text:
# Ridgecrest (Louisiana)
Ridgecrest is een plaats (town) in de Amerikaanse staat Louisiana, en valt bestuurlijk gezien onder Concordia Parish.

## Demografie
Bij de volkstelling in 2000 werd het aantal inwoners vastgesteld op 801.
In 2006 is het aantal inwoners door het United States Census Bureau geschat op 732, een daling van 69 (-8,6%).

## Geografie
Volgens het United States Census Bureau beslaat de plaats een oppervlakte van
1,1 km², geheel bestaande uit land.

## Plaatsen in de nabije omgeving
De onderstaande figuur toont nabijgelegen plaatsen in een straal van 16 km rond Ridgecrest.

title: Ridgecrest (Louisiana)

wikitext:
{{Infobox plaats Verenigde Staten
| naam=Ridgecrest
| staat=Louisiana
| county=[[Concordia Parish]]
| bevolking=732
| datum=2006
| oppervlak=1.1
| water=0.0
| lat_deg = 31
| lat_min = 36
| lat_sec = 10
| lon_deg = 91
| lon_min = 31
| lon_sec = 40
| hoogte=
| code=64765
| type=town
| detailkaart=
}}
'''Ridgecrest''' is een plaats ([[town]]) in de [[Verenigde Staten|Amerikaanse]] staat [[Louisiana (staat)|Louisiana]], en valt bestuurlijk gezien onder [[Concordia Parish]].

==Demografie==
Bij de volkstelling in 2000 werd het aantal inwoners vastgesteld op 801.<ref>{{Bronvermelding inwonertal plaats Verenigde Staten/2000}}</ref>
In 2006 is het aantal inwoners door het [[United States Census Bureau]] geschat op 732,<ref>{{Bronvermelding inwonertal plaats Verenigde Staten/2006}}</ref> een daling van 69 (-8,6%).

==Geografie==
Volgens het United States Census Bureau beslaat de plaats een [[oppervlakte]] van
1,1 km², geheel bestaande uit land.

==Plaatsen in de nabije omgeving==
De onderstaande figuur toont nabijgelegen [[woonplaats|plaatsen]] in een [[Straal (wiskunde)|straal]] van 16 km rond Ridgecrest.
{{Afbeelding label begin|image=Blank map.svg|position= relative| float=left|width=400|caption=Plaatsen in de omgeving}}
{{Afbeelding label|x=0.5|y=0.5|scale=400|text=[[Bestand:Map pointer black.svg|20px|Ridgecrest]]'''Ridgecrest'''}}
{{Afbeelding label|x=0.470|y=0.138|scale=400|text=[[Bestand:Small-city-symbol.svg|8px|Plaats met 858 inwoners (2000)]][[Clayton (Louisiana)|Clayton]] (13 km)}}
{{Afbeelding label|x=0.423|y=0.414|scale=400|text=[[Bestand:Small-city-symbol.svg|12px|Plaats met 3723 inwoners (2000)]][[Ferriday (Louisiana)|Ferriday]] (4 km)}}
{{Afbeelding label|x=0.750|y=0.609|scale=400|text=[[Bestand:Small-city-symbol.svg|14px|Plaats met 4543 inwoners (2000)]][[Vidalia (Louisiana)|Vidalia]] (10 km)}}
{{Afbeelding label|x=0.387|y=0.397|scale=400|text=[[Bestand:Small-city-symbol.svg|10px|Plaats met 1541 inwoners (2000)]][[West Ferriday (Louisiana)|West Ferriday]] (5 km)}}
{{Afbeelding label|x=0.874|y=0.652|scale=400|text=[[Bestand:Small-city-symbol.svg|20px|Plaats met 18464 inwoners (2000)]][[Natchez (Mississippi)|Natchez]] (14 km)}}
{{Afbeelding label eind}}{{Clearleft}}

== Externe link ==
* {{Link city-data.com|Ridgecrest|Louisiana}}

{{Appendix}}
{{Coor title dms|31|36|10|N|91|31|40|W|region:US_type:city(801)_scale:50000}}

[[Categorie:Plaats in Louisiana]]

title: Situering

Parish: Concordia Parish

Type plaats: Town

Staat: Louisiana

title: Algemeen

Oppervlakte: 1,1 km²

- land: 1,1 km²

- water: 0,0 km²

title: Overig

Portaal: Verenigde Staten


text:
# Wick St. Lawrence
Wick St. Lawrence is een civil parish in het bestuurlijke gebied North Somerset, in het Engelse graafschap Somerset met 1331 inwoners.

wikiname: nlwiki

title: Wick St. Lawrence

in_language: nl

wikitext:
{{Infobox plaats in Engeland
| naam  = Wick St. Lawrence
| soort = ''[[Civil parish]]''
| map_type = Somerset
| region     = [[South West England]]
| graafschap = [[Somerset (graafschap)|Somerset]]
| district   = [[North Somerset]]
| latitude = 51.3849 | longitude = -2.9138
| oppervlakte   = 6,5589
| jaar          = 2011
| inwoneraantal = 1331
| dichtheid     = 203
| post_town = WESTON-SUPER-MARE
| postcode = BS22
| netnummer = 01934
| os_grid_reference = ST365655
| ONS-code = E04012105
| image   = Wick_St_Lawrence.jpg
| caption = Het oude kruis.
}}

'''Wick St. Lawrence''' is een ''[[civil parish]]'' in het [[district (Engeland)|bestuurlijke gebied]] [[North Somerset]], in het [[Engeland|Engelse]] [[Stedelijke en niet-stedelijke graafschappen van Engeland|graafschap]] [[Somerset (graafschap)|Somerset]] met 1331 inwoners.

{{Beginnetje|landen & volken|land=Engeland|2=2010|3=8|4=2}}

[[Categorie:Civil parish in Somerset]]
[[Categorie:North Somerset]]

title: Situering

Regio: South West England

Graafschap: Somerset

District: North Somerset

title: Algemeen

title: Overig

Post town: WESTON-SUPER-MARE

title: Foto's

Foto's: Het oude kruis.

Portaal: Verenigd Koninkrijk


text:
# Tmesisternus bodemensis
Tmesisternus bodemensis is een keversoort uit de familie van de boktorren (Cerambycidae). De wetenschappelijke naam van de soort werd voor het eerst geldig gepubliceerd in 2011 door Withaar.

title: Tmesisternus bodemensis

wikitext:
{{Taxobox insect
| naam = ''Tmesisternus bodemensis''
| titelweergave = cursief
| afbeelding =
| afbeeldingtekst =
| orde = [[Kevers|Coleoptera]] (Kevers)
| familie = [[Boktorren|Cerambycidae]] (Boktorren)
| onderfamilie = [[Lamiinae]]
| geslacht = ''[[Tmesisternus]]''
| w-naam = ''Tmesisternus bodemensis''
| auteur = Withaar
| datum = 2011
| haakjes =
| commons =
| species =
}}
'''''Tmesisternus bodemensis''''' is een [[kevers]]oort uit de familie van de [[Boktorren|boktorren (Cerambycidae)]]. De wetenschappelijke naam van de soort werd voor het eerst geldig gepubliceerd in 2011 door Withaar.<ref>{{Brontabel|9999-Cerambycidae}} (bezocht 30 januari 2014)</ref>

{{Appendix}}
{{Beginnetje|biologie|2014|02|17}}

[[Categorie:Tmesisternus|bodemensis]]

title: Tmesisternus bodemensis

Rijk: Animalia (Dieren)

Stam: Arthropoda (Geleedpotigen)

Klasse: Insecta (Insecten)

Orde: Coleoptera (Kevers)

Familie: Cerambycidae (Boktorren)

Onderfamilie: Lamiinae

Geslacht: Tmesisternus

title: Soort

Portaal: Biologie · Insecten


text:
# PCRAM
Phase-change random-access memory (PCRAM) is een opslagmedium voor de computer. Soms wordt de afkorting PRAM en ook wel phase-change memory gebruikt.
PCRAM is niet-vluchtig geheugen, zodat het ook zijn gegevens bewaart als er geen spanning is. Het is door Intel ontwikkeld en kan op termijn het populaire flashgeheugen gaan vervangen.

## Werking
Bij PCRAM worden de bits opgeslagen in kleine draadjes van telluur, germanium en antimoon. Dit materiaal kan of kristallijn of amorf zijn, waarbij de kristallijne toestand een lagere elektrische weerstand heeft dan de amorfe toestand. Met elektrische pulsjes kan de toestand worden omgezet.
Omdat men het materiaal in vier verschillende fasen kan brengen, kunnen er per cel 2 bits worden opgeslagen.

title: PCRAM

wikitext:
'''Phase-change random-access memory''' (PCRAM) is een opslagmedium voor de computer. Soms wordt de afkorting '''PRAM''' en ook wel '''phase-change memory''' gebruikt.

PCRAM is niet-vluchtig geheugen, zodat het ook zijn gegevens bewaart als er geen spanning is. Het is door [[Intel]] ontwikkeld en kan op termijn het populaire [[flashgeheugen]] gaan vervangen.

== Werking ==
Bij PCRAM worden de bits opgeslagen in kleine draadjes van [[telluur]], [[germanium]] en [[antimoon]]. Dit materiaal kan of [[kristal (natuurwetenschappen)|kristallijn]] of [[amorf]] zijn, waarbij de kristallijne toestand een lagere elektrische weerstand heeft dan de amorfe toestand. Met elektrische pulsjes kan de toestand worden omgezet.

Omdat men het materiaal in vier verschillende fasen kan brengen, kunnen er per cel 2 [[bit (informatica)|bits]] worden opgeslagen.

{{Navigatie opslagmedia}}

[[Categorie:Computergeheugen]]
[[Categorie:Geïntegreerde schakeling]]


text:
# Bembicium
Bembicium is een geslacht van weekdieren uit de klasse van de Gastropoda (slakken).

## Soorten
- Bembicium altum (Tate, 1894) †
- Bembicium auratum (Quoy & Gaimard, 1834)
- Bembicium discoideum Reid, 1988 †
- Bembicium flavescens (Philippi, 1851)
- Bembicium hokianga (Laws, 1948) †
- Bembicium melanostoma (Gmelin, 1791)
- Bembicium nanum (Lamarck, 1822)
- Bembicium priscum Powell & Bartrum, 1929 †
- Bembicium vittatum Philippi, 1846

title: Bembicium

wikitext:
{{Taxobox
| titelweergave = cursief
| naam = ''Bembicium''
| afbeelding = Bembicia nanum 001.jpg
| afbeeldingtekst = ''Bembicia nanum''
| rijk = [[Dieren (biologie)|Animalia]] (Dieren)
| stam = [[Weekdieren|Mollusca]] (Weekdieren)
| klasse = [[Slakken|Gastropoda]] (Slakken)
| onderklasse = [[Caenogastropoda]]
| orde = [[Littorinimorpha]]
| superfamilie = [[Littorinoidea]]
| familie = [[Littorinidae]]
| onderfamilie = [[Lacuninae]]
| taxon = [[geslacht (biologie)|Geslacht]]
| w-naam = ''Bembicium''
| auteur = Philippi
| datum = 1846
| commons = category:Bembicia nanum
| species =
| worms = 205680
}}
'''''Bembicium''''' is een [[geslacht (biologie)|geslacht]] van [[weekdieren]] uit de [[klasse (biologie)|klasse]] van de [[Slakken|Gastropoda]] (slakken).

== Soorten ==
* ''[[Bembicium altum]]'' (Tate, 1894) †
* ''[[Bembicium auratum]]'' (Quoy & Gaimard, 1834)
* ''[[Bembicium discoideum]]'' Reid, 1988 †
* ''[[Bembicium flavescens]]'' (Philippi, 1851)
* ''[[Bembicium hokianga]]'' (Laws, 1948) †
* ''[[Bembicium melanostoma]]'' (Gmelin, 1791)
* ''[[Bembicium nanum]]'' (Lamarck, 1822)
* ''[[Bembicium priscum]]'' Powell & Bartrum, 1929 †
* ''[[Bembicium vittatum]]'' Philippi, 1846

[[Categorie:Littorinidae]]

title: Bembicium

Stam: Mollusca (Weekdieren)

Klasse: Gastropoda (Slakken)

Onderklasse: Caenogastropoda

Orde: Littorinimorpha

Superfamilie: Littorinoidea

Familie: Littorinidae

Onderfamilie: Lacuninae

title: Geslacht

Portaal: Biologie


text:
# Rolandstandbeeld (Bremen)
Het Rolandstandbeeld van Bremen is een Rolandbeeld op het marktplein van de Duitse Hanzestad Bremen. Het beeld uit 1404 symboliseert de stedelijke vrijheid. Het Roland-beeld werd samen met het Stadhuis van Bremen in 2004, precies 600 jaar na de plaatsing op de markt, op de Werelderfgoedlijst van de UNESCO geplaatst.

## Het beeld
Het Rolandstandbeeld staat op het Bremer Marktplatz tussen het Stadhuis en de Schütting (het gildehuis van de kooplieden). Het beeld kijkt in de richting van de Domkerk. De Roland is 5,47 meter hoog en staat op een voetstuk van 60 centimeter hoogte. Het beeld staat met de rug tegen een zuil die bekroond wordt door een baldakijn. De totale hoogte van de Roland met voetstuk en baldakijn is 10,21 meter. Het beeld is het grootste vrijstaande middeleeuwse standbeeld van Duitsland. De Roland wordt omsloten door een laag hek.
De afstand tussen de knieën van het beeld is één Bremer el (exact 55,372 cm). De figuur tussen de voeten van Roland zou de kreupele zijn die volgens de legende in 1032 rond een stuk land kroop dat vervolgens door gravin Emma van Lesum als Bürgerweide aan de stad werd geschonken. Naast de Roland op de markt telde Bremen vroeger nog drie Rolandstandbeelden.

## Geschiedenis
De eerste Roland van Bremen was van hout en zou in de nacht van 28 op 29 mei 1366 omvergehaald en verbrand zijn door soldaten van de Bremer aartsbisschop Albrecht van Brunswijk-Lüneburg. In 1404 kreeg de stad een nieuwe, stenen Roland, die door de steenhouwers Claws Zeelleyher en Jacob Olde was gemaakt voor het bedrag van 170 Bremer Marken. Op grond van vervalste keizerlijke oorkonden claimden de Bremer burgers het recht om het wapen van de keizer op de Roland te plaatsen. Daarom staat op het schild de tweekoppige adelaar en een inscriptie die de Roland typeert als verkondiger van de door de keizer gegeven stedelijke privileges:
vryheit do ik ju openbar / d' karl vnd mēnich vorst vorwar / desser stede ghegheuen hat / des danket god' is mī radt
(Vrijheid verkondig ik u / die Karel en voorwaar menig vorst / aan deze stad gegeven heeft / dankt daarom God is mijn raad.)
Het beeld is gemaakt van kalksteen uit de Elm, de pilaar van zandsteen uit Obernkirchen en het geheel was oorspronkelijk bont beschilderd. In de achttiende eeuw werd de Roland grijs geschilderd, later koos men ervoor om de natuursteen zichtbaar te laten en slechts enkele gedeelten van kleur te voorzien. Toen Napoleon het beeld naar het Louvre wilde brengen, slaagden de Bremers erin hem te overtuigen van de geringe artistieke waarde van het beeld, zodat het op zijn plaats kon blijven staan.
De Roland is verschillende malen gerestaureerd en werd in 1939 om veiligheidsredenen opnieuw opgebouwd. In de Tweede Wereldoorlog werd het beeld ter bescherming ommetseld. In 1983 werd er een hek geplaatst, waarmee de situatie van voor 1939 hersteld werd. Ook kreeg Roland een nieuw hoofd, terwijl het origineel overgebracht werd naar het Focke-Museum in de stad. Bij een restauratie in 1989 vond men in het inwendige van het beeld een doos met nazipropaganda, die daar in 1938 geplaatst was.

