text:
# Stephanie Struijk
Stephanie Struijk (Roggel, 24 juni 1986) is een Nederlandse zangeres en singer-songwriter, die tot 2016 actief was onder de artiestennaam Stevie Ann. Ze debuteerde in 2005 met het album Away from here, dat haar een Zilveren Harp opleverde. Hierna volgden nog drie succesvolle Engelstalige albums. Sinds 2016 schrijft en zingt Struijk in het Nederlands.

## Biografie
Stephanie Struijk begon al op jonge leeftijd met het maken van muziek. Eerst alleen op piano, maar later ook op gitaar. Na de middelbare school ging ze naar de Rockacademie in Tilburg. In het tweede jaar van de academie stopte ze. In 2004 verzorgde ze het voorprogramma tijdens vier Nederlandse concerten van Paul Carrack.

### Stevie Ann
Onder de artiestennaam Stevie Ann bracht Struijk in september 2005 haar debuutalbum Away from here uit, met daarop twaalf zelfgeschreven nummers. Van de singles Away from here, The Poetry Man en You versus me werd vooral The Poetry Man een succes: deze single, uitgebracht in een akoestische uitvoering, kreeg airplay op diverse radiostations en bereikte begin 2006 de twaalfde positie in de Mega Top 50. In de Nederlandse Top 40 werd de 29ste plaats behaald.
Na diverse festivaloptredens in de zomer van 2006 begon Stevie Ann in oktober 2006 aan een theatertournee langs veertien zalen door heel Nederland. Bovendien trad ze op 20 november 2006 op als support-act van de Engelse singer-songwriter James Morrison in de Amsterdamse Melkweg. In dezelfde periode werd haar album Away from here opnieuw uitgebracht met een bonus-cd. De hiervan afkomstige single One Year of Love, een cover van Queen, bereikte de achttiende positie in de Mega Top 50. Het album stootte dankzij de bonus-cd door naar de vierde plaats van de Album Top 100 en werd bekroond met een gouden plaat.
Stevie Ann trad in 2007 op op Pinkpop en Parkpop, waarna in de herfst van dat jaar haar tweede album verscheen: Closer to the heart. De eerste single hiervan was Get away, dat al op 16 augustus 2007 voor de eerste keer te horen was in het 3FM-programma GIEL. Het album stond 28 weken in de Nederlandse Album Top 100 genoteerd en bereikte daarin de tiende plaats. Ter ondersteuning van de klimaatwetcampagne van Milieudefensie nam Stevie Ann in 2008 de ep Changes op.
In mei 2010 bracht Stevie Ann haar derde studioalbum Light up uit, geproduceerd door Mitchell Froom en opgenomen in Californië, waar ze ook ging wonen. Het album kwam in de Album Top 100 binnen op de vijfde plaats. Later dat jaar volgde het live-dubbelalbum Live & acoustic; een combinatie van een optreden uit haar theatertournee van 2007 en akoestische opnames die gemaakt zijn in de studio in Wales waar ze ook haar tweede plaat Closer to the heart opnam. Enkele van deze akoestische nummers verschenen al eerder op de bonus-cd van haar debuutalbum Away from here.
Voor haar vierde studioalbum California sounds schreef Stevie Ann liedjes over haar ervaringen in Californië en werkte zij opnieuw samen met gerenommeerde Amerikaanse muzikanten. Het verscheen in de lente van 2013. Aan het album werd tevens een concerttournee gekoppeld. In 2014 volgde haar single Five more days, die afkomstig was uit het televisieprogramma The Hit.
Eind 2014 nam ze een ep op met kerstrepertoire. Naast één eigen nummer zijn hierop bewerkingen te vinden van bijvoorbeeld River van Joni Mitchell en Auld Lang Syne van Robert Burns. Begin 2016 zong ze samen met Frank Boeijen het duet Stad en land, dat uitgebracht werd op Boeijens album Land van belofte.

### Nederlandstalig
In het voorjaar van 2016 bracht Stephanie Struijk voor het eerst een Nederlandstalig album uit. Ze schreef de nummers op dit album samen met Daniël Lohues tijdens een gezamenlijke roadtrip door de Verenigde Staten. In het kader van haar overstap naar de Nederlandse taal besloot ze de artiestennaam Stevie Ann te laten vallen en voortaan haar eigen naam te gebruiken.
De muzikale samenwerking tussen Struijk en Lohues, die ook enige tijd een liefdesrelatie hadden, werd in de volgende jaren voortgezet. In februari 2018 verscheen de ep Daar, bestaande uit vijf nieuwe liedjes, en een jaar later volgde de ep Liedjes van een ander, waarop Struijk nummers vertolkte van onder anderen Rowwen Hèze (De Peel in brand), Bram Vermeulen (Verlegen) en Gorki (We zijn zo jong). Als kerstsingle maakte Struijk eind 2019 een Nederlandstalige versie van 2000 Miles van The Pretenders.
In de aanloop naar een nieuw album plande Struijk in 2020 een theatertournee, die door de coronacrisis echter niet door kon gaan. Ze bleef ondertussen wel nieuwe singles uitbrengen, waaronder Alsof je hier nog bent, Onderweg en Zon en maan. Eind 2020 was haar nummer Altijd dichterbij (gebaseerd op Dinge-dong van Teach-In) te horen in een reclamespot van Algemeen Dagblad. Het album Fijn zo verscheen uiteindelijk in februari 2021 en ontving positieve recensies.
Naast haar eigen concerten speelt Struijk sinds 2020 af en toe mee bij Krezip, als vervangster van toetsenist Annelies Kuijsters. Ook werkte ze samen met Eva De Roovere, met wie ze in 2021 en 2022 een tournee maakte door Vlaanderen en Nederland. In het najaar van 2022 speelde Struijk mee in de voorstelling Bruce & wij, waarin de muziek van Bruce Springsteen centraal stond.
Begin 2024 kwam Struijks derde Nederlandstalige album uit, getiteld Dezelfde zon.

## Prijzen en nominaties
In november 2005 kreeg Struijk (als Stevie Ann) een Essent Award uitgereikt, een prijs voor jonge en veelbelovende artiesten. Enkele maanden later, in februari 2006, mocht ze een Zilveren Harp in ontvangst nemen. Bij de 3FM Awards was Stevie Ann in 2006 genomineerd in de categorie 'Beste Nieuwkomer' en in 2007 in de categorieën 'Beste Zangeres' en 'Beste Album' (Away from here). In 2007 werd ze tevens genomineerd voor de TMF Borsato Award. In 2016 behoorde ze tot de genomineerden voor een 100% NL Award in de categorie 'Doorbraak van het jaar'.

## Discografie
- Tot 2016 onder de artiestennaam Stevie Ann, daarna onder haar eigen naam Stephanie Struijk.

### Albums
| Album met eventuele hitnotering(en) in de Nederlandse Album Top 100 | Datum van verschijnen | Datum van binnenkomst | Hoogste positie | Aantal weken | Opmerkingen |
| ------------------------------------------------------------------- | --------------------- | --------------------- | --------------- | ------------ | ----------- |
| Away from here                                                      | 25-09-2005            | 08-10-2005            | 4               | 43           | Goud        |
| Closer to the heart                                                 | 01-10-2007            | 06-10-2007            | 10              | 28           |             |
| Light up                                                            | 07-05-2010            | 15-05-2010            | 5               | 16           |             |
| Live & acoustic                                                     | 19-11-2010            | -                     |                 |              |             |
| California sounds                                                   | 29-03-2013            | 06-04-2013            | 21              | 8            |             |
| Stephanie Struijk                                                   | 15-04-2016            | 23-04-2016            | 12              | 4            |             |
| Fijn zo                                                             | 19-02-2021            | 27-02-2021            | 13              | 1            |             |
| Dezelfde zon                                                        | 12-01-2024            | 27-01-2024            | 45              | 1            |             |

### Singles en ep's
| Single met eventuele hitnotering(en) in de Nederlandse Top 40 | Datum van verschijnen | Datum van binnenkomst | Hoogste positie | Aantal weken | Opmerkingen                                   |
| ------------------------------------------------------------- | --------------------- | --------------------- | --------------- | ------------ | --------------------------------------------- |
| Away from here                                                | 23-05-2005            | -                     |                 |              | Nr. 96 in de Single Top 100                   |
| The poetry man                                                | 19-12-2005            | 18-02-2006            | 29              | 2            | Nr. 21 in de Single Top 100                   |
| You versus me                                                 | 30-05-2006            | -                     |                 |              |                                               |
| One year of love                                              | 23-10-2006            | -                     |                 |              | cover van Queen / Nr. 38 in de Single Top 100 |
| Get away                                                      | 10-09-2007            | -                     |                 |              | Nr. 47 in de Single Top 100                   |
| Baby blue                                                     | 10-12-2007            | 09-02-2008            | tip10           | -            | Nr. 43 in de Single Top 100                   |
| Changes                                                       | 05-05-2008            | 24-05-2008            | tip3            | -            | Klimaatwet ep / Nr. 43 in de Single Top 100   |
| Perfect                                                       | 2010                  | -                     |                 |              | met Rosemary's Sons                           |
| What goes on                                                  | 2010                  | -                     |                 |              |                                               |
| You done me wrong                                             | 2010                  | -                     |                 |              |                                               |
| Light up                                                      | 2010                  | -                     |                 |              |                                               |
| Dirty feelings                                                | 2013                  | -                     |                 |              |                                               |
| I believe in love                                             | 2013                  | -                     |                 |              |                                               |
| Still running                                                 | 2013                  | -                     |                 |              | met Christopher Green                         |
| Five more days                                                | 2014                  | -                     |                 |              | afkomstig uit The Hit                         |
| You're my best friend                                         | 2014                  | -                     |                 |              | cover van Queen                               |
| X-mas                                                         | 2014                  | -                     |                 |              | kerst-ep                                      |
| Nieuwe maan                                                   | 2016                  | -                     |                 |              |                                               |
| Daar                                                          | 2017                  | -                     |                 |              |                                               |
| Oud & nieuw                                                   | 2017                  | -                     |                 |              | kerstsingle, met Rob Dekay                    |
| Als de liefde maar blijft winnen                              | 2018                  | -                     |                 |              | cover van Daniël Lohues                       |
| Daar                                                          | 2018                  | -                     |                 |              | ep                                            |
| Verlegen                                                      | 2018                  | -                     |                 |              | cover van Bram Vermeulen                      |
| Liedjes van een ander                                         | 2018                  | -                     |                 |              | ep                                            |
| 2000 kilometer                                                | 2019                  | -                     |                 |              | kerstsingle, cover van The Pretenders         |
| Fijn zo                                                       | 2020                  | -                     |                 |              |                                               |
| Alsof je hier nog bent                                        | 2020                  | -                     |                 |              |                                               |
| Onderweg                                                      | 2020                  | -                     |                 |              |                                               |
| Altijd dichterbij                                             | 2020                  | -                     |                 |              | voor Algemeen Dagblad                         |
| Zon en maan                                                   | 2021                  | -                     |                 |              |                                               |
| Het beste                                                     | 2021                  | -                     |                 |              |                                               |
| Littekens                                                     | 2021                  | -                     |                 |              | met Matthijn Buwalda                          |
| Bijna september                                               | 2023                  | -                     |                 |              |                                               |
| Zwitserland                                                   | 2023                  | -                     |                 |              |                                               |
| Altijd en nooit                                               | 2023                  | -                     |                 |              |                                               |
| Alle tijd                                                     | 2024                  | -                     |                 |              |                                               |
| Ja en amen                                                    | 2024                  | -                     |                 |              | kerstsingle, met Clean Pete                   |

### NPO Radio 2 Top 2000
Van Stevie Ann stond alleen The Poetry Man in 2007 in de NPO Radio 2 Top 2000, op plek 966.

title: Stephanie Struijk

wikitext:
{{Infobox artiest
| naam           = Stephanie Struijk
| afbeelding     = Stephanie Struyck.jpg
| afbeeldingbreedte = 200
| onderschrift   = Stephanie Struijk in 2022
| volledige naam = Anna Stephanie Struijk
| alias          = Stevie Ann
| geboorteplaats = [[Roggel]]
| geboren        = [[24 juni]] [[1986]]
| land           = [[Nederland (hoofdbetekenis)|Nederland]]
| jaren-actief   = [[2005]]–heden
| genre          = [[Popmuziek|Pop]], [[Countrymuziek|Country]], [[Folk]], [[Jazz]]
| label          = [[CNR Records]]
| website        = http://www.stephaniestruijk.nl/
}}

'''Stephanie Struijk''' ([[Roggel]], [[24 juni]] [[1986]]) is een [[Nederland (hoofdbetekenis)|Nederlandse]] zangeres en [[singer-songwriter]], die tot 2016 actief was onder de artiestennaam '''Stevie Ann'''. Ze debuteerde in 2005 met het album ''[[Away from here (album)|Away from here]]'', dat haar een [[Zilveren Harp]] opleverde. Hierna volgden nog drie succesvolle Engelstalige albums. Sinds 2016 schrijft en zingt Struijk in het Nederlands.

