text:
# WG-Plein 1-78
WG-Plein 1-78 te Amsterdam is een gebouw aan het WG-Plein in Amsterdam-West.
Het WG-Plein werd aangelegd op de terreinen van het Wilhelminagasthuis. Voor dat ziekenhuis werd al in 1904 een oogheelkundige kliniek aanbesteed. De kliniek, waar toen al een jaar over gesproken werd, zou ook een zusterhuis herbergen.  Al het jaar daarop werd geopend.
Bij de ombouw van dat ziekenhuis naar een academisch ziekenhuis in de jaren dertig was een nieuw oogheelkundige kliniek nodig; het oude zou omgebouwd worden tot een kliniek voor KNO.  Het besluittraject verliep traag, ook in februari 1933 was er nog sprake van een voorstel tot bouw. Het was crisistijd en de gemeente Amsterdam verzocht de regering om steun in het bestrijden van de werkloosheid; en schoof de bouw daaronder. Dat leidde er toen dat er ook in december 1935 nog geen oogheelkundige kliniek was gebouwd. Uiteindelijk werd het op 23 maart 1936 aanbesteed, samen met de dubbele chirurgische kliniek aan de overzijde. De bouw begon in mei 1936. De bouw werd verricht onder controle van het Werkfonds. In mei 1938 kon dan een aanbesteding verricht worden voor de inrichting. In november kwam burgemeester Willem de Vlugt deze kliniek ontworpen door Allard Remco Hulshoff van de Dienst der Publieke Werken en Abel Antoon Kok openen. Het was een van de modernste oogklinieken. In mei 1939 kwam kunstschilder Matthieu Wiegman de wandschildering Vreugde van het licht  aanbrengen waarop een boom in het zonlicht het tableau in tweeën snijdt. Links daarvan een vrouw met kind op de arm; rechts een man met opengeslagen boek en jongen.
In september 1982 verhuisde de oogheelkundige kliniek van Paviljoen 19 naar het Academisch Medisch Centrum. Vrijwel direct daarna werd de (gedeeltelijk) kliniek gekraakt.
Daarna werd het gebouw herontwikkeld tot bedrijvencentrum (ateliers etc.). Het werd 14 april 2009 tot gemeentelijk monument verklaard. Het gebouw wordt geflankeerd door twee beelden van Hildo Krop: De nacht en De dag. In de erkers een beide zijden van de voorgevel zijn nog kleine beeldjes (deels beschadigd), ook van Krop, verwerkt.

title: WG-Plein 1-78

wikitext:
{{Infobox gebouw
| naam           = WG-Plein 1-78
| afbeelding     = 2021 WG-Plein 1-78, Asd (2).jpg

| onderschrift   = WG-Plein 1-78 (december 2021)
| locatie        = [[Amsterdam-West]]
[[WG-Plein]]
| status         = bedrijvencentrum
| oorspronkelijke functie = Oogheelkundige kliniek
| gebruik        =
| ontwerp        =
| start          = 1936
| gereed         =
| opening        = november 1938
| sluiting       =
| verbouwing     =
| restauratie    =
| sloopjaar      =
| bouwstijl      =
| architect      = [[Allard Remco Hulshoff]] ([[Dienst der Publieke Werken (Amsterdam)|Dienst der Publieke Werken]])
[[Abel Antoon Kok]]
| eigenaar       =
| opdrachtgever  =
| monumentstatus =
| complexnummer  =
| monumentnummer =
| lijst          = [[Lijst van gemeentelijke monumenten in Amsterdam-West]]
| mapname        =
| lat_deg        =
| lat_min        =
| lat_sec        =
| lat_dir        =
| lon_deg        =
| lon_min        =
| lon_sec        =
| lon_dir        =
| portaal        =
| portaal2       =
| portaal3       =
}}
'''WG-Plein 1-78 te Amsterdam''' is een gebouw aan het [[WG-Plein]] in [[Amsterdam-West]].

Het WG-Plein werd aangelegd op de terreinen van het [[Wilhelminagasthuis]]. Voor dat ziekenhuis werd al in 1904 een oogheelkundige kliniek aanbesteed. De kliniek, waar toen al een jaar over gesproken werd, zou ook een zusterhuis herbergen. <ref>{{Citeer web|url= https://resolver.kb.nl/resolve?urn=MMSAA06:165564050:mpeg21:a00038|title= Aanbestedingen |bezochtdatum=2022-03-23|auteur= |datum=1904-03-01|werk=De Morgenpost|via = delpher.nl }}</ref> Al het jaar daarop werd geopend.

Bij de ombouw van dat ziekenhuis naar een [[academisch ziekenhuis]] in de jaren dertig was een nieuw oogheelkundige kliniek nodig; het oude zou omgebouwd worden tot een kliniek voor [[Kno-arts of nko-arts|KNO]]. <ref>{{Citeer web|url= https://resolver.kb.nl/resolve?urn=MMKB23:001880074:mpeg21:a00012 |title= Afbouw Academisch Ziekenhuis|bezochtdatum=2022-03-23|auteur= |datum=1931-03-26|werk=De Standaard|via = delpher.nl }}</ref> Het besluittraject verliep traag, ook in februari 1933 was er nog sprake van een voorstel tot bouw. Het was crisistijd en de gemeente Amsterdam verzocht de regering om steun in het bestrijden van de werkloosheid; en schoof de bouw daaronder. Dat leidde er toen dat er ook in december 1935 nog geen oogheelkundige kliniek was gebouwd. Uiteindelijk werd het op 23 maart 1936 aanbesteed, samen met de dubbele chirurgische kliniek aan de overzijde. De bouw begon in mei 1936.<ref>{{Citeer web|url= https://resolver.kb.nl/resolve?urn=ddd:010539793:mpeg21:a0115 |title= Aanbesteding |bezochtdatum=2022-03-23|auteur= |datum=1936-03-10|werk=De Tijd|via = delpher.nl }}</ref> De bouw werd verricht onder controle van het [[Werkfonds]]. In mei 1938 kon dan een aanbesteding verricht worden voor de inrichting. In november kwam burgemeester [[Willem de Vlugt]] deze kliniek ontworpen door [[Allard Remco Hulshoff]] van de [[Dienst der Publieke Werken (Amsterdam)|Dienst der Publieke Werken]] en [[Abel Antoon Kok]] openen. Het was een van de modernste oogklinieken.<ref>{{Citeer web|url= https://resolver.kb.nl/resolve?urn=KBNRC01:000055593:mpeg21:a0095|title= Opening van nieuwe gebouw|bezochtdatum=2022-03-23|auteur= |datum=1938-11-14|werk=Algemeen Handelsblad |via = delpher.nl }}</ref> In mei 1939 kwam kunstschilder [[Matthieu Wiegman]] de wandschildering ''Vreugde van het licht''  aanbrengen waarop een boom in het zonlicht het tableau in tweeën snijdt. Links daarvan een vrouw met kind op de arm; rechts een man met opengeslagen boek en jongen.<ref>{{Citeer web|url= https://resolver.kb.nl/resolve?urn=ddd:110578918:mpeg21:a0294|title= Wandschildering door Wiegman|bezochtdatum=2022-03-23|auteur= |datum=1939-05-22|werk=De Telegraaf |via = delpher.nl }}</ref>

In september 1982 verhuisde de oogheelkundige kliniek van Paviljoen 19 naar het [[Academisch Medisch Centrum]]. Vrijwel direct daarna werd de (gedeeltelijk) kliniek gekraakt.

Daarna werd het gebouw herontwikkeld tot bedrijvencentrum (ateliers etc.). Het werd 14 april 2009 tot [[gemeentelijk monument]] verklaard. Het gebouw wordt geflankeerd door twee beelden van [[Hildo Krop]]: ''[[De nacht (Hildo Krop)|De nacht]]'' en ''[[De dag (Hildo Krop)|De dag]]''. In de erkers een beide zijden van de voorgevel zijn nog kleine beeldjes (deels beschadigd), ook van Krop, verwerkt.<ref>{{Citeer web |url=https://www.timswings.nl/hildokrop/werken-in-nederland/beelden/b-96-wilhelmina-gasthuis-oogheelkundige-kliniek-amsterdam/ |titel=Digitaal kenniscentrum Hildo Krop (geraadpleegd 5 april 2022) |bezochtdatum=2022-04-05 |archiefdatum=2022-07-05 |archiefurl=https://web.archive.org/web/20220705125530/https://www.timswings.nl/hildokrop/werken-in-nederland/beelden/b-96-wilhelmina-gasthuis-oogheelkundige-kliniek-amsterdam/ |dodeurl=ja }}</ref>

[[Bestand:2022 WG-Plein 1-78, Asd-paviljoen 19.jpg|thumb|links|Paviljoen 19 (maart 2022)]]
[[Bestand:2022 WG-Plein 1-78, Asd-voorgevel, beeldjes rechts.jpg|thumb|center|Beeldjes als sluitstenen (maart 2022)]]

{{Appendix|2=
*[https://amsterdamopdekaart.nl/1850-1940/Wg-plein/1-78 Amsterdam op de kaart ( Monumenten Inventarisatie Project (geraadpleegd 23 maart 2022)]
----
{{references}}
}}
{{Coor title dms|52|21|49.91|N|4|52|17.91|E|scale:1563}}

[[Categorie:Gemeentelijk monument in Amsterdam]]
[[Categorie:Bouwwerk in Amsterdam-West]]

title: Locatie

Locatie: Amsterdam-West · WG-Plein

Adres: WG-Plein 1-78

Coördinaten: 52° 22′ NB, 4° 52′ OL

title: Status en tijdlijn

Status: bedrijvencentrum

Oorspr. functie: Oogheelkundige kliniek

Opening: november 1938

title: Architectuur

Materiaal: baksteen

title: Bouwinfo

Architect: Allard Remco Hulshoff (Dienst der Publieke Werken) · Abel Antoon Kok

Portaal: Civiele techniek en bouwkunde


text:
# Nigroarodepus laosensis
Nigroarodepus laosensis is een keversoort uit de familie Rhynchitidae. De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 2007 door Legalov.

wikiname: nlwiki

title: Nigroarodepus laosensis

in_language: nl

wikitext:
{{Taxobox insect
| titelweergave = cursief
| naam = ''Nigroarodepus laosensis''
| afbeelding =
| afbeeldingtekst =
| orde = [[Kevers|Coleoptera]] (Kevers)
| familie = [[Rhynchitidae]]
| geslacht = ''[[Nigroarodepus]]''
| w-naam = ''Nigroarodepus laosensis''
| auteur = [[Andrei Aleksandrovich Legalov|Legalov]]
| datum = 2007
| haakjes =
| species =
| commons =
}}
'''''Nigroarodepus laosensis''''' is een [[kevers|keversoort]] uit de familie [[Rhynchitidae]]. De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 2007 door Legalov.<ref>{{Brontabel|2010-Hallan}}</ref>
{{Appendix}}
{{beginnetje|biologie|2011|12|09}}
[[Categorie:Rhynchitidae]]

title: Nigroarodepus laosensis

Rijk: Animalia (Dieren)

Stam: Arthropoda (Geleedpotigen)

Klasse: Insecta (Insecten)

Orde: Coleoptera (Kevers)

Familie: Rhynchitidae

Geslacht: Nigroarodepus

title: Soort

Portaal: Biologie · Insecten


text:
# Coen Poulus (1944)
Coen Poulus (Schiedam, 10 november 1944) was een Nederlandse voetballer van Xerxes, Hermes DVS en De Graafschap.
Poulus speelde in de jeugd bij Hermes DVS, maar maakte zijn debuut in de eredivisie bij Xerxes/DHC. Hij keerde in 1967 terug naar Hermes DVS uit zijn geboortestad Schiedam dat uitkwam in de toenmalige tweede divisie. Na de terugkeer van Hermes DVS naar de amateurs in 1971 vertrok Poulus naar De Graafschap.
Hij speelde op De Vijverberg van seizoen 1971/72 tot en met 1974/75 toen respectievelijk Piet de Visser en Evert Teunissen trainer  waren. In zijn tweede seizoen bij de Superboeren promoveerde hij van de Eerste divisie naar de Eredivisie. Poulus en Chris de Vries waren de brekers op het middenveld die de bal inleverden bij Guus Hiddink.
Toen zijn voetballoopbaan beëindigd was, werd hij bestuurslid van De Graafschap en kwam in die hoedanigheid in augustus 1985 in conflict met Sándor Popovics die hij betichtte spelers voor N.E.C. te ronselen. Als bestuurslid had hij een groot aandeel in het aantrekken van Pim Verbeek als trainer.

Poulus bleef in Doetinchem waar hij een  bedrijf startte in keukens, tegels en sanitair. Ook regelde hij wedstrijden van Oud-De Graafschap.

## Trivia
- Hij was zoon van oud-voetballer en voetbaltrainer Coen Poulus.

## Bron
De Trouwe Honden (N.E.C.) inzake conflict[dode link]

title: Coen Poulus (1944)

wikitext:
{{Infobox voetballer
| spelernaam                  = Coen Poulus
| volledigenaam               = Coen Poulus
| afbeelding                  =
| onderschrift                =
| geboortedatum               = [[10 november]] [[1944]]
| geboortestad                = {{NL-VLAG|15}} [[Schiedam]]
| geboorteland                = [[Nederland]]
| overlijddatum               =
| stadvanoverlijden           =
| landvanoverlijden           =
| nationaliteit               =
| lengte                      =
| been                        =
| gestopt                     = 1975
| huidigeclub                 =
| rugnummer                   =
| positie                     = [[Middenvelder]]
| huidigeclubfunctie          =
| functie                     =
| contracttot                 =
| verhuurdtot                 =
| jeugdjaren                  =
| jeugdteams                  = {{NL-VLAG|15}} [[Hermes DVS]]
| seizoen                     = 1965–1967
1967–1971
1971–1975
| club                        = {{NL-VLAG|15}} [[XerxesDZB|Xerxes]]
{{NL-VLAG|15}} [[Hermes DVS]]
{{NL-VLAG|15}} [[BV De Graafschap|De Graafschap]]
| wedstr(goals)               = – {{0}}(–)
– {{0}}(–)
– {{0}}(–)
| interlandjaren              =
| interlandteam               =
| interlandwedstrijden(goals) =
| trainersjaren               =
| getraindeclubs              =
| erelijstjaren               =
| erelijst                    =
| medailles                   =
| clubupdate                  =
| landupdate                  =
}}

'''Coen Poulus''' ([[Schiedam]], [[10 november]] [[1944]]) was een [[Lijst van Nederlandse voetballers|Nederlandse voetballer]] van [[XerxesDZB|Xerxes]], [[Hermes DVS]] en [[BV De Graafschap|De Graafschap]].