## Doorwerking van de Roland

### Poëzie
In 1848 schreef Friedrich Rückert een gedicht van acht verzen over Roland zu Bremen, dat later door F. M. Böhme op muziek werd gezet. In 1863 werden hier drie coupletten aan toegevoegd om de rol van Bremen te onderstrepen in de aanloop naar de Tweede Duits-Deense Oorlog. In tegenstelling tot de andere Hanzesteden Hamburg en Lübeck was de stad fel tegen de Deense plannen om Sleeswijk en Holstein in haar koninkrijk te integreren. De nieuwe coupletten gaven uitdrukking aan de Bremer verachting voor het standpunt van haar zustersteden.
Op Roland is ook een volksrijmpje in Bremens dialect gemaakt:
Roland mit dat kruse Haar,
Wat he kickt so sunnerbar!
Roland mit dem Wappenrock
Steiht so stief as wi een Stock.
Roland mit de spitzen Knee:
Segg mal, deit di dat nich weh?
(Roland met zijn krullend haar
Die kijkt toch maar erg raar!
Roland met zijn wapenrok
Staat zo stijf daar als een stok.
Roland met de spitse knie:
Zeg eens, voel je dat nu nie?)

### Schepen
De Roland van de havenstad Bremen gaf zijn naam aan verschillende schepen, waaronder de oorlogsbodem Rulant von Bremen uit 1702 en het passagiersstoomschip Roland von Bremen. In 1905 werd de Roland-Linie opgericht voor trans-Atlantisch scheepvaartverkeer. De verbinding werd in 1925 overgenomen door de Norddeutscher Lloyd.

### Imitaties
In de Lutherse Sionskerk in Brooklyn staat een anderhalve meter hoge uitvoering van de Roland van Bremen. Zij maakt deel uit van de kansel, die door de stad Bremen was geschonken aan de vele voormalige inwoners die in New York een nieuw thuis hadden gevonden. In Brazilië werd in 1932 de stad Rolândia gesticht door Duitse emigranten. Bremer koffiehandelaren gaven de plaats in 1957 een bijna acht meter hoge imitatie van de naamgever van de stad. Ter gelegenheid van het 445-jarig bestaan van Quito in 1979 schonk Bremen de stad een verkleinde versie van de Roland, die is geplaatst aan de Avenida Amazonas.

## Legenden en gebruiken

### Legende
Volgens de legende zal de stad Bremen vrij en zelfstandig blijven, zolang de Roland overeind staat en over de stad waakt. Daarom zou in de kelders van het stadhuis een tweede standbeeld verstopt zijn, dat snel als vervanging geplaatst kan worden, wanneer de originele Roland ooit zou omvallen.

### Gebruiken rond de Roland
Van 1813 tot 1863 vierden de inwoners van Bremen op 5 november de "dag van de herwonnen vrijheid". Deze datum werd ook beschouwd als de geboortedag van de Roland, het symbool van de vrijheid. De dag herdacht de bevrijding van Bremen door Friedrich Karl von Tettenborn uit de overheersing door Napoleon. Dansende meisjes legden dan bloemen neer aan de voeten van het standbeeld. Inmiddels is deze traditie weer nieuw leven ingeblazen en wordt de Roland op 5 november met bloemen versierd.
Net zoals bij het vlakbij staande beeld van De Bremer stadsmuzikanten wordt aan het aanraken van het beeld bijzondere betekenis toegekend: iedereen die over de knie van Roland gewreven heeft zal weer naar Bremen terugkomen.

## Voetnoten
1. ↑  Herbert Schwarzwälder, Das Große Bremen-Lexikon Band L–Z, p. 736.

title: Rolandstandbeeld (Bremen)

wikitext:
{{Infobox werelderfgoed
| naam onderdeel=Rolandstandbeeld van Bremen
| soort=cultuur
| afbeelding=RolandBremen02.jpg
| naam=Stadhuis en Rolandstandbeeld van Bremen
| land={{DE}}
| regio=Europa en Noord-Amerika
| criteria=iii, iv, vi
| UNESCO volgnr.=1087
| inschrijving=2004
}}
[[Bestand:RolandBremen01.jpg|thumb|Het gehele standbeeld]]
[[Bestand:Roland_Wappen.jpg|thumb|Keizerlijk wapen op het schild]]
[[Bestand:RolandBremen03.jpg|thumb|De kreupele tussen de voeten van de Roland]]
[[Bestand:Rolandkopf Bremen.jpg|thumb|Origineel van het hoofd van de Roland in het Focke-Museum te Bremen]]

Het '''Rolandstandbeeld van Bremen''' is een [[Roland (standbeeld)|Rolandbeeld]] op het marktplein van de Duitse [[Hanze]]stad [[Bremen (stad)|Bremen]]. Het beeld uit 1404 symboliseert de stedelijke vrijheid. Het Roland-beeld werd samen met het [[Stadhuis van Bremen]] in 2004, precies 600 jaar na de plaatsing op de [[Bremer Marktplatz|markt]], op de [[Werelderfgoedlijst]] van de [[UNESCO]] geplaatst.

== Het beeld ==
Het Rolandstandbeeld staat op het Bremer Marktplatz tussen het Stadhuis en de ''Schütting'' (het [[gildehuis]] van de [[koopman (beroep)|kooplieden]]). Het beeld kijkt in de richting van de Domkerk. De Roland is 5,47 meter hoog en staat op een voetstuk van 60 centimeter hoogte. Het beeld staat met de rug tegen een zuil die bekroond wordt door een [[baldakijn]]. De totale hoogte van de Roland met voetstuk en baldakijn is 10,21 meter. Het beeld is het grootste vrijstaande middeleeuwse standbeeld van Duitsland. De Roland wordt omsloten door een laag hek.

De afstand tussen de knieën van het beeld is één Bremer [[el (lengtemaat)|el]] (exact 55,372 cm). De figuur tussen de voeten van Roland zou de kreupele zijn die volgens de legende in 1032 rond een stuk land kroop dat vervolgens door gravin [[Emma van Lesum]] als ''Bürgerweide'' aan de stad werd geschonken. Naast de Roland op de markt telde Bremen vroeger nog drie Rolandstandbeelden.

== Geschiedenis ==
De eerste Roland van Bremen was van hout en zou in de nacht van 28 op 29 mei 1366 omvergehaald en verbrand zijn door soldaten van de [[Bisdom Bremen|Bremer]] aartsbisschop [[Albrecht van Brunswijk-Lüneburg]]. In 1404 kreeg de stad een nieuwe, stenen Roland, die door de steenhouwers Claws Zeelleyher en Jacob Olde was gemaakt voor het bedrag van 170 Bremer Marken. Op grond van vervalste keizerlijke oorkonden claimden de Bremer burgers het recht om het wapen van de keizer op de Roland te plaatsen. Daarom staat op het schild de tweekoppige adelaar en een inscriptie die de Roland typeert als verkondiger van de door de keizer gegeven stedelijke [[privilege (recht)|privileges]]:
:''vryheit do ik ju openbar / d' karl vnd mēnich vorst vorwar / desser stede ghegheuen hat / des danket god' is mī radt''
:(Vrijheid verkondig ik u / die Karel en voorwaar menig vorst / aan deze stad gegeven heeft / dankt daarom God is mijn raad.)

Het beeld is gemaakt van [[kalksteen]] uit de Elm, de pilaar van [[zandsteen]] uit [[Obernkirchen]] en het geheel was oorspronkelijk bont beschilderd. In de achttiende eeuw werd de Roland grijs geschilderd, later koos men ervoor om de natuursteen zichtbaar te laten en slechts enkele gedeelten van kleur te voorzien. Toen [[Napoleon Bonaparte|Napoleon]] het beeld naar het [[Louvre]] wilde brengen, slaagden de Bremers erin hem te overtuigen van de geringe artistieke waarde van het beeld, zodat het op zijn plaats kon blijven staan.

De Roland is verschillende malen gerestaureerd en werd in 1939 om veiligheidsredenen opnieuw opgebouwd. In de [[Tweede Wereldoorlog]] werd het beeld ter bescherming ommetseld. In 1983 werd er een hek geplaatst, waarmee de situatie van voor 1939 hersteld werd. Ook kreeg Roland een nieuw hoofd, terwijl het origineel overgebracht werd naar het Focke-Museum in de stad. Bij een restauratie in 1989 vond men in het inwendige van het beeld een doos met [[nazipropaganda]], die daar in 1938 geplaatst was.

== Doorwerking van de Roland ==
=== Poëzie ===
In 1848 schreef [[Friedrich Rückert]] een gedicht van acht verzen over ''Roland zu Bremen'', dat later door F. M. Böhme op muziek werd gezet. In 1863 werden hier drie coupletten aan toegevoegd om de rol van Bremen te onderstrepen in de aanloop naar de [[Tweede Duits-Deense Oorlog]]. In tegenstelling tot de andere Hanzesteden [[Hamburg]] en [[Lübeck]] was de stad fel tegen de [[Denemarken|Deense]] plannen om [[Hertogdom Sleeswijk|Sleeswijk]] en [[Holstein (streek)|Holstein]] in haar koninkrijk te integreren. De nieuwe coupletten gaven uitdrukking aan de Bremer verachting voor het standpunt van haar zustersteden.

Op Roland is ook een volksrijmpje in Bremens [[dialect]] gemaakt:
:''Roland mit dat kruse Haar,''
:''Wat he kickt so sunnerbar!''
:''Roland mit dem Wappenrock''
:''Steiht so stief as wi een Stock.''
:''Roland mit de spitzen Knee:''
:''Segg mal, deit di dat nich weh?''

:(Roland met zijn krullend haar
:Die kijkt toch maar erg raar!
:Roland met zijn wapenrok
:Staat zo stijf daar als een stok.
:Roland met de spitse knie:
:Zeg eens, voel je dat nu nie?)

=== Schepen ===
De Roland van de havenstad Bremen gaf zijn naam aan verschillende schepen, waaronder de oorlogsbodem ''Rulant von Bremen'' uit 1702 en het passagiersstoomschip ''Roland von Bremen''. In 1905 werd de Roland-Linie opgericht voor trans-Atlantisch scheepvaartverkeer. De verbinding werd in 1925 overgenomen door de [[Norddeutscher Lloyd]].

=== Imitaties ===
In de [[Lutheranisme|Lutherse]] Sionskerk in [[Brooklyn (New York)|Brooklyn]] staat een anderhalve meter hoge uitvoering van de Roland van Bremen. Zij maakt deel uit van de [[kansel]], die door de stad Bremen was geschonken aan de vele voormalige inwoners die in [[New York (stad)|New York]] een nieuw thuis hadden gevonden. In [[Brazilië]] werd in 1932 de stad [[Rolândia]] gesticht door Duitse emigranten. Bremer koffiehandelaren gaven de plaats in 1957 een bijna acht meter hoge imitatie van de naamgever van de stad. Ter gelegenheid van het 445-jarig bestaan van [[Quito]] in 1979 schonk Bremen de stad een verkleinde versie van de Roland, die is geplaatst aan de Avenida Amazonas.

== Legenden en gebruiken ==
=== Legende ===
Volgens de legende zal de stad Bremen vrij en zelfstandig blijven, zolang de Roland overeind staat en over de stad waakt. Daarom zou in de kelders van het stadhuis een tweede standbeeld verstopt zijn, dat snel als vervanging geplaatst kan worden, wanneer de originele Roland ooit zou omvallen.

=== Gebruiken rond de Roland ===
Van 1813 tot 1863 vierden de inwoners van Bremen op [[5 november]] de "dag van de herwonnen vrijheid". Deze datum werd ook beschouwd als de geboortedag van de Roland, het symbool van de vrijheid. De dag herdacht de bevrijding van Bremen door Friedrich Karl von Tettenborn uit de overheersing door Napoleon.<ref>Herbert Schwarzwälder, ''Das Große Bremen-Lexikon'' Band L–Z, p. 736.</ref> Dansende meisjes legden dan bloemen neer aan de voeten van het standbeeld. Inmiddels is deze traditie weer nieuw leven ingeblazen en wordt de Roland op 5 november met bloemen versierd.

Net zoals bij het vlakbij staande beeld van [[De Bremer stadsmuzikanten]] wordt aan het aanraken van het beeld bijzondere betekenis toegekend: iedereen die over de knie van Roland gewreven heeft zal weer naar Bremen terugkomen.

