text:
# Dorien DeTombe
Dorothea Jacqueline (Dorien) DeTombe (1947) een Nederlands methodoloog en onderzoeker bij de Universiteit Utrecht.  Zij is bekend van de ontwikkeling van de methodologie COMPRAM (Complex Problem hAndling Methodology): een methodologie voor politieke besluitvorming door multidisciplinaire groepen van deskundigen en belanghebbenden.

## Levensloop
DeTombe studeerde sociale wetenschappen en computer wetenschappen, en promoveerde in 1994 bij Harm 't Hart aan de Universiteit Utrecht op het proefschrift "Defining complex interdisciplinary societal problems : a theoretical study for constructing a co-operative problem analyzing method: the method COMPRAM".
Ze heeft verder gewerkt aan Radboud Universiteit in Nijmegen, Universiteit Utrecht en aan de Technische Universiteit Delft. Ze is gastdocent geweest bij verschillende universiteiten in het buitenland, redacteur van verscheidene wetenschappelijke tijdschriften, en onder andere voorzitter de ‘International Research Society on Methodology of Societal Complexity’.

## Werk
DeTombe onderzoeksinteresse ligt op het gebied van methodologie van maatschappelijke complexiteit. Tijdens haar promotie-onderzoek ontwikkelde ze de methodologie COMPRAM (Complex Problem hAndling Methodology): een methodologie voor politieke besluitvorming door multidisciplinaire groepen van deskundigen en belanghebbenden. De COMPRAM methodologie is geselecteerd door de OESO voor het aanpakken van het probleem van wereldwijde veiligheid.
Tegenwoordig doet wetenschappelijk onderzoek over Complexe Maatschappelijke Problemen, zoals risico beheersing, duurzame ontwikkeling, gezondheidszorg; op onderwerpen als overstromingen, problematiek van grote steden, terrorisme en de credit crisis. Hierbij werkt zij regelmatig samen met methodoloog en simulatie-onderzoeker Cor van Dijkum;

## Publicaties
DeTombe publiceerde meer dan 100 wetenschappelijke artikelen en diverse boeken over Methodologie van Maatschappelijke Complexiteit. Een aantal van haar publicaties:
- 1991. Courseware evaluatie : een instrument ter beoordeling van de onderwijskundige en algemeen didactische aspecten van programma's voor computer ondersteund onderwijs. Met G. Kanselaar.
- 1992. Gamma chaos : onzekerheid en orde in de menswetenschappen Met Cor van Dijkum (red.)
- 1994. Defining complex interdisciplinary societal problems. A theoretical study for constructing a co-operative problem analyzing methodology: the methodology COMPRAM. Proefschrift
- 1996. Analyzing Societal Problems. A Methodological Approach. Met Cor van Dijkum (red.)
- 1999. Complex problem solving: methodological support for societal policy making. Met Elmar A. Stuhler (red.) ISBN 3879883564
- 1999. Validation of Simulation Models. Met Cor van Dijkum en Etzel van Kuijk (red). SISWO Publication 403. ISBN 9067061522

title: Dorien DeTombe

wikitext:
'''Dorothea Jacqueline (Dorien) DeTombe''' (1947) een Nederlands [[methodoloog]] en onderzoeker bij de [[Universiteit Utrecht]].  Zij is bekend van de ontwikkeling van de methodologie COMPRAM (Complex Problem hAndling Methodology): een methodologie voor politieke besluitvorming door multidisciplinaire groepen van deskundigen en belanghebbenden.

== Levensloop ==
DeTombe studeerde [[sociale wetenschap]]pen en [[informatica|computer wetenschappen]], en promoveerde in 1994 bij [[Harm 't Hart]] aan de Universiteit Utrecht op het proefschrift "Defining complex interdisciplinary societal problems : a theoretical study for constructing a co-operative problem analyzing method: the method COMPRAM".

Ze heeft verder gewerkt aan [[Radboud Universiteit]] in Nijmegen, [[Universiteit Utrecht]] en aan de [[Technische Universiteit Delft]]. Ze is gastdocent geweest bij verschillende universiteiten in het buitenland, redacteur van verscheidene wetenschappelijke tijdschriften, en onder andere voorzitter de ‘International Research Society on Methodology of Societal Complexity’.

== Werk ==
DeTombe onderzoeksinteresse ligt op het gebied van methodologie van maatschappelijke complexiteit. Tijdens haar promotie-onderzoek ontwikkelde ze de methodologie COMPRAM (Complex Problem hAndling Methodology): een methodologie voor politieke besluitvorming door multidisciplinaire groepen van deskundigen en belanghebbenden. De COMPRAM methodologie is geselecteerd door de [[OESO]]<ref>OECD (2006). [https://www.oecd.org/dataoecd/29/2/37163745.pdf Organisation for Economic Co-operation and Development Global Science Forum] Report on Science and Technology for a Safer Society Final consensus report from the OECD Global Science Forum Workshop held in Tokyo, Japan, on December 5-6, 2005]</ref> voor het aanpakken van het probleem van wereldwijde veiligheid.

Tegenwoordig doet wetenschappelijk onderzoek over Complexe Maatschappelijke Problemen, zoals risico beheersing, duurzame ontwikkeling, gezondheidszorg; op onderwerpen als overstromingen, problematiek van grote steden, terrorisme en de credit crisis. Hierbij werkt zij regelmatig samen met methodoloog en simulatie-onderzoeker [[Cor van Dijkum]];

== Publicaties ==
DeTombe publiceerde meer dan 100 wetenschappelijke artikelen en diverse boeken<ref>[https://opc-kb.oclc.org//DB=1/SET=16/TTL=1/REL?PPN=086068636 KB resultaten  publicaties Tombe, Dorien de]{{Dode link}} Bezien 20 december 2009.</ref> over Methodologie van Maatschappelijke Complexiteit. Een aantal van haar publicaties:
* 1991. ''Courseware evaluatie : een instrument ter beoordeling van de onderwijskundige en algemeen didactische aspecten van programma's voor computer ondersteund onderwijs''. Met G. Kanselaar.
* 1992. ''Gamma chaos : onzekerheid en orde in de menswetenschappen'' Met [[Cor van Dijkum]] (red.)
* 1994. ''Defining complex interdisciplinary societal problems. A theoretical study for constructing a co-operative problem analyzing methodology: the methodology COMPRAM''. Proefschrift
* 1996. ''Analyzing Societal Problems. A Methodological Approach''. Met [[Cor van Dijkum]] (red.)
* 1999. ''Complex problem solving: methodological support for societal policy making''. Met Elmar A. Stuhler (red.) ISBN 3879883564
* 1999. ''Validation of Simulation Models''. Met [[Cor van Dijkum]] en Etzel van Kuijk (red). SISWO Publication 403. ISBN 9067061522

== Externe link ==
* [http://www.complexitycourse.org/doriendetombe.html Website Dorien J. DeTombe]

{{Appendix}}

{{DEFAULTSORT:DeTombe, Dorien J.}}
[[Categorie:Nederlands methodoloog]]
[[Categorie:Nederlands socioloog]]


text:
# La Philippe Gilbert
De La Philippe Gilbert is een tweedaagse wielerwedstrijd voor junioren die wordt verreden in en om het Belgische Aywaille. De naar de wielrenner Philippe Gilbert vernoemde wedstrijd werd voor het eerst verreden in 2013 en daarna vrijwel jaarlijks georganiseerd. De tweede etappe komt traditiegetrouw aan op de top van La Redoute.

## Lijst van winnaars

### Overwinningen per land
| Overwinningen | Land                        |
| ------------- | --------------------------- |
| 8             | België                      |
| 2             | Frankrijk                   |
| 1             | Spanje, Verenigd Koninkrijk |

wikiname: nlwiki

title: La Philippe Gilbert

in_language: nl

wikitext:
{{Infobox wielerwedstrijd
| naam               = La Philippe Gilbert
| plaatselijkenaam   =
| afbeelding         =
| onderschrift       =
| regio              = [[Aywaille]], [[België]]
| datum              = begin september
| type               = tweedagswedstrijd
| organisator        =
| bijnaam            =
| intkalender        =
| categorie          =
| discipline         = weg
| eerste             = 2013
| laatste            =
| aantal             = 12 (2024)
| eerstewinnaar      = {{BE-VLAG}} [[Mathias Van Gompel]]
| laatstewinnaar     = {{ES-VLAG}} [[Héctor Álvarez]]
| laatste nedwinnaar =
| laatste belwinnaar = [[Jarno Widar]] (2023)
| meestezeges =
}}
De '''La Philippe Gilbert''' is een tweedaagse [[wielrennen|wielerwedstrijd]] voor junioren die wordt verreden in en om het [[België|Belgische]] [[Aywaille]]. De naar de wielrenner [[Philippe Gilbert (wielrenner)|Philippe Gilbert]] vernoemde wedstrijd werd voor het eerst verreden in 2013 en daarna vrijwel jaarlijks georganiseerd. De tweede etappe komt traditiegetrouw aan op de top van [[La Redoute]].

== Lijst van winnaars ==
{| class="toccolours" width=70%
| valign="top" align="left" width=33% |
2013 · {{BE-VLAG}} [[Mathias Van Gompel]]

2014 · {{BE-VLAG}} [[Jordi Van Dingenen]]

2015 · {{FR-VLAG}} [[Alexys Brunel]]

2016 · {{GB-VLAG}} [[Tom Pidcock]]

2017 · {{BE-VLAG}} [[Remco Evenepoel]]

2018 · {{BE-VLAG}} [[Robbe Claeys]]

2019 · {{BE-VLAG}} [[Emile Brouwers]]

2020 · {{BE-VLAG}} [[Arnaud De Lie]]

2021 · {{BE-VLAG}} [[Maxence Place]]

2022 · {{FR-VLAG}} [[Noa Isidore]]

2023 · {{BE-VLAG}} [[Jarno Widar]]

2024 · {{ES-VLAG}} [[Héctor Álvarez]]

|}

=== Overwinningen per land ===
{| class="wikitable"
! Overwinningen
! Land
|-
| align=center | 8|| {{BE}}
|-
| align=center | 2|| {{FR}}
|-
| align=center | 1|| {{ES}}, {{GB}}
|}
{{DEFAULTSORT:Philippe Gilbert, La}}
[[Categorie:Wielerwedstrijd in Wallonië]]

title: La Philippe Gilbert

Regio: Aywaille, België

Periode: begin september

Discipline: weg

Type: tweedagswedstrijd

title: Geschiedenis

Eerste winnaar: Mathias Van Gompel

Laatste winnaar: Héctor Álvarez

Laatste Bel. winnaar: Jarno Widar (2023)

Portaal: Wielersport


text:
# Flaxmere
Flaxmere is een plaats in de regio Hawke's Bay op het Noordereiland van Nieuw-Zeeland net ten westen van Hastings.
Flaxmere is een buitenwijk van Hastings en hier zijn veel huizen gebouwd om de woningnood van Hastings enigszins op te vangen. Eerst zat hier met name de "upper middle class", maar tegenwoordig is Flaxmere de plaats met de hoogste criminaliteit en armoede in de regio Hawke's Bay.

title: Flaxmere

wikitext:
{{Infobox plaats in Nieuw-Zeeland
| naam = Flaxmere
| maori = Paharakeke
| bestandsnaam vlag =
| bestandsnaam wapen =
| regio = Hawke's Bay
| eiland = Noordereiland
| burgemeester =
| oppervlakte =
| populatie = 4.866
| datum = [[2001]]
| dichtheid =
| website =
| lat_deg = 39
| lat_min = 39
| lon_deg = 176
| lon_min = 47
}}
'''Flaxmere''' is een plaats in de regio [[Hawke's Bay (regio)|Hawke's Bay]] op het [[Noordereiland (Nieuw-Zeeland)|Noordereiland]] van [[Nieuw-Zeeland]] net ten westen van [[Hastings (Nieuw-Zeeland)|Hastings]].
Flaxmere is een buitenwijk van Hastings en hier zijn veel huizen gebouwd om de woningnood van Hastings enigszins op te vangen. Eerst zat hier met name de "upper middle class", maar tegenwoordig is Flaxmere de plaats met de hoogste criminaliteit en armoede in de regio Hawke's Bay.

[[Categorie:Plaats in Nieuw-Zeeland (Noordereiland)]]
[[Categorie:Hawke's Bay]]

title: Situering

Eiland: Noordereiland

Regio: Hawke's Bay

title: Algemeen

Portaal: Nieuw-Zeeland


text:
# Schildpadmier
De schildpadmier (Cephalotes curvistriatus) is een mierensoort uit de onderfamilie knoopmieren (Myrmicinae). De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1899 door Forel.

title: Schildpadmier

wikitext:
{{Taxobox insect
| afbeelding =
| orde = [[Vliesvleugeligen|Hymenoptera]] (Vliesvleugeligen)
| familie = [[Mieren|Formicidae]] (Mieren)
| onderfamilie = [[Knoopmieren|Myrmicinae]] (Knoopmieren)
| tribus = [[Cephalotini]]
| geslacht = ''[[Cephalotes]]''
| w-naam = ''Cephalotes curvistriatus''
| auteur = Forel
| datum = 1899
| haakjes = ja
| commons =
| species = Cephalotes curvistriatus
}}
De '''schildpadmier''' (''Cephalotes curvistriatus'') is een [[Mieren|mierensoort]] uit de onderfamilie [[knoopmieren]] (Myrmicinae).<ref>[http://www.antwiki.org/wiki/Cephalotes_curvistriatus Vermelding van de soort op Antwiki (Geraadpleegd april 2013)]</ref><ref>[http://www.antweb.org/description.do?genus=Cephalotes&name=curvistriatus&rank=species Vermelding van de soort op Antweb (Geraadpleegd april 2013)]</ref> De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1899 door Forel.

