text:
# Autostrand Oostvoorne
Het Strand Oostvoorne (tot in 2004 het autostrand geheten) is een strand dat onderdeel uitmaakt van de Noordzeekust. Het is gesitueerd in een baai ten westen van Oostvoorne en ten noorden van het natuurgebied Het Voornes Duin. Het strand ontleent zijn naam autostrand aan het feit dat het lange tijd toegestaan is geweest met een personenauto het strand op te rijden. Het autostrand is met name populair bij kitesurfers en trekvogels. Vooral het vlakke water in de baai zorgen voor de perfecte kitesurfomstandigheden voor beginnende kitesurfers. Om die reden verzorgen ook diverse kitesurfscholen les op het autostrand.

## Toegankelijkheid met auto's
De positie van het strand bij Oostvoorne als autostrand is verbonden aan het voormalige strandpaviljoen De Zeemeeuw. Na de opening van het paviljoen in 1929 komt het zo nu en dan voor dat er auto's op het strand geparkeerd staan. Met de toename van het autobezit na de Tweede Wereldoorlog wordt ook de populariteit van het strand als bestemming voor automobilisten groter. Dit blijkt uit tellingen gedaan door de lokale VVV. Zo telt men in 1955 1500 auto's per dag, in 1965 staat de teller aan het einde van een dag in het hoogseizoen op 4500-6000 auto's. Het autostrand is ook populair buiten de regio, mede omdat het op het strand voor invaliden en bejaarden mogelijk is op te rijden tot vlak bij de kustlijn.
Op 15 oktober 2004 is er een slagboom bij het begin van het strand geplaatst, en is het voor elk gemotoriseerd vervoer verboden het strand op te rijden. Aan deze afsluiting is een lange strijd voorafgegaan. De onenigheid rondom het voortbestaan van het autostrand vindt zijn oorsprong bij de heropening van het strand in 1986. De duinen ter plaatse zijn in de voorgaande jaren op deltahoogte gebracht en gedurende de werkzaamheden is het strand afgesloten geweest.
Bij de feestelijkheden, die tijdens het broedseizoen plaats hebben, wordt veel geluid geproduceerd. Met name stuntvliegeniers en het fanfarekorps zijn daar debet aan. Natuurbeschermers (en eigenaren van het strand) het Zuid-Hollands Landschap en Natuurmonumenten zien in dat dergelijke vormen van recreatie op deze plek onhoudbaar zijn. De voorstanders van het autostrand betreffen de recreërende automobilist; de natuurbescherming pleiten voor beperking dan wel sluiting van het strand voor automobilisten. De aangrenzende baai en het Voornes Duin is een vogelrustgebied, en volgens het Landschap en Natuurmonumenten zouden de auto's en de bijkomende recreatie de rust van de lepelaar- en aalscholverkolonies verstoren. Ook reden automobilisten de vegetatie als zeekraal op en rond het strand stuk.
In 1991 komt de Rijksoverheid met het Beleidsplan Voordelta. Daarin worden maatregelen beschreven om natuurcompensatie te plegen voor de aanleg voor de Tweede Maasvlakte. Eén van de maatregelen betreft het aanpassen van het toegestane type recreatie op het strand, het beleidsplan stelt dat het zal uitgroeien tot "een centrum van natuurgerichte recreatie". Het autostrand, zo wordt gesteld, zal niet verder zuidwaarts van paal 8.200 worden verlengd, en tijdens de planperiode gefaseerd worden opgeheven. Voor het paviljoen de Zeemeeuw zal een andere locatie worden gezocht.
Het heeft vervolgens nog 13 jaar geduurd voordat het strand voorgoed afgesloten wordt voor gemotoriseerd verkeer. Die afsluiting in oktober 2004 is niet zonder slag of stoot gegaan. Zo is na de sluiting de toegang tot het strand meerdere malen met geweld geforceerd. Thans is de toegang afgesloten met een slagboom. Het is na aanbrenging van de slagboom evenwel een paar keer voorgekomen dat de ambulance en brandweer tijdens een kitesurfongeluk pas na een lange tijd het strand op kunnen, omdat ze niet beschikken over de sleutels van de slagboom.
Er is 2005 een petitie gehouden voor de heropening van het autostrand; deze krijgt veel aandacht in de media en wordt ondertekend door meer dan 6000 mensen.
Recreanten die het strand willen bezoeken, kunnen hun auto nu parkeren op het parkeerterrein bij de strandopgang. Vanaf daar is het ongeveer 700 meter lopen naar het strand.

## Strandpaviljoen
Op het autostrand in Oostvoorne staat eerst strandpaviljoen De Zeemeeuw. Met de sluiting van het autostrand in 2004 is ook het strandpaviljoen gesloten. Niet veel later is het paviljoen afgebrand.
In 2011 is er een nieuw restaurant geopend, Aan Zee. Dit paviljoen is gelegen aan de Strandweg 1, nabij de parkeerplaats. Het heeft een uitkijktoren met uitzicht over de baai bij Oostvoorne. Bij de bouw van het paviljoen is gedacht aan milieuduurzaamheid. Op verzoek worden er rondleidingen verzorgd.

title: Autostrand Oostvoorne

wikitext:
[[Bestand:A good day for kitesurfing 25-10-08 - panoramio.jpg|thumb|Kitesurfers nabij het voormalige Autostrand bij Oostvoorne]]
Het '''Strand Oostvoorne''' (tot in 2004 het '''autostrand''' geheten) is een [[Strand (kust)|strand]] dat onderdeel uitmaakt van de [[Noordzee|Noordzeekust]]. Het is gesitueerd in een baai ten westen van [[Oostvoorne]] en ten noorden van het natuurgebied Het Voornes Duin.<ref>{{Citeer web |url=https://www.opvoorneputten.nl/locaties/3796305033/strand-oostvoorne |titel=Strand Oostvoorne |bezochtdatum=2023-08-21}}</ref> Het strand ontleent zijn naam autostrand aan het feit dat het lange tijd toegestaan is geweest met een [[Auto|personenauto]] het strand op te rijden. Het autostrand is met name populair bij [[kitesurfer]]s en trekvogels. Vooral het vlakke water in de baai zorgen voor de perfecte kitesurfomstandigheden voor beginnende kitesurfers. Om die reden verzorgen ook diverse kitesurfscholen les op het autostrand<ref>{{Citeer web |url=https://kitesurfschooloostvoorne.nl/ |titel=Platform kitesurfscholen in Oostvoorne |bezochtdatum=2023-08-21}}</ref>.

==Toegankelijkheid met auto's==
De positie van het strand bij Oostvoorne als autostrand is verbonden aan het voormalige strandpaviljoen De Zeemeeuw. Na de opening van het paviljoen in 1929 komt het zo nu en dan voor dat er auto's op het strand geparkeerd staan. Met de toename van het autobezit na de Tweede Wereldoorlog wordt ook de populariteit van het strand als bestemming voor automobilisten groter. Dit blijkt uit tellingen gedaan door de lokale VVV. Zo telt men in 1955 1500 auto's per dag, in 1965 staat de teller aan het einde van een dag in het hoogseizoen op 4500-6000 auto's. Het autostrand is ook populair buiten de regio, mede omdat het op het strand voor invaliden en bejaarden mogelijk is op te rijden tot vlak bij de kustlijn.<ref name=":0">{{Citeer web |url=https://www.rijnmond.nl/nieuws/131840/vergeten-verhalen-autostrand-oostvoorne |titel=Vergeten verhalen: Autostrand Oostvoorne |datum=2015-07-27 |bezochtdatum=2023-08-21 |werk=Vergeten verhalen |uitgever=RTV Rijnmond}}</ref>

Op [[15 oktober]] [[2004]] is er een slagboom bij het begin van het strand geplaatst, en is het voor elk gemotoriseerd vervoer verboden het strand op te rijden. Aan deze afsluiting is een lange strijd voorafgegaan. De onenigheid rondom het voortbestaan van het autostrand vindt zijn oorsprong bij de heropening van het strand in 1986. De duinen ter plaatse zijn in de voorgaande jaren op deltahoogte gebracht en gedurende de werkzaamheden is het strand afgesloten geweest.

Bij de feestelijkheden, die tijdens het broedseizoen plaats hebben, wordt veel geluid geproduceerd. Met name stuntvliegeniers en het fanfarekorps zijn daar debet aan. Natuurbeschermers (en eigenaren van het strand) het [[Zuid-Hollands Landschap]] en [[Vereniging Natuurmonumenten|Natuurmonumenten]] zien in dat dergelijke vormen van recreatie op deze plek onhoudbaar zijn. De voorstanders van het autostrand betreffen de recreërende automobilist; de natuurbescherming pleiten voor beperking dan wel sluiting van het strand voor automobilisten. De aangrenzende baai en het Voornes Duin is een vogelrustgebied, en volgens het Landschap en Natuurmonumenten zouden de auto's en de bijkomende recreatie de rust van de [[lepelaar]]- en [[Aalscholver|aalscholverkolonies]] verstoren. Ook reden automobilisten de vegetatie als [[zeekraal]] op en rond het strand stuk.<ref>{{Citeer web |url=http://www.autostrand.nl/overdezesite.html |titel=Belangengroep Autostrand Oostvoorne |bezochtdatum=2023-08-21 |archiefdatum=2008-01-13 |archiefurl=https://web.archive.org/web/20080113114338/http://www.autostrand.nl/overdezesite.html |dodeurl=unfit }}</ref><ref>{{Citeer nieuws |achternaam=Feiter |voornaam=Astrid |titel=Rijdend blik geeft zeekraal geen kans |url=https://www.delpher.nl/nl/kranten/view?query=autostrand&coll=ddd&page=2&identifier=ddd:010646138:mpeg21:a1188&resultsidentifier=ddd:010646138:mpeg21:a1188&rowid=2 |werk=De Telegraaf |datum=1990-07-07 |bezochtdatum=2023-08-21}}</ref>

In 1991 komt de Rijksoverheid met het Beleidsplan Voordelta. Daarin worden maatregelen beschreven om natuurcompensatie te plegen voor de aanleg voor de Tweede Maasvlakte. Eén van de maatregelen betreft het aanpassen van het toegestane type recreatie op het strand, het beleidsplan stelt dat het zal uitgroeien tot "een centrum van natuurgerichte recreatie". Het autostrand, zo wordt gesteld, zal niet verder zuidwaarts van paal 8.200 worden verlengd, en tijdens de planperiode gefaseerd worden opgeheven. Voor het paviljoen de Zeemeeuw zal een andere locatie worden gezocht.<ref>{{Citeer web |url=http://resolver.tudelft.nl/uuid:006849d6-d8f5-4c06-92f5-3ec352c7371b |titel=Vorm in Verandering: Integraal Beleidsplan Oostvoorne |datum=1993-05-03 |bezochtdatum=2023-08-21}}</ref>

Het heeft vervolgens nog 13 jaar geduurd voordat het strand voorgoed afgesloten wordt voor gemotoriseerd verkeer. Die afsluiting in oktober 2004 is niet zonder slag of stoot gegaan. Zo is na de sluiting de toegang tot het strand meerdere malen met geweld geforceerd.<ref name=":0" /> Thans is de toegang afgesloten met een slagboom. Het is na aanbrenging van de slagboom evenwel een paar keer voorgekomen dat de ambulance en brandweer tijdens een [[kitesurf]]<nowiki/>ongeluk pas na een lange tijd het strand op kunnen, omdat ze niet beschikken over de sleutels van de slagboom.

Er is 2005 een petitie gehouden voor de heropening van het autostrand; deze krijgt veel aandacht in de media en wordt ondertekend door meer dan 6000 mensen.<ref>{{Citeer nieuws |titel=Actie voor autostrand loopt als een trein |url=https://www.delpher.nl/nl/kranten/view?query=autostrand&page=1&coll=ddd&identifier=KBPERS01:003290007:mpeg21:a00049&resultsidentifier=KBPERS01:003290007:mpeg21:a00049&rowid=3 |werk=AD |datum=2005-10-24}}</ref>

Recreanten die het strand willen bezoeken, kunnen hun auto nu parkeren op het parkeerterrein bij de strandopgang. Vanaf daar is het ongeveer 700 meter lopen naar het strand.

==Strandpaviljoen==
Op het autostrand in Oostvoorne staat eerst strandpaviljoen De Zeemeeuw. Met de sluiting van het autostrand in 2004 is ook het strandpaviljoen gesloten. Niet veel later is het paviljoen afgebrand.

In 2011 is er een nieuw restaurant geopend, ''Aan Zee''. Dit paviljoen is gelegen aan de Strandweg 1, nabij de parkeerplaats. Het heeft een uitkijktoren met uitzicht over de baai bij Oostvoorne. Bij de bouw van het paviljoen is gedacht aan milieuduurzaamheid. Op verzoek worden er rondleidingen verzorgd.<ref>{{Citeer web |url=https://aanzeeoostvoorne.nl/aan-zee-oostvoorne/project-aan-zee/ |titel=Restaurant Aan Zee: over het gebouw |bezochtdatum=2023-08-21 |werk=Bedrijfspagina Restaurant Aan Zee}}</ref>

==Externe link==
* [https://web.archive.org/web/20080112154429/http://www.autostrand.nl/ Autostrand website]

{{Appendix}}

[[Categorie:Geografie van Voorne aan Zee]]
[[Categorie:Strand in Nederland|Oostvoorne]]
[[Categorie:Recreatie in Zuid-Holland]]
[[Categorie:Recreatiegebied|Oostvoorne]]


text:
# Conocephalus exitiosus
Conocephalus exitiosus is een rechtvleugelig insect uit de familie sabelsprinkhanen (Tettigoniidae). De wetenschappelijke naam van deze soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1901 door McNeill.

wikiname: nlwiki

title: Conocephalus exitiosus

in_language: nl

wikitext:
{{Taxobox insect
| naam = ''Conocephalus exitiosus''
| titelweergave = cursief
| afbeelding =
| afbeeldingtekst =
| orde = [[Rechtvleugeligen|Orthoptera]] (Rechtvleugeligen)
| familie = [[Sabelsprinkhanen|Tettigoniidae]] (Sabelsprinkhanen)
| geslacht = ''[[Conocephalus]]''
| w-naam = ''Conocephalus exitiosus''
| auteur = McNeill
| datum = 1901
| haakjes = ja
| species =
| commons =
}}
'''''Conocephalus exitiosus''''' is een [[rechtvleugeligen|rechtvleugelig insect]] uit de familie [[sabelsprinkhanen]] (Tettigoniidae). De wetenschappelijke naam van deze soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1901 door McNeill.

