text:
# A Matter of Life and Death (1946)
A Matter of Life and Death is een Britse filmkomedie uit 1946 onder regie van Michael Powell en Emeric Pressburger. Destijds werd de film in het Nederlands uitgebracht onder de titel Een zaak van leven of dood.

## Verhaal
In 1945 stort het vliegtuig neer van de Britse oorlogspiloot Peter Carter. Hij zou eigenlijk moeten zijn gestorven, maar door de dikke mist kon de Dood hem niet vinden. Intussen wordt Carter verliefd op de Amerikaanse June, de vrouw met wie hij radiocontact heeft. Na 20 uur vindt de Dood hem alsnog, maar hij besluit dat Peter nog een tweede kans verdient. Hij kon er immers niets aan doen dat hij in leven bleef na zijn dood.

## Rolverdeling
| Acteur               | Personage          |
| -------------------- | ------------------ |
| David Niven          | Peter Carter       |
| Kim Hunter           | June               |
| Robert Coote         | Bob                |
| Kathleen Byron       | Engel              |
| Richard Attenborough | Engelse piloot     |
| Bonar Colleano       | Amerikaanse piloot |
| Joan Maude           | Hoofdgriffier      |
| Marius Goring        | Dirigent           |
| Roger Livesey        | Dr. Reeves         |
| Robert Atkins        | Predikant          |
| Bob Roberts          | Dr. Gaertler       |
| Edwin Max            | Dr. McEwen         |
| Betty Potter         | Mevrouw Tucker     |
| Abraham Sofaer       | Rechter            |
| Raymond Massey       | Abraham Farlan     |

title: A Matter of Life and Death (1946)

wikitext:
{{Infobox film
| titel              = A Matter of Life and Death
Een zaak van leven of dood
| afbeelding         =
| onderschrift       =
| regie              = [[Michael Powell]]
[[Emeric Pressburger]]
| producer           = [[Michael Powell]]
[[Emeric Pressburger]]
| schrijver          = [[Michael Powell]]
[[Emeric Pressburger]]
| spelers            = [[David Niven]]
[[Kim Hunter]]
[[Robert Coote]]
| muziek             = [[Allan Gray]]
| montage            = [[Reginald Mills]]
| cinematografie     = [[Jack Cardiff]]
| distributeur       = Eagle-Lion Films
| première           = [[1 november]] [[1946]]
| genre              = Komedie
| lengte             = 133 minuten
| ratio              =
| taal               = [[Engels]]
| land               = {{UK}}
| budget             = £ 320.000
| bezoekers          =
| opbrengst          =
| nominaties         =
| prijzen            =
| voorloper          =
| vervolg            =
| remake             =
| website            =
| imdb               =
| moviemeter         =
| tmdb               =
| allmovie           =
| kijkwijzer         =
| kijkwijzer_inhoud  =
}}
'''''A Matter of Life and Death''''' is een [[Verenigd Koninkrijk|Britse]] [[filmkomedie]] uit [[film in 1946|1946]] onder regie van [[Michael Powell]] en [[Emeric Pressburger]]. Destijds werd de film in het Nederlands uitgebracht onder de titel ''Een zaak van leven of dood''.<ref>[https://www.cinemacontext.nl/id/F015339 Cinema Context] Nederlandse titel</ref>

== Verhaal ==
{{Leeswaarschuwing}}
In [[1945]] stort het vliegtuig neer van de Britse oorlogspiloot Peter Carter. Hij zou eigenlijk moeten zijn gestorven, maar door de dikke mist kon de Dood hem niet vinden. Intussen wordt Carter verliefd op de Amerikaanse June, de vrouw met wie hij radiocontact heeft. Na 20 uur vindt de Dood hem alsnog, maar hij besluit dat Peter nog een tweede kans verdient. Hij kon er immers niets aan doen dat hij in leven bleef na zijn dood.

== Rolverdeling ==
{{Tabel cast}}
|-
|{{SortNaam|David|Niven}}||Peter Carter
|-
|{{SortNaam|Kim|Hunter}}||June
|-
|{{SortNaam|Robert|Coote}}||Bob
|-
|{{SortNaam|Kathleen|Byron}}||Engel
|-
|{{SortNaam|Richard|Attenborough}}||Engelse piloot
|-
|{{SortNaam|Bonar|Colleano}}||Amerikaanse piloot
|-
|{{SortNaam|Joan|Maude}}||Hoofdgriffier
|-
|{{SortNaam|Marius|Goring}}||Dirigent
|-
|{{SortNaam|Roger|Livesey}}||Dr. Reeves
|-
|{{SortNaam|Robert|Atkins}}||Predikant
|-
|{{SortNaam|Bob|Roberts}}||Dr. Gaertler
|-
|{{SortNaam|Edwin|Max}}||Dr. McEwen
|-
|{{SortNaam|Betty|Potter}}||Mevrouw Tucker
|-
|{{SortNaam|Abraham|Sofaer}}||Rechter
|-
|{{SortNaam|Raymond|Massey}}||Abraham Farlan
|}

== Externe links ==
{{Standaardlinks film}}

{{Appendix}}
{{Navigatie films Michael Powell en Emeric Pressburger}}
{{DEFAULTSORT:Matter of Life and Death, A}}
[[Categorie:Film uit 1946]]
[[Categorie:Britse film]]
[[Categorie:Komische film]]
[[Categorie:Film van Emeric Pressburger]]
[[Categorie:Film van Michael Powell]]

title: A Matter of Life and Death · Een zaak van leven of dood

Regie: Michael Powell · Emeric Pressburger

Producent: Michael Powell · Emeric Pressburger

Scenario: Michael Powell · Emeric Pressburger

Hoofdrollen: David Niven · Kim Hunter · Robert Coote

Muziek: Allan Gray

Montage: Reginald Mills

Cinematografie: Jack Cardiff

Distributie: Eagle-Lion Films

Première: 1 november 1946

Genre: Komedie

Speelduur: 133 minuten

Taal: Engels

Land: Verenigd Koninkrijk


text:
# Copiphora steinbachi
Copiphora steinbachi is een rechtvleugelig insect uit de familie sabelsprinkhanen (Tettigoniidae). De wetenschappelijke naam van deze soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1915 door Bruner.

wikiname: nlwiki

title: Copiphora steinbachi

in_language: nl

wikitext:
{{Taxobox insect
| naam = ''Copiphora steinbachi''
| titelweergave = cursief
| afbeelding =
| afbeeldingtekst =
| orde = [[Rechtvleugeligen|Orthoptera]] (Rechtvleugeligen)
| familie = [[Sabelsprinkhanen|Tettigoniidae]] (Sabelsprinkhanen)
| geslacht = ''[[Copiphora]]''
| w-naam = ''Copiphora steinbachi''
| auteur = Bruner
| datum = 1915
| haakjes =
| species =
| commons =
}}
'''''Copiphora steinbachi''''' is een [[rechtvleugeligen|rechtvleugelig insect]] uit de familie [[sabelsprinkhanen]] (Tettigoniidae). De wetenschappelijke naam van deze soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1915 door Bruner.

{{Appendix|2=
* {{Brontabel|9999-Orthoptera}} [bezocht 15 april 2013]
}}
{{Beginnetje|biologie|2013|04|18}}

[[Categorie:Copiphora|steinbachi]]

title: Copiphora steinbachi

Rijk: Animalia (Dieren)

Stam: Arthropoda (Geleedpotigen)

Klasse: Insecta (Insecten)

Orde: Orthoptera (Rechtvleugeligen)

Familie: Tettigoniidae (Sabelsprinkhanen)

Geslacht: Copiphora

title: Soort

Portaal: Biologie · Insecten


text:
# Dorcadion borochorense
Dorcadion borochorense is een keversoort uit de familie van de boktorren (Cerambycidae). De wetenschappelijke naam van de soort werd voor het eerst geldig gepubliceerd in 1944 door Breuning.

title: Dorcadion borochorense

wikitext:
{{Taxobox insect
| naam = ''Dorcadion borochorense''
| titelweergave = cursief
| afbeelding =
| afbeeldingtekst =
| orde = [[Kevers|Coleoptera]] (Kevers)
| familie = [[Boktorren|Cerambycidae]] (Boktorren)
| onderfamilie = [[Lamiinae]]
| geslacht = ''[[Dorcadion]]''
| w-naam = ''Dorcadion borochorense''
| auteur = [[Stephan von Breuning|Breuning]]
| datum = 1944
| haakjes =
| commons =
| species =
}}
'''''Dorcadion borochorense''''' is een [[kevers]]oort uit de familie van de [[Boktorren|boktorren (Cerambycidae)]]. De wetenschappelijke naam van de soort werd voor het eerst geldig gepubliceerd in 1944 door Breuning.<ref>{{Brontabel|9999-Cerambycidae}} (bezocht 30 januari 2014)</ref>

{{Appendix}}
{{Beginnetje|biologie|2014|02|17}}

[[Categorie:Dorcadion|borochorense]]

title: Dorcadion borochorense

Orde: Coleoptera (Kevers)

Familie: Cerambycidae (Boktorren)

Onderfamilie: Lamiinae

Geslacht: Dorcadion

title: Soort


text:
# Duitse Bond
De Duitse Bond (Duits: Deutscher Bund) of Duitse Confederatie was een statenbond met federale elementen. De leden waren ruim 40 Duitse staten. Enkele staatshoofden waren niet-Duitse vorsten, onder andere de Engelse koning die tot 1837 ook koning van Hannover was. Oostenrijk en Pruisen, twee grote Europese machten, lagen deels buiten de grenzen van de Bond.
De Duitse Bond ontstond voor en tijdens het Congres van Wenen met de Bondsakte van 8 juni 1815. De Bond werd weer ontbonden na de Pruisisch-Oostenrijkse Oorlog (1866), nadat Pruisen en zijn bondgenoten de Bond hadden verlaten en de oorlog gewonnen. Een hervorming van de Bond was ondanks meerdere serieuze pogingen niet tot stand gekomen. Na de oorlog richtte Pruisen met zijn bondgenoten een federale staat op, de Noord-Duitse Bond.
De Duitse Bond had maar één orgaan, de Bondsdag. De regeringen van de lidstaten stuurden ieder een Gesandter naar de Bondsdag die de besluiten nam. Het Oostenrijkse bondsdaglid was de voorzitter en leidde de zaken. De Bond had geen staatshoofd, alhoewel Oostenrijk als Präsidialmacht werd gezien.

## Ontstaan
De Duitse Bond trad in werking uit kracht van de Bondsakte van 8 juni 1815, die door 38 staten – 34 vorstendommen en 4 vrije steden – werd ondertekend. Het doel van de Bond was enerzijds door een gezamenlijk optreden tegenover het buitenland de zelfstandigheid van Duitsland te bewaren en anderzijds de autonomie van de individuele staten te handhaven.
De Duitse Bond verving het Heilige Roomse Rijk, dat door Frans II van Oostenrijk in 1806 werd opgeheven. De delen van Pruisen en Oostenrijk die buiten het gebied van het oude rijk lagen, behoorden ook niet tot de Bond. Wel waren drie niet-Duitse vorsten lid van de Duitse Bond: de koning van Denemarken als hertog van Holstein en Lauenburg, de koning der Nederlanden als groothertog van Luxemburg en sinds 1839 ook als hertog van Limburg en de koning van het Verenigd Koninkrijk tot 1837 als koning van Hannover.

## Bondsdag
Het enige orgaan van de Duitse Bond was de Bondsdag, die zetelde in het Paleis Thurn und Taxis te Frankfurt am Main en bestond uit afgevaardigden van de lidstaten. Er bestond dus geen scheiding der machten. De Bondsdag was wetgever, uitvoerend orgaan en hoogste rechter.
Voorzitter was volgens de Bondsakte de gezant van Oostenrijk. In het geval van gelijkheid van stemmen gaf de Oostenrijkse stem de uitslag. Het voorzitterschap was in principe een formaliteit, maar de Oostenrijkse gezant werd Präsidial-Gesandte genoemd en Oostenrijk Präsidialmacht; de Oostenrijkse keizer had immers de hoogste rang van de Duitse vorsten.
De Bondsdag kwam in twee verschillende constellaties bij elkaar:
- De Algemene Vergadering of Plenum die met tweederdemeerderheid besloot over de belangrijkste onderwerpen, zoals oorlog en vrede. Elke staat had 1 tot 4 stemmen.
- De Engere Raad die met absolute meerderheid besloot over overige lopende zaken. De 11 grote en middelgrote staten hadden elk één stem, de overige staten waren in zes groepen verdeeld die elk één gezamenlijke stem hadden.

## Reactie
Onder Metternich stond de Bondsdag in het teken van de Restauratie en werden liberale en constitutionele stromingen onderdrukt. Dit kwam duidelijk tot uiting in de Besluiten van Karlsbad (1819) en de demagogenvervolging (1819-1848).
Oostenrijk trachtte de Bond ook te gebruiken om het ontstaan van een nieuwe Duitse eenheidsstaat te voorkomen, die opsplitsing (groot-Duitse oplossing) dan wel uitsluiting (klein-Duitse oplossing) van dit land zou betekenen.

## Economie
De Duitse Bond was in wezen een militaire alliantie. Andere onderwerpen konden in de Bondsdag en de commissies daarvan worden besproken. De Bondsdag kon bijvoorbeeld een regeling voor gehéél Duitsland voorbereiden, bijvoorbeeld het 'Algemeen Duits Handelswetboek' van 1861. Geïmplementeerd werd het echter alleen als recht van de deelstaten, via de deelstaatsparlementen.
Op initiatief van Pruisen kwam in 1834 de Zollverein tot stand. De meeste Duitse staten ― met als belangrijkste uitzondering Oostenrijk – sloten zich hierbij aan. Dit gebeurde buiten de Duitse Bond om.

## Liberale revolutie
Het anti-liberale en anti-nationalistische beleid droeg er wezenlijk aan bij dat in 1848 de Maartrevolutie uitbrak. Te Frankfurt kwam het Frankfurter Parlement bijeen, dat zich beraadde over een nieuwe Duitse eenheidsstaat op liberale grondvesten. Het parlement hief in juni de Bondsdag op en vormde een provisorische rijksregering onder de Reichsverweser (regent) aartshertog Johan. In 1849 nam het een liberale grondwet (de Paulskirchenverfassung) aan en koos het de Pruisische koning Frederik Willem IV tot keizer. Diens weigering de kroon uit handen van het volk te ontvangen betekende het mislukken van de liberale beweging. Pruisen zag zich na het Verdrag van Olmütz (1850) gedwongen zich in een heroprichting van de Duitse Bond te schikken.

