text:
# William Lamb
William Lamb (Londen, 15 maart 1779 — Brocket Hall, Hertfordshire, 24 november 1848), 2e burggraaf Melbourne, was een Brits politicus. Hij was lid van de Whig Party en was minister van Binnenlandse Zaken (1830-1834) en minister-president (1834, 1835-1841) van het Verenigd Koninkrijk, en mentor van koningin Victoria.

## Biografie

### Begin van zijn politieke loopbaan
Geboren in een aristocratische Whig-gezinde familie en opgeleid aan Eton en het Trinity College te Cambridge, kwam hij terecht in een groep romantische radicalen waarbij ook Percy Bysshe Shelley en Lord Byron betrokken waren. In 1805 volgde hij zijn oudere broer op als erfgenaam van de titel van zijn vader en was vanaf toen bekend als lord Melbourne. In hetzelfde jaar huwde hij met Caroline Ponsonby. In 1806 werd hij tot lid van het Lagerhuis gekozen als Whig-parlementslid voor het kiesdistrict Leominster.
Hij kreeg voor het eerst algemene bekendheid om een reden die hij liever had vermeden; zijn vrouw had een openlijke affaire met Lord Byron. Om Byron uit zijn tent te lokken, had lady Caroline hem beschreven als "gek, slecht en gevaarlijk om te kennen", hetgeen stimulerend werkte op de dichter. Het resulterende schandaal was in 1812 de roddel van het jaar in het Verenigd Koninkrijk. Uiteindelijk verzoenden de echtgenoten zich met elkaar en hoewel ze in 1825 officieel scheidden, was Melbourne erg aangegrepen door Carolines dood in 1828.
Lambs strategie was het vinden van het politieke midden. Hoewel hij Whig was accepteerde hij in 1827 de post van minister voor Ierland in de gematigde Tory-regeringen van George Canning en Lord Goderich. Nadat hij door de dood van zijn vader in 1828 burggraaf van Melbourne werd, verhuisde hij van het Lagerhuis naar het Hogerhuis. Hij werd echter minister van Binnenlandse Zaken toen de Whigs onder Charles Grey in november 1830 aan de macht kwamen.
Opnieuw was het compromis de leidraad van Melbournes acties. Hij was tegen de radicale bestuurlijke hervormingen die de Whigs wilden doorvoeren, maar in plaats van de hervormingen gewoon kapot te maken wilde hij de aanname van de Reform Act van 1832 voorkomen door mensen van zijn eigen partij tot tegenstand te bewegen. Hoewel hij de Reform Act niet kon tegenhouden werd Melbourne door de Whig-leiders als de meest acceptabele opvolger van Lord Grey gezien toen deze in 1834 aftrad. Melbourne werd premier.

### Premierschappen
De tegenstand van koning Willem IV tegen de radicale hervormingen van de Whigs bracht de koning er in november toe Melbourne te ontslaan. De koning gaf de Tories onder Robert Peel de gelegenheid om een regering te vormen. Doordat Peel in de verkiezingen van januari 1835 geen meerderheid in het Lagerhuis kon krijgen, werd het voor hem onmogelijk om verder te kunnen regeren en de Whigs kwamen onder Melbourne opnieuw aan de macht in april 1835.
Het volgende jaar raakte Melbourne opnieuw betrokken bij een seksschandaal. Deze keer was hij het slachtoffer van een poging hem te chanteren, ondernomen door de echtgenoot van een vriendin. De echtgenoot eiste 1400 pond, toen Melbourne weigerde het geld af te geven beschuldigde hij Melbourne ervan dat hij een affaire met zijn vrouw had. In de Victoriaanse tijd was één seksschandaal (zoals het schandaal waar Melbourne twee decennia eerder bij betrokken was) genoeg om de carrière van de meeste mannen te beëindigen. Het kan daarom als een teken van respect voor Melbournes integriteit worden gezien dat Melbournes regering niet viel. Nadat de echtgenoot, die de beschuldiging uitte, geen bewijs kon leveren voor een affaire, raakte het schandaal in de vergetelheid.
Melbourne was premier toen koningin Victoria in juni 1837 de troon besteeg. De jonge koningin, die nog maar net achttien was, was zich net aan het bevrijden van de ietwat negatieve invloed die uitging van haar moeder, de hertogin van Kent en haar adviseur John Conroy. In de volgende vier jaar leerde Melbourne Victoria hoe ze met politiek moest omgaan en de twee werden vrienden: Victoria zou ooit gezegd hebben dat ze Melbourne als een vader beschouwde (haar eigen vader stierf toen ze acht maanden oud was). Melbournes volwassen zoon was kort daarvoor gestorven. Melbourne kreeg een eigen appartement op Windsor Castle en ongegronde geruchten circuleerden dat Victoria met Melbourne, die veertig jaar ouder was dan zij, zou trouwen.
In mei 1839 vond de "Bedchamber Crisis" plaats toen Melbourne na een parlementaire stemming te hebben verloren wilde aftreden en Victoria het verzoek van beoogd premier Robert Peel om enkele dochters van Whig-parlementsleden uit haar hofhouding te ontslaan, afwees. Als monarch werd van haar verwacht dat ze niet liet blijken dat een oppositiepartij bij haar favoriet was. Haar actie (die door de Whigs werd gesteund) leidde ertoe dat Peel weigerde een regering te vormen. Melbourne werd gevraagd om aan te blijven als premier, wat hij ook deed.
Zelfs nadat Melbourne na een nieuwe stemmingsnederlaag in augustus 1841 definitief aftrad, bleef Victoria Melbourne schrijven. Ook dit was verboden, om dezelfde redenen die betrekking hadden op de samenstelling van haar hofhouding, en de correspondentie werd dan ook beëindigd. Melbournes rol raakte geleidelijk uitgespeeld omdat Victoria na haar huwelijk ging vertrouwen op haar echtgenoot, prins Albert, en op zichzelf.
Melbourne liet een aanzienlijke lijst van hervormingen na die weliswaar niet zo lang was als die van Lord Grey, maar desondanks wel belangrijke hervormingen bevatte. Zijn regering verminderde het aantal misdaden waar de doodstraf op stond, hervormde de armenwetten en hervormde het lokale bestuur.
De markantste herinnering aan lord Melbourne is de Australische stad Melbourne die in 1837 naar hem vernoemd is. Het landgoed in Melbourne, een dorpje in Derbyshire, zijn woonplaats, heet Melbourne Hall.
- Bibsys: 5015908
- Bibliothèque nationale de France: cb13536775b (data)
- Gemeinsame Normdatei: 118783041
- International Standard Name Identifier: 0000 0000 8353 3312
- Library of Congress Control Number: n79017992
- Nationale Bibliotheek van Tsjechië: jx20090128006
- Nationale bibliotheek van Australië: 35345759
- Nationale Bibliotheek van Israël: 987007265385205171
- Nationale Bibliotheek van Polen: a0000003159002
- Nederlandse Thesaurus van Auteursnamen: 099453347
- LIBRIS: 314155
- SNAC: w6gt6bnc
- Système universitaire de documentation: 061510394
- Trove: 919912
- Virtual International Authority File: 5727074
- WorldCat: E39PBJdRxDkhkyyydRtqDTJJjC

Walpole ·
Compton ·
Pelham ·
Pelham-Holles ·
Cavendish ·
Stuart ·
G. Grenville ·
Charles Watson-Wentworth ·
Pitt de Oudere ·
FitzRoy ·
North ·
Petty ·
Cavendish-Bentinck ·
Pitt de Jongere ·
Addington ·
W.W. Grenville ·
Perceval ·
Jenkinson ·
Canning ·
Robinson ·
Wellesley ·
Grey ·
Lamb ·
Peel ·
Russell ·
Smith-Stanley ·
Hamilton-Gordon ·
Temple ·
Disraeli ·
Gladstone ·
Gascoyne-Cecil ·
Primrose ·
Balfour ·
Campbell-Bannerman ·
Asquith ·
Lloyd George ·
Law ·
Baldwin ·
MacDonald ·
Chamberlain ·
Churchill ·
Attlee ·
Eden ·
Macmillan ·
Douglas-Home ·
Wilson ·
Heath ·
Callaghan ·
Thatcher ·
Major ·
Blair ·
Brown ·
Cameron ·
May ·
Johnson ·
Truss ·
Sunak ·
Starmer

title: William Lamb

wikitext:
{{Infobox dynastie
| naam = William Lamb
| leven = [[15 maart]] [[1779]] – [[24 november]] [[1848]]
| afbeelding = William Lamb, 2nd Viscount Melbourne, painted by John Partridge.jpg
| functie1 = [[Lijst van premiers van het Verenigd Koninkrijk|Premier van het Verenigd Koninkrijk]]
| voorganger1 = [[Charles Grey]]
| periode1 = [[1834]]
| opvolger1 = [[Robert Peel]]
| functie2 = Premier van het Verenigd Koninkrijk
| voorganger2 = Robert Peel
| periode2 = [[1835]]-[[1841]]
| opvolger2 = Robert Peel
}}

'''William Lamb''' ([[Londen]], [[15 maart]] [[1779]] — Brocket Hall, [[Hertfordshire]], [[24 november]] [[1848]]), ''2e burggraaf Melbourne'', was een Brits politicus. Hij was lid van de [[Whig Party (Verenigd Koninkrijk)|Whig Party]] en was minister van Binnenlandse Zaken (1830-1834) en minister-president (1834, 1835-1841) van het Verenigd Koninkrijk, en mentor van [[Victoria van het Verenigd Koninkrijk|koningin Victoria]].

== Biografie ==
=== Begin van zijn politieke loopbaan ===
Geboren in een aristocratische Whig-gezinde familie en opgeleid aan [[Eton College|Eton]] en het [[Trinity College (Cambridge)|Trinity College]] te [[Cambridge (Engeland)|Cambridge]], kwam hij terecht in een groep [[romantiek (stemming)|romantische]] radicalen waarbij ook [[Percy Bysshe Shelley]] en [[Lord Byron]] betrokken waren. In 1805 volgde hij zijn oudere broer op als erfgenaam van de titel van zijn vader en was vanaf toen bekend als ''lord Melbourne''. In hetzelfde jaar huwde hij met [[Caroline Lamb|Caroline Ponsonby]]. In [[1806]] werd hij tot lid van het [[Lagerhuis (Verenigd Koninkrijk)|Lagerhuis]] gekozen als Whig-parlementslid voor het kiesdistrict [[Leominster (Herefordshire)|Leominster]].

Hij kreeg voor het eerst algemene bekendheid om een reden die hij liever had vermeden; zijn vrouw had een openlijke [[buitenechtelijke relatie|affaire]] met Lord Byron. Om Byron uit zijn tent te lokken, had lady Caroline hem beschreven als "gek, slecht en gevaarlijk om te kennen", hetgeen stimulerend werkte op de dichter. Het resulterende [[schandaal]] was in [[1812]] de roddel van het jaar in het Verenigd Koninkrijk. Uiteindelijk verzoenden de echtgenoten zich met elkaar en hoewel ze in 1825 officieel scheidden, was Melbourne erg aangegrepen door Carolines dood in [[1828]].

Lambs strategie was het vinden van het politieke midden. Hoewel hij Whig was accepteerde hij in 1827 de post van minister voor Ierland in de gematigde [[Tory]]-regeringen van [[George Canning (politicus)|George Canning]] en [[Frederick John Robinson|Lord Goderich]]. Nadat hij door de dood van zijn vader in 1828 burggraaf van Melbourne werd, verhuisde hij van het Lagerhuis naar het [[Hogerhuis (Verenigd Koninkrijk)|Hogerhuis]]. Hij werd echter minister van Binnenlandse Zaken toen de Whigs onder [[Charles Grey]] in [[november]] [[1830]] aan de macht kwamen.

Opnieuw was het compromis de leidraad van Melbournes acties. Hij was tegen de radicale bestuurlijke hervormingen die de Whigs wilden doorvoeren, maar in plaats van de hervormingen gewoon kapot te maken wilde hij de aanname van de [[Reform Act (1832)|Reform Act van 1832]] voorkomen door mensen van zijn eigen partij tot tegenstand te bewegen. Hoewel hij de Reform Act niet kon tegenhouden werd Melbourne door de Whig-leiders als de meest acceptabele opvolger van Lord Grey gezien toen deze in 1834 aftrad. Melbourne werd premier.

=== Premierschappen ===
[[File:William Lamb, 2nd Viscount Melbourne by Sir Edwin Henry Landseer.jpg|thumb|right|In 1834 werd Melbourne premier van het Verenigd Koninkrijk. Hij was premier toen de jonge koningin Victoria de troon betrad en had in het begin van haar regeerperiode een sterke invloed op haar.]]
De tegenstand van [[Willem IV van het Verenigd Koninkrijk|koning Willem IV]] tegen de radicale hervormingen van de Whigs bracht de koning er in november toe Melbourne te ontslaan. De koning gaf de Tories onder [[Robert Peel]] de gelegenheid om een regering te vormen. Doordat Peel in de verkiezingen van januari 1835 geen meerderheid in het Lagerhuis kon krijgen, werd het voor hem onmogelijk om verder te kunnen regeren en de Whigs kwamen onder Melbourne opnieuw aan de macht in april 1835.

Het volgende jaar raakte Melbourne opnieuw betrokken bij een [[seksschandaal]]. Deze keer was hij het slachtoffer van een poging hem te [[chantage|chanteren]], ondernomen door de echtgenoot van een vriendin. De echtgenoot eiste 1400 pond, toen Melbourne weigerde het geld af te geven beschuldigde hij Melbourne ervan dat hij een affaire met zijn vrouw had. In de Victoriaanse tijd was één seksschandaal (zoals het schandaal waar Melbourne twee decennia eerder bij betrokken was) genoeg om de carrière van de meeste mannen te beëindigen. Het kan daarom als een teken van respect voor Melbournes integriteit worden gezien dat Melbournes regering niet viel. Nadat de echtgenoot, die de beschuldiging uitte, geen bewijs kon leveren voor een affaire, raakte het schandaal in de vergetelheid.

Melbourne was premier toen koningin [[Victoria van het Verenigd Koninkrijk|Victoria]] in juni 1837 de troon besteeg. De jonge koningin, die nog maar net achttien was, was zich net aan het bevrijden van de ietwat negatieve invloed die uitging van haar moeder, de hertogin van Kent en haar adviseur [[John Conroy]]. In de volgende vier jaar leerde Melbourne Victoria hoe ze met politiek moest omgaan en de twee werden vrienden: Victoria zou ooit gezegd hebben dat ze Melbourne als een vader beschouwde (haar eigen vader stierf toen ze acht maanden oud was). Melbournes volwassen zoon was kort daarvoor gestorven. Melbourne kreeg een eigen appartement op [[Windsor Castle]] en ongegronde geruchten circuleerden dat Victoria met Melbourne, die veertig jaar ouder was dan zij, zou trouwen.

