text:
# SC Veendam in het seizoen 1986/87
Het seizoen 1986/1987 was het 33e jaar in het bestaan van de Veendamse betaaldvoetbalclub SC Veendam. De club kwam uit in de Eredivisie en eindigde daarin op de 17e plaats, dit betekende dat de club rechtstreeks degradeerde naar de Eerste divisie. Tevens deed de club mee aan het toernooi om de KNVB beker, hierin werd de club in de tweede ronde uitgeschakeld door Excelsior (2–3).

## Wedstrijdstatistieken

### Eredivisie
|       | Ajax  | AZ    | Excelsior | FC Den Bosch '67 | FC Den Haag | FC Groningen | FC Haarlem | FC Twente | FC Utrecht | Feyenoord | Fortuna Sittard | Go Ahead Eagles | PEC Zwolle '82 | PSV   | Roda JC | Sparta Rotterdam | VVV   |
| ----- | ----- | ----- | --------- | ---------------- | ----------- | ------------ | ---------- | --------- | ---------- | --------- | --------------- | --------------- | -------------- | ----- | ------- | ---------------- | ----- |
| Thuis | 0 – 1 | 3 – 1 | 1 – 2     | 2 – 3            | 1 – 1       | 2 – 2        | 3 – 2      | 2 – 3     | 2 – 2      | 0 – 0     | 1 – 4           | 0 – 3           | 0 – 3          | 1 – 1 | 0 – 2   | 2 – 2            | 1 – 1 |
| Uit   | 4 – 0 | 0 – 0 | 1 – 3     | 1 – 0            | 3 – 2       | 1 – 1        | 0 – 0      | 1 – 1     | 0 – 1      | 0 – 0     | 1 – 1           | 4 – 0           | 1 – 1          | 3 – 3 | 3 – 0   | 7 – 1            | 4 – 2 |

### KNVB beker
| 1e ronde                                               | Kozakken Boys                                     | 1 – 2 (1 – 1, 1 – 1) Na verlenging | SC Veendam                             |
| 11 oktober 1986 Plaats: Werkendam Sportpark de Zwaaier | Bert Schouten 6'                                  |                                    | 39' Alex Klompstra 97' Ronald Steenge  |
| 2e ronde                                               | Excelsior                                         | 3 – 2 (2 – 2)                      | SC Veendam                             |
| 16 november 1986 Plaats: Rotterdam Woudestein          | Cees Schapendonk 15' (pen.), 40' Jan Sørensen 83' |                                    | 21' Harris Huizingh 23' Alex Klompstra |

## Statistieken SC Veendam 1986/1987

### Eindstand SC Veendam in de Nederlandse Eredivisie 1986 / 1987
| Stand | Gespeeld | Gewonnen | Gelijk | Verloren | Punten | Doelpunten voor | Doelpunten tegen |
| ----- | -------- | -------- | ------ | -------- | ------ | --------------- | ---------------- |
| 17e   | 34       | 4        | 15     | 15       | 23     | 37              | 67               |

### Topscorers
| #      | Naam              | Goal |
| ------ | ----------------- | ---- |
| 1.     | Marcel van Buuren | 6    |
| 2.     | Pieter Huistra    | 5    |
| 2.     | Harris Huizingh   | 5    |
| 2.     | Alex Klompstra    | 5    |
| 5.     | Boy Nijgh         | 4    |
| 5.     | Ronald Steenge    | 4    |
| 7.     | Bert Wiebing      | 3    |
| 8.     | Ale van der Meer  | 2    |
| 8.     | Henk Veldmate     | 2    |
| Totaal | Totaal            | 37   |

| #      | Naam            | Goal |
| ------ | --------------- | ---- |
| 1.     | Alex Klompstra  | 2    |
| 2.     | Harris Huizingh | 1    |
| 2.     | Ronald Steenge  | 1    |
| Totaal | Totaal          | 4    |

## Voetnoten
Ajax ·
AZ ·
FC Den Bosch '67 ·
Excelsior ·
Feyenoord ·
Fortuna Sittard ·
Go Ahead Eagles ·
FC Groningen ·
FC Den Haag ·
Haarlem ·
PEC Zwolle '82 ·
PSV ·
Roda JC ·
Sparta Rotterdam ·
FC Twente ·
FC Utrecht ·
SC Veendam ·
VVV

title: SC Veendam in het seizoen 1986/87

wikitext:
{{Infobox voetbalclub
| naamclub             = SC Veendam — seizoen 1986/1987
| bijnaam              = '''S'''port '''C'''lub Veendam
| volledigenaam        =
| afbeelding           =
| onderschrift         =
| oprichting           = [[4 september]] [[1894]]
| plaatsnaam           = {{NL-vlag|Veendam}}
| complex              =
| stadion              = [[Sportpark De Langeleegte|De Langeleegte]]
| capaciteit           = 13.000
| voorzitter           =
| eigenaar             =
| algemeen directeur   =
| manager              =
| technisch directeur  =
| trainer              = {{NL-VLAG|15}} [[Henk Nienhuis]]
| assistent-trainer    =
| sponsor              =
| begroting            =
| competitie           = [[Eredivisie 1986/87|Eredivisie]] (17e)
[[KNVB beker 1986/87|KNVB beker]] (2e ronde)
| topscorer            = '''Competitie:'''
{{NL-VLAG|15}} [[Marcel van Buuren]] (6)
'''Beker:'''
{{NL-VLAG|15}} [[Alex Klompstra]] (2)
| pattern_la1          =
| pattern_b1           = _Vwideblack
| pattern_ra1          =
| pattern_sh1          =
| pattern_s1           =
| leftarm1             = FFD700
| body1                = FFD700
| rightarm1            = FFD700
| shorts1              = 000000
| socks1               = FFD700
| vorig_seizoen        = [[SC Veendam in het seizoen 1985/86|1985/86]]
| volg_seizoen         = [[SC Veendam in het seizoen 1987/88|1987/88]]
}}

Het '''seizoen 1986/1987''' was het 33e jaar in het bestaan van de [[Veendam (plaats)|Veendamse]] betaaldvoetbalclub '''[[SC Veendam]]'''. De club kwam uit in de [[Eredivisie 1986/87|Eredivisie]] en eindigde daarin op de 17e plaats, dit betekende dat de club rechtstreeks degradeerde naar de [[Eerste divisie 1987/88|Eerste divisie]]. Tevens deed de club mee aan het toernooi om de [[KNVB beker 1986/87|KNVB beker]], hierin werd de club in de tweede ronde uitgeschakeld door [[Excelsior Rotterdam|Excelsior]] (2–3).

==Wedstrijdstatistieken==
===[[Eredivisie 1986/87#Uitslagen|Eredivisie]]===
{| class="wikitable" style="width:75%; font-size:85%;"
! align=center|
! align=center| Ajax
! align=center| AZ
! align=center| Excelsior
! align=center| FC Den Bosch '67
! align=center| FC Den Haag
! align=center| FC Groningen
! align=center| FC Haarlem
! align=center| FC Twente
! align=center| FC Utrecht
! align=center| Feyenoord
! align=center| Fortuna Sittard
! align=center| Go Ahead Eagles
! align=center| PEC Zwolle '82
! align=center| PSV
! align=center| Roda JC
! align=center| Sparta Rotterdam
! align=center| VVV
|-
! align=center | Thuis
| align=center bgcolor="#FFCCCC"| 0 – 1
| align=center bgcolor="#C0F0D0"| 3 – 1
| align=center bgcolor="#FFCCCC"| 1 – 2
| align=center bgcolor="#FFCCCC"| 2 – 3
| align=center bgcolor="#BBEBFF"| 1 – 1
| align=center bgcolor="#BBEBFF"| [[Groningse derby#GVAV/FC Groningen – Veendam|2 – 2]]
| align=center bgcolor="#C0F0D0"| 3 – 2
| align=center bgcolor="#FFCCCC"| 2 – 3
| align=center bgcolor="#BBEBFF"| 2 – 2
| align=center bgcolor="#BBEBFF"| 0 – 0
| align=center bgcolor="#FFCCCC"| 1 – 4
| align=center bgcolor="#FFCCCC"| 0 – 3
| align=center bgcolor="#FFCCCC"| 0 – 3
| align=center bgcolor="#BBEBFF"| 1 – 1
| align=center bgcolor="#FFCCCC"| 0 – 2
| align=center bgcolor="#BBEBFF"| 2 – 2
| align=center bgcolor="#BBEBFF"| 1 – 1
|-
! align=center | Uit
| align=center bgcolor="#FFCCCC"| 4 – 0
| align=center bgcolor="#BBEBFF"| 0 – 0
| align=center bgcolor="#C0F0D0"| 1 – 3
| align=center bgcolor="#FFCCCC"| 1 – 0
| align=center bgcolor="#FFCCCC"| 3 – 2
| align=center bgcolor="#BBEBFF"| [[Groningse derby#GVAV/FC Groningen – Veendam|1 – 1]]
| align=center bgcolor="#BBEBFF"| 0 – 0
| align=center bgcolor="#BBEBFF"| 1 – 1
| align=center bgcolor="#C0F0D0"| 0 – 1
| align=center bgcolor="#BBEBFF"| 0 – 0
| align=center bgcolor="#BBEBFF"| 1 – 1
| align=center bgcolor="#FFCCCC"| 4 – 0
| align=center bgcolor="#BBEBFF"| 1 – 1
| align=center bgcolor="#BBEBFF"| 3 – 3
| align=center bgcolor="#FFCCCC"| 3 – 0
| align=center bgcolor="#FFCCCC"| 7 – 1
| align=center bgcolor="#FFCCCC"| 4 – 2
|}

===[[KNVB beker 1986/87|KNVB beker]]===
{| style="width:75%; background:transparent; font-size:85%;"
|- valign=top style="background-color:#D8D8D8;"
| align=center width=20% | '''[[KNVB beker 1986/87#Eerste ronde|1e ronde]]'''
| align=right width=20% | '''[[Kozakken Boys]]'''
| align=center width=12% | '''1 – 2 (1 – 1, 1 – 1)
Na verlenging'''
| width=20% | '''SC Veendam'''
|- valign=top
| align=center | ''11 oktober 1986''
Plaats: [[Werkendam (plaats)|Werkendam]]
Sportpark de Zwaaier
| align=right | Bert Schouten {{goal|6}}
| align=center |
| {{goal|39}} [[Alex Klompstra]]
{{goal|97}} [[Ronald Steenge]]
|- valign=top style="background-color:#D8D8D8;"
| align=center width=20% | '''[[KNVB beker 1986/87#Tweede ronde|2e ronde]]'''
| align=right width=20% | '''[[Excelsior Rotterdam|Excelsior]]'''
| align=center width=12% | '''3 – 2 (2 – 2)'''
| width=20% | '''SC Veendam'''
|- valign=top
| align=center | ''16 november 1986''
Plaats: [[Rotterdam]]
[[Stadion Woudestein|Woudestein]]
| align=right | [[Cees Schapendonk]] {{goal|15|p|40}}
[[Jan Sørensen]] {{goal|83}}
| align=center |
| {{goal|21}} [[Harris Huizingh]]
{{goal|23}} [[Alex Klompstra]]
|}

==Statistieken SC Veendam 1986/1987==
===Eindstand SC Veendam in de Nederlandse Eredivisie 1986 / 1987===
{| class="wikitable" style="width:100%; font-size:85%;"
! align=center|Stand
! align=center|Gespeeld
! align=center|Gewonnen
! align=center|Gelijk
! align=center|Verloren
! align=center|Punten
! align=center|Doelpunten voor {{goal}}
! align=center|Doelpunten tegen {{goal}}
|-
| align=center|17e
| align=center|34
| align=center|4
| align=center|15
| align=center|15
| align=center|23
| align=center|37
| align=center|67
|}

===Topscorers===
{| width=50%
| width=25% align=left valign=top |
'''Competitie'''
{| class="wikitable" style="width:90%; font-size:85%;"
|- valign=top
! width=15% align=center | #
! width=65% align=center | Naam
! width=20% align=center | {{goal}}
|- valign=top
| align=center rowspan=1| 1.
| {{NL-VLAG|15}} [[Marcel van Buuren]]
| align=center rowspan=1| 6
|- valign=top
| align=center rowspan=3| 2.
| {{NL-VLAG|15}} [[Pieter Huistra]]
| align=center rowspan=3| 5
|- valign=top
| {{NL-VLAG|15}} [[Harris Huizingh]]
|- valign=top
| {{NL-VLAG|15}} [[Alex Klompstra]]
|- valign=top
| align=center rowspan=2| 5.
| {{NL-VLAG|15}} [[Boy Nijgh]]
| align=center rowspan=2| 4
|- valign=top
| {{NL-VLAG|15}} [[Ronald Steenge]]
|- valign=top
| align=center rowspan=1| 7.
| {{NL-VLAG|15}} [[Bert Wiebing]]
| align=center rowspan=1| 3
|- valign=top
| align=center rowspan=2| 8.
| {{NL-VLAG|15}} [[Ale van der Meer]]
| align=center rowspan=2| 2
|- valign=top
| {{NL-VLAG|15}} [[Henk Veldmate]]
|- valign=top
| colspan=2 | '''Totaal'''
| align=center| '''37'''
|}
| width=25% align=left valign=top |
'''Beker'''
{| class="wikitable" style="width:90%; font-size:85%;"
|- valign=top
! width=15% align=center | #
! width=65% align=center | Naam
! width=20% align=center | {{goal}}
|- valign=top
| align=center rowspan=1| 1.
| {{NL-VLAG|15}} [[Alex Klompstra]]
| align=center rowspan=1| 2
|- valign=top
| align=center rowspan=2| 2.
| {{NL-VLAG|15}} [[Harris Huizingh]]
| align=center rowspan=2| 1
|- valign=top
| {{NL-VLAG|15}} [[Ronald Steenge]]
|- valign=top
| colspan=2 | '''Totaal'''
| align=center| '''4'''
|}
|}

==Zie ook==
* [[SC Veendam]]
* [[Eredivisie 1986/87|Eredivisie seizoen 1986/87]]
* [[KNVB beker 1986/87|KNVB beker seizoen 1986/87]]

==Voetnoten==
{{Navigatie SC Veendam}}
{{Navigatie Eredivisie 1986/87}}

[[Categorie:SC Veendam naar seizoen|1986/87]]
[[Categorie:Nederlandse voetbalclub 1986/87|Veendam]]

title: SC Veendam — seizoen 1986/1987

Bijnaam: Sport Club Veendam

Opgericht: 4 september 1894

Plaats: Veendam

Stadion: De Langeleegte

Trainer: Henk Nienhuis

Topscorer(s): Competitie: · Marcel van Buuren (6) · Beker: · Alex Klompstra (2)

Competitie: Eredivisie (17e) · KNVB beker (2e ronde)

title: Chronologie

Chronologie: ← Vorige Volgende → 1985/86 1987/88


text:
# Pseudonympha schultzei
Pseudonympha schultzei is een vlinder uit de onderfamilie Satyrinae van de familie Nymphalidae. De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1910 door Karl Grünberg.

wikiname: nlwiki

title: Pseudonympha schultzei

in_language: nl

wikitext:
{{Taxobox vlinder
| naam = ''Pseudonympha schultzei''
| titelweergave = cursief
| afbeelding =
| familie = [[Nymphalidae]]
| onderfamilie = [[Satyrinae]]
| geslacht = ''[[Pseudonympha]]''
| w-naam = ''Pseudonympha schultzei''
| auteur = Grünberg
| datum = 1910
| haakjes =
| commons =
| species =
}}

'''''Pseudonympha schultzei''''' is een [[vlinders|vlinder]] uit de onderfamilie [[Satyrinae]] van de familie [[Nymphalidae]].<ref>{{Brontabel|9999-Lepindex}}</ref> De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1910 door [[Karl Grünberg]].

