text:
# Praetaxila segecia
Praetaxila segecia is een vlindersoort uit de familie van de prachtvlinders (Riodinidae), onderfamilie Nemeobiinae.
Praetaxila segecia werd in 1861 beschreven door Hewitson.

title: Praetaxila segecia

wikitext:
{{Taxobox vlinder
| naam=''Praetaxila segecia''
| titelweergave=cursief
| afbeelding=Praetaxila segecia punctaria.jpg
| afbeeldingtekst=
| familie = [[Prachtvlinders|Riodinidae]] (Prachtvlinders)
| onderfamilie=[[Nemeobiinae]]
| tribus=
| geslacht=''[[Praetaxila]]''
| w-naam=''Praetaxila segecia''
| auteur=[[William Chapman Hewitson|Hewitson]]
| datum=1861
| haakjes=ja
| commons=Category:Praetaxila segecia
}}
'''''Praetaxila segecia''''' is een [[vlinders|vlindersoort]] uit de familie van de [[prachtvlinders]] (Riodinidae), onderfamilie [[Nemeobiinae]].

''Praetaxila segecia'' werd in 1861 beschreven door [[William Chapman Hewitson|Hewitson]].<ref>[http://www.ucl.ac.uk/taxome/gbn/Lamas_Riodinidae_04ii08.xls Gerardo Lamas: Riodinidae of the World (revised 4 Feb 2008) -- 3659 names, 1470 spp., 146 genera]</ref>

{{Appendix}}
{{Beginnetje|biologie|2011|11|15}}

{{DEFAULTSORT:Praetaxila segecia}}
[[Categorie:Prachtvlinders]]

title: Praetaxila segecia

Familie: Riodinidae (Prachtvlinders)

Onderfamilie: Nemeobiinae

Geslacht: Praetaxila

title: Soort


text:
# Sulangai
Sulangai is een bestuurslaag in het regentschap Badung van de provincie Bali, Indonesië. Sulangai telt 3929 inwoners (volkstelling 2010).

wikiname: nlwiki

title: Sulangai

in_language: nl

wikitext:
{{Infobox plaats in Indonesië
| soort          = Dorp
| naam           = Sulangai
| inwoners       = 3929
| datum inwoners = 2010
| provincie      = [[Bali (eiland)|Bali]]
| regentschap    = [[Badung (regentschap)|Badung]]
| onderdistrict  = [[Petang (onderdistrict)|Petang]]
| eiland         =
| tijdzone       =
| code desa      = 5103060005
| mapname        = Indonesië
| lat_deg = 8
| lat_min = 21
| lat_sec = 13.37
| lat_dir = S
| lon_deg = 115
| lon_min = 12
| lon_sec = 56.12
| lon_dir = E
| image          =
| caption        =
}}
'''Sulangai''' is een bestuurslaag in het [[Regentschap (Indonesië)|regentschap]] [[Badung (regentschap)|Badung]] van de [[Provincies van Indonesië|provincie]] [[Bali (eiland)|Bali]], [[Indonesië]]. Sulangai telt 3929 inwoners (volkstelling 2010).

== Externe link ==
* {{id}} [https://twitter.com/desasulangai Desa Sulangai twitter.]
* {{id}} [http://desasulangai.blogspot.com/ Desa Sulangai.]

{{Appendix|2=
* Resultaten van de volkstelling (2010), Badan Pusat Statistik, [https://web.archive.org/web/20121202090212/http://bps.go.id/eng/download_file/Population_of_Indonesia_by_Village_2010.pdf Population_of_Indonesia_by_Village]
}}
{{Beginnetje|landen & volken|land=Indonesië|2=2013|3=06|4=11}}

[[Categorie:Plaats in Bali]]

title: Situering

Provincie: Bali

Regentschap of · stadsgemeente: Badung

Onderdistrict: Petang

title: Algemeen

title: Overig

title: Detailkaart

Detailkaart: · Locatie in Indonesië

Portaal: Indonesië


text:
# Planodes gebeensis
Planodes gebeensis is een keversoort uit de familie van de boktorren (Cerambycidae). De wetenschappelijke naam van de soort werd voor het eerst geldig gepubliceerd in 1970 door Breuning.

title: Planodes gebeensis

wikitext:
{{Taxobox insect
| naam = ''Planodes gebeensis''
| titelweergave = cursief
| afbeelding =
| afbeeldingtekst =
| orde = [[Kevers|Coleoptera]] (Kevers)
| familie = [[Boktorren|Cerambycidae]] (Boktorren)
| onderfamilie = [[Lamiinae]]
| geslacht = ''[[Planodes]]''
| w-naam = ''Planodes gebeensis''
| auteur = [[Stephan von Breuning|Breuning]]
| datum = 1970
| haakjes =
| commons =
| species =
}}
'''''Planodes gebeensis''''' is een [[kevers]]oort uit de familie van de [[Boktorren|boktorren (Cerambycidae)]]. De wetenschappelijke naam van de soort werd voor het eerst geldig gepubliceerd in 1970 door Breuning.<ref>{{Brontabel|9999-Cerambycidae}} (bezocht 30 januari 2014)</ref>

{{Appendix}}
{{Beginnetje|biologie|2014|02|18}}

[[Categorie:Planodes|gebeensis]]

title: Planodes gebeensis

Rijk: Animalia (Dieren)

Stam: Arthropoda (Geleedpotigen)

Klasse: Insecta (Insecten)

Orde: Coleoptera (Kevers)

Familie: Cerambycidae (Boktorren)

Onderfamilie: Lamiinae

Geslacht: Planodes

title: Soort

Portaal: Biologie · Insecten


text:
# Amhyadesia heteromorpha
Amhyadesia heteromorpha is een mijtensoort uit de familie van de Hyadesiidae. De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1992 door luxton.

title: Amhyadesia heteromorpha

wikitext:
{{Taxobox
| titelweergave = cursief
| naam = ''Amhyadesia heteromorpha''
| afbeelding =
| rijk = [[Dieren (biologie)|Animalia]] (Dieren)
| stam = [[Geleedpotigen|Arthropoda]] (Geleedpotigen)
| klasse = [[Spinachtigen|Arachnida]] (Spinachtigen)
| onderklasse = [[Acari (mijt)|Acari]]
| orde     = [[Sarcoptiformes]]
| familie  = [[Hyadesiidae]]
| geslacht = ''[[Amhyadesia]]''
| w-naam = ''Amhyadesia heteromorpha''
| auteur = luxton
| datum = 1992
| haakjes =
| worms = 536531
}}
'''''Amhyadesia heteromorpha''''' is een [[mijten]]soort uit de familie van de [[Hyadesiidae]].<ref>Marshall, David J. (2012). <i>Amhyadesia heteromorpha</i> luxton, 1992. Geraadpleegd via:  World Register of Marine Species op http://www.marinespecies.org/aphia.php?p=taxdetails&id=536531</ref> De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1992 door luxton.

{{Appendix}}
{{beginnetje|biologie|2013|03|24}}

[[Categorie:Hyadesiidae]]

title: Amhyadesia heteromorpha

Klasse: Arachnida (Spinachtigen)

Onderklasse: Acari

Orde: Sarcoptiformes

Familie: Hyadesiidae

Geslacht: Amhyadesia

title: Soort

Portaal: Biologie


text:
# Catasticta anaitis
Catasticta anaitis is een vlindersoort uit de familie van de witjes (Pieridae), onderfamilie Pierinae.
De wetenschappelijke naam van de soort werd in 1869 gepubliceerd door Hewitson.

title: Catasticta anaitis

wikitext:
{{Taxobox vlinder
| naam = ''Catasticta anaitis''
| titelweergave = cursief
| afbeelding = Catasticta_anaitis_anaitis_(Pieridae_Pierinae_Pierini)_(44967506115).jpg
| afbeeldingtekst =
| familie = [[Witjes (vlinders)|Pieridae]] (Witjes)
| onderfamilie = [[Pierinae]]
| geslacht = ''[[Catasticta]]''
| w-naam = ''Catasticta anaitis''
| auteur = [[William Chapman Hewitson|Hewitson]]
| datum = 1869
| haakjes = ja
}}

'''''Catasticta anaitis''''' is een [[vlinders|vlinder]]soort uit de familie van de [[Witjes (vlinders)|witjes]] (Pieridae), onderfamilie [[Pierinae]].

De wetenschappelijke naam van de soort werd in 1869 gepubliceerd door [[William Chapman Hewitson|Hewitson]].

{{Appendix}}
{{Beginnetje|biologie|2011|10|10}}

[[Categorie:Catasticta|anaitis]]

title: Catasticta anaitis

Orde: Lepidoptera (Vlinders)

Familie: Pieridae (Witjes)

Onderfamilie: Pierinae

Geslacht: Catasticta

title: Soort


text:
# Petroleumdok
Het Petroleumdok ligt in het noorden van het havengebied in
Antwerpen en is een petroleumhaven voor zeeschepen, olietankers en gastankers. Ze is de zeevaart-petroleumdok naast het Marshalldok voor tankbinnenvaart. Ze werd mede aangelegd in 1950, met het iets zuidelijk gelegen Marshalldok, en tevens werd het noordwestelijke uiteinde van het Hansadok hiermee, in de westelijke sector, verbreed.
Het Petroleumdok is 7,75 meter diep, maar de dieptedrempel van 9,75 meter begint hier aan de Van Cauwelaertsluis. Het zeevaartdok is een open dokkom met drie aanlegpieren, verschillend van lengte. Aan deze Petroleumdok of -haven zijn de drijvende vuurvaste stalen oliedeuren in 1993 verwijderd.
Het open liggend dok loopt vanaf de zuidkant tegen de Petroleumbrug met de nummering 425 tot 441, waartussen drie lange laad- en lospieren gelegen zijn. Deze nummeringen zijn bezet door de S.I.B.P - Total Fina Raffinaderij. Vanaf 441 is de meerhoek naar de Van Cauwelaertsluis gelegen. Daar liggen lichters te wachten voor een schutting. Vroeger werden ze afgeroepen via een roephoorn op het signaalhuis, maar tegenwoordig gebeurt dit allemaal via de marifoon. Achter de kaaihoek is de geul van deze sluis, met vlottende steigers en een loopsteiger, waar binnenschepen liggen te wachten voor een schutting.
Het Petroleumdok voor zeeschepen heeft dezelfde procedures wat laden en lossen betreft als het Marshalldok. Onnodig te zeggen dat hier strenge veiligheidsvoorschriften gelden. Bij de minste overflow tijdens het laden en lossen worden de waterpompen onder water in werking gezet (die staan overigens altijd stand-by), om de overgelopen olie direct in te dammen met een scherm van krachtige luchtbellen rondom de ligplaats van het zeeschip. De overflow wordt weggepompt en bewerkt met detergenten.
Eveneens worden de olietankers en gastankers met pijpen en slangen gelost en worden de ladingen in de voorraadketeltanks opgeslagen.
Hier worden de grootste olie- en gasvoorraden voor gans België en Luxemburg opgeslagen. Rotterdam heeft zijn eigen brandstofterminals. Niettegenstaande wordt er toch geleverd naar het buitenland.
Ter hoogte van kaai 441 ligt een woonwijk aan de Kruisschans die zal moeten verdwijnen. Deze huizen worden allen onteigend door Total Fina, die aan de overkant van de Scheldeweg, die naar de Petroleumweg loopt, en tussen de Van Cauwelaertsluis staan. Met de normen van deze tijd is het niet meer doenbaar om er nog te wonen, wegens de drukte en toename van de havenconcessies. Een van die huisjes heeft nog gediend als binnenhuisdecor voor de serie "Langs de Kade" in 1987.
Op de Antwerpse rechteroever van de Schelde:
Albertdok · Amerikadok · Asiadok · Bevrijdingsdok · Bonapartedok · Churchilldok · Derde Havendok · Eerste Havendok · Graandok · Hansadok · Houtdok · Industriedok · Kanaaldok ·
Kattendijkdok · Kempisch dok · Kooldok · Leopolddok · Lobroekdok · Margueriedok · Marshalldok · Noordschippersdok · Petroleumdok · Sasdok · Schippersdok · Schuildok voor Lichters · Siberiadok · Steendok · Straatsburgdok · Suezdok · Tweede Havendok · Verbindingsdok · Vierde Havendok · Vijfde Havendok · Willemdok · Zesde Havendok · Zuiderdokken
Op de Oost-Vlaamse linkeroever van de Schelde:
Deurganckdok · Doeldok · Noordelijk Insteekdok · Saeftinghedok · Verrebroekdok · Vrasenedok · Waaslandkanaal · Zuidelijk Insteekdok

title: Petroleumdok

wikitext:
Het '''Petroleumdok''' ligt in het noorden van het havengebied in
[[Antwerpen (stad)|Antwerpen]] en is een petroleumhaven voor zeeschepen, olietankers en gastankers. Ze is de zeevaart-petroleumdok naast het [[Marshalldok]] voor tankbinnenvaart. Ze werd mede aangelegd in [[1950]], met het iets zuidelijk gelegen Marshalldok, en tevens werd het noordwestelijke uiteinde van het [[Hansadok]] hiermee, in de westelijke sector, verbreed.
Het Petroleumdok is 7,75 meter diep, maar de dieptedrempel van 9,75 meter begint hier aan de [[Van Cauwelaertsluis]]. Het zeevaartdok is een open dokkom met drie aanlegpieren, verschillend van lengte. Aan deze Petroleumdok of -haven zijn de drijvende vuurvaste stalen oliedeuren in [[1993]] verwijderd.

