text:
# Van der Dussen I
van der Dussen ook bekend als van Dussen is een geslacht dat reeds in de 12e eeuw genoemd wordt. Vanaf 1156 worden zij genoemd als heer van de heerlijkheid Dussen en van 1330 tot 1584, eerst op de donjon en later het Kasteel Dussen.

## Genealogisch overzicht

### Eerste generatie
I. Jacobus van der Dussen, genoemd in 1156 als getuige bij Dirk VI van Hollands reis naar de Abdij van Echternach. Hij trouwde met een niet nader bij naam genoemde vrouw.
- Jan I van der Dussen (-voor 1298) (II.1.)
- Arent van der Dussen.

### Tweede generatie
II.1 Jan I van der Dussen (-voor 1298) ridder en heer van Dussen. Hij vocht op 5 juni 1288 in de Slag bij Woeringen met 1500 ridders mee aan de zijde van hertog Jan I van Brabant en werd daarbij gewond. Hij trouwde voor 1288 met Elisabeth van Polanen. Zij was een dochter van Jan van Wassenaer en Ghijseken Uter Lyersdr.
- Jan II van der Dussen (III.1.)

### Derde generatie
III.1. Jan II van der Dussen ridder, heer van Dussen en Heeraartswaarde 1298-1326, leenman van de heren van Putten en Strijen.
 Hij trouwde (1) met Jacoba van Drongelen. Zij was een dochter van Willem van Drongelen en Hadewich van der Merwede, laatstgenoemde was een stiefdochter van Willem van Brederode 1380-1451 die getrouwd was met Margaretha van der Merwede-Stein, de weduwe van Daniel V van der Merwede.
Hij trouwde (2) met Beatrix van der Sluijs (ca. 1280-). Zij was een dochter van Arnold van der Sluijs (ca. 1250-1296) en Agnes van Boukhorst van der Leck (1260-1323). Haar zusters waren: Judith (Jutta) van der Sluijs, getrouwd met Walter van Keppel heer van Keppel en Catherijne Agnes van der Sluijs, getrouwd met Witte van Haamstede (1280-1321). Uit zijn eerste huwelijk werden 4 en uit zijn tweede huwelijk is 1 kind geboren:
- Soete Jansdr. van der Dussen. (IV.1.)
- Elisabeth van der Dussen (IV.2.)
- Jan III van Dussen (IV.3.)
- Nicolaas I van der Dussen (- ca. 1381) (IV.4.)
- Floris van der Dussen

### Vierde generatie
IV.1. Soete Jansdr. van der Dussen. Zij trouwde met Gillis Jansz Oem (ca. 1304- 28 oktober 1338) heer van Barendrecht. Hij was een zoon van Gillis Oem Cleijsz en Geertruijd van Ratingen
IV.2. Elisabeth van der Dussen (Dordrecht, 1305-1333). Zij trouwde ca. 1321 met Filips III van Wassenaer (Voorschoten, 1307 - voor 5 januari 1348) uit het geslacht van Wassenaer, weduwnaar van Goedele van Benthem. Van Wassenaer trouwde (3) als weduwnaar van Elisabeth met Catharina Dudinck en (4) met Maria van Egmond (-ca. 1384), laatstgenoemde was een dochter van Jan I van Egmont.
Van Wassenaer nam in 1328 deel aan de Slag bij Kassel. In 1340 kocht hij van graaf Willem IV het burggraafschap van Leiden en werd als zodanig ambachtsheer van Valckenburg en Catwijck. Hij bewoonde vanaf 1340 het kasteel 't Zand dat gelegen was tussen Katwijk en Oegstgeest. Hij was een zoon van Dirk III van Wassenaar (ca. 1280 - ca. 1319) burggraaf van Leiden en Alveradis van Cuijck (Leiden, 1285 - ca. 1310) erfdochter van Leiden.
Dirk III was een zoon van Filips III van Wassenaer zegelbewaarder en grafelijk raadgever onder Floris V van Holland en Jan I van Holland en een dochter van Jan van de Wateringhe.
Alveradis was een dochter van Hendrick van Cuijck (1240 - 12 januari 1319 burggraaf van Leiden 1266-1319 en heer van Leiderdorp en Halewine van Egmond (1255-1310), laatstgenoemde was een dochter van Willem II van Egmont (1235 - 20 maart 1304) heer van Egmont.
- Dirk IV van Wassenaar (1333-1392)

IV.3. Jan III van Dussen heer of Dussen. Hij trouwde met Baarte van Dorp (-1340). Zij was een dochter van Arent Eliasz. van Dorp, in 1323 baljuw en dijkgraaf van Delflandt en een dochter van Floris van Rodenrijs. Zij hertrouwde met Gerard van der Heijden, genoemd de la Bruyère heer van Boutershem en drossaard van Brabant. Hij was weduwnaar van Berthe van Duvenvoorde vrouwe van Bautersem, die een bastaarddochter was van Willem van Duvenvoorde (1290-1353) baron van Bautersem en heer van Oosterhout. Gerard vocht in 1371 voor het kwartier van Brabant in de Slag bij Baesweiler. Van der Heijden was een zoon van ridder Gillis van der Heyden en vrouwe Marguérite van der Hamayde d'Auvaing.
IV.4. Nicolaas I van der Dussen (- ca. 1381). Hij werd in opvolging van zijn broer in 1340 heer van het huis en de hofstadt van der Dussen, ambachtsheer van Aartswaarde en heer van de hoge heerlijkheid den Hage. Hij kreeg een zoon:
- Arent II van Dussen (V.1.)

### Vijfde generatie
V.1. Arent II van Dussen heer van het huis en slot van der Dussen, ambachtsheer van Aartswaarde, ridder en baljuw van Zuid-Holland. In 1356 werd hij beleend met de hoge heerlijkheid den Hage en zo ook in 1381. Hij kreeg in 1387 van Albrecht van Beieren graaf van Holland toestemming het Huys ter Dussen op te doen maeken ende te doen tymmeren op onse hofstat ter Dussen also groot ende also starc als hem ghenoeghen sal.
Hij trouwde met Alijd van Overijn.
- Nicolaas II ("Claes") van der Dussen (VI.1.)
- Arent III van Dussen, werd in 1418 heer van Dussen (VI.2.)
- Jan IV van der Dussen (VI.3.)
- Floris I van der Dussen (ca. 1404-1456) heer van Heeraartswaarde, schout van Dordrecht en in 1440 slotvoogd van Loevestein (VI.4.)

### Zesde generatie
VI.1. Nicolaas II ("Claes") van der Dussen. Hij werd in opvolging van zijn vader heer van Dussen, van den Hage en ambachtsheer van Aartswaarde. Hij stond de heerlijkheid van der Dussen en Aartswaarde in 1417 af aan zijn broer. In 1434 verkocht hij de hoge heerlijkheid den Hage, ook wel genoemd Haaghoort, aan zijn neef Dirk van der Merwede  ridder en heer van 's Gravemoer.
VI.2. Arent III van Dussen, kreeg bij schenking van zijn broer in 1418 de heerlijkheid Dussen en den Hage. In 1421 ging het kasteel echter grotendeels ten onder tijdens de Sint-Elisabethsvloed. Slechts enkele kelders en delen van de torens bleven overeind staan. Vanaf 1422 tot 1467 werd het Land van Altena weer ingedijkt. Een halve eeuw later werd begonnen met het herstel. Arent echter was mogelijk in 1420 al verbannen en kreeg een vrijgeleide van Jacoba van Beieren, tijdens een korte wapenstilstand met haar oom, Jan VI van Beieren. Het goed kwam in handen van Arents zoon, eveneens Arent geheten.
- Arent IV van Dussen (-1445) (VII.1.)

VI.3. Jan IV van der Dussen. Erfde in 1445 het goed Dussen van zijn neef Arent IV van Dussen en droeg het over aan zijn jongste broer Floris I van der Dussen.
VI.4. Floris I van der Dussen (ca. 1404-1456) heer van Heeraartswaarde, schout van Dordrecht en in 1440 slotvoogd van Loevestein. Hij trouwde (1) met Catharina van Uden. Hij trouwde (2) met Anna van Arkel. Hij trouwde (3) met Elisabeth van Varick
- Nicolaas III van der Dussen (-1476) (VII.2.)
- Arent V / Arnout van der Dussen (-1482) (VII.3.)
- een natuurlijke dochter van Floris van der Dussen (VII.4.)
- Jan V van der Dussen (ca. 1435-1496) (VII.5.)

### Zevende generatie
VII.1. Arent IV van Dussen (-1445). Hij werd in 1439 met de heerlijkheid Aartswaarde en het huis en de hofstad van der Dussen. Hij trouwde met Ave Fockeyns. Zij was een dochter van Fockeyn Fockeyns heer van Baartwyk en Waalwyk.
VII.2. Nicolaas III van der Dussen (-1476), in 1439 ridder van de Duitse Orde
VII.3. Arent V / Arnout van der Dussen (-1482)
VII.4. een natuurlijke dochter van Floris van der Dussen. Zij trouwde met Joris van Eemskerk, tussen 1445 en 1456 schout van Dordrecht en baljuw van Zuid-Holland. Hij was een zoon van Pieter van Eemskerk en een vrouw uit het huis van Polanen.
VII.5. Jan V Jacob van der Dussen (ca. 1435-1496), van 1456 tot 1496 heer van Dussen, Heeraartswaarde en Munsterkerk in 1474 en 1478 was hij schout van Breda. Hij was het die het kasteel Dussen weer heeft opgebouwd tussen 1473 en 1474. Hij trouwde met Elisabeth Brant. Zij was een dochter van Arent Brant Jansz heer van Grobbendonk (een bastaardzoon van Jan de III hertog van Brabant) en van Katrina van Heinsbergen.
- Belia van der Dussen (VIII.1.)
- Engelbrecht van der Dussen (VIII.2.)
- Simburgis van der Dussen (VIII.3.)
- Jan van der Dussen (VIII.4.)
- Katharina van der Dussen (ca. 1475-ca. 1542) (VIII.5.)
- Floris II van der Dussen (-1509) (VIII.6.)

### Achtste generatie
VIII.1. Belia van der Dussen. Zij trouwde met Willem van Dalem van Dongen (1440-1502) heer van de Swaluwe en schepen te Breda. Hij was een zoon van Jan Roelof van Dalem van Dongen heer van Zwaluwe en Ter Borch bij Oisterwijk (1405-1448) en Margriet jonkvrouw van Haren (1410-na 1478). Uit haar huwelijk zijn 4 kinderen geboren:
- Jan van Dalem van Dongen (1480-1534)
- Margaretha van Dalem van Dongen (1485-1525)
- Francisca van Dalem van Dongen (1485-1534)
- Willem van Dalem van Dongen (1490-1575)

VIII.2. Engelbrecht van der Dussen. Hij werd kanunnik te Leiden
VIII.3. Simburgis van der Dussen. Zij trouwde met Pieter de Burggrave (1450-1523) heer van Bergt. Hij was een zoon van Petrus de Borchgreve (ca. 1425-) en Luitgard de Bruheze (ca. 1430 - voor 1467). Uit haar huwelijk werd geboren:
- Maria de Borchgrave (1518-). Zij trouwde in 1547 met Berthout/Berthold Wijffliet (ca. 1525 - Esch, 3 september 1553), begraven in de oude Willibrorduskerk te Esch, (voor de toren) Hier leijt begraven Berthout va Wijffliet sterft ano XVCLIII den derden dach in septembris en juffrouw Maria Borchgreef sij huisvrouw. Hij is een zoon van Johannes Bac Wijffliet, een nazaat van Jan van Wijnvliet, en een vrouw van Berckel. Uit haar huwelijk is geboren: Henrick Wijffliet (ca. 1548 - voor 1639) die trouwde met Margaretha van Doerne, een dochter van Filips van Doerne en Anna van Kessel.

VIII.4. Jan van der Dussen (1509-1535) heer van der Dussen, kastelein en schout van Sint Geertruidenberg
VIII.5. Katharina van der Dussen (ca. 1475-ca. 1542), van 1509 tot 1538 abdis van het cisterciënzer vrouwenklooster in Loosduinen
VIII.6. Floris II van der Dussen (-1509) van 1496 tot 1509 heer van Dussen en schepen van Breda. Hij was getrouwd met Barbara van Boechem. Zij was een dochter van Amelis Coenraadszn van Boechem en Hillegonda van Dinteren. Uit zijn huwelijk werden de volgende 7 kinderen geboren:
- Jan VI van der Dussen (-1540) (IX.1.)
- Cornelia van der Duffen (-1584) (IX.2.)
- Maria van der Dussen (-1534) (IX.3.)
- Anna van der Dussen (IX.4.)
- Hillegonda van der Dussen (IX.5.)
- Geeriruit van der Dussen (IX.6.)
- Frederika van der Dussen (1505-1574) (IX.7.)

### Negende generatie
IX.1. Jan VI van der Dussen (-1540), van 1510 tot 1536 heer van Dussen, Aartswaarde, Heeraartswaarde en Munsterkerk. Hij is kinderloos overleden.
IX.2. Cornelia van der Dussen (-1584). Zij werd bij testament van 20 januari 1535 van haar broer Jan VI de nieuwe vrouwe van der Dussen, Aartswaarde en Munsterkerk. Zij trouwde (1) met Hendrik van Eyck, in 1530 schepen van Den Bosch, bij wie zij geen kinderen had. Zij trouwde (2) met Godfried / Godevaart van Breght, heer van Baillery. Hij was een zoon van Jakob van Breght Jansz., ridder, en van Beatrix Abfolons. Uit haar tweede huwelijk werd geboren:
- Johan van Brecht, van 1585 tot 1593 heer van Dussen
  - Jacob van Brecht (-1604), van 1593 tot 1604 heer van Dussen
  - Anna van Brecht, van 1604 tot 1620 vrouwe van Dussen. Zij trouwde met Hendrik t'Serraats heer van het Hof van Couwestein (bij Hoogerheide) en in 1586 markgraaf van Antwerpen; hij was een zoon van Jakob Antoniszn. t'Serraats en Barbara van de Werve Hendriks.
Zij verkocht het slot Dussen en de heerlijkheden voor 40000 gulden aan Walraven van Gendt heer van Oyen, die in 1620 de heerlijkheid wegens geldgebrek verkocht aan Johan Sigismund Kettler (1570-1629).