Poulus speelde in de jeugd bij Hermes DVS, maar maakte zijn debuut in de eredivisie bij Xerxes/DHC. Hij keerde in [[1967]] terug naar Hermes DVS uit zijn geboortestad Schiedam dat uitkwam in de toenmalige [[Tweede divisie (voetbal Nederland)|tweede divisie]]. Na de terugkeer van Hermes DVS naar de amateurs in [[1971]] vertrok Poulus naar De Graafschap.
Hij speelde op [[De Vijverberg]] van seizoen 1971/72 tot en met 1974/75 toen respectievelijk [[Piet de Visser (voetbaltrainer)|Piet de Visser]] en [[Evert Teunissen]] [[Voetbaltrainer|trainer]]  waren. In zijn tweede seizoen bij de [[Superboeren]] promoveerde hij van de [[Eerste divisie (voetbal Nederland)|Eerste divisie]] naar de [[Eredivisie (mannenvoetbal)|Eredivisie]]. Poulus en [[Chris de Vries]] waren de brekers op het middenveld die de bal inleverden bij [[Guus Hiddink]].

Toen zijn voetballoopbaan beëindigd was, werd hij bestuurslid van De Graafschap en kwam in die hoedanigheid in augustus 1985 in conflict met [[Sándor Popovics]] die hij betichtte spelers voor [[N.E.C.]] te ronselen. Als bestuurslid had hij een groot aandeel in het aantrekken van [[Pim Verbeek]] als trainer.

Poulus bleef in Doetinchem waar hij een  bedrijf startte in keukens, tegels en sanitair. Ook regelde hij wedstrijden van ''Oud-De Graafschap''.

==Zie ook==
* [[Lijst van spelers van Xerxes]]
* [[Lijst van spelers van Hermes DVS]]
* [[Lijst van spelers van De Graafschap]]

==Trivia==
* Hij was zoon van oud-voetballer en voetbaltrainer [[Coen Poulus (voetballer)|Coen Poulus]].

==Bron==
[http://www.detrouwehonden.nl/dbid=3402/tpl=1901/shortmenu=2 De Trouwe Honden (N.E.C.) inzake conflict]{{dode link|datum=september 2017 |bot=InternetArchiveBot }}

{{DEFAULTSORT:Poulus, Coen}}
[[Categorie:Nederlands voetballer]]

title: Persoonlijke informatie

Volledige naam: Coen Poulus

Geboortedatum: 10 november 1944

Geboorteplaats: Schiedam, Nederland

Positie: Middenvelder

title: Clubinformatie

Clubinformatie: Voetbalcarrière geëindigd in 1975

title: Senioren

Seizoen: Club · W 0(G)

Xerxes · Hermes DVS · De Graafschap · – 0(–) · – 0(–) · – 0(–)

Portaal: Voetbal


text:
# Nigrosine
Nigrosine is een groep van synthetische kleurstoffen, waarvan de tint hoofdzakelijk zwart tot donkerblauw of donkerrood is. Het zijn fijne, kristallijne poeders.

## Synthese
Nigrosine wordt gevormd door nitroverbindingen (nitrobenzeen en/of nitrofenolen) samen met aniline en anilinehydrochloride te verhitten in aanwezigheid van ijzer of IJzer(III)chloride. Door de verwarmingstijd en de verhouding tussen de reagentia te variëren verkrijgt men verschillende types van nigrosine.

## Types
Nigrosinekleurstoffen zijn geen zuivere stoffen maar mengsels van verbindingen. Die hebben een molecuulstructuur afgeleid van de fenazine- (of phenazine-)structuur:
Ze worden daarom als azinekleurstoffen aangeduid.
Commercieel zijn drie types nigrosine verkrijgbaar: wateroplosbaar, olieoplosbaar of alcoholoplosbaar nigrosine.
| type             | CAS-nummer | Andere namen                                                         |
| ---------------- | ---------- | -------------------------------------------------------------------- |
| Wateroplosbaar   | 8005-03-6  | Acid black 2; Colour Index 50420                                     |
| Olieoplosbaar    | 8005-02-5  | Solvent Black 7; Colour Index 50415:1; Induline Base; Nigrosine Base |
| Alcoholoplosbaar | 11099-03-9 | Solvent Black 5; Colour Index 50415; nigrosine spirit soluble        |

N.B.: Nigrosine heeft geen EINECS-nummer.
Nigrosines waren al in de 19e eeuw bekend. "Belgian black" bijvoorbeeld was een mengsel van fijngemalen nigrosine verdeeld in het vetzuur stearinezuur.

## Toepassingen
- Nigrosine wordt gebruikt voor het kleuren van leer, hout en textiel; in inkt voor balpennen, markeerstiften, inktjetprinters en stempels; in schoensmeer, carbonpapier en toners (dankzij de elektrostatische eigenschappen[3]).
- Nigrosine kan ook gemengd worden in kunstharsen, als alternatief voor carbon black.
- Nigrosine wordt in de microscopie gebruikt voor het kleuren van preparaten; het heeft een bijzondere affiniteit voor ganglioncellen.
- Nigrosine is ook in bepaalde indicatorstoffen aanwezig.
- Nigrosine wordt in sommige cosmetica gebruikt. In de Europese Unie mag het echter niet meer gebruikt worden in haarkleurmiddelen[4]. Dit verbod betreft een reeks stoffen die in haarkleurmiddelen worden gebruikt, en volgt uit onderzoek waaruit bleek dat die stoffen het risico op urineblaaskanker zouden verhogen bij personen die vaak of langdurig haarkleurmiddelen toepassen[5].

title: Nigrosine

wikitext:
'''Nigrosine''' is een groep van synthetische [[kleurstof]]fen, waarvan de tint hoofdzakelijk zwart tot donkerblauw of donkerrood is. Het zijn fijne, kristallijne poeders.

== Synthese ==
Nigrosine wordt gevormd door nitroverbindingen ([[nitrobenzeen]] en/of [[nitrofenol]]en) samen met [[aniline]] en anilinehydrochloride te verhitten in aanwezigheid van [[ijzer (element)|ijzer]] of [[IJzer(III)chloride]]. Door de verwarmingstijd en de verhouding tussen de reagentia te variëren verkrijgt men verschillende types van nigrosine.

==Types==
Nigrosinekleurstoffen zijn geen zuivere stoffen maar mengsels van verbindingen. Die hebben een [[structuurformule|molecuulstructuur]] afgeleid van de [[fenazine]]- (of phenazine-)structuur<ref>Zie bv. [https://patents.google.com/patent/US5707405 U.S. Patent 5707405, "Water-reducible nigrosine dye compositions" van 13 januari 1998 aan Morton International Inc.]</ref>:

[[Bestand:Phenazine 200.svg|150px]]

Ze worden daarom als ''azine''kleurstoffen aangeduid.

Commercieel zijn drie types nigrosine verkrijgbaar: wateroplosbaar, olieoplosbaar of alcoholoplosbaar nigrosine.

{| class="wikitable"
!type!![[CAS-nummer]]!!Andere namen
|-
|Wateroplosbaar||8005-03-6||Acid black 2; Colour Index 50420
|-
|Olieoplosbaar||8005-02-5||Solvent Black 7; Colour Index 50415:1; Induline Base; Nigrosine Base
|-
|Alcoholoplosbaar||11099-03-9||Solvent Black 5; Colour Index 50415; nigrosine spirit soluble
|}

N.B.: Nigrosine heeft geen [[EINECS]]-nummer.

Nigrosines waren al in de 19e eeuw bekend. "Belgian black" bijvoorbeeld was een mengsel van fijngemalen nigrosine verdeeld in het [[vetzuur]] [[stearinezuur]]<ref>US Patent 539323: "Composition for blackening and dressing leather" van 14 mei 1895 aan Daniel Z. Woods en William P. Maclay</ref>.

==Toepassingen==
*Nigrosine wordt gebruikt voor het kleuren van leer, hout en textiel; in inkt voor [[balpen]]nen, [[markeerstift]]en, [[inktjetprinter]]s en [[handstempel|stempel]]s; in [[schoensmeer]], [[carbonpapier]] en [[toner]]s (dankzij de [[elektrostatisch]]e eigenschappen<ref>Zie bv. [https://patents.google.com/patent/US3951836 U.S. Patent 3951836, "Toners for electrostatic imaging" van 20 april 1976 aan Canon (Japan)]</ref>).
*Nigrosine kan ook gemengd worden in [[kunsthars]]en, als alternatief voor [[koolstof|carbon black]].
*Nigrosine wordt in de [[microscopie]] gebruikt voor het kleuren van preparaten; het heeft een bijzondere affiniteit voor [[zenuwknoop|ganglioncellen]].
*Nigrosine is ook in bepaalde [[Indicator (scheikunde)|indicatorstoffen]] aanwezig.
*Nigrosine wordt in sommige [[cosmetica]] gebruikt. In de [[Europese Unie]] mag het echter niet meer gebruikt worden in haarkleurmiddelen<ref>[http://eur-lex.europa.eu/LexUriServ/LexUriServ.do?uri=OJ:L:2008:256:0012:0016:NL:PDF Richtlijn 2008/88/EG van de Commissie van 23 september 2008 tot wijziging van Richtlijn 76/768/EEG van de Raad inzake cosmetische producten met het oog op de aanpassing van de bijlagen II en III aan de technische vooruitgang. Publicatieblad L256 van 24 september 2008].</ref>. Dit verbod betreft een reeks stoffen die in haarkleurmiddelen worden gebruikt, en volgt uit onderzoek waaruit bleek dat die stoffen het risico op urineblaas[[kanker]] zouden verhogen bij personen die vaak of langdurig haarkleurmiddelen toepassen<ref>Zie bv. [http://ec.europa.eu/health/ph_risk/committees/04_sccp/docs/sccp_o_00l.pdf Opinion on Personal Use of Hair Dyes and Cancer Risk] (Scientific Committee on Consumer Products van de Europese Unie, 20 september 2005)</ref>.

==Externe link==
* [https://web.archive.org/web/20160304201723/https://fscimage.fishersci.com/msds/50510.htm MSDS voor wateroplosbaar nigrosine (Acros Organics)]

{{Appendix}}

[[Categorie:Kleurstof]]
[[Categorie:Mengsel]]
[[Categorie:Heterocyclische aromatische verbinding]]
[[Categorie:Heterocyclische stikstofverbinding]]


text:
# Megaselia mammillata
Megaselia mammillata is een vliegensoort uit de familie van de bochelvliegen (Phoridae). De wetenschappelijke naam van de soort werd voor het eerst geldig gepubliceerd in 1959 door Borgmeier.

title: Megaselia mammillata

wikitext:
{{Taxobox insect
| titelweergave = cursief
| naam = ''Megaselia mammillata''
| orde = [[Diptera]] (Tweevleugeligen)
| onderorde = [[Vliegen (dieren)|Brachycera]] (Vliegen)
| familie = [[Bochelvliegen|Phoridae]] (Bochelvliegen)
| geslacht = ''[[Megaselia]]''
| auteur = Borgmeier
| datum = 1959
| bron =
| haakjes =
}}
'''''Megaselia mammillata''''' is een [[vliegen (dieren)|vliegen]]soort uit de familie van de [[Bochelvliegen|bochelvliegen (Phoridae)]]. De wetenschappelijke naam van de soort werd voor het eerst geldig gepubliceerd in 1959 door Borgmeier.

{{Appendix}}
{{beginnetje|biologie|2019|12|21}}

[[Categorie:Megaselia|mammillata]]

title: Megaselia mammillata

Orde: Diptera (Tweevleugeligen)

Onderorde: Brachycera (Vliegen)

Familie: Phoridae (Bochelvliegen)

Geslacht: Megaselia

title: Soort


text:
# Tryphon grossus
Tryphon grossus is een vliesvleugelig insect uit de familie van de gewone sluipwespen (Ichneumonidae). De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1892 door Brischke.

title: Tryphon grossus

wikitext:
{{Taxobox insect
| titelweergave = cursief
| naam = ''Tryphon grossus''
| afbeelding =
| orde = [[Vliesvleugeligen|Hymenoptera]] (Vliesvleugeligen)
| onderorde =
| familie = [[Gewone sluipwespen|Ichneumonidae]] (Gewone sluipwespen)
| geslacht = ''[[Tryphon (geslacht)|Tryphon]]''
| w-naam = ''Tryphon grossus''
| auteur = Brischke
| datum = 1892
| haakjes =
| commons =
| species =
}}
'''''Tryphon grossus''''' is een [[Vliesvleugeligen|vliesvleugelig insect]] uit de familie van de [[Gewone sluipwespen|gewone sluipwespen (Ichneumonidae)]].<ref>{{Link Fauna Europaea|id=329662|naam=''Tryphon grossus''}}</ref> De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1892 door Brischke.

{{Appendix}}
{{beginnetje|biologie|2013|07|06}}

[[Categorie:Tryphon (geslacht)|grossus]]

title: Tryphon grossus

Orde: Hymenoptera (Vliesvleugeligen)

Familie: Ichneumonidae (Gewone sluipwespen)

Geslacht: Tryphon

title: Soort


text:
# Rhabdopterus montalbanus
Rhabdopterus montalbanus is een keversoort uit de familie bladkevers (Chrysomelidae). De wetenschappelijke naam van de soort werd in 1997 gepubliceerd door Bechyne.

title: Rhabdopterus montalbanus

wikitext:
{{Taxobox insect
| naam = ''Rhabdopterus montalbanus''
| titelweergave = cursief
| afbeelding =
| afbeeldingtekst =
| orde = [[Kevers|Coleoptera]] (Kevers)
| familie = [[Bladkevers|Chrysomelidae]] (Bladkevers)
| geslacht = ''[[Rhabdopterus]]''
| w-naam = ''Rhabdopterus montalbanus''
| auteur = [[Jan Bechyné|Bechyné]]
| datum = 1997
| haakjes =
| origineel =
}}

'''''Rhabdopterus montalbanus''''' is een [[kevers]]oort uit de familie [[bladkevers]] (Chrysomelidae). De wetenschappelijke naam van de soort werd in 1997 gepubliceerd door Bechyne.<ref>[https://web.archive.org/web/20130927083459/https://insects.tamu.edu/research/collection/hallan/test/Arthropoda/Insects/Coleoptera/Family/ChrysoIndex0.htm Chrysomelidae] in Synopsis of the described Coleoptera of the World, 13 december 2008. Gearchiveerd op 27 september 2013.</ref>

{{Appendix}}
{{beginnetje|biologie|2011|10|31}}

[[Categorie:Bladkevers]]

title: Rhabdopterus montalbanus

Familie: Chrysomelidae (Bladkevers)

Geslacht: Rhabdopterus

title: Soort


text:
# Tower Lakes
Tower Lakes is een plaats (village) in de Amerikaanse staat Illinois, en valt bestuurlijk gezien onder Lake County.

## Demografie
Bij de volkstelling in 2000 werd het aantal inwoners vastgesteld op 1310. In 2006 is het aantal inwoners door het United States Census Bureau geschat op 1327, een stijging van 17 (1,3%).

## Geografie
Volgens het United States Census Bureau beslaat de plaats een oppervlakte van 2,8 km², waarvan 2,5 km² land en 0,3 km² water.

## Plaatsen in de nabije omgeving
De onderstaande figuur toont nabijgelegen plaatsen in een straal van 8 km rond Tower Lakes.

title: Tower Lakes

wikitext:
{{Infobox plaats Verenigde Staten
| naam=Tower Lakes
| staat=Illinois
| county=[[Lake County (Illinois)|Lake County]]
| bevolking=1327
| datum=2006
| oppervlak=2.5
| water=0.3
| lat_deg = 42
| lat_min = 13
| lat_sec = 59
| lon_deg = 88
| lon_min = 9
| lon_sec = 8
| hoogte=
| code=75874
| type=village
| detailkaart=
}}
'''Tower Lakes''' is een plaats ([[village]]) in de [[Verenigde Staten|Amerikaanse]] staat [[Illinois (staat)|Illinois]], en valt bestuurlijk gezien onder [[Lake County (Illinois)|Lake County]].

