text:
# B.C. Rich
B.C. Rich is een Amerikaans merk van akoestische en elektrische (bas)gitaren dat in 1969 werd opgericht door Bernardo Chavez Rico. De instrumenten zijn gekenmerkt door hun puntige vormen en overdreven rondingen. Het merk verwierf een naam in de jaren 70 onder de hardrock- en jazzfusionmuzikanten en kwam vervolgens onder de aandacht van een breder publiek met de opkomst van heavy metal in de jaren 80. Sinds de jaren 2000 behoort B.C. Rich tot Hanser Music Group, een distributiebedrijf gevestigd in Hebron, Kentucky. De instrumenten worden geproduceerd in de Verenigde Staten en Azië.

## Geschiedenis
B.C. Rich vindt zijn oorsprong in de jaren 50 in Bernardo's Guitar Shop, een winkel en reparatiewerkplaats voor akoestische gitaren op Brooklyn Avenue in Los Angeles. Bernardo Chavez Rico, de oprichter van het merk, werkte daar als reparateur alvorens elektrische instrumenten te produceren in de late jaren 1960. In 1974 bracht B.C. Rich zijn eerste originele model op de markt onder de naam Seagull. Het merk werd aanvankelijk verhandeld door LD Heater, een dochteronderneming van Norlin en leverancier van Gibsonelementen. Later regelde B.C. Rich zijn eigen distributie en verschafte zich de elementen bij het bedrijf Guild. Het merk deed nadien beroep op Larry DiMarzio om een dubbelelement met vier-aderige kabel te ontwerpen voor zijn instrumenten. De samenwerking tussen de twee bedrijven duurde twaalf jaar.
 Tussen 1975 en 1977 introduceerde B.C. Rich drie nieuwe modellen: de Mockingbird, die geïnspireerd is door de tekeningen van Johnny "Go-Go" Kallas, een herwerkte versie van de Seagull genaamd Eagle en ten slotte de Bich, een model ontworpen door Neal Moser, luthier en adviseur bij de firma. De eerste muzikanten die het merk in die tijd gebruikten, waren onder andere Carlos Alomar, Robert Conti, Dominic Troiano, Bill Bodine, Neil Giraldo, Joe Perry en Brad Whitford. Tegen het einde van de jaren 70 beheerde B.C. Rich twee werkplaatsen: B.C. North in Alhambra en B.C. South in Tijuana. Het merk had voornamelijk Mexicaanse ambachtslieden in dienst die de instrumenten vervaardigden met eenvoudige gereedschappen. B.C. Rich probeerde op dit moment al een deel van de productie uit te besteden naar Japan. De geïmporteerde gitaren werden B.C. Rico genoemd om ze van de Amerikaanse productie te onderscheiden. Deze keuze wekte echter een geschil met de firma Reeds Rico en de eerste levering werd bijgevolg in beslag genomen door de Amerikaanse douane. Om een dure rechtszaak te vermijden, liet B.C. Rich de naam B.C. Rico vallen.

In de jaren 1980, breidde B.C. Rich zijn reeks uit met twaalf nieuwe ontwerpen waaronder de Warlock, Wave, Ironbird, Stealth en Widow. Het bedrijf voerde ook een aantal veranderingen door in zijn organisatie. In 1981 verhuisde de werkplaats van Los Angeles naar El Monte en een jaar later werd de productie van akoestische gitaren stopgezet. Met de populariteit van heavy metal kwam het merk in aanraking met een nieuw publiek. In 1983 telde het bedrijf 23-28 werknemers en produceerde jaarlijkse tussen 1700 en 1800 instrumenten. Om aan de groeiende vraag te voldoen, wendde B.C. Rich zich opnieuw tot Aziatische instrumentenmakers. Rico bezocht een aantal fabrieken in Japan en introduceerde de serie NJ ("Nagoya Japan"). De productie werd uitgevoerd door gitaarbouwers Masan Tarada en Iida. In 1984 en 1985 zag het bedrijf twee belangrijke leden vertrekken, Mal Stich, Vice President van BC Rich, en Neal Moser. Vanaf 1986 produceerde het Zuid-Koreaanse bedrijf Cort de NJ-modellen en ontwikkelde B.C. Rich zijn eigen elementen.
In 1987 sloot B.C. Rich een marketing-overeenkomst met Class Axe, een bedrijf gevestigd in Warren, New Jersey. Deze laatste werd verantwoordelijk voor de promotie en distributie van de series NJ, Platinum en Rave en een jaar later van hun invoer. In 1989 kreeg Class Axe de rechten op de naam B.C. Rich. De zetel en de productie verhuisden naar Warren en de B.C. South werd gesloten. In 1990 werd de Acrylic geïntroduceerd. Class Axe kon echter geen topmodellen ("Handcrafted") produceren en verloor hiermee een aantal distributeurs en muzikanten. Verder leed het imago van het merk verder schade als gevolg van de matige productie en de lage kwaliteitcontrole. Pas in 1992 was het bedrijf in staat om de serie Handcrafted te produceren. In hetzelfde jaar, werd het model Virgin gelanceerd. Rico had gedurende die jaren een nieuw merk van elektro-akoestische en elektrische gitaren opgericht genaamd Bernard Mason.
In 1993 kwam Rico terug aan de leiding van B.C. Rich en trachtte het merk een nieuw leven in te blazen. B.C. South kwam terug in werking en Rico zette een nieuwe werkplaats op in Hesperia. De productie verliep deze keer anders. B.C. South verzamelde de basismaterialen en deed de vormgeving en de werkplaats in Hesperia assembleerde en verfde de instrumenten. Enkel de akoestische gitaren werden volledig gebouwd in Californië. Tijdens die jaren, introduceerde B.C. Rich nieuwe modellen: Ignitor, V prototype, Beast en de Exclusive (Victor Smith Commemorative Model). Het merk bracht ook een akoestisch model, de B-41C, opnieuw op de markt. In 1999, stierf Rico aan een hartaanval en zijn zoon, Bernie Rico Jr, volgde hem op.
In 2001, kocht het distributiebedrijf Hanser Holdings International B.C. Rich over en Rico Jr. bleef aan het hoofd van de Custom Shop-afdeling. Het bedrijf introduceerde in 2003 de Exclusive SR, een serie ontworpen door Rico Jr ter nagedachtenis aan zijn vader. Hoewel Rico Jr de productie van de topmodellen in Hesperia beheerde, besteedt hij een deel daarvan uit aan Tijuana. De instrumenten die uit de B.C. South kwamen, toonden echter defecten en bovendien probeerde Rico Jr de productiekosten te verlagen door goedkope onderdelen te gebruiken. HHI beëindigde de samenwerking met Rico Jr en wendde zich tot de firma Voodoo Guitar Works, in Ohio. In 2004 kwam het model Virgo uit, een gewijzigde versie van de Virgin. Tot op heden, blijft B.C. Rich een onderdeel van HHI, ondertussen omgedoopt tot Hanser Music Group. De handgemaakte modellen komen uit Cincinnati, terwijl de andere in China, Zuid-Korea en Indonesië worden gemaakt.

## Modellen
- Assassin/ASM
- Beast
- Bich
- Blaster
- Condor
- Conte
- Dagger
- Death'r
- Draco
- Eagle
- Exclusive
- Explorer
- Fat Bob
- Firebird
- Gunslinger
- Hydra
- Ignitor
- Innovator
- Ironbird
- Jazzbox
- Jr. V
- KKV
- Les Paul
- MAG
- Marion
- Meegs
- Mockingbird
- Mockingbird II
- Nighthawk
- Outlaw
- Punisher
- Supuration
- Seagull
- Seagull II
- Stealth
- ST
- ST III
- Thunderbird
- Thunderbolt
- Virgin
- Virgo
- Warpig (SG)
- Warlock
- Warlock II
- Warbeast
- Wave
- Widow
- Wrath
- Zombie

## Series
Er zijn verschillende kwaliteitsklassen in de gitaren van B.C. Rich.

### Serie geproduceerd in de Verenigde Staten
USA Handmade/Handcrafted: Luxe-serie van het merk, waarvan de eerste modellen in de jaren ‘70 op de markt kwamen. De instrumenten van deze serie worden uitsluitend op bestelling gemaakt.

### Geïmporteerde series
B.C. Rico: Deze serie werd geproduceerd in Japan aan het einde van de jaren ‘70. De naam Rico werd gekozen om deze instrumenten te onderscheiden van de andere in de Verenigde Staten. Slechts 150 eenheden werden geïmporteerd.
Bronze: Beginnersreeks geïntroduceerd in 1998. Deze serie werd in Zuid-Korea geproduceerd en later in Indonesië.
Master Euro: Middenklasse-serie die tussen 2008 en 2009 voornamelijk in Europa werd verkocht. De modellen van deze serie werden in Tsjechië geproduceerd door Bohemia Musico-Delicia.
NJ (Nagoya Japan): Middenklasse-serie geïntroduceerd in 1983. De originele instrumenten werden in Japan vervaardigd voordat de productie naar Zuid-Korea verhuisde in 1986. Tussen 1994 en 1998 werd de NJ vervangen door de Diamond.
Platinum: Beginnersreeks geïntroduceerd in 1987 en waarvan de modellen in Zuid-Korea werden geproduceerd. Zoals de NJ, werd de Platinum in 1994 vervangen door een andere reeks, de Gold, en opnieuw op de markt gebracht in 1998.
Rave: Goedkope kwaliteitsklasse geïntroduceerd in 1987 door Class Axe. Ze vormde de eerste reeks van B.C. Rich voor beginners. In 1994 werd de Rave vervangen door een nieuwe reeks genaamd Silver.
U.S.: Serie geïntroduceerd in 1984. Deze reeks werd eerst geproduceerd in Japan en vervolgens geassembleerd en afgewerkt in de Verenigde Staten.

## Fotogalerij
- Matt Tuck met zijn eigen model
- C.J. Pierce met zijn Signature Eagle
- Erik Rutan met een Ironbird
- Paolo Gregoletto met zijn eigen model
- Kerry King met zijn eigen model (KKV)
- ICS Vortex met een Warlockbas
- Pat O'Brien met een Jr. V
- Jake Pitts met een Mockingbird
- Lord Ahriman met een Warlock
- Zoltan Bathory met zijn Signature ASM
- Max Cavalera met een Warlock
- B.C. Rich Zoltan Bathory ASM
- Kop van een B.C. Rich Warlock Bronze Seriesbasgitaar (Widow)
- Body van een B.C. Rich Warlock Bronze Seriesbasgitaar
- B.C Rich Warbeast Blood Bound
- B.C. Rich Virgin Platinum Series
- B.C. Rich Warlock

title: B.C. Rich

wikitext:
{{Infobox bedrijf
| bedrijfsnaam             = B.C. Rich
| bedrijfslogo             = BC Rich Guitars logo.svg
| bedrijfslogobreedte      =
| afbeelding               =
| onderschrift             =
| beurs                    =
| beurscode1               =
| oprichting               = [[1969]] in [[Los Angeles (hoofdbetekenis)|Los Angeles]] ([[Californië (hoofdbetekenis)|Californië]]), [[Verenigde Staten (hoofdbetekenis)|Verenigde Staten]]
| oprichter                = Bernardo Chavez Rico
| locatie                  = Hebron ([[Kentucky (hoofdbetekenis)|Kentucky]]), [[Verenigde Staten (hoofdbetekenis)|Verenigde Staten]]
| sleutelfiguren           = Bernardo Chavez RicocBernardo Chavez Rico Jr.
Mal Stich
Neal Moser
Randy Waltuch
Johnny "Go-Go" Kallas
| werknemers               =
| producten                = Akoestische gitaren
elektrische gitaren
elektrische basgitaren
| industrie                = [[Muziekinstrument]]
| omzet                    =
| winst                    =
| marktkapitalisatie       =
| website                  = [https://www.bcrich.com/ B.C. Rich Guitars]
}}
'''B.C. Rich''' is een [[Verenigde Staten (hoofdbetekenis)|Amerikaans]] merk van akoestische en elektrische (bas)[[gitaar|gitaren]] dat in [[1969]] werd opgericht door Bernardo Chavez Rico. De instrumenten zijn gekenmerkt door hun puntige vormen en overdreven rondingen. Het merk verwierf een naam in de jaren 70 onder de hardrock- en jazzfusionmuzikanten en kwam vervolgens onder de aandacht van een breder publiek met de opkomst van [[heavy metal]] in de jaren 80. Sinds de jaren 2000 behoort B.C. Rich tot Hanser Music Group, een distributiebedrijf gevestigd in Hebron, Kentucky. De instrumenten worden geproduceerd in de Verenigde Staten en Azië.<ref>{{cite book|last=Hunter|first=Dave|title=365 guitars, amps & effects you must play|url=https://archive.org/details/365guitarsampsef0000hunt|date=2013|publisher=MBI Publishing Company LLC|isbn=0760343667|page=[https://archive.org/details/365guitarsampsef0000hunt/page/n209 208]|pages=320}}</ref>