{{Appendix}}
{{beginnetje|biologie|2013|04|01}}

[[Categorie:Satyrinae]]

title: Pseudonympha schultzei

Rijk: Animalia (Dieren)

Stam: Arthropoda (Geleedpotigen)

Klasse: Insecta (Insecten)

Orde: Lepidoptera (Vlinders)

Familie: Nymphalidae

Onderfamilie: Satyrinae

Geslacht: Pseudonympha

title: Soort

Portaal: Biologie · Insecten


text:
# Louis Alexander van Essen
Louis Alexander van Essen (Den Haag, 24 oktober 1871 – Bennebroek, 14 mei 1951) was een Nederlandse architect.

## Levensloop
Van Essen was de zoon van civiel ingenieur Jacobus Leonardus van Essen (1840) en Jeannette Louise Carolina Le Ruthe. Louis Alexander had twee oudere zusters en een jonger zusje. Hij werd geboren aan de Brouwersgracht in Den Haag maar verhuisde vijf jaar later naar Zwolle waar zijn vader gemeentearchitect werd. Louis Alexander kwam hier in aanraking met de toen vernieuwende jugendstil in de architectuur.
In 1891 ging Louis studeren aan de Polytechnische School te Delft bij prof. Eugen Gugel (1832-1905). Hierna werd hij tekenleraar aan de Nutstekenschool in Scheveningen en werd opzichter-tekenaar van de gemeente Den Haag. In 1901 volgde zijn benoeming als directeur en leraar vaktekenen aan de Gemeentelijke Avondtekenschool Harderwijk. Met zijn vrouw Gerarda Hendrika Kraan kreeg hij hier in 1903 een dochter Jeanette Louise Catherine (Loes). Twee jaar later werd hij tevens directeur en leraar vaktekenen aan de Gemeentelijke Avondtekenschool in Harderwijk. Sinds 1906 gaf hij lessen lijn- en vaktekenen aan de tekenschool van de Vereniging tot bevordering van Vakonderwijs te Putten.

### Bouwbureau Arti
Tussen 1903 en 1905 richtte hij samen met H.H. van Zeggeren het bouwbureau Arti op. Nadat bij Nunspeet de Grote Weg (tegenwoordig: F.A. Molijnlaan) was aangelegd werd verwacht dat er net als in Het Gooi veel villa's verkocht zouden kunnen worden. Van Essen en Van Zeggeren bouwden daarom rond 1908 villa Arti aan de Grote Weg. Ook het bouwbureau verhuisde naar de F.A. Molijnlaan in Nunspeet. Bij hun kantoor was een tentoonstellingsruimte voor de in die tijd in Nunspeet bestaande kunstenaarskolonie. Deze kunstenaars haalden hun inspiratie vooral uit de natuur. De ontwikkeling van Nunspeet viel echter tegen en na korte tijd werd Villa Arti omgebouwd tot Pension Arti. Rond 1909 stopten ze met bouwbureau Arti. Veel van de door hen ontworpen villa's staan tegenwoordig op monumentenlijsten van Nunspeet, Harderwijk, Soest en Baarn. In 1910 werd Van Essen de eerste directeur van de Harderwijker Bouwmaatschappij en ontwierp hiervoor een paar woonblokken aan de Stationslaan.

### Vertrek van de Noord Veluwe
Op 6 juli 1914 nam Van Essen ontslag en vertrok naar Ede, waar hij tijdelijk woonde in hotel De Posthoorn. Vier jaar later verhuisde het gezin naar Heerlen en in 1918 naar Hoensbroek. In 1924 vestigde hij zich in Leiden. Vervolgens verhuisde hij naar Bennebroek waar hij opnieuw de naam "Bouwbureau Arti" ging gebruiken. Hij werd in 1938 in zijn woonplaats aangesteld als gemeente-architect. Van Essen is op 14 mei 1951 op 79-jarige leeftijd te Bennebroek overleden.

## Ontwerpen
| Naam                                                         | Bouwjaar  | Adres                                             | Plaats     | Bijzonderheden                        | Afbeelding |
| ------------------------------------------------------------ | --------- | ------------------------------------------------- | ---------- | ------------------------------------- | ---------- |
| Toren met uurwerk van Landgoed Groot Spriel                  | 1905      | Gardenseweg 150                                   | Putten     | samen met H.H. van Zeggeren           |            |
| Kasteel Staverden                                            | 1905      | Staverdenseweg 283                                | Ermelo     | samen met H.H. van Zeggeren           |            |
| Hotel pension Poptie (nu Oranje Mecklenburg)                 | 1905      | Oranjelaan 31 (voorheen Nassaulaan 1)             | Harderwijk | samen met H.H. Van Zeggeren           |            |
| Villa Tjemara                                                | 1909      | Soesterbergsestraat                               | Soest      | samen met H.H. van Zeggeren, gesloopt |            |
|                                                              | 1911      | Oranjelaan 9-13                                   | Harderwijk |                                       |            |
| Landhuis en boswachterswoning De Ullerberg                   | 1911-1913 | C.J. Sandbergweg 101-103                          | Leuvenum   | samen met C.H. Peters                 |            |
| Villa                                                        | 1912      | Amsterdamsestraatweg 41                           | Baarn      |                                       |            |
| Huize Hertog-Hendrik                                         | 1912      | Hertog Hendriklaan 7                              | Baarn      |                                       |            |
| Drie woonhuizen                                              | 1913-1914 | Stationslaan 12-16                                | Harderwijk |                                       |            |
| Zonnehove                                                    | 1914-1916 | Prins Hendriklaan 96                              | Baarn      |                                       |            |
| Dubbele villa                                                | 1914-1915 | Julianalaan 1 / Oranjelaan 5 en Oranjelaan 4 en 6 | Ede        |                                       |            |
| Villa Mahema                                                 | 1925-1926 | Rijksstraatweg 42                                 | Bennebroek |                                       |            |
| Landhuis Sparrenheuvel                                       | 1930      | Duinlaan 28                                       | Bennebroek |                                       |            |
| Dubbel woonhuis                                              | 1935      | Weeresteinstraat 30-32                            | Hillegom   |                                       |            |
| Drukkerij met winkel en kantoren van de firma H. Hamberg Jzn | 1936      | Hoofdstraat 76                                    | Hillegom   |                                       |            |
| Woonhuis met bollenschuur voor de heer A.H. Staats           | 1936      | Haarlemmerstraat 33                               | Hillegom   |                                       |            |
| Woonhuis "Helvetia"                                          | 1936      | Weeresteinstraat 205                              | Hillegom   |                                       |            |
| Kantoorgebouw firma gebroeders Van Til N.V.                  | 1938      | Weeresteinstraat 140                              | Hillegom   |                                       |            |

title: Louis Alexander van Essen

wikitext:
'''Louis Alexander van Essen''' ([[Den Haag]], [[24 oktober]] [[1871]] – [[Bennebroek]], [[14 mei]] [[1951]]) was een Nederlandse [[architect]].

== Levensloop ==
Van Essen was de zoon van [[civiel ingenieur]] Jacobus Leonardus van Essen (1840) en Jeannette Louise Carolina Le Ruthe. Louis Alexander had twee oudere zusters en een jonger zusje. Hij werd geboren aan de Brouwersgracht in Den Haag maar verhuisde vijf jaar later naar [[Zwolle]] waar zijn vader gemeentearchitect werd. Louis Alexander kwam hier in aanraking met de toen vernieuwende [[jugendstil]] in de architectuur.

In 1891 ging Louis studeren aan de [[Polytechnische School te Delft]] bij prof. [[Eugen Gugel]] (1832-1905). Hierna werd hij tekenleraar aan de Nutstekenschool in [[Scheveningen]] en werd opzichter-tekenaar van de gemeente Den Haag. In 1901 volgde zijn benoeming als directeur en leraar vaktekenen aan de Gemeentelijke Avondtekenschool Harderwijk. Met zijn vrouw Gerarda Hendrika Kraan kreeg hij hier in 1903 een dochter Jeanette Louise Catherine (Loes).<ref>[https://www.genealogieonline.nl/stamboom-de-kanter/I461.php Genealogie online]. [https://web.archive.org/web/20180912091906/https://www.genealogieonline.nl/stamboom-de-kanter/I461.php Gearchiveerd] op 12 september 2018.</ref> Twee jaar later werd hij tevens directeur en leraar vaktekenen aan de Gemeentelijke Avondtekenschool in [[Harderwijk (Gelderland)|Harderwijk]]. Sinds 1906 gaf hij lessen lijn- en vaktekenen aan de tekenschool van de Vereniging tot bevordering van Vakonderwijs te [[Putten (plaats)|Putten]].

===Bouwbureau Arti===
Tussen 1903 en 1905 richtte hij samen met H.H. van Zeggeren het bouwbureau Arti op.<ref>[https://web.archive.org/web/20140308115547/http://vanzeggeren.nl/familytree/getperson.php?personID=I124&tree=tree1 Stamboom Van Zeggeren]</ref> Nadat bij [[Nunspeet (plaats)|Nunspeet]] de Grote Weg (tegenwoordig: F.A. Molijnlaan) was aangelegd werd verwacht dat er net als in [[Het Gooi]] veel villa's verkocht zouden kunnen worden. Van Essen en Van Zeggeren bouwden daarom rond 1908 villa Arti aan de Grote Weg. Ook het bouwbureau verhuisde naar de F.A. Molijnlaan in Nunspeet. Bij hun kantoor was een tentoonstellingsruimte voor de in die tijd in Nunspeet bestaande [[schildersdorp|kunstenaarskolonie]]. Deze kunstenaars haalden hun inspiratie vooral uit de natuur. De ontwikkeling van Nunspeet viel echter tegen en na korte tijd werd Villa Arti omgebouwd tot Pension Arti. Rond 1909 stopten ze met bouwbureau Arti. Veel van de door hen ontworpen villa's staan tegenwoordig op monumentenlijsten van Nunspeet, Harderwijk, [[Soest (Nederland)|Soest]] en [[Baarn]]. In 1910 werd Van Essen de eerste directeur van de Harderwijker Bouwmaatschappij en ontwierp hiervoor een paar woonblokken aan de Stationslaan.

===Vertrek van de Noord Veluwe===
Op 6 juli 1914 nam Van Essen ontslag en vertrok naar [[Ede (plaats in Nederland)|Ede]], waar hij tijdelijk woonde in hotel De Posthoorn. Vier jaar later verhuisde het gezin naar [[Heerlen]] en in 1918 naar [[Hoensbroek]]. In 1924 vestigde hij zich in Leiden. Vervolgens verhuisde hij naar [[Bennebroek]] waar hij opnieuw de naam "Bouwbureau Arti" ging gebruiken.<ref>Diverse aanbestedingsadvertenties, zoals in de Leidsche Courant van d.d. 5 maart 1936 en d.d. 8 augustus 1936</ref> Hij werd in 1938 in zijn woonplaats aangesteld als gemeente-architect.<ref>Haarlems Dagblad d.d. 15 oktober 1938, pagina 17</ref> Van Essen is op 14 mei 1951 op 79-jarige leeftijd te Bennebroek overleden.<ref>Overlijdensregister Bennebroek 1951, aktenr. 37 ([https://www.wiewaswie.nl/personen-zoeken/zoeken/document/a2apersonid/197759756/srcid/33655358/oid/3 link]). [https://web.archive.org/web/20171207085637/https://www.wiewaswie.nl/personen-zoeken/zoeken/document/a2apersonid/197759756/srcid/33655358/oid/3 Gearchiveerd] op 7 december 2017.</ref>

== Ontwerpen ==
{| border="1" cellpadding="1" class="wikitable sortable" style="width:100%"
!width="20%"|Naam
!width="10%"|Bouwjaar
!width="25%"|Adres
!width="10%"|Plaats
!width="60%"|Bijzonderheden
!width="15%"|Afbeelding
|-
|Toren met uurwerk van Landgoed [[Groot Spriel]]
|1905
|Gardenseweg 150
|[[Putten (plaats)|Putten]]
|samen met H.H. van Zeggeren
|[[Bestand:Groot Spriel.jpg|100px]]
|-
|[[Kasteel Staverden]]
|1905
|Staverdenseweg 283
|[[Ermelo (plaats in Nederland)|Ermelo]]
|samen met H.H. van Zeggeren
|[[Bestand:Kasteel Staverden1.jpg|100px]]
|-
|Hotel pension Poptie (nu Oranje Mecklenburg)
|1905
|Oranjelaan 31 (voorheen Nassaulaan 1)
|[[Harderwijk (Gelderland)|Harderwijk]]
|samen met H.H. Van Zeggeren
|
|-
|Villa Tjemara
|1909
|Soesterbergsestraat
|[[Soest (Nederland)|Soest]]
|samen met H.H. van Zeggeren, gesloopt
|
|-
|
|1911
|Oranjelaan 9-13
|Harderwijk
|
|
|-
|Landhuis en boswachterswoning De [[Ullerberg]]
|1911-1913
|C.J. Sandbergweg 101-103
|[[Leuvenum]]
|samen met [[Cornelis Peters|C.H. Peters]]<ref>https://ermelovannu.nl/actueel/193-heidegrond-ullerberg-heeft-lange-geschiedenis</ref>
|[[Bestand:Landgoed Ullerberg- Grote Huis.jpg|100px]]
|-
|Villa
|1912
|[[Amsterdamsestraatweg 41 (Baarn)|Amsterdamsestraatweg 41]]
|[[Baarn]]
|
|[[Bestand:Baarn Amsterdamsestrw 41.JPG|100px]]
|-
|[[Huize Hertog-Hendrik]]
|1912
|Hertog Hendriklaan 7
|Baarn
|
|[[Bestand:Baarn Hertog Hendriklaan7 HuizeHH.JPG|100px]]
|-
|Drie woonhuizen
|1913-1914
|Stationslaan 12-16
|Harderwijk
|
|
|-
|[[Zonnehove]]
|1914-1916
|Prins Hendriklaan 96
|Baarn
|
|[[Bestand:Baarn Prins Hendriklaan 96 Zonnehove 2013 33.JPG|100px]]
|-
|Dubbele villa
|1914-1915
|Julianalaan 1 / Oranjelaan 5 en Oranjelaan 4 en 6
|[[Ede (plaats in Nederland)|Ede]]
|
|
|-
|Villa Mahema
|1925-1926
|Rijksstraatweg 42
|[[Bennebroek]]
|
|[[Bestand:Rijksstraatweg 42 Bennebroek 2018.jpg|100px]]
|-
|Landhuis Sparrenheuvel
|1930
|Duinlaan 28
|Bennebroek
|
|[[Bestand:Duinlaan 28 Bennebroek.jpg|100x100px]]
|-
|Dubbel woonhuis
|1935
|Weeresteinstraat 30-32
|[[Hillegom]]
|
|[[Bestand:Pj_bosman_Weeresteinstraat_30-32_Hillegom.jpg|100px]]
|-
|Drukkerij met winkel en kantoren van de firma H. Hamberg Jzn
|1936
|Hoofdstraat 76
|[[Hillegom]]
|
|[[Bestand:Hoofdstraat 76 Hillegom 2017.jpg|100px]]
|-
|Woonhuis met bollenschuur voor de heer A.H. Staats
|1936
|Haarlemmerstraat 33
|Hillegom
|
|
|-
|Woonhuis "Helvetia"
|1936
|Weeresteinstraat 205
|Hillegom
|
|[[Bestand:Weeresteinstraat 205 Hillegom 2017.jpg|100px]]
|-
|Kantoorgebouw firma gebroeders Van Til N.V.
|1938
|Weeresteinstraat 140
|Hillegom
|
|[[Bestand:Weeresteinstraat 140 Hillegom 2017.jpg|100px]]
|}

{{Appendix}}
{{Commonscat|Louis Alexander van Essen}}

{{DEFAULTSORT:Essen, Louis Alexander van}}
[[Categorie:Nederlands architect|Essen, Louis Alexander van]]


text:
# Postwaardestuk
Onder een postwaardestuk verstaat men in de filatelie een poststuk met ingedrukt zegel. Volgens een wat oudere, wat formelere, definitie is een postwaardestuk een door een postadministratie uitgegeven formulier of couvert, bestemd voor postaal gebruik, en voorzien van een ingedrukt waardestempel. Bekende postwaardestukken zijn briefkaarten, postbladen, luchtpostbladen, verhuiskaarten en dergelijke.