Het open liggend dok loopt vanaf de zuidkant tegen de Petroleumbrug met de nummering 425 tot 441, waartussen drie lange laad- en lospieren gelegen zijn. Deze nummeringen zijn bezet door de S.I.B.P - [[TotalEnergies SE|Total]] [[Compagnie financière belge des pétroles|Fina]] [[Raffinaderij]]. Vanaf 441 is de meerhoek naar de Van Cauwelaertsluis gelegen. Daar liggen [[lichter]]s te wachten voor een schutting. Vroeger werden ze afgeroepen via een roephoorn op het signaalhuis, maar tegenwoordig gebeurt dit allemaal via de [[marifoon]]. Achter de kaaihoek is de geul van deze sluis, met vlottende steigers en een loopsteiger, waar binnenschepen liggen te wachten voor een schutting.

Het Petroleumdok voor zeeschepen heeft dezelfde procedures wat laden en lossen betreft als het [[Marshalldok]]. Onnodig te zeggen dat hier strenge veiligheidsvoorschriften gelden. Bij de minste [[overflow (scheepvaart)|overflow]] tijdens het laden en lossen worden de waterpompen onder water in werking gezet (die staan overigens altijd stand-by), om de overgelopen olie direct in te dammen met een scherm van krachtige luchtbellen rondom de ligplaats van het zeeschip. De overflow wordt weggepompt en bewerkt met [[detergent]]en.
Eveneens worden de olietankers en gastankers met pijpen en slangen gelost en worden de ladingen in de voorraadketeltanks opgeslagen.
Hier worden de grootste olie- en gasvoorraden voor gans [[België]] en [[Luxemburg (land)|Luxemburg]] opgeslagen. [[Rotterdam]] heeft zijn eigen brandstofterminals. Niettegenstaande wordt er toch geleverd naar het buitenland.

Ter hoogte van kaai 441 ligt een woonwijk aan de Kruisschans die zal moeten verdwijnen. Deze huizen worden allen onteigend door Total Fina, die aan de overkant van de Scheldeweg, die naar de Petroleumweg loopt, en tussen de Van Cauwelaertsluis staan. Met de normen van deze tijd is het niet meer doenbaar om er nog te wonen, wegens de drukte en toename van de havenconcessies. Een van die huisjes heeft nog gediend als binnenhuisdecor voor de serie "Langs de Kade" in [[1987]].

{{Navigatie dokken haven Antwerpen}}
{{Coor title dms|51|16|11.92|N|4|19|56.37|E|type:landmark}}

[[Categorie:Dok in het Antwerpse havengebied]]
[[Categorie:Oppervlaktewater in Antwerpen (stad)]]


text:
# Eubank
Eubank is een plaats (city) in de Amerikaanse staat Kentucky, en valt bestuurlijk gezien onder Lincoln County en Pulaski County.

## Demografie
Bij de volkstelling in 2000 werd het aantal inwoners vastgesteld op 358.
In 2006 is het aantal inwoners door het United States Census Bureau geschat op 373, een stijging van 15 (4,2%).

## Geografie
Volgens het United States Census Bureau beslaat de plaats een oppervlakte van
2,3 km², geheel bestaande uit land. Eubank ligt op ongeveer 344 m boven zeeniveau.

## Plaatsen in de nabije omgeving
De onderstaande figuur toont nabijgelegen plaatsen in een straal van 28 km rond Eubank.

title: Eubank

wikitext:
{{Infobox plaats Verenigde Staten
| naam=Eubank
| staat=Kentucky
| county=[[Lincoln County (Kentucky)|Lincoln County]] en [[Pulaski County (Kentucky)|Pulaski County]]
| bevolking=373
| datum=2006
| oppervlak=2.3
| water=0.0
| lat_deg = 37
| lat_min = 16
| lat_sec = 47
| lon_deg = 84
| lon_min = 39
| lon_sec = 25
| hoogte=344
| code=25552
| type=city
| detailkaart=
}}
'''Eubank''' is een plaats ([[city (stad)|city]]) in de [[Verenigde Staten|Amerikaanse]] staat [[Kentucky]], en valt bestuurlijk gezien onder [[Lincoln County (Kentucky)|Lincoln County]] en [[Pulaski County (Kentucky)|Pulaski County]].

== Demografie ==
Bij de volkstelling in 2000 werd het aantal inwoners vastgesteld op 358.<ref>{{Bronvermelding inwonertal plaats Verenigde Staten/2000}}</ref>
In 2006 is het aantal inwoners door het [[United States Census Bureau]] geschat op 373,<ref>{{Bronvermelding inwonertal plaats Verenigde Staten/2006}}</ref> een stijging van 15 (4,2%).

== Geografie ==
Volgens het United States Census Bureau beslaat de plaats een [[oppervlakte]] van
2,3 km², geheel bestaande uit land. Eubank ligt op ongeveer 344<ref>{{Bronvermelding hoogte plaats Verenigde Staten}}</ref> m boven [[zeeniveau]].

== Plaatsen in de nabije omgeving ==
De onderstaande figuur toont nabijgelegen [[woonplaats|plaatsen]] in een [[Straal (wiskunde)|straal]] van 28 km rond Eubank.
{{Afbeelding label begin|image=Blank map.svg|position= relative| float=left|width=400|caption=Plaatsen in de omgeving}}
{{Afbeelding label|x=0.5|y=0.5|scale=400|text=[[Bestand:Map pointer black.svg|20px|Eubank]]'''Eubank'''}}
{{Afbeelding label|x=0.111|y=0.426|scale=400|text=[[Bestand:Small-city-symbol.svg|10px|Plaats met 1850 inwoners (2000)]][[Liberty (Kentucky)|Liberty]] (25 km)}}
{{Afbeelding label|x=0.844|y=0.281|scale=400|text=[[Bestand:Small-city-symbol.svg|10px|Plaats met 1193 inwoners (2000)]][[Brodhead (Kentucky)|Brodhead]] (25 km)}}
{{Afbeelding label|x=0.712|y=0.174|scale=400|text=[[Bestand:Small-city-symbol.svg|8px|Plaats met 842 inwoners (2000)]][[Crab Orchard (Kentucky)|Crab Orchard]] (24 km)}}
{{Afbeelding label|x=0.581|y=0.880|scale=400|text=[[Bestand:Small-city-symbol.svg|8px|Plaats met 881 inwoners (2000)]][[Ferguson (Kentucky)|Ferguson]] (24 km)}}
{{Afbeelding label|x=0.271|y=0.155|scale=400|text=[[Bestand:Small-city-symbol.svg|6px|Plaats met 347 inwoners (2000)]][[Hustonville (Kentucky)|Hustonville]] (26 km)}}
{{Afbeelding label|x=0.530|y=0.687|scale=400|text=[[Bestand:Small-city-symbol.svg|8px|Plaats met 634 inwoners (2000)]][[Science Hill (Kentucky)|Science Hill]] (12 km)}}
{{Afbeelding label|x=0.568|y=0.852|scale=400|text=[[Bestand:Small-city-symbol.svg|18px|Plaats met 11352 inwoners (2000)]][[Somerset (Kentucky)|Somerset]] (22 km)}}
{{Afbeelding label eind}}{{Clearleft}}

== Externe link ==
* {{Link city-data.com|Eubank|Kentucky}}

{{Appendix}}
{{Coor title dms|37|16|47|N|84|39|25|W|region:US_type:city(358)_scale:50000}}

[[Categorie:Plaats in Kentucky]]

title: Situering

County: Lincoln County en Pulaski County

Type plaats: City

Staat: Kentucky

title: Algemeen

Oppervlakte: 2,3 km²

- land: 2,3 km²

- water: 0,0 km²

title: Overig

Portaal: Verenigde Staten


text:
# Vaart Noordzijde 126
Het woonhuis aan de Vaart Noordzijde 126 in de Nederlandse stad Assen is een monument.

## Beschrijving
In 1780 werd de Drentsche Hoofdvaart doorgetrokken tot aan Assen en in de jaren die volgden werden aan beide zijden woningen gebouwd.
Het huis werd in de 19e eeuw gebouwd en is van het Asser type, een benaming die in de stad wordt gegeven aan verdiepingsloze woonhuizen met een verhoogde middenpartij. In andere regio's wordt dit type ook wel middenganghuis genoemd. Het pand is opgetrokken in baksteen vanuit een rechthoekig plattegrond. Het heeft een met pannen gedekt schilddak. De symmetrische voorgevel is vijf traveeën breed, met een entree in het midden. De verhoogde middenpartij is later gewijzigd.

## Waardering
Het pand werd in 1965 in het monumentenregister opgenomen als rijksmonument. Het maakt sinds 1997 deel uit van het beschermd stadsgezicht in Assen.

title: Vaart Noordzijde 126

wikitext:
{{Infobox gebouw
| naam          = Vaart Noordzijde 126 (Assen)
| afbeelding    = Woning F 150 13 - Assen - 20467290 - RCE.jpg
| onderschrift  = Aanzicht in 1961
| locatie       = Vaart Noordzijde 126, [[Assen]]
| oorspronkelijke functie = Woonhuis
| gebruik       =
| start         =
| gereed        = [[19e eeuw]]
| verbouwing    =
| status        =
| bouwstijl     =
| hoogte dak    =
| monumentstatus= Rijksmonument
| monumentnummer= 8424
| lijst         = [[Lijst van rijksmonumenten in Assen (plaats)|Lijst van rijksmonumenten in Assen]]
| architect     =
| eigenaar      =
| ingenieur     =
| aannemer      =
| ontwikkelaar  =
| afbeelding2   =
| onderschrift2 =
| mapname       =
| lat_deg       = 52
| lat_min       = 59
| lat_sec       = 40
| lat_dir       = N
| lon_deg       = 6
| lon_min       = 32
| lon_sec       = 46
| lon_dir       = E
}}
Het [[Huis (woning)|woonhuis]] aan de '''Vaart Noordzijde 126''' in de [[Nederland]]se stad '''[[Assen]]''' is een [[Monument (erfgoed)|monument]].

== Beschrijving ==
In 1780 werd de [[Drentsche Hoofdvaart]] doorgetrokken tot aan Assen en in de jaren die volgden werden aan beide zijden woningen gebouwd.

Het huis werd in de [[19e eeuw]] gebouwd en is van het ''Asser type'', een benaming die in de stad wordt gegeven aan verdiepingsloze woonhuizen met een verhoogde middenpartij. In andere regio's wordt dit type ook wel ''middenganghuis'' genoemd. Het pand is opgetrokken in [[baksteen]] vanuit een rechthoekig plattegrond. Het heeft een met [[dakpan|pannen]] gedekt [[schilddak]]. De [[symmetrie|symmetrische]] [[Gevel|voorgevel]] is vijf [[travee]]ën breed, met een [[entree]] in het midden. De verhoogde middenpartij is later gewijzigd.

== Waardering ==
Het pand werd in 1965 in het [[monumentenregister]]<ref>{{Link rijksmonument|id=8424}}</ref> opgenomen als [[rijksmonument]]. Het maakt sinds 1997 deel uit van het [[Rijksbeschermd gezicht Assen Verdere Uitbreiding|beschermd stadsgezicht]] in Assen.