== Geschiedenis ==
B.C. Rich vindt zijn oorsprong in de jaren 50 in Bernardo's Guitar Shop, een winkel en reparatiewerkplaats voor akoestische gitaren op Brooklyn Avenue in [[Los Angeles (hoofdbetekenis)|Los Angeles]]. Bernardo Chavez Rico, de oprichter van het merk, werkte daar als reparateur alvorens elektrische instrumenten te produceren in de late jaren 1960.<ref>{{cite book|last=Tarquin|first=Brian|title=Guitar Encyclopedia|date=2014|publisher=Skyhorse Publishing, Inc.|isbn=9781621534150|page=256}}</ref> In 1974 bracht B.C. Rich zijn eerste originele model op de markt onder de naam Seagull.<ref>{{cite book|last=Achard|first=Ken|title=The history and development of the American guitar|date=1990|publisher=Bold Strummer|location=Westport, CT|isbn=0933224184|page=163|pages=200}}</ref> Het merk werd aanvankelijk verhandeld door LD Heater, een dochteronderneming van Norlin en leverancier van Gibsonelementen. Later regelde B.C. Rich zijn eigen distributie en verschafte zich de elementen bij het bedrijf Guild. Het merk deed nadien beroep op Larry DiMarzio om een dubbelelement met vier-aderige kabel te ontwerpen voor zijn instrumenten. De samenwerking tussen de twee bedrijven duurde twaalf jaar.[[Bestand:Slash 3.jpg|thumb|left|[[Slash (artiest)|Slash]] tijdens een liveoptreden met een B.C. Rich Mockingbird]] Tussen 1975 en 1977 introduceerde B.C. Rich drie nieuwe modellen: de Mockingbird, die geïnspireerd is door de tekeningen van Johnny "Go-Go" Kallas, een herwerkte versie van de Seagull genaamd Eagle en ten slotte de Bich, een model ontworpen door Neal Moser, luthier en adviseur bij de firma. De eerste muzikanten die het merk in die tijd gebruikten, waren onder andere Carlos Alomar, Robert Conti, Dominic Troiano, Bill Bodine, Neil Giraldo, [[Joe Perry (gitarist)|Joe Perry]] en Brad Whitford.<ref>{{cite book|last1=Perry|first1=Joe|title=Rocks: My Life in and out of Aerosmith|url=https://archive.org/details/rocksmylifeinout0000perr|date=2014|publisher=Simon and Schuster|isbn=1476714606|page=[https://archive.org/details/rocksmylifeinout0000perr/page/376 376]|pages=432}}</ref> Tegen het einde van de jaren 70 beheerde B.C. Rich twee werkplaatsen: B.C. North in Alhambra en B.C. South in [[Tijuana (Baja California)|Tijuana]]. Het merk had voornamelijk Mexicaanse ambachtslieden in dienst die de instrumenten vervaardigden met eenvoudige gereedschappen. B.C. Rich probeerde op dit moment al een deel van de productie uit te besteden naar [[Japan (hoofdbetekenis)|Japan]]. De geïmporteerde gitaren werden B.C. Rico genoemd om ze van de Amerikaanse productie te onderscheiden. Deze keuze wekte echter een geschil met de firma Reeds Rico en de eerste levering werd bijgevolg in beslag genomen door de Amerikaanse douane. Om een dure rechtszaak te vermijden, liet B.C. Rich de naam B.C. Rico vallen.<ref name="a" >{{cite web|nom=Charupakorn|prénom=Joe|title=B.C. Rich Beginnings|url=https://www.premierguitar.com/articles/B-C_Rich_Beginnings|work=Premier Guitar|publisher=Gearhead Communications, LLC|year=2011|archiefurl=https://web.archive.org/web/20210124205321/https://www.premierguitar.com/articles/B-C_Rich_Beginnings|archiefdatum=2021-01-24}}</ref><ref name="b" >{{cite web|nom=Wright|prénom=Michael|title=B.C. Rich Guitars From Flamenco to Heavy Metal|url=http://www.vintageguitar.com/1789/b-c-rich-guitars/|work=Vintage Guitar February ’95 issue|publisher=Vintage Guitar, Inc.|year=1995}}</ref>

In de jaren 1980, breidde B.C. Rich zijn reeks uit met twaalf nieuwe ontwerpen waaronder de Warlock, Wave, Ironbird, Stealth en Widow. Het bedrijf voerde ook een aantal veranderingen door in zijn organisatie. In 1981 verhuisde de werkplaats van Los Angeles naar [[El Monte (Californië)|El Monte]] en een jaar later werd de productie van akoestische gitaren stopgezet. Met de populariteit van heavy metal kwam het merk in aanraking met een nieuw publiek. In 1983 telde het bedrijf 23-28 werknemers en produceerde jaarlijkse tussen 1700 en 1800 instrumenten.<ref>Tom Mulhern, ''B.C. Rich Workshop Tour - High-Tech & Handcrafting''. Guitar Player, Amsterdam, januari 1983, p. 60-63.</ref> Om aan de groeiende vraag te voldoen, wendde B.C. Rich zich opnieuw tot Aziatische instrumentenmakers. Rico bezocht een aantal fabrieken in Japan en introduceerde de serie NJ ("[[Nagoya]] Japan"). De productie werd uitgevoerd door gitaarbouwers Masan Tarada en Iida. In 1984 en 1985 zag het bedrijf twee belangrijke leden vertrekken, Mal Stich, Vice President van BC Rich, en Neal Moser. Vanaf 1986 produceerde het Zuid-Koreaanse bedrijf Cort de NJ-modellen en ontwikkelde B.C. Rich zijn eigen elementen.<ref name="a" /><ref name="b" /><ref name="d" >{{cite book|last1=Hunter|first1=Dave|title=The Electric Guitar Sourcebook: How to Find the Sounds You Like|date=2006|publisher=Backbeat Books|isbn=9781476853475|page=105|pages=207}}</ref>[[Bestand:Lita_Ford.jpg|thumb|right|[[Lita Ford]] tijdens een liveoptreden met een Warlock signature]]

In 1987 sloot B.C. Rich een marketing-overeenkomst met Class Axe, een bedrijf gevestigd in [[Warren County (New Jersey)|Warren]], [[New Jersey]]. Deze laatste werd verantwoordelijk voor de promotie en distributie van de series NJ, Platinum en Rave en een jaar later van hun invoer. In 1989 kreeg Class Axe de rechten op de naam B.C. Rich. De zetel en de productie verhuisden naar Warren en de B.C. South werd gesloten. In 1990 werd de Acrylic geïntroduceerd. Class Axe kon echter geen topmodellen ("Handcrafted") produceren en verloor hiermee een aantal distributeurs en muzikanten. Verder leed het imago van het merk verder schade als gevolg van de matige productie en de lage kwaliteitcontrole. Pas in 1992 was het bedrijf in staat om de serie Handcrafted te produceren. In hetzelfde jaar, werd het model Virgin gelanceerd. Rico had gedurende die jaren een nieuw merk van elektro-akoestische en elektrische gitaren opgericht genaamd Bernard Mason.<ref name="a" /><ref name="b" /><ref>{{cite web|last=Hanson|first=Elizabeth|title=B.C. Rich: Origins and Evolution|url=https://reverb.com/blog/bc-rich-origins-and-evolution|work=Reverb|publisher=Reverb.com, LLC|year=2014|archiefurl=https://web.archive.org/web/20151208143220/https://reverb.com/blog/bc-rich-origins-and-evolution|archiefdatum=2015-12-08}}</ref>

In 1993 kwam Rico terug aan de leiding van B.C. Rich en trachtte het merk een nieuw leven in te blazen. B.C. South kwam terug in werking en Rico zette een nieuwe werkplaats op in [[Hesperia (Californië)|Hesperia]]. De productie verliep deze keer anders. B.C. South verzamelde de basismaterialen en deed de vormgeving en de werkplaats in Hesperia assembleerde en verfde de instrumenten. Enkel de akoestische gitaren werden volledig gebouwd in Californië. Tijdens die jaren, introduceerde B.C. Rich nieuwe modellen: Ignitor, V prototype, Beast en de Exclusive (Victor Smith Commemorative Model). Het merk bracht ook een akoestisch model, de B-41C, opnieuw op de markt. In 1999, stierf Rico aan een hartaanval en zijn zoon, Bernie Rico Jr, volgde hem op.<ref name="a" /><ref>{{cite book|last=Bacon|first=Tony|title=The ultimate guitar sourcebook|url=https://archive.org/details/ultimateguitarso0000baco|date=2012|publisher=Race Point Pub.|location=New York|isbn=1610588428|page=[https://archive.org/details/ultimateguitarso0000baco/page/132 132]|pages=1}}</ref>

In 2001, kocht het distributiebedrijf Hanser Holdings International B.C. Rich over en Rico Jr. bleef aan het hoofd van de Custom Shop-afdeling. Het bedrijf introduceerde in 2003 de Exclusive SR, een serie ontworpen door Rico Jr ter nagedachtenis aan zijn vader. Hoewel Rico Jr de productie van de topmodellen in Hesperia beheerde, besteedt hij een deel daarvan uit aan Tijuana. De instrumenten die uit de B.C. South kwamen, toonden echter defecten en bovendien probeerde Rico Jr de productiekosten te verlagen door goedkope onderdelen te gebruiken. HHI beëindigde de samenwerking met Rico Jr en wendde zich tot de firma Voodoo Guitar Works, in [[Ohio (staat)|Ohio]]. In 2004 kwam het model Virgo uit, een gewijzigde versie van de Virgin.<ref name="a" /><ref name="b" /> Tot op heden, blijft B.C. Rich een onderdeel van HHI, ondertussen omgedoopt tot Hanser Music Group. De handgemaakte modellen komen uit [[Cincinnati]], terwijl de andere in [[Volksrepubliek China|China]], Zuid-Korea en [[Indonesië]] worden gemaakt.<ref>{{cite web|title=NAMM '13 BC Rich Handcrafted Bich and Warlock Bolt-On Model|url=https://www.premierguitar.com/articles/NAMM_13_BC_Rich_Handcrafted_Bich_and_Warlock_Bolt_On_Model|work=Premier Guitar|publisher=Gearhead Communications, LLC|year=2013|archiefurl=https://web.archive.org/web/20210119062701/https://www.premierguitar.com/articles/NAMM_13_BC_Rich_Handcrafted_Bich_and_Warlock_Bolt_On_Model|archiefdatum=2021-01-19}}</ref>

== Modellen ==
{{Kolommen lijst | breedte=8 | inhoud=
*Assassin/ASM
*Beast
*Bich
*Blaster
*Condor
*Conte
*Dagger
*Death'r
*Draco
*Eagle
*Exclusive
*Explorer
*Fat Bob
*Firebird
*Gunslinger
*Hydra
*Ignitor
*Innovator
*Ironbird
*Jazzbox
*Jr. V
*KKV
*Les Paul
*MAG
*Marion
*Meegs
*Mockingbird
*Mockingbird II
*Nighthawk
*Outlaw
*Punisher
*Supuration
*Seagull
*Seagull II
*Stealth
*ST
*ST III
*Thunderbird
*Thunderbolt
*Virgin
*Virgo
*Warpig (SG)
*Warlock
*Warlock II
*Warbeast
*Wave
*Widow
*Wrath
*Zombie
}}

== Series ==
Er zijn verschillende kwaliteitsklassen in de gitaren van B.C. Rich.

=== Serie geproduceerd in de Verenigde Staten ===
'''USA Handmade/Handcrafted''': Luxe-serie van het merk, waarvan de eerste modellen in de jaren ‘70 op de markt kwamen. De instrumenten van deze serie worden uitsluitend op bestelling gemaakt.

=== Geïmporteerde series ===
'''B.C. Rico''': Deze serie werd geproduceerd in Japan aan het einde van de jaren ‘70. De naam Rico werd gekozen om deze instrumenten te onderscheiden van de andere in de Verenigde Staten. Slechts 150 eenheden werden geïmporteerd.

'''Bronze''': Beginnersreeks geïntroduceerd in 1998. Deze serie werd in Zuid-Korea geproduceerd en later in Indonesië.

'''Master Euro''': Middenklasse-serie die tussen 2008 en 2009 voornamelijk in Europa werd verkocht. De modellen van deze serie werden in Tsjechië geproduceerd door Bohemia Musico-Delicia.

'''NJ (Nagoya Japan)''': Middenklasse-serie geïntroduceerd in 1983. De originele instrumenten werden in Japan vervaardigd voordat de productie naar Zuid-Korea verhuisde in 1986. Tussen 1994 en 1998 werd de NJ vervangen door de Diamond.

'''Platinum''': Beginnersreeks geïntroduceerd in 1987 en waarvan de modellen in Zuid-Korea werden geproduceerd. Zoals de NJ, werd de Platinum in 1994 vervangen door een andere reeks, de Gold, en opnieuw op de markt gebracht in 1998.

'''Rave''': Goedkope kwaliteitsklasse geïntroduceerd in 1987 door Class Axe. Ze vormde de eerste reeks van B.C. Rich voor beginners. In 1994 werd de Rave vervangen door een nieuwe reeks genaamd Silver.

'''U.S.''': Serie geïntroduceerd in 1984. Deze reeks werd eerst geproduceerd in Japan en vervolgens geassembleerd en afgewerkt in de Verenigde Staten.

== Fotogalerij ==
<gallery mode="packed-hover">
Ursynalia_2013,_Bullet_For_My_Valentine_C01.jpg|''Matt Tuck met zijn eigen model''
Drowning_Pool_at_Fort_Wainwright_2010_C._J._Pierce.jpg |''C.J. Pierce met zijn Signature Eagle''
Hate_eternal_erik_rutan_berlin.jpg|''Erik Rutan met een Ironbird''
Paolo-Trivium-2009.jpg|''Paolo Gregoletto met zijn eigen model''
Slayer - Kerry King.jpg|''Kerry King met zijn eigen model (KKV)''
Dimmu Borgir 26.jpg|''ICS Vortex met een Warlockbas''
Pat_O%27Brien_03.jpg|''Pat O'Brien met een Jr. V''
Black_Veil_Brides_January_2013_22_2.jpg|''Jake Pitts met een Mockingbird''
Dark_Funeral_-_Wacken_2012.jpg|''Lord Ahriman met een Warlock''
Zoltan_Bathory.jpg |''Zoltan Bathory met zijn Signature ASM''
Sepultura_Max_Cavalera.jpg |''Max Cavalera met een Warlock''
B.C._Rich_Zoltan_Bathory_ASM.jpg|''B.C. Rich Zoltan Bathory ASM''
BCRichWarlockheadstock.jpg|''Kop van een B.C. Rich Warlock Bronze Seriesbasgitaar (Widow)''
BCRichWarlockbody.jpg|''Body van een B.C. Rich Warlock Bronze Seriesbasgitaar''
BCRichWarbeast.jpg|''B.C Rich Warbeast Blood Bound''
BCRichVirgin.jpg|''B.C. Rich Virgin Platinum Series''
BC_Rich_Warlock_Guitar.JPG|''B.C. Rich Warlock''
</gallery>

== Externe links ==
*[http://www.bcrich.com Officiële website]
*[http://www.hansermusicgroup.com/ Website van Hanser Music Group]
*[https://web.archive.org/web/20151208134425/http://bcrich-amateurs.unholywar.de/ Fansite van B.C. Rich (Frans)]

{{Appendix|1=Noten|2=
{{References}}
}}

[[Categorie:Amerikaans bedrijf]]
[[Categorie:Gitaarbouwer]]
[[Categorie:Merknaam]]
[[Categorie:Economie van Kentucky]]

title: B.C. Rich

Oprichting: 1969 in Los Angeles (Californië), Verenigde Staten

Oprichter(s): Bernardo Chavez Rico

Sleutelfiguren: Bernardo Chavez RicocBernardo Chavez Rico Jr. · Mal Stich · Neal Moser · Randy Waltuch · Johnny "Go-Go" Kallas

Land: Verenigde Staten

Hoofdkantoor: Hebron (Kentucky), Verenigde Staten

Producten: Akoestische gitaren · elektrische gitaren · elektrische basgitaren

Industrie: Muziekinstrument

Website: B.C. Rich Guitars

Portaal: Economie


text:
# Partido de Convergência Democrática-Grupa de Reflexão
Partido de Convergência Democrática-Grupa de Reflexão (Partij van de Democratische Convergentie-Reflectiegroep), vaak afgekort tot PCD-GR, is een politieke partij in Sao Tomé en Principe.
De partij werd op 4 november 1990 opgericht door dissidente leden van de MLSTP, onafhankelijken en jonge professionals. In 1991 deed de partij mee aan de eerste democratische parlementsverkiezingen en won 54,4% van de stemmen en 33 van de 55 zetels in de Assembleia Nacional. De partij vormde een regering met de partijloze Daniel Lima dos Santos Daio als premier; in 1992 werd PCD-GR-lid Norberto d'Alva Costa Alegre premier.
In 1994 behaalde de partij 24,59% van de stemmen en hield slechts 14 van de 33 zetels over. In 1998 zakte de partij verder weg met 15,99% van de stemmen en 8 zetels in het parlement. In 2002 en 2006 vormde de PCD-GR een kiesverbinding met de Movimento Democrático das Forças da Mudança-Partido Liberal, de coalitie haalde respectievelijk 39,37% en 36,79% van de stemmen, goed voor 23 zetels. 2010 was het dieptepunt voor de partij tot dan toe, de partij haalde slechts 13,60% van de stemmen en 7 zetels in de Assembleia Nacional, een aantal dat verder zakte tot 5 zetels in 2014.
Andere bekende partijleiders zijn oud-premier Leonel Mário d'Alva en oud-minister van Buitenlandse Zaken Alda Bandeira.

