text:
# Imitator
Een imitator is een entertainer die bekende personen qua stem of mimiek nadoet, zodat zijn publiek amper verschil hoort. Dit wordt meestal gedaan door komieken, met de bedoeling op het gevoel van herkenning bij het publiek te spelen en hen zo aan het lachen te brengen.
Sommige imitaties zijn echter ook ernstig bedoeld. Zo kan een zanger of groep nummers van een bekende artiest coveren, verkleed als de desbetreffende artiest, met als enige doel zo aangenaam mogelijk het origineel te benaderen. Dit gebeurt meestal met artiesten die inmiddels al overleden zijn, geen concerten meer geven of simpelweg te duur zijn voor het algemene publiek. Een goed voorbeeld zijn Elvis-imitatoren.
Acteurs in ernstige theater-, televisie-, radio- of filmproducties die een echt bestaande persoon moeten spelen zullen ook imitatie gebruiken. Alleen letten ze er op dat ze niet in karikatuur verzanden en zo onbedoeld het publiek op de lachspieren werken. Hun voornaamste streefdoel is geloofwaardigheid.

## Uitvoering
Het imiteren van een persoon vergt soms maanden oefenen. Speciale aandachtspunten voor de stem zijn doorgaans de klank, het timbre, typische stopwoorden of catchphrases, tics en spraakgebreken, ... Ook de manier waarop de geïmiteerde persoon beweegt en wandelt is interessant studiemateriaal. Het uiterlijk is meestal het makkelijkst ensceneren, gezien make-up, kledij, pruiken en valse lichaamsdelen de illusie vanzelf tot stand kunnen brengen. Al deze voorbereidingen hangen ook af van het medium waarvoor de imitatie bestemd is. Voor radio en animatie is de stemimitatie alleen al voldoende. Wanneer men voor een zaal, televisieserie of film optreedt is een verkleedpartij niet essentieel, maar het kan wel voor extra komisch effect zorgen.
Hoe moeilijk een imitatie is hangt doorgaans af van de intenties en/of het talent van de imitator. Als de stem van degene die hij imiteert op de zijne lijkt zal, hij minder moeite hoeven doen. Wanneer hij zijn stembanden moet forceren kan het erg moeilijk worden om het lang te vol te houden. Indien de imitator zich echter tevreden stemt met simpelweg een karikatuur van de bekende stem te maken en geen levensechte imitatie zal het doorgaans ook makkelijker zijn. Sommige bekende personen hebben zo'n uniek excentriek gedrag of opvallende stem dat ze zelfs al bij een halfslachtige imitatie moeiteloos herkenbaar zijn.
Ook de reactie van de geïmiteerde zelf kan verschillen. Sommige mensen kunnen het niet verdragen wanneer men hen nadoet. Anderen vinden het dan weer een hele eer. Het komt ook vaak voor dat de geïmiteerde zichzelf slechts ten dele of niet in de imitatie herkent. Dit is een gevolg van het feit dat men zijn of haar eigen(aardig)heden niet altijd zelf opmerkt. Charlie Chaplin nam ooit incognito deel aan een Chaplin-imitatiewedstrijd en eindigde derde; de jury vond twee andere kandidaten meer op Chaplin lijken dan hemzelf.

## Bekende imitatoren
- Alex Agnew
- Ronni Ancona
- Guga Baúl
- Walter Baele
- Chris Barrie
- Mel Blanc
- Steve Bridges
- Wim de Bie
- Jeroen van der Boom
- Carlo Boszhard
- Dana Carvey
- Clara Cleymans
- Jimmy Fallon
- Paul Groot

- Lenny Henry
- Hal Holbrook
- Kees van Kooten
- Ella Leyers
- Wim Coenen
- Dirk Denoyelle
- André van Duin
- Chris Van den Durpel
- Frans van Dusschoten
- Rinie van den Elzen
- Tine Embrechts
- Dick Engelbracht
- Edwin Evers
- Rich Little

- Alistair McGowan
- Nathalie Meskens
- Irene Moors
- Erik van Muiswinkel
- Jochem Myjer
- Jan Oradi
- Robert Paul
- Owen Schumacher
- Peter Sellers
- Chris Van Espen
- Jonas Van Geel
- Robin Williams

## Imitaties in muziek
Ook in muziek kan er sprake zijn van imitaties. Een bekend voorbeeld is Sammy Davis jr. Tijdens zijn concerten zong hij vaak het nummer One For My Baby (One More For The Road) en tijdens het zingen van het nummer deed hij beurtelings de stem van een andere beroemdheid na (meestal Humphrey Bogart, James Cagney, Nat King Cole, Cary Grant, Louis Armstrong, Tony Bennett, Marlon Brando, Dean Martin en Jerry Lewis).
Frank Zappa liet een van zijn groepsleden, Adrian Belew, tijdens het nummer "Flakes" op zijn album Sheik Yerbouti (1979) folkzanger Bob Dylan imiteren.
Def P imiteerde Henny Vrienten in de Osdorp Posse-nummers "Het Voorprogramma" en "Carrière Maken".

## Bekende voorbeelden van imitaties in entertainment
- Alistair McGowan's Big Impression
- Mel Blanc imiteerde in de Looney Tunes-tekenfilms geregeld Hollywoodacteurs, zoals Peter Lorre.
- Jim Carrey heeft een bekende act waarbij hij Clint Eastwood's mimiek exact imiteert.
- Charlie Chaplin imiteerde Adolf Hitler in zijn film The Great Dictator (1940).
- Chris & Co
- Dead Ringers
- Dik Voormekaar Show
- Andy Kaufman had een bekende act waarbij hij eerst allerlei beroemdheden barslecht nadeed in zijn eigen stem om het publiek op het verkeerde been te zetten. Daarna imiteerde hij plots Elvis Presley onverwacht levensecht.
- Koefnoen
- Kopspijkers
- Madtv
- Eddie Murphy voert tijdens zijn zaalshows graag imitaties van Stevie Wonder, James Brown, Elvis Presley, Michael Jackson en Bill Cosby op.
- Not the Nine O'Clock News
- Heel wat parodiefilms bevatten imitaties van bekende politici en/of entertainers.
- Bart Peeters imiteert vaak (ex-)televisiedirecteur Cas Goossens.
- Saturday Night Live
- De animatieserie South Park imiteert ook veel beroemdheden, maar doet expres geen moeite om deze stemmen echt te laten lijken.
- Spitting Image, een poppenserie waar karikaturen van beroemdheden werden opgevoerd en hun stemmen ook exact geïmiteerd werden.
- Acteur Kevin Spacey staat erom bekend dat hij goed bepaalde collega-acteurs kan imiteren, zoals James Stewart, Marlon Brando, Al Pacino, Christopher Walken, ...
- Tegen de Sterren op
- That's My Bush!
- De TV Kantine
- Typisch Chris
- Kurt Van Eeghem imiteerde vroeger geregeld koning Boudewijn van België.
- Van Kooten en De Bie hadden hun eigen typetjes, maar af en toe imiteerden ze ook bekende Nederlandse mediafiguren en politici.

## Imitatoren die niet bedoeld zijn als entertainment
Heel wat staatshoofden en militairen maken gebruik van dubbelgangers om zichzelf tegen aanslagen te beschermen. Deze imitatoren dienen dan ook als afleidingsmanoeuvre. Popsterren maken soms ook gebruik van dubbelgangers om zelf incognito aan een (ander) evenement te kunnen deelnemen.
Een strafbare vorm van imitatie is identiteitsdiefstal. Een misdadiger neemt hierbij andermans identiteit aan met de bedoeling mensen te bedriegen en op te lichten. Een bekend historisch voorbeeld is Wilhelm Voigt, een Duitser die zich voordeed als een legerkapitein en hiermee een gans dorp voor de gek hield, inclusief echte militairen.

title: Imitator

wikitext:
[[Bestand:Koef noen-Paul Groot.jpg|thumb|Imitatie van [[Filemon Wesselink]] door [[Paul Groot (acteur)|Paul Groot]]]]
Een '''imitator''' is een [[entertainer]] die bekende personen qua [[menselijke stem|stem]] of [[Gelaatsexpressie|mimiek]] nadoet, zodat zijn publiek amper verschil hoort. Dit wordt meestal gedaan door [[komiek]]en, met de bedoeling op het gevoel van herkenning bij het publiek te spelen en hen zo aan het lachen te brengen.

Sommige imitaties zijn echter ook ernstig bedoeld. Zo kan een zanger of groep nummers van een bekende artiest coveren, verkleed als de desbetreffende artiest, met als enige doel zo aangenaam mogelijk het origineel te benaderen. Dit gebeurt meestal met artiesten die inmiddels al overleden zijn, geen concerten meer geven of simpelweg te duur zijn voor het algemene publiek. Een goed voorbeeld zijn [[Elvis-imitator]]en.

Acteurs in ernstige theater-, televisie-, radio- of filmproducties die een echt bestaande persoon moeten spelen zullen ook imitatie gebruiken. Alleen letten ze er op dat ze niet in [[karikatuur]] verzanden en zo onbedoeld het publiek op de lachspieren werken. Hun voornaamste streefdoel is geloofwaardigheid.

==Uitvoering==
Het imiteren van een persoon vergt soms maanden oefenen. Speciale aandachtspunten voor de stem zijn doorgaans de klank, het timbre, typische [[Stopwoord (taalkunde)|stopwoord]]en of [[catchphrase]]s, [[tic]]s en [[spraakgebrek]]en, ... Ook de manier waarop de geïmiteerde persoon beweegt en wandelt is interessant studiemateriaal. Het uiterlijk is meestal het makkelijkst ensceneren, gezien [[make-up]], [[kledij]], [[pruik]]en en valse lichaamsdelen de [[illusie]] vanzelf tot stand kunnen brengen. Al deze voorbereidingen hangen ook af van het medium waarvoor de imitatie bestemd is. Voor [[radio]] en [[Animatie (media)|animatie]] is de stemimitatie alleen al voldoende. Wanneer men voor een zaal, televisieserie of film optreedt is een verkleedpartij niet essentieel, maar het kan wel voor extra komisch effect zorgen.

Hoe moeilijk een imitatie is hangt doorgaans af van de intenties en/of het talent van de imitator. Als de stem van degene die hij imiteert op de zijne lijkt zal, hij minder moeite hoeven doen. Wanneer hij zijn stembanden moet forceren kan het erg moeilijk worden om het lang te vol te houden. Indien de imitator zich echter tevreden stemt met simpelweg een karikatuur van de bekende stem te maken en geen levensechte imitatie zal het doorgaans ook makkelijker zijn. Sommige bekende personen hebben zo'n uniek excentriek gedrag of opvallende stem dat ze zelfs al bij een halfslachtige imitatie moeiteloos herkenbaar zijn.

Ook de reactie van de geïmiteerde zelf kan verschillen. Sommige mensen kunnen het niet verdragen wanneer men hen nadoet. Anderen vinden het dan weer een hele eer. Het komt ook vaak voor dat de geïmiteerde zichzelf slechts ten dele of niet in de imitatie herkent. Dit is een gevolg van het feit dat men zijn of haar eigen(aardig)heden niet altijd zelf opmerkt. [[Charlie Chaplin]] nam ooit incognito deel aan een Chaplin-imitatiewedstrijd en eindigde derde; de jury vond twee andere kandidaten meer op Chaplin lijken dan hemzelf.

==Bekende imitatoren==
<!--GELIEVE ALFABETISCHE RANGSCHIKKING TE RESPECTEREN-->
{{Kolommen
| Kolom1=
*[[Alex Agnew]]
*[[Ronni Ancona]]
*[[Guga Baúl]]
*[[Walter Baele]]
*[[Chris Barrie]]
*[[Mel Blanc]]
*[[Steve Bridges]]
*[[Wim de Bie]]
*[[Jeroen van der Boom]]
*[[Carlo Boszhard]]
*[[Dana Carvey]]
*[[Clara Cleymans]]
*[[Jimmy Fallon]]
*[[Paul Groot (acteur)|Paul Groot]]
| Kolom2=
*[[Lenny Henry]]
*[[Hal Holbrook]]
*[[Kees van Kooten]]
*[[Ella Leyers]]
*[[Wim Coenen]]
*[[Dirk Denoyelle]]
*[[André van Duin]]
*[[Chris Van den Durpel]]
*[[Frans van Dusschoten]]
*[[Rinie van den Elzen]]
*[[Tine Embrechts]]
*[[Dick Engelbracht]]
*[[Edwin Evers]]
*[[Rich Little]]
| Kolom3=
*[[Alistair McGowan]]
*[[Nathalie Meskens]]
*[[Irene Moors]]
*[[Erik van Muiswinkel]]
*[[Jochem Myjer]]
*[[Jan Oradi]]
*[[Robert Paul]]
*[[Owen Schumacher]]
*[[Peter Sellers]]
*[[Chris Van Espen]]
*[[Jonas Van Geel]]
*[[Robin Williams]]
}}

==Imitaties in muziek==
Ook in muziek kan er sprake zijn van imitaties. Een bekend voorbeeld is [[Sammy Davis jr.]] Tijdens zijn concerten zong hij vaak het nummer ''One For My Baby (One More For The Road)'' en tijdens het zingen van het nummer deed hij beurtelings de stem van een andere beroemdheid na (meestal [[Humphrey Bogart]], [[James Cagney]], [[Nat King Cole]], [[Cary Grant]], [[Louis Armstrong]], [[Tony Bennett]], [[Marlon Brando]], [[Dean Martin]] en [[Jerry Lewis]]).

[[Frank Zappa]] liet een van zijn groepsleden, [[Adrian Belew]], tijdens het nummer ''"Flakes"'' op zijn album ''[[Sheik Yerbouti]] (1979)'' folkzanger [[Bob Dylan]] imiteren.

[[Def P]] imiteerde [[Henny Vrienten]] in de [[Osdorp Posse]]-nummers ''"Het Voorprogramma"'' en ''"Carrière Maken".''

==Bekende voorbeelden van imitaties in entertainment==
* ''[[Alistair McGowan's Big Impression]]''
* [[Mel Blanc]] imiteerde in de ''[[Looney Tunes]]''-tekenfilms geregeld Hollywoodacteurs, zoals [[Peter Lorre]].
* [[Jim Carrey]] heeft een bekende act waarbij hij [[Clint Eastwood]]'s mimiek exact imiteert.
* [[Charlie Chaplin]] imiteerde [[Adolf Hitler]] in zijn film ''[[The Great Dictator]] (1940).''
* ''[[Chris & Co]]''
* ''[[Dead Ringers (televisieprogramma)|Dead Ringers]]''
* ''[[Dik Voormekaar Show (radioprogramma)|Dik Voormekaar Show]]''
* [[Andy Kaufman]] had een bekende act waarbij hij eerst allerlei beroemdheden barslecht nadeed in zijn eigen stem om het publiek op het verkeerde been te zetten. Daarna imiteerde hij plots [[Elvis Presley]] onverwacht levensecht.
* ''[[Koefnoen (televisieprogramma)|Koefnoen]]''
* ''[[Kopspijkers]]''
* ''[[Madtv]]''
* [[Eddie Murphy (acteur)|Eddie Murphy]] voert tijdens zijn zaalshows graag imitaties van [[Stevie Wonder]], [[James Brown]], [[Elvis Presley]], [[Michael Jackson]] en [[Bill Cosby]] op.
* ''[[Not the Nine O'Clock News]]''
* Heel wat [[parodiefilm]]s bevatten imitaties van bekende politici en/of entertainers.
* [[Bart Peeters]] imiteert vaak (ex-)televisiedirecteur [[Cas Goossens]].
* ''[[Saturday Night Live]]''
* De animatieserie ''[[South Park]]'' imiteert ook veel beroemdheden, maar doet expres geen moeite om deze stemmen echt te laten lijken.
* ''[[Spitting Image]]'', een poppenserie waar karikaturen van beroemdheden werden opgevoerd en hun stemmen ook exact geïmiteerd werden.
* Acteur [[Kevin Spacey]] staat erom bekend dat hij goed bepaalde collega-acteurs kan imiteren, zoals [[James Stewart (acteur)|James Stewart]], [[Marlon Brando]], [[Al Pacino]], [[Christopher Walken]], ...
* ''[[Tegen de Sterren op (televisieserie)|Tegen de Sterren op]]''
* ''[[That's My Bush!]]''
* ''[[De TV Kantine]]''
* ''[[Typisch Chris]]''
* [[Kurt Van Eeghem]] imiteerde vroeger geregeld koning [[Boudewijn van België]].
* [[Van Kooten en De Bie]] hadden hun eigen [[typetje]]s, maar af en toe imiteerden ze ook bekende Nederlandse mediafiguren en politici.