## Pruisisch-Oostenrijks dualisme
In de jaren die volgden nam de spanning tussen Oostenrijk en Pruisen, ook op economisch gebied, toe, hetgeen hervormingspogingen frustreerde. Otto von Bismarck, sinds 1862 Pruisisch premier, stuurde aan op een verenigd Klein-Duitsland onder leiding van Pruisen. Oostenrijk, dat dreigde buitengesloten te worden, toonde zich hierop ook hervormingsgezind. De Frankfurter Vorstendag, die in 1863 de Oostenrijkse voorstellen zou bespreken, mislukte echter door Bismarcks toedoen.
In 1864 streden de twee grootmachten nog samen in de Tweede Duits-Deense Oorlog (zie ook: Sleeswijk-Holsteinse kwestie). Na deze oorlog bestuurde Oostenrijk Holstein en Pruisen Sleeswijk. Bismarck stuurde echter aan op oorlog en verweet Oostenrijk het in 1865 gesloten Verdrag van Gastein te schenden. Hij liet in 1866 Holstein bezetten en verklaarde de grondwet van de Duitse Bond op 14 juni van dat jaar voor opgeheven. Dit was de aanleiding voor de Pruisisch-Oostenrijkse Oorlog. De Duitse Bond was hiermee de facto opgeheven en hield op 24 augustus zijn laatste vergadering. Nog datzelfde jaar verenigden de Noord-Duitse staten zich, onder leiding van de Pruisische overwinnaar, in de Noord-Duitse Bond. De Zuid-Duitse staten Baden, Beieren, Württemberg en Oostenrijk bleven onafhankelijk.

## Territoriale veranderingen
Door overerving, annexatie en andere politieke ontwikkelingen traden gedurende het bestaan van de Duitse Bond de volgende wijzigingen op:
- 1817: Hessen-Homburg sluit zich aan.
- 1818: Het Oostenrijkse hertogdom Auschwitz (koninkrijk Galicië en Lodomerië) wordt bij de Bond gevoegd.
- 1824: Door uitsterven van het vorstenhuis wordt Reuss-Lobenstein met Reuss-Ebersdorf verenigd tot Reuss-Lobenstein-Ebersdorf.
- 1826: Bij de herindeling van de Ernestijnse hertogdommen verdwijnen Saksen-Coburg-Saalfeld, Saksen-Gotha-Altenburg en Saksen-Hildburghausen van de kaart en ontstaan Saksen-Altenburg en Saksen-Coburg en Gotha.
- 1839: Het westen van Luxemburg komt conform het Verdrag der XXIV Artikelen aan België. Ter compensatie wordt de Nederlandse provincie Limburg exclusief Maastricht als 'hertogdom Limburg' lid van de Duitse Bond.
- 1848: De vorst van Reuss-Lobenstein-Ebersdorf treedt af ten gunste van de vorst van Reuss-Schleiz, waarmee het verenigde vorstendom Reuss jongere linie tot stand komt.
- 1848-1851: De Pruisische provincies West-Pruisen, Oost-Pruisen en het westen van Posen behoren tot de Duitse Bond.
- 1849: De vorstendommen Hohenzollern-Hechingen en Hohenzollern-Sigmaringen komen door afdanking aan Pruisen.
- 1853: Door uitsterven van het vorstenhuis wordt Anhalt-Köthen met Anhalt-Dessau verenigd tot Anhalt-Dessau-Köthen.
- 1863: Door uitsterven van het vorstenhuis van Anhalt-Bernburg komt deze staat aan Anhalt-Dessau-Köthen, dat sindsdien Anhalt heet.

In 1864 werd Holstein met Lauenburg (en Sleswig) een Oostenrijks-Pruisisch condominium. Schleswig werd in de korte periode tot de ontbinding van de Bond geen bondslid meer.

## Lidstaten
1. Oostenrijk (zonder Galicië-Lodomerië, Hongarije, Transsylvanië, Boekovina, Dalmatië en Kroatië-Slavonië)
2. Pruisen (zonder Posen, Oost-Pruisen en West-Pruisen)
3. Beieren
4. Saksen
5. Hannover
6. Württemberg
7. Baden
8. Hessen-Kassel
9. Hessen-Darmstadt
10. Holstein
11. Luxemburg (in personele unie met Nederland)
12. Limburg (sinds 1839, tegelijkertijd in personele unie met Nederland
13. Brunswijk
14. Mecklenburg-Schwerin
15. Nassau
16. Saksen-Weimar-Eisenach
17. Saksen-Gotha-Altenburg (tot 1825)
18. Saksen-Coburg-Saalfeld (sinds 1826 Saksen-Coburg en Gotha)
19. Saksen-Meiningen
20. Saksen-Hildburghausen (sinds 1826 Saksen-Altenburg)
21. Mecklenburg-Strelitz
22. Oldenburg
23. Anhalt-Dessau (sinds 1863 Anhalt)
24. Anhalt-Bernburg (tot 1863)
25. Anhalt-Köthen (tot 1847)
26. Schwarzburg-Rudolstadt
27. Schwarzburg-Sondershausen
28. Hohenzollern-Hechingen (tot 1849)
29. Liechtenstein
30. Hohenzollern-Sigmaringen (tot 1849)
31. Waldeck-Pyrmont
32. Reuss oudere linie
33. Reuss jongere linie
34. Schaumburg-Lippe
35. Lippe
36. Hessen-Homburg (sinds 1817)
37. Lauenburg
38. Lübeck
39. Frankfort
40. Bremen
41. Hamburg

title: Duitse Bond

wikitext:
{{Infobox historisch land
| Naam in Landstaal  = Deutscher Bund
| Status             = [[Confederatie]] van zelfstandige staten
| Jaar van ontstaan  = 1815
| Jaar van afloop    = 1866
| Voor1              = Rijnbond (1806)
| Vlag_Voor1         = Commemorative Medal of the Rhine Confederation.svg
| Voor2              = Keizerrijk Oostenrijk
| Vlag_Voor2         = Flag of the Habsburg Monarchy.svg
| Voor3              = Koninkrijk Pruisen
| Vlag_Voor3         = Flag of the Kingdom of Prussia (1803-1892).svg
| Na1                = Noord-Duitse Bond
| Vlag_Na1           = Flag of the German Empire.svg
| Na2                = Keizerrijk Oostenrijk
| Vlag_Na2           = Flag of the Habsburg Monarchy.svg
| Na3                = Koninkrijk Beieren
| Vlag_Na3           = Flag of Bavaria (striped).svg
| Na4                = Koninkrijk Württemberg
| Vlag_Na4           = Flagge Königreich Württemberg.svg
| Na5                = Groothertogdom Baden
| Vlag_Na5           = Banner of Baden (3^2).svg
| Na6                = Groothertogdom Hessen
| Vlag_Na6           = Flagge Großherzogtum Hessen ohne Wappen.svg
| Na7                = Groothertogdom Luxemburg
| Vlag_Na7           = Flag of Luxembourg.svg
| Na8                = Vorstendom Liechtenstein
| Vlag_Na8           = Flag of Liechtenstein.svg
| Na9                = Limburg (Nederlandse provincie)
| Vlag_Na9           = Flag_of_Limburg_(Netherlands).svg
| Vlag               = [[Bestand:Flag of Germany (3-2 aspect ratio).svg|rand|125px]]
| Vlagartikel        = Vlag van Duitsland
| Wapen              = [[Bestand:Wappen Deutscher Bund.svg|80px]]
| Wapenartikel       = Wapen van Duitsland
| Leus               =
| Kaart              = Deutscher Bund.png
| Kaartjaar          =
| Hoofdstad          = [[Frankfurt am Main]]
| Oppervlakte        = 630.100 km²
| Bevolking          = 29.168.500 (1815)
46.059.329 (1864)
| Munteenheid        =
| Nationale feestdag =
| Volkslied          =
| Talen              = [[Duits]], [[Luxemburgs]], [[Nedersaksisch]], [[Nederfrankisch]], [[Sorbisch]], [[Pools]], [[Tsjechisch]], [[Sloveens]], [[Slowaaks]]
| Religie            =
| Regeringsvorm      =
| Staatshoofd        =
| Dynastie           =
| Voor4              = Limburg (Verenigd Koninkrijk der Nederlanden)
| Vlag_Voor4         = Flag_of_the_Netherlands.svg
}}
De '''Duitse Bond''' (Duits: ''Deutscher Bund'') of '''Duitse Confederatie''' was een [[statenbond]] met federale elementen. De leden waren ruim 40 Duitse staten. Enkele staatshoofden waren niet-Duitse vorsten, onder andere de [[Verenigd Koninkrijk van Groot-Brittannië en Ierland|Engelse koning]] die tot 1837 ook koning van [[Koninkrijk Hannover|Hannover]] was. [[keizerrijk Oostenrijk|Oostenrijk]] en [[koninkrijk Pruisen|Pruisen]], twee grote Europese machten, lagen deels buiten de grenzen van de Bond.

De Duitse Bond ontstond voor en tijdens het [[Congres van Wenen]] met de [[Bondsakte]] van 8 juni 1815. De Bond werd weer ontbonden na de [[Pruisisch-Oostenrijkse Oorlog]] (1866), nadat Pruisen en zijn bondgenoten de Bond hadden verlaten en de oorlog gewonnen. Een hervorming van de Bond was ondanks meerdere serieuze pogingen niet tot stand gekomen. Na de oorlog richtte Pruisen met zijn bondgenoten een federale staat op, de [[Noord-Duitse Bond]].

De Duitse Bond had maar één orgaan, de [[Bondsdag (Duitse Bond)|Bondsdag]]. De regeringen van de lidstaten stuurden ieder een ''Gesandter'' naar de Bondsdag die de besluiten nam. Het Oostenrijkse bondsdaglid was de voorzitter en leidde de zaken. De Bond had geen staatshoofd, alhoewel Oostenrijk als ''Präsidialmacht'' werd gezien.

==Ontstaan==
De Duitse Bond trad in werking uit kracht van de Bondsakte van 8 juni 1815, die door 38 staten – 34 vorstendommen en 4 vrije steden – werd ondertekend. Het doel van de Bond was enerzijds door een gezamenlijk optreden tegenover het buitenland de zelfstandigheid van Duitsland te bewaren en anderzijds de autonomie van de individuele staten te handhaven.

De Duitse Bond verving het [[Heilige Roomse Rijk]], dat door [[Frans II van Oostenrijk]] in 1806 werd opgeheven. De delen van Pruisen en Oostenrijk die buiten het gebied van het oude rijk lagen, behoorden ook niet tot de Bond. Wel waren drie niet-Duitse vorsten lid van de Duitse Bond: de koning van [[Denemarken]] als hertog van [[Hertogdom Holstein|Holstein]] en [[Lauenburg (land)|Lauenburg]], de koning der [[Nederland]]en als groothertog van [[Groothertogdom Luxemburg|Luxemburg]] en sinds 1839 ook als hertog van [[Hertogdom Limburg (1839-1866)|Limburg]] en de koning van het Verenigd Koninkrijk tot 1837 als koning van Hannover.

==Bondsdag==
Het enige orgaan van de Duitse Bond was de [[Bondsdag (Duitse Bond)|Bondsdag]], die zetelde in het [[Paleis Thurn und Taxis]] te [[Frankfurt am Main]] en bestond uit afgevaardigden van de lidstaten. Er bestond dus geen scheiding der machten. De Bondsdag was wetgever, uitvoerend orgaan en hoogste rechter.

Voorzitter was volgens de Bondsakte de gezant van Oostenrijk. In het geval van gelijkheid van stemmen gaf de Oostenrijkse stem de uitslag. Het voorzitterschap was in principe een formaliteit, maar de Oostenrijkse gezant werd ''Präsidial-Gesandte'' genoemd en Oostenrijk ''Präsidialmacht''; de Oostenrijkse keizer had immers de hoogste rang van de Duitse vorsten.

De Bondsdag kwam in twee verschillende constellaties bij elkaar:
* De ''Algemene Vergadering'' of ''Plenum'' die met tweederdemeerderheid besloot over de belangrijkste onderwerpen, zoals oorlog en vrede. Elke staat had 1 tot 4 stemmen.
* De ''Engere Raad'' die met absolute meerderheid besloot over overige lopende zaken. De 11 grote en middelgrote staten hadden elk één stem, de overige staten waren in zes groepen verdeeld die elk één gezamenlijke stem hadden.

{{Zijbalk geschiedenis Duitsland}}

==Reactie==
Onder [[Klemens von Metternich|Metternich]] stond de Bondsdag in het teken van de [[Restauratie (Europa)|Restauratie]] en werden liberale en constitutionele stromingen onderdrukt. Dit kwam duidelijk tot uiting in de [[Besluiten van Karlsbad]] (1819) en de [[demagogenvervolging]] (1819-1848).

Oostenrijk trachtte de Bond ook te gebruiken om het ontstaan van een nieuwe Duitse eenheidsstaat te voorkomen, die opsplitsing ([[groot-Duitse richting|groot-Duitse oplossing]]) dan wel uitsluiting ([[klein-Duitse oplossing]]) van dit land zou betekenen.

==Economie==
De Duitse Bond was in wezen een militaire alliantie. Andere onderwerpen konden in de Bondsdag en de commissies daarvan worden besproken. De Bondsdag kon bijvoorbeeld een regeling voor gehéél Duitsland voorbereiden, bijvoorbeeld het 'Algemeen Duits Handelswetboek' van 1861. Geïmplementeerd werd het echter alleen als recht van de deelstaten, via de deelstaatsparlementen.

Op initiatief van Pruisen kwam in 1834 de [[Zollverein]] tot stand. De meeste Duitse staten ― met als belangrijkste uitzondering Oostenrijk – sloten zich hierbij aan. Dit gebeurde buiten de Duitse Bond om.

[[Bestand:Klemens von Metternich by Lawrence.jpg|thumb|left|150px|Metternich]]

==Liberale revolutie==
Het anti-liberale en anti-nationalistische beleid droeg er wezenlijk aan bij dat in 1848 de [[Maartrevolutie]] uitbrak. Te Frankfurt kwam het [[Frankfurter Parlement]] bijeen, dat zich beraadde over een nieuwe Duitse eenheidsstaat op liberale grondvesten. Het parlement hief in juni de Bondsdag op en vormde een provisorische rijksregering onder de ''Reichsverweser'' (regent) aartshertog [[Johan van Oostenrijk|Johan]]. In 1849 nam het een liberale grondwet (de [[Paulskirchenverfassung]]) aan en koos het de Pruisische koning [[Frederik Willem IV van Pruisen|Frederik Willem IV]] tot keizer. Diens weigering de kroon uit handen van het volk te ontvangen betekende het mislukken van de liberale beweging. Pruisen zag zich na het [[Verdrag van Olmütz]] (1850) gedwongen zich in een heroprichting van de Duitse Bond te schikken.

==Pruisisch-Oostenrijks dualisme==
In de jaren die volgden nam de spanning tussen Oostenrijk en Pruisen, ook op economisch gebied, toe, hetgeen hervormingspogingen frustreerde. [[Otto von Bismarck]], sinds 1862 Pruisisch premier, stuurde aan op een verenigd Klein-Duitsland onder leiding van Pruisen. Oostenrijk, dat dreigde buitengesloten te worden, toonde zich hierop ook hervormingsgezind. De [[Frankfurter Vorstendag]], die in 1863 de Oostenrijkse voorstellen zou bespreken, mislukte echter door Bismarcks toedoen.

