text:
# Dwergwerpen
Dwergwerpen is een attractie of activiteit waarbij mensen met dwerggroei, gekleed in speciale gewatteerde kleding of klittenbandkostuums, op matrassen worden gegooid of tegen met klittenband beklede muren worden geplakt. Deelnemers strijden om de persoon met dwerggroei zo ver mogelijk te gooien. Dwergwerpen begon in Australië als vorm van café-entertainment in het begin van de jaren 80. In de jaren tachtig was het geen onbekende activiteit in cafés en op kermissen in de Verenigde Staten en in Groot-Brittannië. Ook in Frankrijk is het enige tijd populair geweest.
Sinds de oprichting in de jaren 80 is de activiteit vanwege de problematische naam en aard ervan zeer controversieel en blijft dat zo in het begin van de 21e eeuw.

## Medische risico's
Mensen met groeistoornissen, zoals dwerggroei, hebben vaak specifieke medische condities en kwetsbaarheden die het risico op complicaties verhogen. Het gooien of werpen van personen met een groeistoornis kan ernstige gevolgen hebben, met name in gevallen waarbij sprake is van kyfosis en scoliose.
Kyfosis is een aandoening waarbij de wervelkolom naar voren buigt, wat kan leiden tot een kromming van de rug. Scoliose is een zijdelingse kromming van de wervelkolom. Beide aandoeningen kunnen pijn, beperkte mobiliteit en ademhalingsproblemen veroorzaken. Dwergwerpen kan het risico op letsel en verergering van deze aandoeningen vergroten, aangezien het gooien van een persoon met een groeistoornis krachten uitoefent op de wervelkolom en andere kwetsbare delen van het lichaam.
Verschillende medische bronnen en organisaties hebben gewaarschuwd voor de gevaren van dwergwerpen voor mensen met een groeistoornis. Er zijn gevallen bekend waarbij personen met een groeistoornis ernstig letsel hebben opgelopen en zelfs zijn overleden als gevolg van dwergwerpen.
Bij de 69e Golden Globe Awards in 2012, toen Peter Dinklage de prijs won voor Beste Mannelijke Bijrol – Series, Miniseries of Televisiefilm, vertelde hij het publiek dat hij had nagedacht over "een heer met de naam Martin Henderson," en stelde voor dat ze zijn naam zouden googelen. Henderson was een man met dwerggroei uit Somerset, Engeland, die ernstig gewond raakte nadat hij door een rugbysupporter in een bar was gegooid. De toespraak van Dinklage bracht media- en publieke aandacht voor het fenomeen dwergwerpen , waarbij Henderson's naam wereldwijd trending was op sociale media. Henderson overleed uiteindelijk aan zijn verwondingen in 2016, vijf jaar na het incident.

## Weerstand
In de loop van de jaren tachtig van de twintigste eeuw heeft dwergwerpen wereldwijd discussies aangewakkerd over de grenzen van menselijke waardigheid en de rol van de overheid in het reguleren van dergelijke activiteiten. In het laatste deel van de twintigste eeuw begonnen wetgevers het concept van menselijke waardigheid te integreren in hun overwegingen, als aanvulling op traditionele criteria zoals schade en autonomie.
Deze discussie kreeg bijzondere aandacht toen wetgevers in Frankrijk en de Verenigde Staten expliciet het principe van menselijke waardigheid aanhaalden om strafrechtelijke sancties op te leggen aan de organisatoren van dwergwerpwedstrijden. In 1990 keurde de burgemeester van New York, Mario Cuomo, een wet goed die zowel dwergwerpen als varianten zoals dwergbowlen verbood, met als argument dat het de basis van menselijke waardigheid eert en de veiligheid en zelfrespect van de betrokken individuen beschermt.
Deze maatregelen leidden tot een diepgaande discussie over de balans tussen het handhaven van waardigheid en het respecteren van persoonlijke autonomie. Tegenstanders betogen dat dwergwerpen mensen vernedert en degradeert, en daarom in strijd is met het beginsel van gelijke menselijke waardigheid. Zij betogen daarnaast dat deze praktijk moreel verwerpelijk is vanwege de objectivering van de betrokken individuen. Volgens deze tegenstanders suggereert onderzoek dat deze vorm van dehumanisering problematisch is, omdat het inherent menselijke waardigheid ondermijnt door individuen te behandelen als werpmateriaal, verstoken van autonomie en respect. Morele bezwaren tegen dwergwerpen worden versterkt doordat, volgens critici, het publiek de deelnemers beschouwt als werpobjecten, waarbij hun menselijkheid wordt ontkend en ze worden gereduceerd tot bronnen van amusement. Hierbij wordt weinig rekening gehouden met hun gevoelens, integriteit en zelfrespect. Deze vorm van objectivering wordt door sommigen beschouwd als meer dan louter entertainment en wordt gezien als een aantasting van de kern van menselijke waardigheid.
De complexiteit van deze kwestie onderstreept de voortdurende zoektocht naar een evenwicht tussen de bescherming van waardigheid en het respecteren van individuele keuzevrijheid. Het debat over dwergwerpen biedt een illustratie van de voortdurende uitdagingen bij het definiëren van ethische en juridische grenzen in de samenleving.

## Legaliteit

### Australië
Australië wordt vaak beschouwd als de plek waar dwergwerpen ontstond als een vorm van kroegentertainment in het begin van de jaren 80. Er zijn wetten die dwergwerpen impliciet verbieden, maar er zijn geen expliciete wetten die voorkomen dat er met een instemmende persoon wordt "geworpen".

### Canada
In Ontario, Canada, werd in 2003 de Wet op het Verbod van Dwergwerpen geïntroduceerd door het Windsor West LPP Sandra Pupatello in de Wetgevende Vergadering van Ontario. Dit particulier lidmaatschap openbaar wetsvoorstel ging niet verder dan de introductie voor de tweede of derde lezing, kreeg ook geen koninklijke goedkeuring en stierf dus aan het einde van de 37e Wetgevende Vergadering. Het wetsvoorstel stelde een boete voor van niet meer dan $ 5000 of een gevangenisstraf van niet meer dan zes maanden.

### Frankrijk
Een burgemeester van het kleine Franse stadje Morsang-sur-Orge heeft dwergwerpen, na de aankondiging van een lokaal evenement, verboden. De kwestie werd voorgelegd aan de Conseil d'État, die concludeerde dat een administratieve autoriteit dwergwerpen kon verbieden op basis van het gebrek aan eerbied voor menselijke waardigheid, waardoor het in strijd was met de openbare orde. Deze beslissing leidde tot juridische vragen over de aanvaardbaarheid van motieven voor het verbieden van activiteiten op basis van openbare orde, vooral omdat de Conseil d'État geen "openbare moraal" wilde opnemen in de definitie van openbare orde. De uitspraak werd gedaan door de voltallige vergadering, wat de complexiteit van de kwestie benadrukte. De Conseil d'État oordeelde op vergelijkbare wijze in een andere zaak tussen een amusementsbedrijf en de stad Aix-en-Provence.
In 1991 gaf het Franse Ministerie van Binnenlandse Zaken een verklaring af waarin stond dat 'dwergwerpen verboden zou moeten worden op basis van onder andere artikel 3 van het Europees Verdrag tot bescherming van de rechten van de mens en de fundamentele vrijheden. In 2002 vocht Manuel Wackenheim, een Fransman, dit aan bij het Mensenrechtencomité van de Verenigde Naties. Wackenheim voerde sinds 1991 een juridische strijd tegen het verbod op dwergwerpen, dat hem belemmerde in het uitoefenen van zijn beroep. Wackenheim verklaarde 'dat er geen werk is voor kleine mensen in Frankrijk en dat zijn baan geen belediging vormt voor de menselijke waardigheid, aangezien waardigheid bestaat uit het hebben van werk'.
Het VN-comité oordeelde in het voordeel van Frankrijk: De klacht van de auteur over discriminatie onder Artikel 26 van het Internationaal Verdrag inzake Burgerrechten en Politieke Rechten werd door de Commissie als ontvankelijk beschouwd. Hoewel de staat aangaf dat Artikel 26 beperkt is tot de rechten beschermd door het verdrag, wees de Commissie erop dat Artikel 26 een autonoom recht biedt en niet eenvoudigweg een duplicaat is van Artikel 2. Het comité beschouwde het verbod als "noodzakelijk ter bescherming van de openbare orde, met inachtneming van overwegingen van menselijke waardigheid." Niettemin is het aan individuele autoriteiten om specifieke beslissingen te nemen met betrekking tot het verbod.
Wat betreft de verdiensten van de zaak, concludeerde de Commissie dat het verbod op dwergwerpen door de autoriteiten niet als discriminatie onder Artikel 26 van het Verdrag kan worden beschouwd. De differentiatie was gebaseerd op objectieve en redelijke gronden, zoals het feit dat personen met een groeistoornis de enige personen waren die in dit geval konden worden geworpen. Hoewel er andere activiteiten waren die mogelijk op vergelijkbare gronden verboden konden worden, oordeelde de Commissie dat het verbod op dwergwerpen niet discriminerend was vanwege de objectieve rechtvaardiging. Daarom concludeerde de Commissie dat de staat in dit geval de rechten van de auteur onder Artikel 26 van het Verdrag niet had geschonden. Het comité stelde dus vast dat het verbod van de Franse staat op dwergwerpen niet als discriminerend kon worden beschouwd.

### Verenigde Staten
Robert en Angela Van Etten, leden van Florida van de Little People of America, overtuigden de Wetgevende Vergadering van Florida in 1989 om dwergwerpen illegaal te maken. Een wet die dwergwerpen verbood, werd met een ruime marge aangenomen. Het New York State Legislature volgde later hetzelfde voorbeeld.
In 2001 diende Dave Flood, die verscheen op de MJ Morning Show als "Dave the Dwarf", een rechtszaak in om de wet uit 1989 omver te werpen die de staat in staat stelde de alcohollicentie van een bar te beboeten of in te trekken die dwergwerpen toestaat. De hobby was populair in sommige bars in Florida in de late jaren 80.

## Ontstaan
Het ontstaan van dwergwerpen lijkt voort te komen uit de historische menselijke fascinatie voor het gooien van levende wezens, zij het hanen, vossen of mensen, als een vorm van vermaak. Het gooien naar hanen en vossenwerpen, ook bekend als kwelspel, illustreert de menselijke neiging om levende wezens als objecten te gebruiken in ongewone vormen van amusement. Deze gewoonten, hoewel oorspronkelijk als volkssporten beschouwd, werden uiteindelijk bekritiseerd en onderdrukt vanwege ethische zorgen en het welzijn van de betrokken dieren. Deze evolutie benadrukt de relatie tussen menselijk vermaak, ethiek en de behandeling van levende wezens als objecten voor amusement, waarbij hedendaagse samenlevingen zich meer bekommeren om de waardigheid en het welzijn van individuen.

title: Dwergwerpen

wikitext:
'''Dwergwerpen''' is een attractie of activiteit waarbij mensen met [[dwerggroei]], gekleed in speciale gewatteerde kleding of klittenbandkostuums, op matrassen worden gegooid of tegen met klittenband beklede muren worden geplakt. Deelnemers strijden om de persoon met dwerggroei zo ver mogelijk te gooien. Dwergwerpen begon in [[Australië (land)|Australië]] als vorm van café-entertainment in het begin van de jaren 80. In de jaren tachtig was het geen onbekende activiteit in [[café]]s en op [[kermis]]sen in de [[Verenigde Staten (hoofdbetekenis)|Verenigde Staten]] en in [[Verenigd Koninkrijk|Groot-Brittannië]].<ref name="twisted">{{en}} [https://web.archive.org/web/20140824081755/http://twistededge.org/Funny_As_Hell/World_According/Midget_Throwing/ Midget Throwing: A Lost Art], twistededge.org, geraadpleegd 26 september 2014.</ref> Ook in [[Frankrijk (hoofdbetekenis)|Frankrijk]] is het enige tijd populair geweest.

Sinds de oprichting in de jaren 80 is de activiteit vanwege [[Validisme|de problematische naam en aard ervan]] zeer controversieel en blijft dat zo in het begin van de 21e eeuw.

== Medische risico's ==
Mensen met groeistoornissen, zoals dwerggroei, hebben vaak specifieke medische condities en kwetsbaarheden die het risico op complicaties verhogen. Het gooien of werpen van personen met een groeistoornis kan ernstige gevolgen hebben, met name in gevallen waarbij sprake is van [[Kyfose|kyfosis]] en [[scoliose]].

Kyfosis is een aandoening waarbij de wervelkolom naar voren buigt, wat kan leiden tot een kromming van de rug. Scoliose is een zijdelingse kromming van de wervelkolom. Beide aandoeningen kunnen pijn, beperkte mobiliteit en ademhalingsproblemen veroorzaken. Dwergwerpen kan het risico op letsel en verergering van deze aandoeningen vergroten, aangezien het gooien van een persoon met een groeistoornis krachten uitoefent op de wervelkolom en andere kwetsbare delen van het lichaam.<ref>{{Citeer web |url=https://komonews.com/news/local/its-not-okay-victims-share-testimonies-at-hearing-to-ban-dwarf-tossing |titel='It's not okay': Victims share testimonies at hearing to ban dwarf tossing |achternaam=News |voornaam=Keith Eldridge / KOMO |datum=2019-01-31 |bezochtdatum=2023-12-04 |werk=KOMO |taal=en}}</ref>

Verschillende medische bronnen en organisaties hebben gewaarschuwd voor de gevaren van dwergwerpen voor mensen met een groeistoornis.<ref>{{Citeer web |url=https://www.lpaonline.org/dwarf-tossing-in-florida-press-release |titel=Dwarf Tossing in Florida Press Release |bezochtdatum=2023-12-04 |werk=www.lpaonline.org}}</ref> Er zijn gevallen bekend waarbij personen met een groeistoornis ernstig letsel hebben opgelopen en zelfs zijn overleden als gevolg van dwergwerpen.<ref>{{Citeer web |url=https://www.spokesman.com/stories/2019/jan/31/dwarf-tossing-denounced-defended-to-senate-panel/ |titel=Dwarf tossing denounced, defended to Senate panel {{!}} The Spokesman-Review |bezochtdatum=2023-12-04 |werk=www.spokesman.com}}</ref><ref>Robert W. McGee https://dx.doi.org/10.2139/ssrn.116928 Fayetteville State University - Department of Accounting Date Written: March 1996 </ref>