==Imitatoren die niet bedoeld zijn als entertainment==
[[File:Barack Obama with artistic gymnastic McKayla Maroney 2.jpg|thumb|[[Barack Obama]] imiteert [[McKayla Maroney]]s [[gelaatsexpressie|''niet onder de indruk'']] in de [[Oval Office]].]]

Heel wat staatshoofden en militairen maken gebruik van [[dubbelganger]]s om zichzelf tegen aanslagen te beschermen. Deze imitatoren dienen dan ook als [[Afleidingsmanoeuvre|afleiding]]smanoeuvre. Popsterren maken soms ook gebruik van dubbelgangers om zelf [[Incognito (persoon)|incognito]] aan een (ander) evenement te kunnen deelnemen.

Een strafbare vorm van imitatie is [[identiteitsdiefstal]]. Een misdadiger neemt hierbij andermans identiteit aan met de bedoeling mensen te bedriegen en [[oplichting|op te lichten]]. Een bekend historisch voorbeeld is [[Hauptmann von Köpenick|Wilhelm Voigt]], een Duitser die zich voordeed als een legerkapitein en hiermee een gans dorp voor de gek hield, inclusief echte militairen.

== Zie ook ==
* [[Lijst van persiflages in De TV Kantine]]
* [[Lijst van imitaties in Koefnoen]]
* [[Lijst van imitaties in Kopspijkers]]

[[Categorie:Persoon naar eigenschap]]
[[Categorie:Cabaret]]
[[Categorie:Humor]]


text:
# Molophilus (Molophilus) titanius
Molophilus (Molophilus) titanius is een tweevleugelige uit de familie steltmuggen (Limoniidae). De soort komt voor in het Australaziatisch gebied.

wikiname: nlwiki

title: Molophilus (Molophilus) titanius

in_language: nl

wikitext:
{{Taxobox insect
| titelweergave = ''Molophilus (Molophilus) titanius''
| naam = ''Molophilus (Molophilus) titanius''
| afbeelding =
| afbeeldingtekst =
| orde = [[Tweevleugeligen|Diptera]] (Tweevleugeligen)
| familie = [[Steltmuggen|Limoniidae]] (Steltmuggen)
| geslacht = ''[[Molophilus]]''
| w-naam = ''Molophilus (Molophilus) titanius''
| auteur = Alexander
| datum = 1930
| haakjes =
| commons =
| species =
}}
'''''Molophilus (Molophilus) titanius''''' is een [[Tweevleugeligen|tweevleugelige]] uit de familie [[steltmuggen]] (Limoniidae). De soort komt voor in het [[Australaziatisch gebied]].

{{Beginnetje|biologie|2=2011|3=07|4=02}}

[[Categorie:Molophilus]]
[[Categorie:Steltmug uit het Australaziatisch gebied]]

title: Molophilus (Molophilus) titanius

Rijk: Animalia (Dieren)

Stam: Arthropoda (Geleedpotigen)

Klasse: Insecta (Insecten)

Orde: Diptera (Tweevleugeligen)

Familie: Limoniidae (Steltmuggen)

Geslacht: Molophilus

title: Soort

Portaal: Biologie · Insecten


text:
# Wereldkampioenschappen openwaterzwemmen 2025
De wereldkampioenschappen openwaterzwemmen 2025 werden van 15 tot en met 20 juli 2025 gehouden langs Palawan Beach bij het eiland Sentosa, aan de zuidkant van Singapore.
Het programma van het openwaterzwemmen wordt dit jaar uitgebreid met het onderdeel '3 km knock-out sprints', waarbij de deelnemers in korte tijd drie keer achter elkaar racen. De eerste ronde werd een afstand van 1,5 km gezwommen, de tweede ronde 1 km en in de slotronde werd 0,5 km afgelegd. Bij elke ronde gaan alleen de beste tien per serie door naar de volgende ronde.
Het toernooi was onderdeel van de wereldkampioenschappen zwemsporten 2025.

## Programma
| Onderdeel                   | juli | juli | juli | juli | juli | juli |
| Onderdeel                   | 15   | 16   | 17   | 18   | 19   | 20   |
| --------------------------- | ---- | ---- | ---- | ---- | ---- | ---- |
| 10 km (m)                   |      | Goud |      |      |      |      |
| 05 km (m)                   |      |      |      | Goud |      |      |
| 03 km knock-out sprints (m) |      |      |      |      | Goud |      |
|                             |      |      |      |      |      |      |
| 10 km (v)                   | Goud |      |      |      |      |      |
| 05 km (v)                   |      |      |      | Goud |      |      |
| 03 km knock-out sprints (v) |      |      |      |      | Goud |      |
|                             |      |      |      |      |      |      |
| Landenwedstrijd             |      |      |      |      |      | Goud |
| Totaal                      | 1    | 1    |      | 2    | 2    | 1    |

## Medailles

### Mannen
| Onderdeel               | Goud                        | Goud      | Zilver                      | Zilver    | Brons                          | Brons     |
| ----------------------- | --------------------------- | --------- | --------------------------- | --------- | ------------------------------ | --------- |
| 05 km                   | Florian Wellbrock Duitsland | 57:26,4   | Gregorio Paltrinieri Italië | 57.29,3   | Marc-Antoine Olivier Frankrijk | 57:30,4   |
| 10 km                   | Florian Wellbrock Duitsland | 1:59.55.5 | Gregorio Paltrinieri Italië | 1:59.59.2 | Kyle Lee Australië             | 2:00.10.3 |
| 03 km knock-out sprints | Florian Wellbrock Duitsland | 5.46,0    | Dávid Betlehem Hongarije    | 5.47,7    | Marc-Antoine Olivier Frankrijk | 5.51,1    |

### Vrouwen
| Onderdeel               | Goud                     | Goud      | Zilver                   | Zilver    | Brons                                             | Brons     |
| ----------------------- | ------------------------ | --------- | ------------------------ | --------- | ------------------------------------------------- | --------- |
| 05 km                   | Moesha Johnson Australië | 1:02:01,3 | Ginevra Taddeucci Italië | 1:02:02,3 | Ichika Kajimoto Japan                             | 1:02:28,9 |
| 10 km                   | Moesha Johnson Australië | 2:07.51,3 | Ginevra Taddeucci Italië | 2:07.55,7 | Lisa Pou Monaco                                   | 2:07.57,5 |
| 03 km knock-out sprints | Ichika Kajimoto Japan    | 6.19,9    | Ginevra Taddeucci Italië | 6.21,9    | Moesha Johnson Australië Bettina Fabian Hongarije | 6.23,1    |

### Gemengd
| Onderdeel       | Goud                                                                      | Goud      | Zilver                                                                        | Zilver    | Brons                                                                                | Brons     |
| --------------- | ------------------------------------------------------------------------- | --------- | ----------------------------------------------------------------------------- | --------- | ------------------------------------------------------------------------------------ | --------- |
| Landenwedstrijd | Duitsland Celine Rieder Oliver Klemet Isabel Marie Gose Florian Wellbrock | 1:09.13,3 | Italië Barbara Pozzobon Ginevra Taddeucci Marcello Guidi Gregorio Paltrinieri | 1:09.15,4 | Hongarije Bettina Fábián Viktória Mihályvári-Farkas Kristóf Rasovszky Dávid Betlehem | 1:09.16,7 |

### Medaillespiegel
| Plaats | Land      | Goud | Zilver | Brons | Totaal |
| 1      | Duitsland | 4    | 0      | 0     | 4      |
| 2      | Australië | 2    | 0      | 2     | 4      |
| 3      | Japan     | 1    | 0      | 1     | 2      |
| 4      | Italië    | 0    | 6      | 0     | 6      |
| 5      | Hongarije | 0    | 1      | 2     | 3      |
| 6      | Frankrijk | 0    | 0      | 2     | 2      |
| 7      | Monaco    | 0    | 0      | 1     | 1      |
| Totaal | Totaal    | 7    | 7      | 8     | 22     |

Klifduiken · Openwaterzwemmen · Schoonspringen · Synchroonzwemmen · Waterpolo · Zwemmen
Perth 1991 ·
Rome 1994 ·
Perth 1998 ·
Honolulu 2000 ·
Fukuoka 2001 ·
Sharm el-Sheikh 2002 ·
Barcelona 2003 ·
Dubai 2004 ·
Montréal 2005 ·
Napels 2006 ·
Melbourne 2007 ·
Sevilla 2008 ·
Rome 2009 ·
Roberval 2010 ·
Shanghai 2011 ·
Barcelona 2013 ·
Kazan 2015 ·
Boedapest 2017 ·
Gwangju 2019 ·
Boedapest 2022 ·
Fukuoka 2023 ·
Doha 2024 ·
Singapore 2025

wikitext:
{{Zijbalk wereldkampioenschappen openwaterzwemmen 2025}}
De '''[[wereldkampioenschappen openwaterzwemmen]] 2025''' werden van [[15 juli|15]] tot en met [[20 juli]] [[2025]] gehouden langs Palawan Beach bij het eiland [[Sentosa (eiland)|Sentosa]], aan de zuidkant van [[Singapore]].<ref>{{Citeer web |titel=Singapore Unveils New Aquatics Arena for 2025 World Championships |url=https://swimswam.com/singapore-unveils-new-aquatics-arena-for-2025-world-championships/ |website=swimswam.com |datum=17 juni 2025 |taal=en}}</ref><ref>{{Citeer web |titel=New 3 km Knockout Sprints To Be Introduced At The 2025 World Championships |url=https://dailynewsofopenwaterswimming.com/the-new-3-km-individual-knockout-sprint-at-the-2025-world-championships/ |website=dailynewsofopenwaterswimming.com |datum=6 maart 2025 |taal=en}}</ref>
Het programma van het openwaterzwemmen wordt dit jaar uitgebreid met het onderdeel '3 km knock-out sprints', waarbij de deelnemers in korte tijd drie keer achter elkaar racen.<ref>{{Citeer web |titel=World Aquatics unveils the detailed competition schedule for the World Aquatics Championships – Singapore 2025 |url=https://www.worldaquatics.com/news/4171358/detailed-competition-schedule-unveil-world-aquatics-championships-singapore-2025 |website=worldaquatics.com |datum=12 december 2024 |taal=en}}</ref> De eerste ronde werd een afstand van 1,5 km gezwommen, de tweede ronde 1 km en in de slotronde werd 0,5 km afgelegd. Bij elke ronde gaan alleen de beste tien per serie door naar de volgende ronde.
Het toernooi was onderdeel van de [[wereldkampioenschappen zwemsporten 2025]].

== Programma ==
{| class="wikitable"  style="font-size:90%; line-height:1.25em;"
|-
! rowspan="2"| Onderdeel !! colspan="6"| juli
|-
! width=30| 15 !! width=30| 16 !! width=30| 17 !! width=30| 18 !! width=30| 19 !! width=30| 20
|-align="center"
| align="left"| [[Wereldkampioenschappen openwaterzwemmen 2025 – 10 kilometer mannen|10 km (m)]] ||  || bgcolor=#ffcc00| {{goud}} ||  || ||
|-align="center"
| align="left"| [[Wereldkampioenschappen openwaterzwemmen 2025 – 5 kilometer mannen|{{0}}5 km (m)]] ||  ||  ||  || bgcolor=#ffcc00| {{goud}}  ||
|-align="center"
| align="left"| [[Wereldkampioenschappen openwaterzwemmen 2025 – 3 kilometer knock-out sprints mannen|{{0}}3 km knock-out sprints (m)]] ||  || ||  ||  || bgcolor=#ffcc00| {{goud}}  ||
|-
! colspan="7"|
|-align="center"
| align="left"| [[Wereldkampioenschappen openwaterzwemmen 2025 – 10 kilometer vrouwen|10 km (v)]] || bgcolor=#ffcc00| {{goud}} ||  ||  ||  ||  ||
|-align="center"
| align="left"| [[Wereldkampioenschappen openwaterzwemmen 2025 – 5 kilometer vrouwen|{{0}}5 km (v)]] ||  ||  ||  || bgcolor=#ffcc00| {{goud}} ||  ||
|-align="center"
| align="left"| [[Wereldkampioenschappen openwaterzwemmen 2025 – 3 kilometer knock-out sprints vrouwen|{{0}}3 km knock-out sprints (v)]] ||  || ||  ||  || bgcolor=#ffcc00| {{goud}}  ||
|-
! colspan="7"|
|-align="center"
| align="left"| [[Wereldkampioenschappen openwaterzwemmen 2025 – Landenwedstrijd|Landenwedstrijd]] ||  ||  ||  ||  ||   ||  bgcolor=#ffcc00| {{goud}}
|-
! Totaal || 1 || 1 ||  || 2 || 2 || 1
|}