== Zie ook ==
* [[Lijst van rijksmonumenten in Assen (plaats)|Lijst van rijksmonumenten in Assen]]

{{Appendix}}

[[Categorie:Rijksmonument in Assen]]
[[Categorie:Woning in Assen]]

title: Locatie

Locatie: Vaart Noordzijde 126, Assen

Coördinaten: 52° 60′ NB, 6° 33′ OL

title: Status en tijdlijn

Oorspr. functie: Woonhuis

Bouw gereed: 19e eeuw

title: Erkenning

Monumentstatus: Rijksmonument

title: Lijst van rijksmonumenten in Assen

Portaal: Civiele techniek en bouwkunde


text:
# Station Assenede
Station Assenede was een spoorwegstation langs de spoorlijn spoorlijn 55A (Zelzate - Eeklo) in de gemeente Assenede. Het station is nog tot 1976 gebruikt als goederenstation met verbinding naar Zelzate. Daarmee is station Assenede het langst gebruikte station op spoorlijn 55A. Inmiddels is op de oude spoorwegbedding een fietspad aangelegd.
Na de sluiting van het station is het gebouw gesloopt om plaats te maken voor een nieuwbouw (welke qua bouwstijl een beetje aan een station doet denken). De Post heeft hier tot het begin van de 21e eeuw betrekking in genomen. Inmiddels zijn ook zij verhuisd en werd er een huisartsenpraktijk in gevestigd.
0,0: Zelzate ·
4,4: Assenede ·
8,8: Boekhoute ·
11,5: Bassevelde ·
15,4: Kaprijke ·
18,2: Lembeke ·
22,3: Eeklo

title: Station Assenede

wikitext:
{{Infobox spoorwegstation België
| opening=14 april 1871
| sluiting=1 augustus 1950 (personen)
1976 (goederen)
| telegrafischecode=FAS
| lijnen=[[spoorlijn 55A|55A]]
| perrons=
| lat_deg = 51
| lat_min = 13
| lat_sec = 26.6
| lon_deg = 3
| lon_min = 45
| lon_sec = 13.2
}}
'''Station Assenede''' was een [[spoorwegstation]] langs de spoorlijn [[spoorlijn 55A]] ([[Zelzate]] - [[Eeklo]]) in de gemeente [[Assenede]]. Het station is nog tot [[1976]] gebruikt als goederenstation met verbinding naar [[Zelzate]]. Daarmee is station Assenede het langst gebruikte station op spoorlijn 55A. Inmiddels is op de oude spoorwegbedding een fietspad aangelegd.

Na de sluiting van het station is het gebouw gesloopt om plaats te maken voor een nieuwbouw (welke qua bouwstijl een beetje aan een station doet denken). [[Bpost|De Post]] heeft hier tot het begin van de 21e eeuw betrekking in genomen. Inmiddels zijn ook zij verhuisd en werd er een huisartsenpraktijk in gevestigd.

{{Appendix|2=
* [http://wayback.archive.org/web/20080516130520/http://users.pandora.be/brail/lijn/lijn55A.htm Lijn 55A]
* http://users.telenet.be/pk/lijnen.htm#55A
{{References}}
}}
{{Navigatie spoorlijn 55A Zelzate - Eeklo}}
{{Coor title|type:landmark}}

[[Categorie:Voormalig spoorwegstation in Oost-Vlaanderen|Assenede]]
[[Categorie:Assenede]]

title: Station Assenede

Sluiting: 1 augustus 1950 (personen) · 1976 (goederen)

Telegrafische code: FAS

Beheerder: NMBS

title: Ligging

Coördinaten: 51° 13′ NB, 3° 45′ OL

Ligging: Station Assenede (Belgisch spoorwegstation) · Station Assenede

Portaal: Openbaar vervoer


text:
# Arnhemse villamoord
De Arnhemse villamoord op 2 september 1998 betreft een roofmoord op de 63-jarige Geke van 't Leven-de Goede in haar villa aan de Apeldoornseweg in Arnhem. De bewoonster werd door het hoofd geschoten. Een 33-jarige vriendin die op bezoek was, liep een hoofdwond op, vermoedelijk door een schampschot. Negen mannen werden voor de moord veroordeeld. In de media en de wetenschap is de schuld van de veroordeelden echter in twijfel getrokken, nadat uit opnames van de verhoren was gebleken dat zij onder grote druk van de recherche misschien valse verklaringen hadden afgelegd.

## De moord
Op de avond van 2 september 1998 was de 63-jarige Geke van 't Leven-de Goede alleen thuis in haar villa aan de Apeldoornseweg. Een 33-jarige vriendin van haar kwam rond 19.45 uur aan bij de villa om een jas op te halen die zij voor haar had gemaakt. De bezoekster belde aan bij de voordeur, maar niemand deed open. Hierna liep ze naar de achterkant van de villa, waar ze een trap opliep en via de achterdeur de villa betrad. In de woning trof ze de bewoonster aan, die op dat moment werd overvallen door een man met een vuurwapen. De overvaller sommeerde hen op het bed in de slaapkamer te gaan liggen. Eenmaal daar loste hij twee schoten, op beide vrouwen een. Geke van 't Leven werd in het hoofd geraakt en overleed ter plekke. De bezoekster liep een hoofdwond op door een schampschot, maar overleefde door te doen alsof ze dood was. Nadat de dader de villa had verlaten, belde zij een vriend en vervolgens haar broer, omdat ze zich het alarmnummer niet kon herinneren.

## Onderzoek
De ontvreemde buit was gering: een portemonnee, een paar bankpasjes en een armband. Het gebruikte moordwapen werd nooit gevonden, maar door twee kogels van 7,65 mm die op de plaats delict werden aangetroffen kon worden vastgesteld dat dit waarschijnlijk een FN Browning 1922 geweest is. Bloedsporen en vingerafdrukken die in de villa werden aangetroffen leverden geen match op (ook met geen van de uiteindelijk veroordeelden).
Een getuige had vóór de overval een blauwe Volkswagen Golf gezien bij de villa. Een andere getuige was op het tijdstip van de overval zijn hond aan het uitlaten op het wandelpad achter de bewuste villa, waar hij een van de schoten hoorde.
Uit de getuigenverklaring van de bezoekster bleek dat zij slechts één overvaller had gezien. Na een tip van een geheime informant kwam de recherche echter op het spoor van een aantal verdachten binnen het Arnhemse drugscircuit. Uiteindelijk werd ongeveer een half jaar na de moord een negental verdachten gearresteerd die de overval samen zouden hebben gepleegd. Een tiende verdachte, die de schutter zou zijn geweest, bevond zich echter in Duitsland. Een verzoek tot uitlevering werd niet ingewilligd, nadat Duitse autoriteiten de zaak hadden onderzocht en concludeerden dat er te weinig bewijs was in de zaak om tot vervolging over te gaan.
De bekentenis van een van de verdachten was doorslaggevend voor de arrestatie van de groep en het scenario van de roofoverval dat de politie zou hanteren. Bij gebrek aan forensisch bewijs dat aan de verdachten gekoppeld kon worden, moest de politie het vooral doen met bekentenissen en getuigenissen. De verdachten werden daarom stevig verhoord, wat vaak werd opgenomen. Dit heeft uiteindelijk zo'n 160 videobanden aan verhoren opgeleverd. Deze opnames speelden later een cruciale rol in nader onderzoek over de manier van verhoren in het politieonderzoek en het ontstaan van de bekentenis.

## Veroordelingen
De negen verdachten werden op 29 december 1999 door de rechtbank schuldig bevonden voor gekwalificeerde diefstal met de dood ten gevolg. Zij werden hiervoor veroordeeld tot gevangenisstraffen van twee tot tien jaar. Acht van de negen veroordeelden gingen in hoger beroep. De veroordeelde op wiens bekentenis de straffen rustten, ging als enige niet in hoger beroep. Vóór de uitspraak in hoger beroep pleegde een van de veroordeelden zelfmoord in zijn cel. In een achtergelaten briefje verklaarde hij onschuldig te zijn aan het misdrijf. Op 12 december 2000 werden de verdachten wederom veroordeeld door het gerechtshof. Velen kregen zelfs zwaardere straffen, variërend van vijf tot twaalf jaar gevangenisstraf. Een verdachte ging vervolgens in cassatie met advocaat Gerard Spong. De Hoge Raad liet het oordeel van het gerechtshof in stand. Alle acht van de resterende veroordeelden zaten hun straf uit.
Voor de bewijsvoering werd voornamelijk gebruik gemaakt van de bekentenissen van een van de veroordeelden, welke steun zouden vinden in andere bewijsmiddelen. De rechters achtten bewezenverklaard dat de roofmoord op de villa door de mannen was gepland en uitgevoerd. De veroordeelden zouden op 2 september 1998 in drie verschillende voertuigen naar de villa op de Apeldoornseweg zijn gereden. Vijf van de mannen waren vervolgens richting de villa gelopen, waarna één of meer van deze vijf zich naar binnen begaf. Een van deze mannen zou in de woning de bewoonster hebben bedreigd met een vuurwapen, en haar om geld hebben gevraagd. Hierna kwam de bezoekster plotseling binnengelopen. De vrouwen werden vervolgens gesommeerd om op het bed te gaan liggen, waarop zij beiden op het hoofd beschoten werden.

## BoekGerede Twijfel(2014)
In januari 2014 werd het boek Arnhemse villamoord, valse bekentenissen gepubliceerd. Dit werd geschreven door socioloog en rechtspsycholoog Han Israëls en vier studenten van de universiteit van Maastricht in het kader van het Project Gerede Twijfel, dat mogelijke gerechtelijke dwalingen onderzoekt. Volgens het onderzoek zouden de veroordelingen in de zaak zijn gebaseerd op een valse bekentenis. Rechercheurs zouden grote druk op de verdachten hebben uitgeoefend en suggestieve vragen hebben gesteld, waardoor verdachten tot daderkennis geleid werden. Enkele malen werd daderkennis zelfs voorgezegd, dit gebeurde bijvoorbeeld met de waargenomen blauwe Volkswagen Golf. Ook was er veel kritiek op de discrepanties tussen de verhooropnames en de processen-verbaal.
Het boek zorgde vlak na publicatie voor controverse door te suggereren dat de toen aanwezige vriendin van het slachtoffer meer zou weten, en wellicht zelf niet eens werkelijk beschoten zou zijn en zelf de moord zou kunnen hebben gepleegd. Hierop nam de uitgever het boek binnen een week na verschijnen tijdelijk uit de handel op instigatie van de projectleider en hoogleraar rechtspsychologie Peter van Koppen, die de supervisie had over het Project Gerede Twijfel. Het laatste hoofdstuk met daarin de speculatieve veronderstellingen kreeg hij pas na verschijning van het boek onder ogen. Het boek was zonder zijn toestemming uitgegeven en zowel de nabestaanden als de nu beschuldigde getuige waren niet van tevoren ingelicht. Na een gesprek tussen Van Koppen en Israëls kreeg de getuige van de roofmoord op 5 februari een aanbod per e-mail om (binnen vier weken) een nawoord te schrijven dat ongecensureerd zou worden opgenomen in een volgende editie van het boek. Israëls bleef achter zijn conclusie staan dat de verkeerde mannen zijn veroordeeld en dat de zaak een herziening verdiende, omdat uit het dossier zelfs niet gebleken is op grond waarvan de negen veroordeelden tot verdachten werden. Deze conclusie werd ook niet door Van Koppen bestreden.

## Herzieningsverzoeken

### Eerste herzieningsverzoek
De onderzoekers van de universiteit van Maastricht concludeerden in het boek ook dat er in de zaak in juridisch-technische zin geen sprake was van een zogenaamd nieuw feit, een novum, op grond waarvan de zaak volgens de wet heropend kon worden, want de bronnen en feiten in hun onderzoek waren dezelfde die de toenmalige rechters ter beschikking stonden en op grond waarvan de veroordelingen tot stand waren gekomen. De onderzoekers wezen toch op de mogelijkheid van een herzieningsverzoek, omdat zij zelf gerede twijfel hadden aan het daderschap van de veroordeelden in deze zaak en omdat de recente wettelijke verruiming van de herzieningsregeling zou kunnen leiden tot nieuw onderzoek bij de Hoge Raad.
Op 18 september 2018 presenteerde de Adviescommissie afgesloten strafzaken een rapport waarin staat dat de veroordelingen "potentieel onveilig" waren. Volgens de onderzoekscommissie had de recherche grove fouten gemaakt, waardoor mogelijk valse bekentenissen waren afgelegd. De Hoge Raad wilde aanvullend onderzoek naar een aantal DNA-sporen, waarna zou worden bepaald of de zaak opnieuw behandeld moest worden. Op 16 december 2019 werd dit aanvullende onderzoek door de advocaat-generaal gesloten. Na de sluiting van het aanvullende onderzoek werd een herzieningsverzoek ingediend door advocaat Paul Acda. Op 2 februari 2021 maakte de advocaat-generaal bekend aan de Hoge Raad een negatief advies te geven over het herzieningsverzoek, omdat er geen sprake zou zijn van een novum. De Hoge Raad ging hier in mee en oordeelde vervolgens op 20 april 2021 dat de herzieningsaanvraag ongegrond was.
Op 21 mei 2021 berichtte de Volkskrant dat de Adviescommissie afgesloten strafzaken de beslissing van de Hoge Raad in ongekend harde bewoordingen veroordeelde. De Hoge Raad had het herzieningsverzoek te gemakkelijk afgewezen. Dit kwam het vertrouwen van de burger in de rechtspraak niet ten goede, aldus de adviescommissie, die sprak van "juridische fijnslijperij".

### Tweede herzieningsverzoek
In augustus 2021 rees een sterkere verdenking dat de veroordelingen in de zaak konden berusten op onwettig politieonderzoek. De leider daarvan zou destijds onder meer meineed en valsheid in geschrifte hebben gepleegd. Hij zou voor het Gerechtshof onder ede hebben gelogen dat zijn team rond januari 1999 "toevallig op de groep stuitte". In werkelijkheid zou het onderzoek echter hebben berust op inlichtingen, al kort na de moord, van een drugsagent die zijn – drugsverslaafde – informanten zou hebben betaald voor informatie. Advocaat Paul Acda diende namens zes veroordeelden die strijden voor eerherstel een tweede herzieningsverzoek in om de zaak heropend te krijgen.