IX.3. Maria van der Dussen (-1534), ongehuwd overleden.
IX.4. Anna van der Dussen. Zij trouwde met Jan de Jode heer van Hardinxveldt. Hij was een zoon van Arent de Jode in 1496 hoofdman van Zuid-Hollandt tegen de Gelderse en Margareta Moninx.
IX.5. Hillegonda van der Dussen. Zij trouwde (1) met de heer van Courteville tot Ryssel in de graafschap Vlaanderen. Zij trouwde (2) met Antony heer van Seraing en hofmeester van de bisschop van Luik.
IX.6. Geertruida van der Dussen. Zij was in 1535 mater van St. Geertruid bij Den Bosch.
IX.7. Frederika van der Dussen (Breda, ca. 1505 - Den Haag, 1574), laatste abdis van het cisterciënzer nonnenklooster in Loosduinen. Zij werd begraven bij de dominicanen in het koor van de Kloosterkerk in Den Haag naast het hoofdaltaar.

## Heren van Dussen
- 1156        Jacobus van der Dussen
- 1298        Jan I van der Dussen
- 1298 - 1326 Jan II van der Dussen
- 1330 - 1340 Jan III van der Dussen
- 1340 - 1356 Nicolaas I van der Dussen
- 1356 - 1408 Arent II van der Dussen
- 1408 - 1417 Nicolaas II van der Dussen
- 1417 - 1439 Arent III van der Dussen
- 1439 - 1445 Arent IV van der Dussen
- 1445 - 1445 Jan IV van der Dussen
- 1445 - 1456 Floris I van der Dussen
- 1456 - 1496 Jan V van der Dussen
- 1496 - 1510 Floris II van der Dussen
- 1510 - 1536 Jan VI van der Dussen
- 1536 - 1584 Cornelia van der Dussen
- 1585 - 1593 Johan van Brecht
- 1593 - 1604 Jacob van Brecht
- 1604 - 1607 Anna van Brecht

title: Van der Dussen I

wikitext:
[[Bestand:Wapen van der Dussen 1270.svg|thumb|Wapen van der Dussen]]
[[Bestand:20070705Kasteel Dussenwapenbord.jpg|thumb|Wapenborden van Dussen]]
[[Bestand:20070705Kasteel Dussen.jpg|thumb|Kasteel Dussen (2007)]]
[[Bestand:P1070447Kasteel van Dussen.JPG|thumb|Kasteel Dussen (2011)]]
[[Bestand:Groote_Waard.jpg|thumb|[[Grote Waard|Groote of Hollandsche Waard]]]]
'''van der Dussen''' ook bekend als '''van Dussen''' is een geslacht dat reeds in de 12e eeuw genoemd wordt. Vanaf [[1156]] worden zij genoemd als heer van de heerlijkheid [[Dussen]] en van [[1330]] tot [[1584]], eerst op de [[donjon]] en later het [[Kasteel Dussen]].

==Genealogisch overzicht==
===Eerste generatie===
'''I.''' Jacobus van der Dussen, genoemd in [[1156]] als getuige bij [[Dirk VI van Holland]]s reis naar de [[Abdij van Echternach]]. Hij trouwde met een niet nader bij naam genoemde vrouw.
* Jan I van der Dussen (-voor [[1298]]) ('''II.1.''')
* Arent van der Dussen.
----
===Tweede generatie===
'''II.1''' Jan I van der Dussen (-voor [[1298]]) ''ridder'' en ''heer van Dussen''. Hij vocht op [[5 juni]] [[1288]] in de [[Slag bij Woeringen]] met 1500 ridders mee aan de zijde van hertog [[Jan I van Brabant]] en werd daarbij gewond. Hij trouwde voor [[1288]] met Elisabeth van Polanen. Zij was een dochter van Jan van Wassenaer en Ghijseken Uter Lyersdr.
* Jan II van der Dussen ('''III.1.''')
----
===Derde generatie===
'''III.1.''' Jan II van der Dussen ''ridder, heer van Dussen en [[Aartswaarde (Grote Waard)|Heeraartswaarde]] 1298-1326, leenman van de heren van Putten en Strijen''.
 Hij trouwde (1) met Jacoba van Drongelen. Zij was een dochter van Willem van Drongelen en Hadewich van der Merwede, laatstgenoemde was een stiefdochter van [[Willem van Brederode (1380-1451)|Willem van Brederode]] 1380-1451 die getrouwd was met [[Margaretha van der Merwede-Stein]], de weduwe van [[Daniel V van der Merwede]].
Hij trouwde (2) met Beatrix van der Sluijs (ca. [[1280]]-). Zij was een dochter van Arnold van der Sluijs (ca. [[1250]]-[[1296]]) en Agnes van Boukhorst van der Leck ([[1260]]-[[1323]]). Haar zusters waren: Judith (Jutta) van der Sluijs, getrouwd met Walter van Keppel ''heer van [[Kasteel Keppel|Keppel]]'' en Catherijne Agnes van der Sluijs, getrouwd met [[Witte van Haamstede]] ([[1280]]-[[1321]]). Uit zijn eerste huwelijk werden 4 en uit zijn tweede huwelijk is 1 kind geboren:
* Soete Jansdr. van der Dussen. ('''IV.1.''')
* Elisabeth van der Dussen ('''IV.2.''')
* Jan III van Dussen ('''IV.3.''')
* Nicolaas I van der Dussen (- ca. [[1381]]) ('''IV.4.''')
* Floris van der Dussen
----

===Vierde generatie===
'''IV.1.''' Soete Jansdr. van der Dussen. Zij trouwde met Gillis Jansz Oem (ca. [[1304]]- [[28 oktober]] [[1338]]) ''heer van Barendrecht''. Hij was een zoon van Gillis Oem Cleijsz en Geertruijd van Ratingen

'''IV.2.''' Elisabeth van der Dussen (Dordrecht, [[1305]]-[[1333]]). Zij trouwde ca. [[1321]] met [[Filips III van Wassenaer]] ([[Voorschoten]], [[1307]] - voor [[5 januari]] [[1348]]) uit het geslacht [[van Wassenaer]], weduwnaar van Goedele van Benthem. Van Wassenaer trouwde (3) als weduwnaar van Elisabeth met Catharina Dudinck en (4) met Maria van Egmond (-ca. [[1384]]), laatstgenoemde was een dochter van [[Jan I van Egmont]].
Van Wassenaer nam in 1328 deel aan de [[Slag bij Kassel (1328)|Slag bij Kassel]]. In 1340 kocht hij van graaf [[Willem IV van Holland|Willem IV]] het burggraafschap van Leiden en werd als zodanig ''ambachtsheer van Valckenburg en Catwijck''. Hij bewoonde vanaf 1340 het kasteel 't Zand dat gelegen was tussen [[Katwijk_(Zuid-Holland)|Katwijk]] en [[Oegstgeest]]. Hij was een zoon van [[Dirk van Wassenaar (1280-1319)|Dirk III van Wassenaar]] (ca. [[1280]] - ca. [[1319]]) ''burggraaf van Leiden'' en [[Alverardis Bertha van Cuijk (1280-1310)|Alveradis van Cuijck]] ([[Leiden]], [[1285]] - ca. [[1310]]) ''erfdochter van Leiden''.
Dirk III was een zoon van [[Filips III van Duivenvoorde|Filips III van Wassenaer]] ''zegelbewaarder en grafelijk raadgever onder [[Floris V van Holland]] en [[Jan I van Holland]]'' en een dochter van Jan van de Wateringhe.
Alveradis was een dochter van [[Hendrik van Cuijk (1240-1319)|Hendrick van Cuijck]] ([[1240]] - [[12 januari]] [[1319]] ''burggraaf van Leiden 1266-1319'' en ''heer van Leiderdorp'' en [[Halewijn van Egmont (1260-1310)|Halewine van Egmond]] ([[1255]]-[[1310]]), laatstgenoemde was een dochter van [[Willem II van Egmont]] ([[1235]] - [[20 maart]] [[1304]]) ''heer van [[Egmond|Egmont]]''.
* [[Dirk IV van Wassenaar]] ([[1333]]-[[1392]])

'''IV.3.''' Jan III van Dussen ''heer of Dussen''. Hij trouwde met Baarte van Dorp (-[[1340]]). Zij was een dochter van Arent Eliasz. van Dorp, in 1323 ''baljuw en dijkgraaf van Delflandt'' en een dochter van Floris van Rodenrijs. Zij hertrouwde met Gerard van der Heijden, genoemd de la Bruyère ''heer van Boutershem'' en ''drossaard van Brabant''. Hij was weduwnaar van Berthe van Duvenvoorde ''vrouwe van Bautersem'', die een bastaarddochter was van [[Willem van Duivenvoorde|Willem van Duvenvoorde]] ([[1290]]-[[1353]]) ''baron van Bautersem'' en ''heer van Oosterhout''. Gerard vocht in [[1371]] voor het kwartier van Brabant in de [[Slag bij Baesweiler]]. Van der Heijden was een zoon van ridder Gillis van der Heyden en vrouwe Marguérite van der Hamayde d'Auvaing.

'''IV.4.''' Nicolaas I van der Dussen (- ca. [[1381]]). Hij werd in opvolging van zijn broer in 1340 ''heer van het huis en de hofstadt van der Dussen, ambachtsheer van Aartswaarde en heer van de hoge heerlijkheid den Hage''. Hij kreeg een zoon:
* Arent II van Dussen ('''V.1.''')
----

===Vijfde generatie===
'''V.1.''' Arent II van Dussen ''heer van het huis en slot van der Dussen, ambachtsheer van Aartswaarde'', ''ridder'' en ''baljuw van Zuid-Holland''. In 1356 werd hij beleend met de hoge heerlijkheid den Hage en zo ook in 1381. Hij kreeg in [[1387]] van [[Albrecht van Beieren (1336-1404)|Albrecht van Beieren]] ''graaf van Holland'' toestemming ''het Huys ter Dussen op te doen maeken ende te doen tymmeren op onse hofstat ter Dussen also groot ende also starc als hem ghenoeghen sal''.
Hij trouwde met Alijd van Overijn.
* Nicolaas II ("Claes") van der Dussen ('''VI.1.''')
* Arent III van Dussen, werd in 1418 ''heer van Dussen'' ('''VI.2.)'''
* Jan IV van der Dussen ('''VI.3.''')
* [[Floris I van der Dussen]] (ca. [[1404]]-[[1456]]) ''heer van [[Aartswaarde (Grote Waard)|Heeraartswaarde]], schout van Dordrecht en in 1440 slotvoogd van Loevestein'' ('''VI.4.''')
----

===Zesde generatie===
'''VI.1.''' Nicolaas II ("Claes") van der Dussen. Hij werd in opvolging van zijn vader ''heer van Dussen, van den Hage en ambachtsheer van Aartswaarde. Hij stond de heerlijkheid van der Dussen en Aartswaarde in 1417 af aan zijn broer. In 1434 verkocht hij de hoge heerlijkheid den Hage, ook wel genoemd Haaghoort, aan zijn neef [[Dirk van der Merwede]] '' ridder en heer van 's Gravemoer''.

'''VI.2.''' Arent III van Dussen, kreeg bij schenking van zijn broer in 1418 de heerlijkheid Dussen en den Hage. In [[1421]] ging het kasteel echter grotendeels ten onder tijdens de [[Sint-Elisabethsvloed (1421)|Sint-Elisabethsvloed]]. Slechts enkele kelders en delen van de torens bleven overeind staan. Vanaf [[1422]] tot [[1467]] werd het [[Land van Altena]] weer ingedijkt. Een halve eeuw later werd begonnen met het herstel. Arent echter was mogelijk in [[1420]] al verbannen en kreeg een vrijgeleide van [[Jacoba van Beieren]], tijdens een korte wapenstilstand met haar oom, [[Jan VI van Beieren]]. Het goed kwam in handen van Arents zoon, eveneens Arent geheten.
* Arent IV van Dussen (-[[1445]]) ('''VII.1.''')

'''VI.3.''' Jan IV van der Dussen. Erfde in [[1445]] het goed [[Kasteel Dussen|Dussen]] van zijn neef Arent IV van Dussen en droeg het over aan zijn jongste broer [[Floris I van der Dussen]].

'''VI.4.''' [[Floris I van der Dussen]] (ca. [[1404]]-[[1456]]) ''heer van [[Aartswaarde (Grote Waard)|Heeraartswaarde]], schout van Dordrecht en in 1440 slotvoogd van Loevestein''. Hij trouwde (1) met Catharina van Uden. Hij trouwde (2) met Anna van Arkel. Hij trouwde (3) met Elisabeth van Varick
* Nicolaas III van der Dussen (-[[1476]]) ('''VII.2.''')
* Arent V / Arnout van der Dussen (-[[1482]]) ('''VII.3.''')
* een natuurlijke dochter van Floris van der Dussen ('''VII.4.''')
* Jan V van der Dussen (ca. [[1435]]-[[1496]]) ('''VII.5.''')
----
===Zevende generatie===
'''VII.1.''' Arent IV van Dussen (-[[1445]]). Hij werd in 1439 met de heerlijkheid Aartswaarde en het huis en de hofstad van der Dussen. Hij trouwde met Ave Fockeyns. Zij was een dochter van Fockeyn Fockeyns ''heer van Baartwyk en Waalwyk''.