== Medailles ==
=== Mannen ===
{| {{Tabelkop medailleoverzicht per onderdeel}}
|-
|[[Wereldkampioenschappen openwaterzwemmen 2025 – 5 kilometer mannen|{{0}}5 km]]
|  [[Florian Wellbrock]]
{{DE}}  || align="right"| 57:26,4
|  [[Gregorio Paltrinieri]]
{{IT}}  || align="right"| 57.29,3
|  [[Marc-Antoine Olivier]]
{{FR}}  || align="right"| 57:30,4

|-
|[[Wereldkampioenschappen openwaterzwemmen 2025 – 10 kilometer mannen|10 km]]
|  [[Florian Wellbrock]]
{{DE}}  || align="right"| 1:59.55.5
|  [[Gregorio Paltrinieri]]
{{IT}}  || align="right"| 1:59.59.2
|  [[Kyle Lee]]
{{AU}}  || align="right"| 2:00.10.3

|-
|[[Wereldkampioenschappen openwaterzwemmen 2025 – 3 kilometer knock-out sprints mannen|{{0}}3 km knock-out sprints]]
|  [[Florian Wellbrock]]
{{DE}}  || align="right"| 5.46,0
|  [[Dávid Betlehem]]
{{HU}}  || align="right"| 5.47,7
|  [[Marc-Antoine Olivier]]
{{FR}}  || align="right"| 5.51,1

|}

=== Vrouwen ===
{| {{Tabelkop medailleoverzicht per onderdeel}}
|-
|[[Wereldkampioenschappen openwaterzwemmen 2025 – 5 kilometer vrouwen|{{0}}5 km]]
|  [[Moesha Johnson]]
{{AU}}  || align="right"| 1:02:01,3
|  [[Ginevra Taddeucci]]
{{IT}}  || align="right"| 1:02:02,3
|  [[Ichika Kajimoto]]
{{JP}}  || align="right"| 1:02:28,9

|-
|[[Wereldkampioenschappen openwaterzwemmen 2025 – 10 kilometer vrouwen|10 km]]
|  [[Moesha Johnson]]
{{AU}}  || align="right"| 2:07.51,3
|  [[Ginevra Taddeucci]]
{{IT}}  || align="right"| 2:07.55,7
|  [[Lisa Pou]]
{{MC}}  || align="right"| 2:07.57,5

|-
|[[Wereldkampioenschappen openwaterzwemmen 2025 – 3 kilometer knock-out sprints vrouwen|{{0}}3 km knock-out sprints]]
|  [[Ichika Kajimoto]]
{{JP}}  || align="right"| 6.19,9
|  [[Ginevra Taddeucci]]
{{IT}}  || align="right"| 6.21,9
|  [[Moesha Johnson]]
{{AU}}
  [[Bettina Fabian]]
{{HU}}  || align="right"| 6.23,1

|}

=== Gemengd ===
{| {{Tabelkop medailleoverzicht per onderdeel}}
|-
|[[Wereldkampioenschappen openwaterzwemmen 2025 – Landenwedstrijd|Landenwedstrijd]]
| '''{{DE}}'''
[[Celine Rieder]]
[[Oliver Klemet]]
[[Isabel Marie Gose]]
[[Florian Wellbrock]]  || 1:09.13,3
| '''{{IT}}'''
[[Barbara Pozzobon]]
[[Ginevra Taddeucci]]
[[Marcello Guidi]]
[[Gregorio Paltrinieri]] || 1:09.15,4
| '''{{HU}}'''
[[Bettina Fábián]]
[[Viktória Mihályvári-Farkas]]
[[Kristóf Rasovszky]]
[[Dávid Betlehem]] || 1:09.16,7
|}

=== Medaillespiegel ===
{| {{Tabelkop medailleklassement}}
|-
| 1 || align=left| {{DE}} || 4 || 0 || 0 || 4
|-
| 2 || align=left| {{AU}} || 2 || 0 || 2 || 4
|-
| 3 || align=left| {{JP}} || 1 || 0 || 1 || 2
|-
| 4 || align=left| {{IT}} || 0 || 6 || 0 || 6
|-
| 5 || align=left| {{HU}} || 0 || 1 || 2 || 3
|-
| 6 || align=left| {{FR}} || 0 || 0 || 2 || 2
|-
| 7 || align=left| {{MC}} || 0 || 0 || 1 || 1
|-
! colspan="2"| Totaal || 7 || 7 || 8 || 22
|}

{{Appendix|2=
{{References}}

;Externe links
* {{en}} [https://www.worldaquatics-singapore2025.com/ Officiële website]
* {{en}} [https://www.worldaquatics.com/competitions/4725/world-aquatics-championships-singapore-2025/schedule?phase=All&disciplines=OW WK openwaterzwemmen op worldaquatics.com]
* {{en}} [https://www.worldaquatics.com/competitions/4725/world-aquatics-championships-singapore-2025/schedule?phase=All&disciplines= World Aquatics Championships Schedule]
}}

{{Navigatie wereldkampioenschappen zwemsporten 2025}}
{{Navigatie wereldkampioenschappen openwaterzwemmen}}

[[Categorie:Wereldkampioenschappen openwaterzwemmen 2025| ]]

title: Openwaterzwemmen · op de · WK zwemsporten 2025

5 km: mannen · vrouwen

10 km: mannen · vrouwen

3 km knock-out sprints: mannen · vrouwen


text:
# Erik Wesselo
Erik Wesselo ('s-Hertogenbosch, 1964) is een conceptuele mediakunstenaar die bekend staat om zijn performances, video's, films en polaroids. Het oeuvre van Wesselo kenmerkt zich in eerste instantie door de vroege 16mm-films waarin hijzelf - in gevaarlijke situaties - de hoofdrol speelt. Zo liet Wesselo zichzelf vastbinden aan de wieken van een molen, stak hij zijn eigen haar in brand en reed hij achterstevoren op een paard.

## Opleiding en leven
Erik Wesselo is geboren in 's-Hertogenbosch en studeerde af in 1995 aan Ateliers Arnhem (een voormalig tweede fase opleiding aan de Hogeschool voor Kunsten Arnhem). Vanaf 2000 tot heden woont, werkt en exposeert Wesselo zowel in de Verenigde staten als in Nederland. In 2010 verbleef Wesselo in Tamil Nadu, India. Erik Wesselo wordt vertegenwoordigd door hedendaagse kunstgalerie Annet Gelink Gallery.

## Films
Twee jaar na zijn afstuderen lanceert Wesselo in samenwerking met kunstenaarsgroep Instituut voor Betaalbare Waanzin en tentoonstellingsruimte W139 in 1997 zijn eerste solo-filmexpositie Hole in One . Tijdens deze expositie exposeert Wesselo een aantal films waaronder de werken Düffels Möll en Backward. In deze korte films legt Wesselo een performance vast op 16mm-film waarin hij als protagonist zichzelf blootstelt aan gevaren waarover hij geen controle heeft. Volgens kunstcriticus Lucette ter Borg is Wesselo gereduceerd tot een hopeloos en kwetsbaar wezen, waardoor de films intrigerend en tegelijk afschuwwekkend zijn. En volgens kunstcriticus Judith Vrancken is dat effect bij het kijken precies wat Wesselo probeert te bereiken met zijn 16mm-films. Hij probeert namelijk de toeschouwer gevangen te houden in een moment van tijdloosheid door middel van snelheid, stilte en herhaling in beelden, en in de montage van de beelden.
Eenmaal woonachtig in de Verenigde Staten breekt er volgens ter Borg een periode van introspectie aan. Het landschap komt centraal te staan in de werken van Wesselo. In latere films, zoals Kolam en 20 Horsemen geëxposeerd tijdens een solo-overzichtstentoonstelling in Club Solo in 2015, staan de elementen performance en tijd nog steeds centraal. De films krijgen alleen een meditatiever karakter. Wesselo trekt zich fysiek terug en speelt niet meer in alle films mee. Wesselo geeft zelf aan dat hij in deze periode het landschap steeds meer inzet als een tijdselement, waarin thema's als vergankelijkheid en oneindigheid centraal staan.
In 2018 exposeert Wesselo in solo-overzichtstentoonstelling The Course of Events in Collectie De Groen zijn nieuwste films Tilt en Lucky 7, hierin speelt hijzelf weer de hoofdrol. Wesselo legt uit dat deze films net als zijn eerdere werken geconstrueerd zijn rondom duur, stilte en herhaling.

## Polaroids
In 2002 presenteert Wesselo voor het eerst, met de installatie Forest Time, zijn polaroids aan het publiek in Annet Gelink Gallery. De installatie wordt het jaar daarop onder de naam Journal#2: Erik Wesselo geëxposeerd in het Van Abbemuseum. De installatie bestaat uit een serie natuurfoto's (uitvergrote polaroids van landschappen van locaties voor zijn 16mm-films), huiskamerattributen en een speciaal gecomponeerd nummer genaamd Forest Time van de Amerikaanse zanger Will Oldham. In tegenstelling tot zijn vroege 16mm films verschijnt Wesselo niet zelf in beeld.
In de jaren daarna exposeert Wesselo zijn polaroids in overzichtstentoonstellingen, zo lanceert hij de fotoserie Indian Garden tijdens Art Amsterdam in 2010. In een interview geeft Wesselo aan dat zijn tijd in India hem meer naar het heden heeft verplaatst, waardoor hij foto's vanuit een mediatieve toestand probeert te maken. Net als bij zijn films is landschap een belangrijk element in zijn polaroids omdat het wederom functioneert als een tijdselement.
in 2015 exposeert Wesselo in Club Solo de nieuwe polaroidwerken Brooklyn en Places of Smoke. Deze werken hebben net als de films een beschouwend karakter, waarin natuur en herhaling steeds terugkerende elementen zijn. In deze tentoonstelling staat dan ook volgens ter Borg, zowel in de films als in de polaroids, de thema's introspectie en landschap centraal.

## Collecties
De werken van Erik Wesselo worden geëxposeerd in verschillende Nederlands musea, zoals Museum Het Valkhof Nijmegen, Van Abbemuseum Eindhoven, Nederlands Fotomuseum Rotterdam, en in Noord-Amerikaanse galerieën. Ook zijn verschillende werken aangekocht door Boijmans van Beuningen Rotterdam, Museum voor Moderne Kunst Arnhem, Stedelijk Museum Amsterdam en privaatcollecties verspreid over de hele wereld.

## Werken
Films (selectie)
- Backward (1997), 16mm, 4'53, NL
- Düffels Möll (1997), 16mm, 5'23, NL
- Burning Up (1998), 16mm, 5'27, NL
- Olie (2000), 16mm, 28'59, NL
- Kolam (2012), Super 8, 16'28, India
- 20 Horsemen (2014), Super 16, 1'23, Lesotho
- East River (2016), Super 16, 10'20, VS
- Lucky 7 (2018), Digital File Color Sound, 10'02, VS.
- Tilt (2018), Digital File Color Sound, 11, 41, VS.

Polaroids (selectie)
- Forest Time (1997/2002), NL
- Indian Garden (2010), India
- Places of Smoke (2014), Lesotho
- Brooklyn (2014/2017), VS

Voor een impressie van Erik Wesselo zijn films en polaroids zie officiële website.
- Bibliothèque nationale de France: cb170004189 (data)
- Gemeinsame Normdatei: 138675422
- International Standard Name Identifier: 0000 0000 7886 1629
- Library of Congress Control Number: no2007065516
- Nederlandse Thesaurus van Auteursnamen: 241203279
- RKD-Nederlands Instituut voor Kunstgeschiedenis: 89374
- Virtual International Authority File: 29311805
- WorldCat: E39PBJfh8vhCpRjwhhWtbRw6Kd

title: Erik Wesselo

wikitext:
{{Infobox kunstenaar
| naam              = Erik Wesselo
| land              = Nederland
| nationaliteit     = Nederlands
| beroep            = Mediakunstenaar
| RKD               = 89374
| website           = http://www.erikwesselo.com/
| geboren           = 1964
}}
'''Erik Wesselo''' ([['s-Hertogenbosch]], [[1964]]) is een conceptuele mediakunstenaar die bekend staat om zijn [[performance]]s, [[video]]'s, [[Film (cinematografie)|film]]s en [[Polaroidcamera|polaroids]]. Het oeuvre van Wesselo kenmerkt zich in eerste instantie door de vroege [[16mm-film|16mm-films]] waarin hijzelf - in gevaarlijke situaties - de hoofdrol speelt. Zo liet Wesselo zichzelf vastbinden aan de wieken van een molen, stak hij zijn eigen haar in brand en reed hij achterstevoren op een paard.

== Opleiding en leven ==
Erik Wesselo is geboren in [['s-Hertogenbosch]] en studeerde af in 1995 aan [[Ateliers Arnhem]] (een voormalig tweede fase opleiding aan de Hogeschool voor Kunsten Arnhem). Vanaf 2000 tot heden woont, werkt en exposeert Wesselo zowel in de [[Verenigde Staten|Verenigde staten]] als in Nederland. In 2010 verbleef Wesselo in [[Tamil Nadu]], India. Erik Wesselo wordt vertegenwoordigd door hedendaagse kunstgalerie Annet Gelink Gallery.<ref>{{Citeer web|url=https://www.annetgelink.com/artists/15-erik-wesselo/biography/|titel=Annet Gelink Gallery|bezochtdatum=9-02-2022|archiefurl=https://web.archive.org/web/20211105163423/https://www.annetgelink.com/artists/15-erik-wesselo/biography/|archiefdatum=2021-11-05}}</ref>

== Films ==
Twee jaar na zijn afstuderen lanceert Wesselo in samenwerking met kunstenaarsgroep [[Instituut voor Betaalbare Waanzin]] en tentoonstellingsruimte [[W139]] in 1997 zijn eerste solo-filmexpositie ''Hole in One'' .<ref>Persbericht W139 3 april 1997</ref> Tijdens deze expositie exposeert Wesselo een aantal films waaronder de werken ''Düffels Möll'' en ''Backward''. In deze korte films legt Wesselo een performance vast op 16mm-film waarin hij als protagonist zichzelf blootstelt aan gevaren waarover hij geen controle heeft. Volgens kunstcriticus [[Lucette ter Borg]] is Wesselo gereduceerd tot een hopeloos en kwetsbaar wezen, waardoor de films intrigerend en tegelijk afschuwwekkend zijn.<ref>{{Citeer nieuws|achternaam=ter Borg|voornaam=Lucette|datum=16 april 1997|titel=Vastgeklonken aan molenwiek}}</ref> En volgens kunstcriticus Judith Vrancken is dat effect bij het kijken precies wat Wesselo probeert te bereiken met zijn 16mm-films. Hij probeert namelijk de toeschouwer gevangen te houden in een moment van tijdloosheid door middel van snelheid, stilte en herhaling in beelden, en in de montage van de beelden.<ref name=":2">{{Citeer boek|titel=Erik Wesselo|auteur=Judith Vrancken|taal=nl|datum=2015}}</ref>

Eenmaal woonachtig in de Verenigde Staten breekt er volgens ter Borg een periode van introspectie aan. Het landschap komt centraal te staan in de werken van Wesselo.<ref name=":3">{{Citeer nieuws|achternaam=ter Borg|voornaam=Lucette|datum=26-02-2015|titel=Twintig ruiters overdonderen de kijker op de steppe van Lesotho}}</ref> In latere films, zoals ''Kolam'' en 20 ''Horsemen'' geëxposeerd tijdens een solo-overzichtstentoonstelling in [[Club Solo]] in 2015, staan de elementen performance en tijd nog steeds centraal. De films krijgen alleen een meditatiever karakter. Wesselo trekt zich fysiek terug en speelt niet meer in alle films mee.<ref name=":4">{{Citeer web|url=https://clubsolo.nl/agenda/erik-wesselo/|titel=Erik Wesselo|bezochtdatum=10-11-2021|auteur=Club Solo|archiefurl=https://web.archive.org/web/20210804054557/https://clubsolo.nl/agenda/erik-wesselo/|archiefdatum=2021-08-04}}</ref> Wesselo geeft zelf aan dat hij in deze periode het landschap steeds meer inzet als een tijdselement, waarin thema's als vergankelijkheid en oneindigheid centraal staan.<ref name=":0">{{Citeer web|url=https://www.lynnevanrhijn.nl/artikelen/erik-wesselo-interview|titel=Interview Erik Wesselo|bezochtdatum=5-11-2021|auteur=Lynne van Rhijn|achternaam=van Rhijn|voornaam=Lynne|datum=7-9-2021|archiefurl=https://web.archive.org/web/20211126234800/https://www.lynnevanrhijn.nl/artikelen/erik-wesselo-interview|archiefdatum=2021-11-26}}</ref>

In 2018 exposeert Wesselo in solo-overzichtstentoonstelling ''The Course of Events'' in [[Collectie De Groen]] zijn nieuwste films ''Tilt'' en ''Lucky 7'', hierin speelt hijzelf weer de hoofdrol. Wesselo legt uit dat deze films net als zijn eerdere werken geconstrueerd zijn rondom duur, stilte en herhaling.<ref>{{Citeer web|url=https://www.collectiedegroen.nl/nl/activiteiten/erik-wesselo|titel=The Course of Events|bezochtdatum=9-2-2022|archiefurl=https://web.archive.org/web/20230207211053/https://www.collectiedegroen.nl/nl/activiteiten/erik-wesselo|archiefdatum=2023-02-07}}</ref>

== Polaroids ==
In 2002 presenteert Wesselo voor het eerst, met de [[Installatie (kunstwerk)|installatie]] ''Forest Time'', zijn polaroids aan het publiek in Annet Gelink Gallery. De installatie wordt het jaar daarop onder de naam ''Journal#2: Erik Wesselo'' geëxposeerd in het [[Van Abbemuseum]].<ref name=":1">{{Citeer nieuws|achternaam=Fokkema|voornaam=Tycho|titel=Erik Wesselo - Forest Time}}</ref> De installatie bestaat uit een serie natuurfoto's (uitvergrote polaroids van landschappen van locaties voor zijn 16mm-films), huiskamerattributen en een speciaal gecomponeerd nummer genaamd ''Forest Time'' van de Amerikaanse zanger [[Will Oldham]]. In tegenstelling tot zijn vroege 16mm films verschijnt Wesselo niet zelf in beeld.