==Demografie==
Bij de [[volkstelling]] in 2000 werd het aantal inwoners vastgesteld op 1310.<ref>{{Bronvermelding inwonertal plaats Verenigde Staten/2000}}</ref> In 2006 is het aantal inwoners door het [[United States Census Bureau]] geschat op 1327,<ref>{{Bronvermelding inwonertal plaats Verenigde Staten/2006}}</ref> een stijging van 17 (1,3%).

==Geografie==
Volgens het United States Census Bureau beslaat de plaats een [[oppervlakte]] van 2,8 km², waarvan 2,5 km² land en 0,3 km² [[oppervlaktewater|water]].

==Plaatsen in de nabije omgeving==
De onderstaande figuur toont nabijgelegen [[woonplaats|plaatsen]] in een [[Straal (wiskunde)|straal]] van 8 km rond Tower Lakes.
{{Afbeelding label begin|image=Blank map.svg|position= relative| float=left|width=400|caption=Plaatsen in de omgeving}}
{{Afbeelding label|x=0.5|y=0.5|scale=400|text=[[Bestand:Map pointer black.svg|20px|Tower Lakes]]'''Tower Lakes'''}}
{{Afbeelding label|x=0.062|y=0.630|scale=400|text=[[Bestand:Small-city-symbol.svg|20px|Plaats met 15531 inwoners (2000)]][[Cary (Illinois)|Cary]] (8 km)}}
{{Afbeelding label|x=0.203|y=0.734|scale=400|text=[[Bestand:Small-city-symbol.svg|14px|Plaats met 4862 inwoners (2000)]][[Fox River Grove (Illinois)|Fox River Grove]] (7 km)}}
{{Afbeelding label|x=0.289|y=0.434|scale=400|text=[[Bestand:Small-city-symbol.svg|8px|Plaats met 788 inwoners (2000)]][[Fox River Valley Gardens (Illinois)|Fox River Valley Gardens]] (4 km)}}
{{Afbeelding label|x=0.949|y=0.531|scale=400|text=[[Bestand:Small-city-symbol.svg|16px|Plaats met 6002 inwoners (2000)]][[Hawthorn Woods (Illinois)|Hawthorn Woods]] (8 km)}}
{{Afbeelding label|x=0.276|y=0.222|scale=400|text=[[Bestand:Small-city-symbol.svg|16px|Plaats met 8153 inwoners (2000)]][[Island Lake (Illinois)|Island Lake]] (6 km)}}
{{Afbeelding label|x=0.446|y=0.625|scale=400|text=[[Bestand:Small-city-symbol.svg|14px|Plaats met 4757 inwoners (2000)]][[Lake Barrington (Illinois)|Lake Barrington]] (2 km)}}
{{Afbeelding label|x=0.797|y=0.755|scale=400|text=[[Bestand:Small-city-symbol.svg|20px|Plaats met 18104 inwoners (2000)]][[Lake Zurich (Illinois)|Lake Zurich]] (7 km)}}
{{Afbeelding label|x=0.602|y=0.649|scale=400|text=[[Bestand:Small-city-symbol.svg|12px|Plaats met 2918 inwoners (2000)]][[North Barrington (Illinois)|North Barrington]] (3 km)}}
{{Afbeelding label|x=0.070|y=0.410|scale=400|text=[[Bestand:Small-city-symbol.svg|10px|Plaats met 2194 inwoners (2000)]][[Oakwood Hills (Illinois)|Oakwood Hills]] (8 km)}}
{{Afbeelding label|x=0.545|y=0.290|scale=400|text=[[Bestand:Small-city-symbol.svg|16px|Plaats met 9448 inwoners (2000)]][[Wauconda (Illinois)|Wauconda]] (4 km)}}
{{Afbeelding label eind}}{{Clearleft}}

== Externe link ==
* {{Link city-data.com|Tower-Lakes|Illinois}}

{{Appendix}}
{{Coor title dms|42|13|59|N|88|9|8|W|region:US_type:city(1310)_scale:50000}}

[[Categorie:Plaats in Illinois]]

title: Situering

County: Lake County

Type plaats: Village

Staat: Illinois

Coördinaten: 42° 14′ NB, 88° 9′ WL

title: Algemeen

Oppervlakte: 2,5 km²

- land: 2,2 km²

- water: 0,3 km²

title: Overig

Portaal: Verenigde Staten


text:
# Epania kasaharai
Epania kasaharai is een keversoort uit de familie van de boktorren (Cerambycidae). De wetenschappelijke naam van de soort werd voor het eerst geldig gepubliceerd in 2002 door Niisato.

title: Epania kasaharai

wikitext:
{{Taxobox insect
| naam = ''Epania kasaharai''
| titelweergave = cursief
| afbeelding =
| afbeeldingtekst =
| orde = [[Kevers|Coleoptera]] (Kevers)
| familie = [[Boktorren|Cerambycidae]] (Boktorren)
| onderfamilie = [[Cerambycinae]]
| geslacht = ''[[Epania]]''
| w-naam = ''Epania kasaharai''
| auteur = Niisato
| datum = 2002
| haakjes =
| commons =
| species =
}}
'''''Epania kasaharai''''' is een [[kevers]]oort uit de familie van de [[Boktorren|boktorren (Cerambycidae)]]. De wetenschappelijke naam van de soort werd voor het eerst geldig gepubliceerd in 2002 door Niisato.<ref>{{Brontabel|9999-Cerambycidae}} (bezocht 30 januari 2014)</ref>

{{Appendix}}
{{Beginnetje|biologie|2014|02|17}}

[[Categorie:Epania|kasaharai]]

title: Epania kasaharai

Familie: Cerambycidae (Boktorren)

Onderfamilie: Cerambycinae

Geslacht: Epania

title: Soort


text:
# Ma vie de Courgette
Ma vie de courgette is een Zwitsers-Franse stop-motion-animatiefilm uit 2016, geregisseerd door Claude Barras en gebaseerd op Autobiographie d'une courgette van Gilles Paris. De film ging op 15 mei in première op het Filmfestival van Cannes in de sectie Quinzaine des réalisateurs.

## Verhaal
Een jongen, Courgette genoemd door zijn alcoholistische moeder, komt na het overlijden van zijn moeder in een weeshuis terecht. Voor Courgette begint een nieuw avontuurlijk leven wanneer hij samen met de andere kinderen in het tehuis vertrouwen, vriendschap en zelfs de liefde ontdekt. Hij krijgt het geloof terug in een hoopvolle jeugd vol dromen.

## Stemverdeling
| Personage      | Originele stem    |
| -------------- | ----------------- |
| Courgette      | Gaspard Schlatter |
| Camille        | Sixtine Murat     |
| Simon          | Paulin Jaccoud    |
| Raymond        | Michel Vuillermoz |
| Ahmed          | Paul Ribera       |
| Alice          | Estelle Sanchez   |
| Béatrice       | Lou Wick          |
| Tante Ida      | Brigitte Rosset   |
| Ms. Papineau   | Monica Budde      |
| Mr. Paul       | Adrien Barazzone  |
| Diverse Rollen | JB Blanc          |

## Prijzen en nominaties
De belangrijkste:
| Jaar | Prijs                                               | Categorie               | Genomineerde(n) | Uitslag  |
| ---- | --------------------------------------------------- | ----------------------- | --------------- | -------- |
| 2016 | Festival international du film d'animation d'Annecy | Cristal du long métrage | Claude Barras   | Gewonnen |
| 2016 | Festival international du film d'animation d'Annecy | Prix du public          | Claude Barras   | Gewonnen |

## Productie
De stop-motionanimatie werd opgenomen in de Pôle Pixel-studios in Villeurbanne. Dagelijks werden 30 seconden film opgenomen. Negen animatoren werkten simultaan op 15 verschillende maquettes.
De film werd geselecteerd als Zwitserse inzending voor de beste niet-Engelstalige film voor de 89ste Oscaruitreiking.

title: Ma vie de Courgette

wikitext:
{{Infobox film
| titel              = ''Ma vie de courgette''
| afbeelding         =
| onderschrift       =
| poster-op-enwp     = My Life as a Zucchini.jpg
| tagline            =
| alternatieve titel =
| regie              = [[Claude Barras]]
| producer           = Marc Bonny
Armelle Glorennec
Pauline Gygax
Max Karli
Michel Merkt
| prodmaatschappij   = Rita Productions
Blue Spirit Productions
Gebeka Films
KNM
| schrijver          = [[Céline Sciamma]]
| voice-over         =
| spelers            =
| muziek             = [[Sophie Hunger]]
| montage            = Valentin Rotelli
| cinematografie     = David Toutevoix
| production design  =
| distributeur       =
| première           = 15 mei 2016 ''(Filmfestival van Cannes)''
| genre              = Animatie
| lengte             = 66 minuten
| taal               = Frans
| land               = {{CH}}
{{FR}}
{{PT}}
| budget             = 5,5 miljoen €<ref name=rhone>{{fr}}[https://france3-regions.francetvinfo.fr/rhone-alpes/2014/11/24/dans-les-coulisses-de-ma-vie-de-courgette-598636.html Dans les coulisses de "Ma vie de courgette", France 3 Rhône-Alpes]</ref>
| locatie            =
| bezoekers          =
| opbrengst          =
| nominaties         =
| prijzen            =
| voorloper          =
| vervolg            =
| remake             =
| imdb               = 2321405
| moviemeter         = 391717
| extra portaal      =
}}
'''''Ma vie de courgette''''' is een [[Zwitserland|Zwitsers]]-[[Frankrijk|Franse]] [[stop-motion]]-animatiefilm uit [[Film in 2016|2016]], geregisseerd door [[Claude Barras]] en gebaseerd op ''Autobiographie d'une courgette'' van [[Gilles Paris]]. De film ging op 15 mei in première op het [[Filmfestival van Cannes 2016|Filmfestival van Cannes]] in de sectie ''Quinzaine des réalisateurs''.<ref>[https://web.archive.org/web/20160808182017/http://www.quinzaine-realisateurs.com/fr/edition-2016/ Sélection de la 48e Quinzaine des Réalisateurs, geraadpleegd 14 april 2016]</ref>

== Verhaal ==
{{Leeswaarschuwing}}
Een jongen, Courgette genoemd door zijn alcoholistische moeder, komt na het overlijden van zijn moeder in een [[weeshuis]] terecht. Voor Courgette begint een nieuw avontuurlijk leven wanneer hij samen met de andere kinderen in het tehuis vertrouwen, vriendschap en zelfs de liefde ontdekt. Hij krijgt het geloof terug in een hoopvolle jeugd vol dromen.

== Stemverdeling ==

{| class="wikitable"
! Personage
! Originele stem
|-
| Courgette
| [[Gaspard Schlatter]]
|-
| Camille
| [[Sixtine Murat]]
|-
| Simon
| [[Paulin Jaccoud]]
|-
| Raymond
| [[Michel Vuillermoz]]
|-
| Ahmed
| [[Paul Ribera]]
|-
| Alice
| [[Estelle Sanchez]]
|-
| Béatrice
| [[Lou Wick]]
|-
| Tante Ida
| [[Brigitte Rosset]]
|-
| Ms. Papineau
| [[Monica Budde]]
|-
| Mr. Paul
| [[Adrien Barazzone]]
|-
|Diverse Rollen
|[[JB Blanc]]
|}

== Prijzen en nominaties ==
De belangrijkste:
{| class="wikitable"
!Jaar
!Prijs
!Categorie
!Genomineerde(n)
!Uitslag
|-
| rowspan=2|2016 || rowspan=2|[[Festival international du film d'animation d'Annecy]] || ''Cristal du long métrage'' || Claude Barras || {{Tabelcel gewonnen}}
|-
| ''Prix du public'' || Claude Barras || {{Tabelcel gewonnen}}
|}

== Productie ==
De stop-motionanimatie werd opgenomen in de Pôle Pixel-studios in [[Villeurbanne]]. Dagelijks werden 30 seconden film opgenomen. Negen animatoren werkten simultaan op 15 verschillende maquettes.<ref name=rhone/>

De film werd geselecteerd als Zwitserse inzending voor de [[Oscar voor beste niet-Engelstalige film|beste niet-Engelstalige film]] voor de [[89ste Oscaruitreiking]].<ref>{{en}}[https://variety.com/2016/film/global/switzerland-claude-barras-my-life-as-a-courgette-foreign-languageoscarrace-1201831359/ Switzerland Sends Claude Barras’ ‘My Life as a Courgette’ to Foreign-Language Oscar Race, Variety, 5 augustus 2016]. [https://web.archive.org/web/20220929180747/https://variety.com/2016/film/global/switzerland-claude-barras-my-life-as-a-courgette-foreign-languageoscarrace-1201831359/ Gearchiveerd] op 29 september 2022.</ref>

== Externe links ==
* [https://web.archive.org/web/20160818083359/http://www.indiesales.eu/my-life-as-a-courgette Website Indie Sales]
{{Standaardlinks film}}
* {{fr}}[https://www.allocine.fr/film/fichefilm_gen_cfilm=236415.html ''Ma vie de courgette''] op ''Allociné''

{{Appendix}}

[[Categorie:Film uit 2016]]
[[Categorie:Zwitserse film]]
[[Categorie:Franse film]]
[[Categorie:Animatiefilm]]

title: Ma vie de courgette

Regie: Claude Barras

Producent: Marc Bonny · Armelle Glorennec · Pauline Gygax · Max Karli · Michel Merkt

Scenario: Céline Sciamma

Muziek: Sophie Hunger

Montage: Valentin Rotelli

Cinematografie: David Toutevoix

Productiebedrijf: Rita Productions · Blue Spirit Productions · Gebeka Films · KNM

Première: 15 mei 2016 (Filmfestival van Cannes)

Genre: Animatie

Speelduur: 66 minuten

Taal: Frans

Land: Zwitserland · Frankrijk · Portugal

Budget: 5,5 miljoen €

Kijkwijzer: Geweld


text:
# Libystica simplex
Libystica simplex is een vlinder uit de familie spinneruilen (Erebidae). De wetenschappelijke naam is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1894 door Holland.
De soort komt voor in tropisch Afrika.

title: Libystica simplex

wikitext:
{{Taxobox vlinder
| naam = ''Libystica simplex''
| titelweergave = cursief
| afbeelding =
| afbeeldingtekst =
| familie = [[Spinneruilen|Erebidae]] (Spinneruilen)
| geslacht = ''[[Libystica]]''
| w-naam = ''Libystica simplex''
| auteur = Holland
| datum = 1894
| haakjes = ja
| species =
| commons =
}}
'''''Libystica simplex''''' is een [[vlinders|vlinder]] uit de familie [[spinneruilen]] (Erebidae). De wetenschappelijke naam is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1894 door Holland.

De soort komt voor in [[Afrotropisch gebied|tropisch Afrika]].