== Voetnoten ==
{{References}}

== Literatuur ==
* {{Citeer boek |achternaam=Schwarzwälder |voornaam=Herbert |titel=Das Große Bremen-Lexikon |url= |hoofdstuk= |uitgever= |plaats=Bremen |datum=2003 |pagina= |isbn=3-86108-693-X |taal=DE |bezochtdatum= }}
* {{Citeer boek |achternaam=Frenzel |voornaam=Andreas |titel=600 Jahre Bremer Roland |url= |hoofdstuk= |uitgever= |plaats=Bremen |datum=2004 |pagina= |isbn=3-934251-86-2 |taal=DE |bezochtdatum= }}
* {{Citeer boek |achternaam=Gutmann |voornaam=Hermann |titel=Roland und seine Brüder |url= |hoofdstuk= |uitgever= |plaats=Bremen |datum=2004 |pagina= |isbn=3-86108-173-3 |taal=DE |bezochtdatum= }}

{{Appendix|2=
* [http://whc.unesco.org/en/list/1087/documents/ UNESCO-stukken betreffende aanwijzing tot werelderfgoed] (Engels/gedeelte ook in Frans)
* [http://web.archive.org/web/20080427231756/http://www.radiobremen.de/magazin/geschichte/roland/ Der Bremer Roland 1404 - 2004] (Duits)
}}
{{Commons|Bremen#Monument / statue / sculpture|Monumenten en standbeelden in Bremen}}
{{Navigatie werelderfgoed Duitsland}}
{{Coor title dms|53|4|33|N|8|48|26|E|type:landmark_region:DE}}

[[Categorie:Werelderfgoed in Duitsland]]
[[Categorie:Bouwwerk in Bremen]]
[[Categorie:Beeld in Duitsland]]
[[Categorie:Gotische beeldhouwkunst]]

title: Onderdeel van de werelderfgoedinschrijving: · Stadhuis en Rolandstandbeeld van Bremen

Rolandstandbeeld

Land: Duitsland

UNESCO-regio: Europa en Noord-Amerika

Criteria: iii, iv, vi

title: Inschrijvingsverloop

Inschrijvingsverloop: UNESCO-werelderfgoedlijst


text:
# Ogoj
Ogoj (Russisch: Огой; van het Boerjatische Уhагγй; Oenaguj; "zonder water") of Oegoengoj (Угунгой) is het grootste eiland in de waterweg Maloje More van het Russische Baikalmeer. Het rotsachtige eiland heeft een langgerekte vorm (2,9 bij 0,6 kilometer) en ligt tussen Kaap Sjara-Sjoeloen aan de westkust van het eiland Olchon en de Koerminskibaai aan de westkust van het Baikalmeer. Het eiland is onbewoond.
Het eiland heeft een schaarse begroeiing van met name grassen en lage heesters. In het breedste deel van het centrale deel van het eiland groeien enkele solitaire lariksen. Dieren die op het eiland worden waargenomen zijn vooral grondeekhoorns, fluithazen en slangen. Ook broeden er leeuweriken en vegameeuwen (ondersoort mongolicus) op het eiland.
In 2005 werd op initiatief van het boeddhistische centrum van Moskou op het hoogste punt van het eiland de boeddhistische Stoepa van de Verlichting gebouwd, die gewijd is aan dakini Tröma Nagmo. Het eiland zou vanuit vogelvluchtperspectief namelijk op een dakini lijken. Door de bouw van deze stoepa is er een grote stroom toeristen naar het eiland op gang gekomen. In de zomer worden er excursies per boot georganiseerd en in de winter met motorvervoer over het ijs van het meer. De groei van het toerisme wordt door het Siberisch Instituut voor de Fisiologie en Biochemie van Planten beschouwd als een gevaar voor de flora en fauna van het eiland.
- Kaap Drakon aan westzijde van het eiland in de winter
- Oostpunt van het eiland met zicht op het eilandje Zamogoj aan noordoostzijde
- Westpunt van het eiland
- De stoepa werd wit geschilderd om al van veraf zichtbaar te zijn
- steenmannetjes van toeristen bedoeld om (boeddhistisch) geluk te brengen
- In de winter is het eiland over het ijs bereikbaar

title: Ogoj

wikitext:
{{Infobox eiland
| naam        = Ogoj
| locatie     = [[Maloje More]] ([[Baikalmeer]])
| land        = [[Rusland]]
| regio       = [[district Olgonski]], [[oblast Irkoetsk]]
| km2         = 0,73
| omtrek      =
| lengte      =
| breedte     =
| hoogste punt= 512 m²
| gebruik     = natuur, toerisme
| mapname     = Rusland
| lat_deg     = 53 | lat_min     = 7 | lat_sec     = 43
| lon_deg     = 106 | lon_min     = 59 | lon_sec     = 56
| detailkaart = Map of Baikal Lake.png
| detailkaartbijschrift = Locatie binnen het Baikalmeer: Ten westen van [[Olchon]]
| image       = Ogoy Panorama 2555x1200.JPG
| caption     = Overzicht van het eiland
| image1      =
| caption1    =
| www         =
}}

'''Ogoj''' ([[Russisch]]: Огой; van het [[Boerjatisch|Boerjatische]] Уhагγй; ''Oenaguj;'' "zonder water") of ''Oegoengoj'' (Угунгой) is het grootste [[eiland]] in de waterweg [[Maloje More]] van het [[Rusland|Russische]] [[Baikalmeer]]. Het rotsachtige eiland heeft een langgerekte vorm (2,9 bij 0,6 kilometer) en ligt tussen [[Kaap Sjara-Sjoeloen]] aan de westkust van het eiland [[Olchon]] en de [[Koerminskibaai]] aan de westkust van het Baikalmeer. Het eiland is onbewoond.

Het eiland heeft een schaarse begroeiing van met name grassen en lage heesters. In het breedste deel van het centrale deel van het eiland groeien enkele solitaire [[Lork|lariksen]]. Dieren die op het eiland worden waargenomen zijn vooral [[grondeekhoorns]], [[fluithazen]] en slangen. Ook broeden er [[leeuweriken]] en [[Vegameeuw|vegameeuwen]] (ondersoort ''mongolicus'') op het eiland.

In 2005 werd op initiatief van het boeddhistische centrum van Moskou op het hoogste punt van het eiland de boeddhistische [[Stoepa van de Verlichting]] gebouwd, die gewijd is aan [[dakini]] Tröma Nagmo. Het eiland zou vanuit vogelvluchtperspectief namelijk op een dakini lijken. Door de bouw van deze [[stoepa]] is er een grote stroom toeristen naar het eiland op gang gekomen. In de zomer worden er excursies per boot georganiseerd en in de winter met motorvervoer over het ijs van het meer. De groei van het toerisme wordt door het [[Siberisch Instituut voor de Fisiologie en Biochemie van Planten]] beschouwd als een gevaar voor de flora en fauna van het eiland.<ref>{{Citeer web|url=http://baikaliya.info/node/647|titel=Научная экспедиция СИФИБРа СО РАН по восстановлению растительности вокруг Буддийской ступы на острове Огой (Ольхонский район) завершилась на этой неделе|bezochtdatum=31-8-2018|auteur=|achternaam=|voornaam=|datum=24-8-2006|uitgever=Bajkalia|taal=ru|archive-date=4-3-2016|archive-url=https://web.archive.org/web/20160304074133/http://baikaliya.info/node/647|dodelink=ja}}</ref>

<gallery heights=200 widths=250>
Ogoy island in winter.jpg|Kaap Drakon aan westzijde van het eiland in de winter
Ogoy North 1600x1200.JPG|Oostpunt van het eiland met zicht op het eilandje [[Zamogoj]] aan noordoostzijde
Ogoy South 1600x1200.jpg|Westpunt van het eiland
Ogoy Stupa 1 1600x1200.JPG|De stoepa werd wit geschilderd om al van veraf zichtbaar te zijn
Ogoy Landscape 1600x1200.JPG|[[steenmannetje]]s van toeristen bedoeld om (boeddhistisch) geluk te brengen
Ogoy island.jpg|In de winter is het eiland over het ijs bereikbaar
</gallery>

{{Commonscat|Ogoy Island}}
{{Appendix|2={{references}}
----

}}

[[Categorie:Siberisch eiland]]
[[Categorie:Baikalmeer]]
[[Categorie:Geografie van de oblast Irkoetsk]]
[[Categorie:Russisch eiland in een rivier of een binnenmeer]]

title: Locatie

Land: Rusland

Locatie: Maloje More (Baikalmeer)

Regio: district Olgonski, oblast Irkoetsk

title: Algemeen

Landgebruik: natuur, toerisme

title: Detailkaart

Detailkaart: Locatie binnen het Baikalmeer: Ten westen van Olchon

title: Foto's

Foto's: Overzicht van het eiland

Portaal: Rusland


text:
# Castianeira memnonia
Castianeira memnonia is een spinnensoort uit de familie van de loopspinnen (Corinnidae).
De wetenschappelijke naam van de soort werd in 1841 als Corinna memnonia gepubliceerd door Carl Ludwig Koch.

title: Castianeira memnonia

wikitext:
{{Taxobox spin
| naam = ''Castianeira memnonia''
| titelweergave = cursief
| afbeelding =
| afbeeldingtekst =
| familie = [[Loopspinnen|Corinnidae]] (Loopspinnen)
| geslacht = ''[[Castianeira]]''
| auteur = [[Carl Ludwig Koch|C.L. Koch]]
| datum = 1841
| haakjes = ja
| origineel = ''Corinna memnonia''
}}

'''''Castianeira memnonia''''' is een [[spinnen (dieren)|spinnen]][[soort]] uit de familie van de [[loopspinnen]] (Corinnidae).<ref>{{aut|Platnick, Norman I.}} (2010). [http://research.amnh.org/entomology/spiders/catalog/ The World Spider Catalog], version 10.5. ''American Museum of Natural History''. [https://web.archive.org/web/20100405073545/http://research.amnh.org/iz/spiders/catalog/ Gearchiveerd] op 5 april 2010.</ref>

De wetenschappelijke naam van de soort werd in 1841 als ''Corinna memnonia'' gepubliceerd door [[Carl Ludwig Koch]].

{{Appendix}}
{{beginnetje|biologie|2011|10|21}}

[[Categorie:Castianeira|memnonia]]

title: Castianeira memnonia

Klasse: Arachnida (Spinachtigen)

Orde: Araneae (Spinnen)

Familie: Corinnidae (Loopspinnen)

Geslacht: Castianeira

title: Soort


text:
# Trichina flavipes
Trichina flavipes is een vliegensoort uit de familie van de dansvliegen (Empididae). De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1830 door Meigen.

title: Trichina flavipes

wikitext:
{{Taxobox insect
| titelweergave = cursief
| naam          = ''Trichina flavipes''
| afbeelding =
| orde      = [[Diptera]] (Tweevleugeligen)
| onderorde = [[Vliegen (dieren)|Brachycera]] (Vliegen)
| familie   = [[Dansvliegen (familie)|Empididae]] (Dansvliegen)
| geslacht  = ''[[Trichina (geslacht)|Trichina]]''
| auteur = Meigen
| datum  = 1830
| haakjes =
}}
'''''Trichina flavipes''''' is een [[Vliegen (dieren)|vliegen]]soort uit de familie van de [[Dansvliegen (familie)|dansvliegen (Empididae)]].<ref>Melander, in Stone et al., 1965, Catalog of the Diptera of America north of Mexico, p. 449.</ref> De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1830 door Meigen.

{{Appendix}}
{{beginnetje|biologie|2013|06|17}}

[[Categorie:Dansvliegen]]

title: Trichina flavipes

Orde: Diptera (Tweevleugeligen)

Onderorde: Brachycera (Vliegen)

Familie: Empididae (Dansvliegen)

Geslacht: Trichina

title: Soort


text:
# Changach
Changach is een plaats in Kenia in het district Keiyo in de provincie Bonde la Ufa.

## Geboren
- John Kibowen (1969) - Keniaanse langeafstandsloper

title: Changach

wikitext:
{{Infobox plaats in Kenia
| naam = Changach
| land = Kenia
| provincie = [[Bonde la Ufa]] (Rift Valley)
| subarea = [[Keiyo]]
| inwoners =
| census =
| hoogte =
| lat_deg = 0
| lat_min = 25
| lat_sec = 59.99
| lat_dir = N
| lon_deg = 35
| lon_min = 34
| lon_sec = 59.99
| lon_dir = E
| position = right
}}
'''Changach''' is een plaats in [[Kenia]] in het district [[Keiyo]] in de provincie [[Bonde la Ufa]].

==Geboren==
* [[John Kibowen]] (1969) - Keniaanse langeafstandsloper

{{Beginnetje|landen & volken|land=Kenia|2011|08|11}}

[[Categorie:Plaats in Bonde la Ufa]]

title: Situering

Provincie: Bonde la Ufa (Rift Valley)

County: Keiyo

Coördinaten: 0° 26′ NB, 35° 35′ OL

Portaal: Afrika


text:
# Come & Get It (Selena Gomez)
Come & Get It is een nummer van de Amerikaanse zangeres Selena Gomez uit 2013. Het is de eerste single van haar debuutalbum Stars Dance.
Het nummer was oorspronkelijk bedoeld voor Rihanna, maar die weigerde om het nummer op te nemen, dus besloot Selena Gomez het maar op te nemen. "Come & Get It" werd in veel landen een hit. In de Amerikaanse Billboard Hot 100 haalde het de 6e positie. In Nederland flopte het nummer echter, het haalde de 84e positie in de Single Top 100. In Vlaanderen haalde het de 2e positie in de Tipparade.

title: Come & Get It (Selena Gomez)

wikitext:
{{Infobox single
| Titel = Come & Get It
| Artiest = [[Selena Gomez]]
| van Album = Stars Dance
| B-kant =
| Releasedatum = [[7 april]] [[2013]]
| Drager = [[Muziekdownload]]
| Opname = 2013
| Genre = [[Electropop]]
| Duur = 3:51
| Label = [[Hollywood Records]]
| Schrijver = Ester Dean, [[Stargate (producers)|Stargate]]
| Producer = Stargate, Ester Dean
| Status =
| Hitlijsten =
*84 (Nederlandse [[Single Top 100]])
*tip2 ([[Vlaamse Ultratop 50]])
*6 (Verenigde Staten, Canada, Ierland)
*8 (Verenigd Koninkrijk)
*15 (Wallonië)
*34 (Frankrijk, Denemarken)
*58 (Duitsland)
*53 (Oostenrijk)
*42 (Zwitserland)
*66 (Italië)
*40 (Spanje)
*46 (Australië)
*14 (Nieuw-Zeeland)
*16 (Noorwegen)
*28 (Finland, Hongarije)
*22 (Tsjechië)
*37 (Slowakije, Zuid-Korea)
*45 (Roemenië)
*12 (Rusland)
*5 (Turkije)
*9 (Libanon)
*13 (Mexico)
*4 (Brazilië)
| Vorige = ''Hit the Lights''
(2012)
| Huidige = '''Come & Get It'''
(2013)
| Volgende = ''[[Slow Down (Selena Gomez)|Slow Down]]''
(2013)
}}
'''Come & Get It''' is een nummer van de Amerikaanse zangeres [[Selena Gomez]] uit 2013. Het is de eerste single van haar debuutalbum ''Stars Dance''.

Het nummer was oorspronkelijk bedoeld voor [[Rihanna]], maar die weigerde om het nummer op te nemen, dus besloot Selena Gomez het maar op te nemen. "Come & Get It" werd in veel landen een hit. In de Amerikaanse [[Billboard Hot 100]] haalde het de 6e positie. In Nederland flopte het nummer echter, het haalde de 84e positie in de [[Single Top 100]]. In Vlaanderen haalde het de 2e positie in de [[Ultratip 100|Tipparade]].

[[Categorie:Single uit 2013]]
[[Categorie:Nummer van Selena Gomez]]

title: Come & Get It

Uitgebracht: 7 april 2013

Soort drager: Muziekdownload

Genre: Electropop

Label: Hollywood Records

Schrijver(s): Ester Dean, Stargate

Producent(en): Stargate, Ester Dean

title: Hoogste positie(s) in de hitlijsten

Hoogste positie(s) in de hitlijsten: - 84 (Nederlandse Single Top 100) - tip2 (Vlaamse Ultratop 50) - 6 (Verenigde Staten, Canada, Ierland) - 8 (Verenigd Koninkrijk) - 15 (Wallonië) - 34 (Frankrijk, Denemarken) - 58 (Duitsland) - 53 (Oostenrijk) - 42 (Zwitserland) - 66 (Italië) - 40 (Spanje) - 46 (Australië) - 14 (Nieuw-Zeeland) - 16 (Noorwegen) - 28 (Finland, Hongarije) - 22 (Tsjechië) - 37 (Slowakije, Zuid-Korea) - 45 (Roemenië) - 12 (Rusland) - 5 (Turkije) - 9 (Libanon) - 13 (Mexico) - 4 (Brazilië)

title: Selena Gomez

Hit the Lights · (2012): Come & Get It · (2013) · Slow Down · (2013)

Portaal: Muziek


text:
# Munte (waterschap)
De Munte is een voormalig waterschap in de Nederlandse provincie Groningen.