Bij de [[69e Golden Globe Awards]] in 2012, toen [[Peter Dinklage]] de prijs won voor ''Beste Mannelijke Bijrol – Series, Miniseries of Televisiefilm'', vertelde hij het publiek dat hij had nagedacht over "''een heer met de naam Martin Henderson,''" en stelde voor dat ze zijn naam zouden googelen.<ref name="rollingstone2012">{{cite magazine |last=Hiatt |first=Brian |title=Peter Dinklage: Master of the Game |url=https://www.rollingstone.com/movies/news/master-of-the-game-20120524 |magazine=[[Rolling Stone]] |date=May 24, 2012 |archive-url=https://web.archive.org/web/20160901123724/http://www.rollingstone.com/movies/news/master-of-the-game-20120524 |archive-date=September 1, 2016 |access-date=October 10, 2016 |url-status=live}}</ref> Henderson was een man met dwerggroei uit [[Somerset (graafschap)|Somerset, Engeland]], die ernstig gewond raakte nadat hij door een rugbysupporter in een bar was gegooid. De toespraak van Dinklage bracht media- en publieke aandacht voor het fenomeen dwergwerpen , waarbij Henderson's naam wereldwijd trending was op [[sociale media]].<ref>{{Citeer web |url=https://www.rtlnieuws.nl/nieuws/artikel/3006686/slachtoffer-dwergwerpen-trending-topic |titel=Slachtoffer dwergwerpen trending topic |datum=2012-01-16 |bezochtdatum=2023-12-03 |werk=RTL Nieuws |taal=nl}}</ref> Henderson overleed uiteindelijk aan zijn verwondingen in 2016, vijf jaar na het incident.<ref>{{cite web |url=http://metro.co.uk/2016/12/18/actor-who-was-injured-during-cruel-dwarf-tossing-event-has-died-aged-42-6330126/ |title=Actor who was injured during cruel 'dwarf tossing' event has died aged 42 |last=Diebelius |first=Georgia |date=December 18, 2016 |access-date=May 12, 2017 |publisher=[[Metro (British newspaper)|Metro]] |archive-url=https://web.archive.org/web/20170512205554/http://metro.co.uk/2016/12/18/actor-who-was-injured-during-cruel-dwarf-tossing-event-has-died-aged-42-6330126/ |archive-date=May 12, 2017 |url-status=live}}</ref><ref>{{cite web |url=http://www.ibtimes.com/dwarf-tossing-genetics-behind-dwarfism-396456 |title=Dwarf Tossing: The Genetics behind Dwarfism |last=Stokes |first=Trevor |date=January 17, 2012 |access-date=May 12, 2017 |work=[[International Business Times]] |archive-url=https://web.archive.org/web/20150822205554/http://www.ibtimes.com/dwarf-tossing-genetics-behind-dwarfism-396456 |archive-date=August 22, 2015 |url-status=live}}</ref>

==Weerstand==
In de loop van de jaren tachtig van de twintigste eeuw heeft dwergwerpen wereldwijd discussies aangewakkerd over de grenzen van [[menselijke waardigheid]] en de [[Juridische|rol van de overheid]] in het reguleren van dergelijke activiteiten. In het laatste deel van de twintigste eeuw begonnen wetgevers het concept van menselijke waardigheid te integreren in hun overwegingen, als aanvulling op traditionele criteria zoals schade en autonomie.<ref name=":0" />

Deze discussie kreeg bijzondere aandacht toen wetgevers in Frankrijk en de Verenigde Staten expliciet het principe van menselijke waardigheid aanhaalden om strafrechtelijke sancties op te leggen aan de organisatoren van dwergwerpwedstrijden. In 1990 keurde de burgemeester van New York, Mario Cuomo, een wet goed die zowel dwergwerpen als varianten zoals dwergbowlen verbood, met als argument dat het de basis van menselijke waardigheid eert en de veiligheid en zelfrespect van de betrokken individuen beschermt.<ref name=":0">Davis, Julia, Forbidding Dwarf Tossing: Defending Dignity or Discrimination Based on Size? (December 4, 2006). Yearbook of New Zealand Jurisprudence, Vol. 9, 2006, Available at SSRN: <nowiki>https://ssrn.com/abstract=2363732</nowiki></ref>

Deze maatregelen leidden tot een diepgaande discussie over de balans tussen het handhaven van waardigheid en het respecteren van persoonlijke autonomie. Tegenstanders betogen dat dwergwerpen mensen vernedert en degradeert, en daarom in strijd is met het beginsel van gelijke menselijke waardigheid.<ref>World Briefing | United Nations: Rights Panel Upholds 'Dwarf Tossing' Ban. A version of this article appears in print on Sept. 28, 2002, Section A, Page 7 of the National edition - https://www.nytimes.com/2002/09/28/world/world-briefing-united-nations-rights-panel-upholds-dwarf-tossing-ban.html</ref> Zij betogen daarnaast dat deze praktijk moreel verwerpelijk is vanwege de objectivering van de betrokken individuen. Volgens deze tegenstanders suggereert onderzoek dat deze vorm van dehumanisering problematisch is, omdat het inherent menselijke waardigheid ondermijnt door individuen te behandelen als werpmateriaal, verstoken van autonomie en respect.<ref>Jan Verplaetse. The Why of Dignity. On the deeper ground of a fundamental moral and legal principle. https://backoffice.biblio.ugent.be/download/3151745/6787039 Opgehaald op 6 december 2023.</ref> Morele bezwaren tegen dwergwerpen worden versterkt doordat, volgens critici, het publiek de deelnemers beschouwt als werpobjecten, waarbij hun menselijkheid wordt ontkend en ze worden gereduceerd tot bronnen van amusement. Hierbij wordt weinig rekening gehouden met hun gevoelens, integriteit en zelfrespect. Deze vorm van objectivering wordt door sommigen beschouwd als meer dan louter entertainment en wordt gezien als een aantasting van de kern van menselijke waardigheid.<ref>{{Cite web |url=https://bijnaderinzien.com/2014/10/09/de-morele-grenzen-van-de-markt-volgens-michael-sandel-en-debra-satz/ |title=The Moral Limits of the Market – According to Michael Sandel and Debra Satz |last=Schreef |first=Williambalk |date=2014-10-09 |access-date=2023-12-06 |work=Bij Nader Inzien |language=nl-NL}}</ref> <ref>R. MACKLIN, “Dignity is a useless concept”, British Medical Journal (BMJ) 2003 (327), 1419 and S. PINKER, “The stupidity of dignity”, The New Republic (May 28, 2008), online beschikbaar op <nowiki>http://pinker.wjh.harvard.edu/articles/media/The%20Stupidity%20of%20Dignity.htm</nowiki></ref><ref>Let the Animals Live v. Hamat Gader Spa Village Inc (1997), aangehaald in Ch. McCRUDDEN, “Human dignity and judicial interpretation of human rights”, Supra 2, 708.</ref>

De complexiteit van deze kwestie onderstreept de voortdurende zoektocht naar een evenwicht tussen de bescherming van waardigheid en het respecteren van individuele keuzevrijheid. Het debat over dwergwerpen biedt een illustratie van de voortdurende uitdagingen bij het definiëren van ethische en juridische grenzen in de samenleving.<ref>Manuel Wackenheim v France, Communication No 854/1999, U.N. Doc. CCPR/C/75/D/854/1999 (2002)

Jurisdiction: UN Human Rights Committee, Seventy-fifth session Date of Decision: 15 July 2002 Case Status: Concluded by the Human Rights Committee Link to full case: <nowiki>http://www1.umn.edu/humanrts/undocs/854-1999.html</nowiki></ref>

== Legaliteit ==

=== Australië ===
[[Australië (land)|Australië]] wordt vaak beschouwd als de plek waar dwergwerpen ontstond als een vorm van kroegentertainment in het begin van de jaren 80.<ref>{{Cite web |url=http://www.ozzienews.com/news/is-dwarf-tossing-coming-to-melbourne/ |title=Is Dwarf Tossing coming to Melbourne? {{!}} The Australian News |date=20 oktober 2011 |access-date=5 juli 2019 |website=www.ozzienews.com}}</ref><ref>{{Cite web |url=http://twistededge.org/Funny_As_Hell/World_According/Midget_Throwing/ |title=World according to Midget Throwing |access-date=29 januari 2009 |archive-url=https://web.archive.org/web/20140824081755/http://twistededge.org/Funny_As_Hell/World_According/Midget_Throwing/ |archive-date=24 augustus 2014 |url-status=dead}}</ref> Er zijn wetten die dwergwerpen impliciet verbieden, maar er zijn geen expliciete wetten die voorkomen dat er met een instemmende persoon wordt "geworpen".

=== Canada ===
In [[Ontario]], [[Canada]], werd in 2003 de ''Wet op het Verbod van Dwergwerpen'' geïntroduceerd door het Windsor West LPP [[Sandra Pupatello]] in de ''Wetgevende Vergadering van Ontario''.<ref name="OntLA1">{{Cite web |url=https://www.ola.org/en/legislative-business/bills/parliament-37/session-4/bill-97 |title=Dwarf Tossing Ban Act, 2003 |access-date=5 juli 2019 |website=Wetgevende Vergadering van Ontario |language=en}}</ref> Dit particulier lidmaatschap openbaar wetsvoorstel ging niet verder dan de introductie voor de tweede of derde lezing, kreeg ook geen koninklijke goedkeuring en stierf dus aan het einde van de 37e Wetgevende Vergadering.<ref name="OntLA1" /> Het wetsvoorstel stelde een boete voor van niet meer dan $ 5000 of een gevangenisstraf van niet meer dan zes maanden.<ref name="GlobeAndMail1">{{Cite news |last=Canadian Press |title=Ontario MLA sweats the small stuff |url=https://www.theglobeandmail.com/incoming/ontario-mla-sweats-the-small-stuff/article1162772/ |work=[[The Globe and Mail]] |date=12 juni 2003 |access-date=17 juni 2014 |quote=The organizer of a dwarf-tossing contest vowed the show would go on Thursday even as an angry Ontario politician made an 11th-hour bid to stop the event. |author-link=Canadian Press |location=[[Toronto]] |issn=0319-0714}}</ref>

=== Frankrijk ===
Een [[burgemeester]] van het kleine Franse stadje [[Morsang-sur-Orge]] heeft dwergwerpen, na de aankondiging van een lokaal evenement, verboden. De kwestie werd voorgelegd aan de [[Conseil d'État]], die concludeerde dat een administratieve autoriteit dwergwerpen kon verbieden op basis van het gebrek aan eerbied voor [[menselijke waardigheid]], waardoor het in strijd was met de openbare orde.<ref>{{Citeer web|title=Conseil d'Etat, Assemblée, du 27 oktober 1995, 136727, publié au recueil Lebon|url=https://www.legifrance.gouv.fr/affichJuriAdmin.do?oldAction=rechJuriAdmin&idTexte=CETATEXT000007877723|access-date=5 juli 2019}}</ref> Deze beslissing leidde tot juridische vragen over de aanvaardbaarheid van motieven voor het verbieden van activiteiten op basis van openbare orde, vooral omdat de Conseil d'État geen "openbare moraal" wilde opnemen in de definitie van openbare orde. De uitspraak werd gedaan door de voltallige vergadering, wat de complexiteit van de kwestie benadrukte.<ref>{{citeer web |url=http://www.conseil-etat.fr/fr/presentation-des-grands-arrets/27-octobre-1995-commune-de-morsang-sur-orge.html |titel=27 octobre 1995 - Commune de Morsang-sur-Orge |taal=fr |archiefurl=https://web.archive.org/web/20110927062531/http://www.conseil-etat.fr/fr/presentation-des-grands-arrets/27-octobre-1995-commune-de-morsang-sur-orge.html |archiefdatum=2011-09-27 |dodeurl=ja}}</ref> De Conseil d'État oordeelde op vergelijkbare wijze in een andere zaak tussen een amusementsbedrijf en de stad [[Aix-en-Provence]].<ref>{{Citeer web|title=Conseil d'Etat, Assemblée, du 27 oktober 1995, 143578, inédit au recueil Lebon|url=https://www.legifrance.gouv.fr/affichJuriAdmin.do?oldAction=rechJuriAdmin&idTexte=CETATEXT000007882056&|access-date=5 juli 2019}}</ref>

In 1991 gaf het Franse Ministerie van Binnenlandse Zaken een verklaring af waarin stond dat 'dwergwerpen verboden zou moeten worden op basis van onder andere artikel 3 van het [[Europees Verdrag voor de Rechten van de Mens|Europees Verdrag tot bescherming van de rechten van de mens]] en de fundamentele vrijheden. In 2002 vocht Manuel Wackenheim, een Fransman, dit aan bij het [[Mensenrechtencomité van de Verenigde Naties]].<ref>{{Citeer web |url=http://hrlibrary.umn.edu/undocs/854-1999.html |titel=University of Minnesota Human Rights Library |bezochtdatum=2023-11-17 |werk=hrlibrary.umn.edu}}</ref> Wackenheim voerde sinds 1991 een juridische strijd tegen het verbod op dwergwerpen, dat hem belemmerde in het uitoefenen van zijn beroep. Wackenheim verklaarde 'dat er geen werk is voor kleine mensen in Frankrijk en dat zijn baan geen belediging vormt voor de menselijke waardigheid, aangezien waardigheid bestaat uit het hebben van werk'.