## Politieke ideologie
De partij wordt vaak geplaatst aan de rechterkant van het spectrum en wordt meestal omschreven als conservatief. Politicoloog Gerhard Seibert claimt daarentegen dat het partijenstelsel in Sao Tomé en Principe primair om (duaal) cliëntelisme draait en politieke ideologie derhalve van secundair belang is.
Acção Democrática Independente · Coligação Democrática da Oposição · Movimento Democrático das Forças da Mudança-Partido Liberal · Movimento de Libertação de São Tomé e Príncipe-Partido Social Democrata · Movimento Novo Rumo · Partido de Convergência Democrática-Grupa de Reflexão · Uê Kédadji · União para a Mudança e Progresso do Príncipe

wikiname: nlwiki

in_language: nl

wikitext:
{{Infobox politieke partij
| naam             = Partido de Convergência Democrática-Grupa de Reflexão
| afbeelding       =
| onderschrift     =
| partijleider     = [[Leonel Mário d'Alva]]
| partijvoorzitter =
| zetels           =
| oprichting       = [[4 november]] [[1990]]
| actief in        = {{ST}}
| hoofdkantoor     =
| krant            =
| leden            =
| richting         =
| ideologie        =
| doelstelling     =
| motto            =
| kleuren          =
| jongeren         =
| wetenschappelijkbureau =
| internationaal   =
| eurofractie      =
| euroorganisatie  =
| website          =
}}
'''Partido de Convergência Democrática-Grupa de Reflexão''' (Partij van de Democratische Convergentie-Reflectiegroep), vaak afgekort tot PCD-GR, is een [[politieke partij]] in [[Sao Tomé en Principe]].

De partij werd op 4 november 1990 opgericht door dissidente leden van de [[Movimento de Libertação de São Tomé e Príncipe|MLSTP]], onafhankelijken en jonge professionals. In 1991 deed de partij mee aan de eerste democratische parlementsverkiezingen en won 54,4% van de stemmen en 33 van de 55 zetels in de [[Assembleia Nacional]]. De partij vormde een regering met de [[onafhankelijken|partijloze]] [[Daniel Lima dos Santos Daio]] als [[Lijst van premiers van Sao Tomé en Principe|premier]]; in 1992 werd PCD-GR-lid [[Norberto d'Alva Costa Alegre]] premier.

In 1994 behaalde de partij 24,59% van de stemmen en hield slechts 14 van de 33 zetels over. In 1998 zakte de partij verder weg met 15,99% van de stemmen en 8 zetels in het parlement. In 2002 en 2006 vormde de PCD-GR een kiesverbinding met de [[Movimento Democrático das Forças da Mudança-Partido Liberal]], de coalitie haalde respectievelijk 39,37% en 36,79% van de stemmen, goed voor 23 zetels. 2010 was het dieptepunt voor de partij tot dan toe, de partij haalde slechts 13,60% van de stemmen en 7 zetels in de Assembleia Nacional,<ref>{{nl}} [http://www.dewereldmorgen.be/artikels/2010/08/06/kiezers-s%C3%A3o-tom%C3%A9-en-pr%C3%ADncipe-schudden-politieke-landschap-door-elkaar "Kiezers São Tomé en Príncipe schudden politieke landschap door elkaar"] De Wereld Morgen, 6 augustus 2010</ref> een aantal dat verder zakte tot 5 zetels in 2014.<ref>{{Citeer web |url=http://in.reuters.com/article/2014/10/14/saotome-election-idINL6N0S84S720141014 |titel=Opposition ADI party gets majority in Sao Tome parliamentary vote |taal=en |auteur= |uitgever=[[Reuters]] |datum=14 oktober 2014 |bezochtdatum=14 oktober 2014 |archiefdatum=20 oktober 2014 |archiefurl=https://web.archive.org/web/20141020071154/http://in.reuters.com/article/2014/10/14/saotome-election-idINL6N0S84S720141014 |dodeurl=ja }}</ref>

Andere bekende partijleiders zijn [[Lijst van premiers van Sao Tomé en Principe|oud-premier]] [[Leonel Mário d'Alva]] en [[Lijst van Santomese ministers van Buitenlandse Zaken|oud-minister van Buitenlandse Zaken]] [[Alda Bandeira]].

== Politieke ideologie ==
De partij wordt vaak geplaatst aan de [[Rechts (politiek)|rechterkant van het spectrum]] en wordt meestal omschreven als [[Conservatisme|conservatief]].<ref>{{en}} [http://africanelections.tripod.com/st.html Verkiezingen in São Tomé en Principe], African Elections Database.</ref> Politicoloog Gerhard Seibert claimt daarentegen dat het partijenstelsel in Sao Tomé en Principe primair om (duaal) [[cliëntelisme]] draait en politieke ideologie derhalve van secundair belang is.<ref name="Seibert CCC Stellingen">{{Citeer boek | achternaam=Seibert | voornaam=Gerhard | datum=1999 | titel=Comrades, Clients and Cousins. Colonialism, Socialism and Democratization in Sao Tomé and Príncipe | uitgever=CNWS Publications | plaats=Leiden | ISBN=90-5789-017-8 | pagina's=stellingen | taal = nl}}</ref>

{{Appendix}}
{{Navigatie politieke partijen Sao Tomé en Principe}}

{{DEFAULTSORT:Partido De Convergencia Democratica-Grupa de Reflexao}}
[[Categorie:Santomese politieke partij]]

title: Personen

Partijleider: Leonel Mário d'Alva

title: Geschiedenis

Opgericht: 4 november 1990

title: Algemene gegevens

Actief in: Sao Tomé en Principe


text:
# Reangelo Manuel
Reangelo Manuel (Nijmegen, 16 juni 1995) is een Nederlands voetballer van Angolese komaf die als aanvaller voor speelt.

## Carrière
Reangelo Manuel speelde in de jeugd van AA Gent, wat hem in het seizoen 2015/16 verhuurde aan KSK Heist, uitkomend op tweede niveau van België. Hij maakte zijn debuut in de Tweede klasse op 8 augustus 2015, in de met 3-1 verloren uitwedstrijd tegen Lommel United. In de zomer van 2016 vertrok hij van Gent naar ENAD Polis Chrysochous FC, wat op het tweede niveau van Cyprus speelt. In 2017 ging hij naar Othellos Athienou. In augustus 2018 ging Manuel voor AEZ Zakakiou spelen. Vanaf januari 2019 speelt Manuel voor KFC Duffel. Een jaar later ging hij naar KSK Ronse. Vanaf medio 2020 speelt hij voor Berchem Sport. In 2021 ging Manuel naar SK Londerzeel.

### Statistieken
| Seizoen                        | Club           | Land           | Competitie     | Competitie | Competitie | Beker | Beker | Totaal | Totaal |
| Seizoen                        | Club           | Land           | Competitie     | Wed.       | Dlp.       | Wed.  | Dlp.  | Wed.   | Dlp.   |
| ------------------------------ | -------------- | -------------- | -------------- | ---------- | ---------- | ----- | ----- | ------ | ------ |
| 2015/16                        | → KSK Heist    | België         | Tweede klasse  | 22         | 1          | 1     | 0     | 23     | 1      |
| Carrièretotaal                 | Carrièretotaal | Carrièretotaal | Carrièretotaal | 22         | 1          | 1     | 0     | 23     | 1      |
| Bijgewerkt op 25 februari 2017 |                |                |                |            |            |       |       |        |        |

title: Reangelo Manuel

wikitext:
{{Infobox voetballer
|spelernaam=Reangelo Manuel
|volledigenaam=Reangelo Sigmar Manuel
|bijnaam=
|afbeelding=
|onderschrift=
|geboortedatum=[[16 juni]] [[1995]]
|geboortestad= [[Nijmegen]]
|geboorteland={{NL}}
|lengte=176
|been=[[Rechtsvoetig|Rechts]]
|huidigeclub={{BE-VLAG}} [[SK Londerzeel]]
|rugnummer=
|positie=[[Aanvaller (voetbal)|Aanvaller]]
|contracttot=
|verhuurdtot=
|jeugdjaren=

–2016
|jeugdteams={{NL-VLAG}} [[SV Blauw Wit]]
{{NL-VLAG}} [[N.E.C.]]
{{BE-VLAG}} [[KSV Geraardsbergen]]
{{BE-VLAG}} [[KFC Rhodienne-De Hoek]]
{{BE-VLAG}} [[AFC Tubize]]
{{BE-VLAG}} [[AA Gent]]
|seizoen=2015–2016
2016–2017
2017–2018
2018
2019–2020
2020
2020–2021
2021–
|club=→ {{BE-VLAG}} [[KSK Heist]]
{{CY-VLAG}} [[ENAD Polis Chrysochous FC|ENAD]]
{{CY-VLAG}} [[Othellos Athienou]]
{{CY-VLAG}} [[AEZ Zakakiou]]
{{BE-VLAG}} [[KFC Duffel]]
{{BE-VLAG}} [[KSK Ronse]]
{{BE-VLAG}} [[Berchem Sport]]
{{BE-VLAG}} [[SK Londerzeel]]
|wedstr(goals)=22 (1)
|interlandjaren=
|interlandteam=
|interlandwedstrijden(goals)=
|clubupdate=4 maart 2021
|landupdate=
}}
'''Reangelo Manuel''' ([[Nijmegen]], [[16 juni]] [[1995]]) is een [[Nederland|Nederlands]] [[voetballer]] van Angolese komaf die als [[Aanvaller (voetbal)|aanvaller]] voor speelt.<ref>{{Citeer web|url=http://www.transfermarkt.nl/manuel-reangelo/profil/spieler/373117|titel=Profiel Transfermarkt|bezochtdatum=|auteur=|datum=|uitgever=}}</ref><ref>{{Citeer web|url=http://nl.soccerway.com/players/manuel-reangelo/412866/|titel=Profiel Soccerway|bezochtdatum=|auteur=|datum=|uitgever=}}</ref>

== Carrière ==
Reangelo Manuel speelde in de jeugd van [[AA Gent]], wat hem in het seizoen 2015/16 verhuurde aan [[KSK Heist]], uitkomend op tweede niveau van [[België]]. Hij maakte zijn debuut in de [[Tweede klasse (voetbal België)|Tweede klasse]] op 8 augustus 2015, in de met 3-1 verloren uitwedstrijd tegen [[Lommel United]]. In de zomer van 2016 vertrok hij van Gent naar [[ENAD Polis Chrysochous FC]], wat op het tweede niveau van [[Cyprus]] speelt. In 2017 ging hij naar [[Othellos Athienou]]. In augustus 2018 ging Manuel voor [[AEZ Zakakiou]] spelen. Vanaf januari 2019 speelt Manuel voor [[KFC Duffel]]. Een jaar later ging hij naar [[KSK Ronse]]. Vanaf medio 2020 speelt hij voor [[Berchem Sport]]. In 2021 ging Manuel naar [[SK Londerzeel]].

