text:
# Muizen (Mechelen)
Muizen is een deelgemeente van de stad Mechelen in de Belgische provincie Antwerpen. Sinds 2014 omvat ze het vroegere gelijknamige dorp dat een deelgemeente was geworden (postcode 2812) en de stadwaartse strook met het gehuchtje Hanswijk-de-Bercht inclusief de Dijle ernevens. De stad biedt loketdiensten in het Dorpshuis van Muizen.

## Etymologie
Een eerste etymologische verklaring van de naam Muizen dateert van de 17e eeuw. Ze werd opgesteld door de toenmalige pastoor, Remmerus Valerius. Hij beweerde dat Sint-Lambertus in 640 in de omliggende regio zou gepreekt hebben. In Muizen had hij een tempel gevonden die was toegewijd aan de negen muzen (kunstgodinnen): Kalliope, Clio, Erato, Thaleia, Melpomene, Terpsicore, Euterpe, Polyhymnia en Urania.
Ter verdediging wordt de naam Parnassusberg genoemd. In de Griekse mythologie is de Parnassus de berg waarop God Apollo het koor der muzen voorzit. De Dijleberg die naar de kerk leidt, werd soms de Parnassusberg genoemd wat op verwantschap zou wijzen. De naam Dijleberg duikt echter reeds op in 1315. Dat Sint-Lambertus hier ooit preekte is correct. Hij was de voorloper van Sint-Rumoldus en predikte in Zemst, Battel en Hofstade.
Een meer wetenschappelijke verklaring is dat Muizen afgeleid zou zijn van musena, wat moeras betekent.

## Geschiedenis
In de 9e eeuw werd de kerk van Muizen door de Noormannen verwoest.
De oudste vermelding van Muizen vinden we in de 11e eeuw. Rond 1150 wordt de naam vermeld als Musena. Later komen er andere schrijfwijzen voor zoals Musinis (1267), Musene (1314) en Muysen (1438). Naast Muysen komt eveneens Muysene voor. In 1929 werd de huidige schrijfwijze ingevoerd, bij de aanpassing van de spelling van de gemeentenamen.
Muizen behoorde tot de heerlijkheid Mechelen, een enclave van het Prinsbisdom Luik binnen het Hertogdom Brabant. Het dorp werd vanaf de 18e eeuw doorsneden door infrastructuur, namelijk de steenweg van Mechelen op Leuven (1736), het Kanaal Leuven-Dijle (1750-1752), de spoorlijn Mechelen-Leuven (1837) en het rangeerstation (1880-1882 in Mechelen, 1906-1907 naar Muizen uitgebreid).
Op de Ferrariskaarten (1777) is Muizen te zien als Muysen. Het telde toen amper vijftien huizen. Weliswaar waren er rond de hoofdweg, buiten de kern, nog zo'n 20-tal boerderijen, waaronder enkele grote.
Muizen vormde tot halverwege de 19de eeuw één gemeente met het naburige Hofstade. In het westen grensde Muizen aan Mechelen, maar reikte tot aan de Vismarkt en de IJzerenleen. Er is dus een groot stuk verloren gegaan. In die tijd moet Muizen zowat 3 keer zo uitgestrekt geweest zijn als nu. In 1870 werd Hofstade een afzonderlijke gemeente. In 1906 ontdekte men er de Karolingische muntschat van Muizen.
Muizen bleef een zelfstandige gemeente tot einde 1976 en maakte tot dan toe deel uit van de provincie Brabant. Bij de gemeentelijke herindeling werd het onderdeel van de stad Mechelen en de provincie Antwerpen

## Geografie
Muizen ligt ten zuidoosten van het centrum van Mechelen, langs de Dijle. Het eertijdse dorp behoort tot wat vroeger de Brabantse Kempen genoemd werd.

## Bezienswaardigheden
- De ZOO Planckendael, een 46 hectare grote dierentuin
- Het Kasteel Planckendael
- De Oude Sint-Lambertuskerk
- De Sint-Lambertuskerk
- De Sint-Albertuskerk
- De Onze-Lieve-Vrouw van de Muizenhoekkapel
- Het Landhuis Muysenhuys

## Natuur en landschap
Muizen ligt aan de Dijle en wordt doorsneden door het Kanaal Leuven-Dijle. In het zuiden vindt men de Barebeek die in noordoostelijke richting naar de Dijle stroomt.
Muizen wordt doorsneden door infrastructuur zoals spoorwegen en de N26.
Natuurgebieden zijn het Mechels Broek, de Barebeekvallei, het Domein Planckendael en het Parkgebied langs de Dijle.

## Demografische ontwikkeling
- Bronnen:NIS, Opm:1806 tot en met 1970=volkstellingen; 1976 = inwoneraantal op 31 december

## Politiek

### Geschiedenis

#### Voormalige burgemeesters
| Tijdspanne | Tijdspanne  | Burgemeester                |
| ---------- | ----------- | --------------------------- |
|            | (1816)      | Joseph Charles Nelis        |
|            | (1854)      | Alexander Eugenius Bosquet  |
|            | (1923)      | Jaak Eduard Horckmans       |
|            | ? - 1938    | Ferdinand De Bruecker       |
|            | 1938 - 1939 | Willem Willems (BWP)        |
|            | 1939 - 1945 | Frans Jozef Van Reydt       |
|            | 1945 - 1958 | Willem Willems (BSP)        |
|            | 1958 - 1964 | Jan Baptist Van Langendonck |
|            | 1964 - 1976 | Albert Ribbens (CVP)        |

## Bekende Muizenaars
Bekende personen die geboren of woonachtig zijn of waren in Muizen:
- Hans Otten, televisiepresentator.
- Sam Gooris, zanger.
- Staf Van Eyken, bijgenaamd 'De Vampier van Muizen'; hij verkrachtte en wurgde tussen oktober 1971 en maart 1972 verschillende vrouwen.

## Nabijgelegen kernen
Mechelen, Hofstade, Bonheiden, Rijmenam, Hever

title: Muizen (Mechelen)

wikitext:
{{Infobox deelgemeente België
| kaart1=
| naam= Muizen
| provincie=Antwerpen
| gemeente={{BE-vlag|Mechelen}}
| latitudeGraden=51
| latitudeMinuten=00
| latitudeSeconden=38
| longitudeGraden=04
| longitudeMinuten=30
| longitudeSeconden=53
| opp=7,42
| inw=5.442
| datum=1/1/2020
| dichtheid=733
| postcode=2800 en 2812
| niscode= 12025
| nisletter= F
| fusie= 1977
}}
'''Muizen''' is een deelgemeente van de stad [[Mechelen (stad)|Mechelen]] in de [[België|Belgische]] provincie [[Antwerpen (provincie)|Antwerpen]]. Sinds 2014 omvat ze het vroegere gelijknamige [[dorp]] dat een [[Deelgemeente (België)|deelgemeente]] was geworden (postcode 2812) en de stadwaartse strook met het gehuchtje Hanswijk-de-Bercht inclusief de [[Dijle]] ernevens.<ref>{{Citeer web
|url=http://id.erfgoed.net/themas/426
|titel=Leuvensesteenweg (Mechelen) ID: 426
|werk=Inventaris (Geografische thema's)
|uitgever=Onroerend Erfgoed
|accessdate=2019-09-05
}}</ref><ref>{{Citeer web
|url=http://www.mechelen.be/muizen
|titel=Muizen
|uitgever=Stad Mechelen
|accessdate=2019-09-05
}} — zie (vergrootbaar) plannetje</ref> De stad biedt loketdiensten in het Dorpshuis van Muizen.<ref>{{Citeer web
|url=http://www.mechelen.be/afspraak-maken-in-de-dorpshuizen
|titel=Het Huis van de Mechelaar komt naar je toe
|uitgever=Stad Mechelen
|accessdate=2019-09-05
}}</ref>

==Etymologie==
Een eerste etymologische verklaring van de naam Muizen dateert van de 17e eeuw. Ze werd opgesteld door de toenmalige pastoor, Remmerus Valerius. Hij beweerde dat [[Lambertus van Maastricht|Sint-Lambertus]] in 640 in de omliggende regio zou gepreekt hebben. In Muizen had hij een tempel gevonden die was toegewijd aan de negen muzen (kunstgodinnen): [[Kalliope (muze)|Kalliope]], [[Clio (muze)|Clio]], [[Erato (muze)|Erato]], [[Thaleia (mythologie)|Thaleia]], [[Melpomene (muze)|Melpomene]], [[Terpsichore|Terpsicore]], [[Euterpe (muze)|Euterpe]], [[Polyhymnia (muze)|Polyhymnia]] en [[Urania (muze)|Urania]].

Ter verdediging wordt de naam Parnassusberg genoemd. In de Griekse mythologie is de [[Parnassus (gebergte)|Parnassus]] de berg waarop God Apollo het koor der muzen voorzit. De Dijleberg die naar de kerk leidt, werd soms de Parnassusberg genoemd wat op verwantschap zou wijzen. De naam Dijleberg duikt echter reeds op in 1315. Dat Sint-Lambertus hier ooit preekte is correct. Hij was de voorloper van [[Rumoldus van Mechelen|Sint-Rumoldus]] en predikte in [[Zemst]], [[Battel]] en [[Hofstade (Zemst)|Hofstade]].

Een meer wetenschappelijke verklaring is dat ''Muizen'' afgeleid zou zijn van ''musena'', wat ''moeras'' betekent.

==Geschiedenis==
In de 9e eeuw werd de kerk van Muizen door de [[Noormannen]] verwoest.<ref>{{Citeer web |url=https://oar.onroerenderfgoed.be/publicaties/ARBE/3/ARBE003-001.pdf |titel=ARCHAEOLOGIA BELGICA III - DE OUDHEIDKUNDIGE OPGRAVINGEN IN DE St LAMBERTUSKERK TE MUIZEN |auteur=Dr. J. Mertens |datum=1950 |pagina's=pagina 82 |formaat=pdf}}</ref>

De oudste vermelding van Muizen vinden we in de 11e eeuw. Rond 1150 wordt de naam vermeld als Musena. Later komen er andere schrijfwijzen voor zoals Musinis (1267), Musene (1314) en Muysen (1438). Naast Muysen komt eveneens Muysene voor. In 1929 werd de huidige schrijfwijze ingevoerd, bij de aanpassing van de spelling van de gemeentenamen.

Muizen behoorde tot de heerlijkheid Mechelen, een enclave van het [[Prinsbisdom Luik]] binnen het [[Hertogdom Brabant]]. Het dorp werd vanaf de 18e eeuw doorsneden door infrastructuur, namelijk de steenweg van Mechelen op Leuven (1736), het [[Kanaal Leuven-Dijle]] (1750-1752), de spoorlijn Mechelen-Leuven (1837) en het rangeerstation (1880-1882 in Mechelen, 1906-1907 naar Muizen uitgebreid).

Op de [[Ferrariskaarten]] (1777) is Muizen te zien als ''Muysen''. Het telde toen amper vijftien huizen. Weliswaar waren er rond de hoofdweg, buiten de kern, nog zo'n 20-tal boerderijen, waaronder enkele grote.

Muizen vormde tot halverwege de 19de eeuw één gemeente met het naburige Hofstade. In het westen grensde Muizen aan Mechelen, maar reikte tot aan de Vismarkt en de [[IJzerenleen]]. Er is dus een groot stuk verloren gegaan. In die tijd moet Muizen zowat 3 keer zo uitgestrekt geweest zijn als nu. In 1870 werd Hofstade een afzonderlijke gemeente. In 1906 ontdekte men er de [[Karolingische muntschat van Muizen]].

Muizen bleef een zelfstandige gemeente tot einde [[1976]] en maakte tot dan toe deel uit van de provincie [[Brabant (provincie)|Brabant]]. Bij de [[Fusie van Belgische gemeenten|gemeentelijke herindeling]] werd het onderdeel van de stad [[Mechelen (stad)|Mechelen]] en de provincie [[Antwerpen (provincie)|Antwerpen]]

== Geografie ==
Muizen ligt ten zuidoosten van het centrum van Mechelen, langs de [[Dijle]]. Het eertijdse dorp behoort tot wat vroeger de Brabantse [[Kempen (streek)|Kempen]] genoemd werd.

== Bezienswaardigheden ==
[[Bestand:Planckendael - Castle 1.jpg|thumb|[[Kasteel Planckendael]]]]
* De [[ZOO Planckendael]], een 46 hectare grote [[dierentuin]]
* Het [[Kasteel Planckendael]]
* De [[Oude Sint-Lambertuskerk]]
* De [[Sint-Lambertuskerk (Muizen)|Sint-Lambertuskerk]]
* De [[Sint-Albertuskerk (Muizen)|Sint-Albertuskerk]]
* De [[Onze-Lieve-Vrouw van de Muizenhoekkapel]]
* Het Landhuis [[Muysenhuys]]

==Natuur en landschap==
Muizen ligt aan de [[Dijle]] en wordt doorsneden door het [[Kanaal Leuven-Dijle]]. In het zuiden vindt men de [[Barebeek]] die in noordoostelijke richting naar de Dijle stroomt.

Muizen wordt doorsneden door infrastructuur zoals spoorwegen en de [[N26 (België)|N26]].

Natuurgebieden zijn het [[Mechels Broek]], de [[Barebeekvallei]], het [[ZOO Planckendael|Domein Planckendael]] en het [[Parkgebied langs de Dijle]].

