text:
# Bartolomeüsklooster
Het Bartholomeüsklooster (Armeens: Սուրբ Բարթողոմէօս Վանք) was een in de 13e eeuw in de toenmalige Groot-Armeense provincie Vaspoerakan gebouwd klooster van de Armeens-Apostolische Kerk in het dorp Albayrak bij Başkale, in de provincie Van in het uiterste zuidoosten van het huidige Turkije. Het klooster kwam tijdens de volkerenmoord op de Armeense bevolking vanaf 1915 leeg te staan.

## Locatie
De kloosterruïne bevindt zich in het Armeense hoogland op een heuvel ter hoogte van circa 2000 meter. Van het klooster uit heeft men een weidse blik op het dal van de Grote Zap.

## Geschiedenis
Het klooster werd volgens de overlevering op de plaats van het martelaarschap van de heilige Bartholomeüs gebouwd. Hij zou in de 1e eeuw een van de apostelen zijn geweest, die het christendom naar Armenië bracht. Samen met de apostel Judas Taddeüs wordt Sint-Bartholomeüs als schutspatroon van de Armeens-apostolische Kerk beschouwd. Schriftelijke bewijzen van het klooster bestaan er al sinds 1398. De gebouwen werden in 1755 en 1878 verbouwd respectievelijk gerestaureerd.

## Huidige situatie
Tijdens de genocide op de Armeniërs in de jaren 1915-1916 kwam het klooster onder de controle van Turkse troepen. Sindsdien ligt het klooster op het terrein van een militaire basis. Het betreden van het terrein is daarom niet geoorloofd. Door een aardbeving werd het klooster in 1966 ernstig beschadigd. Tot in de jaren 1960 was de koepel van de kerk nog intact, maar tegenwoordig is de koepel verdwenen en het hele bouwwerk aan zwaar verval onderhevig.
Om het toerisme te bevorderen zijn er plannen om het klooster te restaureren. De vermindering van de spanningen tussen Turken en Koerden maken het gebied weer toegankelijk.

title: Bartolomeüsklooster

wikitext:
{{Infobox klooster
| naam              = Bartolomeüsklooster
''Սուրբ Բարթողոմէօս Վանք''
| afbeelding        = Saint Bartholomew Monastery.jpg
| onderschrift      =
| land              = {{TR}}
| regio             = Provincie Van
| plaats            = Albayrak bij Başkale
| religie           = Armeens-apostolische Kerk
| stroming          =
| orde              =
| bouwjaar          = 13e-18e eeuw
| uitbreiding       =
| renovatie         =
| sloopjaar         =
| bestemming        =
| opgedragen        =
| monumentstatus    =
| monumentnummer    =
| periode           =
| architect         =
| bouwmethode       =
| bouwmateriaal     =
| afmeting          =
| diverse           =
| mapname           = Turkije
| lat_deg           = 38
| lat_min           = 9
| lat_sec           = 1.23
| lat_dir           = N
| lon_deg           = 44
| lon_min           = 12
| lon_sec           = 46.17
| lon_dir           = E
| afbeelding2       =
| onderschrift2     =
| afbeelding3       =
| onderschrift3     =
| lijst             =
}}
Het '''Bartholomeüsklooster''' ([[Armeens]]: Սուրբ Բարթողոմէօս Վանք) was een in de 13e eeuw in de toenmalige [[Groot-Armenië|Groot-Armeense]] provincie [[Vaspoerakan]] gebouwd klooster van de [[Armeens-Apostolische Kerk]] in het dorp Albayrak bij [[Başkale (district)|Başkale]], in de provincie [[Van (provincie)|Van]] in het uiterste zuidoosten van het huidige [[Turkije]]. Het klooster kwam tijdens de [[Armeense Genocide|volkerenmoord op de Armeense bevolking]] vanaf 1915 leeg te staan.

==Locatie==
[[Bestand:Saint Bartholomew Armenian Monastery.JPG|thumb|links|De vervallen kloosterkerk (toestand 2009)]]
De kloosterruïne bevindt zich in het Armeense hoogland op een heuvel ter hoogte van circa 2000 meter. Van het klooster uit heeft men een weidse blik op het dal van de [[Grote Zap]].

==Geschiedenis==
Het klooster werd volgens de overlevering op de plaats van het martelaarschap van de heilige Bartholomeüs gebouwd. Hij zou in de 1e eeuw een van de apostelen zijn geweest, die het [[christendom]] naar Armenië bracht. Samen met de apostel [[Judas Taddeüs]] wordt Sint-Bartholomeüs als [[beschermheilige|schutspatroon]] van de Armeens-apostolische Kerk beschouwd. Schriftelijke bewijzen van het klooster bestaan er al sinds 1398. De gebouwen werden in 1755 en 1878 verbouwd respectievelijk gerestaureerd.

==Huidige situatie==
Tijdens de genocide op de Armeniërs in de jaren 1915-1916 kwam het klooster onder de controle van Turkse troepen. Sindsdien ligt het klooster op het terrein van een militaire basis. Het betreden van het terrein is daarom niet geoorloofd. Door een aardbeving werd het klooster in 1966 ernstig beschadigd. Tot in de jaren 1960 was de koepel van de kerk nog intact, maar tegenwoordig is de koepel verdwenen en het hele bouwwerk aan zwaar verval onderhevig.

Om het toerisme te bevorderen zijn er plannen om het klooster te restaureren. De vermindering van de spanningen tussen Turken en [[Koerden]] maken het gebied weer toegankelijk.
{{Appendix|2=
* {{Bronvermelding anderstalige Wikipedia|taal=de|titel=Bartholomäuskloster (Van)|datum=20140829}}
}}
{{Commonscat|Saint Bartholomew Monastery|Bartholomeüsklooster, Van}}
{{Coor title dms|38|9|1.23|N|44|12|46.17|E|scale:12500_region:TR}}

[[Categorie:Klooster in de Armeens-Apostolische Kerk]]
[[Categorie:Klooster in Turkije]]
[[Categorie:Van]]
[[Categorie:Armeense genocide]]
[[Categorie:Bouwwerk in Oost-Anatolië]]

title: Bartolomeüsklooster Սուրբ Բարթողոմէօս Վանք

Land: Turkije

Regio: Provincie Van

Plaats: Albayrak bij Başkale

Coördinaten: 38° 9′ NB, 44° 13′ OL

Religie: Armeens-apostolische Kerk

Gebouwd in: 13e-18e eeuw

Portaal: Religie


text:
# Ignaz von Seyfried
Ignaz Xaver Ritter von Seyfried (Wenen, 15 augustus 1776 - 27 augustus 1841) is een Oostenrijks musicus, dirigent en een van de meest succesrijke toneelcomponisten van de 19e eeuw in Wenen.

## Biografie
Hij was een leerling van Wolfgang Amadeus Mozart voor klavier en van Johann Albrechtsberger en Peter von Winter voor compositie. Hij was de opvolger van Emanuel Schikaneder als kapelmeester van het Theater an der Wien tijdens de periode 1798 - 1828. In 1805 dirigeerde Von Seyfried de eerste opvoering van de originele versie van Fidelio, de opera van Ludwig van Beethoven met wie hij bevriend was.
In 1826 publiceerde von Seyfried postuum de werken van Albrechtsberger. Hij onderrichtte Franz von Suppé in muziektheorie.
- Biblioteca Nacional de España: XX1783267
- Bibliothèque nationale de France: cb12178481x (data)
- Catàleg d'autoritats de noms i títols de Catalunya: 981058530427806706
- Gemeinsame Normdatei: 118938533
- International Standard Name Identifier: 0000 0001 0857 0356
- Library of Congress Control Number: n83206817
- Nationale Bibliotheek van Letland: 000272853
- MusicBrainz: a083eabe-4873-4d92-86b5-f4b0f540bd2c
- Nationale Bibliotheek van Tsjechië: xx0049418
- Nationale Bibliotheek van Israël: 987007302435205171
- Nederlandse Thesaurus van Auteursnamen: 074355325
- SNAC: w6vh6hgh
- Système universitaire de documentation: 061642541
- Trove: 1148159
- Virtual International Authority File: 44341371
- WorldCat: E39PBJmHMHRbdVPJqtjTtxkJjC

wikiname: nlwiki

title: Ignaz von Seyfried

in_language: nl

wikitext:
[[Image:Seyfried.jpg|thumb|Karl Ignaz Seyfried]]
'''Ignaz Xaver Ritter von Seyfried''' ([[Wenen]], [[15 augustus]] [[1776]] - [[27 augustus]] [[1841]]) is een [[Oostenrijks]] musicus, dirigent en een van de meest succesrijke toneelcomponisten van de [[19e eeuw]] in [[Wenen]].