'''VII.2.''' Nicolaas III van der Dussen (-[[1476]]), in [[1439]] ''ridder van de [[Duitse Orde]]''

'''VII.3.''' Arent V / Arnout van der Dussen (-[[1482]])

'''VII.4.''' een natuurlijke dochter van Floris van der Dussen. Zij trouwde met Joris van Eemskerk, tussen 1445 en 1456 ''schout van Dordrecht'' en ''baljuw van Zuid-Holland''. Hij was een zoon van Pieter van Eemskerk en een vrouw uit het huis van Polanen.<ref>BATAVIA ILLUSTRATA, J. v. Leeuwen 1685</ref>

'''VII.5.''' [[Jan V van der Dussen|Jan V Jacob van der Dussen]] (ca. [[1435]]-[[1496]]), van [[1456]] tot [[1496]] ''heer van Dussen, [[Aartswaarde (Grote Waard)|Heeraartswaarde]] en Munsterkerk'' in [[1474]] en [[1478]] was hij ''schout van [[Breda (gemeente)|Breda]]''. Hij was het die het kasteel Dussen weer heeft opgebouwd tussen [[1473]] en [[1474]]. Hij trouwde met Elisabeth Brant. Zij was een dochter van Arent Brant Jansz ''heer van Grobbendonk'' (een bastaardzoon van [[Jan III van Brabant|Jan de III]] ''hertog van Brabant'') en van Katrina van Heinsbergen.
* Belia van der Dussen ('''VIII.1.''')
* Engelbrecht van der Dussen ('''VIII.2.''')
* Simburgis van der Dussen ('''VIII.3.''')
* Jan van der Dussen ('''VIII.4.''')
* Katharina van der Dussen (ca. [[1475]]-ca. [[1542]]) ('''VIII.5.''')
* Floris II van der Dussen (-[[1509]]) ('''VIII.6.''')
----
===Achtste generatie===
'''VIII.1.''' Belia van der Dussen. Zij trouwde met Willem van Dalem van Dongen ([[1440]]-[[1502]]) ''heer van de Swaluwe'' en ''schepen te Breda''. Hij was een zoon van Jan Roelof van Dalem van Dongen ''heer van Zwaluwe en Ter Borch bij [[Oisterwijk (plaats)|Oisterwijk]]'' ([[1405]]-[[1448]]) en Margriet ''jonkvrouw van Haren'' ([[1410]]-na [[1478]]). Uit haar huwelijk zijn 4 kinderen geboren:
* Jan van Dalem van Dongen ([[1480]]-[[1534]])
* Margaretha van Dalem van Dongen ([[1485]]-[[1525]])
* Francisca van Dalem van Dongen ([[1485]]-[[1534]])
* Willem van Dalem van Dongen ([[1490]]-[[1575]])

'''VIII.2.''' Engelbrecht van der Dussen. Hij werd kanunnik te [[Leiden]]

'''VIII.3.''' Simburgis van der Dussen. Zij trouwde met Pieter de Burggrave (1450-1523) ''heer van Bergt''. Hij was een zoon van Petrus de Borchgreve (ca. [[1425]]-) en Luitgard de Bruheze (ca. [[1430]] - voor [[1467]]). Uit haar huwelijk werd geboren:
* Maria de Borchgrave ([[1518]]-). Zij trouwde in [[1547]] met Berthout/Berthold Wijffliet (ca. [[1525]] - [[Esch (Haaren)|Esch]], [[3 september]] [[1553]]), begraven in de oude [[Sint-Willibrorduskerk (Esch)|Willibrorduskerk]] te [[Esch (Haaren)|Esch]], (voor de toren) ''Hier leijt begraven Berthout va Wijffliet sterft ano XVCLIII den derden dach in septembris en juffrouw Maria Borchgreef sij huisvrouw''. Hij is een zoon van Johannes Bac Wijffliet, een nazaat van [[Jan van Wijnvliet]], en een vrouw van Berckel. Uit haar huwelijk is geboren: Henrick Wijffliet (ca. [[1548]] - voor [[1639]]) die trouwde met Margaretha van Doerne, een dochter van Filips van Doerne en Anna van Kessel.

'''VIII.4.''' Jan van der Dussen ([[1509]]-[[1535]]) ''heer van der Dussen, kastelein en schout van [[Geertruidenberg (plaats)|Sint Geertruidenberg]]''

'''VIII.5.''' Katharina van der Dussen (ca. [[1475]]-ca. [[1542]]), van [[1509]] tot [[1538]] abdis van het [[cisterciënzer]] vrouwenklooster in [[Loosduinen]]

'''VIII.6.''' Floris II van der Dussen (-[[1509]]) van [[1496]] tot [[1509]] ''heer van Dussen'' en ''schepen van Breda''. Hij was getrouwd met Barbara van Boechem. Zij was een dochter van Amelis Coenraadszn van Boechem en Hillegonda van Dinteren. Uit zijn huwelijk werden de volgende 7 kinderen geboren:
* Jan VI van der Dussen (-[[1540]]) ('''IX.1.''')
* Cornelia van der Duffen (-[[1584]]) ('''IX.2.''')
* Maria van der Dussen (-[[1534]]) ('''IX.3.''')
* Anna van der Dussen ('''IX.4.''')
* Hillegonda van der Dussen ('''IX.5.''')
* Geeriruit van der Dussen ('''IX.6.''')
* Frederika van der Dussen ([[1505]]-[[1574]]) ('''IX.7.''')
----
===Negende generatie===
'''IX.1.''' Jan VI van der Dussen (-[[1540]]), van [[1510]] tot [[1536]] heer van Dussen, [[Aartswaarde (Grote Waard)|Aartswaarde]], Heeraartswaarde en Munsterkerk. Hij is kinderloos overleden.

'''IX.2.''' Cornelia van der Dussen (-[[1584]]). Zij werd bij testament van [[20 januari]] [[1535]] van haar broer Jan VI de nieuwe vrouwe van der [[Dussen]], [[Aartswaarde (Grote Waard)|Aartswaarde]] en [[Dussen#Munsterkerk|Munsterkerk]]. Zij trouwde (1) met Hendrik van Eyck, in 1530 schepen van Den Bosch, bij wie zij geen kinderen had. Zij trouwde (2) met Godfried / Godevaart van Breght, heer van Baillery. Hij was een zoon van Jakob van Breght Jansz., ridder, en van Beatrix Abfolons. Uit haar tweede huwelijk werd geboren:
* Johan van Brecht, van [[1585]] tot [[1593]] ''heer van Dussen''
** Jacob van Brecht (-[[1604]]), van [[1593]] tot [[1604]] ''heer van Dussen''
** Anna van Brecht, van [[1604]] tot [[1620]] ''vrouwe van Dussen''. Zij trouwde met Hendrik t'Serraats ''heer van het Hof van Couwestein (bij [[Hoogerheide]])'' en in 1586 ''markgraaf van Antwerpen''; hij was een zoon van Jakob Antoniszn. t'Serraats en Barbara van de Werve Hendriks.
Zij verkocht het [[Kasteel Dussen|slot Dussen]] en de heerlijkheden voor 40000 gulden aan Walraven van Gendt ''heer van Oyen'', die in [[1620]] de heerlijkheid wegens geldgebrek verkocht aan [[Johan Sigismund Kettler (1570-1629)]].

'''IX.3.''' Maria van der Dussen (-[[1534]]), ongehuwd overleden.

'''IX.4.''' Anna van der Dussen. Zij trouwde met Jan de Jode ''heer van Hardinxveldt''. Hij was een zoon van Arent de Jode ''in 1496 hoofdman van Zuid-Hollandt tegen de Gelderse'' en Margareta Moninx.

'''IX.5.''' Hillegonda van der Dussen. Zij trouwde (1) met de heer van Courteville tot [[Rijsels-Vlaanderen|Ryssel]] in de [[graafschap Vlaanderen]]. Zij trouwde (2) met Antony ''heer van Seraing en hofmeester van de bisschop van Luik''.

'''IX.6.''' Geertruida van der Dussen. Zij was in [[1535]] mater van St. Geertruid bij Den Bosch.

'''IX.7.''' Frederika van der Dussen ([[Breda (stad)|Breda]], ca. [[1505]] - [[Den Haag]], [[1574]]), laatste abdis van het [[cisterciënzer]] [[nonnen]]klooster in [[Loosduinen]]. Zij werd begraven bij de [[dominicanen]] in het koor van de [[Kloosterkerk (Den Haag)|Kloosterkerk]] in [[Den Haag]] naast het hoofdaltaar.
----

==Heren van Dussen==
* 1156        Jacobus van der Dussen
* 1298        Jan I van der Dussen
* 1298 - 1326 Jan II van der Dussen
* 1330 - 1340 Jan III van der Dussen
* 1340 - 1356 Nicolaas I van der Dussen
* 1356 - 1408 Arent II van der Dussen
* 1408 - 1417 Nicolaas II van der Dussen
* 1417 - 1439 Arent III van der Dussen
* 1439 - 1445 Arent IV van der Dussen
* 1445 - 1445 Jan IV van der Dussen
* 1445 - 1456 [[Floris I van der Dussen]]
* 1456 - 1496 Jan V van der Dussen
* 1496 - 1510 Floris II van der Dussen
* 1510 - 1536 Jan VI van der Dussen
* 1536 - 1584 Cornelia van der Dussen
* 1585 - 1593 Johan van Brecht
* 1593 - 1604 Jacob van Brecht
* 1604 - 1607 Anna van Brecht

{{Appendix}}

[[Categorie:Adellijk huis in de Nederlanden in de middeleeuwen|Dussen]]


text:
# Neothais smithi
Neothais smithi is een slakkensoort uit de familie van de Muricidae. De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1889 door Brazier.

wikiname: nlwiki

title: Neothais smithi

in_language: nl

wikitext:
{{Taxobox
| titelweergave = cursief
| naam = ''Neothais smithi''
| afbeelding =
| rijk = [[Dieren (biologie)|Animalia]] (Dieren)
| stam = [[Weekdieren|Mollusca]] ([[Weekdieren]])
| klasse = [[Slakken|Gastropoda]] (Slakken)
| clade1 = [[Neogastropoda]]
| familie = [[Muricidae]]
| geslacht = ''[[Neothais]]''
| w-naam = ''Neothais smithi''
| auteur = Brazier
| datum = 1889
| haakjes = ja
| commons =
| species =
| worms = 396973
}}
'''''Neothais smithi''''' is een [[slakken|slakkensoort]] uit de familie van de [[Muricidae]].<ref>Houart, R. (2012). <i>Neothais smithi</i> (Brazier, 1889). Geraadpleegd via:  World Register of Marine Species op http://www.marinespecies.org/aphia.php?p=taxdetails&id=396973</ref> De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1889 door Brazier.

{{Appendix}}
{{beginnetje|biologie|2013|03|09}}

[[Categorie:Muricidae]]

title: Neothais smithi

Rijk: Animalia (Dieren)

Stam: Mollusca (Weekdieren)

Klasse: Gastropoda (Slakken)

Clade: Neogastropoda

Familie: Muricidae

Geslacht: Neothais

title: Soort

Portaal: Biologie


text:
# Grote Melm
De Grote Melm, vroeger de Oude Melm is een los- en laadplek aan de rivier de Eem bij Soest.
Melm betekent droge aarde of doorwaadbare plaats. Deze oude zandheuvel ligt in een bocht van de Eem. In de jaren 1980 werd de bocht afgesneden, waardoor er een eiland werd gevormd. Dit eiland wordt beheerd door Natuurmonumenten. Deze tak van de Eem nu is afgesloten voor het scheepvaartverkeer.
Hier zou kasteel Hamelenburg hebben gestaan. Boerderij De Oude Melm op Grote Melmweg 10 was een gemengd bedrijf. De rogge en Soester knollen werden als veevoer gebruikt. Bij de boerderij was een potstal en een schaapskooi.
Bij de Oude Melm kwam ook het Oude Grachtje uit, met het water van de hogere gronden en de Soester Venen. Het huidige gemaal maalt het water uit het Soesterveen, dat wordt aangevoerd door de Veensloot en de Oude Soester Veengracht, uit op de Eem.

## Losplaats
Sinds een privilege uit 1476 van de bisschop van Utrecht laadden en losten hier schepen. De Grote Melmweg verbindt de groep huizen en boerderijen met Soest. Deze vormde met de Maatweg een van de twee Soester hooiwegen. De Grote Melmweg splitst zich hier in tweeën, de even nummers staan aan de rechter afslag, de oneven huisnummers links. Turf uit het Soesterveen werd vroeger via de Noorderweg en de Maatweg naar de Grote Melm aangevoerd, waarna de turf per boot naar Amsterdam en andere plaatsen werd vervoerd.
Er was niet alleen een wegverbinding vanuit Soest. In 1788 werd de Oude Melm verkocht met veerhuis, turfschuur, kalkovens en lesschuur. In de lesschuur werd de kalk geblust. Aan het eind van de Tweede Wereldoorlog was hier nog een loswal voor zand, stenen en grind.

## Jaagpad
De los- en laadplek ontstond toen de Eem door verzanding ondiep werd en schepen hun lading niet meer naar Amersfoort konden brengen. Vanaf deze plek liep dan ook een jaagpad. Dit jaagpad van omstreeks 1551 liep van Amersfoort aan de westoever van de Eem tot aan de Grote Melm. Het jaagpad liep aan de oostzijde van de Eem verder tot aan de riviermonding van de Zuiderzee.

## Kalkoven
In de loop van de achttiende eeuw vestigden zich een aantal kalkbranderijen aan de Grote en Kleine Melm. Door toevoeging van water werd de ruwe en ongebluste kalk omgezet in een kalksubstantie die als bouwmateriaal gebruikt werd. Bij de melm lagen dan ook vaak grote hopen zand en grind. In een koopakte uit 1852 wordt bepaald dat de kalkoven met bijbehorende lesschuur moet worden afgebroken. In een lesschuur of een leshuis werd de kalk uit de kalkovens geblust.

## Pont
Er was sinds de 17e eeuw ook een pontverbinding vanuit Soest om naar polder De Slaag aan de overkant van de Eem te komen, die al jaren geleden is gestaakt. Het pontje was nu eigendom van de Van Roomens, die al eeuwenlang eigenaar geweest van de grond aan de Melm.
Het oude ‘ponthuis’, vroeger ook een boerderij, staat nu aan de jachthaven.

title: Grote Melm

wikitext:
[[Bestand:Soest Grutte Melm 6.JPG|thumb|Oude Melm]]
[[Bestand:Soest Grote Melmweg 31 03.JPG|thumb|Oude Melmweg 31]]
[[Bestand:Soest Oude Melm 10 01.JPG|thumb|Boerderij De Oude Melm]]
[[Bestand:Soest Oude Melm schapenboet 07.JPG|thumb|Schapenboet]]
[[Bestand:Soest Oude Melm 33 00.JPG|thumb|Oude Melmweg 33]]
De '''Grote Melm''', vroeger de '''Oude Melm''' is een los- en laadplek aan de rivier de [[Eem]] bij [[Soest (Nederland)|Soest]].

''Melm'' betekent droge aarde of doorwaadbare plaats. Deze oude zandheuvel ligt in een bocht van de Eem. In de jaren 1980 werd de bocht afgesneden, waardoor er een eiland werd gevormd. Dit eiland wordt beheerd door [[Vereniging Natuurmonumenten|Natuurmonumenten]]. Deze tak van de Eem nu is afgesloten voor het scheepvaartverkeer.
Hier zou kasteel [[Hamelenburg]] hebben gestaan. [[Boerderij De Oude Melm]] op Grote Melmweg 10 was een gemengd bedrijf. De rogge en [[Soester knol]]len werden als veevoer gebruikt. Bij de boerderij was een potstal en een schaapskooi.