Het VN-comité oordeelde in het voordeel van [[Frankrijk]]: De klacht van de auteur over discriminatie onder [[Artikel 26 van het Europees Verdrag voor de Rechten van de mens|Artikel 26 van het Internationaal Verdrag]] inzake Burgerrechten en Politieke Rechten werd door de Commissie als ontvankelijk beschouwd.<ref>Europees Verdrag voor de Rechten van de Mens en de Fundamentele Vrijheden, gewijzigd door Nrs. 11, 14 en 15, met aanvullende Protocollen Nrs. 1, 4, 6, 7, 12, 13 en 16. Tekst is aangepast volgens Protocol Nr. 15 vanaf 1 augustus 2021 en Protocol Nr. 14 vanaf 1 juni 2010. Actuele ondertekeningen, ratificaties, verklaringen en voorbehouden zijn te vinden op www.conventions.coe.int. </ref> Hoewel de staat aangaf dat Artikel 26 beperkt is tot de rechten beschermd door het verdrag, wees de Commissie erop dat Artikel 26 [[Autonoom|een autonoom recht]] biedt en niet eenvoudigweg een duplicaat is van [[Artikel 2 van het Europees Verdrag voor de Rechten van de Mens|Artikel 2]]. Het comité beschouwde het verbod als "noodzakelijk ter bescherming van de openbare orde, met inachtneming van overwegingen van menselijke waardigheid."<ref>{{Cite web |url=https://juris.ohchr.org/Search/Details/1010 |title=Jurisprudence |access-date=5 juli 2019 |website=juris.ohchr.org}}</ref> Niettemin is het aan individuele autoriteiten om specifieke beslissingen te nemen met betrekking tot het verbod.<ref>{{Cite web |url=https://www.mtgsalvation.com/forums/retired-forums/retired-forums/debate/449513-the-legality-and-morality-of-dwarf-tossing |title=The Legality and Morality of Dwarf Tossing - Debate - Retired Forums - Retired Forums - MTG Salvation Forums - MTG Salvation |access-date=25 oktober 2022 |website=www.mtgsalvation.com}}</ref>

Wat betreft de verdiensten van de zaak, concludeerde de Commissie dat het verbod op dwergwerpen door de autoriteiten niet als discriminatie onder Artikel 26 van het Verdrag kan worden beschouwd. De differentiatie was gebaseerd op objectieve en redelijke gronden, zoals het feit dat personen met een groeistoornis de enige personen waren die in dit geval konden worden geworpen. Hoewel er andere activiteiten waren die mogelijk op vergelijkbare gronden verboden konden worden, oordeelde de Commissie dat het verbod op dwergwerpen niet discriminerend was vanwege de objectieve rechtvaardiging. Daarom concludeerde de Commissie dat de staat in dit geval de rechten van de auteur onder Artikel 26 van het Verdrag niet had geschonden.<ref>Manuel Wackenheim v France, Communication No 854/1999, U.N. Doc. CCPR/C/75/D/854/1999 (2002) 1) Reference Details Jurisdiction: UN Human Rights Committee, Seventy-fifth session Date of Decision: 15 July 2002 Case Status: Concluded by the Human Rights Committee Link to full case: <nowiki>http://www1.umn.edu/humanrts/undocs/854-1999.html</nowiki></ref> Het comité stelde dus vast dat het verbod van de Franse staat op dwergwerpen niet als discriminerend kon worden beschouwd.<ref>{{Citeer web |url=http://www.worldcourts.com/hrc/eng/decisions/2002.07.15_Wackenheim_v_France.htm |titel=Wackenheim v. France, Comm. 854/1999, U.N. Doc. A/57/40, Vol. II, at 179 (HRC 2002) |taal=en |archiefurl=https://web.archive.org/web/20210415145327/http://www.worldcourts.com/hrc/eng/decisions/2002.07.15_Wackenheim_v_France.htm |archiefdatum=2021-04-13 |dodeurl=ja}}</ref><ref>{{Citeer boek |titel=For the sake of argument. Argumentatieleer voor juristen en ethici |achternaam=Verplaetse |voornaam=Jan |url=https://books.google.nl/books?id=W4IvWaBhuNsC&pg=PA167&lpg=PA167 |taal=nl |uitgever=Maklu |datum=2004 |isbn=978-90-6215-972-7 |archiefurl=https://web.archive.org/web/20230625174518/https://books.google.nl/books?id=W4IvWaBhuNsC&pg=PA167&lpg=PA167 |archiefdatum=2023-08-25}}</ref>

=== Verenigde Staten ===
Robert en Angela Van Etten, leden van Florida van de [[Little People of America]], overtuigden de Wetgevende Vergadering van Florida in 1989 om dwergwerpen illegaal te maken. Een wet die dwergwerpen verbood, werd met een ruime marge aangenomen. Het New York State Legislature volgde later hetzelfde voorbeeld.<ref>{{Cite web |url=http://twistededge.org/Funny_As_Hell/World_According/Midget_Throwing/ |title=Midget Throwing: A Lost Art |access-date=29 januari 2009 |archive-url=https://web.archive.org/web/20140824081755/http://twistededge.org/Funny_As_Hell/World_According/Midget_Throwing/ |archive-date=24 augustus 2014 |url-status=dead}}</ref><ref>{{Cite news |title=Cuomo Signs Bill to Ban Dwarf Tossing |url=http://articles.latimes.com/1990-07-25/news/mn-1001_1_dwarf-tossing |work=Los Angeles Times |date=25 juli 1990}}</ref>

In 2001 diende Dave Flood, die verscheen op de MJ Morning Show als "Dave the Dwarf", een rechtszaak in om de wet uit 1989 omver te werpen die de staat in staat stelde de alcohollicentie van een bar te beboeten of in te trekken die dwergwerpen toestaat. De hobby was populair in sommige bars in Florida in de late jaren 80.<ref>[https://news.google.com/newspapers?id=lQFQAAAAIBAJ&sjid=r1UDAAAAIBAJ&pg=1342,4094341 "Florida Radio Personality Files Suit to Allow Return of 'Dwarf Tossing'"]. ''Ludington Daily News'', 1 december 2001.</ref>

== Ontstaan ==
Het ontstaan van dwergwerpen lijkt voort te komen uit de historische menselijke fascinatie voor het gooien van levende wezens, zij het hanen, vossen of mensen, als een vorm van vermaak. Het gooien naar hanen en vossenwerpen, ook bekend als [[kwelspel]], illustreert de menselijke neiging om levende wezens als objecten te gebruiken in ongewone vormen van amusement. Deze gewoonten, hoewel oorspronkelijk als volkssporten beschouwd, werden uiteindelijk bekritiseerd en onderdrukt vanwege ethische zorgen en het welzijn van de betrokken dieren. Deze evolutie benadrukt de relatie tussen menselijk vermaak, ethiek en de behandeling van levende wezens als objecten voor amusement, waarbij hedendaagse samenlevingen zich meer bekommeren om de waardigheid en het welzijn van individuen.<ref>{{Citeer web |url=https://www.theparisreview.org/blog/2017/11/03/throwing-sticks-roosters-dwarf-tossing/ |titel=From Throwing Sticks at Roosters to Dwarf Tossing |achternaam=McWilliams |voornaam=James |datum=2017-11-03 |bezochtdatum=2023-12-13 |werk=The Paris Review |taal=en}}</ref><ref>Walter, Just, "Dieren in dienst", ''[[NRC Handelsblad]]'', 6 augustus 1992. Gearchiveerd op 17 april 2021. Geraadpleegd op 25 mei 2019.</ref>

{{Appendix}}

[[Categorie:Risicosport]]


text:
# Rens Tulner
Rens Tulner (Lexmond, 26 februari 1998) is een Nederlands baan- en wegwielrenner die van 2022-2023 voor Metec-Solarwatt p/b Mantel uitkwam.

## Carrière
Tulner won in 2015 de achtervolging tijdens de Nederlandse kampioenschappen baanwielrennen voor junioren. Een jaar later won, samen met zijn ploeggenoten, de openingsploegentijdrit in de Sint-Martinusprijs Kontich.
Van 2017-2018 reed Tulner voor Delta Cycling Rotterdam. Nadat deze ploeg werd opgeheven ging hij in 2019 rijden voor de wielervereniging WV de Jonge Renner. Van 2020-2021 reed hij bij de Nederlandse ploeg van VolkerWessels.

## Baanwielrennen

### Palmares
| Jaar     | NK                           | EK       | WK       | Overig   |
| Junioren | Junioren                     | Junioren | Junioren | Junioren |
| -------- | ---------------------------- | -------- | -------- | -------- |
| 2014     | achtervolging · koppelkoers  |          |          |          |
| 2015     | achtervolging · 1 km tijdrit |          |          |          |
| Elite    |                              |          |          |          |
| 2015     | ploegenachtervolging         |          |          |          |
| 2016     | achtervolging                |          |          |          |

## Wegwielrennen

### Overwinningen
2016
1e etappe Sint-Martinusprijs Kontich (ploegentijdrit)

## Ploegen
2017 –  Delta Cycling Rotterdam
2018 –  Delta Cycling Rotterdam
2020 –  VolkerWessels-Merckx
2021 –  VolkerWessels Cycling Team
2022 –  Metec-Solarwatt p/b Mantel
2023 –  Metec-Solarwatt p/b Mantel
Bax · van den Berg · Bugter · van Dalen · van den Dool · Groen · Hoppezak · Janssen · Lucas · Meijer · Pastoor · Timmermans · Tulner

wikiname: nlwiki

title: Rens Tulner

in_language: nl

wikitext:
{{Infobox wielrenner
| naam          = Rens Tulner
| volledigenaam =
| afbeelding    =
| onderschrift  =
| bijnaam       =
| geboortedatum = [[26 februari]] [[1998]]
| geboortestad  = [[Lexmond]]
| geboorteland  = [[Nederland]]
| sterfdatum    =
| sterfstad     =
| sterfland     =
| nationaliteit =
| lengte        =
| ploeg         =
| discipline    = [[Wegwielrennen|Weg]] en [[baanwielrennen|Baan]]
| specialisatie =
| jaren         = 2017–2018
2020
2021
2022–2023
| vorigeploegen = [[Delta Cycling Rotterdam]]
[[VolkerWessels-Merckx]]
 [[VolkerWessels Cycling Team]]
[[Metec-Solarwatt p/b Mantel]]
}}
'''Rens Tulner''' ([[Lexmond]], [[26 februari]] [[1998]]) is een [[Nederland]]s [[Baanwielrennen|baan-]] en [[Wegwielrennen|wegwielrenner]] die van 2022-2023 voor [[Metec-Solarwatt p/b Mantel]] uitkwam.

== Carrière ==
Tulner won in 2015 de achtervolging tijdens de Nederlandse kampioenschappen baanwielrennen voor junioren. Een jaar later won, samen met zijn ploeggenoten, de openingsploegentijdrit in de [[Sint-Martinusprijs Kontich]].

Van 2017-2018 reed Tulner voor [[Delta Cycling Rotterdam]]. Nadat deze ploeg werd opgeheven ging hij in 2019 rijden voor de wielervereniging WV de Jonge Renner. Van 2020-2021 reed hij bij de Nederlandse ploeg van [[VolkerWessels Cycling Team|VolkerWessels]].<ref>{{Citeer web|url=https://www.volkerwesselscyclingteam.nl/nieuws/|titel=Nieuws & Blijf op de Hoogte|bezochtdatum=2021-12-23|werk=VolkerWessels Cycling Team|taal=nl}}</ref>

== Baanwielrennen ==
=== Palmares ===
{| class="wikitable"
! Jaar !! [[Bestand:MaillotHolanda.svg|18px]] [[Nederlandse kampioenschappen baanwielrennen|NK]] !! [[Bestand:European champion jersey 2016.svg|18px]] [[Europese kampioenschappen baanwielrennen|EK]] !! [[Bestand:Jersey rainbow.svg|18px]] [[Wereldkampioenschappen baanwielrennen|WK]] !! Overig
|-
! colspan="5"|Junioren
|-
| 2014 || {{brons}} achtervolging
{{brons}} koppelkoers || || ||
|-
| 2015 || {{goud}} achtervolging
{{zilver}} 1 km tijdrit || || ||
|-
! colspan="5"|Elite
|-
| 2015 || {{zilver}} ploegenachtervolging || || ||
|-
| 2016 || {{brons}} achtervolging || || ||
|}

== Wegwielrennen ==
=== Overwinningen ===
{{palmares start|1}}
;2016
:1e etappe [[Sint-Martinusprijs Kontich]] (ploegentijdrit)
{{palmares eind}}

== Ploegen ==
:2017 – {{NL-VLAG}} [[Delta Cycling Rotterdam]]
:2018 – {{NL-VLAG}} [[Delta Cycling Rotterdam]]
:2020 – {{NL-VLAG}} [[VolkerWessels-Merckx]]
:2021 – {{NL-VLAG}} [[VolkerWessels Cycling Team]]
:2022 – {{NL-VLAG}} [[Metec-Solarwatt p/b Mantel]]
:2023 – {{NL-VLAG}} [[Metec-Solarwatt p/b Mantel]]

{{Navigatie selectie wielerploeg|inhoud=
{{Navigatie selectie wielerploeg/Delta Cycling Rotterdam 2018}}
}}
{{Appendix|2=
:{{Standaardlinks wielrenner|commons=}}

{{References}}
}}

{{DEFAULTSORT:Tulner, Rens}}
[[Categorie:Nederlands wielrenner]]
[[Categorie:Nederlands baanwielrenner]]

title: Persoonlijke informatie

Geboortedatum: 26 februari 1998

Geboorteplaats: Lexmond, Nederland

title: Sportieve informatie

Discipline(s): Weg en Baan

title: Ploegen

Delta Cycling Rotterdam · VolkerWessels-Merckx · VolkerWessels Cycling Team · Metec-Solarwatt p/b Mantel

Portaal: Wielersport


text:
# Tirrenia
Tirrenia is een plaats (frazione) in de Italiaanse gemeente Pisa.
De plaats is gelegen aan de Ligurische Zee, ten zuiden van Marina di Pisa en ten noorden van Calambrone.
Tirrenia werd gebouwd onder het fascistische bewind van Benito Mussolini, die de plaats wilde doen uitgroeien tot een parel van de Middellandse Zee. Verschillende Italiaanse architecten werden betrokken bij de bouw van weeshuizen en villa's. In de jaren vijftig van de twintigste eeuw richtten Amerikaanse troepen nabij Tirrenia een militair complex op, Camp Darby. Tot de jaren zeventig werd de plaats hierna vooral door Amerikaanse families bevolkt. Tegenwoordig heeft Tirrenia vooral een toeristische functie.

title: Tirrenia

wikitext:
{{Infobox plaats in Italië
| land = Italië
| naam = Tirrenia
| area = {{IT-regio|TOS}}
| subarea = {{IT-prov|PI}}
| gemeente = [[Pisa (stad)|Pisa]]
| inwoners =
| census =
| km2 =
| hoogte = 5
| netnummer=050
| postcode=56128
| overignaam1=Naam inwoners
| overig1=tirreniesi
| lat_deg =43
| lat_min =37
| lat_sec =39
| lat_dir = N
| lon_deg =10
| lon_min =17
| lon_sec =30
| lon_dir = E
| image = Tirrenia.jpg
| caption =Tirrenia
}}
'''Tirrenia''' is een plaats ([[frazione]]) in de [[Italië|Italiaanse]] gemeente [[Pisa (stad)|Pisa]].

De plaats is gelegen aan de [[Ligurische Zee]], ten zuiden van [[Marina di Pisa]] en ten noorden van [[Calambrone]].

Tirrenia werd gebouwd onder het fascistische bewind van [[Benito Mussolini]], die de plaats wilde doen uitgroeien tot een ''parel van de Middellandse Zee''. Verschillende Italiaanse architecten werden betrokken bij de bouw van weeshuizen en villa's. In de jaren vijftig van de twintigste eeuw richtten Amerikaanse troepen nabij Tirrenia een militair complex op, ''Camp Darby''. Tot de jaren zeventig werd de plaats hierna vooral door Amerikaanse families bevolkt. Tegenwoordig heeft Tirrenia vooral een toeristische functie.

