text:
# M Network
M Network was een computerspelbedrijf van Mattel Electronics, een bedrijfsonderdeel van Mattel. Het bedrijf bracht in de jaren 80 van de twintigste eeuw computerspellen uit voor de Atari 2600-spelcomputer. De meeste spellen waren versimpelde versies van de Intellivision-variant.
Naast het uitgeven van spellen ontwikkelde het bedrijf ook accessoires voor de Atari 2600. Zoals de Super Charger, welke extra geheugen toevoegde aan de spelcomputer. Het eerste spel wat hiervan gebruik ging maken was BurgerTime uit 1982. Uit onderzoek kwam echter uit dat mensen geen interesse hadden voor zulke accessoires, het project werd daarom geannuleerd. Het extra geheugen werd aan de spelcartridge toegevoegd, waardoor deze duurder werden.
In maart 1983 gaf het bedrijf een joystick weg bij aankoop van de spellen TRON Deadly Discs en Adventures of TRON. Deze werden in de winkels verkocht als een pakket, maar personen die de beide spellen los hadden gekocht konden deze aanvragen.
Het bestuursbeleid van Mattel Electronics werd in de zomer van 1983 veranderd. In plaats van de hardware werd er geadverteerd met de spellen van het bedrijf. De verpakking van de Atari-spellen werden hierdoor gelijk aan de Intellivision-variant. Ook werd de naam M Network niet meer gebruikt, de laatste twee spellen (Bump 'N' Jump en Masters of the Universe: The Power of He-Man) werden uitgebracht onder de Mattel Electronics-naam.
De softwaredivisie van Mattel Electronics werd in 1984 gesloten wegens de Noord-Amerikaanse videospelrecessie. Hierdoor werden bepaalde spellen, die rond die tijd al voltooid waren, niet uitgegeven.

## Uitgegeven spellen
| Jaar | Titel                                        | Genre        | Opmerkingen                                               |
| ---- | -------------------------------------------- | ------------ | --------------------------------------------------------- |
| 1982 | Armor Ambush                                 | Actiespel    | Gebaseerd op Armor Battle voor de Intellivision.          |
| 1982 | Astroblast                                   | Actiespel    | Gebaseerd op Astrosmash voor de Intellivision.            |
| 1982 | Dark Cavern                                  | Actiespel    | Gebaseerd op Night Stalker voor de Intellivision.         |
| 1982 | Frogs and Flies                              | Actiespel    | Gebaseerd op Frog Bog voor de Intellivision.              |
| 1982 | International Soccer                         | Sportspel    | Gebaseerd op NASL Soccer voor de Intellivision.           |
| 1982 | Lock 'N' Chase                               | Actiespel    | Gebaseerd op de gelijknamige Intellivision-versie.        |
| 1982 | Space Attack                                 | Shoot 'em up | Gebaseerd op Space Battle voor de Intellivision.          |
| 1982 | Super Challenge Baseball                     | Sportspel    | Gebaseerd op Major League Baseball voor de Intellivision. |
| 1982 | Super Challenge Football                     | Sportspel    | Gebaseerd op NFL Football voor de Intellivision.          |
| 1982 | TRON: Deadly Discs                           | Actiespel    | Gebaseerd op de gelijknamige Intellivision-versie.        |
| 1983 | Adventures of TRON                           | Actiespel    | Gebaseerd op TRON Maze-A-Tron voor de Intellivision.      |
| 1983 | Air Raiders                                  | Shoot 'em up | Werd alleen uitgebracht voor de Atari 2600.               |
| 1983 | Bump 'N' Jump                                | Racespel     | Gebaseerd op het arcadespel van Data East.                |
| 1983 | BurgerTime                                   | Actiespel    | Gebaseerd op het arcadespel van Data East.                |
| 1983 | Kool-Aid Man                                 | Actiespel    |                                                           |
| 1983 | Masters of the Universe: The Power of He-Man | Actiespel    | Gebaseerd op de gelijknamige Intellivision-versie.        |
| 1983 | Star Strike                                  | Shoot 'em up | Gebaseerd op de gelijknamige Intellivision-versie.        |

title: M Network

wikitext:
{{Infobox bedrijf
| bedrijfsnaam        = M Network
| bedrijfslogo        =
| bedrijfslogobreedte =
| afbeelding          =
| onderschrift        =
| oprichting          = 1982
| opheffing           = 1984
| oorzaak einde       = [[Noord-Amerikaanse videospelrecessie|Videospelrecessie]]
| oprichter           =
| eigenaar            =
| sleutelfiguren      =
| land                = {{US}}
| locatie             =
| slogan              =
| werknemers          =
| leden               =
| actieve leden       =
| beheerd vermogen    =
| producten           = [[Atari 2600]]-[[Computerspel|spellen]]
| industrie           = [[Computerspelindustrie]]
| sector              =
| omzet               =
| winst               =
| marktkapitalisatie  =
| website             =
| overig              =
| portaal2            = Computerspellen
}}

'''M Network''' was een [[Computerspelontwikkelaar|computerspelbedrijf]] van [[Mattel Electronics]], een bedrijfsonderdeel van [[Mattel]]. Het bedrijf bracht in de [[1980-1989|jaren 80]] van de twintigste eeuw computerspellen uit voor de [[Atari 2600]]-spelcomputer. De meeste spellen waren versimpelde versies van de [[Intellivision]]-variant.

Naast het uitgeven van spellen ontwikkelde het bedrijf ook accessoires voor de Atari 2600. Zoals de ''Super Charger'', welke extra geheugen toevoegde aan de spelcomputer. Het eerste spel wat hiervan gebruik ging maken was ''[[BurgerTime]]'' uit 1982. Uit onderzoek kwam echter uit dat mensen geen interesse hadden voor zulke accessoires, het project werd daarom geannuleerd. Het extra geheugen werd aan de [[spelcartridge]] toegevoegd, waardoor deze duurder werden.

In maart 1983 gaf het bedrijf een [[joystick]] weg bij aankoop van de spellen [[TRON Deadly Discs]] en [[Adventures of TRON]]. Deze werden in de winkels verkocht als een pakket, maar personen die de beide spellen los hadden gekocht konden deze aanvragen.

Het bestuursbeleid van [[Mattel Electronics]] werd in de zomer van 1983 veranderd. In plaats van de hardware werd er geadverteerd met de spellen van het bedrijf. De verpakking van de Atari-spellen werden hierdoor gelijk aan de Intellivision-variant. Ook werd de naam ''M Network'' niet meer gebruikt, de laatste twee spellen (''[[Bump 'N' Jump]]'' en ''[[Masters of the Universe: The Power of He-Man]]'') werden uitgebracht onder de ''Mattel Electronics''-naam.

De softwaredivisie van Mattel Electronics werd in 1984 gesloten wegens de [[Noord-Amerikaanse videospelrecessie]]. Hierdoor werden bepaalde spellen, die rond die tijd al voltooid waren, niet uitgegeven.

== Uitgegeven spellen ==
{| class="wikitable sortable" style="width:100%;"
! Jaar !! Titel !! Genre !! Opmerkingen
|-
| 1982 || ''[[Armor Ambush]]'' || [[Actiespel]] || Gebaseerd op ''[[Armor Battle]]'' voor de Intellivision.
|-
| 1982 || ''[[Astroblast]]'' || [[Actiespel]] || Gebaseerd op ''[[Astrosmash]]'' voor de Intellivision.
|-
| 1982 || ''[[Dark Cavern]]'' || [[Actiespel]] || Gebaseerd op ''[[Night Stalker]]'' voor de Intellivision.
|-
| 1982 || ''[[Frogs and Flies]]'' || [[Actiespel]] || Gebaseerd op ''[[Frog Bog]]'' voor de Intellivision.
|-
| 1982 || ''[[International Soccer (computerspel uit 1982)|International Soccer]]'' || [[Sportspel]] || Gebaseerd op ''[[NASL Soccer]]'' voor de Intellivision.
|-
| 1982 || ''[[Lock 'N' Chase]]'' || [[Actiespel]] || Gebaseerd op de gelijknamige Intellivision-versie.
|-
| 1982 || ''[[Space Attack]]'' || [[Shoot 'em up]] || Gebaseerd op ''[[Space Battle]]'' voor de Intellivision.
|-
| 1982 || ''[[Super Challenge Baseball]]'' || [[Sportspel]] || Gebaseerd op ''[[Major League Baseball (computerspel)|Major League Baseball]]'' voor de Intellivision.
|-
| 1982 || ''[[Super Challenge Football]]'' || [[Sportspel]] || Gebaseerd op ''[[NFL Football]]'' voor de Intellivision.
|-
| 1982 || ''[[TRON: Deadly Discs]]'' || [[Actiespel]] || Gebaseerd op de gelijknamige Intellivision-versie.
|-
| 1983 || ''[[Adventures of TRON]]'' || [[Actiespel]] || Gebaseerd op ''[[TRON Maze-A-Tron]]'' voor de Intellivision.
|-
| 1983 || ''[[Air Raiders]]'' || [[Shoot 'em up]] || Werd alleen uitgebracht voor de Atari 2600.
|-
| 1983 || ''[[Bump 'N' Jump]]'' || [[Racespel]] || Gebaseerd op het arcadespel van [[Data East]].
|-
| 1983 || ''[[BurgerTime]]'' || [[Actiespel]] || Gebaseerd op het arcadespel van [[Data East]].
|-
| 1983 || ''[[Kool-Aid Man]]'' || [[Actiespel]] ||
|-
| 1983 || ''[[Masters of the Universe: The Power of He-Man]] || [[Actiespel]] || Gebaseerd op de gelijknamige Intellivision-versie.
|-
| 1983 || ''[[Star Strike]]'' || [[Shoot 'em up]] || Gebaseerd op de gelijknamige Intellivision-versie.
|}

== Bronvermelding ==
* {{Citeer web |url=http://www.intellivisionlives.com/bluesky/games/credits/atari1.shtml |titel=M Network Atari 2600 Titles |auteur= |uitgever=Intellivision Productions |datum= |bezochtdatum=8 januari 2014|archiefurl=https://web.archive.org/web/20131109034549/http://www.intellivisionlives.com/bluesky/games/credits/atari1.shtml|archiefdatum=2013-11-09}}

== Externe links ==
* {{en}} [http://www.intellivisionlives.com/bluesky/games/credits/atari1.shtml Website over M Network-spellen]
* {{en}} [https://web.archive.org/web/20170723204404/http://www.intellivisionlives.com/bluesky/games/credits/atari3.shtml Lijst van niet-uitgebrachte spellen]

[[Categorie:Amerikaans computerspelbedrijf]]
[[Categorie:Mattel]]

title: M Network

Oorzaak einde: Videospelrecessie

Producten: Atari 2600-spellen

Industrie: Computerspelindustrie

Portaal: Economie · Computerspellen


text:
# Moto Guzzi Quattro Cilindri 1931
De Moto Guzzi Quattro Cilindri was een 500 cc viercilinder racemotor van het merk Moto Guzzi uit 1931.

## Voorgeschiedenis
Moto Guzzi was al meteen na de oprichting in 1921 gaan deelnemen aan motorraces, die in Italië meestal op openbare wegen over lange afstanden werden verreden. In 1923 was men ook echte racemotorfietsen gaan bouwen, die gebaseerd waren op de liggende eencilinders die in die tijd ook als straatmotor verkocht werden. Ze werden wel doorontwikkeld, en kregen zelfs vier kopkleppen. In 1924 was met een dergelijke "Quattro Valvole" racer zelfs de allereerste Europese wegracetitel behaald. In 1926 was men zich gaan concentreren op de 250 cc racers, hoewel de 500 cc modellen nog wel als productieracer verkocht werden. In Duitsland werd indertijd hard gewerkt aan racers met een compressor en Ernst Henne had al een aantal wereldsnelheidsrecords op zijn naam geschreven met zijn BMW WR 750. De Italianen Carlo Giannini en Piero Remor hadden in 1927 hun OPRA 500 cc viercilinder racemotor gebouwd. Dat alles inspireerde Carlo Guzzi om een viercilinder racemotor mét compressor te bouwen. Die verscheen in september 1931 op het Autodromo Nazionale Monza, waar hij door verschillende coureurs getest werd.

## Quattro Cilindri
De motor van de Quattro Cilindri was opmerkelijk compact gebouwd, mede door de liggende cilinders. Toch was deze motorfiets een combinatie van oud en nieuw: de hypermoderne, grotendeels oliegekoelde viercilinder werd gemonteerd in een ouderwets frame met onderbemeten remmen en een handgeschakelde versnellingsbak. Daarom werd er ook nauwelijks mee geracet. Mogelijk was de Quattro Cilindri ook helemaal niet als serieuze racemotor bedoeld, maar als studieobject voor meercilinders. Er waren té veel ouderwetse technieken toegepast, zoals de stoterstangen en de handbediening voor de versnellingsbak. Dat waren systemen waar Moto Guzzi zélf al van was afgestapt. In elk geval resulteerden de ervaringen met de viercilinder in een zware toermotorfiets, de Tre Cilindri uit 1932.

### Motor
Het carter was een aluminium parallellepipedum waar de versnellingsbak aan geschroefd was. Deze versnellingsbak ondersteunde de compressor. De cilinders waren nog net als de cilinderkoppen van gietijzer, maar ze waren apart gegoten. De krukas was driemaal gelagerd en de drijfstangen liepen in naaldlagers. De twee nokkenassen waren hoog geplaatst, één aan de bovenkant en één aan de onderkant van het blok, maar allebei vlak onder de cilindervoet. Stoterstangen en tuimelaars openden de kleppen, haarspeldveren sloten ze weer. Zowel de carburateur als de compressor werden geleverd door Cozette. Er was één inlaatspruitstuk, maar het uitlaatsysteem bestond uit vier aparte pijpen. De rijwindkoeling werd verzorgd door in de lengterichting geplaatste koelribben, maar de zijkant van de motor was glad afgewerkt. Omdat de olie moest meewerken als koelmiddel was een grote oliekoeler tussen de voorste framebuizen geplaatst. De olietank was geïntegreerd in de benzinetank. Er was dus een dry-sumpsysteem toegepast, met een dubbele toevoerpomp en een enkele terugvoerpomp. Naast het achterwiel zat een tweede olietank voor smering en koeling van de compressor. Voor de ontsteking werden twee Bosch magneten gebruikt, één per twee cilinders. De compressor werd door tandwielen aangedreven. Omdat de viercilinder motor nauwelijks vliegwielwerking nodig had, was het vliegwiel veel kleiner dan bij de eencilinders en daarom lag het ook niet meer buiten de motor, maar ingebouwd in het carter.

### Aandrijflijn
De moderne techniek hield bij de motor op. De aandrijflijn was onveranderd zoals bij alle andere Moto Guzzi's. De primaire aandrijving werd verzorgd door tandwielen. Voor Moto Guzzi was dat ouderwets, maar vergeleken bij de meeste concurrerende merken modern, want die gebruikten vrijwel allemaal een ketting als primaire transmissie. De koppeling was een meervoudige natte platenkoppeling. De versnellingsbak had maar drie versnellingen, en was nog steeds handgeschakeld. Er was een kettingaandrijving naar het achterwiel.