In de jaren daarna exposeert Wesselo zijn polaroids in overzichtstentoonstellingen, zo lanceert hij de fotoserie ''Indian Garden'' tijdens [[Art Amsterdam]] in 2010. In een interview geeft Wesselo aan dat zijn tijd in India hem meer naar het heden heeft verplaatst, waardoor hij foto's vanuit een mediatieve toestand probeert te maken. Net als bij zijn films is landschap een belangrijk element in zijn polaroids omdat het wederom functioneert als een tijdselement.<ref name=":0" />

in 2015 exposeert Wesselo in Club Solo de nieuwe polaroidwerken ''Brooklyn'' en ''Places of Smoke''. Deze werken hebben net als de films een beschouwend karakter, waarin natuur en herhaling steeds terugkerende elementen zijn.<ref name=":4" /> In deze tentoonstelling staat dan ook volgens ter Borg, zowel in de films als in de polaroids, de thema's introspectie en landschap centraal.<ref name=":3" />

== Collecties ==
De werken van Erik Wesselo worden geëxposeerd in verschillende Nederlands musea, zoals [[Museum Het Valkhof]] Nijmegen, [[Van Abbemuseum]] Eindhoven, [[Nederlands Fotomuseum]] Rotterdam, en in Noord-Amerikaanse galerieën. Ook zijn verschillende werken aangekocht door [[Museum Boijmans Van Beuningen|Boijmans van Beuningen]] Rotterdam, [[Museum Arnhem|Museum voor Moderne Kunst]] Arnhem, [[Stedelijk Museum Amsterdam]] en privaatcollecties verspreid over de hele wereld.

== Werken ==
'''Films (selectie)'''

* ''Backward'' (1997), 16mm, 4'53, NL
* ''Düffels Möll'' (1997), 16mm, 5'23, NL
* ''Burning Up'' (1998), 16mm, 5'27, NL
* ''Olie'' (2000), 16mm, 28'59, NL
* ''Kolam'' (2012), Super 8, 16'28, India
* ''20 Horsemen'' (2014), Super 16, 1'23, Lesotho
* ''East River'' (2016), Super 16, 10'20, VS
* ''Lucky 7'' (2018), Digital File Color Sound, 10'02, VS.
* ''Tilt'' (2018), Digital File Color Sound, 11, 41, VS.

'''Polaroids (selectie)'''

* ''Forest Time'' (1997/2002), NL
* ''Indian Garden'' (2010), India
* ''Places of Smoke'' (2014), Lesotho
* ''Brooklyn'' (2014/2017), VS

Voor een impressie van Erik Wesselo zijn films en polaroids zie officiële website.<ref>{{Citeer web|url=http://www.erikwesselo.com/|titel=Officiële website|bezochtdatum=10-11-2021|auteur=Erik Wesselo|archiefurl=https://web.archive.org/web/20211021164308/http://www.erikwesselo.com/|archiefdatum=2021-10-21}}</ref>

{{Appendix}}
{{Bibliografische informatie}}

{{DEFAULTSORT:Wesselo, Erik}}
[[Categorie:Nederlands fotograaf]]
[[Categorie:Nederlands videokunstenaar]]

title: Persoonsgegevens

Geboorteland: Nederland

Nationaliteit: Nederlands

Beroep(en): Mediakunstenaar


text:
# Ben Olsen
Benjamin Robert Olsen (3 mei 1977) is een Amerikaans voetbalcoach en voormalig voetballer.

## Spelerscarrière
Olsen groeide op in Middletown (Pennsylvania). Hij speelde jeugdvoetbal bij FC Delco en speelde later op de Universiteit van Virginia onder Bruce Arena. In 1997 werd hij uitgeroepen tot Soccer America Player of the Year.
Via een draftsysteem werd hij in december 1997 toegewezen aan DC United. Na zijn eerste seizoen bij het eerste elftal werd hij uitgeroepen tot MLS Young Player of the Year Award. In teamverband won hij dat jaar de CONCACAF Champions League en de Copa Interamericana. In 1999 won hij ook zijn eerste landstitel met de club.
In het seizoen 2000/01 werd hij uitgeleend aan de Engelse tweedeklasser Nottingham Forest. Na zijn terugkeer won hij in 2004 een tweede landstitel met DC United.

## Trainerscarrière
In januari 2010 ging Olsen aan de slag bij DC United als assistent van hoofdtrainer Curt Onalfo. In augustus 2010 nam Olsen het roer op interimbasis over. Uiteindelijk bleef Olsen definitief aan als trainer, ondanks het feit dat de club met verschillende kandidaat-coaches sprak, waaronder Lucien Favre.
In 2013 won hij met de club de US Open Cup. Een jaar later werd hij verkozen tot MLS Coach of the Year. In 2019 werd Olsen op 41-jarige leeftijd de jongste hoofdcoach in de MLS die honderd overwinningen boekte als trainer.
Tijdens het seizoen 2020 kreeg DC United te kampen met een aaneenschakeling van blessures bij spelers, waaronder bij vaste waarden als Paul Arriola en Edison Flores. De blessures droegen bij aan een ondermaats seizoen van United, waardoor de baan positie van Olsen in gevaar kwam. Op 8 oktober 2020 kwam er een einde aan de samenwerking tussen Olsen en DC United.

## Trivia
- Olsen is naast voetbaltrainer ook een gediplomeerde dominee.[8]

title: Ben Olsen

wikitext:
{{Infobox voetballer
| spelernaam                  = Ben Olsen
| volledigenaam               = Benjamin Robert Olsen
| afbeelding                  = Ben Olsen.jpg
| onderschrift                = Olsen in 2011
| geboortedatum               = [[3 mei]] [[1977]]
| geboortestad                =
| geboorteland                = [[Verenigde Staten]]
| overlijddatum               =
| stadvanoverlijden           =
| landvanoverlijden           =
| lengte                      =
| been                        =
| gestopt                     =
| huidigeclub                 =
| rugnummer                   =
| positie                     = [[Middenvelder]]
| functie                     =
| huidigeclubfunctie          =
| contracttot                 =
| vorigeclubs                 =
| jeugdjaren                  =
| jeugdteams                  = {{US-VLAG}} FC Delco Academy
 {{US-VLAG}} Virginia Cavaliers
| seizoen                     = 1998–2009
 2000–2001
| club                        = {{US-VLAG}} [[DC United]]
 {{nowrap|→ {{EN-VLAG}} [[Nottingham Forest FC|Nottingham Forest]]}}
| wedstr(goals)               = 221{{0}}(29)
 18{{0|00}}(2)
| interlandjaren              = 1998–2007
| interlandteam               = {{USAf}}
| interlandwedstrijden(goals) = 37{{0|00}}(6)
| trainersjaren               = 2010
 2010–2020
| getraindeclubs              = {{US-VLAG}} [[DC United]] (assistent)
 {{US-VLAG}} [[DC United]]
| erelijstjaren               =
| erelijst                    =
| clubupdate                  =
| landupdate                  =
}}

'''Benjamin Robert Olsen''' ([[3 mei]] [[1977]]) is een [[Verenigde Staten|Amerikaans]] [[voetbalcoach]] en voormalig [[voetballer]].

== Spelerscarrière ==
Olsen groeide op in [[Middletown (Pennsylvania)]].<ref>[https://www.washingtonpost.com/wp-dyn/content/article/2008/05/10/AR2008051002158.html Ankle Injury Leaves United Without Its Heart] The Washington Post, 11 mei 2008. [https://web.archive.org/web/20210130235243/https://www.washingtonpost.com/wp-dyn/content/article/2008/05/10/AR2008051002158.html Gearchiveerd] op 30 januari 2021.</ref> Hij speelde jeugdvoetbal bij FC Delco en speelde later op de [[Universiteit van Virginia]] onder [[Bruce Arena]]. In 1997 werd hij uitgeroepen tot ''Soccer America Player of the Year''.

Via een [[draft]]systeem werd hij in december 1997 toegewezen aan [[DC United]]. Na zijn eerste seizoen bij het eerste elftal werd hij uitgeroepen tot ''MLS Young Player of the Year Award''. In teamverband won hij dat jaar de [[CONCACAF Champions League]] en de [[Copa Interamericana]]. In [[Major League Soccer 1999|1999]] won hij ook zijn eerste landstitel met de club.

In het seizoen 2000/01 werd hij uitgeleend aan de Engelse tweedeklasser [[Nottingham Forest FC|Nottingham Forest]]. Na zijn terugkeer won hij in [[Major League Soccer 2004|2004]] een tweede landstitel met DC United.

== Trainerscarrière ==
In januari 2010 ging Olsen aan de slag bij [[DC United]] als assistent van hoofdtrainer Curt Onalfo. In augustus 2010 nam Olsen het roer op interimbasis over. Uiteindelijk bleef Olsen definitief aan als trainer, ondanks het feit dat de club met verschillende kandidaat-coaches sprak, waaronder [[Lucien Favre]].<ref>[http://voices.washingtonpost.com/soccerinsider/2010/11/ben_olsen_emerges_as_the_top_c.html Ben Olsen emerges as the top candidate for D.C. United's head coaching position] The Washington Post, 28 november 2010. [https://web.archive.org/web/20211209012804/http://voices.washingtonpost.com/soccerinsider/2010/11/ben_olsen_emerges_as_the_top_c.html Gearchiveerd] op 9 december 2021.</ref>

In 2013 won hij met de club de [[Lamar Hunt US Open Cup|US Open Cup]]. Een jaar later werd hij verkozen tot ''MLS Coach of the Year''.<ref>[https://www.washingtonpost.com/news/soccer-insider/wp/2014/12/02/d-c-uniteds-ben-olsen-named-mls-coach-of-the-year/ D.C. United’s Ben Olsen named MLS coach of the year] The Washington Post, 2 december 2014. [https://web.archive.org/web/20210131032812/https://www.washingtonpost.com/news/soccer-insider/wp/2014/12/02/d-c-uniteds-ben-olsen-named-mls-coach-of-the-year/ Gearchiveerd] op 31 januari 2021.</ref> In 2019 werd Olsen op 41-jarige leeftijd de jongste hoofdcoach in de [[Major League Soccer|MLS]] die honderd overwinningen boekte als trainer.<ref>[https://www.dcunited.com/post/2019/03/21/ben-olsen-becomes-youngest-coach-mls-history-reach-100-wins Ben Olsen becomes youngest coach in MLS history to reach 100 wins] DC United, 21 maart 2019. [https://web.archive.org/web/20210203192542/https://www.dcunited.com/post/2019/03/21/ben-olsen-becomes-youngest-coach-mls-history-reach-100-wins Gearchiveerd] op 3 februari 2021.</ref>

Tijdens het seizoen 2020 kreeg DC United te kampen met een aaneenschakeling van blessures bij spelers, waaronder bij vaste waarden als [[Paul Arriola]] en [[Edison Flores]].<ref>[https://wjla.com/sports/dc-united/united-hoping-youth-movment-saves-season D.C. United hoping youth movement can save injury plagued season] WJLA, 27 september 2020. [https://web.archive.org/web/20220508115356/https://wjla.com/sports/dc-united/united-hoping-youth-movment-saves-season Gearchiveerd] op 8 mei 2022.</ref> De blessures droegen bij aan een ondermaats seizoen van United, waardoor de baan positie van Olsen in gevaar kwam.<ref>[https://www.washingtonpost.com/sports/2020/09/26/dc-united-ben-olsen-hot-seat/ With D.C. United struggling, Coach Ben Olsen is sitting on a 'scalding-hot seat'] The Washington Post, 29 september 2020</ref> Op 8 oktober 2020 kwam er een einde aan de samenwerking tussen Olsen en DC United.<ref>[https://www.dcunited.com/post/2020/10/08/dc-united-announce-departure-head-coach-ben-olsen D.C. United Announce the Departure of Head Coach Ben Olsen] DC United, 8 oktober 2020. [https://web.archive.org/web/20210418234945/https://www.dcunited.com/post/2020/10/08/dc-united-announce-departure-head-coach-ben-olsen Gearchiveerd] op 18 april 2021.</ref>

== Trivia ==
* Olsen is naast voetbaltrainer ook een gediplomeerde dominee.<ref>[https://www.nieuwsblad.be/cnt/dmf20210118_94009078 Ingegeven door zijn thuisland, aangesteld door een dominee: de achtergrond bij de verrassende overgang van Hernan Losada naar DC United] Het Nieuwsblad, 18 januari 2021. [https://web.archive.org/web/20230601210426/https://www.nieuwsblad.be/cnt/dmf20210118_94009078 Gearchiveerd] op 1 juni 2023.</ref>

== Zie ook ==
* [[Lijst van spelers van DC United]]
* [[Lijst van spelers van Nottingham Forest FC]]

{{Appendix}}
{{DEFAULTSORT:Olsen, Ben}}
[[Categorie:Amerikaans voetballer]]
[[Categorie:Amerikaans voetbalcoach]]
[[Categorie:Amerikaans olympisch deelnemer]]

title: Persoonlijke informatie

Volledige naam: Benjamin Robert Olsen

Geboorteplaats: Verenigde Staten

Positie: Middenvelder

title: Senioren

Seizoen: Club · W 0(G)

DC United · → Nottingham Forest · 2210(29) · 1800(2)

title: Interlands

Verenigde Staten · 3700(6)

title: Getrainde teams

DC United (assistent) · DC United

Portaal: Voetbal


text:
# Diogenes lophochir
Diogenes lophochir is een tienpotigensoort uit de familie van de Diogenidae. De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1989 door Morgan.

title: Diogenes lophochir

wikitext:
{{Taxobox
| titelweergave = cursief
| naam = ''Diogenes lophochir''
| afbeelding =
| rijk = [[Dieren (biologie)|Animalia]] (Dieren)
| stam = [[Geleedpotigen|Arthropoda]] ([[Geleedpotigen]])
| klasse = [[Malacostraca]]
| orde = [[Tienpotigen|Decapoda]]
| familie = [[Diogenidae]]
| geslacht = ''[[Diogenes (geslacht)|Diogenes]]''
| w-naam = ''Diogenes lophochir''
| auteur = Morgan
| datum = 1989
| haakjes =
| commons =
| species =
| worms = 367677
}}
'''''Diogenes lophochir''''' is een [[tienpotigen]]soort uit de familie van de [[Diogenidae]].<ref>McLaughlin, P. (2012). ''Diogenes lophochir'' Morgan, 1989. In: Lemaitre, R.; McLaughlin, P. (2012) World Paguroidea & Lomisoidea database. Geraadpleegd via:  World Register of Marine Species op http://www.marinespecies.org/aphia.php?p=taxdetails&id=367677</ref> De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1989 door Morgan.