==Biografie==
Hij was een leerling van [[Wolfgang Amadeus Mozart]] voor klavier en van [[Johann Albrechtsberger]] en [[Peter von Winter]] voor compositie. Hij was de opvolger van [[Emanuel Schikaneder]] als kapelmeester van het [[Theater an der Wien]] tijdens de periode 1798 - 1828. In [[1805]] dirigeerde Von Seyfried de eerste opvoering van de originele versie van [[Fidelio]], de opera van [[Ludwig van Beethoven]] met wie hij bevriend was.

In [[1826]] publiceerde von Seyfried postuum de werken van Albrechtsberger. Hij onderrichtte [[Franz von Suppé]] in muziektheorie.
{{Bibliografische informatie}}
{{DEFAULTSORT:Seyfried, Ignaz von}}
[[Categorie:Oostenrijks componist]]
[[Categorie:19e-eeuws componist]]


text:
# Conus crocatus
Conus crocatus is een in zee levende slakkensoort uit het geslacht Conus. De slak behoort tot de familie Conidae. Conus crocatus werd in 1810 beschreven door Jean-Baptiste de Lamarck. Net zoals alle soorten binnen het geslacht Conus zijn deze slakken roofzuchtig en giftig. Zij bezitten een harpoenachtige structuur waarmee ze hun prooi kunnen steken en verlammen.

title: Conus crocatus

wikitext:
{{Taxobox
| naam = ''Conus crocatus''
| titelweergave = cursief
| afbeelding = Conus crocatus 1.jpg
| afbeeldingtekst =
| rijk = [[Dieren (biologie)|Animalia]] (Dieren)
| stam = [[Weekdieren|Mollusca]] (Weekdieren)
| klasse = [[Slakken|Gastropoda]] (Slakken)
| clade1 = [[Caenogastropoda]]
| clade2 = [[Hypsogastropoda]]
| clade3 = [[Neogastropoda]]
| superfamilie = [[Conoidea]]
| familie = [[Conidae]]
| geslacht = ''[[Conus (geslacht)|Conus]]''
| w-naam = ''Conus crocatus''<ref name="WoRMS" />
| auteur = [[Jean-Baptiste de Lamarck]]
| datum = 1810
}}
'''''Conus crocatus''''' is een in zee levende [[slakken]]soort uit het geslacht ''[[Conus (geslacht)|Conus]]''. De slak behoort tot de familie [[Conidae]]. ''Conus crocatus'' werd in [[1810]] beschreven door [[Jean-Baptiste de Lamarck]].<ref name="WoRMS">{{Citeer web |url=http://www.marinespecies.org/aphia.php?p=taxdetails&id=426467|titel=Conus crocatus|auteur=[[World Register of Marine Species]]|uitgever=''Marinespecies.org''|datum= |bezochtdatum=21 september 2011}}</ref> Net zoals alle soorten binnen het geslacht ''Conus'' zijn deze slakken roofzuchtig en giftig. Zij bezitten een harpoenachtige structuur waarmee ze hun prooi kunnen steken en verlammen.<ref>{{Citeer boek
| achternaam = Filmer
| voornaam = R.M.
| datum = 2001
| titel = A Catalogue of Nomenclature and Taxonomy in the Living Conidae 1758 - 1998
| uitgever = Backhuys Publishers
| plaats = Leiden
| ISBN = 9057820773
| bezochtdatum = 23 september 2011
| pagina's = 388
| URL = http://www.marinespecies.org/aphia.php?p=sourcedetails&id=133481
}}</ref>

{{Appendix}}
{{Beginnetje|biologie|2011|09|21}}

{{DEFAULTSORT:Conus crocatus}}
[[Categorie:Conus]]

title: Conus crocatus

Rijk: Animalia (Dieren)

Stam: Mollusca (Weekdieren)

Klasse: Gastropoda (Slakken)

Superfamilie: Conoidea

Familie: Conidae

Geslacht: Conus

title: Soort

Portaal: Biologie


text:
# Telluur-111
Telluur-111 of 111Te is een onstabiele radioactieve isotoop van telluur, een metalloïde. De isotoop komt van nature niet op Aarde voor.
Telluur-111 ontstaat onder meer bij het radioactief verval van jodium-111 en xenon-115.

## Radioactief verval
Telluur-111 bezit een korte halveringstijd: ongeveer 19 seconden. Het vervalt vrijwel volledig door β+-verval naar de radio-isotoop antimoon-111:
{\displaystyle {\ce {{^{111}_{52}Te}->{^{111}_{51}Sb}+{e^{+}}+{\nu }_{e}}}}
De vervalenergie hiervan bedraagt 6,381 MeV. Een verwaarloosbare hoeveelheid vervalt tot de radio-isotoop tin-110:
{\displaystyle {\ce {{^{111}_{52}Te}->{^{110}_{50}Sn}+{p^{+}}+{e^{+}}+{\nu }_{e}}}}
105Te · 106Te · 107Te · 108Te · 109Te · 110Te · 111Te · 112Te · 113Te · 114Te · 115Te · 115m1Te · 115m2Te · 116Te · 117Te · 117mTe · 118Te · 119Te · 119mTe · 120Te · 121Te · 121mTe · 122Te · 123Te · 123mTe · 124Te · 125Te · 125mTe · 126Te · 127Te · 127mTe · 128Te · 128mTe · 129Te · 129mTe · 130Te · 130m1Te · 130m2Te · 130m3Te · 131Te · 131mTe · 132Te · 133Te · 133mTe · 134Te · 134mTe · 135Te · 135mTe · 136Te · 137Te · 138Te · 139Te · 140Te · 141Te · 142Te · 143Te

title: Telluur-111

wikitext:
{{Infobox isotoop
| naam             = Telluur-111
| element          = telluur
| symbool          = Te
| nuclide          = 111Te
| aantal protonen  = 52
| aantal neutronen = 59
| atoommassa       = 110,921110692
| halveringstijd   = 19,3 seconden
| verval soort     =
| verval energie   =
| verval product   =
| spin             = 5/2+
| bindingsenergie  = 8,366839 [[Elektronvolt|MeV]]
| afwijking1       =
| massa-overschot  = −73,484917 MeV
| afwijking2       =
}}

'''Telluur-111''' of '''111Te''' is een onstabiele [[Radioactiviteit|radioactieve]] [[isotoop]] van [[telluur]], een [[metalloïde]]. De isotoop komt van nature niet op [[Aarde (planeet)|Aarde]] voor.

Telluur-111 ontstaat onder meer bij het [[radioactief verval]] van [[jodium-111]] en [[xenon-115]].

== Radioactief verval ==
Telluur-111 bezit een korte [[halveringstijd]]: ongeveer 19 [[seconde]]n. Het [[Radioactief verval|vervalt]] vrijwel volledig door [[Bètaverval|β+-verval]] naar de radio-isotoop [[antimoon-111]]:
:{{betaverval|111|52|1}}
De vervalenergie hiervan bedraagt 6,381 [[Elektronvolt|MeV]]. Een verwaarloosbare hoeveelheid vervalt tot de radio-isotoop [[tin-110]]:
:{{betaverval|111|52|1|p}}

{{Appendix|2=
* {{en}} [http://www.wolframalpha.com/input/?i=Te+111 Wolfram Alpha]
* {{en}} [http://periodictable.com/Isotopes/052.111/index.full.dm.html Periodic table]
}}
{{Navigatie isotopen van telluur}}

[[Categorie:Radioactieve isotoop]]
[[Categorie:Isotoop van telluur]]

title: Algemeen

Element: telluur (Te)

title: Nuclidische gegevens

title: Vervalgegevens

Halveringstijd: 19,3 seconden

title: Isotopen van telluur

Portaal: Scheikunde · Natuurkunde


text:
# Guldental
Guldental is een plaats in de Duitse deelstaat Rijnland-Palts, en maakt deel uit van de Landkreis Bad Kreuznach.
Guldental telt 2.449 inwoners.

## Bestuur
De plaats is een Ortsgemeinde en maakt deel uit van de Verbandsgemeinde Langenlonsheim.

title: Guldental

wikitext:
{{Infobox Duitse plaats plus
| Wappen            = Wappen-Guldental.png
| lat_deg           = 49
| lat_min = 53
| lat_sec = 31
| lon_deg           = 07
| lon_min = 50
| lon_sec = 28
| Lageplan          = Guldental in KH.svg
| Bundesland        = Rijnland-Palts
| Landkreis          = Bad Kreuznach
| Verbandsgemeinde  = Langenlonsheim
| Höhe              = 140
| Fläche            = 12.99
| Einwohner         = 2631
| Stand             = 2005-12-31
| PLZ               = 55452
| PLZ-alt           = 6531
| Vorwahl           = 06707
| Kfz               = KH
| Gemeindeschlüssel = 07 1 33 035
| Straße            = Dammweg 11
| Website           = [https://www.guldental.de/ www.guldental.de]
| Bürgermeister     = Alfons Lorsbach
| Partei            = CDU
| Adresse-Verband   = Naheweinstraße 80 <br /> 55450 Langelonsheim
| Bürgermeistertitel= Ortsbürgermeister
}}
'''Guldental''' is een plaats in de [[Duitsland|Duitse]] deelstaat [[Rijnland-Palts]], en maakt deel uit van de [[Landkreis Bad Kreuznach]].
Guldental telt {{Statistiek gemeente Duitsland inwoners|07 1 33 035|Rijnland-Palts}} inwoners.<ref name="inw_statistiek" />

==Bestuur==
De plaats is een [[Ortsgemeinde]] en maakt deel uit van de [[Verbandsgemeinde Langenlonsheim]].