==Biografie==
Stephanie Struijk begon al op jonge leeftijd met het maken van muziek. Eerst alleen op piano, maar later ook op gitaar. Na de middelbare school ging ze naar de [[Fontys Hogeschool voor de Kunsten|Rockacademie in Tilburg]]. In het tweede jaar van de academie stopte ze. In 2004 verzorgde ze het voorprogramma tijdens vier Nederlandse concerten van [[Paul Carrack]].<ref>[https://www.nporadio2.nl/muziek/artiesten/1803e190-26d1-4c57-9f6a-cbf8359e502b/stephanie-struijk-stevie-ann Stephanie Struijk (Stevie Ann)] (NPO Radio 2)</ref>

=== Stevie Ann ===
Onder de artiestennaam Stevie Ann bracht Struijk in september 2005 haar debuutalbum ''[[Away from here (album)|Away from here]]'' uit, met daarop twaalf zelfgeschreven nummers. Van de singles ''[[Away from here (single)|Away from here]]'', ''[[The Poetry Man]]'' en ''[[You Versus Me|You versus me]]'' werd vooral ''The Poetry Man'' een succes: deze single, uitgebracht in een akoestische uitvoering, kreeg airplay op diverse radiostations en bereikte begin 2006 de twaalfde positie in de [[Mega Top 50]]. In de [[Nederlandse Top 40]] werd de 29ste plaats behaald.

Na diverse festivaloptredens in de zomer van 2006 begon Stevie Ann in oktober 2006 aan een theatertournee langs veertien zalen door heel Nederland. Bovendien trad ze op 20 november 2006 op als support-act van de Engelse singer-songwriter [[James Morrison (zanger)|James Morrison]] in de Amsterdamse [[Melkweg (Amsterdam)|Melkweg]]. In dezelfde periode werd haar album ''Away from here'' opnieuw uitgebracht met een bonus-cd. De hiervan afkomstige single ''[[One Year of Love]]'', een cover van [[Queen]], bereikte de achttiende positie in de Mega Top 50. Het album stootte dankzij de bonus-cd door naar de vierde plaats van de [[Album Top 100]] en werd bekroond met een [[Goud (muziek)|gouden plaat]].<ref>[https://3voor12.vpro.nl/lokaal/limburg/artikelen/overzicht/2007/november/goud-voor-debuutalbum-stevie-ann.html Goud voor debuutalbum Stevie Ann] (VPRO 3voor12 Limburg, 1 november 2007)</ref>

Stevie Ann trad in 2007 op op [[Pinkpop]] en [[Parkpop]], waarna in de herfst van dat jaar haar tweede album verscheen: ''[[Closer to the heart (Stevie Ann)|Closer to the heart]]''. De eerste single hiervan was ''Get away'', dat al op 16 augustus 2007 voor de eerste keer te horen was in het [[3FM]]-programma ''[[GIEL (radioprogramma)|GIEL]]''. Het album stond 28 weken in de Nederlandse [[Album Top 100]] genoteerd en bereikte daarin de tiende plaats. Ter ondersteuning van de klimaatwetcampagne van [[Milieudefensie]] nam Stevie Ann in 2008 de [[Extended play|ep]] ''Changes'' op.

In mei 2010 bracht Stevie Ann haar derde studioalbum ''[[Light up (album)|Light up]]'' uit, geproduceerd door [[Mitchell Froom]] en opgenomen in [[Californië]], waar ze ook ging wonen. Het album kwam in de Album Top 100 binnen op de vijfde plaats. Later dat jaar volgde het live-dubbelalbum ''Live & acoustic''; een combinatie van een optreden uit haar theatertournee van 2007 en akoestische opnames die gemaakt zijn in de studio in [[Wales]] waar ze ook haar tweede plaat ''Closer to the heart'' opnam. Enkele van deze akoestische nummers verschenen al eerder op de bonus-cd van haar debuutalbum ''Away from here''.

Voor haar vierde studioalbum ''California sounds'' schreef Stevie Ann liedjes over haar ervaringen in Californië en werkte zij opnieuw samen met gerenommeerde Amerikaanse muzikanten. Het verscheen in de lente van 2013.<ref>[https://www.nu.nl/muziek/3411925/stevie-ann-vond-rust-in-los-angeles.html Stevie Ann vond rust in Los Angeles] (Nu.nl, 1 mei 2013)</ref> Aan het album werd tevens een concerttournee gekoppeld. In 2014 volgde haar single ''Five more days'', die afkomstig was uit het televisieprogramma ''[[The Hit]]''.

Eind 2014 nam ze een ep op met kerstrepertoire. Naast één eigen nummer zijn hierop bewerkingen te vinden van bijvoorbeeld ''[[River (Joni Mitchell)|River]]'' van [[Joni Mitchell]] en ''[[Auld Lang Syne]]'' van [[Robert Burns]]. Begin 2016 zong ze samen met [[Frank Boeijen (zanger)|Frank Boeijen]] het duet ''Stad en land'', dat uitgebracht werd op Boeijens album ''Land van belofte''.

=== Nederlandstalig ===
[[Bestand:Stevie Ann, Deventer 6 augustus 2016.jpg|thumb|Stevie Ann op het poëziefestival [[Het Tuinfeest]] in Deventer, 6 augustus 2016]]
In het voorjaar van 2016 bracht Stephanie Struijk voor het eerst een Nederlandstalig album uit. Ze schreef de nummers op dit album samen met [[Daniël Lohues]] tijdens een gezamenlijke [[roadtrip]] door de Verenigde Staten.<ref>[https://3voor12.vpro.nl/lokaal/drenthe/artikelen/recensies/2016/oktober-2016/Stephanie-Struijk.html Op roadtrip met Stephanie Struijk door Amerika] (VPRO 3voor12 Drenthe, 9 oktober 2016)</ref> In het kader van haar overstap naar de Nederlandse taal besloot ze de artiestennaam Stevie Ann te laten vallen en voortaan haar eigen naam te gebruiken.

De muzikale samenwerking tussen Struijk en Lohues, die ook enige tijd een liefdesrelatie hadden, werd in de volgende jaren voortgezet. In februari 2018 verscheen de ep ''Daar'', bestaande uit vijf nieuwe liedjes, en een jaar later volgde de ep ''Liedjes van een ander'', waarop Struijk nummers vertolkte van onder anderen [[Rowwen Hèze]] (''[[De Peel in brand]]''), [[Bram Vermeulen (artiest)|Bram Vermeulen]] (''Verlegen'') en [[Gorki (band)|Gorki]] (''We zijn zo jong''). Als kerstsingle maakte Struijk eind 2019 een Nederlandstalige versie van ''[[2000 Miles]]'' van [[The Pretenders]].

In de aanloop naar een nieuw album plande Struijk in 2020 een theatertournee, die door de [[coronacrisis in Nederland|coronacrisis]] echter niet door kon gaan. Ze bleef ondertussen wel nieuwe singles uitbrengen, waaronder ''Alsof je hier nog bent'', ''Onderweg'' en ''Zon en maan''. Eind 2020 was haar nummer ''Altijd dichterbij'' (gebaseerd op ''[[Dinge-dong]]'' van [[Teach-In]]) te horen in een reclamespot van [[Algemeen Dagblad]].<ref>[https://www.ad.nl/home/de-zangeres-achter-de-ad-commercial-mensen-zochten-uit-wie-nou-toch-dat-liedje-zong~afb2d60f/ De zangeres achter de AD-commercial: ‘Mensen zochten uit wie nou toch dat liedje zong’] (Algemeen Dagblad, 27 november 2020)</ref> Het album ''Fijn zo'' verscheen uiteindelijk in februari 2021 en ontving positieve recensies.

Naast haar eigen concerten speelt Struijk sinds 2020 af en toe mee bij [[Krezip]], als vervangster van toetsenist [[Annelies Kuijsters]].<ref>[https://www.rtl.nl/rubrieken/rtl-boulevard/artikel/5151586/krezip-volgende-week-zonder-toetsenist-annelies Krezip neemt tijdelijk afscheid van toetsenist Annelies] (RTL Nieuws, 12 juni 2020)</ref> Ook werkte ze samen met [[Eva De Roovere]], met wie ze in 2021 en 2022 een tournee maakte door Vlaanderen en Nederland. In het najaar van 2022 speelde Struijk mee in de voorstelling ''Bruce & wij'', waarin de muziek van [[Bruce Springsteen]] centraal stond.

Begin 2024 kwam Struijks derde Nederlandstalige album uit, getiteld ''Dezelfde zon''.

==Prijzen en nominaties==
In november 2005 kreeg Struijk (als Stevie Ann) een [[Essent Awards|Essent Award]] uitgereikt, een prijs voor jonge en veelbelovende artiesten. Enkele maanden later, in februari 2006, mocht ze een [[Zilveren Harp]] in ontvangst nemen. Bij de [[3FM Awards]] was Stevie Ann in 2006 genomineerd in de categorie 'Beste Nieuwkomer' en in 2007 in de categorieën 'Beste Zangeres' en 'Beste Album' (''Away from here''). In 2007 werd ze tevens genomineerd voor de [[TMF Awards 2007 (Nederland)|TMF Borsato Award]]. In 2016 behoorde ze tot de genomineerden voor een [[100% NL|100% NL Award]] in de categorie 'Doorbraak van het jaar'.

==Discografie==
* ''Tot 2016 onder de artiestennaam '''Stevie Ann''', daarna onder haar eigen naam '''Stephanie Struijk'''.''
===Albums===
{{Tabel Nederlandse Album Top 100}}
|-
|align="left"|''[[Away from here (album)|Away from here]]''||25-09-2005||08-10-2005||4||43|| [[Goud (muziek)|Goud]]
|-
|align="left"|''[[Closer to the heart (Stevie Ann)|Closer to the heart]]''||01-10-2007||06-10-2007||10||28||
|-
|align="left"|''[[Light up (album)|Light up]]''||07-05-2010||15-05-2010||5||16||
|-
|align="left"|''Live & acoustic''||19-11-2010||-||||||
|-
|align="left"|''California sounds''||29-03-2013||06-04-2013||21||8||
|-
|align="left"|''Stephanie Struijk''||15-04-2016||23-04-2016||12||4||
|-
|align="left"|''Fijn zo''||19-02-2021||27-02-2021||13||1||
|-
|align="left"|''Dezelfde zon''||12-01-2024||27-01-2024||45||1||
|}

===Singles en ep's===
{{Tabel Nederlandse Single Top 40}}
|-
|align="left"|''[[Away from here (single)|Away from here]]''||23-05-2005||-|||||| Nr. 96 in de [[Single Top 100]]
|-
|align="left"|''[[The Poetry Man|The poetry man]]''||19-12-2005||18-02-2006||29||2|| Nr. 21 in de Single Top 100
|-
|align="left"|''[[You Versus Me|You versus me]]''||30-05-2006||-||||||
|-
|align="left"|''[[One Year of Love|One year of love]]''||23-10-2006||-|||||| cover van [[Queen]] / Nr. 38 in de Single Top 100
|-
|align="left"|''Get away''||10-09-2007||-|||||| Nr. 47 in de Single Top 100
|-
|align="left"|''Baby blue''||10-12-2007||09-02-2008||tip10||-|| Nr. 43 in de Single Top 100
|-
|align="left"|''Changes''||05-05-2008||24-05-2008||tip3||-|| Klimaatwet [[Extended play|ep]] / Nr. 43 in de Single Top 100
|-
|align="left"|''Perfect''||2010||-|||||| met [[Rosemary's Sons]]
|-
|align="left"|''What goes on''||2010||-||||||
|-
|align="left"|''You done me wrong''||2010||-||||||
|-
|align="left"|''Light up''||2010||-||||||
|-
|align="left"|''Dirty feelings''||2013||-||||||
|-
|align="left"|''I believe in love''||2013||-||||||
|-
|align="left"|''Still running''||2013||-|||||| met [[Christopher Green]]
|-
|align="left"|''Five more days''||2014||-|||||| afkomstig uit [[The Hit]]
|-
|align="left"|''[[You're My Best Friend (Queen)|You're my best friend]]''||2014||-|||||| cover van [[Queen]]
|-
|align="left"|''X-mas''||2014||-|||||| kerst-ep
|-
|align="left"|''Nieuwe maan''||2016||-||||||
|-
|align="left"|''Daar''||2017||-||||||
|-
|align="left"|''Oud & nieuw''||2017||-|||||| kerstsingle, met [[Rob Dekay]]
|-
|align="left"|''Als de liefde maar blijft winnen''||2018||-|||||| cover van [[Daniël Lohues]]
|-
|align="left"|''Daar''||2018||-|||||| ep
|-
|align="left"|''Verlegen''||2018||-|||||| cover van [[Bram Vermeulen (artiest)|Bram Vermeulen]]
|-
|align="left"|''Liedjes van een ander''||2018||-|||||| ep
|-
|align="left"|''[[2000 Miles|2000 kilometer]]''||2019||-|||||| kerstsingle, cover van [[The Pretenders]]
|-
|align="left"|''Fijn zo''||2020||-||||||
|-
|align="left"|''Alsof je hier nog bent''||2020||-||||||
|-
|align="left"|''Onderweg''||2020||-||||||
|-
|align="left"|''Altijd dichterbij''||2020||-|||||| voor [[Algemeen Dagblad]]
|-
|align="left"|''Zon en maan''||2021||-||||||
|-
|align="left"|''Het beste''||2021||-||||||
|-
|align="left"|''Littekens''||2021||-|||||| met [[Matthijn Buwalda]]
|-
|align="left"|''Bijna september''||2023||-||||||
|-
|align="left"|''Zwitserland''||2023||-||||||
|-
|align="left"|''Altijd en nooit''||2023||-||||||
|-
|align="left"|''Alle tijd''||2024||-||||||
|-
|align="left"|''Ja en amen''||2024||-|||||| kerstsingle, met [[Clean Pete]]
|}

===NPO Radio 2 Top 2000===
{{Tabel NPO Radio 2 Top 2000}}

==Externe link==
* [http://www.stephaniestruijk.nl/ Officiële website]

{{Appendix|2=
{{References}}
}}

{{DEFAULTSORT:Struijk, Stephanie}}
[[Categorie:Nederlands singer-songwriter]]

title: Algemene informatie

Volledige naam: Anna Stephanie Struijk

Alias: Stevie Ann

Geboorteplaats: Roggel

title: Werk

Genre(s): Pop, Country, Folk, Jazz

Label(s): CNR Records


text:
# Brennan Elliott
Brennan Elliott (Calgary, 24 maart 1975) is een Canadees acteur en filmproducent.

