text:
# John Degenkolb
John Degenkolb (Gera, 7 januari 1989) is een Duits wielrenner die sinds 2022 rijdt voor Team dsm-firmenich PostNL. Hij won de klassiekers Parijs-Roubaix, Milaan-San Remo, Gent-Wevelgem en Parijs-Tours, evenals etappes in de Giro, Tour en de Vuelta.

## Carrière

### Begin
Degenkolb viel al bij de junioren op: hij werd tweede op het wereldkampioenschap tijdrijden voor junioren in 2007 en behaalde een bronzen medaille bij de wegwedstrijd op het WK 2008. Sinds 2008 reed hij voor het Thüringer Energie Team. In 2010 werd hij Duits kampioen bij de beloften. Vanaf 2011 stapte hij over naar de ProTour en kwam hij uit voor HTC-Columbia. Op 1 mei 2011 won hij de Grote Prijs van Frankfurt voor Jérôme Baugnies en Michael Matthews. In de Dauphiné Libéré viel hij op met twee spurtoverwinningen. Op 9 augustus 2011 raakte het bekend dat Degenkolb een contract had getekend bij het Nederlandse Skil-Shimano, vanaf 2012 Argos-Shimano genoemd.

### 2012: vijf overwinningen in de Vuelta
Op 17 maart eindigde hij knap vijfde in Milaan-San Remo, na Peter Sagan en net voor Filippo Pozzato. In mei won hij twee etappes in zowel de Vierdaagse van Duinkerke als in de Ronde van Picardië; in deze driedaagse won hij ook het eindklassement. In juni werd door ploegleiding beslist dat Marcel Kittel wel en Degenkolb niet naar de Ronde van Frankrijk mocht gaan, vooral om de jonge sprinter tegen zichzelf te beschermen. In de gietende regen van Krakau won Degenkolb op 16 juli de slotrit van de Ronde van Polen door in de massasprint de Australiër Mathew Hayman en de Brit Ben Swift te verslaan; zo bezorgde hij zijn team Argos-Shimano een eerste zege in de World Tour van 2012. Tijdens de tweede rit van de Ronde van Spanje won Degenkolb zijn eerste etappe in een grote ronde door in de massaspurt te Viana nog net de Australiër Allan Davis af te troeven. Ook in de tweede en derde massasprint van de Ronde van Spanje bleek Degenkolb de snelste en dit door respectievelijk de Italianen Daniele Bennati en Elia Viviani te verslaan en zo de vijfde en zevende etappe te winnen. De tiende rit, net na de rustdag, werd ook op het conto van Degenkolb bijgeschreven, die de spurt ditmaal van ver aanging en tot op het eind standhield. Degenkolb wist ook de slotetappe in Madrid te winnen. Op zondag 23 september eindigde Degenkolb tijdens de wegwedstrijd op de wereldkampioenschappen in Valkenburg knap vierde, na winnaar Philippe Gilbert, de Noor Boasson Hagen en de Spanjaard Alejandro Valverde. In december werd Degenkolb verkozen tot Duits wielrenner van het jaar.

### 2013: sterk najaar
Degenkolbs eerste overwinning van het seizoen kwam op 8 mei in Matera en was tevens zijn eerste ooit in de Giro: bij het aansnijden van een bocht bij de ingang van de laatste kilometer gleed zijn ploegmakker Luka Mezgec vooraan weg, waardoor Marco Canola plots een bres geslagen had en Degenkolb, die Mezgec nog net had weten te ontwijken, de laatste 800 meter vol aan de bak moest om 200 meter voor het einde op en over de Italiaan te kunnen gaan. Na een korte jubel bij de aankomst zonk Degenkolb even ineen, zo diep was hij gegaan. Op 25 augustus werd de Vattenfall Cyclassics verreden en in de massasprint te Hamburg klopte Degenkolb zijn landgenoot André Greipel en de Noor Alexander Kristoff. Na twee ritten te hebben gewonnen in de Eurometropool Tour en ook Parijs-Bourges op zijn palmares bijschreef, won Degenkolb zijn vierde wedstrijd in tien dagen tijd: op 13 oktober versloeg hij in de sprint van de najaarsklassieker Parijs-Tours de Deen Michael Mørkøv en de Fransman Arnaud Démare.