[[Bestand:Otto von Bismarck.JPG|thumb|150px|Bismarck]]

In 1864 streden de twee grootmachten nog samen in de [[Tweede Duits-Deense Oorlog]] (zie ook: [[Sleeswijk-Holsteinse kwestie]]). Na deze oorlog bestuurde Oostenrijk [[Holstein (streek)|Holstein]] en Pruisen [[Hertogdom Sleeswijk|Sleeswijk]]. Bismarck stuurde echter aan op oorlog en verweet Oostenrijk het in 1865 gesloten [[Verdrag van Gastein]] te schenden. Hij liet in 1866 Holstein bezetten en verklaarde de grondwet van de Duitse Bond op 14 juni van dat jaar voor opgeheven. Dit was de aanleiding voor de [[Pruisisch-Oostenrijkse Oorlog]]. De Duitse Bond was hiermee de facto opgeheven en hield op 24 augustus zijn laatste vergadering. Nog datzelfde jaar verenigden de Noord-Duitse staten zich, onder leiding van de Pruisische overwinnaar, in de [[Noord-Duitse Bond]]. De Zuid-Duitse staten [[Baden (land)|Baden]], [[Koninkrijk Beieren|Beieren]], [[Koninkrijk Württemberg|Württemberg]] en Oostenrijk bleven onafhankelijk.

[[Bestand:Verenigd Koninkrijk der Nederlanden (tot 1830).png|thumb|'''Nederland, België, Luxemburg en Limburg in 1839'''
'''1''', '''2''', '''3''', '''4''' en '''5''' [[Verenigd Koninkrijk der Nederlanden]] (tot 1830)
'''1''' en '''2''' [[Nederland|Koninkrijk der Nederlanden]] (sinds 1830)
'''2''' [[Hertogdom Limburg (1839)|Hertogdom Limburg]] (in 1839 bij de Duitse Bond ter compensatie voor Waals-Luxemburg)
'''3''' en '''4''' [[België|Koninkrijk België]] (sinds 1830)
'''4''' en '''5''':[[Groothertogdom Luxemburg]] (grenzen tot 1830)
'''4''' [[Luxemburg (provincie)|Provincie Luxemburg]] (Waals-Luxemburg, in 1839 bij België)
'''5''' [[Groothertogdom Luxemburg]] (Duits-Luxemburg; grenzen sinds 1839)
Blauw de grens van de Duitse Bond.]]

==Territoriale veranderingen==
Door overerving, annexatie en andere politieke ontwikkelingen traden gedurende het bestaan van de Duitse Bond de volgende wijzigingen op:
* [[1817]]: [[Landgraafschap Hessen-Homburg (1815-1866)|Hessen-Homburg]] sluit zich aan.
* [[1818]]: Het Oostenrijkse [[hertogdom Auschwitz]] ([[koninkrijk Galicië en Lodomerië]]) wordt bij de Bond gevoegd.
* [[1824]]: Door uitsterven van het vorstenhuis wordt [[Reuss-Lobenstein]] met [[Reuss-Ebersdorf]] verenigd tot [[Reuss-Lobenstein-Ebersdorf]].
* [[1826]]: Bij de herindeling van de [[Ernestijnse hertogdommen]] verdwijnen [[Hertogdom Saksen-Coburg-Saalfeld|Saksen-Coburg-Saalfeld]], [[Hertogdom Saksen-Gotha-Altenburg|Saksen-Gotha-Altenburg]] en [[Hertogdom Saksen-Hildburghausen|Saksen-Hildburghausen]] van de kaart en ontstaan [[Hertogdom Saksen-Altenburg (1826-1918)|Saksen-Altenburg]] en [[Hertogdom Saksen-Coburg en Gotha|Saksen-Coburg en Gotha]].
* [[1839]]: Het westen van [[Groothertogdom Luxemburg|Luxemburg]] komt conform het [[Verdrag der XXIV Artikelen]] aan [[België]]. Ter compensatie wordt de Nederlandse provincie [[Limburg (Nederlandse provincie)|Limburg]] exclusief [[Maastricht]] als 'hertogdom Limburg' lid van de Duitse Bond.
* [[1848]]: De vorst van Reuss-Lobenstein-Ebersdorf treedt af ten gunste van de vorst van [[Reuss-Schleiz]], waarmee het verenigde vorstendom [[Reuss jongere linie]] tot stand komt.
* [[1848]]-[[1851]]: De Pruisische provincies [[West-Pruisen]], [[Oost-Pruisen]] en het westen van [[Posen (provincie)|Posen]] behoren tot de Duitse Bond.
* [[1849]]: De vorstendommen [[Hohenzollern-Hechingen]] en [[Hohenzollern-Sigmaringen]] komen door afdanking aan Pruisen.
* [[1853]]: Door uitsterven van het vorstenhuis wordt [[Hertogdom Anhalt-Köthen|Anhalt-Köthen]] met [[Hertogdom Anhalt-Dessau|Anhalt-Dessau]] verenigd tot [[Hertogdom Anhalt-Dessau-Köthen|Anhalt-Dessau-Köthen]].
* [[1863]]: Door uitsterven van het vorstenhuis van [[Hertogdom Anhalt-Bernburg|Anhalt-Bernburg]] komt deze staat aan [[Hertogdom Anhalt-Dessau-Köthen|Anhalt-Dessau-Köthen]], dat sindsdien [[Hertogdom Anhalt|Anhalt]] heet.
In 1864 werd Holstein met Lauenburg (en Sleswig) een Oostenrijks-Pruisisch condominium. Schleswig werd in de korte periode tot de ontbinding van de Bond geen bondslid meer.

==Lidstaten==
{{Kolommen lijst | breedte=21 | aantal=2 | inhoud=#[[Keizerrijk Oostenrijk|Oostenrijk]] (zonder [[Galicië (Oost-Europa)|Galicië-Lodomerië]], [[Hongarije]], [[Transsylvanië]], [[Boekovina]], [[Koninkrijk Dalmatië|Dalmatië]] en [[Kroatië-Slavonië]])
#[[Koninkrijk Pruisen|Pruisen]] (zonder [[Posen (provincie)|Posen]], [[Oost-Pruisen]] en [[West-Pruisen]])
#[[Koninkrijk Beieren|Beieren]]
#[[Koninkrijk Saksen|Saksen]]
#[[Koninkrijk Hannover|Hannover]]
#[[Koninkrijk Württemberg|Württemberg]]
#[[Groothertogdom Baden|Baden]]
#[[Landgraafschap Hessen-Kassel|Hessen-Kassel]]
#[[Landgraafschap Hessen-Darmstadt|Hessen-Darmstadt]]
#[[Hertogdom Holstein|Holstein]]
#[[Groothertogdom Luxemburg|Luxemburg]] (in [[personele unie]] met [[Nederland]])
#[[Hertogdom Limburg (1839)|Limburg]] (sinds 1839, tegelijkertijd in personele unie met Nederland
#[[Hertogdom Brunswijk|Brunswijk]]
#[[Groothertogdom Mecklenburg-Schwerin|Mecklenburg-Schwerin]]
#[[Hertogdom Nassau|Nassau]]
#[[Hertogdom Saksen-Weimar-Eisenach|Saksen-Weimar-Eisenach]]
#[[Hertogdom Saksen-Gotha-Altenburg|Saksen-Gotha-Altenburg]] (tot 1825)
#[[Hertogdom Saksen-Coburg-Saalfeld|Saksen-Coburg-Saalfeld]] (sinds 1826 [[Hertogdom Saksen-Coburg en Gotha|Saksen-Coburg en Gotha]])
#[[Hertogdom Saksen-Meiningen|Saksen-Meiningen]]
#[[Hertogdom Saksen-Hildburghausen|Saksen-Hildburghausen]] (sinds 1826 [[Hertogdom Saksen-Altenburg (1826-1918)|Saksen-Altenburg]])
#[[Groothertogdom Mecklenburg-Strelitz|Mecklenburg-Strelitz]]
#[[Groothertogdom Oldenburg|Oldenburg]]
#[[Hertogdom Anhalt-Dessau|Anhalt-Dessau]] (sinds 1863 [[Anhalt]])
#[[Hertogdom Anhalt-Bernburg|Anhalt-Bernburg]] (tot 1863)
#[[Hertogdom Anhalt-Köthen|Anhalt-Köthen]] (tot 1847)
#[[Vorstendom Schwarzburg-Rudolstadt|Schwarzburg-Rudolstadt]]
#[[Vorstendom Schwarzburg-Sondershausen (1806-1918)|Schwarzburg-Sondershausen]]
#[[Hohenzollern-Hechingen]] (tot 1849)
#[[Liechtenstein]]
#[[Hohenzollern-Sigmaringen]] (tot 1849)
#[[Waldeck-Pyrmont]]
#[[Reuss oudere linie]]
#[[Reuss jongere linie]]
#[[Vorstendom Schaumburg-Lippe|Schaumburg-Lippe]]
#[[Vorstendom Lippe |Lippe]]
#[[Landgraafschap Hessen-Homburg (1815-1866)|Hessen-Homburg]] (sinds 1817)
#[[Lauenburg (land)|Lauenburg]]
#[[Lübeck (land)|Lübeck]]
#[[Vrije stad Frankfort|Frankfort]]
#[[Vrije Hanzestad Bremen|Bremen]]
#[[Hamburg]]
}}

==Zie ook==
* [[Lijst van vorsten in de Duitse Bond]]

{{Navigatie Duitse Bond}}
{{Commonscat|German Confederation}}

[[Categorie:Duitse Bond| ]]

title: Deutscher Bund

title: Deutscher Bund

(Details): (Details)

title: Algemene gegevens

Hoofdstad: Frankfurt am Main

Talen: Duits, Luxemburgs, Nedersaksisch, Nederfrankisch, Sorbisch, Pools, Tsjechisch, Sloveens, Slowaaks

title: Voorgaande en opvolgende staten

- Noord-Duitse Bond - Keizerrijk Oostenrijk - Koninkrijk Beieren - Koninkrijk Württemberg - Groothertogdom Baden - Groothertogdom Hessen - Groothertogdom Luxemburg - Vorstendom Liechtenstein - Limburg (Nederlandse provincie)


text:
# Hôtel Drouot
Het Hôtel Drouot is een groot veilinghuis in Parijs. De hoofdzetel is gevestigd op nr. 9 in de rue Drouot in het 9e arrondissement en het wordt Drouot-Richelieu genoemd. Andere vestigingen zijn Drouot-Montaigne, Drouot-Montmartre en Drouot-Véhicules. Er vinden ongeveer 2000 veilingen per jaar plaats waarop naar schatting 800.000 objecten worden verkocht voor een totaal van ongeveer € 520 miljoen, in vergelijking met € 1,95 miljard bij Christie's en € 1,61 miljard bij Sotheby's.

## Geschiedenis
Het Hôtel Drouot werd geopend op 1 juni 1852. De straat waarin het gebouw gesitueerd is, werd genaamd naar graaf Antoine Drouot, een generaal van Napoleon. Het oude gebouw werd afgebroken van 1976 tot 1980 en het nieuwe gebouw werd gebouwd naar de plannen van de architecten Jean-Jacques Fernier en André Biro. Tijdens de bouwwerken ging de verkoop verder in de gebouwen van het vroegere Gare d’Orsay nu het Musée d'Orsay.
Vanaf de 19e eeuw gebruikte het veilinghuis de pers om de komende verkopen te promoten en sedert 1834 wordt wekelijks de Gazette Drouot uitgegeven die de komende verkopen documenteert.
Drouot was lange tijd het belangrijkste veilinghuis in Frankrijk dankzij een edict van Hendrik II van Frankrijk uit 1556 dat stelde dat een veilingmeester een door de staat aangestelde ambtenaar moet zijn, en die commissaires-priseurs hadden een monopolie op het uitvoeren van publieke veilingen. Dit besluit werd in juli 2000 door de rechtbank aangepast wat maakt dat de Angelsaksische concurrenten nu ook toegang hebben tot de Franse markt.
De directeur Olivier Lange ziet nog wel een belangrijke rol voor Drouot, een belangrijke getuige van de Franse cultuur. De kracht van Drouot, zegt hij, ligt in zijn veelzijdigheid. In tegenstelling tot de Angelsaksische huizen, die slechts datgene verkopen wat zeer veel geld opbrengt, is Drouot aanwezig op de volledige kunstmarkt. Zij zijn niet elitair, maar dragen bij aan een beschavingsproject. Zij zijn een doorgeefluik van emoties en gedachten. "Als ik mij met de geschiedenis van een object vereenzelvig, leef ik met het verleden dat het heden rijker maakt", is daarbij het motto.

## Belangrijke veilingen
Enkele belangrijke veilingen waren:
- 6-30 december 1852: verkoop van de eigendommen van Louis-Philippe I van Frankrijk
- 7 april 1860: verkoop 88 werken van verschillende Franse schilders, w.o. Jules Breton, Jean-Baptiste Corot, Charles-François Daubigny en Constant Troyon ten behoeve van de terugkeer van Johan Barthold Jongkind naar Parijs. Opbrengst: ongeveer 6000 Fr.Francs[6]
- 13 december 1861: verkoop van stukken uit de inboedel van Apollonie Sabatier w.o. een buste van Sabatier door Auguste Clésinger, zeven schilderijen van Jean-Louis-Ernest Meissonier waaronder Polichinelle, tekeningen van o.a. Charles Jalabert en Joseph Ferdinand Boissard de Boisdenier.[7]
- 1864 en 1867: verkoop van de ateliers van Eugène Delacroix en Jean Auguste Dominique Ingres.
- 24 maart 1875: eerste verkoop van impressionistische werken van onder meer Berthe Morisot, Claude Monet, Édouard Manet, Alfred Sisley
- 1881: verkoop van de werken uit de nalatenschap van Gustave Courbet
- Februari 1884: verkoop van de werken uit de nalatenschap van Édouard Manet
- December 1893: verkoop van de werken uit de nalatenschap van Guy de Maupassant.
- Februari 1897: verkoop van de verzameling van Edmond en Jules de Goncourt.
- November 1910: verkoop van de verzameling van de graaf van Camondo.
- Maart 1914: verkoop van de Peau de l’Ours, ondeelbare collectie samengesteld door André Level in 1904, met werken van “enkele jongeren die de huidige smaak vertegenwoordigen maar nagenoeg onbekend waren” (Henri Matisse, Pablo Picasso, Paul Gauguin, Raoul Dufy, Vincent van Gogh, Odilon Redon, Van Dongen enz.)
- 1918: verkoop van het atelier van Edgar Degas.
- 6 juli 1923: verkoop van het meubilair van Sarah Bernhardt.
- 1931: verkoop van souvenirs en juwelen van tsaar Alexander II.
- 1987-1988: de collectie van Georges Renan wordt verkocht over drie veilingen, het was een verzameling van romantische, impressionistische en moderne werken.
- 25 november 1990: verkoop van de verzameling van Alain Delon.
- 27 november 1997: verkoop van impressionistische werken uit de nalatenschap van mevrouw Julien Rouart, met onder meer werken van Berthe Morisot.
- 29, 30 en 31 maart 2002: nalatenschap van prinses Soraya, echtgenote van Mohammad Reza Pahlavi, de shah van Iran.