In mei 1839 vond de "Bedchamber Crisis" plaats toen Melbourne na een parlementaire stemming te hebben verloren wilde aftreden en Victoria het verzoek van beoogd premier [[Robert Peel]] om enkele dochters van Whig-parlementsleden uit haar hofhouding te ontslaan, afwees. Als monarch werd van haar verwacht dat ze niet liet blijken dat een oppositiepartij bij haar favoriet was. Haar actie (die door de Whigs werd gesteund) leidde ertoe dat Peel weigerde een regering te vormen. Melbourne werd gevraagd om aan te blijven als premier, wat hij ook deed.

Zelfs nadat Melbourne na een nieuwe stemmingsnederlaag in augustus 1841 definitief aftrad, bleef Victoria Melbourne schrijven. Ook dit was verboden, om dezelfde redenen die betrekking hadden op de samenstelling van haar hofhouding, en de correspondentie werd dan ook beëindigd. Melbournes rol raakte geleidelijk uitgespeeld omdat Victoria na haar huwelijk ging vertrouwen op haar echtgenoot, prins [[Albert van Saksen-Coburg en Gotha|Albert]], en op zichzelf.

Melbourne liet een aanzienlijke lijst van hervormingen na die weliswaar niet zo lang was als die van Lord Grey, maar desondanks wel belangrijke hervormingen bevatte. Zijn regering verminderde het aantal misdaden waar de doodstraf op stond, hervormde de armenwetten en hervormde het lokale bestuur.

De markantste herinnering aan lord Melbourne is de Australische stad [[Melbourne]] die in 1837 naar hem vernoemd is. Het landgoed in [[Melbourne (Derbyshire)|Melbourne]], een dorpje in Derbyshire, zijn woonplaats, heet ''Melbourne Hall''.

{{Appendix|2=
*{{Bronvermelding anderstalige Wikipedia|titel=William Lamb, 2nd Viscount Melbourne|taal=en|oldid=739120414|datum=20160913}}
}}
{{Bibliografische informatie}}

{{Navigatie premiers Verenigd Koninkrijk}}

{{DEFAULTSORT:Lamb, William}}
[[Categorie:Britse adel]]
[[Categorie:Premier van het Verenigd Koninkrijk]]
[[Categorie:Whig Party-politicus (Verenigd Koninkrijk)]]
[[Categorie:Lid van het Lagerhuis (Verenigd Koninkrijk)]]
[[Categorie:Lid van het Hogerhuis (Verenigd Koninkrijk)]]
[[Categorie:Brits minister van Binnenlandse Zaken]]

title: Premier van het Verenigd Koninkrijk

Voorganger: Charles Grey

Opvolger: Robert Peel

title: Premier van het Verenigd Koninkrijk

Voorganger: Robert Peel


text:
# Salinas (microregio)
Salinas is een van de 66 microregio's van de Braziliaanse deelstaat Minas Gerais. Zij ligt in de mesoregio Norte de Minas en grenst aan de microregio's Janaúba, Grão Mogol, Araçuaí, Pedra Azul, Itapetinga (BA), Vitória da Conquista (BA), Brumado (BA) en Guanambi (BA). De microregio heeft een oppervlakte van ca. 17.837 km². In 2006 werd het inwoneraantal geschat op 211.158.
Zeventien gemeenten behoren tot deze microregio:
- Águas Vermelhas
- Berizal
- Curral de Dentro
- Divisa Alegre
- Fruta de Leite
- Indaiabira
- Montezuma
- Ninheira
- Novorizonte
- Rio Pardo de Minas
- Rubelita
- Salinas
- Santa Cruz de Salinas
- Santo Antônio do Retiro
- São João do Paraíso
- Taiobeiras
- Vargem Grande do Rio Pardo

Mesoregio's: Campo das Vertentes · Central Mineira · Jequitinhonha · Metropolitana de Belo Horizonte · Noroeste de Minas · Norte de Minas · Oeste de Minas · Sul e Sudoeste de Minas · Triângulo Mineiro e Alto Paranaíba · Vale do Mucuri · Vale do Rio Doce · Zona da Mata

Microregio's: Aimorés · Alfenas · Almenara · Andrelândia · Araçuaí · Araxá · Barbacena · Belo Horizonte · Bocaiuva · Bom Despacho · Campo Belo · Capelinha · Caratinga · Cataguases · Conceição do Mato Dentro · Conselheiro Lafaiete · Curvelo · Diamantina · Divinópolis · Formiga · Frutal · Governador Valadares · Grão Mogol · Guanhães · Ipatinga · Itabira · Itaguara · Itajubá · Ituiutaba · Janaúba · Januária · Juiz de Fora · Lavras · Manhuaçu · Mantena · Montes Claros · Muriaé · Nanuque · Oliveira · Ouro Preto · Pará de Minas · Paracatu · Passos · Patos de Minas · Patrocínio · Peçanha · Pedra Azul · Pirapora · Piumhi · Poços de Caldas · Ponte Nova · Pouso Alegre · Salinas · Santa Rita do Sapucaí · São João del-Rei · São Lourenço · São Sebastião do Paraíso · Sete Lagoas · Teófilo Otoni · Três Marias · Ubá · Uberaba · Uberlândia · Unaí · Varginha · Viçosa

wikiname: nlwiki

title: Salinas (microregio)

in_language: nl

wikitext:
{{Infobox microregio Brazilië
| microregio = Salinas
| kaart = MinasGerais Micro Salinas.svg
| deelstaat1 = Minas Gerais
| oppervlakte = 17.837,277
| inwoners = 211.158
| dichtheid = 11,8
| deelstaat2 = [[Minas Gerais]]
| mesoregio = [[Norte de Minas]]
| atl_gem = 17
}}
'''Salinas''' is een van de 66 [[microregio|microregio's]] van de [[Brazilië|Braziliaanse]] deelstaat [[Minas Gerais]]. Zij ligt in de [[mesoregio]] [[Norte de Minas]] en grenst aan de microregio's [[Janaúba (microregio)|Janaúba]], [[Grão Mogol (microregio)|Grão Mogol]], [[Araçuaí (microregio)|Araçuaí]], [[Pedra Azul (microregio)|Pedra Azul]], [[Itapetinga (microregio)|Itapetinga]] ([[Bahia (staat)|BA]]), [[Vitória da Conquista (microregio)|Vitória da Conquista]] ([[Bahia (staat)|BA]]), [[Brumado (microregio)|Brumado]] ([[Bahia (staat)|BA]]) en [[Guanambi (microregio)|Guanambi]] ([[Bahia (staat)|BA]]). De microregio heeft een oppervlakte van ca. 17.837 km². In 2006 werd het inwoneraantal geschat op 211.158.

Zeventien gemeenten behoren tot deze microregio:
* [[Águas Vermelhas]]
* [[Berizal]]
* [[Curral de Dentro]]
* [[Divisa Alegre]]
* [[Fruta de Leite]]
* [[Indaiabira]]
* [[Montezuma (Minas Gerais)|Montezuma]]
* [[Ninheira]]
* [[Novorizonte]]
* [[Rio Pardo de Minas]]
* [[Rubelita]]
* [[Salinas (Minas Gerais)|Salinas]]
* [[Santa Cruz de Salinas]]
* [[Santo Antônio do Retiro]]
* [[São João do Paraíso (Minas Gerais)|São João do Paraíso]]
* [[Taiobeiras]]
* [[Vargem Grande do Rio Pardo]]

{{Navigatie deelstaat Minas Gerais}}

[[Categorie:Microregio in Minas Gerais|Salinas]]

title: Situering

Deelstaat: Minas Gerais

Mesoregio: Norte de Minas

title: Algemeen

Portaal: Brazilië


text:
# Meta turbatrix
Meta turbatrix is een spinnensoort in de taxonomische indeling van de strekspinnen.
Het dier behoort tot het geslacht Meta. De wetenschappelijke naam van de soort werd voor het eerst geldig gepubliceerd in 1887 door Eugen von Keyserling.

title: Meta turbatrix

wikitext:
{{Taxobox spin
| naam          = ''Meta turbatrix''
| titelweergave = cursief
| afbeelding =
| afbeeldingtekst =
| familie  = [[Strekspinnen|Tetragnathidae]] (Strekspinnen)
| geslacht = ''[[Meta (geslacht)|Meta]]''
| auteur = [[Eugen von Keyserling]]
| datum = 1887
| haakjes =
}}
'''''Meta turbatrix''''' is een [[spinnen (dieren)|spinnen]][[soort]] in de taxonomische indeling van de [[strekspinnen]].<ref>{{aut|Platnick, Norman I.}} (2010): [http://research.amnh.org/entomology/spiders/catalog/ The world spider catalog], version 10.5. ''American Museum of Natural History''. [https://web.archive.org/web/20090312050907/http://research.amnh.org:80/entomology/spiders/catalog/ Gearchiveerd] op 12 maart 2009.</ref>

Het dier behoort tot het geslacht ''[[Meta (geslacht)|Meta]]''. De wetenschappelijke naam van de soort werd voor het eerst geldig gepubliceerd in 1887 door [[Eugen von Keyserling]].

{{Appendix}}
{{Beginnetje|biologie|2011|11|19}}

[[Categorie:Meta (geslacht)|turbatrix]]

title: Meta turbatrix

Rijk: Animalia (Dieren)

Stam: Arthropoda (Geleedpotigen)

Klasse: Arachnida (Spinachtigen)

Orde: Araneae (Spinnen)

Familie: Tetragnathidae (Strekspinnen)

Geslacht: Meta

title: Soort

Portaal: Biologie


text:
# Casey Albert Wood
Casey Albert Wood (Wellington (Ontario), 21 november 1856 - La Jolla (Californië), 26 januari 1942) was een Canadees en Amerikaans arts en wetenschapper.
Casey Wood was de zoon van Orrin Cottier Wood, een bekende arts uit New York, en zijn vrouw Louisa Leggo, een dochter van een kapitein in de Royal Navy. Hij studeerde aan de grammar school (gymnasium) in Ottawa, voltooide daarna zijn opleiding aan het Ottawa College Institute (1872) en behaalde zijn medische graad aan Lennoxville University (M.D., C.M., 1877) waar hij later ook een eregraad zou krijgen, McGill University (M.D., C.M., ad eun., 1906) en studeerde ook in diverse Europese steden. In 1886 trouwde hij met Emma Shearer uit Montreal.
Wood was een succesvol arts en hoogleraar. Was hij eerst nog actief binnen Canada, in 1889 accepteerde hij een baan in Chicago waar hij chirurg en hoogleraar in diverse disciplines werd. Hij was fellow bij de American Acadamy of Medicine (voorzitter in 1907-1908) en American Acadamy of Ophthalmology and Oto-Laryngol. (voorzitter in 1905-1906) en lid van diverse andere nationale en internationale genootschappen. Hij was enige jaren hoofdredacteur van Annals of Ophthalmology, maar was ook verbonden aan diverse andere wetenschappelijke tijdschriften. Hij publiceerde ook enige boeken en vertaalde werken uit het Duits, Frans en Italiaans.
In 1917 ging hij met pensioen en werd hij actief binnen de medische afdeling van het Amerikaanse leger. Hij ging daar uiteindelijk met de rang van kolonel uit dienst.

title: Casey Albert Wood

wikitext:
[[Bestand:Casey Albert Wood.png|thumb|Casey Albert Wood]]
'''Casey Albert Wood''' ([[Wellington (Ontario)]], [[21 november]] [[1856]] - [[La Jolla]] (Californië), [[26 januari]] [[1942]])<ref name="Necrologie">[http://archopht.jamanetwork.com/article.aspx?articleid=616427 Necrologie] in Arch Ophthalmol. 1942;27(4):779-781. doi:10.1001/archopht.1942.00880040155016</ref><ref name="Biografie">Ed. Henry James Morgan, Toronto, William Briggs, Richmond St. W., [https://web.archive.org/web/20150110000421/http://www.rootsweb.ancestry.com/~qcmtl-w/WoodCaseyAlbert.html Canadian Men & Women of the Time 1912]</ref> was een Canadees en Amerikaans arts en wetenschapper.

Casey Wood was de zoon van Orrin Cottier Wood, een bekende arts uit New York, en zijn vrouw Louisa Leggo, een dochter van een kapitein in de Royal Navy. Hij studeerde aan de ''grammar school'' (gymnasium) in [[Ottawa (stad)|Ottawa]], voltooide daarna zijn opleiding aan het [[Ottawa College Institute]] (1872) en behaalde zijn medische graad aan [[Lennoxville University]] (M.D., C.M., 1877) waar hij later ook een [[Eredoctoraat|eregraad]] zou krijgen, [[McGill-universiteit|McGill University]] (M.D., C.M., ad eun., 1906) en studeerde ook in diverse Europese steden. In 1886 trouwde hij met Emma Shearer uit Montreal.

Wood was een succesvol arts en [[hoogleraar]]. Was hij eerst nog actief binnen Canada, in 1889 accepteerde hij een baan in Chicago waar hij [[chirurg]] en hoogleraar in diverse disciplines werd. Hij was fellow bij de [[American Acadamy of Medicine]] (voorzitter in 1907-1908) en [[American Acadamy of Ophthalmology and Oto-Laryngol.]] (voorzitter in 1905-1906) en lid van diverse andere nationale en internationale genootschappen. Hij was enige jaren hoofdredacteur van [[Annals of Ophthalmology]], maar was ook verbonden aan diverse andere wetenschappelijke tijdschriften. Hij publiceerde ook enige boeken en vertaalde werken uit het Duits, Frans en Italiaans.

In 1917 ging hij met pensioen en werd hij actief binnen de medische afdeling van het Amerikaanse leger. Hij ging daar uiteindelijk met de rang van [[kolonel]] uit dienst.