{{Appendix|2=
* [https://www.nederlandsesoorten.nl/linnaeus_ng/app/views/species/nsr_taxon.php?id=165302 Schildpadmier] in [[Nederlands Soortenregister]]
{{references}}
}}
{{beginnetje|biologie|2013|04|13}}

[[Categorie:Cephalotes]]

title: Schildpadmier

Rijk: Animalia (Dieren)

Stam: Arthropoda (Geleedpotigen)

Klasse: Insecta (Insecten)

Orde: Hymenoptera (Vliesvleugeligen)

Familie: Formicidae (Mieren)

Onderfamilie: Myrmicinae (Knoopmieren)

Geslachtengroep: Cephalotini

Geslacht: Cephalotes

title: Soort

Portaal: Biologie · Insecten


text:
# Syrphidepulo espinalesi
Syrphidepulo espinalesi is een insect dat behoort tot de orde vliesvleugeligen (Hymenoptera) en de familie van de gewone sluipwespen (Ichneumonidae). De wetenschappelijke naam van de soort werd voor het eerst geldig gepubliceerd door Gauld & Hanson in 1997.

title: Syrphidepulo espinalesi

wikitext:
{{Taxobox insect
| naam = ''Syrphidepulo espinalesi''
| titelweergave = cursief
| afbeelding =
| orde = [[Vliesvleugeligen|Hymenoptera]] (Vliesvleugeligen)
| familie= [[Gewone sluipwespen|Ichneumonidae]] (Gewone sluipwespen)
| geslacht = ''[[Syrphidepulo]]''
| w-naam = ''Syrphidepulo espinalesi''
| auteur = Gauld & Hanson
| datum = 1997
| haakjes =
| commons =
| species =
}}
'''''Syrphidepulo espinalesi''''' is een [[insecten|insect]] dat behoort tot de orde [[vliesvleugeligen]] (Hymenoptera) en de familie van de [[Gewone sluipwespen|gewone sluipwespen (Ichneumonidae)]]. De wetenschappelijke naam van de soort werd voor het eerst geldig gepubliceerd door Gauld & Hanson in 1997.

{{Beginnetje|biologie|2012|09|23}}

[[Categorie:Gewone sluipwespen]]

title: Syrphidepulo espinalesi

Familie: Ichneumonidae (Gewone sluipwespen)

Geslacht: Syrphidepulo

title: Soort


text:
# Atrichopogon minutus
Atrichopogon minutus is een muggensoort uit de familie van de knutten (Ceratopogonidae). De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1830 door Meigen.

title: Atrichopogon minutus

wikitext:
{{Taxobox insect
| titelweergave = cursief
| naam = ''Atrichopogon minutus''
| afbeelding =
| orde = [[Diptera]] (Tweevleugeligen)
| onderorde = [[Muggen|Nematocera]] (Muggen)
| familie = [[Knutten|Ceratopogonidae]] (Knutten)
| geslacht = ''[[Atrichopogon]]''
| w-naam = ''Atrichopogon minutus''
| auteur = [[Johann Wilhelm Meigen|Meigen]]
| datum = 1830
| haakjes = ja
| commons =
| species =
}}
'''''Atrichopogon minutus''''' is een [[muggen]]soort uit de familie van de [[Knutten|knutten (Ceratopogonidae)]].<ref>Wirth, in Stone et al., 1965, Catalog of the Diptera of America north of Mexico, p. 123.</ref> De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1830 door Meigen.

{{Appendix}}
{{beginnetje|biologie|2013|06|21}}

[[Categorie:Atrichopogon|minutus]]

title: Atrichopogon minutus

Orde: Diptera (Tweevleugeligen)

Onderorde: Nematocera (Muggen)

Familie: Ceratopogonidae (Knutten)

Geslacht: Atrichopogon

title: Soort


text:
# Progonia matilei
Progonia matilei is een vlinder uit de familie spinneruilen (Erebidae). De wetenschappelijke naam is voor het eerst geldig gepubliceerd in 2001 door Orhant.
De soort komt voor in tropisch Afrika.

title: Progonia matilei

wikitext:
{{Taxobox vlinder
| naam = ''Progonia matilei''
| titelweergave = cursief
| afbeelding =
| afbeeldingtekst =
| familie = [[Spinneruilen|Erebidae]] (Spinneruilen)
| geslacht = ''[[Progonia]]''
| w-naam = ''Progonia matilei''
| auteur = Orhant
| datum = 2001
| haakjes =
| species =
| commons =
}}
'''''Progonia matilei''''' is een [[vlinders|vlinder]] uit de familie [[spinneruilen]] (Erebidae). De wetenschappelijke naam is voor het eerst geldig gepubliceerd in 2001 door Orhant.

De soort komt voor in [[Afrotropisch gebied|tropisch Afrika]].

{{Appendix|2=
* {{Brontabel|2012-DePrins-DePrins}} [bezocht 18-3-2013]
}}
{{Beginnetje|biologie|2013|03|18}}

[[Categorie:Spinneruilen]]
[[Categorie:Dier uit het Afrotropisch gebied]]

title: Progonia matilei

Orde: Lepidoptera (Vlinders)

Familie: Erebidae (Spinneruilen)

Geslacht: Progonia

title: Soort


text:
# Ergolea
Ergolea is een geslacht van vlinders van de familie spinners (Lasiocampidae).

## Soorten
- E. geyri (Rothschild, 1916)
- E. reneae Dumont, 1922

title: Ergolea

wikitext:
{{Taxobox vlinder
| naam            = ''Ergolea''
| titelweergave   = cursief
| afbeelding      =
| afbeeldingtekst =
| onderorde       =
| superfamilie    = [[Lasiocampoidea]]
| familie         = [[Spinners (vlinders)|Lasiocampidae]] (Spinners)
| onderfamilie    =
| tribus          =
| taxon           = [[Geslacht (biologie)|Geslacht]]
| auteur          =
| datum           =
}}

'''''Ergolea''''' is een geslacht van [[vlinders]] van de familie [[Spinners_(vlinders)|spinners]] (Lasiocampidae).

== Soorten ==
*''[[Ergolea geyri|E. geyri]]'' (Rothschild, 1916)
*''[[Ergolea reneae|E. reneae]]'' Dumont, 1922

[[Categorie:Spinners]]

title: Ergolea

Superfamilie: Lasiocampoidea

Familie: Lasiocampidae (Spinners)

title: Geslacht


text:
# Passalus peruvianus
Passalus peruvianus is een keversoort uit de familie Passalidae. De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1898 door Kuwert.

title: Passalus peruvianus

wikitext:
{{Taxobox insect
| titelweergave = cursief
| naam = ''Passalus peruvianus''
| afbeelding =
| afbeeldingtekst =
| orde = [[Kevers|Coleoptera]] (Kevers)
| familie = [[Passalidae]]
| geslacht = ''[[Passalus]]''
| w-naam = ''Passalus peruvianus''
| auteur = [[August Ferdinand Kuwert|Kuwert]]
| datum = 1898
| haakjes = ja
| species =
| commons =
}}
'''''Passalus peruvianus''''' is een [[kevers|keversoort]] uit de familie [[Passalidae]]. De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1898 door Kuwert.<ref>{{Brontabel|2010-Hallan}}</ref>
{{Appendix}}
{{beginnetje|biologie|2011|12|09}}

[[Categorie:Passalus|peruvianus]]

title: Passalus peruvianus

Orde: Coleoptera (Kevers)

Familie: Passalidae

Geslacht: Passalus

title: Soort


text:
# Kieźliny
Kieźliny (Duits: Köslienen) is een plaats in het Poolse district  Olsztyński, woiwodschap Ermland-Mazurië. De plaats maakt deel uit van de gemeente Dywity en telt 1270 inwoners.

title: Kieźliny

wikitext:
{{Infobox plaats in Polen
| soort       = Dorp
| naam        = Kieźliny
| altnaam     = Köslienen
| gemeente    = [[Dywity (gemeente)|Dywity]]
| powiat      = [[Powiat Olsztyński|Olsztyński]]
| woiwodschap =[[Ermland-Mazurië]]
| inwoners    =1270
| jaar        =2008
| vlag        =
| wapen       =
| postcode    =
| netnummer   =89
| kenteken    =NOL
| lat_deg     =53
| lat_min     =49
| lat_sec     =16
| lon_deg     =20
| lon_min     =30
| lon_sec     =36
| image       =Kieźliny.jpg
| caption     =
}}
'''Kieźliny''' ([[Duits]]: ''Köslienen'') is een plaats in het [[Polen|Poolse]] [[powiat|district]] [[Powiat Olsztyński| Olsztyński]], [[woiwodschap]] [[Ermland-Mazurië]]. De plaats maakt deel uit van de [[Poolse gemeente|gemeente]] [[Dywity (gemeente)|Dywity]] en telt 1270 inwoners.

{{Coor title dms|53|49|16|N|20|30|36|E|type:city_region:PL}}
{{Beginnetje|landen & volken|land=Polen|2=2008|3=07|4=01}}

{{DEFAULTSORT:Kiezliny}}
[[Categorie:Plaats in Ermland-Mazurië]]

title: Situering

Woiwodschap: Ermland-Mazurië

Powiat: Olsztyński

Gemeente: Dywity

title: Gegevens

title: Kieźliny · Köslienen

Kentekenplaat: NOL

title: Foto's

Portaal: Centraal-Europa


text:
# Beylerbeyi SK
Beylerbeyi Spor Külübü of Beylerbeyi SK is een Turkse club uit Istanboel. De club is opgericht in 1911. De thuisbasis van deze ploeg is het Beylerbeyi Stadı dat een capaciteit van 5.500 plaatsen heeft. De rivaal van Beylerbeyi is Beykoz 1908 en de derby heet Boğaz Derbisi.

## Erelijst
- Kampioen 3.Lig
- Kampioen 2.Lig
- İstanbul Şampiyonluğu

title: Beylerbeyi SK

wikitext:
{{Infobox voetbalclub
| afbeelding     =
| clubnaam = Beylerbeyi SK
| volledigenaam = Beylerbeyi Spor Külübü
| bijnaam =
| opgericht = [[1911]]
| stadion = Beylerbeyi Stadı, [[Istanboel|Istanbul]], [[Turkije]]
| capaciteit = 5.500
| voorzitter = {{TR-VLAG}} Mustafa Yazıcı
| trainer = {{TR-VLAG}} Güvenç Kurtar
| competitie = {{TR-VLAG}} [[Bölgesel Amatör Lig]]
| pattern_la1=
| pattern_b1=_greenstripes
| pattern_ra1=
| leftarm1=FF0000
| body1=FF0000
| rightarm1= FF0000
| shorts1=000000
| socks1=000000
| pattern_la2=_green_shoulders
| pattern_b2=_red_shoulders
| pattern_ra2=_green_shoulders
| leftarm2=FF0000
| body2=FF0000
| rightarm2=ff0000
| shorts2=000000
| socks2=000000
}}

'''Beylerbeyi Spor Külübü''' of '''Beylerbeyi SK''' is een [[Turkije|Turkse]] club uit [[Istanbul (hoofdbetekenis)|Istanboel]]. De club is opgericht in [[1911]]. De thuisbasis van deze ploeg is het Beylerbeyi Stadı dat een capaciteit van 5.500 plaatsen heeft. De rivaal van Beylerbeyi is [[Beykoz 1908]] en de derby heet ''Boğaz Derbisi''.