{{Appendix|2=
* {{Brontabel|9999-Orthoptera}} [bezocht 15 april 2013]
}}
{{Beginnetje|biologie|2013|04|22}}

[[Categorie:Conocephalus|exitiosus]]

title: Conocephalus exitiosus

Rijk: Animalia (Dieren)

Stam: Arthropoda (Geleedpotigen)

Klasse: Insecta (Insecten)

Orde: Orthoptera (Rechtvleugeligen)

Familie: Tettigoniidae (Sabelsprinkhanen)

Geslacht: Conocephalus

title: Soort

Portaal: Biologie · Insecten


text:
# Laval-de-Cère
Laval-de-Cère is een gemeente in het Franse departement Lot (regio Occitanie) en telt 322 inwoners (1999). De plaats maakt deel uit van het arrondissement Figeac.

## Geografie
De oppervlakte van Laval-de-Cère bedraagt 8,0 km², de bevolkingsdichtheid is 40,3 inwoners per km².

## Verkeer
In de gemeente ligt de spoorweghalte Laval-de-Cère.

## Demografie
Onderstaande figuur toont het verloop van het inwonertal (bron: INSEE-tellingen).

title: Laval-de-Cère

wikitext:
{{Infobox gemeente Frankrijk
| plaatsnaam = Laval-de-Cère
| wapen =
| kaart =
| regio = [[Occitanie]]
| departement = [[Lot (departement)|Lot]] (46)
| depnr = 46
| arrondissement = [[Arrondissement Figeac|Figeac]]
| kanton = [[Kanton Cère et Ségala|Cère et Ségala]]
| jaar = 1999
| inwoners = 322
| dichtheid = 40,3
| oppervlakte = 8,0
| water =
| latitudeGraden = 44
| latitudeMinuten = 57
| latitudeSeconden = 0
| longitudeGraden = 1
| longitudeMinuten = 56
| longitudeSeconden = 0
| E of W = E
| ol of wl = O.L.
| code = 46163
| postcode = 46130
| netnummer =
| hoogteligging = 139 - 522
| aangrenzende gemeenten =
| burgemeester =
| website =
| image1 = Cere river downstream laval de cere.jpg
| caption1 = Gezicht op Laval-de-Cère
| image2 = Mairie laval de cere.jpg
| caption2 = Gemeentehuis
}}
'''Laval-de-Cère''' is een gemeente in het [[Frankrijk|Franse]] departement [[Lot (departement)|Lot]] (regio [[Occitanie]]) en telt 322 inwoners (1999). De plaats maakt deel uit van het arrondissement [[Arrondissement Figeac|Figeac]].

== Geografie ==
De oppervlakte van Laval-de-Cère bedraagt 8,0 km², de bevolkingsdichtheid is 40,3 inwoners per km².
[[Bestand:46163-Laval-de-Cère-Sols.png|thumb |left |400px |Kaart van de gemeente met de belangrijkste infrastructuur, bodemgebruik en omliggende gemeenten]]
{{Clearleft}}
==Verkeer ==
In de gemeente ligt de [[spoorweghalte Laval-de-Cère]].

== Demografie ==
Onderstaande figuur toont het verloop van het inwonertal (bron: [[Institut national de la statistique et des études économiques/Definities|INSEE-tellingen]]).<br />
{{Grafiek inwonertal gemeente Frankrijk|id=46163}}
<!-- Bron: Frans bureau voor statistiek. Cijfers inwoneraantal volgens de definitie "population sans doubles comptes" -->

== Externe links ==
* {{Link INSEE|id=46163}}

{{Commonscat}}
{{Coor title dms|44|57|0|N|1|56|0|E|type:adm2nd_scale:25000_region:FR}}

{{DEFAULTSORT:Laval-de-Cere}}
[[Categorie:Gemeente in Lot]]

title: Situering

Regio: Occitanie

Arrondissement: Figeac

Kanton: Cère et Ségala

Coördinaten: 44° 57′ NB, 1° 56′ OL

title: Algemeen

title: Overig

Website: Officiële website

title: Detailkaart

Detailkaart: · Locatie in Frankrijk Lot

title: Foto's

Foto's:
Gezicht op Laval-de-Cère
Gemeentehuis

Portaal: Frankrijk


text:
# Mishandelingen op Mallorca op 14 juli 2021
Op 14 juli 2021 vonden er in de vroege ochtend mishandelingen plaats op de boulevard van Playa de Palma in El Arenal, op het Spaanse eiland Mallorca. Een Nederlandse vriendengroep viel meerdere mensen aan in het uitgaansgebied. Eén slachtoffer overleed aan zijn verwondingen, een 27-jarige Nederlander.

## Verloop
Het geweld begon op de vroege ochtend van 14 juli in een kroeg waar zeker één slachtoffer werd mishandeld. Volgens een getuige zou de aanleiding een 'omgestoten bierglas' zijn geweest. Een groep van dertien Nederlanders in de leeftijd van achttien tot twintig jaar werd vervolgens de horecagelegenheid uitgezet. Op de boulevard vielen leden van deze groep daarna doelbewust andere mensen aan.
Ook de 27-jarige Nederlander werd aangevallen. Hij werd onder meer tegen zijn hoofd geschopt terwijl hij al op de grond lag en overleed vier dagen later aan zijn verwondingen.

## Verdachten
Het Openbaar Ministerie kon op basis van dertig verklaringen van getuigen en overgedragen camerabeelden uit Spanje na enkele weken de eerste verdachte arresteren, Sanil B.. Hij wordt verdacht van tweemaal poging tot doodslag en later werd hier ook nog betrokkenheid bij de dood van een van de aangevallen personen aan toegevoegd. Twee dagen later werd Hein B. gearresteerd. Hij wordt verdacht van het medeplegen van de doodslag. De derde verdachte, Mees T., werd op 13 augustus gearresteerd en wordt verdacht van het medeplegen van doodslag en poging tot doodslag op een andere man.
De Mallorca-zaak vergaarde nationale bekendheid door de heksenjacht die volgde nadat het nieuws van het overlijden van een van de aangevallen personen bekend werd gemaakt. Het duurde bijna een maand voordat de eerste verdachte werd aangehouden. Op de actualiteitenwebsite GeenStijl werden na enkele weken de volledige namen en foto's van de hele groep betrokkenen gepubliceerd. Het OM sprak hierna van een "digitale heksenjacht".

wikitext:
{{Infobox aanslag
| afbeelding   =
| onderschrift =
| plaats       = [[Playa de Palma]], [[Mallorca]]
| slachtoffers = een overleden persoon en acht anderen (ongeïdentificeerd)
| datum        = [[14 juli]] [[2021]]
| tijd         =
| wapens       =
| doden        = 1
| daders       =
| verdachten   = Sanil B., Hein B., Mees T.
| lat_deg      =
| lat_min      =
| lat_sec      =
| lat_dir      =
| lon_deg      =
| lon_min      =
| lon_sec      =
| lon_dir      =
| labelposition =
| mapname       =
}}
Op 14 juli 2021 vonden er in de vroege ochtend mishandelingen plaats op de boulevard van [[Playa de Palma]] in [[El Arenal (Mallorca)|El Arenal]], op het Spaanse eiland '''[[Mallorca]]'''. Een [[Nederland]]se vriendengroep viel meerdere mensen aan in het uitgaansgebied. Eén slachtoffer overleed aan zijn verwondingen, een 27-jarige Nederlander.

== Verloop ==
Het geweld begon op de vroege ochtend van 14 juli in een kroeg waar zeker één slachtoffer werd mishandeld. Volgens een getuige zou de aanleiding een 'omgestoten bierglas' zijn geweest.<ref>{{Citeer web|url=https://www.ad.nl/reizen/dood-van-carlo-27-op-mallorca-mogelijk-gevolg-van-omgestoten-drankje-in-feestcafe~a0c18058/|titel=Dood van Carlo (27) op Mallorca mogelijk gevolg van ‘omgestoten drankje’ in feestcafé|bezochtdatum=20 augustus 2021|uitgever=AD|datum=13 augustus 2021}}</ref> Een groep van dertien Nederlanders in de leeftijd van achttien tot twintig jaar werd vervolgens de horecagelegenheid uitgezet. Op de boulevard vielen leden van deze groep daarna doelbewust andere mensen aan.

Ook de 27-jarige Nederlander werd aangevallen. Hij werd onder meer tegen zijn hoofd geschopt terwijl hij al op de grond lag en overleed vier dagen later aan zijn verwondingen.<ref>{{Citeer web|url=https://www.nu.nl/binnenland/6149877/dit-weten-we-over-de-zaak-rond-de-dodelijke-mishandeling-op-mallorca.html|titel=Dit weten we over de zaak rond de dodelijke mishandeling op Mallorca|bezochtdatum=20 augustus 2021|uitgever=NU.nl|datum=6 augustus 2021 |archiefurl=https://web.archive.org/web/20210820125032/https://www.nu.nl/binnenland/6149877/dit-weten-we-over-de-zaak-rond-de-dodelijke-mishandeling-op-mallorca.html |archiefdatum=2021-08-20}}</ref>

== Verdachten ==
Het Openbaar Ministerie kon op basis van dertig verklaringen van getuigen en overgedragen camerabeelden uit Spanje na enkele weken de eerste verdachte arresteren, Sanil B.. Hij wordt verdacht van tweemaal poging tot doodslag en later werd hier ook nog betrokkenheid bij de dood van een van de aangevallen personen aan toegevoegd. Twee dagen later werd Hein B. gearresteerd. Hij wordt verdacht van het medeplegen van de doodslag. De derde verdachte, Mees T., werd op 13 augustus gearresteerd en wordt verdacht van het medeplegen van doodslag en poging tot doodslag op een andere man.

De Mallorca-zaak vergaarde nationale bekendheid door de heksenjacht die volgde nadat het nieuws van het overlijden van een van de aangevallen personen bekend werd gemaakt. Het duurde bijna een maand voordat de eerste verdachte werd aangehouden. Op de actualiteitenwebsite [[GeenStijl]] werden na enkele weken de volledige namen en foto's van de hele groep betrokkenen gepubliceerd. Het OM sprak hierna van een "digitale heksenjacht".

{{Appendix}}

[[Categorie:Misdrijf in 2021]]
[[Categorie:Mallorca]]
[[Categorie:Geschiedenis van de Balearen]]

Plaats: Playa de Palma, Mallorca

Verdachte(n): Sanil B., Hein B., Mees T.


text:
# Chloracantha lampra
Chloracantha lampra is een rechtvleugelig insect uit de familie sabelsprinkhanen (Tettigoniidae). De wetenschappelijke naam van deze soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1922 door Hebard.

title: Chloracantha lampra

wikitext:
{{Taxobox insect
| naam = ''Chloracantha lampra''
| titelweergave = cursief
| afbeelding =
| afbeeldingtekst =
| orde = [[Rechtvleugeligen|Orthoptera]] (Rechtvleugeligen)
| familie = [[Sabelsprinkhanen|Tettigoniidae]] (Sabelsprinkhanen)
| geslacht = ''[[Chloracantha]]''
| w-naam = ''Chloracantha lampra''
| auteur = Hebard
| datum = 1922
| haakjes =
| species = Chloracantha lampra
| commons =
}}
'''''Chloracantha lampra''''' is een [[rechtvleugeligen|rechtvleugelig insect]] uit de familie [[sabelsprinkhanen]] (Tettigoniidae). De wetenschappelijke naam van deze soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1922 door Hebard.

{{Appendix|2=
* {{Brontabel|9999-Orthoptera}} [bezocht 15 april 2013]
}}
{{Beginnetje|biologie|2013|04|18}}

[[Categorie:Sabelsprinkhanen]]

title: Chloracantha lampra

Geslacht: Chloracantha

title: Soort


text:
# Mark Speight
Mark Warwick Fordham Speight (Trowbridge, 6 augustus 1965 - Londen, 13 april 2008) was een Brits televisiepresentator. Hij is het meest bekend van SMart, het langlopende kunstprogramma voor kinderen van de BBC.

## Achtergrond
Speight groeide op in Wolverhampton, West Midlands. Hij ging korte tijd naar het Tettenhall College en later naar de Regis Comprehensive school (de huidige King's Church of England School), maar verliet deze toen hij zestien jaar oud was.

## Dood
In januari 2008 ontdekte Speight het lichaam van zijn verloofde en voormalig collega Natasha Collins in hun flat in Londen. Hij werd gearresteerd omdat hij mogelijk betrokken zou zijn geweest bij haar dood, maar werd uiteindelijk zonder straf vrijgelaten.
Op 8 april van datzelfde jaar werd Speight door familie en vrienden als vermist opgegeven, nadat hij een dag eerder niet was komen opdagen bij een bezoek. Op 13 april werd zijn lichaam 's morgens door een onderhoudsman verhangen gevonden aan het dak van MacMillan House, gelegen naast Station London Paddington. Op 14 april bevestigde de politie dat het om het lichaam van Speight ging.
Men gaat ervan uit dat Speight zelfmoord heeft gepleegd. Hij werd bestempeld als 'zeer gevoelig' en vermoed wordt dat hij moeite had met het verwerken van de dood van zijn verloofde.

title: Mark Speight

wikitext:
{{Infobox presentator
| naam           = Mark Speight
| afbeelding     = Mark Speight.jpg
| onderschrift   =
| volledige naam = Mark Warwick Fordham Speight
| bijnaam        =
| geboren        = [[6 augustus]] [[1965]]
| overleden      = [[13 april]] [[2008]] (42 jaar)
| land           = [[Verenigd Koninkrijk]]
| jaren-actief   = 1994-2008
| bekend van     =
| website        =
| imdb           = 1217981
| allmusic       =
}}

'''Mark Warwick Fordham Speight''' ([[Trowbridge]], [[6 augustus]] [[1965]] - [[Londen]], [[13 april]] [[2008]]) was een [[Verenigd Koninkrijk|Brits]] [[televisie]][[presentator]]. Hij is het meest bekend van ''[[SMart]]'', het langlopende kunstprogramma voor kinderen van de [[British Broadcasting Corporation|BBC]].

== Achtergrond ==
Speight groeide op in [[Wolverhampton]], [[West Midlands (graafschap)|West Midlands]]. Hij ging korte tijd naar het Tettenhall College en later naar de Regis Comprehensive school (de huidige King's Church of England School), maar verliet deze toen hij zestien jaar oud was.<ref>{{en}} [https://web.archive.org/web/20120722053100/http://www.birminghammail.net/news/birmingham-campaigns/tm_headline%3Dtelly-star-mark-a-victim-of-bullies%26method%3Dfull%26objectid%3D16138532%26siteid%3D50002-name_page.html Telly star Mark a victim of bullies], [[Birmingham Mail]], 16 sept 2005</ref>

== Dood ==
In januari 2008 ontdekte Speight het lichaam van zijn verloofde en voormalig collega [[Natasha Collins]] in hun flat in Londen. Hij werd [[arrestatie|gearresteerd]] omdat hij mogelijk betrokken zou zijn geweest bij haar dood, maar werd uiteindelijk zonder straf vrijgelaten.