## Poststukken en postwaardestukken
De naam 'postwaardestukken' is in Nederland pas rond 1960 in gebruik gekomen. Voor die tijd sprak men van 'poststukken'. Bij de posterijen verstaat men onder poststukken echter alle door de post vervoerde stukken, dus ook gewone brieven, drukwerk, etc. Om aan die verwarring een eind te maken, werd de nieuwe naam geïntroduceerd:

In het Nederlands Maandblad voor Philatelie was aan het eind van de vijftiger jaren een rubriek “Poststukken” opgenomen, die onder redactie stond van J.H. Broekman. Per februari 1960 veranderde hij de naam van deze rubriek in “Postwaardestukken”. Daarmee was de nieuwe naam voor de postale stukken met ingedrukt zegel in Nederland definitief gevestigd. Aan de invoering was enige discussie voorafgegaan, vooral in de Nederlandse Vereniging van Poststukken- en Poststempelverzamelaars (Po&Po) over de naamgeving van verschillende filatelistische verzamelobjecten. Uiteindelijk stelde drs. A.M.A. van der Willigen in een artikel in De Postzak – het orgaan van Po&Po - “een aantal logisch opgebouwde en van elkaar afgeleide benamingen voor(...), die deze vereniging thans als door haar voortaan gebruikelijk heeft aanvaard. (...) Als vertaling van 'Ganzsachen' (Duits), 'Entiers Postaux' (Frans) en 'Postal Stationery' (Engels) komt dus in het Nederlands 'Postwaardestukken'. De leek mag dan, als voorheen, desgewenst blijven spreken van stukken met 'ingedrukt zegel'”.
Enige tijd later lichtte Van der Willigen de verschillende nieuwe namen voor filatelistische verzamelobjecten in een artikel in het “Maandblad” nader toe. Hij gaf een uitgebreide opsomming van allerlei verschillende, voor de filatelist belangrijke objecten. Hij noemt vanzelfsprekend als eerste (en oudste) verzamelobject de postzegel. Vervolgens noemt hij de postetiketten, zoals het aantekenstrookje, expresse- en luchtpoststrookjes. Dan is de beurt aan de eofilatelistische stukken: brieven e.d. uit de tijd toen er nog geen postzegels waren. Als vierde groep verzamelobjecten noemt hij de postzegelstukken: alle stukken, waarop uitsluitend opgeplakte zegels voorkomen. En dan noemt hij als vijfde groep de postwaardestukken: “De toepassing der postzegels heeft al spoedig geleid tot het officieel bedrukken van enveloppen, briefkaarten en dergelijke met eenzelfde, of grotendeels met postzegels vergelijkbaar, zegelbeeld, waardoor zij bij de PTT, tezamen met de postzegels, worden gerangschikt onder de benaming 'postwaarden'. Daarbij aansluitend, en ter onderscheiding van 4, lijkt ons de benaming POSTWAARDESTUKKEN logischer dan het thans gebruikte woord 'poststukken', dat eigenlijk op elk postaal vervoerd stuk van toepassing is.”
Vervolgens onderscheidt Van der Willigen nog een groot aantal andere 'filatelistische verzamelobjecten'. In totaal komt hij tot ca. 32 groepen. Veel van de door hem voorgestelde namen worden tot op de dag van vandaag gebruikt.

## Catalogus
Nederlandse postwaardestukken zijn gecatalogiseerd door Albert Willem ten Geuzendam (1926 – 1997). Ten Geuzendam was postzegelhandelaar in Den Haag. Hij was ook verzamelaar van poststukken en postwaardestukken. De eerste editie van zijn Catalogus van Postwaardestukken van Nederland en Overzeese Rijksdelen verscheen in 1961. In 1997 verscheen de zevende editie. In 2008 verscheen van de catalogus, die nog altijd “de Geuzendam-catalogus” wordt genoemd, de achtste editie..

## Voetnoten
1. ↑  Bernsen 1967, p. 201
2. ↑  Van der Willigen 1959
3. ↑  Broekman 1960
4. ↑  Van der Willigen 1961, p. 39
5. ↑  Om precies te zijn onderscheidt Van der Willigen 1959: 23 postale en 9 niet-postale groepen en Van der Willigen 1961: 22 postale en 4 niet-postale
6. ↑  Ruud van Capelleveen - “Albert Willem ten Geuzendam” in de online postzegelencyclopedie van Filahome; geraadpleegd 2010-05-24
7. ↑  Over de 8e editie van de “Geuzendam” op de website van “Po & Po” (de Nederlandse Vereniging van Poststukken- en Poststempelverzamelaars); geraadpleegd 2010-05-24

title: Postwaardestuk

wikitext:
[[Bestand:DutchPostalCard1871.jpg|thumb|250px|De eerste Nederlandse briefkaart (1871)]]
Onder een '''postwaardestuk''' verstaat men in de [[filatelie]] een poststuk met ingedrukt zegel. Volgens een wat oudere, wat formelere, definitie is een postwaardestuk een door een postadministratie uitgegeven formulier of couvert, bestemd voor postaal gebruik, en voorzien van een ingedrukt waardestempel.<ref name=def>Bernsen 1967, p. 201</ref> Bekende postwaardestukken zijn [[briefkaart]]en, [[postblad]]en, [[luchtpostblad]]en, [[verhuiskaart]]en en dergelijke.

== Poststukken en postwaardestukken ==
De naam 'postwaardestukken' is in Nederland pas rond 1960 in gebruik gekomen. Voor die tijd sprak men van 'poststukken'. Bij de posterijen verstaat men onder poststukken echter alle door de post vervoerde stukken, dus ook gewone brieven, drukwerk, etc. Om aan die verwarring een eind te maken, werd de nieuwe naam geïntroduceerd:<br />
In het ''[[Filatelie (maandblad)|Nederlands Maandblad voor Philatelie]]'' was aan het eind van de vijftiger jaren een rubriek “Poststukken” opgenomen, die onder redactie stond van J.H. Broekman. Per februari 1960 veranderde hij de naam van deze rubriek in “Postwaardestukken”. Daarmee was de nieuwe naam voor de postale stukken met ingedrukt zegel in Nederland definitief gevestigd. Aan de invoering was enige discussie voorafgegaan, vooral in de [[Nederlandse Vereniging van Poststukken- en Poststempelverzamelaars]] (Po&Po) over de naamgeving van verschillende filatelistische verzamelobjecten. Uiteindelijk stelde drs. A.M.A. van der Willigen in een artikel in ''De Postzak''<ref name=wilg>Van der Willigen 1959</ref> – het orgaan van Po&Po - “een aantal logisch opgebouwde en van elkaar afgeleide benamingen voor(...), die deze vereniging thans als door haar voortaan gebruikelijk heeft aanvaard. (...) Als vertaling van 'Ganzsachen' (Duits), 'Entiers Postaux' (Frans) en 'Postal Stationery' (Engels) komt dus in het Nederlands 'Postwaardestukken'. De leek mag dan, als voorheen, desgewenst blijven spreken van stukken met 'ingedrukt zegel'”.<ref name=pws>Broekman 1960</ref>

Enige tijd later lichtte Van der Willigen de verschillende nieuwe namen voor filatelistische verzamelobjecten in een artikel in het ''“Maandblad”'' nader toe. Hij gaf een uitgebreide opsomming van allerlei verschillende, voor de filatelist belangrijke objecten. Hij noemt vanzelfsprekend als eerste (en oudste) verzamelobject de ''[[postzegel]]''. Vervolgens noemt hij de ''postetiketten'', zoals het aantekenstrookje, expresse- en luchtpoststrookjes. Dan is de beurt aan de ''[[Eofilatelie|eofilatelistische]] stukken'': brieven e.d. uit de tijd toen er nog geen postzegels waren. Als vierde groep verzamelobjecten noemt hij de ''postzegelstukken'': alle stukken, waarop uitsluitend opgeplakte zegels voorkomen. En dan noemt hij als vijfde groep de ''postwaardestukken'': “De toepassing der postzegels heeft al spoedig geleid tot het officieel bedrukken van enveloppen, briefkaarten en dergelijke met eenzelfde, of grotendeels met postzegels vergelijkbaar, zegelbeeld, waardoor zij bij de PTT, tezamen met de postzegels, worden gerangschikt onder de benaming 'postwaarden'. Daarbij aansluitend, en ter onderscheiding van 4, lijkt ons de benaming POSTWAARDESTUKKEN logischer dan het thans gebruikte woord 'poststukken', dat eigenlijk op elk postaal vervoerd stuk van toepassing is.”<ref name=willigen>Van der Willigen 1961, p. 39</ref>
Vervolgens onderscheidt Van der Willigen nog een groot aantal andere 'filatelistische verzamelobjecten'. In totaal komt hij tot ca. 32 groepen.<ref name=aantal>Om precies te zijn onderscheidt Van der Willigen 1959: 23 postale en 9 niet-postale groepen en Van der Willigen 1961: 22 postale en 4 niet-postale</ref> Veel van de door hem voorgestelde namen worden tot op de dag van vandaag gebruikt.

[[Bestand:Verh001.jpg|thumb|250px|Verhuiskaart; in 1933 eerst verzonden binnen Rotterdam en daarna doorgezonden naar België en daar met port belast]]

== Catalogus ==
Nederlandse postwaardestukken zijn [[Postzegelcatalogus|gecatalogiseerd]] door [[Albert Willem ten Geuzendam]] (1926 – 1997). Ten Geuzendam was postzegelhandelaar in [[Den Haag]]. Hij was ook verzamelaar van poststukken en postwaardestukken.<ref name=geus>[https://web.archive.org/web/20081121021619/http://www.filahome-postzegels.com/postzegel-encyclopedie/albert-willem-ten-geuzendam.htm Ruud van Capelleveen - “Albert Willem ten Geuzendam”] in de online postzegelencyclopedie van Filahome; geraadpleegd 2010-05-24</ref> De eerste editie van zijn ''Catalogus van Postwaardestukken van Nederland en Overzeese Rijksdelen'' verscheen in 1961. In 1997 verscheen de zevende editie. In 2008 verscheen van de catalogus, die nog altijd “de Geuzendam-catalogus” wordt genoemd, de achtste editie.<ref name=geus8>[http://www.po-en-po.nl/publicaties/geuzendam Over de 8e editie van de “Geuzendam”] op de website van “Po & Po” (de Nederlandse Vereniging van Poststukken- en Poststempelverzamelaars); geraadpleegd 2010-05-24</ref>.

[[File:Grab Albert Wilhelm ten Geuzendam.jpg|thumb|Het graf van filatelist Albert Willem ten Geuzendam op begraafplaats Oud Eik en Duinen te Den Haag.]]

== Voetnoten ==
{{References}}

==Literatuur==
* {{nl}} {{Aut|Bernsen, Mr. H.J.}} (1967) – ''Prisma postzegelgids'', Prisma-pocket 1285. Uitg. Het Spectrum, Utrecht/Antwerpen
* {{nl}} {{Aut|Broekman, J.H.}} (1960) - 'Postwaardestukken'. In: ''[[Nederlandsch Maandblad voor Philatelie]]'', 37e jrg. nr. 2 (febr.), p. 42
* {{nl}} {{Aut|[[Albert Willem ten Geuzendam|ten Geuzendam, A.W.]]}} (red. B. Hellebrekers) (2008) - ''Geuzendam's catalogus van de postwaardestukken van Nederland en Overzeese Rijksdelen'', 8e editie. Uitg. [[Po&Po]], Arnhem
* {{nl}} {{Aut|Van der Willigen, A.}} (1959) – 'Vakantie-overpeinzingen'. In: ''De Postzak'' (orgaan van de Ned. Ver. van Poststukken- en Poststempelverzamelaars), sept. 1959, nr. 52, p. 6 / 8
* {{nl}} {{Aut|Van der Willigen, A.}} (1961) - 'Een nieuwe NOMENCLATUUR voor verschillende filatelistische verzamelobjecten'. In: ''Nederlands Maandblad voor Philatelie'', 38e jrg. 1961, nr. 2 (febr), p. 38/39; nr. 3 (maart), p. 82 / 85, nr. 4 (april), p. 114 / 116

{{Navigatie poststuk}}

{{Commonscat|Postal stationery}}

[[Categorie:Filatelie]]
[[Categorie:Postwaardestuk| ]]
[[Categorie:Posterijen]]


text:
# NGC 6908
NGC 6908 is een spiraalvormig sterrenstelsel in het sterrenbeeld Steenbok. Het hemelobject werd op 24 september 1864 ontdekt door de Duitse astronoom Albert Marth.

title: NGC 6908

wikitext:
{{Infobox DeepSpaceObject
| naam = NGC 6908
| afbeelding = NGC 6907 2MASS.jpg
| onderschrift =
| sterrenbeeld = [[Steenbok (sterrenbeeld)|Steenbok]]
| type = [[Spiraalvormig sterrenstelsel]] (S)
| messiernaam =
| ngcnaam = NGC 6908
| RK = 20u25m09,0s
| DEC = -24° 48' 10"
| magnitude = 14,6 [[Magnitude|mag]]
| afstand =
| afmeting = 0,3' × 0,1'
| diameter =
| massa =
| aantalsterren =
| leeftijd =
| condensatieklasse =
| dichtheidsklasse =
| overig =
| roodverschuiving = 0,01069
| radiëlesnelheid = 3188
}}
'''[[New General Catalogue|NGC]] 6908''' is een [[spiraalvormig sterrenstelsel]] in het [[sterrenbeeld]] [[Steenbok (sterrenbeeld)|Steenbok]]. Het hemelobject werd op [[24 september]] [[1864]] ontdekt door de Duitse astronoom [[Albert Marth]].