== Erelijst ==
* '''[[Türkiye Futbol Federasyonu 3. Lig|Kampioen 3.Lig]]'''
* '''[[Türkiye Futbol Federasyonu 2. Lig|Kampioen 2.Lig]]'''
* '''İstanbul Şampiyonluğu'''

[[Categorie:Turkse voetbalclub]]
[[Categorie:Sportclub in Istanbul]]

title: Beylerbeyi SK

Naam: Beylerbeyi Spor Külübü

Stadion: Beylerbeyi Stadı, Istanbul, Turkije

Voorzitter: Mustafa Yazıcı

Trainer: Güvenç Kurtar

Competitie: Bölgesel Amatör Lig

Website: Officiële website

Thuis: Uit

Portaal: Voetbal


text:
# Pseudoclimaciella rubida
Pseudoclimaciella rubida is een insect uit de familie van de Mantispidae, die tot de orde netvleugeligen (Neuroptera) behoort.
Pseudoclimaciella rubida is voor het eerst wetenschappelijk beschreven door Stitz in 1913.

title: Pseudoclimaciella rubida

wikitext:
{{Taxobox insect
| titelweergave = cursief
| naam = ''Pseudoclimaciella rubida''
| afbeelding =
| afbeeldingtekst =
| orde = [[Netvleugeligen|Neuroptera]] (Netvleugeligen)
| familie = [[Mantispidae]]
| onderfamilie = [[Mantispinae]]
| geslacht = ''[[Pseudoclimaciella]]''
| w-naam = ''Pseudoclimaciella rubida''
| auteur = Stitz
| datum = 1913
| haakjes = ja
| commons =
| species =
}}
'''''Pseudoclimaciella rubida''''' is een [[Insecten|insect]] uit de familie van de [[Mantispidae]], die tot de orde [[netvleugeligen]] (Neuroptera) behoort.

''Pseudoclimaciella rubida'' is voor het eerst wetenschappelijk beschreven door Stitz in 1913.<ref>[http://lacewing.tamu.edu/Species-Catalogue/scspeciesgenusresults.cfm?gencriteria=beginswith&genus=Pseudoclimaciella&Criteria=AND&speccriteria=beginswith&species=rubida {{aut|Oswald, J. D.}} (2007). Neuropterida Species of the World. Version 2.0.]</ref>

{{Appendix}}
{{Beginnetje|Biologie|2011|1|13}}

[[Categorie:Mantispidae]]

title: Pseudoclimaciella rubida

Orde: Neuroptera (Netvleugeligen)

Familie: Mantispidae

Onderfamilie: Mantispinae

Geslacht: Pseudoclimaciella

title: Soort


text:
# Verlengde gedraaide driehoekige koepel
Een verlengde gedraaide driehoekige koepel is in de meetkunde het johnsonlichaam J22. Deze ruimtelijke figuur kan worden geconstrueerd door een driehoekige koepel J3 op een zeshoekig antiprisma te plaatsen en is het deel van een verlengde dubbelgedraaide driehoekige dubbelkoepel J44.
De 92 johnsonlichamen werden in 1966 door Norman Johnson benoemd en beschreven.
- (en)  MathWorld. Gyroelongated Triangular Cupola

title: Verlengde gedraaide driehoekige koepel

wikitext:
{{Infobox ruimtelijke figuur
| naam = Verlengde gedraaide driehoekige koepel
| afbeelding = Gyroelongated triangular cupola.png
| johnson = [[Verlengde vijfhoekige rotonde|J21]] - '''J22''' - [[Verlengde gedraaide vierkante koepel|J23]]
| vlakken = 16 [[Driehoek (meetkunde)|driehoeken]]
 3 [[vierkant]]en
1 zeshoek
| zijdes = 20
| hoekpunten = 15
| ribben = 33
| zijvlakkenperhoekpunt = 4 of 5
| ribbenperzijvlak = 3, 4 of 6
| symmetriegroep = C3v
| eigenschappen = [[convex]]
| duaal =
| afbeelding2 =
}}

Een '''verlengde gedraaide driehoekige koepel''' is in de [[meetkunde]] het [[johnsonlichaam]] ''J''22. Deze [[Lichaam (meetkunde)|ruimtelijke figuur]] kan worden geconstrueerd door een [[Driehoekige koepel|driehoekige koepel ''J''3]] op een zeshoekig [[antiprisma]] te plaatsen en is het deel van een [[Verlengde dubbelgedraaide driehoekige dubbelkoepel|verlengde dubbelgedraaide driehoekige dubbelkoepel ''J''44]].

De 92 johnsonlichamen werden in [[1966]] door [[Norman Johnson]] benoemd en beschreven.

* {{en}} [[MathWorld]]. [http://mathworld.wolfram.com/GyroelongatedTriangularCupola.html Gyroelongated Triangular Cupola]

[[Categorie:Johnson-lichaam]]

title: Verlengde gedraaide driehoekige koepel

Vlakken: 16 driehoeken · 3 vierkanten · 1 zeshoek

Zijvlakken per hoekpunt: 4 of 5

Eigenschappen: convex

title: Lijst van johnsonlichamen

Portaal: Wiskunde


text:
# Hervormde kerk (Elim)
De Kerk van Elim  is een zaalkerk met een opvallende toren in het Drentse dorp Elim. De kerk is in 1997 aangewezen als rijksmonument.
Elim is een betrekkelijk jong dorp, het ontstond in het laatste kwart van de 19e eeuw. In 1915 werd een Hervormde gemeente gesticht, die dankzij een schenking in 1916 een eigen kerk kon laten bouwen.
De kerk is een zaalkerk van vijf traveeën met aan de voorzijde een torenlichaam dat uitloopt in een achtzijdige toren.
Het orgel stamt uit 1932 en is gebouwd door Bakker & Timmenga uit Leeuwarden.

title: Hervormde kerk (Elim)

wikitext:
{{Infobox kerk
| naam              = Hervormde kerk
| afbeelding        = Exterieur_overzicht_toren_en_kerk,_zuidwestgevel,_toren_met_achtkantige_bekroning_met_tentdak._-_Elim_-_20322391_-_RCE.jpg
| onderschrift      =
| mapname           = Drenthe
| lat_deg           = 52
| lat_min           = 40
| lat_sec           = 50
| lat_dir           = N
| lon_deg           = 6
| lon_min           = 34
| lon_sec           = 52
| lon_dir           = E
| plaats            = [[Elim (Drenthe)|Elim]]
| denominatie       = [[Protestantse kerk in Nederland|PKN]]
| bouwjaar          = 1916
| uitbreiding       =
| renovatie         =
| sluiting          =
| sloopjaar         =
| opgedragen        =
| begraafplaats     =
| monumentstatus    = [[Rijksmonument]]
| monumentnummer    = 507295
| periode           =
| architect         = H.J. Beijlevelt
| bouwmethode       =
| bouwmateriaal     = baksteen
| afmeting          =
| toren             =
| vrijstaande klokkentoren =
| klokkentoren      =
| portaal           =
| koor              =
| schip             =
| preekstoel        =
| doopvont          =
| altaar            =
| orgel             =
| zitplaatsen       =
| diverse           =
| titelkardinaal    =
| aartsbisdom       =
| bisdom            =
| aartspriester     =
| afbeelding2       =
| onderschrift2     =
| afbeelding3       =
| onderschrift3     =
| lijst             = [[Lijst van rijksmonumenten in Hoogeveen (gemeente)]]
}}

De '''Kerk van Elim'''  is een [[zaalkerk]] met een opvallende toren in het [[Drenthe|Drentse]] dorp [[Elim (Drenthe)|Elim]]. De kerk is in 1997 aangewezen als [[rijksmonument]].

Elim is een betrekkelijk jong dorp, het ontstond in het laatste kwart van de [[19e eeuw]]. In 1915 werd een [[Nederlands-hervormde kerk|Hervormde]] gemeente gesticht, die dankzij een schenking in 1916 een eigen kerk kon laten bouwen.

De kerk is een zaalkerk van vijf traveeën met aan de voorzijde een torenlichaam dat uitloopt in een achtzijdige toren.

Het orgel stamt uit 1932 en is gebouwd door Bakker & Timmenga uit [[Leeuwarden (stad)|Leeuwarden]].

== Zie ook ==
* [[Lijst van kerken in Drenthe]]

{{Appendix|1=bron|2=
* Stenvert, Ronald (et al.) ''Monumenten in Nederland. Drenthe'', uitg. Rijksdienst voor de Monumentenzorg/Waanders Uitgevers, Zeist/Zwolle, 2001, ISBN 9040094543
{{References}}
}}

{{commonscat|Nederlands Hervormde Kerk (Elim)}}
{{Coor title dms|52|40|50|N|6|34|52|E|type:landmark}}
{{DEFAULTSORT:Elim}}
[[Categorie:Rijksmonument in Hoogeveen]]
[[Categorie:Kerkgebouw in Hoogeveen]]

title: Hervormde kerk

Plaats: Elim

Denominatie: PKN

Coördinaten: 52° 41′ NB, 6° 35′ OL

Monumentale status: Rijksmonument

title: Architectuur

Architect(en): H.J. Beijlevelt

Bouwmateriaal: baksteen

title: Detailkaart

Detailkaart: Hervormde kerk (Drenthe) · Hervormde kerk

Portaal: Christendom


text:
# Mescinia olivescalis
Mescinia olivescalis is een vlinder uit de familie van de snuitmotten (Pyralidae). De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1903 door Hampson.

title: Mescinia olivescalis

wikitext:
{{Taxobox vlinder
| titelweergave = cursief
| naam = ''Mescinia olivescalis''
| afbeelding =
| familie = [[Snuitmotten|Pyralidae]] (Snuitmotten)
| onderfamilie = [[Phycitinae]]
| tribus =
| geslacht = ''[[Mescinia]]''
| w-naam = ''Mescinia olivescalis''
| auteur = Hampson
| datum = 1903
| haakjes =
| commons =
| species =
}}
'''''Mescinia olivescalis''''' is een [[vlinders|vlinder]] uit de familie van de [[Snuitmotten|snuitmotten (Pyralidae)]].<ref>{{Brontabel|9999-Lepindex}}</ref> De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1903 door Hampson.

{{Appendix}}
{{beginnetje|biologie|2013|04|06}}

[[Categorie:Snuitmotten]]

title: Mescinia olivescalis

Familie: Pyralidae (Snuitmotten)

Onderfamilie: Phycitinae

Geslacht: Mescinia

title: Soort


text:
# Jari Puikkonen
Jari Markus Puikkonen (Lahti, 25 juni 1959) is een voormalig Fins schansspringer.

## Carrière
Puikkonen nam driemaal deel aan de Olympische Winterspelen en won tijdens alle drie edities een medaille. In 1980 won Puikkonen de bronzen medaille op de grote schans, vier jaar later won hij de bronzen medaille op de kleine schans. Tijdens de Olympische Winterspelen van 1988 won Puikkonen de landenwedstrijd. Puikkonen werd met de Finse ploeg ook nog driemaal wereldkampioen. Puikkonen werd in 1981 wereldkampioen skivliegen in Oberstdorf en in 1989 werd Puikkonen wereldkampioen vanaf de grote schans.

## Belangrijkste resultaten

### Olympische Winterspelen
| Editie | Plaats      | Kleine schans    | Grote schans     | Landenwedstrijd |
| ------ | ----------- | ---------------- | ---------------- | --------------- |
| 1980   | Lake Placid | 16e              | Bronzen medaille | geen onderdeel  |
| 1984   | Sarajevo    | Bronzen medaille | 5e               | geen onderdeel  |
| 1988   | Calgary     | 7e               | 11e              | Gouden medaille |

### Wereldkampioenschappen schansspringen
| Editie | Plaats        | Kleine schans  | Grote schans   | Landenwedstrijd |
| ------ | ------------- | -------------- | -------------- | --------------- |
| 1980   | Lake Placid   | 16e            | Brons          | geen onderdeel  |
| 1982   | Oslo          | Zilver         | 31e            | Brons           |
| 1984   | Engelberg     | geen onderdeel | geen onderdeel | Goud            |
| 1985   | Seefeld       | 7e             | Zilver         | Goud            |
| 1989   | Lahti         | 13e            | Goud           | Goud            |
| 1991   | Val di Fiemme | -              | 34e            | -               |

### Wereldkampioenschappen skivliegen
| Editie | Plaats     | Klassering |
| ------ | ---------- | ---------- |
| 1981   | Oberstdorf | 5e         |

### Wereldbeker
Eindklasseringen
| Seizoen | Algm | 4S    |
| ------- | ---- | ----- |
| 1979-80 | 10   | 27    |
| 1980-81 | 5    | Brons |
| 1981-82 | 26   | 21    |
| 1982-83 | 10   | 11    |
| 1983-84 | 9    | 4     |
| 1984-85 | 6    | 24    |
| 1985-86 | 14   | Brons |
| 1986-87 | 49   | 15    |
| 1987-88 | 20   | 10    |
| 1988-89 | 18   | 12    |
| 1989-90 | 37   | 27    |
| 1990-91 | —    | 43    |

title: Jari Puikkonen

wikitext:
{{Infobox wintersporter
| naam              = Jari Markus Puikkonen
| afbeelding        =
| onderschrift      =
| volledigenaam     = Jari Markus Puikkonen
| bijnaam           =
| geboortedatum     = [[25 juni]] [[1959]]
| geboorteplaats    = [[Lahti]]
| geboorteland      =
| nationaliteit     = {{FI}}
| overlijdensdatum  =
| overlijdensplaats =
| overlijdensland   =
| lengte            = 180
| gewicht           =
| discipline        = [[schansspringen]]
| specialiteit      =
| trainer           =
| 1etitel           =
| graduatie         =
| OlympischeSpelen  = 1980, 1984, 1988
| extra             =
}}
'''Jari Markus Puikkonen''' ([[Lahti]], [[25 juni]] [[1959]]) is een voormalig [[Finland|Fins]] [[schansspringen|schansspringer]].