{{Appendix}}
{{Beginnetje|biologie|2013|03|22}}

[[Categorie:Diogenes (geslacht)|lophochir]]

title: Diogenes lophochir

Klasse: Malacostraca

Orde: Decapoda

Familie: Diogenidae

Geslacht: Diogenes

title: Soort

Portaal: Biologie


text:
# Nordfjord (regio)
Nordfjord is een regio in de Noorse provincie Vestland, vernoemd naar de gelijknamige fjord. De gemeenten Vågsøy, Selje, Eid, Stryn, Loen, Gloppen, Hornindal en Bremanger maken deel uit van deze regio.
De regio heeft een oppervlakte van circa 4.295 km² en telt circa 32.965 inwoners.

title: Nordfjord (regio)

wikitext:
[[Afbeelding:Sogn og Fjordane Kommuner.png|thumb|250px|''Sogn og Fjordane'' met de districten, ''Nordfjord'' blauw]]
'''Nordfjord''' is een regio in de [[Noorwegen|Noorse]] provincie [[Vestland]], vernoemd naar de [[Nordfjord (fjord)|gelijknamige fjord]]. De gemeenten [[Vågsøy]], [[Selje]], [[Eid (Noorwegen)|Eid]], [[Stryn]], [[Loen (Noorwegen)|Loen]], [[Gloppen]], [[Hornindal]] en [[Bremanger]] maken deel uit van deze regio.

De regio heeft een oppervlakte van circa 4.295 [[km²]] en telt circa 32.965 inwoners.

==Externe link==
* [https://web.archive.org/web/20070927074437/http://www.nordfjord.no/index.php?f=08050001&sid=3&eid=217&spid=105 Nordfjord]

[[Categorie:District van Noorwegen]]
[[Categorie:Geografie van Vestland]]


text:
# Psilus fuscipes
Psilus fuscipes is een vliesvleugelig insect uit de familie van de Diapriidae. De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1911 door Kieffer.

title: Psilus fuscipes

wikitext:
{{Taxobox insect
| titelweergave = cursief
| naam = ''Psilus fuscipes''
| afbeelding =
| orde = [[Vliesvleugeligen|Hymenoptera]] (Vliesvleugeligen)
| onderorde =
| familie = [[Diapriidae]]
| geslacht = ''[[Psilus]]''
| w-naam = ''Psilus fuscipes''
| auteur = Kieffer
| datum = 1911
| haakjes = ja
| commons =
| species =
}}
'''''Psilus fuscipes''''' is een [[Vliesvleugeligen|vliesvleugelig insect]] uit de familie van de [[Diapriidae]].<ref>{{Link Fauna Europaea|id=157517|naam=''Psilus fuscipes''}}</ref> De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1911 door Kieffer.

{{Appendix}}
{{beginnetje|biologie|2013|07|06}}

[[Categorie:Psilus|fuscipes]]

title: Psilus fuscipes

Orde: Hymenoptera (Vliesvleugeligen)

Familie: Diapriidae

Geslacht: Psilus

title: Soort


text:
# Adela collicolella
Adela collicolella is een vlinder uit de familie van de langsprietmotten (Adelidae). De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd door Walsingham in 1904.
De soort komt voor in Europa.

title: Adela collicolella

wikitext:
{{Taxobox vlinder
| naam = ''Adela collicolella''
| titelweergave = cursief
| afbeelding =
| afbeeldingtekst =
| familie = [[Langsprietmotten|Adelidae]] (Langsprietmotten)
| geslacht = ''[[Adela (geslacht)|Adela]]''
| w-naam = ''Adela collicolella''
| auteur = Walsingham
| datum = 1904
| haakjes =
| commons =
| species =
}}
'''''Adela collicolella''''' is een [[vlinders|vlinder]] uit de familie van de [[langsprietmotten]] (Adelidae). De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd door Walsingham in 1904.

De soort komt voor in [[Europa (werelddeel)|Europa]].

{{Appendix| 2=
*{{Link Fauna Europaea|id=432337|naam=''Adela collicolella''}}
}}
{{Beginnetje|biologie|2013|02|20}}

[[Categorie:Langsprietmotten]]
[[Categorie:Dier uit het Palearctisch gebied]]

title: Adela collicolella

Orde: Lepidoptera (Vlinders)

Familie: Adelidae (Langsprietmotten)

Geslacht: Adela

title: Soort


text:
# Cryptocephalus cyanipes
Cryptocephalus cyanipes is een keversoort uit de familie bladkevers (Chrysomelidae). De wetenschappelijke naam van de soort werd in 1847 gepubliceerd door Suffrian.

title: Cryptocephalus cyanipes

wikitext:
{{Taxobox insect
| naam = ''Cryptocephalus cyanipes''
| titelweergave = cursief
| afbeelding =
| afbeeldingtekst =
| orde = [[Kevers|Coleoptera]] (Kevers)
| familie = [[Bladkevers|Chrysomelidae]] (Bladkevers)
| geslacht = ''[[Steilkopjes|Cryptocephalus]]'' (Steilkopjes)
| w-naam = ''Cryptocephalus cyanipes''
| auteur = [[Christian Wilhelm Ludwig Eduard Suffrian|Suffrian]]
| datum = 1847
| haakjes =
| origineel =
}}

'''''Cryptocephalus cyanipes''''' is een [[kevers]]oort uit de familie [[bladkevers]] (Chrysomelidae). De wetenschappelijke naam van de soort werd in 1847 gepubliceerd door Suffrian.<ref>[https://web.archive.org/web/20130927083459/https://insects.tamu.edu/research/collection/hallan/test/Arthropoda/Insects/Coleoptera/Family/ChrysoIndex0.htm Chrysomelidae] in Synopsis of the described Coleoptera of the World, 13 december 2008. Gearchiveerd op 27 september 2013.</ref>

{{Appendix}}
{{Beginnetje|biologie|2011|10|31}}

[[Categorie:Steilkopjes|cyanipes]]

title: Cryptocephalus cyanipes

Orde: Coleoptera (Kevers)

Familie: Chrysomelidae (Bladkevers)

Geslacht: Cryptocephalus (Steilkopjes)

title: Soort


text:
# D15B (Eure)
De D15B is een departementale weg in het Noord-Franse departement Eure. De weg bestaat uit twee delen. Het eerste deel loopt van de grens met Oise door de stad Gisors naar de grens met Oise. Het tweede deel loopt van de grens met Oise via Bouchevilliers naar de grens met Seine-Maritime. Beide delen worden met elkaar verbonden door de D915 via Sérifontaine. In Oise loopt de weg als D915 verder naar Pontoise en Parijs. In Seine-Maritime loopt de weg verder als D915 naar Dieppe.

## Geschiedenis
Oorspronkelijk was de D15B onderdeel van de N15. In 1973 werd de weg overgedragen aan het departement Eure, omdat de weg geen belang meer had voor het doorgaande verkeer. De weg is toen omgenummerd tot D15B.

title: D15B (Eure)

wikitext:
{{Infobox weg Frankrijk D-weg
| nummer=15B
| regio=[[Normandië]]
| departement=[[Eure (departement)|Eure]]
| departementnaam=Eure
| kaart=
| legenda=
| lengte=
| foto=
| bijschrift=
}}
{{Tabelrij weg/van/naar||[[Pontoise]]}} {{Pictogram weg Frankrijk D-weg|915||Oise}}
{{Tabelrij weg/rotonde||[[Gisors]]}} {{Pictogram weg Frankrijk D-weg|14B||Eure}}{{Pictogram weg Frankrijk D-weg|181||Eure}}
{{Tabelrij weg/kruising||[[Gisors]]}} {{Pictogram weg Frankrijk D-weg|181||Eure}}
{{Tabelrij weg/van/naar||[[Sérifontaine]]}} {{Pictogram weg Frankrijk D-weg|915||Oise}}
{{Tabelrij weg/lijn}}
{{Tabelrij weg/traject||''Onderbreking van de D15B''}}
{{Tabelrij weg/lijn}}
{{Tabelrij weg/van/naar||[[Sérifontaine]]}} {{Pictogram weg Frankrijk D-weg|915||Oise}}
{{Tabelrij weg/plaats||[[Bouchevilliers]]}}
{{Tabelrij weg/water||[[Epte]]}}
{{Tabelrij weg/van/naar||[[Dieppe (Frankrijk)|Dieppe]]}} {{Pictogram weg Frankrijk D-weg|915||Seine-Maritime}}
|}
|}

De '''D15B''' is een [[Departementale wegen in Frankrijk|departementale weg]] in het [[Frankrijk|Noord-Franse]] departement [[Eure (departement)|Eure]]. De weg bestaat uit twee delen. Het eerste deel loopt van de grens met [[Oise (departement)|Oise]] door de stad [[Gisors]] naar de grens met [[Oise (departement)|Oise]]. Het tweede deel loopt van de grens met [[Oise (departement)|Oise]] via [[Bouchevilliers]] naar de grens met [[Seine-Maritime]]. Beide delen worden met elkaar verbonden door de [[D915 (Oise)|D915]] via [[Sérifontaine]]. In Oise loopt de weg als [[D915 (Oise)|D915]] verder naar [[Pontoise]] en [[Parijs]]. In Seine-Maritime loopt de weg verder als [[D915 (Seine-Maritime)|D915]] naar [[Dieppe (Frankrijk)|Dieppe]].

==Geschiedenis==
Oorspronkelijk was de D15B onderdeel van de [[N15 (Frankrijk)|N15]]. In [[1973]] werd de weg overgedragen aan het departement Eure, omdat de weg geen belang meer had voor het doorgaande verkeer. De weg is toen omgenummerd tot D15B.

{{Navigatie N15 (Frankrijk)}}
{{Appendix|2=
* [http://maps.google.fr Google Maps]
* {{fr}} [http://routes.wikia.com/wiki/Route_nationale_fran%C3%A7aise_15 WikiSara]
}}

[[Categorie:Departementale weg in Frankrijk|#0015B]]
[[Categorie:Weg in Eure|D0015B]]

title: Route départementale 15B

Land: Frankrijk

Regio: Normandië

Departement: Eure

title: Traject

Rotonde: Gisors D14BD181

Kruising: Gisors D181

Plaats: Bouchevilliers

Brug over het water: Epte

title: Lijst van departementale wegen in Eure

Portaal: Verkeer & Vervoer · Frankrijk


text:
# Oxylobus sculptilis
Oxylobus sculptilis is een keversoort uit de familie van de loopkevers (Carabidae). De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1845 door Westwood.

title: Oxylobus sculptilis

wikitext:
{{Taxobox insect
| titelweergave = cursief
| naam = ''Oxylobus sculptilis''
| afbeelding =
| afbeeldingtekst =
| orde = [[Kevers|Coleoptera]] (Kevers)
| familie = [[Loopkevers|Carabidae]] (Loopkevers)
| onderfamilie = [[Scaritinae]]
| geslacht = ''[[Oxylobus]]''
| w-naam = ''Oxylobus sculptilis''
| auteur = [[John Obadiah Westwood|Westwood]]
| datum = 1845
| haakjes = ja
| species =
| commons =
}}
'''''Oxylobus sculptilis''''' is een [[kevers|kever]]soort uit de familie van de [[Loopkevers|loopkevers (Carabidae)]].<ref>Anichtchenko A. et al., (editors): [https://carabidae.org/search?rank=0&text=Oxylobus+sculptilis Carabidae of the World] (bezocht: 20 tot 28 maart 2013)</ref> De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1845 door Westwood.

{{Appendix}}
{{beginnetje|biologie|2013|03|29}}

[[Categorie:Oxylobus|sculptilis]]

title: Oxylobus sculptilis

Familie: Carabidae (Loopkevers)

Onderfamilie: Scaritinae

Geslacht: Oxylobus

title: Soort


text:
# Gaýly
Gaýly (Engels: Kaylu of Kaylyu, Russisch: Кайлю, Kajljoe) is een grot en archeologische vindplaats uit het mesolithicum in de provincie Balkan in het westen van Turkmenistan.
De grot ligt nabij het gelijknamige station aan de noordelijke oever van de Golf van Krasnovodsk. De site werd voor het eerst bezocht in 1947 door Aleksej Okladnikov, die er in 1952 onderzoek verrichtte. Hij dateerde de site tot het 4e-3e millennium v.Chr.
De oudste cultuurlagen stamden uit het mesolithicum, en werden door een steriele laag gescheiden van de bovenliggende neolithische lagen van bijna 2,5 m dik. De stenen werktuigen waren vergelijkbaar met die van de Damdamçeşme-grot en omvatten prismatische kernen, klingen en microklingen, getande werktuigen, schrabbers, boren en gerugde werktuigen die gelijkenissen vertonen met vondsten uit Ali Tappeh, Belt, and Komishan in Noord-Iran.  Naast grote hoeveelheden visgraten en schubben, met name van steur, werden twee menselijke skeletten en uit schelpen vervaardigde sieraden gevonden.
In de neolithische lagen werden fragmenten van zwart aardewerk met platte bodems en rood gepolijst aardewerk gevonden. Onder de stenen werktuigen bevond zich een pijlpunt van het Kelteminar-type.

title: Gaýly

wikitext:
{{infobox archeologische plaats
| naam          = Gaýly
| altnaam       = Kaylu
| mapname       = Turkmenistan
| lat_deg       = 39
| lat_min       = 59
| lat_sec       = 24.78
| lat_dir       = N
| lon_deg       = 53
| lon_min       = 14
| lon_sec       = 18.32
| lon_dir       = E
| maptype       = relief
| land          = {{TM}}
| locatie       = [[Balkan (provincie)]]
| periode       = [[mesolithicum]]
| cultuur       = [[Kaspisch mesolithicum]]
}}

'''Gaýly''' ([[Engels]]: ''{{Lang|en|Kaylu}}'' of ''{{Lang|en|Kaylyu}}'', [[Russisch]]: {{Lang|ru|Кайлю}}, ''{{Lang|ru-Latn|Kajljoe}}'') is een [[grot]] en [[archeologische vindplaats]] uit het [[mesolithicum]] in de provincie [[Balkan (provincie)|Balkan]] in het westen van [[Turkmenistan]].<ref>{{Citeer web |url=https://bibliotekar.ru/3-1-75-neolit/55.htm |titel=Пещеры Джебел, Дам-Дам-Чешме, Кайлю. Обзор неолитических памятников других районов Средней Азии |bezochtdatum=2025-04-17 |werk=bibliotekar.ru |taal=ru}}</ref><ref>{{Citeer web |url=https://hal.science/hal-03367388/file/caspian.pdf |titel=The human cultures in South-Eastern Caspian region in final Pleistocene – Holocene period |achternaam=Rigaud |voornaam=Solange |datum=2021-10-12 |bezochtdatum=2025-04-17 |uitgever=HAL |taal=en}}</ref><ref>{{Citeer web |url=https://alpagama.org/peshhery-kajlu-s-vidom-na-kaspij.html |titel=Пещеры Кайлю, обиталища древних людей с видом на Каспий • Alpagama |achternaam=Gornolaz |datum=2018-05-22 |bezochtdatum=2025-04-17 |werk=Alpagama |taal=ru-RU}}</ref><ref>{{Citeer web |url=http://paeas.ru/Articleen/89 |titel=The Results of Kaylu and Kuba-Sengir Sites Preliminary Study (Eastern Caspian, Turkmenistan) |bezochtdatum=2025-04-17 |werk=paeas.ru |taal=ru}}</ref>

De grot ligt nabij het gelijknamige station aan de noordelijke oever van de [[Golf van Krasnovodsk]]. De site werd voor het eerst bezocht in 1947 door [[Aleksej Okladnikov]], die er in 1952 onderzoek verrichtte. Hij dateerde de site tot het 4e-3e millennium v.Chr.