==Demografische ontwikkeling==

<timeline>
Colors=
 id:a value:gray(0.9)
 id:b value:gray(0.7)
 id:c value:rgb(1,1,1)
 id:d value:rgb(0.7,0.8,0.9)
 id:e value:rgb(0.6,0.7,0.8)

ImageSize = width:600 height:373
PlotArea = left:50 bottom:30 top:30 right:30
DateFormat = x.y
Period = from:0 till:5000
TimeAxis = orientation:vertical
AlignBars = justify
ScaleMajor = gridcolor:b increment:500 start:0
ScaleMinor = gridcolor:a increment:250 start:0
BackgroundColors = canvas:c

BarData=
 bar:1806 text:1806
 bar:1816 text:1816
 bar:1831 text:1831
 bar:1846 text:1846
 bar:1856 text:1856
 bar:1866 text:1866
 bar:1880 text:1880
 bar:1890 text:1890
 bar:1900 text:1900
 bar:1910 text:1910
 bar:1920 text:1920
 bar:1930 text:1930
 bar:1947 text:1947
 bar:1961 text:1961
 bar:1970 text:1970
 bar:1976 text:1976

PlotData=
 color:d width:20 align:left
 bar:1806 from:0 till: 1258
 bar:1816 from:0 till: 1346
 bar:1831 from:0 till: 1614
 bar:1846 from:0 till: 1919
 bar:1856 from:0 till: 1944
 bar:1866 from:0 till: 2116
 bar:1880 from:0 till: 1549
 bar:1890 from:0 till: 2243
 bar:1900 from:0 till: 2968
 bar:1910 from:0 till: 3316
 bar:1920 from:0 till: 3361
 bar:1930 from:0 till: 3597
 bar:1947 from:0 till: 3836
 bar:1961 from:0 till: 4358
 bar:1970 from:0 till: 4751
 bar:1976 from:0 till: 4654

PlotData=
 bar:1806 at: 1258 fontsize:S text: 1.258 shift:(-10,5)
 bar:1816 at: 1346 fontsize:S text: 1.346 shift:(-10,5)
 bar:1831 at: 1614 fontsize:S text: 1.614 shift:(-10,5)
 bar:1846 at: 1919 fontsize:S text: 1.919 shift:(-10,5)
 bar:1856 at: 1944 fontsize:S text: 1.944 shift:(-10,5)
 bar:1866 at: 2116 fontsize:S text: 2.116 shift:(-10,5)
 bar:1880 at: 1549 fontsize:S text: 1.549 shift:(-10,5)
 bar:1890 at: 2243 fontsize:S text: 2.243 shift:(-10,5)
 bar:1900 at: 2968 fontsize:S text: 2.968 shift:(-10,5)
 bar:1910 at: 3316 fontsize:S text: 3.316 shift:(-10,5)
 bar:1920 at: 3361 fontsize:S text: 3.361 shift:(-10,5)
 bar:1930 at: 3597 fontsize:S text: 3.597 shift:(-10,5)
 bar:1947 at: 3836 fontsize:S text: 3.836 shift:(-10,5)
 bar:1961 at: 4358 fontsize:S text: 4.358 shift:(-10,5)
 bar:1970 at: 4751 fontsize:S text: 4.751 shift:(-10,5)
 bar:1976 at: 4654 fontsize:S text: 4.654 shift:(-10,5)

</timeline>
{{Clearleft}}
*Bronnen:NIS, Opm:1806 tot en met 1970=volkstellingen; 1976 = inwoneraantal op 31 december

== Politiek ==
=== Geschiedenis ===
==== Voormalige burgemeesters ====
{| class="wikitable"
! ! style="text-align:left;" colspan=2| Tijdspanne !! Burgemeester
|-
|
|(1816)
|Joseph Charles Nelis
|-
|
|(1854)
|Alexander Eugenius Bosquet
|-
|
|(1923)
|Jaak Eduard Horckmans
|-
| || ? - 1938 || [[Ferdinand De Bruecker]]
|-
| style="width: 3px" bgcolor=red | || 1938 - 1939 || [[Willem Willems (politicus)|Willem Willems]] ([[Belgische Werkliedenpartij|BWP]])
|-
||| 1939 - 1945|| Frans Jozef Van Reydt
|-
| style="width: 3px" bgcolor=red | || 1945 - 1958 || Willem Willems ([[Belgische Socialistische Partij|BSP]])
|-
| || 1958 - 1964 || [[Jan Baptist Van Langendonck]]
|-
| style="width: 3px" bgcolor=orange | || 1964 - 1976 || [[Albert Ribbens]] ([[Christelijke Volkspartij (België)|CVP]])
|}

== Bekende Muizenaars ==
Bekende personen die geboren of woonachtig zijn of waren in Muizen:

* [[Hans Otten]], televisiepresentator.
* [[Sam Gooris]], zanger.
* [[Staf Van Eyken]], bijgenaamd 'De [[Vampier van Muizen]]'; hij verkrachtte en wurgde tussen oktober 1971 en maart 1972 verschillende vrouwen.

== Nabijgelegen kernen ==
[[Mechelen (stad)|Mechelen]], [[Hofstade (Zemst)|Hofstade]], [[Bonheiden]], [[Rijmenam]], [[Hever (Boortmeerbeek)|Hever]]

== Externe links ==
* [http://mechelen.mapt.be/wiki/Muizen Over Muizen op de website van Mechelen Mapt]
* [https://inventaris.onroerenderfgoed.be/themas/13500 Inventaris Onroerend Erfgoed]

== Referenties ==
{{References}}

{{Commonscat}}
{{Navigatie gemeente Mechelen}}
{{Coor title dms|51|0|38|N|4|30|53|E|type:city(5000)_region:BE}}

[[Categorie:Plaats in Antwerpen (provincie)]]
[[Categorie:Wijk in Mechelen]]
[[Categorie:Muizen]]

title: Situering

Gewest: Vlaanderen

Provincie: Antwerpen

Gemeente: Mechelen

Coördinaten: 51° 1′ NB, 04° 31′ OL

title: Algemeen

title: Overig

title: Detailkaart

Detailkaart: Muizen (Antwerpen) · Muizen

Portaal: België


text:
# Station Jamielnik
Station Jamielnik is een spoorwegstation in de Poolse plaats Jamielnik.

wikiname: nlwiki

title: Station Jamielnik

in_language: nl

wikitext:
{{Infobox spoorwegstation Polen
| naam             = Jamielnik
| afbeelding       = JAMIELNIK - STACJA KOLEJOWA 07.jpg
| onderschrift     =
| plaats           = [[Jamielnik]]
| stationscode     =
| opening          =
| sluiting         =
| heropening       =
| perronsporen     = 3
| perrons          = 2
| lijnen           = Lijn [[Spoorlijn 353 (Polen)|353 Poznań Wschód-Žielieznodorožnyj]]
| exploitant       =
| aantalreizigers  =
| volgend station  =
| vorig station    =
| positiekaartnaam = Polen
| lat_deg          = 53
| lat_min          = 31
| lat_sec          = 47
| lon_deg          = 19
| lon_min          = 30
| lon_sec          = 11
}}
'''Station Jamielnik''' is een [[spoorwegstation]] in de [[Polen|Poolse]] plaats [[Jamielnik]].

{{Beginnetje|openbaar vervoer|2=2011|3=07|4=02}}

[[Categorie:Spoorwegstation in Ermland-Mazurië|Jamielnik]]

title: Jamielnik

Plaats: Jamielnik

Lijn(en): Lijn 353 Poznań Wschód-Žielieznodorožnyj

title: Locatie

Locatie: Station Jamielnik (Polen) · Station Jamielnik

Portaal: Openbaar vervoer · Polen


text:
# Grand Prix-wegrace van Imola
De Grand Prix van Imola voor motorfietsen was een motorsportrace, die tussen 1996 en 1999 werd verreden en meetelde voor het wereldkampioenschap wegrace. Het evenement vond plaats op het Autodromo Enzo e Dino Ferrari.
Mick Doohan is met drie overwinningen de recordhouder van deze Grand Prix, gevolgd door Valentino Rossi met twee overwinningen.
- Autodromo Enzo e Dino Ferrari

## Statistiek
| Editie | Seizoen | Circuit | Klasse | Winnaar                   | Tweede                    | Derde                    | Poleposition               | Snelste ronde               |
| ------ | ------- | ------- | ------ | ------------------------- | ------------------------- | ------------------------ | -------------------------- | --------------------------- |
| 1      | 1996    | Imola   | 125 cc | Masaki Tokudome (Aprilia) | Emilio Alzamora (Honda)   | Jorge Martínez (Aprilia) | Jorge Martínez (Aprilia)   | Valentino Rossi (Aprilia)   |
| 1      | 1996    | Imola   | 250 cc | Ralf Waldmann (Honda)     | Olivier Jacque (Honda)    | Tohru Ukawa (Honda)      | Max Biaggi (Aprilia)       | Ralf Waldmann (Honda)       |
| 1      | 1996    | Imola   | 500 cc | Mick Doohan (Honda)       | Àlex Crivillé (Honda)     | Tadayuki Okada ((Honda)  | Mick Doohan (Honda)        | Àlex Crivillé (Honda)       |
|        |         |         |        |                           |                           |                          |                            |                             |
| 2      | 1997    | Imola   | 125 cc | Valentino Rossi (Aprilia) | Tomomi Manako (Honda)     | Kazuto Sakata (Aprilia)  | Valentino Rossi (Aprilia)  | Valentino Rossi (Aprilia)   |
| 2      | 1997    | Imola   | 250 cc | Max Biaggi (Honda)        | Olivier Jacque (Honda)    | Tohru Ukawa (Honda)      | Olivier Jacque (Honda)     | Tetsuya Harada (Aprilia)    |
| 2      | 1997    | Imola   | 500 cc | Mick Doohan (Honda)       | Nobuatsu Aoki (Honda)     | Takuma Aoki (Honda)      | Mick Doohan (Honda)        | Mick Doohan (Honda)         |
|        |         |         |        |                           |                           |                          |                            |                             |
| 3      | 1998    | Imola   | 125 cc | Tomomi Manako (Honda)     | Marco Melandri (Honda)    | Masao Azuma (Honda)      | Marco Melandri (Honda)     | Tomomi Manako (Honda)       |
| 3      | 1998    | Imola   | 250 cc | Valentino Rossi (Aprilia) | Loris Capirossi (Aprilia) | Stefano Perugini (Honda) | Tetsuya Harada (Aprilia)   | Tetsuya Harada (Aprilia)    |
| 3      | 1998    | Imola   | 500 cc | Mick Doohan (Honda)       | Àlex Crivillé (Honda)     | Max Biaggi (Honda)       | Jean-Michel Bayle (Yamaha) | Max Biaggi (Honda)          |
|        |         |         |        |                           |                           |                          |                            |                             |
| 4      | 1999    | Imola   | 125 cc | Marco Melandri (Honda)    | Simone Sanna (Honda)      | Arnaud Vincent (Aprilia) | Marco Melandri (Honda)     | Roberto Locatelli (Aprilia) |
| 4      | 1999    | Imola   | 250 cc | Loris Capirossi (Honda)   | Valentino Rossi (Aprilia) | Olivier Jacque (Yamaha)  | Olivier Jacque (Yamaha)    | Stefano Perugini (Honda)    |
| 4      | 1999    | Imola   | 500 cc | Àlex Crivillé (Honda)     | Alex Barros (Honda)       | Max Biaggi (Yamaha)      | Àlex Crivillé (Honda)      | Alex Barros (Honda)         |

## Noot
1. ↑  Officieel vond er geen telling plaats

1996 · 1997 · 1998 · 1999

title: Grand Prix-wegrace van Imola

wikitext:
De '''Grand Prix van Imola''' voor [[motorfietsen]] was een [[motorsport]]race, die tussen [[Wereldkampioenschap wegrace 1996|1996]] en [[Wereldkampioenschap wegrace 1999|1999]] werd verreden en meetelde voor het [[wereldkampioenschap wegrace]]. Het evenement vond plaats op het [[Autodromo Enzo e Dino Ferrari]].

[[Michael Doohan|Mick Doohan]] is met drie overwinningen de recordhouder van deze Grand Prix, gevolgd door [[Valentino Rossi]] met twee overwinningen.