Op 8 april van datzelfde jaar werd Speight door familie en vrienden als vermist opgegeven, nadat hij een dag eerder niet was komen opdagen bij een bezoek. Op 13 april werd zijn lichaam 's morgens door een onderhoudsman [[Ophanging (levensbeëindiging)|verhangen]] gevonden aan het dak van MacMillan House, gelegen naast [[Station London Paddington]]. Op 14 april bevestigde de politie dat het om het lichaam van Speight ging.<ref>[https://web.archive.org/web/20080415141508/http://www.gva.be/nieuws/media_cultuur/default.asp?art=%7BFB8912C1-8312-456F-A235-5350CC5342EF%7D TV-ster hangt zes dagen dood in Paddington Station], [[Gazet van Antwerpen]], 14 april 2008</ref>

Men gaat ervan uit dat Speight [[zelfmoord]] heeft gepleegd. Hij werd bestempeld als 'zeer gevoelig' en vermoed wordt dat hij moeite had met het verwerken van de dood van zijn verloofde.<ref>[https://www.rtl.nl/(/actueel/rtlnieuws/opmerkelijk/articleview/)/components/actueel/rtlnieuws/2008/04_april/14/opmerkelijk/0414_1000_bbc_presentator.xml Britse tv-presentator pleegt zelfmoord], [[RTL Nieuws]], 14 april 2008</ref>

{{Appendix}}

{{DEFAULTSORT:Speight, Mark}}
[[Categorie:Brits presentator]]
[[Categorie:Persoon overleden door zelfdoding]]

title: Mark Speight

Volledige naam: Mark Warwick Fordham Speight

Geboortedatum: 6 augustus 1965

Land: Verenigd Koninkrijk


text:
# Pilot (Bones)
Pilot is de eerste aflevering van het eerste seizoen van de televisieserie Bones, die voor het eerst werd uitgezonden op 13 september 2005.

## Verhaal
Na twee maanden te hebben doorgebracht in Guatemala, waar ze slachtoffers van genocide identificeerde, keerde gerenommeerd forensisch antropologe Dr. Temperance Brennan terug naar Washington DC, waar ze direct werd aangehouden door de politie, omdat ze een menselijke schedel in haar tas had. Bij de aankomst van Special Agent Seeley Booth, wordt ze direct vrijgelaten. Ze beseft dat het een truc is om haar zo ver te krijgen om Booth te helpen met een onderzoek. Ze weigert te helpen, totdat Booth haar met tegenzin volledige participatie in de zaak belooft.
Op de plaats delict treffen Brennan en Booth menselijke resten aan die zodanig waren ontbonden dat alleen de beenderen nog bewaard waren gebleven. Brennan en haar assistent, Zack Addy, komen erachter dat het slachtoffer een vrouwelijke tennisster was tussen de 18 tot 23 jaar oud.
Eenmaal terug op het forensisch laboratorium van het Jeffersonian Institute onderzoekt Brennan de resten van het slachtoffer, terwijl haar collega's zich afvragen of er gelijkenissen zijn tussen hen en de personages in haar nieuwe boek, Bred in the Bone. Dr Jack Hodgins, een entomoloog, vertelt Brennan dat het slachtoffer al meer dan twee zomers in de vijver moet hebben gelegen. Hodgins heeft ook kleine botfragmenten in het slib gevonden, die rana temporaria, oftewel kikkerbotten blijken te zijn. Angela Montenegro, een forensisch kunstenares, maakt gebruik van een computerprogramma dat ze heeft ontwikkeld, genaamd de Angelator, om een driedimensionale holografische reconstructie van de schedel te maken, die Brennan weer in elkaar zet. Het slachtoffer blijkt Cleo Louise Eller te zijn, een senaat-stagiair die een affaire zou hebben met senator Alan Bethlehem.
Brennan wil de senator confronteren, maar Booth stelt dat de senator niet de enige verdachte is. De assistent van de senator, Ken Thompson, was Cleo's vriendje. Ook was er nog Cleo's stalker, Oliver Laurier. Booth vertelt Brennan dat het een belangrijke zaak is en dat FBI-adjunct-directeur Cullen een speciale onderzoekseenheid wil opzetten, wat betekent dat de dingen meer volgens het boekje zullen moeten gaan. Daarom wil hij dat ze voortaan in het lab blijft. Brennan blijft echter net zo lang aandringen totdat Booth toch bereid is haar mee te nemen in het veld.
Op basis van de deeltjes ingebed in Cleo's schedel, bepaalt Hodgins dat Cleo's schedel kan zijn verpletterd door een voorhamer op een cementen vloer of diatomeeënaarde. Door de kenmerkende schade aan haar vingerkussens en de manier waarop het lichaam verborgen was, komt het team tot de conclusie dat de moordenaar veel energie heeft gestoken in het verbergen van het slachtoffer. Hodgins komt er ook achter dat Cleo medicijnen innam voor haar depressie, terwijl Brennan beseft dat de kleine botten gevonden in Cleo's lichaam geen kikkerbotten maar foetale oorbotten zijn, wat aangeeft Cleo Eller zwanger was.
Hodgins is een complotdenker en overtuigt Brennan dat ze nooit achter de waarheid zullen komen zolang senator Bethlehem genoeg macht heeft om het onderzoek belemmeren. Zonder het aan Booth te vertellen besluit Brennan de senator te confronteren. Als gevolg zet adjunct-directeur Cullen Booth van de zaak, maar Brennan weigert op te geven. Met de hulp van haar collega-wetenschappers, onthult ze dat Cleo Eller's vriendje Ken Thompson Cleo heeft vermoord omdat hij vreesde dat Cleo's zwangerschap een schandaal zou veroorzaken en van invloed zou zijn op zijn carrière.

## Rolverdeling

### Hoofdrollen
| Acteur          | Personage          |
| --------------- | ------------------ |
| Emily Deschanel | Temperance Brennan |
| David Boreanaz  | Seeley Booth       |
| T.J. Thyne      | Jack Hodgins       |
| Michaela Conlin | Angela Montenegro  |
| Eric Millegan   | Zack Addy          |
| Jonathan Adams  | Daniel Goodman     |

### Gastrollen
- Chris Conner - Oliver Laurier
- John M. Jackson - Sam Cullen
- John Sterling Carter - Patrick Furst
- Dave Roberson - Bennet Gibson
- Larry Poindexter - Alan Bethlehem
- Sam Trammell - Ken Thompson
- Tyrees Allen - Ted Eller
- Bonita Friedericy - Sharon Eller
- Dominic Fumusa - Peter St.James
- Naja Hill - Cleo Louise Eller

## Muziek
- Gone - Thirteen Senses
- Collide - Howie Day
- Broken Bridge - Daughter Darling

title: Pilot (Bones)

wikitext:
{{Infobox televisieaflevering
| titel            = Pilot
| serie            = [[Bones (televisieserie)|Bones]]
| afbeelding       = Bones 2005 logo.svg
| onderschrift     =
| seizoen          = [[Lijst van afleveringen van Bones#Seizoen 1: 2005–2006|1]]
| aflevering       = 1
| uitzending       = [[13 september]] [[2005]]
| productiecode    =
| schrijver        = [[Hart Hanson]]
| regisseur        = [[Greg Yaitanes]]
| gastrollen       =
[[Chris Conner]]
[[John M. Jackson]]
[[John Sterling Carter]]
[[Dave Roberson]]
[[Larry Poindexter]]
[[Sam Trammell]]
[[Tyrees Allen]]
[[Bonita Friedericy]]
[[Dominic Fumusa]]
[[Naja Hill]]
| aflevering lijst = [[Lijst van afleveringen van Bones]]
| vorige           = geen
| volgende         = [[The Man in the S.U.V.]]
}}

'''''Pilot''''' is de eerste aflevering van het eerste seizoen van de televisieserie [[Bones (televisieserie)|Bones]], die voor het eerst werd uitgezonden op [[13 september]] [[2005]].

==Verhaal==
{{Leeswaarschuwing}}

Na twee maanden te hebben doorgebracht in [[Guatemala]], waar ze slachtoffers van [[genocide]] identificeerde, keerde gerenommeerd [[Forensische antropologie|forensisch antropologe]] Dr. [[Temperance Brennan]] terug naar [[Washington DC]], waar ze direct werd aangehouden door de politie, omdat ze een menselijke schedel in haar tas had. Bij de aankomst van Special Agent [[Seeley Booth]], wordt ze direct vrijgelaten. Ze beseft dat het een truc is om haar zo ver te krijgen om Booth te helpen met een onderzoek. Ze weigert te helpen, totdat Booth haar met tegenzin volledige participatie in de zaak belooft.

Op de plaats delict treffen Brennan en Booth menselijke resten aan die zodanig waren [[Verrotting|ontbonden]] dat alleen de beenderen nog bewaard waren gebleven. Brennan en haar assistent, Zack Addy, komen erachter dat het slachtoffer een vrouwelijke tennisster was tussen de 18 tot 23 jaar oud.

Eenmaal terug op het [[Forensische geneeskunde|forensisch]] laboratorium van het Jeffersonian Institute onderzoekt Brennan de resten van het slachtoffer, terwijl haar collega's zich afvragen of er gelijkenissen zijn tussen hen en de personages in haar nieuwe boek, ''Bred in the Bone''. Dr Jack Hodgins, een [[entomoloog]], vertelt Brennan dat het slachtoffer al meer dan twee zomers in de vijver moet hebben gelegen. Hodgins heeft ook kleine botfragmenten in het slib gevonden, die ''[[rana temporaria]]'', oftewel kikkerbotten blijken te zijn. [[Angela Montenegro]], een forensisch kunstenares, maakt gebruik van een computerprogramma dat ze heeft ontwikkeld, genaamd de Angelator, om een driedimensionale [[Holografie|holografische]] reconstructie van de schedel te maken, die Brennan weer in elkaar zet. Het slachtoffer blijkt Cleo Louise Eller te zijn, een senaat-stagiair die een affaire zou hebben met senator Alan Bethlehem.

Brennan wil de senator confronteren, maar Booth stelt dat de senator niet de enige verdachte is. De assistent van de senator, Ken Thompson, was Cleo's vriendje. Ook was er nog Cleo's [[Stalking|stalker]], Oliver Laurier. Booth vertelt Brennan dat het een belangrijke zaak is en dat FBI-adjunct-directeur Cullen een speciale onderzoekseenheid wil opzetten, wat betekent dat de dingen meer volgens het boekje zullen moeten gaan. Daarom wil hij dat ze voortaan in het lab blijft. Brennan blijft echter net zo lang aandringen totdat Booth toch bereid is haar mee te nemen in het veld.

Op basis van de deeltjes ingebed in Cleo's schedel, bepaalt Hodgins dat Cleo's schedel kan zijn verpletterd door een [[voorhamer]] op een cementen vloer of [[diatomeeënaarde]]. Door de kenmerkende schade aan haar vingerkussens en de manier waarop het lichaam verborgen was, komt het team tot de conclusie dat de moordenaar veel energie heeft gestoken in het verbergen van het slachtoffer. Hodgins komt er ook achter dat Cleo medicijnen innam voor haar [[Depressie (klinisch)|depressie]], terwijl Brennan beseft dat de kleine botten gevonden in Cleo's lichaam geen kikkerbotten maar foetale oorbotten zijn, wat aangeeft Cleo Eller zwanger was.

Hodgins is een complotdenker en overtuigt Brennan dat ze nooit achter de waarheid zullen komen zolang senator Bethlehem genoeg macht heeft om het onderzoek belemmeren. Zonder het aan Booth te vertellen besluit Brennan de senator te confronteren. Als gevolg zet adjunct-directeur Cullen Booth van de zaak, maar Brennan weigert op te geven. Met de hulp van haar collega-wetenschappers, onthult ze dat Cleo Eller's vriendje Ken Thompson Cleo heeft vermoord omdat hij vreesde dat Cleo's zwangerschap een schandaal zou veroorzaken en van invloed zou zijn op zijn carrière.

==Rolverdeling==
===Hoofdrollen===

{| class="wikitable"
! Acteur
! Personage
|-
| [[Emily Deschanel]]
| [[Temperance Brennan]]
|-
| [[David Boreanaz]]
| [[Seeley Booth]]
|-
| [[T.J. Thyne]]
| [[Jack Hodgins]]
|-
| [[Michaela Conlin]]
| [[Angela Montenegro]]
|-
| [[Eric Millegan]]
| [[Zack Addy]]
|-
| [[Jonathan Adams]]
| [[Daniel Goodman]]
|}

===Gastrollen===
* [[Chris Conner]] - Oliver Laurier
* [[John M. Jackson]] - Sam Cullen
* [[John Sterling Carter]] - Patrick Furst
* [[Dave Roberson]] - Bennet Gibson
* [[Larry Poindexter]] - Alan Bethlehem
* [[Sam Trammell]] - Ken Thompson
* [[Tyrees Allen]] - Ted Eller
* [[Bonita Friedericy]] - Sharon Eller
* [[Dominic Fumusa]] - Peter St.James
* [[Naja Hill]] - Cleo Louise Eller

==Muziek==
* ''Gone'' - [[Thirteen Senses]]
* ''Collide'' - [[Howie Day]]
* ''Broken Bridge'' - [[Daughter Darling]]

{{Appendix|1=alles|2=
* [http://bones.wikia.com/wiki/Pilot bones.wikia.com/wiki/Pilot]
}}
{{Navigatie Bones (televisieserie)}}

[[Categorie:Aflevering van Bones]]

title: Aflevering van Bones

Aflevering van Bones: Pilot

Aflevering: Seizoen 1 · Aflevering 1

Gastrollen: Chris Conner · John M. Jackson · John Sterling Carter · Dave Roberson · Larry Poindexter · Sam Trammell · Tyrees Allen · Bonita Friedericy · Dominic Fumusa · Naja Hill

Schrijver(s): Hart Hanson

Regisseur: Greg Yaitanes

Eerste uitzending: 13 september 2005

title: Afleveringchronologie

Afleveringchronologie: ← Vorige Volgende → geen The Man in the S.U.V.

title: Lijst van afleveringen van Bones

Portaal: Televisie


text:
# Baranggayam
Baranggayam is een bestuurslaag in het regentschap Lamongan van de provincie Oost-Java, Indonesië. Baranggayam telt 858 inwoners (volkstelling 2010).

title: Baranggayam

wikitext:
{{Infobox plaats in Indonesië
| soort          = Dorp
| naam           = Baranggayam
| inwoners       = 858
| datum inwoners = 2010
| provincie      = [[Oost-Java]]
| regentschap    = [[Lamongan (regentschap)|Lamongan]]
| onderdistrict  = [[Karangbinangun (onderdistrict)|Karangbinangun]]
| eiland         =
| tijdzone       =
| code desa      = 3524170005
| mapname        =
| lat_deg        =
| lat_min        =
| lat_sec        =
| lon_deg        =
| lon_min        =
| lon_sec        =
| image          =
| caption        =
}}
'''Baranggayam''' is een bestuurslaag in het [[Regentschap (Indonesië)|regentschap]] [[Lamongan (regentschap)|Lamongan]] van de [[Provincies van Indonesië|provincie]] [[Oost-Java]], [[Indonesië]]. Baranggayam telt 858 inwoners (volkstelling 2010).