==Carrière==
Puikkonen nam driemaal deel aan de Olympische Winterspelen en won tijdens alle drie edities een medaille. In [[Schansspringen op de Olympische Winterspelen 1980|1980]] won Puikkonen de bronzen medaille op de grote schans, vier jaar later won hij de bronzen medaille op de kleine schans. Tijdens de [[Schansspringen op de Olympische Winterspelen 1988|Olympische Winterspelen van 1988]] won Puikkonen de landenwedstrijd. Puikkonen werd met de Finse ploeg ook nog driemaal wereldkampioen. Puikkonen werd in 1981 wereldkampioen skivliegen in [[Oberstdorf]] en in 1989 werd Puikkonen wereldkampioen vanaf de grote schans.

== Belangrijkste resultaten ==
=== [[Schansspringen op de Olympische Winterspelen|Olympische Winterspelen]] ===
{| class="wikitable" style="text-align:center;"
! Editie !! Plaats !! Kleine schans !!Grote schans   !! Landenwedstrijd
|-
| [[Schansspringen op de Olympische Winterspelen 1980|1980]] ||align=left| {{US-VLAG}} [[Lake Placid (plaats in New York)|Lake Placid]]|| 16e|| align=center | [[Bestand:Bronze medal.svg|16px|Bronzen medaille]]|| geen onderdeel
|-
| [[Schansspringen op de Olympische Winterspelen 1984|1984]] ||align=left| {{YU-VLAG}} [[Sarajevo]]|| align=center | [[Bestand:Bronze medal.svg|16px|Bronzen medaille]] || 5e|| geen onderdeel
|-
| [[Schansspringen op de Olympische Winterspelen 1988|1988]] ||align=left| {{CA-VLAG}} [[Calgary]]|| 7e|| 11e|| align=center | [[Bestand:Gold medal.svg|16px|Gouden medaille]]
|}

=== [[Wereldkampioenschappen schansspringen]] ===
{| class="wikitable" style="text-align:center;"
! Editie !! Plaats !! Kleine schans !! Grote schans !! Landenwedstrijd
|-
| [[Schansspringen op de Olympische Winterspelen 1980|1980]] ||align=left| {{US-VLAG}} [[Lake Placid (plaats in New York)|Lake Placid]]|| 16e|| align=center | {{brons}}|| geen onderdeel
|-
| [[Wereldkampioenschappen schansspringen 1982|1982]] ||align=left| {{NO-VLAG}} [[Oslo]]|| {{zilver}} ||31e||{{brons}}
|-
| [[Wereldkampioenschappen schansspringen 1984|1984]] ||align=left| {{CH-VLAG}} [[Engelberg]]|| geen onderdeel ||geen onderdeel ||{{goud}}
|-
| [[Wereldkampioenschappen schansspringen 1985|1985]] ||align=left| {{AT-VLAG}} [[Seefeld in Tirol|Seefeld]]|| 7e ||{{zilver}}||{{goud}}
|-
| [[Wereldkampioenschappen schansspringen 1989|1989]] ||align=left| {{FI-VLAG}} [[Lahti]]|| 13e ||{{goud}}||{{goud}}
|-
| [[Wereldkampioenschappen schansspringen 1991|1991]] ||align=left| {{IT-VLAG}} [[Val di Fiemme]]|| - ||34e||-
|}

=== [[Wereldkampioenschappen skivliegen]] ===
{| class="wikitable" style="text-align:center;"
! Editie !! Plaats !! Klassering
|-
| [[Wereldkampioenschappen skivliegen 1981|1981]] ||align=left| {{DE-1949-VLAG}} [[Oberstdorf]]|| 5e
|}

=== Wereldbeker ===
;Eindklasseringen
{| class="wikitable" style="text-align:center;"
! Seizoen !! Algm  !! [[Vierschansentoernooi|4S]]
|-
! scope=row align=center|[[Wereldbeker schansspringen 1979-80|1979-80]]
| align=center|10 || align=center|27
|-
! scope=row align=center|[[Wereldbeker schansspringen 1980-81|1980-81]]
| align=center|5 || align=center| {{brons}}
|-
! scope=row align=center|[[Wereldbeker schansspringen 1981–82|1981-82]]
| align=center|26 || align=center|21
|-
! scope=row align=center|[[Wereldbeker schansspringen 1982–83|1982-83]]
| align=center|10 || align=center|11
|-
! scope=row align=center|[[Wereldbeker schansspringen 1983–84|1983-84]]
| align=center|9 || align=center|4
|-
! scope=row align=center|[[Wereldbeker schansspringen 1984–85|1984-85]]
| align=center|6 || align=center|24
|-
! scope=row align=center|[[Wereldbeker schansspringen 1985–86|1985-86]]
| align=center|14 || align=center| {{brons}}
|-
! scope=row align=center|[[Wereldbeker schansspringen 1986–87|1986-87]]
| align=center|49 || align=center|15
|-
! scope=row align=center|[[Wereldbeker schansspringen 1987–88|1987-88]]
| align=center|20 || align=center|10
|-
! scope=row align=center|[[Wereldbeker schansspringen 1988–89|1988-89]]
| align=center|18 || align=center|12
|-
! scope=row align=center|[[Wereldbeker schansspringen 1989/90|1989-90]]
| align=center|37 || align=center|27
|-
! scope=row align=center|[[Wereldbeker schansspringen 1990-91|1990-91]]
| align=center| — || align=center|43

|}

== Externe links ==
* {{Link FIS|sector=JP|id=49275}}
* {{Link SRO-profiel|id=pu/jari-puikkonen-1}}

{{Navigatie olympisch kampioen|inhoud=
{{Navigatie olympisch kampioen/schansspringen k120 team mannen}}
}}

{{DEFAULTSORT:Puikkonen, Jari}}
[[Categorie:Fins schansspringer]]
[[Categorie:Fins olympisch kampioen]]

title: Jari Markus Puikkonen

Volledige naam: Jari Markus Puikkonen

Geboorteplaats: Lahti

Nationaliteit: Finland

title: Sportieve informatie

Discipline: schansspringen

Portaal: Sport


text:
# Chrysocharis viridis
Chrysocharis viridis is een vliesvleugelig insect uit de familie Eulophidae. De wetenschappelijke naam is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1834 door Nees.

title: Chrysocharis viridis

wikitext:
{{Taxobox insect
| naam = ''Chrysocharis viridis''
| titelweergave = cursief
| afbeelding =
| afbeeldingtekst =
| orde = [[Vliesvleugeligen|Hymenoptera]] (Vliesvleugeligen)
| familie = [[Eulophidae]]
| geslacht = ''[[Chrysocharis]]''
| w-naam = ''Chrysocharis viridis''
| auteur = Nees
| datum = 1834
| haakjes = ja
| species =
| commons =
}}
'''''Chrysocharis viridis''''' is een [[Vliesvleugeligen|vliesvleugelig insect]] uit de familie [[Eulophidae]]. De wetenschappelijke naam is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1834 door Nees.

{{Appendix|2=
* [https://www.nhm.ac.uk/research-curation/research/projects/chalcidoids/database/validName.dsml?index=ValidName&searchPageURL=indexValidName.dsml&Familyqtype=equals&Family=&Genusqtype=equals&Genus=Chrysocharis&Speciesqtype=equals&Species=viridis {{Ts.|Noyes, J.S.}} (2012). Universal Chalcidoidea Database. World Wide Web electronic publication. http://www.nhm.ac.uk/chalcidoids. Version as of June 2012]
}}
{{Beginnetje|biologie|2013|04|12}}

[[Categorie:Chrysocharis|viridis]]

title: Chrysocharis viridis

Familie: Eulophidae

Geslacht: Chrysocharis

title: Soort


text:
# Rhopalomyia conica
Rhopalomyia conica is een muggensoort uit de familie van de galmuggen (Cecidomyiidae). De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1983 door Gagne.

title: Rhopalomyia conica

wikitext:
{{Taxobox insect
| titelweergave = cursief
| naam = ''Rhopalomyia conica''
| afbeelding =
| orde = [[Diptera]] (Tweevleugeligen)
| onderorde = [[Muggen|Nematocera]] (Muggen)
| familie = [[Galmuggen|Cecidomyiidae]] (Galmuggen)
| geslacht = ''[[Rhopalomyia]]''
| w-naam = ''Rhopalomyia conica''
| auteur = Gagne
| datum = 1983
| haakjes =
| commons =
| species =
}}
'''''Rhopalomyia conica''''' is een [[muggen]]soort uit de familie van de [[Galmuggen|galmuggen (Cecidomyiidae)]].<ref>Jones et al., 1983, Contr. Amer. Ent. Inst., 21(1):50.</ref> De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1983 door Gagne.

{{Appendix}}
{{beginnetje|biologie|2013|06|21}}

[[Categorie:Rhopalomyia|conica]]

title: Rhopalomyia conica

Familie: Cecidomyiidae (Galmuggen)

Geslacht: Rhopalomyia

title: Soort


text:
# Tinggarsari
Tinggarsari is een bestuurslaag in het regentschap Buleleng van de provincie Bali, Indonesië. Tinggarsari telt 2299 inwoners (volkstelling 2010).

title: Tinggarsari

wikitext:
{{Infobox plaats in Indonesië
| soort          = Dorp
| naam           = Tinggarsari
| inwoners       = 2299
| datum inwoners = 2010
| provincie      = [[Bali (eiland)|Bali]]
| regentschap    = [[Buleleng (regentschap)|Buleleng]]
| onderdistrict  = [[Busungbiu (onderdistrict)|Busungbiu]]
| eiland         =
| tijdzone       =
| code desa      = 5108030012
| mapname        =
| lat_deg        =
| lat_min        =
| lat_sec        =
| lon_deg        =
| lon_min        =
| lon_sec        =
| image          =
| caption        =
}}
'''Tinggarsari''' is een bestuurslaag in het [[Regentschap (Indonesië)|regentschap]] [[Buleleng (regentschap)|Buleleng]] van de [[Provincies van Indonesië|provincie]] [[Bali (eiland)|Bali]], [[Indonesië]]. Tinggarsari telt 2299 inwoners (volkstelling 2010).

{{Appendix|2=
* Resultaten van de volkstelling (2010), Badan Pusat Statistik, [https://web.archive.org/web/20121202090212/http://bps.go.id/eng/download_file/Population_of_Indonesia_by_Village_2010.pdf Population_of_Indonesia_by_Village]
}}
{{Beginnetje|landen & Volken|land=Indonesië|2=2013|3=06|4=24}}

[[Categorie:Plaats in Bali]]

title: Situering

Provincie: Bali

Regentschap of · stadsgemeente: Buleleng

Onderdistrict: Busungbiu

title: Algemeen

title: Overig

Portaal: Indonesië


text:
# Beatlemania
Beatlemania is de naam die wordt gegeven aan de massahysterie rondom de Britse rockband The Beatles.

## Geschiedenis
Normaal gesproken wordt 13 oktober 1963 gezien als de dag dat dit fenomeen voor het eerst de kop opstak, alhoewel de band op dat moment al meerdere nummer 1-hits had gehad. Op die dag traden The Beatles op in het televisieprogramma Sunday Night at the London Palladium. Deze uitzending werd live bekeken door 15 miljoen mensen en in de dagen daarna verscheen de term "Beatlemania" voor het eerst in de landelijke kranten.
Beatlemania beleefde zijn hoogtepunt in 1964, toen The Beatles op tournee gingen door de Verenigde Staten. Bij concerten van de band oversteeg het lawaai van het schreeuwende publiek vrijwel altijd de muziek zelf, tot op het punt waarop de groep zichzelf niet kon horen spelen. Dit werd genoemd als een van de redenen dat The Beatles na 1966 geen concerten meer gaven. Op 29 augustus 1966 was hun laatste concert in Candlestick Park in San Francisco.
Toen The Beatles geen optradens meer gaven, nam het fenomeen Beatlemania langzaam af. Volgens John Lennon eindigde Beatlemania toen hij met zijn latere vrouw Yoko Ono in 1968 werd gearresteerd voor drugsbezit. Ook wordt het jaar 1970, toen Paul McCartney het eind van de band aankondigde, gezien als het eind van Beatlemania.

## Oorsprong
Het begrip Beatlemania werd bedacht door de pers en is mogelijk gebaseerd op Lisztomania, een vergelijkbaar fenomeen waar componist Franz Liszt in de negentiende eeuw mee te maken had. De term bleef hangen en soortgelijke benamingen werden gebruikt voor hysterie rond andere bands, waaronder Rollermania voor Bay City Rollers, Abbamania voor ABBA en Spicemania voor de Spice Girls.

title: Beatlemania

wikitext:
'''Beatlemania''' is de naam die wordt gegeven aan de [[massahysterie]] rondom de [[Engeland|Britse]] rockband [[The Beatles]].