## Biografie
Elliott werd geboren in Calgary en van zijn vaders kant heeft hij een Noord-Ierse afkomst. Elliott leerde het acteren aan de Juilliard School in New York.
Elliott begon in 1996 met acteren in de film Stone Coats, waarna hij nog meerdere rollen speelde in films en televisieseries. Hij is vooral bekend van zijn rol als dr. Nick Biancavilla in de televisieserie Strong Medicine waar hij in 88 afleveringen speelde (2000-2005), en van zijn rol als Warren Saget in de televisieserie Cedar Cove waar hij in 31 afleveringen speelde (2013-2015).

## Filmografie

### Films
Uitgezonderd korte films.
- 2023 Ms. Christmas Comes to Town - als Travis / mr. Winters
- 2022 The Gift of Peace - als Michael
- 2022 Marry Go Round - als Luke Walker
- 2022 The Perfect Pairing - als Michael
- 2021 Open by Christmas - als Derrick Marshall
- 2020 Christmas in Vienna - als Mark Olsen
- 2019 All Summer Long - als Jake
- 2018 Christmas at Grand Valley - als Leo
- 2018 All of My Heart: The Wedding - als Brian Howell
- 2017 Christmas Encore - als Julian Walker
- 2017 All of My Heart: Inn Love - als Brian Howell
- 2016 Love You Like Christmas - als Kevin Tyler
- 2015 A Christmas Melody - als Danny Collier
- 2015 All of My Heart - als Brian Howell
- 2014 Night at the Museum: Secret of the Tomb - als Robert Fredericks
- 2013 Heart of Dance - als dr. Norton
- 2013 Curse of Chucky - als Ian
- 2013 Blood Shot - als Rip
- 2013 Dirty Teacher - als rechercheur Allen
- 2012 Kiss at Pine Lake - als Pete Shoreman
- 2012 Murder on the 13th Floor - als Viktor
- 2012 Cupid, Inc. - als Vance
- 2011 I Met a Producer and Moved to L.A. - als Rod
- 2011 Take Me Home - als Eric
- 2010 Confession - als Steve
- 2010 Black Widow - als Troy
- 2008 The Nanny Express - als David Chandler
- 2006 Flight 93 - als Todd Beamer
- 2002 Hobbs End - als Michael Bodine
- 2000 G-Saviour - als Mark Curran
- 2000 The Silencer - als Jason Wells / Jason Black
- 1999 Double Jeopardy - als yuppie
- 1999 Convergence - als Steve
- 1998 Dream House - als Ray
- 1996 Stone Coats - als Max

### Televisieseries
Uitgezonderd eenmalige gastrollen.
- 2019-2021 The Crossword Mysteries - als Logan O'Connor - 6 afl.
- 2015-2018 UnREAL - als Graham - 38 afl.
- 2016 Flower Shop Mysteries - als Marco Salvare - 3 afl.
- 2013-2015 Cedar Cove - als Warren Saget - 31 afl.
- 2006-2007 The 4400 - als Ben Saunders - 6 afl.
- 2006-2007 What About Brian - als T.K. - 4 afl.
- 2006 Cold Case - als Ray Williams - 4 afl.
- 2005 CSI: Crime Scene Investigation - als brigadier Carroll - 2 afl.
- 2000-2005 Strong Medicine - als dr. Nick Biancavilla - 88 afl.
- 2005 Blind Justice - als Nick Irons - 3 afl.
- 1997 Madison - als Slick - 3 afl.

### Filmproducent
- 2019-2021 The Crossword Mysteries - televisieserie - 5 afl.
- 2019 All Summer Long - film
- 2018 All of My Heart: The Wedding - film
- 2017 All of My Heart: Inn Love - film

- Biblioteca Nacional de España: XX5377728
- Bibliothèque nationale de France: cb14174993m (data)
- Gemeinsame Normdatei: 1274385083
- International Standard Name Identifier: 0000 0001 1935 8596
- Library of Congress Control Number: no00084256
- Nationale Bibliotheek van Tsjechië: xx0219311
- Système universitaire de documentation: 231643128
- Virtual International Authority File: 69139607
- WorldCat: E39PBJy4dpRgvTJ3Mym63qt9Xd

wikiname: nlwiki

title: Brennan Elliott

in_language: nl

wikitext:
{{Infobox acteur
| naam              = Brennan Elliott
| afbeelding        =
| onderschrift      =
| volledige naam    =
| geboortenaam      =
| geboren           = [[24 maart]] [[1975]]
| geboorteplaats    = [[Calgary]]
| overleden         =
| overlijdensplaats =
| land              = {{CA}}
| bijnaam           =
| pseudoniem        =
| jaren-actief      = [[1996]] - heden
| beroep            = [[acteur]]
[[filmproducent]]
| website           =
| imdb              = 0254392
| ibdb              =
}}
'''Brennan Elliott''' ([[Calgary]], [[24 maart]] [[1975]]) is een [[Canada|Canadees]] [[acteur]] en [[filmproducent]].

==Biografie==
Elliott werd geboren in [[Calgary]] en van zijn vaders kant heeft hij een [[Noord-Ierland|Noord-Ierse]] afkomst. Elliott leerde het acteren aan de [[Juilliard School]] in [[New York (stad)|New York]].

Elliott begon in 1996 met acteren in de film ''[[Stone Coats]]'', waarna hij nog meerdere rollen speelde in films en televisieseries. Hij is vooral bekend van zijn rol als dr. Nick Biancavilla in de televisieserie ''[[Strong Medicine]]'' waar hij in 88 afleveringen speelde (2000-2005), en van zijn rol als Warren Saget in de televisieserie ''[[Cedar Cove]]'' waar hij in 31 afleveringen speelde (2013-2015).

==Filmografie==
===Films===
Uitgezonderd [[korte film]]s.
*2023 ''[[Ms. Christmas Comes to Town]]'' - als Travis / mr. Winters
*2022 ''[[The Gift of Peace]]'' - als Michael
*2022 ''[[Marry Go Round]]'' - als Luke Walker
*2022 ''[[The Perfect Pairing]]'' - als Michael
*2021 ''[[Open by Christmas]]'' - als Derrick Marshall
*2020 ''[[Christmas in Vienna]]'' - als Mark Olsen
*2019 ''[[All Summer Long (2019)|All Summer Long]]'' - als Jake
*2018 ''[[Christmas at Grand Valley]]'' - als Leo
*2018 ''[[All of My Heart: The Wedding]]'' - als Brian Howell
*2017 ''[[Christmas Encore]]'' - als Julian Walker
*2017 ''[[All of My Heart: Inn Love]]'' - als Brian Howell
*2016 ''[[Love You Like Christmas]]'' - als Kevin Tyler
*2015 ''[[A Christmas Melody]]'' - als Danny Collier
*2015 ''[[All of My Heart]]'' - als Brian Howell
*2014 ''[[Night at the Museum: Secret of the Tomb]]'' - als Robert Fredericks
*2013 ''[[Heart of Dance]]'' - als dr. Norton
*2013 ''[[Curse of Chucky]]'' - als Ian
*2013 ''[[Blood Shot]]'' - als Rip
*2013 ''[[Dirty Teacher]]'' - als rechercheur Allen
*2012 ''[[Kiss at Pine Lake]]'' - als Pete Shoreman
*2012 ''[[Murder on the 13th Floor]]'' - als Viktor
*2012 ''[[Cupid, Inc.]]'' - als Vance
*2011 ''[[I Met a Producer and Moved to L.A.]]'' - als Rod
*2011 ''[[Take Me Home (2011)|Take Me Home]]'' - als Eric
*2010 ''[[Confession (2010)|Confession]]'' - als Steve
*2010 ''[[Black Widow (2010)|Black Widow]]'' - als Troy
*2008 ''[[The Nanny Express]]'' - als David Chandler
*2006 ''[[Flight 93]]'' - als Todd Beamer
*2002 ''[[Hobbs End]]'' - als Michael Bodine
*2000 ''[[G-Saviour]]'' - als Mark Curran
*2000 ''[[The Silencer]] ''- als Jason Wells / Jason Black
*1999 ''[[Double Jeopardy (1999)|Double Jeopardy]]'' - als yuppie
*1999 ''[[Convergence]]'' - als Steve
*1998 ''[[Dream House (1998)|Dream House]]'' - als Ray
*1996 ''[[Stone Coats]]'' - als Max

===Televisieseries===
Uitgezonderd eenmalige gastrollen.
*2019-2021 ''[[The Crossword Mysteries]]'' - als Logan O'Connor - 6 afl.
*2015-2018 ''[[UnREAL (televisieserie)|UnREAL]]'' - als Graham - 38 afl.
*2016 ''[[Flower Shop Mysteries]]'' - als Marco Salvare - 3 afl.
*2013-2015 ''[[Cedar Cove]]'' - als Warren Saget - 31 afl.
*2006-2007 ''[[The 4400]]'' - als Ben Saunders - 6 afl.
*2006-2007 ''[[What About Brian]]'' - als T.K. - 4 afl.
*2006 ''[[Cold Case]]'' - als Ray Williams - 4 afl.
*2005 ''[[CSI: Crime Scene Investigation (televisieserie)|CSI: Crime Scene Investigation]]'' - als brigadier Carroll - 2 afl.
*2000-2005 ''[[Strong Medicine]]'' - als dr. Nick Biancavilla - 88 afl.
*2005 ''[[Blind Justice]]'' - als Nick Irons - 3 afl.
*1997 ''[[Madison (televisieserie)|Madison]]'' - als Slick - 3 afl.

===Filmproducent===
*2019-2021 ''[[The Crossword Mysteries]]'' - televisieserie - 5 afl.
*2019 ''[[All Summer Long (2019)|All Summer Long]]'' - film
*2018 ''[[All of My Heart: The Wedding]]'' - film
*2017 ''[[All of My Heart: Inn Love]]'' - film

{{Appendix|2=
* {{en}} {{Bronvermelding anderstalige Wikipedia|taal=en|titel=Brennan Elliott|oldid=670852848|datum=20151222}}
* {{Link IMDb naam}}
}}
{{Bibliografische informatie}}

{{DEFAULTSORT:Elliott, Brennan}}
[[Categorie:Canadees filmacteur]]
[[Categorie:Canadees televisieacteur]]
[[Categorie:Canadees filmproducent]]

title: Algemene informatie

Geboorteplaats: Calgary

Land: Canada

title: Werk

Jaren actief: 1996 - heden

Beroep: acteur · filmproducent


text:
# Mohammed Riyani
Mohammed Riyani (Maaseik, 14 oktober 1991) is een voormalig Belgisch voetballer die als aanvaller voor onder andere Fortuna Sittard speelde.

## Carrière
Mohammed Riyani speelde in de jeugd van Bocholter VV, waar hij in 2010 vertrok om bij Fortuna Sittard te spelen. Hier debuteerde hij op 13 augustus 2010, in de met 3-1 verloren uitwedstrijd tegen AGOVV. Hij scoorde zijn eerste doelpunt op 24 september 2010, in de met 1-2 verloren thuiswedstrijd tegen FC Volendam. Na het seizoen 2010/11 keerde hij terug naar België, waar hij voor Verbroedering Geel-Meerhout en Patro Eisden Maasmechelen in de Derde klasse speelde. Hierna speelde hij nog op lagere niveaus voor FC Apollo 74 Gellik, KSK Bree, KVK Beringen en KFC Helson Helchteren. Ook speelde hij zaalvoetbal voor ZVVM/Campus.

