text:
# Elvira Herzog
Elvira Herzog (Zürich, 5 maart 2000) is een voetbalspeelster uit Zwitserland. Ze speelt als doelverdediger voor RB Leipzig in de Bundesliga.

## Clubcarrière
Herzog begon haar voetbalcarriere bij FC Unterstraas alvorens ze zich voegde in de jeugdacademie van FC Zürich op elfjarige leeftijd. In 2016 maakte Herzog de stap naar heet eerste elftal actief in de Super League. Ze maakte haar de buut in deze competitie in een wedstrijd tegen Yverdon Féminin op 2 december 2017 en wist gelijk een clean sheet te noteren. Herzog maakte op 9 juli 2019 de overstap naar het Duitse 1. FC Köln. Nadat 1. FC Köln was gedrageerd uit de Bundesliga, verliet Herzog de club en bleef ze actief in de Bundesliga door te tekenen bij SC Freiburg. Nadat 1. FC Köln weer terug was gekeerd naar de Bundesliga, keerde Herzog terug bij de club. Ze kwam echter slechts tot een optreden in de hoofdmacht van de club uit Keulen.
Voorafgaande aan het seizoen 2022/23 stapte Herzog over naar RB Leipzig actief in de 2de Bundesliga. Ze groeide in Leipzig uit tot eerste doelvrouw, keepte 18 van de 26 competitiewedstrijden waarin ze zeven keer de nul hield en wist hiermee haar club aan promotie naar de Bundesliga te helpen. Voor het volgende seizoen stelde RB Leipzig Michael Gurski als nieuwe keeprstrainer aan om Herzog en de andere doelvrouwen Gina Schüller and Eve Boettcher te trainen. Ondanks een moeizame eerste seizoenshelft van het seizoen 2023/24 waarin Herzog maar eenmaal de nul wist te houden tegen 1. FC Nürnberg, tekende Herzog een contractverlenging tot medio 2027 bij de club.. Met RB Leipzig wist Herzog in het seizoen 2023/24 zich te handhaven in de Bundesliga.

## Statistieken
| Seizoen | Club        | Land      | Competitie | Wedstrijden | Doelpunten |
| ------- | ----------- | --------- | ---------- | ----------- | ---------- |
| 2019/20 | 1. FC Köln  | Duitsland | Bundesliga | 18          | 0          |
| 2020/21 | SC Freiburg | Duitsland | Bundesliga | 6           | 0          |
| 2021/22 | 1. FC Köln  | Duitsland | Bundesliga | 1           | 0          |
| 2022/23 | RB Leipzig  | Duitsland | Bundesliga | 18          | 0          |
| 2023/24 | RB Leipzig  | Duitsland | Bundesliga | 22          | 0          |
| 2024/25 | RB Leipzig  | Duitsland | Bundesliga | 15          | 0          |
| Totaal  | Totaal      | Totaal    | Totaal     | 80          | 0          |

Laatste update: 5 maart 2025

## Interlandcarrière
Herzog speelde elf wedstrijden voor Zwitserland -17 en 16 wedstrijden voor Zwitserland -19 alvorens ze voor op 4 juni 2019 voor het eerste werd opgeroepen voor het Zwitserse nationale team. Tien dagen later volgde haar debuut door in te vallen voor Nadja Furrer in een wedstrijd tegen Servië.

title: Elvira Herzog

wikitext:
{{Infobox voetballer
| spelernaam                  = Elvira Herzog
| volledigenaam               = Elvira Herzog
| bijnaam                     =
| afbeelding                  = 20160319 U17W GERSUI 9178.jpg
| onderschrift                = Herzog in 2016 bij [[Zwitsers voetbalelftal onder 17 (vrouwen)|Zwitserland -17]]
| geboortedatum               = [[5 maart]] [[2000]]
| geboortestad                = [[Zürich (stad)|Zürich]]
| geboorteland                = {{CH}}
| overlijddatum               =
| stadvanoverlijden           =
| landvanoverlijden           =
| nationaliteit               = {{CH}}
| lengte                      =
| been                        =
| positie                     = [[Doelverdediger (voetbal)|Doelverdediger]]
| gestopt                     =
| huidigeclub                 = {{DE-VLAG}} [[RB Leipzig (vrouwenvoetbal)|RB Leipzig]]
| rugnummer                   = 12
| huidigeclubfunctie          =
| functie                     =
| contracttot                 =
| verhuurdtot                 =
| jeugdjaren                  =
| jeugdteams                  = {{CH-VLAG}} FC Unterstrass
| seizoen                     = –2019
 2019–2020
 2020–2021
 2021–2022
 2022–
| club                        = {{CH-VLAG}} [[FC Zürich (vrouwenvoetbal)|FC Zürich]]
 {{DE-VLAG}} [[1. FC Köln (vrouwenvoetbal)|1. FC Köln]]
 {{DE-VLAG}} [[SC Freiburg (vrouwenvoetbal)|SC Freiburg]]
 {{DE-VLAG}} 1. FC Köln
 {{DE-VLAG}} [[RB Leipzig (vrouwenvoetbal)|RB Leipzig]]
| wedstr(goals)               = 25{{0}}(0)
18{{0}}(0)
6{{0}}(0)
1{{0}}(0)
52{{0}}(0)
| interlandjaren              = 2015–2016
 2017–2019
 2019–
| interlandteam               = {{CH-VLAG}} [[Zwitsers voetbalelftal onder 17 (vrouwen)|Zwitserland -17]]
 {{CH-VLAG}} [[Zwitsers voetbalelftal onder 19 (vrouwen)|Zwitserland -190]]
 {{CH-VLAG}} [[Zwitsers voetbalelftal (vrouwen)|Zwitserland]]
| interlandwedstrijden(goals) = 8{{0}}(0)
8{{0}}(0)
2{{0}}(0)
| trainersjaren               =
| getraindeclubs              =
| erelijstjaren               =
| erelijst                    =
| medailles                   =
| clubupdate                  = 5 maart 2025
| landupdate                  = 5 maart 2025
}}
'''Elvira Herzog''' ([[Zürich (stad)|Zürich]], [[5 maart]] [[2000]]) is een voetbalspeelster uit [[Zwitserland]]. Ze speelt als [[Doelverdediger (voetbal)|doelverdediger]] voor [[RB Leipzig (vrouwenvoetbal)|RB Leipzig]] in de [[Bundesliga (vrouwenvoetbal)|Bundesliga]].

==Clubcarrière ==
Herzog begon haar voetbalcarriere bij FC Unterstraas alvorens ze zich voegde in de jeugdacademie van [[FC Zürich (vrouwenvoetbal)|FC Zürich]] op elfjarige leeftijd. In 2016 maakte Herzog de stap naar heet eerste elftal actief in de [[Super League (vrouwenvoetbal Zwitserland|Super League]].<ref>{{Citeer web |titel=Elvira Herzog Spielerinnen-Profil und Interviews |url=https://abseits.ch/elvira-herzog/ |bezochtdatum=2025-03-05 |website=abseits.ch |taal=de |archiefdatum=2019-07-09 |archiefurl=https://web.archive.org/web/20190709232421/https://abseits.ch/elvira-herzog/ |url-status=dood }}</ref> Ze maakte haar de buut in deze competitie in een wedstrijd tegen [[FC Yverdon Féminin|Yverdon Féminin]] op 2 december 2017 en wist gelijk een clean sheet te noteren.<ref>{{Citeer web |titel=Fussballverband Region Zürich – Match center |url=https://matchcenter.fvrz.ch/default.aspx?lng=1&cxxlnus=1&v=691582&t=51508&sg=48629&ls=16409&tg=2897047& |bezochtdatum=2025-03-05 |website=matchcenter.fvrz.ch}}</ref> Herzog maakte op 9 juli 2019 de overstap naar het [[Duitsland|Duitse]] [[1. FC Köln (vrouwenvoetbal)|1. FC Köln]].<ref>{{Citeer web |titel=1. FC Köln {{!}} Detailseite |url=https://fc.de/de/fc-info/news/detailseite/ |bezochtdatum=2025-03-05 |website=fc.de |taal=de |archiefdatum=2023-05-23 |archiefurl=https://web.archive.org/web/20230523131825/https://fc.de/de/fc-info/news/detailseite/ |dodeurl=ja }}</ref> Nadat 1. FC Köln was gedrageerd uit de [[Bundesliga (vrouwenvoetbal)|Bundesliga]], verliet Herzog de club en bleef ze actief in de Bundesliga door te tekenen bij [[SC Freiburg (vrouwenvoetbal)|SC Freiburg]]. Nadat 1. FC Köln weer terug was gekeerd naar de Bundesliga, keerde Herzog terug bij de club. Ze kwam echter slechts tot een optreden in de hoofdmacht van de club uit [[Keulen]].

Voorafgaande aan het seizoen 2022/23 stapte Herzog over naar [[RB Leipzig (vrouwenvoetbal)|RB Leipzig]] actief in de 2de Bundesliga. Ze groeide in [[Leipzig]] uit tot eerste doelvrouw, keepte 18 van de 26 competitiewedstrijden waarin ze zeven keer de nul hield en wist hiermee haar club aan promotie naar de Bundesliga te helpen.<ref>{{Citeer web |titel=Elvira Herzog - Leistungsdaten - Frauenfußball auf soccerdonna.de |url=https://www.soccerdonna.de/de/elvira-herzog/leistungsdaten/spieler_30076.html |bezochtdatum=2025-03-05|website=www.soccerdonna.de}}</ref> Voor het volgende seizoen stelde RB Leipzig Michael Gurski als nieuwe keeprstrainer aan om Herzog en de andere doelvrouwen [[Gina Schüller]] and [[Eve Boettcher]] te trainen.<ref>{{Citeer web |datum=2023-10-05 |titel="Das komplette Torwartspiel anpassen" |url=https://www.merkur.de/sport/amateur-fussball/landkreis-muenchen/das-komplette-torwartspiel-anpassen-92560329.html |bezochtdatum=2025-03-05 |website=www.merkur.de |taal=de}}</ref> Ondanks een moeizame eerste seizoenshelft van het seizoen 2023/24 waarin Herzog maar eenmaal de nul wist te houden tegen [[1. FC Nürnberg (vrouwenvoetbal)|1. FC Nürnberg]], tekende Herzog een contractverlenging tot medio 2027 bij de club..<ref>{{Citeer web |achternaam=mdr.de |titel=RB Leipzig verlängert mit Stammtorhüterin Herzog {{!}} MDR.DE |url=https://www.mdr.de/sport/fussball/fussball_blf/rb-leipzig-frauen-elvira-herzog-vertragsverlaengerung-100.html |bezochtdatum=2025-03-05|website=www.mdr.de |taal=de}}</ref> Met RB Leipzig wist Herzog in het seizoen 2023/24 zich te handhaven in de Bundesliga.

==Statistieken==
{| class="wikitable"
! Seizoen
! Club
! Land
! Competitie
! Wedstrijden
! Doelpunten
|-
| 2019/20 || rowspan=1 | [[1. FC Köln (vrouwenvoetbal)|1. FC Köln]] || rowspan=6 | {{DE-VLAG}} Duitsland|| rowspan=6 | [[Bundesliga (vrouwenvoetbal)|Bundesliga]] || align="center" |18 || align="center" |0
|-
| 2020/21 || rowspan=1 | [[SC Freiburg (vrouwenvoetbal)|SC Freiburg]] || align="center" |6 || align="center" |0
|-
| 2021/22 || rowspan=1 | 1. FC Köln || align="center" |1 || align="center" |0
|-
| 2022/23 || rowspan=3 | [[RB Leipzig (vrouwenvoetbal)|RB Leipzig]] || align="center" |18 || align="center" |0
|-
| 2023/24 || align="center" |22 || align="center" |0
|-
| 2024/25 || align="center" |15 || align="center" |0
|-
| colspan=4 | '''Totaal''' || align="center" |'''80''' || align="center" |'''0'''
|}
Laatste update: 5 maart 2025<ref name="Soccerway">{{Citeer web|url=https://int.soccerway.com/players/elvira-herzog/426099/|titel=Zwitserland - E. Herzog - profiel,  statistieken en nieuws - Soccerway|werk=nl.soccerway.com|bezochtdatum=2025-03-05}}</ref>

== Interlandcarrière ==
Herzog speelde elf wedstrijden voor [[Zwitsers voetbalelftal onder 17 (vrouwen)|Zwitserland -17]] en 16 wedstrijden voor [[Zwitsers voetbalelftal onder 19 (vrouwen)|Zwitserland -19]] alvorens ze voor op 4 juni 2019 voor het eerste werd opgeroepen voor het [[Zwitsers voetbalelftal (vrouwen)|Zwitserse nationale team]]. Tien dagen later volgde haar debuut door in te vallen voor [[Nadja Furrer]] in een wedstrijd tegen [[Servisch voetbalelftal (vrouwen)|Servië]].<ref>{{citeer web |titel=Serbia vs Switzerland |url=https://globalsportsarchive.com/match/soccer/2019-06-14/serbia-vs-switzerland/1810418/ |bezochtdatum=2025-03-05 |werk=wGlobal Sports Archive}}</ref><ref>{{citeer web |titel=Elvira Herzog |url=https://globalsportsarchive.com/people/soccer/elvira-herzog/363359/ |bezochtdatum=2025-03-05 |werk=Global Sports Archive}}</ref><ref>{{Citeer web |datum=2019-06-14 |titel=1:1 in Serbien – Remis mit 8 Debütantinnen |url=https://www.srf.ch/sport/fussball/frauen-nationalteam/1-1-in-serbien-remis-mit-8-debuetantinnen |bezochtdatum=2025-03-05 |website=Schweizer Radio und Fernsehen (SRF) |taal=de}}</ref>

{{Appendix|2={{Bronvermelding anderstalige Wikipedia|taal=en|titel=Elvira Herzog|oldid= 1278004416|datum=20250305}}
{{References}}
}}
{{bibliografische informatie}}
{{DEFAULTSORT:Herzog, Elvira}}
[[Categorie:Zwitsers voetballer]]

title: Persoonlijke informatie

Volledige naam: Elvira Herzog

Geboortedatum: 5 maart 2000

Geboorteplaats: Zürich, Zwitserland

Nationaliteit: Zwitserland

Positie: Doelverdediger

title: Clubinformatie

Huidige club: RB Leipzig

title: Senioren *

Seizoen: Club · W 0(G)

FC Zürich · 1. FC Köln · SC Freiburg · 1. FC Köln · RB Leipzig · 250(0) · 180(0) · 60(0) · 10(0) · 520(0)

title: Interlands **

Zwitserland -17 · Zwitserland -190 · Zwitserland · 80(0) · 80(0) · 20(0)

Interlands **:
* Bijgewerkt op 5 maart 2025
** Bijgewerkt op 5 maart 2025


text:
# Chetogena alpestris
Chetogena alpestris is een vliegensoort uit de familie van de sluipvliegen (Tachinidae). De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1997 door Tschorsnig.

wikiname: nlwiki

title: Chetogena alpestris

in_language: nl

wikitext:
{{Taxobox insect
| titelweergave = cursief
| naam = ''Chetogena alpestris''
| afbeelding =
| orde = [[Diptera]] (Tweevleugeligen)
| onderorde = [[Vliegen (dieren)|Brachycera]] (Vliegen)
| familie = [[Sluipvliegen|Tachinidae]] (Sluipvliegen)
| geslacht = ''[[Chetogena]]''
| w-naam = ''Chetogena alpestris''
| auteur = Tschorsnig
| datum = 1997
| haakjes =
| commons =
| species =
}}
'''''Chetogena alpestris''''' is een [[vliegen (dieren)|vliegen]]soort uit de familie van de [[Sluipvliegen|sluipvliegen (Tachinidae)]].<ref>{{Link Fauna Europaea|id=145362|naam=''Chetogena alpestris''}}</ref> De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1997 door Tschorsnig.