## De Villamoord(documentaireserie)
In januari 2020 zond de NPO de documentaire De Villamoord van de KRO-NCRV uit, bestaande uit drie afleveringen. Paul Acda, advocaat van enkele veroordeelden, en Han Israëls, auteur van De Arnhemse villamoord, valse bekentenissen, komen veelvuldig in de serie voor. Daarnaast bevat de serie interviews met verschillende veroordeelden, rechercheurs, getuigen en nabestaanden van de zaak. Naar aanleiding van verdere bevindingen en tips die de producenten na de uitzendingen van het eerste seizoen binnenkregen werd een tweede reeks van drie afleveringen geproduceerd, die in 2021 werd uitgezonden.

### Afleveringen

#### Seizoen 1 (2020)
| Aflevering | Datum           | Titel                |
| ---------- | --------------- | -------------------- |
| 1          | 15 januari 2020 | De bekentenis        |
| 2          | 16 januari 2020 | De geheime informant |
| 3          | 17 januari 2020 | Het schampschot      |

#### Seizoen 2 (2021)
| Aflevering | Datum             | Titel                |
| ---------- | ----------------- | -------------------- |
| 1          | 30 augustus 2021  | De leeuw en de hyena |
| 2          | 6 september 2021  | De prooi             |
| 3          | 13 september 2021 | De hinderlaag        |

title: Arnhemse villamoord

wikitext:
{{Infobox aanslag
| naam         = Arnhemse villamoord
| afbeelding   = Betonnen viaduct in Arnhem.jpg
| onderschrift = Viaduct Apeldoornseweg, dicht bij de villa. De beschilderde koepels in de wachthuisjes waren een onderdeel van de bewijsvoering in de zaak.
| lat_deg      = 51
| lat_min      = 59
| lat_sec      = 46
| lon_deg      = 5
| lon_min      = 54
| lon_sec      = 46
| label        = [[Arnhem]]
| mapname      = Nederland
| plaats       = [[Provinciale weg 784|Apeldoornseweg]], [[Arnhem]], [[Nederland (hoofdbetekenis)|Nederland]]
| datum        = [[2 september]] [[1998]]
| tijd         = 19:45 uur
| doelwit      =
| motief       = Roofoverval
| type         =
| wapens       = Vuurwapen
| doden        = 1
| gewonden     = 1
| veroordeelden= Hamza A., Nevzat A., Ömer A., Ozgun B., Herman D., Hassan G., Dave K., Kemal P. en Sefket P.
| verdachten   =
| slachtoffers = Geke van 't Leven-de Goede en een gewonde
}}
De '''Arnhemse villamoord''' op [[2 september]] [[1998]] betreft een [[roofmoord]] op de 63-jarige Geke van 't Leven-de Goede in haar [[Villa (bouwkunde)|villa]] aan de Apeldoornseweg in [[Arnhem]]. De bewoonster werd door het hoofd geschoten. Een 33-jarige vriendin die op bezoek was, liep een hoofdwond op, vermoedelijk door een [[schampschot]]. Negen mannen werden voor de moord veroordeeld. In de media en de wetenschap is de schuld van de veroordeelden echter in twijfel getrokken, nadat uit opnames van de verhoren was gebleken dat zij onder grote druk van de recherche misschien [[Valse bekentenis|valse verklaringen]] hadden afgelegd.

== De moord ==
Op de avond van 2 september 1998 was de 63-jarige Geke van 't Leven-de Goede alleen thuis in haar villa aan de Apeldoornseweg. Een 33-jarige vriendin van haar kwam rond 19.45 uur aan bij de villa om een jas op te halen die zij voor haar had gemaakt.<ref>{{Citeer web |url=https://www.npostart.nl/de-villamoord/15-01-2020/KN_1711807 |titel=De Villamoord, Afl. 1: De bekentenis |uitgever=NPO Start |datum=16 januari 2020|archiefurl=https://web.archive.org/web/20211120144751/https://www.npostart.nl/de-villamoord/15-01-2020/KN_1711807|archiefdatum=20 november 2021|dodeurl=nee}}</ref> De bezoekster belde aan bij de voordeur, maar niemand deed open. Hierna liep ze naar de achterkant van de villa, waar ze een trap opliep en via de achterdeur de villa betrad. In de woning trof ze de bewoonster aan, die op dat moment werd overvallen door een man met een vuurwapen. De overvaller sommeerde hen op het bed in de slaapkamer te gaan liggen. Eenmaal daar loste hij twee schoten, op beide vrouwen een. Geke van 't Leven werd in het hoofd geraakt en overleed ter plekke. De bezoekster liep een hoofdwond op door een schampschot, maar overleefde door te doen alsof ze dood was.<ref>[https://web.archive.org/web/20150801115051/http://www.eenvandaag.nl/criminaliteit/49145/_verkeerde_mannen_veroordeeld_voor_villamoord_arnhem 'Verkeerde mannen veroordeeld voor villamoord Arnhem'], ''EenVandaag'', 5 februari 2014</ref> Nadat de dader de villa had verlaten, belde zij een vriend en vervolgens haar broer, omdat ze zich het [[alarmnummer]] niet kon herinneren.

== Onderzoek ==
De ontvreemde buit was gering: een [[portemonnee]], een paar [[bankpas]]jes en een armband. Het gebruikte moordwapen werd nooit gevonden, maar door twee kogels van 7,65 mm die op de plaats delict werden aangetroffen kon worden vastgesteld dat dit waarschijnlijk een [[FN Browning 1922]] geweest is.<ref>{{Citeer web|url=https://www.kro-ncrv.nl/programmas/villamoord/seizoenen/seizoen-2020/het-schampschot-kn1711809|titel=De Villamoord, Afl. 3: Het schampschot|bezochtdatum=18 januari 2020|datum=17 januari 2020|uitgever=KRO-NCRV|dodeurl=ja}}<br />Zie video vanaf 14.28.</ref> Bloedsporen en vingerafdrukken die in de villa werden aangetroffen leverden geen match op (ook met geen van de uiteindelijk veroordeelden).

Een getuige had vóór de overval een blauwe [[Volkswagen Golf]] gezien bij de villa. Een andere getuige was op het tijdstip van de overval zijn hond aan het uitlaten op het wandelpad achter de bewuste villa, waar hij een van de schoten hoorde.

Uit de getuigenverklaring van de bezoekster bleek dat zij slechts één overvaller had gezien. Na een tip van een geheime informant kwam de recherche echter op het spoor van een aantal verdachten binnen het Arnhemse drugscircuit. Uiteindelijk werd ongeveer een half jaar na de moord een negental verdachten gearresteerd die de overval samen zouden hebben gepleegd.<ref>{{Citeer web|url=https://www.npostart.nl/de-villamoord/16-01-2020/KN_1711808|titel=De Villamoord, Afl. 2: De geheime informant|datum=16 januari 2020|uitgever=NPO Start|archiefurl=https://web.archive.org/web/20210525081447/https://www.npostart.nl/de-villamoord/16-01-2020/KN_1711808|archiefdatum=25 mei 2021|dodeurl=nee}}</ref> Een tiende verdachte, die de schutter zou zijn geweest, bevond zich echter in [[Duitsland]]. Een verzoek tot [[uitlevering]] werd niet ingewilligd, nadat Duitse autoriteiten de zaak hadden onderzocht en concludeerden dat er te weinig bewijs was in de zaak om tot vervolging over te gaan.<ref>{{Citeer web|url=https://www.hogeraad.nl/actueel/nieuwsoverzicht/2021/april/herzieningsaanvragen-zaak-arnhemse-villamoord-ongegrond/|titel=Herzieningsaanvragen zaak Arnhemse villamoord ongegrond|bezochtdatum=2021-09-18|auteur=Hoge Raad der Nederlanden|werk=Hoge Raad|taal=nl|archiefurl=https://web.archive.org/web/20211120144741/https://www.hogeraad.nl/actueel/nieuwsoverzicht/2021/april/herzieningsaanvragen-zaak-arnhemse-villamoord-ongegrond/|archiefdatum=20 november 2021|dodeurl=nee}}</ref>

De [[bekentenis]] van een van de verdachten was doorslaggevend voor de arrestatie van de groep en het scenario van de roofoverval dat de politie zou hanteren. Bij gebrek aan [[Forensisch onderzoek|forensisch bewijs]] dat aan de verdachten gekoppeld kon worden, moest de politie het vooral doen met bekentenissen en getuigenissen. De verdachten werden daarom stevig verhoord, wat vaak werd opgenomen. Dit heeft uiteindelijk zo'n 160 [[Videocassette|videobanden]] aan verhoren opgeleverd. Deze opnames speelden later een cruciale rol in nader onderzoek over de manier van verhoren in het politieonderzoek en het ontstaan van de bekentenis.

== Veroordelingen ==
De negen verdachten werden op 29 december 1999 door de [[Rechtbank (Nederland)|rechtbank]] schuldig bevonden voor gekwalificeerde diefstal met de dood ten gevolg. Zij werden hiervoor veroordeeld tot [[gevangenisstraf]]fen van twee tot tien jaar.<ref>{{Citeer nieuws|datum=30 december 1999|titel=Tot tien jaar cel voor 'villamoord' in Arnhem|uitgever=Reformatorisch Dagblad|url=https://www.digibron.nl/viewer/collectie/Digibron/id/tag:RD.nl,19991230:newsml_f9eff0f2edbe705e26473705cdf8adbe|archiefurl=https://web.archive.org/web/20211120144754/https://www.digibron.nl/viewer/collectie/Digibron/id/tag:RD.nl,19991230:newsml_f9eff0f2edbe705e26473705cdf8adbe|archiefdatum=20 november 2021|dodeurl=nee}}</ref><ref name="AA4112">{{Citeer rechtspraak|ecli=ECLI:NL:RBARN:1999:AA4112|instantie=[[Rechtbank Arnhem]]|nummer=05-072605/99|datum=1999-12-29}}</ref> Acht van de negen veroordeelden gingen in hoger beroep. De veroordeelde op wiens bekentenis de straffen rustten, ging als enige niet in hoger beroep.<ref>[https://krantenbankzeeland.nl/issue/pzc/2000-12-13/edition/null/page/3 Straffen tot 12 jaar voor villamoord], ''Provinciale Zeeuwse Courant'', 13 december 2000, p. 3. [https://web.archive.org/web/20211120144746/https://krantenbankzeeland.nl/issue/pzc/2000-12-13/edition/null/page/3 Gearchiveerd] op 20 november 2021.</ref><ref>[https://justitie.eenvandaag.nl/tv-items/60817/_valse_bekentenissen_onder_druk_van_rechercheurs_ 'Valse bekentenissen onder druk van rechercheurs'], ''EenVandaag'' (25 juli 2015). [https://web.archive.org/web/20150731001047/http://justitie.eenvandaag.nl:80/tv-items/60817/_valse_bekentenissen_onder_druk_van_rechercheurs_ Gearchiveerd] op 31 juli 2015.</ref><ref>[http://www.omroepgelderland.nl/nieuws/2050008/Overlevende-Arnhemse-villamoord-reageert-op-beschuldigingen Overlevende Arnhemse villamoord reageert op beschuldigingen], Omroep Gelderland, 5 februari 2014. [https://web.archive.org/web/20210301072956/https://www.omroepgelderland.nl/nieuws/2050008/Overlevende-Arnhemse-Villamoord-reageert-op-beschuldigingen Gearchiveerd] op 1 maart 2021.</ref> Vóór de uitspraak in hoger beroep pleegde een van de veroordeelden zelfmoord in zijn cel. In een achtergelaten briefje verklaarde hij onschuldig te zijn aan het misdrijf. Op 12 december 2000 werden de verdachten wederom veroordeeld door het [[Gerechtshof (Nederland)|gerechtshof]].<ref name="AA8995">{{Citeer rechtspraak|ecli=ECLI:NL:GHARN:2000:AA8995|instantie=[[Gerechtshof Arnhem]]|nummer=21-000018-00|datum=2000-12-12}}</ref> Velen kregen zelfs zwaardere straffen, variërend van vijf tot twaalf jaar gevangenisstraf.<ref>{{Citeer nieuws|datum=13 december 2000|titel=Celstraffen tot 12 jaar jaar voor villamoord|uitgever=Reformatorisch Dagblad|url=https://www.digibron.nl/viewer/collectie/Digibron/id/tag:RD.nl,20001213:newsml_13f4ac5b6fe92ff0f19fb007f1b66c0a|archiefurl=https://web.archive.org/web/20211120144808/https://www.digibron.nl/viewer/collectie/Digibron/id/tag:RD.nl,20001213:newsml_13f4ac5b6fe92ff0f19fb007f1b66c0a|archiefdatum=20 november 2021|dodeurl=nee}}</ref><ref>[https://www.volkskrant.nl/nieuws-achtergrond/hof-verhoogt-straffen-zeven-betrokkenen-bij-villamoord~b2c56492/ Hof verhoogt straffen zeven betrokkenen bij villamoord], ''de Volkskrant'', 13 december 2000. [https://web.archive.org/web/20211120144744/https://www.volkskrant.nl/nieuws-achtergrond/hof-verhoogt-straffen-zeven-betrokkenen-bij-villamoord~b2c56492/ Gearchiveerd] op 20 november 2021.</ref> Een verdachte ging vervolgens in cassatie met advocaat [[Gerard Spong]]. De [[Hoge Raad der Nederlanden|Hoge Raad]] liet het oordeel van het gerechtshof in stand.<ref>{{Citeer rechtspraak|ecli=ECLI:NL:HR:2021:633|instantie=[[Hoge Raad der Nederlanden|Hoge Raad]]|nummer= 20/00985|datum=2021-04-20}}</ref> Alle acht van de resterende veroordeelden zaten hun straf uit.