### 2014: vier overwinningen in de Vuelta
Halfweg februari won Degenkolb meteen drie ritten na elkaar in de Ronde van de Middellandse Zee en dit door in de massasprint respectievelijk Danilo Napolitano, Yannick Martinez en Thor Hushovd naar de tweede stek te verwijzen. Na twee tweede plaatsen won hij in de derde etappe van Parijs-Nice op het autosportcircuit van Magny-Cours de massaspurt voor Matthew Goss en José Joaquín Rojas. In Milaan-San Remo werd hij tot de favorieten gerekend, maar een lekke band net voor de beklimming van de Poggio gooide roet in het eten. Op zondag 30 maart wist Degenkolb zijn eerste voorjaarsklassieker te winnen: in de massasprint van de 76ste editie van Gent-Wevelgem, die voor het eerst de subtitel In Flanders Fields meekreeg, glipte hij uit het wiel van de winnaar van vorig jaar, Peter Sagan en hield Arnaud Démare nog net af. In Parijs-Roubaix mocht Degenkolb voor het eerst het podium op van een van de vijf monumenten en dit door op twintig seconden van winnaar Niki Terpstra de sprint van het achtervolgende groepje te winnen voor Fabian Cancellara en Sep Vanmarcke. In de daaropvolgende maanden moest Degenkolb zich tevreden stellen met zeven tweede plaatsen. In de Grote Prijs van Frankfurt was de Noor Alexander Kristoff sneller, in de Ronde van Californië werd hij in de eerste en de achtste etappe door Mark Cavendish geklopt, eind juni verlengde André Greipel zijn Duitse titel ten koste van Degenkolb, in de elfde etappe van de Ronde van Frankrijk eindigde hij vlak achter de ontsnapte Tony Gallopin en in de negentiende etappe was het de Litouwer Ramūnas Navardauskas die zeven seconden voor het peloton eindigde. Ook in de tweede etappe van de Ronde van Spanje was de tweede plaats zijn deel, Nacer Bouhanni won. Op 26 augustus vierde etappe won een "ontketende" Degenkolb in Córdoba de sprint van een uitgedund peloton voor Vicente Reynés en Michael Matthews. Een dag later mocht Degenkolb opnieuw juichen, door in Ronda de vijfde etappe tot de zijne te maken: in de spurt van een tot een zeventigtal renners gereduceerd peloton verwees hij Bouhanni en Moreno Hofland naar de dichtste ereplaatsen. In de achtste etappe werd hij vierde, maar de twaalfde rit van de Ronde van Spanje viel opnieuw ten prooi aan Degenkolb die in Logroño in een select groepje van een vijftiental renners Tom Boonen klopte en dit mede dankzij "een fraaie lead-out" van zijn ploegmakker Ramon Sinkeldam waardoor hij het totale aantal ritzeges (8 stuks) van zijn landgenoot Erik Zabel in de Vuelta evenaarde. Door ook de zeventiende etappe voor Matthews en Cancellara te winnen, zette Degenkolb zijn teller op vier zeges. In de negentiende etappe strandde hij op vijf seconden van Adam Hansen, maar had genoeg punten verzameld om twee dagen later voor het eerst de groene trui mee naar huis te nemen; Alejandro Valverde en winnaar van het eindklassement Alberto Contador eindigden respectievelijk tweede en derde.

### 2015: twee wielermonumenten
Begin februari boekte Degenkolb zijn eerste zege van het seizoen en dit door in de derde rit van de Ronde van Dubai in de laatste 150 meter van de steeds maar steiler oplopende slotkilometer (tot maximaal 17%) aan te vallen en specialisten als Alejandro Valverde en Juan José Lobato af te houden. Even voorbij de meet zeeg Degenkolb eventjes ineen op het asfalt.
Met de klassieker Milaan-San Remo won Degenkolb op zondag 22 maart zijn eerste monument ooit. De 26-jarige Degenkolb werd door zijn ploegmaats van Giant-Alpecin de hele wedstrijd uit de wind gehouden, maar moest het na de afdaling van de Poggio alleen zien te rooien. In een hectische finale wist hij zich in een groep van een dertigtal renners handig naar voren te manoeuvreren, haakte zich vervolgens vast aan het tiende wagonnetje van het Katjoesja-treintje en toen Alexander Kristoff, de winnaar van 2014, opnieuw uitstekend werd gepiloteerd door Luca Paolini, bevond Degenkolb zich twee fietslengtes achter hem in vierde positie, dook naar het midden van de weg en ging vol aan, om in de laatste meters Kristoff te kloppen en tevens Michael Matthews en Peter Sagan af te houden. Voor de ploeg onder Duitse licentie was het meteen het grootste succes, zoals Tom Dumoulin, die 25ste eindigde, aangaf: "Dit is een heel grote vis. De grootste vis in onze ploeghistorie." Een week later won in een door rukwinden geteisterde editie van Gent-Wevelgem de Italiaan Luca Paolini en eindigden er slechts 39 van de 200 deelnemers, ook titelverdediger Degenkolb gaf er vroegtijdig de bui aan.
Op 12 april won Degenkolb met Parijs-Roubaix zijn tweede monument en dit door 119 jaar na zijn landgenoot Josef Fischer, die in 1896 de allereerste editie op zijn naam had geschreven, als tweede Duitser ooit de koningin der klassiekers te veroveren. Op elf kilometer van het einde versnelde Degenkolb uit het peloton en reed - deels met behulp van zijn ploegmaat Bert De Backer als springplank - naar het even ervoor ontsnapte duo Greg Van Avermaet en Yves Lampaert, bij wie hij op zes kilometer van het einde aansloot. Wat verderop maakten nog vier renners de oversteek en zo draaide een zevental de velodroom van Roubaix op. Degenkolb bleef erg waakzaam en zette een halve ronde voor de meet met succes zijn eindspurt in. Na zijn overwinning zei Degenkolb: "Ik heb er altijd van gedroomd om Parijs-Roubaix te winnen en nu is het gelukt." Het was van Cyrille Van Hauwaert (in 1908) en de Ier Sean Kelly (in 1986) geleden dat er nog eens een renner in hetzelfde jaar Milaan-San Remo én Parijs-Roubaix wist te winnen. Daags nadien kopte de toonaangevende Franse sportkrant L'Équipe: "Degenkolb monumentallemand".
Op 13 mei won de Ier Sam Bennett de openingsrit van de Ronde van Beieren, Degenkolb werd derde. Ook de tweede rit werd een massasprint, ditmaal won Degenkolb en werd Nacer Bouhanni weer tweede. De derde rit was opnieuw voor Bennett, Degenkolb liet zich insluiten werd pas zevende. De Brit Alex Dowsett won een dag later de individuele tijdrit (Degenkolb eindigde 55ste) en zette zo de Ronde van Beieren naar zijn hand. De slotrit ging naar Degenkolb die in de massasprint te Nürnberg Rüdiger Selig en Bennett versloeg en zo de puntentrui mee naar huis nam.