== Zie ook ==
* [[Lijst van NGC-objecten]]

== Externe links ==
* {{en}} [http://nedwww.ipac.caltech.edu/cgi-bin/nph-objsearch?objname=NGC+6908 NASA/IPAC Extragalactic Database]
* {{en}} [http://simbad.u-strasbg.fr/simbad/sim-basic?Ident=NGC+6908 SIMBAD Astronomical Database]
* {{en}} [http://spider.seds.org/ngc/revngcic.cgi?NGC6908 SEDS]

{{Navigatie NGC-objecten 6801-7000}}

{{DEFAULTSORT:NGC 6908}}
[[Categorie:NGC-object in Steenbok]]
[[Categorie:Sterrenstelsel in Steenbok]]

title: Sterrenbeeld Steenbok

Type: Spiraalvormig sterrenstelsel (S)

Portaal: Astronomie


text:
# Formicoxenus quebecensis
Formicoxenus quebecensis is een mierensoort uit de onderfamilie van de Myrmicinae. De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1985 door Francoeur.

title: Formicoxenus quebecensis

wikitext:
{{Taxobox insect
| titelweergave = cursief
| naam = ''Formicoxenus quebecensis''
| afbeelding = Formicoxenus quebecensis casent0104822 profile 1.jpg
| orde = [[Vliesvleugeligen|Hymenoptera]] (Vliesvleugeligen)
| familie = [[Mieren|Formicidae]] (Mieren)
| onderfamilie = [[Myrmicinae]]
| tribus = [[Formicoxenini]]
| geslacht = ''[[Formicoxenus]]''
| w-naam = ''Formicoxenus quebecensis''
| auteur = Francoeur
| datum = 1985
| haakjes  =
| commons = Category:Formicoxenus quebecensis
| species = Formicoxenus quebecensis
|status=VU|statusbron=1996|rl-id=8659}}

'''''Formicoxenus quebecensis''''' is een [[Mieren|mierensoort]] uit de onderfamilie van de [[Myrmicinae]].<ref>[https://web.archive.org/web/20150418142430/http://www.antwiki.org/wiki/Formicoxenus_quebecensis Vermelding van de soort op Antwiki (Geraadpleegd april 2013)]</ref><ref>[http://www.antweb.org/description.do?genus=Formicoxenus&name=quebecensis&rank=species Vermelding van de soort op Antweb (Geraadpleegd april 2013)]</ref> De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1985 door Francoeur.

{{Appendix}}
{{beginnetje|biologie|2013|04|13}}

[[Categorie:Formicoxenus]]

title: Formicoxenus quebecensis · IUCN-status: Kwetsbaar (1996)

Orde: Hymenoptera (Vliesvleugeligen)

Familie: Formicidae (Mieren)

Onderfamilie: Myrmicinae

Geslachtengroep: Formicoxenini

Geslacht: Formicoxenus

title: Soort


text:
# Tamba submicacea
Tamba submicacea is een vlinder uit de familie van de spinneruilen (Erebidae). De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1869 door Walker.

title: Tamba submicacea

wikitext:
{{Taxobox vlinder
| titelweergave = cursief
| naam = ''Tamba submicacea''
| afbeelding =
| familie = [[Spinneruilen|Erebidae]] (Spinneruilen)
| onderfamilie = [[Calpinae]]
| tribus =
| geslacht = ''[[Tamba (geslacht)|Tamba]]''
| w-naam = ''Tamba submicacea''
| auteur = Walker
| datum = 1869
| haakjes =
| commons =
| species =
}}
'''''Tamba submicacea''''' is een [[vlinders|vlinder]] uit de familie van de [[Spinneruilen|spinneruilen (Erebidae)]].<ref>{{Brontabel|9999-Lepindex}}</ref> De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1869 door Walker.

{{Appendix}}
{{beginnetje|biologie|2013|04|12}}

[[Categorie:Tamba (geslacht)|submicacea]]

title: Tamba submicacea

Familie: Erebidae (Spinneruilen)

Onderfamilie: Calpinae

Geslacht: Tamba

title: Soort


text:
# Mystus castaneus
Mystus castaneus is een straalvinnige vissensoort uit de familie van de stekelmeervallen (Bagridae). De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 2002 door Ng.

title: Mystus castaneus

wikitext:
{{Taxobox straalvinnige
| titelweergave = cursief
| naam = ''Mystus castaneus''
| afbeelding =
| orde = [[Siluriformes]]
| familie = [[Bagridae]] (Stekelmeervallen)
| geslacht = ''[[Mystus]]''
| w-naam = ''Mystus castaneus''
| auteur = Ng
| datum = 2002
| haakjes =
| commons =
| species =
|status=LC|statusbron=2019|rl-id=180709}}
'''''Mystus castaneus''''' is een [[Straalvinnigen|straalvinnige]] [[vissen (dieren)|vissensoort]] uit de familie van de [[Bagridae|stekelmeervallen (Bagridae)]].<ref>{{Link FishBase species|genus=Mystus|species=castaneus|month=02|year=2013}}</ref> De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 2002 door Ng.

{{Appendix}}
{{beginnetje|biologie|2013|02|27}}

[[Categorie:Bagridae]]

title: Mystus castaneus · IUCN-status: Niet bedreigd (2019)

Stam: Chordata (Chordadieren)

Superklasse: Osteichthyes (Beenvisachtigen)

Klasse: Actinopterygii (Straalvinnigen)

Orde: Siluriformes

Familie: Bagridae (Stekelmeervallen)

Geslacht: Mystus

title: Soort

Portaal: Biologie · Vissen


text:
# Richter-Rauzervariant
De Richter-Rauzervariant is in de opening van een schaakpartij een variant in de Siciliaanse opening. De variant heeft de ECO-code B60, en de openingszetten zijn
1. e4 c5 (het Siciliaans)
2. Pf3 d6
3. d4 cxd4
4. Pxd4 Pf6
5. Pc3 Pc6
6. Lg5
De variant is vernoemd naar de Russische grootmeester Vsevolod Rauzer (1908-1941) en de Duitse grootmeester Kurt Richter (1900–1969).

title: Richter-Rauzervariant

wikitext:
{{Diagram schaken
| positie= right
| kopregel=
| a8=rd|b8=  |c8=bd|d8=qd|e8=kd|f8=bd|g8=  |h8=rd
| a7=pd|b7=pd|c7=  |d7=  |e7=pd|f7=pd|g7=pd|h7=pd
| a6=  |b6=  |c6=nd|d6=pd|e6=  |f6=nd|g6=  |h6=
| a5=  |b5=  |c5=  |d5=  |e5=  |f5=  |g5=bl|h5=
| a4=  |b4=  |c4=  |d4=nl|e4=pl|f4=  |g4=  |h4=
| a3=  |b3=  |c3=nl|d3=  |e3=  |f3=  |g3=  |h3=
| a2=pl|b2=pl|c2=pl|d2=  |e2=  |f2=pl|g2=pl|h2=pl
| a1=rl|b1=  |c1=  |d1=ql|e1=kl|f1=bl|g1=  |h1=rl
| voetregel= De Richter-Rauzervariant na 6. Lg5
}}

De '''Richter-Rauzervariant''' is in de [[opening (schaken)|opening]] van een [[Schaken (bordspel)|schaakpartij]] een [[variant (schaken)|variant]] in de [[Siciliaans (schaakopening)|Siciliaanse opening]]. De variant heeft de [[ECO-code]] B60, en de openingszetten zijn

:1. e4 c5 (het Siciliaans)
:2. Pf3 d6
:3. d4 cxd4
:4. Pxd4 Pf6
:5. Pc3 Pc6
:6. Lg5

De variant is vernoemd naar de Russische grootmeester [[Vsevolod Rauzer]] (1908-1941) en de Duitse grootmeester [[Kurt Richter]] (1900–1969).

== Externe links ==
* {{en}}[http://www.365chess.com/eco/B60 Voorbeelden van Richter-Rauzervariantpartijen] op 365chess.com
* {{en}}[http://www.chessgames.com/perl/chessopening?eco=B60 Voorbeelden van Richter-Rauzervariantpartijen] op Chessgames.com

[[Categorie:Variant in een halfopen spel]]

rd · bd · qd · kd · bd · rd

pd · pd · pd · pd · pd · pd

nd · pd · nd

bl

nl · pl

nl

pl · pl · pl · pl · pl · pl

rl · ql · kl · bl · rl


text:
# Revolutionaire Volkspartij (Suriname)
De Revolutionaire Volkspartij (RVP) was een communistische politieke partij in Suriname tijdens het militaire regime in Suriname onder leiding van Desi Bouterse (1980-1987). De partij ontstond in mei 1980 als afsplitsing van de Volkspartij. Na de Amerikaanse invasie van Grenada in 1983 raakte de partij in politiek opzicht uitgespeeld.

## Geschiedenis

### Afsplitsing van de Volkspartij
De RVP werd op 7 mei 1980 opgericht, tweeënhalve maand na de militaire staatsgreep van Bouterse. De partij was een afsplitsing van de Volkspartij (VP) waarbinnen een interne strijd was gevoerd over de houding ten opzichte van de nieuwe machthebbers. De VP was van mening dat er eerst een politieke ideologie geformuleerd moest worden en er een volksraadpleging moest plaatsvinden, voordat een burgerregering kon functioneren. In een vroeg stadium na de staatsgreep had VP-leider Lie Pauw Sam daarom het premierschap van de nieuwe regering onder militair regime geweigerd. Een belangrijk deel van de partij was het niet eens met de weigering om samen te werken met Bouterse. Ongeveer drie kwart van de VP-leden stapte over naar de RVP. De oprichting vond plaats onder leiding van met name Arthur ten Berge, Frank Playfair, Ernie Brunings en Edward en Frank Naarendorp.

### Samenwerking met Bouterse
Tegenover het pragmatische PALU, eveneens een radicaal-linkse partij die samenwerkte met de coupplegers, hield de RVP er een dogmatischer marxistisch-leninistische koers op na. De RVP onderhield contact met Cubanen die adviseerden over het opbouwen van revolutionaire organisaties. Daarnaast nam de RVP invloeden mee van de sandinisten uit Nicaragua en Maurice Bishop uit Grenada. De uitspraken van Bishop tijdens zijn door protesten overschaduwde bezoek aan Suriname worden gezien als de inspiratie van Bouterse tot het (laten) plegen van de Decembermoorden in 1982.
Eind mei 1980 ondernam de Nationale Militaire Raad (NMR) een vergeefse poging om de RVP, PALU en de PNR te fuseren. Geïnspireerd op de RVP zette de NMR volkscomités op tot in verre uithoeken van het land. In het eerste jaar wist vooral PALU onder de politieke partijen de machtsposities in te nemen. Wel werd Ten Berge aan het hoofd van de Universiteit van Suriname geplaatst. Op 7 januari 1981 volgde RVP'er Harvey Naarendorp de ontslagen minister Haakmat op, als superminister voor Leger en Politie, Justitie en Buitenlandse Zaken.
De top van de RVP, met name Ten Berge, zorgde later voor een rel door een demonstratie met jongeren op te zetten die Bouterse uitjoelden en hem het spreken voor een deel beletten. Bouterse reageerde hier korte tijd later op door de eerder opgepakte linkse militairen Sital, Mijnals en Joeman vrij te laten en te verkondigen dat Suriname zich moest ontwikkelen naar een socialistische maatschappij. Hierdoor nam de invloed van de RVP ten opzichte van PALU toe.

### Revolutionair Front
Premier Chin a Sen wilde vasthouden aan een parlementaire democratie en kwam medio 1981 met een plan voor een presidentieel systeem zoals in Frankrijk. Hij wilde een tweekamerstelsel waarbij een kamer bezet zou worden door maatschappelijke groepen waaronder het leger. Dit stond haaks op de ideeënwereld van de RVP en de groep-Sital die een Revolutionair Front voorstonden die het revolutionaire proces in Suriname gestalte moest gaan geven. Het front kwam er uiteindelijk. De installatie vond plaats op 11 december 1981, met onder meer een zetel in het presidium voor de RVP'er Michael Naarendorp. De RVP zag het als het dak boven een gebouw, met eronder de volkscomités.
In een manifest uit 1981 maakten de RVP en de groep-Sital duidelijk dat de herstructurering van Suriname desnoods met geweld tegen het volk zou moeten worden doorgevoerd. Hier werd in het land schouderophalend op gereageerd, omdat de comités in de praktijk geen echte machtsbasis vormden. De macht bij de plaatselijke comités lag zelfs vooral bij leiders van de creoolse NPS en de Hindoestaanse VHP. Daarnaast was het front zelf intern verdeeld. Na de executie van de tegencoup-pleger Hawker en onrust in het land, viel het front op 28 mei 1982 uiteen toen de vakbonden eruit stapten.

### Volksmilities
Op initiatief van de RVP en los van het leger zette Sital eind 1981 naar Cubaans model volksmilities op. De bedoeling hiervan was om burgers te bewapenen zodat ze de revolutie konden verdedigen. De eerste trainingen werden nog niet aan het volk, maar aan de elite gegeven, onder wie mensen uit de top van PALU als  Krolis, Alibux en Caldeira.
Verder liet de RVP zijn invloed gelden in het voortgezet onderwijs en op de universiteit. De Vereniging van Ontwikkelings-Intellectuelen (VOIS) bestond voor een groot deel uit RVP'ers.

### Na de Decembermoorden
Na de Decembermoorden van 1982 ontvluchtten prominente, andersdenkende Surinamers het land. De RVP bleef ook na de moorden betrokken bij de regering. Ze veroordeelden de militairen niet en bleven ze steunen omdat ze gezien werden als de enige weg om de socialistische staat te vestigen. Omgekeerd betekende de aanwezigheid van de RVP een van de belangrijkste peilers onder het regime van Bouterse.
Op 28 februari 1983 werd het interim-kabinet van PALU-leider Errol Alibux geïnstalleerd. RVP'er Harvey Naarendorp was als enige RVP'er een ministerspost aangeboden. Hij had echter bezwaar tegen het grote aandeel van PALU-ministers en weigerde het ministerschap.
Begin juni 1983, na het ontslag van minister Sital door een geschil over de koers van de revolutie, viel de machtsbasis onder de RVP weg, omdat die net als Sital de Cuba-lijn bepleitte. In de week erop dook de gehele top van de RVP onder.