==Geschiedenis==
Normaal gesproken wordt 13 oktober 1963 gezien als de dag dat dit [[fenomeen]] voor het eerst de kop opstak, alhoewel de band op dat moment al meerdere nummer 1-hits had gehad. Op die dag traden The Beatles op in het televisieprogramma ''Sunday Night at the London Palladium''. Deze uitzending werd live bekeken door 15 miljoen mensen en in de dagen daarna verscheen de term "Beatlemania" voor het eerst in de landelijke kranten.
[[Bestand:Beatles_at_the_George_Washington_Hotel,_September_1964.jpg|miniatuur|George Harrison and Paul McCartney worden naar buiten geëscorteerd na een persconferentie, 11 september 1964]]
Beatlemania beleefde zijn hoogtepunt in 1964, toen The Beatles op tournee gingen door de Verenigde Staten. Bij concerten van de band oversteeg het lawaai van het schreeuwende publiek vrijwel altijd de muziek zelf, tot op het punt waarop de groep zichzelf niet kon horen spelen. Dit werd genoemd als een van de redenen dat The Beatles na 1966 geen concerten meer gaven. Op 29 augustus 1966 was hun laatste concert in [[Candlestick Park]] in San Francisco.

Toen The Beatles geen optradens meer gaven, nam het fenomeen Beatlemania langzaam af. Volgens [[John Lennon]] eindigde Beatlemania toen hij met zijn latere vrouw [[Yoko Ono]] in 1968 werd gearresteerd voor drugsbezit. Ook wordt het jaar 1970, toen [[Paul McCartney]] het eind van de band aankondigde, gezien als het eind van Beatlemania.

==Oorsprong==
Het begrip Beatlemania werd bedacht door de pers en is mogelijk gebaseerd op Lisztomania, een vergelijkbaar fenomeen waar componist [[Franz Liszt]] in de negentiende eeuw mee te maken had. De term bleef hangen en soortgelijke benamingen werden gebruikt voor hysterie rond andere bands, waaronder Rollermania voor [[Bay City Rollers]], Abbamania voor [[ABBA]] en Spicemania voor de [[Spice Girls]].

{{Appendix|2=
* {{Bronvermelding anderstalige Wikipedia|taal=de|titel=Beatlemania|oldid=227157770|datum=20221023}}
}}
{{Navigatie The Beatles}}

[[Categorie:The Beatles]]


text:
# Tom Astor
Tom Astor, geboren als Wilhelm Bräutigam (Schmallenberg, 27 februari 1943) is een Duitse zanger, componist, tekstschrijver en producer van de schlager- en countryscene.

## Carrière
In 1963 trad Astor voor de eerste keer op op het podium. Vooreerst zong hij Duitse schlagers, in de late jaren 1970 legde hij zich toe op de Duitstalige countrymuziek. In 1980 verscheen zijn eerste countryalbum en in 1981 trad hij op bij de Fan Fair in Nashville (Tennessee). In 1984 kwam de doorbraak in Duitsland met het nummer Hallo, guten Morgen Deutschland. Dankzij deze hit kreeg hij talrijke optredens in bijna alle grote tv-shows. Hij werd winnaar van de ZDF-jaarhitparade met zijn hit Junger Adler en meermaals winnaar van het ARD-programma Deutsche Schlagerparade. In 1997 nam hij deel aan de Deutsche Schlager-Festspiele en scoorde met de titel Eisen im Feuer een 4e plaats. Als een van de eerste Duitse zangers trad hij in 2000 op in de Grand Ole Opry. In mei 2007 verscheen het album Duette, waarop hij onder andere zingt met Johnny Cash, Kenny Rogers, Waylon Jennings, Billy Swan en Willie Nelson. Hij werd muzikaal ondersteund door Eddie Bayers (drums), Hargus 'Pig' Robbins (piano), Mark Casstevens (akoestische gitaar), Paul Franklin (steelgitaar, dobro) en Charlie McCoy. Astor werd in 2007 genomineerd door de CMA als «Global Artist».
Voor zijn dubbelalbum Alles klar – kein Problem! (2008) reisde hij opnieuw naar Nashville, om op te nemen met artiesten als Dolly Parton. In juni 2009 werd een in het voorgaande jaar opgenomen concert in het lichtwerk in Schmallenberg gepubliceerd op cd en dvd onder de naam Tom Astor & Band unplugged live. De Tom Astor Band werd tijdens het concert versterkt met de uit Nashville komende gastmuzikanten Charlie McCoy en Bruce Watkins. In 2010 verscheen het album Leben Pur, waarop onder andere Crystal Gayle, Michael Hirte en Günter Wewel meewerkten. Eveneens in 2010 verscheen het album Wunderbar ist die Welt, waarop Astor niet gepubliceerde nummers uit het begin van zijn carrière presenteerde. Met Tom Astors Kinder-Country-Party publiceerde hij in 2012 voor de eerste keer een album voor kinderen. In 2014 verscheen het studioalbum Volle Kraft voraus.

## Privéleven
Tom Astor is getrouwd en heeft twee kinderen.

## Onderscheidingen
- 1994: Goldene Stimmgabel
- 1994: Jaaroverwinning in de ZDF-Hitparade met Junger Adler
- ####: Vier keer Goldener Truck van de tijdschriften Trucker en Auto Bild
- ####: Dertien keer zanger van het jaar bij de GACMF-Gala
- ####: Drie Goldene Schallplatten voor Flieg junger Adler, Hallo Freunde en Kameraden der Straße
- 2007: Nominatie Global Artist Award van de CMA

## Discografie
Tom Astor heeft 40 albums en meer als 600 eigen songs opgenomen. De artiest verkocht naar eigen zeggen tot nu toe meer dan vier miljoen geluidsdragers.

### Singles
- 1972: Komm komm komm (Song sung blue)
- 1984, 1990: Hallo, guten Morgen Deutschland
- 1988: Freunde
- 1990: Junger Adler
- 1991: Ich bin kein Dichter – kein Poet
- 1991: Take it easy – nimm's leicht
- 1993: Flieg junger Adler
- 1994: Kleiner Rebell
- 1994: Hungrige Herzen
- 1996: Irgendwie wird's schon geh'n
- 1997: Eisen im Feuer
- ####: Ich bin dein Freund
- 2003: Mein Eldorado
- 2005: Steh immer wieder auf
- 2008: Wir werden nicht älter
- 2011: Wenn man kämpft kann man verlier'n

### Albums
- 1976: Grand Prix
- 1980: Asphalt Cowboy
- 1981: Hallo Trucker
- 1983: Country & Western Super Hits (aflevering 1)
- 1983: Country & Western Super Hits (aflevering 2)
- 1984: Westwind
- 1986: Hallo, guten Morgen Deutschland
- 1986: Trucker Weihnacht
- 1987: Lass rollen Trucker
- 1987: Hallo Freunde
- 1988: Eine kleine Dosis Freiheit
- ####: International Airport
- 1988: Fröhliche Trucker Weihnacht
- 1989: Meine schönsten Country & Trucker Songs
- 1990: Junger Adler
- 1991: Voll aus dem Leben
- 1991: Auf Achse
- 1991: Hallo Trucker
- 1992: Kapitäne der Landstraße
- 1992: Fröhliche Trucker Weihnacht
- 1993: Sturm und Drang
- 1993: Flieg junger Adler
- 1994: Ich bin wie ich bin
- 1994: Kameraden der Straße
- 1995: Meilensteine
- 1996: Tom Astor
- 1996: The Best of
- 1997: Das Beste … Live
- 1998: … und ich bin dein Freund
- 2000: Hautnah
- 2003: Mein Eldorado
- 2004: Tom Astor Live
- 2005: Ich will mehr
- 2005: Lass es schnei'n
- 2007: Duette
- 2008: Alles klar – kein Problem!
- 2009: Tom Astor & Band unplugged live
- 2010: Leben pur
- 2011: Seine größten Hits
- 2012: Kinder Country Party
- 2014: Volle Kraft voraus
- 2015: Lieder zum Anfassen
- 2016: Ein Abend mit Tom Astor

- Biblioteca Nacional de España: XX1727409
- Gemeinsame Normdatei: 134317580
- International Standard Name Identifier: 0000 0000 5943 6301
- Library of Congress Control Number: no98005289
- MusicBrainz: 238c6ea5-8a89-4f17-813f-a9732ee01c24
- Nationale Bibliotheek van Tsjechië: xx0171054
- Virtual International Authority File: 43909978
- WorldCat: E39PBJyx9YqxmfJfthKrQF8Hmd

title: Tom Astor

wikitext:
{{Infobox artiest
| naam                 = Tom Astor
| afbeelding           = 13-07-13 Tom Astor 06.jpg
| onderschrift         = Tom Astor in 2013
| bijnaam              =
| volledige naam       = Wilhelm Bräutigam
| geboren              = Schmallenberg, 27 februari 1943
| geboorteplaats       =
| overleden            =
| overlijdensplaats    =
| land                 = {{DE}}
| jaren-actief         =
| genre                = schlager, country
| beroep               = zanger, componist, tekstschrijver, producent
| label                =
| website              =
| imdb                 =
| instrument           =
| acts                 =
| bekende instrumenten =
| formatie1            =
| actief in formatie1  =
| inactief1            =
| gestopt1             =
| bezetting1           =
| functie1             =
}}
'''Tom Astor''', geboren als '''Wilhelm Bräutigam''' ([[Schmallenberg]], [[27 februari]] [[1943]])<ref>{{Citeer web|url=https://www.allmusic.com/artist/tom-astor-mn0001295753/biography|titel=Tom Astor Biography, Songs, & Albums|bezochtdatum=11-04-2022|werk=AllMusic|taal=en}}</ref><ref>{{Citeer web|url=https://www.chartsurfer.de/artist/tom-astor/biography-hggv.html|titel=Tom Astor - Biografie|bezochtdatum=11-04-2022|auteur=Chartsurfer.de|werk=www.chartsurfer.de}}</ref> is een [[Duitsland|Duitse]] zanger, componist, tekstschrijver en producer van de schlager- en countryscene.

== Carrière ==
In 1963 trad Astor voor de eerste keer op op het podium. Vooreerst zong hij Duitse schlagers, in de late jaren 1970 legde hij zich toe op de Duitstalige [[countrymuziek]]. In 1980 verscheen zijn eerste countryalbum en in 1981 trad hij op bij de ''Fan Fair'' in [[Nashville (Tennessee)]]. In 1984 kwam de doorbraak in Duitsland met het nummer ''Hallo, guten Morgen Deutschland''. Dankzij deze hit kreeg hij talrijke optredens in bijna alle grote tv-shows. Hij werd winnaar van de [[ZDF]]-jaarhitparade met zijn hit ''Junger Adler'' en meermaals winnaar van het [[ARD]]-programma ''Deutsche Schlagerparade''. In 1997 nam hij deel aan de [[Deutsche Schlager-Festspiele]] en scoorde met de titel ''Eisen im Feuer'' een 4e plaats. Als een van de eerste Duitse zangers trad hij in 2000 op in de [[Grand Ole Opry]]. In mei 2007 verscheen het album ''Duette'', waarop hij onder andere zingt met [[Johnny Cash]], [[Kenny Rogers]], [[Waylon Jennings]], [[Billy Swan]] en [[Willie Nelson]]. Hij werd muzikaal ondersteund door Eddie Bayers ([[Drumstel|drums]]), Hargus 'Pig' Robbins ([[piano (instrument)|piano]]), Mark Casstevens ([[akoestische gitaar]]), [[Paul Franklin]] ([[steelgitaar]], [[dobro]]) en [[Charlie McCoy]]. Astor werd in 2007 genomineerd door de [[Country Music Association|CMA]] als «Global Artist».

Voor zijn dubbelalbum ''Alles klar – kein Problem!'' (2008) reisde hij opnieuw naar Nashville, om op te nemen met artiesten als [[Dolly Parton]]. In juni 2009 werd een in het voorgaande jaar opgenomen concert in het lichtwerk in Schmallenberg gepubliceerd op cd en dvd onder de naam ''Tom Astor & Band unplugged live''. De Tom Astor Band werd tijdens het concert versterkt met de uit Nashville komende gastmuzikanten Charlie McCoy en Bruce Watkins. In 2010 verscheen het album ''Leben Pur'', waarop onder andere [[Crystal Gayle]], [[Michael Hirte]] en Günter Wewel meewerkten. Eveneens in 2010 verscheen het album ''Wunderbar ist die Welt'', waarop Astor niet gepubliceerde nummers uit het begin van zijn carrière presenteerde. Met ''Tom Astors Kinder-Country-Party'' publiceerde hij in 2012 voor de eerste keer een album voor kinderen. In 2014 verscheen het studioalbum ''Volle Kraft voraus''.

== Privéleven ==
Tom Astor is getrouwd en heeft twee kinderen.

== Onderscheidingen ==
* 1994: Goldene Stimmgabel
* 1994: Jaaroverwinning in de [[ZDF-Hitparade]] met ''Junger Adler''
* ####: Vier keer Goldener Truck van de tijdschriften ''Trucker'' en ''Auto Bild''
* ####: Dertien keer zanger van het jaar bij de GACMF-Gala
* ####: Drie Goldene Schallplatten voor ''Flieg junger Adler'', ''Hallo Freunde'' en ''Kameraden der Straße''
* 2007: Nominatie Global Artist Award van de CMA

== Discografie ==
Tom Astor heeft 40 albums en meer als 600 eigen songs opgenomen. De artiest verkocht naar eigen zeggen tot nu toe meer dan vier miljoen geluidsdragers.

