text:
# Desiree Correa
Desiree Clotilde Correa (Aruba, 20 oktober 1953) is een Arubaanse kinderboekenschrijfster. Ze is geboren als dochter van Colombiaanse ouders. Ook werkt zij in het onderwijs en als vertaler.

## Leven
Desiree volgde een opleiding aan de Arubaanse Pedagogische Academie. Een docent Nederlands aan dit instituut stimuleerde haar schrijverstalent. Tijdens een studiereis naar Venezuela nam Desiree deel aan een schrijverswedstrijd voor kinderverhalen. Hiervoor schreef zij het manuscript Elefina Elefante (1978) waarmee zij de wedstrijd won. Als hoofdprijs werd het boek uitgebracht en uitgedeeld op alle basisscholen in Caracas, Venezuela. Desiree bleef schrijven en al snel schreef zij het Nederlandstalige boek Mosa’s eiland (1984), dat een groot succes werd op Aruba. Met behulp van Miep Diekmann, een Nederlandse jeugdboekenschrijfster werkzaam voor uitgeverij Leopold, werd het boek ook in Nederland bij Leopold uitgegeven.

## Carrière
Na haar opleiding te hebben afgerond, ging Desiree werken als lerares Spaans bij de afdeling ETAO aan het Maria-College op Aruba. In 1984 besloot ze te gaan werken op Sint-Maarten aan het Milton Peter College. Correa heeft ook gewerkt bij de geschiedenisgroep van Curriculumontwikkeling waar zij samen met Etty Erasmus en Rita Lampe-Jansen een geschiedenismethode heeft ontwikkeld voor de basisschool. Naast haar schrijverschap is Correa altijd werkzaam geweest binnen het onderwijs. Voor haar is die bij Directie Onderwijs. Correa hield zich bezig met de naturalisatietoetsen voor buitenlanders die een Nederlands paspoort hebben aangevraagd op Aruba. Kort hiervoor was ze docent Spaans bij de EPI (school voor middelbaar beroepsonderwijs) en examendeskundige bij het Examenbureau. Sinds 2006 geeft Desiree ook schrijfcursussen, zoals een cursus voor het schrijven van kinderboeken en poëzie voor kinderen.
Desiree schrijft in het Spaans en het Nederlands, maar voornamelijk in het Papiaments. Ze vindt dat kinderen op Aruba weinig lezen en zet zich daarom in voor leesstimuleringsprojecten voor kinderen. Zo schreef zij het kinderboekenweekgeschenk Domi di den mondi (2003) dat uitgedeeld werd tijdens het jaarlijkse kinderboekenfestival. Daarnaast promoot zij ook proza en poëzie in de Arubaanse samenleving middels het project ‘Explora Arte Poesia’, waarmee zij de waardering voor dichtkunst wil stimuleren. Ook neemt zij deel aan de Siman di Buki, de boekenweek op de Antillen.
In 2009 ontving Correa de Tapushi Literario, een literaire prijs voor het Papiaments taalgebied. In 2019 werd zij benoemd tot Ridder in de Orde van Oranje-Nassau.

## Werken
- Elefina Elefante (1978), kinderboek
- Mosa’s eiland (1984), jeugdboek
- Un chispa di Tempo (1997) volume 1 & 2, geschiedenisboek voor de basisschool
- Un nomber pa e Prinses (2000), kinderboek
- Festimucha (2001), vertaling
- Compa Nanzi (2002), kinderboek
- Domi di den mondi (2003), boekengeschenk bij Kinderboekenfestival georganiseerd door Fundacion N.A.N.A
- Drumi Dushi (2004), kinderboek
- Manuel (2008), jeugdboek
- Doño di curpa (2010), jeugdboek
- Pepe Picuda y Didi Djindja (2011), kinderboek
- Mi stima mi mes (2014), kindermagazine
- Christmas without ayaca (2015), verhaal
- Den Kibra di madruga (2017), jeugdboek
- Drama Real (2022), roman

title: Desiree Correa

wikitext:
{{Infobox auteur
| naam              = Desiree Correa
| afbeelding        = Desiree Correa, Aruba Feb 21, 2023 08-28-09 PM.jpeg
| onderschrift      = Desiree Correa Aruba 2023
| citaat            =
| volledige naam    = Desiree Clotilde Correa
| pseudoniem        =
| geboren           = [[20 oktober]] [[1953]]
| geboorteplaats    =
| overleden         =
| overlijdensplaats =
| land              = {{AW}}
| beroep            = Schrijfster
| jaren-actief      =
| genre             = Jeugdliteratuur
| bekende-werken    =
| uitgeverij        =
| dbnl              =
| website           =
| lijst             =
| portaal2          = Cariben
| portaal3          =
}}
'''Desiree Clotilde Correa''' ([[Aruba]], [[20 oktober]] [[1953]]) is een Arubaanse kinderboekenschrijfster. Ze is geboren als dochter van Colombiaanse ouders. Ook werkt zij in het onderwijs en als vertaler.

== Leven ==

Desiree volgde een opleiding aan de Arubaanse Pedagogische Academie. Een docent Nederlands aan dit instituut stimuleerde haar schrijverstalent<ref name=":0">{{Citeer web |url=https://werkgroepcaraibischeletteren.nl/mosas-eiland/ |titel=Mosa’s eiland {{!}} blog |bezochtdatum=2022-07-19 |auteur=Wim Rutgers|archiefurl=https://web.archive.org/web/20220719101700/https://werkgroepcaraibischeletteren.nl/mosas-eiland/|archiefdatum=2022-07-19}}</ref>. Tijdens een studiereis naar Venezuela nam Desiree deel aan een schrijverswedstrijd voor kinderverhalen. Hiervoor schreef zij het manuscript ''Elefina Elefante'' (1978) waarmee zij de wedstrijd won. Als hoofdprijs werd het boek uitgebracht en uitgedeeld op alle basisscholen in [[Caracas]], [[Venezuela]].<ref>Rutgers, Wim. "Bon dia! Met wie schrijf ik?." (2007).</ref> Desiree bleef schrijven en al snel schreef zij het Nederlandstalige boek ''[[Mosa’s eiland]]'' (1984), dat een groot succes werd op Aruba. Met behulp van [[Miep Diekmann]], een Nederlandse jeugdboekenschrijfster werkzaam voor [[uitgeverij Leopold]], werd het boek ook in Nederland bij Leopold uitgegeven<ref name=":1">{{Citeer web |url=https://www.bibliotecanacional.aw/pages/desiree-correa/ |titel=Desiree Correa |bezochtdatum=2022-07-19 |datum=2018-02-23 |werk=BNA - Biblioteca Nacional Aruba |taal=en-US|archiefurl=https://web.archive.org/web/20220703010532/https://www.bibliotecanacional.aw/pages/desiree-correa/|archiefdatum=2022-07-03}}</ref>.

== Carrière ==

Na haar opleiding te hebben afgerond, ging Desiree werken als lerares Spaans bij de afdeling ETAO aan het Maria-College op [[Aruba]]. In 1984 besloot ze te gaan werken op [[Sint Maarten (land)|Sint-Maarten]] aan het Milton Peter College. Correa heeft ook gewerkt bij de geschiedenisgroep van Curriculumontwikkeling waar zij samen met Etty Erasmus en Rita Lampe-Jansen een geschiedenismethode heeft ontwikkeld voor de basisschool. Naast haar schrijverschap is Correa altijd werkzaam geweest binnen het onderwijs. Voor haar is die bij Directie Onderwijs. Correa hield zich bezig met de naturalisatietoetsen voor buitenlanders die een Nederlands paspoort hebben aangevraagd op Aruba. Kort hiervoor was ze docent Spaans bij de EPI (school voor middelbaar beroepsonderwijs) en examendeskundige bij het Examenbureau. Sinds 2006 geeft Desiree ook schrijfcursussen, zoals een cursus voor het schrijven van kinderboeken en poëzie voor kinderen<ref name=":0" />.

Desiree schrijft in het Spaans en het Nederlands, maar voornamelijk in het Papiaments. Ze vindt dat kinderen op Aruba weinig lezen en zet zich daarom in voor leesstimuleringsprojecten voor kinderen<ref>{{Citeer web |url=https://werkgroepcaraibischeletteren.nl/balans-arubaans-letterkundig-leven-34/ |titel=Balans: Arubaans letterkundig leven (34) {{!}} blog |bezochtdatum=2022-07-19|archiefurl=https://web.archive.org/web/20220625163850/https://werkgroepcaraibischeletteren.nl/balans-arubaans-letterkundig-leven-34/|archiefdatum=2022-06-25}}</ref>. Zo schreef zij het kinderboekenweekgeschenk ''Domi di den mondi'' (2003) dat uitgedeeld werd tijdens het jaarlijkse kinderboekenfestival.<ref name=":1" /> Daarnaast promoot zij ook proza en poëzie in de Arubaanse samenleving middels het project ‘Explora Arte Poesia’, waarmee zij de waardering voor dichtkunst wil stimuleren. Ook neemt zij deel aan de Siman di Buki, de boekenweek op de Antillen<ref>{{Citeer web |url=https://www.overheid.aw/actueel/nieuws_46856/item/drama-real_59210.html |titel=Drama Real |bezochtdatum=2022-07-19 |auteur=Aruba Overheid |datum=2022-02-17 |werk=www.overheid.aw |taal=nl-NL|archiefurl=https://web.archive.org/web/20220703000447/https://www.overheid.aw/actueel/nieuws_46856/item/drama-real_59210.html|archiefdatum=2022-07-03}}</ref>.

In 2009 ontving Correa de [[Tapushi Literario]], een literaire prijs voor het Papiaments taalgebied<ref>{{Citeer web |url=https://slidetodoc.com/arte-di-palabra-2000-2013-kompetensia-di-poesia/ |titel=Arte di Palabra 2000 2013 Kompetensia di poesia |bezochtdatum=2022-07-19 |werk=slidetodoc.com|archiefurl=https://web.archive.org/web/20230624030117/https://slidetodoc.com/arte-di-palabra-2000-2013-kompetensia-di-poesia/|archiefdatum=2023-06-24}}</ref>. In 2019 werd zij benoemd tot Ridder in de [[Orde van Oranje-Nassau]].<ref>{{citeer web|url=https://www.gobierno.aw/actualidad/noticia_47171/item/condecoracion-real-2019_42271.html|titel=Condecoracion real 2019|werk=Gobierno di Aruba|datum=2019-05-29|bezochtdatum=2022-07-21|archiefurl=https://web.archive.org/web/20220715120448/https://www.gobierno.aw/actualidad/noticia_47171/item/condecoracion-real-2019_42271.html|archiefdatum=2022-07-15}}</ref>

== Werken ==
* ''Elefina Elefante'' (1978), kinderboek
* ''[[Mosa’s eiland]]'' (1984), jeugdboek
* ''Un chispa di Tempo'' (1997) volume 1 & 2, geschiedenisboek voor de basisschool
* ''Un nomber pa e Prinses'' (2000), kinderboek
* ''Festimucha'' (2001), vertaling
* ''Compa Nanzi'' (2002), kinderboek
* ''Domi di den mondi'' (2003), boekengeschenk bij Kinderboekenfestival georganiseerd door Fundacion N.A.N.A
* ''Drumi Dushi'' (2004), kinderboek
* ''Manuel'' (2008), jeugdboek
* ''Doño di curpa'' (2010), jeugdboek
* ''Pepe Picuda y Didi Djindja'' (2011), kinderboek
* ''Mi stima mi mes'' (2014), kindermagazine
* ''Christmas without ayaca'' (2015), verhaal
* ''Den Kibra di madruga'' (2017), jeugdboek
* ''Drama Real'' (2022), roman

== Zie ook ==
* [[Literatuur van het Caribisch deel van het Koninkrijk der Nederlanden]]
* [[Jeugdliteratuur van het Caribisch deel van het Koninkrijk der Nederlanden]]
* [[Lijst van schrijvers uit het Caribisch deel van het Koninkrijk der Nederlanden]]

{{Appendix}}
{{Bibliografische informatie}}

{{DEFAULTSORT:Correa, Desiree}}
[[Categorie:Arubaans kinderboekenschrijver]]
[[Categorie:Arubaans toneelschrijver]]

title: Algemene informatie

Volledige naam: Desiree Clotilde Correa

Geboren: 20 oktober 1953

Geboorteland: Aruba

Beroep: Schrijfster

title: Werk

Genre: Jeugdliteratuur


text:
# Hohenecken
Hohenecken is een plaats in de Duitse gemeente Kaiserslautern, deelstaat Rijnland-Palts, en telt 4035 inwoners (2004).
Dansenberg · Einsiedlerhof · Erfenbach · Erlenbach · Hohenecken · Mölschbach · Morlautern · Siegelbach

wikiname: nlwiki

title: Hohenecken

in_language: nl

wikitext:
{{Infobox plaats in Duitsland
| land=Duitsland
| naam = Hohenecken
| area = [[Rijnland-Palts]]
| subarea=<!--kreis-->
| gemeente= [[Kaiserslautern]]
| km2 =
| inwoners = 4035
| census = 2004
| dichtheid =
| hoogte = 302
| flag=
| coa=
| postcode = 67661
| netnummer = 0631
| overignaam2=Behoort tot gemeente sinds
| overig2=1969
| web =
| lat_deg = 49
| lat_min = 25
| lat_sec = 17
| lat_dir=N
| lon_deg = 07
| lon_min = 41
| lon_sec = 41
| lon_dir=E
| image= Hohenecken2.jpg
| caption=Hohenecken
}}
'''Hohenecken''' is een plaats in de [[Duitsland|Duitse]] gemeente [[Kaiserslautern]], [[deelstaten van Duitsland|deelstaat]] [[Rijnland-Palts]], en telt 4035 inwoners (2004).

{{Beginnetje|landen & volken|land=Duitsland|2=2008|3=04|4=04}}
{{Navigatie gemeente Kaiserslautern}}

[[Categorie:Kaiserslautern]]
[[Categorie:Plaats in Rijnland-Palts]]

title: Situering

Deelstaat: Rijnland-Palts

Gemeente: Kaiserslautern

title: Algemeen

title: Overig

title: Foto's

Foto's: Hohenecken

Portaal: Duitsland


text:
# Resolutie 661 Veiligheidsraad Verenigde Naties
Resolutie 661 van de Veiligheidsraad van de Verenigde Naties werd aangenomen door de Veiligheidsraad op diens 2933e vergadering in augustus 1990. De resolutie passeerde met dertien stemmen tegen geen en met de onthoudingen van Cuba en Jemen.

## Achtergrond
Op 2 augustus 1990 viel Irak zijn zuiderbuur Koeweit binnen en bezette dat land. Nog diezelfde dag werd de inval door de VN-Veiligheidsraad veroordeeld in resolutie 660. Deze resolutie eiste ook een onmiddellijke terugtrekking van Irak, maar daar kwam niets van terecht.