{{Appendix}}
{{beginnetje|biologie|2013|06|25}}

[[Categorie:Chetogena|alpestris]]

title: Chetogena alpestris

Rijk: Animalia (Dieren)

Stam: Arthropoda (Geleedpotigen)

Klasse: Insecta (Insecten)

Orde: Diptera (Tweevleugeligen)

Onderorde: Brachycera (Vliegen)

Familie: Tachinidae (Sluipvliegen)

Geslacht: Chetogena

title: Soort

Portaal: Biologie · Insecten


text:
# Zaprora silenus
Zaprora silenus is een  straalvinnige vissensoort uit de familie van prowvissen (Zaproridae). De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1896 door Jordan.

title: Zaprora silenus

wikitext:
{{Taxobox straalvinnige
| titelweergave = cursief
| naam = ''Zaprora silenus''
| afbeelding = Prowfish.jpg
| afbeeldingtekst =
| orde = [[Baarsachtigen|Perciformes]] (Baarsachtigen)
| familie = [[Prowvissen|Zaproridae]] (Prowvissen)
| geslacht = ''[[Zaprora]]''
| auteur = Jordan
| datum = 1896
| haakjes =
| worms = 254353
}}
'''''Zaprora silenus''''' is een  [[straalvinnigen|straalvinnige]] [[vissen (dieren)|vissensoort]] uit de familie van [[prowvissen]] (Zaproridae).<ref>{{Link FishBase species|genus=Zaprora|species=silenus|month=10|year=2011}}</ref> De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1896 door Jordan.
{{Appendix}}
{{beginnetje|biologie|2011|10|22}}

[[Categorie:Prowvissen]]

title: Zaprora silenus

Stam: Chordata (Chordadieren)

Superklasse: Osteichthyes (Beenvisachtigen)

Klasse: Actinopterygii (Straalvinnigen)

Orde: Perciformes (Baarsachtigen)

Familie: Zaproridae (Prowvissen)

Geslacht: Zaprora

title: Soort

Portaal: Biologie · Vissen


text:
# Heidemanniella
Heidemanniella is een geslacht van wantsen uit de familie van de Miridae (Blindwantsen). Het geslacht werd voor het eerst wetenschappelijk beschreven door Bertil Robert Poppius in 1914.

## Soorten
Het genus is monotypisch en bevat alleen de volgende soort:

- Heidemanniella scutellaris Poppius, 1914

title: Heidemanniella

wikitext:
{{Taxobox insect
| afbeelding      =
| afbeeldingtekst =
| afbeeldingII    =
| afbeeldingIItekst =
| rijk            = [[Dieren|Animalia]] (Dieren)
| stam            = [[Geleedpotigen|Arthropoda]] (Geleedpotigen)
| orde            = [[Halfvleugeligen|Hemiptera]] (Halfvleugeligen)
| onderorde       = [[Wantsen|Heteroptera]] (Wantsen)
| familie         = [[Blindwantsen|Miridae]] (Blindwantsen)
| taxon           = [[Geslacht (biologie)|Geslacht]]
| auteur          = Poppius
| datum           = 1914
| w-naam          = ''Heidemanniella''
| commons         =
| species         = Heidemanniella
}}
'''''Heidemanniella''''' is een [[Geslacht (biologie)|geslacht]] van [[wantsen]] uit de [[Familie (biologie)|familie]] van de [[Blindwantsen|Miridae]] (Blindwantsen). Het geslacht werd voor het eerst wetenschappelijk beschreven door [[Bertil Robert Poppius]] in 1914.

== Soorten ==
Het genus is [[monotypisch]] en bevat alleen de volgende soort:
<ref name=itisref>{{cite web|title=''Heidemanniella'' Genus Informatie ITIS|url=https://www.itis.gov/servlet/SingleRpt/SingleRpt?search_topic=TSN&search_value=104741#null|website=ITIS.gov|accessdate=2023-11-15}}</ref><ref name=biolibref>{{cite web|title=''Heidemanniella'' Genus Informatie BioLib|url=https://www.biolib.cz/en/taxon/id713628/|website=biolib.cz|accessdate=2023-11-15}}</ref><ref name=colref>{{cite web|title=''Heidemanniella'' Genus Informatie Catalogue of Life|url=http://www.catalogueoflife.org/annual-checklist/2019/search/all/key/Heidemanniella/fossil/0/match/1|website=www.catalogueoflife.org|accessdate=2023-11-15}}</ref><ref name=gbifref>{{cite web|title=''Heidemanniella'' Genus Informatie GBIF|url=https://www.gbif.org/species/2009839|website=www.gbif.org|accessdate=2023-11-15}}</ref>

* ''[[Heidemanniella scutellaris]]'' <small>Poppius, 1914</small>

{{Appendix}}
[[Categorie:Blindwantsen]]

title: Heidemanniella

Orde: Hemiptera (Halfvleugeligen)

Onderorde: Heteroptera (Wantsen)

Familie: Miridae (Blindwantsen)

title: Geslacht


text:
# Givira tristis
Givira tristis is een vlinder uit de familie van de houtboorders (Cossidae). De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1856 door Walker.

title: Givira tristis

wikitext:
{{Taxobox vlinder
| titelweergave = cursief
| naam = ''Givira tristis''
| afbeelding =
| familie = [[Houtboorders|Cossidae]] (Houtboorders)
| onderfamilie = [[Hypoptinae]]
| tribus =
| geslacht = ''[[Givira]]''
| w-naam = ''Givira tristis''
| auteur = Walker
| datum = 1856
| haakjes =
| commons =
| species =
}}
'''''Givira tristis''''' is een [[vlinders|vlinder]] uit de familie van de [[Houtboorders|houtboorders (Cossidae)]].<ref>{{Brontabel|9999-Lepindex}}</ref> De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1856 door Walker.

{{Appendix}}
{{beginnetje|biologie|2013|03|30}}

[[Categorie:Givira|tristis]]

title: Givira tristis

Orde: Lepidoptera (Vlinders)

Familie: Cossidae (Houtboorders)

Onderfamilie: Hypoptinae

Geslacht: Givira

title: Soort


text:
# Ferme-Olivier Cemetery
Ferme-Olivier Cemetery is een Britse militaire begraafplaats met gesneuvelden uit de Eerste Wereldoorlog, gelegen in het Belgische dorp Elverdinge, een deelgemeente van Ieper. De begraafplaats ligt ongeveer 1,2 km ten westen van het dorpscentrum. De begraafplaats werd ontworpen door Reginald Blomfield en wordt onderhouden door de Commonwealth War Graves Commission. Het terrein heeft een trapeziumvormig grondplan met een oppervlakte van ongeveer 2.415 m² dat behalve aan de straatzijde wordt omgeven door een natuurstenen muur. Het Cross of Sacrifice staat in de noordwestelijke hoek en de Stone of Remembrance staat centraal aan de oostelijke muur. Er liggen 411 doden begraven.

## Geschiedenis
De begraafplaats bij de "Ferme Olivier" werd vanaf 9 juni 1915 tot augustus 1917 gebruikt door verschillende medische hulpposten (Field Ambulances) omdat ze net buiten het bereik van de Duitse artillerie lag. Elverdinge en het kasteel (dat als hoofdkwartier werd gebruikt door de 38th (Welsh) Division, de Guards Division en de Royal Artillery) lagen echter wel in de gevarenzone. Toen op 29 december 1915 manschappen van het 3de bataljon van het Monmouthshire Regiment (49th West-Riding Division) een parade hielden werden ze getroffen door een Duitse granaat. Hierbij vielen 41 slachtoffers waarvan er 37 hier begraven werden.
De begraafplaats bevat 411 doden waaronder 408 Britten (waarvan er 6 niet konden geïdentificeerd worden) en 3 Duitsers.
In 2009 werd de begraafplaats als monument beschermd.

## Graven

### Onderscheiden militairen
- Lt.Col. Frederick George Howard van de 49th Division Royal Engeneers, werd onderscheiden met de Koninklijke Orde van Victoria en de Distinguished Service Order (MVO, DSO). Hij sneuvelde op 19 oktober 1915 op de leeftijd van 43 jaar.
- Jack Frederick Bligh, majoor bij de Royal Field Artillery; Charles O'Reilly Edwards, kapitein bij de Royal Engineers; John Chamberlain, kapitein bij de South Wales Borderers; Henry Arthur King, onderluitenant bij de Royal Field Artillery; John David Vaughan, onderluitenant bij het Welsh Regiment en F.M. Myers, onderluitenant bij het Royal Flying Corps werden onderscheiden met het Military Cross (MC).
- de sergeanten G.R. Prothero en Ernest John Gibbs en de korporaal D. Towers ontvingen de Military Medal (MM).

### Minderjarige militairen
- schutter Leonard Charles Streatfield van het King's Royal Rifle Corps en soldaat Harry Price van het Machine Gun Corps waren 16 jaar toen ze sneuvelden.
- de soldaten Norman Charles Goodall van het Hampshire Regiment en W. Roberts van de Somerset Light Infantry waren 17 jaar toen ze sneuvelden.

### Aliassen
- schutter George Frederick Bashford diende onder het alias George Frederick Ashby bij de Rifle Brigade.
- soldaat John Farrell diende onder het alias John Brady bij de Durham Light Infantry.
- soldaat Robert Hope diende onder het alias Robert Hepple bij de Royal Inniskilling Fusiliers.

### Gefusilleerde militairen
- soldaat George Watkins van het 13th Bn. Welsh Regiment werd wegens desertie op 15 mei 1917 gefusilleerd .
- soldaat Robert Hope van het 1st Bn. Royal Inniskilling Fusiliers werd wegens desertie op 5 juli 1917 gefusilleerd. Hij was 23 jaar.[2]

title: Ferme-Olivier Cemetery

wikitext:
{{Infobox militair gedenkteken
| naam = Ferme-Olivier Cemetery
| verantwoordelijke = Commonwealth War Graves Commission
| land = {{BE}}
| afbeelding = Ferme-Olivier Cemetery 2 1.JPG
| onderschrift = Toegang tot de begraafplaats
| slachtoffers =
| periode_gebruik =
| gebouwd = 1915
| ingehuldigd =
| plaats = [[Elverdinge]]
| type = Militaire begraafplaats
| ontwerper = Reginald Blomfield
| totaal = 411
| onbekend = 6
| herdachte_slachtoffers =
| per_land =
| per_oorlog =
| inscriptie =
}}
'''Ferme-Olivier Cemetery''' is een [[Britse Rijk|Britse]] [[militaire begraafplaats]] met gesneuvelden uit de [[Eerste Wereldoorlog]], gelegen in het [[België|Belgische]] dorp [[Elverdinge]], een deelgemeente van [[Ieper]]. De begraafplaats ligt ongeveer 1,2 km ten westen van het dorpscentrum. De begraafplaats werd ontworpen door [[Reginald Blomfield]] en wordt onderhouden door de [[Commonwealth War Graves Commission]]. Het terrein heeft een [[trapezium]]vormig grondplan met een oppervlakte van ongeveer 2.415 m² dat behalve aan de straatzijde wordt omgeven door een natuurstenen muur. Het [[Cross of Sacrifice]] staat in de noordwestelijke hoek en de [[Stone of Remembrance]] staat centraal aan de oostelijke muur. Er liggen 411 doden begraven.

== Geschiedenis ==
De begraafplaats bij de "Ferme Olivier" werd vanaf 9 juni 1915 tot augustus 1917 gebruikt door verschillende medische hulpposten (Field Ambulances) omdat ze net buiten het bereik van de [[Duitse Keizerrijk|Duitse]] [[artillerie]] lag. Elverdinge en het kasteel (dat als hoofdkwartier werd gebruikt door de ''38th (Welsh) Division'', de ''Guards Division'' en de ''Royal Artillery'') lagen echter wel in de gevarenzone. Toen op 29 december 1915 manschappen van het 3de bataljon van het ''Monmouthshire Regiment (49th West-Riding Division)'' een parade hielden werden ze getroffen door een Duitse granaat. Hierbij vielen 41 slachtoffers waarvan er 37 hier begraven werden.

De begraafplaats bevat 411 doden waaronder 408 Britten (waarvan er 6 niet konden geïdentificeerd worden) en 3 Duitsers.