{{Beginnetje|landen & volken|land=Italië|2=2008|3=07|4=20}}

[[Categorie:Plaats in Pisa]]

title: Situering

Regio: Toscane

Provincie: Pisa

Gemeente: Pisa

Hoogte: 5 m

title: Overig

Naam inwoners: tirreniesi

title: Foto's

Foto's: Tirrenia

Portaal: Italië


text:
# Krapyak Kidul
Krapyak Kidul is een bestuurslaag in het regentschap Pekalongan van de provincie Midden-Java, Indonesië. Krapyak Kidul telt 6079 inwoners (volkstelling 2010).

title: Krapyak Kidul

wikitext:
{{Infobox plaats in Indonesië
| soort          = Dorp
| naam           = Krapyak Kidul
| inwoners       = 6079
| datum inwoners = 2010
| provincie      = [[Midden-Java]]
| regentschap    = [[Pekalongan (stad)|Pekalongan]]
| onderdistrict  = [[Pekalongan Utara]]
| eiland         =
| tijdzone       =
| code desa      = 3375040007
| mapname        =
| lat_deg        =
| lat_min        =
| lat_sec        =
| lon_deg        =
| lon_min        =
| lon_sec        =
| image          =
| caption        =
}}
'''Krapyak Kidul''' is een bestuurslaag in het [[Regentschap (Indonesië)|regentschap]] [[Pekalongan (stad)|Pekalongan]] van de [[Provincies van Indonesië|provincie]] [[Midden-Java]], [[Indonesië]]. Krapyak Kidul telt 6079 inwoners (volkstelling 2010).

{{Appendix|2=
* Resultaten van de volkstelling (2010), Badan Pusat Statistik, [https://web.archive.org/web/20121202090212/http://bps.go.id/eng/download_file/Population_of_Indonesia_by_Village_2010.pdf Population_of_Indonesia_by_Village]
}}
{{Beginnetje|landen & Volken|land=Indonesië|2=2013|3=06|4=20}}

[[Categorie:Plaats in Midden-Java]]

title: Situering

Provincie: Midden-Java

Regentschap of · stadsgemeente: Pekalongan

Onderdistrict: Pekalongan Utara

title: Algemeen

title: Overig

Portaal: Indonesië


text:
# Stenolophus polygenus
Stenolophus polygenus is een keversoort uit de familie van de loopkevers (Carabidae). De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1886 door Bates.

title: Stenolophus polygenus

wikitext:
{{Taxobox insect
| titelweergave = cursief
| naam = ''Stenolophus polygenus''
| afbeelding =
| afbeeldingtekst =
| orde = [[Kevers|Coleoptera]] (Kevers)
| familie = [[Loopkevers|Carabidae]] (Loopkevers)
| onderfamilie = [[Harpalinae]]
| geslacht = ''[[Stenolophus]]''
| w-naam = ''Stenolophus polygenus''
| auteur = [[Henry Walter Bates|Bates]]
| datum = 1886
| haakjes =
| species =
| commons =
}}
'''''Stenolophus polygenus''''' is een [[kevers|kever]]soort uit de familie van de [[Loopkevers|loopkevers (Carabidae)]].<ref>Anichtchenko A. et al., (editors): [https://carabidae.org/search?rank=0&text=Stenolophus+polygenus Carabidae of the World] (bezocht: 20 tot 28 maart 2013)</ref> De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1886 door Bates.

{{Appendix}}
{{beginnetje|biologie|2013|03|28}}

[[Categorie:Stenolophus|polygenus]]

title: Stenolophus polygenus

Rijk: Animalia (Dieren)

Stam: Arthropoda (Geleedpotigen)

Klasse: Insecta (Insecten)

Orde: Coleoptera (Kevers)

Familie: Carabidae (Loopkevers)

Onderfamilie: Harpalinae

Geslacht: Stenolophus

title: Soort

Portaal: Biologie · Insecten


text:
# Gambia op de Olympische Zomerspelen 2016
Gambia nam deel aan de Olympische Zomerspelen 2016 in Rio de Janeiro, Brazilië. Tot de selectie behoorden vier atleten, actief in drie sporten; ieder van hen verloor in de eerste ronde van hun respectievelijke disciplines. Atlete Gina Bass droeg de Gambiaanse vlag tijdens de openings- en de sluitingceremonie.

## Deelnemers en resultaten
(m) = mannen, (v) = vrouwen

### Atletiek
| Olympiër     | Discipline | Resultaat | Prestatie              |
| ------------ | ---------- | --------- | ---------------------- |
| Adama Jammeh | 200m (m)   | 39e       | serie 7:' 5de in 20,55 |
|              |            |           |                        |
| Gina Bass V  | 200m (v)   | 52e       | serie 5: 5de in 23,43  |

### Judo
| Olympiër  | Discipline | Resultaat | Prestatie                          |
| --------- | ---------- | --------- | ---------------------------------- |
| Faye Njie | –73kg (m)  | 33e       | 1ste ronde: V van KAZ Khamza: yuko |

### Zwemmen
| Olympiër  | Discipline         | Resultaat | Prestatie              |
| --------- | ------------------ | --------- | ---------------------- |
| Pap Jonga | 50m vrije slag (m) | 79e       | serie 3: 8ste in 27,48 |

wikitext:
{{Infobox Gambia op Olympische Spelen
| spelen        = Zomerspelen 2016
| deelnemers    = 4
| sporten       = 3
| vlaggendrager = [[Gina Bass]]
}}
'''[[Gambia (land)|Gambia]]''' nam deel aan de '''[[Olympische Zomerspelen 2016]]''' in [[Rio de Janeiro (stad)|Rio de Janeiro]], [[Brazilië]]. Tot de selectie behoorden vier atleten, actief in drie sporten; ieder van hen verloor in de eerste ronde van hun respectievelijke disciplines. Atlete [[Gina Bass]] droeg de Gambiaanse vlag tijdens de openings- en de sluitingceremonie.

== Deelnemers en resultaten ==
 (m) = mannen, (v) = vrouwen

===[[Bestand:Athletics pictogram.svg|20px]] Atletiek ===
{{Zie hoofdartikel|Atletiek op de Olympische Zomerspelen 2016}}
{| class="wikitable"
! Olympiër || Discipline || Resultaat || Prestatie
|-
| [[Adama Jammeh]] || [[Atletiek op de Olympische Zomerspelen 2016 – 200 meter mannen|200m (m)]] || 39e || '''serie 7:'''' 5de in 20,55
|-
! colspan=4|
|-
| [[Gina Bass]] {{Afkorting|V|Vlaggendrager tijdens de openings- en sluitingsceremonie}} || [[Atletiek op de Olympische Zomerspelen 2016 – 200 meter vrouwen|200m (v)]] || 52e || '''serie 5:''' 5de in 23,43
|}

===[[Bestand:Judo pictogram.svg|20px]] Judo ===
{{Zie hoofdartikel|Judo op de Olympische Zomerspelen 2016}}
{| class="wikitable"
! Olympiër || Discipline || Resultaat || Prestatie
|-
| [[Faye Njie]] || [[Judo op de Olympische Zomerspelen 2016 – Klasse tot 73 kilogram mannen|–73kg (m)]] || 33e || '''1ste ronde:''' '''V''' van {{KAZos|2016}} [[Didar Khamza|Khamza]]: yuko
|}

===[[Bestand:Swimming pictogram.svg|20px]] Zwemmen ===
{{Zie hoofdartikel|Zwemmen op de Olympische Zomerspelen 2016}}
{| class="wikitable"
! Olympiër || Discipline || Resultaat || Prestatie
|-
| [[Pap Jonga]] || [[Zwemmen op de Olympische Zomerspelen 2016 – 50 meter vrije slag mannen|50m vrije slag (m)]] || 79e || '''serie 3:''' 8ste in 27,48
|}

== Externe link ==
* {{en}} [https://web.archive.org/web/20120814211930/http://www.rio2016.com/ Officiële site van de Olympische Zomerspelen 2016]

{{Navigatie landen op de Olympische Zomerspelen 2016}}

[[Categorie:Land op de Olympische Zomerspelen 2016]]
[[Categorie:Gambia op de Olympische Spelen|2016]]

title: Gambia op de Olympische Spelen

Land: Gambia

IOC-landcode: GAM

NOC: Gambia National Olympic Committee · externe link

Vlaggendrager: Gina Bass

Medailles: goud · 0 · zilver · 0 · brons · 0 · totaal · 0

title: Gambia op de Zomerspelen

Portaal: Olympische Spelen


text:
# Marcus Stone
Marcus Stone (Londen, 1840 – aldaar, 1921) was een Engels kunstschilder en illustrator, onder andere van werk van Charles Dickens.

## Leven en werk
Marcus Stone was de zoon van kunstschilder Frank Stone (1800-1859) en werd opgeleid door zijn vader. Hij exposeerde nog voor zijn achttiende jaar bij de Royal Academy of Arts. Met zijn wellicht bekendste werk, "Claudio, deceived by Don John, accuses Hero" won hij er in 1861 een gouden medaille. In 1877 werd hij associate van de Royal Academy en in 1887 volledig lid.
Stone schilderde vooral historische werken en sierlijke Victoriaanse taferelen, met een grote technische vaardigheid, in een academische stijl, ook wel beïnvloed door de prerafaëlieten. Hij was de buurman van George Frederic Watts. In zijn tijd was zijn werk erg gewild. Hij won tal van prijzen, exposeerde in heel Europa en verkocht veel aan relatief hoge prijzen. Zijn latere werk kreeg soms de stempel sentimenteel te zijn.
Stone maakte ook naam als illustrator, onder andere van Charles Dickens (Our Mutual Friend) en Anthony Trollope. Dickens sprak in zijn correspondentie herhaaldelijk erg lovend over de tekenkwaliteiten van Stone.
Werk van Stone is momenteel te zien in diverse Britse musea, onder andere in de National Gallery te Londen.

## Galerij
- Ophelia
- Summertime
- Olivia
- Portrait of a Girl
- Thoughts
- Claudio, deceived by Don John, accuses Hero
- An Appeal for Mercy
- In Love
- A Stolen Kiss
- Absence Makes the Heart Grow Fonder

title: Marcus Stone

wikitext:
[[Bestand:Marcus stone2.jpg|thumb|Marcus Stone]]
'''Marcus Stone''' ([[Londen]], [[1840]] – aldaar, [[1921]]) was een [[Engeland|Engels]] kunstschilder en illustrator, onder andere van werk van [[Charles Dickens]].

== Leven en werk ==
Marcus Stone was de zoon van kunstschilder Frank Stone (1800-1859) en werd opgeleid door zijn vader. Hij exposeerde nog voor zijn achttiende jaar bij de [[Royal Academy of Arts]]. Met zijn wellicht bekendste werk, "Claudio, deceived by Don John, accuses Hero" won hij er in 1861 een gouden medaille. In 1877 werd hij associate van de Royal Academy en in 1887 volledig lid.

Stone schilderde vooral historische werken en sierlijke Victoriaanse taferelen, met een grote technische vaardigheid, in een [[academische kunst|academische]] stijl, ook wel beïnvloed door de [[prerafaëlieten]]. Hij was de buurman van [[George Frederic Watts]]. In zijn tijd was zijn werk erg gewild. Hij won tal van prijzen, exposeerde in heel [[Europa (werelddeel)|Europa]] en verkocht veel aan relatief hoge prijzen. Zijn latere werk kreeg soms de stempel sentimenteel te zijn.

Stone maakte ook naam als illustrator, onder andere van [[Charles Dickens]] (Our Mutual Friend) en [[Anthony Trollope]]. Dickens sprak in zijn correspondentie herhaaldelijk erg lovend over de tekenkwaliteiten van Stone.

Werk van Stone is momenteel te zien in diverse [[Verenigd Koninkrijk|Britse]] musea, onder andere in de [[National Gallery (Londen)|National Gallery]] te Londen.

== Galerij ==
<gallery widths="178" heights="178">
Bestand:Ophelia - Marcus Stone.jpg|Ophelia
Bestand:Summertime Stone.jpg|Summertime
Bestand:Stone11.jpg|Olivia
Bestand:Marcus Stone22.jpg|Portrait of a Girl
Bestand:Thoughts Stone.jpg|Thoughts
Bestand:Claudio, deceived by Don John, accuses Hero stone.jpg|Claudio, deceived by Don John, accuses Hero
Bestand:Stone Marcus An Appeal for Mercy 1793.jpg|An Appeal for Mercy
Bestand:Stone Marcus In Love2.jpg|In Love
Bestand:Stone Marcus A Stolen Kiss.jpg|A Stolen Kiss
Bestand:Stone13.jpg|Absence Makes the Heart Grow Fonder
</gallery>

== Literatuur ==
* Bentley, Nicolas. ''Dickens and His Illustrators'', in ''Charles Dickens 1812-1870: A Centenary Volume''. Ed. E. W. F. Tomlin. Londen: Weidenfeld and Nicolson; New York: Simon and Shuster, 1969. Pag. 205-227.
* Cohen, Jane R. ''Frank Stone.'' Hoofdstuk 13 in Charles Dickens and His Original Illustrators. Columbus: Ohio State University Press, 1980. Pag. 203-209.

== Externe links ==
* {{en}}[https://web.archive.org/web/20130218073057/http://www.artmagick.com/pictures/artist.aspx?artist=marcus-stone Stone op Artmagick]
* {{en}}[http://www.victorianweb.org/art/illustration/mstone/bio.html Uitgebreide biografie]
* {{en}}[http://www.victorianweb.org/art/illustration/mstone/index.html Overzicht van Stones illustraties]

{{Commonscat|Marcus Stone}}

{{Bibliografische informatie}}
{{DEFAULTSORT:Stone, Marcus}}
[[Categorie:Engels kunstschilder]]
[[Categorie:Lid van de Royal Academy of Arts]]


text:
# Station Enfield Town
Enfield Town is een spoorwegstation van National Rail in Enfield in Engeland. Het station is eigendom van Network Rail en wordt beheerd door Greater Anglia.

title: Station Enfield Town

wikitext:
{{Infobox spoorwegstation Verenigd Koninkrijk
| naam        = Enfield Town
| andere naam =
| code        = ENF
| afbeelding  = Enfield Town Station (2).jpg
| onderschrift= Entree, 2021
| manager     = [[Greater Anglia]]
| plaats      =
| district    = [[Enfield (Londen)|Enfield]]
| district-Schotland =
| latitude    = 51.65181
| longitude   = -0.07889
| eigenaar    =
| perrons     =
| pte         =
| zone        =
| original    =
| pregroup    =
| postgroup   =
| start       =
| jaren       =
| gebeurtenis =
| gebruik0405 = 1,263
| gebruik0506 = 1,192
| gebruik0607 = 1,391
| gebruik0708 = 1,687
| gebruik0809 = 1,507
| gebruik2122 = 1,486
| gebruik2223 = 1,831
| laaggebruik2324 = 2.331.202<ref>{{Citeer web| url = https://dataportal.orr.gov.uk/statistics/usage/estimates-of-station-usage| titel = Table 1410 - Passenger entries and exits and interchanges by station| bezochtdatum = 21 november 2024| auteur = Office of Rail and Road| auteurlink = | medeauteurs = | datum = 21 november 2024}}</ref>
}}

'''Enfield Town''' is een [[spoorwegstation]] van [[National Rail]] in [[Enfield (Londen)|Enfield]] in [[Engeland]]. Het station is eigendom van [[Network Rail]] en wordt beheerd door [[Greater Anglia]].