### Ontwikkelingen op Grenada
Nadat Maurice Bishop op 19 oktober 1983 werd vermoord en op Grenada een revolutionaire regering werd gevestigd, grepen de Amerikanen daar in met een invasie op 25 oktober. Bouterse ondernam de volgende dag meteen actie in eigen land, door de Cubaanse ambassadeur het land uit te zetten. Hij voegde hieraan toe dat de "rampzalige ontwikkeling op Grenada" in zijn land moest worden voorkomen. De anti-Cuba-lijn zette hij in de erop volgende weken voort. In twee weken tijd liet hij 17 leden van de RVP oppakken. Daarnaast werden tientallen Cubanen het land uit gezet.
Anderhalf jaar later bleek de wederzijdse steun tussen Bouterse en de RVP echter nog steeds niet verdwenen. Verschillende leden van de RVP belandden op hoge posten. Zo werd Sital onderdirecteur op het ministerie van Transport, Handel en Industrie; RVP'er Henk Goedschalk werd in 1984 benoemd tot governor van de Centrale Bank van Suriname.

title: Revolutionaire Volkspartij (Suriname)

wikitext:
{{Infobox politieke partij
| naam             = Revolutionaire Volkspartij
| afbeelding       =
| onderschrift     =
| partijleider     =
| partijvoorzitter =
| oprichting       = 7 mei 1980
| actief in        = [[Suriname]]
| hoofdkantoor     =
| richting         = [[communisme]]
| ideologie        = [[marxisme]]/[[leninisme]]
| doelstelling     = vestigen van een [[socialisme|socialistische]] staat
| motto            =
| kleuren          =
| jongeren         =
| wetenschappelijkbureau =
| coalitie         =
| website          =
}}
De '''Revolutionaire Volkspartij''' (RVP) was een communistische politieke partij in Suriname tijdens het [[militair regime in Suriname|militaire regime in Suriname]] onder leiding van [[Desi Bouterse]] (1980-1987). De partij ontstond in mei 1980 als afsplitsing van de [[Volkspartij (Suriname)|Volkspartij]]. Na de Amerikaanse [[invasie van Grenada]] in 1983 raakte de partij in politiek opzicht uitgespeeld.

== Geschiedenis ==
=== Afsplitsing van de Volkspartij ===
De RVP werd op 7 mei 1980 opgericht, tweeënhalve maand na de [[Sergeantencoup|militaire staatsgreep van Bouterse]]. De partij was een afsplitsing van de [[Volkspartij (Suriname)|Volkspartij]] (VP) waarbinnen een interne strijd was gevoerd over de houding ten opzichte van de nieuwe machthebbers.<ref>Trouw, [https://resolver.kb.nl/resolve?urn=ABCDDD:010825972:mpeg21:a0176 Executie Ormskerk was een verzinsel], 8 mei 1980</ref> De VP was van mening dat er eerst een politieke ideologie geformuleerd moest worden en er een volksraadpleging moest plaatsvinden, voordat een burgerregering kon functioneren.<ref name="DNPP">Henk Molleman, Kenneth Gonçalves en Leonard Ornstein, [https://web.archive.org/web/20190601110217/http://dnpprepo.ub.rug.nl/10059/2/SenD_1983_02.pdf Dossier Suriname: Van democratie tot heilstaat], DNPP, 2 februari 1983</ref> In een vroeg stadium na de staatsgreep had VP-leider [[Rubin Lie Pauw Sam|Lie Pauw Sam]] daarom het premierschap van de nieuwe regering onder militair regime geweigerd. Een belangrijk deel van de partij was het niet eens met de weigering om samen te werken met Bouterse. Ongeveer drie kwart van de VP-leden stapte over naar de RVP.<ref>NRC, [http://retro.nrc.nl/W2/Nieuws/2000/11/25/Vp/z.html  Suriname een kwart eeuw onafhankelijk, Idealist gaat in goud], 25 november 2000</ref> De oprichting vond plaats onder leiding van met name [[Arthur ten Berge]], [[Frank Playfair]], [[Ernie Brunings]] en [[Edward Naarendorp|Edward]] en [[Frank Naarendorp]].<ref name="DNPP" />

=== Samenwerking met Bouterse ===
Tegenover het pragmatische [[Progressieve Arbeiders en Landbouwers Unie|PALU]], eveneens een radicaal-linkse partij die samenwerkte met de coupplegers, hield de RVP er een dogmatischer marxistisch-leninistische koers op na.<ref name="Lotens">Walter Lotens, [https://web.archive.org/web/20210119211237/https://www.uitpers.be/de-linkse-beweging-in-de-militaire-periode-van-suriname/ De linkse beweging in de militaire periode van Suriname], Uitpers, november 2007</ref> De RVP onderhield contact met Cubanen die adviseerden over het opbouwen van revolutionaire organisaties.<ref>Hans Buddingh, [https://books.google.nl/books?id=RFQeCgAAQBAJ&pg=PT389&lpg=PT389&dq=RVP+suriname+volkscomit%C3%A9&source=bl&ots=K2uRNNNZTd&sig=ACfU3U3yp2vnaSh1Xp_VxKe4TKc0OOs_nQ&hl=nl&sa=X&ved=2ahUKEwjX-5am7cfiAhWLYVAKHeJ0ALcQ6AEwBXoECBIQAQ#v=onepage&q=RVP%20suriname%20volkscomit%C3%A9&f=false De geschiedenis van Suriname], 2012</ref> Daarnaast nam de RVP invloeden mee van de [[Sandinistisch Nationaal Bevrijdingsfront|sandinisten]] uit [[Nicaragua]] en [[Maurice Bishop]] uit [[Grenada]].<ref>Amigoe, [https://resolver.kb.nl/resolve?urn=ddd:010640544:mpeg21:a0153 Regime Bouterse: Straf van onverschilligheid], 25 februari 1983</ref> De uitspraken van Bishop tijdens zijn [[Protesten tegen het militaire regime in Suriname|door protesten overschaduwde bezoek]] aan Suriname worden gezien als de inspiratie van Bouterse tot het (laten) plegen van de [[Decembermoorden]] in 1982.<ref group="noot">[[Maurice Bishop]] van [[Grenada]] wordt gezien als de inspirator van Bouterse tot het (laten) plegen van de [[Decembermoorden]]. Tijdens een bezoek in oktober 1982 zei Bishop tegen Bouterse: "Je zal de krachten die niet voor je zijn moeten elimineren, anders zullen ze jou elimineren." Bishop en Bouterse voelden zich geschoffeerd door een protest van de grootste vakbond onder leiding van [[Cyrill Daal]]. Bouterse zei hierna: "Meneer Daal heeft mij de rekening gepresenteerd die ik hem contant ga betalen!" Daal was een van de 15 doden.</ref><ref>NPO Focus, [https://npofocus.nl/artikel/7548/wat-zijn-de-decembermoorden Wat zijn de Decembermoorden?]</ref>

Eind mei 1980 ondernam de [[Nationale Militaire Raad]] (NMR) een vergeefse poging om de RVP, PALU en de [[Partij Nationalistische Republiek|PNR]] te fuseren.<ref>Rudie Kagie, [https://resolver.kb.nl/resolve?urn=KBNRC01:000026723:mpeg21:a0066 Surinmaas minister door Militaire Raad uit ambt gestoten], NRC Handelsblad, 29 mei 1980</ref> Geïnspireerd op de RVP zette de NMR volkscomités op tot in verre uithoeken van het land. In het eerste jaar wist vooral PALU onder de politieke partijen de machtsposities in te nemen. Wel werd Ten Berge aan het hoofd van de [[Universiteit van Suriname]] geplaatst. Op 7 januari 1981 volgde RVP'er [[Harvey Naarendorp]] de ontslagen minister [[André Haakmat|Haakmat]] op, als superminister voor Leger en Politie, Justitie en Buitenlandse Zaken.<ref name="DNPP" /><ref>Trouw, [https://resolver.kb.nl/resolve?urn=ABCDDD:010825983:mpeg21:a0251 'Spoedige' berechting gevangenen Suriname], 22 mei 1980</ref><ref>Andere Tijden, [https://anderetijden.nl/aflevering/279/Bouterse-aan-de-macht Bouterse aan de macht], 19 maart 2009</ref>

De top van de RVP, met name Ten Berge, zorgde later voor een rel door een demonstratie met jongeren op te zetten die Bouterse uitjoelden en hem het spreken voor een deel beletten. Bouterse reageerde hier korte tijd later op door de eerder opgepakte linkse militairen [[Badrissein Sital|Sital]], [[Chas Mijnals|Mijnals]] en [[Stanley Joeman|Joeman]] vrij te laten en te verkondigen dat Suriname zich moest ontwikkelen naar een socialistische maatschappij. Hierdoor nam de invloed van de RVP ten opzichte van PALU toe.<ref name="DNPP" />

=== Revolutionair Front ===
Premier [[Henk Chin A Sen|Chin a Sen]] wilde vasthouden aan een parlementaire democratie en kwam medio 1981 met een plan voor een presidentieel systeem zoals in Frankrijk. Hij wilde een [[tweekamerstelsel]] waarbij een kamer bezet zou worden door maatschappelijke groepen waaronder het leger.<ref name="DNPP" /> Dit stond haaks op de ideeënwereld van de RVP en de groep-Sital die een [[Revolutionair Front]] voorstonden die het revolutionaire proces in Suriname gestalte moest gaan geven. Het front kwam er uiteindelijk. De installatie vond plaats op 11 december 1981, met onder meer een zetel in het presidium voor de RVP'er [[Michael Naarendorp]]. De RVP zag het als het dak boven een gebouw, met eronder de volkscomités.<ref name="DNPP" />

In een manifest uit 1981 maakten de RVP en de groep-Sital duidelijk dat de herstructurering van Suriname desnoods met geweld tegen het volk zou moeten worden doorgevoerd.<ref name="DNPP" /> Hier werd in het land schouderophalend op gereageerd, omdat de comités in de praktijk geen echte machtsbasis vormden. De macht bij de plaatselijke comités lag zelfs vooral bij leiders van de creoolse [[Nationale Partij van Suriname|NPS]] en de Hindoestaanse [[Vooruitstrevende Hervormings Partij|VHP]]. Daarnaast was het front zelf intern verdeeld. Na de executie van de tegencoup-pleger [[Wilfred Hawker|Hawker]] en onrust in het land, viel het front op 28 mei 1982 uiteen toen de vakbonden eruit stapten.<ref name="DNPP" />

=== Volksmilities ===
Op initiatief van de RVP en los van het leger zette Sital eind 1981 naar Cubaans model volksmilities op. De bedoeling hiervan was om burgers te bewapenen zodat ze de revolutie konden verdedigen. De eerste trainingen werden nog niet aan het volk, maar aan de elite gegeven, onder wie mensen uit de top van PALU als  [[Iwan Krolis|Krolis]], [[Errol Alibux|Alibux]] en [[Winston Caldeira|Caldeira]].<ref name="DNPP" />

Verder liet de RVP zijn invloed gelden in het voortgezet onderwijs en op de universiteit. De Vereniging van Ontwikkelings-Intellectuelen (VOIS) bestond voor een groot deel uit RVP'ers.<ref name="NVhN83">Nieuwsblad van het Noorden, [https://resolver.kb.nl/resolve?urn=ddd:011010645:mpeg21:a0207 Drie jaar revolutie - haalt Bouterse 1984?], 25 februari 1983</ref>

=== Na de Decembermoorden ===
Na de [[Decembermoorden]] van 1982 ontvluchtten prominente, andersdenkende Surinamers het land.<ref name="NVhN83" /> De RVP bleef ook na de moorden betrokken bij de regering. Ze veroordeelden de militairen niet en bleven ze steunen omdat ze gezien werden als de enige weg om de socialistische staat te vestigen.<ref name="Lotens" /> Omgekeerd betekende de aanwezigheid van de RVP een van de belangrijkste peilers onder het regime van Bouterse.<ref>NRC Handelsblad, [https://resolver.kb.nl/resolve?urn=KBNRC01:000027548:mpeg21:a0029 'Bouterse vast in het zadel'], 13 januari 1983</ref>

Op 28 februari 1983 werd het interim-kabinet van PALU-leider [[Errol Alibux]] geïnstalleerd. RVP'er [[Harvey Naarendorp]] was als enige RVP'er een ministerspost aangeboden. Hij had echter bezwaar tegen het grote aandeel van PALU-ministers en weigerde het ministerschap.<ref>Trouw, [https://resolver.kb.nl/resolve?urn=ABCDDD:010818987:mpeg21:a0142 Naarendorp wil niet in kabinet Suriname], 1 maart 1983</ref>

Begin juni 1983, na het ontslag van minister Sital door een geschil over de koers van de revolutie,<ref>Trouw, [https://resolver.kb.nl/resolve?urn=ABCDDD:010820806:mpeg21:a0006 Ontslag minister Sital aanvaard], 9 juni 1983</ref> viel de machtsbasis onder de RVP weg, omdat die net als Sital de Cuba-lijn bepleitte. In de week erop dook de gehele top van de RVP onder.<ref>Amigoe, [https://resolver.kb.nl/resolve?urn=ddd:010640907:mpeg21:a0002 Bouterse keert Cuba -voorlopig- de rug toe], 14 juni 1983</ref>

=== Ontwikkelingen op Grenada ===
Nadat [[Maurice Bishop]] op 19 oktober 1983 werd vermoord en op [[Grenada]] een revolutionaire regering werd gevestigd, grepen de [[invasie van Grenada|Amerikanen daar in met een invasie]] op 25 oktober. Bouterse ondernam de volgende dag meteen actie in eigen land, door de Cubaanse ambassadeur het land uit te zetten. Hij voegde hieraan toe dat de "rampzalige ontwikkeling op Grenada" in zijn land moest worden voorkomen. De anti-Cuba-lijn zette hij in de erop volgende weken voort. In twee weken tijd liet hij 17 leden van de RVP oppakken. Daarnaast werden tientallen Cubanen het land uit gezet.<ref>NRC Handelsblad, [https://resolver.kb.nl/resolve?urn=KBNRC01:000027887:mpeg21:a0013 Bouterse stuurt ambassadeur Cuba weg uit Suriname], 26 oktober 1983</ref><ref>Leeuwarder Courant, [https://resolver.kb.nl/resolve?urn=ddd:010622465:mpeg21:a0228 Problemen voor Bouterse en Suriname groter dan ooit], 7 november 1983</ref><ref>NRC Handelsblad, [https://resolver.kb.nl/resolve?urn=KBNRC01:000027728:mpeg21:a0042 Paramaribo zwijgt over Cubanen], 6 december 1983</ref>

Anderhalf jaar later bleek de wederzijdse steun tussen Bouterse en de RVP echter nog steeds niet verdwenen. Verschillende leden van de RVP belandden op hoge posten. Zo werd Sital onderdirecteur op het ministerie van Transport, Handel en Industrie; RVP'er [[Henk Goedschalk]] werd in 1984 benoemd tot governor van de [[Centrale Bank van Suriname]].<ref>NRC Handelsblad, [https://resolver.kb.nl/resolve?urn=KBNRC01:000028278:mpeg21:a0174 Roversnest Suriname], 11 mei 1985</ref>

{{Appendix|1=|2=
== Bronnen ==
;Noten
{{references|group=noot}}
;Verwijzingen
{{References}}
}}
[[Categorie:Surinaamse politieke partij]]

title: Geschiedenis

title: Algemene gegevens

Actief in: Suriname

Richting: communisme

Ideologie: marxisme/leninisme

Doelstelling: vestigen van een socialistische staat

Portaal: Politiek


text:
# Stina Nordenstam
Stina Nordenstam (Stockholm, 4 maart 1969) is een singer-songwriter afkomstig uit Zweden. Ze werd vooral bekend met het nummer Little Star dat in 1994 werd gebruikt in de soundtrack van de film Romeo + Juliet. De zangeres leidt een teruggetrokken leven en heeft bijna nooit live opgetreden.
Nordenstam heeft een aantal studioalbums gemaakt. In haar geluidsinstallatie Isens Fasor maakt ze gebruik van journaalfragmenten van poolonderzoeker Karl Weyprecht.
Een nieuw album wordt nog steeds verwacht.
Ze werd in 2014 opgenomen in de Swedish Music Hall of Fame.