Voor de bewijsvoering werd voornamelijk gebruik gemaakt van de bekentenissen van een van de veroordeelden, welke steun zouden vinden in andere bewijsmiddelen. De rechters achtten bewezenverklaard dat de roofmoord op de villa door de mannen was gepland en uitgevoerd. De veroordeelden zouden op 2 september 1998 in drie verschillende voertuigen naar de villa op de Apeldoornseweg zijn gereden. Vijf van de mannen waren vervolgens richting de villa gelopen, waarna één of meer van deze vijf zich naar binnen begaf. Een van deze mannen zou in de woning de bewoonster hebben bedreigd met een vuurwapen, en haar om geld hebben gevraagd. Hierna kwam de bezoekster plotseling binnengelopen. De vrouwen werden vervolgens gesommeerd om op het bed te gaan liggen, waarop zij beiden op het hoofd beschoten werden.<ref name="AA4112"/><ref name="AA8995"/>

== Boek ''Gerede Twijfel'' (2014) ==
In januari 2014 werd het boek ''Arnhemse villamoord, valse bekentenissen'' gepubliceerd. Dit werd geschreven door socioloog en rechtspsycholoog [[Han Israëls]] en vier studenten van de [[Universiteit Maastricht|universiteit van Maastricht]] in het kader van het [[Project Gerede Twijfel]], dat mogelijke gerechtelijke dwalingen onderzoekt. Volgens het onderzoek zouden de veroordelingen in de zaak zijn gebaseerd op een [[valse bekentenis]]. Rechercheurs zouden grote druk op de verdachten hebben uitgeoefend en suggestieve vragen hebben gesteld, waardoor verdachten tot [[daderkennis]] geleid werden. Enkele malen werd daderkennis zelfs voorgezegd, dit gebeurde bijvoorbeeld met de waargenomen blauwe Volkswagen Golf. Ook was er veel kritiek op de discrepanties tussen de verhooropnames en de [[Proces-verbaal|processen-verbaal]].<ref>{{Citeer boek|titel=De Arnhemse villamoord. Valse bekentenissen.|auteur=Han Israëls|url=https://www.worldcat.org/oclc/871243378|uitgever=Boom Lemma uitgevers|plaats=Den Haag|datum=2014|ISBN=978-94-6236-351-9}}</ref>

Het boek zorgde vlak na publicatie voor controverse door te suggereren dat de toen aanwezige vriendin van het slachtoffer meer zou weten, en wellicht zelf niet eens werkelijk beschoten zou zijn en zelf de moord zou kunnen hebben gepleegd.<ref>[https://www.omroepgelderland.nl/nieuws/2399307/Veroordeelde-Arnhemse-Villamoord-deed-valse-bekentenis-onder-druk 'Veroordeelde Arnhemse Villamoord deed valse bekentenis onder druk'], Omroep Gelderland'', 11 februari 2019''. [https://web.archive.org/web/20210307032417/https://www.omroepgelderland.nl/nieuws/2399307/Veroordeelde-Arnhemse-Villamoord-deed-valse-bekentenis-onder-druk Gearchiveerd] op 7 maart 2021.</ref> Hierop nam de uitgever het boek binnen een week na verschijnen tijdelijk uit de handel op instigatie van de projectleider en hoogleraar rechtspsychologie [[Peter van Koppen]], die de supervisie had over het Project Gerede Twijfel.<ref>[https://web.archive.org/web/20140223091550/http://www.limburger.nl/article/20140205/REGIONIEUWS01/140209394 UM: Boek Villamoord terug in de handel], ''De Limburger'', 5 februari 2014</ref> Het laatste hoofdstuk met daarin de speculatieve veronderstellingen kreeg hij pas na verschijning van het boek onder ogen. Het boek was zonder zijn toestemming uitgegeven en zowel de nabestaanden als de nu beschuldigde getuige waren niet van tevoren ingelicht.<ref>[https://www.telegraaf.nl/binnenland/22246005/__Verbod_boek_villamoord__.html Boek Arnhemse villamoord uit de handel], ''De Telegraaf'', 27 januari 2014. [https://web.archive.org/web/20160307012347/http://www.telegraaf.nl/binnenland/22246005/__Verbod_boek_villamoord__.html Gearchiveerd] op 7 maart 2016.</ref><ref>[https://www.nu.nl/boek/3686128/boek-arnhemse-villamoord-handel.html Boek Arnhemse villamoord uit de handel], NU.nl, 27 januari 2014. [https://web.archive.org/web/20211120144746/https://www.nu.nl/boek/3686128/boek-arnhemse-villamoord-handel.html Gearchiveerd] op 20 november 2021.</ref> Na een gesprek tussen Van Koppen en Israëls kreeg de getuige van de roofmoord op 5 februari een aanbod per e-mail om (binnen vier weken) een [[Epiloog|nawoord]] te schrijven dat ongecensureerd zou worden opgenomen in een volgende editie van het boek.<ref>[https://www.observantonline.nl/Home/Artikelen/id/45233 Slachtoffer schietpartij mag nawoord schrijven], ''Observant'', 6 februari 2014. [https://web.archive.org/web/20211120144739/https://www.observantonline.nl/Home/Artikelen/id/45233 Gearchiveerd] op 20 november 2021.</ref><ref>[https://www.gld.nl/nieuws/2049995/overlevende-villamoord-mag-nawoord-schrijven Overlevende Villamoord mag nawoord schrijven], Omroep Gelderland, 5 februari 2014. [https://web.archive.org/web/20211120144746/https://www.gld.nl/nieuws/2049995/overlevende-villamoord-mag-nawoord-schrijven Gearchiveerd] op 20 november 2021.</ref> Israëls bleef achter zijn conclusie staan dat de verkeerde mannen zijn veroordeeld en dat de zaak een [[Revisie (rechtspraak)|herziening]] verdiende, omdat uit het dossier zelfs niet gebleken is op grond waarvan de negen veroordeelden tot verdachten werden. Deze conclusie werd ook niet door Van Koppen bestreden.

== Herzieningsverzoeken ==
=== Eerste herzieningsverzoek ===
De onderzoekers van de universiteit van Maastricht concludeerden in het boek ook dat er in de zaak in juridisch-technische zin geen sprake was van een zogenaamd ''nieuw feit'', een [[Novum (recht)|novum]], op grond waarvan de zaak volgens de wet heropend kon worden, want de bronnen en feiten in hun onderzoek waren dezelfde die de toenmalige rechters ter beschikking stonden en op grond waarvan de veroordelingen tot stand waren gekomen.<ref>Zo valt te lezen op pagina 246 van het boek.</ref> De onderzoekers wezen toch op de mogelijkheid van een herzieningsverzoek, omdat zij zelf gerede twijfel hadden aan het daderschap van de veroordeelden in deze zaak en omdat de recente wettelijke verruiming van de herzieningsregeling zou kunnen leiden tot nieuw onderzoek bij de Hoge Raad.

Op 18 september 2018 presenteerde de Adviescommissie afgesloten strafzaken een rapport waarin staat dat de veroordelingen "potentieel onveilig" waren. Volgens de onderzoekscommissie had de recherche grove fouten gemaakt, waardoor mogelijk valse bekentenissen waren afgelegd.<ref>[https://knoopsadvocaten.nl/2018/09/18/nader-onderzoek-in-arnhemse-villamoord/ Nader onderzoek in Arnhemse Villamoord], Knoops' advocaten. [https://web.archive.org/web/20211120144754/https://knoopsadvocaten.nl/2018/09/18/nader-onderzoek-in-arnhemse-villamoord/ Gearchiveerd] op 20 november 2021.</ref> De Hoge Raad wilde aanvullend onderzoek naar een aantal DNA-sporen, waarna zou worden bepaald of de zaak opnieuw behandeld moest worden.<ref>[https://nos.nl/artikel/2250983-negen-mannen-zaten-mogelijk-onterecht-vast-voor-arnhemse-villamoord.html Negen mannen zaten mogelijk onterecht vast voor Arnhemse villamoord], NOS, 18 september 2018, laatst geraadpleegd op 18 september 2018. [https://web.archive.org/web/20180918193931/https://nos.nl/artikel/2250983-negen-mannen-zaten-mogelijk-onterecht-vast-voor-arnhemse-villamoord.html Gearchiveerd] op 18 september 2018.</ref> Op 16 december 2019 werd dit aanvullende onderzoek door de advocaat-generaal gesloten.<ref>{{Citeer web|url=https://www.hogeraad.nl/actueel/nieuwsoverzicht/2019/december/ag-sluit-nader-onderzoek-arnhemse-villamoord/|titel=Advocaat-generaal sluit nader onderzoek Arnhemse Villamoord|bezochtdatum=2023-03-20|auteur=[[Hoge Raad der Nederlanden|Hoge Raad]]|werk=Hoge Raad|taal=nl|archiefurl=https://web.archive.org/web/20210918052815/https://www.hogeraad.nl/actueel/nieuwsoverzicht/2019/december/ag-sluit-nader-onderzoek-arnhemse-villamoord/|archiefdatum=18 september 2021|dodeurl=nee}}</ref> Na de sluiting van het aanvullende onderzoek werd een herzieningsverzoek ingediend door advocaat Paul Acda.<ref>{{Citeer web|url=https://www.omroepgelderland.nl/nieuws/2440695/Herzieningsverzoek-Villamoord-ingediend-maar-onderzoek-gaat-door|titel=Herzieningsverzoek Villamoord ingediend, maar 'onderzoek' gaat door|werk=Omroep Gelderland|auteur=Lonneke Gerritsen|datum=17 maart 2020|bezochtdatum=2 februari 2021|archiefurl=https://web.archive.org/web/20210301075736/https://www.omroepgelderland.nl/nieuws/2440695/Herzieningsverzoek-Villamoord-ingediend-maar-onderzoek-gaat-door|archiefdatum=1 maart 2021|dodeurl=nee}}</ref> Op 2 februari 2021 maakte de advocaat-generaal bekend aan de Hoge Raad een negatief advies te geven over het herzieningsverzoek, omdat er geen sprake zou zijn van een novum. De Hoge Raad ging hier in mee en oordeelde vervolgens op 20 april 2021 dat de herzieningsaanvraag ongegrond was.<ref>{{Citeer web|url=https://www.hogeraad.nl/actueel/nieuwsoverzicht/2021/april/herzieningsaanvragen-zaak-arnhemse-villamoord-ongegrond/|titel=Oordeel: geen herziening Arnhemse villamoord|archiefurl=https://web.archive.org/web/20211120144748/https://www.hogeraad.nl/actueel/nieuwsoverzicht/2021/april/herzieningsaanvragen-zaak-arnhemse-villamoord-ongegrond/|archiefdatum=20 november 2021|dodeurl=nee}}</ref>

Op 21 mei 2021 berichtte ''de Volkskrant'' dat de Adviescommissie afgesloten strafzaken de beslissing van de Hoge Raad in ongekend harde bewoordingen veroordeelde. De Hoge Raad had het herzieningsverzoek te gemakkelijk afgewezen. Dit kwam het vertrouwen van de burger in de rechtspraak niet ten goede, aldus de adviescommissie, die sprak van "juridische fijnslijperij".<ref>{{Citeer web|url=https://www.volkskrant.nl/gs-b4fb8de0|titel=Commissie verwerpt oordeel Hoge Raad in Arnhemse Villamoord, spreekt van 'juridische fijnslijperij'|bezochtdatum=2021-08-13|auteur=Wil Thijssen|datum=2021-05-25|werk=de Volkskrant|taal=}}</ref>