### 2016: pech op winterstage
Op 19 januari werd Degenkolb, samen met zijn ploegmaten Ramon Sinkeldam, Max Walscheid, Warren Barguil, Chad Haga en Fredrik Ludvigsson aangereden tijdens de winterstage in Calpe, Spanje. Enkel Søren Kragh Andersen kwam er zonder kleerscheuren van af. Degenkolb verloor hier bijna zijn linkerwijsvinger. Verder kreeg hij ook nog hechtingen aan dijen, onderarm en lip. Hierdoor zag hij het volledige voorjaar aan zich voorbij gaan.

## Palmares

### Overwinningen
2008 - 1 zege
 Jongerenklassement Ronde van Haut-Anjou
2e etappe Ronde van Thüringen
2009
 Jongerenklassement Ronde van Saksen
2010 - 5 zeges
4e en 5e etappe Ronde van Bretagne
6e en 8e etappe An Post Rás
 Puntenklassement An Post Rás
3e etappe Ronde van de Elzas
 Puntenklassement Ronde van de Elzas
2011 - 6 zeges
2e etappe Ronde van de Algarve
2e etappe Driedaagse van West-Vlaanderen
Eschborn-Frankfurt
2e etappe Ronde van Beieren
2e en 4e etappe Critérium du Dauphiné
2012 - 12 zeges
1e en 2e etappe Vierdaagse van Duinkerke
  Jongeren -en puntenklassement Vierdaagse van Duinkerke
1e en 3e etappe Ronde van Picardië
  Eind -en puntenklassement Ronde van Picardië
7e etappe Ronde van Polen
2e, 5e, 7e, 10e en 21e etappe Ronde van Spanje
GP van Isbergues
2013 - 6 zeges
5e etappe Ronde van Italië
Vattenfall Cyclassics
2e en 4e etappe Eurométropole Tour
Parijs-Bourges
Parijs-Tours
2014 - 10 zeges
 Puntenklassement Ster van Bessèges
1e, 2e, 3e etappe Ronde van de Middellandse Zee
 Puntenklassement Ronde van de Middellandse Zee
3e etappe Parijs-Nice
 Puntenklassement Parijs-Nice
Gent-Wevelgem
4e, 5e, 12e en 17e etappe Ronde van Spanje
 Puntenklassement Ronde van Spanje
Parijs-Bourges
2015 - 6 zeges
3e etappe Ronde van Dubai
Milaan-San Remo
Parijs-Roubaix
2e en 5e etappe Ronde van Beieren
 Puntenklassement Ronde van Beieren
21e etappe Ronde van Spanje
2016 - 2 zeges
4e etappe Arctic Race of Norway
 Puntenklassement Arctic Race of Norway
Ronde van het Münsterland
2017 - 1 zege
3e etappe Ronde van Dubai
2018 - 3 zeges
Trofeo Felantix-Ses Salines-Campos
Trofeo Playa de Palma-Palma
9e etappe Ronde van Frankrijk
2019 - 1 zege
4e etappe Ronde van de Provence
2020 - 1 zege
3e etappe Ronde van Luxemburg

### Resultaten in voornaamste wedstrijden
| Jaar | Ronde van Italië | Ronde van Frankrijk | Ronde van Spanje |
| ---- | ---------------- | ------------------- | ---------------- |
| 2011 |                  |                     | 144e             |
| 2012 |                  |                     | 131e (5)         |
| 2013 | opgave (1)       | 121e                |                  |
| 2014 |                  | 123e                | 116e (4)         |
| 2015 |                  | 109e                | 90e (1)          |
| 2016 |                  | 148e                |                  |
| 2017 |                  | 121e                | opgave           |
| 2018 |                  | 111e (1)            |                  |
| 2019 |                  |                     | 124e             |
| 2020 |                  | buiten tijd         |                  |
| 2021 |                  |                     |                  |
| 2022 |                  | 105e                | 124e             |
| 2023 |                  | 145e                |                  |
| 2024 |                  | 122e                |                  |
| 2025 |                  |                     |                  |