## Discografie

### Albums
- Memories Of A Colour (1991)
- And She Closed Her Eyes (1994)
- Dynamite (1996)
- People Are Strange (1998)
- This Is Stina Nordenstam (2001)
- The World Is Saved (2004)

### Solo singles en ep's
- Memories of a Color (1992)
- Another Story Girl (1993)
- Little Star eerste release (1994)
- Little Star remixes (1994)
- Something Nice (1994)
- The Photographer's Wife E.P. (1996)
- Dynamite (1997)
- Little Star heruitgave na gebruik in de film Romeo + Juliet (1997)
- People Are Strange (1998)
- Lori Glori (2001) (promotionele single)
- Sharon & Hope (2002) (promotionele single)
- Get On With Your Life (2004)
- Parliament Square (2005)

## Vangelis
- ze song op Voices van Vangelis (1995)

- Bibsys: 7058022
- Bibliothèque nationale de France: cb14008088w (data)
- Gemeinsame Normdatei: 134813685
- International Standard Name Identifier: 0000 0000 7839 7846
- Library of Congress Control Number: no96038665
- MusicBrainz: 6ac47f31-3b2e-4f95-bef0-ce869af4ee98
- Nationale Bibliotheek van Tsjechië: xx0073281
- Nationale Bibliotheek van Israël: 987007330137905171
- Nationale Bibliotheek van Polen: a0000002609758
- Virtual International Authority File: 85777699
- WorldCat: E39PBJxmGrJkGfVpTTyjwPYF8C

title: Stina Nordenstam

wikitext:
{{Infobox artiest
| naam                 = Stina Nordenstam
| afbeelding           =
| onderschrift         =
| volledige naam       =
| alias                =
| bijnaam              =
| bijnamen             =
| geboren              = [[Stockholm]], [[4 maart]] [[1969]]
| overleden            =
| land                 = {{SE}}
| jaren-actief         =
| genre                =
| beroep               = singer-songwriter
| instrument           =
| zangstem             =
| invloed              =
| label                =
| acts                 =
| gerelateerd          =
| portaal              =
| website              =
| imdb                 =
| allmusic             =
| lastfm               =
}}
'''Stina Nordenstam''' ([[Stockholm]], [[4 maart]] [[1969]]) is een singer-songwriter afkomstig uit [[Zweden]]. Ze werd vooral bekend met het nummer ''Little Star'' dat in [[1994]] werd gebruikt in de soundtrack van de film [[Romeo + Juliet]]. De zangeres leidt een teruggetrokken leven en heeft bijna nooit live opgetreden.

Nordenstam heeft een aantal studioalbums gemaakt. In haar geluidsinstallatie ''Isens Fasor'' maakt ze gebruik van journaalfragmenten van poolonderzoeker [[Karl Weyprecht]].

Een nieuw album wordt nog steeds verwacht.

Ze werd in 2014 opgenomen in de [[Swedish Music Hall of Fame]].

==Discografie==
===Albums===
* ''[[Memories Of A Colour]]'' (1991)
* ''[[And She Closed Her Eyes]]'' (1994)
* ''[[Dynamite (album)|Dynamite]]'' (1996)
* ''[[People Are Strange (album)|People Are Strange]]'' (1998)
* ''[[This Is Stina Nordenstam]]'' (2001)
* ''[[The World Is Saved]]'' (2004)

===Solo singles en ep's===
* ''Memories of a Color'' (1992)
* ''Another Story Girl'' (1993)
* ''Little Star'' eerste release (1994)
* ''Little Star'' remixes (1994)
* ''Something Nice'' (1994)
* ''The Photographer's Wife'' [[Extended play|E.P.]] (1996)
* ''Dynamite'' (1997)
* ''Little Star'' heruitgave na gebruik in de film [[Romeo + Juliet]] (1997)
* ''[[People Are Strange]]'' (1998)
* ''Lori Glori'' (2001) (promotionele single)
* ''Sharon & Hope'' (2002) (promotionele single)
* ''Get On With Your Life'' (2004)
* ''Parliament Square'' (2005)

==Vangelis==
*ze song op [[Voices (Vangelis)|Voices]] van [[Vangelis]] (1995)

{{Bibliografische informatie}}

{{DEFAULTSORT:Nordenstam, Stina}}
[[Categorie:Zweeds zanger]]

title: Algemene informatie

Geboren: Stockholm, 4 maart 1969

Geboorteplaats: Stockholm

Land: Zweden

title: Werk

Beroep: singer-songwriter


text:
# Martín Menacho
José Martín Menacho (Santa Cruz de la Sierra, 7 augustus 1973) is een voormalig Boliviaans voetballer, die speelde als aanvaller. Hij beëindigde zijn actieve loopbaan in 2010 bij de Boliviaanse club The Strongest.

## Clubcarrière
Menacho begon zijn professionele loopbaan in 1993 bij Club Destroyers en kwam daarnaast uit voor de Boliviaanse topclub Club Jorge Wilstermann, Club Bolívar, The Strongest en Club Blooming. Met die laatste club won hij in 2009 de landstitel. Verder speelde hij clubvoetbal in Peru (Club Sport Áncash).

## Interlandcarrière
Menacho speelde in totaal zes interlands voor Bolivia in de periode 1999-2001 en scoorde geen enkele keer voor La Verde. Onder leiding van de Argentijnse bondscoach Héctor Veira maakte hij zijn debuut op woensdag 28 april 1999 in de vriendschappelijke wedstrijd tegen Chili (1-1) in Cochabamba. Hij moest in die wedstrijd na 64 minuten plaatsmaken voor Milton Coimbra. Menacho nam in 1999 met zijn vaderland deel aan de strijd om de FIFA Confederations Cup.

## Erelijst
Real Potosí
- Topscorer Liga de Boliviano

2004-A (15 goals)
 Club Blooming
- Liga de Boliviano

1998, 1999
 Club Bolívar
- Liga de Boliviano

2005, 2006 [A]

title: Martín Menacho

wikitext:
{{Infobox voetballer
| spelernaam                  = Martín Menacho
| afbeelding                  =
| naam                        = {{nowrap|José Martín Menacho Aguilera}}
| geboortedatum               = [[7 augustus]] [[1973]]
| geboortestad                = [[Santa Cruz de la Sierra (Bolivia)|Santa Cruz de la Sierra]]
| geboorteland                = [[Bolivia]]
| lengte                      = 183
| gewicht                     =
| jeugdjaren                  =
| jeugdteams                    =
| huidigeclub                   = ''Gestopt in 2010
| rugnummer                     =
| contracttot                 =
| positie                     = [[aanvaller (voetbal)|Aanvaller]]
| interlandjaren              = 1999–2001
| interlandteam               = {{BOLf}}
| interlandwedstrijden(goals) = 6{{0|00}}(0)
| clubupdate=
| landupdate=
}}
'''José Martín Menacho''' ([[Santa Cruz de la Sierra (Bolivia)|Santa Cruz de la Sierra]], [[7 augustus]] [[1973]]) is een voormalig [[Bolivia]]ans voetballer, die speelde als [[aanvaller (voetbal)|aanvaller]]. Hij beëindigde zijn actieve loopbaan in [[2010]] bij de Boliviaanse club [[The Strongest]].

==Clubcarrière==
Menacho begon zijn professionele loopbaan in [[1993]] bij [[Club Destroyers]] en kwam daarnaast uit voor de Boliviaanse topclub [[Club Jorge Wilstermann]], [[Club Bolívar]], [[The Strongest]] en [[Club Blooming]]. Met die laatste club won hij in 2009 de landstitel. Verder speelde hij clubvoetbal in Peru ([[Club Sport Áncash]]).

==Interlandcarrière==
Menacho speelde in totaal zes interlands voor [[Boliviaans voetbalelftal (mannen)|Bolivia]] in de periode 1999-2001 en scoorde geen enkele keer voor ''La Verde''. Onder leiding van de Argentijnse bondscoach [[Héctor Veira]] maakte hij zijn debuut op woensdag [[28 april]] [[Boliviaans voetbalelftal in 1999|1999]] in de vriendschappelijke wedstrijd tegen [[Chileens voetbalelftal (mannen)|Chili]] (1-1) in [[Cochabamba (stad)|Cochabamba]]. Hij moest in die wedstrijd na 64 minuten plaatsmaken voor [[Milton Coimbra]]. Menacho nam in [[1999]] met zijn vaderland deel aan de strijd om de [[FIFA Confederations Cup 1999|FIFA Confederations Cup]].

==Erelijst==
;{{BO-VLAG}} Real Potosí
*'''[[Liga de Fútbol Profesional Boliviano|Topscorer Liga de Boliviano]]'''
: 2004-A (15 goals)

;{{BO-VLAG}} Club Blooming
*'''[[Liga de Fútbol Profesional Boliviano|Liga de Boliviano]]
: 1998, 1999

;{{BO-VLAG}} Club Bolívar
*'''[[Liga de Fútbol Profesional Boliviano|Liga de Boliviano]]
: 2005, 2006 [A]

== Zie ook ==
* [[Lijst van spelers van Club Bolívar]]
* [[Lijst van spelers van Club Blooming]]
* [[Lijst van spelers van Oriente Petrolero]]

{{Appendix|2=
* {{Link nationalfootballteams.com|pid=12017}}
{{References}}
}}

{{DEFAULTSORT:Menacho, Martin}}
[[Categorie:Boliviaans voetballer]]

title: Persoonlijke informatie

Geboortedatum: 7 augustus 1973

Geboorteplaats: Santa Cruz de la Sierra, Bolivia

Positie: Aanvaller

title: Clubinformatie

Huidige club: Gestopt in 2010

title: Interlands

Bolivia · 600(0)

Portaal: Voetbal


text:
# Gibbulinopsis interrupta
Gibbulinopsis interrupta is een slakkensoort uit de familie van de Pupillidae. De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1876 door Reinhardt.

title: Gibbulinopsis interrupta

wikitext:
{{Taxobox
| titelweergave = cursief
| naam = ''Gibbulinopsis interrupta''
| afbeelding =
| rijk = [[Dieren (biologie)|Animalia]] (Dieren)
| stam = [[Weekdieren|Mollusca]] (Weekdieren)
| klasse = [[Slakken|Gastropoda]] (Slakken)
| familie = [[Pupillidae]]
| geslacht = ''[[Gibbulinopsis]]''
| w-naam = ''Gibbulinopsis interrupta''
| auteur = Reinhardt
| datum = 1876
| haakjes = ja
| commons =
| species =
}}
'''''Gibbulinopsis interrupta''''' is een [[slakken|slakkensoort]] uit de familie van de [[Pupillidae]].<ref>{{Link Fauna Europaea|id=430791|naam=''Gibbulinopsis interrupta''}}</ref> De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1876 door Reinhardt.

{{Appendix}}
{{beginnetje|biologie|2013|06|29}}

[[Categorie:Pupillidae]]

title: Gibbulinopsis interrupta

Stam: Mollusca (Weekdieren)

Klasse: Gastropoda (Slakken)

Familie: Pupillidae

Geslacht: Gibbulinopsis

title: Soort

Portaal: Biologie


text:
# Neobythites stigmosus
Neobythites stigmosus is een straalvinnige vissensoort uit de familie van naaldvissen (Ophidiidae). De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1984 door Machida.

title: Neobythites stigmosus

wikitext:
{{Taxobox straalvinnige
| titelweergave = cursief
| naam = ''Neobythites stigmosus''
| afbeelding =
| afbeeldingtekst =
| orde = [[Naaldvisachtigen|Ophidiiformes]] (Naaldvisachtigen)
| familie = [[Ophidiidae]] (Naaldvissen)
| geslacht = ''[[Neobythites]]''
| auteur = Machida
| datum = 1984
| haakjes =
| worms = 276643
|status=LC|statusbron=2019|rl-id=141358790}}
'''''Neobythites stigmosus''''' is een [[straalvinnigen|straalvinnige]] [[vissen (dieren)|vissensoort]] uit de familie van [[Ophidiidae|naaldvissen]] (Ophidiidae).<ref>{{Link FishBase species|genus=Neobythites|species=stigmosus|month=10|year=2011}}</ref> De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1984 door Machida.

{{Appendix}}
{{Beginnetje|biologie|2011|10|22}}

[[Categorie:Ophidiidae]]

title: Neobythites stigmosus · IUCN-status: Niet bedreigd (2019)

Orde: Ophidiiformes (Naaldvisachtigen)

Familie: Ophidiidae (Naaldvissen)

Geslacht: Neobythites

title: Soort


text:
# Henri Milne-Edwards
Henri Milne Edwards, gewoonlijk bekend onder de naam Milne-Edwards (Brugge, 23 oktober 1800  - Parijs, 29 juli 1885), was een Franse natuuronderzoeker, vooral zoöloog en fysioloog.

## Levensloop
Henri Milne Edwards was het jongste kind van William Edwards, een Britse planter uit Jamaica (geboren 1748) die in Brugge kwam wonen en er, weduwnaar geworden, in 1798 trouwde met de in Londen geboren Française Elisabeth Vaux. William Edwards kreeg enige reputatie als sympathisant van de Franse Revolutie maar werd onder het keizerrijk opgepakt omdat hij tijdens de Continentale Blokkade hulp verleende aan Britten.
Samen met zijn oudere broer William Frederic Edwards, trok Milne Edwards naar Parijs. Daar werd hij o. m. bevriend met Henri Beyle, beter bekend onder zijn schrijversnaam Stendhal, en met heel wat wetenschappers die hij ontmoette in het salon dat zijn broer hield.
Zijn eigenlijke familienaam was Edwards, en zijn voornamen Henri Milne. Om niet met andere leden van zijn familie (onder meer met William Frederic) te worden verward, vermeldde hij altijd zijn twee voornamen en weldra werd hij vaak geciteerd als Milne Edwards (zonder koppelteken). Zijn zoon Alphonse heeft steeds de naam Milne-Edwards (met koppelteken) gebruikt.
Tijdens zijn studententijd stond Milne Edwards bekend als een zuipschuit. Stendhal noemde hem Brother Brandy. Hij had een edele inborst schreef hij, althans wanneer zijn geest niet beneveld werd door vijftig glaasjes jenever.