{{Appendix|2=
* {{Brontabel|2012-DePrins-DePrins}} [bezocht 18-3-2013]
}}
{{Beginnetje|biologie|2013|03|18}}

[[Categorie:Spinneruilen]]
[[Categorie:Dier uit het Afrotropisch gebied]]

title: Libystica simplex

Orde: Lepidoptera (Vlinders)

Familie: Erebidae (Spinneruilen)

Geslacht: Libystica

title: Soort


text:
# Marjolein Lindemans
Marjolein Lindemans (Leuven, 17 februari 1994) is een Belgische meerkampster. Zij veroverde een Belgische titel.

## Loopbaan

### Eerste medailles bij de senioren
Lindemans veroverde in 2009 op vijftienjarige leeftijd haar eerste medailles op de Belgische kampioenschappen voor senioren. Indoor op de 60 m horden en outdoor bij het hoogspringen.

### Internationale medailles bij de jeugd
Lindemans veroverde op de wereldkampioenschappen voor scholieren (U18) in 2011 een bronzen medaille in de zevenkamp. Deze prestatie leverde haar een Gouden Spike als beste beloftevolle atleet op. Ook op de Europese kampioenschappen voor junioren (U20) in 2013 veroverde ze een bronzen medaille in de zevenkamp.

### Eerste titel bij de senioren
Begin 2014 werd Lindemans profatlete bij Atletiek Vlaanderen. Ze werd voor het eerst Belgisch kampioene bij de senioren, indoor op de vijfkamp.

### Clubs
Lindemans is aangesloten bij ROBA.

## Belgische kampioenschappen
Indoor
| Onderdeel   | Jaar |
| ----------- | ---- |
| verspringen | 2015 |
| vijfkamp    | 2014 |

## Persoonlijke records
Outdoor
| Onderdeel    | Prestatie | Wind (m/s) | Datum           | Plaats  |
| ------------ | --------- | ---------- | --------------- | ------- |
| 200 m        | 24,74 s   | -0,6       | 18 juli 2013    | Rieti   |
| 800 m        | 2.21,34   |            | 19 juli 2013    | Rieti   |
| 100 m horden | 13,45 s   | +1,5       | 18 juli 2013    | Rieti   |
| hoogspringen | 1,85 m    |            | 7 mei 2011      | Heusden |
| verspringen  | 6,39 m    | +1,1       | 19 juli 2013    | Rieti   |
| kogelstoten  | 10,41 m   |            | 30 juni 2012    | Lier    |
| speerwerpen  | 36,78 m   |            | 2012            |         |
| zevenkamp    | 5831      |            | 18/19 juli 2013 | Rieti   |

Indoor
| Onderdeel    | Prestatie | Datum            | Plaats |
| ------------ | --------- | ---------------- | ------ |
| 800 m        | 2.21,73   | 2 februari 2014  | Gent   |
| 60 m horden  | 8,42 s    | 3 februari 2013  | Gent   |
| hoogspringen | 1,81 m    | 3 februari 2013  | Gent   |
| verspringen  | 6,25 m    | 21 februari 2015 | Gent   |
| kogelstoten  | 10,46 m   | 2 februari 2014  | Gent   |
| vijfkamp     | 4188      | 3 februari 2013  | Gent   |

## Palmares

### 60 m horden
- 2013:  BK indoor AC – 8,41 s

### 100 m horden
- 2011: 8e EYOF in Trabzon
- 2014:  BK AC - 13,67 s

### hoogspringen
- 2009:  BK AC – 1,68 m
- 2011: 17e EYOF in Trabzon – 1,70 m
- 2012:  BK AC – 1,77 m
- 2014:  BK indoor AC – 1,77 m

### verspringen
- 2014:  BK AC - 6,13 m
- 2015:  BK indoor AC - 6,25 m

### vijfkamp
- 2014:  BK indoor – 4138 p

### zevenkamp
- 2011:  WK voor scholieren te Rijsel – 5532 p
- 2013:  EK U20 te Rieti - 5831 p

## Onderscheidingen
- 2011: Gouden Spike voor beste vrouwelijke belofte

title: Marjolein Lindemans

wikitext:
{{Infobox atletiek
| afbeelding        = Marjolein Lindemans - EJK 2013.jpg
| onderschrift      = Op het podium tijdens de Europese kampioenschappen voor junioren in 2013, Rieti
| naam              = Marjolein Lindemans
| bijnaam           =
| geboortedatum     = 17 februari 1994
| geboorteplaats    = [[Leuven]]
| overlijdensdatum  =
| overlijdensplaats =
| nationaliteit     = {{BE}}
| lengte            =
| gewicht           =
| discipline        = meerkamp
| trainer           = [[Chris Van Landschoot]], [[Patrick Himschoot]]
| 1etitel           = Belgisch kampioene vijfkamp 2014
| OS                =
| extra             =
}}
'''Marjolein Lindemans''' ([[Leuven]], [[17 februari]] [[1994]]) is een [[België|Belgische]] [[meerkamp]]ster. Zij veroverde een Belgische titel.

== Loopbaan ==
=== Eerste medailles bij de senioren ===
Lindemans veroverde in 2009 op vijftienjarige leeftijd haar eerste [[medaille]]s op de Belgische kampioenschappen voor senioren. Indoor op de [[60 meter horden|60 m horden]] en outdoor bij het [[hoogspringen]].

=== Internationale medailles bij de jeugd ===
Lindemans veroverde op de wereldkampioenschappen voor scholieren (U18) in 2011 een bronzen medaille in de [[Zevenkamp (atletiek)|zevenkamp]]. Deze prestatie leverde haar een [[Gouden Spike (België)|Gouden Spike]] als beste beloftevolle atleet op. Ook op de Europese kampioenschappen voor junioren (U20) in 2013 veroverde ze een bronzen medaille in de zevenkamp.

=== Eerste titel bij de senioren ===
Begin 2014 werd Lindemans profatlete bij [[Topsport Vlaanderen|Atletiek Vlaanderen]]. Ze werd voor het eerst Belgisch kampioene bij de senioren, indoor op de [[vijfkamp]].

=== Clubs ===
Lindemans is aangesloten bij [[ROBA]].

== Belgische kampioenschappen ==
;Indoor
{| class="wikitable"
!Onderdeel
!Jaar
|-
|verspringen
|2015
|-
|vijfkamp
|2014
|}

== Persoonlijke records ==
;Outdoor
{|class="wikitable"
!Onderdeel
!Prestatie
!Wind (m/s)
!Datum
!Plaats
|-
|200 m
|24,74 s
| -0,6
|18 juli 2013
|[[Rieti (stad)|Rieti]]
|-
|800 m
|2.21,34
|
|19 juli 2013
|[[Rieti (stad)|Rieti]]
|-
|100 m horden
|13,45 s
| +1,5
|18 juli 2013
|[[Rieti (stad)|Rieti]]
|-
|hoogspringen
|1,85 m
|
|7 mei 2011
|[[Heusden-Zolder|Heusden]]
|-
|verspringen
|6,39 m
| +1,1
|19 juli 2013
|[[Rieti (stad)|Rieti]]
|-
|kogelstoten
|10,41 m
|
|30 juni 2012
|[[Lier (België)|Lier]]
|-
|speerwerpen
|36,78 m
|
|2012
|
|-
|zevenkamp
|5831
|
|18/19 juli 2013
|[[Rieti (stad)|Rieti]]
|}

;Indoor
{|class="wikitable"
!Onderdeel
!Prestatie
!Datum
!Plaats
|-
|800 m
|2.21,73
|2 februari 2014
|[[Gent]]
|-
|60 m horden
|8,42 s
|3 februari 2013
|[[Gent]]
|-
|hoogspringen
|1,81 m
|3 februari 2013
|[[Gent]]
|-
|verspringen
|6,25 m
|21 februari 2015
|[[Gent]]
|-
|kogelstoten
|10,46 m
|2 februari 2014
|[[Gent]]
|-
|vijfkamp
|4188
|3 februari 2013
|[[Gent]]
|}

== Palmares ==
=== 60 m horden ===
*2013: {{brons}} [[Belgische kampioenschappen indoor atletiek 2013|BK indoor AC]] – 8,41 s

=== 100 m horden ===
*2011: 8e [[Europees Olympisch Jeugdfestival|EYOF]] in Trabzon
*2014: {{brons}} [[Belgische kampioenschappen atletiek 2014|BK AC]] - 13,67 s

=== hoogspringen ===
*2009: {{brons}} [[Belgische kampioenschappen atletiek 2009|BK AC]] – 1,68 m
*2011: 17e EYOF in Trabzon – 1,70 m
*2012: {{brons}} [[Belgische kampioenschappen atletiek 2012|BK AC]] – 1,77 m
*2014: {{zilver}} [[Belgische kampioenschappen indoor atletiek 2014|BK indoor AC]] – 1,77 m

=== verspringen ===
*2014: {{zilver}} BK AC - 6,13 m
*2015: {{goud}} [[Belgische kampioenschappen indoor atletiek 2015|BK indoor AC]] - 6,25 m

=== vijfkamp ===
*2014: {{goud}} [[Belgische kampioenschappen meerkamp indoor|BK indoor]] – 4138 p

=== zevenkamp ===
*2011: {{brons}} WK voor scholieren te Rijsel – 5532 p
*2013: {{brons}} EK U20 te Rieti - 5831 p

== Onderscheidingen ==
* 2011: [[Gouden Spike (België)|Gouden Spike]] voor beste vrouwelijke belofte

{{Appendix|2=
* [http://www.val.be/?mnuid=886 Profiel van Marjolein Lindemans op de VAL-website]
----
'''Externe link'''
* {{Link IAAF profiel|land=belgium|naam=marjolein-lindemans-257440}}
}}

{{DEFAULTSORT:Lindemans, Marjolein}}
[[Categorie:Belgisch meerkamper]]

title: Marjolein Lindemans

Volledige naam: Marjolein Lindemans

Geboortedatum: 17 februari 1994

Geboorteplaats: Leuven

Nationaliteit: België

title: Sportieve informatie

Discipline: meerkamp

Trainer/coach: Chris Van Landschoot, Patrick Himschoot

Eerste titel: Belgisch kampioene vijfkamp 2014

Portaal: Atletiek


text:
# Gnevny-klasse
De Gnevny-klasse (Russisch: Эскадренные миноносцы проекта 7, Eskadrennije minonostsi projekta 7) torpedobootjagers werden eind jaren dertig, begin jaren veertig gebouwd voor de Marine van de Sovjet-Unie. Deze schepen vochten in de Tweede Wereldoorlog.

## Beschrijving
Begin jaren 1930 voelde de Sovjet-Unie zich in staat om de bouw van torpedobootjagers opnieuw te beginnen en 48 schepen werden besteld onder het tweede Vijfjarenplan. Het ontwerp werd geproduceerd met Italiaanse hulp, ondanks ideologische verschillen tussen de Sovjets en Fascistisch Italië. Ze lijken op gelijkwaardige torpedobootjagers gebouwd in Italië voor de Griekse en Turkse Marinekorpsen.
Ze hadden last van enkele zwakheden van gelijke Italiaanse schepen zoals structurele zwakheden en beperkte zeewaardigheid. Er waren ook significante machineproblemen in de eerste schepen. De ontwerpfouten kwamen aan het licht tijdens testen van de eerste schepen in 1936 en 1937 en de productie werd stilgelegd na 30 schepen. Een aangepast ontwerp kwam daarna in dienst als het Type 7U.
Vier schepen van de Pacifische Vloot werden overgedragen aan de Marine van het Volksbevrijdingsleger van de Volksrepubliek China en dienden daar als de Anshan-klasse.

## Schepen

### Zwarte Zeevloot
| Schip                        | Werf                         | Tewatergelaten  | Afgebouwd      | Lot                                                    |
| ---------------------------- | ---------------------------- | --------------- | -------------- | ------------------------------------------------------ |
| Bodry - Бодрый               | Martiwerf, Nikolajev         | 1936            | 1938           | Gesloopt in de jaren 1950                              |
| Bystry - Быстрый             | Martiwerf, Nikolajev         | 1936            | nov 1938       | Gezonken 1 juli 1941 door magnetische zeemijn          |
| Bezoepretsjny - Безупречный  | 61e Kommoenarwerf, Nikolajev | 1936            | 1938           | Gezonken op 26 juni 1942                               |
| Bditelny - Бдительный        | 61e Kommoenarwerf, Nikolajev | 1936            | 1938           | Gezonken 2 juli 1942                                   |
| Bojki - Бойкий               | Martiwerf, Nikolajev         | 29 oktober 1936 | 1 mei 1939     | Gesloopt 1958                                          |
| Bezposjtsjadny - Беспощадный | Marinewerf van Sebastopol    | 1937            | september 1939 | Gezonken op 6 oktober 1943, gebombardeerd door Stuka's |

### Baltische Vloot
| Schip          | Werf                             | Gelanceerd       | Afgebouwd        | Lot                                                                                |
| -------------- | -------------------------------- | ---------------- | ---------------- | ----------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------- |
| Gnevny         | Zjdanovwerf, Leningrad           | 13 juni 1936     | 31 januari 1939  | Gezonken op 23 juni 1941 door zeemijnen                                                                                |
| Gordy          | Baltische Scheepswerf, Leningrad | 1936             | 1938             | Overgeplaatst naar de Noordelijke Vloot in 1941, gesloopt in de jaren 1950                                                          |
| Gromky         | Baltische Scheepswerf, Leningrad | 6 december 1937  | 23 februari 1939 | Overgeplaatst naar de Noordelijke Vloot in 1941, gesloopt in de jaren 1950                                                          |
| Grozny         | Zjdanovwerf, Leningrad           | 31 juli 1936     | 1939             | Overgeplaatst naar de Noordelijke Vloot in 1941, gesloopt in de jaren 1950                                                          |
| Gremjasjtsjy   | Zjdanovwerf, Leningrad           | 12 maart 1937    | 1939             | Overgeplaatst naar de Noordelijke Vloot in 1941, gesloopt in 1958                                                                   |
| Grozjasjtsji   | Zjdanovwerf, Leningrad           | 18 augustus 1936 | 1939             | Beschadigd door een bombardement bij Leningrad, gesloopt in de jaren 1950                                                           |
| Sokroesjitelny | Zjdanovwerf, Leningrad           | 15 augustus 1936 | 1939             | Overgeplaatst naar de Noordelijke Vloot in 1941, gezonken in een storm op 22 november 1942                                          |
| Steregoesjtsjy | Zhdanovwerf Leningrad            | 1937             | 1939             | Gebombardeerd en gezonken op 21 september 1941 nabij Kronstadt                                                                      |
| Stremitleny    | Zjdanovwerf, Leningrad           | 1936             | 1938             | Overgeplaatst naar de Noordelijke Vloot in 1941 gezonken op 20 juli 1941 door Duitse bommenwerpers in Jekatirinskajabaai, Moermansk |