## Ligging
Het schap was de voortzetting van het waterschap De Eersteling uit 1867. De noordgrens lag bij het Winschoterdiep en de (verdwenen) Oude Ae, de oostgrens lag langs de Meenteweg en de Weth. L. Veemanweg (grotendeels iets westelijk daarvan), de zuidgrens lag bij de Beneden Veensloot, de Duurkenakker, de Ruilverkavelingsweg en de Nieuweweg, de westgrens lag iets westelijk van de zijtak van de Daaleweg en het verlengde hiervan.
Door het waterschap liep het Meedenerdiep, waaronder een onderleider lag (de Muntendammer grondpomp). Het (stoom)gemaal stond in het noordoosten van het schap, net ten zuiden van de spoorlijn Groningen-Duitsland. Deze sloeg uit op een 800 m lange hoofdwatergang die uitkwam in de Meedemerafwatering.
Waterstaatkundig gezien ligt het gebied sinds 2000 binnen dat van het waterschap Hunze en Aa's.

## Kleine Munte
In 1967 ging het grootste deel van waterschap op in Oldambt. Het deel dat afwaterde op het Winschoterdiep ging, volgens het Groninger Archiefnet, over naar de Kleine Munte. Het is echter onduidelijk wat wordt bedoeld, omdat de Kleine Munte al in 1930 was opgegaan in de Tripscompagnie Oostkant. Het kan zijn dat feitelijk dit laatste waterschap werd bedoeld.
Waarschijnlijker is het echter dat het waterschap voor een deel van het gebied is blijven voortbestaan onder de naam Kleine Munte (mogelijk zelfs zonder bestuur), dat ten slotte in 1989 opging in Gorecht.

title: Munte (waterschap)

wikitext:
{{Infobox waterschap Nederland
| naam = Munte
| kaart =
| legenda =
| bestandsnaam vlag =
| bestandsnaam wapen =
| provincie = [[Groningen (provincie)|Groningen]]
| oppervlakte = 2350
| opgericht = 15 november 1882
| opgeheven = 1967
(1989)
| opgegaan in = [[Oldambt (waterschap)|Oldambt]]
([[Gorecht (waterschap)|Gorecht]])
}}
De '''Munte''' is een voormalig [[waterschap (Nederland)|waterschap]] in de Nederlandse provincie [[Groningen (provincie)|Groningen]].<ref>{{Bronvermelding Geertsema|575|{{Geertsema 7}}}}</ref><ref name="Munte">[http://www.groningerarchiefnet.nl/archieven/ead/index/eadid/000080-000261 Groninger archiefnet]</ref>

== Ligging ==
Het schap was de voortzetting van het waterschap De Eersteling<ref>[http://www.groningerarchiefnet.nl/archieven/ead/index/eadid/000080-000224 Groninger archiefnet] - 1867-1882, 130 ha</ref> uit 1867. De noordgrens lag bij het [[Winschoterdiep]] en de (verdwenen) [[Munte (Groningen)|Oude Ae]], de oostgrens lag langs de Meenteweg en de Weth. L. Veemanweg (grotendeels iets westelijk daarvan), de zuidgrens lag bij de Beneden Veensloot, de Duurkenakker, de Ruilverkavelingsweg en de Nieuweweg, de westgrens lag iets westelijk van de zijtak van de Daaleweg en het verlengde hiervan.

Door het waterschap liep het [[Meedenerdiep]], waaronder een [[onderleider]] lag (de ''Muntendammer grondpomp''). Het (stoom)gemaal stond in het noordoosten van het schap, net ten zuiden van de [[Spoorlijn Harlingen - Nieuwe Schans|spoorlijn Groningen-Duitsland]]. Deze sloeg uit op een 800 m lange [[hoofdwatergang]] die uitkwam in de Meedemerafwatering.

Waterstaatkundig gezien ligt het gebied sinds 2000 binnen dat van het waterschap [[Hunze en Aa's]].

== Kleine Munte ==
In 1967 ging het grootste deel van waterschap op in [[Oldambt (waterschap)|Oldambt]]. Het deel dat afwaterde op het [[Winschoterdiep]] ging, volgens het Groninger Archiefnet,<ref name="Munte"/> over naar de Kleine Munte. Het is echter onduidelijk wat wordt bedoeld, omdat de [[Kleine Munte]] al in 1930 was opgegaan in de [[Tripscompagnie Oostkant]]. Het kan zijn dat feitelijk dit laatste waterschap werd bedoeld.

Waarschijnlijker is het echter dat het waterschap voor een deel van het gebied is blijven voortbestaan onder de naam Kleine Munte (mogelijk zelfs zonder bestuur), dat ten slotte in 1989 opging in [[Gorecht (waterschap)|Gorecht]].

{{Appendix}}
{{Coor title dms|53|9|18.3|N|6|55|46.3|E|scale:100000_region:NL}}

{{DEFAULTSORT:Munte}}
[[Categorie:Voormalig waterschap in Groningen]]
[[Categorie:Geschiedenis van Midden-Groningen]]
[[Categorie:Geschiedenis van Oldambt]]

title: Locatie

Provincie: Groningen

title: Munte

title: Geschiedenis

Opgericht: 15 november 1882

Opgegaan in: Oldambt · (Gorecht)

Portaal: Nederland


text:
# Mike Schäperclaus
Mike Schäperclaus (Groenlo, 25 juli 1973) is een Nederlands musicus, producent, musical director, label manager, dirigent, creator en muzikaal innovator. Hij staat bekend om zijn veelzijdigheid binnen de muziekwereld, variërend van klassieke en orkestrale muziek tot hedendaagse en innovatieve producties. Zijn werk kenmerkt zich door een voortdurende zoektocht naar nieuwe manieren om muziek toegankelijk te maken voor een breed publiek.

## Opleiding en vroege carrière
Schäperclaus groeide op in Eibergen en begon zijn muzikale carrière bij muziekvereniging Excelsior. Op zestienjarige leeftijd startte hij zijn studie aan het Twentsch Conservatorium in Enschede (nu Artez Conservatorium). Kort daarna vervolgde hij zijn opleiding aan het Rotterdams Conservatorium en het Sweelinck Conservatorium in Amsterdam, waar hij zich specialiseerde in slagwerk. Daarnaast volgde hij diverse studies in Latijnse en traditionele Afrikaanse percussie.
Zijn vroege professionele loopbaan bracht hem als percussionist in gerenommeerde orkesten en ensembles, waaronder het Koninklijk Concertgebouworkest, het Residentieorkest, het Vlaams Philharmonisch Orkest en in het Metropole Orkest. Vanaf 1996 werkte hij mee aan diverse musicalproducties zoals Miss Saigon, West Side Story, Elisabeth, Aida, Cats en Evita. De langste tijd werkte hij mee aan The Lion King, aanvankelijk als percussionist/drummer, later ook als dirigent en musical director en ook wereldwijd voor Disney International.
Hij werkte samen met uiteenlopende artiesten zoals Paul de Leeuw, Simone Kleinsma, René Froger, Danny de Munk en Ernst Daniel Smid, en speelde in televisieprogramma’s als Mooi! Weer De Leeuw, Singing Bee en de serie Op zoek naar .... Van 2005-2009 doceerde hij aan het Conservatorium Castellon in Spanje en van 2008-2010 aan het Rotterdams Conservatorium (tegenwoordig onderdeel van Codarts, Hogeschool voor de Kunsten).
Naast zijn werk als musicus heeft Schäperclaus zich ontwikkeld tot een toonaangevend dirigent en producent. Hij was betrokken bij tal van theaterproducties, musicals en concertreeksen in binnen- en buitenland, waarbij hij zowel de muzikale leiding als de productie op zich nam.

## Creatief innovator en producent
Van 2014 tot 2023 was Schäperclaus actief als creatief innovator en producent voor het Rotterdams Philharmonisch Orkest. In deze rol bedacht, ontwikkelde en produceerde hij nieuwe formats om een nieuw en jong publiek aan het orkest te binden. Enkele van zijn opvallende producties zijn:
- ABN AMRO Tennis Tournament (2014): Een halftime show rondom de finale wedstrijden van het tennistoernooi.
- Julia in Ahoy (2015): Een arenaproductie gebaseerd op een verhaallijn samengesteld uit bestaande klassieke muziek, in co-creatie met Guy Caron, grondlegger van Cirque du Soleil. Op het YouTube kanaal van het Rotterdams Philharmonisch Orkest zijn 12 video's te zien van The making of Julia waarin Schäperclaus en collega's een inkijk geven in het creatieve proces.
- Musical Meets Opera (2015, 2016, 2017): Een productie waarin musicalsterren en operazangers samen het podium delen en hun repertoire combineren in één programma.
- Matrix Live to Movie (2016): Een live-uitvoering van de filmmuziek van The Matrix gecombineerd met de vertoning van de film.
- Brasil Sinfonico (2017): Een format waarin populaire Braziliaanse muziek (samba) en klassieke muziek samenkomen in één programma, met als hoofdgasten Paulinho da Viola en gitarist Yamandu Costa.
- KidsRights Children Peace Prize Ceremony (2021): Muzikale begeleiding van de uitreiking van de Internationale Kindervredesprijs.

## Wereldhit in Coronatijd
Tijdens de coronapandemie in 2020 initieerde Mike Schäperclaus, in samenwerking met collega’s van het Rotterdams Philharmonisch Orkest, een innovatieve video waarin orkestleden vanuit hun eigen huis gezamenlijk een uitvoering van Beethoven's Negende Symfonie presenteerden: From us, for you. Deze creatieve aanpak resulteerde in een wereldwijde hit, die de veerkracht en het aanpassingsvermogen van het orkest in uitdagende tijden benadrukte. De video werd internationaal geprezen en diende als inspiratie voor andere orkesten en muzikale ensembles om soortgelijke projecten te ondernemen.
Tijdens de Covid-lockdowns creëerde Schäperclaus overigens nog meer online content samen met het Rotterdams Philharmonisch Orkest als vervangende programmering:
- Stay Strong: ‘Wake me up’ with Jamai: Het orkest begeleidde Jamai Loman in een nieuw gearrangeerde versie van 'Wake me up' van de Zweedse producer Avicii. Jamai zingt vanachter de piano vanuit zijn eigen huis terwijl 80 muzikanten hem vergezellen, ook vanuit hun eigen huis.
- Remembrance Day Collaboration: Mozart’s last piano concerto with Israel Philharmonic: Een unieke samenwerking tussen het Israel Philharmonic en het Rotterdam Philharmonisch Orkest markeert de gedenkdagen van beide landen. Eenendertig musici voeren samen met pianist en dirigent Lahav Shani, chef-dirigent van beide orkesten, een fragment uit van Mozarts laatste pianoconcert.
- Song of Freedom: met de verlaten straten van Rotterdam en een lege zaal in de Doelen als decor brengt het orkest samen met vier Rotterdamse artiesten (YMP, Dina Medina, Aylin Sezer en Roufaida) een ode aan de vrijheid).
- Music in Motion: RPhO collaborates with Scapino Ballet: Een corona proof concept voor veertien dansers en achtendertig muzikanten met muziek van Edvard Grieg. Een co-creatie met Scapino choreograaf Ed Wubbe.
- Ready to Play: video van het Rotterdams Philharmonisch Orkest met Feyenoord omdat beide na zes maanden stilte eindelijk weer aan de slag mogen.

## Recente en nieuwe projecten
Een recent voorbeeld van zijn creativiteit is het jubileumconcert ter ere van André van Duin, die zijn 60-jarig jubileum in het vak vierde. Dit concert, opgenomen in het nieuwe Luxor Theater in Rotterdam en uitgezonden op nieuwjaarsdag 2025 bij Omroep MAX, was een unieke combinatie van klassieke muziek en populaire nummers van van Duin. Schäperclaus bedacht en arrangeerde de bijzondere samensmelting van het Rotterdams Philharmonisch Orkest, een operazangeres en een drumfanfare met de iconische liedjes van André van Duin. Tijdens het concert werd de lange, rijke carrière van Van Duin gevierd door zijn grootste hits te laten horen, gezongen door bekende Nederlandse artiesten (o.a. Francis van Broekhuizen, Danny Vera, Gerard Cox, Simone Kleinsma, Veldhuis & Kemper, Karin Bloemen, Richard Groenendijk, Magtel de Laat en Jeangu Macrooy).
Schäperclaus blijft toegewijd aan het vernieuwen van de klassieke muziekwereld. Zijn innovatieve aanpak leidt tot experimentele uitvoeringen waarin klassieke muziek wordt gecombineerd met moderne technologieën en cross-over projecten.
Momenteel richt Schäperclaus zich op nieuwe vormen van muziekproductie waarin traditionele orkestrale muziek wordt gecombineerd met digitale en visuele technieken. Hij werkt aan projecten die klassieke muziek dichter bij een modern publiek brengen door middel van multimedia en interactieve ervaringen. Zo is hij momenteel dirigent bij Lord of the Rings Live to Movie. Een wereldwijde productie waarin live-uitvoeringen van de iconische filmmuziek van The Fellowship of the Ring, The Two Towers en The Return of the King worden gecombineerd met vertoningen van de films, uitgevoerd door een volledig orkest dat de soundtrack in realtime begeleidt.