| Jaar | Milaan-San Remo | Gent-Wevelgem | Ronde van Vlaanderen | Parijs-Roubaix | Amstel Gold Race | Parijs-Tours | Cyclassics Hamburg | Eschborn-Frankfurt |  | WK op de weg |  | Wereldranglijsten |
| ---- | --------------- | ------------- | -------------------- | -------------- | ---------------- | ------------ | ------------------ | ------------------ |  | ------------ |  | ----------------- |
| 2011 |                 |               | 94e                  | 19e            | 137e             | 11e          |                    | Goud               |  | 111e         |  | 116e (UWT)        |
| 2012 | 5e              | 57e           | 59e                  | 63e            |                  | 4e           |                    | 7e                 |  | 4e           |  |                   |
| 2013 | 18e             | 65e           | 9e                   | 28e            |                  | ↑            | ↑                  | 4e                 |  | 42e          |  | 41e (UWT)         |
| 2014 | 39e             | ↑             | 15e                  | ↑              |                  | 43e          |                    | ↑                  |  | 9e           |  | 13e (UWT)         |
| 2015 | ↑               | opgave        | 7e                   | ↑              |                  |              |                    |                    |  | 29e          |  | 12e (UWT)         |
| 2016 |                 |               |                      |                |                  |              | Zilver             |                    |  | opgave       |  | 54e (UWT)         |
| 2017 | 7e              | 5e            | 7e                   | 10e            |                  |              |                    | ↑                  |  |              |  | 36e (UWT)         |
| 2018 |                 | 48e           | 32e                  | 14e            |                  |              | 4e                 |                    |  |              |  | 69e (UWT)         |
| 2019 | 84e             | ↑             | 29e                  | 28e            |                  |              |                    | ↑                  |  | 15e          |  | 82e (UWR)         |
| 2020 |                 | 6e            | 9e                   |                |                  |              |                    |                    |  | opgave       |  |                   |
| 2021 | 32e             | 27e           | 30e                  | 53e            |                  |              |                    | ↑                  |  | opgave       |  |                   |
| 2022 |                 | 27e           | 18e                  | 18e            | opgave           | 28e          |                    | 22e                |  |              |  |                   |
| 2023 | 39e             | 12e           | 19e                  | 7e             |                  | 11e          |                    |                    |  | 16e          |  |                   |
| 2024 |                 | 97e           | 37e                  | 11e            |                  |              |                    | 76e                |  |              |  |                   |
| 2025 | 64e             | 11e           | opgave               |                |                  |              |                    |                    |  |              |  |                   |

## Ploegen
- 2008 –  Thüringer Energie Team
- 2009 –  Thüringer Energie Team
- 2010 –  Thüringer Energie Team
- 2011 –  HTC-Highroad
- 2012 –  Team Argos-Shimano[24]
- 2013 –  Team Argos-Shimano
- 2014 –  Team Giant-Shimano
- 2015 –  Team Giant-Alpecin
- 2016 –  Team Giant-Alpecin
- 2017 –  Trek-Segafredo
- 2018 –  Trek-Segafredo
- 2019 –  Trek-Segafredo
- 2020 –  Lotto Soudal
- 2021 –  Lotto Soudal
- 2022 –  Team DSM
- 2023 –  Team DSM
- 2024 –  Team dsm-firmenich PostNL
- 2025 –  Team dsm-firmenich PostNL

Albasini ·
Bak ·
Brammeier ·
Cavendish  ·
Degenkolb ·
Eisel ·
Fairly ·
Ghyselinck ·
Goss ·
Grabsch ·
Gretsch ·
Howard ·
Lewis ·
Martin   ·
Pate ·
Pinotti ·
Raboň ·
Rasmussen (tot 15/09) ·
Renshaw ·
Roulston ·
Siwtsow ·
Smukulis ·
van Garderen ·
M. Velits ·
P. Velits ·
Dempster (stagiair) ·
Norris (stagiair)
Bonnin ·
Curvers ·
Damuseau ·
De Backer ·
Degenkolb ·
Doi ·
Dumoulin ·
Feng ·
Fröhlinger ·
Geniez ·
Geschke ·
Gretsch ·
Huguet ·
Hupond ·
Ji ·
Kittel ·
Klemme ·
Kluge ·
de Kort ·
Ludvigsson ·
Sinkeldam ·
Sprick ·
Stamsnijder ·
Timmer ·