{{Appendix}}
{{Navigatie Landkreis Bad Kreuznach}}
{{Coor title dms|49|53|0|N|07|50|0|E|type:adm2nd_scale:50000_region:DE}}
{{Beginnetje|landen & volken|land=Duitsland|2=2006|3=12|4=30}}

[[Categorie:Gemeente in Rijnland-Palts]]

title: Situering

Deelstaat: Rijnland-Palts

Landkreis: Bad Kreuznach

Verbandsgemeinde: Langenlonsheim

title: Algemeen

Burgemeester: Alfons Lorsbach (CDU)

title: Overig

Kenteken: KH

Website: Officiële website

title: Locatie van Guldental in Bad Kreuznach

Locatie van Guldental in Bad Kreuznach: Kaart van Guldental

Portaal: Duitsland


text:
# UPnP
Universal Plug and Play (UPnP) is een verzameling computerprotocollen voorgesteld door het UPnP Forum. De bedoeling van UPnP is dat apparaten draadloos met elkaar verbonden kunnen worden in de woon- en kantooromgeving. Dit wordt bereikt door zich te baseren op standaarden uit de internetcommunicatie.
De term UPnP is afgeleid van plug and play, een technologie voor het aansluiten van apparaten aan een computer.

title: UPnP

wikitext:
'''Universal Plug and Play''' ('''UPnP''') is een verzameling [[computer]][[protocol]]len voorgesteld door het [[UPnP Forum]]. De bedoeling van UPnP is dat apparaten draadloos met elkaar verbonden kunnen worden in de woon- en kantooromgeving. Dit wordt bereikt door zich te baseren op standaarden uit de [[internet]]communicatie.

De term UPnP is afgeleid van [[plug and play]], een technologie voor het aansluiten van apparaten aan een computer.

== Zie ook ==
* [[Zeroconf]]
* [[Simple Network Management Protocol|SNMP]]
* [[Protocol]]

== Externe links ==
* [https://www.security.nl/posting/39877/ Overheid waarschuwt tegen UPnP op router]

[[Categorie:Netwerkprotocol]]


text:
# Basiliek van de Onbevlekte Ontvangenis (Barcelona)
De basiliek van de Onbevlekte Ontvangenis en de Hemelvaart van Onze Lieve Vrouw (Bassilica de la Purissima Concepcio I assumpcio de Nostra Senyora) is een basiliek in Barcelona, Catalonië. De kerk van het klooster van Santa Maria de Jonqueres werd steen voor steen verplaatst toen het klooster werd gesloopt. In 1879 werd een klokkentoren van de kerk van San Miguel (die ook zou gesloopt worden) toegevoegd. Op 20 februari 2009 bekrachtigde paus Benedictus XVI de kerk als kleinere basiliek, die hierdoor de achtste basiliek van de stad werd.
Ramon Corts i Blay is in de huidige rector van de basiliek.

wikitext:
{{coor title dms|41|23|41.2|N|2|10|2.8|E|type:city_scale:781_region:ES}}
{{Infobox kerk
| naam              = Basiliek van de Onbevlekte Ontvangenis
| afbeelding        =Basílica Concepción.jpg
| onderschrift      =
| mapname           =Barcelona
| lat_deg           =41
| lat_min           =24
| lat_sec           =41.2
| lat_dir           =N
| lon_deg           =2
| lon_min           =10
| lon_sec           =2.8
| lon_dir           =E
| plaats            =
| denominatie       =
| bouwjaar          =
| uitbreiding       =
| renovatie         =
| sluiting          =
| sloopjaar         =
| opgedragen        =
| begraafplaats     =
| monumentstatus    =
| monumentnummer    =
| periode           =1293-1448
| architect         = Josep Buixareu i Gallart i Jeroni Granell i Mundet (trasllat) Emili Sala i Cortés i Antoni Serrallach (1874-79)

| bouwmethode       =
| bouwmateriaal     =
| afmeting          =
| toren             =
| vrijstaande klokkentoren =
| klokkentoren      =lokkentoren van de kerk van San Miguel
| portaal           =
| koor              =
| schip             =
| preekstoel        =
| doopvont          =
| altaar            =
| orgel             =
| zitplaatsen       =
| diverse           =
| titelkardinaal    =
| aartsbisdom       =
| bisdom            =
| afbeelding2       =
| onderschrift2     =
| afbeelding3       =
| onderschrift3     =
| lijst             =
}}

De '''basiliek van de Onbevlekte Ontvangenis''' en de [[Hemelvaartsdag|Hemelvaart]] van [[Maria (moeder van Jezus)|Onze Lieve Vrouw]] (Bassilica de la Purissima Concepcio I assumpcio de Nostra Senyora) is een [[basiliek]] in [[Barcelona (Spanje)|Barcelona]], [[Catalonië]]. De [[Kerkgebouw|kerk]] van het klooster van Santa Maria de Jonqueres werd steen voor steen verplaatst toen het klooster werd gesloopt. In 1879 werd een [[klokkentoren]] van de kerk van San Miguel (die ook zou gesloopt worden) toegevoegd. Op 20 februari 2009 bekrachtigde [[paus Benedictus XVI]] de kerk als kleinere basiliek, die hierdoor de achtste basiliek van de stad werd.<ref>{{Citeer web|url=https://catholicbarcelona.com/2014/03/01/la-concepcio-updated/|titel=Catholic Barcelona|achternaam=Newton|voornaam=William|datum=2014-03-01|werk=Catholic Barcelona}}</ref>

Ramon Corts i Blay is in de huidige rector van de basiliek.<ref>{{Citeer web|url=http://www.parroquiaconcepciobcn.org/es/parroquia/quienes_somos/sacerdotes|title=Officiële site|website=www.parroquiaconcepciobcn.org}}</ref>

== Bronnen ==
<references />

[[Categorie:Kerkgebouw in Barcelona]]
[[Categorie:Basiliek in Spanje|Onbevlekte Ontvangenis]]

title: Basiliek van de Onbevlekte Ontvangenis

Coördinaten: 41° 25′ NB, 2° 10′ OL

title: Architectuur

Klokkentoren: lokkentoren van de kerk van San Miguel

title: Detailkaart

Detailkaart: Basiliek van de Onbevlekte Ontvangenis (Barcelona) · Basiliek van de Onbevlekte Ontvangenis

Portaal: Christendom


text:
# Karangwedoro
Karangwedoro is een bestuurslaag in het regentschap Lamongan van de provincie Oost-Java, Indonesië. Karangwedoro telt 2873 inwoners (volkstelling 2010).

title: Karangwedoro

wikitext:
{{Infobox plaats in Indonesië
| soort          = Dorp
| naam           = Karangwedoro
| inwoners       = 2873
| datum inwoners = 2010
| provincie      = [[Oost-Java]] (Jawa Timur)
| regentschap    = [[Lamongan (regentschap)|Lamongan]]
| onderdistrict  = [[Turi (onderdistrict van Lamongan)|Turi]]
| eiland         = [[Java (eiland)|Java]]
| tijdzone       = +7
| code desa      = 3524180015
| mapname        =
| lat_deg        =
| lat_min        =
| lat_sec        =
| lon_deg        =
| lon_min        =
| lon_sec        =
| image          =
| caption        =
}}
'''Karangwedoro''' is een bestuurslaag in het [[Regentschap (Indonesië)|regentschap]] [[Lamongan (regentschap)|Lamongan]] van de [[Provincies van Indonesië|provincie]] [[Oost-Java]], [[Indonesië]]. Karangwedoro telt 2873 inwoners (volkstelling 2010).