In 2009 werd de begraafplaats als monument beschermd.<ref>[https://inventaris.onroerenderfgoed.be/erfgoedobjecten/201118 Ferme-Olivier Cemetery] Fiche Onroerend Erfgoed. [https://web.archive.org/web/20230205042645/https://inventaris.onroerenderfgoed.be/erfgoedobjecten/201118 Gearchiveerd] op 5 februari 2023.</ref>
== Graven ==
=== Onderscheiden militairen ===
* Lt.Col. ''Frederick George Howard'' van de ''49th Division Royal Engeneers'', werd onderscheiden met de [[Koninklijke Orde van Victoria]] en de [[Orde van Voorname Dienst (Verenigd Koninkrijk)|Distinguished Service Order]] (MVO, DSO). Hij sneuvelde op 19 oktober 1915 op de leeftijd van 43 jaar.
* ''Jack Frederick Bligh'', majoor bij de ''Royal Field Artillery''; ''Charles O'Reilly Edwards'', kapitein bij de ''Royal Engineers''; ''John Chamberlain'', kapitein bij de ''South Wales Borderers''; ''Henry Arthur King'', onderluitenant bij de ''Royal Field Artillery''; ''John David Vaughan'', onderluitenant bij het ''Welsh Regiment'' en ''F.M. Myers'', onderluitenant bij het ''Royal Flying Corps'' werden onderscheiden met het [[Military Cross]] (MC).
* de sergeanten ''G.R. Prothero'' en ''Ernest John Gibbs'' en de korporaal ''D. Towers'' ontvingen de [[Military Medal]] (MM).
=== Minderjarige militairen ===
* schutter ''Leonard Charles Streatfield'' van het ''King's Royal Rifle Corps'' en soldaat ''Harry Price'' van het ''Machine Gun Corps'' waren 16 jaar toen ze sneuvelden.
* de soldaten ''Norman Charles Goodall'' van het ''Hampshire Regiment'' en ''W. Roberts'' van de ''Somerset Light Infantry'' waren 17 jaar toen ze sneuvelden.
=== Aliassen ===
* schutter ''George Frederick Bashford'' diende onder het [[Pseudoniem|alias]] ''George Frederick Ashby'' bij de ''Rifle Brigade''.
* soldaat ''John Farrell'' diende onder het alias ''John Brady'' bij de ''Durham Light Infantry''.
* soldaat ''Robert Hope'' diende onder het alias ''Robert Hepple'' bij de ''Royal Inniskilling Fusiliers''.
=== Gefusilleerde militairen ===
* soldaat ''George Watkins'' van het ''13th Bn. Welsh Regiment'' werd wegens [[desertie]] op 15 mei 1917 [[Fusillade|gefusilleerd]] .
* soldaat ''Robert Hope'' van het ''1st Bn. Royal Inniskilling Fusiliers'' werd wegens desertie op 5 juli 1917 gefusilleerd. Hij was 23 jaar.<ref>Alle Britse gefusilleerden uit de Eerste Wereldoorlog werden bij Koninklijk Besluit op 8 november 2006 (art. 359 van de Armed Forces Act 2006) gerehabiliteerd, behalve degenen die werden veroordeeld wegens [[moord]] of [[muiterij]].</ref>

== Externe links==
* [https://www.cwgc.org/find-a-cemetery/cemetery/49900/FERME-OLIVIER%20CEMETERY Ferme-Olivier Cemetery] op de website van de CWGC.
* [http://www.wo1.be/nl/db-items/ferme-olivier-cemetery Ferme-Olivier Cemetery] op de website van WO1.be

{{Appendix}}
{{Commonscat|Ferme-Olivier Cemetery}}
{{Coor title dms|50|53|7.2|N|2|47|56.5|E|scale:6250_region:BE}}
[[Categorie:Begraafplaats in Ieper]]
[[Categorie:Begraafplaats van de CWGC in België]]
[[Categorie:Begraafplaats van de Eerste Wereldoorlog]]
[[Categorie:Onroerend erfgoed in Ieper]]
[[Categorie:Beschermd monument in Vlaanderen]]

title: Ferme-Olivier Cemetery

Locatie: Elverdinge, België

Type: Militaire begraafplaats

Verantwoordelijke: Commonwealth War Graves Commission

Ontwerper: Reginald Blomfield


text:
# Amblystomus geayi
Amblystomus geayi is een keversoort uit de familie van de loopkevers (Carabidae). De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1935 door Alluaud.

title: Amblystomus geayi

wikitext:
{{Taxobox insect
| titelweergave = cursief
| naam = ''Amblystomus geayi''
| afbeelding =
| afbeeldingtekst =
| orde = [[Kevers|Coleoptera]] (Kevers)
| familie = [[Loopkevers|Carabidae]] (Loopkevers)
| onderfamilie = [[Harpalinae]]
| geslacht = ''[[Amblystomus]]''
| w-naam = ''Amblystomus geayi''
| auteur = [[Charles Alluaud|Alluaud]]
| datum = 1935
| haakjes =
| species =
| commons =
}}
'''''Amblystomus geayi''''' is een [[kevers|kever]]soort uit de familie van de [[Loopkevers|loopkevers (Carabidae)]].<ref>Anichtchenko A. et al., (editors): [https://carabidae.org/search?rank=0&text=Amblystomus+geayi Carabidae of the World] (bezocht: 20 tot 28 maart 2013)</ref> De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1935 door Alluaud.

{{Appendix}}
{{beginnetje|biologie|2013|03|28}}

[[Categorie:Amblystomus|geayi]]

title: Amblystomus geayi

Orde: Coleoptera (Kevers)

Familie: Carabidae (Loopkevers)

Onderfamilie: Harpalinae

Geslacht: Amblystomus

title: Soort


text:
# Agonismus argentiferens
Agonismus argentiferens is een vlinder uit de familie van de prachtmotten (Cosmopterigidae). De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1907 door Walsingham.

title: Agonismus argentiferens

wikitext:
{{Taxobox vlinder
| titelweergave = cursief
| naam = ''Agonismus argentiferens''
| afbeelding =
| familie = [[Prachtmotten|Cosmopterigidae]] (Prachtmotten)
| onderfamilie =
| tribus =
| geslacht = ''[[Agonismus]]''
| w-naam = ''Agonismus argentiferens''
| auteur = Walsingham
| datum = 1907
| haakjes =
| commons =
| species =
}}
'''''Agonismus argentiferens''''' is een [[vlinders|vlinder]] uit de familie van de [[Prachtmotten|prachtmotten (Cosmopterigidae)]].<ref>{{Brontabel|9999-Lepindex}}</ref> De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1907 door Walsingham.

{{Appendix}}
{{beginnetje|biologie|2013|03|31}}

[[Categorie:Prachtmotten]]

title: Agonismus argentiferens

Familie: Cosmopterigidae (Prachtmotten)

Geslacht: Agonismus

title: Soort


text:
# Triphora inclara
Triphora inclara is een slakkensoort uit de familie van de Triphoridae. De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1974 door Kosuge.

title: Triphora inclara

wikitext:
{{Taxobox
| titelweergave = cursief
| naam = ''Triphora inclara''
| afbeelding =
| rijk = [[Dieren (biologie)|Animalia]] (Dieren)
| stam = [[Weekdieren|Mollusca]] ([[Weekdieren]])
| klasse = [[Slakken|Gastropoda]] (Slakken)
| clade1 = [[Caenogastropoda]]
| familie = [[Triphoridae]]
| geslacht = ''[[Triphora]]''
| w-naam = ''Triphora inclara''
| auteur = Kosuge
| datum = 1974
| haakjes =
| commons =
| species =
| worms = 592069
}}
'''''Triphora inclara''''' is een [[slakken|slakkensoort]] uit de familie van de [[Triphoridae]].<ref>Rosenberg, G. (2012). <i>Triphora inclara</i> Kosuge, 1974. Geraadpleegd via:  World Register of Marine Species op http://www.marinespecies.org/aphia.php?p=taxdetails&id=592069</ref> De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1974 door Kosuge.

{{Appendix}}
{{beginnetje|biologie|2013|03|09}}

[[Categorie:Triphoridae]]

title: Triphora inclara

Stam: Mollusca (Weekdieren)

Klasse: Gastropoda (Slakken)

Clade: Caenogastropoda

Familie: Triphoridae

Geslacht: Triphora

title: Soort

Portaal: Biologie


text:
# Aprostocetus rotundiventris
Aprostocetus rotundiventris is een vliesvleugelig insect uit de familie Eulophidae. De wetenschappelijke naam is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1915 door Girault.

title: Aprostocetus rotundiventris

wikitext:
{{Taxobox insect
| naam = ''Aprostocetus rotundiventris''
| titelweergave = cursief
| afbeelding =
| afbeeldingtekst =
| orde = [[Vliesvleugeligen|Hymenoptera]] (Vliesvleugeligen)
| familie = [[Eulophidae]]
| geslacht = ''[[Aprostocetus]]''
| w-naam = ''Aprostocetus rotundiventris''
| auteur = Girault
| datum = 1915
| haakjes = ja
| species =
| commons =
}}
'''''Aprostocetus rotundiventris''''' is een [[Vliesvleugeligen|vliesvleugelig insect]] uit de familie [[Eulophidae]]. De wetenschappelijke naam is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1915 door Girault.

{{Appendix|2=
* [https://www.nhm.ac.uk/research-curation/research/projects/chalcidoids/database/validName.dsml?index=ValidName&searchPageURL=indexValidName.dsml&Familyqtype=equals&Family=&Genusqtype=equals&Genus=Aprostocetus&Speciesqtype=equals&Species=rotundiventris {{Ts.|Noyes, J.S.}} (2012). Universal Chalcidoidea Database. World Wide Web electronic publication. http://www.nhm.ac.uk/chalcidoids. Version as of June 2012]
}}
{{Beginnetje|biologie|2013|04|12}}

[[Categorie:Aprostocetus|rotundiventris]]

title: Aprostocetus rotundiventris

Orde: Hymenoptera (Vliesvleugeligen)

Familie: Eulophidae

Geslacht: Aprostocetus

title: Soort


text:
# Anton Denikin
Anton Ivanovitsj Denikin (Russisch: Антон Иванович Деникин) (Włocławek, 16 december 1872 – Ann Arbor, Verenigde Staten, 18 augustus 1947) was een Russisch (tsaristisch) generaal en commandant van de Witten tijdens de Russische Burgeroorlog.

## Biografie
Denikin werd geboren als zoon van een Russische officier en een Poolse moeder. Hij kreeg een militaire opleiding en diende tijdens de Russisch-Japanse Oorlog (1905). Tijdens de Eerste Wereldoorlog was hij generaal-kwartiermeester onder Aleksej Broesilov, vanaf begin 1917 chef van de generaalsstaf en kort daarna opperbevelhebber van de Russische troepen aan het West- en Zuidwestfront.

### Revolutie
In het revolutiejaar 1917 nam Denikin deel aan de augustus-putsch van Lavr Kornilov. Na de Oktoberrevolutie, bij de aanvang van de Russische Burgeroorlog, trad hij toe tot het vrijwilligersleger van Kornilov en Michail Aleksejev, om de Bolsjewieken te bevechten. Na Kornilovs dood werd hij commandant van het vrijwilligersleger, dat een tijdlang grote delen van Zuid-Rusland beheerste, met name de Noordelijke Kaukasus en Oekraïne.

### Burgeroorlog: mars op Moskou
Op 2 juli 1919 maakte Denikin zijn ‘Moskouse instructie’ bekend: drie Witte legers zouden vanuit het Zuiden naar Moskou oprukken, in een soort alles of niets poging. Pjotr Wrangel verzette zich tegen de instructie, gaf er de voorkeur aan minder snel en in maar één operatiegebied tegelijk op te trekken, maar Denikin zette toch door. Aanvankelijk ging de operatie voorspoedig van start: na de ineenstorting van het Bolsjewistische bewind in Oekraïne werden Odessa en Kiev ingenomen en op 14 oktober trokken de Witten Orjol binnen, op slechts 400 kilometer van Moskou. Toen vanuit de richting van Sint-Petersburg ook nog een Wit leger onder leiding van generaal Joedenitsj opdook leek het er voor de duur van enkele dagen daadwerkelijk even op dat de Roden konden worden verslagen. Maar al snel kwamen de eerste tekenen dat de Witten te hoog hadden gegrepen en liep de veldtocht uit op een smadelijke nederlaag.
Als belangrijkste oorzaken van Denikins uiteindelijke nederlaag kunnen worden genoemd:
- Een dramatische afstemming tussen de diverse Witte legereenheden. Denikins aanvankelijke plan om door te stoten naar Tsaritsyn en daar aansluiting te vinden met de troepen van Aleksandr Koltsjak mislukte omdat hij eerst prioriteit gaf aan het verdedigen van de Donbas.
- Joedenitsj maakte aan het Westfront dramatische keuzes, zijn aanval op Sint-Petersburg werd afgeslagen en hij kon nauwelijks steun bieden aan Denikin.
- Denikins soldaten zaten overal verspreid langs de duizenden kilometers lange Zuidelijke frontlinie en waren kwetsbaar voor een tegenoffensief. De achterhoedes in Oekraïne werden voortdurend aangevallen door Het Zwarte Leger van Nestor Machno’s partizanen, en ze moesten veel troepen vrijmaken om deze te bestrijden.
- De Witten van Denikin slaagden er nauwelijks in nieuwe troepen te mobiliseren in de pas bezette gebieden in Oekraïne en de Kaukasus. Waar de Roden vóór de ‘’Revolutie’ stonden en de rode vlag als symbool hadden, hadden de Witten nauwelijks een boodschap voor de boeren, die uiteindelijk alleen maar bang waren dat ze bij een terugkeer van de adel hun land weer zouden verliezen. Ook keerden ze zich consequent tegen de Oekraïense roep om autonomie.
- Na de nederlaag van Aleksandr Koltsjak aan het Oostfront verloren de geallieerden hun geloof in een overwinning van de Witten en bouwden hun steun af.

### Nederlaag en aftocht
De ommekeer van Denikins opmars naar Moskou kwam bij Orjol, waar de Witten kort na hun intocht met succes door de Bolsjewieken werden teruggeslagen, mede omdat 100.000 boerendeserteurs na een afgekondigde amnestie terugkeerden naar het Rode leger. Trotski noemde dit later de ommekeer in de burgeroorlog. De Roden zetten een zwaar tegenoffensief in en dreven de Witte troepen terug naar de Krim. Het werd een dramatische en ongedisciplineerde terugtocht. Een aantal Kozakkeneenheden keerden zich af van de Witten, sloegen aan het plunderen en hielden pogroms. Restanten van de Witte troepen probeerden uiteindelijk in Odessa en Sebastopol wanhopig aan boord te komen van de laatste geallieerde marineschepen.

### Emigratie en dood
In het voorjaar van 1920 gaf Denikin het commando van de nog resterende troepen over aan Wrangel en emigreerde eerst naar Engeland en na wat omzwervingen in 1927 naar Frankrijk. Te Parijs bewoog hij zich in Russische emigrantenkringen en schreef boeken en memoires, vooral over de burgeroorlog. In 1945 vertrok hij naar de Verenigde Staten, alwaar hij in 1947 overleed. In 2005 werden zijn stoffelijke resten op verzoek van zijn dochter Marina overgebracht naar Moskou, waar hij nu begraven ligt op het kerkhof van het Donskoi-klooster.