### Rijwielgedeelte
Er was een dubbel wiegframe toegepast, maar dat bestond uit drie delen: boven en vóór uit duraluminium buizen, de onderste wieg en het deel onder het zadel waren van plaatstaal en het achterframe was een ongeveerde driehoeksconstructie uit duraluminium buizen. Deze delen waren aan elkaar geschroefd, waardoor de demontage van het motorblok eenvoudig was. Ook zorgden de verbindingen voor het beperken van trillingen. De voorvork was een parallellogramvork met drie veren en frictiedempers aan de zijkanten. De remmen waren beslist niet opgewassen tegen de snelheid van ongeveer 175 km per uur: Vóór was een 177 mm trommelrem toegepast, achter een 225 mm exemplaar (tegenwoordig is de voorrem veel groter dan de achterrem, maar in die tijd was het andersom omdat nog vaak op onverharde wegen geracet werd en men een blokkerend voorwiel wilde voorkomen).

## Technische gegevens
| Moto Guzzi             | Quattro Cilindri 1931                 |
| ---------------------- | ------------------------------------- |
| Periode                | 1931                                  |
| Productieaantal        | waarschijnlijk 1                      |
| Categorie              | Fabrieksracer                         |
| Motortype              | Kopklepmotor                          |
| Bouwwijze              | Dwarsgeplaatste liggende viercilinder |
| Cilinders              | Gietijzer                             |
| Cilinderkoppen         | Gietijzer                             |
| Klepopstelling         | kopklep                               |
| Klepbediening          | Stoterstangen/tuimelaars              |
| Carburateur            | Cozette                               |
| Ontsteking             | Bosch dubbele magneetontsteking       |
| boring                 | 56 mm                                 |
| slag                   | 50 mm                                 |
| Cilinderinhoud         | 492,6 cc                              |
| Smeersysteem           | Dry-sumpsysteem                       |
| Compressieverhouding   | 5:1                                   |
| Max. Vermogen          | 45 pk bij 7.800 tpm                   |
| Topsnelheid            | ca. 175 km/h                          |
| Primaire aandrijving   | Tandwielen                            |
| Koppeling              | Meervoudige natte platenkoppeling     |
| Versnellingen          | 3 Handgeschakeld                      |
| Secundaire aandrijving | ketting                               |
| frame                  | Dubbel wiegframe                      |
| Wielbasis              | Onbekend                              |
| Vering vóór            | Parallellogramvork met frictiedempers |
| Vering achter          | Star                                  |
| Wielen                 | Onbekend                              |
| Banden                 | Onbekend                              |
| Rem(men)               | Trommelremmen                         |
| Gewicht                | 165 kg                                |
| Tankinhoud             | 12 liter                              |
| Voorganger             | geen                                  |
| Opvolger               | Bicilindrica 500                      |

wikiname: nlwiki

title: Moto Guzzi Quattro Cilindri 1931

in_language: nl

wikitext:
De '''Moto Guzzi Quattro Cilindri''' was een 500 cc viercilinder racemotor van het merk [[Moto Guzzi]] uit 1931.

==Voorgeschiedenis==
Moto Guzzi was al meteen na de oprichting in 1921 gaan deelnemen aan motorraces, die in [[Italië]] meestal op openbare wegen over lange afstanden werden verreden. In 1923 was men ook echte racemotorfietsen gaan bouwen, die gebaseerd waren op de liggende eencilinders die in die tijd ook als straatmotor verkocht werden. Ze werden wel doorontwikkeld, en kregen zelfs vier kopkleppen. In 1924 was met een dergelijke "[[Moto Guzzi Quattro Valvole racers|Quattro Valvole]]" racer zelfs de allereerste Europese wegracetitel behaald. In 1926 was men zich gaan concentreren op de [[Moto Guzzi 250 cc racers|250 cc racers]], hoewel de 500 cc modellen nog wel als [[productieracer]] verkocht werden. In [[Duitsland]] werd indertijd hard gewerkt aan racers met een [[compressor (gas)|compressor]] en [[Ernst Henne]] had al een aantal wereldsnelheidsrecords op zijn naam geschreven met zijn [[BMW WR750|BMW WR 750]]. De Italianen Carlo Giannini en [[Piero Remor]] hadden in 1927 hun [[OPRA]] 500 cc viercilinder racemotor gebouwd. Dat alles inspireerde Carlo Guzzi om een viercilinder racemotor mét compressor te bouwen. Die verscheen in september 1931 op het [[Autodromo Nazionale Monza]], waar hij door verschillende coureurs getest werd.

==Quattro Cilindri==
De motor van de Quattro Cilindri was opmerkelijk compact gebouwd, mede door de liggende [[cilinder (motor)|cilinders]]. Toch was deze motorfiets een combinatie van oud en nieuw: de hypermoderne, grotendeels oliegekoelde viercilinder werd gemonteerd in een ouderwets frame met onderbemeten remmen en een handgeschakelde versnellingsbak. Daarom werd er ook nauwelijks mee geracet. Mogelijk was de Quattro Cilindri ook helemaal niet als serieuze racemotor bedoeld, maar als studieobject voor meercilinders. Er waren té veel ouderwetse technieken toegepast, zoals de [[stoterstang]]en en de handbediening voor de versnellingsbak. Dat waren systemen waar Moto Guzzi zélf al van was afgestapt. In elk geval resulteerden de ervaringen met de viercilinder in een zware [[toermotorfiets]], de [[Moto Guzzi Tre Cilindri Toer|Tre Cilindri]] uit 1932.

===Motor===
Het [[carter (motortechniek)|carter]] was een [[aluminium]] [[parallellepipedum]] waar de [[versnellingsbak]] aan geschroefd was. Deze versnellingsbak ondersteunde de compressor. De [[cilinder (motor)|cilinders]] waren nog net als de [[cilinderkop]]pen van [[gietijzer]], maar ze waren apart gegoten. De [[krukas]] was driemaal gelagerd en de [[drijfstang]]en liepen in [[naaldlager]]s. De twee [[nokkenas]]sen waren hoog geplaatst, één aan de bovenkant en één aan de onderkant van het blok, maar allebei vlak onder de cilindervoet. [[Stoterstang]]en en [[Tuimelaar (motortechniek)|tuimelaars]] openden de [[kleppen]], haarspeldveren sloten ze weer. Zowel de [[carburateur]] als de compressor werden geleverd door Cozette. Er was één inlaatspruitstuk, maar het uitlaatsysteem bestond uit vier aparte pijpen. De [[rijwindkoeling]] werd verzorgd door in de lengterichting geplaatste koelribben, maar de zijkant van de motor was glad afgewerkt. Omdat de olie moest meewerken als koelmiddel was een grote oliekoeler tussen de voorste framebuizen geplaatst. De olietank was geïntegreerd in de benzinetank. Er was dus een [[dry-sumpsysteem]] toegepast, met een dubbele toevoerpomp en een enkele terugvoerpomp. Naast het achterwiel zat een tweede olietank voor smering en koeling van de compressor. Voor de [[ontstekingsmechanisme|ontsteking]] werden twee [[Bosch (bedrijf)|Bosch]] magneten gebruikt, één per twee cilinders. De compressor werd door [[tandwiel]]en aangedreven. Omdat de viercilinder motor nauwelijks vliegwielwerking nodig had, was het [[vliegwiel]] veel kleiner dan bij de eencilinders en daarom lag het ook niet meer buiten de motor, maar ingebouwd in het carter.

===Aandrijflijn===
De moderne techniek hield bij de motor op. De aandrijflijn was onveranderd zoals bij alle andere Moto Guzzi's. De [[primaire aandrijving]] werd verzorgd door [[tandwiel]]en. Voor Moto Guzzi was dat ouderwets, maar vergeleken bij de meeste concurrerende merken modern, want die gebruikten vrijwel allemaal een [[kettingaandrijving|ketting]] als primaire transmissie. De [[Koppeling (aandrijving)|koppeling]] was een meervoudige natte platenkoppeling. De [[versnellingsbak]] had maar drie versnellingen, en was nog steeds handgeschakeld. Er was een [[kettingaandrijving]] naar het achterwiel.

===Rijwielgedeelte===
Er was een [[dubbel wiegframe]] toegepast, maar dat bestond uit drie delen: boven en vóór uit [[duraluminium]] buizen, de onderste wieg en het deel onder het zadel waren van [[plaatstaal]] en het achterframe was een ongeveerde driehoeksconstructie uit duraluminium buizen. Deze delen waren aan elkaar geschroefd, waardoor de demontage van het motorblok eenvoudig was. Ook zorgden de verbindingen voor het beperken van trillingen. De [[voorvork]] was een [[parallellogramvork]] met drie veren en [[frictiedemper]]s aan de zijkanten. De remmen waren beslist niet opgewassen tegen de snelheid van ongeveer 175 km per uur: Vóór was een 177 mm [[trommelrem]] toegepast, achter een 225 mm exemplaar (tegenwoordig is de voorrem veel groter dan de achterrem, maar in die tijd was het andersom omdat nog vaak op onverharde wegen geracet werd en men een blokkerend voorwiel wilde voorkomen).

==Technische gegevens==
{| class="wikitable"
!Moto Guzzi!! Quattro Cilindri 1931
|-
|'''Periode'''
|align="center"|1931
|-
|'''Productieaantal'''
|align="center"|waarschijnlijk 1
|-
|'''Categorie'''
|align="center"|[[Fabrieksracer]]
|-
|'''Motortype'''
|align="center"|[[Kopklepmotor]]
|-
|'''Bouwwijze'''
|align="center"|[[dwarsgeplaatste motor|Dwarsgeplaatste]] liggende viercilinder
|-
|'''[[Cilinder (motor)|Cilinders]]'''
|align="center"|[[Gietijzer]]
|-
|'''[[Cilinderkop]]pen'''
|align="center"|[[Gietijzer]]
|-
|'''[[Kleppen|Klepopstelling]]'''
|align="center"|kopklep
|-
|'''Klepbediening'''
|align="center"|[[Stoterstang]]en/[[Tuimelaar (motortechniek)|tuimelaars]]
|-
|'''[[Carburateur]]'''
|align="center"|Cozette
|-
|'''[[Ontstekingssysteem|Ontsteking]]'''
|align="center"|[[Bosch (bedrijf)|Bosch]] dubbele magneetontsteking
|-
|'''[[Boring (werktuigbouw)|boring]]'''
|align="center"|56 mm
|-
|'''[[Slag (zuiger)|slag]]'''
|align="center"|50  mm
|-
|'''[[Cilinderinhoud]]'''
|align="center"|492,6  cc
|-
|'''[[Smeersysteem]]'''
|align="center"|[[Dry-sumpsysteem]]
|-
|'''[[Compressieverhouding]]'''
|align="center"|5:1
|-
|'''Max. [[Vermogen (natuurkunde)|Vermogen]]'''
|align="center"|45 pk bij 7.800 tpm
|-
|'''Topsnelheid'''
|align="center"|ca. 175 km/h
|-
|'''[[Primaire aandrijving]]'''
|align="center"|[[Tandwiel]]en
|-
|'''[[Koppeling (aandrijving)|Koppeling]]'''
|align="center"|Meervoudige natte platenkoppeling
|-
|'''[[Versnellingsmechaniek|Versnellingen]]'''
|align="center"|3 Handgeschakeld
|-
|'''[[Secundaire aandrijving]]'''
|align="center"|[[Kettingaandrijving|ketting]]
|-
|'''[[Frame (fiets)|frame]]'''
| align="center"|[[Dubbel wiegframe]]
|-
|'''[[Wielbasis]]'''
|align="center"|Onbekend
|-
|'''[[Wielophanging|Vering vóór]]'''
|align="center"|[[Parallellogramvork]] met [[frictiedemper]]s
|-
|'''Vering achter'''
|align="center"|Star
|-
|'''[[Wiel (voortbeweging)|Wielen]]'''
|align="center"|Onbekend
|-
|'''[[Luchtband|Banden]]'''
|align="center"|Onbekend
|-
|'''[[Rem|Rem(men)]]'''
|align="center"|[[Trommelrem]]men
|-
|'''Gewicht'''
|align="center"|165 kg
|-
|'''Tankinhoud'''
|align="center"|12 liter
|-
|'''Voorganger'''
|align="center"|geen
|-
|'''Opvolger'''
|align="center"|[[Moto Guzzi Bicilindrica 500|Bicilindrica 500]]
|}

{{Appendix|2=
* Mario Colombo: "Moto Guzzi", 1990 Giorgio Nada Editore, Vimodrome (Milan), {{ISBN|88-7911-039-X}}
{{References}}
}}

[[Categorie:Motorfiets van Moto Guzzi|Quattro Cilindri 1931]]


text:
# Formica subaenescens
Formica subaenescens is een mierensoort uit de onderfamilie van de schubmieren (Formicinae). De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1893 door Emery.

title: Formica subaenescens

wikitext:
{{Taxobox insect
| titelweergave = cursief
| naam = ''Formica subaenescens''
| afbeelding = Formica subaenescens casent0102156 profile 1.jpg
| orde = [[Vliesvleugeligen|Hymenoptera]] (Vliesvleugeligen)
| familie = [[Mieren|Formicidae]] (Mieren)
| onderfamilie = [[Schubmieren|Formicinae]] (Schubmieren)
| tribus = [[Formicini]]
| geslacht = ''[[Formica (geslacht)|Formica]]''
| w-naam = ''Formica subaenescens''
| auteur = Emery
| datum = 1893
| haakjes  =
| commons = Category:Formica subaenescens
| species =
}}

'''''Formica subaenescens''''' is een [[Mieren|mierensoort]] uit de onderfamilie van de [[Schubmieren|schubmieren (Formicinae)]].<ref>[https://web.archive.org/web/20150502190928/http://www.antwiki.org/wiki/Formica_subaenescens Vermelding van de soort op Antwiki (Geraadpleegd april 2013)]</ref><ref>[http://www.antweb.org/description.do?genus=Formica&name=subaenescens&rank=species Vermelding van de soort op Antweb (Geraadpleegd april 2013)]</ref> De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1893 door Emery.

{{Appendix}}
{{beginnetje|biologie|2013|04|13}}

[[Categorie:Formica]]

title: Formica subaenescens

Rijk: Animalia (Dieren)

Stam: Arthropoda (Geleedpotigen)

Klasse: Insecta (Insecten)

Orde: Hymenoptera (Vliesvleugeligen)

Familie: Formicidae (Mieren)

Onderfamilie: Formicinae (Schubmieren)

Geslachtengroep: Formicini

Geslacht: Formica

title: Soort

Portaal: Biologie · Insecten


text:
# Anouk Hoogendijk
Anouk Anna Hoogendijk (Woerden, 6 mei 1985) is een voormalige Nederlandse voetbalster die vanaf seizoen 2014/15 weer speelde voor de dames van Ajax. Van 2004 tot en met 2015 kwam ze 103 keer uit voor het Nederlands vrouwenvoetbalelftal.