{{BeginKolommen|compact=ja}}
=== Singles ===
* 1972: ''Komm komm komm ([[Song Sung Blue|Song sung blue]])''
* 1984, 1990: ''Hallo, guten Morgen Deutschland''
* 1988: ''Freunde''
* 1990: ''Junger Adler''
* 1991: ''Ich bin kein Dichter – kein Poet''
* 1991: ''Take it easy – nimm's leicht''
* 1993: ''Flieg junger Adler''
* 1994: ''Kleiner Rebell''
* 1994: ''Hungrige Herzen''
* 1996: ''Irgendwie wird's schon geh'n''
* 1997: ''Eisen im Feuer''
* ####: ''Ich bin dein Freund''
* 2003: ''Mein Eldorado''
* 2005: ''Steh immer wieder auf''
* 2008: ''Wir werden nicht älter''
* 2011: ''Wenn man kämpft kann man verlier'n''
{{NieuweKolom}}
=== Albums ===
* 1976: ''Grand Prix''
* 1980: ''Asphalt Cowboy''
* 1981: ''Hallo Trucker''
* 1983: ''Country & Western Super Hits'' (aflevering 1)
* 1983: ''Country & Western Super Hits'' (aflevering 2)
* 1984: ''Westwind''
* 1986: ''Hallo, guten Morgen Deutschland''
* 1986: ''Trucker Weihnacht''
* 1987: ''Lass rollen Trucker''
* 1987: ''Hallo Freunde''
* 1988: ''Eine kleine Dosis Freiheit''
* ####: ''International Airport''
* 1988: ''Fröhliche Trucker Weihnacht''
* 1989: ''Meine schönsten Country & Trucker Songs''
* 1990: ''Junger Adler''
* 1991: ''Voll aus dem Leben''
* 1991: ''Auf Achse''
* 1991: ''Hallo Trucker''
* 1992: ''Kapitäne der Landstraße''
* 1992: ''Fröhliche Trucker Weihnacht''
* 1993: ''Sturm und Drang''
* 1993: ''Flieg junger Adler''
* 1994: ''Ich bin wie ich bin''
* 1994: ''Kameraden der Straße''
* 1995: ''Meilensteine''
* 1996: ''Tom Astor''
* 1996: ''The Best of''
* 1997: ''Das Beste … Live''
* 1998: ''… und ich bin dein Freund''
* 2000: ''Hautnah''
* 2003: ''Mein Eldorado''
* 2004: ''Tom Astor Live''
* 2005: ''Ich will mehr''
* 2005: ''Lass es schnei'n''
* 2007: ''Duette''
* 2008: ''Alles klar – kein Problem!''
* 2009: ''Tom Astor & Band unplugged live''
* 2010: ''Leben pur''
* 2011: ''Seine größten Hits''
* 2012: ''Kinder Country Party''
* 2014: ''Volle Kraft voraus''
* 2015: ''Lieder zum Anfassen''
* 2016: ''Ein Abend mit Tom Astor''
{{EindeKolommen}}

{{Appendix|2=
{{References}}
* {{Bronvermelding anderstalige Wikipedia|taal=de|titel=Tom Astor|oldid=157649573|datum=20170613}}
}}
{{Bibliografische informatie}}

{{DEFAULTSORT:Astor, Tom}}
[[Categorie:Duits zanger]]

title: Algemene informatie

Volledige naam: Wilhelm Bräutigam

Geboren: Schmallenberg, 27 februari 1943

Geboorteplaats: Schmallenberg

Land: Duitsland

title: Werk

Genre(s): schlager, country


text:
# Beloroesskaja (metrostation Moskou, Zamoskvoretskaja-lijn)
Beloroesskaja (Russisch: Белорусская) is een station aan de Zamoskvoretskaja-lijn van de Moskouse metro. Het station ligt aan de "luchthavenlijn" (lijn 2) die is gebouwd als onderdeel van de tweede fase (1935-1938) van de metrobouw. Chronologisch is het het 19e metrostation van Moskou, het hogere stationsnummer is te danken aan de nummering die in de jaren 90 van de twintigste eeuw is gemaakt toen door latere verlengingen lijn 1 veel meer stations had dan in 1938 en bovendien de nummering van lijn 2, die ook was verlengd, van zuid naar noord loopt. Door het metrostation kregen de reizigers van en naar Wit-Rusland en verder naar het westen, ook een aansluiting op het metronet. Station Moskva Beloroesskaja was het zesde van de negen Moskouse kopstations dat een aansluiting op de metro kreeg. In 1952 kwam het noordelijke deel van de ringlijn (lijn 5) gereed en werd het metrostation een overstappunt tussen beide lijnen.

wikitext:
{{Infobox metrostation Moskou
| naam = Beloroesskaja
| naamru = Белорусская
| afbeelding = MosMetro BelorusskayaZL img3 asv2018-01.jpg
| onderschrift =
| lijnA = 2
| lijnB =
| lijnC =
| stationsnummer = 035
| architect =
| opening = 11 september 1938
| sluiting =
| heropening =
| hersluiting =
| namen =
| aantalreizigers =
| type = 5
| perrons = 2
| perronsporen = 2
| diepte = 34 meter
| roltrappen =
| liften =
| lijn1 =
| lijn2 =
| lijn3 =
| lijn4 =
| lijn5 = [[Beloroesskaja (metrostation Moskou, Koltsevaja-lijn)|Beloroesskaja]]
| lijn6 =
| lijn7 =
| lijn8 =
| lijn9 =
| lijn10 =
| lijn11 =
| lijn12 =
| lijn13 =
| lijn14 =
| spoorwegstations = [[Station Moskva Beloroesskaja]]
| tramlijnen =
| buslijnen =
| trolleylijnen =
| eindpuntrichting1 =
| stationrichting1 = [[Dinamo (metrostation Moskou)|Dinamo]]
| eindpuntrichting2 =
| stationrichting2 = [[Majakovskaja (metrostation Moskou)|Majakovskaja]]
| eindpuntrichting3 =
| stationrichting3 =
| eindpuntrichting4 =
| stationrichting4 =
| eindpuntrichting5 =
| stationrichting5 =
| eindpuntrichting6 =
| stationrichting6 =
| district =
| buurt =
| lat_deg = 55
| lat_min = 46
| lat_sec = 37
| lat_dir = N
| lon_deg = 37
| lon_min = 35
| lon_sec = 02
| lon_dir = E
}}

'''Beloroesskaja''' ([[Russisch]]: Белорусская) is een station aan de [[Zamoskvoretskaja-lijn]] van de [[metro van Moskou|Moskouse metro]]. Het station ligt aan de "luchthavenlijn" (lijn 2) die is gebouwd als onderdeel van de tweede fase (1935-1938) van de metrobouw. Chronologisch is het het 19e metrostation van Moskou, het hogere stationsnummer is te danken aan de nummering die in de jaren 90 van de twintigste eeuw is gemaakt toen door latere verlengingen lijn 1 veel meer stations had dan in 1938 en bovendien de nummering van lijn 2, die ook was verlengd, van zuid naar noord loopt. Door het metrostation kregen de reizigers van en naar Wit-Rusland en verder naar het westen, ook een aansluiting op het metronet. Station Moskva Beloroesskaja was het zesde van de negen Moskouse [[kopstation]]s dat een aansluiting op de metro kreeg. In 1952 kwam het noordelijke deel van de ringlijn (lijn 5) gereed en werd het metrostation een overstappunt tussen beide lijnen.

{{Beginnetje|verkeer & vervoer|2=2016|3=02|4=12}}

[[Categorie:Metrostation in Moskou]]

title: Algemeen

Lijn(en): Zamoskvoretskaja-lijn

Opening: 11 september 1938

title: Constructie

Type: Pylonenstation

Diepte: 34 meter

title: Aansluitend(e) metrostation(s)

Lijn: Station

title: Overig openbaarvervoer

Spoorwegstation(s): Station Moskva Beloroesskaja

title: Route

Richting: Volgend station

Chovrino: Dinamo

Alma-Atinskaja: Majakovskaja

title: Ligging

Ligging: Beloroesskaja (metro van Moskou) · Beloroesskaja

Portaal: Openbaar vervoer


text:
# Secundaire groep
Een secundaire groep is een groep waarvan de leden formele, instrumentele relaties met elkaar onderhouden. Relaties worden binnen een secundaire groep aangegaan omdat dit de meest effeciënte manier is om bepaalde, vooropgestelde doeleinden te realiseren. De bestaansredenen van een secundaire groep situeren zich dus niet op emotioneel maar op rationeel niveau. De bureaucratie is het bekendste voorbeeld van een secundaire groep.
Secundaire groepen hebben - in tegenstelling tot de kleine primaire groep - een variërende grootte, waardoor contacten niet steeds face-to-face moeten zijn. Daarnaast hebben secundaire groepen ook een wisselende permanentie: een ledenwisseling zorgt er niet voor dat de secundaire groep ophoudt te bestaan.

title: Secundaire groep

wikitext:
Een '''secundaire groep''' is een groep waarvan de leden formele, instrumentele relaties met elkaar onderhouden. Relaties worden binnen een secundaire groep aangegaan omdat dit de meest effeciënte manier is om bepaalde, vooropgestelde doeleinden te realiseren. De bestaansredenen van een secundaire groep situeren zich dus niet op [[emotie|emotioneel]] maar op [[rede|rationeel]] niveau. De [[bureaucratie]] is het bekendste voorbeeld van een secundaire groep.

Secundaire groepen hebben - in tegenstelling tot de kleine [[primaire groep]] - een variërende grootte, waardoor contacten niet steeds face-to-face moeten zijn. Daarnaast hebben secundaire groepen ook een wisselende permanentie: een ledenwisseling zorgt er niet voor dat de secundaire groep ophoudt te bestaan.

== Zie ook ==
* [[Primaire groep]]

{{Appendix|1=Bronnen, noten en referenties|2=
* P. Bracke, B. Van De Putte, M. Van Houtte & H. Vermeersch; ''Sociologie: Een hedendaagse inleiding'' (2013) Academia Press (pg. 60-61)
}}

[[Categorie:Sociologie]]


text:
# Callicore levi
Callicore levi is een vlinder uit de onderfamilie Biblidinae van de familie Nymphalidae. De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1948 door Dillon.

title: Callicore levi

wikitext:
{{Taxobox vlinder
| naam = ''Callicore levi''
| titelweergave = cursief
| afbeelding =
| familie = [[Nymphalidae]]
| onderfamilie = [[Biblidinae]]
| geslacht = ''[[Callicore]]''
| w-naam = ''Callicore levi''
| auteur = Dillon
| datum = 1948
| haakjes =
| commons =
| species =
}}

'''''Callicore levi''''' is een [[vlinders|vlinder]] uit de onderfamilie [[Biblidinae]] van de familie [[Nymphalidae]].<ref>{{Brontabel|9999-Lepindex}}</ref> De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1948 door Dillon.

{{Appendix}}
{{beginnetje|biologie|2013|04|01}}

[[Categorie:Callicore|levi]]

title: Callicore levi

Familie: Nymphalidae

Onderfamilie: Biblidinae

Geslacht: Callicore

title: Soort


text:
# Ptilodactyla simplex
Ptilodactyla simplex is een keversoort uit de familie Ptilodactylidae. De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1870 door Chevrolat.
De soort komt voor op Cuba. Chevrolat baseerde zich voor zijn beschrijving op de collectie van de Cubaanse zoöloog Juan Gundlach, maar hij maakte wel het voorbehoud dat deze soort misschien niets anders was dan het andere geslacht van Ptilodactyla ramicornis uit dezelfde collectie. De kever heeft een lengte van 5,5 mm.

title: Ptilodactyla simplex

wikitext:
{{Taxobox insect
| titelweergave = cursief
| naam = ''Ptilodactyla simplex''
| afbeelding =
| afbeeldingtekst =
| orde = [[Kevers|Coleoptera]] (Kevers)
| familie = [[Ptilodactylidae]]
| geslacht = ''[[Ptilodactyla]]''
| w-naam = ''Ptilodactyla simplex''
| auteur = [[Auguste Chevrolat|Chevrolat]]
| datum = 1870
| haakjes =
| species =
| commons =
}}
'''''Ptilodactyla simplex''''' is een [[kevers|keversoort]] uit de familie [[Ptilodactylidae]]. De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1870 door [[Auguste Chevrolat|Chevrolat]].<ref>{{Brontabel|2010-Hallan}}</ref><ref>[https://www.biodiversitylibrary.org/page/32444683#page/74/mode/1up {{aut|Aug. Chevrolat.}} "Coléoptères de l'Ile de Cuba (Suite)."  ''Annales de la Société entomologique de France'' Ser. 4 t. 10 (1870), blz. 70]</ref>

De soort komt voor op [[Cuba (eiland)|Cuba]]. Chevrolat baseerde zich voor zijn beschrijving op de collectie van de Cubaanse zoöloog [[Juan Gundlach]], maar hij maakte wel het voorbehoud dat deze soort misschien niets anders was dan het andere geslacht van ''[[Ptilodactyla ramicornis]]'' uit dezelfde collectie. De kever heeft een lengte van 5,5 mm.