Veelers ·
van Zandbeek ·
Ahlstrand (stagiair) ·
Barguil (stagiair) ·
Boswell (stagiair)
Ahlstrand ·
Arndt ·
Barguil ·
Clarke ·
Curvers ·
Damuseau ·
De Backer ·
Degenkolb ·
Dumoulin ·
Fröhlinger ·
Geschke ·
Gretsch ·
Huguet ·
Hupond ·
Janse van Rensburg ·
Ji ·
Kittel ·
de Kort ·
Ludvigsson ·
Mezgec ·
Parisien ·
Peterson ·
Preidler ·
Sinkeldam ·
Sprick ·
Stamsnijder ·
Timmer ·
Veelers ·
Xing ·
Holler (stagiair) ·
Jauregui (stagiair) ·
Olsson (stagiair)
Ahlstrand · Arndt · Barguil · Bulgaç · Craddock · Curvers · Damuseau · De Backer · De Kort · Degenkolb · Devenyns · Dumoulin · Fröhlinger · Geschke · Haga · Hupond · Janse van Rensburg · Ji · Kittel · Loh · T. Ludvigsson · Mezgec · Olivier · Peterson · Preidler · Sinkeldam · Sprick · Stamsnijder · Timmer · Veelers · Lammertink (stagiair) · F. Ludvigsson (stagiair)
Arndt · Barguil · Craddock · Curvers · De Backer · De Kort · Degenkolb · Dumoulin · Fairly · Fröhlinger · Geschke · Haga · Hupond · Ji · Jones · Kittel · F. Ludvigsson · T. Ludvigsson · Mezgec · Olivier · Preidler · Sinkeldam · Stamsnijder · Timmer · Van der Haar · Veelers · Waeytens · Walscheid (stagiair)
Andersen · Arndt · Barguil · Curvers · Ten Dam · De Backer · Degenkolb · Dumoulin · Fairly · Fröhlinger · Geschke · Van der Haar · Haga · Ji · Jones · De Kort · F. Ludvigsson · T. Ludvigsson · Lunke · Oomen · Preidler · Sinkeldam · Stamsnijder · Timmer · Veelers · Waeytens · Walscheid · Hoekstra (stagiair) · Kanter (stagiair) · Tusveld (stagiair)
Alafaci · Beppu · Bernard · Brändle · Cardoso · Coledan · Contador · Daniel · Degenkolb · Didier · Felline · Gogl · Guerreiro · Hernández · Irizar · de Kort · Mollema · Nizzolo · Pantano · Pedersen · van Poppel · Rast · Reijnen · Stetina · Stuyven · Theuns · Zubeldia · Conci (stagiair) · Moschetti (stagiair) · Toovey (stagiair)
Alafaci · Beppu · Bernard · Brambilla · Brändle · Conci · Daniel · Degenkolb · Didier · Eg · Felline · Frame · Gogl · Grmay · Guerreiro · Irizar · de Kort · Mollema · Mullen · Nizzolo · Pantano · Pedersen · van Poppel · Rast · Reijnen · Skujiņš · Stetina · Stuyven
Beppu · Bernard · Brambilla · Ciccone · Clarke · Conci · Degenkolb · Eg · Felline · Frame · Gogl · Irizar (actief t/m 3 augustus) · Kirsch · de Kort · Mollema · Mosca (vanaf 1 augustus) · Moschetti · Mullen · Pantano · Pedersen  · Porte · Reijnen · Skujiņš · Stetina · Stuyven · Theuns · Debeaumarché (stagiair) · López (stagiair) · Quarterman (stagiair)
Armée · Cras · De Buyst · De Gendt · Degenkolb · Dewulf · Dibben · Ewan · Frison · Gilbert · Goossens · Hagen · Hansen · Holmes · Iversen · Kluge · Maes · Marczyński · Mertz · Oldani · Thijssen · Van der Sande · Van Goethem · Van Moer · Vanhoucke · Vermeersch (vanaf 1 juni) · Wallays · Wellens
Conca · Cras · De Buyst · De Gendt · Degenkolb · Ewan · Frison · Gilbert · Goossens · Grignard · Holmes · Kluge · Kron · Małecki · Marczyński · Moniquet · Oldani · Sweeny · Thijssen · Van der Sande · Van Gils · Van Moer · Vanhoucke · Vermeersch · Verschaeve · Vervloesem · Wellens
Arensman · Arndt · Bardet · Bittner (vanaf 1/8) · Bol · Brenner · Combaud · Dainese · Degenkolb · Denz · Donovan · Eekhoff · Hamilton · Heinschke · Hvideberg · A. Kragh Andersen · S. Kragh Andersen · Leknessund · Markl · Mayrhofer · Naberman · Nieuwenhuis · Pedersen · Rodenberg · Stork · Tusveld · van Uden (vanaf 1/8) · Vandenabeele · Vermaerke · Welsford
Andresen · Bardet · Bevin · Bittner · Brenner · Combaud · Dainese · Degenkolb · Dinham · Edmondson · Eekhoff · Hamilton · Heinschke · Hvideberg · Leknessund · Markl · Mayrhofer · Milesi · Naberman · Onley · Poole · Rodenberg · Stork · Tusveld · van Uden · Vandenabeele · Vanhoucke (tot 14/8) · Vermaerke · Welsford
Andresen · Bardet · Barguil · Van den Berg · Bevin · Bittner · Van den Broek · Combaud · Degenkolb · Dinham · Eddy · Edmondson · Eekhoff · Hamilton · Jakobsen · Leemreize · Leijnse · Liepiņš · Märkl · Naberman · Onley · Poole · Roosen · Tusveld · van Uden · Vermaerke · Welten · Koerdt (stagiair)
- Gemeinsame Normdatei: 1247512428
- Virtual International Authority File: 1356163997942802140001
- WorldCat: E39PCjxvCcvFyBg6DjKYDGTXQy