## Inhoud
De Veiligheidsraad:
- bevestigt zijn resolutie 660;
- is diep bezorgd omdat die resolutie niet wordt nageleefd en de invasie doorgaat met meer doden en verwoesting;
- is vastbesloten de bezetting te beëindigen en Koeweits soevereiniteit te herstellen;
- merkt op dat Koeweit wel wil voldoen aan resolutie 660;
- denkt aan de hem door de VN opgelegde taak om de wereldwijde vrede en veiligheid te bewaren;
- erkent het recht van personen of groepen om zich tegen de Iraakse inval te verdedigen.

Beslist:
1. bepaalt dat Irak tot dusver resolutie 660 naast zich neer heeft gelegd en de autoriteit over Koeweit heeft geüsurpeerd (onrechtmatig in bezit heeft genomen);
2. beslist bijgevolg de volgende stappen te ondernemen;
3. beslist dat alle landen het volgende moeten voorkomen:
a. de invoer van goederen uit Irak en Koeweit;
b. alle activiteiten van landgenoten in verband met de uitvoer van goederen uit Irak en Koeweit en in het bijzonder de financiële transacties met dit doel;
c. de verkoop of levering van goederen, inclusief wapens en militaire materieel maar exclusief medisch materiaal en voedsel, aan eender wie in Irak en Koeweit en eender wie de bedoeling heeft zaken met deze landen te doen;
4. beslist dat geen enkel land of persoon of bedrijf in het land financiële middelen mag overmaken aan de Iraakse overheid of Iraakse of Koeweitse bedrijven tenzij het gaat over strikt medische goederen of voedsel;
5. vraagt alle landen, ook die geen VN-lidstaat zijn, deze resolutie na te leven, ongeacht eerder afgesloten contracten en verleende licenties;
6. beslist een comité op te richten bestaande uit alle leden van de Veiligheidsraad belast met volgende taken waarover het moet terug rapporteren:
a. vooruitgangsrapporten over de toepassing van deze resolutie, die zal worden overgemaakt aan de secretaris-generaal, bestuderen;
b. informatie bekomen van alle landen in verband met de toepassing van deze resolutie;
7. vraagt alle landen mee te werken met het comité, ook inzake de levering van voornoemde informatie;
8. vraagt de secretaris-generaal van de VN om het comité de nodige bijstand te verlenen en voorbereidingen te treffen;
9. ondanks de paragrafen °4 en °8 mag deze resolutie steun aan de legitieme overheid van Koeweit niet tegenhouden en vraagt alle landen:
a. maatregelen te treffen om bezittingen van de legitieme overheid van Koeweit te beschermen;
b. enige marionettenregering die de bezetter (Irak) in Koeweit zou opzetten niet te erkennen;
10. vraagt de secretaris-generaal om over de vooruitgang in de toepassing van deze resolutie te rapporteren, een eerste maal binnen de dertig dagen;
11. besluit de kwestie op de agenda te houden en te blijven proberen de Iraakse invasie vroegtijdig te beëindigen.

## Verwante resoluties
- Resolutie 660 Veiligheidsraad Verenigde Naties
- Resolutie 662 Veiligheidsraad Verenigde Naties
- Resolutie 664 Veiligheidsraad Verenigde Naties

Lijst ·  647 ·  648 ·  649 ·  650 ·  651 ·  652 ·  653 ·  654 ·  655 ·  656 ·  657 ·  658 ·  659 ·  660 ·  661 ·  662 ·  663 ·  664 ·  665 ·  666 ·  667 ·  668 ·  669 ·  670 ·  671 ·  672 ·  673 ·  674 ·  675 ·  676 ·  677 ·  678 ·  679 ·  680 ·  681 ·  682 ·  683

wikitext:
{{Infobox VN-resolutie
| nr    = 661
| code  = S/RES/661
| van   = VR
| verg  = 2933
| datum = 6 augustus
| jaar  = 1990
| ond   = Annexatie van Koeweit door Irak
| besl  = Economische sancties tegen Irak.
| voor  = 13
| tegen = 0
| onth  = 2
| afbeelding = Gulf War Photobox.jpg
}}
'''[[Resolutie van de Verenigde Naties|Resolutie]] 661 van de [[Veiligheidsraad van de Verenigde Naties|Veiligheidsraad]] van de [[Verenigde Naties]]''' werd aangenomen door de Veiligheidsraad op diens 2933e vergadering in augustus 1990. De resolutie passeerde met dertien stemmen tegen geen en met de [[Onthouding (verkiezing)|onthoudingen]] van [[Cuba (land)|Cuba]] en [[Jemen]].

== Achtergrond ==
{{Zie hoofdartikel|Golfoorlog (1990-1991)}}
Op 2 augustus 1990 viel [[Irak]] zijn zuiderbuur [[Koeweit]] binnen en bezette dat land. Nog diezelfde dag werd de inval door de VN-Veiligheidsraad veroordeeld in [[Resolutie 660 Veiligheidsraad Verenigde Naties|resolutie 660]]. Deze resolutie eiste ook een onmiddellijke terugtrekking van Irak, maar daar kwam niets van terecht.

== Inhoud ==
De Veiligheidsraad:
* bevestigt zijn resolutie 660;
* is diep bezorgd omdat die resolutie niet wordt nageleefd en de invasie doorgaat met meer doden en verwoesting;
* is vastbesloten de bezetting te beëindigen en Koeweits [[soevereiniteit]] te herstellen;
* merkt op dat Koeweit wel wil voldoen aan resolutie 660;
* denkt aan de hem door de VN opgelegde taak om de wereldwijde vrede en veiligheid te bewaren;
* erkent het recht van personen of groepen om zich tegen de Iraakse inval te verdedigen.
Beslist:
# bepaalt dat Irak tot dusver resolutie 660 naast zich neer heeft gelegd en de autoriteit over Koeweit heeft geüsurpeerd (onrechtmatig in bezit heeft genomen);
# beslist bijgevolg de volgende stappen te ondernemen;
# beslist dat alle landen het volgende moeten voorkomen:
#:a. de invoer van goederen uit Irak en Koeweit;
#:b. alle activiteiten van landgenoten in verband met de uitvoer van goederen uit Irak en Koeweit en in het bijzonder de financiële transacties met dit doel;
#:c. de verkoop of levering van goederen, inclusief wapens en militaire materieel maar exclusief medisch materiaal en voedsel, aan eender wie in Irak en Koeweit en eender wie de bedoeling heeft zaken met deze landen te doen;
# beslist dat geen enkel land of persoon of bedrijf in het land financiële middelen mag overmaken aan de Iraakse overheid of Iraakse of Koeweitse bedrijven tenzij het gaat over strikt medische goederen of voedsel;
# vraagt alle landen, ook die geen [[Lidstaten van de Verenigde Naties|VN-lidstaat]] zijn, deze resolutie na te leven, ongeacht eerder afgesloten contracten en verleende licenties;
# beslist een comité op te richten bestaande uit alle leden van de Veiligheidsraad belast met volgende taken waarover het moet terug rapporteren:
#:a. vooruitgangsrapporten over de toepassing van deze resolutie, die zal worden overgemaakt aan de [[Secretaris-generaal van de Verenigde Naties|secretaris-generaal]], bestuderen;
#:b. informatie bekomen van alle landen in verband met de toepassing van deze resolutie;
# vraagt alle landen mee te werken met het comité, ook inzake de levering van voornoemde informatie;
# vraagt de secretaris-generaal van de VN om het comité de nodige bijstand te verlenen en voorbereidingen te treffen;
# ondanks de paragrafen °4 en °8 mag deze resolutie steun aan de legitieme overheid van Koeweit niet tegenhouden en vraagt alle landen:
#:a. maatregelen te treffen om bezittingen van de legitieme overheid van Koeweit te beschermen;
#:b. enige [[Vazalstaat|marionettenregering]] die de bezetter (Irak) in Koeweit zou opzetten niet te [[Erkenning (internationaal recht)|erkennen]];
# vraagt de secretaris-generaal om over de vooruitgang in de toepassing van deze resolutie te rapporteren, een eerste maal binnen de dertig dagen;
# besluit de kwestie op de agenda te houden en te blijven proberen de Iraakse invasie vroegtijdig te beëindigen.

== Verwante resoluties ==
{{Wikisource klein|taal=en|United Nations Security Council Resolution 661}}
* [[Resolutie 660 Veiligheidsraad Verenigde Naties]]
* [[Resolutie 662 Veiligheidsraad Verenigde Naties]]
* [[Resolutie 664 Veiligheidsraad Verenigde Naties]]

{{Navigatie VN-resoluties|VR|1990}}

[[Categorie:Resolutie van de Veiligheidsraad van de Verenigde Naties uit 1990| 0661]]
[[Categorie:VN-resolutie over de sancties tegen Irak vanwege de annexatie van Koeweit|VR0661]]

title: Resolutie 661

Van de: Veiligheidsraad van de Verenigde Naties

Datum: 6 augustus 1990

Stemming: voor · 13onth. · 2tegen · 0

Onderwerp: Annexatie van Koeweit door Irak

Beslissing: Economische sancties tegen Irak.

title: Samenstelling VN-Veiligheidsraad in 1990

Samenstelling VN-Veiligheidsraad in 1990: China · Frankrijk · Sovjet-Unie · Verenigd Koninkrijk · Verenigde Staten

Samenstelling VN-Veiligheidsraad in 1990: Canada · Ivoorkust · Colombia · Cuba · Ethiopië · Finland · Maleisië · Roemenië · Jemen · Zaïre


text:
# Stargate Infinity
Stargate Infinity is een Amerikaanse animatieserie uit de Stargate-franchise. De serie is een spin-off van de live-action serie Stargate SG-1, en was vooral bedoeld voor een jong publiek. De serie bleek al snel niet populair genoeg, en werd al na één seizoen van 26 afleveringen stopgezet.

## Productie
De serie was een coproductie tussen MGM en DiC Entertainment. De regie was in handen van Will Meugniot.
De schrijvers en producers van Stargate SG-1 waren niet betrokken bij Infinity. Derhalve vertoont Infinity vaak tegenstrijdigheden met de continuïteit uit de andere Stargate-series. Veel fans van Stargate zien de animatieserie dan ook niet als een officieel onderdeel van het Stargate universum.

## Samenvatting
Stargate Infinity speelt zich ongeveer dertig tot veertig jaar na de eerste aflevering van Stargate SG-1 af. Volgens de serie is de Stargate in deze nabije toekomst niet langer een geheim militair project, maar een algemeen bekend fenomeen. Sommige aliens wonen nu op Aarde, en Aarde zelf houdt contact met veel buitenaardse beschavingen. De Goa'uld zijn in deze tijd al lang verslagen.
Een veteraan van SGC, Majoor Gus Bonner, leidt een team van jonge rekruten door de poort om een buitenaardse infiltrant van het vijandige Tlak'kahn ras op te sporen. Hij heeft hun namelijk een misdaad in de schoenen geschoven. Reizend van wereld naar wereld met het team proberen ze hun naam te zuiveren. Ze leren veel van de vele culturen in het universum, en ontdekken veel over zichzelf.
De show had een open einde daar hij vroegtijdig werd stopgezet.

## Afleveringen
1. Decision
2. Double Duty
3. The Best World
4. Coming Home
5. Mentor
6. Hot Water
7. Phobia
8. Can I Keep It
9. Who Are You?
10. Greed
11. Stones
12. Initiation
13. The Mother of Invention
14. Reality
15. Museum
16. Us and Them
17. The Face of Evil
18. The Key
19. Chariot of the Sun
20. The Answer
21. The Look
22. Feet of Clay
23. The Natural
24. Big Mistake
25. The Illustrated Stacey
26. The Long Haul

title: Stargate Infinity

wikitext:
{{Infobox televisieprogramma
| titel        = Stargate Infinity
| afbeelding   = Stargate_Infinity.svg
| onderschrift =
| genre        = [[sciencefiction]], animatie
| speelduur    = 30 minuten
| bedenker     = [[Eric Lewald]]
[[Michael Maliani]]
| producer     = [[Metro-Goldwyn-Mayer|MGM]]
[[DiC Entertainment]]
| spelers      = [[Dale Wilson]]
[[Mark Hildreth (actor)|Mark Hildreth]]
[[Tifanie Christun]]
[[Bettina Busch]]
[[Kathleen Barr]]
[[Mackenzie Gray]]
[[Mark Acheson]]
| regie        = [[Will Meugniot]]
| schrijver    =
| montage      =
| muziek       =
| land         = [[Verenigde Staten]]
| taal         = [[Engels]]
| gerelateerd  = [[Stargate SG-1 (televisieserie)|Stargate SG-1]]
[[Stargate Atlantis]]
| start        = [[14 september]] [[2002]]
| einde        = [[7 mei]] [[2003]]
| afleveringen = 26
| netwerk      = [[Fox Broadcasting Company|FOX]]
| zender       =
| website      =
| imdb         = 0320969
| tv_com       = stargate-infinity
}}
'''Stargate Infinity''' is een Amerikaanse animatieserie uit de [[Stargate (franchise)|Stargate]]-franchise. De serie is een spin-off van de live-action serie ''[[Stargate SG-1 (televisieserie)|Stargate SG-1]]'', en was vooral bedoeld voor een jong publiek. De serie bleek al snel niet populair genoeg, en werd al na één seizoen van 26 afleveringen stopgezet.

== Productie ==
De serie was een coproductie tussen [[Metro-Goldwyn-Mayer|MGM]] en [[DiC Entertainment]]. De regie was in handen van [[Will Meugniot]].

De schrijvers en producers van ''Stargate SG-1'' waren niet betrokken bij ''Infinity''. Derhalve vertoont Infinity vaak tegenstrijdigheden met de continuïteit uit de andere Stargate-series. Veel fans van Stargate zien de animatieserie dan ook niet als een officieel onderdeel van het Stargate universum.

== Samenvatting ==
''Stargate Infinity'' speelt zich ongeveer dertig tot veertig jaar na de eerste aflevering van ''[[Stargate SG-1 (televisieserie)|Stargate SG-1]]'' af. Volgens de serie is de Stargate in deze nabije toekomst niet langer een geheim militair project, maar een algemeen bekend fenomeen. Sommige aliens wonen nu op Aarde, en Aarde zelf houdt contact met veel buitenaardse beschavingen. De [[Goa'uld (ras)|Goa'uld]] zijn in deze tijd al lang verslagen.

Een veteraan van SGC, Majoor Gus Bonner, leidt een team van jonge rekruten door de poort om een buitenaardse infiltrant van het vijandige [[Tlak'kahn]] ras op te sporen. Hij heeft hun namelijk een misdaad in de schoenen geschoven. Reizend van wereld naar wereld met het team proberen ze hun naam te zuiveren. Ze leren veel van de vele culturen in het universum, en ontdekken veel over zichzelf.

De show had een open einde daar hij vroegtijdig werd stopgezet.