=== Statistieken ===
{| class="wikitable" style="font-size:90%; width: 70%; text-align: center;"
! rowspan="2" width="5%" |Seizoen
! rowspan="2" width="20%" |Club
! rowspan="2" width="13%" |Land
! rowspan="2" width="12%" |Competitie
! colspan="2" width="12%" |Competitie
! colspan="2" width="12%" |Beker
! colspan="2" width="12%" |Totaal
|-
! width="6%" |Wed.
! width="6%" |Dlp.
! width="6%" |Wed.
! width="6%" |Dlp.
! width="6%" |Wed.
! width="6%" |Dlp.
|-
|2015/16
|→ [[KSK Heist]]
|{{BE}}
|[[Tweede klasse (voetbal België)|Tweede klasse]]
|22
|1
|1
|0
|'''23'''
|'''1'''
|-
! colspan="4" |Carrièretotaal
!22
!1
!1
!0
!23
!1
|-
! colspan="10" |Bijgewerkt op 25 februari 2017
|}
{{Appendix}}
{{DEFAULTSORT:Manuel, Reangelo}}
[[Categorie:Nederlands voetballer]]

title: Persoonlijke informatie

Volledige naam: Reangelo Sigmar Manuel

Geboorteplaats: Nijmegen, Nederland

Been: Rechts

Positie: Aanvaller

title: Clubinformatie

Huidige club: SK Londerzeel

title: Jeugd

SV Blauw Wit · N.E.C. · KSV Geraardsbergen · KFC Rhodienne-De Hoek · AFC Tubize · AA Gent

title: Senioren *

Seizoen: Club · W 0(G)

→ KSK Heist · ENAD · Othellos Athienou · AEZ Zakakiou · KFC Duffel · KSK Ronse · Berchem Sport · SK Londerzeel · 22 (1)

Senioren *: * Bijgewerkt op 4 maart 2021

Portaal: Voetbal


text:
# Mylabris derosa
Mylabris derosa is een keversoort uit de familie van oliekevers (Meloidae). De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1909 door Péringuey.

title: Mylabris derosa

wikitext:
{{Taxobox insect
| titelweergave = cursief
| naam = ''Mylabris derosa''
| afbeelding =
| afbeeldingtekst =
| orde = [[Kevers|Coleoptera]] (Kevers)
| familie = [[Oliekevers|Meloidae]] (Oliekevers)
| geslacht = ''[[Mylabris]]''
| w-naam = ''Mylabris derosa''
| auteur = [[Louis Albert Péringuey|Péringuey]]
| datum = 1909
| haakjes =
| species =
| commons =
}}
'''''Mylabris derosa''''' is een [[kevers]]oort uit de familie van [[oliekevers]] (Meloidae). De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1909 door Péringuey.<ref>[http://insects.tamu.edu/research/collection/hallan/test/Arthropoda/Insects/Coleoptera/Family/Meloidae.txt Meloidae] in [http://insects.tamu.edu/research/collection/hallan/test/Arthropoda/Insects/Coleoptera/Family/Coleoptera1.htm Synopsis of the described Coleoptera of the World 6 juni 2010]. [https://web.archive.org/web/20131105215146/https://insects.tamu.edu/research/collection/hallan/test/Arthropoda/Insects/Coleoptera/Family/Meloidae.txt Gearchiveerd] op 5 november 2013.</ref>
{{Appendix}}
{{beginnetje|biologie|2011|11|18}}

[[Categorie:Mylabris|derosa]]

title: Mylabris derosa

Rijk: Animalia (Dieren)

Stam: Arthropoda (Geleedpotigen)

Klasse: Insecta (Insecten)

Orde: Coleoptera (Kevers)

Familie: Meloidae (Oliekevers)

Geslacht: Mylabris

title: Soort

Portaal: Biologie · Insecten


text:
# Paraglycia picea
Paraglycia picea is een keversoort uit de familie van de loopkevers (Carabidae). De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1848 door Carl Henrik Boheman.

title: Paraglycia picea

wikitext:
{{Taxobox insect
| titelweergave = cursief
| naam = ''Paraglycia picea''
| afbeelding =
| afbeeldingtekst =
| orde = [[Kevers|Coleoptera]] (Kevers)
| familie = [[Loopkevers|Carabidae]] (Loopkevers)
| onderfamilie = [[Lebiinae]]
| geslacht = ''[[Paraglycia]]''
| w-naam = ''Paraglycia picea''
| auteur = [[Carl Henrik Boheman|Boheman]]
| datum = 1848
| haakjes = ja
| species =
| commons =
}}
'''''Paraglycia picea''''' is een [[kevers|kever]]soort uit de familie van de [[Loopkevers|loopkevers (Carabidae)]].<ref>Anichtchenko A. et al., (editors): [https://carabidae.org/search?rank=0&text=Paraglycia+picea Carabidae of the World] (bezocht: 20 tot 28 maart 2013)</ref> De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1848 door [[Carl Henrik Boheman]].

{{Appendix}}
{{beginnetje|biologie|2013|03|29}}

[[Categorie:Loopkevers]]

title: Paraglycia picea

Familie: Carabidae (Loopkevers)

Onderfamilie: Lebiinae

Geslacht: Paraglycia

title: Soort


text:
# Holothele rondoni
Holothele rondoni is een spinnensoort in de taxonomische indeling van de vogelspinnen (Theraphosidae).
Het dier behoort tot het geslacht Holothele. De wetenschappelijke naam van de soort werd voor het eerst geldig gepubliceerd in 1972 door Hippolyte Lucas & Bücherl.

title: Holothele rondoni

wikitext:
{{Taxobox spin
| naam              = ''Holothele rondoni''
| titelweergave     = cursief
| afbeelding        =
| afbeeldingtekst   =
| familie           = [[Vogelspinnen|Theraphosidae]] (Vogelspinnen)
| geslacht          = ''[[Holothele]]''
| auteur            = [[Hippolyte Lucas]] & Bücherl
| datum             = 1972
| haakjes           = ja
}}
'''''Holothele rondoni''''' is een [[spinnen (dieren)|spinnen]][[soort]] in de taxonomische indeling van de [[Vogelspinnen|vogelspinnen (Theraphosidae)]].<ref>{{Brontabel|2012-Platnick}}</ref>

Het dier behoort tot het geslacht ''[[Holothele]]''. De wetenschappelijke naam van de soort werd voor het eerst geldig gepubliceerd in 1972 door [[Hippolyte Lucas]] & Bücherl.

{{Appendix}}
{{beginnetje|biologie|2011|10|21}}
{{DEFAULTSORT:Holothele rondoni}}
[[Categorie:Vogelspinnen]]

title: Holothele rondoni

Klasse: Arachnida (Spinachtigen)

Orde: Araneae (Spinnen)

Familie: Theraphosidae (Vogelspinnen)

Geslacht: Holothele

title: Soort

Portaal: Biologie


text:
# Necydalosaurus ichneumonides
Necydalosaurus ichneumonides is een keversoort uit de familie van de boktorren (Cerambycidae). De wetenschappelijke naam van de soort werd voor het eerst geldig gepubliceerd in 2008 door Touroult & Tavakilian.

title: Necydalosaurus ichneumonides

wikitext:
{{Taxobox insect
| naam = ''Necydalosaurus ichneumonides''
| titelweergave = cursief
| afbeelding =
| afbeeldingtekst =
| orde = [[Kevers|Coleoptera]] (Kevers)
| familie = [[Boktorren|Cerambycidae]] (Boktorren)
| onderfamilie = [[Cerambycinae]]
| geslacht = ''[[Necydalosaurus]]''
| w-naam = ''Necydalosaurus ichneumonides''
| auteur = Touroult & Tavakilian
| datum = 2008
| haakjes =
| commons =
| species = Necydalosaurus ichneumonides
}}
'''''Necydalosaurus ichneumonides''''' is een [[kevers]]oort uit de familie van de [[Boktorren|boktorren (Cerambycidae)]]. De wetenschappelijke naam van de soort werd voor het eerst geldig gepubliceerd in 2008 door Touroult & Tavakilian.<ref>{{Brontabel|9999-Cerambycidae}} (bezocht 30 januari 2014)</ref>

{{Appendix}}
{{Beginnetje|biologie|2014|02|18}}

[[Categorie:Boktorren]]

title: Necydalosaurus ichneumonides

Familie: Cerambycidae (Boktorren)

Onderfamilie: Cerambycinae

Geslacht: Necydalosaurus

title: Soort


text:
# Selman Waksman
Selman Abraham Waksman (Nova Pryluka, 22 juli [O.S. 08 juli] 1888 – Woods Hole, 16 augustus 1973) was een Joods-Oekraïense, later Amerikaans, biochemicus en microbioloog. Zijn onderzoek naar organische verbindingen en hun verrotting leidde tot de ontdekking van streptomycine, het eerste effectieve antibioticum tegen tuberculose. Voor deze ontdekking kreeg hij in 1952 de Nobelprijs voor Fysiologie of Geneeskunde.
In totaal heeft Waksmans werk geleid tot de ontdekking van meer dan 20 verschillende antibiotica.

## Biografie
Zolman Waksman werd geboren in het Keizerrijk Rusland (het huidige Oekraïne) als enig zoon van de Joodse ouders Jacob en Fradia (Londen) Waksman. Selmans enige zus (Miriam) overleed aan difterie toen hij negen jaar was. Omdat hij in 1910, kort na het verkrijgen van zijn diploma aan het Vijfde Gymnasium in Odessa, als jood niet tot de universiteit werd toegelaten emigreerde hij naar familie in de Verenigde Staten. Daar kreeg hij zes jaar later de Amerikaanse nationaliteit en veranderde hij zijn voornaam van Zolman in Selman.
Waksman studeerde in Amerika aan het Rutgers College te New Brunswick, waar hij in 1915 afstudeerde met een Bachelor of Science (B.Sc.) in Landbouw. Hij studeerde door aan Rutgers, en kreeg het jaar erop een Master of Science (M.Sc.). Tijdens zijn studie werkte hij ook onder begeleiding van de Russische immigrant Jacob Goodale Lipman aan een onderzoek naar bodembacteriologie. In 1918 haalde Waksman zijn Doctor of Philosophy aan de Universiteit van Californië, Berkeley.
Na zijn studie bleef Waksman werken aan de Rutgers-universiteit, bij het departement van Biochemie en Microbiologie. Hier ontdekte hij veel antibiotica waaronder actinomycine, patuline, streptothricine, streptomycine, griseine, neomycine, fradicine, candicidine en andere. In 1930 werd hij er hoogleraar microbiologie en in 1949 directeur van het Instituut voor Microbiologie, een functie die hij tot aan zijn pensioen in 1958 vervulde. Selman Waksman stierf op 16 augustus 1973. Hij was sinds 1916 gehuwd met zijn jeugdliefde Bertha Deborah Mitnik, die in 1913 naar de Verenigde Staten was geëmigreerd. In 1919 werd hun enig kind geboren, Byron Halsted Waksman, die later een vooraanstaand hoogleraar pathologie werd aan de Yale-universiteit.

## Werk
Waksman is vooral bekend door zijn studie naar rol van grondbacteria bij de afbraak van organisch materiaal, toegespitst op het verschijnel antibiose. Bij zijn onderzoek naar organische verbindingen en hun verrotting stuitte hij begin jaren veertig op streptomycine, dat een effectief geneesmiddel bleek te zijn tegen tuberculose. Voor het isoleren en het testen op proefdieren ervan riep hij de hulp in van Albert Schatz, een promotiestudent. Om besmetting met tuberculose te voorkomen werkte Schatz voornamelijk in een afgelegen kelder ingericht laboratorium, drie verdiepingen onder het kantoor van Waksman, waar zelfs Waksman nooit kwam.
Later ontstond tussen Waksman en Schatz een juridische strijd over de patentrechten van streptomycine, waarbij Waksman en de Rutgers-universiteit bestreden dat Schatz een belangrijke rol had in de ontdekking en stelden, dat deze dus geen aandeel had in de rechten. In een rechtszaak werd Schatz in het gelijk gesteld en hij ontving alsnog een aanmerkelijk geldbedrag maar het was een pyrrusoverwinning – Schatz werd door de wetenschappelijke gemeenschap buitengesloten. In zijn autobiografie noemde Waksman Schatz zelfs niet bij naam maar refereerde hem als "the graduate student".
Pas in 1994, vijftig jaar na de ontdekking van streptomycine, kreeg Schatz eerherstel toen de Rutgers-universiteit hem de hoogste onderscheiding toekende, de Rutgers-medaille. Waksman was toen reeds twintig jaar daarvoor overleden.

## Prijzen
Waksman ontving veel prijzen voor zijn werk na 1940. Behalve de Nobelprijs kreeg hij ook de Leeuwenhoekmedaille (1950), de Orde van de Rijzende Zon, aan hem gegeven door de keizer van Japan, en werd hij benoemd tot Commandeur in het Franse Legioen van Eer.
In 2005 werd Waksman vanwege zijn werk erkend als een ACS National Historical Chemical Landmark.

## Publicaties
Selman Waksman was auteur of co-auteur van meer dan 400 wetenschappelijke papers, en verschenen er 28 boeken waaraan hij zijn medewerking aan had verleend.
- Enzymes: Properties, Distribution, Methods and Applications (1926)
- Humus: origin, chemical composition, and importance in nature (1936, 1938)
- Principles of Soil Microbiology (1938)
- My Life with the Microbes (1954) (een autobiografie)

title: Selman Waksman

wikitext:
{{Infobox Nobelprijswinnaar
| naam = Selman Waksman
| periode = [[22 juli]] [[1888]] – [[16 augustus]] [[1973]]
| afbeelding = Selman Waksman NYWTS.jpg
| onderschrift = Selman Waksman
| land = [[Oekraïne]]
| geboorteplaats = [[Nova Pryluka]]
| nationaliteit = Amerikaans (na 1916)
| plaatsvanoverlijden = [[Woods Hole (Massachusetts)|Woods Hole]]
| typeprijs = [[Nobelprijs voor Fysiologie of Geneeskunde|Fysiologie of Geneeskunde]]
| jaar = 1952
| reden = Voor zijn ontdekking van [[streptomycine]]
| voor = [[Max Theiler]]
| op = [[Fritz Albert Lipmann]]<br />[[Hans Krebs (arts)|Hans Krebs]]
| portaal = Geneeskunde
}}
'''Selman Abraham Waksman''' ([[Nova Pryluka]], {{OSD|22 juli|1888|08 juli}} – [[Woods Hole (Massachusetts)|Woods Hole]], [[16 augustus]] [[1973]]) was een [[Joden|Joods]]-[[Oekraïens]]e, later Amerikaans, [[biochemie|biochemicus]] en [[microbiologie|microbioloog]]. Zijn onderzoek naar [[organische verbinding]]en en hun [[verrotting]] leidde tot de ontdekking van [[streptomycine]], het eerste effectieve antibioticum tegen [[tuberculose]]. Voor deze ontdekking kreeg hij in 1952 de [[Nobelprijs voor Fysiologie of Geneeskunde]].

In totaal heeft Waksmans werk geleid tot de ontdekking van meer dan 20 verschillende [[antibiotica]].

==Biografie ==
Zolman Waksman werd geboren in het [[Keizerrijk Rusland]] (het huidige [[Oekraïne]]) als enig zoon van de [[Joden|Joodse]] ouders Jacob en Fradia (Londen) Waksman.<ref name="foundationhistory">{{en}}[https://web.archive.org/web/20160304142506/http://www.waksman-foundation.org/html/foundation_history.html "The Foundation and Its History"], at the Waksman Foundation for Microbiology website. (No further authorship information available), accessed [[11 januari]] [[2007]].</ref> Selmans enige zus (Miriam) overleed aan [[difterie]] toen hij negen jaar was.<ref name="Allan">{{Citeer encyclopedie
| achternaam = Allan
| voornaam = Ethan E.
| encyclopedie = Notable Twentieth-Century Scientists
| titel = Selam Waksman
| datum = 1995
| uitgever = Gale Research Inc
| locatie = Detroit
| isbn = 978-0810391819
}}</ref> Omdat hij in 1910, kort na het verkrijgen van zijn diploma aan het Vijfde Gymnasium in [[Odessa_(stad)|Odessa]], als jood niet tot de universiteit werd toegelaten emigreerde hij naar familie in de Verenigde Staten. Daar kreeg hij zes jaar later de Amerikaanse nationaliteit en veranderde hij zijn voornaam van Zolman in Selman.