title: John Degenkolb

wikitext:
{{Infobox wielrenner
| naam          = John Degenkolb
| volledigenaam =
| afbeelding    = Grand départ 2017 097.jpg
| onderschrift  = Degenkolb in 2017
| bijnaam       =
| bijnamen      =
| geboortedatum = [[7 januari]] [[1989]]
| geboortestad  = [[Gera (stad)|Gera]]
| geboorteland  = [[Duitse Democratische Republiek|Oost-Duitsland]]
| sterfdatum    =
| sterfstad     =
| sterfland     =
| nationaliteit = [[Duitsland|Duitse]]
| lengte        = 180
| ploeg         = [[Team dsm-firmenich PostNL]]
| discipline    = [[Wegwielrennen|Weg]]
| specialisatie = Sprinter, klassiekerrenner
| jaren         = 2008–2010
2011
2012–2013
2014
2015–2016
2017–2019
2020-2021
2022-
| vorigeploegen = [[Thüringer Energie Team|Thüringer Energie]]
[[HTC-Highroad]]
[[Argos-Shimano (mannenwielerploeg)|Argos-Shimano]]
[[Giant-Shimano (mannenwielerploeg)|Giant-Shimano]]
[[Team Giant-Alpecin]]
[[Trek-Segafredo]]
[[Lotto Soudal]]
[[Team dsm-firmenich PostNL|Team DSM]]
| msrplaats     = 1
| msrjaar       = 2015
| gwgplaats     = 1
| gwgjaar       = 2014
| rvvplaats     = 7
| rvvjaar       = 2015
| rvvjaar2      = 2017
| prplaats      = 1
| prjaar        = 2015
| itetappes     = 1
| fretappes     = 1
| spetappes     = 10
| wkplaats      = 4
| wkjaar        = 2012
| zeges         = [[UCI Europe Tour]]
[[Cyclassics Hamburg|Vattenfall Cyclassics]]
[[Parijs-Tours]]
| zegejaren     = [[UCI Europe Tour 2012|2012]]
[[Cyclassics Hamburg 2013|2013]]
[[Parijs-Tours 2013|2013]]
}}
'''John Degenkolb''' ([[Gera (stad)|Gera]], [[7 januari]] [[1989]]) is een [[Duitsland|Duits]] [[wielrenner]] die sinds 2022 rijdt voor [[Team dsm-firmenich PostNL]]. Hij won de klassiekers [[Parijs-Roubaix 2015|Parijs-Roubaix]], [[Milaan-San Remo 2015|Milaan-San Remo]], [[Gent-Wevelgem 2014|Gent-Wevelgem]] en [[Parijs-Tours 2013|Parijs-Tours]], evenals etappes in de [[Ronde van Italië|Giro]], [[Ronde van Frankrijk|Tour]] en de [[Ronde van Spanje|Vuelta]].

==Carrière==
===Begin===
Degenkolb viel al bij de junioren op: hij werd tweede op het wereldkampioenschap tijdrijden voor junioren in 2007 en behaalde een bronzen medaille bij de wegwedstrijd op het WK 2008. Sinds 2008 reed hij voor het [[Thüringer Energie Team]]. In 2010 werd hij Duits kampioen bij de beloften. Vanaf 2011 stapte hij over naar de [[UCI ProTour|ProTour]] en kwam hij uit voor [[HTC-Highroad|HTC-Columbia]]. Op 1 mei 2011 won hij de [[Eschborn-Frankfurt|Grote Prijs van Frankfurt]] voor [[Jérôme Baugnies]] en [[Michael Matthews]].<ref>{{Citeer web |url=http://www.wielerflits.nl/nieuws/13570/degenkolb-sprint-naar-de-bloemen-in-frankfurt-beeld.html |dodeurl=ja |archiefurl=https://web.archive.org/web/20170702233801/http://www.wielerflits.nl/nieuws/13570/degenkolb-sprint-naar-de-bloemen-in-frankfurt-beeld.html |titel=Degenkolb sprint naar de bloemen in Frankfurt |website=Wielerflits.nl |datum=2011-05-01 |archiefdatum=2017-07-02}}</ref> In de [[Critérium du Dauphiné 2011|Dauphiné Libéré]] viel hij op met twee spurtoverwinningen. Op 9 augustus 2011 raakte het bekend dat Degenkolb een contract had getekend bij het Nederlandse Skil-Shimano, vanaf [[2012]] [[Team dsm-firmenich PostNL|Argos-Shimano]] genoemd.