<gallery>
Bestand:Imola.svg|[[Autodromo Enzo e Dino Ferrari]]
</gallery>

== Statistiek ==
{| class="wikitable" style="font-size:85%;"
|-
! Editie<ref>Officieel vond er geen telling plaats</ref> !! Seizoen !! Circuit !! Klasse !! Winnaar !! Tweede !! Derde !! [[Poleposition]] !! Snelste ronde
|-
! rowspan="3" | [[Grand Prix-wegrace van Imola 1996|1]]
| rowspan="3" | [[Wereldkampioenschap wegrace 1996|1996]] || rowspan="3" align="center" | [[Autodromo Enzo e Dino Ferrari|Imola]]
| [[Moto3|125 cc]]
| {{JP-VLAG}} [[Masaki Tokudome]] ([[Aprilia (motorfietsmerk)|Aprilia]])
| {{ES-VLAG}} [[Emilio Alzamora]] ([[Honda (motorfiets)|Honda]])
| {{ES-VLAG}} [[Jorge Martínez (motorcoureur)|Jorge Martínez]] ([[Aprilia (motorfietsmerk)|Aprilia]])
| {{ES-VLAG}} [[Jorge Martínez (motorcoureur)|Jorge Martínez]] ([[Aprilia (motorfietsmerk)|Aprilia]])
| {{IT-VLAG}} [[Valentino Rossi]] ([[Aprilia (motorfietsmerk)|Aprilia]])
|-
| [[Moto2|250 cc]]
| {{DE-VLAG}} [[Ralf Waldmann]] ([[Honda (motorfiets)|Honda]])
| {{FR-VLAG}} [[Olivier Jacque]] ([[Honda (motorfiets)|Honda]])
| {{JP-VLAG}} [[Tohru Ukawa]] ([[Honda (motorfiets)|Honda]])
| {{IT-VLAG}} [[Max Biaggi]] ([[Aprilia (motorfietsmerk)|Aprilia]])
| {{DE-VLAG}} [[Ralf Waldmann]] ([[Honda (motorfiets)|Honda]])
|-
| [[MotoGP|500 cc]]
| {{AU-VLAG}} [[Michael Doohan|Mick Doohan]] ([[Honda (motorfiets)|Honda]])
| {{ES-VLAG}} [[Àlex Crivillé]] ([[Honda (motorfiets)|Honda]])
| {{JP-VLAG}} [[Tadayuki Okada]] (([[Honda (motorfiets)|Honda]])
| {{AU-VLAG}} [[Michael Doohan|Mick Doohan]] ([[Honda (motorfiets)|Honda]])
| {{ES-VLAG}} [[Àlex Crivillé]] ([[Honda (motorfiets)|Honda]])
|-
! colspan="9" style="height:8px; background:#ddd;" |
|-
! rowspan="3" | [[Grand Prix-wegrace van Imola 1997|2]]
| rowspan="3" | [[Wereldkampioenschap wegrace 1997|1997]] || rowspan="3" align="center" | [[Autodromo Enzo e Dino Ferrari|Imola]]
| [[Moto3|125 cc]]
| {{IT-VLAG}} [[Valentino Rossi]] ([[Aprilia (motorfietsmerk)|Aprilia]])
| {{JP-VLAG}} [[Tomomi Manako]] ([[Honda (motorfiets)|Honda]])
| {{JP-VLAG}} [[Kazuto Sakata]] ([[Aprilia (motorfietsmerk)|Aprilia]])
| {{IT-VLAG}} [[Valentino Rossi]] ([[Aprilia (motorfietsmerk)|Aprilia]])
| {{IT-VLAG}} [[Valentino Rossi]] ([[Aprilia (motorfietsmerk)|Aprilia]])
|-
| [[Moto2|250 cc]]
| {{IT-VLAG}} [[Max Biaggi]] ([[Honda (motorfiets)|Honda]])
| {{FR-VLAG}} [[Olivier Jacque]] ([[Honda (motorfiets)|Honda]])
| {{JP-VLAG}} [[Tohru Ukawa]] ([[Honda (motorfiets)|Honda]])
| {{FR-VLAG}} [[Olivier Jacque]] ([[Honda (motorfiets)|Honda]])
| {{JP-VLAG}} [[Tetsuya Harada]] ([[Aprilia (motorfietsmerk)|Aprilia]])
|-
| [[MotoGP|500 cc]]
| {{AU-VLAG}} [[Michael Doohan|Mick Doohan]] ([[Honda (motorfiets)|Honda]])
| {{JP-VLAG}} [[Nobuatsu Aoki]] ([[Honda (motorfiets)|Honda]])
| {{JP-VLAG}} [[Takuma Aoki]] ([[Honda (motorfiets)|Honda]])
| {{AU-VLAG}} [[Michael Doohan|Mick Doohan]] ([[Honda (motorfiets)|Honda]])
| {{AU-VLAG}} [[Michael Doohan|Mick Doohan]] ([[Honda (motorfiets)|Honda]])
|-
! colspan="9" style="height:8px; background:#ddd;" |
|-
! rowspan="3" | [[Grand Prix-wegrace van Imola 1998|3]]
| rowspan="3" | [[Wereldkampioenschap wegrace 1998|1998]] || rowspan="3" align="center" | [[Autodromo Enzo e Dino Ferrari|Imola]]
| [[Moto3|125 cc]]
| {{JP-VLAG}} [[Tomomi Manako]] ([[Honda (motorfiets)|Honda]])
| {{IT-VLAG}} [[Marco Melandri]] ([[Honda (motorfiets)|Honda]])
| {{JP-VLAG}} [[Masao Azuma]] ([[Honda (motorfiets)|Honda]])
| {{IT-VLAG}} [[Marco Melandri]] ([[Honda (motorfiets)|Honda]])
| {{JP-VLAG}} [[Tomomi Manako]] ([[Honda (motorfiets)|Honda]])
|-
| [[Moto2|250 cc]]
| {{IT-VLAG}} [[Valentino Rossi]] ([[Aprilia (motorfietsmerk)|Aprilia]])
| {{IT-VLAG}} [[Loris Capirossi]] ([[Aprilia (motorfietsmerk)|Aprilia]])
| {{IT-VLAG}} [[Stefano Perugini]] ([[Honda (motorfiets)|Honda]])
| {{JP-VLAG}} [[Tetsuya Harada]] ([[Aprilia (motorfietsmerk)|Aprilia]])
| {{JP-VLAG}} [[Tetsuya Harada]] ([[Aprilia (motorfietsmerk)|Aprilia]])
|-
| [[MotoGP|500 cc]]
| {{AU-VLAG}} [[Michael Doohan|Mick Doohan]] ([[Honda (motorfiets)|Honda]])
| {{ES-VLAG}} [[Àlex Crivillé]] ([[Honda (motorfiets)|Honda]])
| {{IT-VLAG}} [[Max Biaggi]] ([[Honda (motorfiets)|Honda]])
| {{FR-VLAG}} [[Jean-Michel Bayle]] ([[Yamaha Motor Company|Yamaha]])
| {{IT-VLAG}} [[Max Biaggi]] ([[Honda (motorfiets)|Honda]])
|-
! colspan="9" style="height:8px; background:#ddd;" |
|-
! rowspan="3" | [[Grand Prix-wegrace van Imola 1999|4]]
| rowspan="3" | [[Wereldkampioenschap wegrace 1999|1999]] || rowspan="3" align="center" | [[Autodromo Enzo e Dino Ferrari|Imola]]
| [[Moto3|125 cc]]
| {{IT-VLAG}} [[Marco Melandri]] ([[Honda (motorfiets)|Honda]])
| {{IT-VLAG}} [[Simone Sanna]] ([[Honda (motorfiets)|Honda]])
| {{FR-VLAG}} [[Arnaud Vincent]] ([[Aprilia (motorfietsmerk)|Aprilia]])
| {{IT-VLAG}} [[Marco Melandri]] ([[Honda (motorfiets)|Honda]])
| {{IT-VLAG}} [[Roberto Locatelli]] ([[Aprilia (motorfietsmerk)|Aprilia]])
|-
| [[Moto2|250 cc]]
| {{IT-VLAG}} [[Loris Capirossi]] ([[Honda (motorfiets)|Honda]])
| {{IT-VLAG}} [[Valentino Rossi]] ([[Aprilia (motorfietsmerk)|Aprilia]])
| {{FR-VLAG}} [[Olivier Jacque]] ([[Yamaha Motor Company|Yamaha]])
| {{FR-VLAG}} [[Olivier Jacque]] ([[Yamaha Motor Company|Yamaha]])
| {{IT-VLAG}} [[Stefano Perugini]] ([[Honda (motorfiets)|Honda]])
|-
| [[MotoGP|500 cc]]
| {{ES-VLAG}} [[Àlex Crivillé]] ([[Honda (motorfiets)|Honda]])
| {{BR-VLAG}} [[Alex Barros]] ([[Honda (motorfiets)|Honda]])
| {{IT-VLAG}} [[Max Biaggi]] ([[Yamaha Motor Company|Yamaha]])
| {{ES-VLAG}} [[Àlex Crivillé]] ([[Honda (motorfiets)|Honda]])
| {{BR-VLAG}} [[Alex Barros]] ([[Honda (motorfiets)|Honda]])
|}

==Noot==
{{references}}

{{Navigatie Grand Prix-wegrace van Imola}}
{{Navigatie Grands Prix wereldkampioenschap wegrace}}

[[Categorie:Grand Prix-wegrace van Imola| ]]


text:
# Bomaanslag in Oklahoma City op 19 april 1995
Bij de bomaanslag in Oklahoma City van 19 april 1995 vielen 168 doden en 800 gewonden toen het Alfred P. Murrah Federal Building getroffen werd door een autobom, geplaatst door ex-soldaat Timothy McVeigh. Tot 11 september 2001 was het de grootste terroristische aanslag binnen de landsgrenzen van de Verenigde Staten.
Negentig minuten na de aanslag werd bij toeval de 27-jarige hoofdschuldige McVeigh aangehouden op de snelweg omdat hij zonder een kentekenplaat reed. Een paar dagen na de aanslag werden McVeigh en Terry Nichols gearresteerd voor hun betrokkenheid bij de aanslag.
Onderzoekers kwamen erachter dat zij beiden sympathisanten waren van een anti-regeringsbeweging en dat hun motief was wraak te nemen op de overheid vanwege twee gebeurtenissen in de jaren negentig. In 1992 vond er een conflict plaats met de blanke separatist Randy Weaver. Weaver moest voor de rechter komen omdat hij een geweer met een afgezaagde loop bezat, maar hij kwam niet opdagen. De FBI werd wantrouwig en omsingelde zijn huis, wat leidde tot een schietpartij, waarbij Weavers vrouw en zoon omkwamen. In 1993 mislukte een inval van de FBI bij de Branch Davidians, een sekte, waarbij circa tachtig leden aan de kant van de sekte om het leven kwamen.
McVeigh werd ter dood veroordeeld en geëxecuteerd door een dodelijke injectie op 11 juni 2001. Nichols werd veroordeeld tot levenslange gevangenisstraf. Een derde verdachte betrokkene, Michael Fortier, werd veroordeeld tot een gevangenisstraf van 12 jaar en een boete van $200.000 omdat hij de Amerikaanse overheid niet waarschuwde. Net als bij andere grote aanslagen doen ook hier complottheorieën de ronde.
Als gevolg van de aanslag liet de Amerikaanse regering de beveiliging van alle federale gebouwen verhogen door onder andere paaltjes neer te zetten. Op 19 april 2000 werd op de plaats van het Murrah-gebouw een monument onthuld ter nagedachtenis aan de slachtoffers.

## De aanslag
Op 15 april 1995 huurde Timothy McVeigh een truck bij het autoverhuurbedrijf Ryder in Junction City in Kansas, onder de naam Robert D. Kling. Op 16 april reed hij met die truck naar Oklahoma City samen met Terry Nichols. Vlak bij het Murrah-gebouw parkeerde hij een vluchtauto. Vervolgens reden McVeigh en Terry Nichols terug naar Kansas. In de dagen erop laadden ze in totaal 2300 kilogram materialen in de truck, onder andere ruim 50 kilogram ammoniumnitraat en 200 liter nitromethaan, grotendeels relatief makkelijk verkrijgbare materialen. Vervolgens reden de twee naar Geary County State Lake, waar ze de chemicaliën mengden tot ANNM met behulp van plastic emmers en een weegschaal. Vervolgens bevestigde McVeigh een dubbele ontsteking en nog enkele extra explosieven voor het geval dat de andere explosieven in het laadruim zouden weigeren. Na het in orde brengen van de bom scheidden de wegen van de twee mannen zich, Nichols ging naar Herington en McVeigh reed met de truck naar Oklahoma City.
Bij zonsopgang van 19 april kwam McVeigh aan bij het Murrah-gebouw. Hij had op dat moment een T-shirt aan met de tekst "The tree of liberty must be refreshed time to time with the blood of patriots and tyrants" ("De boom van de vrijheid moet nu eenmaal zo nu en dan worden ververst met het bloed van patriotten en tirannen"). Om 8.57 uur, toen hij vlak bij het gebouw was, ontstak McVeigh de eerste ontsteking (5 minuten voordat hij zou ontploffen). Drie minuten later ontstak hij de tweede ontsteking (die na twee minuten zou ontploffen). Vervolgens parkeerde hij de truck bij het laadcentrum van het gebouw en liep hij naar zijn vluchtauto waarmee hij wegreed.
Om 9:02 Central Standard Time ontplofte het busje aan de noordzijde van het negen verdiepingen hoge Alfred P. Murrah-gebouw. Door de ontploffing werd direct een derde van het gebouw weggevaagd en ontstond er een negen meter breed en 2,4 meter diep gat op de plaats waar de explosies plaatsvonden. 324 gebouwen en 86 auto's in de buurt van de explosies raakten beschadigd of werden vernietigd. Daarnaast braken van 258 gebouwen in de omtrek de ruiten. Door het rondvliegende glas kwamen meerdere mensen om. De vernietiging van het gebouw had als gevolg dat honderden mensen hun huizen verloren en meerdere kantoren moesten sluiten.
Het effect van de explosies stond gelijk aan 1814 kg TNT-equivalent en was tot 89 kilometer ver te horen. Seismografen in het Omniplex Museum in Oklahoma City registreerden een schok van 3,0 op de schaal van Richter.
Binnen negentig minuten na de aanslag werd McVeigh gearresteerd. Hij reed via de Interstate 35 weg uit Oklahoma, maar werd aangehouden omdat zijn Mercury Marquis geen kentekenplaat had. Hij werd daar vervolgens gearresteerd omdat hij een wapen in de auto had verborgen. Via het identificatienummer van een aandrijfas van het gehuurde busje werd McVeigh uiteindelijk gekoppeld aan de aanslag in Oklahoma. Nog voordat hij vrijgelaten zou worden voor het wapen dat hij bij zich had werd hij door federale agenten opgepikt voor het onderzoek.
Twee dagen na de aanslag gaf Nichols zich aan bij de FBI. Na een negen uur durende ondervraging werd hij in hechtenis genomen tot de rechtszaken zouden beginnen.
Aan het einde van de dag van de aanslag werd bevestigd dat er twintig doden waren gevallen, onder wie zes kinderen en dat er meer dan honderd gewonden waren. Pas later na de aanslag werd bekend dat er 168 dodelijke slachtoffers waren gevallen. Later werd een ongeïdentificeerd been van een mogelijk 169ste overleden persoon gevonden.
Van de 168 slachtoffers vielen er 163 in het Murrah-gebouw zelf, één vrouw werd gedood op straat, iemand anders werd gedood in een parkeergarage, een man en een vrouw stierven in het Oklahoma Water Resources-gebouw en een reddingswerker stierf nadat er brokstukken op haar hoofd vielen.
De overledenen waren in de leeftijd van drie maanden tot 73 jaar, waaronder ook drie zwangere vrouwen. 19 van de overleden slachtoffers waren kinderen. De verwondingen van de 853 gewonden varieerden van schaafwonden tot brandwonden en botbreuken. 24 personen, onder wie 16 specialisten, moesten de lichamen identificeren met behulp van DNA- en oogscans.