Waksman studeerde in Amerika aan het [[Rutgers-universiteit|Rutgers College]] te [[New Brunswick (New Jersey)|New Brunswick]], waar hij in 1915 afstudeerde met een [[Bachelor of Science]] (B.Sc.) in [[Landbouw]]. Hij studeerde door aan Rutgers, en kreeg het jaar erop een [[Master of Science]] (M.Sc.). Tijdens zijn studie werkte hij ook onder begeleiding van de Russische immigrant [[Jacob Goodale Lipman]] aan een onderzoek naar bodembacteriologie. In 1918 haalde Waksman zijn [[Doctor of Philosophy]] aan de [[Universiteit van Californië - Berkeley|Universiteit van Californië, Berkeley]].

Na zijn studie bleef Waksman werken aan de Rutgers-universiteit, bij het departement van Biochemie en Microbiologie. Hier ontdekte hij veel antibiotica waaronder [[actinomycine]], [[patuline]], [[streptothricine]], [[streptomycine]], [[griseine]], [[neomycine]], [[fradicine]], [[candicidine]] en andere. In 1930 werd hij er hoogleraar microbiologie en in 1949 directeur van het Instituut voor Microbiologie, een functie die hij tot aan zijn pensioen in 1958 vervulde. Selman Waksman stierf op 16 augustus 1973. Hij was sinds 1916 gehuwd met zijn jeugdliefde Bertha Deborah Mitnik, die in 1913 naar de Verenigde Staten was geëmigreerd. In 1919 werd hun enig kind geboren, Byron Halsted Waksman, die later een vooraanstaand hoogleraar pathologie werd aan de Yale-universiteit.<ref name="Allan" />

== Werk ==
Waksman is vooral bekend door zijn studie naar rol van grondbacteria bij de afbraak van organisch materiaal, toegespitst op het verschijnel [[antibiose]]. Bij zijn onderzoek naar organische verbindingen en hun verrotting stuitte hij begin jaren veertig op [[streptomycine]], dat een effectief geneesmiddel bleek te zijn tegen [[tuberculose]]. Voor het isoleren en het testen op proefdieren ervan riep hij de hulp in van [[Albert Schatz]], een promotiestudent. Om besmetting met tuberculose te voorkomen werkte Schatz voornamelijk in een afgelegen kelder ingericht laboratorium, drie verdiepingen onder het kantoor van Waksman, waar zelfs Waksman nooit kwam.

Later ontstond tussen Waksman en Schatz een juridische strijd over de patentrechten van streptomycine, waarbij Waksman en de Rutgers-universiteit bestreden dat Schatz een belangrijke rol had in de ontdekking en stelden, dat deze dus geen aandeel had in de rechten. In een rechtszaak werd Schatz in het gelijk gesteld en hij ontving alsnog een aanmerkelijk geldbedrag maar het was een [[pyrrusoverwinning]] – Schatz werd door de wetenschappelijke gemeenschap buitengesloten. In zijn autobiografie noemde Waksman Schatz zelfs niet bij naam maar refereerde hem als "''the graduate student''".

Pas in 1994, vijftig jaar na de ontdekking van streptomycine, kreeg Schatz eerherstel toen de Rutgers-universiteit hem de hoogste onderscheiding toekende, de Rutgers-medaille.<ref>{{Link NNDB naam|id=590/000129203|label=Selman A. Waksman}}</ref> Waksman was toen reeds twintig jaar daarvoor overleden.

== Prijzen ==
Waksman ontving veel prijzen voor zijn werk na 1940. Behalve de Nobelprijs kreeg hij ook de [[Leeuwenhoekmedaille]] (1950), de [[Orde van de Rijzende Zon]], aan hem gegeven door de keizer van [[Japan]], en werd hij benoemd tot [[Commandeur (ridderorde)|Commandeur]] in het Franse [[Legioen van Eer]].<ref name="foundationhistory" /><ref>{{en}}[https://web.archive.org/web/20080418134324/http://waksman.rutgers.edu/Waks/Waksman/DrWaksman.html "Dr. Selman Waksman"], at the Waksman Institute at Rutgers website. (No further authorship information available), accessed 17 januari 2008.</ref>

In 2005 werd Waksman vanwege zijn werk erkend als een [[ACS National Historical Chemical Landmark]].<ref>{{en}}[https://web.archive.org/web/20080921093425/http://acswebcontent.acs.org/landmarks/antibiotics/antibiotics.html Selman Waksman and Antibiotics - ACS National Historical Chemical Landmarks]</ref>

==Publicaties==
Selman Waksman was auteur of co-auteur van meer dan 400 wetenschappelijke papers, en verschenen er 28 boeken waaraan hij zijn medewerking aan had verleend.<ref name="foundationhistory" />

* ''Enzymes: Properties, Distribution, Methods and Applications'' (1926)
* ''Humus: origin, chemical composition, and importance in nature'' (1936, 1938)
* ''Principles of Soil Microbiology'' (1938)
* ''My Life with the Microbes'' (1954) (een autobiografie)

==Externe links==
* {{en}}[https://www.nobelprize.org/prizes/medicine/1952/waksman/biographical/ Selman A. Waksman – Biographical]. NobelPrize.org. Nobel Media AB 2018.
* {{en}}[https://web.archive.org/web/20160111114428/http://waksman-foundation.org/ Waksman Foundation for Microbiology]
* {{en}}[http://muse.jhu.edu/journals/journal_of_the_history_of_medicine_and_allied_sciences/v059/59.3kingston.html Streptomycin, Schatz v. Waksman, and the Balance of Credit for Discovery]
* {{en}}[http://findagrave.com/cgi-bin/fg.cgi?page=gr&GSln=waksman&GSfn=selman&GSbyrel=all&GSdyrel=all&GSob=n&GRid=9533563&pt=Selman%20Abraham%20Waksman& Findagrave: Selman Waksman]
* {{en}}[https://web.archive.org/web/20090309130031/http://www2.scc.rutgers.edu/njh/SciANDTech/Waksman/wakfront.htm Electronic New Jersey: Selman Waksman - Father of Antibiotics]
* {{en}}[https://web.archive.org/web/20090310085613/http://www2.scc.rutgers.edu/njh/SciANDTech/Waksman/profit.htm#shatz Electronic New Jersey: The Schatz Lawsuit]

{{Appendix}}
{{Bibliografische informatie}}
{{Navigatie winnaars van de Nobelprijs voor de Fysiologie of Geneeskunde}}

{{DEFAULTSORT:Waksman, Selman}}
[[Categorie:Winnaar van de Nobelprijs voor Fysiologie of Geneeskunde]]
[[Categorie:Amerikaans biochemicus]]
[[Categorie:Microbioloog]]
[[Categorie:Amerikaans hoogleraar]]
[[Categorie:20e-eeuws medicus]]
[[Categorie:20e-eeuws scheikundige]]

title: 22 juli 1888 – 16 augustus 1973

22 juli 1888 – 16 augustus 1973: Selman Waksman

Geboorteland: Oekraïne

Geboorteplaats: Nova Pryluka

Nationaliteit: Amerikaans (na 1916)

Overlijdensplaats: Woods Hole

Nobelprijs: Fysiologie of Geneeskunde

Reden: Voor zijn ontdekking van streptomycine

Voorganger(s): Max Theiler

Opvolger(s): Fritz Albert Lipmann · Hans Krebs

Portaal: Geneeskunde


text:
# Kumbhkot
Kumbhkot is een census town in het district Kota van de Indiase staat Rajasthan.

## Demografie
Volgens de Indiase volkstelling van 2001 wonen er 5857 mensen in Kumbhkot, waarvan 53% mannelijk en 47% vrouwelijk is. De plaats heeft een alfabetiseringsgraad van 44%.

title: Kumbhkot

wikitext:
{{Infobox plaats in India
| naam = Kumbhkot
| wapen =
| kaart =
| deelstaat = [[Rajasthan]]
| district = [[Kota (district)|Kota]]
| jaar = 2001
| inwoners = 5857
| km2 =
| hoogte =
| lat_deg =
| lat_min =
| lon_deg =
| lon_min =
| netnummer =
| image=
| caption=
| alfabetisme = 44%
| mannen = 3124
| vrouwen = 2733
| kinderen = 1176
}}
'''Kumbhkot''' is een [[census town]] in het district [[Kota (district)|Kota]] van de [[India]]se [[Lijst van staten en territoria van India|staat]] [[Rajasthan]].

== Demografie ==
Volgens de Indiase [[volkstelling]] van 2001<ref>{{cite web|url=http://www.censusindia.net/results/town.php?stad=A&state5=999|archiveurl=https://web.archive.org/web/20040616075334/http://www.censusindia.net/results/town.php?stad=A&state5=999|archivedate=16 juni 2004|title=Volkstelling van India 2001: Data from the 2001 Census, including cities, villages and towns  (Provisional)|accessdate=20 februari 2013|work=|publisher=Census Commission of India|deadurl=yes}}</ref> wonen er 5857 mensen in Kumbhkot, waarvan 53% mannelijk en 47% vrouwelijk is. De plaats heeft een [[alfabetiseringsgraad]] van 44%.
{{Appendix}}

[[Categorie:Plaats in Kota]]

title: Situering

Staat: Rajasthan

District: Kota

title: Algemeen

title: Overig

Portaal: India


text:
# Station Biestrzykowice
Station Biestrzykowice is een spoorwegstation in de Poolse plaats Biestrzykowice.

title: Station Biestrzykowice

wikitext:
{{Infobox spoorwegstation Polen
| naam             = Biestrzykowice
| afbeelding       =
| onderschrift     =
| plaats           = [[Biestrzykowice]]
| stationscode     =
| opening          = 1889
| sluiting         =
| heropening       =
| perronsporen     = 1
| perrons          = 1
| lijnen           = Lijn 301 [[Opole Główne]] – [[Namysłów]]
| exploitant       =
| aantalreizigers  =
| volgend station  =
| vorig station    =
| positiekaartnaam = Polen
| lat_deg          = 50
| lat_min          = 59
| lat_sec          = 53
| lon_deg          = 17
| lon_min          = 46
| lon_sec          = 28
}}
'''Station Biestrzykowice''' is een [[spoorwegstation]] in de [[Polen|Poolse]] plaats [[Biestrzykowice]].

{{Beginnetje|openbaar vervoer|2=2011|3=07|4=02}}

[[Categorie:Spoorwegstation in Opole (woiwodschap)|Biestrzykowice]]

title: Biestrzykowice

Plaats: Biestrzykowice

Lijn(en): Lijn 301 Opole Główne – Namysłów

title: Locatie

Locatie: Station Biestrzykowice (Polen) · Station Biestrzykowice

Portaal: Openbaar vervoer · Polen


text:
# Scheps (natuurgebied)
Scheps is een natuurgebied in de Belgische gemeente Balen. Het ligt in de vallei van de Grote Nete, tussen Olmen en het gehucht Scheps. Het wordt beheerd door het Agentschap voor Natuur en Bos. Het gebied is Europees beschermd als onderdeel van Natura 2000-gebied 'Bovenloop van de Grote Nete met Zammelsbroek, Langdonken en Goor' (habitatrichtlijngebied BE2100040).
Het gebied was een brede, moerassige vallei waar veel stroompjes bij elkaar kwamen en waar landbouw op kleinschalige wijze werd bedreven. Ontwatering van het gebied, door het graven van waterlopen, lukte maar matig. Vanaf de jaren 80 van de 20e eeuw gaven de boeren het op, omdat de landbouw niet meer rendabel was in dit gebied. De waterlopen werden niet meer onderhouden en er ontstond geleidelijk weer een moerassig gebied waarin ook broekbossen te vinden zijn. Op deze wijze doet Scheps ook dienst als retentiegebied. Natuurverenigingen zoals VALK voeren sedert 2011 een juridische strijd tegen vergunningen, verleend aan watermaatschappij Pidpa, die door volgens hen ondoordachte waterwinning de waterhuishouding van het gebied in gevaar brengt.
Aan de zuidkant van het gebied, nabij Olmen, zijn nog weilanden aanwezig. De weilanden die in het bezit zijn van het Agentschap worden natuurvriendelijk beheerd.
Tot de zeldzame planten in het gebied behoort de wateraardbei en de slangenwortel. Het gebied is rijk aan vogels, zoals weidevogels, maar ook blauwborst, roodborsttapuit en ijsvogel broeden in het gebied.
Scheps is een groot aaneengesloten gebied waarin vrijwel geen gebouwen en verharde wegen te vinden zijn. Vanaf de Halflochtdijk is een aantal wandelingen uitgezet. Ook is er een vogelkijkwand.

title: Scheps (natuurgebied)

wikitext:
{{Infobox natuurgebied
| naam = Scheps
| mapname = België
| lat_deg = 51
| lat_min = 09
| lat_sec = 04
| lat_dir = N
| lon_deg = 05
| lon_min = 10
| lon_sec = 35
| lon_dir = E
| km2 =
| IUCN-categorie =
| land = [[België]]
| locatie = [[Balen (België)|Balen]]
| dichtbij =
| opgericht =
| bezoekers =
| jaar =
| beheer = [[Agentschap voor Natuur en Bos]]
| afbeelding = Scheps.jpg
| onderschrift =
}}
{{Infobox Natura 2000-gebied
| naam = Scheps ''onderdeel van'' Bovenloop van de Grote Nete met Zammelsbroek, Langdonken en Goor
| detailkaart =
| classificatie =
| gebiedsnummer =
| richtlijn = [[Habitatrichtlijn]]
| sitecode = {{Link Natura 2000|BE2100040}}
| lat_deg =
| lat_min =
| lat_sec =
| lat_dir = N
| lon_deg =
| lon_min =
| lon_sec =
| lon_dir = E
| ha = 4280
| locatie = [[Antwerpen (provincie)|Antwerpen]]
| dichtbij =
| gesticht =
| beheer = [[Agentschap voor Natuur en Bos]], [[Natuurpunt]], particulieren
| image1 =
| caption1 =
}}
'''Scheps''' is een [[natuurgebied]] in de [[België|Belgische]] gemeente [[Balen (België)|Balen]]. Het ligt in de vallei van de [[Grote Nete]], tussen [[Olmen]] en het gehucht [[Scheps (plaats)|Scheps]]. Het wordt beheerd door het [[Agentschap voor Natuur en Bos]]. Het gebied is Europees beschermd als onderdeel van [[Natura 2000]]-gebied '[[Bovenloop van de Grote Nete met Zammelsbroek, Langdonken en Goor]]' ([[Habitatrichtlijngebied (België)|habitatrichtlijngebied]] BE2100040).