===2012: vijf overwinningen in de Vuelta===
Op 17 maart eindigde hij knap vijfde in [[Milaan-San Remo 2012|Milaan-San Remo]], na [[Peter Sagan]] en net voor [[Filippo Pozzato]]. In mei won hij twee etappes in zowel de [[Vierdaagse van Duinkerke 2012|Vierdaagse van Duinkerke]] als in de [[Ronde van Picardië 2012|Ronde van Picardië]]; in deze driedaagse won hij ook het eindklassement. In juni werd door ploegleiding beslist dat [[Marcel Kittel]] wel en Degenkolb niet naar de [[Ronde van Frankrijk 2012|Ronde van Frankrijk]] mocht gaan, vooral om de jonge sprinter tegen zichzelf te beschermen.<ref>[https://www.standaard.be/artikel/detail.aspx?artikelid=DMF20120822_187 Degenkolb snelste in Vuelta bij afwezigheid topsprinters] standaard.be 22 augustus 2012</ref> In de gietende regen van [[Krakau]] won Degenkolb op 16 juli de slotrit van de [[Ronde van Polen 2012|Ronde van Polen]] door in de massasprint de Australiër [[Mathew Hayman]] en de Brit [[Ben Swift]] te verslaan; zo bezorgde hij zijn team Argos-Shimano een eerste zege in de [[UCI World Tour 2012|World Tour]] van 2012. Tijdens de [[Ronde van Spanje 2012/Tweede etappe|tweede rit]] van de [[Ronde van Spanje 2012|Ronde van Spanje]] won Degenkolb zijn eerste etappe in een grote ronde door in de massaspurt te [[Viana (Spanje)|Viana]] nog net de Australiër [[Allan Davis]] af te troeven. Ook in de tweede en derde massasprint van de Ronde van Spanje bleek Degenkolb de snelste en dit door respectievelijk de Italianen [[Daniele Bennati]] en [[Elia Viviani]] te verslaan en zo de [[Ronde van Spanje 2012/Vijfde etappe|vijfde]] en [[Ronde van Spanje 2012/Zevende etappe|zevende etappe]] te winnen. De [[Ronde van Spanje 2012/Tiende etappe|tiende rit]], net na de rustdag, werd ook op het conto van Degenkolb bijgeschreven, die de spurt ditmaal van ver aanging en tot op het eind standhield. Degenkolb wist ook de [[Ronde van Spanje 2012/Eenentwintigste etappe|slotetappe]] in [[Madrid (stad)|Madrid]] te winnen. Op zondag 23 september eindigde Degenkolb tijdens de [[Wereldkampioenschappen wielrennen 2012#Mannen elite|wegwedstrijd]] op de [[Wereldkampioenschappen wielrennen 2012|wereldkampioenschappen]] in [[Valkenburg (Limburg)|Valkenburg]] knap vierde, na winnaar [[Philippe Gilbert (wielrenner)|Philippe Gilbert]], de Noor [[Edvald Boasson Hagen|Boasson Hagen]] en de Spanjaard [[Alejandro Valverde]]. In december werd Degenkolb verkozen tot Duits wielrenner van het jaar.<ref>[https://web.archive.org/web/20140903043130/http://www.wielerflits.nl/nieuws/20728/john-degenkolb-verkozen-tot-duits-renner-van-het-jaar.html John Degenkolb verkozen tot Duits renner van het jaar] wielerflits.nl 20 december 2012</ref>

===2013: sterk najaar===
Degenkolbs eerste overwinning van het seizoen kwam op 8 mei in [[Matera (stad)|Matera]] en was tevens zijn eerste ooit in de [[Ronde van Italië|Giro]]: bij het aansnijden van een bocht bij de ingang van de laatste kilometer gleed zijn ploegmakker [[Luka Mezgec]] vooraan weg, waardoor [[Marco Canola]] plots een bres geslagen had en Degenkolb, die Mezgec nog net had weten te ontwijken, de laatste 800 meter vol aan de bak moest om 200 meter voor het einde op en over de Italiaan te kunnen gaan. Na een korte jubel bij de aankomst zonk Degenkolb even ineen, zo diep was hij gegaan.<ref>[https://sporza.be/permalink/1.1614243 Degenkolb wint na bizarre finale]{{Dode link|datum=maart 2021 |bot=InternetArchiveBot}} sporza.be 8 mei 2013</ref> Op 25 augustus werd de [[Vattenfall Cyclassics 2013|Vattenfall Cyclassics]] verreden en in de massasprint te [[Hamburg]] klopte Degenkolb zijn landgenoot [[André Greipel]] en de Noor [[Alexander Kristoff]]. Na twee ritten te hebben gewonnen in de [[Eurométropole Tour 2013|Eurometropool Tour]] en ook [[Parijs-Bourges 2013|Parijs-Bourges]] op zijn palmares bijschreef, won Degenkolb zijn vierde wedstrijd in tien dagen tijd: op 13 oktober versloeg hij in de sprint van de najaarsklassieker [[Parijs-Tours 2013|Parijs-Tours]] de Deen [[Michael Mørkøv]] en de Fransman [[Arnaud Démare]].