## Discografie
- Slagwerkgroep Amsterdam (int. Amsterdam Percussion Group):Nocturnal Activities en Release (Label: EtCetera)
- Percussive Rotterdam: James Wood  (Label: Mode)
- Paul de Leeuw: Stille Liedjes
- Paul de Leeuw: Zingen terwijl U wacht...
- Paul de Leeuw: kindercd
- Paul de Leeuw: Mooi! Weer een cd!
- Elisabeth (Duitse versie)
- Holiday on Ice 2001, 2004
- Jango en het orkest van Cor Bakker: On the way back to Memphis (live-tracks die eind 2000 in Nederland werden opgenomen voor het televisieprogramma Cor & Co
- Telekids - 10 jaar Telekids
- soundtrack van de film Het monster van Toth
- Helmut Lotti: Latino Classics 1
- Helmut Lotti: Latino Classics 2
- Helmut Lotti: Pop Classics in Sympony
- Ben Cramer: Golden K-Hits
- Toppers in concert cd's 2005, 2006, 2007
- Gerard Joling: Nostalgia
- Lucie Silvas en het Metropole Orkest: Breath in
- Trijntje Oosterhuis: The Look of Love
- Karin Bloemen: Bloemen zingt Barbra Streisand
- Wende: La fille noyee
- Meer dan 40 cd's (waaronder soundtracks) met het Metropole Orkest.
- René Froger: Doe maar gewoon
- Simone's songbook (simone kleinsma)

title: Mike Schäperclaus

wikitext:
{{Infobox artiest
| naam                 = Mike Schäperclaus
| afbeelding           =
| onderschrift         =
| volledige naam       =
| alias                =
| bijnaam              =
| bijnamen             =
| geboren              =
| overleden            =
| land                 = {{NL}}
| jaren-actief         =
| genre                =
| beroep               =
| instrument           =
| zangstem             =
| invloed              =
| label                =
| acts                 =
| gerelateerd          =
| bekende instrumenten =
| portaal              =
| website              =
| imdb                 =
| allmusic             =
| myspace              =
| lastfm               =
}}
'''Mike Schäperclaus''' ([[Groenlo]], [[25 juli]] [[1973]]) is een Nederlands [[musicus]], producent, musical director, label manager, [[dirigent]], creator en muzikaal innovator. Hij staat bekend om zijn veelzijdigheid binnen de muziekwereld, variërend van klassieke en orkestrale muziek tot hedendaagse en innovatieve producties. Zijn werk kenmerkt zich door een voortdurende zoektocht naar nieuwe manieren om muziek toegankelijk te maken voor een breed publiek.

== Opleiding en vroege carrière ==
Schäperclaus groeide op in [[Eibergen]] en begon zijn muzikale carrière bij [[Muziekvereniging Excelsior Eibergen|muziekvereniging Excelsior]].<ref>https://web.archive.org/web/20100513084549/http://www.marline.nl/miksch.html</ref> Op zestienjarige leeftijd startte hij zijn studie aan het [[Twentsch Conservatorium]] in Enschede (nu [[ArtEZ Conservatorium|Artez Conservatorium]]). Kort daarna vervolgde hij zijn opleiding aan het [[Rotterdams Conservatorium]] en het [[Sweelinck Conservatorium]] in Amsterdam, waar hij zich specialiseerde in slagwerk. Daarnaast volgde hij diverse studies in Latijnse en traditionele Afrikaanse percussie.

Zijn vroege professionele loopbaan bracht hem als [[percussionist]] in gerenommeerde orkesten en ensembles, waaronder het [[Koninklijk Concertgebouworkest]], het [[Residentieorkest]], het [[Vlaams Philharmonisch Orkest]] en in het [[Metropole Orkest]]. Vanaf 1996 werkte hij mee aan diverse musicalproducties zoals [[Miss Saigon]], [[West Side Story (toneelmusical)|West Side Story]], [[Elisabeth (musical)|Elisabeth]], [[Aida (musical)|Aida]], [[Cats (musical)|Cats]] en [[Evita (musical)|Evita]]. De langste tijd werkte hij mee aan [[The Lion King (musical)|The Lion King]], aanvankelijk als percussionist/drummer, later ook als dirigent en musical director en ook wereldwijd voor Disney International.

Hij werkte samen met uiteenlopende artiesten zoals [[Paul de Leeuw]], [[Simone Kleinsma]], [[René Froger]], [[Danny de Munk]] en [[Ernst Daniël Smid|Ernst Daniel Smid]], en speelde in televisieprogramma’s als ''[[Mooi! Weer De Leeuw]]'', ''[[Singing Bee]]'' en de serie ''[[Op zoek naar ...]]''. Van 2005-2009 doceerde hij aan het Conservatorium Castellon in Spanje en van 2008-2010 aan het [[Rotterdams Conservatorium]] (tegenwoordig onderdeel van [[Codarts|Codarts, Hogeschool voor de Kunsten]]).

Naast zijn werk als musicus heeft Schäperclaus zich ontwikkeld tot een toonaangevend dirigent en producent. Hij was betrokken bij tal van theaterproducties, musicals en concertreeksen in binnen- en buitenland, waarbij hij zowel de muzikale leiding als de productie op zich nam.

== Creatief innovator en producent ==
Van 2014 tot 2023 was Schäperclaus actief als creatief innovator en producent voor het [[Rotterdams Philharmonisch Orkest]]. In deze rol bedacht, ontwikkelde en produceerde hij nieuwe formats om een nieuw en jong publiek aan het orkest te binden. Enkele van zijn opvallende producties zijn:

* ''ABN AMRO Tennis Tournament'' (2014): Een halftime show rondom de finale wedstrijden van het tennistoernooi.
* ''Julia in Ahoy'' (2015): Een arenaproductie gebaseerd op een verhaallijn samengesteld uit bestaande klassieke muziek, in co-creatie met Guy Caron, grondlegger van [[Cirque du Soleil]]. ''Op het YouTube kanaal van het [[Rotterdams Philharmonisch Orkest]] zijn 12 video's te zien van The making of Julia waarin Schäperclaus en collega's een inkijk geven in het creatieve proces.''
* ''Musical Meets Opera'' (2015, 2016, 2017): Een productie waarin musicalsterren en operazangers samen het podium delen en hun repertoire combineren in één programma.
* ''Matrix Live to Movie'' (2016): Een live-uitvoering van de filmmuziek van [[The Matrix]] gecombineerd met de vertoning van de film.
* ''Brasil Sinfonico'' (2017): Een format waarin populaire Braziliaanse muziek ([[Samba (muziek)|samba]]) en klassieke muziek samenkomen in één programma, met als hoofdgasten Paulinho da Viola en gitarist Yamandu Costa.
* ''KidsRights Children Peace Prize Ceremony'' (2021): Muzikale begeleiding van de uitreiking van de [[Internationale Kindervredesprijs]].

== Wereldhit in Coronatijd ==
Tijdens de coronapandemie in 2020 initieerde Mike Schäperclaus, in samenwerking met collega’s van het [[Rotterdams Philharmonisch Orkest]], een innovatieve [https://www.youtube.com/watch?v=3eXT60rbBVk video] waarin orkestleden vanuit hun eigen huis gezamenlijk een uitvoering van Beethoven's Negende Symfonie presenteerden: ''From us, for you''. Deze creatieve aanpak resulteerde in een wereldwijde hit, die de veerkracht en het aanpassingsvermogen van het orkest in uitdagende tijden benadrukte. De video werd internationaal geprezen en diende als inspiratie voor andere orkesten en muzikale ensembles om soortgelijke projecten te ondernemen.<ref>{{Citeer web |url=https://www.ad.nl/rotterdam/hoe-het-rotterdams-philharmonisch-orkest-in-coronatijd-een-wereldhit-maakte~ab8263d2/ |titel=Hoe het Rotterdams Philharmonisch Orkest in coronatijd een wereldhit maakte |bezochtdatum=2025-01-27 |werk=ad.nl |archiefurl=https://web.archive.org/web/20250202154706/https://www.ad.nl/rotterdam/hoe-het-rotterdams-philharmonisch-orkest-in-coronatijd-een-wereldhit-maakte~ab8263d2/ |archiefdatum=2025-02-02}}</ref>

Tijdens de Covid-lockdowns creëerde Schäperclaus overigens nog meer online content samen met het [[Rotterdams Philharmonisch Orkest]] als vervangende programmering:

* ''Stay Strong: ‘Wake me up’ with Jamai'': Het orkest begeleidde [[Jamai Loman]] in een nieuw gearrangeerde versie van 'Wake me up' van de Zweedse producer [[Avicii]]. Jamai zingt vanachter de piano vanuit zijn eigen huis terwijl 80 muzikanten hem vergezellen, ook vanuit hun eigen huis.
* ''Remembrance Day Collaboration: Mozart’s last piano concerto with Israel Philharmonic'': Een unieke samenwerking tussen het [[Israëlisch Filharmonisch Orkest|Israel Philharmonic]] en het [[Rotterdams Philharmonisch Orkest|Rotterdam Philharmonisch Orkest]] markeert de gedenkdagen van beide landen. Eenendertig musici voeren samen met pianist en dirigent [[Lahav Shani]], chef-dirigent van beide orkesten, een fragment uit van [[Wolfgang Amadeus Mozart|Mozarts]] laatste pianoconcert.
* ''Song of Freedom'': met de verlaten straten van [[Rotterdam]] en een lege zaal in [[de Doelen]] als decor brengt het orkest samen met vier Rotterdamse artiesten (YMP, [[Dina Medina]], [[Aylin Sezer]] en Roufaida) een ode aan de vrijheid).
* ''Music in Motion: RPhO collaborates with Scapino Ballet'': Een corona proof concept voor veertien dansers en achtendertig muzikanten met muziek van [[Edvard Grieg]]. Een co-creatie met [[Scapino Ballet|Scapino]] choreograaf [[Ed Wubbe]].
* ''Ready to Play'': video van het [[Rotterdams Philharmonisch Orkest]] met [[Feyenoord]] omdat beide na zes maanden stilte eindelijk weer aan de slag mogen.

== Recente en nieuwe projecten ==
Een recent voorbeeld van zijn creativiteit is het jubileumconcert ter ere van [[André van Duin]], die zijn 60-jarig jubileum in het vak vierde. Dit concert, opgenomen in het nieuwe [[Luxor Theater (Rotterdam)|Luxor Theater]] in Rotterdam en uitgezonden op nieuwjaarsdag 2025 bij [[Omroep MAX]], was een unieke combinatie van klassieke muziek en populaire nummers van van Duin. Schäperclaus bedacht en arrangeerde de bijzondere samensmelting van het [[Rotterdams Philharmonisch Orkest]], een operazangeres en een [[drumfanfare]] met de iconische liedjes van André van Duin. Tijdens het concert werd de lange, rijke carrière van Van Duin gevierd door zijn grootste hits te laten horen, gezongen door bekende Nederlandse artiesten (o.a. [[Francis van Broekhuizen]], [[Danny Vera]], [[Gerard Cox]], [[Simone Kleinsma]], [[Veldhuis & Kemper]], [[Karin Bloemen]], [[Richard Groenendijk]], Magtel de Laat en [[Jeangu Macrooy]]).

Schäperclaus blijft toegewijd aan het vernieuwen van de klassieke muziekwereld. Zijn innovatieve aanpak leidt tot experimentele uitvoeringen waarin klassieke muziek wordt gecombineerd met moderne technologieën en cross-over projecten.

Momenteel richt Schäperclaus zich op nieuwe vormen van muziekproductie waarin traditionele orkestrale muziek wordt gecombineerd met digitale en visuele technieken. Hij werkt aan projecten die klassieke muziek dichter bij een modern publiek brengen door middel van multimedia en interactieve ervaringen. Zo is hij momenteel dirigent bij ''Lord of the Rings Live to Movie''. Een wereldwijde productie waarin live-uitvoeringen van de iconische filmmuziek van ''[[The Lord of the Rings: The Fellowship of the Ring|The Fellowship of the Ring]]'', ''[[The Lord of the Rings: The Two Towers|The Two Towers]]'' en ''[[The Lord of the Rings: The Return of the King|The Return of the King]]'' worden gecombineerd met vertoningen van de films, uitgevoerd door een volledig orkest dat de soundtrack in realtime begeleidt.

==Discografie==
* [[Slagwerkgroep Amsterdam]] (int. Amsterdam Percussion Group):''Nocturnal Activities'' en ''Release'' (Label: EtCetera)
* [[Percussive Rotterdam]]: ''James Wood''  (Label: Mode)
* [[Paul de Leeuw]]: ''Stille Liedjes''
* Paul de Leeuw: ''Zingen terwijl U wacht...''
* Paul de Leeuw: kindercd
* Paul de Leeuw: ''Mooi! Weer een cd!''
* ''Elisabeth'' (Duitse versie)
* ''Holiday on Ice 2001, 2004''
* [[Jango (band)|Jango]] en het orkest van Cor Bakker: ''On the way back to Memphis'' (live-tracks die eind 2000 in Nederland werden opgenomen voor het televisieprogramma ''[[Cor & Co]]''
* Telekids - ''10 jaar Telekids''
* soundtrack van de film ''[[Het monster van Toth]]''
* [[Helmut Lotti]]: ''Latino Classics 1''
* Helmut Lotti: ''Latino Classics 2''
* Helmut Lotti: ''Pop Classics in Sympony''
* [[Ben Cramer]]: ''Golden K-Hits''
* ''Toppers in concert'' cd's 2005, 2006, 2007
* [[Gerard Joling]]: ''Nostalgia''
* [[Lucie Silvas]] en het [[Metropole Orkest]]: ''Breath in''
* [[Trijntje Oosterhuis]]: ''The Look of Love''
* [[Karin Bloemen]]: ''Bloemen zingt Barbra Streisand''
* [[Wende Snijders|Wende]]: ''La fille noyee''
* Meer dan 40 cd's (waaronder soundtracks) met het [[Metropole Orkest]].
* [[René Froger]]: ''Doe maar gewoon''
* Simone's songbook (simone kleinsma)

{{Appendix}}

{{DEFAULTSORT:Schaperclaus, Mike}}
[[Categorie:Nederlands slagwerker]]

title: Algemene informatie

Land: Nederland


text:
# Apanteles salalicus
Apanteles salalicus is een vliesvleugelig insect uit de familie van de schildwespen (Braconidae). De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1959 door Mason.

title: Apanteles salalicus

wikitext:
{{Taxobox insect
| titelweergave = cursief
| naam = ''Apanteles salalicus''
| afbeelding =
| orde = [[Vliesvleugeligen|Hymenoptera]] (Vliesvleugeligen)
| onderorde =
| familie = [[Schildwespen|Braconidae]] (Schildwespen)
| geslacht = ''[[Apanteles]]''
| w-naam = ''Apanteles salalicus''
| auteur = Mason
| datum = 1959
| haakjes =
| commons =
| species =
}}
'''''Apanteles salalicus''''' is een [[Vliesvleugeligen|vliesvleugelig insect]] uit de familie van de [[Schildwespen|schildwespen (Braconidae)]].<ref>{{Link Fauna Europaea|id=341642|naam=''Apanteles salalicus''}}</ref> De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1959 door Mason.

{{Appendix}}
{{beginnetje|biologie|2013|07|06}}

[[Categorie:Apanteles|salalicus]]

title: Apanteles salalicus

Orde: Hymenoptera (Vliesvleugeligen)

Familie: Braconidae (Schildwespen)

Geslacht: Apanteles

title: Soort


text:
# The Man Who
The Man Who is het tweede studioalbum van de Schotse britpopband Travis. Het album kwam uit in mei 1999 op het label van Independiente en betekende de doorbraak bij het grotere publiek voor de band. "Why Does It Always Rain on Me" en "Writing to Reach You" zijn de bekendste nummers van het album. Het album sleepte twee Brit Awards in de wacht.

