing, 1920
* ''[[Cymonomus umitakae]]'' Takeda, 1981

[[Categorie:Cymonomidae]]

title: Cymonomus

Onderstam: Crustacea (Kreeftachtigen)

Superklasse: Multicrustacea

Klasse: Malacostraca (Hogere kreeftachtigen)

Onderklasse: Eumalacostraca

Superorde: Eucarida

Orde: Decapoda (Tienpotigen)

Onderorde: Pleocyemata

Infraorde: Brachyura (Krabben)

Superfamilie: Cyclodorippoidea

Familie: Cymonomidae

Sectie: Podotremata

title: Geslacht