## Clubcarrière
Hoogendijks eerste bekendheid kwam in 1997 toen ze als 12-jarig meisje meedeed aan het tv-programma Geef Nooit Op. Hierin was haar wens om mee te trainen met FC Utrecht. Via SV Saestum kwam ze uiteindelijk in 2007 in het vrouwenteam van FC Utrecht dat toen ging spelen in de nieuw opgerichte Eredivisie Vrouwen. Vanaf het begin was Hoogendijk een vaste waarde in het elftal. Eerst op het middenveld, later in de verdediging.
Per 1 maart 2011 verliet Hoogendijk Utrecht. Ze tekende een contract bij Bristol Academy WFC en ging spelen in de nieuw opgerichte FA Women's Super League. Ze speelde een jaar bij de club en kwam daarin tot 14 wedstrijden. Hierna keerde ze weer terug naar FC Utrecht.
Vanaf mei 2012 was Hoogendijk actief bij Ajax. Op 13 januari 2014 werd bekend dat zij per direct zou overstappen naar Arsenal. Een half jaar later, op 2 juli 2014 werd bekend dat Hoogendijk per direct haar contract bij Arsenal had laten ontbinden en zich opnieuw bij Ajax aansloot. Hier speelde ze tot het einde van het seizoen 2016-2017, toen ze besloot te stoppen met voetbal. Als afsluiting bij het Ajax Vrouwen elftal wonnen de vertrekkende deelnemers Hoogendijk en Daphne Koster zowel de landstitel als de Beker (de Dubbel) op 19 mei en 1 juni 2017.

## Nationale elftal
Op 6 augustus 2004 maakte ze haar debuut voor het Nederlands elftal. In de zomer van 2009 nam ze met het Nederlands elftal deel aan het EK. Ze speelde alle wedstrijden met als speciale hoogtepunt dat ze in de kwartfinale de beslissende penalty mocht nemen en verzilveren tegen het Frans vrouwenelftal waardoor ze de halve finale bereikte met haar teamgenoten. Hoogendijk deed ook in 2013 mee aan het EK. Nederland kwam niet verder dan de groepsfase, waarin geen wedstrijd gewonnen werd. Hoogendijk plaatste zich in 2014 voor het eerst in de Nederlandse geschiedenis met de nationale vrouwenploeg voor het WK. Ze werd door bondscoach Roger Reijners ook in de definitieve selectie opgenomen voor het toernooi. Hoogendijk maakte in januari 2017 bekend dat ze stopte als international, met 103 interlands en negen doelpunten achter haar naam. Haar laatste interland dateerde van twee jaar eerder.
In april 2017 werd Hoogendijk benoemd tot bondsridder omdat ze meer dan honderd interlands voor Oranje heeft gespeeld.
Bij het Europees kampioenschap voetbal vrouwen 2017 in Nederland 16 juli – 6 augustus 2017 was Hoogendijk analyticus en speciale reporter voor de NOS en bij Jinek.
| Interlandgoals | Interlandgoals    | Interlandgoals                                | Interlandgoals | Interlandgoals | Interlandgoals | Interlandgoals       |
| Goal           | Datum             | Locatie                                       | Tegenstander   | Score          | Uitslag        | Competitie           |
| -------------- | ----------------- | --------------------------------------------- | -------------- | -------------- | -------------- | -------------------- |
| 1.             | 26 maart 2006     | Municipal Andráshida, Zalaegerszeg, Hongarije | Hongarije      | 4–0            | 5–0            | WK-kwalificatie 2007 |
| 2.             | 23 april 2008     | Patrostadion, Maasmechelen, België            | België         | 1–1            | 2–2            | EK-kwalificatie 2009 |
| 3.             | 11 juli 2009      | Olympisch Stadion, Amsterdam, Nederland       | Zwitserland    | 5–0            | 5–0            | Four Nations Cup     |
| 4.             | 1 maart 2010      | GSP Stadium, Nicosia, Cyprus                  | Italië         | 1–1            | 1–1            | 2010 Cyprus Cup      |
| 5.             | 22 april 2010     | Gradski Stadion, Kumanovo, Macedonië          | Macedonië      | 1–0            | 7–0            | WK-kwalificatie 2011 |
| 6.             | 13 juni 2010      | IJsseldelta Stadion, Zwolle, Nederland        | België         | 3–1            | 4–1            | Vriendschappelijk    |
| 7.             | 21 september 2011 | TATA Steel Stadion, Velsen-Zuid, Nederland    | Servië         | 4–0            | 6–0            | EK-kwalificatie 2013 |
| 8.             | 15 september 2012 | Gamla Ullevi, Göteborg, Zweden                | Zweden         | 1–0            | 1–2            | Vriendschappelijk    |
| 9.             | 11 maart 2015     | Ammochostos Stadium, Larnaca, Cyprus          | Schotland      | 1–2            | 1–3            | 2015 Cyprus Cup      |

## Erelijst

### In clubverband
SV Saestum
- Kampioen van Nederland: 2005, 2006
- Supercup: 2005, 2006

FC Utrecht
- Supercup: 2010
- KNVB beker: 2010

Ajax
- Eredivisie: 2017
- KNVB beker: 2017

## Statistieken
| Seizoen | Club            | Land               | Competitie           | Wedstrijden | Doelpunten |
| ------- | --------------- | ------------------ | -------------------- | ----------- | ---------- |
| 2004/05 | SV Saestum      | Vlag van Nederland | Hoofdklasse          | -           | -          |
| 2005/06 | SV Saestum      | Vlag van Nederland | Hoofdklasse          | -           | -          |
| 2006/07 | SV Saestum      | Vlag van Nederland | Hoofdklasse          | -           | -          |
| 2007/08 | FC Utrecht      | Vlag van Nederland | Eredivisie           | 19          | 3          |
| 2008/09 | FC Utrecht      | Vlag van Nederland | Eredivisie           | 18          | 1          |
| 2009/10 | FC Utrecht      | Vlag van Nederland | Eredivisie           | 18          | 1          |
| 2010/11 | FC Utrecht      | Vlag van Nederland | Eredivisie           | 1           | 0          |
|         | Bristol Academy | Vlag van Engeland  | Women's Super League | 14          | 0          |
| 2011/12 | FC Utrecht      | Vlag van Nederland | Eredivisie           | 7           | 1          |
| 2012/13 | Ajax            | Vlag van Nederland | Women's BeNe League  | 27          | 4          |
| 2013/14 | Ajax            | Vlag van Nederland | Women's BeNe League  | 8           | 1          |
|         | Arsenal         | Vlag van Engeland  | Women's Super League | 5           | 0          |
| 2014/15 | Ajax            | Vlag van Nederland | Women's BeNe League  | 18          | 6          |
| 2015/16 | Ajax            | Vlag van Nederland | Eredivisie           | 7           | 0          |
| 2016/17 | Ajax            | Vlag van Nederland | Eredivisie           | 22          | 2          |
| Totaal  | Totaal          | Totaal             | Totaal               | 164         | 19         |

Bijgewerkt op 19 juli 2020

## Televisie
- In 2017 was Hoogendijk een van de deelnemers van het achttiende seizoen van het RTL 5-programma Expeditie Robinson, ze viel als tiende af en eindigde op de tiende plaats.
- Ze was in 2018 een van de deelnemers aan het eerste seizoen van Superstar Chef.
- In 2019 deed ze samen met Loiza Lamers mee aan De gevaarlijkste wegen van de wereld.
- In 2019 deed ze mee aan Dancing with the Stars, waar ze de finale haalde.
- In 2021 deed Hoogendijk samen met John de Wolf en Dennis van der Geest mee aan Marble Mania.
- In 2022 was Hoogendijk te zien als een van de deelnemers in het Videoland-programma Celebrity Apprentice.[9]
- In haar jeugd gaf ze zichzelf de bijnaam "de blonde Romario"[10]
- In 2022 deed zij samen met presentatrice Hélène Hendriks mee aan Het Jachtseizoen. Het lukte hen om niet gevonden te worden.[11]
- In 2022 was zij te zien in het spelprogramma De Invasie van België, waarin zij een duo vormde met Gers Pardoel.[12]
- In 2023 ging Hoogendijk van start met de presentatie van een wekelijks voetbalprogramma voor Soccernews.nl.[13]
- In 2023 was Hoogendijk te zien als secret singer in het televisieprogramma Secret Duets.
- In 2024 deed ze mee aan het televisieprogramma 30 seconds.

## Trivia
- Ze is de nicht van Annemieke Hoogendijk, beter bekend als Mevrouw Stemband uit De Grote Meneer Kaktus Show.[14]

1 Geurts ·
2 Van Lunteren ·
3 Van der Gragt ·
4 Van den Berg ·
5 Hogewoning ·
6 Dekker ·
7 Melis ·
8 Spitse ·
9 Miedema ·
10 Van de Donk ·
11 Martens ·
12 Bito ·
13 Janssen ·
14 Hoogendijk ·
15 Van Dongen ·
16 Van Veenendaal ·
17 Middag ·
18 Van Erp ·
19 Van de Ven ·
20 Roord ·
21 Lewerissa ·
22 Van de Sanden ·
23 Christ ·
Coach: Reijners
1: Geurts ·
2: Bito ·
3: Koster ·
4: Van Dongen ·
5: Van den Heiligenberg ·
6: Hoogendijk ·
7: Van de Ven ·
8: Spitse ·
9: Melis ·
10: Van de Donk ·
11: Martens · 12: Heuver · 13: Smit · 14: Slegers · 15: Stentler · 16: Van Veenendaal · 17: Worm · 18: Dekker · 19: Versteegt · 20: Van Lunteren · 21: De Ridder · 22: Roelvink · 23: Christ · Coach: Reijners
1: Geurts ·
2: Bito ·
3: Koster ·
4: Meulen ·
5: Hogewoning ·
6: Hoogendijk ·
7: Kiesel-Griffioen ·
8: Van de Ven ·
9: Melis ·
10: Stevens ·
11: Smit · 12: Brummel · 13: Christ · 14: De Boer · 15: Van den Heiligenberg · 16: Dugardein · 17: Spitse · 18: De Vries · 19: Pieëte · 20: Van Dalen · 21: De Ridder · 22: Van de Sanden · Coach: Pauw

title: Anouk Hoogendijk

wikitext:
{{Infobox voetballer
| spelernaam                  = Anouk Hoogendijk
| volledigenaam               = Anouk Anna Hoogendijk
| afbeelding                  = Hoogendijkwiki2 cropped.jpg
| onderschrift                = Anouk Hoogendijk tijdens de warming up voor een wedstrijd van de Ajaxvrouwen, 2012
| geboortedatum               = [[6 mei]] [[1985]]
| geboortestad                = [[Woerden]]
| geboorteland                = {{NL-VLAG}} [[Nederland]]
| overlijddatum               =
| stadvanoverlijden           =
| landvanoverlijden           =
| lengte                      = 169
| been                        =
| gestopt                     = 2017
| huidigeclub                 =
| rugnummer                   =
| positie                     = [[Verdediger (voetbal)|Verdediger]], [[Middenvelder]]
| huidigeclubfunctie          =
| functie                     =
| contracttot                 =
| jeugdjaren                  =
| jeugdteams                  = {{NL-VLAG}} [[CSW (voetbalclub)|CSW]]
 {{NL-VLAG}} [[SV Argon]]
 {{NL-VLAG}} [[Legmeervogels]]
| seizoen                     = 2004–2007
 2007–2011
 2011
2012
 2012–2014
 2014
 2014–2017
| club                        = {{NL-VLAG}} [[SV Saestum]]
 {{NL-VLAG}} [[FC Utrecht (vrouwenvoetbal)|FC Utrecht]]
 {{EN-VLAG}} [[Bristol Academy WFC|Bristol Academy]]
 {{NL-VLAG}} [[FC Utrecht (vrouwenvoetbal)|FC Utrecht]]
 {{NL-VLAG}} [[AFC Ajax (vrouwenvoetbal)|Ajax]]
 {{EN-VLAG}} [[Arsenal WFC]]
 {{NL-VLAG}} [[AFC Ajax (vrouwenvoetbal)|Ajax]]
| wedstr(goals)               =
56{{0|00}}(5)
14{{0|00}}(0)
7{{0|00}}(1)
35{{0|00}}(5)
5{{0|00}}(0)
47{{0|00}}(8)
| interlandjaren              = 2004–2015
| interlandteam               = {{NL-VLAG}} [[Nederlands voetbalelftal (vrouwen)|Nederland]]
| interlandwedstrijden(goals) = 103{{0|00}}(9)
| trainersjaren               =
| getraindeclubs              =
| erelijstjaren               = 2005

 2006

 2010
| erelijst                    = [[Nederlandse landskampioenen vrouwenvoetbal|Landskampioen Nederland]]
 [[Nederlandse supercup vrouwenvoetbal|Supercup]]
 [[Nederlandse landskampioenen vrouwenvoetbal|Landskampioen Nederland]]
 [[Nederlandse supercup vrouwenvoetbal|Supercup]]
 [[KNVB beker (vrouwen)|KNVB beker]]
 [[Nederlandse supercup vrouwenvoetbal|Supercup]]
| clubupdate                  = 1 juni 2023
| landupdate                  = 1 juni 2023
}}
'''Anouk Anna Hoogendijk''' ([[Woerden]],<ref>[http://digitaleeditie.nrc.nl/losseverkoop/NH/2013/6/20130706___/1_01/ Anouk Hoogendijk, 'de stofzuiger' van het Nederlands elftal], ''NRC Handelsblad'', 6/7 juli 2013. [https://web.archive.org/web/20161125045413/http://digitaleeditie.nrc.nl/losseverkoop/NH/2013/6/20130706___/1_01/ Gearchiveerd] op 25 november 2016.</ref> [[6 mei]] [[1985]]) is een voormalige [[Nederland]]se [[voetbalster]] die vanaf seizoen 2014/15 weer speelde voor de dames van [[AFC Ajax (vrouwenvoetbal)|Ajax]]. Van 2004 tot en met 2015 kwam ze 103 keer uit voor het [[Nederlands voetbalelftal (vrouwen)|Nederlands vrouwenvoetbalelftal]].

== Clubcarrière ==
Hoogendijks eerste bekendheid kwam in [[1997]] toen ze als 12-jarig meisje meedeed aan het tv-programma [[Geef Nooit Op]]. Hierin was haar wens om mee te trainen met FC Utrecht. Via [[SV Saestum]] kwam ze uiteindelijk in 2007 in het vrouwenteam van [[FC Utrecht (vrouwenvoetbal)|FC Utrecht]] dat toen ging spelen in de nieuw opgerichte [[Vrouwen Eredivisie|Eredivisie Vrouwen]]. Vanaf het begin was Hoogendijk een vaste waarde in het elftal. Eerst op het middenveld, later in de verdediging.