Bij de Oude Melm kwam ook het Oude Grachtje uit, met het water van de hogere gronden en de Soester Venen. Het huidige gemaal maalt het water uit het Soesterveen, dat wordt aangevoerd door de Veensloot en de Oude Soester Veengracht, uit op de Eem.

== Losplaats ==
Sinds een privilege uit 1476 van de bisschop van Utrecht laadden en losten hier schepen. De Grote Melmweg verbindt de groep huizen en boerderijen met Soest. Deze vormde met de Maatweg een van de twee Soester hooiwegen. De Grote Melmweg splitst zich hier in tweeën, de even nummers staan aan de rechter afslag, de oneven huisnummers links. Turf uit het Soesterveen werd vroeger via de Noorderweg en de Maatweg naar de Grote Melm aangevoerd, waarna de turf per boot naar Amsterdam en andere plaatsen werd vervoerd.
Er was niet alleen een wegverbinding vanuit Soest. In 1788 werd de Oude Melm verkocht met veerhuis, turfschuur, kalkovens en lesschuur. In de lesschuur werd de kalk geblust. Aan het eind van de Tweede Wereldoorlog was hier nog een loswal voor zand, stenen en grind.

== Jaagpad ==
De los- en laadplek ontstond toen de Eem door verzanding ondiep werd en schepen hun lading niet meer naar [[Amersfoort]] konden brengen. Vanaf deze plek liep dan ook een [[jaagpad]]. Dit jaagpad van omstreeks 1551 liep van Amersfoort aan de westoever van de Eem tot aan de Grote Melm. Het jaagpad liep aan de oostzijde van de Eem verder tot aan de riviermonding van de Zuiderzee.

== Kalkoven ==
In de loop van de achttiende eeuw vestigden zich een aantal [[Kalkoven|kalkbranderijen]] aan de Grote en Kleine Melm. Door toevoeging van water werd de ruwe en ongebluste kalk omgezet in een kalksubstantie die als bouwmateriaal gebruikt werd. Bij de melm lagen dan ook vaak grote hopen zand en grind. In een koopakte uit 1852 wordt bepaald dat de kalkoven met bijbehorende lesschuur moet worden afgebroken. In een lesschuur of een leshuis werd de kalk uit de kalkovens geblust.

== Pont ==
Er was sinds de 17e eeuw ook een pontverbinding vanuit Soest om naar polder [[De Slaag]] aan de overkant van de Eem te komen, die al jaren geleden is gestaakt. Het pontje was nu eigendom van de Van Roomens, die al eeuwenlang eigenaar geweest van de grond aan de Melm.
Het oude ‘ponthuis’, vroeger ook een boerderij, staat nu aan de jachthaven.

{{Appendix|1=alles|2=
*''Soest, geschiedenis en architectuur'', Hans Lägers en Michel Kruidenier (uitgeverij Kerckebosch, 2006) ISBN 90-6720-409-9, ISSN 0922-8985; 32
* {{Aut|[[Hans Kruiswijk]]}} - ''De duiven kennen het koren niet meer'' (uitgeverij Van de Ven, Soest 2002)
}}
{{Coor title dms|52|11|30.08|N|5|18|34.04|E|type:city}}

[[Categorie:Bouwwerk in Soest (Nederland)]]


text:
# Nummer 1-hits in de Billboard Best Sellers Chart in 1949
Deze hits stonden tot en met 1 oktober 1949 op nummer 1 in Billboards Best-Selling Popular Retail Records hitlijst en vanaf 8 oktober 1949 in Billboards Best-Selling Pop Singles hitlijst.
| Datum        | Artiest       | Titel                                            |
| ------------ | ------------- | ------------------------------------------------ |
| 1 januari    | Dinah Shore   | Buttons and bows                                 |
| 8 januari    | Spike Jones   | All I want for Christmas (is my two front teeth) |
| 15 januari   | Dinah Shore   | Buttons and bows                                 |
| 22 januari   | Evelyn Knight | A little bird told me                            |
| 29 januari   | Evelyn Knight | A little bird told me                            |
| 5 februari   | Evelyn Knight | A little bird told me                            |
| 12 februari  | Evelyn Knight | A little bird told me                            |
| 19 februari  | Evelyn Knight | A little bird told me                            |
| 26 februari  | Evelyn Knight | A little bird told me                            |
| 5 maart      | Evelyn Knight | A little bird told me                            |
| 12 maart     | Blue Barron   | Cruising down the river                          |
| 19 maart     | Blue Barron   | Cruising down the river                          |
| 26 maart     | Russ Morgan   | Cruising down the river                          |
| 2 april      | Russ Morgan   | Cruising down the river                          |
| 9 april      | Russ Morgan   | Cruising down the river                          |
| 16 april     | Russ Morgan   | Cruising down the river                          |
| 23 april     | Russ Morgan   | Cruising down the river                          |
| 30 april     | Russ Morgan   | Cruising down the river                          |
| 7 mei        | Russ Morgan   | Cruising down the river                          |
| 14 mei       | Vaughn Monroe | Riders in the sky (A cowboy legend)              |
| 21 mei       | Vaughn Monroe | Riders in the sky (A cowboy legend)              |
| 28 mei       | Vaughn Monroe | Riders in the sky (A cowboy legend)              |
| 4 juni       | Vaughn Monroe | Riders in the sky (A cowboy legend)              |
| 11 juni      | Vaughn Monroe | Riders in the sky (A cowboy legend)              |
| 18 juni      | Vaughn Monroe | Riders in the sky (A cowboy legend)              |
| 25 juni      | Vaughn Monroe | Riders in the sky (A cowboy legend)              |
| 2 juli       | Vaughn Monroe | Riders in the sky (A cowboy legend)              |
| 9 juli       | Vaughn Monroe | Riders in the sky (A cowboy legend)              |
| 16 juli      | Vaughn Monroe | Riders in the sky (A cowboy legend)              |
| 23 juli      | Vaughn Monroe | Riders in the sky (A cowboy legend)              |
| 30 juli      | Perry Como    | Some enchanted evening                           |
| 6 augustus   | Perry Como    | Some enchanted evening                           |
| 13 augustus  | Perry Como    | Some enchanted evening                           |
| 20 augustus  | Perry Como    | Some enchanted evening                           |
| 27 augustus  | Perry Como    | Some enchanted evening                           |
| 3 september  | Vic Damone    | You're breaking my heart                         |
| 10 september | Vic Damone    | You're breaking my heart                         |
| 17 september | Vic Damone    | You're breaking my heart                         |
| 24 september | Vic Damone    | You're breaking my heart                         |
| 1 oktober    | Frankie Laine | That lucky old sun                               |
| 8 oktober    | Frankie Laine | That lucky old sun                               |
| 15 oktober   | Frankie Laine | That lucky old sun                               |
| 22 oktober   | Frankie Laine | That lucky old sun                               |
| 29 oktober   | Frankie Laine | That lucky old sun                               |
| 5 november   | Frankie Laine | That lucky old sun                               |
| 12 november  | Frankie Laine | That lucky old sun                               |
| 19 november  | Frankie Laine | That lucky old sun                               |
| 26 november  | Frankie Laine | Mule train                                       |
| 3 december   | Frankie Laine | Mule train                                       |
| 10 december  | Frankie Laine | Mule train                                       |
| 17 december  | Frankie Laine | Mule train                                       |
| 24 december  | Frankie Laine | Mule train                                       |
| 31 december  | Frankie Laine | Mule train                                       |

1940 ·
1941 ·
1942 ·
1943 ·
1944 ·
1945 ·
1946 ·
1947 ·
1948 ·
1949 ·
1950 ·
1951 ·
1952 ·
1953 ·
1954 ·
1955 ·
1956 ·
1957 ·
1958 ·
1959 ·
1960 ·
1961 ·
1962 ·
1963 ·
1964 ·
1965 ·
1966 ·
1967 ·
1968 ·
1969 ·
1970 ·
1971 ·
1972 ·
1973 ·
1974 ·
1975 ·
1976 ·
1977 ·
1978 ·
1979 ·
1980 ·
1981 ·
1982 ·
1983 ·
1984 ·
1985 ·
1986 ·
1987 ·
1988 ·
1989 ·
1990 ·
1991 ·
1992 ·
1993 ·
1994 ·
1995 ·
1996 ·
1997 ·
1998 ·
1999 ·
2000 ·
2001 ·
2002 ·
2003 ·
2004 ·
2005 ·
2006 ·
2007 ·
2008 ·
2009 ·
2010 ·
2011 ·
2012 ·
2013 ·
2014 ·
2015 ·
2016 ·
2017 ·
2018 ·
2019 ·
2020 ·
2021 ·
2022 ·
2023

wikitext:
Deze [[hit (muziek)|hits]] stonden tot en met [[1 oktober]] [[1949]] '''op nummer 1 in [[Billboard (tijdschrift)|Billboards]] Best-Selling Popular Retail Records hitlijst''' en vanaf [[8 oktober]] 1949 in Billboards Best-Selling Pop Singles hitlijst.

{| class="wikitable"
! Datum !! Artiest !! Titel
|-
| [[1 januari]] || {{US-1912-VLAG}} [[Dinah Shore]] || ''Buttons and bows''
|-
| [[8 januari]] || {{US-1912-VLAG}} [[Spike Jones]] || ''All I want for Christmas (is my two front teeth)''
|-
| [[15 januari]] || {{US-1912-VLAG}} Dinah Shore || ''Buttons and bows''
|-
| [[22 januari]] || {{US-1912-VLAG}} [[Evelyn Knight]] || ''A little bird told me''
|-
| [[29 januari]] || {{US-1912-VLAG}} Evelyn Knight || ''A little bird told me''
|-
| [[5 februari]] || {{US-1912-VLAG}} Evelyn Knight || ''A little bird told me''
|-
| [[12 februari]] || {{US-1912-VLAG}} Evelyn Knight || ''A little bird told me''
|-
| [[19 februari]] || {{US-1912-VLAG}} Evelyn Knight || ''A little bird told me''
|-
| [[26 februari]] || {{US-1912-VLAG}} Evelyn Knight || ''A little bird told me''
|-
| [[5 maart]] || {{US-1912-VLAG}} Evelyn Knight || ''A little bird told me''
|-
| [[12 maart]] || {{US-1912-VLAG}} [[Blue Barron]] || ''Cruising down the river''
|-
| [[19 maart]] || {{US-1912-VLAG}} Blue Barron || ''Cruising down the river''
|-
| [[26 maart]] || {{US-1912-VLAG}} [[Russ Morgan]] || ''Cruising down the river''
|-
| [[2 april]] || {{US-1912-VLAG}} Russ Morgan || ''Cruising down the river''
|-
| [[9 april]] || {{US-1912-VLAG}} Russ Morgan || ''Cruising down the river''
|-
| [[16 april]] || {{US-1912-VLAG}} Russ Morgan || ''Cruising down the river''
|-
| [[23 april]] || {{US-1912-VLAG}} Russ Morgan || ''Cruising down the river''
|-
| [[30 april]] || {{US-1912-VLAG}} Russ Morgan || ''Cruising down the river''
|-
| [[7 mei]] || {{US-1912-VLAG}} Russ Morgan || ''Cruising down the river''
|-
| [[14 mei]] || {{US-1912-VLAG}} [[Vaughn Monroe]] || ''[[Ghost riders in the sky|Riders in the sky (A cowboy legend)]]''
|-
| [[21 mei]] || {{US-1912-VLAG}} Vaughn Monroe || ''Riders in the sky (A cowboy legend)''
|-
| [[28 mei]] || {{US-1912-VLAG}} Vaughn Monroe || ''Riders in the sky (A cowboy legend)''
|-
| [[4 juni]] || {{US-1912-VLAG}} Vaughn Monroe || ''Riders in the sky (A cowboy legend)''
|-
| [[11 juni]] || {{US-1912-VLAG}} Vaughn Monroe || ''Riders in the sky (A cowboy legend)''
|-
| [[18 juni]] || {{US-1912-VLAG}} Vaughn Monroe || ''Riders in the sky (A cowboy legend)''
|-
| [[25 juni]] || {{US-1912-VLAG}} Vaughn Monroe || ''Riders in the sky (A cowboy legend)''
|-
| [[2 juli]] || {{US-1912-VLAG}} Vaughn Monroe || ''Riders in the sky (A cowboy legend)''
|-
| [[9 juli]] || {{US-1912-VLAG}} Vaughn Monroe || ''Riders in the sky (A cowboy legend)''
|-
| [[16 juli]] || {{US-1912-VLAG}} Vaughn Monroe || ''Riders in the sky (A cowboy legend)''
|-
| [[23 juli]] || {{US-1912-VLAG}} Vaughn Monroe || ''Riders in the sky (A cowboy legend)''
|-
| [[30 juli]] || {{US-1912-VLAG}} [[Perry Como]] || ''Some enchanted evening''
|-
| [[6 augustus]] || {{US-1912-VLAG}} Perry Como || ''Some enchanted evening''
|-
| [[13 augustus]] || {{US-1912-VLAG}} Perry Como || ''Some enchanted evening''
|-
| [[20 augustus]] || {{US-1912-VLAG}} Perry Como || ''Some enchanted evening''
|-
| [[27 augustus]] || {{US-1912-VLAG}} Perry Como || ''Some enchanted evening''
|-
| [[3 september]] || {{US-1912-VLAG}} [[Vic Damone]] || ''You're breaking my heart''
|-
| [[10 september]] || {{US-1912-VLAG}} Vic Damone || ''You're breaking my heart''
|-
| [[17 september]] || {{US-1912-VLAG}} Vic Damone || ''You're breaking my heart''
|-
| [[24 september]] || {{US-1912-VLAG}} Vic Damone || ''You're breaking my heart''
|-
| [[1 oktober]] || {{US-1912-VLAG}} [[Frankie Laine]] || ''That lucky old sun''
|-
| [[8 oktober]] || {{US-1912-VLAG}} Frankie Laine || ''That lucky old sun''
|-
| [[15 oktober]] || {{US-1912-VLAG}} Frankie Laine || ''That lucky old sun''
|-
| [[22 oktober]] || {{US-1912-VLAG}} Frankie Laine || ''That lucky old sun''
|-
| [[29 oktober]] || {{US-1912-VLAG}} Frankie Laine || ''That lucky old sun''
|-
| [[5 november]] || {{US-1912-VLAG}} Frankie Laine || ''That lucky old sun''
|-
| [[12 november]] || {{US-1912-VLAG}} Frankie Laine || ''That lucky old sun''
|-
| [[19 november]] || {{US-1912-VLAG}} Frankie Laine || ''That lucky old sun''
|-
| [[26 november]] || {{US-1912-VLAG}} Frankie Laine || ''Mule train''
|-
| [[3 december]] || {{US-1912-VLAG}} Frankie Laine || ''Mule train''
|-
| [[10 december]] || {{US-1912-VLAG}} Frankie Laine || ''Mule train''
|-
| [[17 december]] || {{US-1912-VLAG}} Frankie Laine || ''Mule train''
|-
| [[24 december]] || {{US-1912-VLAG}} Frankie Laine || ''Mule train''
|-
| [[31 december]] || {{US-1912-VLAG}} Frankie Laine || ''Mule train''
|}