=== Tweede herzieningsverzoek ===
In augustus 2021 rees een sterkere verdenking dat de veroordelingen in de zaak konden berusten op onwettig politieonderzoek. De leider daarvan zou destijds onder meer meineed en valsheid in geschrifte hebben gepleegd. Hij zou voor het Gerechtshof onder ede hebben gelogen dat zijn team rond januari 1999 "toevallig op de groep stuitte". In werkelijkheid zou het onderzoek echter hebben berust op inlichtingen, al kort na de moord, van een drugsagent die zijn – drugsverslaafde – informanten zou hebben betaald voor informatie. Advocaat Paul Acda diende namens zes veroordeelden die strijden voor eerherstel een tweede herzieningsverzoek in om de zaak heropend te krijgen.<ref>[https://www.rtlnieuws.nl/nieuws/nederland/artikel/5250229/villamoord-arnhem-hoge-raad-herziening-justitie Arnhemse villamoord: opnieuw herzieningsverzoek bij Hoge Raad], ''RTL Nieuws'', 26 augustus 2021. [https://web.archive.org/web/20211120144746/https://www.rtlnieuws.nl/nieuws/nederland/artikel/5250229/villamoord-arnhem-hoge-raad-herziening-justitie Gearchiveerd] op 20 november 2021.</ref><ref>[https://www.nu.nl/binnenland/6153289/herzieningsverzoek-arnhemse-villamoord-politie-zou-onder-ede-hebben-gelogen.html Herzieningsverzoek Arnhemse villamoord, politie zou onder ede hebben gelogen], NU.nl, 26 augustus 2021. [https://web.archive.org/web/20211120144752/https://www.nu.nl/binnenland/6153289/herzieningsverzoek-arnhemse-villamoord-politie-zou-onder-ede-hebben-gelogen.html Gearchiveerd] op 20 november 2021.</ref><ref>[https://www.gld.nl/nieuws/7356839/leider-van-politieteam-loog-onder-ede-daarom-herzieningsverzoek-villamoord 'Leider van politieteam loog onder ede, daarom herzieningsverzoek villamoord'], Omroep Gelderland, 26 augustus 2021. [https://web.archive.org/web/20211120144750/https://www.gld.nl/nieuws/7356839/leider-van-politieteam-loog-onder-ede-daarom-herzieningsverzoek-villamoord Gearchiveerd] op 20 november 2021.</ref>

== ''De Villamoord'' (documentaireserie) ==
In januari 2020 zond de [[Stichting Nederlandse Publieke Omroep|NPO]] de documentaire ''De Villamoord'' van de [[KRO-NCRV]] uit, bestaande uit drie afleveringen. Paul Acda, advocaat van enkele veroordeelden, en Han Israëls, auteur van ''De Arnhemse villamoord, valse bekentenissen,'' komen veelvuldig in de serie voor. Daarnaast bevat de serie interviews met verschillende veroordeelden, rechercheurs, getuigen en nabestaanden van de zaak. Naar aanleiding van verdere bevindingen en tips die de producenten na de uitzendingen van het eerste seizoen binnenkregen werd een tweede reeks van drie afleveringen geproduceerd, die in 2021 werd uitgezonden.

=== Afleveringen ===
==== Seizoen 1 (2020) ====
{| class="wikitable"
|+
!Aflevering
!Datum
!Titel
|-
|1
|15 januari 2020
|''De bekentenis''
|-
|2
|16 januari 2020
|''De geheime informant''
|-
|3
|17 januari 2020
|''Het schampschot''
|}

==== Seizoen 2 (2021) ====
{| class="wikitable"
|+
!Aflevering
!Datum
!Titel
|-
|1
|30 augustus 2021
|''De leeuw en de hyena''
|-
|2
|6 september 2021
|''De prooi
|-
|3
|13 september 2021
|''De hinderlaag''
|}

== Zie ook ==
* [[Bredase restaurantmoord]]
* [[Doodslag op Anneke van der Stap]]
* [[Puttense moordzaak]]
* [[Deventer moordzaak]]
* [[Schiedammer parkmoord]]
* [[Zaak-Lucia de Berk]]

{{Appendix}}
{{Coor title dms|51|59|46.70|N|5|54|46.60|E|scale:6250_region:NL}}

[[Categorie:Geschiedenis van Arnhem]]
[[Categorie:Moordzaak in Nederland]]
[[Categorie:Misdrijf in 1998]]

title: Arnhemse villamoord

Plaats: Apeldoornseweg, Arnhem, Nederland

Coördinaten: 51° 60′ NB, 5° 55′ OL

Datum: 2 september 1998

Wapen(s): Vuurwapen

Motief: Roofoverval


text:
# FC Genc Turk Gent
FC Genc Turk Gent was een Belgische voetbalclub uit Gent. De club sloot in 2013 aan bij de KBVB met stamnummer 9598. Daarvoor speelde de club al zaalvoetbal.
De club speelde twee seizoenen in Vierde Provinciale, in het eerste seizoen eindigde men op de zestiende plaats met een doelsaldo van -114. In het tweede seizoen werd een negende plaats behaald.
In 2015 kwam de club negatief in het nieuws na meerdere incidenten waarna tegenstanders niet meer tegen de club wilden spelen. In 2016 nam de club ontslag uit de KBVB.

title: FC Genc Turk Gent

wikitext:
{{Infobox voetbalclub
| clubnaam = FC Genc Turk Gent
| volledige naam = Football Club Genc Turk Gent
| bijnaam =
| opgericht = [[2013]]
| opgeheven = [[2016]]
| stamnummer = 9598
| plaatsnaam = [[Gent]]
| stadion   = Noorderlaan
| leftarm1             = FF0000
| body1                = FF0000
| rightarm1            = FF0000
| shorts1              = FF0000
| socks1               = FF0000
}}
'''FC Genc Turk Gent''' was een Belgische voetbalclub uit [[Gent]]. De club sloot in 2013 aan bij de [[Koninklijke Belgische Voetbalbond|KBVB]] met [[Stamnummer (voetbal België)|stamnummer]] 9598. Daarvoor speelde de club al [[zaalvoetbal]].<ref>[https://www.nieuwsblad.be/cnt/dmf20130826_00708998 ‘Hechten veel belang aan fair-play’], nieuwsblad.be, 27 augustus 2013. [https://web.archive.org/web/20230707181829/https://www.nieuwsblad.be/cnt/dmf20130826_00708998 Gearchiveerd] op 7 juli 2023.</ref>

De club speelde twee seizoenen in Vierde Provinciale, in het eerste seizoen eindigde men op de zestiende plaats met een doelsaldo van -114. In het tweede seizoen werd een negende plaats behaald.

In 2015 kwam de club negatief in het nieuws na meerdere incidenten waarna tegenstanders niet meer tegen de club wilden spelen.<ref>[https://www.hln.be/gent/genc-turk-niet-welkom-bij-kampioen~af0f6fd7/ Genc Turk niet welkom bij kampioen], hln.be, 25 april 2015. [https://web.archive.org/web/20220513201132/https://www.hln.be/gent/genc-turk-niet-welkom-bij-kampioen~af0f6fd7/ Gearchiveerd] op 13 mei 2022.</ref> In 2016 nam de club ontslag uit de KBVB.

{{Appendix|2=
* [https://www.bsdb.be Belgian Soccer Database]
----
{{References}}
}}

[[Categorie:Voetbalclub in Gent]]
[[Categorie:Voormalige Vlaamse voetbalclub]]

title: FC Genc Turk Gent

Plaats: Gent

Stadion: Noorderlaan

Portaal: Voetbal


text:
# Kenkia glandulosa
Kenkia glandulosa is een platworm (Platyhelminthes). De worm is tweeslachtig. De soort leeft in of nabij zoet water.
Het geslacht Kenkia, waarin de platworm wordt geplaatst, wordt tot de familie Kenkiidae gerekend. De wetenschappelijke naam van de soort werd voor het eerst geldig gepubliceerd in 1956 door Hyman.

title: Kenkia glandulosa

wikitext:
{{Taxobox
| type            = dier
| naam            = ''Kenkia glandulosa''
| titelweergave   = cursief
| afbeelding      =
| afbeeldingtekst =
| rijk            = [[Dieren (biologie)|Animalia]] (Dieren)
| onderrijk       = [[Eumetazoa]] (Orgaandieren)
| stam            = [[Platwormen|Platyhelminthes]] (Platwormen)
| klasse          = [[Rhabditophora]]
| orde            = [[Seriata]]
| familie         = [[Kenkiidae]]
| geslacht        = ''[[Kenkia]]''
| auteur          = Hyman
| datum           = 1956
| haakjes         = ja
| worms           = 484480
}}

'''''Kenkia glandulosa''''' is een [[platwormen|platworm]] (Platyhelminthes). De worm is [[Tweeslachtigheid|tweeslachtig]]. De soort leeft in of nabij zoet water.

Het geslacht ''[[Kenkia]]'', waarin de platworm wordt geplaatst, wordt tot de familie [[Kenkiidae]] gerekend. De wetenschappelijke naam van de soort werd voor het eerst geldig gepubliceerd in 1956 door Hyman.

{{Appendix|2=
*Tyler, S. (2010). [http://www.marinespecies.org/aphia.php?p=taxdetails&id=484480 ''Kenkia glandulosa'' (Hyman, 1956)] geraadpleegd via het [[World Register of Marine Species]].
}}
{{beginnetje|biologie|2011|12|05}}

{{DEFAULTSORT:Kenkia glandulosa}}
[[Categorie:Kenkiidae]]

title: Kenkia glandulosa

Onderrijk: Eumetazoa (Orgaandieren)

Stam: Platyhelminthes (Platwormen)

Klasse: Rhabditophora

Orde: Seriata

Familie: Kenkiidae

Geslacht: Kenkia

title: Soort


text:
# Gourdou-Leseurre
 Gourdou-Leseurre was een Franse vliegtuigfabrikant opgericht door ingenieur Charles Edouard Pierre Gourdou en zijn zwager Jean Adolphe Leseurre. Het bedrijf was actief sinds 1917, de officiële oprichting dateert van 1921.

## Historie
Gourdou-Leseurre begon in Saint-Maur-des-Fossés ten zuidoosten van Parijs met het in licentie bouwen van militaire vliegtuigen zoals de Bréguet 14. Later begon het bedrijf met het bouwen van eigen ontwerp vliegtuigen zoals het eenmotorige GL.22 parasolvliegtuig. In 1919/2020 deed een Gourdou-Leseurre vliegtuig mee aan de Coupe Deutsch de la Meurthe racecompetitie over een parcours van 200 km en behaalde een gemiddelde snelheid van 210 km/uur; uiteindelijk werd verloren van een Nieuport-Delage toestel.
Tussen 1925 en 1928 werd Gourdou-Leseurre overgenomen door de scheepswerf Ateliers et Chantiers de la Loire, samen met Loire en Loire-Nieuport. De vliegtuigen uit die periode werden verkocht onder de naam Loire-Gourdou, met de typecodering 'LGL' in plaats van 'GL'.
Op basis van het snelle GL.30 racevliegtuig werden diverse militaire versies ontwikkeld waarvan er vele honderden zijn gebouwd. Ook waren er verschillende watervliegtuig versies van beschikbaar.
In de jaren 1930 waren er diverse onenigheden tussen Charles Gourdou en Jean Adolphe Leseurre. Deze conflicten leidden uiteindelijk tot een breuk tussen beide oprichters en de ondergang van het bedrijf in 1934.

title: Gourdou-Leseurre

wikitext:
{{Infobox bedrijf
| bedrijfsnaam        = Gourdou-Leseurre
| bedrijfslogo        =
| bedrijfslogobreedte =
| afbeelding          = Gourdou-Leseurre ET1.jpg
| onderschrift        = Gourdou-Leseurre GL.22 (1920)
| oprichting          = 1921 (gesloten in 1934)
| oprichter           = Charles Gourdou and Jean Leseurre
| eigenaar            =
| locatie             = Saint Maur-des-Fossés (FR)
| slogan              =
| werknemers          =
| leden               =
| actieve leden       =
| beheerd vermogen    =
| producten           = Vliegtuigfabriek
| sector              =
| omzet               =
| winst               =
| marktkapitalisatie  =
| website             =
| overig              =
}}
[[File:LGL.32 C.1 L'Aéronautique January,1926.jpg|thumb|LGL.32 C.1 L'Aéronautique (januari 1926)]]
[[File:Gourdou-Leseurre GL-832.jpg|thumb|Gourdou-Leseurre GL-832 Watervliegtuig (1933)]]

''' Gourdou-Leseurre''' was een [[Frankrijk|Franse]] vliegtuigfabrikant opgericht door ingenieur ''Charles Edouard Pierre Gourdou'' en zijn zwager ''Jean Adolphe Leseurre''. Het bedrijf was actief sinds 1917, de officiële oprichting dateert van 1921.<ref>Lieux de memoire aeronautique - Gourdou-Leseure - Aérostèles</ref>

==Historie==
''Gourdou-Leseurre'' begon in [[Saint-Maur-des-Fossés]] ten zuidoosten van Parijs met het in licentie bouwen van militaire vliegtuigen zoals de [[Bréguet 14]]. Later begon het bedrijf met het bouwen van eigen ontwerp vliegtuigen zoals het eenmotorige ''GL.22'' [[eendekker|parasolvliegtuig]]. In 1919/2020 deed een Gourdou-Leseurre vliegtuig mee aan de [[Coupe Deutsch de la Meurthe]] racecompetitie over een parcours van 200 km en behaalde een gemiddelde snelheid van 210 km/uur; uiteindelijk werd verloren van een ''Nieuport-Delage'' toestel.