## Militaire loopbaan
- Junker school: 1890 - 1892
- Tweede luitenant: 16 augustus 1892
- Eerste luitenant:
- Kapitein: 27 februari 1904
- Majoor:
- Luitenant-kolonel: 10 november 1904
- Kolonel: 1905
- Generaal-majoor: 1914
- Luitenant-generaal: 24 mei 1916

## Onderscheidingen
- Orde van Sint-George
  - 3e klasse op 3 november 1915
  - 4e klasse op 24 april 1915
- Orde van Sint-Vladimir
  - 3e klasse op 19 november 1914
  - 4e klasse op 6 december 1909
- Orde van Sint-Anna
  - 2e klasse met Zwaarden in 1905
  - 3e klasse met Zwaarden in 1904
- Orde van Sint-Stanislaus
  - 2e klasse met Zwaarden in 1904
  - 3e klasse in 1902
- Croix de guerre in 1917
- Ridder Commandeur in de Orde van het Bad in 1919
- Orde van Michaël de Dappere, 3e klasse in 1917

title: Anton Denikin

wikitext:
{{Infobox militair persoon
| naam             = Anton Denikin
| afbeelding       = Anton_Denikin_1918-1919.jpg
| onderschrift     = Anton Denikin
| bijnaam          =
| geboorteplaats   = [[Włocławek]], [[Gouvernement Warschau]], Keizerrijk Rusland
| geboortedatum    = [[16 december]] [[1872]]
| sterfplaats      = [[Ann Arbor]], [[Verenigde Staten]]
| sterfdatum       = [[18 augustus]] [[1947]]
| begraven         = [[Donskojklooster]], [[Moskou]]
| religie          =
| partij           = [[Bestand:Flag_of_Russia.svg|24px]] [[Keizerrijk Rusland]]
[[Bestand:Flag_of_Russia.svg|24px]] [[Voorlopige Regering (Rusland)|Voorlopige Regering]]
| onderdeel        =[[Russische Keizerlijk leger]]
[[Witten (leger)|Witten]]
| dienstjaren      = [[1890]] - [[1920]]
| rang             = [[Bestand:1904ic-p09.png|20px]] [[Luitenant-generaal]]
| eenheid          =
| leiding          =
| veldslagen-naam  =
| veldslagen       = [[Russisch-Japanse Oorlog]]
----
[[Eerste Wereldoorlog]]
----
[[Russische Burgeroorlog]]
| onderscheidingen = Zie [[#Onderscheidingen|onderscheidingen]]
| anderwerk        =
| portaal          =
}}
'''Anton Ivanovitsj Denikin''' ([[Russisch]]: Антон Иванович Деникин) ([[Włocławek]], [[16 december]] [[1872]] – [[Ann Arbor]], [[Verenigde Staten]], [[18 augustus]] [[1947]]) was een Russisch (tsaristisch) generaal en commandant van de [[Witten (leger)|Witten]] tijdens de Russische Burgeroorlog.

== Biografie ==
Denikin werd geboren als zoon van een Russische officier en een Poolse moeder. Hij kreeg een militaire opleiding en diende tijdens de [[Russisch-Japanse Oorlog]] (1905). Tijdens de [[Eerste Wereldoorlog]] was hij generaal-kwartiermeester onder [[Aleksej Broesilov]], vanaf begin 1917 chef van de generaalsstaf en kort daarna opperbevelhebber van de Russische troepen aan het West- en Zuidwestfront.

=== Revolutie ===
In het revolutiejaar 1917 nam Denikin deel aan de augustus-putsch van [[Lavr Kornilov]]. Na de [[Oktoberrevolutie]], bij de aanvang van de [[Russische Burgeroorlog]], trad hij toe tot het [[vrijwilligersleger]] van Kornilov en [[Michail Aleksejev]], om de [[Bolsjewieken]] te bevechten. Na Kornilovs dood werd hij commandant van het vrijwilligersleger, dat een tijdlang grote delen van Zuid-Rusland beheerste, met name de [[Noordelijke Kaukasus]] en [[Oekraïne]].

=== Burgeroorlog: mars op Moskou ===
[[Bestand:Russian civil war West 1918-20.png|thumb|''Geel: Bolsjewistische controle nov.'18 Blauw: maximale vorderingen Witten'']]
[[Bestand:Особое совещание Таганрог 1919 г.jpg|thumb|De Vergadering [[Generaal Commando voor de militaire strijdkrachten van Zuid-Rusland]] onder leiding van Denikin, 1919, [[Taganrog]]]]
Op 2 juli 1919 maakte Denikin zijn ‘Moskouse instructie’ bekend: drie Witte legers zouden vanuit het Zuiden naar Moskou oprukken, in een soort alles of niets poging. [[Pjotr Wrangel]] verzette zich tegen de instructie, gaf er de voorkeur aan minder snel en in maar één operatiegebied tegelijk op te trekken, maar Denikin zette toch door. Aanvankelijk ging de operatie voorspoedig van start: na de ineenstorting van het Bolsjewistische bewind in Oekraïne werden [[Odessa (stad)|Odessa]] en [[Kiev]] ingenomen en op 14 oktober trokken de Witten [[Orjol]] binnen, op slechts 400 kilometer van Moskou. Toen vanuit de richting van [[Sint-Petersburg]] ook nog een Wit leger onder leiding van generaal [[Nikolaj Joedenitsj|Joedenitsj]] opdook leek het er voor de duur van enkele dagen daadwerkelijk even op dat de Roden konden worden verslagen. Maar al snel kwamen de eerste tekenen dat de Witten te hoog hadden gegrepen en liep de veldtocht uit op een smadelijke nederlaag.

Als belangrijkste oorzaken van Denikins uiteindelijke nederlaag kunnen worden genoemd:
* Een dramatische afstemming tussen de diverse Witte legereenheden. Denikins aanvankelijke plan om door te stoten naar [[Tsaritsyn]] en daar aansluiting te vinden met de troepen van [[Aleksandr Koltsjak]] mislukte omdat hij eerst prioriteit gaf aan het verdedigen van de Donbas.
* Joedenitsj maakte aan het Westfront dramatische keuzes, zijn aanval op [[Sint-Petersburg]] werd afgeslagen en hij kon nauwelijks steun bieden aan Denikin.
* Denikins soldaten zaten overal verspreid langs de duizenden kilometers lange Zuidelijke frontlinie en waren kwetsbaar voor een tegenoffensief. De achterhoedes in Oekraïne werden voortdurend aangevallen door [[Het Zwarte Leger]] van [[Nestor Machno]]’s partizanen, en ze moesten veel troepen vrijmaken om deze te bestrijden.
* De Witten van Denikin slaagden er nauwelijks in nieuwe troepen te mobiliseren in de pas bezette gebieden in Oekraïne en de [[Kaukasus (gebied)|Kaukasus]]. Waar de Roden vóór de ‘’Revolutie’ stonden en de rode vlag als symbool hadden, hadden de Witten nauwelijks een boodschap voor de boeren, die uiteindelijk alleen maar bang waren dat ze bij een terugkeer van de adel hun land weer zouden verliezen. Ook keerden ze zich consequent tegen de Oekraïense roep om autonomie.
* Na de nederlaag van Aleksandr Koltsjak aan het [[Oostfront (Eerste Wereldoorlog)|Oostfront]] verloren de geallieerden hun geloof in een overwinning van de Witten en bouwden hun steun af.

=== Nederlaag en aftocht ===
De ommekeer van Denikins opmars naar Moskou kwam bij [[Orjol]], waar de Witten kort na hun intocht met succes door de Bolsjewieken werden teruggeslagen, mede omdat 100.000 boerendeserteurs na een afgekondigde amnestie terugkeerden naar het [[Rode Leger (Sovjet-Unie)|Rode leger]]. [[Leon Trotski|Trotski]] noemde dit later de ommekeer in de burgeroorlog. De Roden zetten een zwaar tegenoffensief in en dreven de Witte troepen terug naar de [[Krim]]. Het werd een dramatische en ongedisciplineerde terugtocht. Een aantal Kozakkeneenheden keerden zich af van de Witten, sloegen aan het plunderen en hielden [[pogrom]]s. Restanten van de Witte troepen probeerden uiteindelijk in [[Odessa (stad)|Odessa]] en [[Sebastopol]] wanhopig aan boord te komen van de laatste geallieerde marineschepen.

=== Emigratie en dood ===
In het voorjaar van 1920 gaf Denikin het commando van de nog resterende troepen over aan Wrangel en emigreerde eerst naar [[Engeland]] en na wat omzwervingen in 1927 naar [[Frankrijk]]. Te [[Parijs]] bewoog hij zich in Russische emigrantenkringen en schreef boeken en memoires, vooral over de burgeroorlog. In 1945 vertrok hij naar de [[Verenigde Staten]], alwaar hij in 1947 overleed. In 2005 werden zijn stoffelijke resten op verzoek van zijn dochter Marina overgebracht naar [[Moskou]], waar hij nu begraven ligt op het [[Donskoj-begraafplaats|kerkhof van het Donskoi-klooster]].

== Militaire loopbaan ==
* Junker school: 1890 - 1892
* [[Tweede luitenant]]: 16 augustus 1892
* [[Eerste luitenant]]:
* [[Kapitein (rang)|Kapitein]]: 27 februari 1904
* [[Majoor]]:
* [[Luitenant-kolonel]]: 10 november 1904
* [[Kolonel]]: 1905
* [[Generaal-majoor]]: 1914
* [[Luitenant-generaal]]: 24 mei 1916

== Onderscheidingen ==
* [[Orde van Sint-George (Rusland)|Orde van Sint-George]]
** 3e klasse op 3 november 1915
** 4e klasse op 24 april 1915
* [[Orde van Sint-Vladimir]]
** 3e klasse op 19 november 1914
** 4e klasse op 6 december 1909
* [[Orde van Sint-Anna]]
** 2e klasse met Zwaarden in 1905
** 3e klasse met [[Onderscheiding met zwaarden|Zwaarden]] in 1904
* [[Orde van Sint-Stanislaus]]
** 2e klasse met Zwaarden in 1904
** 3e klasse in 1902
* [[Croix de guerre (Frankrijk)|Croix de guerre]] in 1917
* [[Orde van het Bad|Ridder Commandeur in de Orde van het Bad]] in 1919
* [[Orde van Michaël de Dappere]], 3e klasse in 1917

== Literatuur en bronnen ==
* [[Orlando Figes]]: ''[[Tragedie van een volk|Tragedie van een volk; de Russische Revolutie 1891-1924]]'', Amsterdam/Antwerpen, 1996
* Dimitry V. Lehovich: ''White against Red: The life of General Anton Denikin''. Norton, New York 1974

{{Appendix|1=alles|2=
*
----
{{References}}
}}

{{DEFAULTSORT:Denikin, Anton}}
[[Categorie:Generaal in het keizerrijk Rusland]]
[[Categorie:Persoon in de Russische Burgeroorlog]]
[[Categorie:Russisch persoon in de Eerste Wereldoorlog]]

title: Anton Denikin

Geboren: 16 december 1872 · Włocławek, Gouvernement Warschau, Keizerrijk Rusland

Overleden: 18 augustus 1947 · Ann Arbor, Verenigde Staten

Rustplaats: Donskojklooster, Moskou

Land/zijde: Keizerrijk Rusland · Voorlopige Regering

Onderdeel: Russische Keizerlijk leger · Witten

Rang: Luitenant-generaal

Slagen/oorlogen: Russisch-Japanse Oorlog Eerste Wereldoorlog Russische Burgeroorlog

Onderscheidingen: Zie onderscheidingen


text:
# Cratioma aberratum
Cratioma aberratum is een rechtvleugelig insect uit de familie sabelsprinkhanen (Tettigoniidae). De wetenschappelijke naam van deze soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1924 door Karny.

title: Cratioma aberratum

wikitext:
{{Taxobox insect
| naam = ''Cratioma aberratum''
| titelweergave = cursief
| afbeelding =
| afbeeldingtekst =
| orde = [[Rechtvleugeligen|Orthoptera]] (Rechtvleugeligen)
| familie = [[Sabelsprinkhanen|Tettigoniidae]] (Sabelsprinkhanen)
| geslacht = ''[[Cratioma]]''
| w-naam = ''Cratioma aberratum''
| auteur = Karny
| datum = 1924
| haakjes =
| species =
| commons =
}}
'''''Cratioma aberratum''''' is een [[rechtvleugeligen|rechtvleugelig insect]] uit de familie [[sabelsprinkhanen]] (Tettigoniidae). De wetenschappelijke naam van deze soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1924 door Karny.

{{Appendix|2=
* {{Brontabel|9999-Orthoptera}} [bezocht 15 april 2013]
}}
{{Beginnetje|biologie|2013|04|18}}

[[Categorie:Sabelsprinkhanen]]

title: Cratioma aberratum

Orde: Orthoptera (Rechtvleugeligen)

Familie: Tettigoniidae (Sabelsprinkhanen)

Geslacht: Cratioma

title: Soort


text:
# De barmhartige Samaritaan (Amstelveen)
De barmhartige Samaritaan in Amstelveen is een monument ter nagedachtenis aan verleende hulp na de Tweede Wereldoorlog.

## Achtergrond
De gemeente Nieuwer-Amstel (nu Amstelveen) werd in 1945 door het Nederlands Volksherstel aangewezen als adoptiegemeente voor Vierlingsbeek dat grotendeels was verwoest. Ook Haarlemmermeer, Haarlemmerliede-Spaarnwoude, Ouder-Amstel en Uithoorn verleenden steun. Zij voorzagen de Brabanders onder meer van meubels en kachels.
Als dank voor de hulp werd door Vierlingsbeek een gedenktegel aangeboden. Deze werd gemaakt door de beeldhouwer Piet Peters, die zijn eigen sieraardewerkbedrijf had. De tegel werd geplaatst in de gevel van het stadhuis van Amstelveen. Het werk verwijst naar de gelijkenis van de barmhartige Samaritaan. Het oorlogsmonument werd op 27 april 1948 onthuld door de burgemeesters Antoon Jans van Vierlingsbeek en Gerrit Haspels van Nieuwer-Amstel.

## Beschrijving
De gebakken plaquette toont in reliëf twee mannenfiguren, waarbij de een van zijn ezel is gestapt om de ander te ondersteunen. In de rechterbovenhoek is het wapen van Vierlingsbeek geplaatst, linksonder het wapen van Nieuwer-Amstel. Op de achtergrond zijn verwoeste huizen te zien. Bovenaan is een banderol geplaatst met de tekst

ALS DANK VOOR UWE HULP IN ONZE NOOD VAN OORLOGSGETROFFENEN

title: De barmhartige Samaritaan (Amstelveen)

wikitext:
{{Infobox beeld
| titel = De barmhartige Samaritaan
| afbeelding = Memorial plaque 75 Dorpsstraat Amstelveen Netherlands.jpg
| onderschrift=
| kunstenaar = [[Piet Peters (kunstenaar)|Piet Peters]]
| jaar = 1948
| materiaal = keramiek
| hoogte=
| breedte =
| diameter =
| plaats = [[Amstelveen]]
| locatie = Dorpsstraat 75
}}
'''De barmhartige Samaritaan''' in [[Amstelveen]] is een [[monument (gedenkteken)|monument]] ter nagedachtenis aan verleende hulp na de [[Tweede Wereldoorlog]].