== Afleveringen ==
# Decision
# Double Duty
# The Best World
# Coming Home
# Mentor
# Hot Water
# Phobia
# Can I Keep It
# Who Are You?
# Greed
# Stones
# Initiation
# The Mother of Invention
# Reality
# Museum
# Us and Them
# The Face of Evil
# The Key
# Chariot of the Sun
# The Answer
# The Look
# Feet of Clay
# The Natural
# Big Mistake
# The Illustrated Stacey
# The Long Haul

==Externe link ==
* {{Link IMDb titel|id=0320969|label=Stargate Infinity}}

{{Navigatie Stargate}}

[[Categorie:Stargate]]
[[Categorie:Amerikaanse animatieserie]]
[[Categorie:Televisieserie gebaseerd op een film]]

title: Stargate Infinity

Genre: sciencefiction, animatie

Speelduur per afl.: 30 minuten

Bedenker: Eric Lewald · Michael Maliani

Hoofdrollen: Dale Wilson · Mark Hildreth · Tifanie Christun · Bettina Busch · Kathleen Barr · Mackenzie Gray · Mark Acheson

Regie: Will Meugniot

Land van oorsprong: Verenigde Staten

Taal: Engels

Gerelateerd: Stargate SG-1 · Stargate Atlantis

title: Productie

Producent: MGM · DiC Entertainment

title: Uitzendingen

Start: 14 september 2002

Netwerk of omroep: FOX


text:
# Pellenes levaillanti
Pellenes levaillanti is een spinnensoort in de taxonomische indeling van de springspinnen (Salticidae).
Het dier behoort tot het geslacht Pellenes. De wetenschappelijke naam van de soort werd voor het eerst geldig gepubliceerd in 1846 door Hippolyte Lucas.

title: Pellenes levaillanti

wikitext:
{{Taxobox spin
| naam              = ''Pellenes levaillanti''
| titelweergave     = cursief
| afbeelding        =
| afbeeldingtekst   =
| familie           = [[Springspinnen|Salticidae]] (Springspinnen)
| geslacht          = ''[[Pellenes]]''
| auteur            = [[Hippolyte Lucas]]
| datum             = 1846
| haakjes           = ja
}}
'''''Pellenes levaillanti''''' is een [[spinnen (dieren)|spinnen]][[soort]] in de taxonomische indeling van de [[Springspinnen|springspinnen (Salticidae)]].<ref>{{Brontabel|2012-Platnick}}</ref>

Het dier behoort tot het geslacht ''[[Pellenes]]''. De wetenschappelijke naam van de soort werd voor het eerst geldig gepubliceerd in 1846 door [[Hippolyte Lucas]].

{{Appendix}}
{{beginnetje|biologie|2011|10|21}}
{{DEFAULTSORT:Pellenes levaillanti}}
[[Categorie:Pellenes|levaillanti]]

title: Pellenes levaillanti

Rijk: Animalia (Dieren)

Stam: Arthropoda (Geleedpotigen)

Klasse: Arachnida (Spinachtigen)

Orde: Araneae (Spinnen)

Familie: Salticidae (Springspinnen)

Geslacht: Pellenes

title: Soort

Portaal: Biologie


text:
# Atopsyche clarkei
Atopsyche clarkei is een schietmot uit de familie Hydrobiosidae. De soort komt voor in het Neotropisch gebied.

title: Atopsyche clarkei

wikitext:
{{Taxobox insect
| titelweergave = cursief
| naam = ''Atopsyche clarkei''
| afbeelding =
| afbeeldingtekst =
| orde = [[Trichoptera]] (Schietmotten)
| familie = [[Hydrobiosidae]]
| geslacht = ''[[Atopsyche]]''
| w-naam = ''Atopsyche clarkei''
| auteur = OS Flint
| datum = 1963
| haakjes =
| commons =
| species =
}}
'''''Atopsyche clarkei''''' is een [[Schietmotten|schietmot]] uit de familie [[Hydrobiosidae]]. De soort komt voor in het [[Neotropisch gebied]].

{{Beginnetje|biologie|2=2011|3=06|4=19}}

[[Categorie:Schietmot uit het Neotropisch gebied]]
[[Categorie:Atopsyche|clarkei]]

title: Atopsyche clarkei

Klasse: Insecta (Insecten)

Orde: Trichoptera (Schietmotten)

Familie: Hydrobiosidae

Geslacht: Atopsyche

title: Soort

Portaal: Biologie · Insecten


text:
# Lymantria dictyodigma
Lymantria dictyodigma is een vlinder uit de familie van de spinneruilen (Erebidae), onderfamilie donsvlinders (Lymantriinae). De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1930 door Collenette.

title: Lymantria dictyodigma

wikitext:
{{Taxobox vlinder
| naam = ''Lymantria dictyodigma''
| titelweergave = cursief
| afbeelding =
| afbeeldingtekst =
| familie = [[Spinneruilen|Erebidae]] (Spinneruilen)
| onderfamilie = [[Donsvlinders|Lymantriinae]] (Donsvlinders)
| geslacht = ''[[Lymantria]]''
| w-naam = ''Lymantria dictyodigma''
| auteur = Collenette
| datum = 1930
| haakjes =
| species =
| commons =
}}
'''''Lymantria dictyodigma''''' is een [[vlinders|vlinder]] uit de familie van de [[spinneruilen]] (Erebidae), onderfamilie [[donsvlinders]] (Lymantriinae). De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1930 door Collenette.

{{appendix|bron|2=
* {{en}} [http://www.funet.fi/pub/sci/bio/life/insecta/lepidoptera/ditrysia/noctuoidea/lymantriidae/lymantria/index.html Site Markku Savela] (bezocht 8-3-2013)
}}

[[Categorie:Lymantria|dictyodigma]]

title: Lymantria dictyodigma

Orde: Lepidoptera (Vlinders)

Familie: Erebidae (Spinneruilen)

Onderfamilie: Lymantriinae (Donsvlinders)

Geslacht: Lymantria

title: Soort


text:
# Marjolein Pieks
Marjolein Pieks (De Poëziekoerier) (1980) is een Nederlands dichteres en performer.
- 2017 tot 2020: dorpsdichter gemeente Heumen
- november 2019: goud bij Grote Prijs van Gouda (Stadsdichtersgala)
- november 2018: tweede prijs bij Grote Prijs van Gouda (Stadsdichtersgala)
- 2009 tot 2018: vertolkt Pieks Mariken van Nimwegen (Van Nieumeghen)

title: Marjolein Pieks

wikitext:
'''Marjolein Pieks''' (''De Poëziekoerier'') ([[1980]]) is een [[Nederland]]s [[dichter]]es en performer.

*2017 tot 2020: dorpsdichter gemeente Heumen
*november 2019: goud bij [[Grote Prijs van Gouda]] (Stadsdichtersgala)
*november 2018: tweede prijs bij [[Grote Prijs van Gouda]] (Stadsdichtersgala)
*2009 tot 2018: vertolkt Pieks [[Mariken van Nieumeghen|Mariken van Nimwegen]] (Van Nieumeghen)

== Bibliografie ==
*2019: ''Het mooiste van een dorp is de leegte eromheen'', projectgroep Dorpsdichter Gemeente Heumen - Heumen
*2012: ''Een ons gedicht alstublieft'', Stichting GAST- Nijmegen
*2005: ''Naïef Monster'', Uitgeverij Markant - Nijmegen

{{Appendix|2=
{{References}}
* [http://www2.nijmegen.nl/mmbase/attachments/315184/Cie_AB_19-04-05_College_B&W_aan_M_Pieks_-_stadsdichterschap.pdf Communicatie met Gemeente Nijmegen over stadsdichterschap]
}}
{{Bibliografische informatie}}

{{DEFAULTSORT:Pieks, Marjolein}}
[[Categorie:Nederlands dichter]]


text:
# Every Girl Should Be Married
Every Girl Should Be Married is een Amerikaanse romantische komedie in zwart-wit uit 1948 onder regie van Don Hartman. De film is in Nederland uitgebracht onder de titel Hoe kom ik aan die man.

## Verhaal
Anabel Sims wil dolgraag trouwen en laat haar oog vallen op kinderdokter Brown. Ondanks haar uitgebreide en gedetailleerde plannen om hem voor zich te winnen, heeft de dokter geen interesse in haar.

## Rolverdeling
| Acteur           | Personage               | Foto |
| ---------------- | ----------------------- | ---- |
| Cary Grant       | Dokter Madison W. Brown |      |
| Betsy Drake      | Anabel Sims             |      |
| Franchot Tone    | Roger Sanford           |      |
| Diana Lynn       | Julie Hudson            |      |
| Alan Mowbray     | Meneer Spitzer          |      |
| Elisabeth Risdon | Mary Nolan              |      |
| Richard Gaines   | Sam McNutt              |      |
| Harry Hayden     | Gogarty                 |      |

## Achtergrond
Grant en Drake hadden al sinds 1947 een relatie met elkaar. Eigenlijk zou actrice Barbara Bel Geddes de rol van Annabel Sims vertolken, maar Grant overtuigde de producenten om Drake te casten, ondanks haar gebrek aan filmervaring. De film werd een financieel succes.

title: Every Girl Should Be Married

wikitext:
{{Infobox film
| titel          = Every Girl Should Be Married
Hoe kom ik aan die man<ref>{{nl}} [http://www.cinemacontext.nl/id/F015632 Cinema Context] Nederlandse titel</ref>
| afbeelding     =
| tagline        =
| regie          = [[Don Hartman]]
| producer       = Don Hartman
| schrijver      = Don Hartman
[[Stephen Morehouse Avery]]
[[Eleanor Harris]]
| spelers        = [[Cary Grant]]
[[Betsy Drake]]
[[Franchot Tone]]
[[Diana Lynn]]
| muziek         = [[Leigh Harline]]
| montage        = [[Harry Marker]]
| cinematografie = [[George E. Diskant]]
| distributeur   = [[RKO Pictures]]
| première       = {{US-VLAG}} [[25 december]] [[1948]]
{{NL-VLAG}} [[1 augustus]] [[1949]]<ref>{{nl}} [http://www.cinemacontext.nl/id/F015632 Cinema Context] Nederlandse keuring- en/of distributiedatum</ref>
| genre          = Romantiek / Komedie
| lengte         = 85 minuten
| ratio          =
| taal           = Engels
| land           = {{US}}
| budget         =
| opbrengst      =
| nominaties     =
| prijzen        =
| voorloper      =
| vervolg        =
| imdb           = 0040331
| moviemeter     = 4650
}}
'''''Every Girl Should Be Married''''' is een [[Verenigde Staten|Amerikaanse]] [[romantische komedie]] in [[Zwart-wit (media)|zwart-wit]] uit [[Film in 1948|1948]] onder regie van [[Don Hartman]]. De film is in Nederland uitgebracht onder de titel ''Hoe kom ik aan die man''.

==Verhaal==
{{Leeswaarschuwing}}
Anabel Sims wil dolgraag trouwen en laat haar oog vallen op kinderdokter Brown. Ondanks haar uitgebreide en gedetailleerde plannen om hem voor zich te winnen, heeft de dokter geen interesse in haar.

==Rolverdeling==
{{tabel cast|kolom3=Foto}}
|-
| [[Cary Grant]] || Dokter Madison W. Brown|| [[Bestand:Cary Grant in Every Girl Should Be Married trailer.jpg|100px]]
|-
| [[Betsy Drake]] || Anabel Sims || [[Bestand:Betsy Drake in Every Girl Should Be Married trailer.jpg|100px]]
|-
| [[Franchot Tone]] || Roger Sanford || [[Bestand:Franchot Tone in Every Girl Should Be Married trailer.jpg|100px]]
|-
| [[Diana Lynn]] || Julie Hudson|| [[Bestand:Diana Lynn in Every Girl Should Be Married trailer.jpg|100px]]
|-
| [[Alan Mowbray]] || Meneer Spitzer||
|-
|[[Elisabeth Risdon]] || Mary Nolan||
|-
| [[Richard Gaines]] || Sam McNutt||
|-
| [[Harry Hayden]] || Gogarty||
|}

==Achtergrond==
Grant en Drake hadden al sinds 1947 een relatie met elkaar. Eigenlijk zou actrice [[Barbara Bel Geddes]] de rol van Annabel Sims vertolken, maar Grant overtuigde de producenten om Drake te casten, ondanks haar gebrek aan filmervaring.<ref>{{en}} [http://www.tcm.com/tcmdb/title/74256/Every-Girl-Should-Be-Married/articles.html Turner Classic Movies] Articles. [https://web.archive.org/web/20180918091151/http://www.tcm.com/tcmdb/title/74256/Every-Girl-Should-Be-Married/articles.html Gearchiveerd] op 18 september 2018.</ref> De film werd een financieel succes.

==Externe link==
* {{Link IMDb titel|id=0040331}}

{{Appendix}}

[[Categorie:Amerikaanse film]]
[[Categorie:Romantische komedie]]
[[Categorie:Zwart-witfilm]]
[[Categorie:Film van RKO Pictures]]
[[Categorie:Film uit 1948]]

title: Every Girl Should Be Married · Hoe kom ik aan die man

Regie: Don Hartman

Producent: Don Hartman

Scenario: Don Hartman · Stephen Morehouse Avery · Eleanor Harris

Hoofdrollen: Cary Grant · Betsy Drake · Franchot Tone · Diana Lynn

Muziek: Leigh Harline

Montage: Harry Marker

Cinematografie]: George E. Diskant

Distributie: RKO Pictures

Première: 25 december 1948 · 1 augustus 1949

Genre: Romantiek / Komedie

Speelduur: 85 minuten

Land: Verenigde Staten


text:
# Gizjiga (plaats)
Gizjiga (Russisch: Гижига) is een plaats (selo) en een voormalige stad in het noordoosten van de Russische oblast Magadan in het noorden van het Russische Verre Oosten. De plaats ligt aan de zuidwestelijke oever van de gelijknamige rivier op ongeveer 27 kilometer van haar monding in de Gizjigabaai van de Zee van Ochotsk.