## Weblinks
- Drouot.com
- Gazette de l'Hôtel Drouot
- Artikel in de The Burlington Gazette van april 1903 “A chronicle of the hôtel Drouot"

title: Hôtel Drouot

wikitext:
[[Bestand:P1030038 Paris IX Rue Drouot rwk.JPG|miniatuur|Het huidige gebouw van het ''Hôtel Drouot'' (links)]]
Het '''Hôtel Drouot''' is een groot [[veilinghuis]] in [[Parijs]]. De hoofdzetel is gevestigd op nr. 9 in de rue Drouot in het [[9e arrondissement (Parijs)|9e arrondissement]] en het wordt Drouot-Richelieu genoemd. Andere vestigingen zijn Drouot-Montaigne, Drouot-Montmartre en Drouot-Véhicules.<ref>[https://web.archive.org/web/20170810132050/http://www.neufhistoire.fr/articles.php?lng=fr&pg=400&tconfig=0 L’Hôtel des ventes Drouot], op 9ème histoire.</ref> Er vinden ongeveer 2000 veilingen per jaar plaats waarop naar schatting 800.000 objecten worden verkocht voor een totaal van ongeveer € 520 miljoen, in vergelijking met € 1,95 miljard bij [[Christie's]] en € 1,61 miljard bij [[Sotheby's]].<ref name="forbes">[https://www.forbes.com/forbes/2001/1224/088.html The Drouot] op Forbes.</ref>

== Geschiedenis ==
[[Bestand:Hotel de ventes drouot 1a.jpg|miniatuur|left|Hôtel des ventes de Drouot, 1852]]
Het ''Hôtel Drouot'' werd geopend op 1 juni 1852. De straat waarin het gebouw gesitueerd is, werd genaamd naar graaf Antoine Drouot, een generaal van [[Napoleon Bonaparte|Napoleon]]. Het oude gebouw werd afgebroken van 1976 tot 1980 en het nieuwe gebouw werd gebouwd naar de plannen van de architecten Jean-Jacques Fernier en André Biro. Tijdens de bouwwerken ging de verkoop verder in de gebouwen van het vroegere [[Musée d'Orsay|Gare d’Orsay]] nu het Musée d'Orsay.

Vanaf de 19e eeuw gebruikte het veilinghuis de pers om de komende verkopen te promoten en sedert 1834 wordt wekelijks de ''Gazette Drouot'' uitgegeven die de komende verkopen documenteert.<ref>[https://www.gralon.net/articles/economie-et-finance/enchere/article-l-hotel-drouot---la-plus-importante-salle-des-ventes-de-france-2066.htm#histoire-de-l-hotel-drouot L'hôtel Drouot: La Plus Importante Salle Des Ventes De France], Gralon.</ref>

Drouot was lange tijd het belangrijkste veilinghuis in Frankrijk dankzij een edict van [[Hendrik II van Frankrijk]] uit 1556 dat stelde dat een veilingmeester een door de staat aangestelde ambtenaar moet zijn, en die ''commissaires-priseurs'' hadden een monopolie op het uitvoeren van publieke veilingen. Dit besluit werd in juli 2000 door de rechtbank aangepast wat maakt dat de Angelsaksische concurrenten nu ook toegang hebben tot de Franse markt.<ref name="forbes" />

De directeur Olivier Lange ziet nog wel een belangrijke rol voor Drouot, een belangrijke getuige van de Franse cultuur. De kracht van Drouot, zegt hij, ligt in zijn veelzijdigheid. In tegenstelling tot de Angelsaksische huizen, die slechts datgene verkopen wat zeer veel geld opbrengt, is Drouot aanwezig op de volledige kunstmarkt. Zij zijn niet elitair, maar dragen bij aan een beschavingsproject. Zij zijn een doorgeefluik van emoties en gedachten. "Als ik mij met de geschiedenis van een object vereenzelvig, leef ik met het verleden dat het heden rijker maakt", is daarbij het motto.<ref>[http://www.telerama.fr/sortir/dans-les-coulisses-de-l-hotel-drouot-premiere-place-mondiale-de-ventes-aux-encheres,124605.php Dans les coulisses de l'Hôtel Drouot, première place mondiale de ventes aux enchères] op Sortir Paris.</ref>

== Belangrijke veilingen ==
Enkele belangrijke veilingen waren:<ref>[http://www.drouot-formation.com/rubriques/1_historique-de-drouot?ss=1 Drouot Historique.]</ref>
* 6-30 december 1852: verkoop van de eigendommen van [[Louis-Philippe I]] van Frankrijk
* 7 april 1860: verkoop 88 werken van verschillende Franse schilders, w.o. [[Jules Breton]], [[Jean-Baptiste Corot]], [[Charles-François Daubigny]] en [[Constant Troyon]] ten behoeve van de terugkeer van [[Johan Barthold Jongkind]] naar Parijs. Opbrengst: ongeveer 6000 Fr.Francs<ref>Sillevis e.a. ''Johan Barthold Jongkind'', 2003, blz. 31</ref>
* 13 december 1861: verkoop van stukken uit de inboedel van [[Apollonie Sabatier]] w.o. een buste van Sabatier door [[Auguste Clésinger]], zeven schilderijen van [[Jean-Louis-Ernest Meissonier]] waaronder ''Polichinelle'', tekeningen van o.a. [[Charles Jalabert]] en [[Joseph Ferdinand Boissard de Boisdenier]].<ref>{{Citeer boek|titel=Madame Sabatier. Haar vrienden. Haar minnaars.|auteurlink=|auteur=Peter van Dijk|medeauteurs=|taal=nl|url=|uitgever=uitgeverij Atlas|datum=2010|pagina's=272|ISBN=9789045016979}}</ref>
* 1864 en 1867: verkoop van de ateliers van [[Eugène Delacroix]] en [[Jean Auguste Dominique Ingres]].
* 24 maart 1875: eerste verkoop van impressionistische werken van onder meer [[Berthe Morisot]], [[Claude Monet]], [[Édouard Manet]], [[Alfred Sisley]]
* 1881: verkoop van de werken uit de nalatenschap van [[Gustave Courbet]]
* Februari 1884: verkoop van de werken uit de nalatenschap van Édouard Manet
* December 1893: verkoop van de werken uit de nalatenschap van [[Guy de Maupassant]].
* Februari 1897: verkoop van de verzameling van [[Edmond de Goncourt|Edmond]] en [[Jules de Goncourt]].
* November 1910: verkoop van de verzameling van de graaf van Camondo.
* Maart 1914: verkoop van de ''Peau de l’Ours'', ondeelbare collectie samengesteld door André Level in 1904, met werken van “enkele jongeren die de huidige smaak vertegenwoordigen maar nagenoeg onbekend waren” ([[Henri Matisse]], [[Pablo Picasso]], [[Paul Gauguin]], [[Raoul Dufy]], [[Vincent van Gogh]], [[Odilon Redon]], [[Kees van Dongen|Van Dongen]] enz.)
* 1918: verkoop van het atelier van [[Edgar Degas]].
* 6 juli 1923: verkoop van het meubilair van [[Sarah Bernhardt]].
* 1931: verkoop van souvenirs en juwelen van tsaar [[Alexander II van Rusland|Alexander II]].
* 1987-1988: de collectie van Georges Renan wordt verkocht over drie veilingen, het was een verzameling van romantische, impressionistische en moderne werken.
* 25 november 1990: verkoop van de verzameling van [[Alain Delon]].
* 27 november 1997: verkoop van impressionistische werken uit de nalatenschap van mevrouw Julien Rouart, met onder meer werken van Berthe Morisot.
* 29, 30 en 31 maart 2002: nalatenschap van [[Soraya Esfandiary Bakhtiari|prinses Soraya]], echtgenote van [[Mohammad Reza Pahlavi]], de [[shah]] van [[Iran]].

== Weblinks ==
* [http://www.drouot.com/ Drouot.com]
* [http://www.gazette-drouot.com/ Gazette de l'Hôtel Drouot]
* [https://www.jstor.org/stable/43470646?seq=1#page_scan_tab_contents Artikel in de The Burlington Gazette van april 1903 “A chronicle of the hôtel Drouot"]

{{Commonscat|Hôtel Drouot}}
{{Appendix}}

[[Categorie:Veilinghuis]]
[[Categorie:Kunsthandel]]


text:
# Neocyprideis
Neocyprideis is een geslacht van kreeftachtigen uit de klasse van de Ostracoda (mosselkreeftjes).

## Soorten
- Neocyprideis (Neocyprideis) durocortoriensis (Apostolescu, 1957) Howe in Benson, 1961 †
- Neocyprideis apostolescui (Keij, 1957) Morkhoven, 1963 †
- Neocyprideis bhatiai Mathur, 1977 †
- Neocyprideis bhupendri (Singh & Misra, 1968) Khosla, 1973 †
- Neocyprideis comis Luebimova & Sanchez, 1974 †
- Neocyprideis cribrosa (Brady, 1880) Apostolescu, 1967
- Neocyprideis durocortoriensis (Apostolescu, 1957) Howe in Benson, 1961 †
- Neocyprideis enkheimensis Malz, 1973 †
- Neocyprideis flexeri Honigstein & Rosenfeld, 1986 †
- Neocyprideis glabra (Goerlich, 1953) Mckenzie et al., 1979 †
- Neocyprideis grandinata Tambareau, 1972 †
- Neocyprideis iberiacus (Grekoff & Deroo, 1956) Reyment, 1984 †
- Neocyprideis lusitanica Guernet & Lauverjat, 1986 †
- Neocyprideis moyesi Deltel, 1963 †
- Neocyprideis obscura (Butler, 1963) Bold, 1976 †
- Neocyprideis parallela (Lienenklaus, 1905) Morkhoven, 1963 †
- Neocyprideis periformis Hu, 1984 †
- Neocyprideis pumilio Bonaduce, Ruggieri, Russo & Bismuth, 1992 †
- Neocyprideis rara (Goerlich, 1953) Carbonnel, 1969 †
- Neocyprideis rusaylensis Keen & Racey, 1991 †
- Neocyprideis scapha Deltel, 1963 †
- Neocyprideis vandenboldi Gerry & Rosenfeld, 1973 †
- Neocyprideis williamsoniana (Bosquet, 1852) Kollmann, 1960 †

title: Neocyprideis

wikitext:
{{Taxobox
| titelweergave = cursief
| naam = ''Neocyprideis''
| afbeelding =
| afbeeldingtekst =
| rijk = [[Dieren (biologie)|Animalia]] (Dieren)
| stam = [[Geleedpotigen|Arthropoda]] (Geleedpotigen)
| onderstam = [[Kreeftachtigen|Crustacea]] (Kreeftachtigen)
| superklasse = [[Oligostraca]]
| klasse = [[Mosselkreeftjes|Ostracoda]] (Mosselkreeftjes)
| onderklasse = [[Podocopa]]
| orde = [[Podocopida]]
| onderorde = [[Cytherocopina]]
| superfamilie = [[Cytheroidea]]
| familie = [[Cytherideidae]]
| taxon = [[geslacht (biologie)|Geslacht]]
| w-naam = ''Neocyprideis''
| auteur = Apostolescu
| datum = 1957
| commons =
| species =
| worms = 459661
}}
'''''Neocyprideis''''' is een [[geslacht (biologie)|geslacht]] van [[kreeftachtigen]] uit de [[klasse (biologie)|klasse]] van de [[Mosselkreeftjes|Ostracoda]] (mosselkreeftjes).

== Soorten ==
* ''[[Neocyprideis (Neocyprideis) durocortoriensis]]'' (Apostolescu, 1957) Howe in Benson, 1961 †
* ''[[Neocyprideis apostolescui]]'' (Keij, 1957) Morkhoven, 1963 †
* ''[[Neocyprideis bhatiai]]'' Mathur, 1977 †
* ''[[Neocyprideis bhupendri]]'' (Singh & Misra, 1968) Khosla, 1973 †
* ''[[Neocyprideis comis]]'' Luebimova & Sanchez, 1974 †
* ''[[Neocyprideis cribrosa]]'' (Brady, 1880) Apostolescu, 1967
* ''[[Neocyprideis durocortoriensis]]'' (Apostolescu, 1957) Howe in Benson, 1961 †
* ''[[Neocyprideis enkheimensis]]'' Malz, 1973 †
* ''[[Neocyprideis flexeri]]'' Honigstein & Rosenfeld, 1986 †
* ''[[Neocyprideis glabra]]'' (Goerlich, 1953) Mckenzie et al., 1979 †
* ''[[Neocyprideis grandinata]]'' Tambareau, 1972 †
* ''[[Neocyprideis iberiacus]]'' (Grekoff & Deroo, 1956) Reyment, 1984 †
* ''[[Neocyprideis lusitanica]]'' Guernet & Lauverjat, 1986 †
* ''[[Neocyprideis moyesi]]'' Deltel, 1963 †
* ''[[Neocyprideis obscura]]'' (Butler, 1963) Bold, 1976 †
* ''[[Neocyprideis parallela]]'' (Lienenklaus, 1905) Morkhoven, 1963 †
* ''[[Neocyprideis periformis]]'' Hu, 1984 †
* ''[[Neocyprideis pumilio]]'' Bonaduce, Ruggieri, Russo & Bismuth, 1992 †
* ''[[Neocyprideis rara]]'' (Goerlich, 1953) Carbonnel, 1969 †
* ''[[Neocyprideis rusaylensis]]'' Keen & Racey, 1991 †
* ''[[Neocyprideis scapha]]'' Deltel, 1963 †
* ''[[Neocyprideis vandenboldi]]'' Gerry & Rosenfeld, 1973 †
* ''[[Neocyprideis williamsoniana]]'' (Bosquet, 1852) Kollmann, 1960 †

[[Categorie:Cytherideidae]]

title: Neocyprideis

Onderstam: Crustacea (Kreeftachtigen)

Superklasse: Oligostraca

Klasse: Ostracoda (Mosselkreeftjes)

Onderklasse: Podocopa

Orde: Podocopida

Onderorde: Cytherocopina

Superfamilie: Cytheroidea

Familie: Cytherideidae

title: Geslacht

Portaal: Biologie


text:
# Vlag van Nevele
De vlag van Nevele werd door de gemeenteraad op 19 september 1977 officieel vastgesteld als de gemeentelijke vlag van de Oost-Vlaamse gemeente Nevele. Op 3 juli 1978 werd hij door het koninklijk besluit bevestigd en uiteindelijk gepubliceerd op 6 september 1978 in het officiële Belgisch Staatsblad.
Officieel wordt de vlag beschreven als:
Gele vlag met een rood kruis en een rode leeuw in elke hoek.
De vlag is volledig gebaseerd op het gemeentewapen en ziet er dus helemaal hetzelfde uit. Dit gemeentevlag is identiek aan de vlag van Estaimpuis.
Op 1 januari 2019 is Nevele opgegaan in de gemeente Deinze. De vlag is daardoor als gemeentevlag komen te vervallen.
- Officiële tekening van de vlag
- Vlag van Estaimpuis

title: Vlag van Nevele

wikitext:
{{Infobox vlag
| naam = Nevele
| afbeelding = Nevele vlag.svg
| onderschrift ={{FIAV|historical}} Vlag van Nevele
| bijnaam =
| gebruik =
| verhouding = 2:3
| aangenomen = [[19 september]] [[1977]]
| buiten gebruik = [[1 januari]] [[2019]]
| ontwerp =
| ontwerper =
| kleuren = {{Kleurvierkant|#fcdd09}} Geel<br />{{Kleurvierkant|#da121a}} Rood
| afbeelding1 = Blason ville be Nevele.svg
| onderschrift1 = Wapen van Nevele
}}

De '''vlag van Nevele''' werd door de gemeenteraad op 19 september 1977 officieel vastgesteld als de gemeentelijke vlag van de [[Oost-Vlaanderen|Oost-Vlaamse]] gemeente [[Nevele]]. Op 3 juli 1978 werd hij door het [[koninklijk besluit]] bevestigd en uiteindelijk gepubliceerd op 6 september 1978 in het officiële [[Belgisch Staatsblad]].<ref>{{Citeer web |url=https://www.ejustice.just.fgov.be/mopdf/1978/09/06_1.pdf#page=20.00 |titel=woensdag 6 september 1978 |datum=1978-09-06 |werk=[[Belgisch Staatsblad]] |taal=nl}}</ref>

Officieel wordt de vlag beschreven als:<ref>{{Citeer web|url=https://www.sarovlaanderen.be/node/1257|titel=Nevele|bezochtdatum=2023-07-20|werk=www.sarovlaanderen.be|taal=nl}}{{Dode link}}</ref>
{{citaat|Gele vlag met een rood kruis en een rode leeuw in elke hoek.}}

De vlag is volledig gebaseerd op het gemeentewapen en ziet er dus helemaal hetzelfde uit. Dit gemeentevlag is identiek aan de [[vlag van Estaimpuis]].