## Loopbaan
In Parijs studeerde hij geneeskunde en behaalde hij zijn doctoraat in 1823. In 1828 publiceerde hij zijn Recherches sur les crustacés die de Prix de physiologie kreeg van de Parijse Académie des sciences.
Hij had de lessen gevolgd van Georges Cuvier (1769-1832) en werd bevriend met Jean Victoire Audouin (1797-1841), met wie hij tussen 1826 en 1828 een nauwkeurige studie maakte van de kustfauna rondom Granville.
Henri trouwde in 1823 met Laura Trézel, dochter van generaal Camille Trézel (1780-1860), met wie hij negen kinderen had, onder meer Alphonse Milne-Edwards (1835-1900), die als zoöloog zijn opvolger zou worden. Van de negen kinderen bereikten slechts drie meisjes en één jongen de volwassen leeftijd.
In 1832 werd Henri hoogleraar hygiëne en natuurlijke historie in het Collège des arts et manufactures. Na het overlijden van Audouin in 1841 volgde hij hem op als hoogleraar entomologie in het Muséum national d'histoire naturelle, waar hij in 1849 decaan werd. In 1856 kreeg hij de Copley Medal. In 1862 volgde hij Isidore Geoffroy Saint-Hilaire (1805-1861) op als hoogleraar zoogdierkunde in hetzelfde instituut. Hij werd ook decaan aan de Faculté des sciences in Parijs, waar hij hoogleraar zoölogie, anatomie en fysiologie was.
De meeste van zijn werken zijn gepubliceerd in de Annales des sciences naturelles, waarvan hij voor de afdeling zoölogie de eindredacteur was.
Zijn Histoire naturelle des crustacés (3 volumes, 1837-1841), was lang een standaardwerk, net als zijn Histoire naturelle des coralliaires, (1858-1860). Vooral te vermelden zijn de Leçons sur la physiologie et l'anatomie comparée de l'homme et des animaux (14 volumes, 1857-1881). Veel van zijn studies verschenen ook in het Engels en het Duits.

## Erkenningen
De naam van Henri Milne-Edwards komt als eerbetuiging voor in verschillende namen van genera of soorten, zoals:
- Edwardsia (de Quatrefages, 1841)
- Henricia (J.E. Gray, 1840)
- Glossocephalus milneedwardsi (Bovallius, 1887)
- Milnesium (Doyère, 1840)
- Milneedwardsia (Bourguignat, 1877)
- Goniastrea edwardsi (Chevalier, 1971)

Edwards was lid van de Royal Society in Londen en van talrijke andere geleerde genootschappen.
Toen in de 19de eeuw in Brugge een openbaar park werd aangelegd nabij het 'Stil Ende' werd dat het Henri Milne-Edwardspark genoemd. Evenwel werd het later omgedoopt tot Graaf Visartpark, naar Amedée Visart de Bocarmé die een halve eeuw burgemeester van Brugge was.

## Werken
- A manual of surgical anatomy, Desilver, Philadelphia 1828.
- A manual of materia medica and pharmacy, Careys & Lea, Philadelphia 1829.
- Cahiers d’histoire naturelle, Crochard & Masson, Paris 1833–53.
- Annales des sciences naturelles, zoologie et biologie animale, Masson, Paris 1834–85.
- Éléments de zoologie. Crochard & Dumont, Paris, Brüssel 1834–37.
- Histoire naturelle des crustacés,Roret, Paris 1834–40.
- Outlines of anatomy and physiology, Little & Brown, Boston 1841.
- Die Zoologie. Scheible, Rieger & Sattler, Stuttgart 1848–58.
- Quelques remarques sur l’emploi du sel en agriculture, Paris 1849.
- A monograph of the British fossil corals, London, 1850–72.
- Zoologie, Langlois, Leclercq & Masson, Paris 1850–58.
- Mélanges carcinologiques, Martinet, Paris 1851–54.
- Beiträge zur allgemeinen Zoologie, Müller, Stuttgart 1853.
- Histoire naturelle des coralliaires ou polypes proprement dits, Roret, Paris 1857–60.
- A manual of zoology, Renshaw, London 1863.

title: Henri Milne-Edwards

wikitext:
{{Infobox persoon
| naam           =  Henri Milne Edwards
| afbeelding     = Henri Milne Edwards Pirou BNF Gallica.jpg
| onderschrift   =
| volledigenaam  =
| geboorteplaats = [[Brugge]] ([[Eerste Franse Republiek]])
| geboortedatum  =[[23 oktober]] [[1800]]
| sterfplaats    = [[Parijs]]
| sterfdatum     = [[29 juli]] [[1885]],
| nationaliteit  = {{FR}}
| beroep         =  [[natuuronderzoeker]], [[zoöloog]] en [[fysioloog]].
| bekendvan      =
| religie        =
| politiek       =
| zieook         =
| website        =
| handtekening   =
| portaal        = Biologie
| extra portaal  =
}}

'''Henri Milne Edwards''', gewoonlijk bekend onder de naam ''Milne-Edwards'' ([[Brugge]], [[23 oktober]] [[1800]]  - [[Parijs]], [[29 juli]] [[1885]]), was een [[Frankrijk|Franse]] [[natuuronderzoeker]], vooral [[zoöloog]] en [[fysioloog]].

==Levensloop==
Henri Milne Edwards was het jongste kind van William Edwards, een Britse planter uit [[Jamaica]] (geboren [[1748]]) die in Brugge kwam wonen en er, weduwnaar geworden, in [[1798]] trouwde met de in [[Londen]] geboren Française Elisabeth Vaux. William Edwards kreeg enige reputatie als sympathisant van de [[Franse Revolutie]] maar werd onder het keizerrijk opgepakt omdat hij tijdens de Continentale Blokkade hulp verleende aan Britten.

Samen met zijn oudere broer [[William Frederic Edwards]], trok Milne Edwards naar Parijs. Daar werd hij o. m. bevriend met Henri Beyle, beter bekend onder zijn schrijversnaam [[Stendhal]], en met heel wat wetenschappers die hij ontmoette in het salon dat zijn broer hield.

Zijn eigenlijke familienaam was Edwards, en zijn voornamen Henri Milne. Om niet met andere leden van zijn familie (onder meer met William Frederic) te worden verward, vermeldde hij altijd zijn twee voornamen en weldra werd hij vaak geciteerd als Milne Edwards (zonder koppelteken). Zijn zoon [[Alphonse Milne-Edwards|Alphonse]] heeft steeds de naam ''Milne-Edwards'' (met koppelteken) gebruikt.

Tijdens zijn studententijd stond Milne Edwards bekend als een [[Alcoholisme|zuipschuit]]. Stendhal noemde hem ''Brother Brandy''. Hij had ''een edele inborst'' schreef hij, ''althans wanneer zijn geest niet beneveld werd door vijftig glaasjes jenever''.

== Loopbaan ==
In Parijs studeerde hij [[geneeskunde]] en behaalde hij zijn doctoraat in 1823. In 1828 publiceerde hij zijn ''Recherches sur les crustacés'' die de Prix de physiologie kreeg van de Parijse Académie des sciences.

Hij had de lessen gevolgd van Georges [[Cuvier (gemeente)|Cuvier]] (1769-1832) en werd bevriend met Jean Victoire [[Audouin]] (1797-1841), met wie hij tussen 1826 en 1828 een nauwkeurige studie maakte van de kustfauna rondom Granville.

Henri trouwde in 1823 met Laura Trézel, dochter van generaal Camille Trézel (1780-1860), met wie hij negen kinderen had, onder meer [[Alphonse Milne-Edwards]] (1835-1900), die als zoöloog zijn opvolger zou worden. Van de negen kinderen bereikten slechts drie meisjes en één jongen de volwassen leeftijd.

In 1832 werd Henri hoogleraar hygiëne en [[natuurlijke historie]] in het Collège des arts et manufactures. Na het overlijden van Audouin in 1841 volgde hij hem op als hoogleraar [[entomologie]] in het [[Muséum national d'histoire naturelle]], waar hij in 1849 decaan werd. In 1856 kreeg hij de [[Copley Medal]]. In 1862 volgde hij [[Isidore Geoffroy Saint-Hilaire]] (1805-1861) op als hoogleraar [[zoogdierkunde]] in hetzelfde instituut. Hij werd ook [[Decaan (universiteit)|decaan]] aan de Faculté des sciences in Parijs, waar hij hoogleraar [[zoölogie]], [[anatomie]] en [[fysiologie]] was.

De meeste van zijn werken zijn gepubliceerd in de Annales des sciences naturelles, waarvan hij voor de afdeling zoölogie de eindredacteur was.

Zijn ''Histoire naturelle des crustacés'' (3 volumes, 1837-1841), was lang een standaardwerk, net als zijn ''Histoire naturelle des coralliaires'', (1858-1860). Vooral te vermelden zijn de ''Leçons sur la physiologie et l'anatomie comparée de l'homme et des animaux'' (14 volumes, 1857-1881). Veel van zijn studies verschenen ook in het Engels en het Duits.

== Erkenningen ==

De naam van Henri Milne-Edwards komt als eerbetuiging voor in verschillende namen van genera of soorten, zoals:

*''Edwardsia'' (de Quatrefages, 1841)
*''Henricia'' ([[John Edward Gray|J.E. Gray]], 1840)
*''[[Glossocephalus milneedwardsi]]'' (Bovallius, 1887)
*''Milnesium'' (Doyère, 1840)
*''Milneedwardsia'' (Bourguignat, 1877)
*''[[Goniastrea edwardsi]]'' (Chevalier, 1971)

Edwards was lid van de [[Royal Society]] in [[Londen]] en van talrijke andere geleerde genootschappen.

Toen in de 19de eeuw in Brugge een openbaar park werd aangelegd nabij het 'Stil Ende' werd dat het Henri Milne-Edwardspark genoemd. Evenwel werd het later omgedoopt tot Graaf Visartpark, naar Amedée [[Visart de Bocarmé]] die een halve eeuw burgemeester van Brugge was.

== Werken ==

*''A manual of surgical anatomy'', Desilver, Philadelphia 1828.
*''A manual of materia medica and pharmacy'', Careys & Lea, Philadelphia 1829.
*''Cahiers d’histoire naturelle'', Crochard & Masson, Paris 1833–53.
*''Annales des sciences naturelles, zoologie et biologie animale'', Masson, Paris 1834–85.
*''Éléments de zoologie''. Crochard & Dumont, Paris, Brüssel 1834–37.
*''Histoire naturelle des crustacés'',Roret, Paris 1834–40.
*''Outlines of anatomy and physiology'', Little & Brown, Boston 1841.
*''Die Zoologie. Scheible, Rieger & Sattler'', Stuttgart 1848–58.
*''Quelques remarques sur l’emploi du sel en agriculture'', Paris 1849.
*''A monograph of the British fossil corals'', London, 1850–72.
*''Zoologie, Langlois, Leclercq & Masson'', Paris 1850–58.
*''Mélanges carcinologiques'', Martinet, Paris 1851–54.
*''Beiträge zur allgemeinen Zoologie'', Müller, Stuttgart 1853.
*''Histoire naturelle des coralliaires ou polypes proprement dits'', Roret, Paris 1857–60.
*''A manual of zoology'', Renshaw, London 1863.

==Literatuur==
* Marcelin BERTHELOT, ''Notice historique sur Henri Milne Edwards'', Didot, Paris 1891.
* Gustave CHARLIER, ''Stendhal et ses amis belges'', Paris, Le Divan, 1931.
* L. B. HOLTHUIS, ''H. Milne Edward's ʺHistoire naturelle des crustacésʺ (1834-1840) and its dates of publication'', Leiden, Rijksmuseum van natuurlijke historie, 1979.
* Trevor NORTON: ''Stars beneath the sea'', Carroll & Graf, New York 2000. ISBN 0-786-70750-X

{{Bibliografische informatie}}
{{DEFAULTSORT:Milne-Edwards, Henri}}
[[Categorie:Frans natuuronderzoeker]]
[[Categorie:Fysioloog]]
[[Categorie:Anatoom]]
[[Categorie:Frans hoogleraar]]
[[Categorie:Frans zoöloog]]
[[Categorie:Lid van de Académie des sciences]]

title: Algemene informatie

Geboren: 23 oktober 1800 · Brugge (Eerste Franse Republiek)

Overleden: 29 juli 1885, · Parijs

Nationaliteit(en): Frankrijk

Beroep(en): natuuronderzoeker, zoöloog en fysioloog.


text:
# Jatiwaras (plaats)
Jatiwaras is een bestuurslaag in het regentschap Tasikmalaya van de provincie West-Java, Indonesië. Jatiwaras telt 3843 inwoners (volkstelling 2010).

title: Jatiwaras (plaats)

wikitext:
{{Infobox plaats in Indonesië
| soort          = Dorp
| naam           = Jatiwaras
| inwoners       = 3843
| datum inwoners = 2010
| provincie      = [[West-Java]]
| regentschap    = [[Tasikmalaya (regentschap)|Tasikmalaya]]
| onderdistrict  = [[Jatiwaras (onderdistrict)|Jatiwaras]]
| eiland         =
| tijdzone       =
| code desa      = 3206141004
| mapname        =
| lat_deg        =
| lat_min        =
| lat_sec        =
| lon_deg        =
| lon_min        =
| lon_sec        =
| image          =
| caption        =
}}
'''Jatiwaras''' is een bestuurslaag in het [[Regentschap (Indonesië)|regentschap]] [[Tasikmalaya (regentschap)|Tasikmalaya]] van de [[Provincies van Indonesië|provincie]] [[West-Java]], [[Indonesië]]. Jatiwaras telt 3843 inwoners (volkstelling 2010).