Per 1 maart 2011 verliet Hoogendijk Utrecht. Ze tekende een contract bij [[Bristol Academy WFC]] en ging spelen in de nieuw opgerichte [[FA Women's Super League]].<ref>[http://www.vrouwenvoetbalnederland.nl/joomla/index.php?option=com_content&task=view&id=6398&Itemid=1 Trio naar Super League]{{dode link|datum=september 2017 |bot=InternetArchiveBot }}, website Vrouwenvoetbal Nederland (1 februari 2011)</ref> Ze speelde een jaar bij de club en kwam daarin tot 14 wedstrijden. Hierna keerde ze weer terug naar FC Utrecht.<ref>[https://www.telegraaf.nl/telesport/voetbal/nationaal/11379814/__Hoogendijk_terug_bij_FC_Utrecht__.html?sn=telesport Hoogendijk terug bij FC Utrecht], Telegraaf (26 januari 2012)</ref>

Vanaf mei 2012 was Hoogendijk actief bij [[AFC Ajax (vrouwenvoetbal)|Ajax]]. Op 13 januari 2014 werd bekend dat zij per direct zou overstappen naar Arsenal. Een half jaar later, op 2 juli 2014 werd bekend dat Hoogendijk per direct haar contract bij Arsenal had laten ontbinden en zich opnieuw bij Ajax aansloot. Hier speelde ze tot het einde van het seizoen 2016-2017, toen ze besloot te stoppen met voetbal.<ref>{{Citeer web|url=https://nos.nl/artikel/2170229-hoogendijk-en-koster-kondigen-afscheid-aan.html|titel=Hoogendijk en Koster kondigen afscheid aan|uitgever=NOS|archiefurl=https://web.archive.org/web/20200808213906/https://nos.nl/artikel/2170229-hoogendijk-en-koster-kondigen-afscheid-aan.html|archiefdatum=8 augustus 2020|dodeurl=nee}}</ref> Als afsluiting bij het Ajax Vrouwen elftal wonnen de vertrekkende deelnemers Hoogendijk en [[Daphne Koster]] zowel de landstitel als de Beker (de Dubbel) op 19 mei en 1 juni 2017.

== Nationale elftal ==
Op 6 augustus 2004 maakte ze haar debuut voor het [[Nederlands voetbalelftal (vrouwen)|Nederlands elftal]]. In de zomer van 2009 nam ze met het Nederlands elftal deel aan het [[Europees kampioenschap voetbal vrouwen 2009|EK]]. Ze speelde alle wedstrijden met als speciale hoogtepunt dat ze in de kwartfinale de beslissende penalty mocht nemen en verzilveren tegen het [[Frans voetbalelftal (vrouwen)|Frans vrouwenelftal]] waardoor ze de halve finale bereikte met haar teamgenoten.<ref>{{Citeer web|titel=Oud-international Anouk Hoogendijk: ‘Mensen verwachtten dat ik de Messi was. Dat viel dus altijd tegen’|werk=De Volkskrant|url=https://www.volkskrant.nl/sport/oud-international-anouk-hoogendijk-mensen-verwachtten-dat-ik-de-messi-was-dat-viel-dus-altijd-tegen~bd63fc17/|auteur=Willem Vissers|datum=21 juni 2019|archiefurl=https://web.archive.org/web/20210515082316/https://www.volkskrant.nl/sport/oud-international-anouk-hoogendijk-mensen-verwachtten-dat-ik-de-messi-was-dat-viel-dus-altijd-tegen~bd63fc17/|archiefdatum=15 mei 2021|dodeurl=nee}}</ref> Hoogendijk deed ook in 2013 mee aan het [[Europees kampioenschap voetbal vrouwen 2013|EK]]. Nederland kwam niet verder dan de groepsfase, waarin geen wedstrijd gewonnen werd. Hoogendijk plaatste zich in 2014 voor het eerst in de Nederlandse geschiedenis met de nationale vrouwenploeg voor het [[Wereldkampioenschap voetbal vrouwen 2015|WK]]. Ze werd door bondscoach [[Roger Reijners]] ook in de definitieve selectie opgenomen voor het toernooi. Hoogendijk maakte in januari 2017 bekend dat ze stopte als international<ref>[https://www.nu.nl/sport/4420707/anouk-hoogendijk-31-stopt-bij-oranjevrouwen.html Anouk Hoogendijk (31) stopt bij Oranjevrouwen] NU.nl. [https://web.archive.org/web/20210128002710/https://www.nu.nl/sport/4420707/anouk-hoogendijk-31-stopt-bij-oranjevrouwen.html Gearchiveerd] op 28 januari 2021.</ref>, met 103 interlands en negen doelpunten achter haar naam. Haar laatste interland dateerde van twee jaar eerder.
In april 2017 werd Hoogendijk benoemd tot bondsridder omdat ze meer dan honderd interlands voor Oranje heeft gespeeld.<ref>{{Citeer web|url=https://www.ad.nl/woerden/anouk-hoogendijk-benoemd-tot-bondsridder-van-de-knvb~a808e4bb/|title=Anouk Hoogendijk benoemd tot bondsridder van de KNVB|uitgever=Algemeen Dagblad|datum=8 april 2017|archiefurl=https://web.archive.org/web/20210508082501/https://www.ad.nl/woerden/anouk-hoogendijk-benoemd-tot-bondsridder-van-de-knvb~a808e4bb/|archiefdatum=8 mei 2021|dodeurl=nee}}</ref>

Bij het [[Europees kampioenschap voetbal vrouwen 2017]] in Nederland 16 juli – 6 augustus 2017 was Hoogendijk analyticus en speciale reporter voor de [[Nederlandse Omroep Stichting|NOS]] en bij [[Jinek]].

{| class="wikitable mw-collapsible mw-collapsed" style="font-size:90%; width: 70%; text-align: center;"
! style="text-align:left;" colspan = 7 |Interlandgoals
|-
! width=3%|Goal
! width=16%|Datum
! width=36%|Locatie
! width=15%|Tegenstander
! width=7%|Score
! width=7%|Uitslag
! width=16%|Competitie
|-
| 1. || 26 maart 2006 || Municipal Andráshida, Zalaegerszeg, Hongarije || {{HUNfv}} || '''4'''–0 || 5–0 || WK-kwalificatie 2007
|-
| 2. || 23 april 2008 || Patrostadion, Maasmechelen, België || {{BELfv}} || '''1'''–1 || 2–2 ||EK-kwalificatie 2009
|-
| 3. || 11 juli 2009 || Olympisch Stadion, Amsterdam, Nederland || {{SUIfv}} || '''5'''–0 || 5–0 || Four Nations Cup
|-
| 4. || 1 maart 2010 || GSP Stadium, Nicosia, Cyprus || {{ITAfv}} || '''1'''–1 || 1–1 || 2010 Cyprus Cup
|-
| 5. || 22 april 2010 || Gradski Stadion, Kumanovo, Macedonië || {{MKD-1995-fv}} || '''1'''–0 || 7–0 || WK-kwalificatie 2011
|-
| 6. || 13 juni 2010 || IJsseldelta Stadion, Zwolle, Nederland || {{BELfv}} || '''3'''–1 || 4–1 || Vriendschappelijk
|-
| 7. || 21 september 2011 || TATA Steel Stadion, Velsen-Zuid, Nederland || {{SRBfv}} || '''4'''–0 || 6–0 || EK-kwalificatie  2013
|-
| 8. || 15 september 2012 || Gamla Ullevi, Göteborg, Zweden || {{SWEfv}} || '''1'''–0 || 1–2 || Vriendschappelijk
|-
| 9. || 11 maart 2015 || Ammochostos Stadium, Larnaca, Cyprus || {{SCOfv}} || '''1'''–2 || 1–3 || 2015 Cyprus Cup
|-
|}

== Erelijst ==
===In clubverband===
;SV Saestum<ref name=Soccerway>[http://int.soccerway.com/players/anouk-hoogendijk/18208/ Anouk Hoogendijk] Soccerway.com. [https://web.archive.org/web/20211230115946/https://int.soccerway.com/players/anouk-hoogendijk/18208/ Gearchiveerd] op 30 december 2021.</ref>
* [[Nederlandse landskampioenen vrouwenvoetbal|Kampioen van Nederland]]: 2005, 2006
* [[Nederlandse supercup vrouwenvoetbal|Supercup]]: 2005, 2006

;FC Utrecht<ref name=Soccerway />
*[[Nederlandse supercup vrouwenvoetbal|Supercup]]: 2010
* [[KNVB beker (vrouwen)|KNVB beker]]: 2010

'''Ajax'''

* Eredivisie: 2017
* KNVB beker: 2017

==Statistieken==
{| class="wikitable"
! Seizoen
! Club
! Land
! Competitie
! Wedstrijden
! Doelpunten
|-
| 2004/05 || rowspan="3" | [[SV Saestum]] || rowspan="3" align="center" |{{NL-VLAG}} || rowspan="3" | [[Hoofdklasse (vrouwenvoetbal)|Hoofdklasse]] || align="center" |- || align="center" |-
|-
| 2005/06 || align="center" |- || align="center" |-
|-
| 2006/07 || align="center" |- || align="center" |-
|-
| [[Eredivisie (vrouwenvoetbal) 2007/08|2007/08]] || rowspan="4" | [[FC Utrecht (vrouwenvoetbal)|FC Utrecht]] || rowspan="4" align="center" |{{NL-VLAG}} || rowspan="4" | [[Vrouwen Eredivisie|Eredivisie]] || align="center" | 19 || align="center" | 3
|-
| [[Eredivisie (vrouwenvoetbal) 2008/09|2008/09]] || align="center" | 18 || align="center" | 1
|-
| [[Eredivisie (vrouwenvoetbal) 2009/10|2009/10]] || align="center" | 18 || align="center" | 1
|-
| [[Eredivisie (vrouwenvoetbal) 2010/11|2010/11]] || align="center" | 1 || align="center" | 0
|-
| || [[Bristol Academy WFC|Bristol Academy]] || align="center" |{{EN-VLAG}} || [[FA Women's Super League|Women's Super League]] || align="center" | 14 || align="center" | 0
|-
| [[Eredivisie (vrouwenvoetbal) 2011/12|2011/12]] || [[FC Utrecht (vrouwenvoetbal)|FC Utrecht]] || rowspan="3" align="center" |{{NL-VLAG}} || [[Vrouwen Eredivisie|Eredivisie]]
| align="center" | 7 || align="center" | 1
|-
| [[Women's BeNe League 2012/13|2012/13]]|| rowspan="2" | [[AFC Ajax (vrouwenvoetbal)|Ajax]]|| rowspan="2" | [[Women's BeNe League]] || align="center" | 27 || align="center" | 4
|-
| [[Women's BeNe League 2013/14|2013/14]]|| align="center" | 8 || align="center" | 1
|-
| || [[Arsenal LFC|Arsenal]] || align="center" |{{EN-VLAG}} || [[FA Women's Super League|Women's Super League]] || align="center" | 5 || align="center" | 0
|-
| [[Women's BeNe League 2014/15|2014/15]]|| rowspan="3" | [[AFC Ajax (vrouwenvoetbal)|Ajax]] || rowspan="3" align="center" |{{NL-VLAG}} || [[Women's BeNe League]]
| align="center" | 18 || align="center" | 6
|-
| [[Eredivisie 2015/16 (vrouwenvoetbal)|2015/16]]|| rowspan="2" |[[Vrouwen Eredivisie|Eredivisie]] || align="center" | 7 || align="center" | 0
|-
| [[Eredivisie 2016/17 (vrouwenvoetbal)|2016/17]]|| align="center" | 22 || align="center" | 2
|-
| colspan=4 | '''Totaal''' || align="center" |'''164''' || align="center" |'''19'''
|}
Bijgewerkt op 19 juli 2020

== Televisie ==
* In 2017 was Hoogendijk een van de deelnemers van het [[Expeditie Robinson 2017|achttiende seizoen]] van het [[RTL 5]]-programma ''[[Expeditie Robinson (Nederland)|Expeditie Robinson]]'', ze viel als tiende af en eindigde op de tiende plaats.
* Ze was in 2018 een van de deelnemers aan het eerste seizoen van ''[[Superstar Chef]]''.
* In 2019 deed ze samen met [[Loiza Lamers]] mee aan ''[[De gevaarlijkste wegen van de wereld]]''.
* In 2019 deed ze mee aan ''[[Dancing with the Stars (Nederland)|Dancing with the Stars]]'', waar ze de finale haalde.
* In 2021 deed Hoogendijk samen met [[John de Wolf]] en [[Dennis van der Geest]] mee aan ''[[Marble Mania (Nederland)|Marble Mania]]''.
* In 2022 was Hoogendijk te zien als een van de deelnemers in het [[Videoland]]-programma ''[[Celebrity Apprentice (Nederland)|Celebrity Apprentice]]''.<ref>{{Citeer web|url=https://www.televizier.nl/amusement/10-bners-celebrity-apprentice-videoland|titel=Deze 10 BN'ers doen mee aan Celebrity Apprentice|bezochtdatum=2022-04-09|auteur=Irma Tomas|achternaam=Tomas|voornaam=Irma|datum=2021-11-08|werk=Televizier.nl}}</ref>
* In haar jeugd gaf ze zichzelf de bijnaam "de blonde Romario"<ref>Eigen woorden in Studio sport (Studio France) 23/24 juni 2019</ref>
* In 2022 deed zij samen met presentatrice [[Hélène Hendriks]] mee aan [[Het Jachtseizoen]]. Het lukte hen om niet gevonden te worden.<ref>{{Citeer web |url=https://www.ad.nl/show/mevrouw-stemband-duikt-op-in-het-jachtseizoen-de-derde-ronde~a7f853bb/ |titel=Mevrouw Stemband duikt op in Het jachtseizoen: ‘De derde ronde!’ |bezochtdatum=2022-07-17 |werk=Algemeen Dagblad}}</ref>
* In 2022 was zij te zien in het spelprogramma ''[[De Invasie van België]]'', waarin zij een duo vormde met [[Gers Pardoel]].<ref>{{Citeer web|url=https://www.powned.tv/artikel/tien-bners-eisen-belgie-op-in-nieuw-spelprogr|titel=Tien BN'ers eisen België op in nieuw spelprogramma|bezochtdatum=2022-12-14|auteur=L. Stooker|datum=2022-11-08|uitgever=[[PowNed]]|archiefdatum=2022-12-14|archiefurl=https://web.archive.org/web/20221214161944/https://www.powned.tv/artikel/tien-bners-eisen-belgie-op-in-nieuw-spelprogr|dodeurl=ja}}</ref>
* In 2023 ging Hoogendijk van start met de presentatie van een wekelijks voetbalprogramma voor Soccernews.nl.<ref>[https://www.broadcastmagazine.nl/online/anouk-hoogendijk-start-met-voetbalshow-voor-soccernews-nl/ Anouk Hoogendijk start met voetbalshow voor Soccernews.nl] Broadcast Magazine, 6 april 2023</ref>
* In 2023 was Hoogendijk te zien als secret singer in het televisieprogramma ''[[Secret Duets]]''.
* In 2024 deed ze mee aan het televisieprogramma ''[[30 seconds]]''.