Tussen 1925 en 1928 werd Gourdou-Leseurre overgenomen door de scheepswerf ''Ateliers et Chantiers de la Loire'', samen met ''Loire'' en ''Loire-Nieuport''. De vliegtuigen uit die periode werden verkocht onder de naam ''Loire-Gourdou'', met de typecodering 'LGL' in plaats van 'GL'.

Op basis van het snelle GL.30 racevliegtuig werden diverse militaire versies ontwikkeld waarvan er vele honderden zijn gebouwd. Ook waren er verschillende [[watervliegtuig]] versies van beschikbaar.

In de jaren 1930 waren er diverse onenigheden tussen Charles Gourdou en Jean Adolphe Leseurre. Deze conflicten leidden uiteindelijk tot een breuk tussen beide oprichters en de ondergang van het bedrijf in 1934.

==Zie ook==
[[Nieuport (vliegtuigbouwer)|Vliegtuigbouwer Nieuport]]

{{Appendix}}
[[Categorie:Vliegtuigbouwer]]

title: Gourdou-Leseurre

Oprichting: 1921 (gesloten in 1934)

Oprichter(s): Charles Gourdou and Jean Leseurre

Land: Frankrijk

Hoofdkantoor: Saint Maur-des-Fossés (FR)

Producten: Vliegtuigfabriek

Industrie: luchtvaartindustrie

Portaal: Economie


text:
# Welschenrohr
Welschenrohr is een gemeente en plaats in het Zwitserse kanton Solothurn en maakt deel uit van het district Thal.
Welschenrohr telt 1162 inwoners.

title: Welschenrohr

wikitext:
{{Infobox gemeente Zwitserland
| naam = Welschenrohr
| gemeentetype = Gemeinde
| kaart = [[Bestand:Karte Gemeinde Welschenrohr.png|240px|Kaart van de gemeente]]
| wapenafbeelding = Welschenrohr-blazon.svg
| kanton2 = Solothurn
| district = [[Thal (district)|Thal]]
| code = 2429
| postcode = 4716
| latitudeGraden= 47
| latitudeMinuten= 17
| latitudeSeconden=
| longitudeGraden= 7
| longitudeMinuten= 32
| longitudeSeconden=
| hoogteligging = 680
| oppervlakte = 12,97
| inwonersaantal = 1162
| jaar = 2005
| website = http://www.welschenrohr.ch
}}
'''Welschenrohr''' is een gemeente en plaats in het [[Zwitserland|Zwitserse]] kanton [[Solothurn (kanton)|Solothurn]] en maakt deel uit van het district [[Thal (district)|Thal]].
Welschenrohr telt 1162 inwoners.

== Externe link ==
* {{Link Bundesamt für Statistik gemeente Zwitserland|2429}}

{{Navigatie district Thal}}
{{Beginnetje|landen & volken|land=Zwitserland|2=2007|3=02|4=21}}
{{Coor title dms|47|17|0|N|7|32|0|E|type:city_scale:25000_region:CH}}
{{Bibliografische informatie}}

[[Categorie:Gemeente in Solothurn]]

title: Situering

Kanton: Solothurn

District: Thal

Soort gemeente: Gemeente

Coördinaten: 47° 17′ NB, 7° 32′ OL

title: Algemeen

title: Overig

title: Detailkaart

Detailkaart:
Kaart van de gemeente
· Locatie in Solothurn

Portaal: Zwitserland


text:
# Aeroporto Internacional de Cruzeiro do Sul
Aeroporto Internacional de Cruzeiro do Sul (Nederlands: Internationale luchthaven Cruzeiro do Sul) is de luchthaven van de Braziliaanse stad Cruzeiro do Sul. Ze ligt op ongeveer 10 km ten westen van het centrum van de stad. Ze is een van de twee luchthavens in de staat Acre (de andere is Aeroporto Internacional de Rio Branco in de hoofdstad Rio Branco) en de meest westelijke luchthaven in Brazilië die door lijnvluchten wordt bediend.
De luchthaven werd ingehuldigd op 28 oktober 1970. In 2009 werd een nieuw terminalgebouw opgericht, dat 300.000 passagiers per jaar kan verwerken.
De luchthaven wordt uitgebaat door het overheidsbedrijf Infraero. Volgens de statistieken van Infraero verwerkte de luchthaven 5.573 vliegbewegingen en 74.719 passagiers in 2014; dit tegenover 6.641 vliegbewegingen en 124.973 passagiers in 2010. De binnenlandse regelmatige vluchten vielen van 2011 naar 2012 terug van 1.599 naar 780 vliegbewegingen en het aantal passagiers halveerde toen ongeveer (van 106.510 naar 53.833).

wikitext:
{{Infobox luchthaven
| luchthaven     = Aeroporto Internacional de Cruzeiro do Sul
| altnaam        = Internationale luchthaven Cruzeiro do Sul
| plaatje        = Aeroporto de Cruzeiro do Sul-AC.jpg
| alt            =
| IATA           = CZS
| ICAO           = SBCZ
| type           = openbaar
| opgericht      = 1970
| stad           = [[Cruzeiro do Sul (Acre)|Cruzeiro do Sul]] ([[Acre (staat)|AC]])
| eigenaar       =
| hoogte         = 194 m
| tijdzone       =
| openingstijden =
| website        = [http://www.infraero.com.br/index.php/br/aeroportos/acre/aeroporto-cruzeiro-do-sul.html Infraero.com.br]
| baan           = 10/28
| lengte         = 2400 m
| oppervlakte    = asfalt
| lat_deg        = 7
| lat_min        = 35
| lat_sec        = 58
| lat_dir        = S
| lon_deg        =72
| lon_min        = 46
| lon_sec        = 10
| lon_dir        = W
| land           = Brazilië
}}
'''Aeroporto Internacional de Cruzeiro do Sul''' (Nederlands: Internationale luchthaven Cruzeiro do Sul) is de [[luchthaven]] van de [[Brazilië|Braziliaanse]] stad [[Cruzeiro do Sul (Acre)|Cruzeiro do Sul]]. Ze ligt op ongeveer 10 km ten westen van het centrum van de stad. Ze is een van de twee luchthavens in de staat [[Acre (staat)|Acre]] (de andere is ''[[Aeroporto Internacional de Rio Branco]]'' in de hoofdstad [[Rio Branco (gemeente in Acre)|Rio Branco]]) en de meest westelijke luchthaven in Brazilië die door lijnvluchten wordt bediend.

De luchthaven werd ingehuldigd op 28 oktober 1970. In 2009 werd een nieuw terminalgebouw opgericht, dat 300.000 passagiers per jaar kan verwerken.

De luchthaven wordt uitgebaat door het overheidsbedrijf [[Infraero]]. Volgens de statistieken van Infraero verwerkte de luchthaven 5.573 vliegbewegingen en 74.719 passagiers in 2014; dit tegenover 6.641 vliegbewegingen en 124.973 passagiers in 2010. De binnenlandse regelmatige vluchten vielen van 2011 naar 2012 terug van 1.599 naar 780 vliegbewegingen en het aantal passagiers halveerde toen ongeveer (van 106.510 naar 53.833).<ref>[http://www.infraero.gov.br/index.php/br/estatistica-dos-aeroportos.html Infraero: Estatistica dos aeroportos]. [https://web.archive.org/web/20160727211145/http://www.infraero.gov.br:80/index.php/br/estatistica-dos-aeroportos.html Gearchiveerd] op 27 juli 2016.</ref>

{{Navigatie vliegvelden Brazilië}}
{{Appendix}}

[[Categorie:Vliegveld in Brazilië|Cruzeiro do Sul]]
[[Categorie:Bouwwerk in Acre]]

title: Algemene informatie

Type: openbaar

Locatie: Cruzeiro do Sul (AC)

Coördinaten: 7° 36′ ZB, 72° 46′ WL

title: Locatie in Brazilië

Locatie in Brazilië: Aeroporto Internacional de Cruzeiro do Sul (Brazilië) · Aeroporto Internacional de Cruzeiro do Sul

title: Startbanen

Baan: Lengte · Materiaal

2400 m · asfalt

Startbanen: Lijst van luchthavens

Portaal: Luchtvaart


text:
# Jacob van der Capellen
Jacob van der Capellen was drost van Bredevoort.

## Levensloop
Jacob van der Capellen tot Randwijk was een zoon van Arend van der Capellen tot Randwijk en Johanna die Ruyter. Vanaf 1567 was hij drost te Bredevoort. In 1578 en 1579 komt hij voor als lid van de Ridderschap van het kwartier van Nijmegen, ambt van Over-Betuwe.
Al in 1566 had hij zich bij het Verbond der Edelen gevoegd. In 1581 zwoer hij de koning van Spanje af, als een van de eerste Gelderse edelen.

title: Jacob van der Capellen

wikitext:
{{Infobox dynastie
| naam           = Jacob van der Capellen
| leven          = 16e eeuw
| afbeelding     =
| onderschrift   =
| functie        = [[Lijst van drosten van Bredevoort|Drost te Bredevoort]]
| periode        = 1567–1568
| voorganger     = [[Hendrik van Isendoorn]]
| opvolger       = Palick Marckeloeff
| regent         = <!-- of | regentes = -->
| medeheersers   =
| geboortedatum  =
| geboorteplaats =
| sterfdatum     =
| sterfplaats    =
| vader          = Arend van der Capellen tot Randwijk
| moeder         =
| dynastie       = [[Van der Capellen]]
| broerzus       =
| partner        =
| kinderen       =
| handtekening   =
| website        =
| bron           =
| heraldiek      = [[File:Van_der_Capellen_wapen.svg|125px]]
| heraldiek-uitleg = Wapen van Jacob van der Capellen
| portaal        = Nederland
}}

'''Jacob van der Capellen''' was [[Landdrost|drost]] van [[Bredevoort]].

== Levensloop ==
Jacob van der Capellen tot Randwijk was een zoon van Arend van der Capellen tot Randwijk en Johanna die Ruyter. Vanaf [[1567]] was hij drost te Bredevoort. In [[1578]] en [[1579]] komt hij voor als lid van de Ridderschap van het kwartier van [[Nijmegen]], ambt van Over-Betuwe.

Al in [[1566]] had hij zich bij het [[Verbond der Edelen]] gevoegd. In [[1581]] zwoer hij de koning van Spanje af, als een van de eerste Gelderse edelen.

==Zie ook==
*[[Lijst van drosten van Bredevoort]]

== Bronnen ==
* Van der Aa: ''Biographisch woordenboek'', via [http://www.inghist.nl/retroboeken/vdaa?source=aa__001biog04_01.xml&page_number=136 Inghist.nl]

{{StartOpvolging}}
{{OpvolgingCombi|
| lijst = [[Lijst van drosten van Bredevoort|Drost van Bredevoort]]<br />1567-1568
| vorige = [[Hendrik van Isendoorn]]
| volgende = [[Palick Marckeloeff]]
}}
{{EindOpvolging}}

[[Categorie:Drost van Bredevoort|Capellen, Jacob van der]]
[[Categorie:Van der Capellen]]
[[Categorie:Adel in de Nederlanden in de 16e eeuw|Capellen, J]]

title: Drost te Bredevoort

Voorganger: Hendrik van Isendoorn

Opvolger: Palick Marckeloeff

title: Jacob van der Capellen

Vader: Arend van der Capellen tot Randwijk

Dynastie: Van der Capellen


text:
# Spiniphora trispinosa
Spiniphora trispinosa is een vliegensoort uit de familie van de bochelvliegen (Phoridae). De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1912 door Malloch.

title: Spiniphora trispinosa

wikitext:
{{Taxobox insect
| titelweergave = cursief
| naam = ''Spiniphora trispinosa''
| afbeelding =
| orde = [[Diptera]] (Tweevleugeligen)
| onderorde = [[Vliegen (dieren)|Brachycera]] (Vliegen)
| familie = [[Bochelvliegen|Phoridae]] (Bochelvliegen)
| geslacht = ''[[Spiniphora]]''
| w-naam = ''Spiniphora trispinosa''
| auteur = Malloch
| datum = 1912
| haakjes = ja
| commons =
| species =
}}
'''''Spiniphora trispinosa''''' is een [[Vliegen (dieren)|vliegen]]soort uit de familie van de [[Bochelvliegen|bochelvliegen (Phoridae)]].<ref>Schmitz and Beyer, in Stone et al., 1965, Catalog of the Diptera of America north of Mexico, p. 533.</ref> De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1912 door Malloch.