## Na de aanslag
Om 9:03:25 kwam het eerste telefoontje binnen bij de Emergency Medical Services Authority. In totaal werd vanwege de aanslag 1800 keer de politie gebeld. Omdat de klap van de explosie zo luid was dat het in de wijde omtrek te horen was, waren de politie, de brandweer en medici al op weg naar de plaats van ontploffing. Binnen 23 minuten na de gebeurtenis was er een groot tijdelijk centrum opgezet waarvanuit alle reddingsoperaties werden geregeld. In het eerste half uur werden er vijftig mensen gered uit het grotendeels ingestorte gebouw. Aan het einde van de dag waren er bijna 300 gewonden ondergebracht in diverse ziekenhuizen in de regio.
Om 10.28 uur werd er een object gevonden waarvan werd aangenomen dat het een tweede bom was. Ongeveer 45 minuten later werd ontdekt dat het geen bom was, waarna de reddingswerkzaamheden werden hervat. Rond zeven uur 's avonds werd de laatste overlevende onder het puin uitgehaald, een 15-jarig meisje. Zij bevond zich geheel onder het ingestorte gebouw. In de dagen na de explosie hielpen in totaal meer dan 12.000 mensen mee rond de gebeurtenissen die plaatsvonden. De organisatie FEMA zette onder andere een team van 665 reddingswerkers in om reddingsoperaties en onderzoek te doen. Om alle slachtoffers onder het puin vandaan te halen werd er tussen de 100 en de 350 ton afval verwijderd van de plaats tot 29 april. Er werden 24 reddingshonden ingezet om overlevenden en slachtoffers te zoeken.
Vele particulieren hielpen de reddingswerkers bij hun taak door kruiwagens, flessen water en helmen aan te bieden. De "Oklahoma Restaurant Association" droeg zijn steentje bij door bijna 20.000 maaltijden aan te bieden aan de reddingswerkers in de dagen na de ramp.
Op 4 mei om 23.50 uur werden de reddingswerkzaamheden gestaakt. Alle lichamen op drie na waren op dat moment teruggevonden. Men was van plan om het gebouw vervolgens geheel op te blazen in verband met de veiligheid. McVeighs advocaat vroeg om uitstel, maar het gebouw werd alsnog opgeblazen op 23 mei om 7.01 uur 's ochtends. In de dagen erna werd er voor 800 ton aan puin van de plaats waar ooit het gebouw stond weggetransporteerd. Een klein gedeelte van het puin werd gebruikt als bewijs bij de rechtszaken tegen de betrokkenen, verkocht aan personen, gedoneerd aan lokale scholen of gebruikt voor de herdenkingsplaats.
Om 9.45 uur 's ochtends kondigde gouverneur Frank Keating de noodtoestand af. Keating gaf de opdracht aan iedere werkgever dat zij hun werknemers moesten vrijwaren van hun verplichtingen, wanneer zij geen noodzakelijk werk hoefden te verrichten. President Bill Clinton werd rond 10.00 's ochtends op de hoogte gesteld van de gebeurtenis. Op dat moment had hij een ontmoeting met de Turkse premier Tansu Ciller op het Witte Huis. Rond 16.00 uur hield Clinton een toespraak: "De bomontploffing in Oklahoma City was een aanval op onschuldige kinderen en weerloze burgers. Het was een lafhartige en duivelse daad. De Verenigde Staten zullen dit niet tolereren en zullen niet toestaan dat inwoners van dit land geïntimideerd worden door duivelse lafaards".
Hoewel de overheid nooit financieel heeft bijgedragen aan de reddingswerkzaamheden bij de explosie werd wel het Murrah-fonds opgericht. Diverse landelijke overheidsinstellingen brachten in totaal 300.000 dollar bij elkaar voor dat fonds. Particulieren hebben ook in totaal 15 miljoen dollar bijgedragen, bedoeld voor de reddingswerkzaamheden en als compensatie voor de slachtoffers. Een speciaal comité, voorgezeten door Daniel J Kurtenbach, bood ook financiële compensatie aan de overlevenden.

### Kinderen
De media schonken veel aandacht aan het feit dat veel (negentien) kinderen stierven als gevolg van de aanslag. Een foto van brandweerman Chris Fields met een bloedend zwaargewond kind, dat later stierf in een ziekenhuis, werd het symbool van de aanslag. Na een onderzoek bleek dat veel kinderen die beelden van de kinderslachtoffers zagen, leden aan een posttraumatische stressstoornis.
President Clinton en zijn vrouw Hillary lieten hun zorgen blijken over hoe kinderen reageerden op de aanslag. Clinton en zijn vrouw wilden graag dat hulpverleners contact zouden opnemen met specialisten over hoe nu te praten met kinderen over de aanslag. Drie dagen na de aanslag hield Clinton opnieuw een toespraak, waarin hij zei: "Ik wil niet dat onze kinderen afschuwelijke dingen gaan geloven over het leven en de toekomst... de meeste volwassenen zijn goede mensen die onze kinderen willen beschermen in hun kinderjaren en we zullen hierdoorheen bijten". Op de zondag na de aanslag, 23 april, hielden de Clintons een bijeenkomst voor alle kinderen van de medewerkers die werkten bij overheidsinstanties gevestigd in het Murrah-gebouw. In een rechtstreekse radio- en televisie-uitzending uitten Clinton en zijn vrouw ondertussen hun bezorgdheid.

### Media
Honderden nieuwsploegwagens en journalisten waren aanwezig op de plaats van de aanslag om verslag te doen. Vrijwel onmiddellijk werd in de media gemeld dat de aanslag precies twee jaar na de inval van de FBI bij de Branch Davidians plaatsvond. Later zou blijken dat een van de daders, Timothy McVeigh, de aanslag pleegde met als reden onder andere het optreden van de overheidsinstanties bij die inval.
Veel nieuwsploegen brachten het bericht dat de aanslag mogelijk was gepleegd door islamitische terroristen. Als gevolg daarvan zouden diverse moslims en personen van Arabische afkomst aangevallen zijn.
Al snel na de aanslag verplaatste de media-aandacht zich van de reddingswerkzaamheden naar de verdachten, Timothy McVeigh en Terry Nichols, en de zoektocht naar een persoon die werd gezien samen met McVeigh maar nog niet geïdentificeerd was. In de pers werd hij aangeduid met de naam John Doe 2.

## Processen
De FBI leidde het officiële onderzoek naar de aanslag, onder de naam "OKBOMB". Het was de grootste zaak in de geschiedenis. FBI-agenten namen tijdens het onderzoek in totaal 28.000 interviews af. Er werd voor bijna een half miljard aan bewijsstukken verzameld. Al het bewijsmateriaal woog ongeveer 3,5 ton. Het totale onderzoek leidde uiteindelijk tot drie rechtszaken, waarin in elke rechtszaak McVeigh, Nichols of Fortier centraal stonden.

### Timothy McVeigh
De Verenigde Staten werden in de rechtszaak vertegenwoordigd door een groep procureurs, onder leiding van Joseph Hartzler. Volgens Hartzler had McVeigh een grote haat tegen de regering, wat begon toen hij bij het Amerikaanse leger zat. Zijn haat tegen de regering nam nog verder toe toen de belastingen alsmaar werden verhoogd en hij hoorde van het optreden van de FBI bij de gebeurtenissen met Randy Weaver en de mislukte inval van de FBI bij de Branch Davidians. De procureurs benoemden 137 getuigen, onder wie Michael Fortier, de vrouw van Fortier genaamd Lori, en McVeighs zus Jennifer McVeigh. Zij konden bevestigen dat McVeigh inderdaad een grote haat had tegen de regering en dat hij er graag actie tegen wilde ondernemen. Michael Fortier en zijn vrouw bevestigden dat McVeigh hen zijn plannen had verteld over een bomaanslag op het Alfred P. Murrah-gebouw.
Tijdens de rechtszaak werd de zaak verplaatst van Oklahoma City naar Denver.
De verdediging van McVeigh werd gedaan door zes advocaten geleid door Stephen Jones. Volgens onderzoeker Douglas Linder wilde McVeigh dat Jones zijn daad zou neerzetten als "onvermijdelijke verdediging" tegen de regering, omdat hij in "dreigend gevaar" zou verkeren vanwege de regering; McVeigh pleegde de aanslag om toekomstige "misdaden" van de regering te voorkomen, zoals de incidenten met Randy Weaver en de Branch Davidians. Jones besloot de verdediging echter over een andere boeg te gooien. Jones voerde als verdediging dat McVeigh veel minder verantwoordelijkheid had voor zijn daad en dat hij slechts een schakel was uit een veel grotere groep mensen, een complot, achter de aanslag. Een slim in elkaar gezet complot zou er voor hebben gezorgd dat McVeigh nu als dader werd gezien en de rest vrijuit ging. Rechter Richard Matsch oordeelde nadat hij van de verklaring over het complot hoorde dat dat te onaannemelijk zou zijn. Jones zei later ook nog dat hij zich afvroeg of een bom van dergelijke omvang wel door twee personen gemaakt kon worden en hoe het kan dat niemand McVeigh had gezien bij de plaats delict. Tevens vroeg hij zich af waarom het onderzoek naar de bomexplosie slechts twee weken duurde.
Volgens Linder was er ook nog overtuigender bewijs voor McVeigh. Getuige Dr. Frederic Whitehurst zei dat het onderzoek van de FBI slecht was uitgevoerd en dat er slordig met het bewijsmateriaal was omgegaan. De onderzoektechnieken die de FBI gebruikt zouden het bewijsmateriaal kunnen vervuilen waardoor verkeerde resultaten de uitkomst zijn. Whitehurst kon echter geen specifiek bewijsstuk aanwijzen.
Het kostte de jury 23 uur om tot een oordeel te komen. Op 2 juni 1997 werd McVeigh schuldig bevonden aan de dood van elf personen en aan samenzwering. Hoewel de verdediging vond dat een levenslange gevangenisstraf met eerdere vrijlating voldoende was, werd hij door de jury veroordeeld tot de doodstraf. Op 11 juni 2001 werd hij ter dood gebracht met een dodelijke injectie in Terre Haute in de staat Indiana. Het vonnis werd voltrokken tegenover een camera. Alleen enkele familieleden hadden toegang tot de beelden.

### Terry Nichols
Terry Nichols stond terecht in twee rechtszaken. Hij werd eerst voor de rechter gedaagd door de federale regering vanwege het bouwen van een massavernietigingswapen in een samenzwering, waarmee bij de aanslag op het Murrah-gebouw acht federale officieren werden gedood. Nadat hij op 4 juni 1998 te horen kreeg dat hij was veroordeeld tot levenslang zonder vervroegde vrijlating, werd hij op 26 mei 2004 schuldig bevonden aan de dood van 161 personen.
Hoewel werd gedacht aan de doodstraf ging dit niet door, de jury koos daar namelijk niet unaniem voor. De wet in Oklahoma bepaalt dat de verdachte dan automatisch levenslang krijgt. Nichols' broer James was ook verdachte. Hij werd vrijgesproken wegens gebrek aan bewijs. Momenteel bevindt Nichols zich in de ADX Florence Federal Prison.

### Michael Fortier
Hoewel Michael Fortier werd gezien als medeplichtige, accepteerde Fortier het aanbod om te getuigen tegen McVeigh in ruil voor een lagere straf en immuniteit voor hem en zijn vrouw. Op 27 mei 1998 werd Fortier veroordeeld tot 12 jaar gevangenisstraf en tot een boete van 200.000 dollar vanwege het niet waarschuwen van de autoriteiten over de aanslag. Op 20 januari 2006 werd Fortier, na 85% van zijn straf uitgezeten te hebben, vrijgelaten wegens goed gedrag. Via een speciaal beschermingsprogramma van de Verenigde Staten heeft Fortier nu een nieuwe identiteit.

### Andere betrokkenen
Hoewel er in de media druk gespeculeerd werd over een derde betrokkene die werd gezien samen met Nichols en Fortier, is die persoon nooit gevonden. Een los been dat werd gevonden tussen de overblijfselen van het gebouw is nooit geïdentificeerd, maar men gaat ervan uit dat dit niet van een derde dader is.