== Bibliografie<ref>[http://archive.org/search.php?query=creator%3A%22Wood%2C+Casey+A.+(Casey+Albert)%2C+1856-1942%22 Een vollediger bibliografie] beschikbaar via archive.org</ref> ==
* ''Eyes and LightSight of Printers'' (serie geïllustreerde papers, ?)
* ''Wayside Optics'' (Artikel, 1892)<ref>[https://en.wikisource.org/wiki/Popular_Science_Monthly/Volume_40/March_1892/Wayside_Optics Wayside Optics] beschikbaar via Wikisource.org. [https://web.archive.org/web/20230304034643/https://en.wikisource.org/wiki/Popular_Science_Monthly/Volume_40/March_1892/Wayside_Optics Gearchiveerd] op 4 maart 2023.</ref>
* ''Lessons in the Diagnosis and Treatment of Eye Diseases'' (1895)
* ''Letters to my Hospital Internes, past and present'' (1895)<ref>[http://archive.org/details/cihm_01921 Letters to my Hospital Internes, past and present] beschikbaar via archive.org</ref>
* ''The Toxic Amblyopias'' (1896)
* ''Some stray notes of an eastern journey'' (1897)<ref>[http://archive.org/details/cihm_51137 Some stray notes of an eastern journey] beschikbaar via archive.org</ref>
* ''The Commoner Diseases of the Eye'' (1904, met T.A.Woodruff)
* ''A System of Ophthalmic 'Therapeutics'' (1909)
* ''The fundus oculi of birds, especially as viewed by the ophthalmoscope; a study in the comparative anatomy and physiology'' (1917)<ref>[http://archive.org/details/fundusoculiofbir00wood The fundus oculi] beschikbaar op archive.org</ref>
* ''Benevenutus Grassus of Jerusalem: De Oculis Eorumque Egritudinibus et Curis'' (1929)
* ''Memorandum Book of a Tenth-Century Oculist for the Use of Modern Ophthalmologists:  A translation of the Tadhkirat of Ali ibn Isa of Baghdad (cir. 940-1010 A.D.), the most complete, practical and original of all the early textbooks on the eye and its diseases'' (1936)

== Referenties en voetnoten ==
{{References}}

{{Bibliografische informatie}}

{{DEFAULTSORT:Wood, Casey Albert}}
[[Categorie:Canadees medicus]]
[[Categorie:Canadees zoöloog]]
[[Categorie:Amerikaans militair in de Eerste Wereldoorlog]]
[[Categorie:Amerikaans medicus]]
[[Categorie:Amerikaans hoogleraar]]


text:
# Arhopala acestes
Arhopala acestes is een vlinder uit de familie van de Lycaenidae. De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1892 door De Nicéville.

title: Arhopala acestes

wikitext:
{{Taxobox vlinder
| titelweergave = cursief
| naam = ''Arhopala acestes''
| afbeelding =
| familie = [[Lycaenidae]]
| onderfamilie = [[Theclinae]]
| tribus = [[Arhopalini]]
| geslacht = ''[[Arhopala]]''
| w-naam = ''Arhopala acestes''
| auteur = De Nicéville
| datum = 1892
| haakjes =
| commons =
| species =
}}
'''''Arhopala acestes''''' is een [[vlinders|vlinder]] uit de familie van de [[Lycaenidae]].<ref>{{Brontabel|9999-Lepindex}}</ref> De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1892 door De Nicéville.

{{Appendix}}
{{beginnetje|biologie|2013|04|01}}

[[Categorie:Arhopala|acestes]]

title: Arhopala acestes

Klasse: Insecta (Insecten)

Orde: Lepidoptera (Vlinders)

Familie: Lycaenidae

Onderfamilie: Theclinae

Geslachtengroep: Arhopalini

Geslacht: Arhopala

title: Soort

Portaal: Biologie · Insecten


text:
# Polyplocia
Polyplocia is een geslacht van haften (Ephemeroptera) uit de familie Euthyplociidae.

## Soorten
Het geslacht Polyplocia omvat de volgende soorten:
- Polyplocia campylociella
- Polyplocia orientalis
- Polyplocia vitalisi

title: Polyplocia

wikitext:
{{Taxobox insect
| naam = ''Polyplocia''
| titelweergave = cursief
| afbeelding =
| afbeeldingtekst =
| orde = [[Haften|Ephemeroptera]] (Haften)
| familie = [[Euthyplociidae]]
| taxon = [[Geslacht (biologie)|Geslacht]]
| w-naam = ''Polyplocia''
| auteur = Lestage
| datum = 1921
| commons =
| species =
}}
'''''Polyplocia''''' is een [[geslacht (biologie)|geslacht]] van [[haften]] (Ephemeroptera) uit de familie [[Euthyplociidae]].

==Soorten==
Het geslacht ''Polyplocia'' omvat de volgende [[soort]]en:
*''[[Polyplocia campylociella]]''
*''[[Polyplocia orientalis]]''
*''[[Polyplocia vitalisi]]''

[[Categorie:Euthyplociidae]]

title: Polyplocia

Orde: Ephemeroptera (Haften)

Familie: Euthyplociidae

title: Geslacht


text:
# Zeuneriana amplipennis
Zeuneriana amplipennis is een rechtvleugelig insect uit de familie sabelsprinkhanen (Tettigoniidae). De wetenschappelijke naam van deze soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1882 door Brunner von Wattenwyl.
1. ↑  (en) Zeuneriana amplipennis op de IUCN Red List of Threatened Species.

title: Zeuneriana amplipennis

wikitext:
{{Taxobox insect
| naam = ''Zeuneriana amplipennis''
| titelweergave = cursief
| afbeelding =
| afbeeldingtekst =
| orde = [[Rechtvleugeligen|Orthoptera]] (Rechtvleugeligen)
| familie = [[Sabelsprinkhanen|Tettigoniidae]] (Sabelsprinkhanen)
| geslacht = ''[[Zeuneriana]]''
| w-naam = ''Zeuneriana amplipennis''
| auteur = Brunner von Wattenwyl
| datum = 1882
| haakjes = ja
| species =
| commons =
|status=EN|statusbron=2015|rl-id=68486506}}
'''''Zeuneriana amplipennis''''' is een [[rechtvleugeligen|rechtvleugelig insect]] uit de familie [[sabelsprinkhanen]] (Tettigoniidae). De wetenschappelijke naam van deze soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1882 door Brunner von Wattenwyl.

{{Appendix|2=
* {{Brontabel|9999-Orthoptera}} [bezocht 15 april 2013]
}}
{{Beginnetje|biologie|2013|04|22}}

[[Categorie:Sabelsprinkhanen]]

title: Zeuneriana amplipennis · IUCN-status: Bedreigd (2015)

Orde: Orthoptera (Rechtvleugeligen)

Familie: Tettigoniidae (Sabelsprinkhanen)

Geslacht: Zeuneriana

title: Soort


text:
# Yamatoa cinnamomea
Yamatoa cinnamomea is een vlinder uit de familie van de tandvlinders (Notodontidae). De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1888 door Leech.

title: Yamatoa cinnamomea

wikitext:
{{Taxobox vlinder
| titelweergave = cursief
| naam = ''Yamatoa cinnamomea''
| afbeelding =
| familie = [[Tandvlinders|Notodontidae]] (Tandvlinders)
| onderfamilie =
| tribus =
| geslacht = ''[[Yamatoa]]''
| w-naam = ''Yamatoa cinnamomea''
| auteur = Leech
| datum = 1888
| haakjes =
| commons =
| species =
}}
'''''Yamatoa cinnamomea''''' is een [[vlinders|vlinder]] uit de familie van de [[Tandvlinders|tandvlinders (Notodontidae)]].<ref>{{Brontabel|9999-Lepindex}}</ref> De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1888 door Leech.

{{Appendix}}
{{beginnetje|biologie|2013|04|11}}

[[Categorie:Tandvlinders]]

title: Yamatoa cinnamomea

Familie: Notodontidae (Tandvlinders)

Geslacht: Yamatoa

title: Soort


text:
# Jack Butland
Jack Butland (Bristol, 10 maart 1993) is een Engelse doelman in het betaald voetbal. Eerder verruilde hij Stoke City in de zomer van 2020 voor Crystal Palace. Op 6 januari 2023 ging Butland op huurbasis naar Manchester United. Butland debuteerde in 2012 in het Engels voetbalelftal.

## Clubcarrière
Butland stroomde in 2010 door vanuit de jeugd van Birmingham City. Dat verhuurde hem in zowel september 2011 als februari 2012 aan Cheltenham Town, dat toen in de League Two speelde. Op de eerste speeldag van het seizoen 2012-2013 debuteerde Butland in het eerste team van Birmingham City zelf, op dat moment uitkomend in de Championship.
Butland tekende in januari 2013 een contract bij Stoke City, maar maakte het seizoen op huurbasis af bij Birmingham. Na ook nog een verhuur aan Barnsley, debuteerde hij op 1 januari 2014 namens Stoke in de Premier League. Die dag verving hij Thomas Sørensen in de rust van een wedstrijd tegen Everton (1-1). In februari 2014 werd Butland voor de rest van het seizoen uitgeleend aan Leeds United waarvoor hij 16 matchen speelde. Hij begon het seizoen 2014/2015 bij Stoke City maar werd op 20 oktober 2014 voor 1 maand uitgeleend aan Derby County.
Hij begon aan het seizoen 2015/2016 als titularis bij Stoke City. Na 35 wedstrijden als titularis werd Butland op het einde van dat seizoen ook verkozen tot speler van het jaar bij Stoke City. In 2020 vertrok Butland bij Stoke City en ging hij aan de slag bij Crystal Palace.
Op 6 januari 2023 werd bekendgemaakt dat Butland Crystal Palace ging verlaten. Hij verruilde Crystal Palace op huurbasis voor Manchester United waar hij sindsdien actief is.

## Interlandcarrière
Butland maakte als derde doelman deel uit van de Engelse selectie voor Euro 2012 in Polen en Oekraïne. Hij was derde keuze achter Joe Hart en Robert Green. De ploeg van bondscoach Roy Hodgson werd in de kwartfinales na strafschoppen (2-4) uitgeschakeld door Italië. Butland maakte op 15 augustus 2012 zijn debuut als international, in een oefeninterland tegen Italië, net als John Ruddy, Ryan Bertrand, Jake Livermore en Tom Cleverley. Hiermee werd hij de jongste debutant-doelman aller tijden uit de Engelse voetbalgeschiedenis. Als gevolg van een blessure werd hij niet opgenomen in de Engelse selectie voor het Europees kampioenschap voetbal 2016. In 2018 maakt hij wel deel uit van de Engelse selectie
voor het Wereldkampioenschap voetbal 2018 in Rusland.
| Interlands van Jack Butland voor Engeland | Interlands van Jack Butland voor Engeland | Interlands van Jack Butland voor Engeland | Interlands van Jack Butland voor Engeland | Interlands van Jack Butland voor Engeland | Interlands van Jack Butland voor Engeland |                                |
| №                                         | Datum                                     | Wedstrijd                                 | Uitslag                                   | Soort wedstrijd                           | Doelpunten                                |                                |
| Als speler van Birmingham City            | Als speler van Birmingham City            | Als speler van Birmingham City            | Als speler van Birmingham City            | Als speler van Birmingham City            | Als speler van Birmingham City            | Als speler van Birmingham City |
| ----------------------------------------- | ----------------------------------------- | ----------------------------------------- | ----------------------------------------- | ----------------------------------------- | ----------------------------------------- | ------------------------------ |
| 1                                         | 15 augustus 2012                          | Engeland – Italië                         | 2 – 1                                     | Vriendschappelijk                         |                                           |                                |
| Als speler van Stoke City                 |                                           |                                           |                                           |                                           |                                           |                                |
| 2                                         | 12 oktober 2015                           | Litouwen – Engeland                       | 0 – 3                                     | Kwalificatie EK 2016                      |                                           |                                |
| 3                                         | 17 november 2015                          | Engeland – Frankrijk                      | 2 – 0                                     | Vriendschappelijk                         |                                           |                                |
| 4                                         | 26 maart 2016                             | Duitsland – Engeland                      | 2 – 3                                     | Vriendschappelijk                         |                                           |                                |
| 5                                         | 13 juni 2017                              | Frankrijk – Engeland                      | 3 – 2                                     | Vriendschappelijk                         |                                           |                                |
| 6                                         | 8 oktober 2017                            | Litouwen – Engeland                       | 0 – 1                                     | Kwalificatie WK 2018                      |                                           |                                |
| 7                                         | 27 maart 2018                             | Engeland – Italië                         | 1 – 1                                     | Vriendschappelijk                         |                                           |                                |
| 8                                         | 7 juni 2018                               | Engeland – Costa Rica                     | 2 – 0                                     | Vriendschappelijk                         |                                           |                                |
| 9                                         | 11 september 2018                         | Engeland – Zwitserland                    | 1 – 0                                     | Vriendschappelijk                         |                                           |                                |

Bijgewerkt op 7 juni 2019

## Olympische Spelen
Butland nam met het Brits olympisch voetbalelftal onder leiding van bondscoach Stuart Pearce deel aan de Olympische Spelen van 2012 in Londen.

## Erelijst
| Europees kampioen –17 | 1× | 2010 |

title: Jack Butland

wikitext:
{{Infobox voetballer
| spelernaam                  = Jack Butland
| afbeelding                  = {{wd|property|raw|P18}}
| afbeeldingbreedte           =
| volledigenaam               = Jack Butland
| onderschrift                =
| geboortedatum               = [[10 maart]] [[1993]]
| geboortestad                = {{EN-VLAG}} [[Bristol (stad)|Bristol]]
| geboorteland                = [[Engeland]]
| overlijddatum               =
| stadvanoverlijden           =
| landvanoverlijden           =
| lengte                      = 196
| been                        =
| positie                     = [[Doelman (voetbal)|Doelman]]
| huidigeclub                 = {{XS-VLAG}} [[Rangers FC|Rangers]]
| rugnummer                   = 1
| contracttot                 = 2027
| jeugdjaren                  =
2007–2010
| jeugdteams                  = {{EN-VLAG}}  Clevedon United
{{EN-VLAG}} [[Birmingham City FC|Birmingham City]]
| seizoen                     = 2010–2013
2011
2012
2013–2020
2013
2013
2014
2014
 2020–2023
2023
2023–
| club                        = {{EN-VLAG}} [[Birmingham City FC|Birmingham City]]
→ {{EN-VLAG}} [[Cheltenham Town FC|Cheltenh. Town]]
→ {{EN-VLAG}} [[Cheltenham Town FC|Cheltenh. Town]]
{{EN-VLAG}} [[Stoke City FC|Stoke City]]
→ {{EN-VLAG}} [[Birmingham City FC|Birmingham City]]
→ {{EN-VLAG}} [[Barnsley FC|Barnsley]]
→ {{EN-VLAG}} [[Leeds United AFC|Leeds United]]
→ {{EN-VLAG}} [[Derby County FC|Derby County]]
{{EN-VLAG}} [[Crystal Palace FC|Crystal Palace]]
→ {{EN-VLAG}} [[Manchester United FC|Man. United]]
{{XS-VLAG}} [[Rangers FC|Rangers]]
| wedstr(goals)               = 29 (0)
12 (0)
12 (0)
157 (0)
17 (0)
13 (0)
16 (0)
6 (0)
 10 (0)
 0 (0)
 35 (0)
| interlandjaren              = 2012–2018
| interlandteam               = {{ENGf}}
| interlandwedstrijden(goals) = 9 (0)
| clubupdate                  = 5 mei 2024
| landupdate                  = 7 juni 2019
}}
'''Jack Butland''' ([[Bristol (stad)|Bristol]], [[10 maart]] [[1993]]) is een [[Engeland|Engelse]] [[Doelman (voetbal)|doelman]] in het [[betaald voetbal]]. Eerder verruilde hij [[Stoke City FC|Stoke City]] in de zomer van 2020 voor [[Crystal Palace FC|Crystal Palace]]. Op 6 januari 2023 ging Butland op huurbasis naar [[Manchester United FC|Manchester United]]. Butland debuteerde in 2012 in het [[Engels voetbalelftal (mannen)|Engels voetbalelftal]].