## Geschiedenis
In 1639 stichtte Ivan Moskvitin hier een winternederzetting, maar deze werd weer verlaten. De plaats ontstond als het houten fort Gizjiga (Gizjiginskaja krepost) en was toen het op een na grootste Russische fort van de noordoostelijke kust van de Zee van Ochotsk. Het fort werd op 14 april 1752 gesticht door sergeant Avraami Ignatjev als vestingwerk tegen de Korjaken en om een landverbinding tussen Rusland en Kamtsjatka te verzekeren. Voor het werk waren echter onvoldoende mannen beschikbaar en hij ronselde daarom werkers onder de Korjaken in de buurt. Er verschenen ongeveer 100 Korjaken. Ignatjev vreesde echter een opstand en liet de helft van hen naar het bos gaan onder het mom van het halen van brandhout, waar ze werden vermoord. Hun vrouwen werden gedwongen tot prostitutie voor de Korjaken. De overige 50 Korjaken moesten helpen bij het afbouwen van de ostrog, waarna 40 van hen alsnog in opdracht van Ignatjev werden vermoord. De overige 10 Korjaken en de overgebleven vrouwen en kinderen werden tot slaaf gegeven aan de Toengoezen (Evenken) en Lamoeten (Evenen).
Uit reisverslagen is gebleken dat het oorspronkelijke fort een vorm had van een rechthoek van ongeveer 43 bij 64 meter. Later werd het fort versterkt en kreeg het een aantal torens. In de jaren 60 van de 18e eeuw bevond zich er een Kozakkengarnizoen van 77 man, een behoorlijke troepenmacht voor die tijd. In 1771 werd het fort Anadyrsk platgebrand en kwamen een aantal bestuurders en inwoners hiervan naar het fort, waardoor de bevolking opliep tot 672 personen in 1783. In dat jaar kreeg het de status van stad met de naam Gizjiginsk (of Izjiginsk) en werd het bestuurlijk centrum van de gelijknamige oejezd, die zich uitspreidde langs de kust van Kamtsjatka tot Ochotsk. Veel soldaten trouwden met Eveense en Korjaakse vrouwen en hun nakomelingen vestigden zich in de plaats en nederzettingen rondom het fort. De eerste ambassadeur van Rusland, Adam Laksman, kwam uit Gizjiginsk en kwam in 1792 als diplomatiek vertegenwoordiger naar Japan, waar hij het recht op het gebruik van de haven van Nagasaki wist te bewerkstelligen, die tot dan toe alleen voor de Nederlanders was weggelegd.
In 1805 woonden er 773 mensen in de stad, die toen echter al in belang begon af te nemen. De bevolking daalde daarop snel en tegen het einde van de 19e eeuw was het slechts nog een versterkt dorp, die zijn stadstatus uiteindelijk verloor in 1926, toen haar oejezd onderdeel werd van het district Penzinski (nu onderdeel van de kraj Kamtsjatka), waarvan de plaats nog wel het bestuurlijk centrum bleef. In 1931 werd echter het huidige district Severo-Evenski opgericht, waarbij niet Gizjiga, maar Najachan (dat in 1951 overstroomde, waarna de hele plaats werd verplaatst en werd hernoemd naar Evensk in 1952) tot bestuurlijk centrum werd gemaakt.
De fortificaties en ommuringen zijn allemaal verloren gegaan.
Bij de plaats ligt nu de nationale sovchoz Rastsvet Severa ("bloei van het noorden").

title: Gizjiga (plaats)

wikitext:
{{Infobox plaats in Rusland
| naam = Gizjiga
| altnaam = Гижига
| wapen = Coat of Arms of Gizhiga (Izhiginsk Magadan oblast) (1790).png
| vlag =
| deelgebied =
| oblast = [[oblast Magadan|Magadan]]
| republiek =
| kraj =
| rayon = [[district Severo-Evenski|Severo-Evenski]]
| inwoners =
| census =
| km2 =
| okatonummer = 44207807
| netnummer =
| postcode = 686442
| hoogte =
| tijdzone = 11
| gesticht = 1752
| stadstatus =
| website =
| lat_deg = 61
| lat_min = 57
| lat_sec = 03
| lon_deg = 160
| lon_min = 22
| lon_sec = 0
| locatiekaartspecifiek = oblast Magadan
}}
'''Gizjiga''' ([[Russisch]]: Гижига) is een plaats (''[[selo (woord)|selo]]'') en een voormalige stad in het noordoosten van de [[Rusland|Russische]] [[oblast Magadan]] in het noorden van het [[Russische Verre Oosten]]. De plaats ligt aan de zuidwestelijke oever van de [[Gizjiga (rivier)|gelijknamige rivier]] op ongeveer 27 kilometer van haar monding in de [[Gizjigabaai]] van de [[Zee van Ochotsk]].

== Geschiedenis ==
In [[1639]] stichtte [[Ivan Moskvitin]] hier een [[winternederzetting]], maar deze werd weer verlaten. De plaats ontstond als het houten '''fort Gizjiga''' (''Gizjiginskaja krepost'') en was toen het op een na grootste Russische fort van de noordoostelijke kust van de Zee van Ochotsk. Het fort werd op 14 april [[1752]] gesticht door sergeant Avraami Ignatjev als vestingwerk tegen de [[Korjaken]] en om een landverbinding tussen Rusland en [[Kamtsjatka (schiereiland)|Kamtsjatka]] te verzekeren. Voor het werk waren echter onvoldoende mannen beschikbaar en hij ronselde daarom werkers onder de Korjaken in de buurt. Er verschenen ongeveer 100 Korjaken. Ignatjev vreesde echter een opstand en liet de helft van hen naar het bos gaan onder het mom van het halen van brandhout, waar ze werden vermoord. Hun vrouwen werden [[gedwongen prostitutie|gedwongen]] tot [[prostitutie]] voor de Korjaken. De overige 50 Korjaken moesten helpen bij het afbouwen van de ostrog, waarna 40 van hen alsnog in opdracht van Ignatjev werden vermoord. De overige 10 Korjaken en de overgebleven vrouwen en kinderen werden tot slaaf gegeven aan de Toengoezen ([[Evenken]]) en Lamoeten ([[Evenen]]).<ref>{{ru}} {{cite web|url=http://www.npacific.ru/np/library/publikacii/historykam/istkam1-1.htm|title=ИСТОРИЧЕСКИЙ ОЧЕРК ГЛАВНЕЙШИХ СОБЫТИЙ В КАМЧАТКЕ. 1650—1855|publisher=Severnaja Patsifika|author=A.S.Sgibnev|year=1869}}</ref>

Uit reisverslagen is gebleken dat het oorspronkelijke fort een vorm had van een rechthoek van ongeveer 43 bij 64 meter. Later werd het fort versterkt en kreeg het een aantal torens. In de jaren 60 van de 18e eeuw bevond zich er een [[Kozakken]][[garnizoen]] van 77 man, een behoorlijke troepenmacht voor die tijd. In [[1771]] werd het fort [[Anadyr (stad)|Anadyrsk]] platgebrand en kwamen een aantal bestuurders en inwoners hiervan naar het fort, waardoor de bevolking opliep tot 672 personen in [[1783]]. In dat jaar kreeg het de status van stad met de naam '''Gizjiginsk''' (of ''Izjiginsk'') en werd het bestuurlijk centrum van de gelijknamige [[oejezd]], die zich uitspreidde langs de kust van Kamtsjatka tot [[Ochotsk]]. Veel soldaten trouwden met [[Evenen|Eveense]] en [[Korjaken|Korjaakse]] vrouwen en hun nakomelingen vestigden zich in de plaats en nederzettingen rondom het fort. De eerste ambassadeur van Rusland, [[Adam Laksman]], kwam uit Gizjiginsk en kwam in 1792 als diplomatiek vertegenwoordiger naar Japan, waar hij het recht op het gebruik van de haven van [[Nagasaki (stad)|Nagasaki]] wist te bewerkstelligen, die tot dan toe alleen voor de [[Nederlanders]] was weggelegd.

In [[1805]] woonden er 773 mensen in de stad, die toen echter al in belang begon af te nemen. De bevolking daalde daarop snel en tegen het einde van de 19e eeuw was het slechts nog een versterkt dorp, die zijn stadstatus uiteindelijk verloor in [[1926]], toen haar oejezd onderdeel werd van het [[district Penzinski]] (nu onderdeel van de [[kraj Kamtsjatka]]), waarvan de plaats nog wel het bestuurlijk centrum bleef. In 1931 werd echter het huidige district Severo-Evenski opgericht, waarbij niet Gizjiga, maar ''Najachan'' (dat in 1951 overstroomde, waarna de hele plaats werd verplaatst en werd hernoemd naar [[Evensk]] in 1952) tot bestuurlijk centrum werd gemaakt.<ref>{{ru}} {{cite web|url=http://severoevensky.mag.sudrf.ru/modules.php?name=info_court&op=show_info&crid=2|title=История суда|accessdate=30 april 2007|publisher=Правосудие}}</ref>

De fortificaties en ommuringen zijn allemaal verloren gegaan.

Bij de plaats ligt nu de nationale [[sovchoz]] ''Rastsvet Severa'' ("bloei van het noorden").

{{Appendix|2=
{{References}}
----
* {{ru}} {{cite web|url=https://www.kolyma.ru/magadan/history/gizhiga.shtml|title=Гижигинская крепость|publisher=kolyma.ru|author=Александр Козлов|accessdate=30 april 2007|archive-date=16 april 2007|archive-url=https://web.archive.org/web/20070416014330/https://www.kolyma.ru/magadan/history/gizhiga.shtml|dodelink=ja}}
}}

[[Categorie:Plaats in de oblast Magadan]]

title: Locatie in Rusland

Locatie in Rusland: Gizjiga (Rusland) · Gizjiga

title: Kerngegevens

Oblast: Magadan

Gemeente: Severo-Evenski

title: Gebeurtenissen en bestuur

title: Overig

Tijdzone: MAGT (UTC+11)

title: Locatie in oblast Magadan

Locatie in oblast Magadan: Gizjiga (plaats) (oblast Magadan) · Gizjiga (plaats)

Portaal: Rusland


text:
# Laantje van Van der Gaag
Het Laantje van Van der Gaag, even ten zuiden van Delft, vormde in 1847 voor de Hollandsche IJzeren Spoorweg-Maatschappij (HIJSM) een obstakel voor de aanleg van de spoorlijn tussen Delft en Rotterdam. Om deze strook grond heen werd een stukje spoorlijn aangelegd dat slechts vijf dagen, van 3 tot en met 7 juni 1847, heeft dienstgedaan.

## Geschiedenis

### Aanleiding
Deze affaire begon in 1842, toen de HIJSM begon met de verwerving van gronden voor de aanleg van de spoorlijn van Haarlem naar Leiden. Een van deze gronden was gelegen ter hoogte van het huidige station Heemstede-Aerdenhout, en was eigendom van A.H.J. van Wickevoort Crommelin. Van Wickevoort Crommelin was een plaatselijke notabele en betrokken bij een onderneming die zich bezighield met de promotie van Zandvoort als badplaats, toen net in opkomst. Deze onderneming had de bestrating van de weg naar Zandvoort verzorgd, en exploiteerde het badhuis aldaar.
Toen hij door de HIJSM benaderd werd voor verkoop van zijn grond, was hij bereid deze voor een schappelijke prijs af te staan, mits er ter plaatse een halte gevestigd zou worden. Badgasten zouden daarmee een snelle verbinding met Zandvoort krijgen. De HIJSM liet echter weten dat er tussen Haarlem en Leiden geen enkele halte gevestigd zou worden: de spoorlijn was uitsluitend bestemd voor sneltreinen. In de veronderstelling dat de tussen Haarlem en Leiden gelegen plaatsen dan bediend zouden blijven worden door de op dat moment lopende diligencediensten, ging Van Wickevoort Crommelin akkoord met verkoop, voor een bedrag van ƒ 1600,-.
Groot was zijn verbazing en ergernis toen, nadat de spoorlijn in augustus 1842 in gebruik was genomen, bleek dat tussen Haarlem en Leiden niet minder dan vijf stations of haltes waren gebouwd. Om opheldering gevraagd, liet de HIJSM weten dat dit onvermijdelijk was: de betrokken grondeigenaren hadden alleen onder die conditie willen meewerken aan verkoop. Reeds na korte tijd staakten de diligences hun diensten: hun klanten waren massaal overgestapt op de trein. Het gevolg was dat de bevolking van de tussenliggende plaatsen verstoken raakte van openbaar vervoer, en dat Zandvoort nog verder verwijderd was van openbaar vervoer dan eerst (de spoorlijn tussen Haarlem en Zandvoort zou pas in 1881 aangelegd worden). Voor de positie van Zandvoort als badplaats was dit uiteraard zeer ongunstig. In 1844 verzocht de bevolking tweemaal in een petitie om aanleg van een halte aan de Zandvoorterweg: beide keren werd dit door de HIJSM afgewezen.

### Nieuwe samenwerking
Van Wickevoort Crommelin, inmiddels samenwerkend met de Zandvoortse burgemeester Van der Meije en met A.K. van Lennep, zag in 1845 een mogelijkheid om de HIJSM opnieuw tot medewerking te bewegen. Op dat moment was deze bezig met de aankoop van gronden voor de spoorlijn tussen Den Haag en Rotterdam. Een van de te verwerven percelen was een laantje, slechts enkele meters breed, dwars op de geprojecteerde spoorweg, eigendom van de logementshouder J. van der Gaag. Het laantje lag enkele honderden meters ten zuiden van het huidige station Delft, net ten zuiden van de latere Prinses Irenetunnel.
Van Wickevoort Crommelin c.s. kochten dit laantje voor ƒ 200,-. De overdracht van de grond vond niet direct plaats. De redenen hiervan zijn niet geheel duidelijk. In de hierna te noemen onteigeningsprocedure werd Van der Gaag aangesproken, hetgeen aannemelijk maakt dat hij in het Kadaster nog steeds als eigenaar stond vermeld. In mei 1845 vroeg de HIJSM, die blijkbaar van de verkoop op de hoogte was, aan Van Wickevoort Crommelin op welke voorwaarden hij bereid was tot overdracht van het stukje grond. Men bood ƒ 100,-. Van Wickevoort Crommelin liet weten dat men de grond kon krijgen voor de door hem betaalde prijs, plus een halte aan de Zandvoortseweg.
Aanvankelijk leek de HIJSM genegen hierop in te gaan. Een concept-overeenkomst, kennelijk kort na mei 1845 opgemaakt, vermeldt een dergelijke halte, die hetzelfde aantal stoppende treinen zou krijgen als de halte Laan van Nieuw Oosteinde bij Den Haag. Indien de halte ooit zou worden opgeheven, zou aan de verkopers (of hun rechtverkrijgenden) een boete van ƒ 20 000,- betaald moeten worden. Een definitieve beslissing zou echter voorbehouden zijn aan de Raad van Administratie van de HIJSM, die eerst op 21 november 1845 bij elkaar zou komen.
Omtrent de overdacht van de grond werd door de HIJSM voorgesteld het transport aan Van der Gaag, dat eerdaags zou plaatsvinden, uit te stellen: er zou immers anders tweemaal getransporteerd moeten worden, hetgeen slechts nodeloze kosten met zich mee zou brengen.