{{Appendix|2=
* Resultaten van de volkstelling (2010), Badan Pusat Statistik, [https://web.archive.org/web/20121202090212/http://bps.go.id/eng/download_file/Population_of_Indonesia_by_Village_2010.pdf Population_of_Indonesia_by_Village]
}}
{{Beginnetje|landen & Volken|land=Indonesië|2=2013|3=06|4=23}}

[[Categorie:Plaats in Oost-Java]]

title: Situering

Provincie: Oost-Java

Regentschap of · stadsgemeente: Lamongan

Onderdistrict: Karangbinangun

title: Algemeen

title: Overig

Portaal: Indonesië


text:
# Agauopsis furcata
Agauopsis furcata is een mijtensoort uit de familie van de Halacaridae. De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1976 door Krantz.

title: Agauopsis furcata

wikitext:
{{Taxobox
| titelweergave = cursief
| naam = ''Agauopsis furcata''
| afbeelding =
| rijk = [[Dieren (biologie)|Animalia]] (Dieren)
| stam = [[Geleedpotigen|Arthropoda]] (Geleedpotigen)
| klasse = [[Spinachtigen|Arachnida]] (Spinachtigen)
| orde = [[Trombidiformes]]
| familie = [[Halacaridae]]
| geslacht = ''[[Agauopsis]]''
| w-naam = ''Agauopsis furcata''
| auteur = Krantz
| datum = 1976
| haakjes =
| worms = 406554
}}
'''''Agauopsis furcata''''' is een [[mijten]]soort uit de familie van de [[Halacaridae]].<ref>Bartsch, I. (2012). <i>Agauopsis furcata</i> Krantz, 1976. Geraadpleegd via:  World Register of Marine Species op http://www.marinespecies.org/aphia.php?p=taxdetails&id=406554. [https://web.archive.org/web/20201111192837/http://marinespecies.org/aphia.php?p=taxdetails Gearchiveerd] op 11 november 2020.</ref> De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1976 door Krantz.

{{Appendix}}
{{beginnetje|biologie|2013|03|24}}

[[Categorie:Agauopsis|furcata]]

title: Agauopsis furcata

Klasse: Arachnida (Spinachtigen)

Orde: Trombidiformes

Familie: Halacaridae

Geslacht: Agauopsis

title: Soort

Portaal: Biologie


text:
# Whistle for the Choir
Whistle for the Choir is het vierde lied op de CD Costello Music van de Fratellis. Het lied kwam op 27 november 2006 uit als single. De oorspronkelijke titel was Knickers In A Handbag (Een Onderbroek In Een Handtas), maar is onder druk van het platenlabel gewijzigd.
In de videoclip zingt de band in donkere straten. De clip is opgenomen Glasgow.

title: Whistle for the Choir

wikitext:
{{Infobox single
| van Album   = [[Costello Music]]
| Titel       = Whistle for the Choir
| Artiest     = [[The Fratellis]]
| Releasedatum = [[27 november]] [[2006]]
| Genre       = [[Indie (muziek)|Indie]]
| Duur        = 3:40
| Producer    =
| Label       = [[Fallout Records]]
| Hitlijsten  =
* #9 ([[Verenigd Koninkrijk]])
| Vorige      = [[2006]]
[[Chelsea Dagger]]
| Huidige     = [[2006]]
Whistle For The Choir
| Volgende    =
}}
'''Whistle for the Choir''' is het vierde [[lied]] op de CD [[Costello Music]] van de [[Fratellis]]. Het lied kwam op [[27 november]] [[2006]] uit als [[single (muziek)|single]]. De oorspronkelijke titel was ''Knickers In A Handbag'' (''Een Onderbroek In Een Handtas''), maar is onder druk van het [[platenlabel]] gewijzigd.

In de [[videoclip]] zingt de band in donkere straten. De clip is opgenomen [[Glasgow]].

[[Categorie:Popnummer]]
[[Categorie:Single uit 2006]]
[[Categorie:Nummer van The Fratellis]]

title: Whistle for the Choir

Uitgebracht: 27 november 2006

Genre: Indie

Label: Fallout Records

title: Hoogste positie(s) in de hitlijsten

Hoogste positie(s) in de hitlijsten: - #9 (Verenigd Koninkrijk)

title: The Fratellis

2006 · Chelsea Dagger: 2006 · Whistle For The Choir


text:
# Glaucocharis pomae
Glaucocharis pomae is een vlinder uit de familie van de grasmotten (Crambidae). De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1988 door Wang & Sung.

title: Glaucocharis pomae

wikitext:
{{Taxobox vlinder
| titelweergave = cursief
| naam = ''Glaucocharis pomae''
| afbeelding =
| familie = [[Grasmotten|Crambidae]] (Grasmotten)
| onderfamilie = [[Crambinae]]
| tribus =
| geslacht = ''[[Glaucocharis]]''
| w-naam = ''Glaucocharis pomae''
| auteur = Wang & Sung
| datum = 1988
| haakjes =
| commons =
| species =
}}
'''''Glaucocharis pomae''''' is een [[vlinders|vlinder]] uit de familie van de [[Grasmotten|grasmotten (Crambidae)]].<ref>{{Brontabel|9999-Lepindex}}</ref> De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1988 door Wang & Sung.

{{Appendix}}
{{beginnetje|biologie|2013|04|05}}

[[Categorie:Glaucocharis|pomae]]

title: Glaucocharis pomae

Orde: Lepidoptera (Vlinders)

Familie: Crambidae (Grasmotten)

Onderfamilie: Crambinae

Geslacht: Glaucocharis

title: Soort


text:
# Neocolpodes lyauteyi
Neocolpodes lyauteyi is een keversoort uit de familie van de loopkevers (Carabidae). De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1909 door Alluaud.

title: Neocolpodes lyauteyi

wikitext:
{{Taxobox insect
| titelweergave = cursief
| naam = ''Neocolpodes lyauteyi''
| afbeelding =
| afbeeldingtekst =
| orde = [[Kevers|Coleoptera]] (Kevers)
| familie = [[Loopkevers|Carabidae]] (Loopkevers)
| onderfamilie = [[Platyninae]]
| geslacht = ''[[Neocolpodes]]''
| w-naam = ''Neocolpodes lyauteyi''
| auteur = [[Charles Alluaud|Alluaud]]
| datum = 1909
| haakjes = ja
| species =
| commons =
}}
'''''Neocolpodes lyauteyi''''' is een [[kevers|kever]]soort uit de familie van de [[Loopkevers|loopkevers (Carabidae)]].<ref>Anichtchenko A. et al., (editors): [https://carabidae.org/search?rank=0&text=Neocolpodes+lyauteyi Carabidae of the World] (bezocht: 20 tot 28 maart 2013)</ref> De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1909 door Alluaud.

{{Appendix}}
{{beginnetje|biologie|2013|03|29}}

[[Categorie:Neocolpodes|lyauteyi]]

title: Neocolpodes lyauteyi

Orde: Coleoptera (Kevers)

Familie: Carabidae (Loopkevers)

Onderfamilie: Platyninae

Geslacht: Neocolpodes

title: Soort


text:
# Atlantique (film)
Atlantique is een Senegalees-Frans-Belgische speculatieve fictiefilm uit 2019, geregisseerd door Mati Diop.

## Verhaal
De tiener Ada woont in Senegal en heeft een relatie met Suleiman die op een dag samen met zijn vrienden besluit om over de Atlantische Oceaan het land te verlaten op zoek naar een betere toekomst maar de jongeren verdwijnen spoorloos. Na de verdwijning van haar vriend wordt Ada door haar familie tegen haar zin uitgehuwelijkt aan een oudere man, de rijke Omar. Maar dan beginnen er vreemde zaken te gebeuren zoals het bed van Omar dat in brand vliegt op hun huwelijksdag. Het blijkt dat de geesten van de vermiste jongeren teruggekeerd zijn en bezit nemen van de lichamen van enkele inwoners van Dakar.

## Rolverdeling
| Acteur           | Personage |
| ---------------- | --------- |
| Mame Bineta Sane | Ada       |
| Amadou Mbow      | Issa      |
| Ibrahima Traoré  | Souleiman |
| Nicole Sougou    | Dior      |
| Aminata Kane     | Fanta     |
| Babacar Sylla    | Omar      |

## Productie
Atlantique ging op 16 mei 2019 in première op het filmfestival van Cannes in de competitie voor de Gouden Palm waar hij de Grand Prix won. Het was de eerste maal in de 72-jarige geschiedenis van het festival dat een film van een zwarte vrouwelijke regisseur geselecteerd werd voor de hoofdcompetitie. Netflix kocht na het festival meteen de distributierechten van de prijswinnende film. De film kreeg positieve kritieken van de filmcritici met een score van 95% op Rotten Tomatoes, gebaseerd op 132 beoordelingen.
De film werd geselecteerd als
Senegalese inzending voor de beste niet-Engelstalige film voor de 92ste Oscaruitreiking, kwam op de shortlist van december maar werd niet genomineerd.

title: Atlantique (film)

wikitext:
{{Infobox film
| titel              = ''Atlantique''
| afbeelding         =
| onderschrift       =
| poster-op-enwp     = Atlantics 2019 film poster.jpg
| tagline            =
| alternatieve titel =
| regie              = [[Mati Diop]]
| producer           = Judith Lou Lévy
Eve Robin
| prodmaatschappij   = Les Films du Bal
Frakas Productions
Cinekap
| schrijver          = Mati Diop
Olivier Demangel
| voice-over         =
| spelers            = Mame Bineta Sane
Amadou Mbow
Ibrahima Traoré
| muziek             = [[Fatima Al Qadiri]]
| montage            = Aël Dallier Vega
| cinematografie     = [[Claire Mathon]]
| production design  =
| distributeur       = Ad Vitam
[[Netflix]]
| première           = 16 mei 2019 ([[Filmfestival van Cannes 2019|Cannes]])
| genre              = [[Speculatieve fictie]], romantisch drama
| lengte             = 104 minuten
| taal               = [[Wolof (taal)|Wolof]]
| land               = {{SN}}
{{FR}}
{{BE}}
| budget             =
| locatie            =
| bezoekers          =
| opbrengst          = [[Amerikaanse dollar|US$]] 370 duizend<ref>{{Link Box Office Mojo|id=10199586|label=Atlantique}}, geraadpleegd op 10 februari 2020</ref>
| nominaties         = 46
| prijzen            = 13
| voorloper          =
| vervolg            =
| remake             =
| website            =
| imdb               =
| moviemeter         =
| tmdb               =
| allmovie           =
| kijkwijzer         =
| kijkwijzer_inhoud  =
| extra portaal      =
}}
'''''Atlantique''''' is een [[Senegal]]ees-[[Frankrijk|Frans]]-Belgische [[speculatieve fictie]]film uit [[Film in 2019|2019]], geregisseerd door [[Mati Diop]].

== Verhaal ==
{{Leeswaarschuwing}}
De tiener Ada woont in Senegal en heeft een relatie met Suleiman die op een dag samen met zijn vrienden besluit om over de [[Atlantische Oceaan]] het land te verlaten op zoek naar een betere toekomst maar de jongeren verdwijnen spoorloos. Na de verdwijning van haar vriend wordt Ada door haar familie tegen haar zin uitgehuwelijkt aan een oudere man, de rijke Omar. Maar dan beginnen er vreemde zaken te gebeuren zoals het bed van Omar dat in brand vliegt op hun huwelijksdag. Het blijkt dat de geesten van de vermiste jongeren teruggekeerd zijn en bezit nemen van de lichamen van enkele inwoners van Dakar.

== Rolverdeling ==
{{Tabel cast}}
|-
| [[Mame Bineta Sane]] || Ada
|-
| [[Amadou Mbow]] || Issa
|-
| [[Ibrahima Traoré (acteur)|Ibrahima Traoré]] || Souleiman
|-
| [[Nicole Sougou]] || Dior
|-
| [[Aminata Kane]] || Fanta
|-
| [[Babacar Sylla]] || Omar
|}

== Productie ==
''Atlantique'' ging op 16 mei 2019 in première op het [[Filmfestival van Cannes 2019|filmfestival van Cannes]] in de competitie voor de [[Gouden Palm]] waar hij de Grand Prix won.<ref>{{fr}}[https://www.lemonde.fr/culture/article/2019/05/25/festival-de-cannes-2019-la-palme-d-or-revient-a-parasite-le-grand-prix-a-atlantique_5467352_3246.html Festival de Cannes 2019 : la Palme d’or revient à « Parasite », le Grand Prix à « Atlantique », Le Monde, 25 mei 2019], geraadpleegd op 17 januari 2020. [https://web.archive.org/web/20200122025613/https://www.lemonde.fr/culture/article/2019/05/25/festival-de-cannes-2019-la-palme-d-or-revient-a-parasite-le-grand-prix-a-atlantique_5467352_3246.html Gearchiveerd] op 22 januari 2020.</ref> Het was de eerste maal in de 72-jarige geschiedenis van het festival dat een film van een zwarte vrouwelijke regisseur geselecteerd werd voor de hoofdcompetitie.<ref name=diop>{{en}}[https://www.hollywoodreporter.com/news/2020-oscars-senegal-selects-atlantics-international-feature-film-category-1244919 Oscars: Senegal Selects 'Atlantics' for International Feature Film Category, The Hollywood Reporter, 2 oktober 2019], geraadpleegd op 17 januari 2020. [https://web.archive.org/web/20200118125415/https://www.hollywoodreporter.com/news/2020-oscars-senegal-selects-atlantics-international-feature-film-category-1244919 Gearchiveerd] op 18 januari 2020.</ref> Netflix kocht na het festival meteen de distributierechten van de prijswinnende film.<ref>[https://vertigoweb.be/netflix-zet-in-op-afrika-met-aankoop-cannes-winnaar-atlantique/ Netflix zet in op Afrika met aankoop Cannes-winnaar Atlantique, Vertigo, 26 mei 2019], geraadpleegd op 17 januari 2020. [https://web.archive.org/web/20200414203250/https://vertigoweb.be/netflix-zet-in-op-afrika-met-aankoop-cannes-winnaar-atlantique/ Gearchiveerd] op 14 april 2020.</ref> De film kreeg positieve kritieken van de filmcritici met een score van 95% op ''[[Rotten Tomatoes]]'', gebaseerd op 132 beoordelingen.<ref>{{Link Rotten Tomatoes|id=atlantics|label=Atlantique}}, geraadpleegd op 17 januari 2020</ref>

De film werd geselecteerd als
Senegalese inzending voor de [[Oscar voor beste niet-Engelstalige film|beste niet-Engelstalige film]] voor de [[92ste Oscaruitreiking]], kwam op de shortlist van december maar werd niet genomineerd.<ref name=diop/>

== Externe links ==
{{Standaardlinks film}}

{{Appendix}}

[[Categorie:Film uit 2019]]
[[Categorie:Senegalese film]]
[[Categorie:Franse film]]
[[Categorie:Belgische film]]
[[Categorie:Fantasyfilm]]
[[Categorie:Dramafilm]]

title: Atlantique

Regie: Mati Diop

Producent: Judith Lou Lévy · Eve Robin

Scenario: Mati Diop · Olivier Demangel

Hoofdrollen: Mame Bineta Sane · Amadou Mbow · Ibrahima Traoré

Muziek: Fatima Al Qadiri

Montage: Aël Dallier Vega

Cinematografie: Claire Mathon

Productiebedrijf: Les Films du Bal · Frakas Productions · Cinekap

Distributie: Ad Vitam · Netflix

Première: 16 mei 2019 (Cannes)

Genre: Speculatieve fictie, romantisch drama

Speelduur: 104 minuten

Taal: Wolof

Land: Senegal · Frankrijk · België

Opbrengst: US$ 370 duizend

Kijkwijzer: Angst Grof taalgebruik


text:
# Leptotarsus (Chlorotipula) elongatus
Leptotarsus (Chlorotipula) elongatus is een tweevleugelige uit de familie langpootmuggen (Tipulidae). De soort komt voor in het Australaziatisch gebied.

title: Leptotarsus (Chlorotipula) elongatus

wikitext:
{{Taxobox insect
| titelweergave = ''Leptotarsus (Chlorotipula) elongatus''
| naam = ''Leptotarsus (Chlorotipula) elongatus''
| afbeelding =
| afbeeldingtekst =
| orde = [[Diptera]] (Tweevleugeligen)
| familie = [[Tipulidae]] (Langpootmuggen)
| geslacht = ''[[Leptotarsus]]''
| w-naam = ''Leptotarsus (Chlorotipula) elongatus''
| auteur = Edwards
| datum = 1923
| haakjes = ja
| commons =
| species =
}}
'''''Leptotarsus (Chlorotipula) elongatus''''' is een [[Tweevleugeligen|tweevleugelige]] uit de familie [[langpootmuggen]] (Tipulidae). De soort komt voor in het [[Australaziatisch gebied]].