### Pacifische Vloot
Alle Pacifische-Vlootschepen werden gebouwd door Dalzavod in Komsomolsk aan de Amoer en gesleept naar Vladivostok voor de afbouw, wegens de ondiepte van de Amoerrivier. Een schip, de Resjitelny (I), ging verloren door stranding tijdens de sleep, en was te beschadigd om te repareren. Het materiaal voor deze schepen werd samengesteld in Nikolajev en daarna verscheept naar het oosten via de Trans-Siberische spoorlijn.
| Schip         | Tewatergelaten | Afgebouwd     | Lot                                                                             |
| ------------- | -------------- | ------------- | ------------------------------------------------------------------------------- |
| Rezvy         | 1937           | December 1939 | Gesloopt in de jaren 1950                                                       |
| Rjany         | Oktober 1937   | 1940          | Gesloopt in de jaren 1950                                                       |
| Raztropny     | 1939           | 1941          | Gesloopt in de jaren 1950                                                       |
| Redki         |                | 1941          | ??                                                                              |
| Razjasjtsjy   | 1938           | 1941          | Verkocht aan de Marine van het Volksbevrijdingsleger in 1955                    |
| Reshitelny II | 1939           | 1941          | Verkocht aan de Marine van het Volksbevrijdingsleger in 1955                    |
| Retivy        | 1940           | 1941          | Verkocht aan de Marine van het Volksbevrijdingsleger in 1955                    |
| Revnosty      | 1940           | 1941          | Gesloopt in de jaren 1950                                                       |
| Razjarjonny   | Mei 1941       | December 1941 | Overgeplaatst naar de Noordelijke Vloot in 1942, gezonken als doelschip in 1958 |
| Razoemny      | 1940           | 1941          | Overgeplaatst naar de Noordelijke Vloot in 1942                                 |
| Rekordny      | 1940           | 1941          | Gesloopt in de jaren 1950                                                       |

title: Gnevny-klasse

wikitext:
{{Infobox marineschip
| landvlagmarine    = Sovjet-Unie
| naam = ''Gnevny''-klasse
| afbeelding =
| onderschrift =
| kiellegging =
| tewaterlating =
| indienst =
| uitdienst =
| waterverplaatsing = 1.695-2.100 [[ton (massa)|ton]]
| afmetingen = 112,86 m × 10,2 m
| machinevermogen = 48.000 [[Paardenkracht (eenheid)|pk]]
| snelheid = 38 [[Knoop (snelheid)|knopen]]
| bemanning = 246 koppen
| bewapening = 4 × 130 mm-[[kanon (geschut)|kanonnen]]
2 × 76 mm-kanonnen
4 × 12,7 mm-[[machinegeweer|machinegeweren]]
2 x 3 = 6 × 533 mm-[[torpedobuis|torpedobuizen]]
56 [[zeemijn]]en
}}
De '''''Gnevny''-klasse''' ([[Russisch]]: Эскадренные миноносцы проекта 7, ''Eskadrennije minonostsi projekta 7'') [[torpedobootjager]]s werden eind jaren dertig, begin jaren veertig gebouwd voor de [[Marine van de Sovjet-Unie]]. Deze schepen vochten in de [[Tweede Wereldoorlog]].

== Beschrijving ==
Begin jaren 1930 voelde de [[Sovjet-Unie]] zich in staat om de bouw van [[torpedobootjager]]s opnieuw te beginnen en 48 schepen werden besteld onder het tweede [[Vijfjarenplan]]. Het ontwerp werd geproduceerd met Italiaanse hulp, ondanks ideologische verschillen tussen de Sovjets en [[Koninkrijk Italië (1861-1946)|Fascistisch Italië]]. Ze lijken op gelijkwaardige torpedobootjagers gebouwd in Italië voor de Griekse en Turkse Marinekorpsen.

Ze hadden last van enkele zwakheden van gelijke Italiaanse schepen zoals structurele zwakheden en beperkte zeewaardigheid. Er waren ook significante machineproblemen in de eerste schepen. De ontwerpfouten kwamen aan het licht tijdens testen van de eerste schepen in 1936 en 1937 en de productie werd stilgelegd na 30 schepen. Een aangepast ontwerp kwam daarna in dienst als het [[Soobrazitelny-klasse|Type 7U]].

Vier schepen van de [[Pacifische Vloot (Rusland)|Pacifische Vloot]] werden overgedragen aan de [[Marine van het Volksbevrijdingsleger]] van de [[Volksrepubliek China]] en dienden daar als de [[Anshanklasse|''Anshan''-klasse]].

==Schepen==
===Zwarte Zeevloot===
{| class="wikitable" scale: 100%
! Schip
! Werf
! Tewatergelaten
! Afgebouwd
! Lot
|-
|'''Bodry''' - '''''Бодрый'''''
|[[Martiwerf]], [[Mykolaiv|Nikolajev]]
|1936
|1938
|Gesloopt in de jaren 1950
|-
|'''Bystry''' - '''''Быстрый'''''
|Martiwerf, Nikolajev
|1936
|nov 1938
|Gezonken 1 juli 1941 door [[magnetisme|magnetische]] [[zeemijn]]
|-
|'''Bezoepretsjny''' - '''''Безупречный'''''
|[[61e Kommoenarwerf]], Nikolajev
|1936
|1938
|Gezonken op 26 juni 1942
|-
|'''Bditelny''' - '''''Бдительный'''''
|61e Kommoenarwerf, Nikolajev
|1936
|1938
|Gezonken 2 juli 1942
|-
|'''Bojki''' - '''''Бойкий'''''
|Martiwerf, Nikolajev
|29 oktober 1936
|1 mei 1939
|Gesloopt 1958
|-
|'''Bezposjtsjadny''' - '''''Беспощадный'''''
|Marinewerf van [[Sebastopol]]
|1937
|september 1939
|Gezonken op 6 oktober 1943, gebombardeerd door [[Junkers Ju 87|Stuka]]'s
|}

===Baltische Vloot===
{| class="wikitable" scale: 100%
! Schip
! Werf
! Gelanceerd
! Afgebouwd
! Lot
|-
|'''Gnevny'''
|[[Zjdanovwerf]], [[Sint-Petersburg|Leningrad]]
|13 juni 1936
|31 januari 1939
|Gezonken op 23 juni 1941 door zeemijnen
|-
|'''Gordy'''
|[[Baltische Scheepswerf]], Leningrad
|1936
|1938
|Overgeplaatst naar de [[Noordelijke Vloot]] in 1941, gesloopt in de jaren 1950
|-
|'''Gromky'''
|Baltische Scheepswerf, Leningrad
|6 december 1937
|23 februari 1939
|Overgeplaatst naar de Noordelijke Vloot in 1941, gesloopt in de jaren 1950
|-
|'''Grozny'''
|Zjdanovwerf, Leningrad
|31 juli 1936
|1939
|Overgeplaatst naar de Noordelijke Vloot in 1941, gesloopt in de jaren 1950
|-
|'''Gremjasjtsjy'''
|Zjdanovwerf, Leningrad
|12 maart 1937
|1939
|Overgeplaatst naar de Noordelijke Vloot in 1941, gesloopt in 1958
|-
|'''Grozjasjtsji'''
|Zjdanovwerf, Leningrad
|18 augustus 1936
|1939
|Beschadigd door een bombardement bij Leningrad, gesloopt in de jaren 1950
|-
|'''Sokroesjitelny'''
|Zjdanovwerf, Leningrad
|15 augustus 1936
|1939
|Overgeplaatst naar de Noordelijke Vloot in 1941, gezonken in een storm op 22 november 1942
|-
|'''Steregoesjtsjy'''
|Zhdanovwerf Leningrad
|1937
|1939
|Gebombardeerd en gezonken op 21 september 1941 nabij [[Kronstadt (Rusland)|Kronstadt]]
|-
|'''Stremitleny'''
|Zjdanovwerf, Leningrad
|1936
|1938
|Overgeplaatst naar de Noordelijke Vloot in 1941 gezonken op 20 juli 1941 door Duitse bommenwerpers in [[Jekatirinskajabaai]], [[Moermansk]]
|}

===Pacifische Vloot===
Alle Pacifische-Vlootschepen werden gebouwd door [[Dalzavod]] in [[Komsomolsk aan de Amoer]] en gesleept naar [[Vladivostok]] voor de afbouw, wegens de ondiepte van de [[Amoer (rivier)|Amoerrivier]]. Een schip, de ''Resjitelny (I)'', ging verloren door stranding tijdens de sleep, en was te beschadigd om te repareren. Het materiaal voor deze schepen werd samengesteld in Nikolajev en daarna verscheept naar het oosten via de [[Trans-Siberische spoorlijn]].

{| class="wikitable" scale: 100%
! Schip
! Tewatergelaten
! Afgebouwd
! Lot
|-
|'''Rezvy'''
|1937
|December 1939
|Gesloopt in de jaren 1950
|-
|'''Rjany'''
|Oktober 1937
|1940
|Gesloopt in de jaren 1950
|-
|'''Raztropny'''
|1939
|1941
|Gesloopt in de jaren 1950
|-
|'''Redki'''
|
|1941
|??
|-
|'''Razjasjtsjy'''
|1938
|1941
|Verkocht aan de [[Marine van het Volksbevrijdingsleger]] in 1955
|-
|'''Reshitelny II'''
|1939
|1941
|Verkocht aan de Marine van het Volksbevrijdingsleger in 1955
|-
|'''Retivy'''
|1940
|1941
|Verkocht aan de Marine van het Volksbevrijdingsleger in 1955
|-
|'''Revnosty'''
|1940
|1941
|Gesloopt in de jaren 1950
|-
|'''Razjarjonny'''
|Mei 1941
|December 1941
|Overgeplaatst naar de Noordelijke Vloot in 1942, gezonken als doelschip in 1958
|-
|'''Razoemny'''
|1940
|1941
|Overgeplaatst naar de Noordelijke Vloot in 1942
|-
|'''Rekordny'''
|1940
|1941
|Gesloopt in de jaren 1950
|}

{{Commonscat|Gremyashchiy class destroyer}}

[[Categorie:Torpedobootjagerklasse]]
[[Categorie:Russisch marineschip| ]]

title: Algemene kenmerken

Bemanning: 246 koppen

title: Techniek en uitrusting

Snelheid: 38 knopen

Bewapening: 4 × 130 mm-kanonnen · 2 × 76 mm-kanonnen · 4 × 12,7 mm-machinegeweren · 2 x 3 = 6 × 533 mm-torpedobuizen · 56 zeemijnen

Portaal: Marine


text:
# Benimakia cloveri
Benimakia cloveri is een slakkensoort uit de familie van de Fasciolariidae. De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 2008 door Snyder & Vermeij.

title: Benimakia cloveri

wikitext:
{{Taxobox
| titelweergave = cursief
| naam = ''Benimakia cloveri''
| afbeelding =
| rijk = [[Dieren (biologie)|Animalia]] (Dieren)
| stam = [[Weekdieren|Mollusca]] ([[Weekdieren]])
| klasse = [[Slakken|Gastropoda]] (Slakken)
| clade1 = [[Neogastropoda]]
| familie = [[Fasciolariidae]]
| geslacht = ''[[Benimakia]]''
| w-naam = ''Benimakia cloveri''
| auteur = Snyder & Vermeij
| datum = 2008
| haakjes =
| commons =
| species =
| worms = 458369
}}
'''''Benimakia cloveri''''' is een [[slakken|slakkensoort]] uit de familie van de [[Fasciolariidae]].<ref>Bouchet, P. (2012). <i>Benimakia cloveri</i> Snyder & Vermeij, 2008. Geraadpleegd via:  World Register of Marine Species op http://www.marinespecies.org/aphia.php?p=taxdetails&id=458369</ref> De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 2008 door Snyder & Vermeij.

{{Appendix}}
{{beginnetje|biologie|2013|03|09}}

[[Categorie:Fasciolariidae]]

title: Benimakia cloveri

Stam: Mollusca (Weekdieren)

Klasse: Gastropoda (Slakken)

Clade: Neogastropoda

Familie: Fasciolariidae

Geslacht: Benimakia

title: Soort

Portaal: Biologie


text:
# The Staves
The Staves zijn drie Engelse zussen afkomstig uit Watford die sinds 2010 samen een akoestisch folkrock trio vormen. The Staves zijn befaamd om hun heldere, loepzuivere en betoverende samenzang. De arrangementen van de begeleidende muziek zit vaak dan ook zo in elkaar, dat de zang erbovenuit springt. In interviews vertellen de zusjes op muzikaal gebied onder andere geïnspireerd en beïnvloed te zijn door The Beatles, Simon & Garfunkel, Crosby, Stills & Nash en James Taylor.

## Carrière
De zussen begonnen met optreden als The Staveley-Taylors op 'open-mic nights' in een plaatselijke kroeg (The Horns) en veranderden hun naam in The Staves nadat een vriend hen op een avond onder die naam had ingeschreven.
The Staves brachten hun eerste ep's uit in 2010 en 2011 (zie discografie). Het debuutalbum van de band, Dead & Born & Grown, kwam uit in november 2012 en werd geproduceerd door Glyn Johns en Ethan Johns.
Het tweede album, If I Was, kwam uit in maart 2015 bij Atlantic Records in Europa en bij Nonesuch Records in de Verenigde Staten; dit album werd geproduceerd door Justin Vernon van de band Bon Iver. Het album behaalde succes in het Verenigd Koninkrijk en kwam binnen op nummer 14 van the Official UK Album Chart. In juli 2015 trad de band op samen met Bon Iver als gastartiest tijdens het Eaux Claires Festival in Eau Claire Wisconsin. Dit optreden trok extra aandacht, omdat het de langverwachte terugkeer op het podium van Bon Iver betrof. The Staves traden ook op als voorprogramma van Florence and the Machine bij Florence's How Big Tour.
De Staves traden ook meerdere malen op op verschillende Nederlandse festivals, waaronder Lowlands, Eurosonic Noorderslag en Into the Great Wide Open.
In 2015 trad de band op op het bekende Glastonbury Festival. In 2016 toerden The Staves met Bon Iver.