### Onteigening
Echter, op 19 november 1845 werd Van der Gaag door de HIJSM gedagvaard tot onteigening. Waarom niet eerst de (formele) beslissing van de Raad van Administratie werd afgewacht, is onduidelijk. Niet uit te sluiten valt dat men in Van der Gaag een soepeler tegenpartij verwachtte dan in Van Wickevoort Crommelin c.s., wier wensen en processuele opstelling hen tenslotte bekend waren. Bij gebreke van een besluit van de Raad van Administratie, kan in feite niet eens worden vastgesteld of de bereidheid die in de concept-overeenkomst werd uitgesproken, wel echt aanwezig was. In de onteigeningsprocedure speelde Van der Gaag alleen een formele rol: de advocaten werden door Van Wickevoort Crommelin c.s. geïnstrueerd en bekostigd. De onteigeningsprocedure duurde echter zo lang dat begin 1847 de spoorlijn nagenoeg gereed was, op dit stukje na. HIJSM-directeur Frederik Willem Conrad vroeg en verkreeg van zijn Raad van Administratie toestemming voor een praktische oplossing: het aankopen van omliggende gronden, en het aanleggen van een lusvormig hulpspoor. Dit hulpspoor werd al snel de 'kromme lijn' genoemd, een woordspeling met de naam Crommelin.
Op 31 mei 1847 vonden de proefritten plaats en op 3 juni kon de spoorlijn Den Haag - Rotterdam in gebruik worden genomen, inclusief het hulpspoor. Kennelijk was hiermee de vechtlust van Van Wickevoort Crommelin uitgedoofd: op 3 juni deed hij de HIJSM het volgende voorstel: men kon de grond overnemen voor de inmiddels gemaakte kosten (hetgeen wel inclusief de advocatenkosten zal zijn geweest: de onteigeningsprocedure liep nog steeds), en zonder halte aan de Zandvoortseweg, of men kreeg de grond gratis, doch met halte. Reeds op 5 juni wees de HIJSM beide voorstellen af. Op 7 juni 1847 wierp Van Wickevoort Crommelin definitief de handdoek in de ring. Hij schreef de HIJSM: "[...] dat wij, van dit ogenblik aan, het bewuste laantje geheel vrij te uwer beschikking stellen, hetzelfde op uwe eerste aanvrage aan u in eigendom zullen transporteren, en dat wij deswege van uwe maatschappij niets verlangen te ontvangen."
(Juristen zullen hier opmerken dat het aanbod mee te werken aan het transport opmerkelijk is: uit het feit dat er op dat moment nog steeds een onteigeningsprocedure liep tegen Van der Gaag moet opgemaakt worden dat deze op dat moment nog eigenaar was, en dat slechts Van der Gaag tot overdracht van de grond aan de HIJSM in staat was... Het zal niet de enige keer zijn dat dergelijke juridische finesses in het vuur van de strijd over het hoofd worden gezien.)
Van Wickevoort Crommelin sprak nog de hoop uit dat de HIJSM nog eens van gedachten zou veranderen, en alsnog een halte aan de Zandvoortseweg zou openen. Het zou echter nog tot 1928 duren totdat dit, in de vorm van het station Heemstede-Aerdenhout, zou gebeuren. De HIJSM zat, na ontvangst van deze brief, niet stil: nog in de nacht van 7 op 8 juni werd, in het licht van fakkels, het spoor doorgetrokken, en vanaf 8 juni 1847 konden de treinen ongehinderd tussen Delft en Rotterdam rijden.

### Nasleep en beeldvorming
Opmerkelijk is dat, hoewel deze episode uit de Nederlandse spoorweggeschiedenis in vrijwel elk boek daarover genoemd wordt, de voorvallen uit 1842 slechts zelden genoemd worden. Het beeld dat dan naar voren komt van Van Wickevoort Crommelin is dat van een speculant, die slechts uit was op een snelle winst, te weten het voor ƒ 20 000,- verkopen van een stuk grond dat hij voor ƒ 200,- had gekocht. Uit de stukken blijkt echter niet dat Van Wickevoort Crommelin ooit dat bedrag voor zijn grond heeft gevraagd: dit bedrag is, zoals hierboven aangehaald, in een geheel andere context ter sprake gekomen.
Ook in nieuwsberichten uit die tijd werd Van Wickevoort Crommelin niet in positieve zin genoemd: zo wordt hij, doordat het publiek gebruik moest maken van het extreem bochtige hulpspoor, beticht van het in gevaar brengen van de reizigers. (De HIJSM had hieraan het hare bijgedragen: Conrad had borden laten plaatsen met het opschrift "Wacht u voor de Kromme Lijn".)
De conclusie lijkt gewettigd, dat de HIJSM zijn "public relations" aanmerkelijk beter op orde had. De weinig soepele opstelling van de maatschappij, gedurende de gehele periode 1842-1845, is in de literatuur grotendeels onderbelicht gebleven.
De betrokken hoofdrolspelers zouden, in zekere zin, nog eens elkaars buren worden: toen, ruim een eeuw later, in Delft vlak ten oosten van deze plaats een woonwijkje werd aangelegd, kregen drie van de straten de namen Crommelinlaan, Laan van Van der Gaag en Conradlaan.

## Trivia
Op 18 juli 2008 werd bekend dat de bouw van de Spoortunnel Delft was gegund aan een consortium dat de naam Combinatie CrommeLijn VOF heeft aangenomen. De verwijzing in deze naam naar de gebeurtenissen in de negentiende eeuw is overduidelijk. Terwijl de spoorlijn destijds om het Laantje van Van der Gaag heenliep, zal de 21e-eeuwse versie – de spoortunnel – eronderdoor lopen om even ten zuiden ervan boven de grond te komen. Die oplossing was in de 19e eeuw niet voorhanden.

title: Laantje van Van der Gaag

wikitext:
[[Bestand:Laantje van Van der Gaag.jpg|thumb|250px|"[[Artist's impression]]" door H.W. Last, in De Nederlandsche Stoompost van 6 juni 1847]]
Het '''Laantje van Van der Gaag''', even ten zuiden van [[Delft]], vormde in 1847 voor de [[Hollandsche IJzeren Spoorweg-Maatschappij]] (HIJSM) een obstakel voor de aanleg van de [[Spoorlijn Amsterdam - Rotterdam (Oude Lijn)|spoorlijn tussen Delft en Rotterdam]]. Om deze strook grond heen werd een stukje [[spoorlijn]] aangelegd dat slechts vijf dagen, van 3 tot en met 7 juni [[1847]], heeft dienstgedaan.

== Geschiedenis ==
=== Aanleiding ===
Deze affaire begon in [[1842]], toen de HIJSM begon met de verwerving van gronden voor de aanleg van de spoorlijn van [[Haarlem]] naar [[Leiden]]. Een van deze gronden was gelegen ter hoogte van het huidige [[station Heemstede-Aerdenhout]], en was eigendom van [[A.H.J. van Wickevoort Crommelin]]. Van Wickevoort Crommelin was een plaatselijke notabele en betrokken bij een onderneming die zich bezighield met de promotie van [[Zandvoort]] als [[badplaats]], toen net in opkomst. Deze onderneming had de bestrating van de weg naar Zandvoort verzorgd, en exploiteerde het badhuis aldaar.

Toen hij door de HIJSM benaderd werd voor verkoop van zijn grond, was hij bereid deze voor een schappelijke prijs af te staan, mits er ter plaatse een halte gevestigd zou worden. Badgasten zouden daarmee een snelle verbinding met Zandvoort krijgen. De HIJSM liet echter weten dat er tussen Haarlem en Leiden geen enkele halte gevestigd zou worden: de spoorlijn was uitsluitend bestemd voor sneltreinen. In de veronderstelling dat de tussen Haarlem en Leiden gelegen plaatsen dan bediend zouden blijven worden door de op dat moment lopende [[diligence]]diensten, ging Van Wickevoort Crommelin akkoord met verkoop, voor een bedrag van ƒ 1600,-.

Groot was zijn verbazing en ergernis toen, nadat de spoorlijn in augustus 1842 in gebruik was genomen, bleek dat tussen Haarlem en Leiden niet minder dan vijf stations of haltes waren gebouwd. Om opheldering gevraagd, liet de HIJSM weten dat dit onvermijdelijk was: de betrokken grondeigenaren hadden alleen onder die conditie willen meewerken aan verkoop. Reeds na korte tijd staakten de diligences hun diensten: hun klanten waren massaal overgestapt op de trein. Het gevolg was dat de bevolking van de tussenliggende plaatsen verstoken raakte van openbaar vervoer, en dat Zandvoort nog verder verwijderd was van openbaar vervoer dan eerst (de [[spoorlijn Haarlem - Zandvoort|spoorlijn tussen Haarlem en Zandvoort]] zou pas in 1881 aangelegd worden). Voor de positie van Zandvoort als badplaats was dit uiteraard zeer ongunstig. In [[1844]] verzocht de bevolking tweemaal in een petitie om aanleg van een halte aan de Zandvoorterweg: beide keren werd dit door de HIJSM afgewezen.

=== Nieuwe samenwerking ===
Van Wickevoort Crommelin, inmiddels samenwerkend met de Zandvoortse burgemeester [[Van der Meije]] en met [[A.K. van Lennep]], zag in [[1845]] een mogelijkheid om de HIJSM opnieuw tot medewerking te bewegen. Op dat moment was deze bezig met de aankoop van gronden voor de spoorlijn tussen [[Den Haag]] en [[Rotterdam]]. Een van de te verwerven percelen was een laantje, slechts enkele meters breed, dwars op de geprojecteerde spoorweg, eigendom van de logementshouder J. van der Gaag. Het laantje lag enkele honderden meters ten zuiden van het huidige [[station Delft]], net ten zuiden van de latere [[Prinses Irenetunnel]].

Van Wickevoort Crommelin c.s. kochten dit laantje voor ƒ 200,-. De overdracht van de grond vond niet direct plaats. De redenen hiervan zijn niet geheel duidelijk. In de hierna te noemen onteigeningsprocedure werd Van der Gaag aangesproken, hetgeen aannemelijk maakt dat hij in het [[Kadaster]] nog steeds als eigenaar stond vermeld. In mei 1845 vroeg de HIJSM, die blijkbaar van de verkoop op de hoogte was, aan Van Wickevoort Crommelin op welke voorwaarden hij bereid was tot overdracht van het stukje grond. Men bood ƒ 100,-. Van Wickevoort Crommelin liet weten dat men de grond kon krijgen voor de door hem betaalde prijs, plus een halte aan de Zandvoortseweg.

Aanvankelijk leek de HIJSM genegen hierop in te gaan. Een concept-overeenkomst, kennelijk kort na mei 1845 opgemaakt, vermeldt een dergelijke halte, die hetzelfde aantal stoppende treinen zou krijgen als de halte [[Laan van Nieuw Oost-Indië|Laan van Nieuw Oosteinde]] bij Den Haag. Indien de halte ooit zou worden opgeheven, zou aan de verkopers (of hun rechtverkrijgenden) een boete van ƒ 20 000,- betaald moeten worden. Een definitieve beslissing zou echter voorbehouden zijn aan de Raad van Administratie van de HIJSM, die eerst op 21 november 1845 bij elkaar zou komen.

Omtrent de overdacht van de grond werd door de HIJSM voorgesteld het transport aan Van der Gaag, dat eerdaags zou plaatsvinden, uit te stellen: er zou immers anders tweemaal getransporteerd moeten worden, hetgeen slechts nodeloze kosten met zich mee zou brengen.

=== Onteigening ===
Echter, op 19 november 1845 werd Van der Gaag door de HIJSM gedagvaard tot onteigening. Waarom niet eerst de (formele) beslissing van de Raad van Administratie werd afgewacht, is onduidelijk. Niet uit te sluiten valt dat men in Van der Gaag een soepeler tegenpartij verwachtte dan in Van Wickevoort Crommelin c.s., wier wensen en processuele opstelling hen tenslotte bekend waren. Bij gebreke van een besluit van de Raad van Administratie, kan in feite niet eens worden vastgesteld of de bereidheid die in de concept-overeenkomst werd uitgesproken, wel echt aanwezig was. In de onteigeningsprocedure speelde Van der Gaag alleen een formele rol: de advocaten werden door Van Wickevoort Crommelin c.s. geïnstrueerd en bekostigd. De onteigeningsprocedure duurde echter zo lang dat begin [[1847]] de spoorlijn nagenoeg gereed was, op dit stukje na. HIJSM-directeur [[Frederik Willem Conrad (1800-1870)|Frederik Willem Conrad]] vroeg en verkreeg van zijn Raad van Administratie toestemming voor een praktische oplossing: het aankopen van omliggende gronden, en het aanleggen van een lusvormig hulpspoor. Dit hulpspoor werd al snel de 'kromme lijn' genoemd, een woordspeling met de naam Crommelin.

Op 31 mei 1847 vonden de proefritten plaats en op 3 juni kon de spoorlijn Den Haag - Rotterdam in gebruik worden genomen, inclusief het hulpspoor. Kennelijk was hiermee de vechtlust van Van Wickevoort Crommelin uitgedoofd: op 3 juni deed hij de HIJSM het volgende voorstel: men kon de grond overnemen voor de inmiddels gemaakte kosten (hetgeen wel inclusief de advocatenkosten zal zijn geweest: de onteigeningsprocedure liep nog steeds), en zonder halte aan de Zandvoortseweg, of men kreeg de grond gratis, doch met halte. Reeds op 5 juni wees de HIJSM beide voorstellen af. Op 7 juni 1847 wierp Van Wickevoort Crommelin definitief de handdoek in de ring. Hij schreef de HIJSM: "[...] dat wij, van dit ogenblik aan, het bewuste laantje geheel vrij te uwer beschikking stellen, hetzelfde op uwe eerste aanvrage aan u in eigendom zullen transporteren, en dat wij deswege van uwe maatschappij niets verlangen te ontvangen."

(Juristen zullen hier opmerken dat het aanbod mee te werken aan het transport opmerkelijk is: uit het feit dat er op dat moment nog steeds een onteigeningsprocedure liep tegen Van der Gaag moet opgemaakt worden dat deze op dat moment nog eigenaar was, en dat slechts Van der Gaag tot overdracht van de grond aan de HIJSM in staat was... Het zal niet de enige keer zijn dat dergelijke juridische finesses in het vuur van de strijd over het hoofd worden gezien.)

Van Wickevoort Crommelin sprak nog de hoop uit dat de HIJSM nog eens van gedachten zou veranderen, en alsnog een halte aan de Zandvoortseweg zou openen. Het zou echter nog tot 1928 duren totdat dit, in de vorm van het [[station Heemstede-Aerdenhout]], zou gebeuren. De HIJSM zat, na ontvangst van deze brief, niet stil: nog in de nacht van 7 op 8 juni werd, in het licht van fakkels, het spoor doorgetrokken, en vanaf 8 juni 1847 konden de treinen ongehinderd tussen [[Delft]] en Rotterdam rijden.

=== Nasleep en beeldvorming ===
Opmerkelijk is dat, hoewel deze episode uit de Nederlandse spoorweggeschiedenis in vrijwel elk boek daarover genoemd wordt, de voorvallen uit 1842 slechts zelden genoemd worden. Het beeld dat dan naar voren komt van Van Wickevoort Crommelin is dat van een speculant,<ref>Zie bijvoorbeeld Veenendaal, G., ''Spoorwegen in Nederland'', 2004, p. 54: de opstelling van Van Wickevoort Crommelin wordt hier als "chantage" aangeduid.</ref> die slechts uit was op een snelle winst, te weten het voor ƒ 20 000,- verkopen van een stuk grond dat hij voor ƒ 200,- had gekocht. Uit de stukken blijkt echter niet dat Van Wickevoort Crommelin ooit dat bedrag voor zijn grond heeft gevraagd: dit bedrag is, zoals hierboven aangehaald, in een geheel andere context ter sprake gekomen.