De oudste cultuurlagen stamden uit het [[mesolithicum]], en werden door een steriele laag gescheiden van de bovenliggende [[Neolithicum|neolithische]] lagen van bijna 2,5 m dik. De stenen werktuigen waren vergelijkbaar met die van de [[Damdamçeşme]]-grot en omvatten prismatische [[Kern (archeologie)|kernen]], [[Kling (archeologie)|klingen]] en [[Microkling|microklingen]], [[Getand werktuig|getande werktuigen]], [[Schrabber|schrabbers]], boren en gerugde werktuigen die gelijkenissen vertonen met vondsten uit [[Ali Tappeh]], [[Beltgrot|Belt]], and [[Komishan]] in Noord-Iran.  Naast grote hoeveelheden visgraten en schubben, met name van steur, werden twee menselijke skeletten en uit schelpen vervaardigde sieraden gevonden.

In de neolithische lagen werden fragmenten van zwart [[aardewerk]] met platte bodems en rood gepolijst aardewerk gevonden. Onder de [[stenen werktuigen]] bevond zich een [[pijlpunt]] van het [[Kelteminarcultuur|Kelteminar]]-type.

==Zie ook==
* [[Prehistorie van Turkmenistan]]
{{Appendix}}
{{Bibliografische informatie}}

[[Categorie:Prehistorie van Turkmenistan]]
[[Categorie:Archeologische vindplaats in Turkmenistan]]
[[Categorie:Mesolithische vindplaats]]

title: Situering

Land: Turkmenistan

Locatie: Balkan (provincie)

title: Informatie

Periode: mesolithicum

Cultuur: Kaspisch mesolithicum

Portaal: Archeologie


text:
# Phymorhynchus sulciferus
Phymorhynchus sulciferus is een slakkensoort uit de familie van de Raphitomidae. De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1893 door Bush.

title: Phymorhynchus sulciferus

wikitext:
{{Taxobox
| titelweergave = cursief
| naam = ''Phymorhynchus sulciferus''
| afbeelding = Phymorhynchus sulciferus 001.jpg
| rijk = [[Dieren (biologie)|Animalia]] (Dieren)
| stam = [[Weekdieren|Mollusca]] ([[Weekdieren]])
| klasse = [[Slakken|Gastropoda]] (Slakken)
| clade1 = [[Neogastropoda]]
| familie = [[Raphitomidae]]
| geslacht = ''[[Phymorhynchus]]''
| w-naam = ''Phymorhynchus sulciferus''
| auteur = Bush
| datum = 1893
| haakjes = ja
| commons =
| species =
| worms = 139341
| synoniem=
* ''Oenopota (Belomitra) decoloratum'' Nordsieck, 1977
* ''Phymorhynchus sulcifer'' Bush, 1893
* ''Pleurotomella adelpha'' Dautzenberg & Fischer, 1896
* ''Pleurotoma decoloratum'' Locard, E.A.A., 1897
* ''Pleurotoma fischeri'' Locard, 1897
* ''Pleurotoma fischeri costulata'' (var.) Locard, E.A.A., 1897
* ''Pleurotoma imum'' Locard, 1897
* ''Pleurotoma milneedwardsi'' Locard, 1897
* ''Pleurotomella sulcifera'' Bush, 1893
}}

'''''Phymorhynchus sulciferus''''' is een [[slakken|slakkensoort]] uit de familie van de [[Raphitomidae]].<ref>Gofas, S. (2012). Phymorhynchus sulciferus (Bush, 1893). Geraadpleegd via:  World Register of Marine Species op http://www.marinespecies.org/aphia.php?p=taxdetails&id=139341</ref> De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1893 door Bush.

{{Appendix}}
{{beginnetje|biologie|2013|03|09}}

[[Categorie:Raphitomidae]]

title: Phymorhynchus sulciferus

Stam: Mollusca (Weekdieren)

Klasse: Gastropoda (Slakken)

Clade: Neogastropoda

Familie: Raphitomidae

Geslacht: Phymorhynchus

title: Synoniemen


text:
# Qoppa
De qoppa (hoofdletter Ϙ of Ϟ, kleine letter ϙ of ϟ; Grieks: κόππα) is een letter uit het Griekse alfabet en heeft als numerieke waarde het getal 90. De letter is net als de rest van het Griekse alfabet geleend van de Feniciërs.

## Letterwaarde
In het Fenicisch werd de letter qoph uitgesproken als [q]; in het Grieks, dat zo'n klank niet bezat, werd de letter gebruikt om de [k] te noteren vóór de achterklinkers < Ο >, < Υ > en < Ω >. In deze functie werd het letterteken ook overgenomen door de Italische alfabetten, waar het Latijnse alfabet deel van uitmaakt. Aangezien de qoppa echter dezelfde klank uitdrukte als de kappa < Κ >, maar gewoon in een andere context, bleef in de meeste Griekse alfabetten alleen de kappa over.
Slechts in enkele Dorische gebieden bleef de qoppa in gebruik tot de 5e eeuw v. Chr. De qoppa werd zelfs gebruikt als symbool voor de (Dorisch sprekende) stad Korinthe, waarvan men de naam oorspronkelijk als < ϘΟΡΙΝΘΟΣ > (tegenover het klassieke < ΚΟΡΙΝΘΟΣ >) spelde.

## Cijferwaarde
Ook toen de qoppa al lang niet meer als letterteken gebruikt werd, bleef ze in gebruik binnen het Miletische stelsel van Griekse cijfers. De letter kreeg dan de waarde 90. Hoewel de vorm van de letter door de eeuwen heen veranderd is, wordt ze nog steeds gebruikt in deze functie.

## Vormen van de qoppa
In cursief schrift werd de gesloten cirkel bovenaan de qoppa (handgeschreven als ) vaak aan de zijkant () of aan de bovenkant () open gelaten. Dit zijn dan ook de vormen die het Cyrillische (Ҁ) en Gotische () alfabet overnamen om het getal 90 aan te duiden. Ook het Koptische alfabet gebruikte een gelijkaardig teken ϥ voor het cijfer 90, al kreeg dit teken de klankwaarde [f] (ontleend aan het Demotisch) mee. In de latere Griekse minuskel werd de vorm verder vereenvoudigd tot een soort bliksemschicht (, ).

title: Qoppa

wikitext:
{{Zijbalk Grieks alfabet|Qoppa}}
De '''qoppa''' (hoofdletter '''Ϙ''' of '''Ϟ''', kleine letter '''ϙ''' of '''ϟ'''; [[Grieks]]: ''κόππα'') is een [[letter]] uit het [[Griekse alfabet]] en heeft als [[numeriek]]e waarde het getal 90. De letter is net als de rest van het Griekse alfabet geleend van de [[Feniciërs]].

== Letterwaarde ==
In het Fenicisch werd de letter ''qoph'' uitgesproken als {{IPA|q}}; in het Grieks, dat zo'n klank niet bezat, werd de letter gebruikt om de {{IPA|k}} te noteren vóór de [[achterklinker]]s < [[Ο]] >, < [[Υ]] > en < [[Ω]] >. In deze functie werd het letterteken ook overgenomen door de Italische alfabetten, waar het [[Latijns alfabet|Latijnse alfabet]] deel van uitmaakt. Aangezien de qoppa echter dezelfde klank uitdrukte als de [[Kappa (letter)|kappa]] < [[Κ]] >, maar gewoon in een andere context, bleef in de meeste Griekse alfabetten alleen de kappa over.<ref name="Woodard">{{Aut|Woodard}}, Roger D. (1997). ''Greek Writing from Knossos to Homer''. New York: Oxford University Press. {{ISBN|0-19-510520-6}}.</ref>

Slechts in enkele [[Doriërs|Dorische]] gebieden bleef de qoppa in gebruik tot de [[5e eeuw v. Chr.]]<ref name="Woodard" /> De qoppa werd zelfs gebruikt als symbool voor de (Dorisch sprekende) stad [[Korinthe (stad)|Korinthe]], waarvan men de naam oorspronkelijk als < ϘΟΡΙΝΘΟΣ > (tegenover het klassieke < ΚΟΡΙΝΘΟΣ >) spelde.

== Cijferwaarde ==
Ook toen de qoppa al lang niet meer als letterteken gebruikt werd, bleef ze in gebruik binnen het [[Milete|Miletische]] stelsel van Griekse cijfers. De letter kreeg dan de waarde 90. Hoewel de vorm van de letter door de eeuwen heen veranderd is, wordt ze nog steeds gebruikt in deze functie.<ref name="eversoncase">{{Aut|Everson}}, Michael (1998). ''[http://dkuug.dk/jtc1/sc2/wg2/docs/n1938.pdf On Greek Letter Koppa]''.</ref>

== Vormen van de qoppa ==
In [[cursief]] schrift werd de gesloten cirkel bovenaan de qoppa (handgeschreven als [[Bestand:Greek Koppa cursive 01.svg|x16px]]) vaak aan de zijkant ([[Bestand:Greek Koppa cursive 02.svg|x16px]]) of aan de bovenkant ([[Bestand:Greek Koppa cursive 03.svg|x16px]]) open gelaten. Dit zijn dan ook de vormen die het Cyrillische ([[Ҁ]]) en Gotische ([[Bestand:Gothic Numeral 90.svg|x20px]]) alfabet overnamen om het getal 90 aan te duiden. Ook het [[Koptisch alfabet|Koptische alfabet]] gebruikte een gelijkaardig teken [[ϥ]] voor het cijfer 90, al kreeg dit teken de klankwaarde {{IPA|f}} (ontleend aan het [[Demotisch]]) mee. In de latere Griekse [[minuskel]] werd de vorm verder vereenvoudigd tot een soort bliksemschicht ([[Bestand:Greek Koppa cursive 04.svg|x16px]], [[Bestand:Greek Koppa cursive 05.svg|x16px]]).

{{Appendix|1=alles|2=
'''Verder lezen'''
*{{Aut|Powell}}, Barry B. (1991). ''Homer and the Origin of the Greek Alphabet''. New York: Cambridge University Press. {{ISBN|0-521-37157-0}}.
*{{Aut|Threatte}}, Leslie (1980). ''The Grammar of Attic Inscriptions''. Berlin: De Gruyter. {{ISBN|3-11-007344-7}}.
*{{Aut|Woodard}}, Roger D. (1997). ''Greek Writing from Knossos to Homer''. New York: Oxford University Press. {{ISBN|0-19-510520-6}}
----
'''Referenties'''
{{References}}
}}

[[Categorie:Grieks alfabet]]

title: Grieks alfabet

Α: α · alfa · Ν · ν · nu

Β: β · bèta · Ξ · ξ · xi

Γ: γ · gamma · Ο · ο · omikron

Δ: δ · delta · Π · π · pi

Ε: ε · epsilon · Ρ · ρ · rho

Ζ: ζ · zèta · Σ · σς · sigma

Η: η · èta · Τ · τ · tau

Θ: θ · thèta · Υ · υ · ypsilon

Ι: ι · jota · Φ · φ · phi

Κ: κ · kappa · Χ · χ · chi

Λ: λ · lambda · Ψ · ψ · psi

Μ: μ · mu · Ω · ω · omega

title: Verouderde letters

Ϝ: ϝ · digamma · Ϸ · ϸ · sho

Ϛ: ϛ · stigma · Ϙ · ϙ · qoppa

Ͱ: ͱ · heta · Ϡ · ϡ · sampi

Ϻ: ϻ · san


text:
# Stenoma orgadopa
Stenoma orgadopa is een vlinder uit de familie van de sikkelmotten (Oecophoridae). De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1925 door Meyrick.

title: Stenoma orgadopa

wikitext:
{{Taxobox vlinder
| titelweergave = cursief
| naam = ''Stenoma orgadopa''
| afbeelding =
| familie = [[Sikkelmotten|Oecophoridae]] (Sikkelmotten)
| onderfamilie = [[Stenomatinae]]
| tribus =
| geslacht = ''[[Stenoma]]''
| w-naam = ''Stenoma orgadopa''
| auteur = Meyrick
| datum = 1925
| haakjes =
| commons =
| species =
}}
'''''Stenoma orgadopa''''' is een [[vlinders|vlinder]] uit de familie van de [[Sikkelmotten|sikkelmotten (Oecophoridae)]].<ref>{{Brontabel|9999-Lepindex}}</ref> De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1925 door Meyrick.

{{Appendix}}
{{beginnetje|biologie|2013|04|08}}

[[Categorie:Stenoma|orgadopa]]

title: Stenoma orgadopa

Familie: Oecophoridae (Sikkelmotten)

Onderfamilie: Stenomatinae

Geslacht: Stenoma

title: Soort


text:
# Limnodriloides barnardi
Limnodriloides barnardi is een ringworm uit de familie van de Naididae. De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1974 door Cook.

title: Limnodriloides barnardi

wikitext:
{{Taxobox
| titelweergave = cursief
| naam = ''Limnodriloides barnardi''
| afbeelding =
| rijk = [[Dieren (biologie)|Animalia]] (Dieren)
| stam = [[Ringwormen|Annelida]] (Ringwormen)
| klasse = [[Clitellata]]
| orde = [[Haplotaxida]]
| familie = [[Naididae]]
| geslacht = ''[[Limnodriloides]]''
| auteur = Cook
| datum = 1974
| haakjes =
| worms = 475801
}}
'''''Limnodriloides barnardi''''' is een [[ringwormen|ringworm]] uit de familie van de [[Naididae]].<ref>Timm, T. (2012). <i>Limnodriloides barnardi</i> Cook, 1974. Geraadpleegd via:  World Register of Marine Species op http://www.marinespecies.org/aphia.php?p=taxdetails&id=475801</ref> De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1974 door Cook.