{{Navigatie nummer 1-hits in de Billboard Best Sellers Chart / Hot 100}}

[[Categorie:1949]]
[[Categorie:Nummer 1-hits in de Billboard Best Sellers Chart naar jaar]]


text:
# Athina Onassis
Athina Hélène Onassis (Grieks: Αθηνά Ωνάση), geboren als Athina Roussel (Neuilly-sur-Seine, 29 januari 1985) is de kleindochter en enige erfgenaam van de Griekse scheepsmagnaat Aristoteles Onassis en is daarmee een van de rijkste mensen op aarde. Athina kreeg op haar achttiende verjaardag (2003) de beschikking over de erfenis van haar in 1975 overleden grootvader. Deze erfenis bestond uit 2,45 miljard euro in onroerend goed, bedrijven, aandelen, kunst, het privé-eiland Skorpios en een privé-vliegtuig.
Aristoteles Onassis had twee kinderen uit zijn eerste huwelijk met een Griekse redersdochter: Alexander en Christina. Alexander stierf jong bij een vliegtuigongeluk. Athina is het enige kind van Christina en haar Franse echtgenoot Thierry Roussel. Christina overleed in 1988, Athina was toen pas drie. Ze is opgevoed door haar Franse vader en Zweedse stiefmoeder, Marianne "Gaby" Landhage.
Op 3 december 2005 trouwde ze met Álvaro Affonso de Miranda Neto en veranderde haar naam Athina Roussel in Athina Onassis de Miranda. In 2016 leefde het paar apart van elkaar, de echtscheiding vond plaats in de herfst van 2017.
- Bibliothèque nationale de France: cb14638071t (data)
- Gemeinsame Normdatei: 129969796
- International Standard Name Identifier: 0000 0000 5386 724X
- Library of Congress Control Number: no2003117864
- Système universitaire de documentation: 087928272
- Virtual International Authority File: 48928022
- WorldCat: E39PBJbtqMD6JFGqtvBKGm8t8C

title: Athina Onassis

wikitext:
[[Bestand:Hessischen Ministerpräsidenten Athina Onassis-de Miranda with Babouch 5 2013.jpg|miniatuur|Wiesbaden 2013]]
[[Bestand:Athina Onassis de Miranda 1 - Bordeaux 2012.JPG|thumb|Athina Onassis]]
'''Athina Hélène Onassis''' ([[Grieks]]: Αθηνά Ωνάση), geboren als ''Athina Roussel'' ([[Neuilly-sur-Seine]], [[29 januari]] [[1985]]) is de kleindochter en enige erfgenaam<ref>{{Citeer web|url=https://www.hellomagazine.com/profiles/athina-onassis/|werk=Hello Magazine|titel=Athina Onassis - Biography|archiefurl=https://web.archive.org/web/20210711020700/https://www.hellomagazine.com/profiles/athina-onassis/|archiefdatum=11 juli 2021|dodeurl=nee}}</ref> van de Griekse scheepsmagnaat [[Aristoteles Onassis]] en is daarmee een van de rijkste mensen op aarde. Athina kreeg op haar achttiende verjaardag (2003) de beschikking over de erfenis van haar in 1975 overleden grootvader. Deze erfenis bestond uit 2,45 miljard euro in onroerend goed, bedrijven, aandelen, kunst, het privé-eiland [[Skorpios]] en een privé-vliegtuig.

Aristoteles Onassis had twee kinderen uit zijn eerste huwelijk met een Griekse redersdochter: Alexander en [[Christina Onassis|Christina]]. Alexander stierf jong bij een vliegtuigongeluk. Athina is het enige kind van Christina en haar Franse echtgenoot Thierry Roussel. Christina overleed in 1988, Athina was toen pas drie. Ze is opgevoed door haar Franse vader en Zweedse stiefmoeder, Marianne "Gaby" Landhage.

Op [[3 december]] [[2005]] trouwde ze met [[Álvaro Affonso de Miranda Neto]] en veranderde haar naam Athina Roussel in Athina Onassis de Miranda. In 2016 leefde het paar apart van elkaar, de echtscheiding vond plaats in de herfst van 2017.

{{Appendix}}
{{Bibliografische informatie}}
{{DEFAULTSORT:Onassis, Athina}}
[[Categorie:Grieks televisiepersoonlijkheid|Roussel]]


text:
# Petrus Lotto
Petrus Lotto (3 december 1987) is een Namibisch wielrenner. Hij reed in het verleden twee seizoenen voor MTN-Qhubeka.

## Belangrijkste overwinningen
2009
- Afrikaans kampioenschap ploegentijdrit, Elite

2011
- Namibisch kampioen op de weg, Elite
- Namibisch kampioen tijdrijden, Elite

2012
- Namibisch kampioen op de weg, Elite
- Namibisch kampioen tijdrijden, Elite

Brown · Girdlestone · Impey · Janse van Rensburg · Keey · Namanyana · Nel · Niyonshuti · Petrus · Potgieter · Tennent · Van Heerden · van Niekerk · Wesemann
Abraha · Beneke · Brown · Debesay · Grmay · J.Janse van Rensburg · R.Janse van Rensburg · Jim · Nel · Niyonshuti · Petrus · Potgieter · Russom · Tewelde · van Niekerk · Venter · Wesemann

title: Petrus Lotto

wikitext:
{{Infobox wielrenner
| naam = Petrus Lotto
| volledigenaam = Petrus Lotto
| afbeelding =
| bijnaam =
| geboortedatum = [[3 december]] [[1987]]
| geboortestad =
| geboorteland =
| nationaliteit = {{NA}}
| lengte =
| gewicht =
| ploeg = Onbekend
| jaren = 2008-2009
2011-2012
| vorigeploegen = [[Neotel]]
[[MTN-Qhubeka]]
| specialisatie =
| msrplaats =
| msrjaar =
| msrjaar2 =
| msrjaar3 =
| rvvplaats =
| rvvjaar =
| rvvjaar2 =
| rvvjaar3 =
| prplaats =
| prjaar =
| prjaar2 =
| prjaar3 =
| lblplaats =
| lbljaar =
| lbljaar2 =
| lbljaar3 =
| rvlplaats =
| rvljaar =
| rvljaar2 =
| rvljaar3 =
| itplaats =
| itjaar =
| itjaar2 =
| itjaar3 =
| itetappes =
| frplaats =
| frjaar =
| frjaar2 =
| frjaar3 =
| fretappes =
| spplaats =
| spjaar =
| spjaar2 =
| spjaar3 =
| spetappes =
| wkplaats =
| wkjaar =
| wkjaar2 =
| wkjaar3 =
| ptplaats =
| ptjaar =
| ptjaar2 =
| ptjaar3 =
| functies =
| functiejaren =
| extra =
}}
'''Petrus Lotto''' ([[3 december]] [[1987]]) is een [[Namibië|Namibisch]] [[wielrenner]]. Hij reed in het verleden twee seizoenen voor [[MTN-Qhubeka]].

== Belangrijkste overwinningen ==
{{palmares start|1}}
'''2009'''
* {{zilver}} Afrikaans kampioenschap ploegentijdrit, Elite

'''2011'''
* [[Bestand:MaillotNamibiaChampion.png|25px]] [[Namibisch kampioenschap wielrennen voor elite|Namibisch kampioen op de weg, Elite]]
* [[Bestand:MaillotNamibiaChampion.png|25px]] [[Namibisch kampioenschap tijdrijden voor elite|Namibisch kampioen tijdrijden, Elite]]

'''2012'''
* [[Bestand:MaillotNamibiaChampion.png|25px]] [[Namibisch kampioenschap wielrennen voor elite|Namibisch kampioen op de weg, Elite]]
* [[Bestand:MaillotNamibiaChampion.png|25px]] [[Namibisch kampioenschap tijdrijden voor elite|Namibisch kampioen tijdrijden, Elite]]
{{palmares eind}}

{{Navigatie selectie wielerploeg|inhoud=
{{Navigatie selectie wielerploeg/MTN-Qhubeka 2011}}
{{Navigatie selectie wielerploeg/MTN-Qhubeka 2012}}
}}

[[Categorie:Namibisch wielrenner|Lotto, Petrus]]

title: Persoonlijke informatie

Volledige naam: Petrus Lotto

Geboortedatum: 3 december 1987

Nationaliteit: Namibië

title: Sportieve informatie

Huidige ploeg: Onbekend

title: Ploegen

Neotel · MTN-Qhubeka

Portaal: Wielersport


text:
# Rhopaloscelis
Rhopaloscelis is een kevergeslacht uit de familie van de boktorren (Cerambycidae). De wetenschappelijke naam van het geslacht werd voor het eerst geldig gepubliceerd in 1872 door Blessig.

## Soorten
Rhopaloscelis omvat de volgende soorten:
- Rhopaloscelis maculatus Bates, 1877
- Rhopaloscelis schurmanni Breuning, 1969
- Rhopaloscelis unifasciatus Blessig, 1872

title: Rhopaloscelis

wikitext:
{{Taxobox insect
| naam = ''Rhopaloscelis''
| titelweergave = cursief
| afbeelding = Rhopaloscelis unifasciatus (male) (10.3897-zookeys.805.29660) Figure 4 (cropped).jpg
| afbeeldingtekst = ''[[Rhopaloscelis unifasciatus ]]''
| orde = [[Kevers|Coleoptera]] (Kevers)
| familie = [[Boktorren|Cerambycidae]] (Boktorren)
| onderfamilie = [[Lamiinae]]
| taxon = [[Geslacht (biologie)|Geslacht]]
| w-naam = ''Rhopaloscelis''
| auteur = Blessig
| datum = 1872
| commons =
| species = Rhopaloscelis
}}
'''''Rhopaloscelis''''' is een [[kevers|kever]][[geslacht (biologie)|geslacht]] uit de familie van de [[Boktorren|boktorren (Cerambycidae)]]. De wetenschappelijke naam van het geslacht werd voor het eerst geldig gepubliceerd in 1872 door Blessig.<ref>{{Brontabel|9999-Cerambycidae}} (bezocht 30 januari 2014)</ref>

==Soorten==
''Rhopaloscelis'' omvat de volgende soorten:
* ''[[Rhopaloscelis maculatus]]'' Bates, 1877
* ''[[Rhopaloscelis schurmanni]]'' Breuning, 1969
* ''[[Rhopaloscelis unifasciatus]]'' Blessig, 1872

{{Appendix}}
{{Beginnetje|biologie|2014|02|20}}

[[Categorie:Boktorren]]

title: Rhopaloscelis

Stam: Arthropoda (Geleedpotigen)

Klasse: Insecta (Insecten)

Orde: Coleoptera (Kevers)

Familie: Cerambycidae (Boktorren)

Onderfamilie: Lamiinae

title: Geslacht

Portaal: Biologie · Insecten


text:
# EPA (Zwitsers warenhuis)
EPA (afkorting van Einheitspreis AG) was een Zwitserse warenhuisketen, opgericht in de 1930 door Julius Brann. Het warenhuis was actief in het laagste prijssegment als discounter. In de jaren 1933 tot 1945 was het in Zwitserland verboden om nieuwe warenhuizen te openen of bestaande warenhuizen uit te breiden door het openen van nieuwe filialen. Daarom verkocht Julius Brann de EPA-warenhuizen in 1939 aan OScar Weber en emigreerde naar de Verenigde Staten.
Later werd de naam gewijzigd in EPA Neue Warenhaus AG. In de jaren '90 werden tv-reclames uitgezonden met de acteur Martin Schenkel.
In 2001 werd EPA door de  Oscar Weber Holding aan de Familie Buhofer verkocht. Op 16 april 2002 werd 40 procent van het aandelenkapitaal met terugwerkende kracht tot 1 februari 2001 door  Coop overgenomen.  In 2004 nam Coop de resterende aandelen over zodat het 100 procent eigenaar werd. Tot begin 2005 werden alle toenmalige 39 EPA-filialen omgebouwd naar de warenhuisformule Coop City of opgeheven.