{{Appendix}}
{{Commonscat|Enfield Town railway station}}

[[Categorie:Spoorwegstation in Londen|Enfield T]]
[[Categorie:London Borough of Enfield]]

title: Algemeen

Stationscode: ENF

Beheerd door: Greater Anglia

title: Aantal reizigers per jaar

1,263 miljoen * · 1,192 miljoen * · 1,391 miljoen * · 1,687 miljoen * · 1,507 miljoen * · 1,486 miljoen * · 1,831 miljoen * · 2.331.202 *

title: Light Rail

Lijn: Richting · Volgend station

title: Ligging

Bestuurlijk gebied: Enfield

Ligging: Station Enfield Town (Verenigd Koninkrijk) · Station Enfield Town

Ligging: Lijst van spoorwegstations in het Verenigd Koninkrijk

Ligging: A · B · C · D · E · F · G · H · I · J · K · L · M · N · O · P · Q · R · S · T · U · V · W · X · Y · Z

Portaal: Openbaar vervoer


text:
# William Penny Brookes
William Penny Brookes (Much Wenlock, 13 augustus 1809 - 11 december 1895) was een Engelse chirurg, magistraat, botanicus en pedagoog. Hij is voornamelijk bekend vanwege het oprichten en organiseren van de Wenlock Olympian Society Annual Games. Met deze spelen vormde hij een belangrijke inspiratie voor Pierre de Coubertin voor het organiseren van de Moderne Olympische Spelen.

title: William Penny Brookes

wikitext:
{{Infobox persoon Wikidata}}
'''William Penny Brookes''' ([[Much Wenlock]], [[13 augustus]] [[1809]] - [[11 december]] [[1895]]) was een [[Engeland|Engelse]] chirurg, magistraat, botanicus en pedagoog. Hij is voornamelijk bekend vanwege het oprichten en organiseren van de [[Wenlock Olympian Society Annual Games]]. Met deze spelen vormde hij een belangrijke inspiratie voor [[Pierre de Coubertin]] voor het organiseren van de [[Olympische Spelen|Moderne Olympische Spelen]].<ref>{{Citeer tijdschrift |achternaam=Ashrafian |voornaam=H |titel=William Penny Brookes (1809-1895) |url=https://www.ncbi.nlm.nih.gov/pmc/articles/PMC1725082/pdf/v039p00969.pdf |jaargang=39 |tijdschrift=British Journal of Sports Medicine |datum=april 2005 |taal=en}}</ref>

{{Commonscat|William Penny Brookes}}
{{Beginnetje|sport|2024|07|30}}
{{Appendix|1=alles|2=
----
{{References}}
}}

[[Categorie:Olympische Spelen]]

title: Algemene informatie

Land: Verenigd Koninkrijk van Groot-Brittannië en Ierland

Geboortedatum: 13 augustus 1809

Geboorteplaats: Much Wenlock

Overlijdensdatum: 11 december 1895

Overlijdensplaats: Much Wenlock

title: Werk

Beroep: chirurg, arts, magistraat, botanicus

title: Studie

School/universiteit: Sorbonne Universiteit van Parijs


text:
# Laotiaanse Burgeroorlog
De Laotiaanse Burgeroorlog (1953-1975) was een intern gevecht tussen de communistische Pathet Lao en de koninklijke Laoregering waarbij beide partijen enorme steun verkregen voor een oorlog bij volmacht van de wereldwijde supermachten van de Koude Oorlog. Het Koninkrijk Laos vormde het toneel voor een schemeroorlog voor de andere strijdende partijen tijdens de Vietnamoorlog. Het Frans-Laotiaans Verdrag van 1953 verleende Laos volledige onafhankelijkheid maar de jaren eropvolgend werden gekenmerkt door rivaliteit tussen de neutralisten onder prins Souvanna Phouma, de rechtervleugel onder prins Boun Oum uit Champassak en het linkse Laotiaans Patriottisch Front (Neo Lao Hak Sat) onder prins Souphanouvong en toekomstig premier Kaysone Phomvihane. Een aantal pogingen werden verricht om coalitieregeringen te vormen, wat uiteindelijk leidde tot een "drie-coalitie"-regering in Vientiane.
De strijdende partijen in Laos omvatten het Noord-Vietnamese Leger, Amerikaanse, Thaise en Zuid-Vietnamese troepen, die op directe wijze en via ongestructureerde volmachten verwikkeld waren in een strijd om de macht over de zuidelijke uitloper van Laos. Het Noord-Vietnamese Leger bezette het oosten om het te kunnen gebruiken voor de Ho Chi Minh-bevoorradingscorridor en als uitvalsbasis voor offensieven in Zuid-Vietnam. Een tweede strijdtoneel bevond zich op en rond de noordelijke Vlakte der Kruiken.
In 1975 kwamen de Noord-Vietnamezen en Pathet Lao als overwinnaars uit de strijd in het jaar dat de communisten de overwinning proclameerden over heel Indochina.

## Geheime Oorlog
Met de geheime oorlog wordt een tijdsperiode tussen 1962 en 1975 aangeduid waarin de CIA in het geheim (voor een groot deel van het westen) Laos met bommen bestookte. Gedurende die negen jaar werd het Aziatische land gemiddeld om de acht minuten gebombardeerd door Amerikaanse vliegtuigen, zonder dat daarvoor toestemming was verleend door het Amerikaans Congres.

### Pathet Lao
De geheime oorlog kwam voort uit angst van de Amerikanen dat het communisme in Indochina zou oprukken, het 'domino effect' zoals president John F. Kennedy dit benoemde in zijn eerste State of the Union.
De geheime oorlog kwam ten einde op 21 februari 1973 toen er in Vientiane een akkoord werd getekend. Daarin verklaarden de Verenigde Staten hun aanvallen te staken, op voorwaarde dat er een nieuwe regering zou komen die gemengd rechts en links zou zijn. Daarvoor moest de zittende, pro-communistische regering van Pathet Lao wijken. Deze was het officiële doelwit van de Amerikaanse bombardementen, alleen wist de CIA niet exact waar deze te vinden.
De geheime oorlog maakte van Laos het meest gebombardeerde land ter wereld.

## Nasleep
Tijdens de Laotiaanse Burgeroorlog werden onder meer clusterbommen, napalm en Agent Orange gebruikt. Destijds geworpen clusterbommen maken tientallen jaren later nog steeds slachtoffers. Dit doordat dergelijke explosieven uiteenvallen in honderden kleinere bommetjes. Deze gingen destijds niet allemaal af. Daardoor vallen deze bij tijd en wijle in handen van spelende kinderen, of worden geraakt door werktuigen van agrariërs, waarop ze alsnog exploderen. Hierdoor lopen 35 jaar na het officiële einde van de oorlog nog steeds elk jaar honderden Laotianen ernstige tot dodelijke verwondingen op. Een ander gevaar dat bleef bestaan, zijn lokaal zo genoemde bombies, submunitie uit clusterbommen en kleine anti-persoons wapens waarvan er naar schatting van de fabrikant 20% à 30% niet ontploffen. Op de Vlakte der Kruiken in het noorden zouden er honderden miljoenen terecht zijn gekomen die nooit geruimd zijn. Ook veel grotere niet-ontplofte vliegtuigbommen worden nog regelmatig gevonden.

title: Laotiaanse Burgeroorlog

wikitext:
{{Infobox militair conflict
| conflict     = Laotiaanse Burgeroorlog
| partof       = de [[Vietnamoorlog]]
| afbeelding   = La-map.png
| onderschrift = Laos
| date         = [[9 november]] [[1953]] - [[2 december]] [[1975]]
| place        = [[Koninkrijk Laos]]
| casus        =
| territory    =
| treaty       =
| result       = Communistische overwinning en de oprichting van de [[Laos|Democratische Volksrepubliek Laos]]
| combatant1   = [[Bestand:Flag of Laos (1952-1975).svg|23px]] [[Koninkrijk Laos]]
[[Bestand:Flag of the United States.svg|23px]] [[Verenigde Staten van Amerika|Verenigde Staten]]
[[Bestand:Flag of South Vietnam.svg|23px]] [[Zuid-Vietnam]]
[[Bestand:Flag of Thailand.svg|23px]] [[Thailand]]
| combatant2   = [[Bestand:Flag of Laos.svg|23px]] [[Pathet Lao]]
[[Bestand:Flag of North Vietnam (1955–1975).svg|23px]] [[Noord-Vietnam]]
| commander1   =
| commander2   =
| strength1    =
| strength2    =
| casualties1  =
| casualties2  =
| casualties3  = 70.000 doden
| portaal      =
}}
De '''Laotiaanse Burgeroorlog''' (1953-1975) was een intern gevecht tussen de communistische [[Pathet Lao]] en de koninklijke Laoregering waarbij beide partijen enorme steun verkregen voor een [[oorlog bij volmacht]] van de wereldwijde supermachten van de [[Koude Oorlog]]. Het [[Koninkrijk Laos]] vormde het toneel voor een schemeroorlog voor de andere strijdende partijen tijdens de [[Vietnamoorlog]]. Het [[Frans-Laotiaans Verdrag]] van 1953 verleende Laos volledige onafhankelijkheid maar de jaren eropvolgend werden gekenmerkt door rivaliteit tussen de neutralisten onder prins [[Souvanna Phouma]], de rechtervleugel onder prins [[Boun Oum]] uit [[Champassak (stad)|Champassak]] en het linkse [[Laotiaans Patriottisch Front]] (Neo Lao Hak Sat) onder prins [[Souphanouvong]] en toekomstig premier [[Kaysone Phomvihane]]. Een aantal pogingen werden verricht om coalitieregeringen te vormen, wat uiteindelijk leidde tot een "drie-coalitie"-regering in [[Vientiane (stad)|Vientiane]].

De strijdende partijen in Laos omvatten het [[Vietnamees Volksleger|Noord-Vietnamese Leger]], Amerikaanse, Thaise en Zuid-Vietnamese troepen, die op directe wijze en via ongestructureerde volmachten verwikkeld waren in een strijd om de macht over de zuidelijke uitloper van Laos. Het Noord-Vietnamese Leger bezette het oosten om het te kunnen gebruiken voor de [[Ho Chi Minh-route|Ho Chi Minh-bevoorradingscorridor]] en als uitvalsbasis voor offensieven in Zuid-Vietnam. Een tweede strijdtoneel bevond zich op en rond de noordelijke [[Vlakte der Kruiken]].

In 1975 kwamen de Noord-Vietnamezen en Pathet Lao als overwinnaars uit de strijd in het jaar dat de communisten de overwinning proclameerden over heel [[Indochina]].

== Geheime Oorlog ==
Met de '''geheime oorlog''' wordt een tijdsperiode tussen [[1962]] en [[1975]] aangeduid waarin de [[CIA]] in het geheim (voor een groot deel van het westen) [[Laos]] met bommen bestookte. Gedurende die negen jaar werd het Aziatische land gemiddeld om de acht minuten gebombardeerd door Amerikaanse vliegtuigen, zonder dat daarvoor toestemming was verleend door het [[Amerikaans Congres]].

=== Pathet Lao ===
De geheime oorlog kwam voort uit angst van de Amerikanen dat het [[communisme]] in [[Indochina]] zou oprukken, het 'domino effect' zoals president [[John F. Kennedy]] dit benoemde in zijn eerste [[State of the Union]].

De geheime oorlog kwam ten einde op [[21 februari]] [[1973]] toen er in [[Vientiane (stad)|Vientiane]] een akkoord werd getekend. Daarin verklaarden de [[Verenigde Staten]] hun aanvallen te staken, op voorwaarde dat er een nieuwe regering zou komen die gemengd [[Rechts (politiek)|rechts]] en [[Links (politiek)|links]] zou zijn. Daarvoor moest de zittende, pro-communistische regering van [[Pathet Lao]] wijken. Deze was het officiële doelwit van de Amerikaanse bombardementen, alleen wist de CIA niet exact waar deze te vinden.

De geheime oorlog maakte van Laos het meest [[Bombardement|gebombardeerde]] land ter wereld.

== Nasleep ==
Tijdens de Laotiaanse Burgeroorlog werden onder meer [[clusterbom]]men, [[napalm]] en [[Agent Orange]] gebruikt. Destijds geworpen clusterbommen maken tientallen jaren later nog steeds slachtoffers. Dit doordat dergelijke explosieven uiteenvallen in honderden kleinere bommetjes. Deze gingen destijds niet allemaal af. Daardoor vallen deze bij tijd en wijle in handen van spelende kinderen, of worden geraakt door werktuigen van [[agrariër]]s, waarop ze alsnog exploderen. Hierdoor lopen 35 jaar na het officiële einde van de oorlog nog steeds elk jaar honderden Laotianen ernstige tot dodelijke verwondingen op. Een ander gevaar dat bleef bestaan, zijn lokaal zo genoemde [[bombies]], submunitie uit clusterbommen en kleine anti-persoons wapens waarvan er naar schatting van de fabrikant 20% à 30% niet ontploffen. Op de [[Vlakte der Kruiken]] in het noorden zouden er honderden miljoenen terecht zijn gekomen die nooit geruimd zijn. Ook veel grotere niet-ontplofte vliegtuigbommen worden nog regelmatig gevonden.

[[Categorie:Oorlog van de Verenigde Staten]]
[[Categorie:Geschiedenis van Laos]]
[[Categorie:Geschiedenis van de Verenigde Staten (1964-1980)]]
[[Categorie:Oorlog in de 20e eeuw]]
[[Categorie:Burgeroorlog in Azië]]

title: Onderdeel van de Vietnamoorlog

Onderdeel van de Vietnamoorlog: Laos

Datum: 9 november 1953 - 2 december 1975

Locatie: Koninkrijk Laos

Resultaat: Communistische overwinning en de oprichting van de Democratische Volksrepubliek Laos

title: Strijdende partijen

Koninkrijk Laos · Verenigde Staten · Zuid-Vietnam · Thailand: Pathet Lao · Noord-Vietnam


text:
# Phonochorion
Phonochorion is een geslacht van rechtvleugeligen uit de familie sabelsprinkhanen (Tettigoniidae). De wetenschappelijke naam van dit geslacht is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1916 door Uvarov.