## Discografie
- Facing West EP (2010) Daddy Max Records
- Live at Cecil Sharp House (7 oktober 2011)
- Mexico EP (2 december 2011)
- The Motherlode EP (13 april 2012)
- Dead & Born & Grown (12 november 2012)[2]
- Dead & Born & Grown & Live (16 juli 2013)
- Blood I Bled EP (28 oktober 2014)
- If I Was (23 maart 2015)
- The Way is Read (24 november 2017)
- Good Woman (5 februari 2021)

title: The Staves

wikitext:
{{Infobox band
| band_naam         = The Staves
| afbeelding        = The Staves 02-22-2017.jpg
| onderschrift      = The Staves live.
| jaren_actief      = 2010-heden
| oorsprong         = [[Watford]], [[Hertfordshire]], [[Verenigd Koninkrijk]]
| muziek_genre      = [[Folk]], [[indiefolk]], [[folkrock]]
| record_label      = 	[[Atlantic Records]]
| manager           =
| andere acts       =
| website           = http://boniver.org/
| bezetting         =
| functie1          = Zang
| lid1              = Emily Staveley-Taylor
| functie2          = Zang, gitaar
| lid2              = Jessica Staveley-Taylor
| functie3          = Zang, ukelele
| lid3              = Camilla Staveley-Taylor
| oudfunctie1       =
| oudlid1           =
}}
'''The Staves''' zijn drie Engelse zussen afkomstig uit [[Watford]] die sinds 2010 samen een akoestisch [[folkrock]] trio vormen.<ref name="The Guardian - 08Nov2011- New Band of the Day - The Staves (No 1,144)">{{cite web|url=http://www.guardian.co.uk/music/2011/nov/08/new-band-the-staves|title=New Band of the Day—The Staves (No 1,144)|last=[[Paul Lester]]|date=8 november 2011|work=[[The Guardian (krant)|The Guardian]]|accessdate=21 januari 2012}}</ref> The Staves zijn befaamd om hun heldere, loepzuivere en betoverende samenzang. De arrangementen van de begeleidende muziek zit vaak dan ook zo in elkaar, dat de zang erbovenuit springt.<ref name="Dead">{{cite web|last=Christopher Monger |first=James |url=http://www.allmusic.com/album/dead-amp-born-amp-grown-mw0002423165 |title=Dead & Born & Grown - The Staves : Songs, Reviews, Credits, Awards |publisher=AllMusic |date=2012-11-12 |accessdate=25 mei 2013}}</ref><ref name="NPO 3FM - 16Jan2015- The Staves betoveren op harmonieuze wijze">{{cite web|url=http://go.3fm.nl/festivals/nieuws-detail/6806/The-Staves-betoveren-op-harmonieuze-wijze|title=The Staves betoveren op harmonieuze wijze|date=16 January 2015|work=[[3FM]]|accessdate=27 februari 2016}}</ref> In interviews vertellen de zusjes op muzikaal gebied onder andere geïnspireerd en beïnvloed te zijn door [[The Beatles]], [[Simon & Garfunkel]], [[Crosby, Stills & Nash (& Young)|Crosby, Stills & Nash]] en [[James Taylor]].

==Carrière==
De zussen begonnen met optreden als The Staveley-Taylors op 'open-mic nights' in een plaatselijke kroeg (The Horns) en veranderden hun naam in The Staves nadat een vriend hen op een avond onder die naam had ingeschreven.<ref name="The Observer - 11Nov2012- No, we don't live in a log cabin">{{cite web|url=http://www.guardian.co.uk/music/2012/nov/11/the-staves-sisters-folk-feature?INTCMP=SRCH|title=No, we don't live in a log cabin...|first=Tom|last=Lamont|date=11 November 2012|work=[[The Observer]]|accessdate=13 november 2012}}</ref>
The Staves brachten hun eerste ep's uit in 2010 en 2011 (zie discografie). Het debuutalbum van de band, ''Dead & Born & Grown'', kwam uit in november 2012 en werd geproduceerd door [[Glyn Johns]] en [[Ethan Johns]].
Het tweede album, ''If I Was'', kwam uit in maart 2015 bij Atlantic Records in Europa en bij Nonesuch Records in de Verenigde Staten; dit album werd geproduceerd door [[Justin Vernon]] van de band [[Bon Iver]].<ref>{{cite web|author= |url=http://www.stereogum.com/1789017/stream-the-staves-if-i-was-stereogum-premiere/mp3s/album-stream/ |title=Stream The Staves If I Was (Stereogum Premiere) |publisher=Stereogum.com |date= |accessdate=1 april 2015}}</ref> Het album behaalde succes in het Verenigd Koninkrijk en kwam binnen op nummer 14 van the Official UK Album Chart. In juli 2015 trad de band op samen met Bon Iver als gastartiest tijdens het Eaux Claires Festival in Eau Claire Wisconsin. Dit optreden trok extra aandacht, omdat het de langverwachte terugkeer op het podium van Bon Iver betrof.<ref>{{cite web|last1=Johnson|first1=Cecilia|title=Bon Iver Debuts New Music As Inaugural Eaux Claires Festival Reaches Its Climax|url=http://billboard.com/entry/view/id/133313|website=Billboard|accessdate= 5 september 2015}}</ref> The Staves traden ook op als voorprogramma van [[Florence and the Machine]] bij Florence's ''How Big Tour''.

De Staves traden ook meerdere malen op op verschillende Nederlandse festivals, waaronder [[A Campingflight to Lowlands Paradise|Lowlands]], [[Eurosonic Noorderslag]] en [[Into the Great Wide Open (festival)|Into the Great Wide Open]].

In 2015 trad de band op op het bekende [[Glastonbury Festival]]. In 2016 toerden The Staves met Bon Iver.

==Discografie==
* ''Facing West EP'' (2010) Daddy Max Records
* ''Live at Cecil Sharp House'' (7 oktober 2011)
* ''Mexico EP'' (2 december 2011)
* ''The Motherlode EP'' (13 april 2012)
* ''Dead & Born & Grown'' (12 november 2012)<ref name="Dead"/>
* ''Dead & Born & Grown & Live'' (16 juli 2013)
* ''Blood I Bled EP'' (28 oktober 2014)
* ''If I Was'' (23 maart 2015)
* ''The Way is Read'' (24 november 2017)
* ''Good Woman'' (5 februari 2021)

==Externe links==
* [http://www.thestaves.com/ Officiële website]
* {{en}} [http://www.guardian.co.uk/music/video/2012/jan/03/staves-critics-pop-picks-2012-video?INTCMP=ILCNETTXT3487 The Staves talk to Michael Hann]
* {{en}} [http://www.bbc.co.uk/programmes/p010vcvt The Staves Live In Session at The BBC]
* {{en}} [https://web.archive.org/web/20160304082623/http://www.thegmanworld.com/2011/11/g-man-interview-w-staves.html 2011 Interview met The Staves]

==Referenties==
{{References}}

{{DEFAULTSORT:Staves}}
[[Categorie:Britse folkband]]

title: Achtergrondinformatie

Oorsprong: Watford, Hertfordshire, Verenigd Koninkrijk

Genre(s): Folk, indiefolk, folkrock

Label(s): Atlantic Records

title: Leden

Zang: Emily Staveley-Taylor

Zang, gitaar: Jessica Staveley-Taylor

Zang, ukelele: Camilla Staveley-Taylor


text:
# Julia Riera
| jaar | rang enkelspel | rang dubbelspel |
| ---- | -------------- | --------------- |
| 2019 | 1108           | 1361            |
| 2020 | 1201           | 1425            |
| 2021 | 654            | 1024            |
| 2022 | 260            | 423             |
| 2023 | 158            | 251             |

Julia Riera (Pergamino, 29 mei 2002) is een tennisspeelster uit Argentinië. Riera begon met tennis toen zij zeven jaar oud was. Haar favoriete ondergrond is hardcourt. Zij speelt rechtshandig en heeft een tweehandige backhand. Zij is actief in het internationale tennis sinds 2017.

## Loopbaan

### Enkelspel
Riera debuteerde in 2017 op het ITF-toernooi van Buenos Aires (Argentinië). Zij stond in 2021 voor het eerst in een finale, op het ITF-toernooi van Antalya (Turkije) – hier veroverde zij haar eerste titel, door de Spaanse Rosa Vicens Mas te verslaan. Tot op heden(juni 2024) won zij zeven ITF-titels, de meest recente in 2024 in Wiesbaden (Duitsland).
In 2022 kwalificeerde Riera zich voor het eerst voor een WTA-hoofdtoernooi, op het toernooi van Buenos Aires. Een week later, op het toernooi van Montevideo, won zij haar eerste WTA-partij. Op het WTA 250-toernooi van Rabat 2023 bereikte Riera de halve finale – daarmee haakte zij nipt aan bij de top 150 van de wereldranglijst. In 2024 doorstond zij het kwalificatietoernooi voor Roland Garros, waarna zij haar eerste optreden had op een grandslamtoernooi – zij verloor in de eerste ronde van de Roemeense Irina-Camelia Begu.
Haar hoogste notering op de WTA-ranglijst is de 93e plaats, die zij bereikte in mei 2024.

### Dubbelspel
Riera was in het dubbelspel minder actief dan in het enkelspel. Zij debuteerde in 2018 op het ITF-toernooi van Buenos Aires (Argentinië), samen met landgenote Luna Morini – zij bereikten er meteen de halve finale. Zij stond in 2022 voor het eerst in een finale, op het ITF-toernooi van Marbella (Spanje), geflankeerd door de Chileense Daniela Seguel – zij verloren van het Spaanse duo Jéssica Bouzas Maneiro en Leyre Romero Gormaz. In 2023 veroverde Riera haar eerste titel, op het ITF-toernooi van Sopó (Colombia), samen met landgenote Guillermina Naya, door het duo Victoria Hu en Melany Krywoj te verslaan. Tot op heden(juni 2024) won zij twee ITF-titels, de andere in 2023 in Brasilia (Brazilië).
In 2022 speelde Riera voor het eerst op een WTA-hoofdtoernooi, op het toernooi van Buenos Aires, samen met landgenote Martina Capurro Taborda. Zij stond in 2023 voor het eerst in een WTA-finale, op het WTA 125-toernooi van Montevideo, samen met landgenote María Lourdes Carlé – hier veroverde zij haar eerste titel, door het koppel Freya Christie en Yuliana Lizarazo te verslaan.

### Tennis in teamverband
In de periode 2022–2024 maakte Riera deel uit van het Argentijnse Fed Cup-team – zij vergaarde daar een winst/verlies-balans van 14–4.

## Resultaten grandslamtoernooien
| Legenda | Legenda                          |
| ------- | -------------------------------- |
| g.t.    | geen toernooi gehouden           |
| l.c.    | lagere categorie                 |
| –       | niet deelgenomen                 |
| G       | uitgeschakeld in de groepsfase   |
| 1R      | uitgeschakeld in de eerste ronde |
| 2R      | uitgeschakeld in de tweede ronde |
| 3R      | uitgeschakeld in de derde ronde  |
| 4R      | uitgeschakeld in de vierde ronde |
| KF      | uitgeschakeld in de kwartfinale  |
| HF      | uitgeschakeld in de halve finale |
| F       | de finale verloren               |
| W       | het toernooi gewonnen            |
| w-v     | winst/verlies-balans             |

### Enkelspel
| toernooi        | 2024 |
| --------------- | ---- |
| Australian Open | –    |
| Roland Garros   | 1R   |
| Wimbledon       | 1R   |
| US Open         |      |

## Palmares
| Legenda                 |
| ----------------------- |
| Grandslamtoernooi       |
| Olympische Spelen       |
| Year-End Championships  |
| Premier Mandatory       |
| Premier Five / WTA 1000 |
| Premier / WTA 500       |
| International / WTA 250 |
| Challenger / WTA 125    |

### WTA-finaleplaatsen enkelspel
geen

### WTA-finaleplaatsen vrouwendubbelspel
| nr.              | finale     | toernooi       | ondergrond | partner             | tegenstandsters                 | score    |         |
| ---------------- | ---------- | -------------- | ---------- | ------------------- | ------------------------------- | -------- | ------- |
| gewonnen finales |            |                |            |                     |                                 |          |         |
| 1.               | 2023-12-10 | WTA Montevideo | gravel     | María Lourdes Carlé | Freya Christie Yuliana Lizarazo | 7-6, 7-5 | details |
| verloren finales |            |                |            |                     |                                 |          |         |
| 1.               | 2024-07-14 | WTA Båstad     | gravel     | María Lourdes Carlé | Peangtarn Plipuech Tsao Chia-yi | 5-7, 3-6 | details |

### Gewonnen ITF-toernooien enkelspel
| nr. | finale     | toernooi  | dotatie   | ondergrond | tegenstandster in finale | score         |
| --- | ---------- | --------- | --------- | ---------- | ------------------------ | ------------- |
| 1.  | 2021-10-31 | Antalya   | $ 15.000  | gravel     | Rosa Vicens Mas          | 6-4, 5-7, 7-6 |
| 2.  | 2021-11-07 | Antalya   | $ 15.000  | gravel     | Tian Fangran             | 7-6, 6-1      |
| 3.  | 2022-09-04 | Triëst    | $ 25.000  | gravel     | Oana Georgeta Simion     | 6-1, 6-4      |
| 4.  | 2023-04-23 | Guayaquil | $ 25.000  | gravel     | Francesca Jones          | 6-2, 7-5      |
| 5.  | 2023-04-30 | Guayaquil | $ 25.000  | gravel     | Solana Sierra            | 6-4, 4-6, 6-4 |
| 6.  | 2024-04-21 | Chiasso   | $ 60.000  | gravel     | Anna Bondár              | 6-3, 7-6      |
| 7.  | 2024-05-05 | Wiesbaden | $ 100.000 | gravel     | Jule Niemeier            | 3-6, 6-3, 6-2 |

title: Julia Riera

wikitext:
{{Infobox tennisspeler
| naam                 =
| afbeelding           = Julia Riera (2023 US Open) 09 (cropped).jpg
| onderschrift         = US Open 2023 (kwalificatie)
| bijnaam              =
| nationaliteit        = {{AR}}
| geboorteplaats       = [[Pergamino (Buenos Aires)|Pergamino]]
| verblijfplaats       =
| lengte               =
| gewicht              =
| profdebuut           =
| met pensioen         =
| overleden            =
| slaghand             = rechts, backhand tweehandig
| coach                =
| Enkeloverwinningen   = 0 WTA, 7 ITF
| Enkelhoogstepositie  = 93e (20 mei 2024)
| WTA-Masters          =
| Olympische Spelen    =
| AustralianOpen       =
| Roland Garros        = 1e ronde (2024)
| Wimbledon            = 1e ronde (2024)
| USOpen               =
| Dubbeloverwinningen  = 1 WTA, 2 ITF
| Dubbelhoogstepositie = 176e (5 augustus 2024)
| WTA-Masters_dubbel   =
| Olympische_dubbel    =
| AustralianOpen_dubbel=
| Roland Garros_dubbel =
| Wimbledon_dubbel     =
| USOpen_dubbel        =
| updated= 5 augustus 2024
}}
{| class="wikitable floatright" style="width:270px; text-align:right; margin:auto auto auto 7px;"
|+<big>Posities op de [[Women's Tennis Association|WTA]]-ranglijst</big>
per einde seizoen
!width="70"| jaar !!width="70"| rang
enkelspel !!width="70"| rang
dubbelspel
|-
|style="text-align:center;"| 2019 || 1108 || 1361
|-
|style="text-align:center;"| 2020 || 1201 || 1425
|-
|style="text-align:center;"| 2021 || 654 || 1024
|-
|style="text-align:center;"| 2022 || 260 || 423
|-
|style="text-align:center;"| 2023 || 158 || 251
|}
'''Julia Riera''' ([[Pergamino (Buenos Aires)|Pergamino]], 29 mei 2002)<ref>{{es}}[http://haciendotenis.com.ar/riera.php Profiel Julia Riera] door Santiago Miramón, ''Haciendo Tenis''. [https://web.archive.org/web/20230404095745if_/http://haciendotenis.com.ar/riera.php Gearchiveerd] op 4 april 2023.</ref> is een [[tennis]]speelster uit Argentinië. Riera begon met tennis toen zij zeven jaar oud was.<ref name="ITF">Zie haar ITF-profiel</ref> Haar favoriete ondergrond is [[hardcourt]]. Zij speelt rechtshandig en heeft een tweehandige backhand. Zij is actief in het internationale tennis sinds 2017.