{{Appendix|2=
* Resultaten van de volkstelling (2010), Badan Pusat Statistik, [https://web.archive.org/web/20121202090212/http://bps.go.id/eng/download_file/Population_of_Indonesia_by_Village_2010.pdf Population_of_Indonesia_by_Village]
}}
{{Beginnetje|landen & Volken|land=Indonesië|2=2013|3=06|4=23}}

[[Categorie:Plaats in Oost-Java]]

title: Situering

Eiland: Java

Provincie: Oost-Java (Jawa Timur)

Regentschap of · stadsgemeente: Lamongan

Onderdistrict: Turi

title: Algemeen

title: Overig

Portaal: Indonesië


text:
# Noupoort
Noupoort is een stadje gelegen in de gemeente Umsobomvu (voorheen: Towerberg) in het oosten van de regio Karoo in de Zuid-Afrikaanse provincie Noord-Kaap. Het plaatsje is gelegen 54 km ten zuiden van Colesberg en 45 km ten noorden Rosmead Junction aan de N9 nationale weg. Het plaatsje heeft zich voornamelijk ontwikkeld rond de spoorwegen en wordt nog steeds gebruikt als tractiewisselplaats om van diesel naar elektrische locomotieven te wisselen op de spoorlijn Noupoort-Bloemfontein.

## Geschiedenis
De geschiedenis van Noupoort is nauw verweven met die van de spoorwegen. In 1884 had de spoorlijn van Port Elizabeth naar het noorden Noupoort bereikt. De boerderij "Hartbeeshoek" werd aangekocht om er het station en dorp op te bouwen. Het stadje is vernoemd naar een spoorwegpas (oorspronklik Naauwpoort) die door de Carltonheuwels ging, maar is later door een tunnel vervangen.
Door de spoorlijn wordt Port Elizabeth via De Aar met Johannesburg, Kaapstad, Namibië en Zimbabwe verbonden. Op een bepaald moment deden wel 100 treinen per dag het station aan. Het plaatsje werd sinds 1937 bestuurd door een dorpsraad en in 1942 verkreeg het gemeentelijke status.

## Lokale economie
De economische activiteit in Noupoort is sterk afhankelijk van de spoorwegactiviteit. Na een lange periode van dalend gebruik van het spoorwegnetwerk, zag het stadje een drastische afname van de lokale economie, hetgeen leidde tot steeds sterker verslechterende socio-economische omstandigheden voor de lokale bevolking. De armoede steeg als gevolg van de afnemende spoorwegactiviteiten. In het gebied is ook sprake van landbouwkundige activiteiten, waarvan het houden van merinoschapen het belangrijkste is. Er zijn ook Jerseystoeterijen.
De nederzetting was sterk afhankelijk van "Midlandia", een locomotiefcomplex gelegen een paar kilometers ten zuiden van het stadje. Dit wat vooral het geval tijdens het dieseltijdperk tot in de late jaren 1900. Tegenwoordig is Noupoort verbonden met elektrische spoorlijn met De Aar, deel van de belangrijk slagader voor de export van ijzer- en mangaanerts van de Noord-Kaap naar de haven van Port Elizabeth aan de zuidkust.
De verslechterende economische omstandigheden werden aanzienlijk verholpen door de vestiging in 1992 van een drugs- en alcoholrehabilitatiecentrum door pastoor Sophos Nissiotis: Het Noupoort Christian Care Center. Het centrum bracht werkgelegenheid en buitenlands geld voor de lokale economie met zich mee.
Terwijl de plaatselijke reactie eerst negatief was om het rehabilitatieprogramma te huisvesten en het programma met grote achterdocht werd begroet, heeft het centrum een sterke partnerschap ontwikkeld met de lokale gemeente en ontvangt het nu veel steun en waardering van de gemeenschap.

title: Noupoort

wikitext:
{{Infobox plaats in Zuid-Afrika
| land = Zuid-Afrika
| naam = Noupoort
| provincie = [[Noord-Kaap]]
| district  = [[Pixley ka Seme (Noord-Kaap)|Pixley ka Seme]]
| gemeente  = [[Umsobomvu]]
| lat_deg = 31
| lat_min = 11
| lat_sec = 0
| lat_dir = S
| lon_deg = 24
| lon_min = 57
| lon_sec = 0
| lon_dir = E
| km2   = 9,42
| census    = 2011
| inwoners  = 4.514
| dichtheid = 479
| algemeennaam1 = [[Etniciteit]]<ref name = "hoofdplaats Noupoort">[http://census2011.adrianfrith.com/place/370005 Adrian Frith, Census 2011, hoofdplaats Noupoort]</ref>
| algemeen1 = 71,60% [[kleurling]]
| algemeennaam2 = Talen<ref name = "hoofdplaats Noupoort"/>
| algemeen2 = 81,79% [[Afrikaans]]
| postcode = 5950
| www =
}}

'''Noupoort''' is een stadje gelegen in de gemeente [[Umsobomvu]] (voorheen: ''Towerberg'') in het oosten van de regio [[Karoo]] in de [[Zuid-Afrika]]anse provincie [[Noord-Kaap]]. Het plaatsje is gelegen 54 km ten zuiden van [[Colesberg]] en 45 km ten noorden [[Rosmead Junction]] aan de [[N9 (Zuid-Afrika)|N9]] nationale weg. Het plaatsje heeft zich voornamelijk ontwikkeld rond de spoorwegen en wordt nog steeds gebruikt als [[tractie (mechanica)|tractie]]wisselplaats om van diesel naar elektrische locomotieven te wisselen op de spoorlijn Noupoort-[[Bloemfontein]].

[[Bestand:Dorpsbeeld Noupoort.jpg|thumb|320px|links|Overzicht van het dorp Noupoort.]]

== Geschiedenis ==
De geschiedenis van Noupoort is nauw verweven met die van de spoorwegen. In 1884 had de spoorlijn van [[Port Elizabeth (Zuid-Afrika)|Port Elizabeth]] naar het noorden Noupoort bereikt. De boerderij "Hartbeeshoek" werd aangekocht om er het station en dorp op te bouwen. Het stadje is vernoemd naar een spoorwegpas (oorspronklik Naauwpoort) die door de Carltonheuwels ging, maar is later door een tunnel vervangen.<ref name=dsapn>{{Citeer web|title=Dictionary of Southern African Place Names (Public Domain)|url=http://archive.org/details/DictionaryOfSouthernAfricanPlaceNames|publisher=Human Science Research Council|page=341}}</ref>
Door de spoorlijn wordt Port Elizabeth via [[De Aar]] met [[Johannesburg]], [[Kaapstad]], [[Namibië]] en [[Zimbabwe]] verbonden. Op een bepaald moment deden wel 100 treinen per dag het station aan. Het plaatsje werd sinds 1937 bestuurd door een dorpsraad en in 1942 verkreeg het gemeentelijke status.

== Lokale economie ==
De economische activiteit in Noupoort is sterk afhankelijk van de spoorwegactiviteit. Na een lange periode van dalend gebruik van het spoorwegnetwerk, zag het stadje een drastische afname van de lokale economie, hetgeen leidde tot steeds sterker verslechterende socio-economische omstandigheden voor de lokale bevolking. De armoede steeg als gevolg van de afnemende spoorwegactiviteiten. In het gebied is ook sprake van landbouwkundige activiteiten, waarvan het houden van [[merino]]schapen het belangrijkste is. Er zijn ook Jerseystoeterijen.

De nederzetting was sterk afhankelijk van "Midlandia", een locomotiefcomplex gelegen een paar kilometers ten zuiden van het stadje. Dit wat vooral het geval tijdens het dieseltijdperk tot in de late jaren 1900. Tegenwoordig is Noupoort verbonden met elektrische spoorlijn met [[De Aar]], deel van de belangrijk slagader voor de export van [[ijzer (element)|ijzer]]- en [[mangaan]]erts van de Noord-Kaap naar de haven van [[Port Elizabeth (Zuid-Afrika)|Port Elizabeth]] aan de zuidkust.

De verslechterende economische omstandigheden werden aanzienlijk verholpen door de vestiging in 1992 van een drugs- en alcoholrehabilitatiecentrum door pastoor Sophos Nissiotis: Het Noupoort Christian Care Center.<ref name=nccc>{{Citeer web|title=Noupoort Christian Care Center|url=http://noupoort.co.za}}</ref> Het centrum bracht werkgelegenheid en buitenlands geld voor de lokale economie met zich mee.

Terwijl de plaatselijke reactie eerst negatief was om het rehabilitatieprogramma te huisvesten en het programma met grote achterdocht werd begroet, heeft het centrum een sterke partnerschap ontwikkeld met de lokale gemeente en ontvangt het nu veel steun en waardering van de gemeenschap.