### Statistieken
| Seizoen        | Club                      | Land           | Competitie     | Competitie | Competitie | Beker | Beker | Overig | Overig | Totaal | Totaal |
| Seizoen        | Club                      | Land           | Competitie     | Wed.       | Dlp.       | Wed.  | Dlp.  | Wed.   | Dlp.   | Wed.   | Dlp.   |
| -------------- | ------------------------- | -------------- | -------------- | ---------- | ---------- | ----- | ----- | ------ | ------ | ------ | ------ |
| 2010/11        | Fortuna Sittard           | Nederland      | Eerste divisie | 13         | 3          | 1     | 0     | –      | –      | 14     | 3      |
| 2011/12        | Geel-Meerhout             | België         | Derde klasse   | 27         | 7          | 0     | 0     | –      | –      | 27     | 7      |
| 2012/13        | Patro Eisden Maasmechelen | België         | Derde klasse   | 31         | 4          | 0     | 0     | 4      | 0      | 35     | 4      |
| 2013/14        | Patro Eisden Maasmechelen | België         | Derde klasse   | 23         | 4          | 0     | 0     | –      | –      | 23     | 4      |
| Carrièretotaal | Carrièretotaal            | Carrièretotaal | Carrièretotaal | 94         | 18         | 1     | 0     | 4      | 0      | 99     | 18     |
|                |                           |                |                |            |            |       |       |        |        |        |        |

title: Mohammed Riyani

wikitext:
{{Infobox voetballer
| spelernaam = Mohammed Riyani
| volledigenaam = Mohammed Riyani
| afbeelding =
| onderschrift =
| geboortedatum = [[14 oktober]] [[1991]]
| geboortestad = [[Maaseik]]
| geboorteland = {{BE}}
| lengte =
| been = [[Rechtsvoetig|Rechts]]
| huidigeclub =
| rugnummer =
| gestopt = december 2023
| positie = [[Aanvaller (voetbal)|Centrumspits]]
| contracttot =
| verhuurdtot =
| jeugdjaren = {{0|0000}}–2010
| jeugdteams = {{BE-VLAG}} [[Bocholter VV]]
| seizoen = 2010–2011
2011–2012
2012–2014
2014–2015
2015–2017
2017–2018
2018–2020
2020–2023
2023
| club = {{NL-VLAG}} [[Fortuna Sittard]]
{{BE-VLAG}} [[AS Verbroedering Geel|Geel-Meerhout]]
{{BE-VLAG}} [[Patro Eisden Maasmechelen|Patro Eisden]]
{{BE-VLAG}} [[FC Apollo 74 Gellik]]
{{BE-VLAG}} [[KSK Bree]]
{{BE-VLAG}} [[KVK Beringen]]
{{BE-VLAG}} [[KFC Helson Helchteren|KFC Helson]]
{{BE-VLAG}} [[Standard Elen]]
{{BE-VLAG}} [[FC Maasland Noord Oost]]
| wedstr(goals) = 13{{0|00}}(3)
27{{0|00}}(7)
54{{0|00}}(8)

47{{0}}(10)
| interlandjaren =
| interlandteam =
| interlandwedstrijden(goals) =
| trainersjaren               =
| getraindeclubs              = {{BE-VLAG}} [[Standard Elen]] (jeugd)
| clubupdate =
| landupdate =
}}

'''Mohammed Riyani''' ([[Maaseik]], [[14 oktober]] [[1991]]) is een voormalig [[België|Belgisch]] [[voetballer]] die als [[Aanvaller (voetbal)|aanvaller]] voor onder andere [[Fortuna Sittard]] speelde.<ref>{{Citeer web|url=https://www.transfermarkt.nl/mohammed-riyani/profil/spieler/124625|titel=Profiel Transfermarkt|bezochtdatum=31 maart 2018|auteur=|achternaam=|voornaam=|datum=|uitgever=|taal= |archiefurl=https://web.archive.org/web/20250609190337/https://www.transfermarkt.nl/mohammed-riyani/profil/spieler/124625 |archiefdatum=2025-06-09}}</ref><ref>{{Citeer web|url=https://nl.soccerway.com/players/mo-ryani/143555/|titel=Profiel Soccerway|bezochtdatum=31 maart 2018|auteur=|achternaam=|voornaam=|datum=|uitgever=|taal=}}</ref>

== Carrière ==
Mohammed Riyani speelde in de jeugd van [[Bocholter VV]], waar hij in 2010 vertrok om bij [[Fortuna Sittard]] te spelen. Hier debuteerde hij op 13 augustus 2010, in de met 3-1 verloren uitwedstrijd tegen [[AGOVV]]. Hij scoorde zijn eerste doelpunt op 24 september 2010, in de met 1-2 verloren thuiswedstrijd tegen [[FC Volendam]]. Na het seizoen 2010/11 keerde hij terug naar België, waar hij voor [[AS Verbroedering Geel|Verbroedering Geel-Meerhout]] en [[Patro Eisden Maasmechelen]] in de [[Derde klasse (voetbal België)|Derde klasse]] speelde. Hierna speelde hij nog op lagere niveaus voor [[FC Apollo 74 Gellik]], [[KSK Bree]], [[KVK Beringen]] en [[KFC Helson Helchteren]]. Ook speelde hij zaalvoetbal voor ZVVM/Campus.

=== Statistieken ===
{| class="wikitable" style="font-size:90%; width: 70%; text-align: center;"
! rowspan="2" width="5%" |Seizoen
! rowspan="2" width="20%" |Club
! rowspan="2" width="13%" |Land
! rowspan="2" width="12%" |Competitie
! colspan="2" width="12%" |Competitie
! colspan="2" width="12%" |Beker
! colspan="2" width="12%" |Overig
! colspan="2" width="12%" |Totaal
|-
! width="6%" |Wed.
! width="6%" |Dlp.
! width="6%" |Wed.
! width="6%" |Dlp.
! width="6%" |Wed.
! width="6%" |Dlp.
! width="6%" |Wed.
! width="6%" |Dlp.
|-
|2010/11
|[[Fortuna Sittard]]
|{{NL}}
|[[Eerste divisie (voetbal Nederland)|Eerste divisie]]
|13
|3
|1
|0
|–
|–
|'''14'''
|'''3'''
|-
|2011/12
|[[AS Verbroedering Geel|Geel-Meerhout]]
| rowspan="3" |{{BE}}
| rowspan="3" |[[Derde klasse (voetbal België)|Derde klasse]]
|27
|7
|0
|0
|–
|–
|'''27'''
|'''7'''
|-
|2012/13
| rowspan="2" |[[Patro Eisden Maasmechelen]]
|31
|4
|0
|0
|4
|0
|'''35'''
|'''4'''
|-
|2013/14
|23
|4
|0
|0
|–
|–
|'''23'''
|'''4'''
|-
! colspan="4" |Carrièretotaal
!94
!18
!1
!0
!4
!0
!99
!18
|-
! colspan="12" |
|}

{{Appendix}}

{{DEFAULTSORT:Riyani, Mohammed}}
[[Categorie:Belgisch voetballer]]

title: Persoonlijke informatie

Volledige naam: Mohammed Riyani

Geboortedatum: 14 oktober 1991

Geboorteplaats: Maaseik, België

Been: Rechts

Positie: Centrumspits

title: Clubinformatie

Clubinformatie: Voetbalcarrière geëindigd in december 2023

title: Jeugd

Bocholter VV

title: Senioren

Seizoen: Club · W 0(G)

Fortuna Sittard · Geel-Meerhout · Patro Eisden · FC Apollo 74 Gellik · KSK Bree · KVK Beringen · KFC Helson · Standard Elen · FC Maasland Noord Oost · 1300(3) · 2700(7) · 5400(8) · 470(10)

title: Getrainde teams

Portaal: Voetbal


text:
# Talia pitonga
Talia pitonga is een rechtvleugelig insect uit de familie Mogoplistidae. De wetenschappelijke naam van deze soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1983 door Otte & Alexander.

title: Talia pitonga

wikitext:
{{Taxobox insect
| naam = ''Talia pitonga''
| titelweergave = cursief
| afbeelding =
| afbeeldingtekst =
| orde = [[Rechtvleugeligen|Orthoptera]] (Rechtvleugeligen)
| familie = [[Mogoplistidae]]
| geslacht = ''[[Talia]]''
| w-naam = ''Talia pitonga''
| auteur = Otte & Alexander
| datum = 1983
| haakjes =
| species =
| commons =
}}
'''''Talia pitonga''''' is een [[rechtvleugeligen|rechtvleugelig insect]] uit de familie [[Mogoplistidae]]. De wetenschappelijke naam van deze soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1983 door Otte & Alexander.

{{Appendix|2=
* {{Brontabel|9999-Orthoptera}} [bezocht 15 april 2013]
}}
{{Beginnetje|biologie|2013|04|19}}

[[Categorie:Mogoplistidae]]

title: Talia pitonga

Rijk: Animalia (Dieren)

Stam: Arthropoda (Geleedpotigen)

Klasse: Insecta (Insecten)

Orde: Orthoptera (Rechtvleugeligen)

Familie: Mogoplistidae

Geslacht: Talia

title: Soort

Portaal: Biologie · Insecten


text:
# Bawosaloo
Bawosaloo is een bestuurslaag in het regentschap Nias Barat van de provincie Noord-Sumatra, Indonesië. Bawosaloo telt 578 inwoners (volkstelling 2010).

title: Bawosaloo

wikitext:
{{Infobox plaats in Indonesië
| soort          = Dorp
| naam           = Bawosaloo
| inwoners       = 578
| datum inwoners = 2010
| provincie      = [[Noord-Sumatra]]
| regentschap    = [[Nias Barat]]
| onderdistrict  = [[Sirombu (onderdistrict)|Sirombu]]
| eiland         =
| tijdzone       =
| code desa      = 1225010001
| mapname        =
| lat_deg        =
| lat_min        =
| lat_sec        =
| lon_deg        =
| lon_min        =
| lon_sec        =
| image          =
| caption        =
}}
'''Bawosaloo''' is een bestuurslaag in het [[Regentschap (Indonesië)|regentschap]] [[Nias Barat]] van de [[Provincies van Indonesië|provincie]] [[Noord-Sumatra]], [[Indonesië]]. Bawosaloo telt 578 inwoners (volkstelling 2010).

{{Appendix|2=
* Resultaten van de volkstelling (2010), Badan Pusat Statistik, [https://web.archive.org/web/20121202090212/http://bps.go.id/eng/download_file/Population_of_Indonesia_by_Village_2010.pdf Population_of_Indonesia_by_Village]
}}
{{Beginnetje|landen & Volken|land=Indonesië|2=2013|3=06|4=14}}

[[Categorie:Plaats in Noord-Sumatra]]

title: Situering

Provincie: Noord-Sumatra

Regentschap of · stadsgemeente: Nias Barat

Onderdistrict: Sirombu

title: Algemeen

title: Overig

Portaal: Indonesië


text:
# Cametours
Cametours is een gemeente in het Franse departement Manche (regio Normandië) en telt 377 inwoners (1999). De plaats maakt deel uit van het arrondissement Coutances.

## Geografie
De oppervlakte van Cametours bedraagt 7,2 km², de bevolkingsdichtheid is 52,4 inwoners per km².
De onderstaande kaart toont de ligging van Cametours met de belangrijkste infrastructuur en aangrenzende gemeenten.

## Demografie
Onderstaande figuur toont het verloop van het inwonertal (bron: INSEE-tellingen).

1. ↑  Populations de référence 2022.

title: Cametours

wikitext:
{{Infobox gemeente Frankrijk
| plaatsnaam = Cametours
| wapen =
| kaart =
| regio = [[Normandië]]
| departement = [[Manche (departement)|Manche]] (50)
| depnr = 50
| arrondissement = [[Arrondissement Coutances|Coutances]]
| kanton = [[Kanton Quettreville-sur-Sienne|Quettreville-sur-Sienne]]
| jaar = 1999
| inwoners = 377
| dichtheid = 52,4
| oppervlakte = 7,2
| water =
| latitudeGraden = 49
| latitudeMinuten = 4
| latitudeSeconden = 0
| longitudeGraden = 1
| longitudeMinuten = 17
| longitudeSeconden = 0
| E of W = W
| ol of wl = W.L.
| code = 50093
| postcode = 50570
| netnummer =
| hoogteligging = 64 - 126
| aangrenzende gemeenten =
| burgemeester =
| website =
| image = FranceNormandieCametoursEglise.jpg
| caption = Kerk van Cametours
}}
'''Cametours''' is een gemeente in het [[Frankrijk|Franse]] departement [[Manche (departement)|Manche]] (regio [[Normandië]]) en telt 377 inwoners (1999). De plaats maakt deel uit van het arrondissement [[Arrondissement Coutances|Coutances]].

== Geografie ==
De oppervlakte van Cametours bedraagt 7,2 km², de bevolkingsdichtheid is 52,4 inwoners per km².

{{Detailkaart Franse gemeente|id=50093}}

== Demografie ==
Onderstaande figuur toont het verloop van het inwonertal (bron: [[Institut national de la statistique et des études économiques/Definities|INSEE-tellingen]]).<br />
{{Grafiek inwonertal gemeente Frankrijk|id=50093}}
<!-- Bron: Frans bureau voor statistiek. Cijfers inwoneraantal volgens de definitie "population sans doubles comptes" -->

{{Commonscat}}
{{Coor title dms|49|4|0|N|1|17|0|W|type:adm2nd_scale:25000_region:FR}}

[[Categorie:Gemeente in Manche]]

title: Situering

Regio: Normandië

Departement: Manche (50)

Arrondissement: Coutances

Kanton: Quettreville-sur-Sienne

Coördinaten: 49° 4′ NB, 1° 17′ WL

title: Algemeen

title: Overig

title: Detailkaart

Detailkaart: · Locatie in Frankrijk Manche

title: Foto's

Foto's: Kerk van Cametours

Portaal: Frankrijk


text:
# William H. C. Whiting
William Henry Chase Whiting (Biloxi (Mississippi), 22 maart 1824 – Fort Columbus, Governors Island, 10 maart 1865) was een generaal die sneuvelde in de Amerikaanse Burgeroorlog.

## Beginjaren
Hij was de zoon van artillerieofficier Levi Whiting en Mary A. Whiting.
Toen hij twaalf was, was hij een uitstekend student aan English High School of Boston te Boston (Massachusetts). Op zestien studeerde hij af aan Georgetown University.
In 1845 studeerde hij als primus af aan de United States Military Academy te West Point (New York).

## Genie
Hij ging als tweede luitenant bij de genie en bouwde kustverdedigingswerken in Maryland en Florida en militaire wegen en forten in het westen van Texas. Te Fort Davis (Texas) bracht hij de Big Bend in kaart. In 1853 werd hij als eerste luitenant naar het westen gestuurd om de haven van San Francisco te versterken. Hij diende tot 1856 bij de genie van de Westkust. Hij verbeterde vijf jaar lang rivieren, kanalen en havens in North Carolina, South Carolina, Georgia en Florida. In 1858 werd hij bevorderd tot kapitein van de genie.

## Amerikaanse Burgeroorlog
Op 20 februari 1861 nam Whiting ontslag uit het noordelijke leger en ging hij als majoor bij de genie van het zuidelijke leger.
Hij versterkte de verdediging van de haven van Charleston (South Carolina).
Hij diende onder generaal-majoor Joseph E. Johnston als hoofd van de genie in de Army of the Shenandoah in de Eerste Slag bij Bull Run. In augustus 1861 werd hij bevorderd tot brigadegeneraal en in de Slag bij Seven Pines kreeg hij het bevel over een divisie.
Hij ondersteunde Stonewall Jackson in zijn tweede Veldtochten in de Shenandoahvallei van 1864 en keerde per trein terug naar de Schiereilandveldtocht waar hij met zijn divisie vocht in de Slag bij Gaines' Mill en de Slag bij Malvern Hill.