==Clubcarrière==
Butland stroomde in 2010 door vanuit de jeugd van [[Birmingham City FC|Birmingham City]]. Dat verhuurde hem in zowel september 2011 als februari 2012 aan [[Cheltenham Town FC|Cheltenham Town]], dat toen in de [[Football League Two|League Two]] speelde. Op de eerste speeldag van het seizoen 2012-2013 debuteerde Butland in het eerste team van Birmingham City zelf, op dat moment uitkomend in de [[Football League Championship|Championship]].

Butland tekende in januari 2013 een contract bij [[Stoke City FC|Stoke City]], maar maakte het seizoen op huurbasis af bij Birmingham. Na ook nog een verhuur aan [[Barnsley FC|Barnsley]], debuteerde hij op 1 januari 2014 namens Stoke in de [[Premier League]]. Die dag verving hij [[Thomas Sørensen]] in de rust van een wedstrijd tegen [[Everton FC|Everton]] (1-1). In februari 2014 werd Butland voor de rest van het seizoen uitgeleend aan [[Leeds United AFC|Leeds United]] waarvoor hij 16 matchen speelde. Hij begon het seizoen 2014/2015 bij Stoke City maar werd op 20 oktober 2014 voor 1 maand uitgeleend aan [[Derby County FC|Derby County]].<ref>{{en}}{{Cite news |url=https://www.bbc.com/sport/football/29688846 |title=Jack Butland: Derby County sign Stoke City goalkeeper on loan |author=[[British Broadcasting Corporation|BBC]] |date=20 oktober 2014|archiefurl=https://web.archive.org/web/20230507164056/https://www.bbc.com/sport/football/29688846|archiefdatum=2023-05-07}}</ref>

Hij begon aan het seizoen 2015/2016 als titularis bij Stoke City. Na 35 wedstrijden als titularis werd Butland op het einde van dat seizoen ook verkozen tot speler van het jaar bij Stoke City. In 2020 vertrok Butland bij Stoke City en ging hij aan de slag bij Crystal Palace.<ref>{{en}}{{Cite news |url=https://www.skysports.com/football/news/11701/10277350/jack-butland-named-stoke-city-player-of-the-year |title=Jack Butland named Stoke City Player of the Year |author=Sky Sports|date=11 mei 2016|archiefurl=https://web.archive.org/web/20230106113923/https://www.skysports.com/football/news/11701/10277350/jack-butland-named-stoke-city-player-of-the-year|archiefdatum=2023-01-06}}</ref>

Op 6 januari 2023 werd bekendgemaakt dat Butland Crystal Palace ging verlaten. Hij verruilde [[Crystal Palace FC|Crystal Palace]] op huurbasis voor [[Manchester United FC|Manchester United]] waar hij sindsdien actief is.

==Interlandcarrière==
Butland maakte als derde doelman deel uit van de Engelse selectie voor [[Euro 2012]] in [[Polen]] en [[Oekraïne]]. Hij was derde keuze achter [[Joe Hart]] en [[Robert Green]]. De ploeg van bondscoach [[Roy Hodgson]] werd in de [[Europees kampioenschap voetbal 2012 (kwartfinale) Engeland - Italië|kwartfinales]] na [[strafschop]]pen (2-4) uitgeschakeld door [[Italiaans voetbalelftal (mannen)|Italië]]. Butland maakte op 15 augustus 2012 zijn debuut als international, in een oefeninterland tegen [[Italiaans voetbalelftal (mannen)|Italië]], net als [[John Ruddy]], [[Ryan Bertrand]], [[Jake Livermore]] en [[Tom Cleverley]]. Hiermee werd hij de jongste debutant-doelman aller tijden uit de Engelse voetbalgeschiedenis. Als gevolg van een blessure werd hij niet opgenomen in de Engelse selectie voor het [[Europees kampioenschap voetbal 2016]]. In 2018 maakt hij wel deel uit van de Engelse selectie
voor het [[Wereldkampioenschap voetbal 2018]] in [[Rusland]].

{| class="wikitable mw-collapsible mw-collapsed" style=" text-align:center; width:70%;"
! style="text-align:left;" colspan = 6 | Interlands van Jack Butland voor {{ENGf}}
|-
! №
! Datum
! Wedstrijd
! Uitslag
! Soort wedstrijd
! Doelpunten
|-
! colspan="7"| Als speler van [[Birmingham City FC|Birmingham City]]
|-
| 1 || 15 augustus 2012 || {{ENGf}} – {{ITAf-r}} || 2 – 1 || [[Vriendschappelijke wedstrijd|Vriendschappelijk]] ||
|-
! colspan="7"| Als speler van [[Stoke City FC|Stoke City]]
|-
| 2 || 12 oktober 2015 || {{LTUf}} – {{ENGf-r}} || 0 – 3 || [[Europees kampioenschap voetbal 2016 (kwalificatie)|Kwalificatie EK 2016]] ||
|-
| 3 || 17 november 2015 || {{ENGf}} – {{FRAf-r}} || 2 – 0 || Vriendschappelijk ||
|-
| 4 || 26 maart 2016 || {{GERf}} – {{ENGf-r}} || 2 – 3 || Vriendschappelijk ||
|-
| 5 || 13 juni 2017 || {{FRAf}} – {{ENGf-r}} || 3 – 2 || Vriendschappelijk ||
|-
| 6 || 8 oktober 2017 || {{LTUf}} – {{ENGf-r}} || 0 – 1 || [[Wereldkampioenschap voetbal 2018 (kwalificatie UEFA)|Kwalificatie WK 2018]] ||
|-
| 7 || 27 maart 2018 || {{ENGf}} – {{ITAf-r}} || 1 – 1 || Vriendschappelijk ||
|-
| 8 || 7 juni 2018 || {{ENGf}} – {{CRCf-r}} || 2 – 0 || Vriendschappelijk ||
|-
| 9 || 11 september 2018 || {{ENGf}} – {{SUIf-r}} || 1 – 0 || Vriendschappelijk ||
|}
Bijgewerkt op 7 juni 2019<ref>{{en}}[https://eu-football.info/_player.php?id=27860 Spelersprofiel] op eu-football.info. [https://web.archive.org/web/20230627034516/https://eu-football.info/_player.php?id=27860 Gearchiveerd] op 27 juni 2023.</ref>

==Olympische Spelen==
Butland nam met het [[Brits olympisch voetbalelftal (mannen)|Brits olympisch voetbalelftal]] onder leiding van bondscoach [[Stuart Pearce]] deel aan de [[voetbal op de Olympische Zomerspelen 2012|Olympische Spelen]] van [[2012]] in [[Londen]].

== Erelijst ==
{| class="wikitable" style="font-size:85%;" width="50%"
!rowspan=2 width=50%| Competitie
|-
!width=5%|Aantal
!width=20%|Jaren
|-
! style="background:lightgrey;" colspan="5"| <big>{{EN-VLAG}} Engeland –17</big>
|-
| '''[[Europees kampioenschap voetbal mannen onder 17|Europees kampioen –17]]''' || 1× || [[Europees kampioenschap voetbal onder 17 - 2010|2010]]
|}

==Externe links==
*{{en}} [https://web.archive.org/web/20120129044529/http://www.bcfc.com/page/ProfilesDetail/0%2C%2C10412~55621%2C00.html Profiel van Butland op de website van Birmingham City]
*{{en}} [https://web.archive.org/web/20180524082837/http://www.nationalfootballteams.com/player/48326/Jack_Butland.html Profiel van Jack Butland op nationalfootballteams.com]
*{{en}} [https://eu-football.info/_player.php?id=27860 Profiel van Jack Butland op eu-football.info]
*{{nl}} [https://www.transfermarkt.nl/jack-butland/profil/spieler/128899 Profiel van Jack Butland op transfermarkt.nl]

{{Appendix}}
{{Navigatie selectie Rangers FC}}
{{Navigatie selectie voetbalelftal Engeland EK 2012}}
{{Navigatie selectie voetbalelftal Engeland}}

{{DEFAULTSORT:Butland, Jack}}
[[Categorie:Engels voetballer]]
[[Categorie:Brits olympisch deelnemer]]

title: Persoonlijke informatie

Volledige naam: Jack Butland

Geboorteplaats: Bristol, Engeland

Positie: Doelman

title: Clubinformatie

Huidige club: Rangers

title: Jeugd

Clevedon United · Birmingham City

title: Senioren *

Seizoen: Club · W 0(G)

Birmingham City · → Cheltenh. Town · → Cheltenh. Town · Stoke City · → Birmingham City · → Barnsley · → Leeds United · → Derby County · Crystal Palace · → Man. United · Rangers · 29 (0) · 12 (0) · 12 (0) · 157 (0) · 17 (0) · 13 (0) · 16 (0) · 6 (0) · 10 (0) · 0 (0) · 35 (0)

title: Interlands **

Engeland · 9 (0)

Interlands **:
* Bijgewerkt op 5 mei 2024
** Bijgewerkt op 7 juni 2019

Portaal: Voetbal


text:
# Aufferville
Aufferville is een gemeente in het Franse departement Seine-et-Marne (regio Île-de-France) en telt 498 inwoners (2005). De plaats maakt deel uit van het arrondissement Fontainebleau.

## Geografie
De oppervlakte van Aufferville bedraagt 17,7 km², de bevolkingsdichtheid is 28,1 inwoners per km².
De onderstaande kaart toont de ligging van Aufferville met de belangrijkste infrastructuur en aangrenzende gemeenten.

## Demografie
Onderstaande figuur toont het verloop van het inwonertal (bron: INSEE-tellingen).

title: Aufferville

wikitext:
{{Infobox gemeente Frankrijk
| plaatsnaam = Aufferville
| wapen =
| kaart =
| regio = [[Île-de-France]]
| departement = [[Seine-et-Marne]] (77)
| depnr = 77
| arrondissement = [[Arrondissement Fontainebleau|Fontainebleau]]
| kanton = [[Kanton Nemours|Nemours]]
| jaar = 2005
| inwoners = 498
| dichtheid = 28,1
| oppervlakte = 17,7
| water =
| latitudeGraden = 48
| latitudeMinuten = 13
| latitudeSeconden = 0
| longitudeGraden = 2
| longitudeMinuten = 37
| longitudeSeconden = 0
| E of W = E
| ol of wl = O.L.
| code = 77011
| postcode = 77570
| netnummer =
| hoogteligging = 101 - 116
| aangrenzende gemeenten =
| burgemeester =
| website =
}}
'''Aufferville''' is een gemeente in het [[Frankrijk|Franse]] departement [[Seine-et-Marne]] (regio [[Île-de-France]]) en telt 498 inwoners (2005). De plaats maakt deel uit van het arrondissement [[Arrondissement Fontainebleau|Fontainebleau]].

==Geografie==
De oppervlakte van Aufferville bedraagt 17,7 km², de bevolkingsdichtheid is 28,1 inwoners per km².

{{Detailkaart Franse gemeente|id=77011}}

==Demografie==
Onderstaande figuur toont het verloop van het inwonertal (bron: [[Institut national de la statistique et des études économiques/Definities|INSEE-tellingen]]).<br />
{{Grafiek inwonertal gemeente Frankrijk|id=77011}}
<!-- Bron: Frans bureau voor statistiek. Cijfers inwoneraantal volgens de definitie "population sans doubles comptes" -->

==Externe links==
* [https://web.archive.org/web/20060104183843/http://www.la-seine-et-marne.com/villes/aufferville.html Informatie over Aufferville]
* {{Link INSEE|id=77011}}
* [https://web.archive.org/web/20060114040517/http://artefactix.free.fr/aufferville/ Aufferville]

<gallery>
Eglise_Saint_Martin_Aufferville.jpg
Eglise-interieur.JPG
Croisdefer.JPG
</gallery>

{{Commonscat|Aufferville}}
{{Coor title dms|48|13|0|N|2|37|0|E|type:adm2nd_scale:25000_region:FR}}

[[Categorie:Gemeente in Seine-et-Marne]]

title: Situering

Regio: Île-de-France

Departement: Seine-et-Marne (77)

Arrondissement: Fontainebleau

Kanton: Nemours

Coördinaten: 48° 13′ NB, 2° 37′ OL

title: Algemeen

Burgemeester: Bruno Moulie · (28 maart 2014)

title: Overig

Website: Officiële website

title: Detailkaart

Detailkaart: · Locatie in Frankrijk Seine-et-Marne

Portaal: Frankrijk


text:
# Sakurajima
De Sakurajima (Japans: 桜島) is een stratovulkaan met een hoogte van 1117 m in de prefectuur Kagoshima op het eiland Kyushu in Japan. De vulkaan ligt in de Aira-caldera, op slechts 8 kilometer afstand van de stad Kagoshima.
De vulkaan is een van de meest actieve op aarde: sinds de eerste geregistreerde eruptie in het jaar 708 is de vulkaan vrijwel continu actief. De meeste uitbarstingen zijn van het Stromboliaanse type, hoewel er tijdens grote uitbarstingen in 1471-1476, 1779 en 1781 door gloedwolken, tsunami's, lava en tefra ook doden waren te betreuren. Aardbevingen die voorafgingen aan de grote uitbarsting in 1914 veroorzaakten ook diverse slachtoffers, maar waren tevens een waarschuwing waardoor de bevolking in de nabijheid van de vulkaan tijdig vrijwel geheel werd geëvacueerd.
De huidige actieve periode begon in 1955: sindsdien is de vulkaan vrijwel continu actief met een grote asuitstoot en honderden kleinere erupties per jaar. In 2009 werd een record van 548 erupties per jaar bereikt, en in 2010 waren er al meer dan 750. Hiermee wordt alleen gedoeld op grotere erupties, die enige seismische activiteit teweegbrengen en een askolom produceren van hoger dan 1000 meter. Het Kagoshima Observatory houdt inmiddels rekening met meer dan 1000 erupties per jaar.
In juli 2012 stootte de Sakurajima grote hoeveelheden vulkanische as uit, die de straten van Kagoshima met een aslaag bedekten en het verkeer ontregelden.
De Sakurajima is een van de zestien Decade Volcanoes die zijn aangewezen door de IAVCEI in verband met hun geschiedenis van grote uitbarstingen en de nabijgelegen bewoonde gebieden.
Avatsja · Colima · Etna · Galeras · Mauna Loa · Merapi · Nyiragongo · Mount Rainier · Sakurajima · Santa Maria · Santorini · Taal · El Teide · Ulawun · Unzen · Vesuvius

title: Sakurajima

wikitext:
{{Infobox berg
| afbeelding   = 1974 Japan Sakurajima.jpg
| onderschrift = De '''Sakurajima''' tijdens een kleine [[eruptie]] in de zomer van [[1974]]
| hoogte       = 1117
| ligging      = [[Kagoshima (prefectuur)|Kagoshima]]
| type         = [[Stratovulkaan]]
| laatsteuitbarsting = Continu actief
| mapname      = Japan
| lat_deg      = 31
| lat_min      = 35
| lat_dir      = N
| lon_deg      = 130
| lon_min      = 39
| lon_dir      = E
| portaal      = Japan
| nummer = 282080
}}
De '''Sakurajima''' ([[Japans]]: 桜島) is een [[stratovulkaan]] met een hoogte van 1117 m in de [[Kagoshima (prefectuur)|prefectuur Kagoshima]] op het eiland [[Kyushu]] in [[Japan]]. De vulkaan ligt in de [[Aira-caldera]], op slechts 8 kilometer afstand van de stad [[Kagoshima (stad)|Kagoshima]].