## Soorten
Het geslacht Phonochorion omvat de volgende soorten:
- Phonochorion artvinensis Bey-Bienko, 1954
- Phonochorion satunini Uvarov, 1916
- Phonochorion uvarovi Karabag, 1956

title: Phonochorion

wikitext:
{{Taxobox insect
| naam = ''Phonochorion''
| titelweergave = cursief
| afbeelding =
| afbeeldingtekst =
| orde = [[Rechtvleugeligen|Orthoptera]] (Rechtvleugeligen)
| familie = [[Sabelsprinkhanen|Tettigoniidae]] (Sabelsprinkhanen)
| taxon = [[Geslacht (biologie)|Geslacht]]
| w-naam = ''Phonochorion''
| auteur = Uvarov
| datum = 1916
| species =
| commons =
}}
'''''Phonochorion''''' is een [[geslacht (biologie)|geslacht]] van [[rechtvleugeligen]] uit de familie [[sabelsprinkhanen]] (Tettigoniidae). De wetenschappelijke naam van dit geslacht is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1916 door Uvarov.

== Soorten ==
Het geslacht ''Phonochorion'' omvat de volgende soorten:
*''[[Phonochorion artvinensis]]'' Bey-Bienko, 1954
*''[[Phonochorion satunini]]'' Uvarov, 1916
*''[[Phonochorion uvarovi]]'' Karabag, 1956

{{Appendix|2=
* {{Brontabel|9999-Orthoptera}} [bezocht 15 april 2013]
}}

[[Categorie:Sabelsprinkhanen]]

title: Phonochorion

Orde: Orthoptera (Rechtvleugeligen)

Familie: Tettigoniidae (Sabelsprinkhanen)

title: Geslacht


text:
# Pintsch
Pintsch (Luxemburgs: Pënsch) is een plaats in de gemeente Kiischpelt en het kanton Wiltz in Luxemburg.
Pintsch telt 120 inwoners (2001).

title: Pintsch

wikitext:
{{Infobox plaats in Luxemburg
| land = Luxemburg (land)
| landartikel = [[Luxemburg (land)|Luxemburg]]
| naam = Pintsch
| subarea = [[kanton Wiltz|Wiltz]]
| gemeente = [[Kiischpelt]]
| overigniveau =
| inwoners = 120
| census = 2001
| km2 =
| hoogte =
| lat_deg = 49
| lat_min = 59
| lat_sec = 24
| lat_dir = N
| lon_deg = 6
| lon_min = 0
| lon_sec = 36
| lon_dir = E
| image = Kierch_Pënsch.jpg
| caption = Kerk van Pintsch
}}
'''Pintsch''' ([[Luxemburgs]]: ''Pënsch'') is een plaats in de gemeente [[Kiischpelt]] en het [[kanton Wiltz]] in [[Luxemburg (land)|Luxemburg]].
Pintsch telt 120 inwoners ([[2001]]).

{{Commonscat}}
{{Coor title dms|49|59|24|N|6|0|36|E|type:city_scale:25000_region:LU}}
{{Beginnetje|landen & volken|land=Luxemburg (land)|2=2008|3=07|4=06}}

[[Categorie:Plaats in Luxemburg (land)]]
[[Categorie:Kiischpelt]]

title: Situering

Kanton: Wiltz

Gemeente: Kiischpelt

Coördinaten: 49° 59′ NB, 6° 1′ OL

title: Algemeen

title: Foto's

Foto's: Kerk van Pintsch

Portaal: Luxemburg


text:
# Sumberdem
Sumberdem is een bestuurslaag in het regentschap Malang van de provincie Oost-Java, Indonesië. Sumberdem telt 3995 inwoners (volkstelling 2010).

title: Sumberdem

wikitext:
{{Infobox plaats in Indonesië
| soort          = Dorp
| naam           = Sumberdem
| inwoners       = 3995
| datum inwoners = 2010
| provincie      = [[Oost-Java]] (Jawa Timur)
| regentschap    = [[Malang (regentschap)|Malang]]
| onderdistrict  = [[Wonosari (onderdistrict van Malang)|Wonosari]]
| eiland         = [[Java (eiland)|Java]]
| tijdzone       = +7
| code desa      = 3507200006
| mapname        =
| lat_deg        =
| lat_min        =
| lat_sec        =
| lon_deg        =
| lon_min        =
| lon_sec        =
| image          =
| caption        =
}}
'''Sumberdem''' is een bestuurslaag in het [[Regentschap (Indonesië)|regentschap]] [[Malang (regentschap)|Malang]] van de [[Provincies van Indonesië|provincie]] [[Oost-Java]], [[Indonesië]]. Sumberdem telt 3995 inwoners (volkstelling 2010).

{{Appendix|2=
* Resultaten van de volkstelling (2010), Badan Pusat Statistik, [https://web.archive.org/web/20121202090212/http://bps.go.id/eng/download_file/Population_of_Indonesia_by_Village_2010.pdf Population_of_Indonesia_by_Village]
}}
{{Beginnetje|landen & Volken|land=Indonesië|2=2013|3=06|4=21}}

[[Categorie:Plaats in Oost-Java]]

title: Situering

Eiland: Java

Provincie: Oost-Java (Jawa Timur)

Regentschap of · stadsgemeente: Malang

Onderdistrict: Wonosari

title: Algemeen

title: Overig


text:
# Sleeping with Ghosts
Sleeping with Ghosts is het vierde studioalbum van de rockband Placebo. Het werd uitgebracht in 2003.

## Lijst van nummers
1. "Bulletproof Cupid" - 2:22
2. "English Summer Rain" - 4:01
3. "This Picture" - 3:34
4. "Sleeping with Ghosts" - 4:38
5. "The Bitter End" - 3:10
6. "Something Rotten" - 5:28
7. "Plasticine" - 3:26
8. "Special Needs" - 5:15
9. "I'll Be Yours" - 3:32
10. "Second Sight" - 2:49
11. "Protect Me from What I Want" - 3:15
12. "Centrefolds" - 5:02

title: Sleeping with Ghosts

wikitext:
{{Infobox muziekalbum
| titel          = Sleeping with Ghosts
| soort          = [[Album (muziek)|Album]]
| artiest        = [[Placebo (band)|Placebo]]
| datum          = [[1 april]]
| jaar           = [[2003]]
| opname         = [[2002]]-[[2003]]
| genre          = [[Alternatieve rock]]
| duur           = 46:32
| label          = [[Virgin Records]], Hut
| producer       = Jim Abbiss
| vorige album   = [[2000]]
''[[Black Market Music]]''
| volgende album = [[2006]]
''[[Meds]]''
}}
'''''Sleeping with Ghosts''''' is het vierde studioalbum van de rockband [[Placebo (band)|Placebo]]. Het werd uitgebracht in 2003.

== Lijst van nummers ==
# "Bulletproof Cupid" - 2:22
# "English Summer Rain" - 4:01
# "This Picture" - 3:34
# "Sleeping with Ghosts" - 4:38
# "The Bitter End" - 3:10
# "Something Rotten" - 5:28
# "Plasticine" - 3:26
# "Special Needs" - 5:15
# "I'll Be Yours" - 3:32
# "Second Sight" - 2:49
# "Protect Me from What I Want" - 3:15
# "Centrefolds" - 5:02

{{Navigatie Placebo}}

[[Categorie:Muziekalbum uit 2003]]
[[Categorie:Muziekalbum van Placebo]]

title: Sleeping with Ghosts

Uitgebracht: 1 april 2003

Genre: Alternatieve rock

Label(s): Virgin Records, Hut

Producent(en): Jim Abbiss

title: Chronologie

2000 · Black Market Music: 2003 · Sleeping with Ghosts · 2006 · Meds

Chronologie: (en) Allmusic-pagina · (en) Discogs-pagina · (en) MusicBrainz-pagina ·

Portaal: Muziek


text:
# Visim (plaats)
Visim (Russisch: Висим) is een nederzetting met stedelijk karakter in het gemeentelijk district Prigorodny van de Russische oblast Sverdlovsk. De plaats ligt aan de rivier de Mezjevaja Oetka (zijrivier van de Tsjoesovaja) op 53 kilometer ten zuidwesten van Nizjni Tagil en 185 kilometer ten noordwesten van Jekaterinenburg.
Rond 1741 bouwden oudgelovigen onder leiding van mijnbouwmagnaat Akinfi Demidov hier een metallurgische fabriek (ijzersmelterij en ijzerverwerking) aan de rivier de Sjajtanka (zijrivier van de Mezjevaja Oetka). Er kwamen veel mensen uit de regio's rond Toela en Tsjernigov en uit het Russische noorden naar de plaats. De fabriek sloot in 1907. Eind 19e eeuw woonden er 2.817 mensen, in 1969 4.600 mensen (volgens de Grote Sovjet Encyclopedie) en bij de volkstelling van 2002 1.727 mensen.
In de plaats bevinden zich een steenfabriek en een broodfabriek.
Visim is de geboorteplaats van de Russische schrijver Dmitri Mamin-Sibirjak. In zijn tijd bestond het dorp uit drie "uiteinden"; Kerzjazjki, Chochlatski en Toeljatski, waarvan de bewoners zich van elkaar onderscheidden. Hiervan zijn nog een aantal huizen bewaard gebleven.

title: Visim (plaats)

wikitext:
{{Infobox Russische stad
| soort = nederzetting met stedelijk karakter
| naam              = Visim
| naam Russisch = Висим
| wapen             =
| vlag =
| afb stadsbeeld    =
| afb onderschrift =
| positiekaart2     = oblast Sverdlovsk
| bg-gr = 57
| bg-min = 38
| bg-sec = 59
| lg-gr = 59
| lg-min = 30
| lg-sec = 26
| federaal district = [[Federaal District Oeral|Oeral]]
| deelgebied = [[oblast Sverdlovsk]]
| district          = [[district Prigorodny (oblast Sverdlovsk)|Prigorodny]]
| gemeentevorm =
| website           =
| km2               =
| inwoners = 1727
| inwoners jaar = [[Russische volkstelling (2002)|volkstelling 2002]]
| hoogte            =
| tijdzone = 5
| okatocode         = 65232554
| netnummer =
| postcode = 622970
| eerste referentie = 1741
}}

'''Visim''' ([[Russisch]]: Висим) is een [[nederzetting met stedelijk karakter]] in het [[gemeentelijk district]] [[district Prigorodny (oblast Sverdlovsk)|Prigorodny]] van de [[Rusland|Russische]] [[oblast Sverdlovsk]]. De plaats ligt aan de rivier de [[Mezjevaja Oetka]] (zijrivier van de [[Tsjoesovaja]]) op 53 kilometer ten zuidwesten van [[Nizjni Tagil]] en 185 kilometer ten noordwesten van [[Jekaterinenburg]].

Rond [[1741]] bouwden [[oudgelovigen]] onder leiding van mijnbouwmagnaat [[Akinfi Demidov]] hier een [[metallurgie|metallurgische]] fabriek (ijzersmelterij en ijzerverwerking) aan de rivier de [[Sjajtanka (rivier)|Sjajtanka]] (zijrivier van de Mezjevaja Oetka). Er kwamen veel mensen uit de regio's rond [[Toela]] en [[Tsjernihiv|Tsjernigov]] en uit het Russische noorden naar de plaats. De fabriek sloot in [[1907]]. Eind 19e eeuw woonden er 2.817 mensen, in 1969 4.600 mensen (volgens de [[Grote Sovjet Encyclopedie]]) en bij de volkstelling van 2002 1.727 mensen.

In de plaats bevinden zich een steenfabriek en een broodfabriek.

Visim is de geboorteplaats van de Russische schrijver [[Dmitri Mamin-Sibirjak]]. In zijn tijd bestond het dorp uit drie "uiteinden"; Kerzjazjki, Chochlatski en Toeljatski, waarvan de bewoners zich van elkaar onderscheidden. Hiervan zijn nog een aantal huizen bewaard gebleven.

{{Appendix|2=
* {{ru}} Уральская историческая энциклопедия [http://www.ihist.uran.ru/index/ru/ency/encyclopaedia,%C2,374.html ''ВИСИМ'']{{dode link|datum=november 2017 |bot=InternetArchiveBot}}
* {{ru}} Geschiedenis van Nizjni Tagil: [https://web.archive.org/web/20070223130710/http://history.ntagil.ru/5_3_51.htm ''Три конца одного поселка'']
{{References}}
}}
{{Coor title|type:city}}

[[Categorie:Plaats in de oblast Sverdlovsk]]

title: Situering

Land: Rusland

Federaal district: Oeral

Deelgebied: oblast Sverdlovsk

title: Algemeen

title: Gebeurtenissen

title: Bestuur

In district: Prigorodny

title: Overig

Tijdzone: YEKT (UTC+5)

title: Locatie in oblast Sverdlovsk

Locatie in oblast Sverdlovsk: Visim (plaats) (oblast Sverdlovsk) · Visim (plaats)

Portaal: Rusland


text:
# Alejandro Rebollo Ceñal
Alejandro Rebollo Ceñal (Gijón, Spanje, 11 januari 1983) is een gewezen Spaanse voetbalkeeper.
Hij kende zijn jeugdopleiding in zijn geboortestad Gijón en bij Oviedo. Bij deze laatste ploeg dwong hij tijdens het seizoen 2002-2003 een plaats af bij de eerste ploeg. Getafe ontdekte hem en trok hem aan als derde doelman voor zijn eerste elftal. Aangezien hij niet voldoende minuten kon spelen, stapte hij over naar Granada en wordt na twee aangetrokken door Lorca. Daar belandde hij onmiddellijk bij de B-ploeg, waarna hij nog hetzelfde seizoen vertrok naar Palencia. Tijdens het seizoen 2009-2010 werd hij bij deze ploeg de minst gepasseerde doelman van de groep I van de Segunda División B en eindigde met zijn bescheiden ploeg op de derde plaats van de reguliere competitie.
Dit werd opgemerkt door het ambitieuze FC Cartagena, dat uitkomt in de Segunda División A. Daar had men wat problemen met de tweede doelman Juan Carlos Castilla Gomez. Beide spelers werden uitgewisseld en Rebollo tekent een contract van 2 seizoenen. Hij komt verrassend aan de aftrap van de eerste wedstrijd van het seizoen 2010-2011. Dit kwam doordat de eerste doelman de ploeg verliet tijdens de laatste week van augustus. Deze uitwedstrijd tegen het net uit de Primera División gedegradeerde Xerez wordt gewonnen met 1-4.  Hij kreeg nog drie andere kansen, maar kon niet overtuigen.  Daarom belandde hij toch op de reservebank.  Op het einde van het seizoen kwam hij dankzij de blessure van Francisco Casilla Cortés nog viermaal aan de aftrap, maar confirmeerde wat we tijdens de seizoenstart reeds opgemerkt werd.
Tijdens de voorbereiding van het seizoen 2011-2012 bleek het eerst dat hij behouden zou blijven als reservedoelman, maar toen de ploeg twee andere doelmannen aantrok, werd zijn contract ontbonden.  Tijdens heel dit seizoen bleef hij werkloos tot hij juli 2012 een contract tekende bij Real Avilés voor het seizoen 2012-2013.
Na dit seizoen vond hij geen andere club meer.