## Gewond en gevangen in Wilmington
Robert E. Lee was ontevreden over Whiting in de Zevendagenslag en verving hem door brigadegeneraal John Hood. Whiting werd naar het vredige Wilmington (North Carolina) gestuurd. In mei 1864 nam hij kort de verdediging van Petersburg (Virginia) op.
Begin 1865 verdedigde Whiting tegen Alfred Howe Terry. Bij Fort Fisher bij Wilmington raakte Whiting gewond aan zijn been en werd hij gevangengenomen. Hij was verzwakt en kreeg in zijn cel dysenterie, waaraan hij overleed.

## Militaire loopbaan
- Cadet United States Military Academy: 1 juli 1841 - 1 juli 1845[3]
- Second Lieutenant, Corps of Engineers: 1 juli 1845[3]
- First Lieutenant, Corps of Engineers: 16 maart 1853[3]
- Captain, Corps of Engineers: 13 december 1858[3]
- Ontslag genomen USA: 20 februari 1861[3]
- Major of Engineers (CSA): 16 maart 1861
- Brigadier General (CSA): 21 juli 1861
- Major General (CSA): 13 februari 1863

title: William H. C. Whiting

wikitext:
{{Infobox militair persoon
| naam = William H. C. Whiting
| afbeelding = whiting2.jpg
| onderschrift = William H. C. Whiting
| bijnaam =
| geboorteplaats = [[Biloxi (Mississippi)|Biloxi]], [[Mississippi (staat)|Mississippi]], [[Verenigde Staten]]
| geboortedatum = [[22 maart]] [[1824]]
| sterfplaats = [[Fort Columbus]], [[Governors Island (New York)|Governors Island]], [[New York (stad)|New York]], [[Verenigde Staten]]
| sterfdatum = [[10 maart]] [[1865]]
| begraven = Oakdale Cemetery, [[Wilmington (North Carolina)|Wilmington]], [[North Carolina]], [[Verenigde Staten]]<ref name="http://www.findagrave.com/cgi-bin/fg.cgi?page=gr&GRid=10062">http://www.findagrave.com/cgi-bin/fg.cgi?page=gr&GRid=10062</ref>
| religie =
| partij = {{US}}
[[Bestand:CSA_FLAG_28.11.1861-1.5.1863.svg|25px]] [[Geconfedereerde Staten van Amerika]]
| onderdeel = [[Bestand:Flag_of_the_United_States_Army.svg|30px]] [[United States Army]]
[[Bestand:Battle flag of the Confederate States of America (1-1).svg|20px]] [[Confederate States Army]]
| dienstjaren = [[1845]] – [[1861]] (USA)
[[1861]] – [[1865]] (CSA)
| rang = [[Bestand:Union army cpt rank insignia.jpg|40px]] [[Kapitein (rang)|Captain]] (USA)
[[Bestand:Confederate States of America General-collar.svg|40px]] [[Generaal-majoor|Major General]] (CSA)
| eenheid =
| leiding =
| veldslagen-naam  =
| veldslagen = [[Amerikaanse Burgeroorlog]]
* [[Eerste Slag bij Bull Run]]
* [[Slag bij Seven Pines]]
* [[Veldtochten in de Shenandoahvallei van 1864]]
* [[Schiereilandveldtocht]]
* [[Slag bij Gaines' Mill]]
* [[Slag bij Malvern Hill]]
* [[Zevendagenslag]]
* [[Aanval op Fort Sumter]]
| onderscheidingen =
| anderwerk =
| portaal =
}}

[[Bestand:Whitinggrave9.jpg|thumb|Het graf van generaal-majoor W.H.C. Whiting]]

'''William Henry Chase Whiting''' ([[Biloxi (Mississippi)]], [[22 maart]] [[1824]] – [[Fort Columbus]], [[Governors Island (New York)|Governors Island]], [[10 maart]] [[1865]]) was een generaal die sneuvelde in de [[Amerikaanse Burgeroorlog]].

==Beginjaren==
Hij was de zoon van [[artillerie]]officier [[Levi Whiting]] en Mary A. Whiting.
Toen hij twaalf was, was hij een uitstekend student aan [[English High School of Boston]] te [[Boston (Massachusetts)]]. Op zestien studeerde hij af aan [[Georgetown University]].
In 1845 studeerde hij als primus af aan de [[United States Military Academy]] te [[West Point (New York)]].

== Genie ==
Hij ging als [[tweede luitenant]] bij de [[genie (strijdmachtonderdeel)|genie]] en bouwde kustverdedigingswerken in [[Maryland]] en [[Florida (staat)|Florida]] en militaire wegen en forten in het westen van [[Texas (staat)|Texas]]. Te [[Fort Davis (Texas)]] bracht hij de [[Big Bend (Texas)|Big Bend]] in kaart. In 1853 werd hij als [[eerste luitenant]] naar het westen gestuurd om de haven van [[San Francisco]] te versterken. Hij diende tot 1856 bij de genie van de [[Westkust van de Verenigde Staten|Westkust]]. Hij verbeterde vijf jaar lang rivieren, kanalen en havens in [[North Carolina]], [[South Carolina]], [[Georgia (staat)|Georgia]] en [[Florida (staat)|Florida]]. In 1858 werd hij bevorderd tot [[kapitein (rang)|kapitein]] van de genie.

== Amerikaanse Burgeroorlog ==
Op 20 februari 1861 nam Whiting ontslag uit het noordelijke leger en ging hij als [[majoor]] bij de genie van het zuidelijke leger.<ref>{{Citeer web |url=http://www.simmonsgames.com/research/authors/USWarDept/ORA/OR-S1-V01-C002.html |titel=Gearchiveerde kopie |bezochtdatum=8 juni 2014 |archiefdatum=7 december 2014 |archiefurl=https://web.archive.org/web/20141207183311/http://www.simmonsgames.com/research/authors/USWarDept/ORA/OR-S1-V01-C002.html |dodeurl=ja }}</ref>
Hij versterkte de verdediging van de haven van [[Charleston (South Carolina)]].
Hij diende onder [[generaal-majoor]] [[Joseph E. Johnston]] als hoofd van de genie in de [[Army of the Shenandoah (Confederatie)|Army of the Shenandoah]] in de [[Eerste Slag bij Bull Run]]. In augustus 1861 werd hij bevorderd tot [[brigadegeneraal]] en in de [[Slag bij Seven Pines]] kreeg hij het bevel over een [[divisie (landmacht)|divisie]].
Hij ondersteunde [[Thomas Jackson|Stonewall Jackson]] in zijn tweede [[Veldtochten in de Shenandoahvallei van 1864]] en keerde per trein terug naar de [[Schiereilandveldtocht]] waar hij met zijn divisie vocht in de [[Slag bij Gaines' Mill]] en de [[Slag bij Malvern Hill]].

== Gewond en gevangen in Wilmington ==
[[Robert E. Lee]] was ontevreden over Whiting in de [[Zevendagenslag]] en verving hem door brigadegeneraal [[John Hood]]. Whiting werd naar het vredige [[Wilmington (North Carolina)]] gestuurd. In mei 1864 nam hij kort de verdediging van [[Petersburg (Virginia)]] op.
Begin 1865 verdedigde Whiting tegen [[Alfred Howe Terry]]. Bij [[Fort Fisher]] bij Wilmington raakte Whiting gewond aan zijn been en werd hij gevangengenomen. Hij was verzwakt en kreeg in zijn cel [[dysenterie]], waaraan hij overleed.

== Militaire loopbaan ==
*Cadet [[United States Military Academy]]: 1 juli 1841 - 1 juli 1845<ref name="http://penelope.uchicago.edu/Thayer/E/Gazetteer/Places/America/United_States/Army/USMA/Cullums_Register/1231*.html"/>
* [[Tweede luitenant|Second Lieutenant]], Corps of Engineers: 1 juli 1845<ref name="http://penelope.uchicago.edu/Thayer/E/Gazetteer/Places/America/United_States/Army/USMA/Cullums_Register/1231*.html"/>
* [[Eerste luitenant|First Lieutenant]], Corps of Engineers: 16 maart 1853<ref name="http://penelope.uchicago.edu/Thayer/E/Gazetteer/Places/America/United_States/Army/USMA/Cullums_Register/1231*.html">http://penelope.uchicago.edu/Thayer/E/Gazetteer/Places/America/United_States/Army/USMA/Cullums_Register/1231*.html</ref>
* [[Kapitein (rang)|Captain]], Corps of Engineers: 13 december 1858<ref name="http://penelope.uchicago.edu/Thayer/E/Gazetteer/Places/America/United_States/Army/USMA/Cullums_Register/1231*.html"/>
*Ontslag genomen USA: 20 februari 1861<ref name="http://penelope.uchicago.edu/Thayer/E/Gazetteer/Places/America/United_States/Army/USMA/Cullums_Register/1231*.html"/>
* [[Majoor|Major]] of Engineers (CSA): 16 maart 1861
* [[Brigadegeneraal|Brigadier General]] (CSA): 21 juli 1861
* [[Generaal-majoor|Major General]] (CSA): 13 februari 1863

{{Appendix}}

{{DEFAULTSORT:Whiting, William}}
[[Categorie:Amerikaans generaal]]
[[Categorie:Generaal van de Geconfedereerde Staten]]

title: William H. C. Whiting

Geboren: 22 maart 1824 · Biloxi, Mississippi, Verenigde Staten

Overleden: 10 maart 1865 · Fort Columbus, Governors Island, New York, Verenigde Staten

Rustplaats: Oakdale Cemetery, Wilmington, North Carolina, Verenigde Staten

Land/zijde: Verenigde Staten · Geconfedereerde Staten van Amerika

Onderdeel: United States Army · Confederate States Army

Rang: Captain (USA) · Major General (CSA)

Slagen/oorlogen: Amerikaanse Burgeroorlog - Eerste Slag bij Bull Run - Slag bij Seven Pines - Veldtochten in de Shenandoahvallei van 1864 - Schiereilandveldtocht - Slag bij Gaines' Mill - Slag bij Malvern Hill - Zevendagenslag - Aanval op Fort Sumter


text:
# Coleophora kahaourella
Coleophora kahaourella is een vlinder uit de familie kokermotten (Coleophoridae). De wetenschappelijke naam is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1956 door Toll.
De soort komt voor in Europa.

title: Coleophora kahaourella

wikitext:
{{Taxobox vlinder
| naam = ''Coleophora kahaourella''
| titelweergave = cursief
| afbeelding =
| afbeeldingtekst =
| familie = [[Kokermotten|Coleophoridae]] (Kokermotten)
| geslacht = ''[[Coleophora]]''
| w-naam = ''Coleophora kahaourella''
| auteur = Toll
| datum = 1956
| haakjes =
| species = Coleophora kahaourella
| commons =
}}
'''''Coleophora kahaourella''''' is een [[vlinders|vlinder]] uit de familie [[kokermotten]] (Coleophoridae). De wetenschappelijke naam is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1956 door Toll.

De soort komt voor in [[Europa (werelddeel)|Europa]].

{{Appendix|2=
* {{Link Fauna Europaea|id=435780|naam=''Coleophora kahaourella''}}
}}
{{Beginnetje|biologie|2013|03|26}}

[[Categorie:Coleophora|kahaourella]]
[[Categorie:Dier uit het Palearctisch gebied]]

title: Coleophora kahaourella

Orde: Lepidoptera (Vlinders)

Familie: Coleophoridae (Kokermotten)

Geslacht: Coleophora

title: Soort


text:
# Chlorocryptus coreanus
Chlorocryptus coreanus is een insect dat behoort tot de orde vliesvleugeligen (Hymenoptera) en de familie van de gewone sluipwespen (Ichneumonidae). De wetenschappelijke naam van de soort werd voor het eerst geldig gepubliceerd door Szepligeti in 1916.

title: Chlorocryptus coreanus

wikitext:
{{Taxobox insect
| naam = ''Chlorocryptus coreanus''
| titelweergave = cursief
| afbeelding =
| orde = [[Vliesvleugeligen|Hymenoptera]] (Vliesvleugeligen)
| familie= [[Gewone sluipwespen|Ichneumonidae]] (Gewone sluipwespen)
| geslacht = ''[[Chlorocryptus]]''
| w-naam = ''Chlorocryptus coreanus''
| auteur = Szepligeti
| datum = 1916
| haakjes = ja
| commons =
| species =
}}
'''''Chlorocryptus coreanus''''' is een [[insecten|insect]] dat behoort tot de orde [[vliesvleugeligen]] (Hymenoptera) en de familie van de [[Gewone sluipwespen|gewone sluipwespen (Ichneumonidae)]]. De wetenschappelijke naam van de soort werd voor het eerst geldig gepubliceerd door Szepligeti in 1916.

{{Beginnetje|biologie|2012|09|23}}

[[Categorie:Gewone sluipwespen]]

title: Chlorocryptus coreanus

Orde: Hymenoptera (Vliesvleugeligen)

Familie: Ichneumonidae (Gewone sluipwespen)

Geslacht: Chlorocryptus

title: Soort


text:
# Rolex Sports Car Series
De Rolex Sports Car Series is het belangrijkste kampioenschap dat georganiseerd wordt door het Grand American Road Racing Association. Het is een kampioenschap voor sportwagens dat is opgericht in 2000 onder de naam Grand American Road Racing Championship.
In deze klasse rijden Daytona prototypes en GT's. De Daytona prototypes gebruiken dit kampioenschap om hun auto te testen voor de 24 uur van Daytona.