Op 1 januari 2019 is Nevele opgegaan in de gemeente [[Deinze]]. De vlag is daardoor als gemeentevlag komen te vervallen.

<gallery>
Nevele Vlag - 25474 - onroerenderfgoed.jpg|Officiële tekening van de vlag
Flag of Estaimpuis.svg|[[Vlag van Estaimpuis|Vlag van]] [[Estaimpuis]]
</gallery>

== Zie ook ==
* [[Wapen van Nevele]]

{{Appendix}}
{{Navigatie gemeentevlaggen Oost-Vlaanderen}}

[[Categorie:Vlag van voormalige Oost-Vlaamse gemeente|Nevele]]
[[Categorie:Nevele]]

title: Details

Aangenomen: 19 september 1977

Uitgebruikstelling: 1 januari 2019

Kleuren: Geel ·  Rood

Jurisdictie: Nevele

title: Overige vlaggen

Overige vlaggen: Wapen van Nevele

Portaal: Vlaggen en wapens


text:
# Cathalistis bispinosa
Cathalistis bispinosa is een vlinder uit de onderfamilie Compsocteninae van de familie Eriocottidae. De wetenschappelijke naam van deze soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 2011 door Mey.
De soort komt voor in het Afrotropisch gebied.

title: Cathalistis bispinosa

wikitext:
{{Taxobox vlinder
| naam = ''Cathalistis bispinosa''
| titelweergave = cursief
| afbeelding =
| afbeeldingtekst =
| familie = [[Eriocottidae]]
| onderfamilie = Compsocteninae
| geslacht = ''[[Cathalistis]]''
| w-naam = ''Cathalistis bispinosa''
| auteur = Mey
| datum = 2011
| haakjes =
| species = Cathalistis bispinosa
| commons =
}}

'''''Cathalistis bispinosa''''' is een [[Vlinders|vlinder]] uit de onderfamilie [[Compsocteninae]] van de familie [[Eriocottidae]]. De wetenschappelijke naam van deze soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 2011 door Mey.

De soort komt voor in het [[Afrotropisch gebied]].

{{Appendix|2=
* {{Brontabel|2012-DePrins-DePrins}} [bezocht 03-04-2013]
* {{aut|Mey, W}}, 2011: New and little known species of Lepidoptera of southwestern Africa. ''Esperiana Buchreihe zur Entomologie Memoir'' '''6''': 146-261.
}}
{{Beginnetje|biologie|2013|04|03}}

[[Categorie:Eriocottidae]]
[[Categorie:Dier uit het Afrotropisch gebied]]

title: Cathalistis bispinosa

Orde: Lepidoptera (Vlinders)

Familie: Eriocottidae

Onderfamilie: Compsocteninae

Geslacht: Cathalistis

title: Soort


text:
# Saffraan
Saffraan is een specerij die gewonnen wordt uit de saffraankrokus (Crocus sativus). De meeste productiesaffraan komt uit Iran.

## Productie
Voor de kostbare saffraan worden delen van de stampers handmatig geoogst: de stijlen en de stempels, die zowel smaak- als kleurstof zijn. De meeldraden van de saffraankrokus hebben geen culinaire waarde.
Na het oogsten worden de stijlen en stempels gedroogd. Dit drogen gebeurt in droogkasten met een warme luchtstroom of in de zon. De hoogste kwaliteit saffraan komt van de bloedrode stempels, het bovenste deel van de gedroogde stijlen. Voor een kilo gedroogde saffraan zijn circa 150.000 bloemen nodig, wat overeenkomt met een areaal van circa 2000 m2 saffraanplanten.
Saffraan heeft een bittere smaak en een aangenaam aroma dat doet denken aan honing.  Slechts één draad saffraan volstaat om een liter kokend water in een uur diepgeel te kleuren. Saffraan is ook fijngemalen verkrijgbaar. De arbeidsintensieve teelt maakt saffraan tot een kostbare specerij, het wordt daarom ook wel het rode goud genoemd. De saffraan die in Nederland te koop is, is niet altijd van goede kwaliteit.

## Gebruik
De chemische stof die in hoofdzaak verantwoordelijk is voor de kleur van saffraan is crocine. De smaak wordt vooral bepaald door picrocrocine en het aroma door safranal.
Saffraan wordt onder meer toegepast in sauzen, rijst- en visgerechten, brooddeeg, desserts en melk. In Europa wordt saffraan veel gebruikt in Spanje, waar het een onmisbaar ingrediënt is in de paella. Men gebruikt saffraan in Italië bij de bereiding van risotto en in België bij de bereiding van rijstpap. Saffraan is ook een belangrijk bestanddeel van fernet, een kruidenbitter. De Romeinen vulden na een feestmaaltijd hun hoofdkussen op met saffraan om zo de kater te bezweren.

Saffraan is dankzij de crocine zowel een antidepressivum als een afrodisiacum en een antioxidant. Saffraan zou ook een geneeskrachtige (pijnstillende) werking hebben.
Saffloer of valse saffraan is vanouds een alternatief voor de kostbare saffraan. In de keuken gebruikt men ook de veel goedkopere kurkuma, ook geelwortel of Indische saffraan genoemd, die vergelijkbare kleureigenschappen heeft, maar anders smaakt en een geheel andere oorsprong heeft.
- Saffraan
- saffraankrokus bloem
- saffraankrokus bloem
- saffraankrokus knollen
- akker met saffraankrokus
- akker met bloeiende saffraankrokus
- saffraan in winkel
- paella met saffraan
- ijs met saffraan

title: Saffraan

wikitext:
[[Bestand:Persian Saffron.jpg|thumb|right|300px|Perzische Saffraan]]

'''Saffraan''' is een [[specerij]] die gewonnen wordt uit de [[saffraankrokus]] (''Crocus sativus''). De meeste productiesaffraan komt uit Iran.

== Productie ==
Voor de kostbare saffraan worden delen van de [[Stamper (plant)|stampers]] handmatig geoogst: de [[Stijl (plant)|stijlen]] en de [[stempel (plant)|stempels]], die zowel [[smaakstof|smaak-]] als [[kleurstof]] zijn. De [[Meeldraad|meeldraden]] van de saffraankrokus hebben geen culinaire waarde.

Na het oogsten worden de stijlen en stempels gedroogd. Dit drogen gebeurt in droogkasten met een warme luchtstroom of in de zon. De hoogste kwaliteit saffraan komt van de bloedrode stempels, het bovenste deel van de gedroogde stijlen. Voor een kilo gedroogde saffraan zijn circa 150.000 bloemen nodig, wat overeenkomt met een areaal van circa 2000 m2 saffraanplanten.<ref name="Kumar 2011">{{Citeer journal | author = Kumar V, Bhat Z, Kumar D, Khan N, Chashoo I, Shah M. | year = 2011 | title = Pharmacological profile of crocus sativus- a comprehensive review. | journal = Pharmacologyonline | volume = 3 | pages = 799–811 | issn = 1827-8620 | pmid = | pmc = | doi = | language = en | url = http://pharmacologyonline.silae.it/files/newsletter/2011/vol3/080.kumar.pdf | accessdate = 2017-09-18 | archiveurl = https://web.archive.org/web/20160809220926/http://pharmacologyonline.silae.it/files/newsletter/2011/vol3/080.kumar.pdf | archivedate = 2016-08-09 | dead-url = no | format = pdf}}</ref>

Saffraan heeft een bittere smaak en een aangenaam aroma dat doet denken aan honing.  Slechts één draad saffraan volstaat om een liter kokend water in een uur diepgeel te kleuren. Saffraan is ook fijngemalen verkrijgbaar. De arbeidsintensieve teelt maakt saffraan tot een kostbare specerij, het wordt daarom ook wel het ''rode goud'' genoemd. De saffraan die in Nederland te koop is, is niet altijd van goede kwaliteit.<ref>[https://www.npo3.nl/de-saffraan-test Saffraantest], [[Keuringsdienst van Waarde]]</ref>

== Gebruik ==
De chemische stof die in hoofdzaak verantwoordelijk is voor de kleur van saffraan is [[crocine]]. De smaak wordt vooral bepaald door [[picrocrocine]] en het aroma door [[safranal]].

Saffraan wordt onder meer toegepast in sauzen, rijst- en visgerechten, brooddeeg, desserts en melk. In Europa wordt saffraan veel gebruikt in [[Spanje]], waar het een onmisbaar ingrediënt is in de [[paella]]. Men gebruikt saffraan in Italië bij de bereiding van [[risotto]] en in België bij de bereiding van [[rijstebrij|rijstpap]]. Saffraan is ook een belangrijk bestanddeel van [[fernet]], een [[Bittertje|kruidenbitter]]. De [[Romeinse Rijk|Romeinen]] vulden na een feestmaaltijd hun hoofdkussen op met saffraan om zo de [[Kater (alcohol)|kater]] te bezweren.

Saffraan is dankzij de crocine zowel een [[antidepressivum]]<ref>{{en}}[http://www.ncbi.nlm.nih.gov/pubmed/16979327 NCBI: ''Crocus sativus L. (petal) in the treatment of mild-to-moderate depression: a double-blind, randomized and placebo-controlled trial.'']</ref> als een [[afrodisiacum]]<ref>{{en}}[http://www.ncbi.nlm.nih.gov/pubmed/22228962 NCBI: ''Crocus sativus L.: A comprehensive review.'']</ref><ref>{{en}}[http://www.ncbi.nlm.nih.gov/pubmed/17962007 NCBI: ''The effect of saffron, Crocus sativus stigma, extract and its constituents, safranal and crocin on sexual behaviors in normal male rats.'']</ref> en een antioxidant.<ref>{{en}}[http://www.ncbi.nlm.nih.gov/pubmed/17090119 NCBI: ''Inhibitory activity on amyloid-beta aggregation and antioxidant properties of Crocus sativus stigmas extract and its crocin constituents.'']</ref> Saffraan zou ook een geneeskrachtige (pijnstillende) werking hebben.<ref>{{en}}[http://unitproj.library.ucla.edu/biomed/spice/index.cfm?displayID=22 UCLA Biomedical Library - Medicinal Spices Exhibit]</ref>

[[Saffloer]] of ''valse saffraan'' is vanouds een alternatief voor de kostbare saffraan. In de keuken gebruikt men ook de veel goedkopere [[Kurkuma (specerij)|kurkuma]], ook ''geelwortel'' of ''Indische saffraan'' genoemd, die vergelijkbare kleureigenschappen heeft, maar anders smaakt en een geheel andere oorsprong heeft.

<gallery class="center" widths="210px" heights="200px" caption="Saffraan">
Afbeelding:Crocus sativus1.jpg|[[saffraankrokus]] bloem
Afbeelding:Saffron8.jpg|saffraankrokus bloem
Afbeelding:Saffron onions-IMG 7549-2.jpg|saffraankrokus knollen
Afbeelding:Campi di zafferano.jpg|akker met saffraankrokus
Afbeelding:Saffron farm in Bardeskan (1).JPG|akker met bloeiende saffraankrokus
Afbeelding:Saffron shop.jpg|saffraan in winkel
Afbeelding:ValencianPaella.jpg|paella met saffraan
Afbeelding:Gilak, Archway, London (5241860049).jpg|ijs met saffraan
</gallery>

{{Appendix|2=
{{References}}
}}

[[Categorie:Specerij]]
[[Categorie:Plantenkleurstof]]


text:
# Fábio Carille
Fábio Carille (São Paulo, 26 september 1973) is een Braziliaans voetbaltrainer.

## Carrière
Hij heeft als trainer bij diverse Braziliaanse clubs gewerkt zoals SC Corinthians Paulista, Santos FC en Club Athletico Paranaense. Met SC Corinthians Paulista werd hij in 2017 kampioen van de Campeonato Brasileiro Série A.

title: Fábio Carille

wikitext:
{{Infobox voetballer
| spelernaam = Fábio Carille
| volledigenaam =
| afbeelding =
| onderschrift =
| geboortedatum = [[26 september]] [[1973]]
| geboortestad = [[São Paulo (stad)|São Paulo]]
| geboorteland = [[Brazilië]]
| overlijddatum =
| stadvanoverlijden =
| landvanoverlijden =
| nationaliteit =
| lengte =
| been =
| positie =
| gestopt =
| huidigeclub =
| rugnummer =
| huidigeclubfunctie =
| functie =
| contracttot =
| verhuurdtot =
| jeugdjaren =
| jeugdteams =
| seizoen =
| club =
| wedstr(goals) =
| interlandjaren =
| interlandteam =
| interlandwedstrijden(goals) =
| trainersjaren = 2017-2018
2018
2019
2020-2021
2021-2022
2022
2022-2023
2024
2025-
| getraindeclubs = [[SC Corinthians Paulista]]
[[Al-Wahda Club (Mekka)]]
[[SC Corinthians Paulista]]
[[Ittihad Club]]
[[Santos FC]]
[[Club Athletico Paranaense]]
[[V-Varen Nagasaki]]
[[Santos FC]]
[[CR Vasco da Gama]]
| bestuursjaren =
| bestuurlijkefuncties =
| erelijstjaren =
| erelijst =
| medailles =
| clubupdate =
| landupdate =
}}
'''Fábio Carille''' ([[São Paulo (stad)|São Paulo]], [[26 september]] [[1973]]) is een [[Brazilië|Braziliaans]] [[voetbal]]trainer.