== Achtergrond ==
De gemeente Nieuwer-Amstel (nu [[Amstelveen]]) werd in 1945 door het [[Nederlands Volksherstel]] aangewezen als adoptiegemeente voor [[Vierlingsbeek]] dat grotendeels was verwoest.<ref>[https://geheugen.delpher.nl/nl/geheugen/view?identifier=RA01%3A30051001569497&coll=ngvn&pres%5Bimageindex%5D=0#top-bar Vierlingsbeek ...]</ref> Ook Haarlemmermeer, Haarlemmerliede-Spaarnwoude, Ouder-Amstel en Uithoorn verleenden steun.<ref>[https://www.bhic.nl/integrated?extended_search&mivast=235&mizig=210&miadt=235&miaet=1&micode=7161&minr=12725729&miview=inv2&milang=nl Wederopbouw archief J. Thoonen - H.A.R.K. Vierlingsbeek]: Stukken betreffende de adoptie van Vierlingsbeek door gemeenten Haarlemmermeer, Haarlemmerliede-Spaarnwoude, Nieuwer-Amstel, Ouder-Amstel en Uithoorn, 1945-1946; Stukken betreffende een gedenkreliëf van keramiek genaamd "De Bartmhartige Samaritaan" voor de adoptiegemeenten als dank voor de geboden steun, 1947-1949</ref> Zij voorzagen de Brabanders onder meer van meubels en kachels.

Als dank voor de hulp werd door Vierlingsbeek een [[plaquette (kunst)|gedenktegel]] aangeboden. Deze werd gemaakt door de beeldhouwer [[Piet Peters (kunstenaar)|Piet Peters]], die zijn eigen sieraardewerkbedrijf had. De tegel werd geplaatst in de gevel van het stadhuis van Amstelveen.<ref>{{Link oorlogsmonument Nederland|id=2119}}</ref><ref>[https://www.amstelveen.nl/web/Cultuur-Sport-en-Vrije-tijd/Geschiedenis-en-historie/De-geschiedenis-van-Amstelveen/De-raadhuizen-van-Amstelveen.htm De raadhuizen van Amstelveen]</ref> Het werk verwijst naar de [[gelijkenis van de barmhartige Samaritaan]]. Het [[oorlogsmonument]] werd op 27 april 1948 onthuld door de [[burgemeester]]s Antoon Jans van Vierlingsbeek en Gerrit Haspels van Nieuwer-Amstel.

== Beschrijving ==
De gebakken plaquette toont in reliëf twee mannenfiguren, waarbij de een van zijn ezel is gestapt om de ander te ondersteunen. In de rechterbovenhoek is het [[wapen van Vierlingsbeek]] geplaatst, linksonder het [[wapen van Nieuwer-Amstel]]. Op de achtergrond zijn verwoeste huizen te zien. Bovenaan is een banderol geplaatst met de tekst {{Cquote|ALS DANK VOOR UWE HULP IN ONZE NOOD VAN OORLOGSGETROFFENEN}}

== Zie ook ==
* [[De barmhartige Samaritaan (Uithoorn)]]
* [[Lijst van beelden in Amstelveen]]
* [[Lijst van oorlogsmonumenten in Amstelveen]]

{{Appendix}}
{{Coor title dms|52|18|3|N|4|50|46|E|type:landmark}}
{{DEFAULTSORT:barmhartige Samaritaan, De}}
[[Categorie:Cultuur in Amstelveen]]
[[Categorie:Oorlogsmonument in Noord-Holland]]

title: De barmhartige Samaritaan

Kunstenaar: Piet Peters

Materiaal: keramiek

Locatie: Dorpsstraat 75, Amstelveen

Portaal: Kunst & Cultuur


text:
# Bothriocephalus andresi
Bothriocephalus andresi is een lintworm (Platyhelminthes; Cestoda). De worm is tweeslachtig. De soort leeft als parasiet in andere dieren.
Het geslacht Bothriocephalus, waarin de lintworm wordt geplaatst, wordt tot de familie Bothriocephalidae gerekend. De wetenschappelijke naam van de soort werd voor het eerst geldig gepubliceerd in 1911 door Porta.

title: Bothriocephalus andresi

wikitext:
{{Taxobox
| type            = dier
| naam            = ''Bothriocephalus andresi''
| titelweergave   = cursief
| afbeelding      =
| afbeeldingtekst =
| rijk            = [[Dieren (biologie)|Animalia]] (Dieren)
| onderrijk       = [[Eumetazoa]] (Orgaandieren)
| stam            = [[Platwormen|Platyhelminthes]] (Platwormen)
| klasse          = [[Lintwormen|Cestoda]] (Lintwormen)
| orde            = [[Bothriocephalidea]]
| familie         = [[Bothriocephalidae]]
| geslacht        = ''[[Bothriocephalus]]''
| auteur          = Porta
| datum           = 1911
| haakjes         =
| worms           = 105171
}}

'''''Bothriocephalus andresi''''' is een [[lintwormen|lintworm]] ([[platwormen|Platyhelminthes]]; Cestoda). De worm is [[Tweeslachtigheid|tweeslachtig]]. De soort leeft als [[parasiet]] in andere dieren.

Het geslacht ''[[Bothriocephalus]]'', waarin de lintworm wordt geplaatst, wordt tot de familie [[Bothriocephalidae]] gerekend. De wetenschappelijke naam van de soort werd voor het eerst geldig gepubliceerd in 1911 door Porta.

{{Appendix|2=
*Bray, R. (2010). [http://www.marinespecies.org/aphia.php?p=taxdetails&id=105171 ''Bothriocephalus andresi'' Porta, 1911] geraadpleegd via het [[World Register of Marine Species]].
}}
{{beginnetje|biologie|2011|12|05}}

{{DEFAULTSORT:Bothriocephalus andresi}}
[[Categorie:Bothriocephalus|andresi]]

title: Bothriocephalus andresi

Onderrijk: Eumetazoa (Orgaandieren)

Stam: Platyhelminthes (Platwormen)

Klasse: Cestoda (Lintwormen)

Orde: Bothriocephalidea

Familie: Bothriocephalidae

Geslacht: Bothriocephalus

title: Soort


text:
# Gekuifde boomgierzwaluw
De gekuifde boomgierzwaluw (Hemiprocne longipennis) is een algemeen voorkomende broedvogel in delen van Zuidoost-Azië. De gekuifde boomgierzwaluw en de gekroonde boomgierzwaluw zijn nauw verwant en werden in de vorige eeuw soms als één soort beschouwd.

## Kenmerken
De gekuifde boomgierzwaluw is een vrij grote, slanke vogel van 20 cm lengte. Van boven is de vogel donker groenglanzend gekleurd en van onder bleekgrijs. De lange, sikkelvormige vleugels zijn donkergroen van boven, maar lijken vaak donkergrijs. De vogel heeft een kuif en een diep gevorkte staart. In zit zijn de vleugels langer dan de staart. Bij de gekroonde boomgierzwaluw zijn vleugels en staart even lang. Het volwassen mannetje heeft kastanjekleurige oorstreek. Jonge vogels zijn grijs en gestreept en hebben daardoor een uitstekende schutkleur.

## Leefwijze
Deze vogel leeft van insecten, die in de vlucht worden gevangen. Tussen de jachtuitstapjes door zit de vogel op een tak, iets wat echte gierzwaluwen niet kunnen.

## Voortplanting
Ze bouwen kleine komvormige nestjes die hoog in de boom tegen een tak worden geplakt. Hierin wordt één ei gelegd, dat beurtelings door beide ouderparen wordt bebroed. Ze verdedigen fel hun territorium tegen indringers.
- Een nest van de boomgierzwaluw op een rubberstam van bovenaf gezien in Borneo.
- Jong van de gekuifde boomgierzwaluw op Borneo die zich bij gevaar uitrekt bol maakt en stil blijft zitten zodat hij op de boomtak lijkt en niet opvalt.

## Verspreiding en leefgebied
De gekuifde boomgierzwaluw komt voor in Myanmar, Thailand, het schiereiland Malakka, Sumatra, Borneo, Java en Celebes. De vogel is dwaalgast op de Filipijnen. Het is een algemene vogel van half open bosgebieden, bosranden, secondair bos, parken en tuinen.
De soort telt 4 ondersoorten:
- H. l. harterti: van zuidelijk Myanmar tot zuidwestelijk Thailand, Maleisië, Sumatra, Borneo en de Sulu-eilanden.
- H. l. perlonga: de eilanden nabij westelijk Sumatra.
- H. l. longipennis: Java, Bali, Lombok en Kangean.
- H. l. wallacii: Celebes, de Banggai-eilanden en de Soela-groep.

## Status
De gekuifde boomgierzwaluw heeft een groot verspreidingsgebied en daardoor alleen al is de kans op uitsterven uiterst gering. De grootte van de populatie is niet gekwantificeerd en over trends zijn geen harde cijfers. Echter, er is geen aanleiding te veronderstellen dat de soort in aantal achteruit gaat. Om die redenen staat deze boomgierzwaluw als niet bedreigd op de Rode Lijst van de IUCN.

title: Gekuifde boomgierzwaluw

wikitext:
{{Taxobox vogel
| status            = LC
| statusbron        = 2022
| rl-id             = 22686894
| afbeelding        = DendrochelidonWallaceiGould.jpg
| afbeeldingtekst   = Gekruifde boomgierzwaluw (paar)
| orde              = [[Gierzwaluwachtigen|Apodiformes]] (Gierzwaluwachtigen)
| familie           = [[Boomgierzwaluwen|Hemiprocnidae]] (Boomgierzwaluwen)
| geslacht          = ''[[Hemiprocne]]''
| w-naam            = ''Hemiprocne longipennis''
| auteur            = [[Rafinesque]]
| datum             = 1802
| haakjes           = ja
| commons           = Category:Hemiprocnidae
| species           = Hemiprocne longipennis
}}

De '''gekuifde boomgierzwaluw''' (''Hemiprocne longipennis'') is een algemeen voorkomende broedvogel in delen van [[Zuidoost-Azië]]. De gekuifde boomgierzwaluw en de [[gekroonde boomgierzwaluw]] zijn nauw verwant en werden in de vorige eeuw soms als één soort beschouwd.

== Kenmerken ==
De gekuifde boomgierzwaluw is een vrij grote, slanke vogel van 20 cm lengte. Van boven is de vogel donker groenglanzend gekleurd en van onder bleekgrijs. De lange, sikkelvormige vleugels zijn donkergroen van boven, maar lijken vaak donkergrijs. De vogel heeft een kuif en een diep gevorkte staart. In zit zijn de vleugels langer dan de staart. Bij de gekroonde boomgierzwaluw zijn vleugels en staart even lang. Het volwassen mannetje heeft kastanjekleurige oorstreek. Jonge vogels zijn grijs en gestreept en hebben daardoor een uitstekende [[camouflage|schutkleur]].

== Leefwijze ==
Deze vogel leeft van [[insecten]], die in de vlucht worden gevangen. Tussen de jachtuitstapjes door zit de vogel op een tak, iets wat echte gierzwaluwen niet kunnen.

== Voortplanting ==
Ze bouwen kleine komvormige nestjes die hoog in de boom tegen een tak worden geplakt. Hierin wordt één ei gelegd, dat beurtelings door beide ouderparen wordt bebroed. Ze verdedigen fel hun territorium tegen indringers.

<gallery perrow="2" widths="240" heights="210">
Bestand:COLLECTIE TROPENMUSEUM Een nest van de boomgierzwaluw (lajang poetih) op een rubberstam van bovenaf gezien Borneo TMnr 10006568.jpg|Een nest van de boomgierzwaluw op een rubberstam van bovenaf gezien in Borneo.
Bestand:COLLECTIE TROPENMUSEUM Jong van de gekuifde boomgierzwaluw op Borneo die zich bij gevaar uitrekt bol maakt en stil blijft zitten zodat hij op de boomtak lijkt en niet opvalt TMnr 10006567.jpg|Jong van de gekuifde boomgierzwaluw op Borneo die zich bij gevaar uitrekt bol maakt en stil blijft zitten zodat hij op de boomtak lijkt en niet opvalt.
</gallery>

== Verspreiding en leefgebied ==
De gekuifde boomgierzwaluw komt voor in [[Myanmar]], [[Thailand]], het schiereiland [[Malakka (schiereiland)|Malakka]], [[Sumatra]], [[Borneo]], [[Java (eiland)|Java]] en [[Celebes]]. De vogel is [[dwaalgast]] op de [[Filipijnen]]. Het is een algemene vogel van half open bosgebieden, bosranden, secondair bos, parken en tuinen.<ref>{{en}}{{aut|King}} ''et al'', 1983. A field guide to the birds of South-East Asia. Collins, London. {{ISBN|0 00 219206 3}}</ref><ref>{{en}}{{aut|Phillipps, Q & K. Phillipps}}, 2011. Phillips' field guide to the birds of Borneo. John Beaufoy, Oxford. {{ISBN|978 1 906780 56 2}}.</ref>

De soort telt 4 ondersoorten:
* ''H. l. harterti'': van zuidelijk Myanmar tot zuidwestelijk Thailand, [[Maleisië]], Sumatra, Borneo en de [[Sulu-eilanden]].
* ''H. l. perlonga'': de eilanden nabij westelijk Sumatra.
* ''H. l. longipennis'': Java, [[Bali (eiland)|Bali]], [[Lombok (eiland)|Lombok]] en [[Kangean]].
* ''H. l. wallacii'': [[Celebes]], de [[Banggai-eilanden]] en de [[Soela-groep]].