title: Alejandro Rebollo Ceñal

wikitext:
{{Infobox voetballer
| spelernaam                  = Rebollo
| volledigenaam               = Alejandro Rebollo Ceñal
| afbeelding                  =
| onderschrift                =
| geboortedatum               = [[11 januari]] [[1983]]
| geboortestad                = [[Gijón (stad)|Gijón]]
| geboorteland                = [[Spanje]]
| overlijddatum               =
| stadvanoverlijden           =
| landvanoverlijden           =
| lengte                      =
| gewicht                     =
| been			      =
| huidigeclub                 = Gestopt
| rugnummer                   =
| positie                     = [[Doelman]]
| functie                     =
| huidigeclubfunctie          =
| contracttot		      =
| vorigeclubs                 =
| jeugdjaren                  = 1997–2001
2001–2002
| jeugdteams                  = [[Sporting Gijón]]
[[Real Oviedo]]
| seizoen                     = 2002–2003
2003–2005
2005–2006
2006–2008
2008
2008–2010
2010–2011
2012–2013
| club                        = [[Real Oviedo]]
[[Getafe CF]] B
[[Getafe CF]]
[[Granada CF]]
[[Lorca Deportiva]] B
[[CF Palencia]]
[[FC Cartagena]]
[[Real Avilés Club de Fútbol|Real Avilés]]
| wedstr(goals)               = ?{{0|00}}(?)
9{{0|00}}(0)
0{{0|00}}(0)
4{{0|00}}(0)
0{{0|00}}(0)
74{{0|00}}(1)
8{{0|00}}(0)
25{{0|00}}(0)
| interlandjaren              =
| interlandteam               =
| interlandwedstrijden(goals) =
| trainersjaren               =
| getraindeclubs              =
| erelijstjaren               =
| erelijst                    =
| clubupdate                  =
| landupdate                  =
}}

'''Alejandro Rebollo Ceñal''' ([[Gijón (stad)|Gijón]], [[Spanje]], [[11 januari]] [[1983]]) is een gewezen [[Spanje|Spaanse]] [[voetbal]]keeper.

Hij kende zijn jeugdopleiding in zijn geboortestad Gijón en bij Oviedo. Bij deze laatste ploeg dwong hij tijdens het seizoen 2002-2003 een plaats af bij de eerste ploeg. Getafe ontdekte hem en trok hem aan als derde doelman voor zijn eerste elftal. Aangezien hij niet voldoende minuten kon spelen, stapte hij over naar Granada en wordt na twee aangetrokken door Lorca. Daar belandde hij onmiddellijk bij de B-ploeg, waarna hij nog hetzelfde seizoen vertrok naar Palencia. Tijdens het seizoen 2009-2010 werd hij bij deze ploeg de minst gepasseerde doelman van de groep I van de [[Segunda División B]] en eindigde met zijn bescheiden ploeg op de derde plaats van de reguliere competitie.

Dit werd opgemerkt door het ambitieuze [[FC Cartagena]], dat uitkomt in de [[Segunda División A]]. Daar had men wat problemen met de tweede doelman [[Juan Carlos Castilla Gomez]]. Beide spelers werden uitgewisseld en Rebollo tekent een contract van 2 seizoenen. Hij komt verrassend aan de aftrap van de eerste wedstrijd van het seizoen 2010-2011. Dit kwam doordat de eerste doelman de ploeg verliet tijdens de laatste week van augustus. Deze uitwedstrijd tegen het net uit de [[Primera División]] gedegradeerde Xerez wordt gewonnen met 1-4.  Hij kreeg nog drie andere kansen, maar kon niet overtuigen.  Daarom belandde hij toch op de reservebank.  Op het einde van het seizoen kwam hij dankzij de blessure van [[Francisco Casilla Cortés]] nog viermaal aan de aftrap, maar confirmeerde wat we tijdens de seizoenstart reeds opgemerkt werd.

Tijdens de voorbereiding van het seizoen 2011-2012 bleek het eerst dat hij behouden zou blijven als reservedoelman, maar toen de ploeg twee andere doelmannen aantrok, werd zijn contract ontbonden.  Tijdens heel dit seizoen bleef hij werkloos tot hij juli 2012 een contract tekende bij [[Real Avilés Club de Fútbol|Real Avilés]] voor het seizoen 2012-2013.
Na dit seizoen vond hij geen andere club meer.

{{Zie ook|Zie ook: [[Lijst van spelers van FC Cartagena]]}}

{{DEFAULTSORT:Rebollo}}
[[Categorie:Spaans voetballer]]

title: Persoonlijke informatie

Volledige naam: Alejandro Rebollo Ceñal

Geboortedatum: 11 januari 1983

Geboorteplaats: Gijón, Spanje

Positie: Doelman

title: Clubinformatie

Huidige club: Gestopt

title: Jeugd

Sporting Gijón · Real Oviedo

title: Senioren

Seizoen: Club · W 0(G)

Real Oviedo · Getafe CF B · Getafe CF · Granada CF · Lorca Deportiva B · CF Palencia · FC Cartagena · Real Avilés · ?00(?) · 900(0) · 000(0) · 400(0) · 000(0) · 7400(1) · 800(0) · 2500(0)

Portaal: Voetbal


text:
# Hyphessobrycon loretoensis
Hyphessobrycon loretoensis is een straalvinnige vissensoort uit de familie van de karperzalmen (Characidae). De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1938 door Ladiges.

title: Hyphessobrycon loretoensis

wikitext:
{{Taxobox straalvinnige
| titelweergave        = cursief
| naam                 = ''Hyphessobrycon loretoensis''
| status               = LC
| afbeelding           =
| orde                 = [[Characiformes]]
| familie              = [[Characidae]] (Karperzalmen)
| geslacht             = ''[[Hyphessobrycon]]''
| w-naam               = ''Hyphessobrycon loretoensis''
| auteur               = Ladiges
| datum                = 1938
| haakjes              =
| commons              =
| species              = Hyphessobrycon loretoensis
| rl-id                = 49829519
| statusbron           = 2021
}}
'''''Hyphessobrycon loretoensis''''' is een [[Straalvinnigen|straalvinnige]] [[vissen (dieren)|vissensoort]] uit de familie van de [[Characidae|karperzalmen (Characidae)]].<ref>{{Link FishBase species|genus=Hyphessobrycon|species=loretoensis|month=02|year=2013}}</ref> De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1938 door Ladiges.

{{Appendix}}
{{beginnetje|biologie|2013|02|27}}

[[Categorie:Characidae]]
[[Categorie:IUCN-status niet bedreigd]]

title: Hyphessobrycon loretoensis · IUCN-status: Niet bedreigd (2021)

Stam: Chordata (Chordadieren)

Superklasse: Osteichthyes (Beenvisachtigen)

Klasse: Actinopterygii (Straalvinnigen)

Orde: Characiformes

Familie: Characidae (Karperzalmen)

Geslacht: Hyphessobrycon

title: Soort

Portaal: Biologie · Vissen


text:
# Dag bij Nacht
Dag bij Nacht is een sciencefictionboek van de Britse schrijfster Tanith Lee.

## Verhaal
Vitra Klovez, dochter van een vooraanstaand vorstenhuis en fabulaste voor het volk, verzint avontuurlijke en romantische verhalen over een mythische beschaving aan de andere kant van hun planeet, die altijd met dezelfde kant naar de zon staat. Ze begint zich af te vragen of haar dromen en fantasieën misschien wel werkelijkheid zijn of er een volk op de donkere kant van de planeet woont.

title: Dag bij Nacht

wikitext:
{{Infobox boek
| naam = Dag bij Nacht
| reeks =
| auteur = [[Tanith Lee]]
| vertaler = Arthur Nytrov
| uitgever = Gradivus SF
| orig titel = Day by Night
| uitgiftedatum = 1980, 1981
| genre = [[Sciencefiction]]
| paginas = 319 blz
| isbn = 9063179529
}}
'''Dag bij Nacht''' is een [[sciencefiction]]boek van de [[Verenigd Koninkrijk|Britse]] schrijfster [[Tanith Lee]].

==Verhaal==
Vitra Klovez, dochter van een vooraanstaand vorstenhuis en fabulaste voor het volk, verzint avontuurlijke en romantische verhalen over een mythische beschaving aan de andere kant van hun planeet, die altijd met dezelfde kant naar de zon staat. Ze begint zich af te vragen of haar dromen en fantasieën misschien wel werkelijkheid zijn of er een volk op de donkere kant van de planeet woont.

[[Categorie:Sciencefictionroman]]
[[Categorie:Werk van Tanith Lee]]
[[Categorie:Roman uit 1980]]

title: Dag bij Nacht

Oorspronkelijke titel: Day by Night

Auteur(s): Tanith Lee

Vertaler: Arthur Nytrov

Genre: Sciencefiction

Uitgever: Gradivus SF

Pagina's: 319 blz

Portaal: Literatuur


text:
# Lecithocera flavipalpella
Lecithocera flavipalpella is een vlinder uit de familie van de Lecithoceridae. De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1881 door Walsingham.

title: Lecithocera flavipalpella

wikitext:
{{Taxobox vlinder
| titelweergave = cursief
| naam = ''Lecithocera flavipalpella''
| afbeelding =
| familie = [[Lecithoceridae]]
| onderfamilie =
| tribus =
| geslacht = ''[[Lecithocera]]''
| w-naam = ''Lecithocera flavipalpella''
| auteur = Walsingham
| datum = 1881
| haakjes = ja
| commons =
| species =
}}
'''''Lecithocera flavipalpella''''' is een [[vlinders|vlinder]] uit de familie van de [[Lecithoceridae]].<ref>{{Brontabel|9999-Lepindex}}</ref> De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1881 door Walsingham.

{{Appendix}}
{{beginnetje|biologie|2013|04|04}}

[[Categorie:Lecithocera|flavipalpella]]

title: Lecithocera flavipalpella

Orde: Lepidoptera (Vlinders)

Familie: Lecithoceridae

Geslacht: Lecithocera

title: Soort


text:
# Il mostro
Il mostro (Nederlands: Het monster) is een Italiaanse film uit 1994 geregisseerd, geschreven, geproduceerd en gespeeld door Roberto Benigni. Zijn vrouw Nicoletta Braschi speelt ook mee in de film.
De film leverde destijds de beste opbrengst en werd later overtroffen door een andere film van Benigni: La vita è bella.

## Verhaal
Loris is een jonge werkloze die zijn brood verdient met tijdelijke banen. Hij leeft in een klein appartement, eigendom van de onvriendelijke mijnheer Roccarotta. Deze steelt zelfs een van de zeven dwergen uit de tuin om die in zijn kast te verstoppen.
Door een reeks misverstanden wordt Loris verdacht door de politie de seksuele maniak ("het monster") te zijn die de buurt onveilig maakt. Er wordt een speciale missie georganiseerd om Loris op heterdaad te betrappen: de politieagente Jessica Rossetti wil hem verleiden om hem daarna te arresteren. Maar al gauw blijkt Loris niet de gemenerik te zijn, want het echte monster blijkt een leerkracht Chinees te zijn die Loris toevallig had gecontacteerd.

## Rolverdeling
| Acteur                | Personage          |
| --------------------- | ------------------ |
| Roberto Benigni       | Loris              |
| Michel Blanc          | Paride Taccone     |
| Nicoletta Braschi     | Jessica Rossetti   |
| Dominique Lavanant    | Jolanda Taccone    |
| Jean-Claude Brialy    | Roccarotta         |
| Laurent Spielvogel    | Frustalupi         |
| Ivano Marescotti      | Pascucci           |
| Franco Mescolini      | Chinese leerkracht |
| Massimo Girotti       | Resident           |
| Luciana Pieri Palombi | Claudia            |

title: Il mostro

wikitext:
{{Infobox film
| titel          = Il mostro
| afbeelding     = Il_mostro_-_logo.jpg
| tagline        =
| regie          = [[Roberto Benigni]]
| producer       = [[Yves Attal]]
Roberto Benigni
| schrijver      = Roberto Benigni
[[Michel Blanc]]
[[Vincenzo Cerami]]
| spelers        = [[Roberto Benigni]]
[[Michel Blanc]]
[[Nicoletta Braschi]]
[[Dominique Lavanant]]
[[Jean-Claude Brialy]]
| muziek         = [[Evan Lurie]]
| montage        = [[Nino Baragli]]
[[Franco Fraticelli]]
| cinematografie = [[Carlo Di Palma]]
| distributeur   =
| première       = [[22 oktober]] [[1994]]
| genre          = Komedie
| lengte         = 112 min.
| taal           = [[Italiaans (taal)|Italiaans]]
| land           = {{IT}}
| budget         =
| opbrengst      = € 18 miljoen
| nominaties     =
| prijzen        =
| voorloper      =
| vervolg        =
| imdb           = 0110570
| moviemeter     = 8084
}}
'''Il mostro''' (''Nederlands'': Het monster) is een [[Italië|Italiaanse]] film uit [[1994]] geregisseerd, geschreven, geproduceerd en gespeeld door [[Roberto Benigni]]. Zijn vrouw [[Nicoletta Braschi]] speelt ook mee in de film.
De film leverde destijds de beste opbrengst en werd later overtroffen door een andere film van Benigni: ''[[La vita è bella (film uit 1997)|La vita è bella]]''.

==Verhaal==
{{Leeswaarschuwing}}
Loris is een jonge werkloze die zijn brood verdient met tijdelijke banen. Hij leeft in een klein appartement, eigendom van de onvriendelijke mijnheer Roccarotta. Deze steelt zelfs een van de zeven dwergen uit de tuin om die in zijn kast te verstoppen.
Door een reeks misverstanden wordt Loris verdacht door de politie de seksuele maniak ("het monster") te zijn die de buurt onveilig maakt. Er wordt een speciale missie georganiseerd om Loris op heterdaad te betrappen: de politieagente Jessica Rossetti wil hem verleiden om hem daarna te arresteren. Maar al gauw blijkt Loris niet de gemenerik te zijn, want het echte monster blijkt een leerkracht Chinees te zijn die Loris toevallig had gecontacteerd.