== Trivia ==
* Ze is de nicht van [[Annemieke Hoogendijk]], beter bekend als Mevrouw Stemband uit [[De Grote Meneer Kaktus Show]].<ref>{{Citeer web |url=https://twitter.com/anoukhoogendijk/status/781785542274977792 |titel=https://twitter.com/anoukhoogendijk/status/781785542274977792 |bezochtdatum=2022-07-17 |werk=Twitter |taal=nl}}</ref>

{{Appendix|2=
* {{en}} [http://www.bristolacademywfc.co.uk/playerMatches/anouk_hoogendijk.html Profiel op de officiële website van Bristol Academy]
* {{nl}} [http://www.onsoranje.nl/zoeken/onlineunited/alles/anouk%20hoogendijk?page=0 Informatie over Anouk Hoogendijk (Ons Oranje)]
{{References}}
}}
{{Bibliografische informatie}}
{{Commonscat|Anouk Hoogendijk}}
{{Navigatie selectie vrouwenvoetbalelftal Nederland 2015 wereldkampioenschappen}}
{{Navigatie selectie vrouwenvoetbalelftal Nederland 2013 Europese kampioenschappen}}
{{Navigatie selectie vrouwenvoetbalelftal Nederland 2009 Europese kampioenschappen}}
{{DEFAULTSORT:Hoogendijk, Anouk}}
[[Categorie:Nederlands voetballer]]

title: Persoonlijke informatie

Volledige naam: Anouk Anna Hoogendijk

Geboorteplaats: Woerden, Nederland

Positie: Verdediger, Middenvelder

title: Clubinformatie

Clubinformatie: Voetbalcarrière geëindigd in 2017

title: Senioren *

Seizoen: Club · W 0(G)

SV Saestum · FC Utrecht · Bristol Academy · FC Utrecht · Ajax · Arsenal WFC · Ajax · · 5600(5) · 1400(0) · 700(1) · 3500(5) · 500(0) · 4700(8)

title: Interlands **

Nederland · 10300(9)

title: Erelijst

Landskampioen Nederland · Supercup · Landskampioen Nederland · Supercup · KNVB beker · Supercup

Erelijst:
* Bijgewerkt op 1 juni 2023
** Bijgewerkt op 1 juni 2023

Portaal: Voetbal


text:
# Hans Grieder
Hans Grieder (12 november 1901 - 1973) was een Zwitsers turner.
Grieder won met de Zwitserse ploeg in 1924 de bronzen medaille. Vier jaar later in Amsterdam won Grieder met de Zwitserse ploeg de olympische gouden medaille in de landenwedstrijd.

## Resultaten

### Olympische Zomerspelen
| Jaar | Plaats    | Resultaten                                                                                |
| ---- | --------- | ------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------- |
| 1924 | Parijs    | in de landenwedstrijd 22de in de meerkamp 24e aan de rekstok 15e op het paard-voltige 41e op sprong 43e aan de ringen 12e aan de brug 18de bij het touwklimmen 29e bij de zijwaartse sprong |
| 1928 | Amsterdam | in de landenwedstrijd 18de in de meerkamp 7e aan de rekstok 28e op het paard-voltige 12e op sprong 49e aan de ringen 11e aan de brug                                                        |

1904: Grieb, Hess, Heida, Kassell, Lenhart, Reckeweg ·
1908: Åsbrink, Bertilsson, Cedercrona, Cervin, Degermark, Folcker, Forssman, Granfelt, Hårleman, Hellsten, Höjer, Holmberg, Holmberg, Holmberg, Jahnke, Jarlén, Johnsson, Johnsson, von Kantzow, Landberg, Lanner, Ljung, Moberg, Norberg, Norberg, Norberg, Norling, Norling, Olson, Peterson, Rosén, Rosenquist, Sjöblom, Sörvik, Sörvik, Svensson, Vingqvist, Widforss ·
1912: Bianchi, Boni, Braglia, Domenichelli, Fregosi, Gollini, Loi, Maiocco, Mangiante, Mangiante, Mazzarocchi, Romano, Salvi, Savorini, Tunesi, Zampori, Zanolini, Zorzi ·
1920: Andreoli, Bellotto, Bianchi, Bonatti, Cambiaso, Contessi, Costigliolo, Costigliolo, Domenichelli, Ferrari, Fregosi, Ghiglione, Levati, Loi, Lucchetti, Maiocco, Mandrini, Mangiante, Marovelli, Mastromarino, Paris, Pastorini, Roselli, Salvi, Tubino, Zampori, Zorzi ·
1924: Cambiaso, Lertora, Lucchetti, Maiocco, Mandrini, Martino, Paris, Zampori ·
1928: Grieder, Güttinger, Hänggi, Mack, Miez, Pfister, Steinemann, Wezel ·
1932: Capuzzo, Guglielmetti, Lertora, Neri, Tognini ·
1936: Beckert, Frey, Schwarzmann, Stadel, Stangl, Steffens, Volz, Winter ·
1948: Aaltonen, Huhtanen, Laitinen, Rove, Saarvala, Salmi, Savolainen, Teräsvirta ·
1952: Beljakov, Berdijev, Korolkov, Leonkin, Moeratov, Perelman, Sjaginjan, Tsjoekarin ·
1956: Azarjan, Moeratov, Sjachlin, Stolbov, Titov, Tsjoekarin ·
1960: Aihara, Endo, Mitsukuri, Ono, Takemoto, Tsurumi ·
1964: Endo, Hayata, Mitsukuri, Ono, Tsurumi, Yamashita ·
1968: Endo, S. Kato, T. Kato, Kenmotsu, Nakayama, Tsukahara ·
1972: Kasamatsu, Kato, Kenmotsu, Nakayama, Okamura, Tsukahara ·
1976: Fujimoto, Igarashi, Kajiyama, Kato, Kenmotsu, Tsukahara ·
1980: Andrianov, Azarjan, Ditjatin, Makoets, Markelov, Tkatsjov ·
1984: Conner, Daggett, Gaylord, Hartung, Johnson, Vidmar ·
1988: Artemov, Bilozertsjev, Gogoladze, Charkow, Ljoekin, Novikov ·
1992: Belenki, Korobtsjinski, Misjoetin, Sjaripov, Tsjerbo, Voropajev ·
1996: Sergei Charkow, Krjoekov, Nemov, Podgorny, Troesj, Vasilenko, Voropajev ·
2000: Huang, Li, Xiao, Xing, Yang, Zheng ·
2004: Kashima, Mizutori, Nakano, Tomita, Tsukahara, Yoneda ·
2008: Chen, Huang, Li, Xiao, Yang, Zou ·
2012: Chen, Feng, Guo, Zhang, Zou ·
2016: Katō, Shirai, Tanaka, Uchimura, Yamamuro ·
2020: Abljazin, Beljavskij, Dalalojan, Nagorny ·
2024: Hashimoto, Kaya, Oka, Sugino, Tanigawa
- Gemeinsame Normdatei: 1148478140
- Virtual International Authority File: 8027151353546852720009

title: Hans Grieder

wikitext:
{{Infobox sporter
| afbeelding        =
| onderschrift      =
| naam              = Hans Grieder
| bijnaam           =
| geboortedatum     = [[12 november]] [[1901]]
| geboorteplaats    =
| geboorteland      =
| overlijdensdatum  = [[1973]]
| overlijdensplaats =
| nationaliteit     = {{CH}}
| lengte            =
| gewicht           =
| discipline        = [[Bestand:Gymnastics (artistic) pictogram.svg|20px|left|Pictogram turnen]] [[Turnen]]
| onderdeel         =
| trainer           =
| club              =
| graduatie         =
| 1etitel           =
| OS                = 1924, 1928
| PS                =
| extra             =
| debuut            =
| carrière-einde    =
| prestaties        = Olympische Spelen: [[Bestand:Gold medal.svg|16px|Gouden medaille]] (1928)
Olympische Spelen: [[Bestand:Bronze medal.svg|16px|Bronzen medaille]] (1924)
}}

'''Hans Grieder''' ([[12 november]] [[1901]] - [[1973]]) was een [[Zwitserland|Zwitsers]] [[turnen|turner]].

Grieder won met de Zwitserse ploeg in [[Turnen op de Olympische Zomerspelen 1924|1924]] de bronzen medaille. Vier jaar later in [[Amsterdam]] won Grieder met de Zwitserse ploeg de olympische gouden medaille in de landenwedstrijd.

==Resultaten==
=== Olympische Zomerspelen ===
{| class="wikitable"
! Jaar
! Plaats
! Resultaten
|-
|[[Turnen op de Olympische Zomerspelen 1924|1924]]||{{FR-VLAG}} [[Parijs]]||[[Bestand:Bronze medal.svg|16px|Bronzen medaille]] in de landenwedstrijd
22de in de meerkamp
24e aan de rekstok
15e op het paard-voltige
41e op sprong
43e aan de ringen
12e aan de brug
18de bij het touwklimmen
29e bij de zijwaartse sprong
|-
|[[Turnen op de Olympische Zomerspelen 1928|1928]]||{{NL-VLAG}} [[Amsterdam]]||[[Bestand:Gold medal.svg|16px|Gouden medaille]] in de landenwedstrijd
18de in de meerkamp
7e aan de rekstok
28e op het paard-voltige
12e op sprong
49e aan de ringen
11e aan de brug
|}

{{Appendix|2=
* {{Link SRO-profiel|id=gr/hans-grieder-1}}
}}

{{Navigatie olympisch kampioen|inhoud=
{{Navigatie olympisch kampioen/turnen team heren}}
}}
{{Bibliografische informatie}}

{{DEFAULTSORT:Grieder, Hans}}
[[Categorie:Zwitsers gymnast]]
[[Categorie:Zwitsers olympisch kampioen]]

title: Persoonlijke informatie

Naam: Hans Grieder

Geboortedatum: 12 november 1901

Geboorteplaats: Basel

Nationaliteit: Zwitserland

title: Sportieve informatie

Discipline: Turnen

title: Belangrijkste prestaties

Belangrijkste prestaties: Olympische Spelen: (1928) · Olympische Spelen: (1924)

Portaal: Sport


text:
# Polycarpa hartmeyeri
Polycarpa hartmeyeri is een zakpijpensoort uit de familie van de Styelidae. De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1927 door Michaelsen.

title: Polycarpa hartmeyeri

wikitext:
{{Taxobox
| titelweergave = cursief
| naam = ''Polycarpa hartmeyeri''
| afbeelding =
| rijk = [[Dieren (biologie)|Animalia]] (Dieren)
| stam = [[Chordadieren|Chordata]] (Chordadieren)
| klasse = [[Zakpijpen|Ascidiacea]] (Zakpijpen)
| orde = [[Stolidobranchia]]
| familie = [[Styelidae]]
| geslacht = ''[[Polycarpa]]''
| w-naam = ''Polycarpa hartmeyeri''
| auteur = Michaelsen
| datum = 1927
| haakjes =
| worms = 251558
| synoniem = * ''Polycarpa lucilla''  Kott, 1985
}}
'''''Polycarpa hartmeyeri''''' is een [[zakpijpen]]soort uit de familie van de [[Styelidae]].<ref>Sanamyan, K. (2012). <i>Polycarpa hartmeyeri</i> Michaelsen, 1927. In: Shenkar, N.;  Gittenberger, A.; Lambert, G.; Rius, M.; Moreira Da Rocha, R.; Swalla, B.J.; Turron, X. (2012) Ascidiacea World Database. Geraadpleegd via:  World Register of Marine Species op http://www.marinespecies.org/aphia.php?p=taxdetails&id=251558</ref> De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1927 door Michaelsen.

{{Appendix}}
{{beginnetje|biologie|2013|03|16}}

[[Categorie:Styelidae]]

title: Polycarpa hartmeyeri

Stam: Chordata (Chordadieren)

Klasse: Ascidiacea (Zakpijpen)

Orde: Stolidobranchia

Familie: Styelidae

Geslacht: Polycarpa

title: Synoniemen

Portaal: Biologie


text:
# Sabungan Nihuta II
Sabungan Nihuta II is een bestuurslaag in het regentschap Tapanuli Utara van de provincie Noord-Sumatra, Indonesië. Sabungan Nihuta II telt 1327 inwoners (volkstelling 2010).

title: Sabungan Nihuta II

wikitext:
{{Infobox plaats in Indonesië
| soort          = Dorp
| naam           = Sabungan Nihuta II
| inwoners       = 1327
| datum inwoners = 2010
| provincie      = [[Noord-Sumatra]]
| regentschap    = [[Tapanuli Utara]]
| onderdistrict  = [[Sipahutar]]
| eiland         =
| tijdzone       =
| code desa      = 1205110016
| mapname        =
| lat_deg        =
| lat_min        =
| lat_sec        =
| lon_deg        =
| lon_min        =
| lon_sec        =
| image          =
| caption        =
}}
'''Sabungan Nihuta II''' is een bestuurslaag in het [[Regentschap (Indonesië)|regentschap]] [[Tapanuli Utara]] van de [[Provincies van Indonesië|provincie]] [[Noord-Sumatra]], [[Indonesië]]. Sabungan Nihuta II telt 1327 inwoners (volkstelling 2010).

{{Appendix|2=
* Resultaten van de volkstelling (2010), Badan Pusat Statistik, [https://web.archive.org/web/20121202090212/http://bps.go.id/eng/download_file/Population_of_Indonesia_by_Village_2010.pdf Population_of_Indonesia_by_Village]
}}
{{Beginnetje|landen & Volken|land=Indonesië|2=2013|3=06|4=13}}

[[Categorie:Plaats in Noord-Sumatra]]

title: Situering

Provincie: Noord-Sumatra

Regentschap of · stadsgemeente: Tapanuli Utara

Onderdistrict: Sipahutar

title: Algemeen

title: Overig

Portaal: Indonesië


text:
# Acupalpus carus
Acupalpus carus is een keversoort uit de familie van de loopkevers (Carabidae). De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1863 door Leconte.

title: Acupalpus carus

wikitext:
{{Taxobox insect
| titelweergave = cursief
| naam = ''Acupalpus carus''
| afbeelding =
| afbeeldingtekst =
| orde = [[Kevers|Coleoptera]] (Kevers)
| familie = [[Loopkevers|Carabidae]] (Loopkevers)
| onderfamilie = [[Harpalinae]]
| geslacht = ''[[Acupalpus]]''
| w-naam = ''Acupalpus carus''
| auteur = [[John Lawrence LeConte|LeConte]]
| datum = 1863
| haakjes = ja
| species =
| commons =
}}
'''''Acupalpus carus''''' is een [[kevers|kever]]soort uit de familie van de [[Loopkevers|loopkevers (Carabidae)]].<ref>Anichtchenko A. et al., (editors): [https://carabidae.org/search?rank=0&text=Acupalpus+carus Carabidae of the World] (bezocht: 20 tot 28 maart 2013)</ref> De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1863 door Leconte.