==Carrière==
Hij heeft als trainer bij diverse Braziliaanse clubs gewerkt zoals [[SC Corinthians Paulista]], [[Santos FC]] en [[Club Athletico Paranaense]]. Met SC Corinthians Paulista werd hij in 2017 kampioen van de [[Campeonato Brasileiro Série A 2017|Campeonato Brasileiro Série A]].

==Externe link==
*{{Link Soccerway naam}}

{{DEFAULTSORT:Carille, Fabio}}
[[Categorie:Braziliaans voetballer]]
[[Categorie:Braziliaans voetbalcoach]]

title: Persoonlijke informatie

Geboortedatum: 26 september 1973

Geboorteplaats: São Paulo, Brazilië

title: Getrainde teams

SC Corinthians Paulista · Al-Wahda Club (Mekka) · SC Corinthians Paulista · Ittihad Club · Santos FC · Club Athletico Paranaense · V-Varen Nagasaki · Santos FC · CR Vasco da Gama

Portaal: Voetbal


text:
# Niphargobates orophobata
Niphargobates orophobata is een vlokreeftensoort uit de familie van de Niphargidae. De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1981 door Sket.

title: Niphargobates orophobata

wikitext:
{{Taxobox
| titelweergave = cursief
| status = VU
| rl-id = 14793
| statusbron = 1996
| naam = ''Niphargobates orophobata''
| afbeelding =
| rijk = [[Dieren (biologie)|Animalia]] (Dieren)
| stam = [[Geleedpotigen|Arthropoda]] ([[Geleedpotigen]])
| klasse = [[Malacostraca]]
| orde = [[Amphipoda]]
| familie = [[Niphargidae]]
| geslacht = ''[[Niphargobates]]''
| w-naam = ''Niphargobates orophobata''
| auteur = Sket
| datum = 1981
| haakjes =
| commons =
| species =
| worms = 545689
}}
'''''Niphargobates orophobata''''' is een [[vlokreeften]]soort uit de familie van de [[Niphargidae]].<ref>Lowry, J. (2012). <i>Niphargobates orophobata</i> Sket, 1981. Geraadpleegd via:  World Register of Marine Species op http://www.marinespecies.org/aphia.php?p=taxdetails&id=545689</ref> De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1981 door Sket.

{{Appendix}}
{{beginnetje|biologie|2013|03|21}}

[[Categorie:Niphargidae]]
[[Categorie:IUCN-status kwetsbaar]]

title: Niphargobates orophobata · IUCN-status: Kwetsbaar (1996)

Klasse: Malacostraca

Orde: Amphipoda

Familie: Niphargidae

Geslacht: Niphargobates

title: Soort


text:
# Rihard Jakopič
Rihard Jakopič (Ljubljana, 12 april 1869 – aldaar, 21 april 1943) was een Sloveens Impressionistisch en postimpressionistischkunstschilder. Samen met Ivan Grohar, Matej Sternen en Matija Jama wordt Jakopič beschouwd als centrale figuur in de Sloveense beeldende kunsten in de eerste helft van de twintigste eeuw. Hij schilderde vooral landschappen en portretten.

## Biografie
Rihard werd geboren in Ljubljana, dat toen nog deel uitmaakte van het Oostenrijks-Hongaarse Rijk, als de zoon van Franc Jakopič en Neža Dolžan. Rihard was de jongste van acht kinderen. Zijn vader was een welgestelde koopman die handelde in landbouwgoederen.
Na zijn middelbare school, tussen 1879 en 1887, nam hij deel aan het toelatingsexamen voor de Academie van beeldende kunsten in Wenen en begon er zijn studies bij Franz Rumpler. Hij keerde voor een korte periode terug naar huis wegens ziekte, maar hervatte zijn studies in 1888. In 1889 schreef hij zich in aan de Akademie der Bildenden Künste in München en in 1890 ging hij studeren aan de Ažbé school in dezelfde stad. Hij volgde lessen in de winter en ging ’s zomers naar huis om te schilderen. Vanaf 1900 keerde hij terug naar Ljubljana, waar hij meewerkte aan de oprichting van de Sloveense artistieke vereniging Slovensko umetniško društvo (afgekort SUD), waarvan hij enige tijd secretaris was.
In 1902 vestigde Jakopič zich in Škofja Loka. In de herfst van 1903 ging hij voor het wintersemester naar de Academie voor Schone Kunsten in Praag bij Vojtěch Hynais. In 1904 reisde hij naar Wenen om er met Hugo Miethke een expositie voor te bereiden die later dat jaar in de Miethke galerie in Wenen zou worden gehouden. De Sloveense impressionisten Matej Sternen, Matija Jama en Ivan Grohar leverden werk voor de tentoonstelling, evenals Jakopič zelf. Ze noemden zichzelf de Sava-club. Het werd een groot succes en ze verkochten een aantal schilderijen.
In 1904 huwde hij Ano Czerny. In de periode van 1904 tot 1907 werkte hij veel samen met Matej Sternen en Ivan Grohar.
Hij vestigde zich definitief in Ljubljana in 1907 en richtte er samen met Mate Stern de eerste schilderschool in Slovenië op, die hij leidde tot in 1914. Hij liet op eigen kosten een tentoonstellingsruimte bouwen, het Jakopič-paviljoen, in het Tivoli-park. Dit paviljoen werd in 1961 afgebroken ondanks hevig protest, bij de aanleg van de spoorlijn Ljubljana–Sežana.
Bij de oprichting van Joegoslavië na de Eerste Wereldoorlog was Jakopič sterk betrokken bij de debatten over hoe de nieuwe staat er moest uitzien en over de toekomst van Slovenië. Hij was een medestander van de schrijver Izidor Cankar die vond dat Slovenië zijn culturele onafhankelijkheid moest bewaren en de assimilatie in het nieuwe Joegoslavië moest bestrijden.
Rihard Jakopič was een van de eerste leden van de Sloveense Academie voor Wetenschappen en Kunst, die gesticht werd in 1938.
Na een slepende en pijnlijke ziekte overleed Jakopič in Ljubljana op 21 april 1943.

## Stijl
De vroege werken van Rihard Jakopič zijn geschilderd in een intimistische stijl die ontstond uit de contacten in München met de werken van realistische en symbolistische kunstenaars. Hij maakte daarbij gebruik van een impressionistische techniek om licht en atmosfeer weer te geven. Het gebruik van tegenlicht is een van de kenmerkende elementen van zijn stijl. Hij zal in de periode tot 1906 vooral impressionistische landschappen schilderen in de vrije natuur in de omgeving van Škofja Loka. Daarnaast gaat hij na 1907 grote monumentale composities ontwerpen met de nadruk op de verhalende, sensuele of conceptuele inhoud, maar hij blijft trouw aan de impressionistische stijl in die zin dat hij de echte of virtuele waarneming schildert zoals ze in de werkelijkheid te zien zou zijn. Na de Eerste Wereldoorlog evolueerde zijn werk naar een meer expressionistische stijl waar hij afwijkt van de weergave van wat men ziet om meer de gevoelens en de interpretatie van de kunstenaar zelf te tonen door het gebruik van onnatuurlijke kleuren die het spirituele karakter van het geschilderde moeten tot uiting brengen.

## Galerij (werken in de collectie van het National Gallery, Ljubljana)
- Henrik Czerny, 1889
- Breze (Berken), 1896
- Breze v jeseni (Berken in de herfst), 1903
- Križanke v jeseni (Križanke klooster in de herfst), 1909
- Judite Medvedove, 1919
- Gorenjska pokrajina, 1928
- Kristus tolažnik (Christus de trooster), na 1930

## Weblinks
- Rihard Jakopič - Slovene Early Modernism op de website van de National Gallery of Slovenia.

- Bibliothèque nationale de France: cb14643728m (data)
- Gemeinsame Normdatei: 119300710
- International Standard Name Identifier: 0000 0001 1609 5356
- Library of Congress Control Number: n84068284
- Nationale Bibliotheek van Tsjechië: js2013747531
- Nationale en Universitaire bibliotheek Zagreb: 000032633
- Réseau des bibliothèques de Suisse occidentale: 02-A021646084
- RKD-Nederlands Instituut voor Kunstgeschiedenis: 127269
- Système universitaire de documentation: 231200013
- Union List of Artist Names: 500125934
- Virtual International Authority File: 24859495
- WorldCat: E39PBJwMxVhtBMqx4kV9h4jt8C

title: Rihard Jakopič

wikitext:
[[Bestand:Rihard Jakopič.jpg|miniatuur|Portret van Rihard Jakopič, voor 1919]]
'''Rihard Jakopič''' ([[Ljubljana]], [[12 april]] [[1869]] – aldaar, [[21 april]] [[1943]]) was een [[Slovenen|Sloveens]] [[Impressionisme|Impressionistisch]] en [[postimpressionisme|postimpressionistisch]][[kunstschilder]]. Samen met [[Ivan Grohar]], [[Matej Sternen]] en [[Matija Jama]] wordt Jakopič beschouwd als centrale figuur in de Sloveense beeldende kunsten in de eerste helft van de twintigste eeuw. Hij schilderde vooral [[Landschapsschilderkunst|landschappen]] en [[portret]]ten.

== Biografie ==
Rihard werd geboren in Ljubljana, dat toen nog deel uitmaakte van het [[Oostenrijk-Hongarije|Oostenrijks-Hongaarse Rijk]], als de zoon van Franc Jakopič en Neža Dolžan. Rihard was de jongste van acht kinderen. Zijn vader was een welgestelde koopman die handelde in landbouwgoederen.<ref name="slov">[http://www.slovenska-biografija.si/oseba/sbi246764/ Rihard Jakopič], Slovenska biografija.</ref>

Na zijn middelbare school, tussen 1879 en 1887, nam hij deel aan het toelatingsexamen voor de [[Academie van beeldende kunsten in Wenen]] en begon er zijn studies bij Franz Rumpler. Hij keerde voor een korte periode terug naar huis wegens ziekte, maar hervatte zijn studies in 1888. In 1889 schreef hij zich in aan de Akademie der Bildenden Künste in [[München]] en in 1890 ging hij studeren aan de [[Ažbé school]] in dezelfde stad. Hij volgde lessen in de winter en ging ’s zomers naar huis om te schilderen. Vanaf 1900 keerde hij terug naar Ljubljana, waar hij meewerkte aan de oprichting van de Sloveense artistieke vereniging Slovensko umetniško društvo (afgekort SUD), waarvan hij enige tijd secretaris was.<ref name="slov" />

In 1902 vestigde Jakopič zich in [[Škofja Loka (plaats)|Škofja Loka]]. In de herfst van 1903 ging hij voor het wintersemester naar de Academie voor Schone Kunsten in [[Praag]] bij [[Vojtěch Hynais]]. In 1904 reisde hij naar [[Wenen]] om er met Hugo Miethke een expositie voor te bereiden die later dat jaar in de Miethke galerie in Wenen zou worden gehouden. De Sloveense impressionisten Matej Sternen, Matija Jama en Ivan Grohar leverden werk voor de tentoonstelling, evenals Jakopič zelf. Ze noemden zichzelf de ''Sava''-club. Het werd een groot succes en ze verkochten een aantal schilderijen.<ref name="slov" />

In 1904 huwde hij Ano Czerny. In de periode van 1904 tot 1907 werkte hij veel samen met Matej Sternen en Ivan Grohar.<ref name="slov" />

Hij vestigde zich definitief in Ljubljana in 1907 en richtte er samen met Mate Stern de eerste schilderschool in Slovenië op, die hij leidde tot in 1914. Hij liet op eigen kosten een tentoonstellingsruimte bouwen, het Jakopič-paviljoen, in het [[Park Tivoli (Ljubljana)|Tivoli-park]]. Dit paviljoen werd in 1961 afgebroken ondanks hevig protest, bij de aanleg van de spoorlijn Ljubljana–Sežana.<ref name="slov" />

Bij de oprichting van [[Koninkrijk Joegoslavië|Joegoslavië]] na de Eerste Wereldoorlog was Jakopič sterk betrokken bij de debatten over hoe de nieuwe staat er moest uitzien en over de toekomst van Slovenië. Hij was een medestander van de schrijver Izidor Cankar die vond dat Slovenië zijn culturele onafhankelijkheid moest bewaren en de assimilatie in het nieuwe Joegoslavië moest bestrijden.<ref>The A to Z of Slovenia, Rihard Jakopič, ed. Leopoldina Plut-Pregelj, Carole Rogel, Scarecrow Press, 2010, pp. 219-220.</ref>

Rihard Jakopič was een van de eerste leden van de Sloveense Academie voor Wetenschappen en Kunst, die gesticht werd in 1938.

Na een slepende en pijnlijke ziekte overleed Jakopič in Ljubljana op 21 april 1943.

== Stijl ==
De vroege werken van Rihard Jakopič zijn geschilderd in een [[Intimisme|intimistische]] stijl die ontstond uit de contacten in München met de werken van [[Realisme (kunststroming)|realistische]] en [[Symbolisme|symbolistische]] kunstenaars. Hij maakte daarbij gebruik van een impressionistische techniek om licht en atmosfeer weer te geven. Het gebruik van tegenlicht is een van de kenmerkende elementen van zijn stijl.<ref>[http://www.ng-slo.si/en/306/rihard-jakopic?tab=collections&authorId=513 Rihard Jakopič - Slovene Early Modernism], Natioal Gallery of Slovenia.</ref> Hij zal in de periode tot 1906 vooral impressionistische landschappen schilderen in de vrije natuur in de omgeving van Škofja Loka. Daarnaast gaat hij na 1907 grote monumentale composities ontwerpen met de nadruk op de verhalende, sensuele of conceptuele inhoud, maar hij blijft trouw aan de impressionistische stijl in die zin dat hij de echte of virtuele waarneming schildert zoals ze in de werkelijkheid te zien zou zijn. Na de Eerste Wereldoorlog evolueerde zijn werk naar een meer [[Expressionisme|expressionistische]] stijl waar hij afwijkt van de weergave van wat men ziet om meer de gevoelens en de interpretatie van de kunstenaar zelf te tonen door het gebruik van onnatuurlijke kleuren die het spirituele karakter van het geschilderde moeten tot uiting brengen.

== Galerij (werken in de collectie van het National Gallery, Ljubljana) ==
<gallery>
Rihard Jakopič - Henrik Czerny.jpg|Henrik Czerny, 1889
Rihard Jakopič - Breze V.jpg|Breze (Berken), 1896
Rihard Jakopič - Breze v jeseni.jpg|Breze v jeseni (Berken in de herfst), 1903
Rihard Jakopič - Križanke v jeseni.jpg|Križanke v jeseni (Križanke klooster in de herfst), 1909
Rihard Jakopič - Portret Judite Medvedove.jpg|Judite Medvedove, 1919
Rihard Jakopič - Gorenjska pokrajina (3).jpg|Gorenjska pokrajina, 1928
Rihard Jakopič - Kristus tolažnik.jpg|Kristus tolažnik (Christus de trooster), na 1930
</gallery>

== Weblinks ==
* [http://www.ng-slo.si/en/306/rihard-jakopic?tab=collections&authorId=513 Rihard Jakopič - Slovene Early Modernism] op de website van de National Gallery of Slovenia.