## Gevolgen
Als gevolg van de aanslag kwam er een aantal nieuwe wetten om terroristen effectiever te kunnen veroordelen. In 1997 werd nog een aantal nieuwe wetten ingevoerd die slachtoffers het recht gaven om de rechtszaken van terroristen te kunnen volgen.
In de weken na de aanslag werden om alle federale gebouwen in de belangrijke steden tijdelijke betonnen muurtjes geplaatst om een aanslag zoals die bij het Murrah-gebouw te voorkomen. In de jaren na de plaatsing werden die muurtjes langzaam vervangen door stijlvollere muurtjes die ook verankerd werden in de grond. In totaal kostten de veiligheidsverbeteringen aan overheidsgebouwen meer dan 600 miljoen dollar.
De aanslag zorgde er ook voor dat er nieuwe gebouwconstructies ontworpen werden die beter bestand zouden zijn tegen explosieve krachten. Het nieuwe federale gebouw in Oklahoma City is verbeterd ten opzichte van het oorspronkelijke gebouw, zodat mogelijke toekomstige aanslagen tot minder schade zullen leiden. Het National Geographic Channel-programma Seconds From Disaster suggereerde dat het Murrah-gebouw waarschijnlijk wel overeind was blijven staan na de aanslag wanneer men het gebouw aardbevingsbestendig had gemaakt.

## Herdenking
Tot twee jaar na de aanslag waren de enige gedenktekens voor de slachtoffers knuffeldieren, kruisbeeldjes, brieven en andere persoonlijke objecten. Die objecten lagen rondom het gebouw.
Al op de dag na de aanslag werden al meerdere ideeën over een gedenkplaats gestuurd naar Oklahoma City. Toch duurde het tot 1996 voordat een begin werd gemaakt met een gedenkplaats. Op 1 juli 1997 werd door een 15-koppige jury uit 624 inzendingen één ontwerp gekozen dat werd uitgevoerd. Dit ontwerp was van architecten Steven Berg en Hans en Torrey Butzer. Op 19 april 2000 werd het monument onthuld door president Clinton, exact vijf jaar na de aanslag. Bij het monument ligt tevens een museum waarin de aanslag centraal staat.
De herdenkingsplaats bestaat onder andere uit een vijver, met aan weerszijden een grote poort. Op de ene poort staat 9:01 (voor de explosie), op de andere 9:03 (na de explosie), de vijver symboliseert 9:02, het tijdstip van de ontploffing. Aan de zuidkant van de plaats ligt een grasveld met daarop bronzen en stenen stoelen. Elke stoel symboliseert een persoon die is omgekomen bij de aanslag. Het materiaal van de stoel is afhankelijk van het materiaal van het oppervlak waarop de slachtoffers stonden ten tijde van de aanslag. De stoelen van de kinderen zijn kleiner dan die van de volwassenen. Aan de andere kant staat de "survivor tree" (de "overlevingsboom"), een boom die er al stond voor de aanslag, en het overleefde. Een klein gedeelte van het gebouw is niet opgeruimd, om de bezoekers te laten zien hoe groot de verwoesting was. Aan de westkant van de herdenkingsplaats ligt achter een hek een stapel van 800.000 persoonlijke objecten die herinneren aan de dodelijke slachtoffers.
Een kerk die ook verwoest werd bij de aanslag heeft een beeld van een huilende Jezus bij de herdenkingsplaats geplaatst. Hoewel het beeld officieel niet bij de herdenkingsplaats hoort is het een populaire plaats voor bezoekers. Ten noorden van de herdenkingsplaats ligt het Journal Record-gebouw, waarin zich een museum over de aanslag en een antiterrorisme-denktank bevindt.

## 10 jaar later
Van 17 april tot 24 april 2005 werd uitgebreid stilgestaan bij de 10e verjaardag van de aanslag. Bij het monument in Oklahoma City werd de zogenaamde "Nationale Week van de Hoop" gehouden.
Om 9:01 op 19 april, exact de tiende verjaardag van de aanslag, werd er net als in de voorgaande jaren 168 seconden stilte gehouden, voor elk dodelijk slachtoffer één seconde. Ook werden alle namen van de slachtoffers opgelezen, door kinderen, om de toekomst van Oklahoma City te symboliseren.
Vicepresident Dick Cheney, voormalig president Clinton, gouverneur van Oklahoma Brad Henry, voormalig gouverneur van Oklahoma Frank Keating en andere politici waren aanwezig en deden toespraken.
President George W. Bush schreef voor de tiende verjaardag van de aanslag een verklaring waarin hij onder andere schreef "Voor de overlevenden van de misdaad en voor de families van de overledenen duurt de pijn voort". Hoewel Bush was uitgenodigd voor de herdenking kwam hij niet vanwege de opening van het Abraham Lincoln-museum in Springfield in de staat Illinois.

## Complottheorieën
Zoals bij veel grote aanslagen doen er complottheorieën de ronde. Zo zou er nog een aantal andere explosieven geplaatst zijn door anderen. Volgens een ex-VS-explosieven-expert zou de grootte van de ontploffing en de ravage niet in overeenstemming zijn met de bom van McVeigh.
Meerdere getuigen zagen een tweede persoon rond de tijd van de aanslag, de aanwijzing dat er een tweede terrorist zou zijn (zie eerder in dit artikel). Men heeft later iemand aangehouden op basis van een model, gemaakt aan de hand van getuigenverklaringen, maar die persoon werd vrijgelaten omdat hij niet betrokken was bij de aanslag.
Complottheorie-aanhangers zouden ook in het bezit zijn van seismologische opnamen van de gebeurtenis, waaruit zou blijken dat er meerdere bommen waren. Na onderzoek van een lokale geologische instantie werd duidelijk dat de schokgolven door de aarde vervormd waren.
In 2006 maakte Dana Rohrabacher bekend dat een overheidsinstantie voor buitenlandse relaties zal onderzoeken of de daders achter de aanslagen vanuit het buitenland werden gesteund. Toen men Rohrabacher om nadere informatie vroeg zei hij "Eigenlijk is er niets mis met het bijdragen aan een complottheorie wanneer er daadwerkelijk een complot kan zijn".

wikitext:
{{Infobox aanslag
| afbeelding   = Oklahomacitybombing-DF-ST-98-01356.jpg
| onderschrift = De overblijfselen van het [[Alfred P. Murrah Federal Building]], twee dagen na de explosies
| lat_dir      = N
| lat_deg      = 35
| lat_min      = 28
| lat_sec      = 22
| lon_dir      = W
| lon_deg      = 97
| lon_min      = 31
| lon_sec      = 01
| label        = [[Oklahoma City]]
| mapname      = Verenigde Staten
| plaats       = [[Oklahoma City]] ([[Oklahoma]]), [[Verenigde Staten (hoofdbetekenis)|Verenigde Staten]]
| datum        = [[19 april]] [[1995]]
| tijd         = 9:02 [[Central Standard Time|CST]]
| wapens       = [[Autobom]]
| doden        = 168
| gewonden     = >680
| daders       = [[Timothy McVeigh]]
| slachtoffers =
}}
[[Bestand:Oklahoma bombing memorial-3.JPG|thumb|Het monument ter nagedachtenis aan de slachtoffers]]
[[Bestand:Oklahomacitybombing-fema-1563.jpg|thumb|Reddingswerkers proberen mensen onder het puin vandaan te halen.]]
[[Bestand:Oklahomacitybombing-fema-1556.jpg|thumb|Reddingswerkers enkele dagen na de aanslag bij het beschadigde gebouw.]]
[[Bestand:Oklahomacitybombing-fema-1565.jpg|thumb|Reddingswerkers aan de slag.]]

Bij de '''bomaanslag in [[Oklahoma City]]''' van [[19 april]] [[1995]] vielen 168 doden en 800 gewonden toen het [[Alfred P. Murrah Federal Building]] getroffen werd door een [[autobom]], geplaatst door ex-soldaat [[Timothy McVeigh]]. Tot [[11 september 2001]] was het de grootste [[terroristische aanslag]] binnen de landsgrenzen van de Verenigde Staten.

Negentig minuten na de aanslag werd bij toeval de 27-jarige hoofdschuldige McVeigh aangehouden op de snelweg omdat hij zonder een [[kentekenplaat]] reed. Een paar dagen na de aanslag werden McVeigh en Terry Nichols gearresteerd voor hun betrokkenheid bij de aanslag.<ref name=autogenerated1>{{en}} [https://web.archive.org/web/20130522072328/http://www2.indystar.com/library/factfiles/crime/national/1995/oklahoma_city_bombing/ok.html ''The Oklahoma City Bombing''], Indystar.com</ref>

Onderzoekers kwamen erachter dat zij beiden sympathisanten waren van een anti-regeringsbeweging en dat hun motief was wraak te nemen op de overheid vanwege twee gebeurtenissen in de jaren negentig. In 1992 vond er een conflict plaats met de blanke separatist [[Randy Weaver]]. Weaver moest voor de rechter komen omdat hij een geweer met een afgezaagde loop bezat, maar hij kwam niet opdagen. De [[Federal Bureau of Investigation|FBI]] werd wantrouwig en omsingelde zijn huis, wat leidde tot een schietpartij, waarbij Weavers vrouw en zoon omkwamen. In 1993 mislukte een inval van de FBI bij de [[Branch Davidians]], een sekte, waarbij circa tachtig leden aan de kant van de sekte om het leven kwamen.

McVeigh werd [[doodstraf|ter dood veroordeeld]] en geëxecuteerd door een dodelijke injectie op 11 juni 2001. Nichols werd veroordeeld tot levenslange gevangenisstraf. Een derde verdachte betrokkene, Michael Fortier, werd veroordeeld tot een gevangenisstraf van 12 jaar en een boete van $200.000 omdat hij de Amerikaanse overheid niet waarschuwde. Net als bij andere grote aanslagen doen ook hier complottheorieën de ronde.

Als gevolg van de aanslag liet de Amerikaanse regering de beveiliging van alle federale gebouwen verhogen door onder andere paaltjes neer te zetten.<ref>{{en}} [https://www.salon.com/news/feature/2006/08/22/architecture/print.html Cityscape of fear], Salon, 22 augustus 2006</ref> Op 19 april 2000 werd op de plaats van het Murrah-gebouw een monument onthuld ter nagedachtenis aan de slachtoffers.

== De aanslag ==
Op [[15 april]] [[1995]] huurde Timothy McVeigh een truck bij het [[autoverhuur]]bedrijf Ryder in [[Junction City (Kansas)|Junction City]] in Kansas, onder de naam Robert D. Kling. Op 16 april reed hij met die truck naar Oklahoma City samen met Terry Nichols. Vlak bij het Murrah-gebouw parkeerde hij een vluchtauto. Vervolgens reden McVeigh en Terry Nichols terug naar Kansas. In de dagen erop laadden ze in totaal 2300 kilogram materialen in de truck, onder andere ruim 50 kilogram [[ammoniumnitraat]] en 200 liter [[nitromethaan]], grotendeels relatief makkelijk verkrijgbare materialen.<ref name="okcbombing.net">{{en}}[https://web.archive.org/web/20100614004819/http://www.okcbombing.net/News%20Articles/Padilla/padilla_wsj.htm ''Conspiracy Buffs See Similarities Between Jose Padilla, John Doe 2'']</ref> Vervolgens reden de twee naar ''[[Geary County State Lake]]'', waar ze de chemicaliën mengden tot [[ANNM]] met behulp van plastic emmers en een weegschaal. Vervolgens bevestigde McVeigh een dubbele ontsteking en nog enkele extra explosieven voor het geval dat de andere explosieven in het laadruim zouden weigeren. Na het in orde brengen van de bom scheidden de wegen van de twee mannen zich, Nichols ging naar [[Herington]] en McVeigh reed met de truck naar Oklahoma City.

Bij zonsopgang van 19 april kwam McVeigh aan bij het Murrah-gebouw. Hij had op dat moment een T-shirt aan met de tekst "''The tree of liberty must be refreshed time to time with the blood of patriots and tyrants''" ("De boom van de vrijheid moet nu eenmaal zo nu en dan worden ververst met het bloed van patriotten en tirannen"). Om 8.57 uur, toen hij vlak bij het gebouw was, ontstak McVeigh de eerste ontsteking (5 minuten voordat hij zou ontploffen). Drie minuten later ontstak hij de tweede ontsteking (die na twee minuten zou ontploffen). Vervolgens parkeerde hij de truck bij het laadcentrum van het gebouw en liep hij naar zijn vluchtauto waarmee hij wegreed.

Om 9:02 ''[[Tijdzone#UTC-6 (CST - Central Standard Time)|Central Standard Time]]''<ref>Alle tijden in dit artikel zijn in ''Central Standard Time'', dat wil zeggen UTC-6</ref> ontplofte het busje aan de noordzijde van het negen verdiepingen hoge Alfred P. Murrah-gebouw.<ref name="okcbombing.net"/> Door de ontploffing werd direct een derde van het gebouw weggevaagd en ontstond er een negen meter breed en 2,4 meter diep gat op de plaats waar de explosies plaatsvonden. 324 gebouwen en 86 auto's in de buurt van de explosies raakten beschadigd of werden vernietigd. Daarnaast braken van 258 gebouwen in de omtrek de ruiten. Door het rondvliegende glas kwamen meerdere mensen om. De vernietiging van het gebouw had als gevolg dat honderden mensen hun huizen verloren en meerdere kantoren moesten sluiten.