De vulkaan is een van de meest actieve op [[Aarde (planeet)|aarde]]: sinds de eerste geregistreerde [[eruptie]] in het jaar 708 is de vulkaan vrijwel continu actief. De meeste uitbarstingen zijn van het [[Stromboli-uitbarsting|Stromboliaanse]] type, hoewel er tijdens grote uitbarstingen in 1471-1476, 1779 en 1781 door [[gloedwolk]]en, [[Tsunami (vloedgolf)|tsunami's]], [[lava]] en [[tefra]] ook doden waren te betreuren. [[Aardbeving]]en die voorafgingen aan de grote uitbarsting in 1914 veroorzaakten ook diverse slachtoffers, maar waren tevens een waarschuwing waardoor de bevolking in de nabijheid van de vulkaan tijdig vrijwel geheel werd geëvacueerd.

De huidige actieve periode begon in 1955: sindsdien is de vulkaan vrijwel continu actief met een grote asuitstoot en honderden kleinere erupties per jaar. In 2009 werd een record van 548 erupties per jaar bereikt, en in 2010 waren er al meer dan 750. Hiermee wordt alleen gedoeld op grotere erupties, die enige seismische activiteit teweegbrengen en een askolom produceren van hoger dan 1000 meter. Het Kagoshima Observatory houdt inmiddels rekening met meer dan 1000 erupties per jaar.<ref>{{en}} The Japan Times, [https://web.archive.org/web/20100514090143/http://search.japantimes.co.jp/cgi-bin/nn20100512a9.html Sakurajima's eruptions poised to break record],12-05-2010 (geraadpleegd 17-06-2010) (gearchiveerd)</ref>

In juli 2012 stootte de Sakurajima grote hoeveelheden vulkanische as uit, die de straten van Kagoshima met een aslaag bedekten en het verkeer ontregelden.<ref>{{en}} BBC News Asia, [http://www.bbc.co.uk/news/world-asia-18991800 Volcano erupts in southern Japan], 25 juli 2012</ref>

De Sakurajima is een van de zestien [[Decade Volcanoes]] die zijn aangewezen door de [[International Association of Volcanology and Chemistry of the Earth's Interior|IAVCEI]] in verband met hun geschiedenis van grote uitbarstingen en de nabijgelegen bewoonde gebieden.

{{Appendix}}
{{Navigatie Decade Volcanoes}}
{{Commonscat|Sakurajima}}
{{Coor title dms|31|35|0|N|130|39|0|E|type:mountain}}

[[Categorie:Prefectuur Kagoshima]]
[[Categorie:Vulkaan in Japan]]
[[Categorie:Stratovulkaan]]
[[Categorie:Berg in Japan]]
[[Categorie:Geografie van Kyushu]]
[[Categorie:Sommavulkaan]]

title: Sakurajima

Ligging: Kagoshima

Type: Stratovulkaan

Laatste uitbarsting: Continu actief

Portaal: Japan


text:
# La Roque-sur-Pernes
La Roque-sur-Pernes is een gemeente in het Franse departement Vaucluse (regio Provence-Alpes-Côte d'Azur) en telt 425 inwoners (2005). De plaats maakt deel uit van het arrondissement Carpentras.

## Geografie
De oppervlakte van La Roque-sur-Pernes bedraagt 11,2 km², de bevolkingsdichtheid is 37,9 inwoners per km².
De onderstaande kaart toont de ligging van La Roque-sur-Pernes met de belangrijkste infrastructuur en aangrenzende gemeenten.

## Demografie
Onderstaande figuur toont het verloop van het inwonertal (bron: INSEE-tellingen).
In 1861 woonden er te La Roque 383 inwoners, in 1946 alleen maar 88. In 1950, 30 families van Banaat Zwaben vluchtelingen uit Roemenië en Joegoslavië werden in deze gemeente gevestigd, de Franse pers noemden hen Français du Banat, Banaat Fransen, omdat hun voorvaders vanuit Elzas en Lotharingen naar de Banaat in de XVIIIe eeuw hadden geëmigreerd en sommige families voor enkele generaties hun Franse taal hadden behouden.

title: La Roque-sur-Pernes

wikitext:
{{Infobox gemeente Frankrijk
| plaatsnaam = La Roque-sur-Pernes
| wapen = [[Bestand:Blason ville fr La Roque-sur-Pernes (Vaucluse).svg|85px|Wapen]]
| kaart =
| regio = [[Provence-Alpes-Côte d'Azur]]
| departement = [[Vaucluse (departement)|Vaucluse]] (84)
| depnr = 84
| arrondissement = [[Arrondissement Carpentras|Carpentras]]
| kanton = [[Kanton Pernes-les-Fontaines|Pernes-les-Fontaines]]
| jaar = 2005
| inwoners = 425
| dichtheid = 37,9
| oppervlakte = 11,2
| water =
| latitudeGraden = 43
| latitudeMinuten = 59
| latitudeSeconden = 0
| longitudeGraden = 5
| longitudeMinuten = 6
| longitudeSeconden = 0
| E of W = E
| ol of wl = O.L.
| code = 84101
| postcode = 84210
| netnummer =
| hoogteligging = 142 - 502
| aangrenzende gemeenten =
| burgemeester =
| website =
| image = La Roque sur Pernes by Rosier.jpg
}}
'''La Roque-sur-Pernes''' is een gemeente in het [[Frankrijk|Franse]] departement [[Vaucluse (departement)|Vaucluse]] (regio [[Provence-Alpes-Côte d'Azur]]) en telt 425 inwoners (2005). De plaats maakt deel uit van het arrondissement [[Arrondissement Carpentras|Carpentras]].

==Geografie==
De oppervlakte van La Roque-sur-Pernes bedraagt 11,2 km², de bevolkingsdichtheid is 37,9 inwoners per km².

{{Detailkaart Franse gemeente|id=84101}}

==Demografie==
Onderstaande figuur toont het verloop van het inwonertal (bron: [[INSEE-tellingen]]).
{{Grafiek inwonertal gemeente Frankrijk|id=84101}}
<!-- Bron: Frans bureau voor statistiek. Cijfers inwoneraantal volgens de definitie "population sans doubles comptes" -->

In 1861 woonden er te La Roque 383 inwoners, in 1946 alleen maar 88. In 1950, 30 families van [[Banaat]] [[Zwaben (landstreek)|Zwaben]] vluchtelingen uit [[Roemenië]] en [[Joegoslavië]] werden in deze gemeente gevestigd, de Franse pers noemden hen ''Français du Banat'', Banaat Fransen, omdat hun voorvaders vanuit [[Elzas]] en [[Lotharingen (Frankrijk)|Lotharingen]] naar de Banaat in de XVIIIe eeuw hadden geëmigreerd en sommige families voor enkele generaties hun Franse taal hadden behouden<ref>[https://www.memoria.ro/?location=view_article&id=1641&l=fr Smaranda Vultur, De l’Ouest à l’Est et de l’Est à l’Ouest : les avatars identitaires des Français du Banat, Texte présenté a la conférence d'histoire orale "Visibles mais pas nombreuses : les circulations migratoires roumaines", Paris, 2001]. [https://web.archive.org/web/20230906225721/https://www.memoria.ro/?location=view_article&id=1641&l=fr Gearchiveerd] op 7 september 2023.</ref>.

==Bronnen==
{{References}}

== Externe link ==
* {{Link INSEE|id=84101}}

{{Commonscat}}
{{Coor title dms|43|59|0|N|5|6|0|E|type:adm2nd_scale:25000_region:FR}}
{{DEFAULTSORT:Roque-sur-Pernes, La}}
[[Categorie:Gemeente in Vaucluse]]

title: Situering

Regio: Provence-Alpes-Côte d'Azur

Departement: Vaucluse (84)

Arrondissement: Carpentras

Kanton: Pernes-les-Fontaines

Coördinaten: 43° 59′ NB, 5° 6′ OL

title: Algemeen

title: Overig

title: Detailkaart

Detailkaart: · Locatie in Frankrijk Vaucluse

title: Foto's


text:
# Leucania arizanensis
Leucania arizanensis is een vlinder uit de familie van de uilen (Noctuidae). De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1915 door Wileman.

title: Leucania arizanensis

wikitext:
{{Taxobox vlinder
| titelweergave = cursief
| naam = ''Leucania arizanensis''
| afbeelding =
| familie = [[Uilen (vlinders)|Noctuidae]] (Uilen)
| onderfamilie = [[Hadeninae]]
| tribus =
| geslacht = ''[[Leucania]]''
| w-naam = ''Leucania arizanensis''
| auteur = Wileman
| datum = 1915
| haakjes =
| commons =
| species =
}}
'''''Leucania arizanensis''''' is een [[vlinders|vlinder]] uit de familie van de [[Uilen (vlinders)|uilen (Noctuidae)]].<ref>{{Brontabel|9999-Lepindex}}</ref> De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1915 door Wileman.

{{Appendix}}
{{beginnetje|biologie|2013|04|12}}

[[Categorie:Leucania|arizanensis]]

title: Leucania arizanensis

Familie: Noctuidae (Uilen)

Onderfamilie: Hadeninae

Geslacht: Leucania

title: Soort


text:
# Port Albert (schiereiland)
Port Albert is een schiereiland aan de noordkust van het Canadese eiland Newfoundland. Het ongeveer 82 km² grote schiereiland heeft een lengte van 19 km en een maximale breedte van 6,5 km. Het aan de Kittiwake Coast gelegen Port Albert scheidt de in het westen gelegen Bay of Exploits van de in het oosten gelegen Dog Bay.

## Plaatsen
Port Albert is vernoemd naar het gelijknamige dorp, dat nabij het noordelijke uiteinde van het schiereiland ligt. Het plaatsje, dat 66 inwoners telt, heeft vooral belang als vertrekpunt van de veerboten naar Fogo Island en Change Island.
In het zuidoosten ligt het dorp Stoneville, dat met zo'n 300 inwoners de grootste plaats van het schiereiland is. De enige andere bewoningskern is Boyd's Cove, in het uiterste zuidwesten. De archeologische site van de Beothuk en de relatief schaars bebouwde straat ernaartoe zijn weliswaar de enige delen van Boyd's Cove die tot Port Albert behoren.

title: Port Albert (schiereiland)

wikitext:
{{Infobox schiereiland
| naam        = Port Albert
| locatie     = [[Newfoundland]]
| land        = {{CA}}
| provincie   = [[Newfoundland en Labrador]]
| regio       =
| hoofdplaats = [[Stoneville (Canada)|Stoneville]]
| km2         = 82
| omtrek      =
| lengte      = 19 km
| breedte     = 6,5 km
| hoogste punt=
| inwoners    = ca. 400
| dichtheid   = ca. 5
| census      = 2016
| postcode    =
| netnummer   =
| gebruik     =
| mapname     = Newfoundland
| lat_deg     = 49
| lat_min     = 30
| lat_sec     =
| lat_dir     = N
| lon_deg     = 54
| lon_min     = 33
| lon_sec     =
| lon_dir     = W
| detailkaart =
| detailkaartbijschrift =
| image       =
| caption     =
| www         =
}}

'''Port Albert''' is een [[schiereiland]] aan de noordkust van het [[Canada (hoofdbetekenis)|Canadese]] eiland [[Newfoundland]]. Het ongeveer 82 km² grote schiereiland heeft een lengte van 19 km en een maximale breedte van 6,5 km. Het aan de [[Kittiwake Coast]] gelegen Port Albert scheidt de in het westen gelegen [[Bay of Exploits]] van de in het oosten gelegen [[Dog Bay]].

== Plaatsen ==
Port Albert is vernoemd naar [[Port Albert (plaats in Newfoundland en Labrador)|het gelijknamige dorp]], dat nabij het noordelijke uiteinde van het schiereiland ligt. Het plaatsje, dat 66 inwoners telt,<ref>{{en}} Statistics Canada, [https://www12.statcan.gc.ca/census-recensement/2016/dp-pd/prof/details/page.cfm?Lang=E&Geo1=DPL&Code1=100177&Geo2=PR&Code2=10&Data=Count&SearchText=Port%20Albert&SearchType=Begins&SearchPR=01&B1=All&GeoLevel=PR&GeoCode=100177&TABID=1 'Census Profile, 2016 Census. Port Albert, Designated place, Newfoundland and Labrador'].</ref> heeft vooral belang als vertrekpunt van de veerboten naar [[Fogo Island (eiland)|Fogo Island]] en [[Change Island]].