==Rolverdeling==
{{tabel cast}}
|-
| [[Roberto Benigni]] || Loris
|-
| [[Michel Blanc]] || Paride Taccone
|-
| [[Nicoletta Braschi]] || Jessica Rossetti
|-
| [[Dominique Lavanant]] || Jolanda Taccone
|-
| [[Jean-Claude Brialy]] || Roccarotta
|-
| [[Laurent Spielvogel]] || Frustalupi
|-
| [[Ivano Marescotti]] || Pascucci
|-
| [[Franco Mescolini]] || Chinese leerkracht
|-
| [[Massimo Girotti]] || Resident
|-
| [[Luciana Pieri Palombi]] || Claudia
|}

==Externe link==
* {{Link IMDb titel|id=0110570}}

[[Categorie:Italiaanse film|Mostro, Il]]
[[Categorie:Film uit 1994|Mostro, Il]]
[[Categorie:Film van Roberto Benigni|Mostro, Il]]
[[Categorie:Komische film|Mostro, Il]]

title: Il mostro

Regie: Roberto Benigni

Producent: Yves Attal · Roberto Benigni

Scenario: Roberto Benigni · Michel Blanc · Vincenzo Cerami

Hoofdrollen: Roberto Benigni · Michel Blanc · Nicoletta Braschi · Dominique Lavanant · Jean-Claude Brialy

Muziek: Evan Lurie

Montage: Nino Baragli · Franco Fraticelli

Cinematografie]: Carlo Di Palma

Première: 22 oktober 1994

Genre: Komedie

Taal: Italiaans

Land: Italië

Opbrengst: € 18 miljoen


text:
# Cabangan
Cabangan is een gemeente in de Filipijnse provincie Zambales op het eiland Luzon. Bij de laatste census in 2010 telde de gemeente ruim 23 duizend inwoners.

## Geografie

### Bestuurlijke indeling
Cabangan is onderverdeeld in de volgende 22 barangays:
| - Anonang - Apo-apo - Arew - Banuambayo - Cadmang-Reserva - Camiling - Casabaan - Del Carmen - Dolores - Felmida-Diaz - Laoag | - Lomboy - Longos - Mabanglit - New San Juan - San Antonio - San Isidro - San Juan - San Rafael - Santa Rita - Santo Niño - Tondo |

## Demografie
Cabangan had bij de census van 2010 een inwoneraantal van 23.082 mensen. Dit waren 1.563 mensen (7,3%) meer dan bij de vorige census van 2007. Ten opzichte van de census van 2000 was het aantal inwoners gegroeid met 4.234 mensen (22,5%). De gemiddelde jaarlijkse groei in die periode kwam daarmee uit op 2,05%, hetgeen hoger was dan het landelijk jaarlijks gemiddelde over deze periode (1,90%).

De bevolkingsdichtheid van Cabangan was ten tijde van de laatste census, met 23.082 inwoners op 175,29 km², 131,7 mensen per km².

title: Cabangan

wikitext:
{{Infobox plaats in de Filipijnen
| soort=Gemeente
| naam=Cabangan
| detailkaart=Ph_locator_zambales_cabangan.png
| provincie=[[Zambales]]
| regio=[[Central Luzon]] (regio III)
| eiland=[[Luzon (eiland)|Luzon]]
| inwoners=23.082
| jaar=2010
| oppervlakte=175,3<ref>''[http://www.nscb.gov.ph/activestats/psgc/listmun.asp Oppervlaktecijfers uit 2007]'', National Statistical Coordination Board (NSCB).</ref>
| dichtheid=131,7
| burgemeester =Ronaldo F. Apostel<br />(2007-2013)
| barangay =22
| postcode =2203
| lat_deg = 15
| lat_min = 9
| lat_sec = 34
| lon_deg = 120
| lon_min = 3
| lon_sec = 23
}}
'''Cabangan''' is een [[Filipijnse gemeente|gemeente]] in de [[Filipijnen|Filipijnse]] [[Filipijnse provincie|provincie]] [[Zambales]] op het eiland [[Luzon (eiland)|Luzon]]. Bij de laatste [[census]] in 2010 telde de gemeente ruim 23 duizend inwoners.<ref name="Census2010">[https://web.archive.org/web/20120625153211/http://www.census.gov.ph/data/pressrelease/2012/pr1227tx.html Persbericht van het National Statistics Office met de resultaten van de Census van 2010]</ref>

== Geografie ==
=== Bestuurlijke indeling ===
Cabangan is onderverdeeld in de volgende 22 [[barangay]]s<ref name="NSCB">[https://web.archive.org/web/20120413163013/http://www.nscb.gov.ph/activestats/psgc/default.asp ''Philippine Standard Geographic Code'']</ref>:

{| border=0
| valign=top |
* Anonang
* Apo-apo
* Arew
* Banuambayo
* Cadmang-Reserva
* Camiling
* Casabaan
* Del Carmen
* Dolores
* Felmida-Diaz
* Laoag
| valign=top |
* Lomboy
* Longos
* Mabanglit
* New San Juan
* San Antonio
* San Isidro
* San Juan
* San Rafael
* Santa Rita
* Santo Niño
* Tondo
|}

== Demografie ==
{{Tabel census Filipijnen
| titel=Cabangan
| 1975=
| 1980=
| 1990=
| 1995=17231
| 2000=18848
| 2007=21519
| 2010=23082
}}Cabangan had bij de census van 2010 een inwoneraantal van 23.082 mensen. Dit waren 1.563 mensen (7,3%) meer dan bij de vorige census van 2007. Ten opzichte van de census van 2000 was het aantal inwoners gegroeid met 4.234 mensen (22,5%). De gemiddelde jaarlijkse groei in die periode kwam daarmee uit op 2,05%, hetgeen hoger was dan het landelijk jaarlijks gemiddelde over deze periode (1,90%).<ref name="Census2010"/>

De bevolkingsdichtheid van Cabangan was ten tijde van de laatste census, met 23.082 inwoners op 175,29 km², 131,7 mensen per km².{{Clearleft}}

== Bronnen ==
{{References}}
{{Navigatie provincie Zambales}}
{{Coor title dms|15|7|59.88|N|120|9|0|E|type:city_scale:12500}}

[[Categorie:Gemeente in Zambales]]

title: Situering

Eiland: Luzon

Provincie: Zambales

Regio: Central Luzon (regio III)

title: Statistische informatie

title: Bestuurlijke informatie

Burgemeester: Ronaldo F. Apostel · (2007-2013)

title: Overige informatie

title: Detailkaart

Detailkaart:
Kaart van Cabangan
Positie van Cabangan binnen Zambales

Portaal: Filipijnen


text:
# Eubasilissa asiatica
Eubasilissa asiatica is een schietmot uit de familie Phryganeidae. De soort komt voor in het Oriëntaals en het Palearctisch gebied.

title: Eubasilissa asiatica

wikitext:
{{Taxobox insect
| titelweergave = cursief
| naam = ''Eubasilissa asiatica''
| afbeelding =
| afbeeldingtekst =
| orde = [[Trichoptera]] (Schietmotten)
| familie = [[Phryganeidae]]
| geslacht = ''[[Eubasilissa]]''
| w-naam = ''Eubasilissa asiatica''
| auteur = C Betten
| datum = 1909
| haakjes = ja
| commons =
| species =
}}
'''''Eubasilissa asiatica''''' is een [[Schietmotten|schietmot]] uit de familie [[Phryganeidae]]. De soort komt voor in het [[Oriëntaals gebied|Oriëntaals]] en het [[Palearctisch gebied]].

{{Beginnetje|biologie|2=2011|3=06|4=24}}

[[Categorie:Schietmot uit het Oriëntaals gebied]]
[[Categorie:Schietmot uit het Palearctisch gebied]]
[[Categorie:Phryganeidae]]

title: Eubasilissa asiatica

Orde: Trichoptera (Schietmotten)

Familie: Phryganeidae

Geslacht: Eubasilissa

title: Soort


text:
# Rho Fieramilano
Rho Fieramilano is een metrostation in de Italiaanse stad Rho dat werd geopend op 14 september 2005 en wordt bediend door lijn 1 van de metro van Milaan.

## Geschiedenis
In maart 1994 werd besloten tot de verhuizing van de jaarbeurs (Fiera) van Amendola naar het terrein van de voormalige olieraffinaderij van AGIP bij Rho omdat uitbreiding in de stad niet mogelijk was. Om de nieuwe jaarbeurs per metro bereikbaar te maken werd tevens besloten om lijn 1 vanaf de gemeentegrens door te trekken naar de nieuwe locatie. De tunnels van de verlenging werden geboord maar het station zelf en de ondergrondse opstelsporen werden gebouwd als kuipstation. De jaarbeurs verhuisde in 2005 naar Rho en het station werd op 14 september 2005 geopend als Rho Fiera. Voorafgaand aan de officiële opening kon het publiek al tijdens de gemeenteraadsverkiezingen van 30 maart tot 2 april 2005 een ritje maken over het nieuwe traject. In verband met aanpassingen voor de Expo 2015 was het station van 9 juni tot 13 juli 2014 gesloten en was Molino Dorino tijdelijk weer eindpunt. Na afloop van Expo werd de naam van het station Rho Fieramilano als onderscheid van de Fieramilanocity, het congrescentrum dat nog op de oude locatie in de stad staat.

## Ligging en inrichting
Het station ligt onder het parkeerterrein aan de oostkant van de jaarbeurs. Net als eerder bij Amendola is ook dit station ontworpen om een grote hoeveelheid beursbezoekers af te handelen. In geval van grote drukte kan het voorkomen dat het metroverkeer wordt opgeschort om de uitstroom van reizigers mogelijk te maken. De verdeelhal is net als bij Amendola voorzien van een glazen dak, hier midden in een rotonde. Behalve de toegang naar de parkeerplaats aan de zuidkant is er ook een tunnel met roltapijten die het station en de tentoonstellingshallen onderling verbindt en een directe toegang naar de loopbrug van het aangrenzende spoorwegstation Rho Fiera.

## Reizigersverkeer
Door de ligging buiten de gemeente Milaan valt het voor abonnementen onder het buitenstedelijk tarief, de gewone metrokaartjes zijn evenwel ook op dit deel van de lijn te gebruiken. Het aangrenzende spoorwegstation wordt onder andere bediend door de lijnen S5, S6 en S11 van de suburbane.

title: Rho Fieramilano

wikitext:
{{Infobox metrostation Milaan
| naam = Rho Fieramilano
| afbeelding = Milano - M1 Rho Fiera.jpg
| onderschrift =
| exploitant =
| stationscode =
| opening =
| sluiting =
| heropening =
| hersluiting =
| aantalreizigers =
| naam1 = Rho Fiera
| datum1 = 19 december 2014
| naam2 = Rho Fiera Milano
| datum2 = 1 mei 2015
| naam3 = Rho Fiera Expo
| datum3 = 1 november 2015
| naam4 =
| datum4 =
| naam5 =
| datum5 =
| architect =
| type =
| perrons =
| perronsporen =
| metroopen = 14 september 2005
| typemetrostation = 13
| metroperrons = 2
| metrosporen = 2
| diepte =
| roltrappen =
| liften =
| west1 = Eindpunt
| oost1 = [[Pero (metrostation)|Pero]]
| noord2 =
| oost2 =
| noord3 =
| zuid3 =
| west4 =
| oost4 =
| west5 =
| oost5 =
| west6 =
| oost6 =
| spoorwegstations =
| voorstad =
| tramlijnen =
| buslijnen =
| trolleylijnen =
| district =
| buurt =
| lat_deg = 45
| lat_min = 31
| lat_sec = 11.2
| lon_deg = 9
| lon_min = 05
| lon_sec = 14.4
}}
'''Rho Fieramilano''' is een metrostation in de [[Italië|Italiaanse]] stad [[Rho (stad)|Rho]] dat werd geopend op 14 september 2005 en wordt bediend door [[Lijn 1 (metro van Milaan)|lijn 1]] van de [[metro van Milaan]].
==Geschiedenis==
In maart 1994 werd besloten tot de verhuizing van de jaarbeurs (Fiera) van [[Amendola]] naar het terrein van de voormalige olieraffinaderij van AGIP bij Rho omdat uitbreiding in de stad niet mogelijk was. Om de nieuwe jaarbeurs per metro bereikbaar te maken werd tevens besloten om lijn 1 vanaf de gemeentegrens door te trekken naar de nieuwe locatie<ref>C. Brignole en R. Schwandl: ''Metros in Italien''. Robert Schwandl Verlag, Berlijn 2010. {{ISBN|978-3-936-573-22-0}} blz. 27</ref>. De tunnels van de verlenging werden geboord maar het station zelf en de ondergrondse opstelsporen werden gebouwd als kuipstation. De jaarbeurs verhuisde in 2005 naar Rho en het station werd op 14 september 2005 geopend als Rho Fiera. Voorafgaand aan de officiële opening kon het publiek al tijdens de gemeenteraadsverkiezingen van 30 maart tot 2 april 2005 een ritje maken over het nieuwe traject. In verband met aanpassingen voor de [[Expo 2015]] was het station van 9 juni tot 13 juli 2014 gesloten en was Molino Dorino tijdelijk weer eindpunt. Na afloop van Expo werd de naam van het station Rho Fieramilano als onderscheid van de Fieramilanocity, het congrescentrum dat nog op de oude locatie in de stad staat.
==Ligging en inrichting==
Het station ligt onder het parkeerterrein aan de oostkant van de jaarbeurs. Net als eerder bij [[Amendola]] is ook dit station ontworpen om een grote hoeveelheid beursbezoekers af te handelen. In geval van grote drukte kan het voorkomen dat het metroverkeer wordt opgeschort om de uitstroom van reizigers mogelijk te maken. De [[verdeelhal]] is net als bij Amendola voorzien van een glazen dak, hier midden in een rotonde. Behalve de toegang naar de parkeerplaats aan de zuidkant is er ook een tunnel met roltapijten die het station en de tentoonstellingshallen onderling verbindt en een directe toegang naar de loopbrug van het aangrenzende spoorwegstation Rho Fiera.
==Reizigersverkeer==
Door de ligging buiten de gemeente Milaan valt het voor abonnementen onder het buitenstedelijk tarief, de gewone metrokaartjes zijn evenwel ook op dit deel van de lijn te gebruiken. Het aangrenzende spoorwegstation wordt onder andere bediend door de lijnen S5, S6 en S11 van de suburbane.

{{Appendix|2=
* {{Bronvermelding anderstalige Wikipedia|taal=it|titel=Rho Fieramilano)}}
{{References}}
}}

[[Categorie:Metrostation in Milaan|Rho Fieramilano]]

title: Vroegere namen

Naam: tot

Rho Fiera: 19 december 2014

Rho Fiera Expo: 1 november 2015

title: Metrostation

Opening: 14 september 2005

Type: Kuip

title: Metro

title: Ligging

Coördinaten: 45° 31′ NB, 9° 5′ OL

Ligging: Rho Fieramilano (Milano) · Rho Fieramilano

Portaal: Openbaar vervoer · Italië