{{Appendix}}
{{beginnetje|biologie|2011|12|10}}

[[Categorie:Ptilodactyla|simplex]]

title: Ptilodactyla simplex

Familie: Ptilodactylidae

Geslacht: Ptilodactyla

title: Soort


text:
# Stenamma schmittii
Stenamma schmittii is een mierensoort uit de onderfamilie van de Myrmicinae. De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1903 door Wheeler, W.M..

title: Stenamma schmittii

wikitext:
{{Taxobox insect
| titelweergave = cursief
| naam = ''Stenamma schmittii''
| afbeelding =
| orde = [[Vliesvleugeligen|Hymenoptera]] (Vliesvleugeligen)
| familie = [[Mieren|Formicidae]] (Mieren)
| onderfamilie = [[Myrmicinae]]
| tribus = [[Stenammini]]
| geslacht = ''[[Stenamma]]''
| w-naam = ''Stenamma schmittii''
| auteur = Wheeler, W.M.
| datum = 1903
| haakjes  =
| commons =
| species =
}}

'''''Stenamma schmittii''''' is een [[Mieren|mierensoort]] uit de onderfamilie van de [[Myrmicinae]].<ref>[http://www.antwiki.org/wiki/Stenamma_schmittii Vermelding van de soort op Antwiki (Geraadpleegd april 2013)]</ref><ref>[http://www.antweb.org/description.do?genus=Stenamma&name=schmittii&rank=species Vermelding van de soort op Antweb (Geraadpleegd april 2013)]</ref> De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1903 door Wheeler, W.M..

{{Appendix}}
{{beginnetje|biologie|2013|04|13}}

[[Categorie:Stenamma]]

title: Stenamma schmittii

Onderfamilie: Myrmicinae

Geslachtengroep: Stenammini

Geslacht: Stenamma

title: Soort


text:
# Paralimnophila (Paralimnophila) bicincta
Paralimnophila (Paralimnophila) bicincta is een tweevleugelige uit de familie steltmuggen (Limoniidae). De soort komt voor in het Australaziatisch gebied.

wikitext:
{{Taxobox insect
| titelweergave = ''Paralimnophila (Paralimnophila) bicincta''
| naam = ''Paralimnophila (Paralimnophila) bicincta''
| afbeelding =
| afbeeldingtekst =
| orde = [[Tweevleugeligen|Diptera]] (Tweevleugeligen)
| familie = [[Steltmuggen|Limoniidae]] (Steltmuggen)
| geslacht = ''[[Paralimnophila]]''
| w-naam = ''Paralimnophila (Paralimnophila) bicincta''
| auteur = Alexander
| datum = 1928
| haakjes = ja
| commons =
| species =
}}
'''''Paralimnophila (Paralimnophila) bicincta''''' is een [[Tweevleugeligen|tweevleugelige]] uit de familie [[steltmuggen]] (Limoniidae). De soort komt voor in het [[Australaziatisch gebied]].

{{Beginnetje|biologie|2=2011|3=07|4=02}}

[[Categorie:Paralimnophila]]
[[Categorie:Steltmug uit het Australaziatisch gebied]]

Familie: Limoniidae (Steltmuggen)

Geslacht: Paralimnophila

title: Soort


text:
# Nyctemera proletaria
Nyctemera proletaria is een beervlinder uit de familie van de spinneruilen (Erebidae). De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1909 door Strand.

title: Nyctemera proletaria

wikitext:
{{Taxobox vlinder
| titelweergave = cursief
| naam = ''Nyctemera proletaria''
| afbeelding =
| familie = [[Spinneruilen|Erebidae]] (Spinneruilen)
| onderfamilie = [[Beervlinders|Arctiinae]] (Beervlinders)
| tribus = [[Arctiini]]
| geslacht = ''[[Nyctemera]]''
| w-naam = ''Nyctemera proletaria''
| auteur = Strand
| datum = 1909
| haakjes =
| commons =
| species =
}}
'''''Nyctemera proletaria''''' is een [[Beervlinders|beervlinder]] uit de familie van de [[Spinneruilen|spinneruilen (Erebidae)]].<ref>{{Brontabel|9999-Lepindex}}</ref> De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1909 door Strand.

{{Appendix}}
{{beginnetje|biologie|2013|04|07}}

[[Categorie:Nyctemera]]

title: Nyctemera proletaria

Onderfamilie: Arctiinae (Beervlinders)

Geslachtengroep: Arctiini

Geslacht: Nyctemera

title: Soort


text:
# Meloidogyne javanica
Meloidogyne javanica is een parasitair, polyfaag wortelknobbelaaltje die in Nederland alleen in kassen voorkomt met name op de lichtere gronden. De soort komt wereldwijd op meer dan 770 plantensoorten voor. Het zijn zowel onkruiden als economisch belangrijke gewassen, zoals thee, wijnstokken, groenten, fruitbomen, granen en siergewassen.

## Beschrijving
Er worden vrij grote in elkaar overlopende, bloemkoolachtige knobbels op de wortels gevormd. Veel voorkomende symptomen zijn verder abnormale bladkleur, abnormale bladvorm, verwelkende bladeren, dwerggroei en afsterving.
De vrouwtjes zijn peervormig en 541-804 µm lang. De stilet is 14-18 µm lang. Het perinale patroon is in het algemeen rond of ovaal tot enigszins vierkant. De eiermassa's steken vaak uit de wortelknobbel, terwijl de vrouwtjes meestal geheel in de wortelknobbel zitten.
De wormvormige mannetjes zijn 757 - 1297 µm lang. De kop 5,8-7,6 µm en de stilet 20-23 µm lang. De spicula zijn 20,9-31,7 µm en het gubernaculum 7,2-9,4 µm lang. Bij het mannetje vormen de labiale schijf en de mediale lippen één gladde, doorlopende hoofdkap die hoog en afgerond is en duidelijk afgescheiden van de kop.
De L2-larven zijn 402-560 µm lang met een 51-63 µm lange staart. Het doorzichtige staarteinde is 9-18 µm lang.

## Levenscyclus
Meloidogyne javanica doorloopt vijf stadia in hun levenscyclus (eifase, vier larvale stadia en daarna volwassenheid). Het eerste larvale stadium vindt plaats in het ei. Wanneer de eitjes uitkomen is het aaltje al in het tweede larvale stadium en gaat op zoek naar plantenwortels. Ze dringen het wortelstrekkingsgebied binnen en migreren in de wortel totdat ze een vaste verblijfplaats hebben gevonden. Signalen van de L2-aaltjes zorgen ervoor dat parenchymcellen in de buurt van de kop van het L2-aaltje meerkernig worden. voor het vormen van voedingscellen, algemeen bekend als reuzencellen, van waaruit de L2 en later de volwassen aaltjes zich voeden met hun stilet. Gelijktijdig met de vorming van reuzencellen, vormt het omringende wortelweefsel een gal (knobbel) waarin de zich ontwikkelende larve zit. De larven voeden zich met de reuzencellen met hun stilet ongeveer 24 uur nadat ze een vaste verblijfplaats hebben gevonden. Na verdere voeding ondergaan de L2-aaltjes morfologische veranderingen en worden ze bolvormig. Zonder verdere voeding vervellen ze drie keer en worden uiteindelijk volwassen. Bij vrouwtjes, die bijna bolvormig zijn, wordt de voeding hervat en ontwikkelt het voortplantingssysteem zich. De mannetjes kunnen zich vrij bewegen en verlatende de wortel nadat ze volwassen zijn geworden. Uiteindelijk worden de vrouwtjes zo groot dat een deel van hun lichamen uit de wortelhuid steekt en worden parelwitte lichaamspuntjes zichtbaar. De vrouwtjes leggen de eitjes in een gelatineuze massa geproduceerd door zes rectale klieren en afgescheiden voor en tijdens het leggen van de eieren. De gelatineuze massa vormt aanvankelijk een kanaal door de buitenste lagen van het wortelweefsel en omringt later de eieren, De gelatineuze massa vormt een barrière tegen waterverlies en zorgt door het hoge vochtgehalte dat de eieren niet uitdrogen. Naarmate de gelatineuze massa ouder wordt, verandert het van een kleverige, kleurloze gelei in een leerachtige, oranje-bruine substantie die gelaagd lijkt. Het ei bestaat uit één cel, met herkenbare volgende stadia van twee cellen, vier cellen en acht cellen. Verdere celdeling leidt tot het kikkervisjesstadium, waarbij door een verdere verlenging het eerste larvale stadium ontstaat. Het omhulsel van het ei bestaat uit drie lagen, met als buitenste laag de vitellinelaag, dan een chitine-achtige middelste laag en een binnenste laag bestaande uit lipiden. De vitellinelaag bestaat voornamelijk uit eiwitvezels, met eiwitreceptoren die nodig zijn voor de spermabinding die op hun beurt gebonden zijn aan spermaplasmamembraanreceptoren.
Nadat het eiomhulsel doorlaatbaar is geworden, kan de larve uit het ei komen met behulp van fysieke en/of enzymatische processen. Eitjes van de wortelknobbelaaltjes worden in het algemeen niet beïnvloed door de aanwezigheid van een gastheer, maar komen pas uit bij de juiste temperatuur en in aanwezigheid van water.

## Bestrijding
Meloidogyne javanica kan biologisch bestreden worden door de schimmel Trichoderma harzianum, doordat deze de eieren en jonge larven infecteert.
Pasteuria penetrans is potentieel ook bruikbaar als biologisch bestrijdingsmiddel. Jonge rondwormen raken door de bacterie geïnfecteerd wanneer ze in de grond migreren naar plantenwortels en daarbij in contact komen met endosporen. De endosporen kiemen in de gastheer en veroorzaken diens afsterven; dan komen de vermeerderde endosporen vrij in de grond, waar een nieuwe cyclus van infectie en vermeerdering kan beginnen.

title: Meloidogyne javanica

wikitext:
{{Taxobox
| type=dier
| titelweergave = cursief
| naam=''Meloidogyne javanica''
| afbeelding=Meloidogyne javanica on Colocasia esculenta field.jpg
| afbeeldingtekst= Aantasting door ''Meloidogyne javanica''. links: behandeld met [[nematicide]], rechts onbehandeld
| rijk     = [[Dieren (biologie)|Animalia]] (Dieren)
| stam     = [[Rondwormen|Nematoda]] (Rondwormen)
| klasse   = [[Chromadorea]]
| orde     = [[Rhabditida]]
| familie  = [[Meloidogynidae]]
| geslacht = ''[[Meloidogyne]]''
| w-naam   = ''Meloidogyne javanica''
| auteur = ([[Melchior Treub|Treub]]) Chitwood
| datum  = 1949
| afbeeldingII=
| afbeeldingIItekst=
| worms  = 1295653
}}

'''''Meloidogyne javanica''''' is een parasitair, [[polyfaag]] [[wortelknobbelaaltje]] die in Nederland alleen in [[Kas (gebouw)|kassen]] voorkomt met name op de lichtere gronden. De soort komt wereldwijd op meer dan 770 plantensoorten voor. Het zijn zowel [[onkruid]]en als economisch belangrijke [[gewas]]sen, zoals thee, wijnstokken, groenten, fruitbomen, granen en siergewassen.

== Beschrijving ==
Er worden vrij grote in elkaar overlopende, bloemkoolachtige knobbels op de wortels gevormd. Veel voorkomende symptomen zijn verder abnormale bladkleur, abnormale bladvorm, verwelkende bladeren, dwerggroei en afsterving.