Het gebied was een brede, moerassige vallei waar veel stroompjes bij elkaar kwamen en waar landbouw op kleinschalige wijze werd bedreven. Ontwatering van het gebied, door het graven van waterlopen, lukte maar matig. Vanaf de jaren 80 van de 20e eeuw gaven de boeren het op, omdat de landbouw niet meer rendabel was in dit gebied. De waterlopen werden niet meer onderhouden en er ontstond geleidelijk weer een moerassig gebied waarin ook broekbossen te vinden zijn. Op deze wijze doet Scheps ook dienst als [[retentiegebied]]. Natuurverenigingen zoals VALK voeren sedert 2011 een juridische strijd tegen vergunningen, verleend aan watermaatschappij [[Provinciale Intercommunale Drinkwatermaatschappij der Provincie Antwerpen|Pidpa]], die door volgens hen ondoordachte [[waterwinning]] de [[Waterkringloop|waterhuishouding]] van het gebied in gevaar brengt.<ref>{{Citeer web |url=https://vzwvalk.weebly.com/102017-valk-gaat-in-beroep-tegen-nieuwe-vergunning-die-provincie-apen-aan-zichzelf-uitreikt.html  |titel=Op 10.08.2017 leverde de Bestendige Deputatie van de provincie Antwerpen een nieuwe vergunning aan zichzelf uit. VALK ging in oktober 2017 in beroep tegen deze vergunning. |auteur= |uitgever= |datum=2017 |bezochtdatum=15 juni 2020 }}</ref>

Aan de zuidkant van het gebied, nabij Olmen, zijn nog weilanden aanwezig. De weilanden die in het bezit zijn van het Agentschap worden natuurvriendelijk beheerd.

Tot de zeldzame planten in het gebied behoort de [[wateraardbei]] en de [[slangenwortel]]. Het gebied is rijk aan vogels, zoals weidevogels, maar ook [[blauwborst]], [[roodborsttapuit]] en [[ijsvogel]] broeden in het gebied.

Scheps is een groot aaneengesloten gebied waarin vrijwel geen gebouwen en verharde wegen te vinden zijn. Vanaf de Halflochtdijk is een aantal wandelingen uitgezet. Ook is er een [[vogelkijkwand]].

==Externe links==
* [http://www.natuurenbos.be/nl-BE/Domeinen/Antwerpen/~/media/Files/Domeinen/Antwerpen/Scheps/folder_scheps_hr.ashx Folder Scheps]
* [http://www.natuurenbos.be/nl-BE/Domeinen/Antwerpen/Scheps.aspx Scheps]

{{Coor title dms|51|9|3.81|N|5|10|35.22|E|scale:6250_region:BE}}
{{Appendix}}
[[Categorie:Natuurgebied in Antwerpen (provincie)]]
[[Categorie:Balen]]
[[Categorie:Natura 2000 in België]]

title: Natuurgebied

Natuurgebied: Scheps (België) · Scheps

title: Situering

Land: België

Locatie: Balen

Coördinaten: 51° 9′ NB, 05° 11′ OL

title: Informatie

Beheer: Agentschap voor Natuur en Bos

title: Foto's

Foto's: Scheps

title: Situering

Locatie: Antwerpen

title: Informatie

Geldende richtlijn(en): Habitatrichtlijn

Beheer: Agentschap voor Natuur en Bos, Natuurpunt, particulieren


text:
# Euglyphis braganza
Euglyphis braganza is een vlinder uit de familie van de spinners (Lasiocampidae). De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1892 door Schaus.

title: Euglyphis braganza

wikitext:
{{Taxobox vlinder
| titelweergave = cursief
| naam = ''Euglyphis braganza''
| afbeelding = Lasiocampid Moth (Euglyphis braganza) (39126134724).jpg
| familie = [[Spinners (vlinders)|Lasiocampidae]] (Spinners)
| onderfamilie =
| geslacht = ''[[Euglyphis]]''
| w-naam = ''Euglyphis braganza''
| auteur = Schaus
| datum = 1892
| haakjes = ja
| commons =
| species =
}}
'''''Euglyphis braganza''''' is een [[vlinders|vlinder]] uit de familie van de [[Spinners (vlinders)|spinners (Lasiocampidae)]].<ref>{{Brontabel|9999-Lepindex}}</ref> De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1892 door Schaus.

{{Appendix}}
{{beginnetje|biologie|2013|04|06}}

[[Categorie:Euglyphis|braganza]]

title: Euglyphis braganza

Orde: Lepidoptera (Vlinders)

Familie: Lasiocampidae (Spinners)

Geslacht: Euglyphis

title: Soort


text:
# Tails' Skypatrol
Tails' Skypatrol (テイルスのスカイパトロール, Teirusu no Sukaipatorōru) is een videospel uit de Sonic the Hedgehog-franchise. Het spel is ontwikkeld door JSH en gepubliceerd door Sega voor de Sega Game Gear.
Het spel werd oorspronkelijk enkel voor de Japanse markt uitgebracht op 18 april 1995. Het spel is inmiddels echter ook een ontsluitbare minigame in Sonic Adventure DX, en is onderdeel van Sonic Gems Collection.

## Verhaal
Het spel draait geheel om Miles "Tails" Prower, die normaal een bijrol heeft in de Sonic-spellen. Hij moet een eiland redden van de heks Wendy Witchcart, die iedereen die haar tegenwerkt in kristal veranderd.

## Gameplay
De gameplay van Tails' Skypatrol is minder in lijn met de bekende platformstijl van de Sonic-spellen. Er zijn geen ringen of diamanten om te verzamelen, Dr. Robotnik komt in het spel niet voor, en Tails vliegt de hele tijd. Als Tails valt, de grond raakt, of tegen een object botst, verliest hij een leven.
Tails draagt een gouden ring bij zich die hij als projectiel kan gooien om vijanden te verslaan of muren mee te breken. Om te blijven vliegen moet de speler voortdurend Tails’ vliegmeter in de gaten houden, die langzaam terugloopt naar 0. Om de meter aan te vullen moet Tails snoepgoed verzamelen.

## Ontvangst
Tails' Skypatrol werd niet goed ontvangen in Japan, en ook de minigame versie die later in Amerika werd uitgebracht ontving grote kritiek.

title: Tails' Skypatrol

wikitext:
{{Infobox computerspel
| naam             = Tails' Skypatrol
| afbeelding       =
| titel            =
| ontwikkelaar     = [[Sims Co.]], [[JSH]]
| uitgever         = [[Sega]]
| ontwerper        =
| uitgebracht      = [[28 april]] [[1995]]
| genre            = [[platformspel]], avontuur
| modes            = [[singleplayer]]
| engine           =
| versie           =
| licentie         =
| rating           =
| platform         = [[Sega Game Gear]]
| spelserie        = [[Lijst van Sonic-spellen|Sonic the Hedgehog]]
| media            = [[Spelcartridge]]
| systeemvereisten =
| voorloper        =
| uitbreiding      =
| verzamelpakket   =
| vervolg          =
| website          =
}}{{nihongo|'''''Tails' Skypatrol'''''|テイルスのスカイパトロール|Teirusu no Sukaipatorōru}} is een [[videospel]] uit de [[Sonic the Hedgehog (franchise)|Sonic the Hedgehog-franchise]]. Het spel is ontwikkeld door [[Biox|JSH]] en gepubliceerd door [[Sega]] voor de [[Sega Game Gear]].

Het spel werd oorspronkelijk enkel voor de Japanse markt uitgebracht op [[18 april]] [[1995]]. Het spel is inmiddels echter ook een ontsluitbare [[minigame]] in ''[[Sonic Adventure DX]],'' en is onderdeel van ''[[Sonic Gems Collection]]''.

== Verhaal ==
Het spel draait geheel om [[Miles "Tails" Prower]], die normaal een bijrol heeft in de Sonic-spellen. Hij moet een eiland redden van de heks Wendy Witchcart, die iedereen die haar tegenwerkt in kristal veranderd.

== Gameplay ==
De gameplay van ''Tails' Skypatrol'' is minder in lijn met de bekende platformstijl van de Sonic-spellen. Er zijn geen ringen of diamanten om te verzamelen, [[Dr. Eggman|Dr. Robotnik]] komt in het spel niet voor, en Tails vliegt de hele tijd. Als Tails valt, de grond raakt, of tegen een object botst, verliest hij een leven.

Tails draagt een gouden ring bij zich die hij als projectiel kan gooien om vijanden te verslaan of muren mee te breken. Om te blijven vliegen moet de speler voortdurend Tails’ vliegmeter in de gaten houden, die langzaam terugloopt naar 0. Om de meter aan te vullen moet Tails snoepgoed verzamelen.

== Ontvangst ==
Tails' Skypatrol werd niet goed ontvangen in [[Japan]], en ook de minigame versie die later in [[Verenigde Staten|Amerika]] werd uitgebracht ontving grote kritiek.

== Externe link ==
* [http://www.theghz.com/sonic/sky/sky.html Tails' Skypatrol at Green Hill Zone] - contains info, screenshots and a basic walkthrough.

{{Appendix|2=
* {{Link MobyGames|id=tails-skypatrol}}
* {{Bronvermelding anderstalige Wikipedia|taal=en|titel=Tails' Skypatrol}}
}}

[[Categorie:Computerspel uit 1995]]
[[Categorie:Computerspel van Sega]]
[[Categorie:Platformspel]]
[[Categorie:Avonturenspel]]
[[Categorie:Sonic the Hedgehog-spel]]
[[Categorie:Game Gear-spel]]

title: Tails' Skypatrol

Ontwikkelaar: Sims Co., JSH

Uitgever: Sega

Genre: platformspel, avontuur

Spelmodus: singleplayer

Platform: Sega Game Gear

Media: Spelcartridge

title: Navigatie

Spelserie: Sonic the Hedgehog

Portaal: Computerspellen


text:
# Roger Norrington
Roger Arthur Carver Norrington (Oxford, 16 maart 1934 – Devon, 18 juli 2025) was een Brits dirigent. Hij is de zoon van Arthur Norrington (1899 – 1982), voorzitter van Trinity College (Universiteit van Oxford) en de broer van zakenman Humphrey Thomas Norrington.

## Opleiding
Norrington studeerde aan de Dragon School, Westminster School, Clare College, Cambridge en de Royal College of Music bij onder anderen Adrian Boult.

## Activiteiten
Norrington werkte als tenor in de jaren 1960. In 1962 richtte hij het Schütz Choir op (later het Schütz Choir of London). Van 1969 tot 1984 was hij muzikaal leider van de Kent Opera. In 1978 richtte hij de London Classical Players op, geleid door de barokviolist John Holloway) en bleef hun muzikaal leider tot 1997. Van 1985-1989 was hij chef-dirigent van de Bournemouth Sinfonietta. Van 1990 tot 1994, was hij muzikaal leider van het Orchestra of St. Luke's. In 1998 werd hij chef-dirigent van het Radio-Sinfonieorchester Stuttgart des SWR in Stuttgart. In 2006 werd hij artistiek adviseur van de Handel and Haydn Society, een koor en orkest dat op authentieke instrumenten speelt.
Norrington was het meest bekend wegens zijn uitvoeringen van barokmuziek, muziek uit de klassieke periode en muziek uit de romantiek op authentieke instrumenten en volgens de historische uitvoeringspraktijk. Hij maakt deel uit van de oude muziek-beweging. Norrington was pleitbezorger van het beperkte gebruik van vibrato in orkestuitvoeringen, waarvoor hij zowel bijval als kritiek gekregen heeft. Hij volgde Beethovens metronoomgetallen nauwkeurig op in zijn symfonieën, waarvan sommige volgens veel dirigenten te snel zijn. Hij maakte opnamen van werk van Haydn, Beethoven, Mozart, Schubert, Berlioz en Brahms op authentieke instrumenten.
Met zijn vrouw, de choreografe Kay Lawrence, vormde hij in 1984 het Early Opera Project als aanvulling op zijn werk in uitvoeringen in authentieke stijl, beginnend met Monteverdi’s Orfeo tijdens de Maggio Musicale Fiorentino in Florence dat jaar, met daarna een tournee in Groot-Brittannië in 1986.
In augustus 2008 verscheen Norrington in de reality-televisie talentenjacht Maestro op BBC Two, waarin hij leiding gaf aan de jury. Hij dirigeerde de Last Night of the Proms voor de eerste maal op 13 september 2008.
Sir Roger Norrington werd benoemd tot OBE in 1980, CBE in 1990 en Knight Bachelor in 1997.
Norrington overleed op 18 juli 2025 op 91-jarige leeftijd.
- Bibsys: 1034039
- Biblioteca Nacional de España: XX1049706
- Bibliothèque nationale de France: cb13898027s (data)
- CiNii: DA08801047
- Gemeinsame Normdatei: 124259227
- International Standard Name Identifier: 0000 0001 1480 2643
- Library of Congress Control Number: n81127865
- Nationale Bibliotheek van Letland: 000039127
- MusicBrainz: 2403f8c6-8ccc-48d6-977f-de0baa2d6fed
- Nationale Bibliotheek van Tsjechië: js20020225005
- Nationale Bibliotheek van Israël: 987007336306005171
- Nationale en Universitaire bibliotheek Zagreb: 000477607
- Nederlandse Thesaurus van Auteursnamen: 073280240
- Système universitaire de documentation: 080758045
- Trove: 1097666
- Virtual International Authority File: 114144996
- WorldCat: E39PBJxCxhtDgbQ9KYYqYMYdcP

title: Roger Norrington

wikitext:
{{Infobox artiest Wikidata}}

'''Roger Arthur Carver Norrington''' ([[Oxford (Verenigd Koninkrijk)|Oxford]], [[16 maart]] [[1934]] – [[Devon]], [[18 juli]] [[2025]]) was een Brits [[dirigent]]. Hij is de zoon van [[Arthur Lionel Pugh Norrington|Arthur Norrington]] (1899 – 1982), voorzitter van [[Trinity College (Oxford)|Trinity College]] ([[Universiteit van Oxford]]) en de broer van zakenman [[Humphrey Thomas Norrington]].

==Opleiding==
Norrington studeerde aan de [[Dragon School]], [[Westminster School]], [[Clare College, Cambridge]] en de [[Royal College of Music]] bij onder anderen [[Adrian Boult]].