{{Commonscat|Rihard Jakopič}}
{{Appendix}}
{{Bibliografische informatie}}

{{DEFAULTSORT:Jakopič, Rihard}}
[[Categorie:Sloveens kunstschilder]]
[[Categorie:Kunstschilder van het impressionisme]]


text:
# Venice Cup
De Venice Cup is de naam voor het Wereldkampioenschap Bridge voor landenteams bij de dames. Sinds 1985 wordt het toernooi elke twee jaar gehouden.

## Geschiedenis
Het toernooi is in 1974 begonnen als een uitdaging tussen de Verenigde Staten en Italië, dat als regerend Europees Kampioen afgevaardigd werd om Europa te vertegenwoordigen.

## Huidige opzet van het toernooi
Het toernooi wordt gespeeld op viertallenbasis. Alle 24 deelnemende landen spelen in de kwalificatie één wedstrijd van 16 spellen tegen elkaar (een enkele round robin). De acht teams die het hoogst eindigen gaan door naar de kwartfinale. De drie hoogst eindigende teams mogen daarbij hun tegenstander kiezen uit de nummers 5-8. Vanaf de kwartfinale worden de wedstrijden gespeeld over 96 spellen.
De Verenigde Staten mag twee teams afvaardigen.

## Lijst van medaillewinnaars
- 1974 (Venetië, Italië):
  - 1: Verenigde Staten (Bette Cohn, Emma Jean Hawes, Dorothy Hayden, Betty Ann Kennedy, Marietta Passell, Carol Sanders)
  - 2: Italië (Marisa Bianchi, Luciana Canessa, Rina Jabes, Maria Antonia Robaudo, Anna Valenti, Maria Venturini)
- 1976 (Monte Carlo, Monaco):
  - 1: Verenigde Staten (Emma Jean Hawes, Dorothy Hayden, Betty Ann Kennedy, Jacqui Mitchell, Gail Moss, Carol Sanders)
  - 2: Groot-Brittannië (Charley Esterson, Fritzi Gordon, Sandra Landy, Rixi Markus, Rita Oldroyd, Nicola Smith)
- 1979 (Rio de Janeiro, Brazilië):
  - 1: Verenigde Staten (Mary Jane Farell, Emma Jean Hawes, Dorothy Hayden, Marilyn Johnson, Jacqui Mitchell, Gail Moss)
  - 2: Italië (Marisa d'Andrea Baffi, Marisa Bianchi, Lucia Capodanno, Enrichetta Gut, Andreina Morini, Anna Valenti)
  - 3: Argentinië (Maria Teresa B. De Diaz, Maria Elena Iacapraro, Adriana C. De Martinez De Hoi, Marta Matienzo, Clara Monsegur)
- 1981 (New York, USA):
  - 1: Groot-Brittannië (Pat Davies, Maureen Dennison, Sandra Landy, Nicola Smith, Sally Sowter, Diana Williams)
  - 2: Verenigde Staten (Nancy Gruver, Edith Kemp, Betty Ann Kennedy, Judi Radin, Carol Sanders, Katherine Wei-Sender)
  - 3: Brazilië (Maria Lena Brito e Silva, Agota Mandelot, Sylvia Mello, Maria Elizabeth Murtinho, Susy Powidzer, Alica Saade)
- 1985 (São Paulo, Brazilië):
  - 1: Groot-Brittannië (Michelle Brunner, Pat Davies, Sally Horton, Sandra Landy, Gillian Scott-Jones, Nicola Smith)
  - 2: Verenigde Staten (Betty Ann Kennedy, Jacqui Mitchell, Gail Moss, Judi Radin, Carol Sanders, Katherine Wei-Sender)
  - 3: Frankrijk (Danielle Allouche-Gaviard, Veronique Bessis, Ginette Chevalley, Catherine d'Ovidio, Fabienne Pigeaud, Sylvie Willard)
- 1987 (Ocho Rios, Jamaica):
  - 1: Verenigde Staten II (Cheri Bjerkan, Juanita Chambers, Lynn Deas, Beth Palmer, Judi Radin, Katherine Wei-Sender)
  - 2: Frankrijk (Danielle Allouche-Gaviard, Veronique Bessis, Hélène Bordenave, Ginette Chevalley, Bénédicte Cronier, Sylvie Willard)
  - 3: Italië (Marisa d'Andrea Baffi, Marisa Bianchi, Lucia Capodanno, Carla Gianardi, Gabriella Olivieri, Anna Valenti)
- 1989 (Perth, Australië):
  - 1: Verenigde Staten (Lynn Deas, Margie Gwozdzinsky, Karen McCallum, Kitty Munson-Cooper, Beth Palmer, Kerri Shuman)
  - 2: Nederland (Carla Arnolds - Bep Vriend, Ellen Bakker - Ine Gielkens, Marijke van der Pas - Elly Schippers)
  - 3: Canada (Francine Simon, Dianna Gordon, Mary Paul, Sharyn Reus, Gloria Silverman, Catherine Thorpe)
- 1991 (Yokohama, Japan):
  - 1: Verenigde Staten II: (Nell Cahn, Stasha Cohen, Lynn Deas, Sharon Osberg, Nancy Passell, Sue Picus)
  - 2: Oostenrijk (Gabriele Bamberger, Maria Erhart, Doris Fischer, Rosi Spinn, Terry Weigkricht, Britta Widengrin)
  - 3: Verenigde Staten I (Cheri Bjerkan, Juanita Chambers, Jill Meyers, Randi Montin, Kay Schulle, Pam Wittes)
- 1993 (Santiago, Chili):
  - 1: Verenigde Staten II (Karen McCallum, Jill Meyers, Sharon Osberg, Sue Picus, Kerri Sanborn, Kay Schulle)
  - 2: Duitsland (Daniela von Arnim, Sabine Auken, Karin Caesar, Marianne Moegel, Pony Beate Nehmert, Waltraud Vogt)
  - 3: Argentinië (Ana Blum, Marilyn Hernandez-Elizalde, Marta Matienzo, Glora I. Rosenfeld, Cristina Suaya, Marta Tiscornia
- 1995 (Beijing, China):
  - 1: Duitsland ((Daniela von Arnim, Sabine Auken, Karin Caesar, Marianne Moegel, Pony Beate Nehmert, Andrea Reim)
  - 2: Verenigde Staten (Karen McCallum, Kitty Munson Cooper, Sue Picus, Rozanne Pollack, Kerri Sanborn, Carol Simon)
  - 3: Frankrijk (Veronique Bessis, Claude Blouquit, Bénédicte Cronier, Colette Lise, Catherine d'Ovidio, Sylvie Willard)
- 1997 (Hammamet, Tunesië):
  - 1: Verenigde Staten I (Lisa Berkowitz, Mildred Breed, Marinesa Letizia, Jill Meyers, Randi Montin, Tobi Sokolow)
  - 2: China (Gu Ling, Yan Lu, Ming Sun, Zhang Yalan, Yu Zhang)
  - 3: Verenigde Staten II (Juanita Chambers, Lynn Deas, Irina Levitina, Beth Palmer, Kerri Sanborn, Katherine Wei-Sender)
- 1999 (gespeeld in januari 2000; Southampton, Bermuda):
  - 1: Nederland (Marijke van der Pas - Bep Vriend, Jet Pasman - Anneke Simons, Martine Verbeek - Wietske van Zwol)
  - 2: Verenigde Staten (Renee Mancuso, Jill Meyers, Randi Montin, Shawn Quinn, Janice Seamon-Molson, Tobi Sokolow)
  - 3: Denemarken (Anne Katrine Bilde-Kofoed, Dorte Cilleborg, Mette Drøgemüller, Bettina Kalkerup, Charlotte Koch-Palmund,  Kirsten Steen Møller)
- 2001 (Parijs, Frankrijk):
  - 1: Duitsland (Daniela von Arnim, Sabine Auken, Katrin Farwig, Pony Beate Nehmert, Andrea Reim, Barbara Stawowy-Hackett)
  - 2: Frankrijk (Veronique Bessis, Bénédicte Cronier, Catherine Fishpool, Elisabeth Hugon, Catherine d'Ovidio, Sylvie Willard)
  - 3: Verenigde Staten II (Mildred Breed, Petra Hamman, Joan Jackson, Robin Klar, Shawn Quinn, Kay Schulle)
- 2003 (Monte Carlo, Monaco):
  - 1: Verenigde Staten I (Jill Blanchard-Levin, Betty Ann Kennedy, Sue Picus, Janice Seamon-Molson, Tobi Sokolow, Katherine Wei-Sender)
  - 2: China (Gu Ling, Hongli Wang, Xiaojing Wang, Wang Wen Fei, Zhang Yalan, Yu Zhang)
  - 3: Nederland (Carla Arnolds - Wietske van Zwol, Marijke van der Pas - Bep Vriend, Jet Pasman - Anneke Simons)
- 2005 (Estoril, Portugal):
  - 1: Frankrijk (Bénédicte Cronier, Catherine d’Ovidio, Nathalie Frey, Daniele Gaviard, Vanessa Reess, Sylvie Willard)
  - 2: Duitsland (Anja Alberti, Daniela von Arnim, Sabine Auken, Barbara Hackett, Pony Beate Nehmert, Mirja Schraverus)
  - 3: Nederland (Carla Arnolds - Bep Vriend, Femke Hoogweg - Wietske van Zwol, Jet Pasman - Anneke Simons)
- 2007 (Shanghai, China):
  - 1: Verenigde Staten I (Jill Blanchard-Levin, Irina Livitina, Jill Meyers, Hansa Narasimhan, Debbie Rosenberg)
  - 2: Duitsland (Anja Alberti, Daniela von Arnim, Sabine Auken, Barbara Hackett, Pony Beate Nehmert, Mirja Schraverus)
  - 3: China (Ling Gu, Yi Qian Liu, Ming Sun, Hongli Wang, Wenfei Wang, Yalan Zhang)
- 2009 (São Paulo, Brazilië)
  - 1: China (Yongling Dong, Yi Qian Liu, Ming Sun, Hongli Wang, Wenfei Wang, Ru Yan)
  - 2: Verenigde Staten I (Lynn Baker, Lynn Deas, Irina Levitina, Karen McCallum, Beth Palmer, Kerri Sanborn)
  - 3: Frankrijk (Daniele Allouche-Gaviard, Veronique Bessis, Benedicte Cronier, Catherine D'ovidio, Elisabeth Hugon, Sylvie Willard)
- 2011 (Veldhoven, Nederland):
  - 1: Frankrijk (Veronique Bessis, Benedicte Cronier, Catherine D'Ovidio, Daniele Gaviard, Joanna Neve, Sylvie Willard)
  - 2: Indonesië (Lusje Olha Bojoh, Fera Damayanti, Suci Amita Dewi, Kristina Wahyu Murniati, Riantini, Julita Grace Tueje)
  - 3: Nederland (Carla Arnolds - Bep Vriend, Laura Dekkers - Marion Michielsen, Jet Pasman - Anneke Simons).
- 2013 (Bali, Indonesië):
  - 1: Verenigde Staten II (Hjordis Eythorsdottir, Jill Levin, Jill Meyers, Janice Seamon-Molson, Jenny Wolpert, Migry Zur-Campanile)
  - 2: Engeland (Sally Brock, Fiona Brown, Heather Dhondy, Nevena Senior, Nicola Smith, Susan Stockdale)
  - 3: Nederland (Carla Arnolds - Wietske van Zwol, Marion Michielsen - Meike Wortel, Jet Pasman - Anneke Simons)
- 2015 (Chennai, India):
  - 1: Frankrijk (Debora Campagnano, Benedicte Cronier, Elisabeth Hugon, Vanessa Reess, Sylvie Willard, Joanna Zochowska)
  - 2: Verenigde Staten II (Juanita Chambers, Lynn Deas, Joann Glasson, Beth Palmer, Janice Seamon-Molson, Tobi Sokolow)
  - 3: Engeland (Sally Brock, Fiona Brown, Heather Dhondy, Catherine Draper, Nevena Senior, Nicola Smith)
- 2017 (Lyon, Frankrijk):
  - 1: China (Huang Yan, Liu Yan, Lu Yan, Shen Qi, Wang Nan, Wang Wen Fei)
  - 2: Engeland (Sally Brock, Fiona Brown, Catherine Draper, Sandra Penfold, Nevena Senior, Nicola Smith)
  - 3: Zweden (Pia Andersson, Kathrine Bertheau, Ida Grönkvist, Emma Övelius, Cecilia Rimstedt, Sandra Rimstedt)
- 2019 (Wuhan, China):
  - 1: Zweden (Kathrine Bertheau, Sanna Clementsson, Ida Grönkvist, Jessica Larsson, Emma Övelius, Cecilia Rimstedt)
  - 2: China (Yan Liu, Yan Lu, Qi Shen, Nan Wang, Wen Fei Wang, Xiaoxue Zuo)
  - 3: Engeland (Heather Dhondy, Catherine Draper, Gillian Fawcett, Nevena Senior, Nicola Smith, Yvonne Wiseman)
- 2021 (gespeeld in april 2022; Salsomaggiore Terme, Italië):
  - 1: Zweden (Kathrine Bertheau, Sanna Clementsson, Louise Hallqvist, Ylva Johansson, Jessica Larsson, Emma Övelius)
  - 2: Turkije (Özlem Kandolu, Serap Kuranoğlu, Eren Özan, İrem Özbay, Hatice Özgür, Dilek Yavaş)
  - 3: Engeland (Sally Brock, Fiona Brown, Heather Dhondy, Catherine Draper, Gillian Fawcett, Nevena Senior)
  - 3: Polen (Cathy Bałdysz, Sophia Bałdysz, Katarzyna Dufrat, Danuta Kazmucha, Anna Sarniak, Joanna Zalewska)
- 2023 (Marrakesh, Marokko):
  - 1: Israël (Adi Asulin, Hila Levi, Adel Petelko, Dana Tal, Noga Tal, Ziv Tottman)
  - 2: Turkije (Aslı Acar, Tuna Elmas, Berrak Erkan, Özlem Kandolu, İrem Özbay, Hatice Özgür)
  - 3: China (Huang Yan, Liu Yan, Ran Jing Rong, Yu Xiuting, Zhou Meiling, Zuo Xiaoxue)

title: Venice Cup

wikitext:
De '''Venice Cup''' is de naam voor het Wereldkampioenschap [[Bridge (kaartspel)|Bridge]] voor landenteams bij de dames. Sinds 1985 wordt het toernooi elke twee jaar gehouden.

==Geschiedenis==
Het toernooi is in 1974 begonnen als een uitdaging tussen de [[Verenigde Staten]] en [[Italië]], dat als regerend Europees Kampioen afgevaardigd werd om [[Europa (continent)|Europa]] te vertegenwoordigen.