De vrouwtjes zijn peervormig en 541-804 [[Micrometer (eenheid)|µm]] lang. De [[stilet]] is 14-18 µm lang. Het perinale patroon is in het algemeen rond of ovaal tot enigszins vierkant. De eiermassa's steken vaak uit de wortelknobbel, terwijl de vrouwtjes meestal geheel in de wortelknobbel zitten.<ref name="padil">{{Citeer web |url=http://www.padil.gov.au/maf-border/pest/main/141264 |titel=Gearchiveerde kopie |bezochtdatum=13 oktober 2019 |archiefdatum=13 oktober 2019 |archiefurl=https://web.archive.org/web/20191013185843/http://www.padil.gov.au/maf-border/pest/main/141264 |dodeurl=ja }}</ref>

De wormvormige mannetjes zijn 757 - 1297 µm lang. De kop 5,8-7,6 µm en de stilet 20-23 µm lang. De [[Spiculum (rondworm)|spicula]] zijn 20,9-31,7 µm en het [[Gubernaculum (rondworm)|gubernaculum]] 7,2-9,4 µm lang. Bij het mannetje vormen de labiale schijf en de mediale lippen één gladde, doorlopende hoofdkap die hoog en afgerond is en duidelijk afgescheiden van de kop.<ref name="padil"/>

De L2-larven zijn 402-560 µm lang met een 51-63 µm lange staart. Het doorzichtige staarteinde is 9-18 µm lang.<ref name="padil"/>

== Levenscyclus ==
[[Bestand:Heteroderidae nematodes eggs at Rubus spp..jpg|thumb|left|Eitje van een ''[[Heteroderidae]]''-aaltje]]
''Meloidogyne javanica'' doorloopt vijf stadia in hun levenscyclus (eifase, vier larvale stadia en daarna volwassenheid). Het eerste larvale stadium vindt plaats in het ei. Wanneer de eitjes uitkomen is het aaltje al in het tweede larvale stadium en gaat op zoek naar plantenwortels.<ref name=":4">[https://ag.umass.edu/sites/ag.umass.edu/files/fact-sheets/pdf/nrkn_in_veg_crops_final-1.pdf Northern Root Knot Nematodes in Vegetable Crops,  geraadpleegd op 2018-12-12]</ref> Ze dringen het [[Wortel (plant)|wortelstrekkingsgebied]] binnen en migreren in de wortel totdat ze een vaste verblijfplaats hebben gevonden. Signalen van de L2-aaltjes zorgen ervoor dat [[Parenchym (plantkunde)|parenchym]]cellen in de buurt van de kop van het L2-aaltje [[meerkernig]] worden.<ref>Hussey, R. S. & Grundler, F. M. W. 1998 Nematode parasitism of plants. In: The Physiology and Biochemistry of free-living and plant-parasitic nematodes. Perry, R. N. & Wright, D. J. (Eds), CABI Publishing, UK. pp 213 – 243.</ref> voor het vormen van voedingscellen, algemeen bekend als [[reuzencel]]len, van waaruit de L2 en later de volwassen aaltjes zich voeden met hun [[stilet]].<ref>{{Citeer journal | last1 = Sijmons | first1 = P. C. | last2 = Atkinson | first2 = H. J. | last3 = Wyss | first3 = U. | year = 1994 | title = Parasitic strategies of root nematodes and associated host cell responses | url =https://archive.org/details/sim_annual-review-of-phytopathology_1994_32/page/235| journal = Annual Review of Phytopathology | volume = 32 | issue = | pages = 235–259 | doi=10.1146/annurev.phyto.32.1.235}}</ref> Gelijktijdig met de vorming van reuzencellen, vormt het omringende wortelweefsel een gal (knobbel) waarin de zich ontwikkelende larve zit. De larven voeden zich met de reuzencellen met hun [[stilet]] ongeveer 24 uur nadat ze een vaste verblijfplaats hebben gevonden. Na verdere voeding ondergaan de L2-aaltjes morfologische veranderingen en worden ze bolvormig. Zonder verdere voeding vervellen ze drie keer en worden uiteindelijk volwassen. Bij vrouwtjes, die bijna bolvormig zijn, wordt de voeding hervat en ontwikkelt het voortplantingssysteem zich.<ref name="Eisenback">Eisenback, J. D. & Triantaphyllou, H. H. 1991 Root-knot Nematodes: ''Meloidogyne'' species and races. In: Manual of Agricultural Nematology, W. R. Nickle. (Ed). Marcel Dekker, New York. pp 281 – 286.</ref> De mannetjes kunnen zich vrij bewegen en verlatende de wortel nadat ze volwassen zijn geworden. Uiteindelijk worden de vrouwtjes zo groot dat een deel van hun lichamen uit de wortelhuid steekt en worden parelwitte lichaamspuntjes zichtbaar. De vrouwtjes leggen de eitjes in een gelatineuze massa geproduceerd door zes [[rectaal|rectale]] klieren en afgescheiden voor en tijdens het leggen van de eieren.<ref>Maggenti, A. R. & Allen, M. W. 1960 The origin of the gelatinous matrix in ''Meloidogyne''. Proceedings of the Helminthological Society of Washington, 27, 4 - 10.</ref><ref>[https://www.forestryimages.org/browse/detail.cfm?imgnum=5460018 Eitjes in een gelatineuze massa]</ref> De gelatineuze massa vormt aanvankelijk een kanaal door de buitenste lagen van het wortelweefsel en omringt later de eieren, De gelatineuze massa vormt een barrière tegen waterverlies en zorgt door het hoge vochtgehalte dat de eieren niet uitdrogen.<ref>Wallace, H. R. 1968 The influence of soil moisture on survival and hatch of ''Meloidogyne javanica''. Nematologica, 14, 231-242.</ref> Naarmate de gelatineuze massa ouder wordt, verandert het van een kleverige, kleurloze gelei in een leerachtige, oranje-bruine substantie die gelaagd lijkt.<ref>Bird, A. F. 1958 The adult female cuticle and egg sac of the genus ''Meloidogyne'' Goeldi, 1887. Nematologica, 3, 205 - 212.</ref> Het ei bestaat uit één cel, met herkenbare volgende stadia van twee cellen, vier cellen en acht cellen. Verdere celdeling leidt tot het [[kikkervisje]]sstadium, waarbij door een verdere verlenging het eerste larvale stadium ontstaat. Het omhulsel van het ei bestaat uit drie lagen, met als buitenste laag de vitellinelaag, dan een [[chitine]]-achtige middelste laag en een binnenste laag bestaande uit lipiden. De [[vitelline]]laag bestaat voornamelijk uit eiwitvezels, met eiwitreceptoren die nodig zijn voor de spermabinding die op hun beurt gebonden zijn aan spermaplasmamembraanreceptoren.

Nadat het eiomhulsel [[Permeabiliteit (materiaal)|doorlaatbaar]] is geworden, kan de larve uit het ei komen met behulp van fysieke en/of enzymatische processen.<ref>Norton, D. C. & Niblack, T. L. 1991 Biology and ecology of nematodes. In: Manual of Agricultural Nematology, Nickle, W. R. (Ed), Marcel Dekker, New York. pp 47 – 68.</ref> Eitjes van de wortelknobbelaaltjes worden in het algemeen niet beïnvloed door de aanwezigheid van een gastheer, maar komen pas uit bij de juiste temperatuur en in aanwezigheid van water.

== Bestrijding ==
''Meloidogyne javanica'' kan biologisch bestreden worden door de schimmel ''[[Trichoderma harzianum]]'', doordat deze de eieren en jonge larven infecteert.

[[Pasteuria|''Pasteuria penetrans'']] is potentieel ook bruikbaar als [[biologische bestrijding|biologisch bestrijdingsmiddel]]. Jonge rondwormen raken door de bacterie geïnfecteerd wanneer ze in de grond migreren naar plantenwortels en daarbij in contact komen met [[endospore]]n. De endosporen kiemen in de gastheer en veroorzaken diens afsterven; dan komen de vermeerderde endosporen vrij in de grond, waar een nieuwe cyclus van infectie en vermeerdering kan beginnen.<ref name="davies">{{aut|Keith G. Davies.}} "Understanding the interaction between an obligate hyperparasitic bacterium, ''Pasteuria penetrans'' and its obligate plant-parasitic nematode host, ''Meloidogyne'' spp." in ''Advances in Parasitology, Volume 68: Natural History of Host-Parasite Interactions'' (2009), blz. 211 e.v.</ref><ref>{{aut|J.F. Preston, D.W. Dickson, J.E. Maruniak, G. Nong, J.A. Brito, L.M. Schidt, R.M. Giblin-Davis.}} "''Pasteuria'' spp.: Systematics and Phylogeny of These Bacterial Parasites of Phytopathogenic Nematodes." ''Journal of Nematology'' vol. 35 (2003), blz. 198-207.</ref>

== Externe links ==
* [https://web.archive.org/web/20191013185843/http://www.padil.gov.au/maf-border/pest/main/141264 Beschrijving]
* [https://www.forestryimages.org/search/action.cfm?q=Meloidogyne+javanica Afbeeldingen op forestryimages]{{Dode link}}
* [https://www.researchgate.net/figure/Meloidogyne-javanica-A-female-pharyngeal-region-lateral-view-B-male-anterior_fig8_287521790 Afbeeldingen]
* [http://nemaplex.ucdavis.edu/images/MelFig1.jpg Perinale patronen]
* [https://www.cabi.org/isc/datasheet/33246#toPictures Afbeeldingen]
* [https://www.youtube.com/watch?v=dPhDTG18rSs Youtube video]
* [https://www.youtube.com/watch?v=QprN1arQjgs Youtube video. Aan het eind ''Meloidogyne javanica'']

{{Appendix}}

{{commonscat|Meloidogyne javanica}}

[[Categorie:Meloidogyne]]
[[Categorie:Plantenparasitaire aaltjes]]

title: Meloidogyne javanica

Stam: Nematoda (Rondwormen)

Klasse: Chromadorea

Orde: Rhabditida

Familie: Meloidogynidae

Geslacht: Meloidogyne

title: Soort

Portaal: Biologie


text:
# Entorno de Brasília
Entorno de Brasília is een van de 18 microregio's van de Braziliaanse deelstaat Goiás. Zij ligt in de mesoregio Leste Goiano en omsluit bijna volledig het Federaal District. Zij grenst verder aan de deelstaat Minas Gerais in het oosten, de mesoregio's Sul Goiano in het zuiden, Centro Goiano in het westen en Norte Goiano in het noorden en de microregio Vão do Paranã in het noordoosten. De microregio heeft een oppervlakte van ca. 38.132 km². Midden 2004 werd het inwoneraantal geschat op 990.969.
Twintig gemeenten behoren tot deze microregio:
| - Abadiânia - Água Fria de Goiás - Águas Lindas de Goiás - Alexânia - Cabeceiras - Cidade Ocidental - Cocalzinho de Goiás - Corumbá de Goiás - Cristalina - Formosa | - Luziânia - Mimoso de Goiás - Novo Gama - Padre Bernardo - Pirenópolis - Planaltina - Santo Antônio do Descoberto - Valparaíso de Goiás - Vila Boa - Vila Propício |

Mesoregio's: Centro Goiano · Leste Goiano · Noroeste Goiano · Norte Goiano · Sul Goiano

Microregio's: Anápolis · Anicuns · Aragarças · Catalão · Ceres · Chapada dos Veadeiros · Entorno de Brasília · Goiânia · Iporá · Meia Ponte · Pires do Rio · Porangatu · Quirinópolis · Rio Vermelho · São Miguel do Araguaia · Sudoeste de Goiás · Vale do Rio dos Bois · Vão do Paranã

title: Entorno de Brasília

wikitext:
{{Infobox microregio Brazilië
| microregio = Entorno de Brasília
| kaart = Goias Micro Entorno do Distrito Federal.svg
| breedte = 245px
| deelstaat1 = Goiás
| oppervlakte = 38.131,576
| inwoners = 990.969
| dichtheid = 25,99
| deelstaat2 = [[Goiás (staat)|Goiás]]
| mesoregio = [[Leste Goiano]]
| atl_gem = 20
| voetnoot = 1 schatting [[IBGE]] 1 juli 2004
}}
'''Entorno de Brasília''' is een van de 18 [[microregio|microregio's]] van de [[Brazilië|Braziliaanse]] deelstaat [[Goiás (staat)|Goiás]]. Zij ligt in de [[mesoregio]] [[Leste Goiano]] en omsluit bijna volledig het [[Federaal District (Brazilië)|Federaal District]]. Zij grenst verder aan de deelstaat [[Minas Gerais]] in het oosten, de mesoregio's [[Sul Goiano]] in het zuiden, [[Centro Goiano]] in het westen en [[Norte Goiano]] in het noorden en de microregio [[Vão do Paranã]] in het noordoosten. De microregio heeft een oppervlakte van ca. 38.132 km². Midden 2004 werd het inwoneraantal geschat op 990.969.

Twintig gemeenten behoren tot deze microregio:
{| border=0 align=left cellpadding=0 cellspacing=0 width=400
|-
| valign="top" |
* [[Abadiânia]]
* [[Água Fria de Goiás]]
* [[Águas Lindas de Goiás]]
* [[Alexânia]]
* [[Cabeceiras]]
* [[Cidade Ocidental]]
* [[Cocalzinho de Goiás]]
* [[Corumbá de Goiás]]
* [[Cristalina]]
* [[Formosa (Goiás)|Formosa]]
| valign="top" |
* [[Luziânia]]
* [[Mimoso de Goiás]]
* [[Novo Gama]]
* [[Padre Bernardo]]
* [[Pirenópolis]]
* [[Planaltina (Goiás)|Planaltina]]
* [[Santo Antônio do Descoberto]]
* [[Valparaíso de Goiás]]
* [[Vila Boa (Goiás)|Vila Boa]]
* [[Vila Propício]]
|}

{{Navigatie deelstaat Goiás}}

[[Categorie:Microregio in Goiás|Entorno de Brasilia]]

title: Situering

Deelstaat: Goiás

Mesoregio: Leste Goiano

title: Algemeen

Portaal: Brazilië