## Geschiedenis
Na het mislukken van het United States Road Racing Championship van de Sports Car Club of America (SCCA) in 1999 was er een vervanger nodig. De Grand Am kondigde aan dat ze een vergelijkbaare raceklasse zouden beginnen die zich ook afspeelt rond de 24 uur van Daytona. Dit werd gezien als een alternatief op het IMSA GT Championship (nu de ALMS). Het nieuwe kampioenschap zou verdeeld worden in twee klassen. De Sports Racing Prototypes (SRP), vergelijkbaar met de FIA GT. En er was een klasse voor tourwagens, die was weer onderverdeel in drie sub-klassen: GTO (productie auto's met veel vermogen), GTU (voor productie auto's met minder vermogend dan de GTO) en de AGT voor Amerikaanse auto's met een buizenframe.
De GTO en GTU werden in 2001 hernoemd tot GTS en GT om beter bij de ALMS te passen. In 2004 werd de GTS klasse afgeschaft om een groter gat te creëren tussen de SRP's en de GT's. De GTS ging naar de Grand-Am Cup in 2005. Nu zijn er nog twee klassen in de Rolex Sports Car Series: DP en GT.

## Kampioenen
| Jaar | SR                          | SRII                       | GTO                          | GTU                       | AGT          |
| ---- | --------------------------- | -------------------------- | ---------------------------- | ------------------------- | ------------ |
| 2000 | James Weaver                | Larry Oberto               | Terry Borcheller             | Mike Fitzgerald           | Doug Mills   |
|      | SRP                         | SRPII                      | GTS                          | GT                        | AGT          |
| 2001 | James Weaver                | Andy Lally                 | Chris Bingham                | Darren Law                | Craig Conway |
|      | SRP                         | SRPII                      | GTS                          | GT                        | AGT          |
| 2002 | Didier Theys                | Terry Borcheller           | Chris Bingham                | Bill Auberlen Cort Wagner | Kerry Hitt   |
|      | DP                          | SRPII                      | GTS                          | GT                        |              |
| 2003 | Terry Borcheller            | Steve Marshall             | Tommy Riggins Dave Machavern | Cort Wagner Brent Martini |              |
|      | DP                          | GT                         | SGS                          |                           |              |
| 2004 | Max Papis Scott Pruett      | Andy Lally Marc Bunting    | Bill Auberlen Boris Said     |                           |              |
|      | DP                          | GT                         |                              |                           |              |
| 2005 | Max Angelelli Wayne Taylor  | Craig Stanton              |                              |                           |              |
|      | DP                          | GT                         |                              |                           |              |
| 2006 | Jörg Bergmeister            | Andy Lally Marc Bunting    |                              |                           |              |
|      | DP                          | GT                         |                              |                           |              |
| 2007 | Alex Gurney Jon Fogarty     | Dirk Werner                |                              |                           |              |
| 2008 | Scott Pruett Memo Rojas     | Paul Edwards Kelly Collins |                              |                           |              |
| 2009 | Alex Gurney Jon Fogarty     | Leh Keen Dirk Werner       |                              |                           |              |
| 2010 | Scott Pruett Memo Rojas     | Emil Assentato Jeff Segal  |                              |                           |              |
| 2011 | Scott Pruett Memo Rojas     | Leh Keen Andrew Davis      |                              |                           |              |
| 2012 | Scott Pruett Memo Rojas     | Emil Assentato Jeff Segal  |                              |                           |              |
|      | DP                          | GT                         | GX                           |                           |              |
| 2013 | Max Angelelli Jordan Taylor | Alessandro Balzan          | Jim Norman                   |                           |              |

title: Rolex Sports Car Series

wikitext:
De '''[[Rolex]] Sports Car Series''' is het belangrijkste kampioenschap dat georganiseerd wordt door het [[Grand American Road Racing Association]]. Het is een kampioenschap voor sportwagens dat is opgericht in [[2000]] onder de naam '''Grand American Road Racing Championship'''.

In deze klasse rijden Daytona prototypes en [[Gran Turismo (auto)|GT]]'s. De Daytona prototypes gebruiken dit kampioenschap om hun auto te testen voor de [[24 uur van Daytona]].

==Geschiedenis==
[[Afbeelding:GrandAm LagunaSeca.jpg|right|300px|thumb|Actie tijdens de Grand Prix van Laguna Seca in 2005.]]
Na het mislukken van het [[United States Road Racing Championship]] van de [[Sports Car Club of America]] ([[SCCA]]) in [[1999]] was er een vervanger nodig. De Grand Am kondigde aan dat ze een vergelijkbaare raceklasse zouden beginnen die zich ook afspeelt rond de 24 uur van Daytona. Dit werd gezien als een alternatief op het [[IMSA GT Championship]] (nu de [[ALMS]]). Het nieuwe kampioenschap zou verdeeld worden in twee klassen. De Sports Racing Prototypes (SRP), vergelijkbaar met de [[FIA GT]]. En er was een klasse voor tourwagens, die was weer onderverdeel in drie sub-klassen: GTO (productie auto's met veel vermogen), GTU (voor productie auto's met minder vermogend dan de GTO) en de AGT voor Amerikaanse auto's met een buizenframe.

De GTO en GTU werden in 2001 hernoemd tot GTS en GT om beter bij de [[ALMS]] te passen. In 2004 werd de GTS klasse afgeschaft om een groter gat te creëren tussen de SRP's en de GT's. De GTS ging naar de [[Grand-Am Cup]] in 2005. Nu zijn er nog twee klassen in de Rolex Sports Car Series: DP en GT.

==Kampioenen==
{| class="wikitable"
|-
! Jaar
! SR
! SRII
! GTO
! GTU
! AGT
|-
! 2000
| {{GB-VLAG}} [[James Weaver]]
| {{US-VLAG}} [[Larry Oberto]]
| {{US-VLAG}} [[Terry Borcheller]]
| {{US-VLAG}} [[Mike Fitzgerald]]
| {{US-VLAG}} [[Doug Mills]]
|-
!
! SRP
! SRPII
! GTS
! GT
! AGT
|-
! 2001
| {{GB-VLAG}} [[James Weaver]]
| {{US-VLAG}} [[Andy Lally]]
| {{US-VLAG}} [[Chris Bingham]]
| {{US-VLAG}} [[Darren Law]]
| {{US-VLAG}} [[Craig Conway (autocoureur)|Craig Conway]]
|-
!
! SRP
! SRPII
! GTS
! GT
! AGT
|-
! 2002
| {{BE-VLAG}} [[Didier Theys]]
| {{US-VLAG}} [[Terry Borcheller]]
| {{US-VLAG}} [[Chris Bingham]]
| {{US-VLAG}} [[Bill Auberlen]]
{{US-VLAG}} [[Cort Wagner]]
| {{US-VLAG}} [[Kerry Hitt]]
|-
!
! DP
! SRPII
! GTS
! GT
!
|-
! 2003
| {{US-VLAG}} [[Terry Borcheller]]
| {{US-VLAG}} [[Steve Marshall]]
| {{US-VLAG}} [[Tommy Riggins]]
{{US-VLAG}} [[Dave Machavern]]
| {{US-VLAG}} [[Cort Wagner]]
{{US-VLAG}} [[Brent Martini]]
|
|-
!
! DP
! GT
! SGS
!
!
|-
! 2004
| {{IT-VLAG}} [[Max Papis]]
{{US-VLAG}} [[Scott Pruett]]
| {{US-VLAG}} [[Andy Lally]]
{{US-VLAG}} [[Marc Bunting]]
| {{US-VLAG}} [[Bill Auberlen]]
{{US-VLAG}} [[Boris Said]]
|
|
|-
!
! DP
! GT
!
!
!
|-
! 2005
| {{IT-VLAG}} [[Max Angelelli]]
{{ZA-VLAG}} [[Wayne Taylor]]
| {{US-VLAG}} [[Craig Stanton]]
|
|
|
|-
!
! DP
! GT
!
!
!
|-
! 2006
| {{DE-VLAG}} [[Jörg Bergmeister]]
| {{US-VLAG}} [[Andy Lally]]
{{US-VLAG}} [[Marc Bunting]]
|
|
|
|-
!
! DP
! GT
!
!
!
|-
! 2007
| {{US-VLAG}} [[Alex Gurney]]
{{US-VLAG}} [[Jon Fogarty]]
| {{DE-VLAG}} [[Dirk Werner]]
|
|
|
|-
! 2008
| {{US-VLAG}} [[Scott Pruett]]
{{MX-VLAG}} [[Memo Rojas]]
| {{US-VLAG}} [[Paul Edwards]]
{{US-VLAG}} [[Kelly Collins]]
|
|
|
|-
! 2009
| {{US-VLAG}} [[Alex Gurney]]
{{US-VLAG}} [[Jon Fogarty]]
| {{US-VLAG}} [[Leh Keen]]
{{DE-VLAG}} [[Dirk Werner]]
|
|
|
|-
! 2010
| {{US-VLAG}} [[Scott Pruett]]
{{MX-VLAG}} [[Memo Rojas]]
| {{US-VLAG}} [[Emil Assentato]]
{{US-VLAG}} [[Jeff Segal]]
|
|
|
|-
! 2011
| {{US-VLAG}} [[Scott Pruett]]
{{MX-VLAG}} [[Memo Rojas]]
| {{US-VLAG}} [[Leh Keen]]
{{US-VLAG}} [[Andrew Davis (autocoureur)|Andrew Davis]]
|
|
|
|-
! 2012
| {{US-VLAG}} [[Scott Pruett]]
{{MX-VLAG}} [[Memo Rojas]]
| {{US-VLAG}} [[Emil Assentato]]
{{US-VLAG}} [[Jeff Segal]]
|
|
|
|-
!
! DP
! GT
! GX
!
!
|-
! 2013
| {{IT-VLAG}} [[Max Angelelli]]
{{US-VLAG}} [[Jordan Taylor]]
| {{IT-VLAG}} [[Alessandro Balzan]]
| {{US-VLAG}} [[Jim Norman]]
|
|
|}

==Externe links==
* [http://www.imsa.com/ IMSA]
* [https://web.archive.org/web/20081012205920/http://wsrp.ic.cz/grandam.html resultaten en geschiedenis]

{{commonscat|Rolex Sports Car Series}}

[[Categorie:Grand American Road Racing Association]]


text:
# Adriana Samuel
Adriana Samuel Ramos (Resende, 12 april 1966) is een voormalig Braziliaans volleyballer en beachvolleyballer. Ze nam deel aan twee opeenvolgende Olympische Spelen en behaalde daarbij een zilveren (1996) en bronzen medaille (2000). Daarnaast won ze eenmaal het eindklassement in de FIVB World Tour.

## Carrière

### Tot en met 1992
Samuel speelde aanvankelijk volleybal in de zaal en maakte in de jaren 1980 deel uit van de nationale selectie. Ze nam onder andere deel aan het WK U21 in 1984 en de World Cup in 1985. Daarnaast behaalde ze in 1986 met de Braziliaanse ploeg een vijfde plaats bij het WK in Tsjecho-Slowakije. In 1992 verwisselde ze de zaal voor het beachvolleybal.

### 1993 tot en met 1997
Samuel begon haar internationale beachvolleybalcarrière in 1993 toen ze met Mônica Rodrigues in de World Tour debuteerde. Het tweetal eindigde in Rio de Janeiro bij hun eerste wedstrijd als tweede. In het seizoen 1993/94 speelden ze drie wedstrijden met een vierde en tweede vijfde plaatsen. In 1994 werd het duo tweede bij het toernooi in Carolina. Het daaropvolgende seizoen namen Samuel en Mônica deel aan vijf toernooien. Ze boekten een overwinning in Santos en tweede plaatsen bij de Goodwill Games in Sint-Petersburg en in Rio de Janeiro, waardoor ze ook het eindklassement van de World Tour wonnen voor 1994/95. Het seizoen daarop behaalde het tweetal bij negen wedstrijden enkel toptienklasseringen met een derde plaats in Carolina als beste resultaat.
Samuel en Mônica begonnen 1996 met drie opeenvolgende tweede plaatsen in de World Tour (Maceio, Recife en Hermosa Beach). Vervolgens namen ze in Atlanta deel aan het eerste beachvolleybaltoernooi op de Olympische Spelen. Het duo bereikte de finale waar hun landgenoten Jackie Silva en Sandra Pires te sterk waren, waardoor het tweetal genoegen moest nemen met zilver. Na afloop van de Spelen speelden ze vijf wedstrijden in de World Tour met een eerste (Salvador), een tweede (Espinho) en een derde plaats als resultaat (Busan). In 1997 boekte het tweetal drie overwinningen in negen wedstrijden (Rio de Janeiro, Espinho en Osaka). Daarnaast eindigden ze in Busan (tweede) en Marseille (derde) eveneens op het podium. Bij de eerste officiële wereldkampioenschappen beachvolleybal in Los Angeles kwamen Samuel en Mônica niet verder dan de kwartfinale die verloren werd van het Amerikaanse duo Karolyn Kirby en Nancy Reno.