In het zuidoosten ligt het dorp [[Stoneville (Canada)|Stoneville]], dat met zo'n 300 inwoners de grootste plaats van het schiereiland is.<ref>{{en}} Statistics Canada, [https://www12.statcan.gc.ca/census-recensement/2016/dp-pd/prof/details/page.cfm?B1=All&Code1=100163&Code2=10&Data=Count&Geo1=DPL&Geo2=PR&Lang=E&SearchPR=01&SearchText=Stoneville&SearchType=Begins&TABID=1 'Census Profile, 2016 Census. Stoneville, Designated place, Newfoundland and Labrador'].</ref> De enige andere bewoningskern is [[Boyd's Cove]], in het uiterste zuidwesten. De archeologische site van de [[Beothuk (volk)|Beothuk]] en de relatief schaars bebouwde straat ernaartoe zijn weliswaar de enige delen van Boyd's Cove die tot Port Albert behoren.

[[Bestand:DSC 7690 (10595590654).jpg|170px|miniatuur|links|Een kleine [[waterval]] nabij de [[Beothuksite van Boyd's Cove]] in het uiterste zuidwesten van Port Albert]]

{{Appendix}}
{{Coor title dms|49|30|00|N|54|33|00|W|scale:400000_region:CA}}
[[Categorie:Schiereiland van Newfoundland en Labrador]]

title: Locatie

Land: Canada

Provincie: Newfoundland en Labrador

Locatie: Newfoundland

title: Algemeen

Oppervlakte: 82 km²

Inwoners · (2016): ca. 400 · (ca. 5 inw./km²)

Hoofdplaats: Stoneville

Lengte: 19 km


text:
# Phryganidia naxa
Phryganidia naxa is een vlinder uit de familie van de tandvlinders (Notodontidae). De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1885 door Druce.

title: Phryganidia naxa

wikitext:
{{Taxobox vlinder
| titelweergave = cursief
| naam = ''Phryganidia naxa''
| afbeelding =
| familie = [[Tandvlinders|Notodontidae]] (Tandvlinders)
| onderfamilie = [[Dioptinae]]
| tribus =
| geslacht = ''[[Phryganidia]]''
| w-naam = ''Phryganidia naxa''
| auteur = Druce
| datum = 1885
| haakjes =
| commons =
| species =
}}
'''''Phryganidia naxa''''' is een [[vlinders|vlinder]] uit de familie van de [[Tandvlinders|tandvlinders (Notodontidae)]].<ref>{{Brontabel|9999-Lepindex}}</ref> De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1885 door Druce.

{{Appendix}}
{{beginnetje|biologie|2013|04|10}}

[[Categorie:Tandvlinders]]

title: Phryganidia naxa

Onderfamilie: Dioptinae

Geslacht: Phryganidia

title: Soort


text:
# Ceramaster cuenoti
Ceramaster cuenoti is een zeester uit de familie Goniasteridae.
De wetenschappelijke naam van de soort werd in 1909 gepubliceerd door René Koehler.

title: Ceramaster cuenoti

wikitext:
{{Taxobox
| type = dier
| naam = ''Ceramaster cuenoti''
| titelweergave = cursief
| afbeelding =
| afbeeldingtekst =
| rijk = [[Dieren (biologie)|Animalia]] (Dieren)
| stam = [[Stekelhuidigen|Echinodermata]] (Stekelhuidigen)
| klasse = [[Zeesterren|Asteroidea]] (Zeesterren)
| orde = [[Valvatida]]
| familie = [[Goniasteridae]]
| geslacht = ''[[Ceramaster]]''
| w-naam = ''Ceramaster cuenoti''
| auteur = Koehler
| datum = 1909
| haakjes = ja
| origineel = ''Pentagonaster cuenoti''
| worms = 368806
}}

'''''Ceramaster cuenoti''''' is een [[zeesterren|zeester]] uit de familie [[Goniasteridae]].

De wetenschappelijke naam van de soort werd in 1909 gepubliceerd door [[René Koehler]].

{{Appendix|2=
* Mah, C. (2010). ''Ceramaster cuenoti'' (Koehler, 1909). In: Mah, C.L. (2010). World Asteroidea database. Gebaseerd op informatie uit het [[World Register of Marine Species]], te vinden op http://www.marinespecies.org/aphia.php?p=taxdetails&id=368806.
}}
{{beginnetje|biologie|2011|12|15}}

{{DEFAULTSORT:Ceramaster cuenoti}}
[[Categorie:Valvatida]]

title: Ceramaster cuenoti

Stam: Echinodermata (Stekelhuidigen)

Klasse: Asteroidea (Zeesterren)

Orde: Valvatida

Familie: Goniasteridae

Geslacht: Ceramaster

title: Soort


text:
# Munidopsis glabra
Munidopsis glabra is een tienpotigensoort uit de familie van de Munidopsidae. De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1995 door Pequegnat & Williams.

title: Munidopsis glabra

wikitext:
{{Taxobox
| titelweergave = cursief
| naam = ''Munidopsis glabra''
| afbeelding =
| rijk = [[Dieren (biologie)|Animalia]] (Dieren)
| stam = [[Geleedpotigen|Arthropoda]] ([[Geleedpotigen]])
| klasse = [[Malacostraca]]
| orde = [[Decapoda]]
| familie = [[Munidopsidae]]
| geslacht = ''[[Munidopsis]]''
| w-naam = ''Munidopsis glabra''
| auteur = Pequegnat & Williams
| datum = 1995
| haakjes =
| commons =
| species =
| worms = 392525
}}
'''''Munidopsis glabra''''' is een [[tienpotigen]]soort uit de familie van de [[Munidopsidae]].<ref>WoRMS (2012). <i>Munidopsis glabra</i> Pequegnat & Williams, 1995. Geraadpleegd via:  World Register of Marine Species op http://www.marinespecies.org/aphia.php?p=taxdetails&id=392525</ref> De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1995 door Pequegnat & Williams.

{{Appendix}}
{{beginnetje|biologie|2013|03|22}}

[[Categorie:Munidopsidae]]

title: Munidopsis glabra

Klasse: Malacostraca

Orde: Decapoda

Familie: Munidopsidae

Geslacht: Munidopsis

title: Soort


text:
# Hexatoma (Eriocera) omeiana
Hexatoma (Eriocera) omeiana is een tweevleugelige uit de familie steltmuggen (Limoniidae). De soort komt voor in het Palearctisch gebied.

title: Hexatoma (Eriocera) omeiana

wikitext:
{{Taxobox insect
| titelweergave = ''Hexatoma (Eriocera) omeiana''
| naam = ''Hexatoma (Eriocera) omeiana''
| afbeelding =
| afbeeldingtekst =
| orde = [[Tweevleugeligen|Diptera]] (Tweevleugeligen)
| familie = [[Steltmuggen|Limoniidae]] (Steltmuggen)
| geslacht = ''[[Hexatoma]]''
| w-naam = ''Hexatoma (Eriocera) omeiana''
| auteur = Alexander
| datum = 1933
| haakjes =
| commons =
| species =
}}
'''''Hexatoma (Eriocera) omeiana''''' is een [[Tweevleugeligen|tweevleugelige]] uit de familie [[steltmuggen]] (Limoniidae). De soort komt voor in het [[Palearctisch gebied]].

{{Beginnetje|biologie|2=2011|3=07|4=02}}
[[Categorie:Hexatoma]]
[[Categorie:Steltmug uit het Palearctisch gebied]]

title: Hexatoma (Eriocera) omeiana

Orde: Diptera (Tweevleugeligen)

Familie: Limoniidae (Steltmuggen)

Geslacht: Hexatoma

title: Soort


text:
# Rhinocypha iridea
Rhinocypha iridea is een libellensoort uit de familie van de Chlorocyphidae (Juweeljuffers), onderorde juffers (Zygoptera).
De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1891 door Selys.

title: Rhinocypha iridea

wikitext:
{{Taxobox insect
| naam = ''Rhinocypha iridea''
| titelweergave = cursief
| afbeelding =
| afbeeldingtekst =
| orde = [[Libellen|Odonata]] (Libellen)
| onderorde = [[Juffers|Zygoptera]] (Juffers)
| familie = [[Juweeljuffers|Chlorocyphidae]] (Juweeljuffers)
| geslacht = ''[[Rhinocypha]]''
| w-naam = ''Rhinocypha iridea''
| auteur = [[Edmond de Sélys Longchamps|Selys]]
| datum = 1891
| haakjes =
| commons =
}}
'''''Rhinocypha iridea''''' is een [[libellen]]soort uit de familie van de [[Juweeljuffers|Chlorocyphidae]] (Juweeljuffers), onderorde [[juffers]] (Zygoptera).<ref>{{en}} [https://web.archive.org/web/20100828091754/http://www.pugetsound.edu/academics/academic-resources/slater-museum/biodiversity-resources/dragonflies/world-odonata-list/ World Odonata List; 25-04-2011]</ref>

De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1891 door [[Edmond de Sélys Longchamps|Selys]].

{{appendix}}
{{Beginnetje|biologie|2011|10|29}}

{{DEFAULTSORT:Rhinocypha iridea}}
[[Categorie:Juweeljuffers]]

title: Rhinocypha iridea

Orde: Odonata (Libellen)

Onderorde: Zygoptera (Juffers)

Familie: Chlorocyphidae (Juweeljuffers)

Geslacht: Rhinocypha

title: Soort


text:
# Stethorrhagus penai
Stethorrhagus penai is een spinnensoort uit de familie van de loopspinnen (Corinnidae).
De wetenschappelijke naam van de soort werd in 1994 gepubliceerd door Alexandre Bragio Bonaldo & Antonio Domingos Brescovit.

title: Stethorrhagus penai

wikitext:
{{Taxobox spin
| naam = ''Stethorrhagus penai''
| titelweergave = cursief
| afbeelding =
| afbeeldingtekst =
| familie = [[Loopspinnen|Corinnidae]] (Loopspinnen)
| geslacht = ''[[Stethorrhagus]]''
| w-naam = ''Stethorrhagus penai''
| auteur = [[Alexandre Bragio Bonaldo|Bonaldo]] & [[Antonio Domingos Brescovit|Brescovit]]
| datum = 1994
| haakjes =
| origineel =
}}

'''''Stethorrhagus penai''''' is een [[spinnen (dieren)|spinnen]][[soort]] uit de familie van de [[loopspinnen]] (Corinnidae).<ref>{{aut|Platnick, Norman I.}} (2010). [http://research.amnh.org/entomology/spiders/catalog/ The World Spider Catalog], version 10.5. ''American Museum of Natural History''. [https://web.archive.org/web/20100405073545/http://research.amnh.org/iz/spiders/catalog/ Gearchiveerd] op 5 april 2010.</ref>

De wetenschappelijke naam van de soort werd in 1994 gepubliceerd door [[Alexandre Bragio Bonaldo]] & [[Antonio Domingos Brescovit]].

{{Appendix}}
{{beginnetje|biologie|2011|10|21}}

[[Categorie:Loopspinnen]]

title: Stethorrhagus penai

Familie: Corinnidae (Loopspinnen)

Geslacht: Stethorrhagus

title: Soort


text:
# Uranotaenia annulata
Uranotaenia annulata is een muggensoort uit de familie van de steekmuggen (Culicidae). De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1901 door Theobald.

title: Uranotaenia annulata

wikitext:
{{Taxobox insect
| titelweergave = cursief
| naam = ''Uranotaenia annulata''
| afbeelding =
| orde = [[Tweevleugeligen|Diptera]] (Tweevleugeligen)
| onderorde = [[Muggen|Nematocera]] (Muggen)
| familie = [[Steekmuggen|Culicidae]] (Steekmuggen)
| geslacht = ''[[Uranotaenia]]''
| w-naam = ''Uranotaenia annulata''
| auteur = Theobald
| datum = 1901
| haakjes =
| species =
| commons =
}}
'''''Uranotaenia annulata''''' is een [[muggen]]soort uit de familie van de [[Steekmuggen|steekmuggen (Culicidae)]].<ref>{{Brontabel|9999-Culicidae}}</ref> De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1901 door Theobald.

{{Appendix}}
{{beginnetje|biologie|2013|06|21}}

[[Categorie:Uranotaenia|annulata]]

title: Uranotaenia annulata

Onderorde: Nematocera (Muggen)

Familie: Culicidae (Steekmuggen)

Geslacht: Uranotaenia

title: Soort


text:
# SC Luzitano
SC Luzitano was een Braziliaanse voetbalclub uit de stad São Paulo in de staat São Paulo.
De club werd opgericht in 1912 door Portugese immigranten. De club speelde van 1914 tot 1916 in de hoogste klasse van het Campeonato Paulista.

title: SC Luzitano

wikitext:
{{Infobox voetbalclub
| clubnaam =SC Luzitano
| volledigenaam = Sport Club Luzitano
| bijnaam =
| logo =
| opgericht = [[1912]]
|opgeheven =
| stadion =
| capaciteit =
| voorzitter =
| trainer =
| competitie =
|pattern_la1=|pattern_b1=|pattern_ra1=|leftarm1=FFFFff|body1=FFFFff|rightarm1=FFFFff|shorts1=0000ff|socks1=ffffff
}}

'''SC Luzitano''' was een [[Brazilië|Braziliaanse]] voetbalclub uit de stad [[São Paulo (stad)|São Paulo]] in de staat [[São Paulo (staat)|São Paulo]].

De club werd opgericht in 1912 door [[Portugese Brazilianen|Portugese immigranten]]. De club speelde van 1914 tot 1916 in de hoogste klasse van het [[Campeonato Paulista]].

[[Categorie:Braziliaanse voetbalclub|Luzitano]]
[[Categorie:Voetbalclub in São Paulo]]

title: SC Luzitano

Naam: Sport Club Luzitano


text:
# Peralkalien
Peralkalien (Engels: peralkaline) staat in de petrologie en vulkanologie voor stollingsgesteente, magma of lava dat minder oxide van aluminium bevat dan oxiden van kalium en natrium samen. Peralkalien gesteente is "onderverzadigd in aluminium" (Engels: alumina-undersaturated).
Per definitie geldt dat de peralkaliniteitindex kleiner is dan 1:
Al2O3 / [Na2O + K2O] < 1
Het gaat daarbij om molaire hoeveelheden. Gesteenten waarvan dit ratio groter is dan 1, maar waarvan de ratio van aluminiumoxide ten opzichte van natrium-, kalium- en calciumoxide samen wel kleiner is dan 1, worden metalumineus genoemd. Gesteenten waarin er verhoudingsgewijs meer aluminiumoxide is dan natrium-, kalium- en calciumoxide samen, worden peralumineus genoemd.
Peralkalien gesteente wordt soms onderverdeeld in comendiet, dat relatief minder arm is in aluminium, en pantelleriet, dat relatief arm is in aluminium.
De geringe hoeveelheid aluminium in peralkalien gesteente uit zich in de mineralogie. Zo komen in peralkalien gesteente Al-arme eindleden van mafische mineralen voor, zoals aegirien (een Al-loos eindlid van pyroxeen), riebeckiet, richteriet en aenigmatiet (alle drie Al-loze eindleden van amfibool). Omdat er ook weinig calcium in peralkalien gesteente zit, zal plagioklaas vooral uit albiet (natrium-plagioklaas) bestaan.

title: Peralkalien

wikitext:
'''Peralkalien''' ([[Engels]]: ''peralkaline'') staat in de [[petrologie]] en [[vulkanologie]] voor [[stollingsgesteente]], [[magma (gesteente)|magma]] of [[lava]] dat minder [[oxide]] van [[aluminium]] bevat dan oxiden van [[kalium]] en [[natrium]] samen. Peralkalien gesteente is "onderverzadigd in aluminium" (Engels: ''alumina-undersaturated'').