Ook in nieuwsberichten uit die tijd werd Van Wickevoort Crommelin niet in positieve zin genoemd: zo wordt hij, doordat het publiek gebruik moest maken van het extreem bochtige hulpspoor, beticht van het in gevaar brengen van de reizigers. (De HIJSM had hieraan het hare bijgedragen: Conrad had borden laten plaatsen met het opschrift "Wacht u voor de Kromme Lijn".)<ref>Veenendaal, op.cit. p. 54.</ref>

De conclusie lijkt gewettigd, dat de HIJSM zijn "public relations" aanmerkelijk beter op orde had. De weinig soepele opstelling van de maatschappij, gedurende de gehele periode 1842-1845, is in de literatuur grotendeels onderbelicht gebleven.

De betrokken hoofdrolspelers zouden, in zekere zin, nog eens elkaars buren worden: toen, ruim een eeuw later, in [[Delft]] vlak ten oosten van deze plaats een woonwijkje werd aangelegd, kregen drie van de straten de namen Crommelinlaan, Laan van Van der Gaag en Conradlaan.

== Trivia ==
Op 18 juli 2008 werd bekend dat de bouw van de [[Spoortunnel Delft]] was gegund aan een consortium dat de naam Combinatie CrommeLijn VOF heeft aangenomen. De verwijzing in deze naam naar de gebeurtenissen in de negentiende eeuw is overduidelijk. Terwijl de spoorlijn destijds om het Laantje van Van der Gaag heenliep, zal de 21e-eeuwse versie – de spoortunnel – eronderdoor lopen om even ten zuiden ervan boven de grond te komen. Die oplossing was in de 19e eeuw niet voorhanden.

{{Appendix|2=
* [http://www.bcpeters.dds.nl/spoorzoeker_tmp/overig/laantje_van_van_der_gaag/page_01.html De Spoorzoeker]
* ''Spoorwegen in Nederland, van 1834 tot nu'', door Guus Veenendaal. Uitgave: Boom, Amsterdam, 2004. {{ISBN|90-5352-980-2}}
----
{{References}}
}}
{{Coor title dms|52|0|10|N|4|21|32|E|type:landmark_scale:3125_region:NL}}

[[Categorie:Spoorwegen in Nederland|Laantje van Van der Gaag]]
[[Categorie:Openbaar vervoer in Delft|Laantje van Van der Gaag]]
[[Categorie:Hollandsche IJzeren Spoorweg-Maatschappij]]
[[Categorie:Crommelin| Het Laantje van Van der Gaag]]


text:
# Gabriele Veneziano
Gabriele Veneziano (Florence, 7 september 1942) is een Italiaans natuurkundige. Hij staat bekend als een van de theoretici van de snaartheorie.

## Levensloop
Gabriele Veneziano studeerde tot 1965 natuurkunde aan de Universiteit van Florence. Van 1966 tot 1968 studeerde hij aan het Weizmann Instituut in Rehovot, Israël, waar hij in 1967 promoveerde.
Na een postdoc als bijzonder hoogleraar, "visiting associate Professor", aan het MIT ging hij 1972 weer naar het Weizmann Instituut, waar hij van 1975 tot 1977 hoogleraar was. Vanaf 1976 was Veneziano werkzaam bij CERN, vanaf 1977 als "Senior Staff Member" en vanaf 1994 tot 1996 als directeur van de theoretische afdeling. Vanaf 2004 was hij hoogleraar aan het Collège de France.

## Prijzen
- I. Ya. Pomeranchuk-prijs (1999)
- Dannie Heiman-prijs (2004)
- Enrico Fermi-prijs (2005)
- Albert Einsteinmedaille (2006)

title: Gabriele Veneziano

wikitext:
{{Viu}}
[[Bestand:GabrieleVeneziano.jpg|thumb|Gabriele Veneziano]]
'''Gabriele Veneziano''' ([[Florence (stad)|Florence]], [[7 september]] [[1942]]) is een [[Italië|Italiaans]] [[natuurkunde|natuurkundige]]. Hij staat bekend als een van de theoretici van de [[snaartheorie]].

== Levensloop ==
Gabriele Veneziano studeerde tot [[1965]] natuurkunde aan de Universiteit van [[Florence (stad)|Florence]]. Van [[1966]] tot [[1968]] studeerde hij aan het [[Weizmann Instituut der Wetenschappen|Weizmann Instituut]] in [[Rehovot]], [[Israël]], waar hij in 1967 promoveerde.

Na een [[postdoc]] als [[bijzonder hoogleraar]], "visiting associate Professor", aan het [[Massachusetts Institute of Technology|MIT]] ging hij [[1972]] weer naar het Weizmann Instituut, waar hij van [[1975]] tot [[1977]] hoogleraar was. Vanaf [[1976]] was Veneziano werkzaam bij [[CERN]], vanaf [[1977]] als "Senior Staff Member" en vanaf [[1994]] tot [[1996]] als directeur van de theoretische afdeling. Vanaf [[2004]] was hij hoogleraar aan het [[Collège de France]].
<!--Nog te vertalen.-Am Cernführte er auch 1968 seine bekannteste Arbeit aus, die ihn zum „Vater“ der Stringtheorie machte. Er fand eine Formel für Streuamplituden von Resonanzen der starken Wechselwirkung, die die klassische Eulersche Betafunktion benutzte und eine Dualität ausdrückte (Veneziano-Amplitude). Nachdem sich Mitte der 1970er Jahre herausstellte, dass die Quantentheorie der Strings nur in höheren Dimensionen existiert und nicht wie ursprünglich erhofft als Theorie der starken Wechselwirkung in Betracht kam, verlagerte sich Venezianos Interesse auf die Quantenchromodynamik. Ab den 1990er Jahren beschäftigte er sich z.B. mit String-theoretischer Quantenkosmologie, mit der er das Problem der Singularitäten schwarze Löcher und des kosmologischen Big Bang untersuchte.Veneziano ist seit 1994 Mitglied der italienischen und seit 2002 der französischen Akademie der Wissenschaften sowie seit 1996 der Accademia dei Lincei. Er erhielt den Pomeranchuk-Preis (1999), den Dannie-Heineman-Preis (2004), die Albert Einstein Medaille (2006) und den Enrico Fermi Preis (2005).

Er ist seit 1966 mit der Pariser Professorin für Psycholinguistik Edy Pacifici verheiratet und hat mit ihr zwei Töchter.-->

==Prijzen==
* [[I. Ya. Pomeranchuk-prijs]] (1999)
* [[Dannie Heiman-prijs]] (2004)
* [[Enrico Fermi-prijs]] (2005)
* [[Albert Einsteinmedaille]] (2006)

== Literatuur ==
* {{aut|Veneziano}}, ''An introduction to dual models of strong interactions and their physical motivations'', Physics Reports Bd.9, 1974, S.199-242
* ders. ''Physics with a fundamental length'', in Brink, Friedan, Polyakov ''The physics and mathematics of strings'', 1990

== Externe links ==
* {{it}} [https://web.archive.org/web/20131203001024/http://www.imss.fi.it/milleanni/cronologia/biografie/veneziano.html Biografie]
* {{de}} [http://www.einstein-bern.ch/index.php?lang=de&show=laudatio&subs=veneziano Einstein Medaille in Bern]
* [http://xxx.uni-augsburg.de/abs/hep-th/9802057 Veneziano ''A simple short introduction to pre-big-bang physics/cosmology'', Erice 1997]{{Dode link}}
* {{de}} [https://web.archive.org/web/20230711194916/http://xxx.uni-augsburg.de/abs/hep-th/0703055 Gasperini, Veneziano ''String theory and pre-big-bang.cosmology'' 2007]

{{DEFAULTSORT:Veneziano, Gabriele}}
[[Categorie:Italiaans natuurkundige]]
[[Categorie:Lid van de Académie des sciences]]


text:
# Volvo Golf Champions 2012
De Volvo Golf Champions 2012 was een golftoernooi dat liep van 19 tot en met 22 januari 2012 en werd gespeeld op de Fancourt in Zuid-Afrika. Het toernooi maakte deel uit van de Europese PGA Tour 2012.

## Verslag
Paul Casey zal zijn titel niet komen verdedigen, want deze winter liep hij een schouderblessure op met snowboarden. Hij mag nog enkele weken niet spelen.
Ronde 1
Nicolas Colsaerts en Joost Luiten speelden samen. Colsaerts maakte tien birdies (zeven voor de laatste negen holes) en eindigde met -8 als clubhouse leader. Luiten maakte -4 en deelde even de 2de plaats met David Horsey. Ze werden enkele minuten later al ingehaald door Thomas Aiken toen die een birdie op hole 11 maakte. Bijna als laatste kwam Padraig Harrington binnen, er stond geen enkele bogey op zijn kaart totdat hij een dubbelbogey op de laatste hole maakte. Twintig van de vijfendertig spelers staan onder par.
Ronde 2
De spelers zijn opnieuw ingedeeld. Colsaerts speelt in de laatste partij met Branden Grace, die de leider is van de Race To Dubai, en Luiten speelt met David Horsey. Colsaerts had een slechte dag en stond na veertien holes op +5. Branden Grace en Thomas Aiken, die beiden op -5 begonnen, vochten om de eerste plaats. Na tien holes stonden ze weer gelijk totdat Grace nog birdies op hole 14, 15 en 16 maakte. Luiten vermeed bogeys tot hij bij de laatste hole kwam, daar viel een dubbelbogey en daarmee viel hij uit de top-10.
 Lee Slattery maakte een mooie ronde van -8 en steeg naar de derde plaats. Met -6 stonden zeven spelers op de 5de plaats : Colsaerts, Retief Goosen, Paul Lawrie, Alexander Norén, Louis Oosthuizen, Hennie Otto en Raphaël Jacquelin. Op -5 stonden drie spelers w.o. Joost Luiten.
Vrijdag werd door dezelfde professionals gelijktijdig een team-evenement gespeeld, waarbij ieder koppel een amateur meekreeg waarmee ze voor een teamscore speelden. Lee Slattery, Retief Goosen en de 50-jarige Britse amateur Mark VandenBerghe wonnen deze Pro-Am. De amateurs kwalificeerden zich hiervoor door bij de beste 18 te eindigen bij de Volvo World Golf Challenge die de twee voorgaande dagen op de Montague baan van Fancourt gespeeld werd. De winnende pro's kregen ieder een Volvo V60.
Ronde 3
Tijdens de derde ronde stonden Retief Goosen en Branden Grace met -10 een tijdlang samen aan de leiding, gevolgd door Charl Schwartzel, die na een ronde van -5 op -9 eindigde. Colsaerts eindigde echter met birdie-par-eagle en kwam ook op -10 terwijl Goosen een bogey op de laatste par 3 maakte en naar de derde plaats zakte. Joost Luiten had een zware dag met onder meer twee dubbelbogeys.
Ronde 4
Ernie Els maakte een laatste ronde van 67 en stond met -12 aan de leiding toen hij binnenkwam. Zes spelers waren nog in de baan. Een van hen was Colsaerts, die door een birdie op hole 15 ook op -12 kwam. Grace, die met Colsaerts speelde, maakte een birdie op hole 16 en kwam ook op -12. Beiden maakten een par op hole 17 dus de beslissing zou op de laatste hole vallen. In de partij voor hen speelde Retief Goosen, die met birdie-birdie eindigde en ook op -12 eindigde.
Goosen en Els hadden dus -12 terwijl Colsaerts en Grace met -12 aan hole 18 begonnen. Colsaerts maakte een bogey en zakte naar de 4de plaats, de drie Zuid-Afrikaanse spelers moesten een sudden death play-off spelen op hole 18, een par 5. Grace was de enige die met 2 op de green lag, hij maakte een birdie en won.
Luiten had weer een vervelende dag met vijf bogeys en een dubbelbogey, hij maakte een ronde van +4.
- Leaderboard

| Naam                | Score R1 | Score R1 | Nr  | Score R2 | Score R2 | Totaal | Nr  | Score R3 | Score R3 | Totaal | Nr  | Score R4 | Score R4 | Totaal | Nr  |
| ------------------- | -------- | -------- | --- | -------- | -------- | ------ | --- | -------- | -------- | ------ | --- | -------- | -------- | ------ | --- |
| Branden Grace       | 68       | -5       | T2  | 66       | -7       | -12    | 1   | 75       | +2       | -10    | T1  | 71       | -2       | -12    | 1   |
| Ernie Els           | 71       | -2       | T11 | 71       | -2       | -4     | T15 | 71       | -2       | -6     | T8  | 67       | -6       | -12    | T2  |
| Retief Goosen       | 72       | -1       | T16 | 68       | -5       | -6     | T5  | 70       | -3       | -9     | T3  | 70       | -3       | -12    | T2  |
| Nicolas Colsaerts   | 64       | -9       | 1   | 76       | +3       | -6     | T5  | 69       | -4       | -10    | T1  | 72       | -1       | -11    | 4   |
| Charl Schwartzel    | 75       | +2       | T   | 67       | -6       | -4     | T   | 68       | -5       | -9     | T3  | 72       | -1       | -10    | 5   |
| José María Olazabal | 71       | -2       | T11 | 68       | -5       | -7     | 4   | 72       | -1       | -8     | 5   | 73       | par      | -8     | 6   |
| Raphaël Jacquelin   | 71       | -2       | T11 | 69       | -4       | -6     | T5  | 77       | +4       | -2     | T   | 69       | -4       | -6     | T7  |
| Louis Oosthuizen    | 69       | -4       | T5  | 71       | -2       | -6     | T5  | 72       | -1       | -7     | T6  | 74       | +1       | -6     | T7  |
| Thomas Aiken        | 68       | -5       | T2  | 70       | -3       | -8     | T2  | 77       | +4       | -4     | T11 | 72       | -1       | -5     | 9   |
| Paul Lawrie         | 72       | -1       | T   | 68       | -5       | -6     | T   | 74       | +1       | -5     | T   | 74       | +1       | -4     | T10 |
| Padraig Harrington  | 69       | -4       | T5  | 73       | par      | -4     | T15 | 70       | -3       | -7     | T6  | 76       | +3       | -4     | T10 |
| Lee Slattery        | 73       | par      | T22 | 65       | -8       | -8     | T2  | 77       | +4       | -4     | T11 | 74       | +1       | -3     | T11 |
| Thomas Bjørn        | 71       | -2       | T11 | 70       | -3       | -5     | T12 | 75       | +2       | -3     | T14 | 74       | +1       | -2     | T16 |
| David Horsey        | 69       | -4       | T5  | 72       | -1       | -5     | T12 | 76       | +3       | -2     | T17 | 73       | par      | -2     | T16 |
| Tom Lewis           | 68       | -5       | T2  | 74       | +1       | -4     | T15 | 77       | +4       | par    | 23  | 73       | par      | par    | 22  |
| Joost Luiten        | 69       | -4       | T5  | 72       | -1       | -5     | T12 | 77       | +4       | -1     | T19 | 77       | +4       | +3     | T26 |

| Leider |  | Toernooirecord |  | MC = missed cut = cut gemist |

## De spelers
Om deel te mogen nemen moet de speler sinds de vorige editie van dit toernooi op de Europese Tour gewonnen hebben of meer dan tien toernooien in totaal.
| - Thomas Aiken (*) - Thomas Bjørn (***) - S.S.P Chowrasia (*) - Darren Clarke (M*) - Nicolas Colsaerts (*) - Simon Dyson (*) - Ernie Els (*) - Gonzalo Fernández-Castaño (*) - Kenneth Ferrie (*) - Oliver Fisher (*) - Retief Goosen (^) - Branden Grace (*) | - Pádraig Harrington (^) - Michael Hoey (**) - David Horsey (*) - Raphaël Jacquelin (*) - Miguel Ángel Jiménez (^) - Robert Karlsson (^) - Pablo Larrazábal (*) - Paul Lawrie (*) - Thomas Levet (*) - Tom Lewis (*) - Joost Luiten (*) - Matteo Manassero (*) | - Pablo Martin (*) - Colin Montgomerie (^) - Garth Mulroy (*) - Alexander Norén (**) - José María Olazabal (^) - Louis Oosthuizen (*) - Hennie Otto (*) - Robert Rock (*) - Charl Schwartzel (**) - Lee Slattery (*) - Matthew Zions (*) |

(*)  = Aantal gewonnen toernooien op de Europese Tour van 2011
 (^) = Meer dan 10 toernooien gewonnen
 (M) - Winnaar van een Major in 2011

title: Volvo Golf Champions 2012

wikitext:
{{Gerichte aanpak artikelen Pvt pauline|1=2011}}
{{Infobox golftoernooi
| naam          = Volvo Golf Champions 2012
| afbeelding    = Fancourts Links.jpg
| onderschrift  = Fancourt Links
| plaats        = {{ZA}}
| opgericht     = 2011
| golfbaan      = [[Fancourt]]
| par           = 72
| lengte        = 6320 m
| tour          = [[Europese PGA Tour]] [[Europese PGA Tour 2012|2012]]
| datum         = 19-22 januari 2012
| winnaar       = {{ZA-VLAG}} [[Branden Grace]]
}}

De '''[[Volvo Golf Champions]] 2012''' was een [[golftoernooi]] dat liep van 19 tot en met 22 januari 2012 en werd gespeeld op de [[Fancourt]] in [[Zuid-Afrika]]. Het toernooi maakte deel uit van de [[Europese PGA Tour 2012]].