== Loopbaan ==
=== Enkelspel ===
Riera debuteerde in 2017 op het [[International Tennis Federation|ITF]]-toernooi van [[Buenos Aires (stad)|Buenos Aires]] (Argentinië). Zij stond in 2021 voor het eerst in een finale, op het ITF-toernooi van [[Antalya (stad)|Antalya]] (Turkije) – hier veroverde zij haar eerste titel, door de Spaanse [[Rosa Vicens Mas]] te verslaan. Tot op heden(juni 2024) won zij zeven ITF-titels, de meest recente in 2024 in [[Wiesbaden]] (Duitsland).

In 2022 kwalificeerde Riera zich voor het eerst voor een [[Women's Tennis Association|WTA]]-hoofdtoernooi, op het [[WTA-toernooi van Buenos Aires 2022|toernooi van Buenos Aires]]. Een week later, op het [[WTA-toernooi van Montevideo 2022|toernooi van Montevideo]], won zij haar eerste WTA-partij. Op het [[WTA 250]]-[[WTA-toernooi van Rabat 2023|toernooi van Rabat 2023]] bereikte Riera de halve finale – daarmee haakte zij nipt aan bij de top 150 van de wereldranglijst. In 2024 doorstond zij het [[kwalificatietoernooi (tennis)|kwalificatietoernooi]] voor [[Roland Garros 2024 (vrouwen)|Roland Garros]], waarna zij haar eerste optreden had op een [[grandslamtoernooi]] – zij verloor in de eerste ronde van de Roemeense [[Irina-Camelia Begu]].

Haar hoogste notering op de [[WTA-ranglijst]] is de 93e plaats, die zij bereikte in mei 2024.

=== Dubbelspel ===
Riera was in het dubbelspel minder actief dan in het enkelspel. Zij debuteerde in 2018 op het [[International Tennis Federation|ITF]]-toernooi van [[Buenos Aires (stad)|Buenos Aires]] (Argentinië), samen met landgenote Luna Morini – zij bereikten er meteen de halve finale. Zij stond in 2022 voor het eerst in een finale, op het ITF-toernooi van [[Marbella]] (Spanje), geflankeerd door de Chileense [[Daniela Seguel]] – zij verloren van het Spaanse duo [[Jéssica Bouzas Maneiro]] en [[Leyre Romero Gormaz]]. In 2023 veroverde Riera haar eerste titel, op het ITF-toernooi van [[Sopó]] (Colombia), samen met landgenote [[Guillermina Naya]], door het duo [[Victoria Hu]] en [[Melany Krywoj]] te verslaan. Tot op heden(juni 2024) won zij twee ITF-titels, de andere in 2023 in [[Brasilia]] (Brazilië).

In 2022 speelde Riera voor het eerst op een [[Women's Tennis Association|WTA]]-hoofdtoernooi, op het [[WTA-toernooi van Buenos Aires 2022|toernooi van Buenos Aires]], samen met landgenote [[Martina Capurro Taborda]]. Zij stond in 2023 voor het eerst in een WTA-finale, op het [[WTA 125]]-[[WTA-toernooi van Montevideo 2023|toernooi van Montevideo]], samen met landgenote [[María Lourdes Carlé]] – hier veroverde zij haar eerste titel, door het koppel [[Freya Christie]] en [[Yuliana Lizarazo]] te verslaan.

=== Tennis in teamverband ===
In de periode 2022–2024 maakte Riera deel uit van het Argentijnse [[Fed Cup]]-team – zij vergaarde daar een winst/verlies-balans van 14–4.

== Resultaten grandslamtoernooien ==
{{Tabel legenda resultaten grandslamtoernooien}}

=== Enkelspel ===
{| class="wikitable"
! toernooi !! [[WTA-seizoen 2024|2024]]
|-
| {{AU-VLAG}} [[Australian Open (tennis)|Australian Open]]
| {{Tabelcel tennis|–}}
|-
| {{FR-VLAG}} [[Roland Garros (tennistoernooi)|Roland Garros]]
| {{Tabelcel tennis|1R|Roland Garros 2024 (vrouwen)}}
|-
| {{GB-VLAG}} [[Wimbledon (tennistoernooi)|Wimbledon]]
| {{Tabelcel tennis|1R|Wimbledon 2024 (vrouwen)}}
|-
| {{US-VLAG}} [[US Open (tennis)|US Open]]
| {{Tabelcel tennis| |US Open 2024 (tennis, vrouwen)}}
|}

== Palmares ==
{{Tabel legenda tennistoernooi WTA|vanaf 2009}}

=== WTA-finaleplaatsen enkelspel ===
''geen''

=== WTA-finaleplaatsen vrouwendubbelspel ===
{| class="wikitable"
! nr. !! finale !! toernooi !! ondergrond !! partner !! tegenstandsters !! score !!
|- style="background-color:#efefef; text-align:center;"
|colspan="8"| '''gewonnen finales'''
|- style="background-color:#fff3dd;"
| 1.
| 2023-12-10
| {{UY-VLAG}} [[WTA-toernooi van Montevideo|WTA Montevideo]]
| style="text-align:center;"| gravel
| {{AR-VLAG}} [[María Lourdes Carlé]]
| {{UK-VLAG}} [[Freya Christie]]
{{CO-VLAG}} [[Yuliana Lizarazo]]
| 7-6, 7-5
| [[WTA-toernooi van Montevideo 2023|details]]
|- style="background-color:#efefef; text-align:center;"
|colspan="8"| '''verloren finales'''
|- style="background-color:#fff3dd;"
| 1.
| 2024-07-14
| {{SE-VLAG}} [[WTA-toernooi van Båstad|WTA Båstad]]
| style="text-align:center;"| gravel
| {{AR-VLAG}} [[María Lourdes Carlé]]
| {{TH-VLAG}} [[Peangtarn Plipuech]]
{{XT-VLAG}} [[Tsao Chia-yi]]
| 5-7, 3-6
| [[WTA-toernooi van Båstad 2024|details]]
|}

=== Gewonnen ITF-toernooien enkelspel ===
{| class="wikitable"
! nr. !! finale !! toernooi !! dotatie !! ondergrond !! tegenstandster in finale !! score
|-
| 1.
| 2021-10-31
| {{TR-VLAG}} [[Antalya (stad)|Antalya]]
| style="text-align:right;"| $ 15.000
| style="text-align:center;"| gravel
| {{ES-VLAG}} [[Rosa Vicens Mas]]
| 6-4, 5-7, 7-6
|-
| 2.
| 2021-11-07
| {{TR-VLAG}} [[Antalya (stad)|Antalya]]
| style="text-align:right;"| $ 15.000
| style="text-align:center;"| gravel
| {{CN-VLAG}} [[Tian Fangran]]
| 7-6, 6-1
|-
| 3.
| 2022-09-04
| {{IT-VLAG}} [[Triëst (stad)|Triëst]]
| style="text-align:right;"| $ 25.000
| style="text-align:center;"| gravel
| {{RO-VLAG}} [[Oana Georgeta Simion]]
| 6-1, 6-4
|-
| 4.
| 2023-04-23
| {{EC-VLAG}} [[Guayaquil]]
| style="text-align:right;"| $ 25.000
| style="text-align:center;"| gravel
| {{UK-VLAG}} [[Francesca Jones (tennisster)|Francesca Jones]]
| 6-2, 7-5
|-
| 5.
| 2023-04-30
| {{EC-VLAG}} [[Guayaquil]]
| style="text-align:right;"| $ 25.000
| style="text-align:center;"| gravel
| {{AR-VLAG}} [[Solana Sierra]]
| 6-4, 4-6, 6-4
|-
| 6.
| 2024-04-21
| {{CH-VLAG}} [[Chiasso]]
| style="text-align:right;"| $ 60.000
| style="text-align:center;"| gravel
| {{HU-VLAG}} [[Anna Bondár]]
| 6-3, 7-6
|-
| 7.
| 2024-05-05
| {{DE-VLAG}} [[Wiesbaden]]
| style="text-align:right;"| $ 100.000
| style="text-align:center;"| gravel
| {{DE-VLAG}} [[Jule Niemeier]]
| 3-6, 6-3, 6-2
|}

== Externe links ==
{{Standaardlinks tennisser}}
{{Appendix|1=bron}}
{{DEFAULTSORT:Riera, Julia}}
[[Categorie:Argentijns tennisser]]

title: Persoonlijke informatie

Nationaliteit: Argentinië

Geboorteplaats: Pergamino

Slaghand: rechts, backhand tweehandig

Totaal prijzengeld: 492.796 US dollar

Profiel: (en) WTA-site

title: Enkelspel

Titels: 0 WTA, 7 ITF

Enkelspel: Grandslamresultaten

title: Dubbelspel

Titels: 1 WTA, 2 ITF


text:
# Gedenkramen in het Academiegebouw (Leiden)
De gedenkramen in het Academiegebouw zijn een oorlogsmonument in de Nederlandse stad Leiden.

## Achtergrond
Op 26 november 1940 hield prof. mr. R.P. Cleveringa een beroemd geworden rede, waarin hij protesteerde tegen het aangezegde ontslag van zijn collega prof. Eduard Meijers en andere Joodse hoogleraren en medewerkers van de universiteit. Cleveringa's rede werd het startsein tot verzet; de studenten gingen in staking en de universiteit werd als reactie door de Duitsers gesloten. Diverse Leidse hoogleraren werden in de oorlogsjaren gevangengezet.
In het Groot-Auditorium in het Academiegebouw van de Universiteit Leiden werden na de oorlog aan weerszijden van het spreekgestoelte glas-in-loodramen geplaatst die herinneren aan het Leidse verzet. De ramen verwijzen onder meer naar Willem van Oranje, als stichter van de universiteit en grondlegger van vrijheid, de lijfspreuk van de universiteit praesidium libertatis (bolwerk van de vrijheid) en hoe de universiteit aan haar leus trouw is gebleven in de recentere geschiedenis. De ramen herinneren ook aan de in de oorlog omgekomen hoogleraren en studenten, onder wie Ben Telders en Johan Huizinga.
De ramen werden ontworpen door Louis Boermeester en door hem vervaardigd in het Haarlemse atelier Bogtman. Op 25 november 1950, tien jaar na de rede van Cleveringa, hield prof. Jan Duyvendak een gedenkrede, waarna de ramen werden onthuld door de voorzitters van het Leids Studenten Corps en de Vereeniging voor Vrouwelijke Studenten.

## Beschrijving
Het linker raam toont een hoogleraar als centrale figuur, waarmee enerzijds wordt verwezen naar de rede van Cleveringa en anderzijds de in Bergen-Belsen omgekomen Ben Telders wordt geëerd. In een banderol bovenaan staat praesidium libertatis (bolwerk van de vrijheid), het motto van de universiteit. Onder de hoogleraar een strofe uit het Wilhelmus: "obediëren in der gerechtigheid". De klokkentoren van het Palace of Westminster (Big Ben) in de rechterbovenhoek verwijst naar de periode dat de Nederlandse regering in Londen zat. Een Japanse en Duitse soldaat aan weerszijden van het raam verbeelden de oorlogshandelingen. Andere taferelen verwijzen naar het studentenverzet en de illegale pers.
Het rechter raam toont Willem van Oranje als centrale figuur, met boven zijn hoofd zijn wapen en het wapen van Leiden. Hij wordt omringd door mannen die een rol speelden in de geschiedenis van de universiteit, alumni en hoogleraren, onder wie  Janus Dousa, Hugo Grotius, Gijsbert Karel van Hogendorp, Johan Huizinga, Hendrik Lorentz, Johan Rudolph Thorbecke, Christiaan Snouck Hurgronje en Cornelis van Vollenhoven. Linksboven is, als tegenhanger van de Big Ben in het andere raam, het Academiegebouw afgebeeld. Daaronder het wapen van Nederland met het devies Je maintiendrai. Rechtsboven is een schip afgebeeld als verwijzing naar de geuzen die de stad invoeren bij het beleg van Leiden (1573-1574). In een banderol onder in het raam staat "Haec libertatis ergo" (dit omwille van de vrijheid), het motto van de stad Leiden. Soldaten aan weerszijden symboliseren de Franse en Spaanse overheersing.

## Afbeeldingen
- Het linker raam
- Het rechter raam

wikitext:
{{Infobox beeld
| titel        = Gedenkramen in het Academiegebouw
| afbeelding   = 2008-09-13 inauguratie mvo.JPG
| onderschrift = De ramen op de achtergrond bij de<br />inaugurele rede van [[Marc van Oostendorp]] (2008)
| kunstenaar   = [[Louis Boermeester]]
| jaar         = 1950
| materiaal    = [[glas in lood]]
| hoogte       =
| breedte      =
| diameter     =
| plaats       = [[Leiden]]
| locatie      = Rapenburg 73
}}

De '''gedenkramen in het Academiegebouw''' zijn een [[oorlogsmonument]] in de [[Nederland]]se stad [[Leiden]].<ref>{{Link oorlogsmonument Nederland|id=757}}</ref>

== Achtergrond ==
Op 26 november 1940 hield prof. mr. [[Rudolph Pabus Cleveringa (1894-1980)|R.P. Cleveringa]] een beroemd geworden rede, waarin hij protesteerde tegen het aangezegde ontslag van zijn collega prof. [[Eduard Meijers]] en andere Joodse hoogleraren en medewerkers van de universiteit. Cleveringa's rede werd het startsein tot verzet; de studenten gingen in staking en de universiteit werd als reactie door de Duitsers gesloten. Diverse Leidse hoogleraren werden in de oorlogsjaren gevangengezet.

In het Groot-Auditorium in het [[Academiegebouw (Leiden)|Academiegebouw]] van de [[Universiteit Leiden]] werden na de oorlog aan weerszijden van het spreekgestoelte [[glas in lood|glas-in-loodramen]] geplaatst die herinneren aan het Leidse verzet. De ramen verwijzen onder meer naar [[Willem van Oranje]], als stichter van de universiteit en grondlegger van vrijheid, de lijfspreuk van de universiteit ''praesidium libertatis'' (''bolwerk van de vrijheid'') en hoe de universiteit aan haar leus trouw is gebleven in de recentere geschiedenis. De ramen herinneren ook aan de in de oorlog omgekomen hoogleraren en studenten, onder wie [[Ben Telders]] en [[Johan Huizinga]].