title: EPA (Zwitsers warenhuis)

wikitext:
{{Infobox bedrijf
| naam                = EPA Neue Warenhaus AG
| logo                = Logo EPA Schweiz.svg
| afbeelding          = EPA Marktgasse Staatsarchiv Bern FN Jost G 2229.jpg
| onderschrift        = EPA aan de Marktgasse in Bern in 1932
| slogan              =
| rechtsvorm          = A.G. (Naamloze Vennootschap)
| oprichting          = 1930
| voorganger          = Einheitspreis AG
| opheffing           = 2005
| oorzaak einde       = Omgebouwd tot Coop City na overname
| oprichter           = Julius Brann
| eigenaar            = Ten tijde van opheffing: Coop
| sleutelfiguren      =
| land                = {{CH}}
| locatie             = Zürich
| werknemers          =
| producten           =
| sector              = [[Detailhandel]]
| industrie           = Warenhuis
| omzet               =
| winst               =
| website             =
| overig              =
}}
'''EPA''' (afkorting van ''Einheitspreis AG'') was een Zwitserse warenhuisketen, opgericht in de 1930 door Julius Brann.<ref name=":0">{{Citeer web|url=https://www.srf.ch/kultur/gesellschaft-religion/sachbuch-ueber-warenhaeuser-juedische-einwanderer-brachten-der-schweiz-eine-einkaufsrevolution|titel=Sachbuch über Warenhäuser - Jüdische Einwanderer brachten der Schweiz eine Einkaufsrevolution|bezochtdatum=2022-02-05|datum=2021-12-06|werk=Schweizer Radio und Fernsehen (SRF)|taal=de|archiefurl=https://web.archive.org/web/20220205021619/https://www.srf.ch/kultur/gesellschaft-religion/sachbuch-ueber-warenhaeuser-juedische-einwanderer-brachten-der-schweiz-eine-einkaufsrevolution|archiefdatum=2022-02-05}}</ref> Het warenhuis was actief in het laagste prijssegment als discounter. In de jaren 1933 tot 1945 was het in Zwitserland verboden om nieuwe warenhuizen te openen of bestaande warenhuizen uit te breiden door het openen van nieuwe filialen.<ref name=":0" /> Daarom verkocht Julius Brann de EPA-warenhuizen in 1939 aan OScar Weber<ref>{{Citeer web|url=https://www.zhdamalsheute.ch/tag/manor/|titel=Manor – Zürich – damals und heute|bezochtdatum=2022-02-05|taal=de-CH|archiefdatum=2022-02-05|archiefurl=https://web.archive.org/web/20220205112213/http://www.zhdamalsheute.ch/tag/manor/|dodeurl=ja}}</ref> en emigreerde naar de Verenigde Staten.<ref name=":0" />

Later werd de naam gewijzigd in ''EPA Neue Warenhaus AG''. In de jaren '90 werden tv-reclames uitgezonden met de acteur Martin Schenkel.<ref>{{de}}Werner Rüedi: ''Die Basis zum Erfolg.''</ref><ref>{{de}}news.ch: ''[https://www.news.ch/Liz+Hurley+und+Hugh+Grant+wieder+in+einem+Boot/12582/detail.htm Liz Hurley und Hugh Grant wieder in einem Boot.]'', 29. Aug 2000.  [https://web.archive.org/web/20230628164058/https://www.news.ch/Liz+Hurley+und+Hugh+Grant+wieder+in+einem+Boot/12582/detail.htm Gearchiveerd] op 28 juni 2023.</ref>

In 2001 werd EPA door de  Oscar Weber Holding aan de Familie Buhofer verkocht.<ref>{{de}}[[Neue Zürcher Zeitung|NZZ Online]]: ''[https://www.nzz.ch/2002/04/16/wi/newzzd03s0xne-12_1.386046.html Ausverkauf der Oscar Weber Holding.]'' </ref> Op 16 april 2002 werd 40 procent van het aandelenkapitaal met terugwerkende kracht tot 1 februari 2001 door [[Coop (Zwitserse supermarkt)| Coop]] overgenomen.  In 2004 nam Coop de resterende aandelen over zodat het 100 procent eigenaar werd.<ref>{{Citeer web|url=https://www.alt-zueri.ch/turicum/adressbuch/ehemalige_warenhauser_epa.html|titel=Gang dur Alt-Z�ri: Die ehemalige EPA - Einheitspreis AG - Neue Warenhaus AG|bezochtdatum=2022-02-05|werk=www.alt-zueri.ch|archiefurl=https://web.archive.org/web/20220205104344/https://www.alt-zueri.ch/turicum/adressbuch/ehemalige_warenhauser_epa.html|archiefdatum=2022-02-05}}</ref> Tot begin 2005 werden alle toenmalige 39 EPA-filialen omgebouwd naar de warenhuisformule ''Coop City'' of opgeheven.

{{Appendix}}

[[Categorie:Zwitsers warenhuis]]

title: EPA Neue Warenhaus AG

Rechtsvorm: A.G. (Naamloze Vennootschap)

Voorganger(s): Einheitspreis AG

Oorzaak einde: Omgebouwd tot Coop City na overname

Oprichter(s): Julius Brann

Eigenaar: Ten tijde van opheffing: Coop

Land: Zwitserland

Hoofdkantoor: Zürich

Sector: Detailhandel

Industrie: Warenhuis

Portaal: Economie


text:
# Antho (Antho) arcitenens
Antho (Antho) arcitenens is een sponssoort in de taxonomische indeling van de gewone sponzen (Demospongiae). Het lichaam van de spons bestaat uit kiezelnaalden en sponginevezels, en is in staat om veel water op te nemen.
De spons behoort tot het geslacht Antho en behoort tot de familie Microcionidae. De wetenschappelijke naam van de soort werd voor het eerst geldig gepubliceerd in 1892 door Topsent.

title: Antho (Antho) arcitenens

wikitext:
{{Taxobox
| type            = dier
| naam            = ''Antho (Antho) arcitenens''
| titelweergave   =''Antho (Antho) arcitenens''
| afbeelding      =
| afbeeldingtekst =
| rijk            = [[Dieren (biologie)|Animalia]] (Dieren)
| onderrijk       = [[Sponsachtigen|Parazoa]] (Sponsachtigen)
| stam            = [[Sponzen|Porifera]] (Sponzen)
| klasse          = [[Demospongiae]] (Gewone sponzen)
| orde            = [[Poecilosclerida]]
| familie         = [[Microcionidae]]
| geslacht        = ''[[Antho]]''
| auteur          = Topsent
| datum           = 1892
| haakjes         = ja
| worms           = 167878
| synoniem = * ''Quintoxilla arcitenens''  (Topsent, 1892)
* ''Myxilla arcitenens''  Topsent, 1892
}}
'''''Antho (Antho) arcitenens''''' is een [[Sponsdieren|spons]][[soort]] in de taxonomische indeling van de [[gewone sponzen]] (Demospongiae). Het lichaam van de spons bestaat uit [[kiezelnaald]]en en sponginevezels, en is in staat om veel water op te nemen.

De spons behoort tot het geslacht ''[[Antho]]'' en behoort tot de familie [[Microcionidae]]. De wetenschappelijke naam van de soort werd voor het eerst geldig gepubliceerd in 1892 door Topsent.

{{Appendix|2=
*van Soest, R. (2011). Antho (Antho) arcitenens. In: Van Soest, R.W.M, Boury-Esnault, N., Hooper, J.N.A., Rützler, K, de Voogd, N.J., Alvarez de Glasby, B., Hajdu, E., Pisera, A.B., Manconi, R., Schoenberg, C., Janussen, D., Tabachnick, K.R., Klautau, M., Picton, B., Kelly, M., Vacelet, J. (2011) World Porifera database. Gebaseerd op informatie uit het [[World Register of Marine Species]], te vinden op http://www.marinespecies.org/aphia.php?p=taxdetails&id=167878.}}
{{DEFAULTSORT:Antho (Antho) arcitenens}}
[[Categorie:Antho|arcitenens]]

title: Antho (Antho) arcitenens

Onderrijk: Parazoa (Sponsachtigen)

Stam: Porifera (Sponzen)

Klasse: Demospongiae (Gewone sponzen)

Orde: Poecilosclerida

Familie: Microcionidae

Geslacht: Antho

title: Synoniemen


text:
# Diabrotica ianthe
Diabrotica ianthe is een keversoort uit de familie bladkevers (Chrysomelidae). De wetenschappelijke naam van de soort werd in 1890 gepubliceerd door Joseph Sugar Baly.

title: Diabrotica ianthe

wikitext:
{{Taxobox insect
| naam = ''Diabrotica ianthe''
| titelweergave = cursief
| afbeelding =
| afbeeldingtekst =
| orde = [[Kevers|Coleoptera]] (Kevers)
| familie = [[Bladkevers|Chrysomelidae]] (Bladkevers)
| geslacht = ''[[Diabrotica]]''
| w-naam = ''Diabrotica ianthe''
| auteur = [[Joseph Sugar Baly|Baly]]
| datum = 1890
| haakjes =
| origineel =
}}

'''''Diabrotica ianthe''''' is een [[kevers]]oort uit de familie [[bladkevers]] (Chrysomelidae). De wetenschappelijke naam van de soort werd in 1890 gepubliceerd door [[Joseph Sugar Baly]].<ref>[https://web.archive.org/web/20130927083459/https://insects.tamu.edu/research/collection/hallan/test/Arthropoda/Insects/Coleoptera/Family/ChrysoIndex0.htm Chrysomelidae] in Synopsis of the described Coleoptera of the World, 13 december 2008. Gearchiveerd op 27 september 2013.</ref>

{{Appendix}}
{{beginnetje|biologie|2011|10|30}}

[[Categorie:Diabrotica|ianthe]]

title: Diabrotica ianthe

Familie: Chrysomelidae (Bladkevers)

Geslacht: Diabrotica

title: Soort


text:
# Snelste ronde
De snelste ronde is een term uit de auto- en motorsport. Met de term wordt hoofdzakelijk bedoeld de snelste ronde die een coureur reed tijdens een race en dat van het hele deelnemersveld, dus niet de persoonlijke snelst gereden ronde en niet de snelste ronden die worden gereden tijdens vrije trainingsritten of tijdens de kwalificaties. Vaak worden bij race-uitslagen naast de winnaar, ook de winnaar van de poleposition en de rijder die de snelste ronde in de race reed, aangegeven. In sommige raceklassen worden er extra kampioenschapspunten verdiend met het rijden van de snelste ronde in de race, zoals onder meer in de GP2 Series en de Formule 1.
Het recordaantal gereden snelste ronden in de race in de Formule 1 staat op naam van Michael Schumacher met 77. Het record in de verschillende voormalige en huidige raceklassen uit het wereldkampioenschap wegrace staat op naam van Giacomo Agostini met 117. Op een tweede plaats staat Valentino Rossi met 86 snelste ronden waarvan 49 in de MotoGP en de voormalige 500cc klasse.
In de Verenigde Staten wordt minder belang gehecht aan de snelste ronde in de race, maar wordt veel belang gehecht aan de rijder die tijdens de race de meeste ronden aan de leiding reed. In de NASCAR en de IndyCar Series zijn voor dit laatste extra kampioenschapspunten te verdienen.

title: Snelste ronde

wikitext:
[[Bestand:Michael Schumacher 2006 USA.jpg|right|thumb|200px|[[Michael Schumacher]], recordhouder in de Formule 1 van meest aantal gereden snelste ronden.]]
De '''snelste ronde''' is een term uit de [[autosport|auto-]] en [[motorsport]]. Met de term wordt hoofdzakelijk bedoeld de snelste ronde die een coureur reed tijdens een race en dat van het hele deelnemersveld, dus niet de persoonlijke snelst gereden ronde en niet de snelste ronden die worden gereden tijdens vrije trainingsritten of tijdens de kwalificaties. Vaak worden bij race-uitslagen naast de winnaar, ook de winnaar van de [[poleposition]] en de rijder die de snelste ronde in de race reed, aangegeven. In sommige raceklassen worden er extra kampioenschapspunten verdiend met het rijden van de snelste ronde in de race, zoals onder meer in de [[GP2 Series]] en de Formule 1.

Het recordaantal gereden snelste ronden in de race in de [[Formule 1]] staat op naam van [[Michael Schumacher]] met 77. Het record in de verschillende voormalige en huidige raceklassen uit het [[wereldkampioenschap wegrace]] staat op naam van [[Giacomo Agostini]] met 117. Op een tweede plaats staat [[Valentino Rossi]] met 86 snelste ronden waarvan 49 in de [[MotoGP]] en de voormalige 500cc klasse.

In de [[Verenigde Staten]] wordt minder belang gehecht aan de snelste ronde in de race, maar wordt veel belang gehecht aan de rijder die tijdens de race de meeste ronden aan de leiding reed. In de [[NASCAR]] en de [[IndyCar Series]] zijn voor dit laatste extra kampioenschapspunten te verdienen.

== Zie ook ==
[[Lijst van Formule 1-coureurs met een snelste ronde]]

[[Categorie:Motorsportterminologie]]
[[Categorie:Autosportterminologie]]


text:
# Clytocosmus tillyardi
Clytocosmus tillyardi is een tweevleugelige uit de familie langpootmuggen (Tipulidae). De soort komt voor in het Australaziatisch gebied.

title: Clytocosmus tillyardi

wikitext:
{{Taxobox insect
| titelweergave = cursief
| naam = ''Clytocosmus tillyardi''
| afbeelding =
| afbeeldingtekst =
| orde = [[Diptera]] (Tweevleugeligen)
| familie = [[Tipulidae]] (Langpootmuggen)
| geslacht = ''[[Clytocosmus]]''
| w-naam = ''Clytocosmus tillyardi''
| auteur = Alexander
| datum = 1920
| haakjes =
| commons =
| species =
}}
'''''Clytocosmus tillyardi''''' is een [[Tweevleugeligen|tweevleugelige]] uit de familie [[langpootmuggen]] (Tipulidae). De soort komt voor in het [[Australaziatisch gebied]].

{{Beginnetje|biologie|2=2011|3=07|4=02}}

[[Categorie:Langpootmuggen]]
[[Categorie:Langpootmug uit het Australaziatisch gebied]]

title: Clytocosmus tillyardi

Orde: Diptera (Tweevleugeligen)

Familie: Tipulidae (Langpootmuggen)

Geslacht: Clytocosmus

title: Soort


text:
# Eutocus matildae
Eutocus matildae is een vlinder uit de familie van de dikkopjes (Hesperiidae). De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1941 door Kenneth Hayward. Dit taxon wordt wel beschouwd als een ondersoort van Eutocus vetulus (Mabille, 1883).

title: Eutocus matildae

wikitext:
{{Taxobox vlinder
| naam = ''Eutocus matildae''
| titelweergave = cursief
| afbeelding =
| familie = [[Dikkopjes|Hesperiidae]] (Dikkopjes)
| onderfamilie = [[Hesperiinae]]
| geslacht = ''[[Eutocus]]''
| w-naam = ''Eutocus matildae''
| auteur = Hayward
| datum = 1941
| haakjes = ja
| origineel = ''Lerodea vetulus matildae''
| commons =
| species =
}}

'''''Eutocus matildae''''' is een [[vlinders|vlinder]] uit de familie van de [[dikkopjes]] (Hesperiidae).<ref>{{Brontabel|9999-Lepindex}}</ref> De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1941 door [[Kenneth Hayward]]. Dit taxon wordt wel beschouwd als een ondersoort van ''[[Eutocus vetulus]]'' ({{aut|Mabille}}, <small>1883</small>).