## Nummers
1. "Writing to Reach You" - 3:41
2. "The Fear" - 4:12
3. "As You Are" - 4:14
4. "Driftwood" - 3:33
5. "The Last Laugh of the Laughter" - 4:19
6. "Turn" - 4:23
7. "Why Does It Always Rain on Me?" - 4:24
8. "Luv" - 4:55
9. "She's So Strange" - 3:15
10. "Slide Show" - 10:31

## Artiesten
- Francis Healy – zang, gitaar, harmonica
- Andy Dunlop – gitaar
- Dougie Payne – basgitaar, achtergrondzang
- Neil Primrose – drums

title: The Man Who

wikitext:
{{Infobox muziekalbum
| titel       = The Man Who
| hoes        =
| soort       = Album
| artiest     = [[Travis (band)|Travis]]
| datum       = 24 mei
| jaar        = [[1999]]
| genre       = [[Britpop]]
| duur        = 55:28
| review = [[All Music Guide]] {{Beoordeling-5|4}} [http://www.allmusic.com/album/the-man-who-r470386 link]
| producer    = [[Nigel Godrich]], Steve Orchard, Mike Hedges
| label       = [[Independiente Records|Independiente]], [[Epic Records|Epic]] (VS)
| vorige album = [[1997]]
[[Good Feeling]]
| volgende album = [[2001]]
[[The Invisible Band]]
}}

'''''The Man Who''''' is het tweede studioalbum van de [[Schotland|Schotse]] [[Britpop|britpopband]] [[Travis (band)|Travis]]. Het album kwam uit in mei 1999 op het label van [[Independiente Records|Independiente]] en betekende de doorbraak bij het grotere publiek voor de band. ''"Why Does It Always Rain on Me"'' en ''"Writing to Reach You"'' zijn de bekendste nummers van het album. Het album sleepte twee [[Brit Awards]] in de wacht.

==Nummers==
#"[[Writing to Reach You]]" - 3:41
#"The Fear" - 4:12
#"As You Are" - 4:14
#"Driftwood" - 3:33
#"The Last Laugh of the Laughter" - 4:19
#"Turn" - 4:23
#"[[Why Does It Always Rain on Me?]]" - 4:24
#"Luv" - 4:55
#"She's So Strange" - 3:15
#"Slide Show" - 10:31

==Artiesten==
* [[Francis Healy]] – zang, gitaar, harmonica
* [[Andy Dunlop]] – gitaar
* [[Dougie Payne]] – basgitaar, achtergrondzang
* [[Neil Primrose]] – drums
{{DEFAULTSORT:Man Who, The}}
[[Categorie:Muziekalbum uit 1999]]
[[Categorie:Muziekalbum van Travis]]

title: The Man Who

Genre: Britpop

Label(s): Independiente, Epic (VS)

Producent(en): Nigel Godrich, Steve Orchard, Mike Hedges

title: Professionele recensie

Professionele recensie: All Music Guide link

title: Chronologie

1997 · Good Feeling: 1999 · The Man Who · 2001 · The Invisible Band

Chronologie: (en) Discogs-pagina · (en) MusicBrainz-pagina ·


text:
# Scraptia schiafferi
Scraptia schiafferi is een keversoort uit de familie bloemspartelkevers (Scraptiidae). De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1934 door Pic.

title: Scraptia schiafferi

wikitext:
{{Taxobox insect
| naam = ''Scraptia schiafferi''
| titelweergave = cursief
| afbeelding =
| afbeeldingtekst =
| orde = [[Kevers|Coleoptera]] (Kevers)
| familie = [[Bloemspartelkevers|Scraptiidae]] (Bloemspartelkevers)
| geslacht = ''[[Scraptia]]''
| w-naam = ''Scraptia schiafferi''
| auteur = [[Maurice Pic|Pic]]
| datum = 1934
| haakjes =
| origineel =
| species =
| commons =
}}

'''''Scraptia schiafferi''''' is een [[kevers|keversoort]] uit de familie [[bloemspartelkevers]] (Scraptiidae). De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1934 door Pic.<ref>{{Brontabel|2010-Hallan}}</ref>

{{Appendix}}
{{Beginnetje|biologie|2011|12|09}}

[[Categorie:Scraptia|schiafferi]]

title: Scraptia schiafferi

Familie: Scraptiidae (Bloemspartelkevers)

Geslacht: Scraptia

title: Soort


text:
# Elaeognatha phaeostrota
Elaeognatha phaeostrota is een vlinder uit de familie van de visstaartjes (Nolidae). De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1905 door Hampson.

title: Elaeognatha phaeostrota

wikitext:
{{Taxobox vlinder
| titelweergave = cursief
| naam = ''Elaeognatha phaeostrota''
| afbeelding =
| familie = [[Visstaartjes|Nolidae]] (Visstaartjes)
| onderfamilie = [[Risobinae]]
| tribus =
| geslacht = ''[[Elaeognatha]]''
| w-naam = ''Elaeognatha phaeostrota''
| auteur = Hampson
| datum = 1905
| haakjes =
| commons =
| species =
}}
'''''Elaeognatha phaeostrota''''' is een [[vlinders|vlinder]] uit de familie van de [[Visstaartjes|visstaartjes (Nolidae)]].<ref>{{Brontabel|9999-Lepindex}}</ref> De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1905 door Hampson.

{{Appendix}}
{{beginnetje|biologie|2013|04|11}}

[[Categorie:Visstaartjes]]

title: Elaeognatha phaeostrota

Orde: Lepidoptera (Vlinders)

Familie: Nolidae (Visstaartjes)

Onderfamilie: Risobinae

Geslacht: Elaeognatha

title: Soort


text:
# Metaphoxus simplex
Metaphoxus simplex is een vlokreeftensoort uit de familie van de Phoxocephalidae. De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1857 door Bate.

title: Metaphoxus simplex

wikitext:
{{Taxobox
| titelweergave = cursief
| naam = ''Metaphoxus simplex''
| afbeelding =
| rijk = [[Dieren (biologie)|Animalia]] (Dieren)
| stam = [[Geleedpotigen|Arthropoda]] (Geleedpotigen)
| klasse = [[Malacostraca]] (Hogere kreeftachtigen)
| orde = [[Vlokreeften|Amphipoda]] (Vlokreeften)
| familie = [[Phoxocephalidae]]
| geslacht = ''[[Metaphoxus]]''
| auteur = Bate
| datum = 1857
| haakjes = ja
| worms = 102984
| synoniem = * ''Metaphoxus pectinatus'' (Walker, 1896)
* ''Phoxocephalus pectinatus'' Walker, 1896
* ''Phoxocephalus simplex'' (Spence Bate, 1857)
* ''Metaphoxus typicus'' Bonnier, 1896
* ''Phoxus simplex'' Spence Bate, 1857
* ''Phoxus kroyeri'' Spence Bate, 1857
}}
'''''Metaphoxus simplex''''' is een [[vlokreeften]]soort uit de familie van de [[Phoxocephalidae]].<ref>Lowry, J.; Costello, M.; Bellan-Santini, D. (2012). Metaphoxus simplex. In: Lowry, J. (2012) World Amphipoda database. Geraadpleegd via:  World Register of Marine Species op http://www.marinespecies.org/aphia.php?p=taxdetails&id=102984</ref> De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1857 door Bate.

{{Appendix}}
{{beginnetje|biologie|2013|03|21}}

[[Categorie:Phoxocephalidae]]

title: Metaphoxus simplex

Klasse: Malacostraca (Hogere kreeftachtigen)

Orde: Amphipoda (Vlokreeften)

Familie: Phoxocephalidae

Geslacht: Metaphoxus

title: Synoniemen


text:
# Heterosais cadra
Heterosais cadra is een vlinder uit de familie Nymphalidae. De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1878 door Frederick DuCane Godman & Osbert Salvin.

title: Heterosais cadra

wikitext:
{{Taxobox vlinder
| naam = ''Heterosais cadra''
| titelweergave = cursief
| afbeelding =
| familie = [[Nymphalidae]]
| onderfamilie = [[Danainae]]
| geslacht = ''[[Heterosais]]''
| w-naam = ''Heterosais cadra''
| auteur = Godman & Salvin
| datum = 1878
| haakjes =
| commons =
| species =
}}

'''''Heterosais cadra''''' is een [[vlinders|vlinder]] uit de familie [[Nymphalidae]].<ref>{{Brontabel|9999-Lepindex}}</ref> De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1878 door [[Frederick DuCane Godman]] & [[Osbert Salvin]].

{{Appendix}}
{{beginnetje|biologie|2013|04|01}}

[[Categorie:Danainae]]

title: Heterosais cadra

Familie: Nymphalidae

Onderfamilie: Danainae

Geslacht: Heterosais

title: Soort


text:
# Myotrichia
Myotrichia is een geslacht van schietmotten uit de familie van de Sericostomatidae. Het geslacht werd voor het eerst wetenschappelijk beschreven door F. Schmid in 1955.

## Soorten
Het genus is monotypisch en bevat de volgende soort:

- Myotrichia murina Schmid, 1955

title: Myotrichia

wikitext:
{{Taxobox insect
| afbeelding      =
| afbeeldingtekst =
| afbeeldingII    =
| afbeeldingIItekst =
| rijk            = [[Dieren|Animalia]] (Dieren)
| stam            = [[Geleedpotigen|Arthropoda]] (Geleedpotigen)
| orde            = [[Schietmotten|Trichoptera]] (Schietmotten)
| familie         = [[Sericostomatidae]]
| taxon           = [[Geslacht (biologie)|Geslacht]]
| auteur          = F. Schmid
| datum           = 1955
| w-naam          = ''Myotrichia''
| commons         =
| species         = Myotrichia
}}
'''''Myotrichia''''' is een [[Geslacht (biologie)|geslacht]] van [[schietmotten]] uit de [[Familie (biologie)|familie]] van de [[Sericostomatidae]]. Het geslacht werd voor het eerst wetenschappelijk beschreven door F. Schmid in 1955.

== Soorten ==
Het genus is [[monotypisch]] en bevat de volgende soort:
<ref name=biolibref>{{cite web|title=''Myotrichia'' Genus Informatie BioLib|url=https://www.biolib.cz/en/taxon/id647898/|website=biolib.cz|accessdate=2023-11-06}}</ref><ref name=colref>{{cite web|title=''Myotrichia'' Genus Informatie Catalogue of Life|url=http://www.catalogueoflife.org/annual-checklist/2019/search/all/key/Myotrichia/fossil/0/match/1|website=www.catalogueoflife.org|accessdate=2023-11-06}}</ref><ref name=gbifref>{{cite web|title=''Myotrichia'' Genus Informatie GBIF|url=https://www.gbif.org/species/1435088|website=www.gbif.org|accessdate=2023-11-06}}</ref>

* ''[[Myotrichia murina]]'' <small>Schmid, 1955</small>

{{Appendix}}

[[Categorie:Sericostomatidae]]

title: Myotrichia

Orde: Trichoptera (Schietmotten)

Familie: Sericostomatidae

title: Geslacht


text:
# Mesomphalia subnitens
Mesomphalia subnitens is een keversoort uit de familie bladkevers (Chrysomelidae). De wetenschappelijke naam van de soort werd in 1917 gepubliceerd door Spaeth.

title: Mesomphalia subnitens

wikitext:
{{Taxobox insect
| naam = ''Mesomphalia subnitens''
| titelweergave = cursief
| afbeelding =
| afbeeldingtekst =
| orde = [[Kevers|Coleoptera]] (Kevers)
| familie = [[Bladkevers|Chrysomelidae]] (Bladkevers)
| geslacht = ''[[Mesomphalia]]''
| w-naam = ''Mesomphalia subnitens''
| auteur = [[Franz Spaeth|Spaeth]]
| datum = 1917
| haakjes =
| origineel =
}}

'''''Mesomphalia subnitens''''' is een [[kevers|keversoort]] uit de familie [[bladkevers]] (Chrysomelidae). De wetenschappelijke naam van de soort werd in 1917 gepubliceerd door Spaeth.

{{Appendix}}
{{beginnetje|biologie|2014|07|11}}

[[Categorie:Bladkevers]]

title: Mesomphalia subnitens

Familie: Chrysomelidae (Bladkevers)

Geslacht: Mesomphalia

title: Soort


text:
# Stade Communal de Bielmont
Het Stade Communal de Bielmont is een multifunctioneel stadion in Verviers, een stad in België.
Het stadion wordt vooral gebruikt voor voetbalwedstrijden, de voetbalclub RCS Verviétois maakte gebruik van dit stadion. Het stadion voldoet aan de internationale standaarden. Er werd een internationale wedstrijd gespeeld op 23 oktober 1966 tussen België en Luxemburg. Het werd ook gebruikt voor het Europees kampioenschap voetbal mannen onder 17 van 2007. Er werden twee groepswedstrijden gespeeld. Behalve een grasveld voor voetbalwedstrijden ligt er ook een atletiekbaan.
In het stadion is plaats voor 4.291 toeschouwers.

title: Stade Communal de Bielmont

wikitext:
{{Infobox stadion
| naam stadion      = Stade Communal de Bielmont
| afbeelding        =
| onderschrift      =
| UEFA-sterren      =
| bijnaam           =
| plaats            = [[Verviers]] (België)<br />Place D'Arles 6<ref>{{Citeer web|taal=en|url=https://gh.soccerway.com/venues/belgium/stade-communale-de-bielmont/v2417/|titel=''Stade Communal de Bielmont''|uitgever=Soccerwya|archiefurl=|datum=29 april 2021}}</ref>
| capaciteit        = 4.291<ref>{{Citeer web|taal=en|url=https://www.europlan-online.de/stade-communale-de-bielmont/stadion-3779.html|titel=''Stade Communal de Bielmont''|uitgever=Europlan|archiefurl=|datum=29 april 2021}}</ref>
| bouwjaar          =
| geopend           =
| kosten            =
| architect         =
| eigenaar          =
| beheerder         =
| bespelers         = [[RCS Verviétois]]
| eerste wedstrijd  =
| laatste wedstrijd =
| gerenoveerd       =
| gesloten          =
| afgebroken        =
| vorigenamen       =
| naamtribunes      =
| veldafmetingen    =
| oppervlak         = gras
| mapname           = België
| lat_deg           = 50
| lat_min           = 35
| lat_sec           = 6.0
| lat_dir           = N
| lon_deg           = 5
| lon_min           = 52
| lon_sec           = 22.3
| lon_dir           = E
| afbeelding2       =
| onderschrift2     =
}}
[[Bestand:Stade Communal de Bielmont.jpg|miniatuur|Het Stade Communal de Bielmont in Verviers, gefotografeerd in 2016. ]]
Het '''Stade Communal de Bielmont''' is een multifunctioneel [[stadion]] in [[Verviers]], een stad in [[België]].