{{Appendix|2=
* Resultaten van de volkstelling (2010), Badan Pusat Statistik, [https://web.archive.org/web/20121202090212/http://bps.go.id/eng/download_file/Population_of_Indonesia_by_Village_2010.pdf Population_of_Indonesia_by_Village]
}}
{{Beginnetje|landen & Volken|land=Indonesië|2=2013|3=06|4=15}}

[[Categorie:Plaats in West-Java]]

title: Situering

Provincie: West-Java

Regentschap of · stadsgemeente: Tasikmalaya

Onderdistrict: Jatiwaras

title: Algemeen

title: Overig

Portaal: Indonesië


text:
# Synasellus vidaguensis
Synasellus vidaguensis is een pissebed uit de familie Asellidae. De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1996 door Odette Afonso.

title: Synasellus vidaguensis

wikitext:
{{Taxobox
| titelweergave = cursief
| naam = ''Synasellus vidaguensis''
| afbeelding =
| afbeeldingtekst =
| rijk = [[Dieren (biologie)|Animalia]] (Dieren)
| familie = [[Asellidae]] (Waterpissebedden)
| klasse = [[Malacostraca]]
| orde = [[Pissebedden|Isopoda]] (Pissebedden)
| geslacht = ''[[Synasellus]]''
| w-naam = ''Synasellus vidaguensis''
| auteur = [[Odette Afonso|Afonso]]
| datum = 1996
| haakjes =
| species = Synasellus vidaguensis
| commons =
| worms = 263443
}}
'''''Synasellus vidaguensis''''' is een [[pissebedden|pissebed]] uit de familie [[Asellidae]]. De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1996 door [[Odette Afonso]].<ref>Schotte, M. (2010). ''Synasellus vidaguensis'' Afonso, 1996. In: Schotte, M., Boyko, C.B, Bruce, N.L., Poore, G.C.B., Taiti, S., Wilson, G.D.F. (Eds) (2010). World Marine, Freshwater and Terrestrial Isopod Crustaceans database. Gebaseerd op informatie uit het [[World Register of Marine Species]], te vinden op http://www.marinespecies.org/aphia.php?p=taxdetails&id=263443</ref>
{{Appendix}}
{{beginnetje|biologie|2011|12|15}}

[[Categorie:Waterpissebedden]]

title: Synasellus vidaguensis

Klasse: Malacostraca

Orde: Isopoda (Pissebedden)

Familie: Asellidae (Waterpissebedden)

Geslacht: Synasellus

title: Soort


text:
# Strongylognathus kervillei
Strongylognathus kervillei is een mierensoort uit de onderfamilie van de Myrmicinae. De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1921 door Santschi.

title: Strongylognathus kervillei

wikitext:
{{Taxobox insect
| titelweergave = cursief
| naam = ''Strongylognathus kervillei''
| afbeelding =
| orde = [[Vliesvleugeligen|Hymenoptera]] (Vliesvleugeligen)
| familie = [[Mieren|Formicidae]] (Mieren)
| onderfamilie = [[Myrmicinae]]
| tribus = [[Tetramoriini]]
| geslacht = ''[[Strongylognathus]]''
| w-naam = ''Strongylognathus kervillei''
| auteur = Santschi
| datum = 1921
| haakjes  =
| commons =
| species =
|status=VU|statusbron=1996|rl-id=20930}}

'''''Strongylognathus kervillei''''' is een [[Mieren|mierensoort]] uit de onderfamilie van de [[Myrmicinae]].<ref>[http://www.antwiki.org/wiki/Strongylognathus_kervillei Vermelding van de soort op Antwiki (Geraadpleegd april 2013)]</ref><ref>[http://www.antweb.org/description.do?genus=Strongylognathus&name=kervillei&rank=species Vermelding van de soort op Antweb (Geraadpleegd april 2013)]</ref> De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1921 door Santschi.

{{Appendix}}
{{beginnetje|biologie|2013|04|13}}

[[Categorie:Strongylognathus]]

title: Strongylognathus kervillei · IUCN-status: Kwetsbaar (1996)

Geslachtengroep: Tetramoriini

Geslacht: Strongylognathus

title: Soort


text:
# Legitimocythere geniculata
Legitimocythere geniculata is een mosselkreeftjessoort uit de familie van de Trachyleberididae. De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 2005 door Mazzini.

title: Legitimocythere geniculata

wikitext:
{{Taxobox
| titelweergave = cursief
| naam = ''Legitimocythere geniculata''
| afbeelding =
| rijk = [[Dieren (biologie)|Animalia]] (Dieren)
| stam = [[Geleedpotigen|Arthropoda]] ([[Geleedpotigen]])
| klasse = [[Ostracoda]] (Mosselkreeftjes)
| orde = [[Podocopida]]
| familie = [[Trachyleberididae]]
| geslacht = ''[[Legitimocythere]]''
| w-naam = ''Legitimocythere geniculata''
| auteur = Mazzini
| datum = 2005
| haakjes =
| commons =
| species =
| worms = 462645
}}
'''''Legitimocythere geniculata''''' is een [[mosselkreeftjes]]soort uit de familie van de [[Trachyleberididae]].<ref>Brandão, S. (2013). <i>Legitimocythere geniculata</i> Mazzini, 2005. In: Brandão, S. N.; Angel, M. V.; Karanovic, I. (2013) World Ostracoda Database. Geraadpleegd via:  World Register of Marine Species op http://www.marinespecies.org/aphia.php?p=taxdetails&id=462645</ref> De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 2005 door Mazzini.

{{Appendix}}
{{beginnetje|biologie|2013|03|17}}

[[Categorie:Trachyleberididae]]

title: Legitimocythere geniculata

Klasse: Ostracoda (Mosselkreeftjes)

Orde: Podocopida

Familie: Trachyleberididae

Geslacht: Legitimocythere

title: Soort


text:
# Carabus balangicus
Carabus balangicus is een keversoort uit de familie van de loopkevers (Carabidae). De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 2002 door Cavazzuti.

title: Carabus balangicus

wikitext:
{{Taxobox insect
| titelweergave = cursief
| naam = ''Carabus balangicus''
| afbeelding =
| afbeeldingtekst =
| orde = [[Kevers|Coleoptera]] (Kevers)
| familie = [[Loopkevers|Carabidae]] (Loopkevers)
| onderfamilie = [[Carabinae]]
| geslacht = ''[[Schallebijters|Carabus]]'' (Schallebijters)
| w-naam = ''Carabus balangicus''
| auteur = Cavazzuti
| datum = 2002
| haakjes =
| species =
| commons =
}}
'''''Carabus balangicus''''' is een [[kevers|kever]]soort uit de familie van de [[Loopkevers|loopkevers (Carabidae)]].<ref>Anichtchenko A. et al., (editors): [https://carabidae.org/search?rank=0&text=Carabus+balangicus Carabidae of the World] (bezocht: 20 tot 28 maart 2013)</ref> De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 2002 door Cavazzuti.

{{Appendix}}
{{beginnetje|biologie|2013|03|28}}

[[Categorie:Carabus|balangicus]]

title: Carabus balangicus

Orde: Coleoptera (Kevers)

Familie: Carabidae (Loopkevers)

Onderfamilie: Carabinae

Geslacht: Carabus (Schallebijters)

title: Soort


text:
# Glypta arctata
Glypta arctata is een insect dat behoort tot de orde vliesvleugeligen (Hymenoptera) en de familie van de gewone sluipwespen (Ichneumonidae). De wetenschappelijke naam van de soort werd voor het eerst geldig gepubliceerd door Dasch in 1988.

title: Glypta arctata

wikitext:
{{Taxobox insect
| naam = ''Glypta arctata''
| titelweergave = cursief
| afbeelding =
| orde = [[Vliesvleugeligen|Hymenoptera]] (Vliesvleugeligen)
| familie= [[Gewone sluipwespen|Ichneumonidae]] (Gewone sluipwespen)
| geslacht = ''[[Glypta]]''
| w-naam = ''Glypta arctata''
| auteur = Dasch
| datum = 1988
| haakjes =
| commons =
| species =
}}
'''''Glypta arctata''''' is een [[insecten|insect]] dat behoort tot de orde [[vliesvleugeligen]] (Hymenoptera) en de familie van de [[Gewone sluipwespen|gewone sluipwespen (Ichneumonidae)]]. De wetenschappelijke naam van de soort werd voor het eerst geldig gepubliceerd door Dasch in 1988.

{{Beginnetje|biologie|2012|09|06}}

[[Categorie:Glypta|arctata]]

title: Glypta arctata

Familie: Ichneumonidae (Gewone sluipwespen)

Geslacht: Glypta

title: Soort


text:
# Geitenwaard
Geitenwaard is een buurtschap in de Nederlandse gemeente Zevenaar, gelegen in de provincie Gelderland. Het ligt in het zuiden van de gemeente tussen Kijfwaard en Herwen.
Stad: Zevenaar      Dorpen: Aerdt · Angerlo · Babberich · Giesbeek · Herwen · Lathum · Lobith · Oud-Zevenaar · Pannerden · Spijk · Tolkamer

Buurtschappen: Aerdenburg · Bahr · Bevermeer · Bingerden · Geitenwaard · Holthuizen · Kijfwaard · Kwartier · Ooy · Oud-Dijk (deels) · Tuindorp · Veldhuizen · Zweekhorst

Voormalige gemeenten: Angerlo · Rijnwaarden

Gelderland: Steden en dorpen in Gelderland      Nederland: Provincies · Gemeenten

title: Geitenwaard

wikitext:
{{Infobox plaats in Nederland
| locatie=
| kaart=
| soort = Buurtschap
| naam= Geitenwaard
| provincie = {{NL-vlag|Gelderland}}
| gemeente= {{NL-vlag|Zevenaar}}
| opp=
| inwoners=
| datum inwoners=
| dichtheid=
| web=
| bestandsnaam wapen=
| lat_deg = 51
| lat_min = 52
| lat_sec = 41
| lon_deg = 6
| lon_min = 04
| lon_sec = 11
}}
'''Geitenwaard''' is een [[buurtschap]] in de [[Nederlandse]] gemeente [[Zevenaar (gemeente)|Zevenaar]], gelegen in de [[provincie]] [[Gelderland]]. Het ligt in het zuiden van de gemeente tussen [[Kijfwaard]] en [[Herwen]].

{{Navigatie gemeente Zevenaar}}
{{Beginnetje|landen & volken|land=Nederland|2=2009|3=05|4=03}}
{{Gesproken Wikipedia klein|Nl-Geitenwaard-article.ogg|16663739}}
{{Coor title dms|51|52|41|N|6|04|11|E|type:city_scale:12500_region:NL}}

[[Categorie:Geografie van Zevenaar]]
[[Categorie:Buurtschap in Gelderland]]

title: Situering

Provincie: Gelderland

Gemeente: Zevenaar

Coördinaten: 51° 53′ NB, 6° 4′ OL

Portaal: Nederland


text:
# Heikant (Sint Anthonis)
Heikant is een buurtschap  in de gemeente Land van Cuijk in de Nederlandse provincie Noord-Brabant. Het ligt in het zuiden van de gemeente, twee kilometer ten zuiden van het dorpje Oploo. In de gemeente ligt bij Overloon en bij Sambeek nog een buurtschap met dezelfde naam, zie hiervoor Heikant (Overloon) en Heikant (Sambeek).
Dorpen: Beers · Beugen · Boxmeer · Cuijk · Escharen · Gassel · Grave · Groeningen · Haps · Holthees · Katwijk ·  Landhorst · Langenboom · Ledeacker · Linden · Maashees  · Mill · Oeffelt · Oploo · Overloon · Rijkevoort · Sambeek · Sint Agatha · Sint Anthonis · Sint Hubert  · Stevensbeek · Velp · Vianen · Vierlingsbeek · Vortum-Mullem  · Wanroij · Westerbeek · Wilbertoord
Buurtschappen: De Berg · Blauwenhoek · De Boer · Borneo · Broekkant · De Bolt · Bruggen · De Dellen · Dommelsvoort · Driehoek · Ewinkel · De Gagel · Haart · Ham · Hank · Haring · Heeswijk · Heihoek · Heikant (Overloon) · Heikant (Sambeek) · Heikant (Sint Anthonis) · Helbroek · 't Herselt · De Hoef · Den Hoek · Hoeven · Hoogeind (Oeffelt) · Hoogeind (Rijkevoort) · Huij · Hulsbeek · Klein-Vortum · Krolhoek · Laageind · Meeren · Molengat · 't Muurke · Lamperen · Nieuw-Gassel · Noord · Noordkant · Op den Bosch · Oude Waranda · Papenvoort · Park · Peelkant · Peelstraat · De Plaats · Putselaar · Rijkevoort-De Walsert · De Rijtjes · Rondveld · Schafferden · Spekklef · Startwijk · Toven · Tuuthees · Ullingen · Verlorenhoek · Vlagberg · Werveld · 't Zand · Zandkant · Zevenhutten · Zuid Carolina
Noord-Brabant: Steden en dorpen      Nederland: Provincies · Gemeenten

title: Heikant (Sint Anthonis)

wikitext:
{{Infobox plaats in Nederland
| soort = Buurtschap
| naam = Heikant
| provincie = {{NL-vlag|Noord-Brabant}}
| gemeente = {{NL-vlag|Land van Cuijk}}
| opp =
| inwoners =
| datum inwoners =
| postcode =
| netnummer =
| bestandsnaam wapen =
| lat_deg = 51
| lat_min = 35
| lat_sec = 42
| lon_deg = 5
| lon_min = 52
| lon_sec = 28
}}
'''Heikant''' is een [[buurtschap]] <ref>''ANWB Topografische Atlas Noord-Brabant (2005)'' - ''kaart 78 189-401 {{ISBN|90-18-02128-8}}.''</ref> in de gemeente [[Land van Cuijk (gemeente)|Land van Cuijk]] in de Nederlandse provincie [[Noord-Brabant]]. Het ligt in het zuiden van de gemeente, twee kilometer ten zuiden van het dorpje [[Oploo]]. In de gemeente ligt bij [[Overloon]] en bij [[Sambeek]] nog een buurtschap met dezelfde naam, zie hiervoor [[Heikant (Overloon)]] en [[Heikant (Sambeek)]].

{{Appendix}}
{{Navigatie gemeente Land van Cuijk}}
{{Coor title dms|51|35|42|N|5|52|28|E|type:city_scale:50000_region:NL}}
{{Beginnetje|landen & volken|land=Nederland|2010|10|13}}

[[Categorie:Buurtschap in Noord-Brabant]]
[[Categorie:Geografie van Land van Cuijk]]

title: Situering

Provincie: Noord-Brabant

Gemeente: Land van Cuijk

Coördinaten: 51° 36′ NB, 5° 52′ OL


text:
# Axiale periode
De axiale periode of spiltijdperk is de periode van 800 v.Chr. tot 200 v.Chr. waarin radicale culturele veranderingen plaatsvonden. De naam is gemunt door Karl Jaspers in zijn Vom Ursprung und Ziel der Geschichte vanwege de vernieuwingen in religie en filosofie in die periode. Naast het monotheïsme in het Midden-Oosten, ontstonden in China het confucianisme en taoïsme, in India het hindoeïsme en boeddhisme en in Griekenland het rationalisme. Deze veranderingen zouden tot op heden de basis vormen van de samenleving.

title: Axiale periode

wikitext:
De '''axiale periode''' of '''spiltijdperk''' is de periode van 800 v.Chr. tot 200 v.Chr. waarin radicale culturele veranderingen plaatsvonden. De naam is gemunt door [[Karl Jaspers]] in zijn ''Vom Ursprung und Ziel der Geschichte'' vanwege de vernieuwingen in [[religie]] en [[filosofie]] in die periode. Naast het [[monotheïsme]] in het [[Midden-Oosten]], ontstonden in [[Oude China|China]] het [[confucianisme]] en [[taoïsme]], in India het [[hindoeïsme]] en [[boeddhisme]] en in [[Oude Griekenland|Griekenland]] het [[rationalisme]]. Deze veranderingen zouden tot op heden de basis vormen van de [[samenleving]].

[[Categorie:Geschiedfilosofie]]