==Huidige opzet van het toernooi==
Het toernooi wordt gespeeld op [[viertallen]]basis. Alle 24 deelnemende landen spelen in de kwalificatie één wedstrijd van 16 spellen tegen elkaar (een enkele round robin). De acht teams die het hoogst eindigen gaan door naar de kwartfinale. De drie hoogst eindigende teams mogen daarbij hun tegenstander kiezen uit de nummers 5-8. Vanaf de kwartfinale worden de wedstrijden gespeeld over 96 spellen.

De Verenigde Staten mag twee teams afvaardigen.

==Lijst van medaillewinnaars==
*1974 (Venetië, Italië):
** 1: Verenigde Staten ([[Bette Cohn]], [[Emma Jean Hawes]], [[Dorothy Hayden]], [[Betty Ann Kennedy]], [[Marietta Passell]], [[Carol Sanders]])
** 2: Italië ([[Marisa Bianchi]], [[Luciana Canessa]], [[Rina Jabes]], [[Maria Antonia Robaudo]], [[Anna Valenti]], [[Maria Venturini]])
*1976 (Monte Carlo, Monaco):
** 1: Verenigde Staten (Emma Jean Hawes, Dorothy Hayden, Betty Ann Kennedy, [[Jacqui Mitchell]], [[Gail Moss]], Carol Sanders)
** 2: [[Verenigd Koninkrijk|Groot-Brittannië]] ([[Charley Esterson]], [[Fritzi Gordon]], [[Sandra Landy]], [[Rixi Markus]], [[Rita Oldroyd]], [[Nicola Smith]])
*1979 (Rio de Janeiro, Brazilië):
** 1: Verenigde Staten ([[Mary Jane Farell]], Emma Jean Hawes, Dorothy Hayden, [[Marilyn Johnson]], Jacqui Mitchell, Gail Moss)
** 2: Italië ([[Marisa d'Andrea Baffi]], Marisa Bianchi, [[Lucia Capodanno]], [[Enrichetta Gut]], [[Andreina Morini]], Anna Valenti)
** 3: [[Argentinië]] ([[Maria Teresa B. De Diaz]], [[Maria Elena Iacapraro]], [[Adriana C. De Martinez De Hoi]], [[Marta Matienzo]], [[Clara Monsegur]])
*1981 (New York, USA):
** 1: Groot-Brittannië ([[Pat Davies]], [[Maureen Dennison]], Sandra Landy, Nicola Smith, Sally Sowter, [[Diana Williams]])
** 2: Verenigde Staten ([[Nancy Gruver]], [[Edith Kemp]], Betty Ann Kennedy, [[Judi Radin]], Carol Sanders, [[Katherine Wei-Sender]])
** 3: [[Brazilië]] ([[Maria Lena Brito e Silva]], [[Agota Mandelot]], [[Sylvia Mello]], [[Maria Elizabeth Murtinho]], [[Susy Powidzer]], [[Alica Saade]])
*1985 (São Paulo, Brazilië):
** 1: Groot-Brittannië ([[Michelle Brunner]], Pat Davies, [[Sally Horton]], Sandra Landy, [[Gillian Scott-Jones]], Nicola Smith)
** 2: Verenigde Staten (Betty Ann Kennedy, Jacqui Mitchell, Gail Moss, Judi Radin, Carol Sanders, Katherine Wei-Sender)
** 3: [[Frankrijk]] ([[Danielle Allouche-Gaviard]], [[Veronique Bessis]], [[Ginette Chevalley]], [[Catherine d'Ovidio]], [[Fabienne Pigeaud]], [[Sylvie Willard]])
*1987 (Ocho Rios, Jamaica):
** 1: Verenigde Staten II ([[Cheri Bjerkan]], [[Juanita Chambers]], [[Lynn Deas]], [[Beth Palmer]], Judi Radin, Katherine Wei-Sender)
** 2: Frankrijk (Danielle Allouche-Gaviard, Veronique Bessis, [[Hélène Bordenave]], Ginette Chevalley, [[Bénédicte Cronier]], Sylvie Willard)
** 3: Italië (Marisa d'Andrea Baffi, Marisa Bianchi, Lucia Capodanno, [[Carla Gianardi]], [[Gabriella Olivieri]], Anna Valenti)
*1989 (Perth, Australië):
** 1: Verenigde Staten (Lynn Deas, [[Margie Gwozdzinsky]], [[Karen McCallum]], [[Kitty Munson-Cooper]], [[Beth Palmer]], [[Kerri Shuman]])
** 2: [[Nederland]] ([[Carla Arnolds]] - [[Bep Vriend]], [[Ellen Bakker]] - [[Ine Gielkens]], [[Marijke van der Pas]] - [[Elly Schippers]])
** 3: [[Canada]] ([[Francine Simon]], [[Dianna Gordon]], [[Mary Paul]], [[Sharyn Reus]], [[Gloria Silverman]], [[Catherine Thorpe]])
*1991 (Yokohama, Japan):
** 1: Verenigde Staten II: ([[Nell Cahn]], [[Stasha Cohen]], Lynn Deas, [[Sharon Osberg]], [[Nancy Passell]], [[Sue Picus]])
** 2: [[Oostenrijk]] ([[Gabriele Bamberger]], [[Maria Erhart]], [[Doris Fischer]], [[Rosi Spinn]], [[Terry Weigkricht]], [[Britta Widengrin]])
** 3: Verenigde Staten I (Cheri Bjerkan, Juanita Chambers, [[Jill Meyers]], [[Randi Montin]], [[Kay Schulle]], [[Pam Wittes]])
*1993 (Santiago, Chili):
** 1: Verenigde Staten II (Karen McCallum, Jill Meyers, Sharon Osberg, Sue Picus, [[Keri Sanborn|Kerri Sanborn]], Kay Schulle)
** 2: [[Duitsland]] ([[Daniela von Arnim]], [[Sabine Auken]], [[Karin Caesar]], [[Marianne Moegel]], [[Pony Beate Nehmert]], [[Waltraud Vogt]])
** 3: Argentinië ([[Ana Blum]], [[Marilyn Hernandez-Elizalde]], Marta Matienzo, [[Glora I. Rosenfeld]], [[Cristina Suaya]], [[Marta Tiscornia]]
*1995 (Beijing, China):
** 1: Duitsland ((Daniela von Arnim, Sabine Auken, Karin Caesar, Marianne Moegel, Pony Beate Nehmert, [[Andrea Reim]])
** 2: Verenigde Staten (Karen McCallum, Kitty Munson Cooper, Sue Picus, [[Rozanne Pollack]], Kerri Sanborn, [[Carol Simon]])
** 3: Frankrijk (Veronique Bessis, [[Claude Blouquit]], Bénédicte Cronier, [[Colette Lise]], Catherine d'Ovidio, Sylvie Willard)
*1997 (Hammamet, Tunesië):
** 1: Verenigde Staten I ([[Lisa Berkowitz]], [[Mildred Breed]], [[Marinesa Letizia]], Jill Meyers, Randi Montin, [[Tobi Sokolow]])
** 2: [[Volksrepubliek China|China]] ([[Gu Ling]], [[Yan Lu]], [[Ming Sun]], [[Zhang Yalan]], [[Yu Zhang]])
** 3: Verenigde Staten II (Juanita Chambers, Lynn Deas, [[Irina Levitina]], [[Beth Palmer]], Kerri Sanborn, Katherine Wei-Sender)
*1999 (gespeeld in januari 2000; Southampton, Bermuda):
** 1: Nederland (Marijke van der Pas - Bep Vriend, [[Jet Pasman]] - [[Anneke Simons]], [[Martine Verbeek]] - [[Wietske van Zwol]])
** 2: Verenigde Staten ([[Renee Mancuso]], Jill Meyers, Randi Montin, [[Shawn Quinn]], [[Janice Seamon-Molson]], Tobi Sokolow)
** 3: [[Denemarken]] ([[Anne Katrine Bilde-Kofoed]], [[Dorte Cilleborg]], [[Mette Drogemuller|Mette Drøgemüller]], [[Bettina Kalkerup]], [[Charlotte Koch-Palmund]],  [[Kirsten Steen Moller|Kirsten Steen Møller]])
*2001 (Parijs, Frankrijk):
** 1: Duitsland (Daniela von Arnim, Sabine Auken, [[Katrin Farwig]], Pony Beate Nehmert, Andrea Reim, [[Barbara Stawowy-Hackett]])
** 2: Frankrijk (Veronique Bessis, Bénédicte Cronier, [[Catherine Fishpool]], [[Elisabeth Hugon]], Catherine d'Ovidio, Sylvie Willard)
** 3: Verenigde Staten II (Mildred Breed, [[Petra Hamman]], [[Joan Jackson]], [[Robin Klar]], Shawn Quinn, Kay Schulle)
*2003 (Monte Carlo, Monaco):
** 1: Verenigde Staten I ([[Jill Blanchard-Levin]], Betty Ann Kennedy, Sue Picus, Janice Seamon-Molson, Tobi Sokolow, Katherine Wei-Sender)
** 2: China (Gu Ling, [[Hongli Wang]], [[Xiaojing Wang]], [[Wang Wen Fei]], Zhang Yalan, Yu Zhang)
** 3: Nederland (Carla Arnolds - Wietske van Zwol, Marijke van der Pas - Bep Vriend, Jet Pasman - Anneke Simons)
* 2005 (Estoril, Portugal):
** 1: Frankrijk (Bénédicte Cronier, Catherine d’Ovidio, [[Nathalie Frey]], [[Daniele Gaviard]], [[Vanessa Reess]], Sylvie Willard)
** 2: Duitsland ([[Anja Alberti]], Daniela von Arnim, Sabine Auken, Barbara Hackett, [[Pony Beate Nehmert]], [[Mirja Schraverus]])
** 3: Nederland (Carla Arnolds - Bep Vriend, [[Femke Hoogweg]] - Wietske van Zwol, Jet Pasman - Anneke Simons)
*2007 (Shanghai, China):
** 1: Verenigde Staten I ([[Jill Blanchard-Levin]], Irina Livitina, Jill Meyers, Hansa Narasimhan, Debbie Rosenberg)
** 2: Duitsland ([[Anja Alberti]], Daniela von Arnim, Sabine Auken, Barbara Hackett, [[Pony Beate Nehmert]], [[Mirja Schraverus]])
** 3: China (Ling Gu, Yi Qian Liu, Ming Sun, [[Hongli Wang]], [[Wenfei Wang]], Yalan Zhang)
*2009 (São Paulo, Brazilië)
** 1: China (Yongling Dong, Yi Qian Liu, Ming Sun, Hongli Wang, Wenfei Wang, Ru Yan)
** 2: Verenigde Staten I ([[Lynn Baker]], [[Lynn Deas]], [[Irina Levitina]], [[Karen Mccallum|Karen McCallum]], [[Beth Palmer]], [[Kerri Sanborn]])
** 3: Frankrijk (Daniele Allouche-Gaviard, Veronique Bessis, Benedicte Cronier, Catherine D'ovidio, Elisabeth Hugon, Sylvie Willard)
*[[Wereldkampioenschappen bridge 2011|2011]] (Veldhoven, Nederland):
** 1: Frankrijk (Veronique Bessis, Benedicte Cronier, Catherine D'Ovidio, Daniele Gaviard, Joanna Neve, Sylvie Willard)
** 2: [[Indonesië]] (Lusje Olha Bojoh, Fera Damayanti, Suci Amita Dewi, Kristina Wahyu Murniati, Riantini, Julita Grace Tueje)
** 3: Nederland ([[Carla Arnolds]] - [[Bep Vriend]], [[Laura Dekkers]] - [[Marion Michielsen]], [[Jet Pasman]] - [[Anneke Simons]]).
*2013 (Bali, Indonesië):
** 1: Verenigde Staten II (Hjordis Eythorsdottir, Jill Levin, Jill Meyers, Janice Seamon-Molson, Jenny Wolpert, Migry Zur-Campanile)
** 2: Engeland (Sally Brock, Fiona Brown, Heather Dhondy, Nevena Senior, Nicola Smith, Susan Stockdale)
** 3: Nederland (Carla Arnolds - Wietske van Zwol, Marion Michielsen - [[Meike Wortel]], Jet Pasman - Anneke Simons)
*2015 (Chennai, India):
** 1: Frankrijk (Debora Campagnano, Benedicte Cronier, Elisabeth Hugon, Vanessa Reess, Sylvie Willard, Joanna Zochowska)
** 2: Verenigde Staten II (Juanita Chambers, Lynn Deas, Joann Glasson, Beth Palmer, Janice Seamon-Molson, Tobi Sokolow)
** 3: Engeland (Sally Brock, Fiona Brown, Heather Dhondy, Catherine Draper, Nevena Senior, Nicola Smith)
*2017 (Lyon, Frankrijk):
** 1: China (Huang Yan, Liu Yan, Lu Yan, Shen Qi, Wang Nan, Wang Wen Fei)
** 2: Engeland (Sally Brock, Fiona Brown, Catherine Draper, Sandra Penfold, Nevena Senior, Nicola Smith)
** 3: [[Zweden]] (Pia Andersson, Kathrine Bertheau, Ida Grönkvist, Emma Övelius, Cecilia Rimstedt, Sandra Rimstedt)
*2019 (Wuhan, China):
** 1: Zweden (Kathrine Bertheau, Sanna Clementsson, Ida Grönkvist, Jessica Larsson, Emma Övelius, Cecilia Rimstedt)
** 2: China (Yan Liu, Yan Lu, Qi Shen, Nan Wang, Wen Fei Wang, Xiaoxue Zuo)
** 3: Engeland (Heather Dhondy, Catherine Draper, Gillian Fawcett, Nevena Senior, Nicola Smith, Yvonne Wiseman)
*2021 (gespeeld in april 2022; Salsomaggiore Terme, Italië):
** 1: Zweden (Kathrine Bertheau, Sanna Clementsson, Louise Hallqvist, Ylva Johansson, Jessica Larsson, Emma Övelius)
** 2: [[Turkije]] (Özlem Kandolu, Serap Kuranoğlu, Eren Özan, İrem Özbay, Hatice Özgür, Dilek Yavaş)
** 3: Engeland (Sally Brock, Fiona Brown, Heather Dhondy, Catherine Draper, Gillian Fawcett, Nevena Senior)
** 3: [[Polen]] (Cathy Bałdysz, Sophia Bałdysz, Katarzyna Dufrat, Danuta Kazmucha, Anna Sarniak, Joanna Zalewska)
*2023 (Marrakesh, Marokko):
** 1: [[Israël]] (Adi Asulin, Hila Levi, Adel Petelko, Dana Tal, Noga Tal, Ziv Tottman)
** 2: Turkije (Aslı Acar, Tuna Elmas, Berrak Erkan, Özlem Kandolu, İrem Özbay, Hatice Özgür)
** 3: China (Huang Yan, Liu Yan, Ran Jing Rong, Yu Xiuting, Zhou Meiling, Zuo Xiaoxue)

{{Appendix||2=
== Bronnen ==
* {{en}}[http://worldbridge.org/world-team-championships.aspx Officiële WBF site]
}}

[[Categorie:Wereldkampioenschap bridge]]