Het effect van de explosies stond gelijk aan 1814 kg [[TNT-equivalent]] en was tot 89 kilometer ver te horen. Seismografen in het [[Omniplex Museum]] in Oklahoma City registreerden een schok van 3,0 op [[de schaal van Richter]].

Binnen negentig minuten na de aanslag werd McVeigh gearresteerd. Hij reed via de [[Interstate 35]] weg uit Oklahoma, maar werd aangehouden omdat zijn [[Mercury (automerk)|Mercury Marquis]] geen kentekenplaat had. Hij werd daar vervolgens gearresteerd omdat hij een wapen in de auto had verborgen. Via het identificatienummer van een [[aandrijfas]] van het gehuurde busje werd McVeigh uiteindelijk gekoppeld aan de aanslag in Oklahoma. Nog voordat hij vrijgelaten zou worden voor het wapen dat hij bij zich had werd hij door federale agenten opgepikt voor het onderzoek.

Twee dagen na de aanslag gaf Nichols zich aan bij de [[FBI]]. Na een negen uur durende ondervraging werd hij in hechtenis genomen tot de rechtszaken zouden beginnen.<ref>"''One of Ours: Timothy McVeigh and the Oklahoma City Bombing''" van Richard Serano, verschenen bij W. W. Norton & Company, 1998: 139-41; ISBN 0-393-02743-0.</ref>

Aan het einde van de dag van de aanslag werd bevestigd dat er twintig doden waren gevallen, onder wie zes kinderen en dat er meer dan honderd gewonden waren. Pas later na de aanslag werd bekend dat er 168 dodelijke slachtoffers waren gevallen. Later werd een ongeïdentificeerd been van een mogelijk 169ste overleden persoon gevonden.

Van de 168 slachtoffers vielen er 163 in het Murrah-gebouw zelf, één vrouw werd gedood op straat, iemand anders werd gedood in een parkeergarage, een man en een vrouw stierven in het Oklahoma Water Resources-gebouw en een reddingswerker stierf nadat er brokstukken op haar hoofd vielen.

De overledenen waren in de leeftijd van drie maanden tot 73 jaar, waaronder ook drie zwangere vrouwen. 19 van de overleden slachtoffers waren kinderen. De verwondingen van de 853 gewonden varieerden van schaafwonden tot brandwonden en botbreuken.<ref name=autogenerated1 /> 24 personen, onder wie 16 specialisten, moesten de lichamen identificeren met behulp van [[Desoxyribonucleïnezuur|DNA]]- en oogscans.<ref>Het boek "American Terrorist" van Lou Michel en Dan Herbeck; ISBN 0-06-039407-2.</ref>

== Na de aanslag ==
Om 9:03:25 kwam het eerste telefoontje binnen bij de [[Emergency Medical Services Authority]]. In totaal werd vanwege de aanslag 1800 keer de politie gebeld. Omdat de klap van de explosie zo luid was dat het in de wijde omtrek te horen was, waren de politie, de brandweer en medici al op weg naar de plaats van ontploffing. Binnen 23 minuten na de gebeurtenis was er een groot tijdelijk centrum opgezet waarvanuit alle reddingsoperaties werden geregeld.<ref>{{en}} [https://web.archive.org/web/20090425120535/http://www.ojp.usdoj.gov/ovc/publications/infores/respterrorism/chap2.html ''Chapter II The Immediate Crisis Response - Oklahoma City and Beyond''], ''Office of Justice''</ref> In het eerste half uur werden er vijftig mensen gered uit het grotendeels ingestorte gebouw. Aan het einde van de dag waren er bijna 300 gewonden ondergebracht in diverse ziekenhuizen in de regio.

Om 10.28 uur werd er een object gevonden waarvan werd aangenomen dat het een tweede bom was. Ongeveer 45 minuten later werd ontdekt dat het geen bom was, waarna de reddingswerkzaamheden werden hervat. Rond zeven uur 's avonds werd de laatste overlevende onder het puin uitgehaald, een 15-jarig meisje. Zij bevond zich geheel onder het ingestorte gebouw.<ref>Het boek "''In Their Name''" van Clive Irving; ISBN 0-679-44825-X.</ref> In de dagen na de explosie hielpen in totaal meer dan 12.000 mensen mee rond de gebeurtenissen die plaatsvonden. De organisatie [[FEMA]] zette onder andere een team van 665 reddingswerkers in om reddingsoperaties en onderzoek te doen. Om alle slachtoffers onder het puin vandaan te halen werd er tussen de 100 en de 350 ton afval verwijderd van de plaats tot 29 april. Er werden 24 reddingshonden ingezet om overlevenden en slachtoffers te zoeken.

Vele particulieren hielpen de reddingswerkers bij hun taak door kruiwagens, flessen water en helmen aan te bieden.<ref>[https://web.archive.org/web/20070927010408/http://www.aallnet.org/sis/srsis/newsletter/no12_1.html SR-SIS Newsletter, vol. 12, no. 1], ''American Association of Law Libraries, december 2001''</ref> De "''Oklahoma Restaurant Association''" droeg zijn steentje bij door bijna 20.000 maaltijden aan te bieden aan de reddingswerkers in de dagen na de ramp.
Op 4 mei om 23.50 uur werden de reddingswerkzaamheden gestaakt. Alle lichamen op drie na waren op dat moment teruggevonden. Men was van plan om het gebouw vervolgens geheel op te blazen in verband met de veiligheid. McVeighs advocaat vroeg om uitstel, maar het gebouw werd alsnog opgeblazen op [[23 mei]] om 7.01 uur 's ochtends. In de dagen erna werd er voor 800 ton aan puin van de plaats waar ooit het gebouw stond weggetransporteerd. Een klein gedeelte van het puin werd gebruikt als bewijs bij de rechtszaken tegen de betrokkenen, verkocht aan personen, gedoneerd aan lokale scholen of gebruikt voor de herdenkingsplaats.

[[Bestand:Oklahomacitybombing-fema-1562.jpg|thumb|Het zwaarbeschadigde Murrah-gebouw]]
Om 9.45 uur 's ochtends kondigde gouverneur [[Frank Keating]] de noodtoestand af. Keating gaf de opdracht aan iedere werkgever dat zij hun werknemers moesten vrijwaren van hun verplichtingen, wanneer zij geen noodzakelijk werk hoefden te verrichten. President [[Bill Clinton]] werd rond 10.00 's ochtends op de hoogte gesteld van de gebeurtenis. Op dat moment had hij een ontmoeting met de Turkse premier [[Tansu Ciller]] op het [[Witte Huis (Washington D.C.)|Witte Huis]]. Rond 16.00 uur hield Clinton een toespraak: "''De bomontploffing in Oklahoma City was een aanval op onschuldige kinderen en weerloze burgers. Het was een lafhartige en duivelse daad. De Verenigde Staten zullen dit niet tolereren en zullen niet toestaan dat inwoners van dit land geïntimideerd worden door duivelse lafaards''".

Hoewel de overheid nooit financieel heeft bijgedragen aan de reddingswerkzaamheden bij de explosie werd wel het Murrah-fonds opgericht. Diverse landelijke overheidsinstellingen brachten in totaal 300.000 [[Amerikaanse dollar|dollar]] bij elkaar voor dat fonds. Particulieren hebben ook in totaal 15 miljoen dollar bijgedragen, bedoeld voor de reddingswerkzaamheden en als compensatie voor de slachtoffers. Een speciaal comité, voorgezeten door [[Daniel J Kurtenbach]], bood ook financiële compensatie aan de overlevenden.

=== Kinderen ===
De media schonken veel aandacht aan het feit dat veel (negentien) kinderen stierven als gevolg van de aanslag. Een foto van brandweerman Chris Fields met een bloedend zwaargewond kind, dat later stierf in een ziekenhuis, werd het symbool van de aanslag.<ref>{{en}} [https://web.archive.org/web/20071225120910/http://www.pulitzer.org/year/1996/spot-news-photography/works/ 1996 Pulitzer Prizes]</ref> Na een onderzoek bleek dat veel kinderen die beelden van de kinderslachtoffers zagen, leden aan een [[posttraumatische stressstoornis]].

President Clinton en zijn vrouw [[Hillary Clinton|Hillary]] lieten hun zorgen blijken over hoe kinderen reageerden op de aanslag. Clinton en zijn vrouw wilden graag dat hulpverleners contact zouden opnemen met specialisten over hoe nu te praten met kinderen over de aanslag. Drie dagen na de aanslag hield Clinton opnieuw een toespraak, waarin hij zei: "Ik wil niet dat onze kinderen afschuwelijke dingen gaan geloven over het leven en de toekomst... de meeste volwassenen zijn goede mensen die onze kinderen willen beschermen in hun kinderjaren en we zullen hierdoorheen bijten". Op de zondag na de aanslag, 23 april, hielden de Clintons een bijeenkomst voor alle kinderen van de medewerkers die werkten bij overheidsinstanties gevestigd in het Murrah-gebouw. In een rechtstreekse radio- en televisie-uitzending uitten Clinton en zijn vrouw ondertussen hun bezorgdheid.

=== Media ===
Honderden nieuwsploegwagens en journalisten waren aanwezig op de plaats van de aanslag om verslag te doen. Vrijwel onmiddellijk werd in de media gemeld dat de aanslag precies twee jaar na de inval van de FBI bij de [[Branch Davidians]] plaatsvond. Later zou blijken dat een van de daders, Timothy McVeigh, de aanslag pleegde met als reden onder andere het optreden van de overheidsinstanties bij die inval.

Veel nieuwsploegen brachten het bericht dat de aanslag mogelijk was gepleegd door [[Islamitisch terrorisme|islamitische terroristen]]. Als gevolg daarvan zouden diverse moslims en personen van Arabische afkomst aangevallen zijn.

Al snel na de aanslag verplaatste de media-aandacht zich van de reddingswerkzaamheden naar de verdachten, Timothy McVeigh en Terry Nichols, en de zoektocht naar een persoon die werd gezien samen met McVeigh maar nog niet geïdentificeerd was. In de pers werd hij aangeduid met de naam [[John Doe]] 2.

== Processen ==
De FBI leidde het officiële onderzoek naar de aanslag, onder de naam "OKBOMB". Het was de grootste zaak in de geschiedenis. FBI-agenten namen tijdens het onderzoek in totaal 28.000 interviews af. Er werd voor bijna een half miljard aan bewijsstukken verzameld. Al het bewijsmateriaal woog ongeveer 3,5 ton. Het totale onderzoek leidde uiteindelijk tot drie rechtszaken, waarin in elke rechtszaak [[McVeigh]], [[Terry Nichols|Nichols]] of [[Fortier]] centraal stonden.

=== Timothy McVeigh ===
[[Bestand:McVeigh mugshot.jpg|thumb|right|Timothy McVeigh, de uitvoerder van de aanslag]]
De Verenigde Staten werden in de rechtszaak vertegenwoordigd door een groep procureurs, onder leiding van [[Joseph Hartzler]]. Volgens Hartzler had McVeigh een grote haat tegen de regering, wat begon toen hij bij het Amerikaanse leger zat. Zijn haat tegen de regering nam nog verder toe toen de belastingen alsmaar werden verhoogd en hij hoorde van het optreden van de FBI bij de gebeurtenissen met Randy Weaver en de mislukte inval van de FBI bij de Branch Davidians. De procureurs benoemden 137 getuigen, onder wie [[Michael Fortier]], de vrouw van Fortier genaamd Lori, en McVeighs zus Jennifer McVeigh. Zij konden bevestigen dat McVeigh inderdaad een grote haat had tegen de regering en dat hij er graag actie tegen wilde ondernemen. Michael Fortier en zijn vrouw bevestigden dat McVeigh hen zijn plannen had verteld over een bomaanslag op het Alfred P. Murrah-gebouw.

Tijdens de rechtszaak werd de zaak verplaatst van Oklahoma City naar [[Denver (hoofdbetekenis)|Denver]].

De verdediging van McVeigh werd gedaan door zes advocaten geleid door Stephen Jones. Volgens onderzoeker Douglas Linder wilde McVeigh dat Jones zijn daad zou neerzetten als "onvermijdelijke verdediging" tegen de regering, omdat hij in "dreigend gevaar" zou verkeren vanwege de regering; McVeigh pleegde de aanslag om toekomstige "misdaden" van de regering te voorkomen, zoals de incidenten met Randy Weaver en de Branch Davidians. Jones besloot de verdediging echter over een andere boeg te gooien. Jones voerde als verdediging dat McVeigh veel minder verantwoordelijkheid had voor zijn daad en dat hij slechts een schakel was uit een veel grotere groep mensen, een complot, achter de aanslag. Een slim in elkaar gezet complot zou er voor hebben gezorgd dat McVeigh nu als dader werd gezien en de rest vrijuit ging. Rechter Richard Matsch oordeelde nadat hij van de verklaring over het complot hoorde dat dat te onaannemelijk zou zijn. Jones zei later ook nog dat hij zich afvroeg of een bom van dergelijke omvang wel door twee personen gemaakt kon worden en hoe het kan dat niemand McVeigh had gezien bij de plaats delict. Tevens vroeg hij zich af waarom het onderzoek naar de bomexplosie slechts twee weken duurde.

Volgens Linder was er ook nog overtuigender bewijs voor McVeigh. Getuige Dr. Frederic Whitehurst zei dat het onderzoek van de FBI slecht was uitgevoerd en dat er slordig met het bewijsmateriaal was omgegaan. De onderzoektechnieken die de FBI gebruikt zouden het bewijsmateriaal kunnen vervuilen waardoor verkeerde resultaten de uitkomst zijn. Whitehurst kon echter geen specifiek bewijsstuk aanwijzen.