{{Appendix}}
{{beginnetje|biologie|2013|03|14}}

[[Categorie:Naididae]]

title: Limnodriloides barnardi

Stam: Annelida (Ringwormen)

Klasse: Clitellata

Orde: Haplotaxida

Familie: Naididae

Geslacht: Limnodriloides

title: Soort


text:
# Geelarmpje
Het geelarmpje (Pardosa hortensis) is een spinnensoort uit de familie wolfspinnen Lycosidae. De soort komt voor in het Palearctisch gebied.
Het vrouwtje wordt 4,5 tot 6 mm groot, het mannetje wordt 3,5 tot 4,5 mm. De spin leeft in weiden en open velden in vochtige gebieden.

title: Geelarmpje

wikitext:
{{Taxobox spin
| naam=''Pardosa hortensis''
| afbeelding=Pardosa.hortensis.female.jpg
| afbeeldingtekst=Vrouwtje
| familie=[[Lycosidae]] (Wolfspinnen)
| geslacht=''[[Pardosa]]''
| w-naam=''Pardosa hortensis''
| auteur=[[Tord Tamerlan Teodor Thorell|Thorell]]
| datum=1872
| bron =<ref>{{Brontabel|1872a-Thorell}}</ref>
| haakjes=ja
| commons=
| species=Pardosa hortensis
}}
Het '''geelarmpje'''<ref>[http://www.arabel.ugent.be/nl.php?page=araneae Soortenlijst van de Belgische Spinnen]</ref><ref>[http://www.nederlandsesoorten.nl Nederlands Soortenregister versie 2.0, geraadpleegd op 4 september 2010]</ref> (''Pardosa hortensis'') is een [[Spinnen (dieren)|spinnensoort]] uit de familie [[wolfspinnen]] [[Lycosidae]]. De soort komt voor in het [[Palearctisch gebied]].

Het vrouwtje wordt 4,5 tot 6 mm groot, het mannetje wordt 3,5 tot 4,5 mm. De spin leeft in weiden en open velden in vochtige gebieden.

{{Appendix}}

[[Categorie:Pardosa]]
[[Categorie:Dier uit het Palearctisch gebied]]

title: Pardosa hortensis

Klasse: Arachnida (Spinachtigen)

Orde: Araneae (Spinnen)

Familie: Lycosidae (Wolfspinnen)

Geslacht: Pardosa

title: Soort


text:
# Bockhorn (Friesland)
Bockhorn is een gemeente in de Duitse deelstaat Nedersaksen. De gemeente maakt deel uit van de Landkreis Friesland.
Bockhorn telt 8.957 inwoners.  Bockhorn heeft de status van staatlich anerkannter Erholungsort. Blijkens recente, ongedateerde cijfers op de website van de gemeente Bockhorn waren circa 4.500 inwoners van de gemeente evangelisch-luthers en 700 rooms-katholiek. De overigen behoorden tot andere geloofsgemeenschappen, waren atheïst of hebben uit privacy-overwegingen over het onderwerp godsdienst geen gegevens verstrekt.

## Ligging en indeling
Bockhorn ligt in het zuiden van Landkreis Friesland. De gemeente grenst aan de gemeenten Sande, Zetel en Varel in Friesland en aan Westerstede en Wiefelstede in het Landkreis Ammerland. In het noorden grenst Bockhorn bij Petersgroden aan de Jadeboezem.
De gemeente is verdeeld in veertien kernen, naast de hoofdplaats Bockhorn zijn dat:
- Adelheidsgroden, in feite een gedeelte van Petersgroden
- Blauhand, 7 km NW, een direct ten ZW van de A 29 gelegen gehucht
- Bockhornerfeld, 6 km Z, aan de N-kant van het veen
- Bredehorn, enige verspreide boerderijen 6-8 km Z
- Ellenserdammersiel, ten NO van de A 29 en de spoorlijn  Varel-Wilhelmshaven
- Goehlriehenfeld, direct ten O van Jührdenerfeld
- Grabstede, 2 km Z
- Jührdenerfeld, in het veen, 10 km Z, slechts 6 km ten N van Westerstede
- Kranenkamp, een gehucht op 1-2 km N
- Moorwinkelsdamm, enige verspreide boerderijen 8-10 km Z
- Osterforde, 2 km ZO, dichtbij een voormalige Fliegerhorst van de Luftwaffe
- Petersgroden, een poldergehucht direct ten NO van Ellenserdammersiel, circa 4 km ten W van het meer toeristische Dangast
- Steinhausen, 2-4 km N.

N/W/Z/O: ten noorden/westen/zuiden/oosten van Bockhorn-dorp.

### Buurgemeentes
- In het zuiden: Wiefelstede;
- In het zuidwesten: Westerstede, beide in de Landkreis Ammerland.
- In het westen: Zetel (Friesland).
- In het oosten: Varel.

## Infrastructuur
Door de gemeente loopt van noordwest naar zuidoost  de Autobahn A 29 Wilhelmshaven - Oldenburg. Afrit 7 naar buurgemeente Zetel is gelegen bij Blauhand; afrit 8 naar oosterbuur Varel ligt aan de Bundesstraße 437. Deze loopt van west (Neuenburg, gemeente Zetel) naar oost door de gemeente Bockhorn, zuidelijk om Bockhorn-dorp heen,  naar de stad Varel.
Openbaar-vervoerreizigers zijn op de streekbus naar Varel en naar Wilhelmshaven (via Zetel) aangewezen. Vanuit Varel kan men per trein naar o.a. Oldenburg Hbf verder reizen.

## Economie
In de gemeente zijn reeds van oudsher de landbouw, met name de melkveehouderij, en de fabricage van bakstenen van belang, hoewel de werkgelegenheid in deze sectoren sterk is afgenomen. Van toenemend belang is, o.a. omdat Bockhorn niet ver van zee ligt,  het toerisme. Aan de B 437 bezuiden Bockhorn-dorp ligt een bedrijventerrein voor midden- en kleinbedrijf van nagenoeg uitsluitend plaatselijk belang. In een windturbinepark in de gemeente wordt elektriciteit d.m.v. windenergie opgewekt.

## Geschiedenis
Zie ook: Ostringen en: Graafschap Oldenburg.
Bockhorn wordt in 1220 voor het eerst in een document vermeld. Aanvankelijk behoorde het tot het Oost-Friese, door hoofdelingen bestuurde, gebied Ostringen. Sedert 1517 behoorde het tot het Graafschap Oldenburg.
In de middeleeuwen bezat Bredehorn een johannieterklooster. Dit klooster bezat weer vier grote kloosterhoven, Bredehorn, Lindern, Jührden en Grabhorn. Toen het gebied aan het graafschap Oldenburg was gekomen en de graaf de Reformatie had doorgevoerd, werden deze kloosterhoven in 1530 door de graaf in beslag genomen en in leen aan vier van zijn vazallen uitgegeven. Deze kloosterhoven ontwikkelden zich tot min of meer zelfstandige landgoederen. De kloosterhoeve van Lindern bezit een klein, oud archief over dit onderwerp. Het oude klooster zelf is gesloopt; de stenen van de muren van het klooster werden hergebruikt voor de bouw van Kasteel Neuenburg.
In de 19e eeuw ontstond in de gemeente Bockhorn enige baksteenindustrie. De klinkers werden gemaakt van de klei in de bodem, die hiervoor zeer geschikt was. Het beroemde Chilehaus in de stad Hamburg is in de jaren 1922-1924 van bakstenen uit Bockhorn gebouwd. Een sculptuur in het centrum van het dorp Bockhorn, die enkele arbeiders in de baksteenfabriek voorstelt, herinnert aan deze nijverheid. Tussen 1888 en 1893 werd een kleine spoorlijn Neuenburg - Zetel - Bockhorn - Ellenserdammersiel aangelegd, die na de Tweede Wereldoorlog wegens onvoldoende rentabiliteit weer werd opgebroken. Het reizigersvervoer werd reeds in 1954 gestaakt, het goederenvervoer in twee fasen (1966 en 1992). Aan deze spoorlijn hadden Grabstede en Bockhorn-dorp kleine stations.
Bij het plaatsje  Blaue Hand lag van de  Eerste Wereldoorlog tot circa 1953 één van de kazematten ter verdediging van de marinehaven van Wilhelmshaven. Het fort was in de Tweede Wereldoorlog met zwaar Flak-luchtafweergeschut bezet. Na de oorlog is het ontmanteld.

## Bezienswaardigheden
- Het Neuenburger Urwald ten westen van Bockhorn-dorp en Grabstede is een natuurgebied, waarvan een deel in het aangrenzende Zetel ligt. Het is een restant van het in het verleden veel grotere bosgebied Friesische Wehde. Het gebied bestaat grotendeels uit ecologisch waardevol gemengd bos. In de gemeente Bockhorn ligt 60 hectare van dit gebied, waar de bewoners van de streek graag komen wandelen. Daarnaast liggen in de gemeente nog enige kleine, beperkt toegankelijke, hoogveenreservaten, o.a. het Bockhorner Moor, 7-10 km ten zuiden van Bockhorn-dorp.
- De Cosmas- en Damianuskerk van Bockhorn-dorp is rond 1200 op een warft gebouwd. Voor de bouw van de kerk zijn zwerfstenen gebruikt. De kerk bezit een bezienswaardig, uit omstreeks 1720 daterend kerkorgel.
- De oude kloosterhoeve van Lindern herbergt een horecagelegenheid.
- In het dorpje Steinhausen zijn enige karakteristieke, met riet gedekte, boerderijen uit de 18e en 19e eeuw bewaard gebleven, waaronder een zogenaamd Gulfhaus (zie: Oldambtster boerderij).
- In de klinkerfabriek Uhlhorn te Grabstede is een permanente tentoonstelling ( Altes Klinkerzentrum) over de geschiedenis van deze bedrijfstak te zien.

## Afbeeldingen
- Het Hemkensche Haus te Bockhorn (18e eeuw; in gebruik als bankkantoor)
- Windturbinepark in de gemeente Bockhorn (2012)
- Sculptuur de steenbakkers (Heinz-Jürgen Gerdes)
- Evang.-lutherse Cosmas- en Damianuskerk, Bockhorn
- Muurfragment (1375) aan deze kerk
- Orgel in deze kerk
- Vrijstaande klokkentoren van deze kerk

## Partnergemeente
Sedert 2002 bestaat een jumelage met de plaats Vértessomló in Hongarije.

title: Bockhorn (Friesland)

wikitext:
{{Infobox Duitse plaats plus
| Name              = Bockhorn
| Wappen            = Wappen Bockhorn.png
| lat_deg           = 53
| lat_min = 24
| lat_sec = 0
| lon_deg           = 8
| lon_min = 1
| lon_sec = 0
| Lageplan          = Bockhorn in FRI.svg
| Bundesland        = Nedersaksen
| Landkreis         = Friesland
| Höhe              = 6
| Fläche            = 77.15
| Einwohner         = 8780
| Stand             = 2005-12-31
| PLZ               = 26345
| Vorwahl           = 04453
| Kfz               = FRI
| Gemeindeschlüssel = 03 4 55 025
| Website           = [http://www.bockhorn.de/ www.bockhorn.de]
| NUTS = DE94A
| LOCODE = DE BCR
| Adresse =
| Bürgermeister = Thorsten Krettek
| Partei =
}}
'''Bockhorn''' is een [[Duitse gemeente|gemeente]] in de [[Duitsland|Duitse]] deelstaat [[Nedersaksen]]. De gemeente maakt deel uit van de [[Landkreis Friesland]].
Bockhorn telt {{Statistiek gemeente Duitsland inwoners|03 4 55 025|Nedersaksen}} inwoners.<ref name="inw_statistiek" />  Bockhorn heeft de status van [[staatlich anerkannter Erholungsort]]. Blijkens recente, ongedateerde cijfers op de website van de gemeente Bockhorn waren circa 4.500 inwoners van de gemeente evangelisch-luthers en 700 rooms-katholiek. De overigen behoorden tot andere geloofsgemeenschappen, waren atheïst of hebben uit privacy-overwegingen over het onderwerp godsdienst geen gegevens verstrekt.

==Ligging en indeling==
Bockhorn ligt in het zuiden van Landkreis Friesland. De gemeente grenst aan de gemeenten [[Sande (Friesland)|Sande]], [[Zetel (Friesland)|Zetel]] en [[Varel (stad)|Varel]] in Friesland en aan [[Westerstede]] en [[Wiefelstede]] in het [[Landkreis Ammerland]]. In het noorden grenst Bockhorn bij ''Petersgroden'' aan de [[Jadeboezem]].

De gemeente is verdeeld in veertien kernen, naast de hoofdplaats ''Bockhorn'' zijn dat:
*Adelheidsgroden, in feite een gedeelte van Petersgroden
*Blauhand, 7 km NW, een direct ten ZW van de A 29 gelegen gehucht
*Bockhornerfeld, 6 km Z, aan de N-kant van het veen
*[[Bredehorn]], enige verspreide boerderijen 6-8 km Z
*Ellenserdammersiel, ten NO van de A 29 en de spoorlijn  Varel-Wilhelmshaven
*Goehlriehenfeld, direct ten O van Jührdenerfeld
*[[Grabstede]], 2 km Z
*Jührdenerfeld, in het veen, 10 km Z, slechts 6 km ten N van Westerstede
*Kranenkamp, een gehucht op 1-2 km N
*Moorwinkelsdamm, enige verspreide boerderijen 8-10 km Z
*Osterforde, 2 km ZO, dichtbij een voormalige [[Fliegerhorst]] van de [[Luftwaffe (Wehrmacht)|Luftwaffe]]
*Petersgroden, een poldergehucht direct ten NO van Ellenserdammersiel, circa 4 km ten W van het meer toeristische [[Dangast]]
*Steinhausen, 2-4 km N.

N/W/Z/O: ten noorden/westen/zuiden/oosten van Bockhorn-dorp.

=== Buurgemeentes ===
* In het zuiden: [[Wiefelstede]];
* In het zuidwesten: [[Westerstede]], beide in de [[Landkreis Ammerland]].
* In het westen: [[Zetel (Friesland)]].
* In het oosten: [[Varel (stad)|Varel]].

== Infrastructuur ==
Door de gemeente loopt van noordwest naar zuidoost  de [[Bundesautobahn 29|Autobahn A 29]] [[Wilhelmshaven]] - [[Oldenburg (Nedersaksen)|Oldenburg]]. Afrit 7 naar buurgemeente Zetel is gelegen bij ''Blauhand''; afrit 8 naar oosterbuur ''Varel'' ligt aan de [[Bundesstraße 437]]. Deze loopt van west ([[Neuenburg (Landkreis Friesland)|Neuenburg]], gemeente Zetel) naar oost door de gemeente Bockhorn, zuidelijk om Bockhorn-dorp heen,  naar de stad Varel.

Openbaar-vervoerreizigers zijn op de streekbus naar Varel en naar Wilhelmshaven (via Zetel)<ref>Lijn 251 rijdt op werkdagen van plm. 5.00- 19.00 circa 12 x in beide richtingen, en op zaterdag en zondagmiddag 6 x.</ref> aangewezen. Vanuit Varel kan men per trein naar o.a. [[Oldenburg (Oldb) Hauptbahnhof|Oldenburg Hbf]] verder reizen.

== Economie ==
In de gemeente zijn reeds van oudsher de landbouw, met name de [[melkveehouderij]], en de fabricage van bakstenen van belang, hoewel de werkgelegenheid in deze sectoren sterk is afgenomen. Van toenemend belang is, o.a. omdat Bockhorn niet ver van zee ligt,  het [[toerisme]]. Aan de B 437 bezuiden Bockhorn-dorp ligt een bedrijventerrein voor midden- en kleinbedrijf van nagenoeg uitsluitend plaatselijk belang. In een [[windturbine]]park in de gemeente wordt [[elektriciteit]] d.m.v. [[windenergie]] opgewekt.