{{Appendix}}
{{beginnetje|biologie|2013|03|28}}

[[Categorie:Acupalpus|carus]]

title: Acupalpus carus

Orde: Coleoptera (Kevers)

Familie: Carabidae (Loopkevers)

Onderfamilie: Harpalinae

Geslacht: Acupalpus

title: Soort


text:
# Perilissus decoloratus
Perilissus decoloratus is een insect dat behoort tot de orde vliesvleugeligen (Hymenoptera) en de familie van de gewone sluipwespen (Ichneumonidae). De wetenschappelijke naam van de soort werd voor het eerst geldig gepubliceerd door Cresson in 1864.

title: Perilissus decoloratus

wikitext:
{{Taxobox insect
| naam = ''Perilissus decoloratus''
| titelweergave = cursief
| afbeelding =
| orde = [[Vliesvleugeligen|Hymenoptera]] (Vliesvleugeligen)
| familie= [[Gewone sluipwespen|Ichneumonidae]] (Gewone sluipwespen)
| geslacht = ''[[Perilissus]]''
| w-naam = ''Perilissus decoloratus''
| auteur = Cresson
| datum = 1864
| haakjes = ja
| commons =
| species =
}}
'''''Perilissus decoloratus''''' is een [[insecten|insect]] dat behoort tot de orde [[vliesvleugeligen]] (Hymenoptera) en de familie van de [[Gewone sluipwespen|gewone sluipwespen (Ichneumonidae)]]. De wetenschappelijke naam van de soort werd voor het eerst geldig gepubliceerd door Cresson in 1864.

{{Beginnetje|biologie|2012|09|24}}

[[Categorie:Perilissus|decoloratus]]

title: Perilissus decoloratus

Familie: Ichneumonidae (Gewone sluipwespen)

Geslacht: Perilissus

title: Soort


text:
# Xylocopa electa
Xylocopa electa is een vliesvleugelig insect uit de familie bijen en hommels (Apidae). De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1874 door Smith.

title: Xylocopa electa

wikitext:
{{Taxobox insect
| titelweergave = cursief
| naam = ''Xylocopa electa''
| afbeelding =
| afbeeldingtekst =
| orde = [[Vliesvleugeligen|Hymenoptera]] (Vliesvleugeligen)
| familie = [[Bijen en hommels|Apidae]] (Bijen en hommels)
| onderfamilie = [[Xylocopinae]]
| tribus = [[Xylocopini]]
| geslacht = ''[[Xylocopa]]''
| w-naam = ''Xylocopa electa''
| auteur = Smith
| datum = 1874
| haakjes =
| species =
| commons =
}}
'''''Xylocopa electa''''' is een [[vliesvleugeligen|vliesvleugelig]] [[insecten|insect]] uit de familie [[bijen en hommels]] (Apidae). De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1874 door Smith.<ref>{{Brontabel|2008-ITIS}}</ref>
{{Appendix}}
{{beginnetje|biologie|2011|12|16}}

[[Categorie:Xylocopa|electa]]

title: Xylocopa electa

Familie: Apidae (Bijen en hommels)

Onderfamilie: Xylocopinae

Geslachtengroep: Xylocopini

Geslacht: Xylocopa

title: Soort


text:
# Microterys physokermis
Microterys physokermis is een vliesvleugelig insect uit de familie Encyrtidae. De wetenschappelijke naam is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1926 door Compere.

title: Microterys physokermis

wikitext:
{{Taxobox insect
| naam = ''Microterys physokermis''
| titelweergave = cursief
| afbeelding =
| afbeeldingtekst =
| orde = [[Vliesvleugeligen|Hymenoptera]] (Vliesvleugeligen)
| familie = [[Encyrtidae]]
| geslacht = ''[[Microterys]]''
| w-naam = ''Microterys physokermis''
| auteur = Compere
| datum = 1926
| haakjes =
| species =
| commons =
}}
'''''Microterys physokermis''''' is een [[Vliesvleugeligen|vliesvleugelig insect]] uit de familie [[Encyrtidae]]. De wetenschappelijke naam is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1926 door Compere.

{{Appendix|2=
* [https://www.nhm.ac.uk/research-curation/research/projects/chalcidoids/database/validName.dsml?index=ValidName&searchPageURL=indexValidName.dsml&Familyqtype=equals&Family=&Genusqtype=equals&Genus=Microterys&Speciesqtype=equals&Species=physokermis {{Ts.|Noyes, J.S.}} (2012). Universal Chalcidoidea Database. World Wide Web electronic publication. http://www.nhm.ac.uk/chalcidoids. Version as of June 2012]
}}
{{Beginnetje|biologie|2013|04|12}}

[[Categorie:Microterys|physokermis]]

title: Microterys physokermis

Familie: Encyrtidae

Geslacht: Microterys

title: Soort


text:
# Electronic Entertainment Expo 1995
De Electronic Entertainment Expo 1995, of kort E3 1995, was de eerste Electronic Entertainment Expo en vond plaats op 11, 12 en 13 mei in het Los Angeles Convention Center, met een aantal van 50.000 bezoekers. De E3 is een jaarlijkse handelsbeurs voor de computerspelindustrie gepresenteerd door de Entertainment Software Association (ESA). Het wordt gebruikt door computerspelontwikkelaars om hun toekomstige computerspelspellen en gerelateerde diensten bekend te maken. De presentaties werden verzorgd door Nintendo, Sega en Sony. Hoogtepunten van de show zijn onder meer Sony's aankondiging van de PlayStation-releasedatum en -prijzen, Sega's verrassende lancering van de Sega Saturn en Nintendo's showcase van de Virtual Boy-console.

## Organisatie
Vóór 1995 gebruikte de computerspelindustrie de Consumer Electronics Show (CES) als hun belangrijkste handelsbeurs. In de jaren voorafgaand aan 1995 was de computerspelindustrie meestal gedelegeerd naar een buitengedeelte van de CES, wat geen ideale omstandigheden waren om producten te promoten. De International Digital Software Association (IDSA), later omgedoopt tot de Entertainment Software Association (ESA), benaderde CES en haar hoofd Gary J. Shapiro met hun grieven over de omstandigheden die ze hadden op CES. Aangezien CES computerspellen niet beschouwde als onderdeel van consumentenelektronica, waren ze niet bereid om de manier waarop ze computerspellen zouden betrekken te veranderen. Dit bracht IDSA ertoe te overwegen een eigen show te beginnen. Pat Ferrell van GamePro, een publicatie die eigendom is van de International Data Group (IDG) met ervaring in het organiseren van beurzen zoals MacWorld, begon het proces om zo'n show te organiseren. Tom Kalinske, toen nog de CEO van Sega of America, was een belangrijke motivator bij het opzetten van een nieuwe show. IDSA erkende ook dat het door het houden van een eigen vakbeurs, ze ook middelen zouden moeten hebben om zijn organisatie te financieren. Ferrell bedacht de naam van de show "Electronic Entertainment Expo" met het idee dat het kon worden behandeld als "E cubed", maar in gesprekken met exposanten vonden ze dat deze aanpak niet nodig was en dat de naam "E3" eenvoudig en net zo effectief was.
CES hoorde deze plannen en stelde snel hun eigen CES-merkbeurs voor computerspellen voor. IDSA en CES benaderden de grotere computerspelbedrijven om hun versies van de show te pitchen. Veel van de jongere bedrijven, zoals Electronic Arts, wilden de benadering van IDSA, inclusief de mogelijkheid om een deel van de show te bezitten door lid te worden van de IDSA, boven wat de CES bood. De voornaamste tegenhanger van IDSA's plan was Nintendo, die vond dat hun hardware als consumentenelektronica moest worden behandeld en dus deel moest uitmaken van CES. Tijdens deze onderhandelingen heeft de CES in de maand mei ruimte in Philadelphia gereserveerd voor de show, wat volgens Ferrell "prime time" was voor retailers om zich voor te bereiden op de verkoop aan het einde van het jaar/de feestdagen. De IDSA had nog geen ruimte gereserveerd, maar kwam snel in contact met het Los Angeles Convention Center (LACC), en ontdekte dat de ruimte vrij was voor dezelfde data die CES had gepland, waardoor potentiële exposanten effectief gedwongen werden om de andere show te kiezen. Ze hadden Los Angeles gekozen omdat het maar een enkele vlucht zou zijn voor bedrijven die uit Japan kwamen, in tegenstelling tot Philadelphia. In de loop van de volgende weken, voordat beide evenementen hun niet-restitueerbare reserveringskosten moesten neerleggen, deed IDSA een agressieve poging om exposanten voor hun show te krijgen, waarbij meer dan 180 leveranciers werden binnengehaald. Van de grote gamebedrijven hadden alleen Nintendo en Microsoft het nog steeds niet besloten welke show ze zouden bijwonen. Kort na deze push nam Shapiro contact op met Ferrell en vertelde hem dat hij "gewonnen" had; CES liet de plannen voor hun evenement in Philadelphia vallen. Diezelfde dag namen Nintendo en Microsoft contact op met Ferrell om de tentoonstellingsplannen op zijn evenement te bespreken.

## Evenement
Op dit punt werd het grootste deel van het vloeroppervlak van het LACC ingenomen door de vroege exposanten. Nintendo had graag ruimte gewild in de grotere South Hall, maar de ''early adopters'' zoals Sony en Sega die al hadden opgeëist. Ferrell zorgde ervoor dat Nintendo nog steeds de beste vloerruimte had in de West Hall en verplaatste de registratiegebieden naar de West Hall, zodat de aanwezigen langs de stand van Nintendo moesten. Ferrell moest vanwege de vraag ook extra vloeroppervlak boeken bij een tiental verschillende hotels in de buurt van het congrescentrum.
Een van de elementen van de eerste E3 die zou doorgaan in toekomstige evenementen waren grote persconferenties door de grote bedrijven (Sony, Sega en Nintendo) die hun opkomende hardware en software presenteerden. Op dat moment waren met name zowel Sega als Sony klaar om nieuwe hardware te introduceren voor westerse releases, respectievelijk de Sega Saturn en de PlayStation. Sega's conferentie was de eerste, en hoewel Kalinske aankondigde dat de Saturn onmiddellijk in de winkels verkrijgbaar zou zijn, kregen ze kort daarna te horen dat de voorraden beperkter waren dan gedacht. Tijdens de presentatie van Sony, na veel van de PlayStation-games te hebben behandeld, kwam Steve Race, de leider voor het naar de Verenigde Staten brengen van de PlayStation, op het podium, zei "two-ninety-nine" en vertrok toen, onthullend dat de prijs van de PlayStation 100 dollar minder was dan die van de Sega Saturn. Het moment wordt beschouwd als een van de eerste spreekwoordelijke mic drop-momenten in de geschiedenis van E3, en zou een trend voortzetten aangezien elk bedrijf zou proberen om anderen te overtreffen tijdens deze persevenementen.
Hoewel de officiële bezoekersaantallen 55.000 waren, schatte Ferrell dat nog eens 10.000 mensen konden binnenkomen; het evenement was bedoeld om beperkt te blijven tot professionals in de industrie, retailers en pers, maar is van mening dat velen erin slaagden een schijnbaar relevant visitekaartje te tonen.

## Presentaties

### Nintendo
De Virtual Boy, Nintendo's ''tussenconsole'' die werd uitgebracht tussen de Super Nintendo Entertainment System en de Nintendo 64, werd prominent tentoongesteld. De Nintendo 64, toen bekend als de Ultra 64, en werd gepresenteerd in een bijna definitieve staat van ontwikkeling. Games die te zien waren, waren onder meer Donkey Kong Country 2: Diddy's Kong Quest, EarthBound en Killer Instinct.

### Sega
Voorafgaand aan E3 1995 was de Sega Saturn al uitgebracht in Japan en stond gepland voor een Amerikaanse release op 2 september 1995. Op de eerste dag van E3 1995 gaf Tom Kalinske, CEO van Sega, een keynote-presentatie waarin hij de releaseprijs van de Saturn van 399 dollar onthulde, en de kenmerken van de console beschreef. Kalinske onthulde ook dat Sega vanwege de "grote vraag van de consument" al 30.000 Saturnus had verzonden naar Toys "R" Us, Babbage's, Electronics Boutique en Software Etc. voor onmiddellijke vrijgave.

### Sony
Sony maakte de prijs en releasedatum bekend voor de dan aanstaande PlayStation. Voorafgaand aan Sony's keynote-conferentie kondigde Sega de verkoopprijs van 399 dollar aan voor de nieuw uitgebrachte Sega Saturn; gebruikmakend van de kans, legde SCEA-president Steve Race een enkele, korte verklaring af op Sony's conferentie: "299". Het publiek juichte toen Race wegliep.

## Lijst van exposanten
| - The 3DO Company - Acclaim Entertainment - Activision - Atari Corporation - Capcom | - Crystal Dynamics - Electronic Arts - LucasArts - Microsoft - Namco | - Nintendo - Sega - Sony Computer Entertainment - SNK - Williams Electronics |