{{Beginnetje|biologie|2=2011|3=07|4=02}}

[[Categorie:Leptotarsus|elongatus]]
[[Categorie:Langpootmug uit het Australaziatisch gebied]]

title: Leptotarsus (Chlorotipula) elongatus

Orde: Diptera (Tweevleugeligen)

Familie: Tipulidae (Langpootmuggen)

Geslacht: Leptotarsus

title: Soort


text:
# Tipula (Platytipula) hebeiensis
Tipula (Platytipula) hebeiensis is een tweevleugelige uit de familie langpootmuggen (Tipulidae). De soort komt voor in het Palearctisch gebied.

title: Tipula (Platytipula) hebeiensis

wikitext:
{{Taxobox insect
| titelweergave = ''Tipula (Platytipula) hebeiensis''
| naam = ''Tipula (Platytipula) hebeiensis''
| afbeelding =
| afbeeldingtekst =
| orde = [[Diptera]] (Tweevleugeligen)
| familie = [[Tipulidae]] (Langpootmuggen)
| geslacht = ''[[Tipula]]''
| w-naam = ''Tipula (Platytipula) hebeiensis''
| auteur = Yang and Yang
| datum = 1995
| haakjes =
| commons =
| species =
}}
'''''Tipula (Platytipula) hebeiensis''''' is een [[Tweevleugeligen|tweevleugelige]] uit de familie [[langpootmuggen]] (Tipulidae). De soort komt voor in het [[Palearctisch gebied]].

{{Beginnetje|biologie|2=2011|3=07|4=03}}

[[Categorie:Tipula|hebeiensis]]
[[Categorie:Langpootmug uit het Palearctisch gebied]]

title: Tipula (Platytipula) hebeiensis

Geslacht: Tipula

title: Soort


text:
# Rhynchagrotis cupida
Rhynchagrotis cupida is een vlinder uit de familie van de uilen (Noctuidae). De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1864 door Grote.

title: Rhynchagrotis cupida

wikitext:
{{Taxobox vlinder
| titelweergave = cursief
| naam = ''Rhynchagrotis cupida''
| afbeelding =
| familie = [[Uilen (vlinders)|Noctuidae]] (Uilen)
| onderfamilie = [[Noctuinae]]
| tribus =
| geslacht = ''[[Rhynchagrotis]]''
| w-naam = ''Rhynchagrotis cupida''
| auteur = Grote
| datum = 1864
| haakjes =
| commons =
| species =
}}
'''''Rhynchagrotis cupida''''' is een [[vlinders|vlinder]] uit de familie van de [[Uilen (vlinders)|uilen (Noctuidae)]].<ref>{{Brontabel|9999-Lepindex}}</ref> De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1864 door Grote.

{{Appendix}}
{{beginnetje|biologie|2013|04|12}}

[[Categorie:Rhynchagrotis|cupida]]

title: Rhynchagrotis cupida

Familie: Noctuidae (Uilen)

Onderfamilie: Noctuinae

Geslacht: Rhynchagrotis

title: Soort


text:
# Pelecopsis tenuipalpis
Pelecopsis tenuipalpis is een spinnensoort in de taxonomische indeling van de hangmatspinnen (Linyphiidae).
Het dier behoort tot het geslacht Pelecopsis. De wetenschappelijke naam van de soort werd voor het eerst geldig gepubliceerd in 1979 door Herman Theodor Holm.

title: Pelecopsis tenuipalpis

wikitext:
{{Taxobox spin
| naam              = ''Pelecopsis tenuipalpis''
| titelweergave     = cursief
| afbeelding        =
| afbeeldingtekst   =
| familie           = [[Hangmat- en dwergspinnen|Linyphiidae]] (Hangmat- en dwergspinnen)
| geslacht          = ''[[Pelecopsis]]''
| auteur            = [[Herman Theodor Holm]]
| datum             = 1979
| haakjes           =
}}
'''''Pelecopsis tenuipalpis''''' is een [[spinnen (dieren)|spinnen]][[soort]] in de taxonomische indeling van de [[Hangmatspinnen|hangmatspinnen (Linyphiidae)]].<ref>{{Brontabel|2012-Platnick}}</ref>

Het dier behoort tot het geslacht ''[[Pelecopsis]]''. De wetenschappelijke naam van de soort werd voor het eerst geldig gepubliceerd in 1979 door [[Herman Theodor Holm]].

{{Appendix}}
{{beginnetje|biologie|2011|10|21}}
{{DEFAULTSORT:Pelecopsis tenuipalpis}}
[[Categorie:Pelecopsis|tenuipalpis]]

title: Pelecopsis tenuipalpis

Orde: Araneae (Spinnen)

Familie: Linyphiidae (Hangmat- en dwergspinnen)

Geslacht: Pelecopsis

title: Soort


text:
# San Luca
San Luca is een gemeente in de Italiaanse provincie Reggio Calabria (regio Calabrië) en telt 4186 inwoners (31-12-2004). De oppervlakte bedraagt 104,2 km², de bevolkingsdichtheid is 39 inwoners per km².

## Demografie
San Luca telt ongeveer 1317 huishoudens. Het aantal inwoners daalde in de periode 1991-2001 met 7,0% volgens cijfers uit de tienjaarlijkse volkstellingen van ISTAT.
| Jaar | Inwoneraantal |
| ---- | ------------- |
| 1991 | 4413          |
| 2001 | 4106          |

## Geografie
San Luca grenst aan de volgende gemeenten: Benestare, Bovalino, Careri, Casignana, Cosoleto, Delianuova, Samo, Sant'Agata del Bianco, Santa Cristina d'Aspromonte, Scido.
Africo · Agnana Calabra · Anoia · Antonimina · Ardore · Bagaladi · Bagnara Calabra · Benestare · Bianco · Bivongi · Bova · Bova Marina · Bovalino · Brancaleone · Bruzzano Zeffirio · Calanna · Camini · Campo Calabro · Candidoni · Canolo · Caraffa del Bianco · Cardeto · Careri · Casignana · Caulonia · Ciminà · Cinquefrondi · Cittanova · Condofuri · Cosoleto · Delianuova · Feroleto della Chiesa · Ferruzzano · Fiumara · Galatro · Gerace · Giffone · Gioia Tauro · Gioiosa Ionica · Grotteria · Laganadi · Laureana di Borrello · Locri · Mammola · Marina di Gioiosa Ionica · Maropati · Martone · Melicucco · Melicuccà · Melito di Porto Salvo · Molochio · Monasterace · Montebello Ionico · Motta San Giovanni · Oppido Mamertina · Palizzi · Palmi · Pazzano · Placanica · Platì · Polistena · Portigliola · Reggio Calabria · Riace · Rizziconi · Roccaforte del Greco · Roccella Ionica · Roghudi · Rosarno · Samo · San Ferdinando · San Giorgio Morgeto · San Giovanni di Gerace · San Lorenzo · San Luca · San Pietro di Caridà · San Procopio · San Roberto · Sant'Agata del Bianco · Sant'Alessio in Aspromonte · Sant'Eufemia d'Aspromonte · Sant'Ilario dello Ionio · Santa Cristina d'Aspromonte · Santo Stefano in Aspromonte · Scido · Scilla · Seminara · Serrata · Siderno · Sinopoli · Staiti · Stignano · Stilo · Taurianova · Terranova Sappo Minulio · Varapodio · Villa San Giovanni
1. ↑  https://demo.istat.it/?l=it.

title: San Luca

wikitext:
{{Infobox gemeente Italië
| naam= San Luca
| italiaansenaam=
| kaart= Map_of_comune_of_San_Luca_(province_of_Reggio_Calabria,_region_Calabria,_Italy).svg
| provincie= [[Reggio Calabria (provincie)|Reggio Calabria]] (RC)
| regioAfk= CAL
| regio= [[Calabrië]]
| jaar= 31-12-2004
| inwonersaantal= 4186
| inwonersperkm2= 39
| oppervlakte= 104,2
| water=
| lat_deg= 38
| lat_min= 9
| lat_sec= 0
| lon_deg= 16
| lon_min= 4
| lon_sec= 0
| kaartX= 231
| kaartY= 293
| code= 080074
| postcode= 89030
| netnummer= 0964
| hoogteligging=
| aangrenzende gemeenten=
| beschermheilige= San Luca evangelista
| naam inwoner= sanluchesi
}}
'''San Luca''' is een gemeente in de [[Italië|Italiaanse]] provincie [[Reggio Calabria (provincie)|Reggio Calabria]] (regio [[Calabrië]]) en telt 4186 inwoners (31-12-2004). De oppervlakte bedraagt 104,2 km², de bevolkingsdichtheid is 39 inwoners per km².

==Demografie==
San Luca telt ongeveer 1317 [[huishouden]]s. Het aantal inwoners daalde in de periode 1991-2001 met 7,0% volgens cijfers uit de tienjaarlijkse [[volkstelling]]en van [[ISTAT]].

{| class="wikitable" style="text-align:center;"
! width=70px | Jaar
! width=100px | Inwoneraantal
|-
| 1991 || 4413
|-
| 2001 || 4106
|}

==Geografie==
San Luca grenst aan de volgende gemeenten: [[Benestare]], [[Bovalino]], [[Careri]], [[Casignana]], [[Cosoleto]], [[Delianuova]], [[Samo (RC)|Samo]], [[Sant'Agata del Bianco]], [[Santa Cristina d'Aspromonte]], [[Scido]].

{{Appendix|2=
* [http://www.istat.it/ Italiaans bureau voor statistiek]
}}
{{Navigatie provincie Reggio Calabria}}
{{Coor title dms|38|9|0|N|16|4|0|E|type:adm2nd_scale:25000_region:IT}}

[[Categorie:Gemeente in Reggio Calabria]]

title: Situering

Regio: Calabrië (CAL)

Provincie: Reggio Calabria (RC)

Coördinaten: 38° 9′ NB, 16° 4′ OL

title: Algemeen

title: Overig

Beschermheilige: San Luca evangelista

Naam inwoner: sanluchesi

title: Detailkaart

Detailkaart: Locatie van San Luca in Reggio Calabria (RC)

Portaal: Italië


text:
# Anaspis setulosa
Anaspis setulosa is een keversoort uit de familie bloemspartelkevers (Scraptiidae). De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1895 door Schilsky.

title: Anaspis setulosa

wikitext:
{{Taxobox insect
| naam = ''Anaspis setulosa''
| titelweergave = cursief
| afbeelding =
| afbeeldingtekst =
| orde = [[Kevers|Coleoptera]] (Kevers)
| familie = [[Bloemspartelkevers|Scraptiidae]] (Bloemspartelkevers)
| geslacht = ''[[Anaspis]]''
| w-naam = ''Anaspis setulosa''
| auteur = Schilsky
| datum = 1895
| haakjes =
| origineel =
| species =
| commons =
}}

'''''Anaspis setulosa''''' is een [[kevers|keversoort]] uit de familie [[bloemspartelkevers]] (Scraptiidae). De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1895 door Schilsky.<ref>{{Brontabel|2010-Hallan}}</ref>

{{Appendix}}
{{Beginnetje|biologie|2011|12|09}}

[[Categorie:Anaspis|setulosa]]

title: Anaspis setulosa

Familie: Scraptiidae (Bloemspartelkevers)

Geslacht: Anaspis

title: Soort


text:
# Méthamis
Méthamis is een gemeente in het Franse departement Vaucluse (regio Provence-Alpes-Côte d'Azur) en telt 399 inwoners (2005). De plaats maakt deel uit van het arrondissement Carpentras.

## Geografie
De oppervlakte van Méthamis bedraagt 35,2 km², de bevolkingsdichtheid is 11,3 inwoners per km².
De onderstaande kaart toont de ligging van Méthamis met de belangrijkste infrastructuur en aangrenzende gemeenten.

## Demografie
Onderstaande figuur toont het verloop van het inwonertal (bron: INSEE-tellingen).

title: Méthamis

wikitext:
{{Infobox gemeente Frankrijk
| plaatsnaam = Méthamis
| wapen = [[Bestand:Blason ville fr Méthamis (Vaucluse).svg|85px|Wapen]]
| kaart =
| regio = [[Provence-Alpes-Côte d'Azur]]
| departement = [[Vaucluse (departement)|Vaucluse]] (84)
| depnr = 84
| arrondissement = [[Arrondissement Carpentras|Carpentras]]
| kanton = [[Kanton Pernes-les-Fontaines|Pernes-les-Fontaines]]
| jaar = 2005
| inwoners = 399
| dichtheid = 11,3
| oppervlakte = 35,2
| water =
| latitudeGraden = 44
| latitudeMinuten = 1
| latitudeSeconden = 0
| longitudeGraden = 5
| longitudeMinuten = 13
| longitudeSeconden = 0
| E of W = E
| ol of wl = O.L.
| code = 84075
| postcode = 84570
| netnummer =
| hoogteligging = 228 - 891
| aangrenzende gemeenten =
| burgemeester =
| website =
| image = Méthamis - église.JPG
| caption = Kerk
}}
'''Méthamis''' is een gemeente in het [[Frankrijk|Franse]] departement [[Vaucluse (departement)|Vaucluse]] (regio [[Provence-Alpes-Côte d'Azur]]) en telt 399 inwoners (2005). De plaats maakt deel uit van het arrondissement [[Arrondissement Carpentras|Carpentras]].