Het stadion wordt vooral gebruikt voor voetbalwedstrijden, de voetbalclub [[RCS Verviétois]] maakte gebruik van dit stadion.<ref>{{Citeer web|taal=nl|url=https://www.pitchd.tv/post/ground-stade-communal-de-bielmont-rcs-vervi%C3%A9tois|titel=''Stade Communal de Bielmont''|uitgever=www.pitchd.tv|archiefurl=|datum=29 april 2021}}</ref> Het stadion voldoet aan de internationale standaarden. Er werd een internationale wedstrijd gespeeld op 23 oktober 1966 tussen België en Luxemburg.<ref>{{Citeer web|taal=en|url=https://eu-football.info/_venue.php?id=2177|titel=''Stade Communal de Bielmont''|uitgever=eu-football.info|archiefurl=|datum=29 april 2021}}</ref> Het werd ook gebruikt voor het [[Europees kampioenschap voetbal mannen onder 17 - 2007|Europees kampioenschap voetbal mannen onder 17 van 2007]]. Er werden twee groepswedstrijden gespeeld.<ref>{{en}} {{cite web|url=http://rsssf.com/tablese/ec-u17-07.html|title=''European U-17 Championship 2007''|publisher=www.rsssf.com|archiveurl=|date=7 april 2020}}</ref> Behalve een grasveld voor voetbalwedstrijden ligt er ook een atletiekbaan.<ref>{{Citeer web|taal=fr|url=https://www.verviers.be/annuaire/stade-de-bielmont|titel=''GROND // Stade Communal de Bielmont - RCS Verviétois''|uitgever=www.verviers.be|archiefurl=|datum=29 april 2021}}</ref>

In het stadion is plaats voor 4.291 toeschouwers.

{{Appendix}}
{{Coor title dms|50|35|6|N|5|52|22.3|E|scale:6250_region:BE}}

[[Categorie:Voetbalstadion in Wallonië|Bielmont]]
[[Categorie:Sportaccommodatie in Luik (provincie)]]
[[Categorie:Bouwwerk in Verviers]]
[[Categorie:Sport in Verviers]]

title: Stade Communal de Bielmont

Plaats: Verviers (België) · Place D'Arles 6

Coördinaten: 50° 35′ NB, 5° 52′ OL

Bespelers: RCS Verviétois

Oppervlakte: gras

title: Detailkaart

Detailkaart: Stade Communal de Bielmont (België) · Stade Communal de Bielmont

Portaal: Sport


text:
# Paragonia pubicornis
Paragonia pubicornis is een vlinder uit de familie van de spanners (Geometridae). De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1907 door Warren.

title: Paragonia pubicornis

wikitext:
{{Taxobox vlinder
| titelweergave = cursief
| naam = ''Paragonia pubicornis''
| afbeelding =
| familie = [[Spanners|Geometridae]] (Spanners)
| onderfamilie = [[Ennominae]]
| tribus =
| geslacht = ''[[Paragonia]]''
| w-naam = ''Paragonia pubicornis''
| auteur = Warren
| datum = 1907
| haakjes =
| commons =
| species =
}}
'''''Paragonia pubicornis''''' is een [[vlinders|vlinder]] uit de familie van de [[Spanners|spanners (Geometridae)]].<ref>{{Brontabel|9999-Lepindex}}</ref> De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1907 door Warren.

{{Appendix}}
{{beginnetje|biologie|2013|03|30}}

[[Categorie:Paragonia|pubicornis]]

title: Paragonia pubicornis

Familie: Geometridae (Spanners)

Onderfamilie: Ennominae

Geslacht: Paragonia

title: Soort


text:
# Lijst van prefecten voor Cultuur en Onderwijs
Onderstaand volgt een lijst van prefecten van de Dicasterie voor Cultuur en Onderwijs, een orgaan van de Romeinse Curie.
| Congregatie voor de Katholieke Opvoeding | Congregatie voor de Katholieke Opvoeding |
| ---------------------------------------- | ---------------------------------------- |
| 1915-1937                                | Gaetano Bisleti                          |
| 1939-1968                                | Giuseppe Pizzardo                        |
| 1968-1980                                | Gabriel-Marie Garrone                    |
| 1980-1990                                | William Wakefield Baum                   |
| 1990-1999                                | Pio Laghi                                |
| 1999-2015                                | Zenon Grocholewski                       |
| 2015-2022                                | Giuseppe Versaldi                        |
| Pauselijke Raad voor de Cultuur          |                                          |
| 1982-1988                                | Gabriel-Marie Garrone                    |
| 1988-2007                                | Paul Poupard                             |
| 2007-2022                                | Gianfranco Ravasi                        |
| Dicasterie voor Cultuur en Onderwijs     |                                          |
| 2022-heden                               | José Tolentino de Mendonça               |

wikitext:
[[Bestand:Cardeal De Mendonça (cropped).jpg|miniatuur|200px|José Tolentino de Mendonça, prefect van de dicasterie]]
Onderstaand volgt een '''lijst van prefecten van de [[Dicasterie voor Cultuur en Onderwijs]]''', een orgaan van de [[Romeinse Curie]].

{| class="wikitable" width="40%"
! colspan="2"| Congregatie voor de Katholieke Opvoeding
|-
| 1915-1937|| [[Gaetano Bisleti]]
|-
| 1939-1968|| [[Giuseppe Pizzardo]]
|-
| 1968-1980|| [[Gabriel-Marie Garrone]]
|-
| 1980-1990|| [[William Wakefield Baum]]
|-
| 1990-1999 || [[Pio Laghi]]
|-
| 1999-2015 || [[Zenon Grocholewski]]
|-
| 2015-2022 || [[Giuseppe Versaldi]]
|-
! colspan="2"| Pauselijke Raad voor de Cultuur<ref name="president">Van 1982 tot 2022 met de titel ''president''.</ref>
|-
| 1982-1988 || [[Gabriel-Marie Garrone]]
|-
| 1988-2007 || [[Paul Poupard]]
|-
| 2007-2022 || [[Gianfranco Ravasi]]
|-
! colspan="2"| Dicasterie voor Cultuur en Onderwijs
|-
| 2022-heden || [[José Tolentino de Mendonça]]
|-
|}

{{Appendix}}

[[Categorie:Dicasterie voor Cultuur en Onderwijs]]
[[Categorie:Lijsten van prefecten van de Romeinse Curie|Cultuur en Onderwijs]]


text:
# Metzneria intestinella
Metzneria intestinella is een vlinder uit de familie tastermotten (Gelechiidae). De wetenschappelijke naam is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1864 door Mann.
De soort komt voor in Europa.

title: Metzneria intestinella

wikitext:
{{Taxobox vlinder
| naam = ''Metzneria intestinella''
| titelweergave = cursief
| afbeelding = Metzneria intestinella.JPG
| afbeeldingtekst =
| familie = [[Tastermotten|Gelechiidae]] (Tastermotten)
| geslacht = ''[[Metzneria]]''
| w-naam = ''Metzneria intestinella''
| auteur = Mann
| datum = 1864
| haakjes = ja
| species =
| commons =
}}
'''''Metzneria intestinella''''' is een [[vlinders|vlinder]] uit de familie [[tastermotten]] (Gelechiidae). De wetenschappelijke naam is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1864 door Mann.

De soort komt voor in [[Europa (werelddeel)|Europa]].

{{Appendix|2=
* {{Link Fauna Europaea|id=437080|naam=''Metzneria intestinella''}}
}}
{{Beginnetje|biologie|2013|03|26}}

[[Categorie:Metzneria|intestinella]]
[[Categorie:Dier uit het Palearctisch gebied]]

title: Metzneria intestinella

Familie: Gelechiidae (Tastermotten)

Geslacht: Metzneria

title: Soort


text:
# Touwtrekvereniging De Berketrekkers
Touwtrekvereniging De Berketrekkers, afgekort TTV De Berketrekkers is de oudste actieve touwtrekvereniging van België. Ze is als Touwtrekteam KLJ Merksplas ontstaan op 28 april 1988. Het was de eerste touwtrekvereniging in de Kempen die op een georganiseerde manier ging deelnemen aan touwtrekwedstrijden. Na enige tijd begonnen ze ook hun tegenstanders te motiveren om ook regelmatig deel te nemen aan wedstrijden. Deze contacten mondde in december 1989 uit in de oprichting van de Kempische Touwtrek Vereniging. Deze zou kort na het ontstaan van Belgische touwtrekbond weer verdwijnen.
De trainingen vonden op verschillende plaatsen in Merksplas plaats, zo ook een periode in gehucht Berkelaar in Merksplas. Daar werd de naam aan ontleed. Sinds 2003 wordt er echter getraind op de gemeentelijke sportvelden waar op 21 september 2012 hun accommodatie met touwtrekhal is geopend. Deze accommodatie zal niet alleen gebruikt worden door de eigen leden maar wordt ook, onder begeleiding van een gediplomeerd initiator, opengesteld voor jeugd- en andere verenigingen, alsook voor scholen en bedrijven. Belangrijk hierbij is de toegankelijkheid van de accommodatie voor mensen met een audio, visuele of verstandelijke beperking.

## Palmares
Op hun 25-jarige geschiedenis werden vooral prestaties in de jeugdklasse behaald. Zo werden De Berketrekkers 5 keer Belgisch Kampioen in de jeugdklasse en haalde ze in deze klasse brons op het Europees Kampioenschap in Jersey 1997. Verder werden ze tot "sportvereniging van het jaar" verkozen in 2004, 2005, 2009, 2011, 2012 en 2014 van de gemeente Merksplas. De Berketrekkers kreeg de jeugd de titel "sportploeg van het jaar" in 2009 en 2010 toegekend en beloften U23 werd "sportploeg van het jaar" in 2013. Tevens hebben ze het Belgisch kampioenschap van 2011 georganiseerd en zijn ze winnaar geworden van de eerste VlaS-beker. Sinds het opstarten van de belofteklasse onder 23 is dit de favoriete klasse voor TTV De Berketrekkers.

### Belgisch Kampioenschap[5]
| Jaar: | Categorie:           | Medaille: |
| ----- | -------------------- | --------- |
| 1990  | Heren 6-tal          | Goud      |
| 1992  | Heren -680 kg        | Zilver    |
| 1993  | Heren -680 kg        | Zilver    |
| 1994  | Jeugd 6-tal          | Zilver    |
| 1995  | Jeugd 6-tal          | Zilver    |
| 1995  | Jeugd 6-tal          | Brons     |
| 1997  | Jeugd vrij gewicht   | Brons     |
| 1997  | Heren -640 kg        | Zilver    |
| 1998  | Jeugd vrij gewicht   | Goud      |
| 1998  | Heren -600 kg        | Brons     |
| 2000  | Jeugd vrij gewicht   | Brons     |
| 2001  | Jeugd vrij gewicht   | Brons     |
| 2001  | Jeugd Gensb          | Goud      |
| 2003  | Heren -600 kg        | Zilver    |
| 2004  | Jeugd Gensb          | Brons     |
| 2005  | Jeugd Gensb          | Zilver    |
| 2006  | Jeugd Gensb          | Goud      |
| 2006  | Heren -640 kg        | Zilver    |
| 2007  | Jeugd Gensb          | Goud      |
| 2008  | Jeugd Gensb          | Brons     |
| 2009  | Jeugd Gensb          | Goud      |
| 2009  | Dames -640 kg        | Zilver    |
| 2010  | Beloften U23 -600 kg | Zilver    |
| 2011  | Beloften U23 -600 kg | Zilver    |
| 2011  | Dames -640 kg        | Brons     |
| 2012  | Beloften U23 -600 kg | Goud      |
| 2013  | Beloften U23 -600 kg | Goud      |
| 2013  | Jeugd Gensb          | Brons     |
| 2015  | Jeugd U19 -560 kg    | Goud      |
| 2015  | Beloften U23 -600 kg | Goud      |
| 2015  | Heren -580 kg        | Goud      |
| 2015  | Heren -640 kg        | Brons     |
| 2016  | Beloften U23 -600 kg | Brons     |
| 2016  | Heren -580 kg        | Brons     |
| 2016  | Heren vrije klasse   | Brons     |

title: Touwtrekvereniging De Berketrekkers

wikitext:
[[Bestand:Berketrekkers.jpg|Berketrekkers|thumb|rechts|300px]]
'''Touwtrekvereniging De Berketrekkers''', afgekort '''TTV De Berketrekkers''' is de oudste actieve [[Touwtrekken|touwtrekvereniging]] van [[België]].<ref>Belgische Touwtrek Bond</ref> Ze is als Touwtrekteam KLJ Merksplas ontstaan op 28 april 1988. Het was de eerste touwtrekvereniging in de Kempen die op een georganiseerde manier ging deelnemen aan touwtrekwedstrijden. Na enige tijd begonnen ze ook hun tegenstanders te motiveren om ook regelmatig deel te nemen aan wedstrijden. Deze contacten mondde in december 1989 uit in de oprichting van de Kempische Touwtrek Vereniging. Deze zou kort na het ontstaan van Belgische touwtrekbond weer verdwijnen.

De trainingen vonden op verschillende plaatsen in Merksplas plaats, zo ook een periode in gehucht Berkelaar in Merksplas. Daar werd de naam aan ontleed. Sinds 2003 wordt er echter getraind op de gemeentelijke sportvelden waar op 21 september 2012 hun accommodatie met touwtrekhal is geopend. Deze accommodatie zal niet alleen gebruikt worden door de eigen leden maar wordt ook, onder begeleiding van een gediplomeerd initiator, opengesteld voor jeugd- en andere verenigingen, alsook voor scholen en bedrijven. Belangrijk hierbij is de toegankelijkheid van de accommodatie voor mensen met een audio, visuele of verstandelijke beperking.