Het kostte de jury 23 uur om tot een oordeel te komen. Op 2 juni 1997 werd McVeigh schuldig bevonden aan de dood van elf personen en aan samenzwering.<ref>[https://web.archive.org/web/20081227064229/http://www.oscn.net/applications/oscn/DeliverDocument.asp?CiteID=151372 U.S. v. McVeigh 1998 10CIR 1083], ''Oklahoma State Courts Network, 8 september 1998''</ref> Hoewel de verdediging vond dat een levenslange gevangenisstraf met eerdere vrijlating voldoende was, werd hij door de jury veroordeeld tot de doodstraf. Op [[11 juni]] [[2001]] werd hij ter dood gebracht met een dodelijke injectie in [[Terre Haute]] in de staat [[Indiana]]. Het vonnis werd voltrokken tegenover een camera. Alleen enkele familieleden hadden toegang tot de beelden.<ref>{{en}} [https://web.archive.org/web/20070929141533/http://www.courttv.com/archive/news/2001/0412/ashcroft_ap.html courttv.com]</ref>

=== Terry Nichols ===
Terry Nichols stond terecht in twee rechtszaken. Hij werd eerst voor de rechter gedaagd door de federale regering vanwege het bouwen van een [[massavernietigingswapen]] in een samenzwering, waarmee bij de aanslag op het Murrah-gebouw acht federale officieren werden gedood. Nadat hij op [[4 juni]] [[1998]] te horen kreeg dat hij was veroordeeld tot levenslang zonder vervroegde vrijlating, werd hij op [[26 mei]] [[2004]] schuldig bevonden aan de dood van 161 personen.

Hoewel werd gedacht aan de doodstraf ging dit niet door, de jury koos daar namelijk niet unaniem voor. De wet in [[Oklahoma]] bepaalt dat de verdachte dan automatisch levenslang krijgt. Nichols' broer James was ook verdachte. Hij werd vrijgesproken wegens gebrek aan bewijs. Momenteel bevindt Nichols zich in de ''[[ADX Florence|ADX Florence Federal Prison]]''.

=== Michael Fortier ===
Hoewel Michael Fortier werd gezien als medeplichtige, accepteerde Fortier het aanbod om te getuigen tegen McVeigh in ruil voor een lagere straf en immuniteit voor hem en zijn vrouw.<ref>{{en}} [https://transcripts.cnn.com/TRANSCRIPTS/0601/20/sitroom.01.html ''The Situation Room''], CNN.com - ''transcripts, 20 January 2006''</ref> Op 27 mei 1998 werd Fortier veroordeeld tot 12 jaar gevangenisstraf en tot een boete van 200.000 dollar vanwege het niet waarschuwen van de autoriteiten over de aanslag. Op 20 januari 2006 werd Fortier, na 85% van zijn straf uitgezeten te hebben, vrijgelaten wegens goed gedrag. Via een speciaal beschermingsprogramma van de Verenigde Staten heeft Fortier nu een nieuwe identiteit.<ref>{{en}} [http://www.talkleft.com/story/2006/01/19/383/59236 ''Michael Fortier to Get New Identity on Release''], ''TalkLeft'', 18 januari 2006. [https://web.archive.org/web/20081007170859/http://www.talkleft.com/story/2006/01/19/383/59236 Gearchiveerd] op 7 oktober 2008.</ref>

=== Andere betrokkenen ===
Hoewel er in de media druk gespeculeerd werd over een derde betrokkene die werd gezien samen met Nichols en Fortier, is die persoon nooit gevonden. Een los been dat werd gevonden tussen de overblijfselen van het gebouw is nooit geïdentificeerd, maar men gaat ervan uit dat dit niet van een derde dader is.

== Gevolgen ==
Als gevolg van de aanslag kwam er een aantal nieuwe wetten om terroristen effectiever te kunnen veroordelen. In 1997 werd nog een aantal nieuwe wetten ingevoerd die slachtoffers het recht gaven om de rechtszaken van terroristen te kunnen volgen.

In de weken na de aanslag werden om alle federale gebouwen in de belangrijke steden tijdelijke betonnen muurtjes geplaatst om een aanslag zoals die bij het Murrah-gebouw te voorkomen. In de jaren na de plaatsing werden die muurtjes langzaam vervangen door stijlvollere muurtjes die ook verankerd werden in de grond. In totaal kostten de veiligheidsverbeteringen aan overheidsgebouwen meer dan 600 miljoen dollar.

De aanslag zorgde er ook voor dat er nieuwe gebouwconstructies ontworpen werden die beter bestand zouden zijn tegen explosieve krachten. Het nieuwe federale gebouw in Oklahoma City is verbeterd ten opzichte van het oorspronkelijke gebouw, zodat mogelijke toekomstige aanslagen tot minder schade zullen leiden. Het [[National Geographic Channel]]-programma ''[[Seconds From Disaster]]'' suggereerde dat het Murrah-gebouw waarschijnlijk wel overeind was blijven staan na de aanslag wanneer men het gebouw aardbevingsbestendig had gemaakt.

[[Bestand:Oklahoma bombing memorial-2.JPG|thumb|De overlevingsboom, een boom die de aanslag overleefde.]]
[[Bestand:Oklahoma bombing memorial-1.JPG|thumb|De vijver met de twee poorten.]]

== Herdenking ==
Tot twee jaar na de aanslag waren de enige gedenktekens voor de slachtoffers knuffeldieren, kruisbeeldjes, brieven en andere persoonlijke objecten. Die objecten lagen rondom het gebouw.<ref>{{en}} [https://web.archive.org/web/20071012182517/http://chronicle.com/errors.dir/noauthorization.php3?page=%2Fweekly%2Fv45%2Fi11%2F11b00401.htm ''Memory, Memorial, and the Oklahoma City Bombing''], ''The Chronicle of Higher Education''</ref>

Al op de dag na de aanslag werden al meerdere ideeën over een gedenkplaats gestuurd naar Oklahoma City. Toch duurde het tot 1996 voordat een begin werd gemaakt met een gedenkplaats. Op [[1 juli]] [[1997]] werd door een 15-koppige jury uit 624 inzendingen één ontwerp gekozen dat werd uitgevoerd. Dit ontwerp was van architecten Steven Berg en Hans en Torrey Butzer. Op [[19 april]] [[2000]] werd het monument onthuld door president Clinton, exact vijf jaar na de aanslag. Bij het monument ligt tevens een museum waarin de aanslag centraal staat.

De herdenkingsplaats bestaat onder andere uit een vijver, met aan weerszijden een grote poort. Op de ene poort staat 9:01 (voor de explosie), op de andere 9:03 (na de explosie), de vijver symboliseert 9:02, het tijdstip van de ontploffing. Aan de zuidkant van de plaats ligt een grasveld met daarop bronzen en stenen stoelen. Elke stoel symboliseert een persoon die is omgekomen bij de aanslag. Het materiaal van de stoel is afhankelijk van het materiaal van het oppervlak waarop de slachtoffers stonden ten tijde van de aanslag. De stoelen van de kinderen zijn kleiner dan die van de volwassenen. Aan de andere kant staat de "''survivor tree''" (de "overlevingsboom"), een boom die er al stond voor de aanslag, en het overleefde. Een klein gedeelte van het gebouw is niet opgeruimd, om de bezoekers te laten zien hoe groot de verwoesting was. Aan de westkant van de herdenkingsplaats ligt achter een hek een stapel van 800.000 persoonlijke objecten die herinneren aan de dodelijke slachtoffers.

Een kerk die ook verwoest werd bij de aanslag heeft een beeld van een huilende Jezus bij de herdenkingsplaats geplaatst. Hoewel het beeld officieel niet bij de herdenkingsplaats hoort is het een populaire plaats voor bezoekers. Ten noorden van de herdenkingsplaats ligt het [[Journal Record]]-gebouw, waarin zich een museum over de aanslag en een antiterrorisme-denktank bevindt.

== 10 jaar later ==
Van [[17 april]] tot [[24 april]] [[2005]] werd uitgebreid stilgestaan bij de 10e verjaardag van de aanslag. Bij het monument in Oklahoma City werd de zogenaamde "Nationale Week van de Hoop" gehouden.<ref>{{en}} [https://web.archive.org/web/20110310212704/https://www.afge.org/Index.cfm?Page=PressReleases&PressReleaseID=431 ''AFGE commemorates Oklahoma City bombing''], ''American Federation of Government Employees'', 6 april 2005</ref>

Om 9:01 op 19 april, exact de tiende verjaardag van de aanslag, werd er net als in de voorgaande jaren 168 seconden stilte gehouden, voor elk dodelijk slachtoffer één seconde. Ook werden alle namen van de slachtoffers opgelezen, door kinderen, om de toekomst van Oklahoma City te symboliseren.<ref>{{en}} [https://web.archive.org/web/20090106045729/http://archive.seacoastonline.com/2005news/04202005/world/37836.htm ''Children’s pain - Victims speak on bombing anniversary''], ''Portsmouth Herald'', 20 april 2005</ref>

Vicepresident [[Dick Cheney]], voormalig president Clinton, gouverneur van Oklahoma [[Brad Henry]], voormalig gouverneur van Oklahoma [[Frank Keating]] en andere politici waren aanwezig en deden toespraken.

President [[George W. Bush]] schreef voor de tiende verjaardag van de aanslag een verklaring waarin hij onder andere schreef "Voor de overlevenden van de misdaad en voor de families van de overledenen duurt de pijn voort". Hoewel Bush was uitgenodigd voor de herdenking kwam hij niet vanwege de opening van het [[Abraham Lincoln]]-museum in [[Springfield (Illinois)|Springfield]] in de staat [[Illinois (staat)|Illinois]].<ref>{{en}} [http://georgewbush-whitehouse.archives.gov/news/releases/2005/04/20050419-2.html ''President's Statement on Tenth Anniversary of Oklahoma City Bombing''], ''The White House'', 19 april 2005</ref>

== Complottheorieën ==
Zoals bij veel grote aanslagen doen er complottheorieën de ronde. Zo zou er nog een aantal andere explosieven geplaatst zijn door anderen. Volgens een ex-VS-explosieven-expert zou de grootte van de ontploffing en de ravage niet in overeenstemming zijn met de bom van McVeigh.

Meerdere getuigen zagen een tweede persoon rond de tijd van de aanslag, de aanwijzing dat er een tweede terrorist zou zijn (zie eerder in dit artikel). Men heeft later iemand aangehouden op basis van een model, gemaakt aan de hand van getuigenverklaringen, maar die persoon werd vrijgelaten omdat hij niet betrokken was bij de aanslag.

Complottheorie-aanhangers zouden ook in het bezit zijn van seismologische opnamen van de gebeurtenis, waaruit zou blijken dat er meerdere bommen waren. Na onderzoek van een lokale geologische instantie werd duidelijk dat de schokgolven door de aarde vervormd waren.

In 2006 maakte [[Dana Rohrabacher]] bekend dat een overheidsinstantie voor buitenlandse relaties zal onderzoeken of de daders achter de aanslagen vanuit het buitenland werden gesteund. Toen men Rohrabacher om nadere informatie vroeg zei hij ''"Eigenlijk is er niets mis met het bijdragen aan een complottheorie wanneer er daadwerkelijk een complot kan zijn"''.<ref>{{en}} ''CNN: Is GOP Rep. 'fueling' Oklahoma City bombing conspiracy theories?'' ([https://web.archive.org/web/20200918134921/https://www.rawstory.com/news/2006/GOP_Rep._fuels_Oklahoma_City_bombing_1228.html gearchiveerd]), artikel van David Edwards en Ron Brynaert voor ''The Raw Story'', 28 december 2006.</ref>

{{Appendix}}
{{Commonscat|Oklahoma City bombing}}
{{Coor title dms|35|28|23|N|97|31|01|W|type:landmark_region:US-OK}}

[[Categorie:Aanslag in de Verenigde Staten|Oklahoma City]]
[[Categorie:Bomaanslag|Oklahoma City]]
[[Categorie:Oklahoma City]]
[[Categorie:Geschiedenis van Oklahoma]]
[[Categorie:Geschiedenis van de Verenigde Staten (1988-heden)]]
[[Categorie:Gebeurtenis in 1995]]

Plaats: Oklahoma City (Oklahoma), Verenigde Staten

Wapen(s): Autobom

Dader(s): Timothy McVeigh


text:
# Ctenodrilus serratus
Ctenodrilus serratus is een borstelworm uit de familie Cirratulidae. Het lichaam van de worm bestaat uit een kop, een cilindrisch, gesegmenteerd lichaam en een staartstukje. De kop bestaat uit een prostomium (gedeelte voor de mondopening) en een peristomium (gedeelte rond de mond) en draagt gepaarde aanhangsels (palpen, antennen en cirri).
Ctenodrilus serratus werd in 1857 voor het eerst wetenschappelijk beschreven door Schmidt als Parthenope serrata.

title: Ctenodrilus serratus

wikitext:
{{Taxobox
| naam = ''Ctenodrilus serratus''
| titelweergave = cursief
| afbeelding =
| afbeeldingtekst =
| rijk = [[Dieren (biologie)|Animalia]] (Dieren)
| stam = [[Ringwormen|Annelida]] (Ringwormen)
| klasse = [[Borstelwormen|Polychaeta]] (Borstelwormen)
| orde = [[Terebellida]]
| familie = [[Cirratulidae]]
| geslacht = ''[[Ctenodrilus]]''
| auteur = Schmidt
| datum = 1857
| bron = <ref>{{Ts.|Schmidt, O.}} (1857) Zur Kenntnis der Turbellaria, Rhabdocoela und einiger anderer Wuermer des Mittelmeeres. Sitzungsberichte der Kaiserliche Akademie der Wissenschaften, Wien, Mathematisch-Naturwissenschaftliche Klasse, 23(2): 347-366, plates 1-5.</ref>
| haakjes = ja
| origineel = ''Parthenope serrata'' Schmidt, 1857
| synoniem =
* ''Ctenodrilus pardalis'' Claparède, 1863
* ''Parthenope cirrata''
| worms = 129989
}}
'''''Ctenodrilus serratus''''' is een [[Borstelwormen|borstelworm]] uit de familie [[Cirratulidae]]. Het lichaam van de worm bestaat uit een kop, een cilindrisch, gesegmenteerd lichaam en een staartstukje. De kop bestaat uit een prostomium (gedeelte voor de mondopening) en een peristomium (gedeelte rond de mond) en draagt gepaarde aanhangsels ([[palp (borstelworm)|palpen]], [[antenne (borstelworm)|antennen]] en [[cirrus (borstelworm)|cirri]]).