==Activiteiten==
Norrington werkte als [[tenor (zangstem)|tenor]] in de jaren 1960. In 1962 richtte hij het ''Schütz Choir'' op (later het ''Schütz Choir of London''). Van 1969 tot 1984 was hij muzikaal leider van de [[Kent Opera]]. In 1978 richtte hij de [[London Classical Players]] op, geleid door de [[barokviool|barokviolist]] [[John Holloway (musicus)|John Holloway]]) en bleef hun muzikaal leider tot 1997. Van 1985-1989 was hij chef-dirigent van de [[Bournemouth Sinfonietta]]. Van 1990 tot 1994, was hij muzikaal leider van het [[Orchestra of St. Luke's]]. In 1998 werd hij chef-dirigent van het [[Radio-Sinfonieorchester Stuttgart des SWR]] in [[Stuttgart]]. In 2006 werd hij artistiek adviseur van de ''Handel and Haydn Society'', een koor en orkest dat op authentieke instrumenten speelt.

Norrington was het meest bekend wegens zijn uitvoeringen van [[barokmuziek]], [[klassieke muziek|muziek uit de klassieke periode]] en [[Romantiek (muziek)|muziek uit de romantiek]] op authentieke instrumenten en volgens de [[historische uitvoeringspraktijk]]. Hij maakt deel uit van de [[oude muziek]]-beweging. Norrington was pleitbezorger van het beperkte gebruik van [[vibrato]] in orkestuitvoeringen<ref>{{cite news | author=Roger Norrington | title=Time to Rid Orchestras of the Shakes | url=http://query.nytimes.com/gst/fullpage.html?res=9C05E3DA1F3BF935A25751C0A9659C8B63&sec=&spon=&pagewanted=all | work=The New York Times | date=16 februari 2003 | accessdate=2008-04-17}}</ref>, waarvoor hij zowel bijval als kritiek gekregen heeft.<ref name="Kozinn">{{cite news | author=Allan Kozinn | title=Reading a Score, and Beethoven's Mind | url=http://query.nytimes.com/gst/fullpage.html?res=9503E4DE1F3EF935A3575BC0A9659C8B63&sec=&spon=&pagewanted=all | work=The New York Times | date=6 augustus 2003 | accessdate=2008-04-17}}</ref> Hij volgde [[Ludwig van Beethoven|Beethoven]]s metronoomgetallen nauwkeurig op in zijn symfonieën,<ref name="Kozinn"/> waarvan sommige volgens veel dirigenten te snel zijn. Hij maakte opnamen van werk van Haydn, Beethoven, Mozart, Schubert, Berlioz en Brahms op authentieke instrumenten.<ref>{{cite news | author=John Rockwell | title=Norrington's Historical Trek Gathers Fresh Momentum | url=http://query.nytimes.com/gst/fullpage.html?res=9C05EEDD163EF931A35752C0A962958260&sec=&spon=&pagewanted=all | work=The New York Times | date=2 januari 1994 | accessdate=2008-04-17}}</ref>

Met zijn vrouw, de choreografe [[Kay Lawrence]], vormde hij in 1984 het ''Early Opera Project'' als aanvulling op zijn werk in uitvoeringen in authentieke stijl, beginnend met Monteverdi’s ''Orfeo'' tijdens de ''[[Maggio Musicale Fiorentino]]'' in Florence dat jaar, met daarna een tournee in Groot-Brittannië in 1986.

In augustus 2008 verscheen Norrington in de [[Realitysoap|reality-televisie]] [[talentenjacht]] ''Maestro'' op [[BBC Two]], waarin hij leiding gaf aan de jury. Hij dirigeerde de ''Last Night of the [[Proms]]'' voor de eerste maal op [[13 september]] [[2008]].

''[[Sir (titel)|Sir]]'' Roger Norrington werd benoemd tot [[Orde van het Britse Rijk|OBE]] in 1980, CBE in 1990 en ''[[Knight Bachelor]]'' in 1997.

Norrington overleed op 18 juli 2025 op 91-jarige leeftijd.<ref>{{Citeer nieuws |achternaam= |voornaam= |titel=Sir Roger Norrington, conductor who championed period instruments and called vibrato a ‘modern drug’ |url=https://www.telegraph.co.uk/obituaries/2025/07/18/roger-norrington-conductor-period-instrument-revival-early/ |werk=The Telegraph |datum=2025-07-18 |bezochtdatum=2025-07-18 |taal=en-GB}}</ref><ref>{{Citeer web |url=https://www.thestrad.com/news/obituary-roger-norrington-1934-2025/19940.article |titel=Obituary: Roger Norrington (1934-2025) |achternaam= |datum=2025-07-20 |bezochtdatum= |werk=The Strad |taal=en-GB}}</ref>

{{Appendix|2=
{{References}}
}}

{{Bibliografische informatie}}

==Externe links==
* {{en}}[https://web.archive.org/web/20060116114402/http://www.emiclassics.com/artists/biogs/rnob.html Biografie van Norrington op de site van EMI Classics]
* {{en}}[http://www.kanzaki.com/norrington/discography?lang=en Discografie van Norrington op de Japanse website "kanzaki.com"]

{{DEFAULTSORT:Norrington, Roger}}
[[Categorie:Brits dirigent]]

title: Privéleven

Land: Verenigd Koninkrijk

Geboorteplaats: Oxford

Overlijdensplaats: Devon

Vader: Arthur Lionel Pugh Norrington

title: Werk

Beroep: dirigent

Instrument(en): viool

Platenlabel: EMI, Hänssler, Decca Records, Virgin Classics

title: Diversen

Prijzen en onderscheidingen: Commandeur in de orde van het Britse rijk, Orde van Verdienste van het Land Baden-Württemberg, Oostenrijkse Decoratie voor Wetenschap en Kunst, Verdienstenkruis 1e klasse van de Bondsrepubliek Duitsland, eredoctor van het Royal College of Music, Ridder in de Orde van Verdienste van de Italiaanse Republiek, Knight Bachelor

title: Externe links

Externe links: (en) AllMusic-profiel · (en) Discogs-profiel · (en) IMDb-profiel · (en) MusicBrainz-profiel ·


text:
# Polder van E.J. van der Molen
De Polder van E.J. van der Molen is een voormalig waterschap in de Nederlandse provincie Groningen.
Door de aanleg van het Eemskanaal werd deze polder in tweeën geknipt. Het grootste, noordelijke deel werd, samen met de afgesneden delen van de Noorder en de Zuider Heidenschapperpolder, samengevoegd tot de Van der Molenpolder, die in 1880 opging in de Fledderbosscherpolder. Het deel ten zuiden werd samen met de zuidelijke delen van de beide Heideschapperpolders samengevoegd tot de Heidenschapperpolder.
Waterstaatkundig gezien ligt het gebied sinds 2000 binnen dat van de waterschappen Noorderzijlvest en Hunze en Aa's.

title: Polder van E.J. van der Molen

wikitext:
{{Infobox waterschap Nederland
| naam = Polder van E.J. van der Molen
| kaart =
| legenda =
| bestandsnaam vlag =
| bestandsnaam wapen =
| provincie = [[Groningen (provincie)|Groningen]]
| oppervlakte = 66
| opgericht = 1868
| opgeheven = 1880
| opgegaan in = [[Fledderbosscherpolder]]<br/>[[Heidenschapperpolder]]
}}
De '''Polder van E.J. van der Molen''' is een voormalig [[waterschap (Nederland)|waterschap]] in de Nederlandse provincie [[Groningen (provincie)|Groningen]].<ref>[http://www.groningerarchiefnet.nl/archieven/ead/index/eadid/000080-000381 Groninger archiefnet] - als ''Van der Molen's polder''</ref>

Door de aanleg van het [[Eemskanaal]] werd deze polder in tweeën geknipt. Het grootste, noordelijke deel<ref>{{Bronvermelding Geertsema|292}}</ref> werd, samen met de afgesneden delen van de [[Noorder Heidenschapperpolder|Noorder]] en de [[Zuider Heidenschapperpolder]], samengevoegd tot de ''Van der Molenpolder'', die in [[1880]] opging in de [[Fledderbosscherpolder]]. Het deel ten zuiden<ref>{{Bronvermelding Geertsema|526}}</ref> werd samen met de zuidelijke delen van de beide Heideschapperpolders samengevoegd tot de [[Heidenschapperpolder]].

Waterstaatkundig gezien ligt het gebied sinds 2000 binnen dat van de waterschappen [[Noorderzijlvest]] en [[Hunze en Aa's]].

{{Appendix}}

{{Coor title dms|53|14|15.98|N|6|39|1.88|E|scale:12500_region:NL}}
{{DEFAULTSORT:Molen, E.J. van der}}
[[Categorie:Voormalig waterschap in Groningen]]

title: Locatie

Provincie: Groningen

title: Polder van E.J. van der Molen

Oppervlakte: 66 ha

title: Geschiedenis

Portaal: Nederland


text:
# Grote Prijs Raf Jonckheere 1998
De 48e editie van de Belgische wielerwedstrijd Grote Prijs Raf Jonckheere werd verreden op 27 juli 1998. De start en finish vonden plaats in Westrozebeke. De winnaar was Marc Streel, gevolgd door Gert Vanderaerden en Ludo Dierckxsens.

## Uitslag
| Grote Prijs Raf Jonckheere 1998 |                   |                |      |
| Plaats                          | Naam              | Ploeg          | Tijd |
| Winnaar                         | Marc Streel       | Casino-Ag2r    |      |
| 2                               | Gert Vanderaerden | Palmans-Ideal  |      |
| 3                               | Ludo Dierckxsens  | Lotto-Mobistar |      |

1951 · 1952 · 1953 · 1954 · 1955 · 1956 · 1957 · 1958 · 1959 · 1960 · 1961 · 1962 · 1963 · 1964 · 1965 · 1966 · 1967 · 1968 · 1969 · 1970 · 1971 · 1972 · 1973 · 1974 · 1975 · 1976 · 1977 · 1978 · 1979 · 1980 · 1981 · 1982 · 1983 · 1984 · 1985 · 1986 · 1987 · 1988 · 1989 · 1990 · 1991 · 1992 · 1993 · 1994 · 1995 · 1996 · 1997 · 1998 · 1999 · 2000 · 2001 · 2002 · 2003 · 2004 · 2005 · 2006 · 2007 · 2008 · 2009 · 2010 · 2011 · 2012 · 2013 · 2014 · 2015 · 2016 · 2017 · 2018 · 2019 · 2020 · 2021 · 2022

title: Grote Prijs Raf Jonckheere 1998

wikitext:
{{Infobox editie wielerwedstrijd
| titel      = {{BE-VLAG}} Grote Prijs Raf Jonckheere 1998
| editie     = 48
| routekaart =
| periode    = [[27 juli]]
| start      = [[Westrozebeke]]
| finish     = [[Westrozebeke]]
| afstand    =
| snelheid   =
| deelnemers =
| type       =
| etappe     =
| klass1     = Eerste
| leider1    = {{BE-VLAG}} [[Marc Streel]]
| klass2     = Tweede
| leider2    = {{BE-VLAG}} [[Gert Vanderaerden]]
| klass3     = Derde
| leider3    = {{BE-VLAG}} [[Ludo Dierckxsens]]
| klass4     =
| leider4    =
| klass5     =
| leider5    =
| klass6     =
| leider6    =
| klass7     =
| leider7    =
| klass8     =
| leider8    =
| vorige     = [[Grote Prijs Raf Jonckheere 1997]]
| volgende   = [[Grote Prijs Raf Jonckheere 1999]]
}}De '''48e editie''' van de Belgische wielerwedstrijd '''[[Grote Prijs Raf Jonckheere]]''' werd verreden op 27 juli 1998. De start en finish vonden plaats in [[Westrozebeke]]. De winnaar was [[Marc Streel]], gevolgd door [[Gert Vanderaerden]] en [[Ludo Dierckxsens]].
== Uitslag ==
{{Tabel klassement wielerwedstrijd | hoofding= '''Grote Prijs Raf Jonckheere 1998'''| eenheid= Tijd
| trui   = krans
| e1     = {{BE-VLAG}} [[Marc Streel]] | e1plg  =  [[Casino-Ag2r]]
| e1res  =
|-
| e2     = {{BE-VLAG}} [[Gert Vanderaerden]] | e2plg  =  [[Palmans-Ideal]]
| e2res  =
|-
| e3     = {{BE-VLAG}} [[Ludo Dierckxsens]] | e3plg  =  [[Lotto-Mobistar]]
| e3res  =
|-----
}}{{Navigatie Grote Prijs Raf Jonckheere}}
[[Categorie:Grote Prijs Raf Jonckheere]]
[[Categorie:Eendagswielerwedstrijd in 1998]]

title: 48e editie

Periode: 27 juli

Startplaats: Westrozebeke

Finishplaats: Westrozebeke

title: Eindklassementen

Eerste: Marc Streel

Tweede: Gert Vanderaerden

Derde: Ludo Dierckxsens

title: Navigatie

← Grote Prijs Raf Jonckheere 1997: Grote Prijs Raf Jonckheere 1999 →

Portaal: Wielersport


text:
# Palaeorhiza eboracina
Palaeorhiza eboracina is een vliesvleugelig insect uit de familie Colletidae. De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1910 door Cockerell.

title: Palaeorhiza eboracina

wikitext:
{{Taxobox insect
| titelweergave = cursief
| naam = ''Palaeorhiza eboracina''
| afbeelding =
| afbeeldingtekst =
| orde = [[Vliesvleugeligen|Hymenoptera]] (Vliesvleugeligen)
| familie = [[Colletidae]]
| onderfamilie = [[Hylaeinae]]
| tribus =
| geslacht = ''[[Palaeorhiza]]''
| w-naam = ''Palaeorhiza eboracina''
| auteur = Cockerell
| datum = 1910
| haakjes = ja
| species =
| commons =
}}
'''''Palaeorhiza eboracina''''' is een [[vliesvleugeligen|vliesvleugelig]] [[insecten|insect]] uit de familie [[Colletidae]]. De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1910 door Cockerell.<ref>{{Brontabel|2008-ITIS}}</ref>
{{Appendix}}
{{beginnetje|biologie|2011|12|16}}

[[Categorie:Palaeorhiza|eboracina]]

title: Palaeorhiza eboracina

Orde: Hymenoptera (Vliesvleugeligen)

Familie: Colletidae

Onderfamilie: Hylaeinae

Geslacht: Palaeorhiza

title: Soort


text:
# Dany Verstraeten
Dany Verstraeten (Kabalo, Belgisch-Congo, 22 oktober 1955) is een Belgisch voormalig nieuwslezer.