== Zie ook ==
* [[Lijst van plaatsen in Zuid-Afrika]]

== Bronnen ==
* {{af}} ''Op Pad in Suid-Afrika''. [[B.P.J. Erasmus]]. 1995 ISBN 1-86842-026-4

{{Appendix}}
{{Coor title dms|31|11|00.00|S|24|57|00.00|E|scale:25000_type:landmark_region:BE}}

[[Categorie:Plaats in Noord-Kaap]]

title: Situering

Provincie: Noord-Kaap

District: Pixley ka Seme

Gemeente: Umsobomvu

title: Algemeen

Etniciteit: 71,60% kleurling

Talen: 81,79% Afrikaans

title: Overig

Portaal: Zuid-Afrika


text:
# Chabrignac
Chabrignac is een gemeente in het Franse departement Corrèze (regio Nouvelle-Aquitaine) en telt 467 inwoners (2004). De plaats maakt deel uit van het arrondissement Brive-la-Gaillarde.

## Geografie
De oppervlakte van Chabrignac bedraagt 11,0 km², de bevolkingsdichtheid is 42,5 inwoners per km².
De onderstaande kaart toont de ligging van Chabrignac met de belangrijkste infrastructuur en aangrenzende gemeenten.

## Demografie
Onderstaande figuur toont het verloop van het inwonertal (bron: INSEE-tellingen).

title: Chabrignac

wikitext:
{{Infobox gemeente Frankrijk
| plaatsnaam = Chabrignac
| wapen = [[Bestand:Blason_ville_fr_Chabrignac_(Corrèze).svg|60px]]
| kaart =
| regio = [[Nouvelle-Aquitaine]]
| departement = [[Corrèze (departement)|Corrèze]] (19)
| depnr = 19
| arrondissement = [[Arrondissement Brive-la-Gaillarde|Brive-la-Gaillarde]]
| kanton = [[Kanton L'Yssandonnais|L'Yssandonnais]]
| jaar = 2004
| inwoners = 467
| dichtheid = 42,5
| oppervlakte = 11,0
| water =
| latitudeGraden = 45
| latitudeMinuten = 19
| latitudeSeconden = 0
| longitudeGraden = 1
| longitudeMinuten = 20
| longitudeSeconden = 0
| E of W = E
| ol of wl = O.L.
| code = 19035
| postcode = 19350
| netnummer =
| hoogteligging = 136 - 382
| aangrenzende gemeenten =
| burgemeester =
| website =
}}
'''Chabrignac''' is een gemeente in het [[Frankrijk|Franse]] departement [[Corrèze (departement)|Corrèze]] (regio [[Nouvelle-Aquitaine]]) en telt 467 inwoners (2004). De plaats maakt deel uit van het arrondissement [[Arrondissement Brive-la-Gaillarde|Brive-la-Gaillarde]].

==Geografie==
De oppervlakte van Chabrignac bedraagt 11,0 km², de bevolkingsdichtheid is 42,5 inwoners per km².

{{Detailkaart Franse gemeente|id=19035}}

==Demografie==
Onderstaande figuur toont het verloop van het inwonertal (bron: [[Institut national de la statistique et des études économiques/Definities|INSEE-tellingen]]).<br />
{{Grafiek inwonertal gemeente Frankrijk|id=19035}}
<!-- Bron: Frans bureau voor statistiek. Cijfers inwoneraantal volgens de definitie "population sans doubles comptes" -->

==Externe links==
* {{Link INSEE|id=19035}}

{{Commonscat}}
{{Coor title dms|45|19|0|N|1|20|0|E|type:adm2nd_scale:25000_region:FR}}

[[Categorie:Gemeente in Corrèze]]

title: Situering

Regio: Nouvelle-Aquitaine

Departement: Corrèze (19)

Arrondissement: Brive-la-Gaillarde

Kanton: L'Yssandonnais

Coördinaten: 45° 19′ NB, 1° 20′ OL

title: Algemeen

title: Overig

title: Detailkaart

Detailkaart: · Locatie in Frankrijk Corrèze

Portaal: Frankrijk


text:
# Jangka Keutapang
Jangka Keutapang is een bestuurslaag in het regentschap Bireuen van de provincie Atjeh, Indonesië. Jangka Keutapang telt 830 inwoners (volkstelling 2010).

title: Jangka Keutapang

wikitext:
{{Infobox plaats in Indonesië
| soort          = Dorp
| naam           = Jangka Keutapang
| inwoners       = 830
| datum inwoners = 2010
| provincie      = [[Atjeh]]
| regentschap    = [[Bireuen]]
| onderdistrict  = [[Jangka]]
| eiland         =
| tijdzone       =
| code desa      = 1110070020
| mapname        =
| lat_deg        =
| lat_min        =
| lat_sec        =
| lon_deg        =
| lon_min        =
| lon_sec        =
| image          =
| caption        =
}}
'''Jangka Keutapang''' is een bestuurslaag in het [[Regentschap (Indonesië)|regentschap]] [[Bireuen]] van de [[Provincies van Indonesië|provincie]] [[Atjeh]], [[Indonesië]]. Jangka Keutapang telt 830 inwoners (volkstelling 2010).

{{Appendix|2=
* Resultaten van de volkstelling (2010), Badan Pusat Statistik, [https://web.archive.org/web/20121202090212/http://bps.go.id/eng/download_file/Population_of_Indonesia_by_Village_2010.pdf Population_of_Indonesia_by_Village]
}}
{{Beginnetje|landen & Volken|land=Indonesië|2=2013|3=06|4=13}}

[[Categorie:Plaats in Atjeh]]

title: Situering

Provincie: Atjeh

Regentschap of · stadsgemeente: Bireuen

Onderdistrict: Jangka

title: Algemeen

title: Overig


text:
# Rehbach (bij Sobernheim)
Rehbach is een plaats in de Duitse deelstaat Rijnland-Palts, en maakt deel uit van de Landkreis Bad Kreuznach.
Rehbach telt 47 inwoners.

## Bestuur
De plaats is een Ortsgemeinde en maakt deel uit van de Verbandsgemeinde Bad Sobernheim.

title: Rehbach (bij Sobernheim)

wikitext:
{{Infobox Duitse plaats plus
| Wappen             = DEU Rehbach COA.svg
| lat_deg            = 49
| lat_min = 50
| lat_sec = 57
| lon_deg            = 07
| lon_min = 38
| lon_sec = 20
| Lageplan           = Rehbach in KH.svg
| Lageplanbeschreibung =
| Bundesland         = Rijnland-Palts
| Landkreis           = Bad Kreuznach
| Verbandsgemeinde   = Bad Sobernheim
| Höhe               = 336
| Fläche             = 2.21
| Einwohner          = 38
| Stand              = 2006-06-30
| PLZ                = 55566
| PLZ-alt            =
| Vorwahl            = 06756
| Kfz                = KH
| Gemeindeschlüssel  = 07 1 33 082
| Gliederung         =
| Adresse-Verband    = Marktplatz 11<br />55566 Bad Sobernheim
| Website            = [http://www.bad-sobernheim.de/gemeinden/rehbach Rehbach]
| Bürgermeister      = Reinhold Kessel
| Bürgermeistertitel = Ortsbürgermeister
| Partei             =
}}

'''Rehbach''' is een plaats in de [[Duitsland|Duitse]] deelstaat [[Rijnland-Palts]], en maakt deel uit van de [[Landkreis Bad Kreuznach]].
Rehbach telt {{Statistiek gemeente Duitsland inwoners|07 1 33 082|Rijnland-Palts}} inwoners.<ref name="inw_statistiek" />

==Bestuur==
De plaats is een [[Ortsgemeinde]] en maakt deel uit van de [[Verbandsgemeinde Bad Sobernheim]].

{{Appendix}}
{{Navigatie Landkreis Bad Kreuznach}}
{{Coor title dms|49|50|0|N|07|38|0|E|type:adm2nd_scale:50000_region:DE}}
{{Beginnetje|landen & volken|land=Duitsland|2=2007|3=07|4=14}}

[[Categorie:Gemeente in Rijnland-Palts]]

title: Situering

Verbandsgemeinde: Bad Sobernheim

title: Algemeen

Burgemeester: Reinhold Kessel

title: Overig

title: Locatie van Rehbach (bij Sobernheim) in Bad Kreuznach

Locatie van Rehbach (bij Sobernheim) in Bad Kreuznach: Kaart van Rehbach (bij Sobernheim)


text:
# Histioteuthis atlantica
Histioteuthis atlantica is een soort in de taxonomische indeling van de inktvissen, een klasse dieren die tot de stam der weekdieren (Mollusca) behoort. De inktvis komt enkel in zout water voor en is in staat om van kleur te veranderen. Hij beweegt zich voort door water in zijn mantel te pompen en het er via de sifon weer krachtig uit te persen. De inktvis is een carnivoor en zijn voedsel bestaat voornamelijk uit vis, krabben, kreeften en weekdieren die ze met de zuignappen op hun grijparmen vangen.
De inktvis komt uit het geslacht Histioteuthis en behoort tot de familie Histioteuthidae. Histioteuthis atlantica werd in 1885 beschreven door Hoyle.