==Geografie==
De oppervlakte van Méthamis bedraagt 35,2 km², de bevolkingsdichtheid is 11,3 inwoners per km².

{{Detailkaart Franse gemeente|id=84075}}

==Demografie==
Onderstaande figuur toont het verloop van het inwonertal (bron: [[INSEE-tellingen]]).
{{Grafiek inwonertal gemeente Frankrijk|id=84075}}
<!-- Bron: Frans bureau voor statistiek. Cijfers inwoneraantal volgens de definitie "population sans doubles comptes" -->

==Externe links==
* {{Link INSEE|id=84075}}

{{Commonscat|Méthamis}}
{{Coor title dms|44|1|0|N|5|13|0|E|type:adm2nd_scale:25000_region:FR}}

[[Categorie:Gemeente in Vaucluse|Met]]

title: Situering

Regio: Provence-Alpes-Côte d'Azur

Departement: Vaucluse (84)

Arrondissement: Carpentras

Kanton: Pernes-les-Fontaines

Coördinaten: 44° 1′ NB, 5° 13′ OL

title: Algemeen

title: Overig

title: Detailkaart

Detailkaart: · Locatie in Frankrijk Vaucluse

title: Foto's

Foto's: Kerk


text:
# Johan Timmermans
Johan Elisabeth Timmermans (Luluaburg, 19 april 1957) is een Belgisch politicus en ex-voorzitter van de Belgische voetbalclub KV Mechelen.

## Levensloop
Timmermans doorliep zijn secundair onderwijs aan het Sint-Romboutscollege te Mechelen. Hij studeerde af als licentiaat in de Rechten aan de U.I.A. in 1980. In datzelfde jaar werd hij ook lid van de Mechelse balie. Hij behandelt voornamelijk advies- en geschillenwerk in aansprakelijkheids- en verzekeringsrecht.
Op 24 april 2003 werd Timmermans officieel aan het hoofd van KV Mechelen, waar hij al van jongs af aan voor supporterde, gezet door de Algemene Vergadering van de toenmalige vzw Red KV Mechelen. Met Timmermans kwam ook een nieuwe naam voor de club met een subtiele verwijzing naar de financiële moeilijkheden in 2002-2003: Yellow-Red KV Mechelen was geboren. De krachtlijnen voor het nieuwe beleid waren duidelijk: supportersinspraak, strenge budgettaire controles en gezonde sportieve ambities moesten ervoor zorgen dat de club nooit meer in zulke moeilijke situatie terecht zou komen. Intussen, ruim 10 jaar later, is KV Mechelen onder Timmermans een gezonde club die meedraait in de Belgische Eerste klasse.
Hij engageerde zich ook op politiek vlak. Zo was hij een tijd schepen in Mechelen. Nadien zetelde hij nog in de gemeenteraad, maar was zelden aanwezig. Timmermans maakt deel uit van de Open Vld. Daarnaast maakt Timmermans deel uit van de raad van bestuur en beheerscomités van Eandis en Iverlek en van het directiecomité van IGEMO.
In juni 2019 werd Timmermans door de Geschillencommissie Hoger Beroep van de KBVB veroordeeld voor wedstrijdvervalsing tijdens het seizoen 2017-18. Na beroep bij het Belgisch Arbitragehof voor de Sport werd zijn schorsing van tien jaar bevestigd.

title: Johan Timmermans

wikitext:
{{Infobox politicus
| naam            = Johan Timmermans
| afbeelding      = Johan timmermans-1446606619.jpg
| onderschrift    =
| volledige naam  = Johan Elisabeth Timmermans
| geboren         = [[Kananga (Congo-Kinshasa)|Luluaburg]], [[19 april]] [[1957]]
| overleden       =
| kieskring         =
| regio            = {{BE-vlag|Vlaanderen}}
| land            = {{BE}}
| huidige functie = [[Politicus]]
[[Advocaat (beroep)|Advocaat]]
| partij          = [[Open Vlaamse Liberalen en Democraten|Open Vld]]
| religie         =
| titulatuur      =
| tijdvak1        = 1995 - 2018
| functie1        = [[Gemeenteraad]]slid [[Mechelen (stad)|Mechelen]]
| tijdvak2        = 2003 - 2018
| functie2        = [[Voorzitter]] [[KV Mechelen]]
| tijdvak3        = 2003 - 2006
| functie3        = [[Schepen]] Mechelen
| handtekening    =
| website        =
| portaal2         = Sport
}}
'''Johan Elisabeth Timmermans''' ([[Kananga (Congo-Kinshasa)|Luluaburg]], [[19 april]] [[1957]]<ref>[https://www.knack.be/nieuws/belgie/johan-timmermans-kv-mechelen-over-propere-handen-het-deed-pijn-om-zo-afscheid-te-nemen/article-longread-1457935.html Johan Timmermans (KV Mechelen) over 'Propere Handen': 'Het deed pijn om zo afscheid te nemen'], Knack, 1 mei 2019. [https://web.archive.org/web/20211205071740/https://www.knack.be/nieuws/belgie/johan-timmermans-kv-mechelen-over-propere-handen-het-deed-pijn-om-zo-afscheid-te-nemen/article-longread-1457935.html Gearchiveerd] op 5 december 2021.</ref>) is een Belgisch politicus en ex-[[voorzitter]] van de [[Belgische]] [[voetbalclub]] [[KV Mechelen]].

== Levensloop ==
Timmermans doorliep zijn secundair onderwijs aan het [[Sint-Romboutscollege]] te [[Mechelen (stad)|Mechelen]]. Hij studeerde af als [[licentiaat]] in de [[Rechten]] aan de [[Universitaire Instelling Antwerpen|U.I.A.]] in 1980. In datzelfde jaar werd hij ook lid van de [[Gerechtelijk arrondissement Mechelen|Mechelse]] [[balie (advocatuur)|balie]]. Hij behandelt voornamelijk advies- en geschillenwerk in aansprakelijkheids- en verzekeringsrecht.

Op 24 april 2003 werd Timmermans officieel aan het hoofd van [[KV Mechelen]], waar hij al van jongs af aan voor supporterde, gezet door de Algemene Vergadering van de toenmalige vzw Red KV Mechelen. Met Timmermans kwam ook een nieuwe naam voor de club met een subtiele verwijzing naar de financiële moeilijkheden in 2002-2003: Yellow-Red KV Mechelen was geboren. De krachtlijnen voor het nieuwe beleid waren duidelijk: supportersinspraak, strenge budgettaire controles en gezonde sportieve ambities moesten ervoor zorgen dat de club nooit meer in zulke moeilijke situatie terecht zou komen. Intussen, ruim 10 jaar later, is KV Mechelen onder Timmermans een gezonde club die meedraait in de [[Belgische]] [[Eerste klasse A (voetbal België)|Eerste klasse]].

Hij engageerde zich ook op politiek vlak. Zo was hij een tijd [[schepen]] in [[Mechelen (stad)|Mechelen]]<ref>[https://www.nieuwsblad.be/cnt/nbra25062003_035 Johan Timmermans kan toch schepen worden]; [[Het Nieuwsblad]]; 25 juni 2003</ref>. Nadien zetelde hij nog in de gemeenteraad, maar was zelden aanwezig.<ref>Sven VAN HAEZENDONCK, [https://www.gva.be/cnt/dmf20161130_02599983/voorzitter-kv-al-jaren-grote-afwezige-op-gemeenteraad Voorzitter KV al jaren grote afwezige op gemeenteraad], Gazet van Antwerpen-Mechelen, 30 november 2016. [https://web.archive.org/web/20190726110526/https://www.gva.be/cnt/dmf20161130_02599983/voorzitter-kv-al-jaren-grote-afwezige-op-gemeenteraad Gearchiveerd] op 26 juli 2019.</ref> Timmermans maakt deel uit van de [[Open Vlaamse Liberalen en Democraten|Open Vld]]. Daarnaast maakt Timmermans deel uit van de raad van bestuur en beheerscomités van [[Eandis]] en [[Iverlek]] en van het directiecomité van [[IGEMO]].

In juni 2019 werd Timmermans door de Geschillencommissie Hoger Beroep van de [[KBVB]] veroordeeld voor wedstrijdvervalsing tijdens het seizoen 2017-18.<ref>Vincent VAN GENECHTEN, [https://www.standaard.be/cnt/dmf20190601_04440468 Dossier matchfixing: KV Mechelen degradeert, Waasland-Beveren gaat vrijuit], De Standaard, 1 juni 2019. [https://web.archive.org/web/20190726105413/https://www.standaard.be/cnt/dmf20190601_04440468 Gearchiveerd] op 26 juli 2019.</ref> Na beroep bij het [[Belgisch Arbitragehof voor de Sport]] werd zijn schorsing van tien jaar bevestigd.<ref>[https://sporza.be/nl/2019/07/17/mechelse-ex-bestuurders-kennen-hun-sancties-7-tot-10-jaar-schor/ Mechelse ex-bestuurders kennen hun sancties: 7 tot 10 jaar schorsing], Sporza, 17 juli 2019. [https://web.archive.org/web/20210423110258/https://sporza.be/nl/2019/07/17/mechelse-ex-bestuurders-kennen-hun-sancties-7-tot-10-jaar-schor/ Gearchiveerd] op 23 april 2021.</ref>

{{Appendix}}

{{StartOpvolging}}
{{OpvolgingCombi
| lijst = [[Voorzitter]] van [[KV Mechelen]]
2003 - 2018
| vorige = [[Mark Uytterhoeven]]
| volgende = /
}}
{{EindOpvolging}}

{{DEFAULTSORT:Timmermans, Johan}}
[[Categorie:Open Vld-politicus]]
[[Categorie:Schepen van Mechelen]]
[[Categorie:Belgisch voetbalbestuurder]]

title: Algemeen

Volledige naam: Johan Elisabeth Timmermans

Geboren: Luluaburg, 19 april 1957

Regio: Vlaanderen

Land: België

Functie: Politicus · Advocaat

Partij: Open Vld

title: Functies

Gemeenteraadslid Mechelen

Voorzitter KV Mechelen

Schepen Mechelen

Portaal: Politiek · Sport


text:
# Pseudomicrargus
Pseudomicrargus is een geslacht van spinnen uit de familie hangmatspinnen (Linyphiidae).

## Soorten
De volgende soorten zijn bij het geslacht ingedeeld:
- Pseudomicrargus acuitegulatus (Oi, 1960)
- Pseudomicrargus asakawaensis (Oi, 1964)
- Pseudomicrargus latitegulatus (Oi, 1960)

title: Pseudomicrargus

wikitext:
{{Taxobox spin
| titelweergave=cursief
| naam=''Pseudomicrargus''
| afbeelding=
| afbeeldingtekst=
| familie= [[Hangmat- en dwergspinnen|Linyphiidae]] (Hangmat- en dwergspinnen)
| taxon= [[Geslacht (biologie)|Geslacht]]
| datum=1992
| auteur=Eskov
}}
'''''Pseudomicrargus''''' is een geslacht van [[Spinnen (dieren)|spinnen]] uit de familie [[Hangmatspinnen|hangmatspinnen (Linyphiidae)]].

== Soorten ==
De volgende soorten zijn bij het geslacht ingedeeld:<ref>{{Brontabel|2012-Platnick}}</ref>
* ''[[Pseudomicrargus acuitegulatus]]'' (Oi, 1960)
* ''[[Pseudomicrargus asakawaensis]]'' (Oi, 1964)
* ''[[Pseudomicrargus latitegulatus]]'' (Oi, 1960)
{{Appendix}}

[[Categorie:Hangmatspinnen]]

title: Pseudomicrargus

title: Geslacht


text:
# Wemersoniella duartei
Wemersoniella duartei is een Scaphopodasoort uit de familie van de Wemersoniellidae. De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1986 door Scarabino.

title: Wemersoniella duartei

wikitext:
{{Taxobox
| titelweergave = cursief
| naam = ''Wemersoniella duartei''
| afbeelding =
| rijk = [[Dieren (biologie)|Animalia]] (Dieren)
| stam = [[Weekdieren|Mollusca]] ([[Weekdieren]])
| klasse = [[Scaphopoda]]
| orde = [[Gadilida]]
| familie = [[Wemersoniellidae]]
| geslacht = ''[[Wemersoniella]]''
| w-naam = ''Wemersoniella duartei''
| auteur = Scarabino
| datum = 1986
| haakjes =
| commons =
| species =
| worms = 344599
}}
'''''Wemersoniella duartei''''' is een [[Scaphopoda]]soort uit de familie van de [[Wemersoniellidae]].<ref>Scarabino, V. (2012). Wemersoniella duartei. Geraadpleegd via:  World Register of Marine Species op http://www.marinespecies.org/aphia.php?p=taxdetails&id=344599</ref> De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1986 door Scarabino.

{{Appendix}}
{{beginnetje|biologie|2013|03|10}}

[[Categorie:Wemersoniellidae]]

title: Wemersoniella duartei

Stam: Mollusca (Weekdieren)

Klasse: Scaphopoda

Orde: Gadilida

Familie: Wemersoniellidae

Geslacht: Wemersoniella

title: Soort


text:
# Willem Vleeschouwer
Willem Vleeschouwer (Hilversum, 4 december 1950), of WéVé, is een Nederlandse striptekenaar, die vooral bekend is van zijn stripserie De Spoorstraat.

## Biografie
Vleeschouwer werd opgeleid op de Grafische School te Utrecht en ging daarna naar de Gerrit Rietveld Academie te Amsterdam. Hij publiceerde in 1978 in De Waarheid zijn eerste strip De Wonderbaarlijke Reis van Jacobus Maneschijn en Sientje Zeester, een verhaal van Willem Wilmink. Met scenarist Gerard van Santen maakte hij twee verhalen van het figuurtje Duppie, die in 1979 en 1984 werden uitgegeven door uitgeverij Espee van Ger van Wulften.
Uitgeverij Oog & Blik gaf in 1996, 2001 en 2009 drie door Vleeschouwer gecreëerde verhalen van De Spoorstraat uit.
Vleeschouwer tekende verder voor OOR, Elsevier, Esquire, Het Parool en Hard Gras en heeft voor veel bekende merken reclametekeningen gemaakt. Ook maakte hij begin jaren '80 tekeningen voor Anti-Apartheids nieuws, het blad van de anti-apartheidsbeweging in Nederland.
De tekenstijl van Vleeschouwer toont enige verwantschap met de atoomstijl, een bepaalde tekenstijl waarbij tekenaars spelen met design en zich in hun werk laten beïnvloeden door meubelontwerp, architectuur en grafische kunsten.

title: Willem Vleeschouwer

wikitext:
{{Infobox auteur
| naam           = Willem Vleeschouwer
| handtekening   =
| afbeelding     = Willem Vleeschouwer in 2022.jpg
| onderschrift   = Willem Vleeschouwer (Strips op de Markt, Gouda 2022)
| citaat         =
| volledige naam =
| pseudoniem     = WéVé
| bijnaam        =
| geboren        = [[4 december]] [[1950]]
| geboorteplaats = [[Hilversum]]
| overleden      =
| overlijdensplaats =
| land           = {{NL}}
| beroep         = Stripauteur
| jaren-actief   = Sinds 1978
| genre          = [[Stripverhaal|Stripverhalen]]
| stroming       =
| invloeden      =
| bekende-werken = De Spoorstraat
| uitgeverij     = [[Espee]]<br />[[Oog & Blik]]
| onderscheiding =
| dbnl           =
| website        =
| lijst             =
| ander portaal     =
| portaal2          = Strip
| portaal3          = Kunst & cultuur
}}

'''Willem Vleeschouwer''' ([[Hilversum]], [[4 december]] [[1950]]), of '''WéVé''', is een Nederlandse striptekenaar, die vooral bekend is van zijn stripserie ''De Spoorstraat''.