### 1998 tot en met 2000
Na in maart nog een toernooi met Mônica gespeeld te hebben vormde Samuel van 1998 tot en met 2000 een team met Pires. Het duo behaalde het eerste jaar twee overwinningen (Toronto en Marseille), twee tweede plaatsen (Espinho en Osaka) en twee derde plaatsen (Vasto en Salvador) bij zeven FIVB-toernooien. In 1999 speelden Pires en Samuel zes reguliere toernooien met een derde (Salvador), drie vierde (Acapulco, Toronto en Osaka) en twee vijfde plaatsen als resultaat (Espinho en Dalian). Bij de WK in Marseille verloren ze om reglementaire redenen zowel de halve finale als de bronzen finale van respectievelijk hun landgenoten Adriana Behar en Shelda Bede en de Amerikaansen Elizabeth Masakayan en Elaine Youngs. Samuel en Pires haalden het jaar daarop in acht wedstrijden driemaal het podium; in Vitória en Fortaleza werden ze tweede en in Chicago derde. In Sydney won het duo de bronzen medaille bij de Olympische Spelen ten koste van het Japanse duo Yukiko Takahashi en Mika Saiki, nadat de halve finale van de latere olympisch kampioenen Natalie Cook en Kerri Pottharst verloren werd.

## Palmares
Kampioenschappen
- 1994:  Goodwill Games
- 1996:  OS
- 1997: 5e WK
- 1999: 4e WK
- 2000:  OS

FIVB World Tour
- 1993:  Rio de Janeiro Open
- 1994:  Grand Slam Carolina
- 1994:  Santos Open
- 1995:  Rio de Janeiro Open
- 1995:  FIVB World Tour
- 1995:  Carolina Open
- 1996:  World Series Maceio
- 1996:  World Series Recife
- 1996:  World Series Hermosa Beach
- 1996:  World Series Espinho

- 1996:  World Series Busan
- 1996:  World Series Salvador
- 1997:  Rio de Janeiro Open
- 1997:  Marseille Open
- 1997:  Espinho Open
- 1997:  Osaka Open
- 1997:  Busan Open
- 1998:  Toronto Open
- 1998:  Vasto Open
- 1998:  Marseille Open
- 1998:  Espinho Open
- 1998:  Osaka Open
- 1998:  Salvador Open
- 1999:  Salvador Open
- 2000:  Vitória Open
- 2000:  Vitória Open
- 2000:  Grand Slam Chicago

## Persoonlijk
Haar broer Tande heeft eveneens professioneel volleybal en beachvolleybal gespeeld.

title: Adriana Samuel

wikitext:
{{Infobox sporter
| kopnaam           = Adriana Samuel
| afbeelding        = Adrianasamuel tvbrasil.jpg
| onderschrift      = Samuel in 2015
| naam              = Adriana Samuel Ramos
| bijnaam           =
| geboortedatum     = 12 april 1966
| geboorteplaats    = Resende
| overlijdensdatum  =
| overlijdensplaats =
| nationaliteit     = {{BR}}
| lengte            = 178 cm
| gewicht           =
| discipline        = [[beachvolleybal]]
| onderdeel         =
| trainer           =
| club              =
| graduatie         =
| 1etitel           =
| OS                = 1996, 2000
| PS                =
| extra             =
| debuut            =
| carrière-einde    =
| prestaties        =
}}
'''Adriana Samuel Ramos''' ([[Resende (Brazilië)|Resende]], [[12 april]] [[1966]]) is een voormalig [[Brazilië|Braziliaans]] volleyballer en [[beachvolleybal]]ler. Ze nam deel aan twee opeenvolgende [[Olympische Spelen]] en behaalde daarbij een zilveren (1996) en bronzen medaille (2000). Daarnaast won ze eenmaal het eindklassement in de [[FIVB World Tour]].

== Carrière ==
=== Tot en met 1992 ===
Samuel speelde aanvankelijk [[volleybal]] in de zaal en maakte in de jaren 1980 deel uit van de [[Braziliaanse volleybalploeg (vrouwen)|nationale selectie]]. Ze nam onder andere deel aan het WK U21 in 1984 en de World Cup in 1985. Daarnaast behaalde ze in 1986 met de Braziliaanse ploeg een vijfde plaats bij het [[wereldkampioenschap volleybal vrouwen|WK]] in [[Tsjecho-Slowakije]]. In 1992 verwisselde ze de zaal voor het beachvolleybal.

=== 1993 tot en met 1997 ===
Samuel begon haar internationale beachvolleybalcarrière in 1993 toen ze met [[Mônica Rodrigues]] in de World Tour debuteerde. Het tweetal eindigde in [[Rio de Janeiro (stad)|Rio de Janeiro]] bij hun eerste wedstrijd als tweede. In het seizoen 1993/94 speelden ze drie wedstrijden met een vierde en tweede vijfde plaatsen. In 1994 werd het duo tweede bij het toernooi in [[Carolina (Puerto Rico)|Carolina]]. Het daaropvolgende seizoen namen Samuel en Mônica deel aan vijf toernooien. Ze boekten een overwinning in [[Santos (gemeente)|Santos]] en tweede plaatsen bij de [[Goodwill Games]] in [[Sint-Petersburg]] en in Rio de Janeiro, waardoor ze ook het eindklassement van de World Tour wonnen voor 1994/95. Het seizoen daarop behaalde het tweetal bij negen wedstrijden enkel toptienklasseringen met een derde plaats in Carolina als beste resultaat.

Samuel en Mônica begonnen 1996 met drie opeenvolgende tweede plaatsen in de World Tour ([[Maceió (gemeente)|Maceio]], [[Recife]] en [[Hermosa Beach]]). Vervolgens namen ze in [[Atlanta]] deel aan het eerste beachvolleybaltoernooi op de [[Volleybal op de Olympische Zomerspelen 1996 – Vrouwen (beach)|Olympische Spelen]]. Het duo bereikte de finale waar hun landgenoten [[Jackie Silva]] en [[Sandra Pires]] te sterk waren, waardoor het tweetal genoegen moest nemen met zilver. Na afloop van de Spelen speelden ze vijf wedstrijden in de World Tour met een eerste ([[Salvador (stad)|Salvador]]), een tweede ([[Espinho (Portugal)|Espinho]]) en een derde plaats als resultaat ([[Busan]]). In 1997 boekte het tweetal drie overwinningen in negen wedstrijden (Rio de Janeiro, Espinho en [[Osaka (stad)|Osaka]]). Daarnaast eindigden ze in Busan (tweede) en [[Marseille]] (derde) eveneens op het podium. Bij de eerste officiële [[wereldkampioenschappen beachvolleybal 1997|wereldkampioenschappen beachvolleybal]] in [[Los Angeles]] kwamen Samuel en Mônica niet verder dan de kwartfinale die verloren werd van het Amerikaanse duo [[Karolyn Kirby]] en [[Nancy Reno]].

=== 1998 tot en met 2000 ===
Na in maart nog een toernooi met Mônica gespeeld te hebben vormde Samuel van 1998 tot en met 2000 een team met Pires. Het duo behaalde het eerste jaar twee overwinningen ([[Toronto]] en [[Marseille]]), twee tweede plaatsen (Espinho en Osaka) en twee derde plaatsen ([[Vasto]] en Salvador) bij zeven FIVB-toernooien. In 1999 speelden Pires en Samuel zes reguliere toernooien met een derde (Salvador), drie vierde ([[Acapulco (Guerrero)|Acapulco]], Toronto en Osaka) en twee vijfde plaatsen als resultaat (Espinho en [[Dalian]]). Bij de [[wereldkampioenschappen beachvolleybal 1999|WK]] in Marseille verloren ze om reglementaire redenen zowel de halve finale als de bronzen finale van respectievelijk hun landgenoten [[Adriana Behar]] en [[Shelda Bede]] en de Amerikaansen [[Elizabeth Masakayan]] en [[Elaine Youngs]]. Samuel en Pires haalden het jaar daarop in acht wedstrijden driemaal het podium; in [[Vitória (gemeente)|Vitória]] en [[Fortaleza (gemeente)|Fortaleza]] werden ze tweede en in [[Chicago]] derde. In [[Sydney]] won het duo de bronzen medaille bij de [[Volleybal op de Olympische Zomerspelen 2000 – Vrouwen (beach)|Olympische Spelen]] ten koste van het Japanse duo [[Yukiko Takahashi]] en [[Mika Saiki]], nadat de halve finale van de latere olympisch kampioenen [[Natalie Cook]] en [[Kerri Pottharst]] verloren werd.

== Palmares ==
{{Kolommen2
|Kolom1=
;Kampioenschappen
* 1994: {{zilver}} Goodwill Games
* 1996: {{zilver}} OS
* 1997: 5e WK
* 1999: 4e WK
* 2000: {{brons}} OS

;FIVB World Tour
* 1993: {{zilver}} Rio de Janeiro Open
* 1994: {{zilver}} Grand Slam Carolina
* 1994: {{goud}} Santos Open
* 1995: {{zilver}} Rio de Janeiro Open
* 1995: [[Bestand:Diamond blue.svg|20px]] FIVB World Tour
* 1995: {{brons}} Carolina Open
* 1996: {{zilver}} World Series Maceio
* 1996: {{zilver}} World Series Recife
* 1996: {{zilver}} World Series Hermosa Beach
* 1996: {{zilver}} World Series Espinho
|Kolom2=
* 1996: {{brons}} World Series Busan
* 1996: {{goud}} World Series Salvador
* 1997: {{goud}} Rio de Janeiro Open
* 1997: {{brons}} Marseille Open
* 1997: {{goud}} Espinho Open
* 1997: {{goud}} Osaka Open
* 1997: {{zilver}} Busan Open
* 1998: {{goud}} Toronto Open
* 1998: {{brons}} Vasto Open
* 1998: {{goud}} Marseille Open
* 1998: {{zilver}} Espinho Open
* 1998: {{zilver}} Osaka Open
* 1998: {{brons}} Salvador Open
* 1999: {{brons}} Salvador Open
* 2000: {{zilver}} Vitória Open
* 2000: {{zilver}} Vitória Open
* 2000: {{brons}} Grand Slam Chicago
}}

== Persoonlijk ==
Haar broer [[Alexandre Ramos Samuel|Tande]] heeft eveneens professioneel volleybal en beachvolleybal gespeeld.

== Externe links ==
* {{Link FIVB}}
* {{Link Beach Volleyball Database}}

{{DEFAULTSORT:Samuel Ramos, Adriana}}

[[Categorie:Braziliaans beachvolleyballer]]
[[Categorie:Braziliaans volleyballer]]
[[Categorie:Braziliaans olympisch deelnemer]]

title: Persoonlijke informatie

Naam: Adriana Samuel Ramos

Geboorteplaats: Resende

Nationaliteit: Brazilië

title: Sportieve informatie

Discipline: beachvolleybal

Portaal: Sport


text:
# Onze-Lieve-Vrouwekapel (Zottegem)
De Onze-Lieve-Vrouwekapel  of Congregatiekapel (kapel van de Meisjescongregatie van Onze-Lieve-Vrouw) is een kapel uit 1858 in de Kasteelstraat in de Belgische stad Zottegem. De Mariacongregatie uit 1836 kwam aanvankelijk bijeen bij privépersonen of in de zijkapel bij het Egmontkasteel maar door het groeiende aantal leden had ze een eigen kapel nodig. Hiervoor werd een beroep gedaan op Jean-Baptiste Bethune, de voorman van de neogotiek in België. De bouw begon in 1858 op twee in erfpacht gegeven percelen aan de Kasteelstraat. Na enkele maanden stagneerden de bouwwerken; onder andere August De Rouck oefende druk uit bij Bethune om het gebouw toch spoedig af te werken. De kapel van architect Jean-Baptiste Bethune is een rechthoekig éénbeukig neogotisch gebouw. De kapel is een bakstenen gebouw van vijf traveeën met een driezijdige koorsluiting. De spitsboogdeur staat onder een driehoekige houten luifel. Het altaar uit 1861 werd gemaakt door Leopold Blanchaert; de volledige interieurbekleding werd door Bethune ontworpen. De glasramen werden gemaakt tussen 1856 en 1870 in het atelier van Bethune. De ramen vormen een uniek ensemble: drie koorramen (ontworpen in 1856: Maria verslaat de draak, Maria in de tempel, Annunciatie), twee grisailleglasramen (1863) met medaillons (voorstellingen van de maan, een toren, de ark des verbonds, een zon en een staartster), Heilige Joachim (1865), Heilige Anna met Maria (1865), Heilige Carolus (1867), Heilige Barbara (1867), Heilig Hart (1869), Heilig Hart van Maria (1870), Heilige Zacharias (1884), Heilige Isabella (1884).  Het zijn waarschijnlijk zijn oudst bewaarde glasramen. De drie koorramen  werden in 1996 gerestaureerd door Aletta Rombaut, de andere ramen werden gerestaureerd door Willy Van Alboom. In 1999 werden drie modern-abstracte glasramen toegevoegd van Jan Leenknegt. In 2023 werd het dak van de kapel vernieuwd. De Congregatiekapel wordt gebruikt voor muziekrepetities (zangkoor Crescendo, Stedelijke Academie voor Muziek Woord en Dans SAMWD ) en voor optredens van CC Zoetegem onder de noemer 'Club Kapel' (Douglas Firs, The Radar Station,...). In de kapel werd ook al het LOSS Kunstenfestival georganiseerd.