title: Histioteuthis atlantica

wikitext:
{{Taxobox
| naam = ''Histioteuthis atlantica''
| titelweergave = cursief
| afbeelding =
| afbeeldingtekst =
| rijk = [[Dieren (biologie)|Animalia]] (Dieren)
| stam = [[Weekdieren|Mollusca]] (Weekdieren)
| klasse = [[Inktvissen|Cephalopoda]] (Inktvissen)
| onderklasse =
| orde = [[Oegopsida]]
| familie = [[Histioteuthidae]]
| geslacht = ''[[Histioteuthis]]''
| haakjes = ja
| auteur = [[Hoyle]]
| datum = 1885
| origineel = ''Histiopsis atlantica'' Hoyle, 1885
| worms = 341864
| synoniem = * ''Histioteuthis cookiana'' Dell, 1951
}}
'''''Histioteuthis atlantica''''' is een [[soort]] in de taxonomische indeling van de [[inktvissen]], een klasse dieren die tot de stam der [[weekdieren]] (Mollusca) behoort. De inktvis komt enkel in zout water voor en is in staat om van kleur te veranderen. Hij beweegt zich voort door water in zijn mantel te pompen en het er via de sifon weer krachtig uit te persen. De inktvis is een [[carnivoor]] en zijn voedsel bestaat voornamelijk uit vis, krabben, kreeften en weekdieren die ze met de zuignappen op hun grijparmen vangen.

De inktvis komt uit het geslacht ''[[Histioteuthis]]'' en behoort tot de familie [[Histioteuthidae]]. ''Histioteuthis atlantica'' werd in 1885 beschreven door [[Hoyle]].<ref>{{Citeer web |url=http://www.marinespecies.org/aphia.php?p=taxdetails&id=341864|titel=Histioteuthis atlantica|auteur=[[World Register of Marine Species]]|uitgever=''Marinespecies.org''|datum= |bezochtdatum=3 oktober 2011}}</ref>

{{Appendix}}

{{DEFAULTSORT:Histioteuthis atlantica}}
[[Categorie:Inktvissen]]

title: Histioteuthis atlantica

Klasse: Cephalopoda (Inktvissen)

Orde: Oegopsida

Familie: Histioteuthidae

Geslacht: Histioteuthis

title: Synoniemen


text:
# U-Bahn-Station Michelbeuern
Michelbeuern AKH is een metrostation in het district Alsergrund van de Oostenrijkse hoofdstad Wenen. Het station werd geopend op 31 oktober 1987 en wordt bediend door de lijn U6. Vanaf 2028 zal ook lijn U5 het station aandoen. Het station is genoemd naar de buurt Michelbeuern in het district Alsergrund en het algemene ziekenhuis van Wenen (AKH) dat vlak naast het station ligt.

## Stadtbahn

### Aanleg
Overeenkomstig het bouwbesluit uit 1892 omtrent de Wiener Dampfstadtbahn werd door de Commission für Verkehrsanlagen in Wien van meet af aan een goederen- en bevoorradingsstation aan de Gürtellinie in Michelbeuern gepland. Dit station strekte zich uit over een lengte van 740 meter tussen de Canongasse en de Czermakgasse, de tegenwoordige Leo-Slezak-Gasse. Het emplacement ligt in een boog met een boogstraal van 200 meter en lag grotendeels lager dan de naastgelegen Gürtelstraße, zodat het met steunmuren en keerwanden begrensd moest worden. Aanvankelijk werden naast de twee doorgaande sporen, twee zijsporen en twee kopsporen gepland. De bouw begon op 16 februari 1893 waarmee het, afgezien van de verwijdering van een waterkelder, de eerste bouwwerkzaamheden waren van de hele Stadtbahn.
De Neder-Oostenrijkse gezondheidsdienst maakte bezwaar tegen de bouw omdat het lawaai van de treinen de patiënten van hun naastgelegen psychiatrische inrichting am Brünnlfeld zou storen en daarom de inrichting verplaatst zou moeten worden. De bezwaren werden nog in 1892 afgewezen omdat het argument van onrust onder de patiënten vergezocht is gezien de grote afstand tussen station en inrichting. Desondanks werden de plannen zodanig aangepast dat de gemeente Wenen een weg tussen het station en de tuin van de inrichting, de innere Gürtel, kon aanleggen. Overwogen werd om bij Michelbeuern ook een bekolingsinstallatie de bouwen waarmee er ook kolengoten zouden komen. In 1894 was er echter nog niets besloten en uiteindelijk kwam het er niet van.
Om het doel van levensmiddelbevoorrading tegemoet te komen kreeg het station bij het kruispunt Währinger Gürtel / Kreuzgasse / Kutschkergasse op een terrein van 820 m2 een gebouw van twee lagen. De begane grond werd als magazijn voor de goederenoverslag ingericht, de eerste verdieping op straatniveau als markthal aangevuld met dienstruimtes. Aanvankelijk lag er aan de straatzijde een veranda die echter voor de verbreding van de Gürtel werd afgebroken.
Het gebouw aan de Währinger Gürtel 40 werd, net als de andere gebouwen van de Stadtbahn, ontworpen door Otto Wagner als centralemarkthal voor paddenstoelen en bessen. Het werd in september 1895 opgeleverd en daarmee bijna drie jaar voor de Stadtbahnzelf. Het ligt op 200 meter boven zeeniveau en is daarmee het hoogste punt van het district Alsergrund.

### Stoom
De treindienst op de Gürtellinie begon op 11 mei 1898 nadat op 9 mei 1898 de Stadtbahn officieel geopend was door keizer Franz Joseph die met de koninklijke trein was aangereisd. De feestelijkheden vonden plaats op het toen nog onbebouwde terrein rond het station. Destijds waren er ook geen wissels tussen de beide doorgaande sporen en de personentreinen op de Stadtbahn stopten hier niet.
Pas na de officiële opening werd begonnen met de aanleg van de sporen 3 en 4 die in 1899 in bedrijf kwamen voor het goederenvervoer naar de markthal. Deze sporen werden in beide richtingen met wissels aangesloten op de doorgaande sporen voor het personenvervoer. Hierom was er een seinhuis nodig dat met accu's werd uitgerust en door een wisselwachter werd bediend. Deze kreeg zijn opdrachten van een treindienstleider in dezelfde ruimte. Het seinhuis, dat in juli 1898 in gebruik kwam, bestuurde 16 wissels, 7 seinpalen en 16 rijwegen.
De markthal werd al op 30 april 1903 verlaten en in 1907 kwam er de pompeus ingerichte Edisonbioscoop, destijds de grootste van Wenen. In de opgesierde, met gekleurde gloeilampen verlichtte zaal, waren verschillende loges en een standbeeld van de keizer. De bioscoop hield het 10 jaar vol tot in de Eerste Wereldoorlog het buffet in gebruik kwam als gaarkeuken voor kinderen in nood. Het voormalige stationsgebouw wordt in de 21e eeuw gebruikt als boksclub en trainingsruimte voor de tafeltennisclub van de Wiener Linien Daarnaast zijn er ook dienstwoningen in het gebouw.

### Elektrisch
In het kader van de overdracht van de Gürtellinie aan de gemeente Wenen ten behoeve van de elektrificatie werden door de staatsspoorwegen vanaf 23 december 1923 geen goederen meer aangenomen en de goederenritten naar Michelbeuern De städtische Straßenbahnen (WStB) namen het in het voorjaar van 1925 geëlektrificeerde goederenstation en legden een verbindingsspoor tussen het tramnet en de Stadtbahn. Daarnaast kreeg het station een kopspoor met krachtsroomaansluiting voor een omvormingswagen. Het goederenvervoer was voor de gemeente Wenen van ondergeschikt belang terwijl de elektrische sneltrams meer reizigers trokken dan verwacht. Daarom werd op de plaats van de goederensporen op 5 juli 1927 een derde depot, naast Hütteldorf-Hacking en Heiligenstadt voor de elektrische Stadtbahn geopend. De 200 meter lange gebogen loods bood op 4 sporen plaats aan 72 bakken. Onder een houten afdak buiten konden nogeens 32 bakken gestald worden en op de opstelsporen was plaats voor 69 bakken. Het depot werd vervolgens ook gebruikt om passerende sneltrams te verlengen of in te korten. Het goederenverkeer langs Michelbeuren eindigde in 1927 terwijl de sneltrams alleen voor technische doelen bij het station stopten. De tramlijn 18G die een deel van de Gürtellinie samen met de Stadtbahn wisselde hier van 1927 t/m 1945 tussen Stadtbahn en het tramnet over het verbindingsspoor.