==Verslag==
[[Paul Casey]] zal zijn titel niet komen verdedigen, want deze winter liep hij een schouderblessure op met [[snowboard]]en. Hij mag nog enkele weken niet spelen.
; Ronde 1
Nicolas Colsaerts en Joost Luiten speelden samen. Colsaerts maakte tien birdies (zeven voor de laatste negen holes) en eindigde met -8 als [[clubhouse leader]]. Luiten maakte -4 en deelde even de 2de plaats met [[David Horsey]]. Ze werden enkele minuten later al ingehaald door [[Thomas Aiken]] toen die een birdie op hole 11 maakte. Bijna als laatste kwam [[Padraig Harrington]] binnen, er stond geen enkele bogey op zijn kaart totdat hij een dubbelbogey op de laatste hole maakte. Twintig van de vijfendertig spelers staan onder par.
; Ronde 2
De spelers zijn opnieuw ingedeeld. Colsaerts speelt in de laatste partij met Branden Grace, die de leider is van de [[Race To Dubai]], en Luiten speelt met David Horsey. Colsaerts had een slechte dag en stond na veertien holes op +5. Branden Grace en Thomas Aiken, die beiden op -5 begonnen, vochten om de eerste plaats. Na tien holes stonden ze weer gelijk totdat Grace nog birdies op hole 14, 15 en 16 maakte. Luiten vermeed bogeys tot hij bij de laatste hole kwam, daar viel een dubbelbogey en daarmee viel hij uit de top-10.
 [[Lee Slattery]] maakte een mooie ronde van -8 en steeg naar de derde plaats. Met -6 stonden zeven spelers op de 5de plaats : Colsaerts, [[Retief Goosen]], [[Paul Lawrie]], [[Alexander Norén]], [[Louis Oosthuizen]], [[Hennie Otto]] en [[Raphaël Jacquelin]]. Op -5 stonden drie spelers w.o. Joost Luiten.

Vrijdag werd door dezelfde professionals gelijktijdig een team-evenement gespeeld, waarbij ieder koppel een amateur meekreeg waarmee ze voor een teamscore speelden. Lee Slattery, Retief Goosen en de 50-jarige Britse amateur Mark VandenBerghe wonnen deze Pro-Am. De amateurs kwalificeerden zich hiervoor door bij de beste 18 te eindigen bij de Volvo World Golf Challenge die de twee voorgaande dagen op de Montague baan van Fancourt gespeeld werd. De winnende pro's kregen ieder een [[Volvo V60]].
; Ronde 3
Tijdens de derde ronde stonden Retief Goosen en Branden Grace met -10 een tijdlang samen aan de leiding, gevolgd door [[Charl Schwartzel]], die na een ronde van -5 op -9 eindigde. Colsaerts eindigde echter met birdie-par-eagle en kwam ook op -10 terwijl Goosen een bogey op de laatste par 3 maakte en naar de derde plaats zakte. Joost Luiten had een zware dag met onder meer twee dubbelbogeys.
; Ronde 4
[[Ernie Els]] maakte een laatste ronde van 67 en stond met -12 aan de leiding toen hij binnenkwam. Zes spelers waren nog in de baan. Een van hen was Colsaerts, die door een birdie op hole 15 ook op -12 kwam. Grace, die met Colsaerts speelde, maakte een birdie op hole 16 en kwam ook op -12. Beiden maakten een par op hole 17 dus de beslissing zou op de laatste hole vallen. In de partij voor hen speelde Retief Goosen, die met birdie-birdie eindigde en ook op -12 eindigde.
Goosen en Els hadden dus -12 terwijl Colsaerts en Grace met -12 aan hole 18 begonnen. Colsaerts maakte een bogey en zakte naar de 4de plaats, de drie Zuid-Afrikaanse spelers moesten een sudden death play-off spelen op hole 18, een par 5. Grace was de enige die met 2 op de green lag, hij maakte een birdie en won.
Luiten had weer een vervelende dag met vijf bogeys en een dubbelbogey, hij maakte een ronde van +4.
* [http://www.europeantour.com/europeantour/season=2012/tournamentid=2012003/leaderboard/index.html Leaderboard ]

{| class="wikitable"
! Naam || colspan=2|Score R1 !! Nr !! colspan=2|Score R2 !! Totaal !! Nr !! colspan=2|Score R3 !! Totaal !! Nr !! colspan=2|Score R4 !! Totaal !! Nr
|-
| align=left| {{ZA-VLAG}} [[Branden Grace]] ||68 || -5|| T2|| 66|| -7|| -12 ||Style="background:Yellow;"|1 || 75 || +2 ||-10 ||Style="background:Yellow;"|T1 ||71 ||-2 || -12|| Style="background:Yellow;"|1
|-
| align=left|{{ZA-VLAG}} [[Ernie Els]] || 71 || -2 || T11 || 71 || -2 || -4 || T15 || 71 || -2 || -6 || T8 || 67 || -6||-12 ||T2
|-
| align=left|{{ZA-VLAG}} [[Retief Goosen]] ||72 || -1|| T16 || 68 || -5|| -6 || T5 || 70|| -3 || -9 || T3 ||70 ||-3 ||-12 || T2
|-
| align=left|{{BE-VLAG}} [[Nicolas Colsaerts]] ||Style="background:lime;"| 64 ||-9 || Style="background:Yellow;"|1 || 76 || +3 || -6 || T5 || 69 || -4 || -10 ||Style="background:Yellow;"|T1 || 72|| -1||-11 || 4
|-
| align=left|{{ZA-VLAG}} [[Charl Schwartzel]] || 75 || +2 || T || 67 || -6 || -4 || T || 68 || -5 || -9 || T3|| 72|| -1|| -10 || 5
|-
| align=left|{{ES-VLAG}} [[José María Olazabal]] ||71 || -2|| T11 || 68 || -5 || -7 || 4 || 72 || -1 || -8 || 5 || 73|| par || -8 || 6
|-
| align=left|{{FR-VLAG}} [[Raphaël Jacquelin]] ||71 || -2|| T11|| 69 || -4 || -6|| T5 || 77 || +4 || -2|| T || 69 || -4 || -6 || T7
|-
| align=left|{{ZA-VLAG}} [[Louis Oosthuizen]] ||69 || -4|| T5 || 71|| -2|| -6 || T5 || 72 || -1 || -7 || T6|| 74|| +1 || -6 || T7
|-
| align=left|{{ZA-VLAG}} [[Thomas Aiken]] ||68 || -5|| T2|| 70 || -3 || -8|| T2 || 77 || +4 || -4|| T11 || 72 || -1|| -5 || 9
|-
| align=left|{{XS-VLAG}} [[Paul Lawrie]] ||72 || -1|| T || 68 || -5 || -6 || T || 74 || +1 || -5 || T || 74 || +1 || -4 || T10
|-
| align=left|{{IE-VLAG}} [[Padraig Harrington]] ||69 || -4|| T5 || 73 || par || -4 || T15 || 70|| -3 || -7 || T6 || 76|| +3 || -4 || T10
|-
| align=left|{{EN-VLAG}} [[Lee Slattery]] ||73 || par|| T22|| 65 || -8 || -8 || T2 || 77 || +4 || -4 || T11 || 74|| +1|| -3 || T11
|-
| align=left|{{DK-VLAG}} [[Thomas Bjørn]] || 71 || -2|| T11 || 70 || -3 || -5 || T12 || 75 || +2 || -3 || T14 ||74 ||+1 || -2|| T16
|-
| align=left|{{EN-VLAG}} [[David Horsey]] ||69 || -4|| T5 || 72 || -1 || -5 || T12 || 76 || +3 || -2 || T17 || 73|| par || -2 || T16
|-
| align=left|{{EN-VLAG}} [[Tom Lewis]] ||68 || -5|| T2|| 74|| +1|| -4|| T15|| 77|| +4|| par || 23 ||73 ||par || par || 22
|-
| align=left|{{NL-VLAG}} [[Joost Luiten]] ||69 || -4|| T5 || 72 || -1 || -5 || T12 || 77 || +4 || -1 || T19 || 77 || +4 || +3 || T26
|}
{| class="wikitable"
| Style="background:Yellow;"| Leider || || Style="background:lime;"| Toernooirecord || || MC = missed cut = cut gemist
|}

==De spelers==
Om deel te mogen nemen moet de speler sinds de vorige editie van dit toernooi op de Europese Tour gewonnen hebben of meer dan tien toernooien in totaal.
{|
| valign=top width=300 |
* {{ZA-VLAG}} [[Thomas Aiken]] (*)
* {{DK-VLAG}} [[Thomas Bjørn]] (***)
* {{IN-VLAG}} [[S.S.P Chowrasia]] (*)
* {{NX-VLAG}} [[Darren Clarke]] (M*)
* {{BE-VLAG}} [[Nicolas Colsaerts]] (*)
* {{EN-VLAG}} [[Simon Dyson]] (*)
* {{ZA-VLAG}} [[Ernie Els]] (*)
* {{ES-VLAG}} [[Gonzalo Fernández-Castaño]] (*)
* {{EN-VLAG}} [[Kenneth Ferrie]] (*)
* {{EN-VLAG}} [[Oliver Fisher]] (*)
* {{ZA-VLAG}} [[Retief Goosen]] (^)
* {{ZA-VLAG}} [[Branden Grace]] (*)

| valign=top width=270 |
* {{IE-VLAG}} [[Pádraig Harrington]] (^)
* {{NX-VLAG}} [[Michael Hoey]] (**)
* {{EN-VLAG}} [[David Horsey]] (*)
* {{FR-VLAG}} [[Raphaël Jacquelin]] (*)
* {{ES-VLAG}} [[Miguel Ángel Jiménez]] (^)
* {{SE-VLAG}} [[Robert Karlsson (1969)|Robert Karlsson]] (^)
* {{ES-VLAG}} [[Pablo Larrazábal]] (*)
* {{XS-VLAG}} [[Paul Lawrie]] (*)
* {{FR-VLAG}} [[Thomas Levet]] (*)
* {{EN-VLAG}} [[Tom Lewis]] (*)
* {{NL-VLAG}} [[Joost Luiten]] (*)
* {{IT-VLAG}} [[Matteo Manassero]] (*)

| valign=top width=240 |
* {{ES-VLAG}} [[Pablo Martin]] (*)
* {{XS-VLAG}} [[Colin Montgomerie]] (^)
* {{ZA-VLAG}} [[Garth Mulroy]] (*)
* {{SE-VLAG}} [[Alexander Norén]] (**)
* {{ES-VLAG}} [[José María Olazabal]] (^)
* {{ZA-VLAG}} [[Louis Oosthuizen]] (*)
* {{ZA-VLAG}} [[Hennie Otto]] (*)
* {{EN-VLAG}} [[Robert Rock]] (*)
* {{ZA-VLAG}} [[Charl Schwartzel]] (**)
* {{EN-VLAG}} [[Lee Slattery]] (*)
* {{AU-VLAG}} [[Matthew Zions]] (*)
|}
<nowiki>(*) </nowiki> = Aantal gewonnen toernooien op de Europese Tour van 2011
 (^) = Meer dan 10 toernooien gewonnen
 (M) - Winnaar van een [[Major golfkampioenschap (mannen)|Major]] in 2011

== Externe link ==
* {{en}}[https://web.archive.org/web/20101225092834/http://www.volvogolfchampions.com/ Officiële website]

{{Appendix|2=
* {{en}}[http://www.europeantour.com/europeantour/season=2012/tournamentid=2012003/index.html Resultaten van de Volvo Golf Champions 2012 op european.com]
}}
{{Navigatie Volvo Golf Champions}}

[[Categorie:Golftoernooi in Zuid-Afrika]]
[[Categorie:Europese PGA Tour 2012]]
[[Categorie:Sport in West-Kaap]]

title: Volvo Golf Champions 2012

Plaats: Zuid-Afrika

Golfbaan: Fancourt

Tour(s): Europese PGA Tour 2012

Winnaar: Branden Grace

Portaal: Golf


text:
# Epsilon Centauri
Epsilon Centauri is een ster in het sterrenbeeld Centaur. De ster heeft is heeft type B spectraalklasse en is vanuit de Benelux niet te zien. Epsilon Centauri behoort tot de Beta Cephei-veranderlijken.

title: Epsilon Centauri

wikitext:
{{Infobox ster
| naam= Epsilon Centauri
| afbeelding=
| onderschrift =
| sterrenbeeld= Centaur
| bayernaam= ε Cen
| aanduiding= HD 118716, HR 5132, CD-52 5743, SAO 241047, IRAS 13366-5312
| RK=  {{RA|13|39|53.25774}}
| DEC= {{DEC|−53|27|59.0081}}
| schijnbare magnitude = +3,34
| absolute magnitude = −3,9
| lichtkracht= {{XZon|L|15217}}
| spectraalklasse= B1 III
| temperatuur= 24000 K
| afstand= {{parallax|7.63}}
| straal=
| massa= {{XZon|M|11,60}}
| veranderlijk= [[Beta Cephei-veranderlijken|Beta Cephei-veranderlijk]]
| meervoudig=
| planeten =
| eigenbeweging = Rk: −15,30 mas/jr <br> Dec: −11,72 mas/jr
}}
[[Bestand:EpsilonCenLightCurve.png|thumb|[[Lichtkromme]] van Epsilon Centauri]]
'''Epsilon Centauri''' is een ster in het sterrenbeeld [[Centaur (sterrenbeeld)|Centaur]]. De ster heeft is heeft type B spectraalklasse en is vanuit de [[Benelux]] niet te zien. Epsilon Centauri behoort tot de [[Beta Cephei-veranderlijken]].