==Biografie==
Vleeschouwer werd opgeleid op de [[Grafische School]] te Utrecht en ging daarna naar de [[Gerrit Rietveld Academie]] te Amsterdam. Hij publiceerde in 1978 in [[De Waarheid (krant)|De Waarheid]] zijn eerste strip ''De Wonderbaarlijke Reis van Jacobus Maneschijn en Sientje Zeester'', een verhaal van [[Willem Wilmink]]. Met scenarist [[Gerard van Santen]] maakte hij twee verhalen van het figuurtje ''Duppie'', die in 1979 en 1984 werden uitgegeven door uitgeverij [[Espee]] van [[Ger van Wulften]].
Uitgeverij [[Oog & Blik]] gaf in 1996, 2001 en 2009 drie door Vleeschouwer gecreëerde verhalen van ''De Spoorstraat'' uit.

Vleeschouwer tekende verder voor [[OOR (muziektijdschrift)|OOR]], [[Elsevier Weekblad|Elsevier]], [[Esquire (tijdschrift)|Esquire]], [[Het Parool]] en [[Hard Gras]] en heeft voor veel bekende merken reclametekeningen gemaakt. Ook maakte hij begin jaren '80 tekeningen voor Anti-Apartheids nieuws, het blad van de [[Antiapartheidsbeweging|anti-apartheidsbeweging]] in Nederland.

De tekenstijl van Vleeschouwer toont enige verwantschap met de [[atoomstijl]], een bepaalde tekenstijl waarbij tekenaars spelen met design en zich in hun werk laten beïnvloeden door meubelontwerp, architectuur en grafische kunsten.

==Bibliografie (selectie)==
{| class="wikitable sortable"
|----
! Titel
! Serie
! Nummer
! In samenwerking met
! Uitgever
! Eerste druk
|----
| Duppie & ZZ Sekte
| Duppie
| 1
| Gerard van Santen
| Espee
| 1979
|----
| De wonderbaarlijke reis van Jacob Maneschijn en Sientje Zeester
| -
| -
| Willem Wilmink
| Uitgeverij C.J. Aarts,
| 1980
|----
| Duppie en het doorbroken isolement
| Duppie
| 2
| Gerard van Santen
| Espee
| 1984
|----
| Fabulous Voske & Tomtom turbo's + De Flipside show
| Flip Vla & Panty Prima
| -
| -
| Tstort
| 1984
|----
| Plenty plaatjes
| Flip Vla & Panty Prima
| -
| -
| Trico
| 1988
|----
| De wraak van de Dikke Ong
| De Spoorstraat
| 1
| -
| Oog & Blik
| 1996
|----
| Stront aan de knikker
| De Spoorstraat
| 2
| -
| Oog & Blik
| 2001
|----
| De geheime spleet
| De Spoorstraat
| 3
| -
| Oog & Blik
| 2009
|----
| Ellebogen en andere stoten
| -
| -
| -
| [[Eigen beheer]]
| 2014
|----
|}

==Externe link==
*[https://www.lambiek.net/artists/v/vleeschouwer_w.htm Lambik Comiclopedia]

{{DEFAULTSORT:Vleeschouwer, Willem}}
[[Categorie:Nederlands stripauteur]]
[[Categorie:Comic House]]

title: Algemene informatie

Pseudoniem(en): WéVé

Geboren: 4 december 1950

Geboorteplaats: Hilversum

Geboorteland: Nederland

Beroep: Stripauteur

title: Werk

Jaren actief: Sinds 1978

Genre: Stripverhalen

Bekende werken: De Spoorstraat

Uitgeverij: Espee · Oog & Blik


text:
# Ula (Ula) elegans
Ula (Ula) elegans is een tweevleugelige uit de familie Pediciidae. De soort komt voor in het Nearctisch gebied.

title: Ula (Ula) elegans

wikitext:
{{Taxobox insect
| titelweergave = ''Ula (Ula) elegans''
| naam = ''Ula (Ula) elegans''
| afbeelding =
| afbeeldingtekst =
| orde = [[Diptera]] (Tweevleugeligen)
| familie = [[Pediciidae]]
| geslacht = ''[[Ula (insect)|Ula]]''
| w-naam = ''Ula (Ula) elegans''
| auteur = Osten Sacken
| datum = 1869
| haakjes =
| commons =
| species =
}}
'''''Ula (Ula) elegans''''' is een [[Tweevleugeligen|tweevleugelige]] uit de familie [[Pediciidae]]. De soort komt voor in het [[Nearctisch gebied]].

{{Beginnetje|biologie|2=2011|3=07|4=02}}

[[Categorie:Ula|elegans]]
[[Categorie:Dier uit het Nearctisch gebied]]

title: Ula (Ula) elegans

Familie: Pediciidae

Geslacht: Ula

title: Soort


text:
# Gerrit Rietveld Academie
De Gerrit Rietveld Academie is een  Nederlandse hogeschool voor beeldende kunst en vormgeving gevestigd in Amsterdam. De instelling staat internationaal bekend om haar eigenzinnige en autonome karakter. Van 1924 tot 1968 was de naam van de school Instituut voor Kunstnijverheidsonderwijs.

## Geschiedenis
De Gerrit Rietveld Academie kent zijn oorsprong in de fusie in 1924 van Kunstnijverheidsschool Quellinus, de Teekenschool voor Kunstambachten en de Dagteeken- en kunstambachtschool voor meisjes tot het Instituut voor Kunstnijverheidsonderwijs, kortweg de Kunstnijverheidsschool. De Rijksschool voor Kunstnijverheid werd opgeheven. In 1938 werden de lerarenopleiding en het personeel van het Rijksinstituut tot Opleiding van Teekenleeraren bij de Kunstnijverheidsschool ondergebracht.
Van 1939 tot aan 1960 stond de opleiding sterk onder invloed van de functionalistische en maatschappijkritische ideeën van De Stijl en Bauhaus, mede door de rol van de socialistische architect Mart Stam als directeur van de opleiding. Vanaf de jaren zestig en vooral in de jaren zeventig groeiden de rol en de invloed van de autonome beeldende kunst en de individuele expressie. Deze invloeden bepalen, in combinatie met een toegepaste gerichtheid en een kritische mentaliteit, nog steeds voor een belangrijk deel het gezicht van de academie.
Toen in 1968 de school onderdeel werd van het hoger beroepsonderwijs en de status kreeg van Academie voor Beeldende Kunst en Vormgeving, werd als eerbetoon aan de kort daarvoor overleden Rietveld de naam veranderd in "Gerrit Rietveld Academie".

## Huisvesting
In 1967 verhuisde de school van Gabriël Metsustraat 16 naar een gebouw ontworpen door de architect en meubelontwerper Gerrit Rietveld. Hij overleed in 1964, toen de bouw nog maar net begonnen was en maakte de oplevering in 1967 dus niet mee. In 2004 kwam er een tweede gebouw, ontworpen door de architecten Benthem Crouwel; het gebouw werd naar het architectenbureau genoemd (Benthem-Crouwelgebouw).

### Fedlev-gebouw
In 2012 besloot de academie dat het tijd werd voor een derde gebouw, dat de twee losstaande gebouwen met elkaar moest verbinden. Er werd een wedstrijd uitgeschreven onder studenten, docenten en almuni hun ontwerp konden indienen. Het ontwerp van Paulien Bremmer (alumni) van Studio Fedlev won; ze ging later samenwerken met Rob Hootsmans. In september 2015 volgde de aanbesteding. In het najaar van 2016 werd er begonnen met de bouw, waarbij eerst nog de grond nagekeken moest worden op vervuiling, waarna een vijf meter diepe bouwput gegraven werd voor de kelder. Het werk was amper begonnen toen er oponthoud ontstond vanwege de toegepaste paalfundering; deze bleek niet sterk genoeg om de (te) stevige omringende grond te weerstaan. Na dat oponthoud werd er druk gewerkt aan het gebouw en kwam architect Bremmer regelmatig langs om te kijken of de lichtval in het gebouw overeenkwam met die “op papier”. In de nazomer vanm 2016 werd het hoogste punt bereikt en tevens kon een loopbrug gemaakt worden naar het Benthem-Crouwelgebouw.
In maart 2018 was het gebouw zover klaar dat er begonnen kon worden met de inrichting met een verwachte opening in mei. Voor de inrichting van de gemeenschappelijke ruimten werden kunstenaars ingeschakeld als Nils Norman (bibliotheel), Anne Dessing (Sandberg Instituut), Anastasia Starostenko  en Caro de Jonge (keramiektegels kelder). Na oplevering in juni 2018 moest nog wel de binnentuin, origineel ontworpen door Mien Ruys (zij werkte vaak samen met Rietveld), aangepast worden aan de nieuwe situatie, waarbij het originele idee van Ruys zoveel mogelijk in ere werd hersteld met de Rietveldboom in het midden. Kenmerkend voor het gebouw zijn de openheid en de relatief hoge verdiepingen, waarbij geveldelen verwijderd kunnen worden zodat men in de openlucht kan werken. Daartoe zijn er ook elektra-aansluitingen op het dak. Het gebouw dong in 2019 mee in de Amsterdamse Architectuur Prijs 2019, maar legde het af tegen de Noord/Zuidlijn van Benthem Crouwel.

## Onderwijs
De Gerrit Rietveld Academie verzorgt één bacheloropleiding en vier masteropleidingen. De masteropleidingen zijn sinds 1995 ondergebracht in het Sandberg Instituut, dat sinds 2005 gevestigd is op de hoogste verdiepingen van het Benthem Crouwel-gebouw.

## Lectoraat Kunst en Publieke Ruimte
Het Lectoraat Kunst en Publieke Ruimte (LAPS) van de Gerrit Rietveld Academie stimuleert onderzoek en theoretische reflectie over de rol van kunst en vormgeving in het publiek domein en is voortgekomen uit een samenwerkingsverband tussen Gerrit Rietveld Academie, Sandberg Instituut, Universiteit van Amsterdam, Stichting Kunst en Openbare Ruimte (SKOR) en het Virtueel Museum Zuidas (Zuidas). Van 2003 tot 2022 was Jeroen Boomgaard (1953) lector. Vanaf 1 februari 2022 is Patricia de Vries werkzaam als lector.

## In Residence
De Rietveld Research Residency (RRR) is een door de Gerrit Rietveld Academie in samenwerking met onder andere het Fonds BKVB in het leven geroepen onderzoeksplek voor kunstenaars. Zij worden in staat gesteld gedurende een periode van 1,5 tot 3 jaar een duidelijk omschreven artistiek onderzoeksproject uit te voeren binnen het kader van het onderwijs van de Gerrit Rietveld Academie. Interactie met studenten en docenten van de academie vormt een belangrijk onderdeel van hun werk.

## Bekende (oud-)docenten
- Gijs Assmann
- Jan de Baat
- Maria Barnas
- Liesbeth den Besten
- Onno Boekhoudt
- Michiel Brandes
- Bob Buys
- H.P. Doebele
- Jan Elburg
- Pieter Engels
- Herman Gordijn
- Ben Guntenaar
- Milou van Ham
- Carl Hollander
- Arnoud Holleman
- Jos Houweling
- Charles Jongejans
- Nic Jonk
- Carel Kneulman
- Theo Kurpershoek
- Astrid Lampe
- George Henri Lantman
- Hieke Luik
- Martin Majoor
- Frank Mandersloot
- Mevis & Van Deursen
- Pjotr Müller
- Charlotte Mutsaers
- Martine Neddam
- Karel Niehorster
- Kees Nieuwenhuijzen
- Evert Nijland
- Melle Oldeboerrigter
- Ruudt Peters
- Aart Rietbroek
- Leo Schatz
- Rob Schröder
- Willem Schrofer
- Jan Sierhuis
- Ap Sok
- Arjanne van der Spek
- Ewald Spieker
- Hens van der Spoel
- Moniek Toebosch
- Jan van Toorn
- Gerard Unger
- Jan van der Vaart
- Sybren Valkema
- Dick Verdult
- Jan van Wijk
- Ben Zegers
- Frans Zwartjes

title: Gerrit Rietveld Academie

wikitext:
{{Infobox hogeschool
| naam = Gerrit Rietveld Academie
| afbeelding =
| onderschrift =
| afkorting =
| officiële naam =
| latijnse naam =
| motto =
| stad = [[Amsterdam]]
| land = {{NL}}
| opgericht = [[1924]]
| type = [[kunstacademie]] ([[hoger beroepsonderwijs|hbo]])
| voorzitter college van bestuur = Maaike Lauwaert
| algemeen directeur=
| studenten = 1000
| staf = 200
| lid van =
| website = [http://www.rietveldacademie.nl/ rietveldacademie.nl]
}}
{{Infobox gebouw
| naam = Rietveld-gebouw
| afbeelding = Rietveldacademie.jpg
| onderschrift = Hoofdgebouw van de Rietveld Academie. foto: bma.amsterdam.nl.
| locatie = [[Amsterdam-Zuid]], aan het [[Zuider Amstelkanaal]]
| oorspronkelijke functie =
| gebruik =
| start =
| gereed = 1966
| opening = 1967
| sluiting =
| verbouwing = 2004
| status =
| bouwstijl = [[modernisme]]
| monumentstatus = [[gemeentelijk monument]]
| monumentnummer =
| architect = [[Gerrit Rietveld]]
| eigenaar =
| lijst = [[Lijst van gemeentelijke monumenten in Amsterdam-Zuid|gemeentelijke monumenten in Amsterdam-Zuid]]
| mapname =
| lat_deg =
| lat_min =
| lat_sec =
| lat_dir = N
| lon_deg =
| lon_min =
| lon_sec =
| lon_dir = E
}}
{{Infobox gebouw
| naam = Benthem Crouwel-gebouw
| afbeelding = Sandberg instituut.jpg
| onderschrift =
| locatie = [[Amsterdam-Zuid]], aan de [[Fred. Roeskestraat]]
| oorspronkelijke functie =
| gebruik = [[Sandberg Instituut]]
| start = 2003
| gereed = 2004
| opening = 2005
| sluiting =
| verbouwing =
| status =
| bouwstijl = [[modernisme]]
| monumentstatus =
| monumentnummer =
| architect = [[Benthem Crouwel]]
}}
{{Infobox gebouw
| naam = Fedlev-gebouw
| afbeelding = Fedlev-vleugel (2).jpg
| onderschrift =Fedlev-gebouw (augustus 2018)
| locatie = [[Amsterdam-Zuid]], aan de [[Fred. Roeskestraat]]
| oorspronkelijke functie =
| gebruik = 2012
| start = 2015
| gereed = 2018
| opening =
| sluiting =
| verbouwing =
| status =
| bouwstijl =
| monumentstatus =
| monumentnummer =
| architect = [[Paulien Bremmer]], [[Rob Hootsmans]]
| eigenaar =
}}

De '''Gerrit Rietveld Academie''' is een  Nederlandse [[hogeschool]] voor [[beeldende kunst]] en [[Industriële vormgeving|vormgeving]] gevestigd in [[Amsterdam]]. De instelling staat internationaal bekend om haar eigenzinnige en autonome karakter.<ref>[https://web.archive.org/web/20181112023056/https://www.vmrg.nl/inspiratieprojecten/gerrit-rietveld-academie/ De Gerrit Rietveld Academie is gevestigd in Amsterdam en staat internationaal bekend om haar eigenzinnige en autonome karakter.], www.vmrg.nl</ref> Van 1924 tot 1968 was de naam van de school '''Instituut voor Kunstnijverheidsonderwijs'''.