{{Appendix}}
{{beginnetje|biologie|2013|04|02}}

[[Categorie:Hesperiinae]]

title: Eutocus matildae

Orde: Lepidoptera (Vlinders)

Familie: Hesperiidae (Dikkopjes)

Onderfamilie: Hesperiinae

Geslacht: Eutocus

title: Soort


text:
# Sportcentrum Genk
Het sportcentrum van Genk (officieel het Stedelijk Sportcentrum Genk) is het bekendste gebouw van de Brusselse architect Isia Isgour. Het is een van de weinige gebouwen in België met een schaaldakconstructie en werd daarom in 2010 beschermd als monument.

## Geschiedenis
Na de Tweede Wereldoorlog steeg met de welvaartseconomie het aantal zwembaden in Vlaanderen van 17 in 1960 tot 106 in 1970 en tot maar liefst 342 in 1980. Ook de toenmalige Gemeente Genk wilde een zwembad voor haar burgers, aangezien de mensen zich gemakkelijker verplaatsten, het tuinieren uit de mode geraakte en de Genkse jeugd van de criminaliteit afgehouden moest worden (volgens de gemeenteraad van 2 oktober 1961).
Op 2 oktober 1963 werd de bouw van het sportcomplex goedgekeurd door het gemeenteraad.
Aanvankelijk zag de gemeente en architect Isia Isgour het groots, het sportcentrum moest een gigantisch sportcomplex worden met hotel-faciliteiten, een sportstadion, een openluchtzwembad, een olympisch binnenzwembad, indoor basket- en volleybalvelden, een tennisclub, een café-restaurant, atletiekpistes, speelweiden, etc.
Vanaf 1964 volgden verschillende voorontwerpen, in 1967 besprak de gemeenteraad het vijfde voorontwerp. Uiteindelijk liet men het megalomane plan varen, waarschijnlijk wegens onvoldoende financiële middelen.
Op 7 juli 1967 sloeg het noodlot toe, Isia Isgour overleed nog voordat de werken waren begonnen. Wel had hij inmiddels zes voorstudies gemaakt. Zijn opvolger Henri Montois nam zijn taak over, op aanraden van Isgours weduwe. Montois werd bijgestaan door architect Peter Mandl.
het bureau van Montois bracht echter geen drastische wijzigingen aan aan Isgours laatste ontwerp. In 1971 werd het finale ontwerp uiteindelijk goedgekeurd door de gemeenteraad. De ruwbouw werd uitgevoerd door K. Vanhout & Zonen nv Vosselaar.
Op 6 december 1975 werd het sportcentrum officieel ingewijd door de toenmalige minister van Nederlandstalige cultuur en Vlaamse aangelegenheden (Rika De Backer), de gouverneur van Limburg (Louis Roppe), de bisschop van Hasselt (Jozef Maria Heusschen) en de burgemeester van Genk (Gerard Bijnens) en enkele schepenen.
In 2005 ging het zwembad dicht voor een grondige renovatie, zo werd het competitiebad uitgebreid van 33,8 m tot een olympisch zwembad van 50 m. De werken werden echter grondig verstoord door verschillende lekken waardoor de renovatie veel langer duurde dan gepland. Dit veroorzaakte veel kritiek bij de Genkse bevolking. Pas in november 2008 ging het zwembad terug open.
Begin december 2015, 40 jaar na de opening van het bestaande gebouw, opende er een nieuwe sportzaal en kreeg het sportpark de naam SportinGenk

## Dak
De reden waarom dit Isgours meest befaamde gebouw is, is zonder twijfel het dak. Dit is echter niet door Isgour zelf ontworpen, maar door de Brusselse professor en ingenieur André Paduart. Isgour had hem in 1966 aangenomen om toezicht op de betonstudie en de ruwbouw van het nieuw te bouwen overdekt zwemdok te houden. Het is dus wel Isgours verdienste dat hij Paduart, de Belgische autoriteit op het vlak van het ontwerp, de berekening en de uitvoering van schaalconstructies in beton wist te engageren voor het project.
Voor de dakstructuur werden vijf dunne schaaldaken in beton aaneengeschakeld. De schaaldaken werden geconcipieerd als hyperbolische paraboloïdes (hypars). Dankzij de geometrische en structurele eigenschappen van dit dubbel gekromde schaaldak werd het mogelijk om enorme ruimtes te overspannen zonder steunpunten. Het ontwerp lijkt relatief eenvoudig, maar is enorm moeilijk en vergt ongelofelijk ingewikkelde berekeningen. Het sportcentrum is dan ook uniek te noemen, omdat het een van de weinige gebouwen in België is met een schaaldakconstructie.
De vijf hyperbolische paraboloïdes van het Sportcentrum overspannen een zeshoekig grondvlak zonder tussensteunpunten. Vier hypars hebben de vorm van een parallellogram en de centrale hypar is een ruit. De krachten die optreden in de hypars worden via randbalken in beton overgedragen naar drie steunberen aan de buitenkant van het gebouw.
Een enorme balk in voorgespannen beton onder het gebouw zorgt voor het horizontale evenwicht van het geheel. Het dak overspant in de breedte 36 m en bijna 74 m in de lengte. Op het hoogste punt is het dak 11,20 m. De totale dakoppervlakte bedraagt ongeveer 2500 m². Het opstellen van de bekistingen en de stellingen, het storten van het beton en de volgorde waarin de schalen na verharding worden ontkist, vormde het voorwerp van een zeer minutieuze studie, zodat een zo homogeen mogelijke belasting zou ontstaan, zonder plaatselijk te ressorteren in (te) hoge spanningsconcentraties.

## Ontwerp
Het sportcentrum is een laat modernistisch gebouw, met strakke lijnen en veel beton zoals gebruikelijk in de decennia na de Tweede Wereldoorlog.

## Voorzieningen
Het sportcentrum voorziet in:
- Overdekt olympisch zwembad met wedstrijdtribune
- Waterglijbaan
- Grote binnenzaal met tribunes, geschikt voor zaalsporten
- Judozaal
- Voetbal en sportvelden
- Groot sportbos met onder meer een Finse piste, hindernissenparcours en een BMX-parcours
- Hoogtouwenparcours

title: Sportcentrum Genk

wikitext:
Het sportcentrum van [[Genk]] (officieel het '''Stedelijk Sportcentrum Genk''') is het bekendste gebouw van de [[Brussel (stad)|Brusselse]] architect [[Isia Isgour]]. Het is een van de weinige gebouwen in [[België]] met een schaaldakconstructie en werd daarom in 2010 beschermd als [[monument (erfgoed)|monument]].

==Geschiedenis==
Na de [[Tweede Wereldoorlog]] steeg met de welvaartseconomie het aantal zwembaden in [[Vlaanderen]] van 17 in 1960 tot 106 in 1970 en tot maar liefst 342 in 1980. Ook de toenmalige Gemeente Genk<ref>Genk heeft pas sinds 2000 stadsrechten</ref> wilde een zwembad voor haar burgers, aangezien de mensen zich gemakkelijker verplaatsten, het tuinieren uit de mode geraakte en de Genkse jeugd van de criminaliteit afgehouden moest worden (volgens de gemeenteraad van 2 oktober 1961).

Op 2 oktober 1963 werd de bouw van het sportcomplex goedgekeurd door het gemeenteraad.
Aanvankelijk zag de gemeente en architect Isia Isgour het groots, het sportcentrum moest een gigantisch sportcomplex worden met hotel-faciliteiten, een sportstadion, een openluchtzwembad, een olympisch binnenzwembad, indoor basket- en volleybalvelden, een tennisclub, een café-restaurant, atletiekpistes, speelweiden, etc.
Vanaf 1964 volgden verschillende voorontwerpen, in 1967 besprak de gemeenteraad het vijfde voorontwerp. Uiteindelijk liet men het megalomane plan varen, waarschijnlijk wegens onvoldoende financiële middelen.

Op 7 juli 1967 sloeg het noodlot toe, Isia Isgour overleed nog voordat de werken waren begonnen. Wel had hij inmiddels zes voorstudies gemaakt. Zijn opvolger [[Henri Montois]] nam zijn taak over, op aanraden van Isgours weduwe. Montois werd bijgestaan door architect [[Peter Mandl]].
het bureau van Montois bracht echter geen drastische wijzigingen aan aan Isgours laatste ontwerp. In 1971 werd het finale ontwerp uiteindelijk goedgekeurd door de gemeenteraad. De ruwbouw werd uitgevoerd door K. Vanhout & Zonen nv Vosselaar.

Op 6 december 1975 werd het sportcentrum officieel ingewijd door de toenmalige minister van Nederlandstalige cultuur en Vlaamse aangelegenheden ([[Rika De Backer]]), de [[gouverneur]] van [[Limburg (Belgische provincie)|Limburg]] ([[Louis Roppe]]), de bisschop van [[Bisdom Hasselt|Hasselt]] ([[Jozef Maria Heusschen]]) en de burgemeester van Genk (Gerard Bijnens) en enkele schepenen.

In 2005 ging het zwembad dicht voor een grondige renovatie, zo werd het competitiebad uitgebreid van 33,8 m tot een [[Zwembad met olympische afmetingen|olympisch zwembad]] van 50 m. De werken werden echter grondig verstoord door verschillende lekken waardoor de renovatie veel langer duurde dan gepland. Dit veroorzaakte veel kritiek bij de Genkse bevolking. Pas in november 2008 ging het zwembad terug open.

Begin december 2015, 40 jaar na de opening van het bestaande gebouw, opende er een nieuwe sportzaal en kreeg het sportpark de naam SportinGenk<ref>{{Citeer web |url=https://www.hln.be/genk/nieuw-sportcomplex-heet-sportingenk~a3e21ce7/|titel=Nieuw sportcomplex heet sportingenk|bezochtdatum=2024-09-30|werk=www.hln.be}}</ref>

==Dak==
De reden waarom dit Isgours meest befaamde gebouw is, is zonder twijfel het dak. Dit is echter niet door Isgour zelf ontworpen, maar door de Brusselse professor en ingenieur [[André Paduart]]. Isgour had hem in 1966 aangenomen om toezicht op de betonstudie en de [[ruwbouw]] van het nieuw te bouwen overdekt zwemdok te houden. Het is dus wel Isgours verdienste dat hij Paduart, de Belgische autoriteit op het vlak van het ontwerp, de berekening en de uitvoering van schaalconstructies in beton wist te engageren voor het project.

Voor de dakstructuur werden vijf dunne [[schaaldak]]en in beton aaneengeschakeld. De schaaldaken werden geconcipieerd als hyperbolische [[paraboloïde]]s (hypars). Dankzij de geometrische en structurele eigenschappen van dit dubbel gekromde schaaldak werd het mogelijk om enorme ruimtes te overspannen zonder steunpunten. Het ontwerp lijkt relatief eenvoudig, maar is enorm moeilijk en vergt ongelofelijk ingewikkelde berekeningen. Het sportcentrum is dan ook uniek te noemen, omdat het een van de weinige gebouwen in België is met een schaaldakconstructie.

De vijf hyperbolische paraboloïdes van het Sportcentrum overspannen een zeshoekig grondvlak zonder tussensteunpunten. Vier hypars hebben de vorm van een parallellogram en de centrale hypar is een ruit. De krachten die optreden in de hypars worden via randbalken in beton overgedragen naar drie steunberen aan de buitenkant van het gebouw.
Een enorme balk in voorgespannen beton onder het gebouw zorgt voor het horizontale evenwicht van het geheel. Het dak overspant in de breedte 36 m en bijna 74 m in de lengte. Op het hoogste punt is het dak 11,20 m. De totale dakoppervlakte bedraagt ongeveer 2500 m². Het opstellen van de bekistingen en de stellingen, het storten van het beton en de volgorde waarin de schalen na verharding worden ontkist, vormde het voorwerp van een zeer minutieuze studie, zodat een zo homogeen mogelijke belasting zou ontstaan, zonder plaatselijk te ressorteren in (te) hoge spanningsconcentraties.

==Ontwerp==
Het sportcentrum is een laat [[modernisme|modernistisch]] gebouw, met strakke lijnen en veel beton zoals gebruikelijk in de decennia na de Tweede Wereldoorlog.

==Voorzieningen==
Het sportcentrum voorziet in:

* Overdekt olympisch zwembad met wedstrijdtribune
* [[Waterglijbaan]]
* Grote binnenzaal met tribunes, geschikt voor zaalsporten
* [[Dojo|Judozaal]]
* Voetbal en sportvelden
* Groot sportbos met onder meer een [[Finse piste]], hindernissenparcours en een [[BMX]]-parcours
* [[Klimbos|Hoogtouwenparcours]]

==Externe links==
*[http://inventaris.vioe.be/dibe/relict/205812 Inventaris van het Bouwkundig Erfgoed]

{{Appendix}}

[[Categorie:Onroerend erfgoed in Genk]]
[[Categorie:Beschermd monument in Vlaanderen]]


text:
# Cyphocharax derhami
Cyphocharax derhami is een straalvinnige vissensoort uit de familie van de brede zalmen (Curimatidae). De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 2006 door Vari & Chang.

title: Cyphocharax derhami

wikitext:
{{Taxobox straalvinnige
| titelweergave = cursief
| naam = ''Cyphocharax derhami''
| afbeelding =
| orde = [[Characiformes]]
| familie = [[Curimatidae]] ([[Brede zalmen]])
| geslacht = ''[[Cyphocharax]]''
| w-naam = ''Cyphocharax derhami''
| auteur = Vari & Chang
| datum = 2006
| haakjes =
| commons =
| species = Cyphocharax derhami
| rl-id = 49829495
| status = LC
| statusbron = 2014
}}
'''''Cyphocharax derhami''''' is een [[Straalvinnigen|straalvinnige]] [[vissen (dieren)|vissensoort]] uit de familie van de [[Brede zalmen|brede zalmen (Curimatidae)]].<ref>{{Link FishBase species|genus=Cyphocharax|species=derhami|month=02|year=2013}}</ref> De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 2006 door Vari & Chang.
{{Appendix}}
{{beginnetje|biologie|2013|02|27}}

[[Categorie:Brede zalmen]]
[[Categorie:IUCN-status niet bedreigd]]

title: Cyphocharax derhami · IUCN-status: Niet bedreigd (2014)

Stam: Chordata (Chordadieren)

Superklasse: Osteichthyes (Beenvisachtigen)

Klasse: Actinopterygii (Straalvinnigen)

Orde: Characiformes

Familie: Curimatidae (Brede zalmen)

Geslacht: Cyphocharax

title: Soort

Portaal: Biologie · Vissen


text:
# Dichagyris orientis
Dichagyris orientis is een vlinder uit de familie uilen (Noctuidae). De wetenschappelijke naam is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1882 door Alpheraky.
De soort komt voor in Europa.

title: Dichagyris orientis

wikitext:
{{Taxobox vlinder
| naam = ''Dichagyris orientis''
| titelweergave = cursief
| afbeelding = Euxoa orientis.jpg
| afbeeldingtekst =
| familie = [[Uilen (vlinders)|Noctuidae]] (Uilen)
| geslacht = ''[[Dichagyris]]''
| w-naam = ''Dichagyris orientis''
| auteur = Alpheraky
| datum = 1882
| haakjes = ja
| species =
| commons = Category:Dichagyris orientis
}}
'''''Dichagyris orientis''''' is een [[vlinders|vlinder]] uit de familie [[uilen (vlinders)|uilen]] (Noctuidae). De wetenschappelijke naam is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1882 door Alpheraky.