==Externe link==
* {{Link SIMBAD|id=Epsilon+Centauri}}

{{Appendix|2=
*{{Bronvermelding anderstalige Wikipedia|taal=en|titel=Epsilon Centauri|oldid=601559295|datum=20140401}}
}}

[[Categorie:Magnitude +2 ster]]
[[Categorie:Ster in Centaur]]
[[Categorie:Type B-reus]]

title: Epsilon Centauri

Sterrenbeeld: Centaur (Centaurus)

Bayer-aanduiding: ε Cen

title: Waarnemingsgegevens

title: Details

Spectraalklasse: B1 III

Veranderlijk: Beta Cephei-veranderlijk

Eigenbeweging (μ): Rk: −15,30 mas/jr · Dec: −11,72 mas/jr

Details: * afstanden aangegeven als "parallax xxx = yyy lj" zijn herleid uit de in de bron aangegeven parallax

Portaal: Astronomie


text:
# Inspectie Justitie en Veiligheid
De Inspectie Justitie en Veiligheid (Inspectie JenV) is een Nederlandse overheidsinstantie gevestigd in Den Haag die toezicht houdt voor het ministerie van Justitie en Veiligheid. Het werkterrein van de Inspectie JenV bestaat uit de toezichtgebieden Migratie, Sanctietoepassing, Jeugd, Politie en Nationale veiligheid. Ieder toezichtgebied kent verschillende, meer specifieke aandachtsvelden. Een deel van de toezichtactiviteiten vindt plaats in Caribisch Nederland (Bonaire, Sint Eustatius en Saba). Sommige activiteiten raken het lokaal gebonden bestuur en de lokale veiligheid. De Inspectie JenV houdt toezicht op deze aspecten wanneer ze de verantwoordelijkheden raken van de minister of staatssecretaris van Justitie en Veiligheid.

## Ontstaan
De Inspectie Justitie en Veiligheid (van 2012 tot 2017 de Inspectie Veiligheid en Justitie) is voortgekomen uit een samenvoeging van de Inspectie Openbare Orde en Veiligheid en de Inspectie voor de Sanctietoepassing. De samenvoeging werd op 1 januari 2012 van kracht, nadat deze was voortgekomen uit afspraken uit het regeerakkoord van 2010. Daarin zijn alle veiligheidstaken van het Rijk ondergebracht bij het toen nog hetende ministerie van Veiligheid en Justitie.
De Inspectie groeit uit tot dé toezichthouder voor het brede domein van justitie en veiligheid.
Bij het aantreden van het kabinet-Rutte III in oktober 2017 werd besloten de naam van het ministerie te veranderen in Justitie en Veiligheid. Vandaar dat vanaf dat moment de Inspectie die naam ook gebruikt.

## Openbaarheid
Alle onderzoeksrapporten zijn in beginsel openbaar en kunnen worden aangevraagd of op internet gedownload.

title: Inspectie Justitie en Veiligheid

wikitext:
[[Bestand:Inspectie Justitie en Veiligheid logo.svg|thumb|right|Logo van de Inspectie Justitie en Veiligheid.]]

De '''Inspectie Justitie en Veiligheid''' ('''Inspectie JenV''') is een Nederlandse [[overheid]]sinstantie gevestigd in [[Den Haag]] die toezicht houdt voor het [[ministerie van Justitie en Veiligheid]]. Het werkterrein van de Inspectie JenV bestaat uit de toezichtgebieden Migratie, Sanctietoepassing, Jeugd, Politie en Nationale veiligheid. Ieder toezichtgebied kent verschillende, meer specifieke aandachtsvelden. Een deel van de toezichtactiviteiten vindt plaats in [[Caribisch Nederland]] (Bonaire, Sint Eustatius en Saba). Sommige activiteiten raken het lokaal gebonden bestuur en de lokale veiligheid. De Inspectie JenV houdt toezicht op deze aspecten wanneer ze de verantwoordelijkheden raken van de minister of staatssecretaris van Justitie en Veiligheid.

==Ontstaan==
De Inspectie Justitie en Veiligheid (van 2012 tot 2017 de Inspectie Veiligheid en Justitie) is voortgekomen uit een samenvoeging van de [[Inspectie Openbare Orde en Veiligheid]] en de [[Inspectie voor de Sanctietoepassing]]. De samenvoeging werd op 1 januari 2012 van kracht, nadat deze was voortgekomen uit afspraken uit het [[Kabinetsformatie Nederland 2010|regeerakkoord van 2010]]. Daarin zijn alle veiligheidstaken van het [[Rijksoverheid|Rijk]] ondergebracht bij het toen nog hetende ministerie van Veiligheid en Justitie.

De Inspectie groeit uit tot dé toezichthouder voor het brede domein van justitie en veiligheid.

Bij het aantreden van het [[kabinet-Rutte III]] in oktober 2017 werd besloten de naam van het ministerie te veranderen in Justitie en Veiligheid. Vandaar dat vanaf dat moment de Inspectie die naam ook gebruikt.

== Openbaarheid ==
Alle onderzoeksrapporten zijn in beginsel openbaar en kunnen worden aangevraagd of op internet gedownload.

== Externe links ==
* [https://www.inspectie-jenv.nl/ Officiële website van de Inspectie Justitie en Veiligheid]
* [https://www.rijksinspecties.nl/over-de-inspectieraad/over-de-rijksinspecties Website van de Samenwerkende Rijksinspecties]

{{Appendix|2=
* [https://www.inspectie-jenv.nl/ www.inspectie-jenv.nl (Website van de Inspectie Justitie en Veiligheid)]
{{References}}
}}

[[Categorie:Nederlandse overheidsinstantie]]


text:
# Rouge-Perriers
Rouge-Perriers is een gemeente in het Franse departement Eure (regio Normandië) en telt 236 inwoners (2004). De plaats maakt deel uit van het arrondissement Bernay.

## Geografie
De oppervlakte van Rouge-Perriers bedraagt 4,1 km², de bevolkingsdichtheid is 57,6 inwoners per km².
De onderstaande kaart toont de ligging van Rouge-Perriers met de belangrijkste infrastructuur en aangrenzende gemeenten.

## Demografie
Onderstaande figuur toont het verloop van het inwonertal (bron: INSEE-tellingen).

title: Rouge-Perriers

wikitext:
{{Infobox gemeente Frankrijk
| plaatsnaam = Rouge-Perriers
| wapen =
| kaart =
| regio = [[Normandië (regio)|Normandië]]
| departement = [[Eure (departement)|Eure]] (27)
| depnr = 27
| arrondissement = [[Arrondissement Bernay|Bernay]]
| kanton = [[Kanton Brionne|Brionne]]
| jaar = 2004
| inwoners = 236
| dichtheid = 57,6
| oppervlakte = 4,1
| water =
| latitudeGraden = 49
| latitudeMinuten = 9
| latitudeSeconden = 0
| longitudeGraden = 0
| longitudeMinuten = 50
| longitudeSeconden = 0
| E of W = E
| ol of wl = O.L.
| code = 27498
| postcode = 27110
| netnummer =
| hoogteligging = 125 - 149
| aangrenzende gemeenten =
| burgemeester =
| website =
| image = Rouge-Perriers (Eure, Fr) mairie.JPG
| caption = Gemeentehuis
}}
'''Rouge-Perriers''' is een gemeente in het [[Frankrijk|Franse]] departement [[Eure (departement)|Eure]] (regio [[Normandië (regio)|Normandië]]) en telt 236 inwoners (2004). De plaats maakt deel uit van het arrondissement [[Arrondissement Bernay|Bernay]].

== Geografie ==
De oppervlakte van Rouge-Perriers bedraagt 4,1 km², de bevolkingsdichtheid is 57,6 inwoners per km².

{{Detailkaart Franse gemeente|id=27498}}

== Demografie ==
Onderstaande figuur toont het verloop van het inwonertal (bron: [[Institut national de la statistique et des études économiques/Definities|INSEE-tellingen]]).<br />
{{Grafiek inwonertal gemeente Frankrijk|id=27498}}
<!-- Bron: Frans bureau voor statistiek. Cijfers inwoneraantal volgens de definitie "population sans doubles comptes" -->

== Externe links ==
* {{Link INSEE|id=27498}}

{{Coor title dms|49|9|0|N|0|50|0|E|type:adm2nd_scale:25000_region:FR}}

[[Categorie:Gemeente in Eure]]

title: Situering

Regio: Normandië

Departement: Eure (27)

Arrondissement: Bernay

Kanton: Brionne

Coördinaten: 49° 9′ NB, 0° 50′ OL

title: Algemeen

title: Overig

title: Detailkaart

Detailkaart: · Locatie in Frankrijk Eure

title: Foto's

Foto's: Gemeentehuis

Portaal: Frankrijk


text:
# Orygocera amphichelota
Orygocera amphichelota is een vlinder uit de familie van de Depressariidae. Deze soort is voor het eerst wetenschappelijk beschreven door Edward Meyrick in een publicatie uit 1930.
De soort komt voor in Kameroen.

title: Orygocera amphichelota

wikitext:
{{Taxobox vlinder
| naam = ''Orygocera amphichelota''
| titelweergave = cursief
| afbeelding =
| superfamilie = [[Gelechioidea]]
| familie = [[Depressariidae]]
| onderfamilie = [[Stenomatinae]]
| geslacht = ''[[Orygocera]]''
| w-naam = ''Orygocera amphichelota''
| auteur = Meyrick
| datum = 1930
}}
'''''Orygocera amphichelota''''' is een [[vlinders|vlinder]] uit de familie van de [[Depressariidae]]. Deze soort is voor het eerst wetenschappelijk beschreven door [[Edward Meyrick]] in een publicatie uit 1930.

De soort komt voor in [[Kameroen]].

{{Appendix|2=
*{{Aut|De Prins J. & De Prins W.}} (2011–2023). [https://www.afromoths.net/species_by_code/ORYGAMPH ''Orygocera amphichelota'' op Afromoths, online database of Afrotropical moth species (Lepidoptera). World Wide Web electronic publication]. Geraadpleegd op 15-12-2023.
}}

[[Categorie:Depressariidae]]
[[Categorie:Dier uit het Afrotropisch gebied]]

title: Orygocera amphichelota

Superfamilie: Gelechioidea

Familie: Depressariidae

Onderfamilie: Stenomatinae

Geslacht: Orygocera

title: Soort


text:
# Eschenmoser-Claisen-omlegging
De Eschenmoser-Claisen-omlegging (vaak gewoon Eschenmoser-omlegging genoemd) is een van de verschillende Claisen-omleggingen in de organische chemie. Tijdens deze reactie wordt een γ,δ-onverzadigd amide gevormd uit een allylalcohol.
De reactie werd in 1964 ontwikkeld door Albert Eschenmoser.

title: Eschenmoser-Claisen-omlegging

wikitext:
De '''Eschenmoser-Claisen-omlegging''' (vaak gewoon '''Eschenmoser-omlegging''' genoemd) is een van de verschillende Claisen-[[omlegging]]en in de [[organische chemie]]. Tijdens deze reactie wordt een [[Onverzadigde verbinding|γ,δ-onverzadigd]] [[amide]] gevormd uit een [[allylalcohol]].

[[Bestand:Eschenmoser-Claisen Rearrangement Scheme.png|center|650px|Reactieverloop van de Eschenmoser-Claisen-omlegging.]]

De reactie werd in [[1964]] ontwikkeld door [[Albert Eschenmoser]].<ref>{{en}} {{aut|A.E. Wick, D. Felix, K. Steen, A. Eschenmoser}} - ''Helv. Chim. Acta 1964'', '''47''', pp. 2425-2429</ref>

== Zie ook ==
* [[Lijst van Claisen-omleggingen]]

{{Appendix}}

[[Categorie:Omlegging]]
[[Categorie:Naamreactie]]


text:
# Rehborn
Rehborn is een plaats in de Duitse deelstaat Rijnland-Palts, en maakt deel uit van de Landkreis Bad Kreuznach.
Rehborn telt 672 inwoners.

## Bestuur
De plaats is een Ortsgemeinde en maakt deel uit van de Verbandsgemeinde Meisenheim.

title: Rehborn

wikitext:
{{Infobox Duitse plaats plus
| Wappen            = Wappen_Gemeinde_Rehborn.jpg
| lat_deg           = 49
| lat_min           = 44
| lat_sec           = 2.4
| lon_deg           = 7
| lon_min           = 41
| lon_sec           = 16.8
| Lageplan          = Rehborn in KH.svg
| Bundesland        = Rijnland-Palts
| Landkreis          = Bad Kreuznach
| Verbandsgemeinde  = Meisenheim
| Höhe              = 150
| Fläche            = 10.14
| Einwohner         = 794
| Stand             = 2006-01-01
| PLZ               = 55592
| Vorwahl           = 06753
| Kfz               = KH
| Gemeindeschlüssel = 07 1 33 083
| Straße            = Hochstraße 23
| Adresse-Verband   = Obertor 13<br />55590 Meisenheim
| Website           = [http://www.gemeinde-rehborn.de/ www.gemeinde-rehborn.de]
| Bürgermeister     = Thomas Link
| Partei            = SPD
| Bürgermeistertitel = Ortsbürgermeister
}}
'''Rehborn''' is een plaats in de [[Duitsland|Duitse]] deelstaat [[Rijnland-Palts]], en maakt deel uit van de [[Landkreis Bad Kreuznach]].
Rehborn telt {{Statistiek gemeente Duitsland inwoners|07 1 33 083|Rijnland-Palts}} inwoners.<ref name="inw_statistiek" />

== Bestuur ==
De plaats is een [[Ortsgemeinde]] en maakt deel uit van de [[Verbandsgemeinde Meisenheim]].

{{Appendix}}
{{Navigatie Landkreis Bad Kreuznach}}
{{Beginnetje|landen & volken|land=Duitsland|2=2006|3=12|4=30}}
{{Coor title dms|49|44|2.4|N|7|41|16.8|E|type:city}}

[[Categorie:Gemeente in Rijnland-Palts]]

title: Situering

Landkreis: Bad Kreuznach

Verbandsgemeinde: Meisenheim

Coördinaten: 49° 44′ NB, 7° 41′ OL

title: Algemeen

Burgemeester: Thomas Link (SPD)

title: Overig

Kenteken: KH

Website: Officiële website

title: Locatie van Rehborn in Bad Kreuznach

Locatie van Rehborn in Bad Kreuznach: Kaart van Rehborn