== Geschiedenis ==
[[Bestand:Vervaardiging van zandplastieken op het strand-506876.ogv|thumbtime=0:33|thumb|[[Polygoonjournaal|Bioscoopjournaal]] uit november 1954. Leerlingen van de drie eerste klassen van het voorbereidend jaar van het Instituut voor Kunstnijverheidsonderwijs in Amsterdam maken in [[Bakkum]] zandplastieken van [[Neptunus (mythologie)|Neptunus]] en twee [[Zeemeermin|meerminnen]].]]
De Gerrit Rietveld Academie kent zijn oorsprong in de fusie in 1924 van [[Kunstnijverheidsschool Quellinus Amsterdam|Kunstnijverheidsschool Quellinus]], de [[Teekenschool voor Kunstambachten]] en de [[Dagteeken- en kunstambachtschool voor meisjes]] tot het Instituut voor Kunstnijverheidsonderwijs, kortweg de ''Kunstnijverheidsschool''. De [[Rijksschool voor Kunstnijverheid Amsterdam|Rijksschool voor Kunstnijverheid]] werd opgeheven. In 1938 werden de lerarenopleiding en het personeel van het [[Rijksinstituut tot Opleiding van Teekenleeraren]] bij de Kunstnijverheidsschool ondergebracht.

Van 1939 tot aan 1960 stond de opleiding sterk onder invloed van de functionalistische en maatschappijkritische ideeën van [[De Stijl]] en [[Bauhaus]], mede door de rol van de socialistische architect [[Mart Stam]] als directeur van de opleiding. Vanaf de jaren zestig en vooral in de jaren zeventig groeiden de rol en de invloed van de autonome beeldende kunst en de individuele expressie. Deze invloeden bepalen, in combinatie met een toegepaste gerichtheid en een kritische mentaliteit, nog steeds voor een belangrijk deel het gezicht van de academie.<ref>[https://rietveldacademie.nl/nl/page/6849/history Gerrit Rietveld Academie - Geschiedenis], www.rietveldacademie.nl. [https://web.archive.org/web/20220524081228/https://rietveldacademie.nl/nl/page/6849/history Gearchiveerd] op 24 mei 2022.</ref>

Toen in 1968 de school onderdeel werd van het [[hoger beroepsonderwijs]] en de status kreeg van Academie voor Beeldende Kunst en Vormgeving, werd als eerbetoon aan de kort daarvoor overleden Rietveld de naam veranderd in "Gerrit Rietveld Academie".<ref>[https://www.amsterdam.nl/kunst-cultuur/monumenten/erfgoed-week/rietveld-academie-50/ Erfgoed van de Week | Rietveld aan de Roeskestraat]{{Dode link|datum=april 2020 |bot=InternetArchiveBot }}, www.amsterdam.nl; 7 november 2018</ref>

== Huisvesting ==
In 1967 verhuisde de school van [[Gabriël Metsustraat 16]] naar een gebouw ontworpen door de architect en meubelontwerper [[Gerrit Rietveld]]. Hij overleed in 1964, toen de bouw nog maar net begonnen was en maakte de oplevering in 1967 dus niet mee. In 2004 kwam er een tweede gebouw, ontworpen door de architecten [[Benthem Crouwel]]; het gebouw werd naar het architectenbureau genoemd (Benthem-Crouwelgebouw).
=== Fedlev-gebouw ===
In 2012 besloot de academie dat het tijd werd voor een derde gebouw, dat de twee losstaande gebouwen met elkaar moest verbinden. Er werd een wedstrijd uitgeschreven onder studenten, docenten en almuni hun ontwerp konden indienen. Het ontwerp van [[Paulien Bremmer]] (alumni) van Studio Fedlev won; ze ging later samenwerken met [[Rob Hootsmans]]. In september 2015 volgde de aanbesteding. In het najaar van 2016 werd er begonnen met de bouw, waarbij eerst nog de grond nagekeken moest worden op vervuiling, waarna een vijf meter diepe bouwput gegraven werd voor de kelder. Het werk was amper begonnen toen er oponthoud ontstond vanwege de toegepaste [[paalfundering]]; deze bleek niet sterk genoeg om de (te) stevige omringende grond te weerstaan. Na dat oponthoud werd er druk gewerkt aan het gebouw en kwam architect Bremmer regelmatig langs om te kijken of de lichtval in het gebouw overeenkwam met die “op papier”. In de nazomer vanm 2016 werd het hoogste punt bereikt en tevens kon een loopbrug gemaakt worden naar het Benthem-Crouwelgebouw.

In maart 2018 was het gebouw zover klaar dat er begonnen kon worden met de inrichting met een verwachte opening in mei. Voor de inrichting van de gemeenschappelijke ruimten werden kunstenaars ingeschakeld als Nils Norman (bibliotheel), Anne Dessing (Sandberg Instituut), Anastasia Starostenko  en [[Caro de Jonge]] (keramiektegels kelder). Na oplevering in juni 2018 moest nog wel de binnentuin, origineel ontworpen door [[Mien Ruys]] (zij werkte vaak samen met Rietveld), aangepast worden aan de nieuwe situatie, waarbij het originele idee van Ruys zoveel mogelijk in ere werd hersteld met de Rietveldboom in het midden.<ref>[http://newbuilding.rietveldacademie.nl/en/Newsletters/Newsletter-18 Nieuwsbrieven van Rietveld Academie gedurende de bouw]{{Dode link|datum=april 2021 |bot=InternetArchiveBot }}</ref> Kenmerkend voor het gebouw zijn de openheid en de relatief hoge verdiepingen, waarbij geveldelen verwijderd kunnen worden zodat men in de openlucht kan werken. Daartoe zijn er ook elektra-aansluitingen op het dak.<ref>[https://web.archive.org/web/20200804083103/https://www.arcam.nl/fedlev-gebouw/?map Architectuur in Amsterdam]</ref> Het gebouw dong in 2019 mee in de Amsterdamse Architectuur Prijs 2019, maar legde het af tegen de [[Noord/Zuidlijn]] van Benthem Crouwel.

== Onderwijs ==
De Gerrit Rietveld Academie verzorgt één [[bachelor]]opleiding en vier [[Master (graad)|master]]opleidingen. De masteropleidingen zijn sinds 1995 ondergebracht in het [[Sandberg Instituut]], dat sinds 2005 gevestigd is op de hoogste verdiepingen van het Benthem Crouwel-gebouw.

== Lectoraat Kunst en Publieke Ruimte ==
Het ''Lectoraat Kunst en Publieke Ruimte'' (LAPS) van de Gerrit Rietveld Academie stimuleert onderzoek en theoretische reflectie over de rol van kunst en vormgeving in het publiek domein en is voortgekomen uit een samenwerkingsverband tussen Gerrit Rietveld Academie, [[Sandberg Instituut]], [[Universiteit van Amsterdam]], [[Stichting Kunst en Openbare Ruimte]] (SKOR) en het [[Virtueel Museum Zuidas]] ([[Zuidas]]). Van 2003 tot 2022 was [[Jeroen Boomgaard]] (1953) [[lector]].<ref>[http://laps-rietveld.nl/ Website LAPS]</ref> Vanaf 1 februari 2022 is Patricia de Vries werkzaam als lector.<ref>{{Citeer web |url=https://rietveldacademie.nl/en/page/22003/gerrit-rietveld-academie-amsterdam-stelt-nieuwe-lector-laps-aan |titel=Gerrit Rietveld Academie Amsterdam stelt nieuwe Lector LAPS aan |datum=2022-02-01 |bezochtdatum=2023-03-06|archiefurl=https://web.archive.org/web/20230306165653/https://rietveldacademie.nl/en/page/22003/gerrit-rietveld-academie-amsterdam-stelt-nieuwe-lector-laps-aan|archiefdatum=2023-03-06}}</ref>

== In Residence ==
De ''Rietveld Research Residency'' (RRR) is een door de Gerrit Rietveld Academie in samenwerking met onder andere het [[Mondriaan Fonds|Fonds BKVB]] in het leven geroepen onderzoeksplek voor kunstenaars. Zij worden in staat gesteld gedurende een periode van 1,5 tot 3 jaar een duidelijk omschreven artistiek onderzoeksproject uit te voeren binnen het kader van het onderwijs van de Gerrit Rietveld Academie. Interactie met studenten en docenten van de academie vormt een belangrijk onderdeel van hun werk.

== Bekende (oud-)docenten ==
<!-- deze lijst kan wellicht uitgesplitst worden naar periode dat de docenten actief waren...!?-->
{{Kolommen lijst | breedte=12 | aantal=3 | inhoud=
* [[Gijs Assmann]]
* [[Jan de Baat]]
* [[Maria Barnas]]
* [[Liesbeth den Besten]]
* [[Onno Boekhoudt]]
* [[Michiel Brandes]]
* [[Bob Buys]]
* [[H.P. Doebele]]
* [[Jan Elburg]]
* [[Pieter Engels]]
* [[Herman Gordijn]]
* [[Ben Guntenaar]]
* [[Milou van Ham]]
* [[Carl Hollander]]
* [[Arnoud Holleman]]
* [[Jos Houweling]]
* [[Charles Jongejans]]
* [[Nic Jonk]]
* [[Carel Kneulman]]
* [[ Theo Kurpershoek]]
* [[Astrid Lampe]]
* [[G.H. Lantman|George Henri Lantman]]
* [[Hieke Luik]]
* [[Martin Majoor]]
* [[Frank Mandersloot]]
* [[Mevis & Van Deursen]]
* [[Pjotr Müller]]
* [[Charlotte Mutsaers]]
* [[Martine Neddam]]
* [[Karel Niehorster]]
* [[Kees Nieuwenhuijzen]]
* [[Evert Nijland]]
* [[Melle Oldeboerrigter]]
* [[Ruudt Peters]]
* [[Aart Rietbroek]]
* [[Leo Schatz]]
* [[Rob Schröder]]
* [[Willem Schrofer]]
* [[Jan Sierhuis]]
* [[Ap Sok]]
* [[Arjanne van der Spek]]
* [[Ewald Spieker]]
* [[Hens van der Spoel]]
* [[Moniek Toebosch]]
* [[Jan van Toorn]]
* [[Gerard Unger]]
* [[Jan van der Vaart]]
* [[Sybren Valkema]]
* [[Dick Verdult]]
* [[Jan van Wijk (kunstschilder)|Jan van Wijk]]
* [[Ben Zegers]]
* [[Frans Zwartjes]]
}}

== Zie ook ==
* [[Sandberg Instituut]]
* [[Lijst van alumni van de Gerrit Rietveld Academie]]

== Literatuur ==
* ''Klei!. een eeuw keramiek aan de Gerrit Rietveld Academie'', Marianne Heslenfeld et al., [2014] {{ISBN|978-94-6262011-7}}
* ''Asking questions. 10 years of architectural design at the Gerrit Rietveld Academy'', Gert Staal en Astrid van Baalen, Rotterdam 2004, {{ISBN|90-6450-531-4}}
* ''AVIS. 13 jaar audiovisuele afdeling van de Gerrit Rietveld Academie'', [[Tineke Reijnders]] en Max Bruinsma, Hilversum 1990

== Externe links ==
* {{Officiële website}}
* {{citeer web|url=https://studiumgenerale.rietveldacademie.nl/|titel=Studium Generale Gerrit Rietveld Academie|archiefurl=https://web.archive.org/web/20241231010122/https://studiumgenerale.rietveldacademie.nl/|archiefdatum=2024-12-31|dodeurl=nee|bezochtdatum=2025-01-04}}
* {{citeer web|url=https://research.rietveldsandberg.nl//|titel= Rietveld Sandberg Research|bezochtdatum=2025-01-04}}

{{Appendix}}
{{Navigatie kunstacademies Nederland}}
{{Navigatie hogescholen Nederland}}
{{Commonscat|Gerrit Rietveld Academie}}
{{Bibliografische informatie}}
{{Coor title dms|52|20|28.68|N|4|51|36|E|type:edu_region:NL}}

[[Categorie:Kunstacademie in Nederland]]
[[Categorie:Hogeschool in Amsterdam]]
[[Categorie:Werk van Gerrit Rietveld]]
[[Categorie:Gemeentelijk monument in Amsterdam]]
[[Categorie:Bouwwerk in Amsterdam-Zuid]]

title: Algemeen

Locatie: Amsterdam, Nederland

Type: kunstacademie (hbo)

Voorzitter college van bestuur: Maaike Lauwaert

Portaal: Onderwijs

title: Locatie

Locatie: Amsterdam-Zuid, aan het Zuider Amstelkanaal

Adres: Fred. Roeskestraat 96, Zuid-as, Amsterdam

Coördinaten: 52° 20′ NB, 4° 52′ OL

title: Architectuur

Bouwstijl: modernisme

title: Bouwinfo

Architect: Gerrit Rietveld

title: Erkenning

Monumentstatus: gemeentelijk monument

Portaal: Civiele techniek en bouwkunde

title: Locatie

Locatie: Amsterdam-Zuid, aan de Fred. Roeskestraat

title: Status en tijdlijn

Huidig gebruik: Sandberg Instituut

title: Architectuur

title: Bouwinfo

Architect: Benthem Crouwel

title: Locatie

title: Status en tijdlijn

title: Bouwinfo

Architect: Paulien Bremmer, Rob Hootsmans