## Metro
Op 26 januari 1968 werd besloten om een metronet aan te leggen met drie lijnen. De nadere uitwerking van het metronet, de U-Bahn-Netzvariante M uit 1970, omvatte een veel groter net met verlengingen die pas later zouden worden toegevoegd. In dit grotere net was de U6 opgenomen die ten zuiden van de Volksoper zou bestaan uit de omgebouwde Gürtellinie en Het depot Michelbeuern moest als station Kreuzgasse de overgang worden tussen ombouw en nieuwbouw.
Het net zou vertakkingen krijgen buiten het centrum maar dat idee werd geschrapt, nadat in september 1981 de eerste dienst met een vertakking bij Schottenring na drie weken werd gestaakt vanwege de ernstige verstoringen die dit in de dienstuitvoering veroorzaakte. De metroplannen werden gewijzigd en in plaats van de U6 ten noorden van Michelbeuern langs het Franz-Josef-Bahnhof en Friedensbrücke te leggen werd ook de Gürtellinie ten noorden van Michelbeuren in de U6 opgenomen.
Bovendien werd gekozen om de U6 niet als de andere lijnen te voorzien van hoge perrons en een derde rail. De komst van lagevloertrams en de minimale veranderingen aan de stations bij behoud van de bovenleiding waren de redenen om voor deze oplossing te kiezen. Het station werd op 31 oktober 1987 voor reizigersverkeer geopend en kreeg daarbij de toevoeging Algemeines Krankenhaus, hierbij werd ook de stationscode van MB in MI gewijzigd. Aanvankelijk stopten hier de lijnen G en GD en op 7 oktober 1989 ging de metrodienst van de U6 start. Het voormalige depot van de Stadtbahn wordt sinds 1989 gebruikt door de U6 en is in de periode 1999 – 2002 uitgebouwd tot de huidige omvang. Hier worden de zesassige lagevloertrams van de reeksen T en T1 gestald en onderhouden. Ten noorden van de voormalige markthal ligt nog een verbindingsspoor tussen het depot en de stadstram dat wordt gebruikt voor opzendingen van en naar de hoofdwerkplaats van de Wiener Linien.
In 2014 werd besloten tot de verlenging van de U2 naar het zuiden en de bouw van de U5. Deze bestaat uit de ombouw van de Lastenstraßentunnel en nieuwbouw van een tunnel naar Hernals die bij Michelbeuern de U6 ondergronds zal kruisen.

## Ligging en inrichting
Het eilandperron met vleugeldak ligt op maaiveldniveau naast het depot, het stationsgebouw ligt aan een loopbrug, Michelbeuernsteg, tussen de Währinger Gürtel en het ziekenhuis. De vormgeving is geïnspireerd op de stations van Otto Wagner langs de Gürtellinie. Het stationsgebouw en het perron zijn door een lift, een roltrap en een vaste trap onderling verbonden.
- De markthal uit 1895
- Het depot in het metrotijdperk
- De voetgangersbrug tussen de Gürtel en het ziekenhuis die tevens dient als stationstoegang

title: U-Bahn-Station Michelbeuern

wikitext:
{{Infobox metrostation Wenen
| naam = Michelbeuern AKH
| afbeelding = U6 Michelbeuern16.JPG
| onderschrift =
| exploitant =
| stationscode =
| opening = 31 oktober 1987
| sluiting =
| heropening =
| hersluiting =
| aantalreizigers =
| naam1 =
| datum1 =
| naam2 =
| datum2 =
| naam3 =
| datum3 =
| naam4 =
| datum4 =
| naam5 =
| datum5 =
| architect =
| type = 1
| perrons =
| perronsporen =
| diepte =
| roltrappen =
| liften =
| wd = 1
| noordU1 =
| zuidU1 =
| westU2 =
| oostU2 =
| westU3 =
| oostU3 =
| noordU4 =
| westU4 =
| noordU5 = [[U-Bahn-Station Elterleinplatz|Elterleinplatz]]
| zuidU5 = [[U-Bahn-Station Arne-Carlsson-Park|Arne-Carlsson-Park]]
| noordU6 = [[U-Bahn-Station Währinger Straße|Währinger Straße]]
| zuidU6 = [[U-Bahn-Station Alser Straße|Alser Straße]]
| spoorwegstations =
| S-Bahn =
| tramlijnen =
| buslijnen =
| trolleylijnen =
| district = 9
| buurt =
| lat_deg = 48
| lat_min = 13
| lat_sec = 15.4
| lon_deg = 16
| lon_min = 20
| lon_sec = 38.2
}}
'''Michelbeuern AKH''' is een metrostation in het district Alsergrund van de [[Oostenrijk]]se hoofdstad [[Wenen]]. Het station werd geopend op 31 oktober 1987 en wordt bediend door de lijn [[U6 (Wenen)|U6]]. Vanaf 2028 zal ook lijn [[U5 (Wenen)|U5]] het station aandoen. Het station is genoemd naar de buurt Michelbeuern in het district Alsergrund en het algemene ziekenhuis van Wenen (AKH) dat vlak naast het station ligt.

==Stadtbahn==
===Aanleg===
Overeenkomstig het bouwbesluit uit 1892 omtrent de Wiener Dampfstadtbahn werd door de Commission für Verkehrsanlagen in Wien van meet af aan een goederen- en bevoorradingsstation aan de Gürtellinie in Michelbeuern gepland. Dit station strekte zich uit over een lengte van 740 meter tussen de Canongasse en de Czermakgasse, de tegenwoordige Leo-Slezak-Gasse. Het emplacement ligt in een boog met een boogstraal van 200 meter en lag grotendeels lager dan de naastgelegen Gürtelstraße, zodat het met steunmuren en keerwanden begrensd moest worden. Aanvankelijk werden naast de twee doorgaande sporen, twee zijsporen en twee kopsporen gepland. De bouw begon op 16 februari 1893 waarmee het, afgezien van de verwijdering van een waterkelder, de eerste bouwwerkzaamheden waren van de hele Stadtbahn.

De Neder-Oostenrijkse gezondheidsdienst maakte bezwaar tegen de bouw omdat het lawaai van de treinen de patiënten van hun naastgelegen psychiatrische inrichting am Brünnlfeld zou storen en daarom de inrichting verplaatst zou moeten worden. De bezwaren werden nog in 1892 afgewezen omdat het argument van onrust onder de patiënten vergezocht is gezien de grote afstand tussen station en inrichting. Desondanks werden de plannen zodanig aangepast dat de gemeente Wenen een weg tussen het station en de tuin van de inrichting, de innere Gürtel, kon aanleggen. Overwogen werd om bij Michelbeuern ook een bekolingsinstallatie de bouwen waarmee er ook kolengoten zouden komen. In 1894 was er echter nog niets besloten en uiteindelijk kwam het er niet van.

Om het doel van levensmiddelbevoorrading tegemoet te komen kreeg het station bij het kruispunt Währinger Gürtel / Kreuzgasse / Kutschkergasse op een terrein van 820 m2 een gebouw van twee lagen. De begane grond werd als magazijn voor de goederenoverslag ingericht, de eerste verdieping op straatniveau als markthal aangevuld met dienstruimtes. Aanvankelijk lag er aan de straatzijde een veranda die echter voor de verbreding van de Gürtel werd afgebroken.
Het gebouw aan de Währinger Gürtel 40 werd, net als de andere gebouwen van de Stadtbahn, ontworpen door [[Otto Wagner]] als centralemarkthal voor paddenstoelen en bessen. Het werd in september 1895 opgeleverd en daarmee bijna drie jaar voor de Stadtbahnzelf. Het ligt op 200 meter boven zeeniveau en is daarmee het hoogste punt van het district Alsergrund.

===Stoom===
De treindienst op de Gürtellinie begon op 11 mei 1898 nadat op 9 mei 1898 de Stadtbahn officieel geopend was door keizer Franz Joseph die met de koninklijke trein was aangereisd. De feestelijkheden vonden plaats op het toen nog onbebouwde terrein rond het station. Destijds waren er ook geen wissels tussen de beide doorgaande sporen en de personentreinen op de Stadtbahn stopten hier niet.
Pas na de officiële opening werd begonnen met de aanleg van de sporen 3 en 4 die in 1899 in bedrijf kwamen voor het goederenvervoer naar de markthal. Deze sporen werden in beide richtingen met wissels aangesloten op de doorgaande sporen voor het personenvervoer. Hierom was er een seinhuis nodig dat met [[Oplaadbare batterij|accu's]] werd uitgerust en door een wisselwachter werd bediend. Deze kreeg zijn opdrachten van een treindienstleider in dezelfde ruimte. Het seinhuis, dat in juli 1898 in gebruik kwam, bestuurde 16 wissels, 7 seinpalen en 16 rijwegen.