Per definitie geldt dat de [[peralkaliniteitindex]] kleiner is dan 1:

Al2O3 / [Na2O + K2O] < 1

Het gaat daarbij om [[mol (eenheid)|molaire hoeveelheden]]. Gesteenten waarvan dit ratio groter is dan 1, maar waarvan de ratio van aluminiumoxide ten opzichte van natrium-, kalium- en [[calciumoxide]] samen wel kleiner is dan 1, worden [[metalumineus]] genoemd. Gesteenten waarin er verhoudingsgewijs meer aluminiumoxide is dan natrium-, kalium- en calciumoxide samen, worden [[peralumineus]] genoemd.<ref>Zie Best (2003), pp 34-35; McBirney (2007), pp 463-464</ref>

Peralkalien gesteente wordt soms onderverdeeld in [[comendiet]], dat relatief minder arm is in aluminium, en [[pantelleriet]], dat relatief arm is in aluminium.

De geringe hoeveelheid aluminium in peralkalien gesteente uit zich in de mineralogie. Zo komen in peralkalien gesteente Al-arme eindleden van [[mafisch]]e mineralen voor, zoals [[aegirien]] (een Al-loos [[eindlid]] van [[pyroxeen]]), [[riebeckiet]], [[richteriet]] en [[aenigmatiet]] (alle drie Al-loze eindleden van [[amfibool]]). Omdat er ook weinig calcium in peralkalien gesteente zit, zal [[plagioklaas]] vooral uit [[albiet]] (natrium-plagioklaas) bestaan.

{{Appendix||2=
==Bronnen==
{{References}}
* {{handboek}} {{en}}{{aut|Best, M.G.}}; '''2003''': ''Igneous and Metamorphic Petrology'', Blackwell Publishing (2nd ed.), ISBN 978-1-4051-0588-0.
* {{handboek}} {{en}}{{aut|McBirney, A.R.}}; '''2007''': ''Igneous Petrology'', Jones & Bartlett (3rd ed.), ISBN 0-7637-3448-9.
}}

[[Categorie:Petrologie]]
[[Categorie:Stollingsgesteente]]
[[Categorie:Vulkanologie]]


text:
# Jan Herman van Heek
Jan Herman van Heek (Enschede, 20 oktober 1873 – Doetinchem, 25 januari 1957) was een Nederlandse textielfabrikant, mecenas, kunstverzamelaar en natuurbeschermer.

## Leven
Van Heek was de tweede zoon van Gerrit Jan van Heek en zijn tweede vrouw Christine Frederike Meier. Hij huwde op 6 juni 1913 te Hellendoorn met Anna van Wulfften Palthe (1892-1977). Op 9 juli 1912 kocht hij van de vorst van Hohenzollern-Sigmaringen het goed Land van den Bergh, het overgebleven bezit van de graven te 's-Heerenberg, met het Huis Bergh en 1400 hectare grond aldaar (nu bekend als het Bergherbos).
Tot in de jaren twintig/dertig woonde hij met zijn vrouw en kinderen in het huis op landgoed Roessinghsbleek (vroeger Lochemsbleek) in Enschede. Na de Tweede Wereldoorlog werd Huis Bergh zijn vaste verblijfplaats. Hij was in zijn tijd een belangrijke persoon, niet alleen regionaal maar ook landelijk. Hij ontving vele onderscheidingen. Een van zijn kinderen is de Indiëveteraan Goderd van Heek (1923-2021) die de initiatiefnemer was van het eerste Indië monument in Nederland te Enschede.
Jan Herman van Heek werd begraven bij de Ned. Herv. Kerk (St. Pancras en Joriskerk) naast Huis Bergh.

## Textielfabrikant
Jan Herman van Heek ging na de lagere school naar de Industrieschool te Enschede, de voorganger van de Nederlandsche School voor Nijverheid en Handel, later de Hoogere Textiel School genoemd. Hier volgde hij alle praktische vakken. Van de kunstschilder en tekenleraar L.J. Bruna (1822-1906) kreeg hij privéles. Hij werd een verdienstelijke amateurtekenaar. Tijdens zijn vele zaken- en kunstreizen binnen en buiten Europa, onder andere naar Groot-Brittannië, Nederlands- en Brits-Indië en China, maakte hij schetsen en tekeningen. Er zijn 93 schetsboeken bewaard gebleven in het persoonlijk archief van Jan Herman van Heek, dat beheerd wordt door de Archiefstichting Dr. J.H. van Heek. Voor inzage is toestemming nodig.
Zijn vader, Gerrit Jan van Heek (1837-1915), de voornaamste firmant van de textielonderneming Van Heek & Co, heeft samen met hem in 1897 de commanditaire vennootschap G.J. van Heek en zonen opgericht, een spinnerij en weverij, waar vooral katoenen stoffen werden gemaakt voor de export naar onder meer Nederlands-Indië. In 1935 werd deze commanditaire vennootschap uit economische motieven omgezet in de NV Rigtersbleek, waarvan Jan Herman president-commissaris werd.
Jan Herman van Heek was commissaris bij diverse ondernemingen, zoals het familiebedrijf Van Heek & Co., ter Horst & Co., Boekeloosche Stoombleekerij, Nijma, Palthe en van de Twentsche Bank te Amsterdam en de Banque Jordaan te Parijs.

## Mecenas
Naast zijn zakelijke werk, trad Jan Herman van Heek op als beschermer van zowel cultureel erfgoed als de natuur. Hij was een actief kunstverzamelaar. Zijn in de textielindustrie opgebouwde vermogen gebruikte hij voor deze doelen. Zijn culturele voorkeur ging uit naar de late Middeleeuwen, waarvoor hij inspiratie vond bij onder meer Johan Huizinga. Hij stelde bijzonder belang in de natuur en het erfgoed van zijn geboorteregio Twente en de Achterhoek. Zo engageerde hij zich voor onderzoek en restauratie van de Grote Kerk te Enschede, de Sint-Stephanuskerk in Borne en de Oude Kerk in Delden. Hij was samen met andere familieleden oprichter van het Rijksmuseum Twenthe. Bij de opening van het museum in 1930 werd hij honorair directeur. Deze functie bekleedde hij tot 1956.
Ook zijn broer Jan Bernard van Heek, getrouwd met Edwina Burr Ewing, was een bevlogen kunst- en cultuurliefhebber. Hij stierf in 1923. In overeenstemming met het testament van de weduwe heeft Jan Herman van Heek na haar overlijden, op 15 november 1946, de Stichting Edwina van Heek opgericht. Hij was de eerste voorzitter. Deze culturele stichting bestaat nog steeds en steunt culturele projecten in Overijssel en de Gelderse Achterhoek gericht op behoud van natuurmonumenten, historisch waardevolle gebouwen en kunstobjecten.

## Kunstverzamelaar
Onder leiding van Jan Herman van Heek werd in een periode van 17 jaren het in 1912 gekochte en in vervallen toestand verkerende kasteel Bergh in oude luister hersteld. Nog geen tien jaar na de voltooiing, in de nacht van 14 op 15 maart 1939, brandde het kasteel bijna tot de grond af. Van Heek heeft vervolgens het kasteel opnieuw laten opbouwen volgens zijn visie hoe een middeleeuws kasteel er uit zou moeten zien.
Hij bracht er zijn verzameling van middeleeuwse kunst onder, waaronder de collectie F.W. Mengelberg die hij in 1919 had verworven en vele vroeg-Italiaanse werken. Het is daarmee de grootste particuliere verzameling vroeg-Italiaanse kunst in Nederland met werk van onder anderen Duccio, Biccie di Lorenzo en Niccolò di Segna. In de andere grote verzamelaar van deze kunst, Otto Lanz had hij een leidsman en kunstvriend gevonden.
Naast de middeleeuwse schilderkunst, waaronder ook ruim tachtig Nederlandse en Duitse schilderijen, bevat de collectie portretten van Bourgondiërs, Habsburgers, Oranjes en Graven Van den Bergh, die Van Heek aantrof op de zolder van het kasteel. De collectie bestaat verder uit handschriften uit Nederland, Duitsland, Frankrijk en Italië, beeldhouwwerk, munten en penningen en ivoren stukken. Van Heek legde een kunsthistorische bibliotheek aan en het grootste particuliere archief over de Gelderse Historie. De voormalig directeur van het Rijksmuseum en onder meer kenner van vroeg-Italiaanse kunst Henk van Os is als adviseur aan Huis Bergh verbonden. Henk van Os veranderde in het begin van de 21e eeuw de presentatie van de kunstcollectie. Bezoekers kwamen voorheen vooral naar Huis Bergh voor de romantiek van het ridderschap en om het middeleeuwse kasteel te bezichtigen. De kunst uit Noord- en Zuid- Europa hing door elkaar en was niet goed zichtbaar. Henk van Os heeft deze kunst in aparte ruimten geplaatst. Er is een Italiaanse kamer en de Noord-Europese kunst hangt in de troonzaal. In het trappenhuis heeft hij een galerij met de vijftiende- en zestiende-eeuwse portretten ingericht. Minder interessante kunststukken of vervalsingen zijn naar het depot verhuisd, terwijl belangrijke stukken, zoals een vroeg-zestiende-eeuws houten beeld van Maria op de Maansikkel, een opvallende plaats kregen. Hij voorzag alle kunstwerken van een toelichtende tekst.
Ter gelegenheid van de 70e verjaardag van Henk van Os in 2008, heeft een tiental vrienden artikelen geschreven over de collectie. Deze artikelen zijn gebundeld in een liber amicorum genaamd Avonturen met een collectie: ontdekkingen in de verzamelingen van Huis Bergh.
Behalve bij de wederopbouw van Huis Bergh heeft Jan Herman van Heek een belangrijke rol gespeeld bij de restauratie van onder meer het Kasteel Doornenburg in de Betuwe en het Kasteel Hernen bij Nijmegen. Hij was bestuurslid van de Stichting Vrienden der Geldersche Kasteelen.

## Natuurbeschermer
Jan Herman van Heek was een actief natuurbeschermer onder meer bij Vereniging Natuurmonumenten.
Hij heeft bijvoorbeeld in 1930 samen met zijn broer Gerrit Jan 166.000 gulden aan Natuurmonumenten geschonken om de Rheder- en Worthrhederheide te kopen en daardoor meegewerkt aan de totstandkoming van het Nationaal Park Veluwezoom.

## Onderscheidingen
Jan Herman van Heek heeft vele onderscheidingen ontvangen, waaronder in 1952 een eredoctoraat in de letteren en wijsbegeerte aan de Universiteit van Amsterdam. In het senaatsbesluit werd dit als volgt gemotiveerd: '(...) zijn pogingen tot het behoud en herstel van in het bijzonder middeleeuwse monumenten, vooral in het oosten des lands; uitbreiding van het openbaar bezit van belangrijke werken, inzonderheid schilderijen; stimulering van het oudheidkundig en prehistorisch bodemonderzoek en het veilig stellen van belangrijke terreinen wegens hun natuurschoon en geologische of recreatieve waarde.'
Andere onderscheidingen waren ridder in de orde van de Nederlandse Leeuw (1930), grootofficier in de Orde van Oranje-Nassau (1946), de Eerepenning van de Vereniging Gelre (1929), de gouden jubileumpenning van Vereniging Natuurmonumenten (1931), de Bergsma-Medaille van de ANWB (1947), de Zilveren Anjer van het Prins Bernhard Cultuurfonds, de gouden legpenning van de Koninklijke Nederlandse Oudheidkundige Bond (1948), de gouden Erepenning van de Provincie Gelderland, de gouden eremedaille van Enschede (1956) en de Rijkserepenning in goud (1953).
Hij was ereburger van Bergh (1953) en van Doesburg (1953).

## Vernoeming
De Jan Herman van Heekweg in Buikslotermeer in Amsterdam-Noord is naar hem vernoemd.

title: Jan Herman van Heek

wikitext:
{{Infobox persoon
| naam           = Jan Herman van Heek
| afbeelding     =
| upright        =
| alt            =
| onderschrift   =
| volledigenaam  =
| geboortenaam   =
| bijnaam        =
| geboorteplaats = [[Enschede]]
| geboortedatum  = [[20 oktober]] [[1873]]
| sterfplaats    = [[Doetinchem (stad)|Doetinchem]]
| sterfdatum     = [[25 januari]] [[1957]]
| nationaliteit  = Nederlands
| land           =
| beroep         = [[Lijst van textielfabrikanten|textielfabrikant]]
| bekendvan      = [[Huis Bergh]]
| religie        =
| politiek       =
| zieook         =
| website        =
| handtekening   =
| portaal        =
}}

[[Bestand:Ontslagen bij Van Heek in Enschede, de dochteronderneming Rigtersbleek, waar 700, Bestanddeelnr 920-2024.jpg|thumb|Enschede, Van Heek & Co]]
[[Bestand:Enschede Rijksmuseum Twenthe.jpg|thumb|Enschede, Rijksmuseum Twenthe]]
[[Bestand:Huis Bergh 04 PM15.JPG|thumb|'s-Heerenberg, Huis Bergh]]
[[Bestand:Drieluik met Maria met kind en heiligen (middenpaneel), de stichter met de heilige Martinus (binnenzijde linkervleugel), de stichteres met de heilige Cunera (binnenzijde rechtervleugel) en Rijksmuseum SK-A-3141.jpeg|thumb|Schenking aan het Rijksmuseum]]
[[Bestand:Bosch copyist The marriage-feast at Cana Huis Bergh.jpg|thumb|Collectie Huis Berg]]
[[Bestand:Giovanni d'antonio da bologna, graduale con stimmate di san francesco, 1425-50 ca. ('s-heerenberg, stichting huis bergh).jpg|thumb|Collectie Huis Berg]]
[[Bestand:Bergherbos, path-2.jpg|thumb|Bergherbos]]
'''Jan Herman van Heek''' ([[Enschede]], [[20 oktober]] [[1873]] – [[Doetinchem (stad)|Doetinchem]], [[25 januari]] [[1957]]) was een [[Nederland]]se [[Lijst van textielfabrikanten|textielfabrikant]], [[mecenas]], [[Kunstverzameling|kunstverzamelaar]] en [[Natuurbescherming|natuurbeschermer]].