== Palmares ==
Op hun 25-jarige geschiedenis werden vooral prestaties in de jeugdklasse behaald. Zo werden De Berketrekkers 5 keer Belgisch Kampioen in de jeugdklasse en haalde ze in deze klasse brons op het Europees Kampioenschap in Jersey 1997.<ref>Uitslagenboek EK 1997</ref> Verder werden ze tot "sportvereniging van het jaar" verkozen in 2004, 2005, 2009, 2011, 2012 en 2014 van de gemeente [[Merksplas]]. De Berketrekkers kreeg de jeugd de titel "sportploeg van het jaar" in 2009 en 2010 toegekend en beloften U23 werd "sportploeg van het jaar" in 2013.<ref>https://web.archive.org/web/20140502001746/http://www.merksplassport.be/nieuwsdetail.aspx?id=59</ref> Tevens hebben ze het Belgisch kampioenschap van 2011 georganiseerd en zijn ze winnaar geworden van de eerste<ref>http://www.touwtrekken.be/vlasbeker.htm</ref> VlaS-beker. Sinds het opstarten van de belofteklasse onder 23 is dit de favoriete klasse voor TTV De Berketrekkers.<ref name="touwtrekken.be">http://www.touwtrekken.be/resultaten.php</ref>
===Belgisch Kampioenschap<ref name="touwtrekken.be"/>===
{| class="wikitable sortable"
|-
! Jaar: !! Categorie: !! Medaille:
|-
| 1990 || Heren 6-tal || Goud
|-
| 1992 || Heren -680 kg || Zilver
|-
| 1993 || Heren -680 kg || Zilver
|-
| 1994 || Jeugd 6-tal || Zilver
|-
| 1995 || Jeugd 6-tal || Zilver
|-
| 1995 || Jeugd 6-tal || Brons
|-
| 1997 || Jeugd vrij gewicht || Brons
|-
| 1997 || Heren -640 kg || Zilver
|-
| 1998 || Jeugd vrij gewicht || Goud
|-
| 1998 || Heren -600 kg || Brons
|-
| 2000 || Jeugd vrij gewicht || Brons
|-
| 2001 || Jeugd vrij gewicht || Brons
|-
| 2001 || Jeugd Gensb || Goud
|-
| 2003 || Heren -600 kg || Zilver
|-
| 2004 || Jeugd Gensb || Brons
|-
| 2005 || Jeugd Gensb || Zilver
|-
| 2006 || Jeugd Gensb || Goud
|-
| 2006 || Heren -640 kg || Zilver
|-
| 2007 || Jeugd Gensb || Goud
|-
| 2008 || Jeugd Gensb || Brons
|-
| 2009 || Jeugd Gensb || Goud
|-
| 2009 || Dames -640 kg || Zilver
|-
| 2010 || Beloften U23 -600 kg || Zilver
|-
| 2011 || Beloften U23 -600 kg || Zilver
|-
| 2011 || Dames -640 kg || Brons
|-
| 2012 || Beloften U23 -600 kg || Goud
|-
| 2013 || Beloften U23 -600 kg || Goud
|-
| 2013 || Jeugd Gensb || Brons
|-
| 2015 || Jeugd U19 -560 kg || Goud
|-
| 2015 || Beloften U23 -600 kg || Goud
|-
| 2015 || Heren -580 kg || Goud
|-
| 2015 || Heren -640 kg || Brons
|-
| 2016 || Beloften U23 -600 kg || Brons
|-
| 2016 || Heren -580 kg || Brons
|-
| 2016 || Heren vrije klasse || Brons
|}

== Externe links ==
* [http://www.berketrekkers.be Homepage TTV De Berketrekkers]

{{Appendix}}

[[Categorie:Touwtrekken in België]]
[[Categorie:Sport in Merksplas]]
[[Categorie:Sportvereniging in Antwerpen (provincie)]]


text:
# Heterias nichollsi
Heterias nichollsi is een pissebed uit de familie Janiridae. De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1951 door Chappuis.

title: Heterias nichollsi

wikitext:
{{Taxobox
| titelweergave = cursief
| naam = ''Heterias nichollsi''
| afbeelding =
| afbeeldingtekst =
| rijk=[[Dieren (biologie)|Animalia]] (Dieren)
| familie = [[Janiridae]]
| klasse=[[Malacostraca]]
| orde=[[Pissebedden|Isopoda]] (Pissebedden)
| geslacht = ''[[Heterias]]''
| w-naam = ''Heterias nichollsi''
| auteur = Chappuis
| datum = 1951
| haakjes = ja
| species =
| commons =
}}
'''''Heterias nichollsi''''' is een [[pissebedden|pissebed]] uit de familie [[Janiridae]]. De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1951 door Chappuis.<ref>Schotte, M. (2010). ''Heterias nichollsi'' (Chappuis, 1951A). In: Schotte, M., Boyko, C.B, Bruce, N.L., Poore, G.C.B., Taiti, S., Wilson, G.D.F. (Eds) (2010). World Marine, Freshwater and Terrestrial Isopod Crustaceans database. Gebaseerd op informatie uit het [[World Register of Marine Species]], te vinden op http://www.marinespecies.org/aphia.php?p=taxdetails&id=260625</ref>
{{Appendix}}
{{beginnetje|biologie|2011|12|15}}
[[Categorie:Janiridae]]

title: Heterias nichollsi

Klasse: Malacostraca

Orde: Isopoda (Pissebedden)

Familie: Janiridae

Geslacht: Heterias

title: Soort


text:
# Camponotus chalceoides
Camponotus chalceoides is een mierensoort uit de onderfamilie van de schubmieren (Formicinae). De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1938 door Clark.

title: Camponotus chalceoides

wikitext:
{{Taxobox insect
| titelweergave = cursief
| naam = ''Camponotus chalceoides''
| afbeelding =
| orde = [[Vliesvleugeligen|Hymenoptera]] (Vliesvleugeligen)
| familie = [[Mieren|Formicidae]] (Mieren)
| onderfamilie = [[Schubmieren|Formicinae]] (Schubmieren)
| tribus = [[Camponotini]]
| geslacht = ''[[Camponotus]]''
| w-naam = ''Camponotus chalceoides''
| auteur = Clark
| datum = 1938
| haakjes  =
| commons =
| species =
}}

'''''Camponotus chalceoides''''' is een [[Mieren|mierensoort]] uit de onderfamilie van de [[Schubmieren|schubmieren (Formicinae)]].<ref>[https://www.antwiki.org/wiki/Camponotus_chalceoides Vermelding van de soort op Antwiki (Geraadpleegd april 2013)]</ref><ref>[http://www.antweb.org/description.do?genus=Camponotus&name=chalceoides&rank=species Vermelding van de soort op Antweb (Geraadpleegd april 2013)]</ref> De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1938 door Clark.

{{Appendix}}
{{beginnetje|biologie|2013|04|13}}

[[Categorie:Camponotus]]

title: Camponotus chalceoides

Familie: Formicidae (Mieren)

Onderfamilie: Formicinae (Schubmieren)

Geslachtengroep: Camponotini

Geslacht: Camponotus

title: Soort


text:
# Yuri Alberto
Yuri Alberto Monteiro da Silva (São José dos Campos, 18 maart 2001) is een Braziliaans voetballer die doorgaans als aanvaller speelt. Hij verruilde FK Zenit in januari 2023 transfervrij voor Corinthians, dat hem daarvoor al een halfjaar huurde. Yuri Alberto debuteerde in 2023 in het Braziliaans voetbalelftal.

## Clubcarrière
Yuri Alberto werd op twaalfjarige leeftijd opgenomen in de jeugdopleiding van Santos. Hij tekende op 28 juni 2017 zijn eerste contract en werd op 1 november 2017 bij de selectie van het eerste elftal gehaald. Vijftien dagen later debuteerde hij in de Braziliaanse Série A, tegen EC Bahia. Yuri Alberto kreeg in vier jaar tijd te maken met vier verschillende hoofdcoaches, die alle vier weinig gebruik van hem maakten. Hij verruilde Santos in augustus 2020 vervolgens voor Internacional. Hier veroverde hij na een paar maanden een basisplaats.
Met zijn nieuwe club werd Yuri Alberto in 2020 tweede in de Série A, een punt achter Flamengo. Het seizoen erna eindigden zijn ploeggenoten en hij op de twaalfde plaats. Hij werd dat jaar zelf topscorer van Internacional, met twaalf doelpunten in de competitie en negentien in totaal.
Yuri Alberto verruilde Internacional in januari 2022 voor FK Zenit, dat 25 miljoen euro voor hem betaalde. Hiermee werd hij dat seizoen voor het eerst in zijn carrière landskampioen. Ook speelde hij voor het eerst in zijn carrière in de Champions League, tegen Betis Sevilla. Toch keerde hij na een kleine zes maanden terug naar Brazilië. Corinthians lijfde hem eerst op huurbasis in en nam hem in januari 2023 definitief in dienst.

## Interlandcarrière
Yuri Alberto won met Brazilië –17 het Zuid-Amerikaans kampioenschap –17 van 2017 en werd daarmee derde op het WK –17 van 2017. Hij was op beide toernooien hoofdzakelijk wisselspeler. Hij debuteerde op 25 maart 2023 in het Braziliaans voetbalelftal. Bondscoach Ramon Menezes liet hem toen vijf minuten voor tijd invallen tijdens een oefeninterland tegen Marokko.

## Erelijst
| Kampioen Premjer-Liga | 1x | 2021/22 |

title: Yuri Alberto

wikitext:
{{Infobox voetballer
| spelernaam                  = Yuri Alberto
| volledigenaam               = Yuri Alberto Monteiro da Silva
| afbeelding                  =
| afbeeldingbreedte           =
| onderschrift                =
| geboortedatum               = [[18 maart]] [[2001]]
| geboortestad                = [[São José dos Campos (stad)|São José dos Campos]]
| geboorteland                = {{BR}}
| lengte                      = 183<ref name="transfermarkt">[https://www.transfermarkt.de/yuri-alberto/profil/spieler/489893 Spelersprofiel] op transfermarkt.de. Geraadpleegd op 29 juli 2023.</ref>
| been                        = Rechts<ref name="transfermarkt" />
| huidigeclub                 = {{BR-VLAG}} [[SC Corinthians Paulista|Corinthians]]
| rugnummer                   = 9
| positie                     = [[aanvaller (voetbal)|Aanvaller]]
| verhuurdtot                 =
| contracttot                 = 31 december 2027
| jeugdjaren                  = 2013–2017
| jeugdteams                  = {{BR-VLAG}} [[Santos FC|Santos]]
| seizoen                     = 2017–2020
2020–2022
2022–2023
2022–2023
2023–
| club                        = {{BR-VLAG}} [[Santos FC|Santos]]
 {{BR-VLAG}} [[SC Internacional|Internacional]]
 {{RU-VLAG}} [[FK Zenit Sint-Petersburg|FK Zenit]]
→ {{BR-VLAG}} [[SC Corinthians Paulista|Corinthians]]
 {{BR-VLAG}} [[SC Corinthians Paulista|Corinthians]]
| wedstr(goals)               = 11{{0|00}}(0)
56{{0|0}}(22)
11{{0|00}}(4)
20{{0|00}}(8)
15{{0|00}}(2)
| interlandjaren              = 2017
2020
2023–
| interlandteam               = {{BR-VLAG}} Brazilië –17
{{BR-VLAG}} [[Braziliaans voetbalelftal onder 23|Brazilië –23]]
{{BRAf}}
| interlandwedstrijden(goals) = 12{{0|00}}(6)
2{{0|00}}(0)
1{{0|00}}(0)
| trainersjaren               =
| getraindeclubs              =
| clubupdate                  = 29 juli 2023
| landupdate                  = 29 juli 2023
}}

'''Yuri Alberto Monteiro da Silva''' ([[São José dos Campos (stad)|São José dos Campos]], [[18 maart]] [[2001]]) is een [[Brazilië|Braziliaans]] [[betaald voetbal|voetballer]] die doorgaans als [[aanvaller (voetbal)|aanvaller]] speelt. Hij verruilde [[FK Zenit Sint-Petersburg|FK Zenit]] in januari 2023 transfervrij voor [[SC Corinthians Paulista|Corinthians]], dat hem daarvoor al een halfjaar huurde. Yuri Alberto debuteerde in 2023 in het [[Braziliaans voetbalelftal (mannen)|Braziliaans voetbalelftal]].<ref>[https://nl.soccerway.com/players/yuri-alberto-monteiro-da-silva/474975/ Profiel] op soccerway.com.</ref>

== Clubcarrière ==
Yuri Alberto werd op twaalfjarige leeftijd opgenomen in de jeugdopleiding van [[Santos FC|Santos]]. Hij tekende op 28 juni 2017 zijn eerste contract en werd op 1 november 2017 bij de selectie van het eerste elftal gehaald. Vijftien dagen later debuteerde hij in de [[Campeonato Brasileiro Série A|Braziliaanse Série A]], tegen [[EC Bahia]].<ref>[http://nl.soccerway.com/matches/2017/04/01/germany/bundesliga/fc-schalke-04/bv-borussia-09-dortmund/2255133/ Wedstrijdgegevens] op soccerway.com. Geraadpleegd op 10 november 2018.</ref> Yuri Alberto kreeg in vier jaar tijd te maken met vier verschillende hoofdcoaches, die alle vier weinig gebruik van hem maakten. Hij verruilde Santos in augustus 2020 vervolgens voor [[SC Internacional|Internacional]]. Hier veroverde hij na een paar maanden een basisplaats.

Met zijn nieuwe club werd Yuri Alberto in 2020 tweede in de [[Campeonato Brasileiro Série A|Série A]], een punt achter [[CR Flamengo|Flamengo]]. Het seizoen erna eindigden zijn ploeggenoten en hij op de twaalfde plaats. Hij werd dat jaar zelf topscorer van Internacional, met twaalf doelpunten in de competitie en negentien in totaal.<ref>Hij scoorde ook vier keer in het [[Campeonato Gaúcho]] en drie keer in de [[CONMEBOL Libertadores|Copa Libertadores]]</ref>

Yuri Alberto verruilde Internacional in januari 2022 voor [[FK Zenit Sint-Petersburg|FK Zenit]], dat 25 miljoen euro voor hem betaalde. Hiermee werd hij dat seizoen voor het eerst in zijn carrière landskampioen. Ook speelde hij voor het eerst in zijn carrière in de [[UEFA Champions League|Champions League]], tegen [[Betis Sevilla]]. Toch keerde hij na een kleine zes maanden terug naar Brazilië. [[SC Corinthians Paulista|Corinthians]] lijfde hem eerst op huurbasis in en nam hem in januari 2023 definitief in dienst.

== Interlandcarrière ==
Yuri Alberto won met Brazilië –17 het [[Zuid-Amerikaans kampioenschap voetbal onder 17 - 2017|Zuid-Amerikaans kampioenschap –17 van 2017]] en werd daarmee derde op het [[Wereldkampioenschap voetbal onder 17 - 2017|WK –17 van 2017]]. Hij was op beide toernooien hoofdzakelijk wisselspeler. Hij debuteerde op 25 maart 2023 in het [[Braziliaans voetbalelftal (mannen)|Braziliaans voetbalelftal]]. Bondscoach [[Ramon Menezes Hubner|Ramon Menezes]] liet hem toen vijf minuten voor tijd invallen tijdens een oefeninterland tegen [[Marokkaans voetbalelftal (mannen)|Marokko]].

== Erelijst ==
{| class="wikitable" style="font-size:85%;" width="40%"
!width=50%| Competitie
!width=5%| Aantal
!width=45%| Jaren
|-
! style="background:lightgrey;" colspan="5"| <big>{{RU-VLAG}} FK Zenit</big>
|-
| '''[[Premjer-Liga|Kampioen Premjer-Liga]] || 1x || 2021/22
|}

== Referenties ==
{{References}}

{{Navigatie selectie Corinthians}}
{{DEFAULTSORT:Alberto, Yuri}}
[[Categorie:Braziliaans voetballer]]

title: Persoonlijke informatie

Volledige naam: Yuri Alberto Monteiro da Silva

Geboorteplaats: São José dos Campos, Brazilië

Been: Rechts

Positie: Aanvaller

title: Clubinformatie

Huidige club: Corinthians

Contract tot: 31 december 2027

title: Jeugd

Santos

title: Senioren *

Seizoen: Club · W 0(G)

Santos · Internacional · FK Zenit · → Corinthians · Corinthians · 1100(0) · 560(22) · 1100(4) · 2000(8) · 1500(2)

title: Interlands **

Brazilië –17 · Brazilië –23 · Brazilië · 1200(6) · 200(0) · 100(0)

Interlands **:
* Bijgewerkt op 29 juli 2023
** Bijgewerkt op 29 juli 2023

Portaal: Voetbal