== Geschiedenis ==
Zie ook: [[Ostringen (gouw)|Ostringen]] en: [[Graafschap Oldenburg]].
Bockhorn wordt in [[1220]] voor het eerst in een document vermeld. Aanvankelijk behoorde het tot het [[Friese Vrijheid|Oost-Friese]], door [[hoofdeling]]en bestuurde, gebied [[Ostringen (gouw)|Ostringen]]. Sedert [[1517]] behoorde het tot het [[Graafschap Oldenburg]].
In de middeleeuwen bezat Bredehorn een johannieterklooster. Dit klooster bezat weer vier grote kloosterhoven, ''Bredehorn, Lindern, Jührden'' en ''Grabhorn''. Toen het gebied aan het [[graafschap Oldenburg]] was gekomen en de graaf de [[Reformatie]] had doorgevoerd, werden deze kloosterhoven in [[1530]] door de graaf in beslag genomen en in leen aan vier van zijn vazallen uitgegeven. Deze kloosterhoven ontwikkelden zich tot min of meer zelfstandige landgoederen. De kloosterhoeve van Lindern bezit een klein, oud archief over dit onderwerp. Het oude klooster zelf is gesloopt; de stenen van de muren van het klooster werden hergebruikt voor de bouw van [[Kasteel Neuenburg]].

In de [[19e eeuw]] ontstond in de gemeente Bockhorn enige [[baksteen]]industrie. De [[klinker (steen)|klinkers]]<ref>In het Duits betekent een ''Klinker'' ook een baksteen voor het metselen van muren.</ref> werden gemaakt van de [[klei]] in de bodem, die hiervoor zeer geschikt was. Het beroemde [[Chilehaus]] in de stad Hamburg is in de jaren 1922-1924 van bakstenen uit Bockhorn gebouwd. Een sculptuur in het centrum van het dorp Bockhorn, die enkele arbeiders in de baksteenfabriek voorstelt, herinnert aan deze nijverheid. Tussen [[1888]] en [[1893]] werd een kleine [[spoorlijn Ellenserdamm - Ocholt|spoorlijn Neuenburg - Zetel - Bockhorn - Ellenserdammersiel]] aangelegd, die na de [[Tweede Wereldoorlog]] wegens onvoldoende rentabiliteit weer werd opgebroken. Het reizigersvervoer werd reeds in [[1954]] gestaakt, het goederenvervoer in twee fasen (1966 en 1992). Aan deze spoorlijn hadden [[Grabstede]] en Bockhorn-dorp kleine stations.

Bij het plaatsje  ''Blaue Hand'' lag van de [[ Eerste Wereldoorlog]] tot circa [[1953]] één van de [[kazemat]]ten ter verdediging van de marinehaven van [[Wilhelmshaven]]. Het fort was in de [[Tweede Wereldoorlog]] met zwaar [[Flak]]-[[luchtafweergeschut]] bezet. Na de oorlog is het ontmanteld.

== Bezienswaardigheden ==
* Het ''Neuenburger Urwald'' ten westen van Bockhorn-dorp en Grabstede is een natuurgebied, waarvan een deel in het aangrenzende Zetel ligt. Het is een restant van het in het verleden veel grotere bosgebied [[Friesische Wehde]]. Het gebied bestaat grotendeels uit ecologisch waardevol gemengd bos. In de gemeente Bockhorn ligt 60 hectare van dit gebied, waar de bewoners van de streek graag komen wandelen. Daarnaast liggen in de gemeente nog enige kleine, beperkt toegankelijke, hoogveenreservaten, o.a. het ''Bockhorner Moor'', 7-10 km ten zuiden van Bockhorn-dorp.
* De Cosmas- en Damianuskerk van Bockhorn-dorp is rond [[1200]] op een [[terp|warft]] gebouwd. Voor de bouw van de kerk zijn [[zwerfsteen|zwerfstenen]] gebruikt. De kerk bezit een bezienswaardig, uit omstreeks 1720 daterend [[kerkorgel]].
* De oude kloosterhoeve van Lindern herbergt een horecagelegenheid.
* In het dorpje Steinhausen zijn enige karakteristieke, met riet gedekte, boerderijen uit de 18e en 19e eeuw bewaard gebleven, waaronder een zogenaamd ''Gulfhaus'' (zie: [[Oldambtster boerderij]]).
* In de klinkerfabriek Uhlhorn te Grabstede is een permanente tentoonstelling ( ''Altes Klinkerzentrum'') over de geschiedenis van deze bedrijfstak te zien.

== Afbeeldingen ==
<gallery>
40921_Bockhorn_(FRI)_Bürgerhaus.JPG|Het ''Hemkensche Haus'' te Bockhorn (18e eeuw; in gebruik als bankkantoor)
2012-05-28_Fotoflug_Cuxhaven_Wilhelmshaven_DSC_3871.jpg|Windturbinepark in de gemeente Bockhorn (2012)
Skulptur_Am_Markt_(Bockhorn)_Ziegeleiarbeiter&Heinz_Jürgen_Gerdes&1996.jpg|Sculptuur ''de steenbakkers'' (Heinz-Jürgen Gerdes)
40930_Bockhorn_(FRI)_Nordwand_v_NO.JPG|Evang.-lutherse Cosmas- en Damianuskerk, Bockhorn
40922_Bockhorn_(FRI)_Bogen_v_ehem_Anbau.JPG|Muurfragment (1375) aan deze kerk
61714284_Bockhorn.jpg|Orgel in deze kerk
40936_Bockhorn_(FRI)_Turm_v_O.JPG|Vrijstaande klokkentoren van deze kerk
</gallery>

== Partnergemeente ==
Sedert 2002 bestaat een [[jumelage]] met de plaats [[Vértessomló]] in [[Hongarije]].
== Externe link==
* [http://www.altes-klinkerzentrum.de/ www.altes-klinkerzentrum.de/] ''Altes Klinkerzentrum'', permanente expositie over de klinkerfabricage

{{Appendix}}
{{Bibliografische informatie}}
{{Navigatie Landkreis Friesland}}
{{Commonscat|Bockhorn (Frisia)}}
{{Coor title dms|53|24|0|N|8|1|0|E|type:adm2nd_scale:50000_region:DE}}

[[Categorie:Gemeente in Nedersaksen]]
[[Categorie:Bockhorn]]

title: Situering

Deelstaat: Nedersaksen

Landkreis: Friesland

Coördinaten: 53° 24′ NB, 8° 1′ OL

title: Algemeen

Hoogte: 6 m

Burgemeester: Thorsten Krettek

title: Overig

Kenteken: FRI

Website: Officiële website

title: Locatie van Bockhorn in Friesland

Locatie van Bockhorn in Friesland: Kaart van Bockhorn

Portaal: Duitsland


text:
# Phyllonorycter tritaenianella
Phyllonorycter tritaenianella is een vlinder uit de familie van de mineermotten (Gracillariidae). De wetenschappelijke naam van de soort werd voor het eerst geldig gepubliceerd in 1871 door Chambers.

title: Phyllonorycter tritaenianella

wikitext:
{{Taxobox vlinder
| naam = ''Phyllonorycter tritaenianella''
| titelweergave = cursief
| afbeelding = Phyllonorycter tritaenianella.JPG
| afbeeldingtekst =
| familie = [[Mineermotten|Gracillariidae]] (Mineermotten)
| onderfamilie = [[Lithocolletinae]]
| geslacht = ''[[Phyllonorycter]]''
| w-naam = ''Phyllonorycter tritaenianella''
| auteur = Chambers
| datum = 1871
| haakjes = ja
| commons =
| species =
}}
'''''Phyllonorycter tritaenianella''''' is een [[vlinders|vlinder]] uit de familie van de [[Mineermotten|mineermotten (Gracillariidae)]]. De wetenschappelijke naam van de soort werd voor het eerst geldig gepubliceerd in 1871 door Chambers.<ref>{{Brontabel|9999-Gracillariidae}} (bezocht: 15 november 2014)</ref>

{{Appendix}}
{{beginnetje|biologie|2014|11|19}}

[[Categorie:Phyllonorycter|tritaenianella]]

title: Phyllonorycter tritaenianella

Familie: Gracillariidae (Mineermotten)

Onderfamilie: Lithocolletinae

Geslacht: Phyllonorycter

title: Soort


text:
# KFC Olympic Burst
KFC Olympic Burst was een Belgische voetbalclub uit Burst. De club was bij de KBVB aangesloten met stamnummer 3901 en had zwart en blauw als kleuren. De ploeg speelde zijn thuiswedstrijden in het Oudendijkstadion.

## Geschiedenis
De club sloot zich op 20 augustus 1943 aan bij de Belgische Voetbalbond. Burst ging er spelen in de provinciale reeksen. De club bleef daar de volgende decennia spelen. Men haalde ooit Tweede Provinciale, maar zakte al snel terug naar Derde. In het seizoen 2009/10 werd Burst reekswinnaar in Derde Provinciale D en keerde zo na lange afwezigheid terug naar Tweede Provinciale. Na 2 seizoenen zakte Burst echter in 2011/12 terug naar Derde. Vanaf het seizoen 2015/2016 speelt de club weer in de Tweede Provinciale. Het seizoen 2021 - 2022 werd het laatste seizoen van bestaan na 78 jaar. Het stamnummer werd overgedragen aan Olsa Brakel B.

## Fusieplannen
In de toekomst zijn er plannen om de vier overgebleven voetbalclubs uit Erpe-Mere (SK Aaigem, KRC Bambrugge, KFC Olympic Burst en FC Mere) te laten fuseren. Er zou dan een nieuw stadion gebouwd worden op het domein Steenberg. Men hoopt tegen 2015 met deze plannen klaar te zijn.
Het is echter nu al zeker dat de fusie ten vroegste in 2016 zal plaatsgrijpen, omdat eerst de multifunctionele zaal op Steenberg gebouwd moet worden (bron: gemeente Erpe-Mere). De nieuwe voetbalclub zal verdergaan met het stamnummer van KRC Bambrugge dat in Eerste Provinciale speelt, de andere ploegen spelen namelijk in lagere reeksen. Er kan vrijwel met zekerheid gesteld worden dat er zwart in de clubkleuren zal voorkomen, omdat de vier clubs die nog actief zijn, evenals de drie clubs die opgingen in FC Mere, allemaal zwart in hun clubkleuren dragen. In de clubnaam zal de K van Koninklijke en Erpe-Mere voorkomen, over de verdere invulling van de naam is nog niets bekend.
Uiteindelijk is de samensmelting tot Erpe-Mere United doorgegaan in 2021 zonder KFCO Burst, en heeft de ploeg beslist zichzelf op te heffen na het laatste seizoen 2021/2022. Daarin werd Burst nog 4e in 2e Provinciale B.

title: KFC Olympic Burst

wikitext:
{{Infobox voetbalclub
| clubnaam = KFC Olympic Burst
| volledigenaam = Koninklijke Football Club Burst
| bijnaam =
| opgericht = 1943
| opgeheven = 2022
| stamnummer = 3901
| plaatsnaam = [[Burst (plaats)|Burst]]
| stadion   = Oudendijk
| capaciteit =
| voorzitter = Johan Vermeulen
| trainer  = Steve de cooman
| competitie   = [[Tweede Provinciale Oost-Vlaanderen|2de Prov. O-Vl.]] (2015/22)
| pattern_la1=|pattern_b1=_bluediagonal|pattern_ra1=
| leftarm1=0000ff|body1=000000|rightarm1=000000|shorts1=0000ff|socks1=000000
| pattern_la2=|pattern_b2=|pattern_ra2=
| leftarm2=|body2=|rightarm2=|shorts2=|socks2=
| geldig = 2021/22
}}
'''KFC Olympic Burst''' was een [[België (hoofdbetekenis)|Belgische]] [[voetbalclub]] uit [[Burst (plaats)|Burst]]. De club was bij de [[KBVB]] aangesloten met [[stamnummer (voetbal België)|stamnummer]] 3901 en had zwart en blauw als kleuren. De ploeg speelde zijn thuiswedstrijden in het Oudendijkstadion.

== Geschiedenis ==
De club sloot zich op 20 augustus 1943 aan bij de Belgische Voetbalbond. Burst ging er spelen in de [[Belgisch provinciaal voetbal|provinciale reeksen]]. De club bleef daar de volgende decennia spelen. Men haalde ooit Tweede Provinciale, maar zakte al snel terug naar Derde. In het seizoen 2009/10 werd Burst reekswinnaar in Derde Provinciale D en keerde zo na lange afwezigheid terug naar Tweede Provinciale. Na 2 seizoenen zakte Burst echter in 2011/12 terug naar Derde. Vanaf het seizoen 2015/2016 speelt de club weer in de Tweede Provinciale. Het seizoen 2021 - 2022 werd het laatste seizoen van bestaan na 78 jaar. Het stamnummer werd overgedragen aan [[Olsa Brakel]] B.

== Fusieplannen ==
In de toekomst zijn er plannen om de vier overgebleven voetbalclubs uit Erpe-Mere ([[SK Aaigem]], [[KRC Bambrugge]], KFC Olympic Burst en FC Mere) te laten fuseren. Er zou dan een nieuw stadion gebouwd worden op het domein [[Bambrugge#Domein Steenberg|Steenberg]]. Men hoopt tegen 2015 met deze plannen klaar te zijn.<ref>{{Citeer web|url=https://www.nieuwsblad.be/article/detail.aspx?articleid=O53KADQI|titel=Bal ligt in kamp van gemeente, 2015 zou streefdatum worden|uitgever=Nieuwsblad|datum=30 december 2011|bezochtdatum=19 mei 2012}}</ref>

Het is echter nu al zeker dat de fusie ten vroegste in 2016 zal plaatsgrijpen, omdat eerst de multifunctionele zaal op Steenberg gebouwd moet worden (bron: gemeente Erpe-Mere). De nieuwe voetbalclub zal verdergaan met het stamnummer van KRC Bambrugge dat in Eerste Provinciale speelt, de andere ploegen spelen namelijk in lagere reeksen. Er kan vrijwel met zekerheid gesteld worden dat er zwart in de clubkleuren zal voorkomen, omdat de vier clubs die nog actief zijn, evenals de drie clubs die opgingen in FC Mere, allemaal zwart in hun clubkleuren dragen. In de clubnaam zal de K van Koninklijke en Erpe-Mere voorkomen, over de verdere invulling van de naam is nog niets bekend.

Uiteindelijk is de samensmelting tot [[Erpe-Mere United]] doorgegaan in 2021 zonder KFCO Burst, en heeft de ploeg beslist zichzelf op te heffen na het laatste seizoen 2021/2022. Daarin werd Burst nog 4e in 2e Provinciale B.

[[Bestand:Fusie voetbalclubs Erpe-Mere.png|thumb|left|650px|Fusieverloop]]
{{Clearleft}}

==Externe link==
* [https://web.archive.org/web/20160206190007/http://www.kfcoburst.be/ Officiële website]
*[https://www.tvoost.be/nieuws/kfco-burst-heeft-geen-zin-in-een-fusie-en-gooit-de-handdoek-fusie-voelt-aan-als-gedwongen-overname-130185 TV Oost 03/12/2021]

{{Appendix}}
{{Navigatie voetbalclubs Erpe-Mere}}

[[Categorie:Sport in Erpe-Mere]]
[[Categorie:Sportvereniging in Oost-Vlaanderen]]
[[Categorie:Voormalige Vlaamse voetbalclub|Burst, KFC Olympic]]

title: KFC Olympic Burst

Naam: Koninklijke Football Club Burst

Plaats: Burst

Stadion: Oudendijk

Voorzitter: Johan Vermeulen

Trainer: Steve de cooman