''Ctenodrilus serratus'' werd in 1857 voor het eerst wetenschappelijk beschreven door Schmidt als ''Parthenope serrata''.

{{Appendix}}
{{beginnetje|biologie|2011|12|15}}

[[Categorie:Cirratulidae]]

title: Ctenodrilus serratus

Rijk: Animalia (Dieren)

Stam: Annelida (Ringwormen)

Klasse: Polychaeta (Borstelwormen)

Orde: Terebellida

Familie: Cirratulidae

Geslacht: Ctenodrilus

title: Synoniemen

Portaal: Biologie


text:
# Wereldkampioenschappen schaatsen afstanden 2021 - 1000 meter mannen
De 1000 meter mannen op de wereldkampioenschappen schaatsen afstanden 2021 werd gereden op zaterdag 13 februari 2021 in het ijsstadion Thialf in Heerenveen, Nederland.
Titelverdediger was Pavel Koelizjnikov, die verslagen werd door de kampioen van 2019, Kai Verbij. Koelizjnikov werd tweede, voor Laurent Dubreuil.

## Uitslag
| #      | Schaatser                   | Land                  | Tijd       |
| ------ | --------------------------- | --------------------- | ---------- |
| Goud   | Kai Verbij                  | Nederland             | 1.08,05    |
| Zilver | Pavel Koelizjnikov          | Russian Skating Union | 1.08,31    |
| Brons  | Laurent Dubreuil            | Canada                | 1.08,56    |
| 4      | Håvard Holmefjord Lorentzen | Noorwegen             | 1.08,70    |
| 5      | Marten Liiv                 | Estland               | 1.08,92    |
| 6      | Viktor Moesjtakov           | Russian Skating Union | 1.09,41    |
| 7      | Wesly Dijs                  | Nederland             | 1.09,44    |
| 8      | Ihnat Halavatsjoek          | Wit-Rusland           | 1.09,52    |
| 9      | Piotr Michalski             | Polen                 | 1.09,63    |
| 10     | Connor Howe                 | Canada                | 1.09,72    |
| 11     | Cornelius Kersten           | Verenigd Koninkrijk   | 1.10,02    |
| 12     | Odin By Farstad             | Noorwegen             | 1.10,24    |
| 13     | Joel Dufter                 | Duitsland             | 1.10,30    |
| 14     | Peder Kongshaug             | Noorwegen             | 1.10,32 pr |
| 15     | David Bosa                  | Italië                | 1.10,41    |
| 16     | Artur Nogal                 | Polen                 | 1.10,43(1) |
| 17     | Conor McDermott-Mostowy     | Verenigde Staten      | 1.10,43(5) |
| 18     | Artjom Arefjev              | Russian Skating Union | 1.10,54    |
| 19     | Artur Galiyev               | Kazachstan            | 1.10,60    |
| 20     | Nico Ihle                   | Duitsland             | 1.10,78    |
| 21     | Alex Boisvert-Lacroix       | Canada                | 1.11,01    |
| 22     | Roman Kretsj                | Kazachstan            | 1.11,26    |
| 23     | Demyan Gavrilov             | Kazachstan            | 1.11,60    |
| DQ     | Thomas Krol                 | Nederland             | DQ         |

1996 ·
1997 ·
1998 ·
1999 ·
2000 ·
2001 ·
2003 ·
2004 ·
2005 ·
2007 ·
2008 ·
2009 ·
2011 ·
2012 ·
2013 ·
2015 ·
2016 ·
2017 ·
2019 ·
2020 ·
2021 ·
2023 ·
2024 ·
2025

wikitext:
{{Zijbalk wereldkampioenschappen schaatsen afstanden 2021}}
De '''[[1000 meter (schaatsen)|1000 meter]] mannen''' op de '''[[wereldkampioenschappen schaatsen afstanden 2021]]''' werd gereden op zaterdag 13 februari 2021 in het ijsstadion [[Thialf]] in [[Heerenveen (plaats)|Heerenveen]], [[Nederland]].

Titelverdediger was [[Pavel Koelizjnikov]], die verslagen werd door de kampioen van 2019, [[Kai Verbij]]. Koelizjnikov werd tweede, voor [[Laurent Dubreuil (schaatser)|Laurent Dubreuil]].

== Uitslag ==
{| class="wikitable"
!#!!Schaatser!!Land!!Tijd
|- bgcolor="#F7F6A8"
| {{goud}} || '''[[Kai Verbij]]''' || {{NL}} || 1.08,05
|- bgcolor="#DCE5E5"
| {{zilver}} || [[Pavel Koelizjnikov]] || {{Russian Skating Union-RSU}} || 1.08,31
|- bgcolor="#FFDAB9"
| {{brons}} || [[Laurent Dubreuil (schaatser)|Laurent Dubreuil]] || {{CA}} || 1.08,56
|-
| 4 || [[Håvard Holmefjord Lorentzen]] || {{NO}} || 1.08,70
|-
| 5 || [[Marten Liiv]] || {{EE}} || 1.08,92
|-
| 6 || [[Viktor Moesjtakov]] || {{Russian Skating Union-RSU}} || 1.09,41
|-
| 7 || [[Wesly Dijs]] || {{NL}} || 1.09,44
|-
| 8 || [[Ihnat Halavatsjoek]] || {{BY}} || 1.09,52
|-
| 9 || [[Piotr Michalski]] || {{PL}} || 1.09,63
|-
| 10 || [[Connor Howe]] || {{CA}} || 1.09,72
|-
| 11 || [[Cornelius Kersten]] || {{GB}} || 1.10,02
|-
| 12 || [[Odin By Farstad]] || {{NO}} || 1.10,24
|-
| 13 || [[Joel Dufter]] || {{DE}} || 1.10,30
|-
| 14 || [[Peder Kongshaug]] || {{NO}} || 1.10,32 '''pr'''
|-
| 15 || [[David Bosa]] || {{IT}} || 1.10,41
|-
| 16 || [[Artur Nogal]] || {{PL}} || 1.10,43(1)
|-
| 17 || [[Conor McDermott-Mostowy]] || {{US}} || 1.10,43(5)
|-
| 18 || [[Artjom Arefjev (schaatser)|Artjom Arefjev]] || {{Russian Skating Union-RSU}} || 1.10,54
|-
| 19 || [[Artur Galiyev]] || {{KZ}} || 1.10,60
|-
| 20 || [[Nico Ihle]] || {{DE}} || 1.10,78
|-
| 21 || [[Alex Boisvert-Lacroix]] || {{CA}} || 1.11,01
|-
| 22 || [[Roman Kretsj]] || {{KZ}} || 1.11,26
|-
| 23 || [[Demyan Gavrilov]] || {{KZ}} || 1.11,60
|-
| DQ || [[Thomas Krol]] || {{NL}} || DQ
|}

{{Appendix|2=
{{References}}
* [https://live.isuresults.eu/events/2021_NED_0005/competition/12/start-list Loting] ISU Speed Skating Results
* [https://live.isuresults.eu/events/2021_NED_0005/competition/12/results Uitslag] ISU Speed Skating Results
}}
{{Navigatie wereldkampioenschappen schaatsen 1000 meter mannen}}

[[Categorie:Wereldkampioenschappen schaatsen afstanden 2021|mannen 01000]]
[[Categorie:Wereldkampioenschap schaatsen afstanden - 1000 meter mannen|2021]]

title: WK afstanden 2021

500 m: mannen · vrouwen

1000 m: mannen · vrouwen

1500 m: mannen · vrouwen

3000 m: vrouwen

5000 m: mannen · vrouwen

10.000 m: mannen

Massastart: mannen · vrouwen

Achtervolging: mannen · vrouwen


text:
# Pieter Corbeels
Pieter Corbeels (Leuven, 12 maart 1755 - Doornik 21 juni 1799) was een Zuid-Nederlands boekdrukker en verzetsleider tijdens de Boerenkrijg.
Corbeels, zoon van een schoenmaker, was een tijdlang korporaal in het Oostenrijkse leger vooraleer hij in 1790 na de Brabantse Omwenteling een drukkerij oprichtte in Leuven. De drukkerij was gevestigd in het Sint-Gommarushuis in de Tiensestraat. Corbeels drukte naast de gewone, bestelde drukwerken ook een groot aantal opruiende pamfletten en almanakken. Hiervoor werd hij op 28 november 1792 gearresteerd en overgebracht naar Valencijn. Op 15 december 1792 werd hij vrijgelaten, waarna hij het drukken hervatte.
In 1796 verhuisde hij samen met zijn vrouw en drukkersgast Philippus Jacobus Brepols naar het rustigere Turnhout waar hij minder gehinderd werd door de Franse bezetter. In Turnhout kon hij zijn drukwerkzaamheden ongehinderd voortzetten.
De inmiddels hertrouwde Corbeels verliet Turnhout in de zomer van 1798 om als leider van de Boerenkrijg ten strijde te trekken tegen de Franse overheerser.  Op 25 november 1798 werd hij echter in de bossen van Postel gevangengenomen door de Fransen, waarna hij in de gevangenis belandde en op 21 juni 1799 terechtgesteld werd in Doornik.
Zijn weduwe zette aanvankelijk de drukactiviteit van haar man voort, samen met Philippus Jacobus Brepols, maar al gauw kocht deze laatste haar uit. Hierdoor ontstond de drukkerij Brepols.

## In populaire cultuur
- Corbeels wordt vermeld in het lied Voor Outer en Heerd.
- Hij komt voor in de roman 'De harde weg' van Emiel van Hemeldonck.

title: Pieter Corbeels

wikitext:
'''Pieter Corbeels''' ([[Leuven]], [[12 maart]] [[1755]] - [[Doornik]] [[21 juni]] [[1799]]) was een [[Zuidelijke Nederlanden|Zuid-Nederlands]] boekdrukker en verzetsleider tijdens de [[Boerenkrijg]].

Corbeels, zoon van een schoenmaker, was een tijdlang korporaal in het Oostenrijkse leger vooraleer hij in 1790 na de [[Brabantse Omwenteling]] een drukkerij oprichtte in Leuven. De drukkerij was gevestigd in het ''Sint-Gommarushuis'' in de [[Tiensestraat]]. Corbeels drukte naast de gewone, bestelde drukwerken ook een groot aantal opruiende pamfletten en almanakken. Hiervoor werd hij op 28 november 1792 gearresteerd en overgebracht naar [[Valenciennes|Valencijn]]. Op 15 december 1792 werd hij vrijgelaten, waarna hij het drukken hervatte.

In 1796 verhuisde hij samen met zijn vrouw en drukkersgast [[Philippus Jacobus Brepols]] naar het rustigere [[Turnhout]] waar hij minder gehinderd werd door de Franse bezetter. In Turnhout kon hij zijn drukwerkzaamheden ongehinderd voortzetten.

De inmiddels hertrouwde Corbeels verliet Turnhout in de zomer van 1798 om als leider van de [[Boerenkrijg]] ten strijde te trekken tegen de Franse overheerser.  Op 25 november 1798 werd hij echter in de bossen van [[Postel (plaats)|Postel]] gevangengenomen door de Fransen, waarna hij in de gevangenis belandde en op 21 juni 1799 terechtgesteld werd in Doornik.

Zijn weduwe zette aanvankelijk de drukactiviteit van haar man voort, samen met Philippus Jacobus Brepols, maar al gauw kocht deze laatste haar uit. Hierdoor ontstond de drukkerij [[Brepols]].

==In populaire cultuur==
* Corbeels wordt vermeld in het lied ''[[Voor Outer en Heerd]]''.
* Hij komt voor in de roman 'De harde weg' van [[Emiel van Hemeldonck]].

==Bronnen==
* MARTENS, Erik, ''“De Boerenkrijg in Brabant (1798-1799). De opstand van het jaar 7 in het Dijledepartement”'', Uitgeverij De Krijger, 2005, blz. 50, 55-56, 111, 112, 118, 125, 127, 135, 194.

{{DEFAULTSORT:Corbeels, Pieter}}
[[Categorie:Zuid-Nederlands drukker (voor 1830)]]
[[Categorie:Zuid-Nederlands militair (voor 1830)]]
[[Categorie:Zuid-Nederlands geëxecuteerd persoon (voor 1830)]]
[[Categorie:Persoon in de Nederlanden in de 18e eeuw]]