De soort komt voor in [[Europa (werelddeel)|Europa]].

{{Appendix|2=
{{Link Fauna Europaea|id=448694|naam=''Dichagyris orientis''}}
}}
{{Beginnetje|biologie|2013|03|14}}

[[Categorie:Dichagyris|orientis]]
[[Categorie:Dier uit het Palearctisch gebied]]

title: Dichagyris orientis

Familie: Noctuidae (Uilen)

Geslacht: Dichagyris

title: Soort


text:
# Reddingsmedaille (Rusland)
De Reddingsmedaille was een Russische onderscheiding die in meerdere graden werd uitgereikt voor het redden van mensenlevens. De medaille werd op 17 april 1828 voor het eerst door tsaar Alexander II uitgereikt. In 1855 en 1866 werden nieuwe statuten vastgesteld.
De ronde medaille werd geslagen in de graden groot en klein goud en groot en klein zilveren. De medaille werd toegekend aan een persoon die zijn eigen leven riskeerde om een ander te redden, bijvoorbeeld bij een dodelijk gevaar als verdrinking.
De gouden medailles werden toegekend voor bijzonder opmerkelijk gedrag.
De medaille werd aan het tot een vijfhoek gevouwen lint van de prestigieuze Orde van Sint-Vladimir, bij herhaalde toekenning voorzien van de bijzondere strik voor een heldendaad, op de linkerborst gedragen. Een dergelijke verticaal aangebrachte strik werd in Rusland gedragen op de op het slagveld verworven ridderkruisen. Het bezit van een dergelijke strik bezorgde de drager veel aanzien. Men ziet de strik vooral bij de kleine zilveren medaille.

## De medailles
Op de voorzijde was Alexander II afgebeeld met in het Cyrillisch een rondschrift dat kan worden vertaald als "Door de genade van God Alexander II Keizer en Autocrat van alle Russen" of "Door de genade van God Alexander II Keizer en Koning van Polen".
Op de keerzijde stond in het Cyrillisch of in Latijns letters een drie-regelige tekst die kan worden vertaald als "Want het leven werd gered."
De diameter van de medailles verschilde sterk. Men meet een doorsnede van 28 tot 30 millimeter voor kleine medailles en 50 tot 51 millimeter voor de grote medailles. Er waren acht verschillende afslagen van de medaille, variërend in grote, de gebruikte materialen en de twee versies met markeringen voor Pools gebruik. Polen was deel van het tsarenrijk. De gebruikte materialen waren zilver, goud en verguld zilver.

title: Reddingsmedaille (Rusland)

wikitext:
[[Bestand:Reddingsmedailles aan het lint van de Orde van Sint-Vladimir.jpg|150px|right|Kleine zilveren medaille met strik en grote gouden medaille]]

De '''Reddingsmedaille''' was een [[Rusland|Russische]] [[onderscheiding]] die in meerdere graden werd uitgereikt voor het redden van mensenlevens. De [[medaille]] werd op 17 april 1828 voor het eerst door tsaar [[Alexander II van Rusland|Alexander II]] uitgereikt. In 1855 en 1866 werden nieuwe statuten vastgesteld.

De ronde medaille werd geslagen in de graden groot en klein goud en groot en klein zilveren. De medaille werd toegekend aan een persoon die zijn eigen leven riskeerde om een ander te redden, bijvoorbeeld bij een dodelijk gevaar als verdrinking.

De gouden medailles werden toegekend voor bijzonder opmerkelijk gedrag.

De medaille werd aan het tot een vijfhoek gevouwen lint van de prestigieuze [[Orde van Sint-Vladimir]], bij herhaalde toekenning voorzien van de bijzondere strik voor een heldendaad, op de linkerborst gedragen. Een dergelijke verticaal aangebrachte strik werd in Rusland gedragen op de op het slagveld verworven ridderkruisen. Het bezit van een dergelijke strik bezorgde de drager veel aanzien. Men ziet de strik vooral bij de kleine zilveren medaille.

==De medailles==

Op de voorzijde was Alexander II afgebeeld met in het [[Cyrillisch]] een rondschrift dat kan worden vertaald als "Door de genade van God Alexander II Keizer en Autocrat van alle Russen" of "Door de genade van God Alexander II Keizer en Koning van Polen".

Op de keerzijde stond in het Cyrillisch of in Latijns letters een drie-regelige tekst die kan worden vertaald als "Want het leven werd gered."

De diameter van de medailles verschilde sterk. Men meet een doorsnede van 28 tot 30 millimeter voor kleine medailles en 50 tot 51 millimeter voor de grote medailles. Er waren acht verschillende afslagen van de medaille, variërend in grote, de gebruikte materialen en de twee versies met markeringen voor Pools gebruik. Polen was deel van het tsarenrijk. De gebruikte materialen waren zilver, goud en verguld zilver<ref>Dimitri Romanov</ref>.

==Literatuur==

*Prins Dimitri Romanov, The orders, medals and history of imperial Russia, Viborg, 2000, Balkan Heritage, {{ISBN|87-981267-4-1}}, Blz. 96

{{Appendix}}

[[Categorie:Onderscheiding in Rusland]]


text:
# N953 (België)
De N953 is een gewestweg in de Belgische provincie Namen. Deze weg vormt de verbinding tussen N983 en N63 in Somme-Leuze.
De totale lengte van de N953 bedraagt ongeveer 4,5 kilometer.

## Plaatsen langs de N953
- Somme-Leuze

title: N953 (België)

wikitext:
{{Infobox weg België N-weg
| schild =
| nummer=953
| titel=Gewestweg in Somme-Leuze
| kaart=
| legenda=
| lengte=4,5
| provincie=[[Namen (provincie)|Namen]]
| foto=
| bijschrift=
}}
{{Tabelrij weg/rotonde||[[Somme-Leuze]]}} {{Pictogram weg België N-weg|983}}
{{Tabelrij weg/toerit||Somme-Leuze}} {{Pictogram weg België N-weg|63}} {{Pictogram weg Europa E-weg|46}}
|}
|}

De '''N953''' is een [[gewestweg]] in de [[België|Belgische]] provincie [[Namen (provincie)|Namen]]. Deze weg vormt de verbinding tussen [[N983 (België)|N983]] en [[N63 (België)|N63]] in [[Somme-Leuze]].

De totale lengte van de N953 bedraagt ongeveer 4,5 kilometer.<ref>[https://www.google.nl/maps/dir/50.3110936,5.3407858/50.3443821,5.372732/@50.329755,5.3371285,14.08z/data=!4m2!4m1!3e0 Route N953 op Google Maps]</ref>

== Plaatsen langs de N953 ==
* [[Somme-Leuze]]

{{Appendix}}
{{Navigatie N-wegen België}}
{{Coor title dms|50|19|47.2|N|5|21|32.8|E|scale:12500_type:landmark_region:BE}}

[[Categorie:N-weg in België|953]]
[[Categorie:Weg in Namen (provincie)]]

title: Gewestweg in Somme-Leuze

Land: België

Provincie: Namen

title: Traject

Rotonde: Somme-Leuze N983

Toerit naar snelweg: Somme-Leuze

title: Gewestweg in Somme-Leuze

Portaal: Verkeer & Vervoer · België


text:
# Derde persoon (computerspelterm)
De term derde persoon (in het Engels third-person) duidt in computerspellen op het perspectief dat de speler in een spel heeft. In een spel met een derdepersoonsperspectief ziet de speler het spel van achter het personage dat de speler bestuurt. Het bekendste genre dat dit perspectief gebruikt is de third-person shooter.
Een genre dat vaak gebruikmaakt van het derdepersoonsperspectief is de third-person shooter. In deze spellen ligt de nadruk op schietactie, terwijl de speler het personage vanuit een extern camerastandpunt bestuurt. Dit biedt voordelen zoals een beter overzicht van de omgeving en de mogelijkheid om snel rond het personage te kijken. Één van de bekendste voorbeelden van een third-person shooter is Fortnite.

Het derdepersoonsperspectief wordt niet alleen in shooters gebruikt, maar ook in andere genres, zoals actie-avonturenspellen en survivalhorrorgames.

title: Derde persoon (computerspelterm)

wikitext:
[[Bestand:Shooter person views.png|alt=Een illustratie van de verschillende cameraperspectieven|miniatuur|Een illustratie van de verschillende cameraperspectieven]]
De term '''derde persoon''' (in het [[Engels]] '''''third-person''''') duidt in [[computerspel]]len op het [[lijnperspectief|perspectief]] dat de speler in een spel heeft. In een spel met een derdepersoonsperspectief ziet de speler het spel van achter het personage dat de speler bestuurt. Het bekendste genre dat dit perspectief gebruikt is de [[third-person shooter]].<ref>{{Citeer web |url=https://www.gameninfo.nl/over-games/wat-zijn-games |titel=Wat zijn games? |achternaam=Michalik |voornaam=Jan |datum=2020-02-24 |bezochtdatum=2025-02-21 |werk=GAMENinfo.nl |taal=nl-NL}}</ref>

Een genre dat vaak gebruikmaakt van het derdepersoonsperspectief is de '''third-person shooter'''. In deze spellen ligt de nadruk op schietactie, terwijl de speler het personage vanuit een extern camerastandpunt bestuurt. Dit biedt voordelen zoals een beter overzicht van de omgeving en de mogelijkheid om snel rond het personage te kijken. Één van de bekendste voorbeelden van een third-person shooter is Fortnite.<ref>{{Citeer web |url=https://www.mediawijs.be/nl/artikels/welke-soorten-games-bestaan-er-zoal |titel=Welke soorten games bestaan er zoal? |bezochtdatum=2025-02-21 |werk=www.mediawijs.be |taal=nl}}</ref>

Het derdepersoonsperspectief wordt niet alleen in shooters gebruikt, maar ook in andere genres, zoals actie-avonturenspellen en survivalhorrorgames.[[Bestand:EstradaRealDigital.jpg|miniatuur|Schermafdruk van ''[[Estrada Real Digital]]''; een spel met een derde persoons perspectief.]]

== Zie ook ==
* [[Eerste persoon (computerspelterm)]]
* [[Tweede persoon (computerspelterm)]]

== Referenties ==
{{References}}
[[Categorie:Gameplay]]


text:
# Philometra inimici
Philometra inimici is een rondwormensoort uit de familie van de Philometridae. De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1941 door Yamaguti.

title: Philometra inimici

wikitext:
{{Taxobox
| titelweergave = cursief
| naam = ''Philometra inimici''
| afbeelding =
| rijk = [[Dieren (biologie)|Animalia]] (Dieren)
| stam = [[Rondwormen|Nematoda]] (Rondwormen)
| klasse = [[Chromadorea]]
| orde = [[Rhabditida]]
| familie = [[Philometridae]]
| geslacht = ''[[Philometra]]''
| w-naam = ''Philometra inimici''
| auteur = Yamaguti
| datum = 1941
| haakjes =
| worms = 459005
}}
'''''Philometra inimici''''' is een [[rondwormen]]soort uit de familie van de [[Philometridae]].<ref>WoRMS (2013). <i>Philometra inimici</i> Yamaguti, 1941. Geraadpleegd via:  World Register of Marine Species op http://www.marinespecies.org/aphia.php?p=taxdetails&id=459005</ref> De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1941 door Yamaguti.

{{Appendix}}
{{beginnetje|biologie|2013|03|14}}

[[Categorie:Spirurida]]

title: Philometra inimici

Stam: Nematoda (Rondwormen)

Klasse: Chromadorea

Orde: Rhabditida

Familie: Philometridae

Geslacht: Philometra

title: Soort


text:
# Cuspidaria subtorta
Cuspidaria subtorta is een tweekleppigensoort uit de familie van de Cuspidariidae. De wetenschappelijke naam van de soort werd in 1878 voor het eerst geldig gepubliceerd door Georg Ossian Sars.

title: Cuspidaria subtorta

wikitext:
{{Taxobox
| titelweergave = cursief
| naam = ''Cuspidaria subtorta''
| afbeelding =
| rijk = [[Dieren (biologie)|Animalia]] (Dieren)
| stam = [[Weekdieren|Mollusca]] (Weekdieren)
| klasse = [[Tweekleppigen|Bivalvia]] (Tweekleppigen)
| superorde   = [[Anomalodesmata]]
| familie = [[Cuspidariidae]]
| geslacht = ''[[Cuspidaria]]''
| w-naam = ''Cuspidaria subtorta''
| auteur = Sars G.O.
| datum = 1878
| haakjes = ja
| worms = 139454
| origineel = ''Neaera subtorta''
}}
'''''Cuspidaria subtorta''''' is een [[tweekleppigen]]soort uit de familie van de [[Cuspidariidae]].<ref>Huber, M.; Gofas, S. (2012). ''Cuspidaria subtorta'' (G. O. Sars, 1878). Geraadpleegd via:  World Register of Marine Species op http://www.marinespecies.org/aphia.php?p=taxdetails&id=139454</ref> De wetenschappelijke naam van de soort werd in 1878 voor het eerst geldig gepubliceerd door [[Georg Ossian Sars]].

{{Appendix}}
{{Beginnetje|biologie|2013|03|09}}
[[Categorie:Cuspidariidae]]

title: Cuspidaria subtorta

Klasse: Bivalvia (Tweekleppigen)

Superorde: Anomalodesmata

Familie: Cuspidariidae

Geslacht: Cuspidaria

title: Soort