De ramen werden ontworpen door [[Louis Boermeester]] en door hem vervaardigd in het Haarlemse [[Willem Bogtman|atelier Bogtman]]. Op 25 november 1950, tien jaar na de rede van Cleveringa, hield prof. [[Jan Duyvendak]] een gedenkrede, waarna de ramen werden onthuld door de voorzitters van het [[LSV Minerva|Leids Studenten Corps en de Vereeniging voor Vrouwelijke Studenten]].<ref>[https://leiden.courant.nu/issue/LLC/1950-11-25/edition/0/page/2 "Twee gedenkramen onthuld in de Leidse Universiteit : Herinnering aan het verzet"], ''[[Leidsche Courant|Leidse Courant]]'', 25 november 1950; [https://leiden.courant.nu/issue/LLC/1950-11-25/edition/0/page/7 "De Leidse Universiteit ging moedig voor in het verzet"], ''Leidse Courant'', 25 november 1950; [https://leiden.courant.nu/issue/NLC/1950-11-25/edition/null/page/2 "Een klaroenstoot in de duisternis"], ''Nieuwe Leidsche Courant'', 25 november 1950.</ref>

== Beschrijving ==
Het linker raam toont een hoogleraar als centrale figuur, waarmee enerzijds wordt verwezen naar de rede van Cleveringa en anderzijds de in [[Bergen-Belsen]] omgekomen [[Ben Telders]] wordt geëerd. In een banderol bovenaan staat ''praesidium libertatis'' (''bolwerk van de vrijheid''), het motto van de universiteit.<ref>[http://www.hum.leidenuniv.nl/nieuws-1/-5-vragen-over-onze-lijfspreuk-praesidium-libertatis-.html 5 vragen over onze lijfspreuk Praesidium Libertatis]</ref> Onder de hoogleraar een strofe uit het [[Wilhelmus]]: "obediëren in der gerechtigheid". De [[klokkentoren]] van het [[Palace of Westminster]] (''[[Big Ben]]'') in de rechterbovenhoek verwijst naar de periode dat de Nederlandse regering in Londen zat. Een Japanse en Duitse soldaat aan weerszijden van het raam verbeelden de oorlogshandelingen. Andere taferelen verwijzen naar het studentenverzet en de [[illegale pers]].

Het rechter raam toont [[Willem van Oranje]] als centrale figuur, met boven zijn hoofd zijn [[Wapen van Nassau#Wapen van Oranje-Nassau van 1581|wapen]] en het [[wapen van Leiden]]. Hij wordt omringd door mannen die een rol speelden in de geschiedenis van de universiteit, [[Alumnus|alumni]] en hoogleraren, onder wie  [[Janus Dousa]], [[Hugo de Groot (rechtsgeleerde)|Hugo Grotius]], [[Gijsbert Karel van Hogendorp]], [[Johan Huizinga]], [[Hendrik Lorentz]], [[Johan Rudolph Thorbecke]], [[Christiaan Snouck Hurgronje]] en [[Cornelis van Vollenhoven (1874-1933)|Cornelis van Vollenhoven]]. Linksboven is, als tegenhanger van de Big Ben in het andere raam, het Academiegebouw afgebeeld. Daaronder het [[Wapen van het Koninkrijk der Nederlanden|wapen van Nederland]] met het devies ''[[Je maintiendrai]]''. Rechtsboven is een schip afgebeeld als verwijzing naar de geuzen die de stad invoeren bij het [[beleg van Leiden (1573-1574)]]. In een banderol onder in het raam staat "Haec libertatis ergo" (''dit omwille van de vrijheid''), het motto van de stad Leiden. Soldaten aan weerszijden symboliseren de Franse en Spaanse overheersing.

== Afbeeldingen ==
<gallery heights=200 widths=200>
Bestand:AcademiegebouwLeiden1.JPG|Het linker raam
Bestand:AcademiegebouwLeiden2.JPG|Het rechter raam
</gallery>

== Zie ook ==
* [[Lijst van oorlogsmonumenten in Leiden]]

{{Appendix}}
{{Commonscat|Gedenkramen in het Academiegebouw (Leiden)}}
{{Coor title dms|52|9|25|N|4|29|8|E|type:landmark_scale:1563_region:NL}}

[[Categorie:Gedenkraam in Nederland|Leiden]]
[[Categorie:Oorlogsmonument in Leiden]]

title: Gedenkramen in het Academiegebouw

Kunstenaar: Louis Boermeester

Materiaal: glas in lood

Locatie: Rapenburg 73, Leiden

Portaal: Kunst & Cultuur


text:
# Saulieu
Saulieu is een gemeente in het Franse departement Côte-d'Or (regio Bourgogne-Franche-Comté). De plaats maakt deel uit van het arrondissement Montbard. Saulieu telde op  	1 januari 2022 2.269 inwoners.
Saulieu is bekend door haar basiliek, haar gastronomie en haar kerstbomen.

## Geschiedenis
De plaats ontstond als Sidolocum, een Gallo-Romeinse plaats aan de Via Agrippa tussen Autun en Avallon. In de 5e eeuw was er een kapel gewijd aan de heilige Andoche. Volgens de legende waren Andoche en Thyrse twee Griekse missionarissen uit de 2e eeuw die in de streek de marteldood stierven. Op de plaats van deze primitieve kapel werd in de vroege middeleeuwen de Abdij Saint-Andoche gesticht. Het dorp en de abdij werden in de 8e eeuw geplunderd door de Saracenen. De Karolingen hielpen bij de heropbouw van de abdij en de basiliek van Saint-Andoche.
Vanaf 843 viel de abdij onder het bisdom Autun. Het was Étienne de Bagé, bisschop van Autun, die aan het begin van de 12e eeuw opdracht gaf voor de bouw van de huidige basiliek. In 1360 lieten de bisschoppen van Autun een kasteel bouwen en kreeg Saulieu een stadsmuur. In 1624 werd er een ursulinenklooster gebouwd op de ruïnes van het kasteel en in 1641 kwam er een kapucijnenklooster net buiten Saulieu. In de 18e eeuw kreeg de stad een hospitaal en een college en werd begonnen met de afbraak van de stadsmuur. Er kwam ook industrie (textiel, klompen, leer, dakpannen).

## Geografie
De oppervlakte van Saulieu bedroeg op 1 januari 2022 32,03 vierkante kilometer; de bevolkingsdichtheid was toen 70,8 inwoners per km².
Saulieu ligt in de streek Morvan.
De onderstaande kaart toont de ligging van Saulieu met de belangrijkste infrastructuur en aangrenzende gemeenten.

## Cultuur
De middeleeuwse basiliek is architectonisch van belang door zijn romaanse kapitelen.
Het gemeentelijk museum stelt behalve werken van de beeldhouwer François Pompon ook middeleeuwse charters en oude mijlpalen ten toon.
In de 20e en 21e eeuw genoot Saulieu bekendheid voor zijn gastronomie. De stad kende verschillende bekende chefs en restaurants: Victor Burtin in het Hôtel de la Poste (tot 1930), Alexandre Dumaine (1931-1963), Bernard Loiseau (1982-2003) en Patrick Bertron in het Hôtel de la Côte d’Or.

## Verkeer en vervoer
In de gemeente ligt spoorwegstation Saulieu.

## Demografie
Onderstaande figuur toont het verloop van het inwonertal (bron: INSEE-tellingen).

## Jumelages
- Caprino Veronese (Italië)
- Gau-Algesheim (Duitsland)
- Philippeville (België)

## Geboren in Saulieu
- Claude Courtépée (1721-1781), historicus
- François Pompon (1855-1933), beeldhouwer

title: Saulieu

wikitext:
{{Infobox gemeente Frankrijk
| plaatsnaam = Saulieu
| wapen = [[Bestand:Blason ville fr Saulieu (Côte-d'Or).svg|90px]]
| kaart =
| regio = [[Bourgogne-Franche-Comté]]
| departement = [[Côte-d'Or]] (21)
| depnr = 21
| arrondissement = [[Arrondissement Montbard|Montbard]]
| kanton = [[Kanton Semur-en-Auxois|Semur-en-Auxois]]
| jaar = 1999
| inwoners = 2837
| dichtheid = 88,4
| oppervlakte = 32,1
| water =
| latitudeGraden = 47
| latitudeMinuten = 16
| latitudeSeconden = 0
| longitudeGraden = 4
| longitudeMinuten = 14
| longitudeSeconden = 0
| E of W = E
| ol of wl = O.L.
| code = 21584
| postcode = 21210
| netnummer =
| hoogteligging = 394 - 596
| aangrenzende gemeenten =
| burgemeester =
| website =
}}
'''Saulieu''' is een gemeente in het [[Frankrijk|Franse]] departement [[Côte-d'Or]] (regio [[Bourgogne-Franche-Comté]]). De plaats maakt deel uit van het arrondissement [[Arrondissement Montbard|Montbard]]. Saulieu telde op  	{{Inwonertal|soort=datum}} {{Inwonertal}} inwoners.

Saulieu is bekend door haar basiliek, haar gastronomie en haar kerstbomen.

[[Bestand:Basilique Saint-Andoche.jpg|thumb|left|Basiliek Saint-Andoche]]
{{Clearleft}}

== Geschiedenis ==
De plaats ontstond als ''Sidolocum'', een [[Gallo-Romeinse periode|Gallo-Romeinse]] plaats aan de [[Via Agrippa]] tussen [[Autun]] en [[Avallon]]. In de 5e eeuw was er een kapel gewijd aan de heilige Andoche. Volgens de legende waren Andoche en Thyrse twee Griekse missionarissen uit de 2e eeuw die in de streek de marteldood stierven. Op de plaats van deze primitieve kapel werd in de vroege middeleeuwen de Abdij Saint-Andoche gesticht. Het dorp en de abdij werden in de 8e eeuw geplunderd door de [[Saracenen]]. De [[Karolingen]] hielpen bij de heropbouw van de abdij en de basiliek van Saint-Andoche.

Vanaf 843 viel de abdij onder het [[bisdom Autun]]. Het was [[Étienne de Bagé]], bisschop van Autun, die aan het begin van de 12e eeuw opdracht gaf voor de bouw van de huidige basiliek. In 1360 lieten de bisschoppen van Autun een kasteel bouwen en kreeg Saulieu een stadsmuur. In 1624 werd er een [[Ursulinen|ursulinenklooster]] gebouwd op de ruïnes van het kasteel en in 1641 kwam er een [[Kapucijnen|kapucijnenklooster]] net buiten Saulieu. In de 18e eeuw kreeg de stad een hospitaal en een college en werd begonnen met de afbraak van de stadsmuur. Er kwam ook industrie (textiel, klompen, leer, dakpannen).

== Geografie ==
De oppervlakte van Saulieu bedroeg op {{Inwonertal|soort=datum}} {{inwonertal|soort=oppervlakte}}; de [[bevolkingsdichtheid]] was toen {{inwonertal|soort=dichtheid}} inwoners per km².

Saulieu ligt in de streek [[Morvan]].

<!-- {{Detailkaart Franse gemeente|id=21584}} -->
De onderstaande kaart toont de ligging van Saulieu met de belangrijkste infrastructuur en aangrenzende gemeenten.

[[Bestand:21584-Saulieu-Sols.png|miniatuur|left|350px]]{{Clearleft}}

== Cultuur ==
De middeleeuwse [[Basiliek Saint-Andoche van Saulieu|basiliek]] is architectonisch van belang door zijn romaanse kapitelen.

Het [[Musée Municipal François Pompom|gemeentelijk museum]] stelt behalve werken van de beeldhouwer [[François Pompon]] ook middeleeuwse charters en oude mijlpalen ten toon.

In de 20e en 21e eeuw genoot Saulieu bekendheid voor zijn gastronomie. De stad kende verschillende bekende chefs en restaurants: [[Victor Burtin]] in het Hôtel de la Poste (tot 1930), [[Alexandre Dumaine]] (1931-1963), [[Bernard Loiseau]] (1982-2003) en [[Patrick Bertron]] in het Hôtel de la Côte d’Or.<ref>{{Citeer web |url=https://saulieu.fr/histoire-de-saulieu/ |titel=Histoire de Saulieu |bezochtdatum=2022-11-22 |uitgever=saulieu.fr |taal=fr |archiefdatum=2021-12-29 |archiefurl=https://web.archive.org/web/20211229005556/https://saulieu.fr/histoire-de-saulieu/ |dodeurl=ja }}</ref>

== Verkeer en vervoer ==
In de gemeente ligt spoorwegstation [[Station Saulieu|Saulieu]].

== Demografie ==
Onderstaande figuur toont het verloop van het inwonertal (bron: [[Institut national de la statistique et des études économiques/Definities|INSEE-tellingen]]).<br />
{{Grafiek inwonertal gemeente Frankrijk|id=21584}}
<!-- Bron: Frans bureau voor statistiek. Cijfers inwoneraantal volgens de definitie "population sans doubles comptes" -->

== Jumelages ==
* {{IT-VLAG}} [[Caprino Veronese]] (Italië)
* {{DE-VLAG}} [[Gau-Algesheim]] (Duitsland)
* {{BE-VLAG}} [[Philippeville]] (België)

== Geboren in Saulieu ==
* [[Claude Courtépée]] (1721-1781), historicus
* [[François Pompon]] (1855-1933), beeldhouwer

== Externe links ==
* {{Link INSEE|id=21584}}

{{Appendix}}
{{Commonscat|Saulieu}}
{{Coor title dms|47|16|0|N|4|14|0|E|type:adm2nd_scale:25000_region:FR}}

[[Categorie:Saulieu| ]]

title: Situering

Regio: Bourgogne-Franche-Comté

Departement: Côte-d'Or (21)

Arrondissement: Montbard

Kanton: Semur-en-Auxois

Coördinaten: 47° 16′ NB, 4° 14′ OL

title: Algemeen

title: Overig

Website: Officiële website

title: Detailkaart

Detailkaart: · Locatie in Frankrijk Côte-d'Or

Portaal: Frankrijk


text:
# Eurypleuron
Eurypleuron is een geslacht van straalvinnige vissen uit de familie van parelvissen (Carapidae). Het geslacht is voor het eerst wetenschappelijk beschreven in 1990 door Markle & Olney.

## Soorten
- Eurypleuron cinereum (Smith, 1955)
- Eurypleuron owasianum (Matsubara, 1953)

title: Eurypleuron

wikitext:
{{Taxobox straalvinnige
| titelweergave = cursief
| naam = ''Eurypleuron''
| afbeelding =
| afbeeldingtekst =
| onderklasse = [[Neopterygii]] (Nieuwvinnigen)
| infraklasse = [[Beenvissen|Teleostei]] (Beenvissen)
| superorde = [[Kabeljauwachtige beenvissen|Paracanthopterygii]] (Kabeljauwachtige beenvissen)
| orde = [[Naaldvisachtigen|Ophidiiformes]] (Naaldvisachtigen)
| familie = [[Parelvissen|Carapidae]] (Parelvissen)
| taxon = [[Geslacht (biologie)|Geslacht]]
| auteur = Markle & Olney
| datum = 1990
| worms = 205117
}}
'''''Eurypleuron''''' is een [[geslacht (biologie)|geslacht]] van [[straalvinnigen|straalvinnige]] vissen uit de familie van [[parelvissen]] (Carapidae).<ref>{{Link FishBase genus|genus=Eurypleuron|month=10|year=2011}}</ref> Het geslacht is voor het eerst wetenschappelijk beschreven in 1990 door Markle & Olney.

== Soorten ==
* ''[[Eurypleuron cinereum]]'' (Smith, 1955)
* ''[[Eurypleuron owasianum]]'' (Matsubara, 1953)

{{Appendix}}

[[Categorie:Parelvissen]]

title: Eurypleuron

Stam: Chordata (Chordadieren)

Superklasse: Osteichthyes (Beenvisachtigen)

Klasse: Actinopterygii (Straalvinnigen)

Onderklasse: Neopterygii (Nieuwvinnigen)

Infraklasse: Teleostei (Beenvissen)

Orde: Ophidiiformes (Naaldvisachtigen)

Familie: Carapidae (Parelvissen)

title: Geslacht

Portaal: Biologie · Vissen