== Status ==
De gekuifde boomgierzwaluw heeft een groot verspreidingsgebied en daardoor alleen al is de kans op uitsterven uiterst gering. De grootte van de populatie is niet gekwantificeerd en over trends zijn geen harde cijfers. Echter, er is geen aanleiding te veronderstellen dat de soort in aantal achteruit gaat. Om die redenen staat deze boomgierzwaluw als niet bedreigd op de [[Rode Lijst van de IUCN]].<ref name="IUCN" />

{{Taxonbalk}}
{{Navigatie Hemiprocnidae}}
{{Appendix|2=
{{References}}
}}

[[Categorie:Boomgierzwaluwen]]
[[Categorie:Dier uit het Oriëntaals gebied]]
[[Categorie:IUCN-status niet bedreigd]]

title: Gekuifde boomgierzwaluw · IUCN-status: Niet bedreigd (2022)

Klasse: Aves (Vogels)

Orde: Apodiformes (Gierzwaluwachtigen)

Familie: Hemiprocnidae (Boomgierzwaluwen)

Geslacht: Hemiprocne

title: Soort

Portaal: Biologie · Vogels


text:
# Betrichia argentinica
Betrichia argentinica is een schietmot uit de familie Hydroptilidae. De soort komt voor in het Neotropisch gebied.

title: Betrichia argentinica

wikitext:
{{Taxobox insect
| titelweergave = cursief
| naam = ''Betrichia argentinica''
| afbeelding =
| afbeeldingtekst =
| orde = [[Trichoptera]] (Schietmotten)
| familie = [[Hydroptilidae]]
| geslacht = ''[[Betrichia]]''
| w-naam = ''Betrichia argentinica''
| auteur = OS Flint
| datum = 1972
| haakjes =
| commons =
| species =
}}
'''''Betrichia argentinica''''' is een [[schietmotten|schietmot]] uit de familie [[Hydroptilidae]]. De soort komt voor in het [[Neotropisch gebied]].

{{Beginnetje|biologie|2=2011|3=06|4=19}}

[[Categorie:Schietmot uit het Neotropisch gebied]]

title: Betrichia argentinica

Orde: Trichoptera (Schietmotten)

Familie: Hydroptilidae

Geslacht: Betrichia

title: Soort


text:
# Unie van Zuid-Amerikaanse Naties
De Unie van Zuid-Amerikaanse Naties (UZAN) is een intergouvernementele organisatie die op zijn hoogtepunt twaalf Zuid-Amerikaanse lidstaten telde. De unie integreert Mercosur en de Andesgemeenschap alsook Chili, Guyana en Suriname.
De Verklaring van Cusco van 8 december 2004 kondigde de stichting aan van de Zuid-Amerikaanse Statengemeenschap waarna op 23 mei 2008 het oprichtingsverdrag werd ondertekend en de unie formeel haar huidige naam kreeg. Het verdrag trad in werking op 11 maart 2011. In 2018 vertrokken veel landen. In 2023 zijn Brazilië en Argentinië weer teruggekomen.

## Doelstellingen
De doelstellingen van de UZAN zijn politieke, sociale en economische integratie alsook samenwerking op het vlak van onderwijs, milieu, infrastructuur, culturele diversiteit, veiligheid en sociale ontwikkeling. Ook werden door enkele landen een gemeenschappelijke munteenheid en een gemeenschappelijk paspoort voorgesteld.

## Instellingen
Het Algemeen Secretariaat heeft zijn permanente zetel in Quito, de hoofdstad van Ecuador, de Bank van het Zuiden in Caracas, de hoofdstad van Venezuela, en het Zuid-Amerikaanse Parlement in Cochabamba, in Bolivia. De samenstelling, bevoegdheden en het functioneren van het Parlement zullen echter verder bepaald worden door een Additioneel Protocol.

## Naam
De UZAN heeft 4 werktalen en daarom ook 4 officiële namen met bijbehorende afkortingen.
- Spaans: Unión de Naciones Suramericanas, UNASUR
- Portugees: União de Nações Sul-Americanas, UNASUL
- Engels: Union of South American Nations, USAN
- Nederlands: Unie van Zuid-Amerikaanse Naties, UZAN

## Voorgeschiedenis
Simón Bolívar, die verantwoordelijk was voor de onafhankelijkheid van Venezuela, Colombia, Ecuador, Peru, en Bolivia (nu de Andesgemeenschap), droomde van een federatie van Spaans-sprekende Zuid-Amerikaanse naties om de welvaart en veiligheid van de naties na hun onafhankelijkheid te verzekeren. Bolívar kon dit doel nooit verwezenlijken, en stierf als een onpopulaire figuur omwille van zijn pogingen om een sterk centraal bestuur op te richten. Groot-Colombia was een staat die door Bolívar werd opgericht met het doel een Latijns-Amerikaanse federatie te verwezenlijken, maar deze staat ging aan interne verdeeldheid ten onder. De Verenigde Staten van Centraal-Amerika was eenzelfde lot beschoren. De Confederatie van Peru en Bolivia was een andere kortstondige poging tot een confederatie, die Bolívar zag als concurrentie voor zijn eigen plannen en die ook door Chili met argwaan bekeken werd. Door militair ingrijpen van Chili kwam ook deze poging tot een einde.
De jonge Zuid-Amerikaanse Statengemeenschap kan worden gezien als een nieuwe poging om toch te komen tot meer samenwerking in de regio. Anders dan bij de eerdere pogingen die allen mislukten, blijft de soevereiniteit bij deze statengemeenschap uitdrukkelijk bij de verschillende staten.

## Ontstaan
De basis voor de vorming van de unie werd gelegd na de militaire dictatuur in onder meer Brazilië en Argentinië. In 1986 tekenden de presidenten van deze twee landen, respectievelijk José Sarney en Raúl Alfonsín, te Buenos Aires een overeenkomst die op den duur moest leiden tot de totstandkoming van een douane-unie. Twee jaar later sloten Alfonsín en Sarney te Buenos Aires een akkoord ter creatie van een binationale munt. Vervolgens sloot Sarney te Acre een handelsverdrag met de Peruaanse president Alan García. In 1991 kwam de douane-unie Mercosur tot stand tussen Argentinië, Brazilië, Paraguay en Uruguay.
Dertien jaar later kwamen Zuid-Amerikaanse regeringsleiders in Cuzco bijeen en tekenden zij de verklaring van Cusco aangaande de Zuid-Amerikaanse Statengemeenschap. In 2007 werd de naam van de intergouvernementele organisatie officieel gewijzigd in Unie van Zuid-Amerikaanse Naties. Ongeveer één jaar later kwam de intergouvernementele organisatie middels het oprichtingsverdrag van de Unie van Zuid-Amerikaanse Naties daadwerkelijk tot stand. Dit verdrag werd op 23 mei 2008 door de Zuid-Amerikaanse regeringsleiders ondertekend tijdens een bijeenkomst in Brasília.

## Crisis binnen de UZAN
Nadat de ambtstermijn van de Colombiaan Ernesto Samper als secretaris-generaal in januari 2017 erop zat, kwamen de UZAN-lidstaten niet tot een akkoord over wie de volgende secretaris-generaal moest worden. De Argentijnse diplomaat José Octavio Bordón was kandidaat, maar Venezuela hield met de steun van Bolivia en Suriname deze benoeming tegen.
In augustus 2017 sloten zes leden van de UZAN - Argentinië, Brazilië, Chili, Colombia, Paraguay en Peru - zich aan bij de Limagroep, een groep van landen op het westelijk halfrond die de regering van Venezuela afwijzen en als antidemocratisch beschouwen. In februari 2018 werd Maduro niet uitgenodigd op de 8ste Amerikaanse Top in Lima en als reactie hierop verdedigde de Boliviaanse president, Evo Morales, Venezuela bij de UZAN en verklaarde hij dat de UZAN een spoedvergadering bijeen moest roepen en de soevereiniteit van een broedervolk moest verdedigen. Op 17 april 2018 beëindigde Morales de functie van President Pro Tempore bij de UZAN.
Op 20 april 2018 kondigden zes lidstaten - Argentinië, Brazilië, Chili, Colombia, Paraguay en Peru - aan dat ze hun eigen lidmaatschap voor een jaar zouden opschorten totdat er orde op zaken zou worden gesteld in de UZAN. De Chileense minister van Buitenlandse Zaken, Roberto Ampuero, verklaarde dat de UZAN niets bereikt had, dat er geen integratie was en dat er geld werd uitgegeven voor iets dat niet werkte. In een verklaring zei het Braziliaanse kabinet dat de landen van mening waren dat er nooit effectief leiderschap van Bolivia was geweest. De Paraguayaanse minister van Buitenlandse Zaken verklaarde dat het bezwaar van zijn land betrekking had op het feit dat er geen nieuwe secretaris-generaal aangesteld werd, en op de noodzaak om de organisatie minder ideologisch te maken. De Boliviaanse minister van Buitenlandse Zaken Fernando Huanacuni riep in mei 2018 een spoedvergadering bijeen om te proberen de crisis op te lossen.
In november 2019 schortte Bolivia het lidmaatschap op, maar in november 2020 werd Luis Arce verkozen tot president en is weer teruggekeerd. In maart 2020 heeft Uruguay het lidmaatschap opgezegd.

## Deelnemende landen
In april 2018 schortten zes lidstaten - Argentinië, Brazilië, Chili, Colombia, Paraguay en Peru - hun lidmaatschap op en in augustus 2018 stapte Colombia volledig uit de UZAN, gevolgd door Brazilië en Ecuador in maart 2019 en Argentinië, Chili en Paraguay in april 2019. In 2022 zijn enkel Bolivia, Guyana, Suriname, en Venezuela nog lid; Peru heeft nog de opgeschorte status. In januari 2019 werd PROSUR opgericht dat een politiek centrumrechts alternatief moest zijn voor de linkse UZAN. Ook de bezorgdheid over het regime in Venezuela speelde hierin een rol.
In april 2023 gaven Argentinië en Brazilië aan weer terug te willen keren naar UNASUR. Een maand later blies Braziliës president Lula da Silva de organisatie nieuw leven in.
- Leden van de Mercosur:

 Venezuela
- Leden van de Andesgemeenschap:

 Bolivia
- Overige leden:

 Guyana¹
 Suriname¹
- Waarnemers:

 Mexico
 Panama
¹ Guyana en Suriname zijn lid van de Caricom.

## Vergelijking met andere organisaties/landen
| Organisatie  | Oppervlakte (km²) | Bevolking     | NNP (PPP) miljoen US$ | NPG (PPP) per capita US$ | Lid- staten  |
| ------------ | ----------------- | ------------- | --------------------- | ------------------------ | ------------ |
| NAFTA        | 21.588.638        | 430.495.039   | 12.889.900            | 29.942                   | 3            |
| UZAN         | 17.715.335        | 366.669.975   | 2.635.349             | 7187                     | 12           |
| EU           | 3.977.487         | 497.198.740   | 18.164.752            | 36.484                   | 28           |
| AU           | 29.797.500        | 766.848.000   | 1.515.000             | 1896                     | 53           |
| ASEAN        | 4.400.000         | 553.900.000   | 2.172.000             | 4044                     | 10           |
| GOS          | 22.402.200        | 290.000.000   | 1.500.000             | 5000                     | 12           |
| Grote landen |                   |               |                       |                          | Deelgebieden |
| India        | 3.287.590         | 1.065.070.607 | 3.033.000             | 2900                     | 34           |
| China        | 9.596.960         | 1.298.847.624 | 6.449.000             | 5000                     | 33           |
| VS1          | 9.631.418         | 293.027.571   | 10.990.000            | 37.800                   | 50           |
| Canada1      | 9.984.670         | 32.507.874    | 958.700               | 29.800                   | 13           |
| Rusland2     | 17.075.200        | 143.782.338   | 1.282.000             | 8900                     | 89           |

Tijdens 2003. Blauw voor het grootste, groen voor het kleinste van de vergeleken blokken.

Bron: CIA World Factbook 2004, IMF WEO Database

1Lid van NAFTA

2Lid van GOS

title: Unie van Zuid-Amerikaanse Naties

wikitext:
{{Infobox internationale organisatie
| naaminregionaletaal = Unie van Zuid-Amerikaanse Naties

Unión de Naciones Suramericanas
União de Nações Sul-Americanas
Union of South American Nations
| vlag                = [[Bestand:Flag of UNASUR.svg|125px|Vlag van de Unie van Zuid-Amerikaanse Naties]]
| vlagartikel         =
| embleem             = [[Bestand:Emblem of the Union of South American Nations.svg|125px|Embleem van de Unie van Zuid-Amerikaanse Naties]]
| embleemartikel      =
| afbeelding          = Union of South American Nations (orthographic projection).svg
| onderschrift        = {{legend|#005500|Lidstaten}}{{legend|#ff0000|Opgeschorte leden}}{{legend|#ffaeae|Voormalige leden}}
| bestuurscentrum     = [[Quito]]<ref name=ISN>[http://www.isn.ethz.ch/news/sw/details.cfm?ID=19022 Security Watch: South American unity] ''ISN'', accessed on May 30 2008,</ref>
 [[Cochabamba (stad)|Cochabamba]]<ref name=ISN/>
| oprichting          = 23 mei 2008
| talen               = [[Engels]], [[Nederlands]], [[Portugees]], [[Spaans]]
| lidmaatschap        = {{BO}}
{{GY}}
{{SR}}
{{VE}}
| km2                 =
| inwoners            =
| dichtheid           =
| bnp                 =
| tijdzone            = ([[UTC−2]] - [[UTC−6]])
| munteenheid         = [[Boliviano|Boliviaanse Boliviano]]
[[Guyaanse dollar]]
[[Surinaamse dollar]]
[[Bolivar (munteenheid)|Venezolaanse bolivar]]
| volkslied           =
| motto               =
| leiderstype1        = Secretaris-generaal
| leider1= Geen (momenteel)
| leiderstype2        = President Pro Tempore
| leider2             = Geen (momenteel)
| website             = [http://www.unasursg.org/ unasursg.org]
| portaal             =
}}

[[Bestand:Unasul 12.jpg|thumb|UZAN 2008]]
De '''Unie van Zuid-Amerikaanse Naties''' ('''UZAN''') is een [[intergouvernementele organisatie]] die op zijn hoogtepunt twaalf [[Zuid-Amerika]]anse lidstaten telde. De unie integreert [[Mercosur]] en de [[Andesgemeenschap]] alsook [[Chili]], [[Guyana]] en [[Suriname]].<ref name="verdrag">{{en}} {{nl}} {{pt}} {{es}} [https://web.archive.org/web/20081206044736/http://www.mre.gov.br/portugues/imprensa/nota_detalhe3.asp?ID_RELEASE=5466 Oprichtingsverdrag van de Unie van Zuid-Amerikaanse Naties], Ministério das Relações Exteriores, Brazilië</ref>

De [[Verklaring van Cusco]] van 8 december 2004 kondigde de stichting aan van de Zuid-Amerikaanse Statengemeenschap waarna op 23 mei 2008 het [[Oprichtingsverdrag van de Unie van Zuid-Amerikaanse Naties|oprichtingsverdrag]] werd ondertekend en de unie formeel haar huidige naam kreeg.<ref>{{nl}}[http://www.dbsuriname.com/archief/nat/2008/mei08/21-05-08/Nat_Unasur%20buitengewone%20staatshoofdenvergadering%20.asp Unasur buitengewone staatshoofdenvergadering], Dagblad Suriname, 21 mei 2008</ref> Het verdrag trad in werking op 11 maart 2011. In 2018 vertrokken veel landen. In 2023 zijn Brazilië en Argentinië weer teruggekomen.