## Noemenswaardige spellen op E3 1995
Dit is een lijst van grote exposanten die op de E3 1995 verschenen:
| The 3DO Company - BattleSport (3DO) - Captain Quazar (3DO) - Killing Time (3DO) - Primal Rage (3DO) Acclaim Entertainment - Batman Forever (Genesis, SNES) - Cutthroat Island (Genesis, SNES) - D (3DO) - Foreman For Real (Genesis, SNES) - Frank Thomas Big Hurt Baseball (Genesis, SNES) - Judge Dredd (Genesis, SNES) - Justice League Task Force (Genesis, SNES) - Myst (Saturn) - NFL Quarterback Club 96 (Genesis, Saturn, SNES) - Revolution X (Genesis, Saturn, SNES) - Robotica (Saturn) - Stargate (Genesis, SNES) - Turok: Dinosaur Hunter (N64) - True Lies (Genesis, SNES) - Venom/Spider-Man: Separation Anxiety (Genesis, SNES) - Warlock (Genesis, SNES) - WWF Raw (32X, Genesis, SNES) Activision - MechWarrior 3050 (SNES) - Pitfall: The Mayan Adventure (32X) Atari Corporation - Battlemorph (Jaguar CD) - BattleSphere (Jaguar) - Blue Lightning (Jaguar CD) - Brett Hull NHL Hockey (Jaguar, Jaguar CD) - Caves of Fear (Jaguar CD) - Creature Shock (Jaguar CD) - Deathwatch (Jaguar) - Defender 2000 (Jaguar) - Fight for Life (Jaguar) - FlipOut! (Jaguar) - Highlander: The Last of the MacLeods (Jaguar CD) - Hyper Force (Jaguar) - Missile Command 3D (Jaguar) - Phase Zero (Jaguar) - Primal Rage (Jaguar CD) - Power Drive Rally (Jaguar) - Rayman (Jaguar, PS1, Saturn) - Ruiner Pinball (Jaguar) - Soulstar (Jaguar CD) - Super Burnout (Jaguar) - Thea Realm Fighters (Jaguar) - Ultra Vortek (Jaguar) - Vid Grid (Jaguar CD) - Virtual Light Machine (Jaguar CD) - White Men Can't Jump (Jaguar) | Capcom - Breath of Fire II (SNES) - Darkstalkers: The Night Warriors (PS1) - Mega Man X3 (SNES) - Night Warriors: Darkstalkers' Revenge (Arcade, Saturn) - Resident Evil (PS1) - Street Fighter: The Movie (PlayStation, Saturn) - X-Men: Children of the Atom (Arcade, Saturn) Crystal Dynamics - 3D Baseball (PS1, Saturn) - Blazing Dragons (PS1, Saturn) - Blood Omen: Legacy of Kain (PS1) - Gex (PS1, Saturn) - The Horde (Saturn) - Off-World Interceptor (PS1, Saturn) - Solar Eclipse (PS1, Saturn) Cyberdreams - Dark Seed II (PC) - I Have No Mouth, and I Must Scream (PC) Electronic Arts - FIFA Soccer 96 (PS1, Saturn) - Foes of Ali (3DO) - PGA Tour 96 (PS1, Saturn) - Psychic Detective (3DO, PC, PS1) - Shockwave Assault (PS1) - Viewpoint (PS1) - Wing Commander III: Heart of the Tiger (3DO, PS1) Interplay Entertainment - Cyberia (PC, Saturn) - Descent (PC) Nintendo - Donkey Kong Country 2: Diddy's Kong Quest (SNES) - Donkey Kong Land (Game Boy) - EarthBound (SNES) - Killer Instinct (SNES) - Street Fighter II: The World Warrior (Game Boy) | Sega - The Adventures of Batman & Robin (Genesis, Sega CD) - Clockwork Knight (Saturn) - Comix Zone (Genesis) - Daytona USA (Saturn) - Ecco Jr. (Genesis) - Garfield: Caught in the Act (Genesis) - Nightmare Circus (Genesis) - Panzer Dragoon (Saturn) - Vectorman (Genesis) - Virtua Cop (Arcade) - Virtua Fighter (Arcade, Saturn) Sony Computer Entertainment - Battle Arena Toshinden (PS1) - Ridge Racer (PS1) - Twisted Metal (PS1) - Warhawk (PS1) SNK - Baseball Stars 2 (Neo Geo CD) - Fatal Fury Special (Neo Geo CD) - The King of Fighters '94 (Neo Geo CD) - Samurai Shodown (Neo Geo CD) - Samurai Shodown II (Neo Geo CD) - Super Sidekicks 3 (Neo Geo CD) Square - Chrono Trigger (SNES) - Secret of Evermore (SNES) Williams Electronics - Doom (SNES) - Mortal Kombat 3 (Genesis, PS1) |

1995 · 1996 · 1997 · 1998 · 1999 · 2000 · 2001 · 2002 · 2003 · 2004 · 2005 · 2006 · 2007 · 2008 · 2009 · 2010 · 2011 · 2012 · 2013 · 2014 · 2015 · 2016 · 2017 · 2018 · 2019 · 2020 · 2021

title: Electronic Entertainment Expo 1995

wikitext:
{{Infobox evenement
|naam = Electronic Entertainment Expo 1995
|plaats = {{US-VLAG}} [[Los Angeles]], [[Californië]]
|jaar = 1995
|data = 11 - 13 mei
|thema = [[Computerspel]]len
|organisator = [[Entertainment Software Association]]
|volgende = [[Electronic Entertainment Expo 1996|E3 1996]]
|deelnemers = 50.000
| eerste          = 1995
| laatste         = [[Electronic Entertainment Expo 2021|2021]]
|website = http://e3expo.com/
}}

De '''Electronic Entertainment Expo 1995''', of kort '''E3 1995''', was de eerste [[E3 (beurs)|Electronic Entertainment Expo]] en vond plaats op 11, 12 en 13 mei in het ''[[Los Angeles Convention Center]]'', met een aantal van 50.000 bezoekers.<ref>{{Citeer web|url=https://syfygames.com/news/article/this-week-in-gaming-history-how-e3-1995-changed-gaming-forever|titel="This Week in Gaming History: How E3 1995 changed gaming forever"|bezochtdatum=15 juni 2021|auteur=Patrick Patterson|datum=12 mei 2012|werk=syfygames.com|taal=en|archiefdatum=25 december 2015|archiefurl=https://web.archive.org/web/20151225204734/https://syfygames.com/news/article/this-week-in-gaming-history-how-e3-1995-changed-gaming-forever|dodeurl=unfit}}</ref> De E3 is een jaarlijkse [[handelsbeurs]] voor de [[computerspelindustrie]] gepresenteerd door de [[Entertainment Software Association]] (ESA). Het wordt gebruikt door computerspelontwikkelaars om hun toekomstige computerspelspellen en gerelateerde diensten bekend te maken. De presentaties werden verzorgd door [[Nintendo]], [[Sega]] en [[Sony]]. Hoogtepunten van de show zijn onder meer Sony's aankondiging van de [[PlayStation (spelcomputer)|PlayStation]]-releasedatum en -prijzen, Sega's verrassende lancering van de [[Sega Saturn]] en Nintendo's showcase van de [[Virtual Boy]]-console.<ref name=":0">{{Citeer web|url=http://e3-1995-the-virtual-boy.html/|titel=E3 1995: The Virtual Boy|bezochtdatum=2021-06-15|werk=e3-1995-the-virtual-boy.html|taal=en|dodeurl=ja}}</ref>

== Organisatie ==
Vóór 1995 gebruikte de computerspelindustrie de [[Consumer Electronics Show]] (CES) als hun belangrijkste [[handelsbeurs]]. In de jaren voorafgaand aan 1995 was de computerspelindustrie meestal gedelegeerd naar een buitengedeelte van de CES, wat geen ideale omstandigheden waren om producten te promoten. De [[Entertainment Software Association|International Digital Software Association]] (IDSA), later omgedoopt tot de Entertainment Software Association (ESA), benaderde CES en haar hoofd [[Gary J. Shapiro]] met hun grieven over de omstandigheden die ze hadden op CES. Aangezien CES computerspellen niet beschouwde als onderdeel van [[consumentenelektronica]], waren ze niet bereid om de manier waarop ze computerspellen zouden betrekken te veranderen. Dit bracht IDSA ertoe te overwegen een eigen show te beginnen. Pat Ferrell van ''GamePro'', een publicatie die eigendom is van de [[International Data Group]] (IDG) met ervaring in het organiseren van beurzen zoals [[Macworld/iWorld|MacWorld]], begon het proces om zo'n show te organiseren. [[Tom Kalinske]], toen nog de CEO van [[Sega|Sega of America]], was een belangrijke motivator bij het opzetten van een nieuwe show. IDSA erkende ook dat het door het houden van een eigen vakbeurs, ze ook middelen zouden moeten hebben om zijn organisatie te financieren. Ferrell bedacht de naam van de show "Electronic Entertainment Expo" met het idee dat het kon worden behandeld als "E cubed", maar in gesprekken met exposanten vonden ze dat deze aanpak niet nodig was en dat de naam "E3" eenvoudig en net zo effectief was.<ref name=":1">{{Citeer web|url=https://www.polygon.com/features/2019/6/7/18653968/e3-history-1995-sega-saturn-nintendo-64-playstation-launch|titel=The story of the first E3|bezochtdatum=2021-06-15|auteur=Colin Campbell|datum=2019-06-07|werk=Polygon|taal=en}}</ref>

CES hoorde deze plannen en stelde snel hun eigen CES-merkbeurs voor computerspellen voor. IDSA en CES benaderden de grotere computerspelbedrijven om hun versies van de show te pitchen. Veel van de jongere bedrijven, zoals [[Electronic Arts]], wilden de benadering van IDSA, inclusief de mogelijkheid om een deel van de show te bezitten door lid te worden van de IDSA, boven wat de CES bood. De voornaamste tegenhanger van IDSA's plan was [[Nintendo]], die vond dat hun [[hardware]] als consumentenelektronica moest worden behandeld en dus deel moest uitmaken van CES. Tijdens deze onderhandelingen heeft de CES in de maand mei ruimte in [[Philadelphia (Pennsylvania)|Philadelphia]] gereserveerd voor de show, wat volgens Ferrell "prime time" was voor retailers om zich voor te bereiden op de verkoop aan het einde van het jaar/de feestdagen. De IDSA had nog geen ruimte gereserveerd, maar kwam snel in contact met het [[Los Angeles Convention Center]] (LACC), en ontdekte dat de ruimte vrij was voor dezelfde data die CES had gepland, waardoor potentiële exposanten effectief gedwongen werden om de andere show te kiezen. Ze hadden Los Angeles gekozen omdat het maar een enkele vlucht zou zijn voor bedrijven die uit [[Japan]] kwamen, in tegenstelling tot Philadelphia. In de loop van de volgende weken, voordat beide evenementen hun niet-restitueerbare reserveringskosten moesten neerleggen, deed IDSA een agressieve poging om exposanten voor hun show te krijgen, waarbij meer dan 180 leveranciers werden binnengehaald. Van de grote gamebedrijven hadden alleen [[Nintendo]] en [[Microsoft]] het nog steeds niet besloten welke show ze zouden bijwonen. Kort na deze push nam Shapiro contact op met Ferrell en vertelde hem dat hij "gewonnen" had; CES liet de plannen voor hun evenement in Philadelphia vallen. Diezelfde dag namen Nintendo en Microsoft contact op met Ferrell om de tentoonstellingsplannen op zijn evenement te bespreken.<ref name=":1" />

== Evenement ==
Op dit punt werd het grootste deel van het vloeroppervlak van het LACC ingenomen door de vroege exposanten. Nintendo had graag ruimte gewild in de grotere South Hall, maar de <nowiki>''early adopters''</nowiki> zoals Sony en Sega die al hadden opgeëist. Ferrell zorgde ervoor dat Nintendo nog steeds de beste vloerruimte had in de West Hall en verplaatste de registratiegebieden naar de West Hall, zodat de aanwezigen langs de stand van Nintendo moesten. Ferrell moest vanwege de vraag ook extra vloeroppervlak boeken bij een tiental verschillende hotels in de buurt van het [[congrescentrum]].<ref name=":1" />

Een van de elementen van de eerste E3 die zou doorgaan in toekomstige evenementen waren grote persconferenties door de grote bedrijven (Sony, Sega en Nintendo) die hun opkomende hardware en software presenteerden. Op dat moment waren met name zowel Sega als Sony klaar om nieuwe hardware te introduceren voor westerse releases, respectievelijk de [[Sega Saturn]] en de [[PlayStation (spelcomputer)|PlayStation]]. Sega's conferentie was de eerste, en hoewel Kalinske aankondigde dat de Saturn onmiddellijk in de winkels verkrijgbaar zou zijn, kregen ze kort daarna te horen dat de voorraden beperkter waren dan gedacht. Tijdens de presentatie van Sony, na veel van de PlayStation-games te hebben behandeld, kwam Steve Race, de leider voor het naar de Verenigde Staten brengen van de PlayStation, op het podium, zei "two-ninety-nine" en vertrok toen, onthullend dat de prijs van de PlayStation 100 dollar minder was dan die van de Sega Saturn. Het moment wordt beschouwd als een van de eerste spreekwoordelijke mic drop-momenten in de geschiedenis van E3, en zou een trend voortzetten aangezien elk bedrijf zou proberen om anderen te overtreffen tijdens deze persevenementen.<ref name=":1" />

Hoewel de officiële bezoekersaantallen 55.000 waren, schatte Ferrell dat nog eens 10.000 mensen konden binnenkomen; het evenement was bedoeld om beperkt te blijven tot professionals in de industrie, retailers en pers, maar is van mening dat velen erin slaagden een schijnbaar relevant visitekaartje te tonen.<ref name=":1" />

== Presentaties ==

=== Nintendo ===
De [[Virtual Boy]], Nintendo<nowiki>'s ''tussenconsole''</nowiki> die werd uitgebracht tussen de [[Super Nintendo Entertainment System]] en de [[Nintendo 64]], werd prominent tentoongesteld. De Nintendo 64, toen bekend als de Ultra 64, en werd gepresenteerd in een bijna definitieve staat van ontwikkeling.<ref name=":0" /><ref>{{Citeer web|url=https://www.gamebits.net/e3/e395/|titel=E3 1995 {{!}} Gamebits|bezochtdatum=2021-06-15|werk=www.gamebits.net|taal=en-US}}</ref> Games die te zien waren, waren onder meer [[Donkey Kong Country 2: Diddy's Kong Quest]], [[EarthBound]] en [[Killer Instinct (computerspelserie)|Killer Instinct]].<ref>{{Citeer web|url=http://www.gamezero.com/team-0/articles/industry/e3_1995/e3_1995.html|titel=Game Zero E3 Coverage|bezochtdatum=2021-06-15|werk=www.gamezero.com}}</ref>

=== Sega ===
Voorafgaand aan E3 1995 was de [[Sega Saturn]] al uitgebracht in Japan en stond gepland voor een Amerikaanse release op 2 september 1995. Op de eerste dag van E3 1995 gaf [[Tom Kalinske]], CEO van Sega, een keynote-presentatie waarin hij de releaseprijs van de Saturn van 399 dollar onthulde, en de kenmerken van de console beschreef. Kalinske onthulde ook dat Sega vanwege de "grote vraag van de consument" al 30.000 Saturnus had verzonden naar [[Toys "R" Us]], [[GameStop|Babbage's]], [[EB Games|Electronics Boutique]] en [[Software Etc.]] voor onmiddellijke vrijgave.