{{Appendix}}
{{beginnetje|biologie|2013|06|18}}

[[Categorie:Bochelvliegen]]

title: Spiniphora trispinosa

Orde: Diptera (Tweevleugeligen)

Onderorde: Brachycera (Vliegen)

Familie: Phoridae (Bochelvliegen)

Geslacht: Spiniphora

title: Soort


text:
# Wilsele-Putkapel
Wilsele-Putkapel is een plaats in de Vlaams-Brabantse gemeente Leuven en wel onderdeel van de deelgemeente Wilsele.
Putkapel werd voor het eerst vermeld in 1312 als Putte, een heerlijkheid die in bezit was van Jan van Putte. De kern van deze plaats bestond uit het Puthof en de -nu verdwenen- Sint-Agathakapel.
De kapel werd regelmatig ver- en herbouwd en ook vergroot, maar in 1899 werd hij vervangen door de neogotische Sint-Agathakerk.
Het dorp wordt doorkruist door de Aarschotsesteenweg.

## Nabijgelegen kernen
Wilsele-Dorp, Wijgmaal, Holsbeek, Wezemaal, Rotselaar

title: Wilsele-Putkapel

wikitext:
[[Bestand:Sint-Agathakerk (Wilsele).jpg|miniatuur|[[Sint-Agathakerk (Wilsele)|Sint-Agathakerk]]]]
'''Wilsele-Putkapel''' is een plaats in de Vlaams-Brabantse gemeente [[Leuven]] en wel onderdeel van de deelgemeente [[Wilsele]].

Putkapel werd voor het eerst vermeld in 1312 als ''Putte'', een heerlijkheid die in bezit was van ''Jan van Putte''. De kern van deze plaats bestond uit het [[Puthof]] en de -nu verdwenen- [[Putkapel|Sint-Agathakapel]].

De kapel werd regelmatig ver- en herbouwd en ook vergroot, maar in 1899 werd hij vervangen door de neogotische [[Sint-Agathakerk (Wilsele)|Sint-Agathakerk]].

Het dorp wordt doorkruist door de [[N19 (België)|Aarschotsesteenweg]].

==Nabijgelegen kernen==
[[Wilsele|Wilsele-Dorp]], [[Wijgmaal]], [[Holsbeek]], [[Wezemaal]], [[Rotselaar]]

{{Coor title dms|50|55|45.36|N|4|43|26.31|E|type:city_scale:1563}}

[[Categorie:Plaats in Vlaams-Brabant]]
[[Categorie:Wilsele]]


text:
# Onderstation Westerpark
Onderstation Westerpark is een voormalig onderstation in de Nederlandse stad Amsterdam. Het onderstation aan de Houtmankade 334 werd omstreeks 1915 door de Dienst der Publieke Werken ontworpen in opdracht van de Gemeente-Electriciteitswerken, een voorloper van het Amsterdamse GEB. Een uitbreiding van het station in 1922 is van de hand van Albert Boeken (1891-1951). Het gebouw is niet meer in gebruik als onderstation maar huisvest nu een jongerencentrum met de toepasselijke naam Volta.

title: Onderstation Westerpark

wikitext:
[[Bestand:Amsterdam Onderstation Westerpark 001.JPG|thumb|upright=1.3|Voormalig onderstation van het GEB Amsterdam bij het Westerpark. Links een latere aanbouw uit 1922 (nu jongerencentrum), rechts een woonhuis.]]
'''Onderstation Westerpark''' is een voormalig [[onderstation]] in de [[Nederland]]se stad [[Amsterdam]]. Het onderstation aan de [[Houtmankade]] 334 werd omstreeks 1915 door de [[Dienst der Publieke Werken (Amsterdam)|Dienst der Publieke Werken]] ontworpen in opdracht van de ''Gemeente-Electriciteitswerken'', een voorloper van het Amsterdamse GEB. Een uitbreiding van het station in 1922 is van de hand van [[Albert Boeken]] (1891-1951). Het gebouw is niet meer in gebruik als onderstation maar huisvest nu een [[jongerencentrum]] met de toepasselijke naam ''Volta''.

==Literatuur==
*Jan Vredenberg, ''‘Trotse Kastelen en Lichtende Hallen’: Architectuur van elektriciteitsbedrijven in Nederland tot 1960'', proefschrift Katholieke Universiteit Nijmegen, Matrijs, Utrecht, 2003.
* [http://www.bonas.nl/archiwijzer/bo_WInfo.php?Inr=0059.00325&PHPSESSID=3f00b6fdfe306fb8bb83de652e251598 Onderstation Westerpark Houtmankade 330-336 Amsterdam], Archiwijzer Stichting BONAS

{{Coor title dms|52|23|9.49|N|4|52|55.89|E|scale:3125_type:landmark_region:NL}}

[[Categorie:Bouwwerk in Amsterdam-Centrum]]
[[Categorie:Elektrotechniek]]
[[Categorie:Transformatorstation]]


text:
# Amblyteles armatorius
Amblyteles armatorius is een insect dat behoort tot de orde vliesvleugeligen (Hymenoptera) en de familie van de gewone sluipwespen (Ichneumonidae). De insecten zijn vaak te vinden aan de randen van bossen, open plekken en heggen.

## Kenmerken
Amblyteles armatorius kan een lengte van 12 tot 16 mm bereiken, exclusief antennes, die ongeveer 9 mm lang worden. De kop en thorax (borststuk) van deze grote wesp zijn zwart, behalve het gele schildje. De buik is geel en meer ovaal bij de vrouwtjes, met brede zwarte banden. Poten zijn geel, behalve de achterpoten, die zijn zwart en geel. Deze soort heeft geen angel, dus de karakteristieke markeringen van veel scherpzinnige wespen vertegenwoordigen een beschermende mimiek. Het vrouwtje heeft een zeer korte legboor die niet uit de buik steekt.

## Levenswijze
Volwassenen zijn in de zomer meestal te vinden op bloemen, vooral Apiaceae-soorten (zoals de berenklauw en de engelwortel), waar ze zich voeden met nectar en stuifmeel. De volwassenen overwinteren. De vrouwtjes van deze sluipwesp leggen hun eitjes in de rupsen van motten. Wanneer ze uitkomen, voeden de larven zich met hun gastheren, voornamelijk Noctuidae en Notodontidae, maar ook enkele Geometridae, Erebidae, Saturniidae en Lasiocampidae (Calliteara pudibunda, Odontopera bidentata, Macrothylacia rubi en Saturnia pavonia).
De paring vindt waarschijnlijk plaats direct na het uitkomen in de vroege zomer. De sluipwespen Amblyteles worden zowel in mei tot juli als in de late zomer en herfst waargenomen, maar het gaat niet om twee generaties. In de tussenliggende tijd houden de vrouwelijke wespen "rust". Vrouwtjes zijn vooral te vinden in gebouwen op heuveltoppen en in grotten. De vrouwtjes hebben waarschijnlijk zomerrust nodig voor het rijpen van de eieren. Na de zomervakantie gaan de sluipwespen op zoek naar de rupsen van o.a. de huismoeder (Noctua pronuba) en leggen daar hun eitjes in. Opmerkelijk is dat de gastheren ook een zomervakantie hebben. In het volgende jaar, in de vroege zomer, komen daar de imagines van de sluipwespen uit.

## Voorkomen
De gele sluipwesp komt voor in het westelijke Palearctisch gebied (grote delen van Europa, Noord-Afrika) en in het Oosten (Midden-Oosten).

## Taxonomie
De wetenschappelijke naam van de soort werd voor het eerst geldig gepubliceerd als Ichneumon armatorius door Forster in 1771.

title: Amblyteles armatorius

wikitext:
{{Taxobox insect
| naam = ''Amblyteles armatorius''
| titelweergave = cursief
| afbeelding = Amblyteles armatorius (2006-06-27).jpg
| afbeeldingtekst = ''Amblyteles armatorius'' (mannetje)
| orde = [[Vliesvleugeligen|Hymenoptera]] (Vliesvleugeligen)
| familie= [[Gewone sluipwespen|Ichneumonidae]] (Gewone sluipwespen)
| geslacht = ''[[Amblyteles]]''
| w-naam = ''Amblyteles armatorius''
| auteur = [[Johann Reinhold Forster|Forster]]
| datum = 1771
| haakjes = ja
| commons = Category:Amblyteles armatorius
| species =
| afbeelding2 = 2020 10 22 Amblyteles armatorius w1.jpg
| afbeelding2tekst = ''Amblyteles armatorius'' (vrouwtje)
}}
'''''Amblyteles armatorius''''' is een [[insecten|insect]] dat behoort tot de orde [[vliesvleugeligen]] (Hymenoptera) en de familie van de [[Gewone sluipwespen|gewone sluipwespen (Ichneumonidae)]]. De insecten zijn vaak te vinden aan de randen van bossen, open plekken en heggen.

== Kenmerken ==
''Amblyteles armatorius'' kan een lengte van 12 tot 16 mm bereiken, exclusief antennes, die ongeveer 9 mm lang worden. De kop en [[borststuk|thorax]] (borststuk) van deze grote wesp zijn zwart, behalve het gele schildje. De buik is geel en meer ovaal bij de vrouwtjes, met brede zwarte banden. Poten zijn geel, behalve de achterpoten, die zijn zwart en geel. Deze soort heeft geen [[Angel (insect)|angel]], dus de karakteristieke markeringen van veel scherpzinnige wespen vertegenwoordigen een beschermende [[mimiek]]. Het vrouwtje heeft een zeer korte [[legboor]] die niet uit de buik steekt.

== Levenswijze ==
Volwassenen zijn in de zomer meestal te vinden op bloemen, vooral [[Apiaceae]]-soorten (zoals de [[berenklauw (geslacht)|berenklauw]] en de [[Angelica (plant)|engelwortel]]), waar ze zich voeden met nectar en stuifmeel. De volwassenen [[overwinteren]]. De vrouwtjes van deze sluipwesp leggen hun eitjes in de rupsen van motten. Wanneer ze uitkomen, voeden de larven zich met hun gastheren, voornamelijk [[Noctuidae]] en [[Notodontidae]], maar ook enkele [[Geometridae]], [[Erebidae]], [[Saturniidae]] en [[Lasiocampidae]] (''Calliteara pudibunda'', ''Odontopera bidentata'', ''Macrothylacia rubi'' en ''Saturnia pavonia'').

De paring vindt waarschijnlijk plaats direct na het uitkomen in de vroege zomer. De sluipwespen ''Amblyteles'' worden zowel in mei tot juli als in de late zomer en herfst waargenomen, maar het gaat niet om twee generaties. In de tussenliggende tijd houden de vrouwelijke wespen "rust". Vrouwtjes zijn vooral te vinden in gebouwen op heuveltoppen en in grotten. De vrouwtjes hebben waarschijnlijk zomerrust nodig voor het rijpen van de eieren. Na de zomervakantie gaan de sluipwespen op zoek naar de rupsen van o.a. de [[huismoeder]] (''Noctua pronuba'') en leggen daar hun eitjes in. Opmerkelijk is dat de gastheren ook een zomervakantie hebben. In het volgende jaar, in de vroege zomer, komen daar de [[imagines]] van de sluipwespen uit.

== Voorkomen ==
De gele sluipwesp komt voor in het westelijke [[Palearctisch gebied]] (grote delen van Europa, Noord-Afrika) en in het Oosten (Midden-Oosten).

== Taxonomie ==
De wetenschappelijke naam van de soort werd voor het eerst geldig gepubliceerd als ''Ichneumon armatorius'' door Forster in 1771.<ref>{{Link Fauna Europaea|id=332184|naam=''Amblyteles armatorius''}}</ref>

{{Appendix}}

[[Categorie:Gewone sluipwespen]]

title: Amblyteles armatorius

Orde: Hymenoptera (Vliesvleugeligen)

Familie: Ichneumonidae (Gewone sluipwespen)

Geslacht: Amblyteles

title: Soort


text:
# Austrolimnophila (Austrolimnophila) michaelseni
Austrolimnophila (Austrolimnophila) michaelseni is een tweevleugelige uit de familie steltmuggen (Limoniidae). De soort komt voor in het Neotropisch gebied.

wikitext:
{{Taxobox insect
| titelweergave = ''Austrolimnophila (Austrolimnophila) michaelseni''
| naam = ''Austrolimnophila (Austrolimnophila) michaelseni''
| afbeelding =
| afbeeldingtekst =
| orde = [[Diptera]] (Tweevleugeligen)
| familie = [[Limoniidae]] (Steltmuggen)
| geslacht = ''[[Austrolimnophila]]''
| w-naam = ''Austrolimnophila (Austrolimnophila) michaelseni''
| auteur = Alexander
| datum = 1929
| haakjes =
| commons =
| species =
}}
'''''Austrolimnophila (Austrolimnophila) michaelseni''''' is een [[Tweevleugeligen|tweevleugelige]] uit de familie [[steltmuggen]] (Limoniidae). De soort komt voor in het [[Neotropisch gebied]].

{{Beginnetje|biologie|2=2011|3=07|4=02}}
[[Categorie:Austrolimnophila]]
[[Categorie:Steltmug uit het Neotropisch gebied]]

Familie: Limoniidae (Steltmuggen)

Geslacht: Austrolimnophila

title: Soort