==Doelstellingen ==
De doelstellingen van de UZAN zijn politieke, sociale en economische integratie alsook samenwerking op het vlak van onderwijs, milieu, infrastructuur, [[culturele diversiteit]], veiligheid en sociale ontwikkeling.<ref>{{es}}[https://web.archive.org/web/20081203172228/http://www.elcomercio.com.pe/ediciononline/HTML/2008-05-23/garcia-plantea-ciudadania-y-moneda-comun-unasur.html García plantea ciudadania y moneda común en Unasur], El Comercio, 23 mei 2008</ref> Ook werden door enkele landen een [[muntunie|gemeenschappelijke munteenheid]] en een gemeenschappelijk paspoort voorgesteld.

== Instellingen ==
Het Algemeen Secretariaat heeft zijn permanente zetel in [[Quito]], de hoofdstad van [[Ecuador]], de [[Bank van het Zuiden]] in [[Caracas]], de hoofdstad van [[Venezuela]], en het Zuid-Amerikaanse Parlement in [[Cochabamba (stad)|Cochabamba]], in [[Bolivia]]. De samenstelling, bevoegdheden en het functioneren van het Parlement zullen echter verder bepaald worden door een Additioneel Protocol.<ref>{{es}}[https://web.archive.org/web/20090220160235/http://www.opinion.com.bo/Portal.html?CodNot=28893&CodSec=18 En Cochabamba operará el Parlamento Sudamericano], Opinion.com, 25 mei 2008</ref>

== Naam ==
De UZAN heeft 4 werktalen en daarom ook 4 officiële namen met bijbehorende afkortingen.
*[[Spaans]]: Unión de Naciones Suramericanas, UNASUR
*[[Portugees]]: União de Nações Sul-Americanas, UNASUL
*[[Engels]]: Union of South American Nations, USAN
*[[Nederlands]]: Unie van Zuid-Amerikaanse Naties, UZAN

== Voorgeschiedenis ==
{{Zie ook|Zie ook [[Panamerikanisme]].}}
[[Simón Bolívar]], die verantwoordelijk was voor de onafhankelijkheid van Venezuela, Colombia, Ecuador, Peru, en Bolivia (nu de [[Andesgemeenschap]]), droomde van een federatie van [[Spaans]]-sprekende [[Zuid-Amerika]]anse naties om de welvaart en veiligheid van de naties na hun onafhankelijkheid te verzekeren. Bolívar kon dit doel nooit verwezenlijken, en stierf als een onpopulaire figuur omwille van zijn pogingen om een sterk centraal bestuur op te richten. [[Groot-Colombia]] was een staat die door Bolívar werd opgericht met het doel een Latijns-Amerikaanse federatie te verwezenlijken, maar deze staat ging aan interne verdeeldheid ten onder. De [[Verenigde Staten van Centraal-Amerika]] was eenzelfde lot beschoren. De [[Confederatie van Peru en Bolivia]] was een andere kortstondige poging tot een confederatie, die Bolívar zag als concurrentie voor zijn eigen plannen en die ook door Chili met argwaan bekeken werd. Door militair ingrijpen van Chili kwam ook deze poging tot een einde.

De jonge Zuid-Amerikaanse Statengemeenschap kan worden gezien als een nieuwe poging om toch te komen tot meer samenwerking in de regio. Anders dan bij de eerdere pogingen die allen mislukten, blijft de [[soevereiniteit]] bij deze statengemeenschap uitdrukkelijk bij de verschillende staten.

== Ontstaan ==
De basis voor de vorming van de unie werd gelegd na de militaire [[Dictatuur (regeringsvorm)|dictatuur]] in onder meer [[Brazilië]] en [[Argentinië]]. In 1986 tekenden de presidenten van deze twee landen, respectievelijk [[José Sarney]] en [[Raúl Alfonsín]], te [[Buenos Aires (stad)|Buenos Aires]] een [[overeenkomst (contract)|overeenkomst]] die op den duur moest leiden tot de totstandkoming van een [[douane-unie]]. Twee jaar later sloten Alfonsín en Sarney te Buenos Aires een akkoord ter creatie van een binationale munt. Vervolgens sloot Sarney te [[Acre (staat)|Acre]] een [[handel (economie)|handelsverdrag]] met de Peruaanse president [[Alan García]]. In 1991 kwam de douane-unie [[Mercosur]] tot stand tussen Argentinië, Brazilië, [[Paraguay]] en [[Uruguay]].

Dertien jaar later kwamen Zuid-Amerikaanse regeringsleiders in [[Cuzco (stad)|Cuzco]] bijeen en tekenden zij de [[verklaring van Cusco]] aangaande de Zuid-Amerikaanse Statengemeenschap. In 2007 werd de naam van de [[intergouvernementele organisatie]] officieel gewijzigd in Unie van Zuid-Amerikaanse Naties. Ongeveer één jaar later kwam de intergouvernementele organisatie middels het [[oprichtingsverdrag van de Unie van Zuid-Amerikaanse Naties]] daadwerkelijk tot stand. Dit verdrag werd op 23 mei 2008 door de Zuid-Amerikaanse regeringsleiders ondertekend tijdens een bijeenkomst in [[Brasília]].

== Crisis binnen de UZAN ==
Nadat de ambtstermijn van de [[Colombia]]an Ernesto Samper als secretaris-generaal in januari 2017 erop zat, kwamen de UZAN-lidstaten niet tot een akkoord over wie de volgende secretaris-generaal moest worden. De [[Argentinië|Argentijnse]] diplomaat José Octavio Bordón was kandidaat, maar Venezuela hield met de steun van Bolivia en Suriname deze benoeming tegen.

In augustus 2017 sloten zes leden van de UZAN - [[Argentinië]], [[Brazilië]], [[Chili]], [[Colombia]], [[Paraguay]] en [[Peru]] - zich aan bij de [[Limagroep]], een groep van landen op het westelijk halfrond die de regering van Venezuela afwijzen en als antidemocratisch beschouwen. In februari 2018 werd [[Nicolás Maduro|Maduro]] niet uitgenodigd op de 8ste Amerikaanse Top in Lima en als reactie hierop verdedigde de [[Bolivia]]anse president, Evo Morales, Venezuela bij de UZAN en verklaarde hij dat de UZAN een spoedvergadering bijeen moest roepen en de soevereiniteit van een broedervolk moest verdedigen. Op 17 april 2018 beëindigde Morales de functie van President Pro Tempore bij de UZAN.

Op 20 april 2018 kondigden zes lidstaten - Argentinië, Brazilië, Chili, Colombia, Paraguay en Peru - aan dat ze hun eigen lidmaatschap voor een jaar zouden opschorten totdat er orde op zaken zou worden gesteld in de UZAN. De [[Chili|Chileense]] minister van Buitenlandse Zaken, Roberto Ampuero, verklaarde dat de UZAN niets bereikt had, dat er geen integratie was en dat er geld werd uitgegeven voor iets dat niet werkte. In een verklaring zei het Braziliaanse kabinet dat de landen van mening waren dat er nooit effectief leiderschap van Bolivia was geweest. De Paraguayaanse minister van Buitenlandse Zaken verklaarde dat het bezwaar van zijn land betrekking had op het feit dat er geen nieuwe secretaris-generaal aangesteld werd, en op de noodzaak om de organisatie minder ideologisch te maken. De Boliviaanse minister van Buitenlandse Zaken Fernando Huanacuni riep in mei 2018 een spoedvergadering bijeen om te proberen de crisis op te lossen.

In november 2019 schortte Bolivia het lidmaatschap op, maar in november 2020 werd [[Luis Arce]] verkozen tot president en is weer teruggekeerd. In maart 2020 heeft [[Uruguay]] het lidmaatschap opgezegd.<ref name="runasur"/>

== Deelnemende landen ==
In april 2018 schortten zes lidstaten - [[Argentinië]], [[Brazilië]], [[Chili]], [[Colombia]], [[Paraguay]] en [[Peru]] - hun lidmaatschap op en in augustus 2018 stapte Colombia volledig uit de UZAN, gevolgd door Brazilië en [[Ecuador]] in maart 2019 en Argentinië, Chili en Paraguay in april 2019. In 2022 zijn enkel [[Bolivia]], [[Guyana]], [[Suriname]], en [[Venezuela]] nog lid;<ref name="runasur">{{en}} Peoples Dispatch, [https://peoplesdispatch.org/2021/04/27/runasur-a-new-latin-american-regional-integration-mechanism-created-in-bolivia/ RUNASUR, a new Latin American regional integration mechanism, created in Bolivia], 27 april 2021</ref> Peru heeft nog de opgeschorte status. In januari 2019 werd [[Forum voor de Vooruitgang en Ontwikkeling van Zuid-Amerika|PROSUR]] opgericht dat een politiek centrumrechts alternatief moest zijn voor de linkse UZAN. Ook de bezorgdheid over het regime in Venezuela speelde hierin een rol.

In april 2023 gaven Argentinië en Brazilië aan weer terug te willen keren naar UNASUR.<ref>Dagblad Suriname, [https://www.dbsuriname.com/2023/04/09/brazilie-kondigt-officiele-terugkeer-naar-unasur-aan-opgericht-om-een-regionaal-orgaan-te-bieden-zonder-inmenging-van-de-vs/ Brazilië kondigt officiële terugkeer naar Unasur aan, opgericht om een regionaal orgaan te bieden zonder inmenging van de VS], 9 april 2023</ref> Een maand later blies Braziliës president [[Luiz Inácio Lula da Silva|Lula da Silva]] de organisatie nieuw leven in.<ref>Suriname Herald, [https://www.srherald.com/suriname/2023/05/10/president-lula-da-silva-blaast-unasur-nieuw-leven-in-santokhi-aanwezig-bij-topvergadering/ President Lula da Silva blaast Unasur nieuw leven in; Santokhi aanwezig bij topvergadering], 10 mei 2023</ref>

*'''Leden van de Mercosur:'''

{{VE}}
* '''Leden van de Andesgemeenschap:'''
{{BO}}

* '''Overige leden:'''

{{GY}}¹
{{SR}}¹
* '''Waarnemers:'''
{{MX}}
{{PA}}

¹ Guyana en Suriname zijn lid van de [[Caribische Gemeenschap|Caricom]].

== Vergelijking met andere organisaties/landen ==
{| class="wikitable"
! '''Organisatie''' || '''Oppervlakte'''
(km²) || '''Bevolking''' || '''NNP ([[Koopkrachtpariteit|PPP]])'''
miljoen US$ || '''NPG (PPP)
per capita'''
[[Amerikaanse dollar|US$]] || '''Lid-
staten'''
|-
| bgcolor=pink | '''NAFTA'''
| bgcolor=pink | 21.588.638
| bgcolor=pink | 430.495.039
| 12.889.900
| 29.942
| bgcolor=#ccffcc | 3
|-
| '''UZAN'''
| 17.715.335
| 366.669.975
| 2.635.349
| 7187
| 12
|-
| '''[[Europese Unie|EU]]'''
| bgcolor=#ccffcc | 3.977.487
| 497.198.740
| bgcolor=#ccffff |18.164.752
| bgcolor=#ccffff |36.484
| 28
|-
| '''[[Afrikaanse Unie|AU]]'''
| bgcolor=#ccffff | 29.797.500
| bgcolor=#ccffff | 766.848.000
| 1.515.000
| bgcolor=#ccffcc | 1896
| bgcolor=#ccffff | 53
|-
| '''[[ASEAN]]'''
| 4.400.000
| 553.900.000
| 2.172.000
| 4044
| 10
|-
| '''[[Gemenebest van Onafhankelijke Staten|GOS]]'''
| 22.402.200
| bgcolor=#ccffcc | 290.000.000
| bgcolor=#ccffcc | 1.500.000
| 5000
| 12
|-
| '''Grote
landen'''
|
|
|
|
| '''Deelgebieden'''
|-
| '''[[India]]'''
| 3.287.590
| 1.065.070.607
| 3.033.000
| 2900
| 34
|-
| '''[[Volksrepubliek China|China]]'''
| 9.596.960
| 1.298.847.624
| 6.449.000
| 5000
| 33
|-
| '''[[Verenigde Staten|VS]]'''1
| 9.631.418
| 293.027.571
| 10.990.000
| 37.800
| 50
|-
| '''[[Canada]]'''1
| 9.984.670
| 32.507.874
| 958.700
| 29.800
| 13
|-
| '''[[Rusland]]'''2
| 17.075.200
| 143.782.338
| 1.282.000
| 8900
| 89
|}
Tijdens 2003. Blauw voor het grootste, groen voor het kleinste van de vergeleken blokken.

Bron: [[The World Factbook|CIA World Factbook]] 2004, IMF WEO Database

1Lid van [[NAFTA]]

2Lid van [[Gemenebest van Onafhankelijke Staten|GOS]]

== Zie ook ==
* [[Andesgemeenschap]]
* [[Bank van het Zuiden]]
* [[Continentale unie]]
* [[Mercosur]]

== Externe link ==
* {{en}}{{es}} [https://web.archive.org/web/20150811061651/http://www.unasursg.org/ UNASUR]

{{Appendix|2=
* A transição: Tancredo e Collor (= De transitie: [[Tancredo Neves|Tancredo]] en [[Fernando Collor de Mello|Collor]]. ''[[Manchete]]'', 1 augustus 1998
----
{{References}}
}}
{{Navigatie Unie van Zuid-Amerikaanse Naties}}
{{Navigatie intergouvernementele organisaties}}
{{Commonscat|Union of South American Nations}}

[[Categorie:UZAN| ]]

title: Unie van Zuid-Amerikaanse Naties · Unión de Naciones Suramericanas · União de Nações Sul-Americanas · Union of South American Nations

Bestuurscentrum: Quito · Cochabamba

Werktaal: Engels, Nederlands, Portugees, Spaans

Lidmaatschap: Bolivia · Guyana · Suriname · Venezuela

Tijdzone: (UTC−2 - UTC−6)

Munteenheid: Boliviaanse Boliviano · Guyaanse dollar · Surinaamse dollar · Venezolaanse bolivar

Secretaris-generaal: Geen (momenteel)

President Pro Tempore: Geen (momenteel)


text:
# Peter Brysse
Peter Brysse (Roeselare, 9 maart 1973) is een Belgisch bestuurder.