== Leven ==
Van Heek was de tweede zoon van [[Gerrit Jan van Heek (1837-1915)|Gerrit Jan van Heek]] en zijn tweede vrouw Christine Frederike Meier. Hij huwde op 6 juni 1913 te [[Hellendoorn (plaats)|Hellendoorn]] met Anna van Wulfften Palthe (1892-1977). Op 9 juli 1912 kocht hij van de vorst van [[Hohenzollern-Sigmaringen]] het goed [[Land van den Bergh]], het overgebleven bezit van de graven te [['s-Heerenberg]], met het [[Huis Bergh]] en 1400 [[hectare]] grond aldaar (nu bekend als het [[Bergherbos]]).

Tot in de [[1920-1929|jaren twintig]]/[[1930-1939|dertig]] woonde hij met zijn vrouw en kinderen in het huis op [[landgoed Roessinghsbleek]] (vroeger Lochemsbleek) in Enschede. Na de Tweede Wereldoorlog werd Huis Bergh zijn vaste verblijfplaats. Hij was in zijn tijd een belangrijke persoon, niet alleen regionaal maar ook landelijk. Hij ontving vele onderscheidingen. Een van zijn kinderen is de [[Indonesische Onafhankelijkheidsoorlog|Indiëveteraan]] Goderd van Heek (1923-2021) die de initiatiefnemer was van het eerste Indië monument in Nederland te Enschede.{{Bron?||2022|12|25}}

Jan Herman van Heek werd begraven bij de Ned. Herv. Kerk ([[St. Pancras en Joriskerk]]) naast Huis Bergh.

== Textielfabrikant ==
Jan Herman van Heek ging na de [[lagere school]] naar de Industrieschool te Enschede, de voorganger van de Nederlandsche School voor Nijverheid en Handel, later de [[Hoogere Textiel School]] genoemd. Hier volgde hij alle praktische vakken. Van de [[kunstschilder]] en tekenleraar [[Lambertus Johannes Bruna|L.J. Bruna]] (1822-1906) kreeg hij privéles. Hij werd een verdienstelijke amateurtekenaar. Tijdens zijn vele zaken- en kunstreizen binnen en buiten Europa, onder andere naar Groot-Brittannië, Nederlands- en Brits-Indië en China, maakte hij schetsen en tekeningen. Er zijn 93 schetsboeken bewaard gebleven in het persoonlijk archief van Jan Herman van Heek, dat beheerd wordt door de [[Archiefstichting Dr. J.H. van Heek]]. Voor inzage is toestemming nodig.

Zijn vader, [[Gerrit Jan van Heek (1837-1915)|Gerrit Jan van Heek]] (1837-1915), de voornaamste firmant van de textielonderneming [[Van Heek|Van Heek & Co]], heeft samen met hem in 1897 de commanditaire vennootschap G.J. van Heek en zonen opgericht, een [[spinnerij]] en [[weverij]], waar vooral [[katoen]]en stoffen werden gemaakt voor de export naar onder meer Nederlands-Indië. In 1935 werd deze commanditaire vennootschap uit economische motieven omgezet in de NV Rigtersbleek, waarvan Jan Herman [[president-commissaris]] werd.

Jan Herman van Heek was [[Raad van commissarissen|commissaris]] bij diverse ondernemingen, zoals het familiebedrijf Van Heek & Co., ter Horst & Co., Boekeloosche Stoombleekerij, Nijma, Palthe en van de [[Twentsche Bank]] te Amsterdam en de Banque Jordaan te Parijs.

== Mecenas ==
Naast zijn zakelijke werk, trad Jan Herman van Heek op als beschermer van zowel cultureel erfgoed als de natuur. Hij was een actief kunstverzamelaar. Zijn in de [[textielindustrie]] opgebouwde vermogen gebruikte hij voor deze doelen. Zijn culturele voorkeur ging uit naar de late [[Middeleeuwen]], waarvoor hij inspiratie vond bij onder meer [[Johan Huizinga]]. Hij stelde bijzonder belang in de natuur en het erfgoed van zijn geboorteregio Twente en de Achterhoek. Zo engageerde hij zich voor onderzoek en restauratie van de [[Grote Kerk (Enschede)|Grote Kerk]] te Enschede, de [[Sint-Stephanuskerk (Borne)|Sint-Stephanuskerk]] in [[Borne (Overijssel)|Borne]] en de [[Oude Kerk (Delden)|Oude Kerk]] in [[Delden (Overijssel)|Delden]]. Hij was samen met andere familieleden oprichter van het [[Rijksmuseum Twenthe]]. Bij de opening van het museum in 1930 werd hij honorair directeur. Deze functie bekleedde hij tot 1956.

Ook zijn broer [[Jan Bernard van Heek]], getrouwd met [[Edwina van Heek - Burr Ewing|Edwina Burr Ewing]], was een bevlogen kunst- en cultuurliefhebber. Hij stierf in 1923. In overeenstemming met het testament van de weduwe heeft Jan Herman van Heek na haar overlijden, op 15 november 1946, de Stichting Edwina van Heek opgericht. Hij was de eerste voorzitter. Deze culturele stichting bestaat nog steeds en steunt culturele projecten in Overijssel en de Gelderse Achterhoek gericht op behoud van natuurmonumenten, historisch waardevolle gebouwen en kunstobjecten.

== Kunstverzamelaar ==
Onder leiding van Jan Herman van Heek werd in een periode van 17 jaren het in 1912 gekochte en in vervallen toestand verkerende kasteel Bergh in oude luister hersteld. Nog geen tien jaar na de voltooiing, in de nacht van 14 op 15 maart 1939, brandde het kasteel bijna tot de grond af. Van Heek heeft vervolgens het kasteel opnieuw laten opbouwen volgens zijn visie hoe een middeleeuws kasteel er uit zou moeten zien.
Hij bracht er zijn verzameling van [[middeleeuwse kunst]] onder, waaronder de [[collectie F.W. Mengelberg]] die hij in 1919 had verworven en vele vroeg-Italiaanse werken. Het is daarmee de grootste particuliere verzameling vroeg-Italiaanse kunst in Nederland met werk van onder anderen [[Duccio di Buoninsegna|Duccio]], [[Biccie di Lorenzo]] en [[Niccolò di Segna]]. In de andere grote verzamelaar van deze kunst, [[Otto Lanz]] had hij een leidsman en kunstvriend gevonden.

Naast de middeleeuwse schilderkunst, waaronder ook ruim tachtig Nederlandse en Duitse schilderijen, bevat de collectie portretten van [[Bourgondiërs]], [[Habsburgers]], [[Oranjes]] en [[Lijst van graven van den Bergh|Graven Van den Bergh]], die Van Heek aantrof op de zolder van het kasteel. De collectie bestaat verder uit handschriften uit Nederland, Duitsland, Frankrijk en Italië, beeldhouwwerk, munten en penningen en ivoren stukken. Van Heek legde een kunsthistorische bibliotheek aan en het grootste particuliere archief over de Gelderse Historie. De voormalig directeur van het [[Rijksmuseum Amsterdam|Rijksmuseum]] en onder meer kenner van vroeg-Italiaanse kunst [[Henk van Os]] is als adviseur aan Huis Bergh verbonden. Henk van Os veranderde in het begin van de 21e eeuw de presentatie van de kunstcollectie. Bezoekers kwamen voorheen vooral naar Huis Bergh voor de romantiek van het ridderschap en om het middeleeuwse kasteel te bezichtigen. De kunst uit Noord- en Zuid- Europa hing door elkaar en was niet goed zichtbaar. Henk van Os heeft deze kunst in aparte ruimten geplaatst. Er is een Italiaanse kamer en de Noord-Europese kunst hangt in de troonzaal. In het trappenhuis heeft hij een galerij met de vijftiende- en zestiende-eeuwse portretten ingericht. Minder interessante kunststukken of vervalsingen zijn naar het depot verhuisd, terwijl belangrijke stukken, zoals een vroeg-zestiende-eeuws houten beeld van Maria op de Maansikkel, een opvallende plaats kregen. Hij voorzag alle kunstwerken van een toelichtende tekst.
Ter gelegenheid van de 70e verjaardag van Henk van Os in 2008, heeft een tiental vrienden artikelen geschreven over de collectie. Deze artikelen zijn gebundeld in een [[liber amicorum]] genaamd ''Avonturen met een collectie: ontdekkingen in de verzamelingen van Huis Bergh''.

Behalve bij de wederopbouw van Huis Bergh heeft Jan Herman van Heek een belangrijke rol gespeeld bij de restauratie van onder meer het [[Kasteel Doornenburg]] in de Betuwe en het [[Kasteel Hernen]] bij Nijmegen. Hij was bestuurslid van de [[Stichting Vrienden der Geldersche Kasteelen]].

== Natuurbeschermer ==
Jan Herman van Heek was een actief natuurbeschermer onder meer bij [[Vereniging Natuurmonumenten]].
Hij heeft bijvoorbeeld in 1930 samen met zijn broer Gerrit Jan 166.000 gulden aan Natuurmonumenten geschonken om de [[Rheder- en Worthrhederheide]] te kopen en daardoor meegewerkt aan de totstandkoming van het [[Nationaal Park Veluwezoom]].

== Onderscheidingen ==
Jan Herman van Heek heeft vele onderscheidingen ontvangen, waaronder in 1952 een [[eredoctoraat]] in de letteren en wijsbegeerte aan de [[Universiteit van Amsterdam]]. In het senaatsbesluit werd dit als volgt gemotiveerd: '(...) zijn pogingen tot het behoud en herstel van in het bijzonder middeleeuwse monumenten, vooral in het oosten des lands; uitbreiding van het openbaar bezit van belangrijke werken, inzonderheid schilderijen; stimulering van het oudheidkundig en prehistorisch bodemonderzoek en het veilig stellen van belangrijke terreinen wegens hun natuurschoon en geologische of recreatieve waarde.'

Andere onderscheidingen waren ridder in de [[orde van de Nederlandse Leeuw]] (1930), grootofficier in de [[Orde van Oranje-Nassau]] (1946), de Eerepenning van de Vereniging Gelre (1929), de gouden jubileumpenning van Vereniging Natuurmonumenten (1931), de Bergsma-Medaille van de [[ANWB]] (1947), de [[Zilveren Anjer]] van het [[Prins Bernhard Cultuurfonds]], de gouden legpenning van de [[Koninklijke Nederlandse Oudheidkundige Bond]] (1948), de gouden Erepenning van de Provincie Gelderland, de gouden eremedaille van Enschede (1956) en de Rijkserepenning in goud (1953).

Hij was ereburger van [[Bergh]] (1953) en van Doesburg (1953).

== Vernoeming ==
De [[Jan Herman van Heekweg]] in [[Buikslotermeer]] in [[Amsterdam-Noord]] is naar hem vernoemd.

== Externe links ==
* [https://web.archive.org/web/20051122204707/http://www.enschede-stad.nl/~Reportage/Van%20Heek/ Reportage over familie van Heek]
* [http://www.inghist.nl/Onderzoek/Projecten/BWN/lemmata/bwn2/heek/ Uitgebreidere biografie in Biografisch Woordenboek van Nederland]
* [http://www.huisbergh.nl Website van het Huis Bergh]

{{Appendix|2=
* Heek, J.H. van, ''Huis Bergh: Kasteel en Collectie'', 1987.
* [[Cornelis Jan Snuif|Snuif, C.J.]], ''Familieboek der Van Heeks'', Enschede: Bransema, 1915.
* [https://dspace.library.uu.nl/handle/1874/12400 Edwin Küpers, ''Monumenten voor de middeleeuwen''], Over het mecenaat van Jan Herman van Heek (1873-1957), masterthesis Kunstbeleid en -management, Utrecht, 2006.
* [https://www.dbnl.org/tekst/_jaa003195701_01/_jaa003195701_01_0007.htm A.P. van Schilfgaarde, 'Jan Herman van Heek', in: ''Jaarboek van de Maatschappij de Nederlandse Letterkunde'' (1957)]
* [http://www.inghist.nl/Onderzoek/Projecten/BWN/lemmata/bwn2/heek/ A.L. van Schelven, 'Heek, Jan Herman van (1873-1957)', in: ''Biografisch Woordenboek van Nederland'' 2 (1985)]
* [http://www.historischcentrumoverijssel.nl Historisch centrum Overijssel], Archieven van Van Heek.
* Vries, A. de (red.), ''Avonturen met een collectie: ontdekkingen in de verzamelingen van Huis Bergh'', ’s-Heerenberg, 2008.
* Siebenga, H., 'Onvermoede schatten in het depot, schatgraven in de eigen collectie', in: ''Museumvisie'' 2005/2, p. 41.
* Veen, F. van 't, ''Het Nederlandse Palazzo, verzamelingen van vroeg-Italiaanse kunst'', Maastricht, 2008.
* Nijhof, Wim H., ''Kunst, katoen en kastelen. J.H. van Heek (1873-1957)'', Amsterdam/Zwolle, 2008
* Nijhof, Wim H., [http://www.devalkenberg.nl/index42c3.html?cat=artikelen&pid=69 ''Jan Herman van Heek, bevlogen mecenas voor middeleeuwse kerken in Twente''], website: De Valkenberg.nl
{{References}}
}}
{{Bibliografische informatie}}

{{DEFAULTSORT:Heek Jan Herman van}}
[[Categorie:Nederlands ondernemer]]
[[Categorie:Geschiedenis van de textielindustrie]]
[[Categorie:Geschiedenis van Enschede]]
[[Categorie:Zilveren Anjer]]
[[Categorie:Nederlands kunstverzamelaar]]
[[Categorie:Nederlands natuurbeschermer]]
[[Categorie:Van Heek|Jan Herman]]
[[Categorie:Textielondernemer]]

title: Algemene informatie

Geboren: 20 oktober 1873 · Enschede

Overleden: 25 januari 1957 · Doetinchem

Nationaliteit(en): Nederlands

Beroep(en): textielfabrikant

Bekend van: Huis Bergh