=== Sony ===
Sony maakte de prijs en releasedatum bekend voor de dan aanstaande PlayStation.<ref>{{Citeer web|url=https://www.playstationlifestyle.net/2013/06/09/sonys-biggest-e3-announcements-ever-5/|titel=Sony's Biggest E3 Announcements Ever|bezochtdatum=2021-06-15|datum=2013-06-09|werk=PlayStation LifeStyle}}</ref> Voorafgaand aan Sony's keynote-conferentie kondigde Sega de verkoopprijs van 399 dollar aan voor de nieuw uitgebrachte Sega Saturn; gebruikmakend van de kans, legde SCEA-president Steve Race een enkele, korte verklaring af op Sony's conferentie: "299". Het publiek juichte toen Race wegliep.<ref>{{Citeer web|url=https://www.theguardian.com/technology/2015/may/14/sega-saturn-how-one-decision-destroyed-playstations-greatest-rival|titel=Sega Saturn: how one decision destroyed PlayStation's greatest rival|bezochtdatum=2021-06-15|datum=2015-05-14|werk=the Guardian|taal=en}}</ref>

== Lijst van exposanten ==
{| class="wikitable"
| valign="top" |
* [[The 3DO Company]]
* [[Acclaim Entertainment]]
* [[Activision]]
* [[Atari|Atari Corporation]]
* [[Capcom]]
| valign="top" |
* [[Crystal Dynamics]]
* [[Electronic Arts]]
* [[LucasArts]]
* [[Microsoft Windows|Microsoft]]
* [[Namco (computerspelbedrijf)|Namco]]
| valign="top" |
* [[Nintendo]]
* [[Sega]]
* [[Sony Interactive Entertainment|Sony Computer Entertainment]]
* [[SNK]]
* [[WMS Industries|Williams Electronics]]
|}

== Noemenswaardige spellen op E3 1995 ==
Dit is een lijst van grote exposanten die op de E3 1995 verschenen:
{| class="wikitable"
| valign="top" |
'''[[The 3DO Company]]'''

* ''[[BattleSport]]'' (3DO)
* ''[[Captain Quazar]]'' (3DO)
* ''[[Killing Time]]'' (3DO)
* ''[[Primal Rage]]'' (3DO)

'''[[Acclaim Entertainment]]'''

* ''[[Batman Forever (computerspel uit 1995)|Batman Forever]]'' (Genesis, SNES)
* ''[[Cutthroat Island (computerspel uit 1995)|Cutthroat Island]]'' (Genesis, SNES)
* ''[[D (computerspel)|D]]'' (3DO)
* ''[[Foreman For Real]]'' (Genesis, SNES)
* ''[[Frank Thomas Big Hurt Baseball]]'' (Genesis, SNES)
* ''[[Judge Dredd (computerspel uit 1993)|Judge Dredd]]'' (Genesis, SNES)
* ''[[Justice League Task Force]]'' (Genesis, SNES)
* ''[[Myst]]'' (Saturn)
* ''[[NFL Quarterback Club 96]]'' (Genesis, Saturn, SNES)
* ''[[Revolution X]]'' (Genesis, Saturn, SNES)
* ''[[Robotica (computerspel uit 1995)|Robotica]]'' (Saturn)
* ''[[Stargate (computerspel)|Stargate]]'' (Genesis, SNES)
* ''[[Turok: Dinosaur Hunter]]'' (N64)
* ''[[True Lies (computerspel uit 1994)|True Lies]]'' (Genesis, SNES)
* ''[[Venom/Spider-Man: Separation Anxiety]]'' (Genesis, SNES)
* ''[[Warlock (computerspel uit 1995)|Warlock]]'' (Genesis, SNES)
* ''[[WWF Raw]]'' (32X, Genesis, SNES)

'''[[Activision]]'''

* ''[[MechWarrior 3050]]'' (SNES)
* ''[[Pitfall: The Mayan Adventure]]'' (32X)

'''[[Atari|Atari Corporation]]'''

* ''[[Battlemorph]]'' (Jaguar CD)
* ''[[BattleSphere]]'' (Jaguar)
* ''[[Blue Lightning]]'' (Jaguar CD)
* ''[[Brett Hull NHL Hockey]]'' (Jaguar, Jaguar CD)
* ''[[Caves of Fear]]'' (Jaguar CD)
* ''[[Creature Shock]]'' (Jaguar CD)
* ''[[Deathwatch]]'' (Jaguar)
* ''[[Defender 2000]]'' (Jaguar)
* ''[[Fight for Life]]'' (Jaguar)
* ''[[FlipOut!]]'' (Jaguar)
* ''[[Highlander: The Last of the MacLeods]]'' (Jaguar CD)
* ''[[Hyper Force]]'' (Jaguar)
* ''[[Missile Command 3D]]'' (Jaguar)
* ''[[Phase Zero]]'' (Jaguar)
* ''[[Primal Rage]]'' (Jaguar CD)
* ''[[Power Drive Rally]]'' (Jaguar)
* ''[[Rayman (computerspel)|Rayman]]'' (Jaguar, PS1, Saturn)
* ''[[Ruiner Pinball]]'' (Jaguar)
* ''[[Soulstar]]'' (Jaguar CD)
* ''[[Super Burnout]]'' (Jaguar)
* ''[[Thea Realm Fighters]]'' (Jaguar)
* ''[[Ultra Vortek]]'' (Jaguar)
* ''[[Vid Grid]]'' (Jaguar CD)
* ''[[Virtual Light Machine]]'' (Jaguar CD)
* ''[[White Men Can't Jump (computerspel uit 1995)|White Men Can't Jump]]'' (Jaguar)
| valign="top" |'''[[Capcom]]'''
* ''[[Breath of Fire II]]'' (SNES)
* ''[[Darkstalkers: The Night Warriors]]'' (PS1)
* ''[[Mega Man X3]]'' (SNES)
* ''[[Night Warriors: Darkstalkers' Revenge]]'' (Arcade, Saturn)
* ''[[Resident Evil (computerspel)|Resident Evil]]'' (PS1)
* ''[[Street Fighter: The Movie]]'' (PlayStation, Saturn)
* ''[[X-Men: Children of the Atom]]'' (Arcade, Saturn)

'''[[Crystal Dynamics]]'''

* ''[[3D Baseball]]'' (PS1, Saturn)
* ''[[Blazing Dragons]]'' (PS1, Saturn)
* ''[[Blood Omen: Legacy of Kain]]'' (PS1)
* ''[[Gex (computerspel uit 1995)|Gex]]'' (PS1, Saturn)
* ''[[The Horde]]'' (Saturn)
* ''[[Off-World Interceptor]]'' (PS1, Saturn)
* ''[[Solar Eclipse]]'' (PS1, Saturn)

'''[[Cyberdreams]]'''

* ''[[Dark Seed II]]'' (PC)
* ''[[I Have No Mouth, and I Must Scream]]'' (PC)

'''[[Electronic Arts]]'''

* ''[[FIFA Soccer '96|FIFA Soccer 96]]'' (PS1, Saturn)
* ''[[Foes of Ali]]'' (3DO)
* ''[[PGA Tour 96]]'' (PS1, Saturn)
* ''[[Psychic Detective]]'' (3DO, PC, PS1)
* ''[[Shockwave Assault]]'' (PS1)
* ''[[Viewpoint]]'' (PS1)
* ''[[Wing Commander III: Heart of the Tiger]]'' (3DO, PS1)

'''[[Interplay Entertainment]]'''

* ''[[Cyberia]]'' (PC, Saturn)
* ''[[Descent]]'' (PC)

'''[[Nintendo]]'''

* ''[[Donkey Kong Country 2: Diddy's Kong Quest]]'' (SNES)
* ''[[Donkey Kong Land]]'' (Game Boy)
* ''[[EarthBound]]'' (SNES)
* ''[[Killer Instinct (computerspel uit 1994)|Killer Instinct]]'' (SNES)
* ''[[Street Fighter II|Street Fighter II: The World Warrior]]'' (Game Boy)
| valign="top" |'''[[Sega]]'''
* ''[[The Adventures of Batman & Robin]]'' (Genesis, Sega CD)
* ''[[Clockwork Knight]]'' (Saturn)
* ''[[Comix Zone]]'' (Genesis)
* ''[[Daytona USA]]'' (Saturn)
* ''[[Ecco Jr.]]'' (Genesis)
* ''[[Garfield: Caught in the Act]]'' (Genesis)
* ''[[Nightmare Circus]]'' (Genesis)
* ''[[Panzer Dragoon]]'' (Saturn)
* ''[[Vectorman]]'' (Genesis)
* ''[[Virtua Cop]]'' (Arcade)
* ''[[Virtua Fighter (computerspel)|Virtua Fighter]]'' (Arcade, Saturn)

'''[[Sony Interactive Entertainment|Sony Computer Entertainment]]'''

* ''[[Battle Arena Toshinden]]'' (PS1)
* ''[[Ridge Racer (computerspel uit 1993)|Ridge Racer]]'' (PS1)
* ''[[Twisted Metal]]'' (PS1)
* ''[[Warhawk (computerspel uit 1995)|Warhawk]]'' (PS1)

'''[[SNK]]'''

* ''[[Baseball Stars 2]]'' (Neo Geo CD)
* ''[[Fatal Fury Special]]'' (Neo Geo CD)
* ''[[The King of Fighters '94]]'' (Neo Geo CD)
* ''[[Samurai Shodown]]'' (Neo Geo CD)
* ''[[Samurai Shodown II]]'' (Neo Geo CD)
* ''[[Super Sidekicks 3]]'' (Neo Geo CD)

'''[[Square Co. Ltd.|Square]]'''

* ''[[Chrono Trigger]]'' (SNES)
* ''[[Secret of Evermore]]'' (SNES)

'''[[WMS Industries|Williams Electronics]]'''

* ''[[Doom (computerspel)|Doom]]'' (SNES)
* ''[[Mortal Kombat 3]]'' (Genesis, PS1)
|}
{{Appendix|Bron|* {{Bronvermelding anderstalige Wikipedia |taal=en |titel=E3 1995|oldid=1005238364}}

'''Referenties'''
{{References}}}}{{Navigatie Electronic Entertainment Expo}}

[[Categorie:Computerbeurs]]
[[Categorie:Evenement in 1995]]

title: Electronic Entertainment Expo 1995

Gehouden in: Los Angeles, Californië

Organisator: Entertainment Software Association

Thema: Computerspellen

title: Edities


text:
# Mal Waldron
Malcolm Earl Waldron (New York, 16 augustus 1925 – Brussel, 2 december 2002) was een Amerikaanse jazz- en wereldmuziekpianist en jazzcomponist.
Omdat hij in New York geboren was hield hij zich vooral bezig met hardbop. Hij werd daarbij geïnspireerd door Thelonious Monk.
Na een kleine prijs die hij voor zijn composities ontving in New York, in 1950, ging hij samenwerken met Ike Quebec, 'Big' Nick Nicholas en verschillende rhythm-and-bluesgroepen. Daarna werkte hij meerdere malen met Charles Mingus in 1954 en was de begeleidende pianist van Billie Holiday van 1957 tot 1959 tot zij overleed.
Na de dood van Billie Holiday begon Mal Waldron eigen groepen en nam hij meerdere platen op voor het bekende jazzlabel Prestige. Hij schreef toen ook de jazzstandard Soul Eyes, een stuk dat vooral bekendheid kreeg door de versie van John Coltrane voor het label Impulse.
Waldrons spel was uniek. Hij speelde zijn bas een geheel octaaf lager en zijn solo's toonden verwantschap met de latere minimal music. Waldron is op veel platen te vinden, onder meer op zijn eigen albums maar ook als speler met: John Coltrane, Eric Dolphy, Clifford Jordan, Archie Shepp, David Murray en Booker Little.
In 1963 raakte hij enorm overspannen en hij moest daarna zijn techniek weer onder controle krijgen, vermoedelijk door het luisteren naar zijn eigen opnames. Na 1965 verhuisde Waldron naar München en daarna naar Brussel. Soms keerde hij terug naar de Verenigde Staten om daar weer op te treden.
In de jaren 1980 en '90 werkte Mal Waldron veel met de Duitse jazz-rock-groep Embryo samen.
In Nederland en België trad hij vaak in duo met avant-garde saxofonist Steve Lacy op, die nog met Thelonious Monk had gespeeld. Uit die samenwerking resulteerde postuum onder andere de opname uit de Amsterdamse jazzclub At the Bimhuis 1982.
Waldrons gezondheid ging einde jaren 1990 steeds verder achteruit. Hij overleed in 2002 in Brussel.

title: Mal Waldron

wikitext:
{{Infobox artiest
| naam                 = Mal Waldron
| afbeelding           = Mal Waldron.jpg
| onderschrift         =
| volledige naam       = Malcolm Earl Waldron
| alias                =
| bijnaam              =
| bijnamen             =
| geboren              = [[New York (stad)|New York]], [[16 augustus]] [[1926]]
| overleden            = [[Brussel (stad)|Brussel]], [[2 december]] [[2002]]
| land                 = {{US}}
| jaren-actief         =
| genre                =
| beroep               =
| instrument           =
| zangstem             =
| invloed              =
| label                =
| acts                 =
| gerelateerd          =
| bekende instrumenten =
| portaal              =
| website              =
| imdb                 =
| allmusic             =
| myspace              =
| lastfm               =
}}
'''Malcolm Earl Waldron''' ([[New York (stad)|New York]], [[16 augustus]] [[1925]] – [[Brussel (stad)|Brussel]], [[2 december]] [[2002]]) was een [[Verenigde Staten|Amerikaanse]] [[jazz]]- en [[wereldmuziek]]pianist en jazzcomponist.

Omdat hij in New York geboren was hield hij zich vooral bezig met hardbop. Hij werd daarbij geïnspireerd door [[Thelonious Monk]].

Na een kleine prijs die hij voor zijn composities ontving in New York, in 1950, ging hij samenwerken met Ike Quebec, 'Big' Nick Nicholas en verschillende rhythm-and-bluesgroepen. Daarna werkte hij meerdere malen met [[Charles Mingus]] in 1954 en was de begeleidende pianist van [[Billie Holiday]] van 1957 tot 1959 tot zij overleed.
Na de dood van Billie Holiday begon Mal Waldron eigen groepen en nam hij meerdere platen op voor het bekende jazzlabel Prestige. Hij schreef toen ook de jazzstandard ''Soul Eyes'', een stuk dat vooral bekendheid kreeg door de versie van [[John Coltrane]] voor het label Impulse.

Waldrons spel was uniek. Hij speelde zijn bas een geheel octaaf lager en zijn solo's toonden verwantschap met de latere minimal music. Waldron is op veel platen te vinden, onder meer op zijn eigen albums maar ook als speler met: [[John Coltrane]], [[Eric Dolphy]], [[Clifford Jordan]], [[Archie Shepp]], [[David Murray (jazzmusicus)|David Murray]] en [[Booker Little]].

In 1963 raakte hij enorm overspannen en hij moest daarna zijn techniek weer onder controle krijgen, vermoedelijk door het luisteren naar zijn eigen opnames. Na 1965 verhuisde Waldron naar [[München]] en daarna naar [[Brussel (stad)|Brussel]]. Soms keerde hij terug naar de Verenigde Staten om daar weer op te treden.

In de jaren 1980 en '90 werkte Mal Waldron veel met de Duitse jazz-rock-groep Embryo samen.
In Nederland en België trad hij vaak in duo met avant-garde saxofonist [[Steve Lacy]] op, die nog met Thelonious Monk had gespeeld. Uit die samenwerking resulteerde postuum onder andere de opname uit de Amsterdamse jazzclub ''At the Bimhuis 1982''.

Waldrons gezondheid ging einde jaren 1990 steeds verder achteruit. Hij overleed in 2002 in Brussel.

== Zie ook ==
* [[Discografie van Mal Waldron]]

{{Bibliografische informatie}}
{{DEFAULTSORT:Waldron, Mal}}
[[Categorie:Amerikaans jazzpianist]]
[[Categorie:Amerikaans pianist]]
[[Categorie:Amerikaans componist]]
[[Categorie:Amerikaans jazzcomponist]]

title: Algemene informatie

Volledige naam: Malcolm Earl Waldron

Geboren: New York, 16 augustus 1926

Geboorteplaats: New York

Overleden: Brussel, 2 december 2002

Overlijdensplaats: Brussel

Land: Verenigde Staten