## Levensloop
Verstraeten was vanaf 1979 te horen bij de toenmalige BRT. Hij ging er bij de radio aan de slag waar hij de verkeersinformatie verzorgde. Hij zette zijn radiowerk verder bij Studio Brussel. Tegelijk begon hij ook met televisiewerk en presenteerde hij "Mobiele mensen".
Vanaf de start van VTM op 1 februari 1989 was hij te zien als presentator van VTM Nieuws, waar hij jarenlang het hoofdbulletin om 19 uur voor zijn rekening nam. Dit combineerde hij met de presentatie van andere programma's zoals Telefacts (1990-2006), De zesde versnelling en Autowereld.tv (1999-2004). Vanaf 2013 presenteerde Verstraeten steevast de VTM Nieuws-uitzendingen van vrijdagavond tot en met zondagavond. Vanaf 2021 verzorgde hij de nieuwsuitzending alleen nog op zondagmiddag. Op dinsdag 5 september 2023 ging hij op pensioen, na voor een laatste maal het VTM Nieuws te hebben gepresenteerd. Aansluitend op de nieuwsuitzending volgde het gelegenheidsprogramma Dank u, Dany waarin Koen Wauters samen met Verstraeten terugblikte op zijn 35-jarige carrière bij de nieuwsdienst van de commerciële televisiezender.
Dany Verstraeten trouwde in 2001 met de 13 jaar jongere Anne Buytaert, woordvoerster van Touring. Samen hebben ze twee kinderen.

## Trivia
- In 2004 verleende Verstraeten zijn stem aan de Vlaamse versie van de animatiefilm The Incredibles als de Nieuwslezer.
- In 2013 had Verstraeten een gastrol in het eerste seizoen van de televisieserie Safety First.
- In 2024 was hij te zien als gastspeurder in The Masked Singer en als zichzelf in Sterregem.

title: Dany Verstraeten

wikitext:
{{Infobox filmregisseur
| naam            = Dany Verstraeten
| afbeelding      =
| onderschrift    =
| volledige naam  = Daniël Verstraeten
| geboortedatum   = [[22 oktober]] [[1955]]
| geboorteplaats  = [[Kabalo]], [[Belgisch-Congo]]
| overleden       =
| overlijdensplaats =
| nationaliteit   = {{BE}}
| land            = {{BE}}
| jaren-actief    = 1979 - sep.2023
| beroep          = Nieuwsanker
| genre           =
| films           =
| beste regisseur =
| beste film      =
| imdb            = 1563924
| moviemeter      =
| ander portaal   = Televisie
| extra portaal   =
}}
'''Dany Verstraeten''' ([[Kabalo]], [[Belgisch-Congo]], [[22 oktober]] [[1955]]) is een [[België|Belgisch]] voormalig [[nieuwslezer]].

==Levensloop==
Verstraeten was vanaf 1979 te horen bij de toenmalige [[Vlaamse Radio- en Televisieomroep|BRT]]. Hij ging er bij de radio aan de slag waar hij de [[verkeersinformatie]] verzorgde. Hij zette zijn radiowerk verder bij [[Studio Brussel]]. Tegelijk begon hij ook met televisiewerk en presenteerde hij "Mobiele mensen".

Vanaf de start van [[VTM]] op 1 februari 1989 was hij te zien als presentator van ''[[VTM Nieuws]]'', waar hij jarenlang het hoofdbulletin om 19 uur voor zijn rekening nam. Dit combineerde hij met de presentatie van andere programma's zoals ''[[Telefacts]]'' (1990-2006), ''De zesde versnelling'' en ''Autowereld.tv'' (1999-2004). Vanaf 2013 presenteerde Verstraeten steevast de ''VTM Nieuws''-uitzendingen van vrijdagavond tot en met zondagavond. Vanaf 2021 verzorgde hij de nieuwsuitzending alleen nog op zondagmiddag.<ref>{{Citeer web |url =https://www.hln.be/tv/catherine-en-dany-verdelen-weekend-van-vtm-nieuws~a607447b/ |titel =Cathérine en Dany verdelen weekend van 'VTM Nieuws' |bezochtdatum =23 januari 2021 |archiefurl=https://web.archive.org/web/20210204173126/https://www.hln.be/tv/catherine-en-dany-verdelen-weekend-van-vtm-nieuws~a607447b/|archiefdatum=2021-02-04}}</ref> Op dinsdag 5 september 2023 ging hij op pensioen, na voor een laatste maal het ''VTM Nieuws'' te hebben gepresenteerd. Aansluitend op de nieuwsuitzending volgde het gelegenheidsprogramma ''Dank u, Dany'' waarin [[Koen Wauters]] samen met Verstraeten terugblikte op zijn 35-jarige carrière bij de nieuwsdienst van de commerciële televisiezender.

Dany Verstraeten trouwde in 2001 met de 13 jaar jongere Anne Buytaert, woordvoerster van [[Touring]]. Samen hebben ze twee kinderen.

== Trivia ==
*In 2004 verleende Verstraeten zijn stem aan de [[Vlaams|Vlaamse]] versie van de animatiefilm ''[[The Incredibles]]'' als de Nieuwslezer.
*In 2013 had Verstraeten een gastrol in het eerste seizoen van de televisieserie ''[[Safety First]]''.
*In 2024 was hij te zien als gastspeurder in [[The Masked Singer (Vlaanderen)|The Masked Singer]] en als zichzelf in [[Sterregem]].

{{Appendix}}

{{DEFAULTSORT:Verstraeten, Danny}}
[[Categorie:Vlaams acteur]]
[[Categorie:VTM-journalist]]
[[Categorie:Vlaams nieuwslezer]]
[[Categorie:Vlaams televisiepresentator]]
[[Categorie:Vlaams radiopresentator]]
[[Categorie:Vlaams stemacteur]]

title: Dany Verstraeten

Volledige naam: Daniël Verstraeten

Geboren: 22 oktober 1955 · Kabalo, Belgisch-Congo

Geboorteland: België

Beroep: Nieuwsanker


text:
# Teodoro Yangco
Teodoro Rafael Yangco (San Antonio, 9 november 1861 – 20 april 1939) was een Filipijnse zakenman en filantroop. Yangco was van 1917 tot 1920 Resident Commissioner namens de Filipijnen in het Amerikaans Huis van Afgevaardigden.

## Biografie
Teodoro Yangco werd in 1861 geboren in San Antonio in de provincie Zambales. Hij was het enige kind van Ramona Arguelles en Luis Yangco, een succesvol ondernemer. Yangco volgde onderwijs aan de Ateneo de Manila University en de University of Santo Tomas. Aansluitend studeerde hij van 1882 tot 1886 handel aan Ealings's College in Londen. Na terugkeer in de Filipijnen werkte hij in het familiebedrijf. Nadat zijn vader in 1986 een half jaar gevangen zat wegens vermeende betrokkenheid bij de ondergrondse revolutionaire beweging Katipunan vertrokken hij en zijn vader enige tijd naar Spanje.
In 1907 begon Yangco zijn eigen scheepvaartmaatschappij. Hij bedrijf onderhield veerdiensten naar Cavite, Rizal, Laguna, Bataan en Zambales. Ook begon hij een werf waar zeilboten en stoomschepen gebouwd en gerepareerd werden en een in- en verkoop bedrijf. Yangco werd in 1917 gekozen tot Resident Commissioner namens de Filipijnen in het Amerikaans Huis van Afgevaardigden. Hij diende in deze functie van 4 maart 1917 tot 3 maart 1920. Een van zijn successen in deze periode was de goedkeuring van Amerikaanse wetgeving die Filipijns producten bevoordeelde ten opzichte van andere landen door gunstige belastingheffingen.
Na zijn periode in de Verenigde Staten keerde hij terug naar de Filipijnen zich weer op zijn ondernemingen concentreerde. Yangco was een belangrijke sponsor van politicus Manuel Quezon. Naast zijn zakelijke activiteiten had hij ook diverse functies in maatschappelijke en charitatieve organisaties. Zo was hij president van de Anti-Tuberculose Society en van de Gota de Leche, een organisatie die zich bezighield met voedselprogramma's voor kinderen. Hij ondersteunde dergelijke organisaties ook met grote sommen geld en werd beschouwd als een van de grootste Filipijnse filantropen van zijn tijd.
Yangco overleed in 1939 op 77-jarige leeftijd en werd begraven op North Cemetery. Hij was niet getrouwd en had ook geen kinderen. De Teodoro R. Yangco Elementary School in Tondo is ter nagedachtenis aan hem vernoemd.

title: Teodoro Yangco

wikitext:
[[Bestand:TeodoroRYangco.jpg|thumb|right|Teodoro Yangco]]
'''Teodoro Rafael Yangco''' ([[San Antonio (Zambales)|San Antonio]], [[9 november]] [[1861]] – [[20 april]] [[1939]]) was een [[Filipijnen|Filipijnse]] zakenman en [[filantroop]]. Yangco was van 1917 tot 1920 [[Resident Commissioner (Filipijnen)|Resident Commissioner]] namens de Filipijnen in het [[Amerikaans Huis van Afgevaardigden]].

== Biografie ==
Teodoro Yangco werd in 1861 geboren in San Antonio in de provincie [[Zambales]]. Hij was het enige kind van Ramona Arguelles en [[Luis Yangco]], een succesvol ondernemer. Yangco volgde onderwijs aan de [[Ateneo de Manila University]] en de [[University of Santo Tomas]]. Aansluitend studeerde hij van 1882 tot 1886 handel aan [[University of West London|Ealings's College]] in [[Londen]]. Na terugkeer in de Filipijnen werkte hij in het familiebedrijf. Nadat zijn vader in 1986 een half jaar gevangen zat wegens vermeende betrokkenheid bij de ondergrondse revolutionaire beweging [[Katipunan (revolutionaire beweging)|Katipunan]] vertrokken hij en zijn vader enige tijd naar [[Spanje]].

In 1907 begon Yangco zijn eigen scheepvaartmaatschappij. Hij bedrijf onderhield veerdiensten naar Cavite, Rizal, Laguna, Bataan en Zambales. Ook begon hij een werf waar zeilboten en stoomschepen gebouwd en gerepareerd werden en een in- en verkoop bedrijf. Yangco werd in 1917 gekozen tot Resident Commissioner namens de Filipijnen in het [[Amerikaans Huis van Afgevaardigden]]. Hij diende in deze functie van 4 maart 1917 tot 3 maart 1920. Een van zijn successen in deze periode was de goedkeuring van Amerikaanse wetgeving die Filipijns producten bevoordeelde ten opzichte van andere landen door gunstige belastingheffingen.

Na zijn periode in de [[Verenigde Staten]] keerde hij terug naar de Filipijnen zich weer op zijn ondernemingen concentreerde. Yangco was een belangrijke sponsor van politicus [[Manuel Quezon]]. Naast zijn zakelijke activiteiten had hij ook diverse functies in maatschappelijke en charitatieve organisaties. Zo was hij president van de Anti-Tuberculose Society en van de Gota de Leche, een organisatie die zich bezighield met voedselprogramma's voor kinderen. Hij ondersteunde dergelijke organisaties ook met grote sommen geld en werd beschouwd als een van de grootste Filipijnse [[filantroop|filantropen]] van zijn tijd.

Yangco overleed in 1939 op 77-jarige leeftijd en werd begraven op North Cemetery. Hij was niet getrouwd en had ook geen kinderen. De Teodoro R. Yangco Elementary School in [[Tondo (Manilla)|Tondo]] is ter nagedachtenis aan hem vernoemd.

== Bronnen ==
* [http://bioguide.congress.gov/scripts/biodisplay.pl?index=Y000004 Biografie Teodoro Yangco], website Amerikaans Congres
* Biografie Teodoro Yangco, website National Historical Commission of the Philippines

{{DEFAULTSORT:Yangco, Teodoro}}
[[Categorie:Filipijns filantroop]]
[[Categorie:Filipijns ondernemer]]
[[Categorie:Filipijns politicus]]


text:
# Milieubiologie
Milieubiologie is de tak van biologie die zich bezighoudt met de invloed van de mens op het milieu, inclusief ecologische systemen.
Soms wordt ook  Milieubiotechnologie bedoeld, ofwel de ontwikkeling en het gebruik van technieken of kennis uit de biotechnologie ten bate van een schoon milieu, bijvoorbeeld bij bodemsanering of het reinigen van afvalwater.

title: Milieubiologie

wikitext:
'''Milieubiologie''' is de tak van [[biologie]] die zich bezighoudt met de invloed van de [[mens]] op het milieu, inclusief [[ecologie|ecologische]] systemen.

Soms wordt ook  [[Milieubiotechnologie]] bedoeld, ofwel de ontwikkeling en het gebruik van technieken of kennis uit de [[biotechnologie]] ten bate van een schoon milieu, bijvoorbeeld bij [[bodemsanering]] of het reinigen van afvalwater.

== Zie ook==
* [[Milieuwetenschappen]]
{{Navigatie biologie}}
[[Categorie:Biologie|*Milieubiologie]]
[[Categorie:Milieu]]


text:
# Afrolimnophila perdelecta
Afrolimnophila perdelecta is een tweevleugelige uit de familie steltmuggen (Limoniidae). De soort komt voor in het Oriëntaals gebied.

title: Afrolimnophila perdelecta

wikitext:
{{Taxobox insect
| titelweergave = cursief
| naam = ''Afrolimnophila perdelecta''
| afbeelding =
| afbeeldingtekst =
| orde = [[Diptera]] (Tweevleugeligen)
| familie = [[Limoniidae]] (Steltmuggen)
| geslacht = ''[[Afrolimnophila]]''
| w-naam = ''Afrolimnophila perdelecta''
| auteur = Alexander
| datum = 1964
| haakjes = ja
| commons =
| species =
}}
'''''Afrolimnophila perdelecta''''' is een [[Tweevleugeligen|tweevleugelige]] uit de familie [[steltmuggen]] (Limoniidae). De soort komt voor in het [[Oriëntaals gebied]].

{{Beginnetje|biologie|2=2011|3=07|4=02}}

[[Categorie:Afrolimnophila]]
[[Categorie:Steltmug uit het Oriëntaals gebied]]

title: Afrolimnophila perdelecta

Orde: Diptera (Tweevleugeligen)

Familie: Limoniidae (Steltmuggen)

Geslacht: Afrolimnophila

title: Soort