## Levensloop
Brysse studeerde marketing management aan de Hogeschool Gent. Sinds 2005 is hij samen met zijn echtgenote actief in de KMO 'Attent'. Deze onderneming is gespecialiseerd in waarderingsformules voor medewerkers en klanten.
In juni 2020 volgde hij Karl Verlinden op als voorzitter van UNIZO.

title: Peter Brysse

wikitext:
{{Infobox ondernemer
| naam               = Peter Brysse
| afbeelding         =
| onderschrift       =
| volledigenaam      = Peter Brysse
| geboren            = [[Roeselare]], [[9 maart]] [[1973]]
| overleden          =
| regio              = {{BE-vlag|Vlaanderen}}
| land               = {{BE}}
| functie            = [[Bestuur|Bestuurder]]
| bedrijven          = [[Attent (België)|Attent]]
| tijdvak1           = 2020-heden
| functie1           = Voorzitter [[Unie van Zelfstandige Ondernemers|UNIZO]]
| tijdvak2           =
| functie2           =
| handtekening       =
}}
'''Peter Brysse''' ([[Roeselare]], [[9 maart]] [[1973]]<ref>[http://www.ejustice.just.fgov.be/cgi_tsv/tsv_rech.pl?language=nl&btw=0871290919&liste=Liste Oprichtingsacte Brysse-Deraedt], ''Belgisch Staatsblad'', 27 januari 2005</ref>) is een [[België|Belgisch]] [[bestuur]]der.

== Levensloop ==
Brysse studeerde marketing management aan de [[Hogeschool Gent]].<ref>VANLEENHOVE Sanderijn, [https://web.archive.org/web/20201020142751/https://www.unizo.be/nieuws-pers/kersvers-voorzitter-peter-brysse-jongleren-met-3-serviezen Kersvers voorzitter Peter Brysse: "Jongleren met 3 serviezen"], ''UNIZO'', 21 september 2020</ref> Sinds 2005 is hij samen met zijn echtgenote actief in de [[KMO]] 'Attent'.<ref>[https://www.linkedin.com/in/peter-brysse-0377835/?originalSubdomain=be Profiel van Peter Brysse], ''LinkedIn''</ref> Deze onderneming is gespecialiseerd in waarderingsformules voor medewerkers en klanten.<ref>CAMBIEN Karel, [https://www.madeinwest-vlaanderen.be/nieuws/west-vlaming-peter-brysse-wordt-nationaal-unizo-voorzitter/ West-Vlaming Peter Brysse wordt nationaal UNIZO voorzitter], ''Made In West-Vlaanderen'', 23 april 2020</ref><ref>HUYSENTRUYT Bart, [https://www.hln.be/in-de-buurt/beernem/peter-brysse-47-uit-beernem-straks-wellicht-nieuwe-nationale-voorzitter-van-unizo~a374b0dc/ Peter Brysse (47) uit Beernem straks wellicht nieuwe nationale voorzitter van Unizo], ''Het Laatste Nieuws'', 23 april 2020</ref>

In juni 2020 volgde hij [[Karl Verlinden]] op als voorzitter van [[Unie van Zelfstandige Ondernemers|UNIZO]].<ref>[https://web.archive.org/web/20201009070736/https://www.unizo.be/nieuws-pers/peter-brysse-officieel-nieuwe-voorzitter-van-unizo Peter Brysse is officieel nieuwe voorzitter van UNIZO], ''UNIZO'', 18 juni 2020</ref>

{{Appendix|2=
{{References}}
}}

{{StartOpvolging}}
{{OpvolgingCombi
| lijst = [[Voorzitter]] van [[Unie van Zelfstandige Ondernemers|UNIZO]]<br />2020 - heden
| vorige = [[Karl Verlinden]]
| volgende =
}}
{{EindOpvolging}}

{{DEFAULTSORT:Brysse, Peter}}
[[Categorie:Bestuurder van UNIZO]]

title: Persoonlijke informatie

Volledige naam: Peter Brysse

Geboren: Roeselare, 9 maart 1973

Geboorteplaats: Roeselare

Regio: Vlaanderen

Land: België

Beroep: Bestuurder

Bedrijf: Attent

title: Functies

2020-heden: Voorzitter UNIZO

Portaal: Economie


text:
# Koemis
Koemis is een traditionele drank van de Turkse volken in Centraal-Azië. Het wordt ook gespeld als "kumis", "kymys" en "koumiss".
Koemis wordt gemaakt van gefermenteerde melk van merries. De bereiding vindt plaats in een zak van paardenhuid genaamd "saba". Het kan licht alcoholisch zijn, maar men moet er veel van drinken om enig effect te merken.
Dat de drank een lange geschiedenis kent, blijkt uit een klaaglied dat een Han-prinses in de tweede eeuw v.Chr. schreef toen zij werd uitgehuwelijkt aan een heerser van de Wusun. De klaagzang is opgenomen in de Shiji. Ze moest in vilten tenten wonen, rauw vlees eten en gegiste melk van merries drinken.
Tataren in de 13e eeuw maakten koemis door de melk van hun pony's te vermengen met gist.  In zijn reisverslag vermeldde Willem van Rubroeck dat hij de drank ("kosmos") van hen kreeg aangeboden en dat hij hem – na het overwinnen van de eerste walging – wist te waarderen. Een eeuw later kwam Ibn Battuta niet zover en vermeed hij een incident door de koemis aan een gezel door te geven. Ook de Venetiaan Ambrogio Contarini raakte niet over zijn weerzin heen.
Als koemis gemaakt wordt van koeienmelk moet suiker worden toegevoegd om te zorgen dat het gistingsproces niet stopt.
Over het algemeen bevat koemis ongeveer 2% alcohol, maar het kan sterker gemaakt worden door het te distilleren.
Koemis en het verwante kefir worden nog steeds overal ter wereld geproduceerd en kunnen ook eenvoudig thuis bereid worden. Een Mongoolse naam ervoor is airag.

## Voetnoten
1. ↑  Antonella Campanini, "Manières de consommer en Occident" in: Histoire de l'alimentation. De la Préhistoire à nos jours, ed. Florent Quellier, 2021, p. 568-569

title: Koemis

wikitext:
[[File:Mare milking Suusamyr.jpg|thumb|230px|Een merrie wordt in [[Kirgizië]] gemolken]]
[[File:Kumis.jpg|thumb|230px|Flesje en glas met koemis]]
'''Koemis''' is een traditionele [[alcoholische drank|drank]] van de [[Turkse volken]] in [[Centraal-Azië]]. Het wordt ook gespeld als "kumis", "kymys" en "koumiss".

Koemis wordt gemaakt van [[fermenteren|gefermenteerde]] [[paardenmelk|melk]] van [[merrie]]s. De bereiding vindt plaats in een zak van paardenhuid genaamd "saba". Het kan licht [[alcoholische drank|alcoholisch]] zijn, maar men moet er veel van drinken om enig effect te merken.

Dat de drank een lange geschiedenis kent, blijkt uit een klaaglied dat een Han-prinses in de tweede eeuw v.Chr. schreef toen zij werd uitgehuwelijkt aan een heerser van de [[Wusun]]. De klaagzang is opgenomen in de [[Shiji]]. Ze moest in vilten tenten wonen, rauw vlees eten en gegiste melk van merries drinken.

[[Tataren]] in de [[13e eeuw]] maakten koemis door de melk van hun pony's te vermengen met [[gist]].  In zijn reisverslag vermeldde [[Willem van Rubroeck]] dat hij de drank ("kosmos") van hen kreeg aangeboden en dat hij hem – na het overwinnen van de eerste walging – wist te waarderen.<ref>Antonella Campanini, "Manières de consommer en Occident" in: ''Histoire de l'alimentation. De la Préhistoire à nos jours'', ed. Florent Quellier, 2021, p. 568-569</ref> Een eeuw later kwam [[Ibn Battuta]] niet zover en vermeed hij een incident door de koemis aan een gezel door te geven. Ook de Venetiaan [[Ambrogio Contarini]] raakte niet over zijn weerzin heen.

Als koemis gemaakt wordt van koeienmelk moet [[tafelsuiker|suiker]] worden toegevoegd om te zorgen dat het gistingsproces niet stopt.

Over het algemeen bevat koemis ongeveer 2% alcohol, maar het kan sterker gemaakt worden door het te [[distilleren]].

Koemis en het verwante [[kefir]] worden nog steeds overal ter wereld geproduceerd en kunnen ook eenvoudig thuis bereid worden. Een [[Mongolië|Mongoolse]] naam ervoor is airag.

==Zie ook==
* [[Ayran]]: een Turkse koude drank op basis van yoghurt, zout en water.

==Voetnoten==
{{references}}
{{commonscat|Kymyz}}

[[Categorie:Aziatische keuken]]
[[Categorie:Paard]]
[[Categorie:Zuivelproduct met alcohol]]
[[Categorie:Mongoolse keuken]]


text:
# Stapleford (Lincolnshire)
Stapleford is een civil parish in het bestuurlijke gebied North Kesteven, in het Engelse graafschap Lincolnshire. In 2001 telde het civil parish 88 inwoners. Stapleford komt in het Domesday Book (1086) voor als 'Stapleforde'.

title: Stapleford (Lincolnshire)

wikitext:
{{Infobox plaats in Engeland
| naam  = Stapleford
| soort = ''[[Civil parish]]''
| map_type = Lincolnshire
| region     = [[East Midlands]]
| graafschap = [[Lincolnshire (graafschap)|Lincolnshire]]
| district   = [[North Kesteven]]
| latitude = 53.109112
| longitude = -0.68313998
| oppervlakte   =
| jaar          = 2001
| inwoneraantal = 88
| dichtheid     =
| post_town =
| postcode =
| netnummer =
| os_grid_reference =
| ONS-code = E04005835
| image   = AllSaints' church, Stapleford, Lincs. - geograph.org.uk - 57302.jpg
| caption = Alle-Heiligen-kerk
}}

'''Stapleford''' is een ''[[civil parish]]'' in het bestuurlijke gebied [[North Kesteven]], in het Engelse graafschap [[Lincolnshire (East Midlands)|Lincolnshire]]. In 2001 telde het civil parish 88 inwoners.<ref>[https://web.archive.org/web/20131202224236/http://www.neighbourhood.statistics.gov.uk/dissemination/viewFullDataset.do?instanceSelection=03070&productId=779&$ph=60_61&datasetInstanceId=3070&startColumn=1&numberOfColumns=4&containerAreaId=790458 Neighbourhood Statistics]</ref> Stapleford komt in het [[Domesday Book]] (1086) voor als 'Stapleforde'.<ref>http://www.domesdaybook.co.uk/lincolnshire5.html#stapleford</ref>

== Bronnen ==
{{Appendix}}

[[Categorie:Civil parish in Lincolnshire]]

title: Situering

Regio: East Midlands

Graafschap: Lincolnshire

District: North Kesteven

title: Algemeen

title: Overig

title: Foto's

Foto's: Alle-Heiligen-kerk

Portaal: Verenigd Koninkrijk


text:
# Parvocalanus dubia
Parvocalanus dubia is een eenoogkreeftjessoort uit de familie van de Paracalanidae. De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1912 door Sewell.

title: Parvocalanus dubia

wikitext:
{{Taxobox
| titelweergave = cursief
| naam = ''Parvocalanus dubia''
| afbeelding =
| rijk = [[Dieren (biologie)|Animalia]] (Dieren)
| stam = [[Geleedpotigen|Arthropoda]] (Geleedpotigen)
| klasse = [[Hexanauplia]]
| onderklasse = [[Eenoogkreeftjes|Copepoda]] (Eenoogkreeftjes)
| orde = [[Calanoida]]
| familie = [[Paracalanidae]]
| geslacht = ''[[Parvocalanus]]''
| auteur = Sewell
| datum = 1912
| haakjes = ja
| worms = 360052
| synoniem = * ''Paracalanus dubia'' Sewell, 1912
* ''Paracalanus crassirostris sewelli'' Früchtl, 1924
| origineel = ''Paracalanus dubia''
}}
'''''Parvocalanus dubia''''' is een [[eenoogkreeftjes]]soort uit de familie van de [[Paracalanidae]].<ref>Walter, T. Chad (2012). <i>Parvocalanus dubia</i> (Sewell, 1912). In: Walter, T.C., Boxshall, G. (2012). World Copepoda database. Geraadpleegd via:  World Register of Marine Species op http://www.marinespecies.org/aphia.php?p=taxdetails&id=360052</ref> De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1912 door Sewell.

{{Appendix}}
{{beginnetje|biologie|2013|03|18}}

[[Categorie:Paracalanidae]]

title: Parvocalanus dubia

Klasse: Hexanauplia

Onderklasse: Copepoda (Eenoogkreeftjes)

Orde: Calanoida

Familie: Paracalanidae

Geslacht: Parvocalanus

title: Synoniemen


text:
# All Saints and St. Nicholas, South Elmham
All Saints and St. Nicholas, South Elmham is een civil parish in het bestuurlijke gebied East Suffolk, in het Engelse graafschap Suffolk. In 2001 telde het dorp 128 inwoners.

wikitext:
{{Infobox plaats in Engeland
| naam= All Saints and St. Nicholas, South Elmham
| soort = ''[[Civil parish]]''
| map_type = Suffolk
| region     = [[East of England]]
| graafschap = [[Suffolk]]
| district   = [[East Suffolk]]
| latitude =   | longitude =
| oppervlakte   =
| jaar          =
| inwoneraantal =
| dichtheid     =
| post_town =
| postcode =
| netnummer =
| os_grid_reference =
| ONS-code = E04009482
| image   = All Saints South Elmham All Saints - geograph.org.uk - 1770715.jpg
| caption = All Saints kerk
}}

'''All Saints and St. Nicholas, South Elmham''' is een ''[[civil parish]]'' in het bestuurlijke gebied [[East Suffolk]], in het Engelse graafschap [[Suffolk]]. In 2001 telde het dorp 128 inwoners.<ref>[https://web.archive.org/web/20190815020115/https://www.ons.gov.uk/help/localstatistics Neighbourhood Statistics]</ref>

== Bronnen ==
{{References}}
{{Commonscat|All Saints and St Nicholas, South Elmham}}
{{Beginnetje|landen & volken|land=Engeland|2=2014|3=08|4=10}}

[[Categorie:Civil parish in Suffolk]]

title: Situering

Regio: East of England

Graafschap: Suffolk

District: East Suffolk

title: Overig

title: Foto's

Foto's: All Saints kerk