title: Onze-Lieve-Vrouwekapel (Zottegem)

wikitext:
{{Infobox kerk
| naam = Congregatiekapel / Onze-Lieve-Vrouwekapel
| plaats = [[Zottegem]]
| afbeelding = Onze-Lieve-Vrouwekapel,_Kasteelstraat,_Zottegem_02.jpg
| onderschrift =
| bouwjaar =
| periode = [[neogotiek]]
}}
De '''Onze-Lieve-Vrouwekapel'''  of '''Congregatiekapel''' (''kapel van de Meisjescongregatie van Onze-Lieve-Vrouw'') is een [[kapel (gebouw)|kapel]] uit 1858 in de [[Kasteelstraat (Zottegem)|Kasteelstraat]] in de [[België|Belgische]] stad [[Zottegem]]. De Mariacongregatie uit 1836 kwam aanvankelijk bijeen bij privépersonen of in de zijkapel bij het [[Egmontkasteel]] maar door het groeiende aantal leden had ze een eigen kapel nodig. Hiervoor werd een beroep gedaan op [[Jean-Baptiste Bethune]], de voorman van de neogotiek in België. De bouw begon in 1858 op twee in erfpacht gegeven percelen aan de Kasteelstraat. Na enkele maanden stagneerden de bouwwerken; onder andere [[August De Rouck]] oefende druk uit bij Bethune om het gebouw toch spoedig af te werken. De kapel van architect Jean-Baptiste Bethune is een rechthoekig éénbeukig [[neogotiek|neogotisch]] gebouw. De kapel is een bakstenen gebouw van vijf traveeën met een driezijdige koorsluiting. De spitsboogdeur staat onder een driehoekige houten luifel. Het altaar uit 1861 werd gemaakt door Leopold Blanchaert; de volledige interieurbekleding werd door Bethune ontworpen. De glasramen werden gemaakt tussen 1856 en 1870 in het atelier van Bethune. De ramen vormen een uniek ensemble: drie koorramen (ontworpen in 1856: ''Maria verslaat de draak'', ''Maria in de tempel'', ''Annunciatie''), twee grisailleglasramen (1863) met medaillons (voorstellingen van de maan, een toren, de ark des verbonds, een zon en een staartster), ''Heilige Joachim'' (1865), ''Heilige Anna met Maria'' (1865), ''Heilige Carolus'' (1867), ''Heilige Barbara'' (1867), ''Heilig Hart'' (1869), ''Heilig Hart van Maria'' (1870), ''Heilige Zacharias'' (1884), ''Heilige Isabella'' (1884).  Het zijn waarschijnlijk zijn oudst bewaarde glasramen. De drie koorramen  werden in 1996 gerestaureerd door Aletta Rombaut, de andere ramen werden gerestaureerd door Willy Van Alboom. In 1999 werden drie modern-abstracte glasramen toegevoegd van [[Jan Leenknegt]]. In 2023 werd het dak van de kapel vernieuwd. De Congregatiekapel wordt gebruikt voor muziekrepetities (zangkoor Crescendo, Stedelijke Academie voor Muziek Woord en Dans SAMWD <ref>[https://www.nuus.be/2022/09/14/kunstkuur-brengt-stedelijke-academie-voor-muziek-woord-en-dans-en-twee-vrije-basisscholen-uit-oosterzele-samen/ ''Kunstkuur SAMWD'', Nuus]</ref>) en voor optredens van [[CC Zoetegem]] onder de noemer 'Club Kapel' ([[Douglas Firs]], [[The Radar Station]],...). In de kapel werd ook al het [[LOSS Kunstenfestival]] georganiseerd.<ref>[https://www.nuus.be/2025/05/07/zottegem-vierde-editie-van-het-loss-kunstenfestival/ Vierde editie van het LOSS kunstenfestival, ''Nuus'']</ref>

== Afbeeldingen ==
<gallery>
Onze-Lieve-Vrouwekapel,_Kasteelstraat,_Zottegem_04.jpg
File:Congregatiekapel_Zottegem_13.jpg
File:Onze-Lieve-Vrouwekapel,_Kasteelstraat,_Zottegem_03.jpg
File:Congregatiekapel_Zottegem_26.jpg
Congregatiekapel_Zottegem_35.jpg
</gallery>

== Bronnen ==
* [https://inventaris.onroerenderfgoed.be/erfgoedobjecten/9638 onroerend erfgoed]
* [https://inventaris.onroerenderfgoed.be/aanduidingsobjecten/86463 onroerend erfgoed]
* Lamarcq, D., ''De koorramen in de Congregatiekapel. De oudst bewaarde glasramen uit het glazeniersatelier van Jean-Baptiste Bethune.''
* [https://issuu.com/vlaanderen-be/docs/51c32b8e-27ac-4c6f-ad99-88617ad89aba Rombaut, A., ''De koorramen uit de kapel van de meisjescongregatie Onze-Lieve-Vrouw te Zottegem.'' in: M&L, 1996, p. 4-17.]
* De Wolf, K., ''De congregatiekapel te Zottegem (1859-1999). Verleden en toekomst van een vroeg meesterwerk van Jean-Baptiste de Bethune'', Het Land van Aalst, 1999, 4, pp. 271-290.

{{Appendix}}
{{Commonscat|Onze-Lieve-Vrouwekapel,_Kasteelstraat_30,_Zottegem}}

[[Categorie:Onroerend erfgoed in Zottegem]]
[[Categorie:Kapel in Oost-Vlaanderen|Onze-Lieve-Vrouwekapel]]
[[Categorie:Bouwwerk in Zottegem]]
[[Categorie:Neogotisch kerkgebouw in België]]

Plaats: Zottegem

Gewijd aan: Maria

Coördinaten: 50° 52′ NB, 3° 48′ OL

title: Architectuur

Stijlperiode: neogotiek

Portaal: Christendom


text:
# Teredorus hainanensis
Teredorus hainanensis is een rechtvleugelig insect uit de familie doornsprinkhanen (Tetrigidae). De wetenschappelijke naam van deze soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1993 door Zheng.

title: Teredorus hainanensis

wikitext:
{{Taxobox insect
| naam = ''Teredorus hainanensis''
| titelweergave = cursief
| afbeelding =
| afbeeldingtekst =
| orde = [[Rechtvleugeligen|Orthoptera]] (Rechtvleugeligen)
| familie = [[Doornsprinkhanen|Tetrigidae]] (Doornsprinkhanen)
| geslacht = ''[[Teredorus]]''
| w-naam = ''Teredorus hainanensis''
| auteur = Zheng
| datum = 1993
| haakjes =
| species =
| commons =
}}
'''''Teredorus hainanensis''''' is een [[rechtvleugeligen|rechtvleugelig insect]] uit de familie [[doornsprinkhanen]] (Tetrigidae). De wetenschappelijke naam van deze soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1993 door Zheng.

{{Appendix|2=
* {{Brontabel|9999-Orthoptera}} [bezocht 15 april 2013]
}}
{{Beginnetje|biologie|2013|04|19}}

[[Categorie:Teredorus|hainanensis]]

title: Teredorus hainanensis

Familie: Tetrigidae (Doornsprinkhanen)

Geslacht: Teredorus

title: Soort


text:
# Brassy (Somme)
Brassy is een gemeente in het Franse departement Somme (regio Hauts-de-France) en telt 64 inwoners (2009). De plaats maakt deel uit van het arrondissement Amiens.

## Geografie
De oppervlakte van Brassy bedraagt 2,4 km², de bevolkingsdichtheid is dus 26,7 inwoners per km².
De onderstaande kaart toont de ligging van Brassy (Somme) met de belangrijkste infrastructuur en aangrenzende gemeenten.

## Demografie
Onderstaande figuur toont het verloop van het inwonertal (bron: INSEE-tellingen).

title: Brassy (Somme)

wikitext:
{{Infobox gemeente Frankrijk
| plaatsnaam = Brassy
| wapen =
| kaart =
| regio = [[Hauts-de-France]]
| departement = [[Somme (departement)|Somme]] (80)
| depnr = 80
| arrondissement = [[Arrondissement Amiens|Amiens]]
| kanton = [[Kanton Ailly-sur-Noye|Ailly-sur-Noye]]
| jaar = 2005
| inwoners = 58
| dichtheid = 24,2
| oppervlakte = 2,4
| water =
| latitudeGraden = 49
| latitudeMinuten = 44
| latitudeSeconden = 0
| longitudeGraden = 2
| longitudeMinuten = 3
| longitudeSeconden = 0
| E of W = E
| ol of wl = O.L.
| code = 80134
| postcode = 80160
| netnummer =
| hoogteligging = 129 - 187
| aangrenzende gemeenten =
| burgemeester =
| website =
| image = Brassy (Somme) France.JPG
| caption = Gemeentehuis
}}
'''Brassy''' is een gemeente in het [[Frankrijk|Franse]] departement [[Somme (departement)|Somme]] (regio [[Hauts-de-France]]) en telt 64 inwoners (2009). De plaats maakt deel uit van het arrondissement [[Arrondissement Amiens|Amiens]].

== Geografie ==
De oppervlakte van Brassy bedraagt 2,4 km², de bevolkingsdichtheid is dus 26,7 inwoners per km².

{{Detailkaart Franse gemeente|id=80134}}

== Demografie ==
Onderstaande figuur toont het verloop van het inwonertal (bron: [[Institut national de la statistique et des études économiques/Definities|INSEE-tellingen]]).<br />
{{Grafiek inwonertal gemeente Frankrijk|id=80134}}
<!-- Bron: Frans bureau voor statistiek. Cijfers inwoneraantal volgens de definitie "population sans doubles comptes" -->

== Externe links ==
* {{Link INSEE|id=80134}}

{{Coor title dms|49|44|0|N|2|3|0|E|type:adm2nd_scale:25000_region:FR}}

[[Categorie:Gemeente in Somme]]

title: Situering

Regio: Hauts-de-France

Departement: Somme (80)

Arrondissement: Amiens

Kanton: Ailly-sur-Noye

Coördinaten: 49° 44′ NB, 2° 3′ OL

title: Algemeen

title: Overig

title: Detailkaart

Detailkaart: · Locatie in Frankrijk Somme

title: Foto's

Foto's: Gemeentehuis


text:
# Ichneumon gibbosus
Ichneumon gibbosus is een insect dat behoort tot de orde vliesvleugeligen (Hymenoptera) en de familie van de gewone sluipwespen (Ichneumonidae). De wetenschappelijke naam van de soort werd voor het eerst geldig gepubliceerd door Brischke in 1878.

title: Ichneumon gibbosus

wikitext:
{{Taxobox insect
| naam = ''Ichneumon gibbosus''
| titelweergave = cursief
| afbeelding =
| orde = [[Vliesvleugeligen|Hymenoptera]] (Vliesvleugeligen)
| familie= [[Gewone sluipwespen|Ichneumonidae]] (Gewone sluipwespen)
| geslacht = ''[[Ichneumon]]''
| w-naam = ''Ichneumon gibbosus''
| auteur = Brischke
| datum = 1878
| haakjes =
| commons =
| species =
}}
'''''Ichneumon gibbosus''''' is een [[insecten|insect]] dat behoort tot de orde [[vliesvleugeligen]] (Hymenoptera) en de familie van de [[Gewone sluipwespen|gewone sluipwespen (Ichneumonidae)]]. De wetenschappelijke naam van de soort werd voor het eerst geldig gepubliceerd door Brischke in 1878.

{{Beginnetje|biologie|2012|08|26}}

[[Categorie:Ichneumon|gibbosus]]

title: Ichneumon gibbosus

Geslacht: Ichneumon

title: Soort


text:
# Østre Toten
Østre Toten is een gemeente in de Noorse provincie Innlandet. De gemeente telde 14.887 inwoners in januari 2017.

## Plaatsen in de gemeente
- Kapp
- Kolbu
- Lena
- Lensbygda
- Nordlia
- Skreia
- Sletta

Alvdal · Dovre · Eidskog · Elverum ·  Engerdal · Etnedal · Folldal · Gausdal · Gjøvik · Gran · Grue ·  Hamar · Kongsvinger · Lesja · Lillehammer · Lom ·  Løten · Nord-Aurdal · Nord-Fron · Nord-Odal · Nordre Land · Os · Østre Toten · Øyer · Øystre Slidre · Rendalen · Ringebu · Ringsaker · Sel · Skjåk · Stange · Stor-Elvdal · Søndre Land · Sør-Aurdal · Sør-Fron · Sør-Odal · Tolga · Trysil · Tynset · Vågå · Våler · Vang · Vestre Slidre · Vestre Toten · Åmot · Åsnes

Fylker van Noorwegen

title: Østre Toten

wikitext:
{{Infobox gemeente Noorwegen
| naam= Østre Toten
| coatofarms= [[Bestand:Østre Toten_komm.svg|80px]]
| gemeentelocatie= NO 0528 Østre Toten.svg
| provincie= [[Innlandet]]
| idnummer= 3442
| oppervlaktotaal=561
| oppervlakland= 486,52
| oppervlaktewater= 74,48
| populatiedatum= 2021
| bevolking=14.871
| dichtheid= 26
| målform= [[Bokmål]]
| munwebpage= www.ostre-toten.kommune.no
| lat_deg=60| lat_min=36| lat_sec=48| lon_deg=10| lon_min=54| lon_sec=58
}}
'''Østre Toten''' is een [[Noorse gemeenten per provincie|gemeente]] in de Noorse provincie [[Innlandet]]. De gemeente telde 14.887 inwoners in januari 2017.

==Plaatsen in de gemeente==
* [[Kapp]]
* [[Kolbu]]
* [[Lena (Noorwegen)|Lena]]
* [[Lensbygda]]
* [[Nordlia]]
* [[Skreia]]
* [[Sletta]]

{{Appendix|2=
* [http://statbank.ssb.no/statistikkbanken/?PLanguage=1 Noors bureau voor statistiek]
}}
{{Commonscat|Østre Toten}}
{{Navigatie provincie Innlandet}}
{{Coor title dms|60|37|0|N|10|16|0|E|type:city(114401)_region:NO_scale:200000}}

[[Categorie:Østre Toten| ]]

title: Situering

Provincie: Innlandet

title: Algemeen

Oppervlakte: 561 km²

title: Overig

Målform: Bokmål

Portaal: Noord-Europa