De markthal werd al op 30 april 1903 verlaten en in 1907 kwam er de pompeus ingerichte Edisonbioscoop, destijds de grootste van Wenen. In de opgesierde, met gekleurde gloeilampen verlichtte zaal, waren verschillende loges en een standbeeld van de keizer. De bioscoop hield het 10 jaar vol tot in de [[Eerste Wereldoorlog]] het buffet in gebruik kwam als gaarkeuken voor kinderen in nood. Het voormalige stationsgebouw wordt in de 21e eeuw gebruikt als boksclub en trainingsruimte voor de tafeltennisclub van de Wiener Linien Daarnaast zijn er ook dienstwoningen in het gebouw.

===Elektrisch===
In het kader van de overdracht van de Gürtellinie aan de gemeente Wenen ten behoeve van de elektrificatie werden door de [[ÖBB|staatsspoorwegen]] vanaf 23 december 1923 geen goederen meer aangenomen en de goederenritten naar Michelbeuern De städtische Straßenbahnen (WStB) namen het in het voorjaar van 1925 geëlektrificeerde goederenstation en legden een verbindingsspoor tussen het tramnet en de Stadtbahn. Daarnaast kreeg het station een kopspoor met krachtsroomaansluiting voor een omvormingswagen. Het goederenvervoer was voor de gemeente Wenen van ondergeschikt belang terwijl de elektrische sneltrams meer reizigers trokken dan verwacht. Daarom werd op de plaats van de goederensporen op 5 juli 1927 een derde depot, naast Hütteldorf-Hacking en Heiligenstadt voor de elektrische Stadtbahn geopend. De 200 meter lange gebogen loods bood op 4 sporen plaats aan 72 bakken. Onder een houten afdak buiten konden nogeens 32 bakken gestald worden en op de opstelsporen was plaats voor 69 bakken. Het depot werd vervolgens ook gebruikt om passerende sneltrams te verlengen of in te korten. Het goederenverkeer langs Michelbeuren eindigde in 1927 terwijl de sneltrams alleen voor technische doelen bij het station stopten. De tramlijn 18G die een deel van de Gürtellinie samen met de Stadtbahn wisselde hier van 1927 t/m 1945 tussen Stadtbahn en het tramnet over het verbindingsspoor.

==Metro==
Op 26 januari 1968 werd besloten om een metronet aan te leggen met drie lijnen.<ref>Hans-Werner Schleife c.s.: ''Lexikon Metros der Welt''. Motorbuch Verlag, Oost-Berlijn/Stuttgart 1985. {{ISBN|3-613-01068-2}}. Blz. 341</ref> De nadere uitwerking van het metronet, de ''U-Bahn-Netzvariante M''<ref>[http://www.tramway.at/wien/wien-1970-ubahn-m.gif Netzvariante M]</ref> uit 1970, omvatte een veel groter net met verlengingen die pas later zouden worden toegevoegd. In dit grotere net was de U6 opgenomen die ten zuiden van de Volksoper zou bestaan uit de omgebouwde Gürtellinie en Het depot Michelbeuern moest als station Kreuzgasse de overgang worden tussen ombouw en nieuwbouw.

Het net zou vertakkingen krijgen buiten het centrum maar dat idee werd geschrapt, nadat in september 1981 de eerste dienst met een vertakking bij Schottenring na drie weken werd gestaakt vanwege de ernstige verstoringen die dit in de dienstuitvoering veroorzaakte. De metroplannen werden gewijzigd en in plaats van de U6 ten noorden van Michelbeuern langs het [[Franz-Josef-Bahnhof]] en Friedensbrücke te leggen werd ook de Gürtellinie ten noorden van Michelbeuren in de U6 opgenomen.

Bovendien werd gekozen om de U6 niet als de andere lijnen te voorzien van hoge perrons en een [[derde rail]]. De komst van [[lagevloertram]]s en de minimale veranderingen aan de stations bij behoud van de bovenleiding waren de redenen om voor deze oplossing te kiezen.<ref>Robert Schwandl: ''U-Bahn, S-Bahn & Tram in Wien''. Robert Schwandl Verlag, Berlijn 2018. {{ISBN|978-3-936573-55-8}}. Blz. 57-58</ref> Het station werd op 31 oktober 1987 voor reizigersverkeer geopend en kreeg daarbij de toevoeging Algemeines Krankenhaus, hierbij werd ook de stationscode van MB in MI gewijzigd. Aanvankelijk stopten hier de lijnen G en GD en op 7 oktober 1989 ging de metrodienst van de U6 start. Het voormalige depot van de Stadtbahn wordt sinds 1989 gebruikt door de U6 en is in de periode 1999 – 2002 uitgebouwd tot de huidige omvang. Hier worden de zesassige [[lagevloertram]]s van de reeksen T en T1 gestald en onderhouden. Ten noorden van de voormalige markthal ligt nog een verbindingsspoor tussen het depot en de stadstram dat wordt gebruikt voor opzendingen van en naar de hoofdwerkplaats van de Wiener Linien.

In 2014 werd besloten tot de verlenging van de U2 naar het zuiden en de bouw van de U5.<ref>Linienkreuz U2xU5 Stand 03/2019, Wiener Linien, Wenen 2019</ref> Deze bestaat uit de ombouw van de Lastenstraßentunnel en nieuwbouw van een tunnel naar Hernals die bij Michelbeuern de U6 ondergronds zal kruisen.

==Ligging en inrichting==
Het [[eilandperron]] met [[vleugeldak]] ligt op [[maaiveld]]niveau naast het depot, het stationsgebouw ligt aan een loopbrug, Michelbeuernsteg, tussen de Währinger Gürtel en het ziekenhuis. De vormgeving is geïnspireerd op de stations van Otto Wagner langs de Gürtellinie. Het stationsgebouw en het perron zijn door een lift, een roltrap en een vaste trap onderling verbonden.
<gallery widths="200px" heights="130px" perrow="3">
Waehringergtl40-1.jpg|De markthal uit 1895
U6 Michelbeuern07.JPG|Het depot in het metrotijdperk
U6 Michelbeuern09.JPG|De voetgangersbrug tussen de Gürtel en het ziekenhuis die tevens dient als stationstoegang
</gallery>

{{Appendix|2=
* {{Bronvermelding anderstalige Wikipedia|taal=de|titel=U-Bahn-Station Michelbeuern}}
{{References}}
}}

[[Categorie:Metrostation in Wenen|Michelbeuern]]

title: Algemeen

Opening: 31 oktober 1987

title: Constructie

Type: Maaiveld

title: Route

Lijn: Richting · Volgend station

title: Ligging

District: Alsergrund

Ligging: U-Bahn-Station Michelbeuern (Wenen) · U-Bahn-Station Michelbeuern

Portaal: Openbaar vervoer


text:
# Vespiodes katangensis
Vespiodes katangensis is een vliegensoort uit de familie Mydidae. De wetenschappelijke naam van de soort is, geplaatst in het geslacht Mydaselpis, voor het eerst geldig gepubliceerd in 1940 door Bequaert.
De soort komt voor in Congo-Kinshasa.

title: Vespiodes katangensis

wikitext:
{{Taxobox insect
| naam = ''Vespiodes katangensis''
| titelweergave = cursief
| afbeelding =
| afbeeldingtekst =
| orde = [[Tweevleugeligen|Diptera]] (Tweevleugeligen)
| onderorde = [[Vliegen (dieren)|Brachycera]] (Vliegen)
| superfamilie = [[Asiloidea]]
| familie = [[Mydidae]]
| onderfamilie = [[Syllegomydinae]]
| tribus = [[Mydaselpidini]]
| geslacht = ''[[Vespiodes]]''
| w-naam = ''Vespiodes katangensis''
| auteur = Bequaert
| datum = 1940
| haakjes = ja
| commons =
| species =
}}
'''''Vespiodes katangensis''''' is een [[Vliegen (dieren)|vliegensoort]] uit de familie [[Mydidae]]. De wetenschappelijke naam van de soort is, geplaatst in het geslacht ''Mydaselpis'', voor het eerst geldig gepubliceerd in 1940 door Bequaert.

De soort komt voor in [[Congo-Kinshasa]].

{{Appendix|2=
* {{Brontabel|9999-Mydidae}} (bezocht 30 mei 2013)
}}

[[Categorie:Mydidae]]
[[Categorie:Endemisch dier uit Congo-Kinshasa]]

title: Vespiodes katangensis

Stam: Arthropoda (Geleedpotigen)

Klasse: Insecta (Insecten)

Orde: Diptera (Tweevleugeligen)

Onderorde: Brachycera (Vliegen)

Superfamilie: Asiloidea

Familie: Mydidae

Onderfamilie: Syllegomydinae

Geslachtengroep: Mydaselpidini

Geslacht: Vespiodes

title: Soort

Portaal: Biologie · Insecten