===2014: vier overwinningen in de Vuelta===
Halfweg februari won Degenkolb meteen drie ritten na elkaar in de [[Ronde van de Middellandse Zee 2014|Ronde van de Middellandse Zee]] en dit door in de massasprint respectievelijk [[Danilo Napolitano]], [[Yannick Martinez]] en [[Thor Hushovd]] naar de tweede stek te verwijzen. Na twee tweede plaatsen won hij in de derde etappe van [[Parijs-Nice 2014|Parijs-Nice]] op het autosportcircuit van [[Circuit Magny-Cours|Magny-Cours]] de massaspurt voor [[Matthew Goss]] en [[José Joaquín Rojas]]. In [[Milaan-San Remo 2014|Milaan-San Remo]] werd hij tot de favorieten gerekend, maar een lekke band net voor de beklimming van de [[Poggio di San Remo|Poggio]] gooide roet in het eten. Op zondag 30 maart wist Degenkolb zijn eerste voorjaarsklassieker te winnen: in de massasprint van de 76ste editie van [[Gent-Wevelgem 2014|Gent-Wevelgem]], die voor het eerst de subtitel ''In Flanders Fields'' meekreeg,<ref>[https://web.archive.org/web/20161110091908/http://www.gent-wevelgem.be/nl/elite-men/history/in-flanders-fields In Flanders Fields] gent-wevelgem.be maart 2014</ref><ref>[https://www.nieuwsblad.be/article/detail.aspx?articleid=DMF20140310_01017958 Gent-Wevelgem brengt eerbetoon aan WO I-helden] nieuwsblad.be 10 maart 2014</ref> glipte hij uit het wiel van de winnaar van vorig jaar, [[Peter Sagan]] en hield [[Arnaud Démare]] nog net af. In [[Parijs-Roubaix 2014|Parijs-Roubaix]] mocht Degenkolb voor het eerst het podium op van een van de ''vijf monumenten'' en dit door op twintig seconden van winnaar [[Niki Terpstra]] de sprint van het achtervolgende groepje te winnen voor [[Fabian Cancellara]] en [[Sep Vanmarcke]]. In de daaropvolgende maanden moest Degenkolb zich tevreden stellen met zeven tweede plaatsen. In de [[Eschborn-Frankfurt 2014|Grote Prijs van Frankfurt]] was de Noor [[Alexander Kristoff]] sneller, in de [[Ronde van Californië 2014|Ronde van Californië]] werd hij in de eerste en de achtste etappe door [[Mark Cavendish]] geklopt, eind juni verlengde [[André Greipel]] zijn Duitse titel ten koste van Degenkolb, in de [[Ronde van Frankrijk 2014/Elfde etappe|elfde etappe]] van de Ronde van Frankrijk eindigde hij vlak achter de ontsnapte [[Tony Gallopin]] en in de [[Ronde van Frankrijk 2014/Negentiende etappe|negentiende etappe]] was het de Litouwer [[Ramūnas Navardauskas]] die zeven seconden voor het peloton eindigde. Ook in de [[Ronde van Spanje 2014/Tweede etappe|tweede etappe]] van de Ronde van Spanje was de tweede plaats zijn deel, [[Nacer Bouhanni]] won. Op 26 augustus [[Ronde van Spanje 2014/Vierde etappe|vierde etappe]] won een "ontketende" Degenkolb in [[Córdoba (Spanje)|Córdoba]] de sprint van een uitgedund peloton voor [[Vicente Reynés]] en [[Michael Matthews]].<ref>[https://sporza.be/permalink/1.2053766 Degenkolb geeft sprintles in de Vuelta]{{Dode link|datum=maart 2021 |bot=InternetArchiveBot}} sporza.be 26 augustus 2014</ref> Een dag later mocht Degenkolb opnieuw juichen, door in [[Ronda (Spanje)|Ronda]] de [[Ronde van Spanje 2014/Vijfde etappe|vijfde etappe]] tot de zijne te maken: in de spurt van een tot een zeventigtal renners gereduceerd peloton verwees hij Bouhanni en [[Moreno Hofland]] naar de dichtste ereplaatsen.<ref>[https://sporza.be/permalink/1.2053768 Degenkolb geeft de rest alweer het nakijken]{{Dode link|datum=maart 2021 |bot=InternetArchiveBot}} sporza.be 27 augustus 2014</ref> In de [[Ronde van Spanje 2014/Achtste etappe|achtste etappe]] werd hij vierde, maar de [[Ronde van Spanje 2014/Twaalfde etappe|twaalfde rit]] van de [[Ronde van Spanje 2014|Ronde van Spanje]] viel opnieuw ten prooi aan Degenkolb die in [[Logroño (gemeente)|Logroño]] in een select groepje van een vijftiental renners [[Tom Boonen]] klopte en dit mede dankzij "een fraaie lead-out" van zijn ploegmakker [[Ramon Sinkeldam]] waardoor hij het totale aantal ritzeges (8 stuks) van zijn landgenoot [[Erik Zabel]] in de Vuelta evenaarde.<ref>[http://www.wielerupdate.nl/wielernieuws/28950/degenkolb-blij-met-sinkeldam-hij-deed-het-perfect/ Degenkolb blij met Sinkeldam: "Hij deed het perfect"] wielerupdate.nl 05 september 2014. [https://web.archive.org/web/20160506212151/http://www.wielerupdate.nl/wielernieuws/28950/degenkolb-blij-met-sinkeldam-hij-deed-het-perfect/ Gearchiveerd] op 6 mei 2016.</ref><ref>[https://sporza.be/permalink/1.2053780 Boonen wordt 2e in Vuelta: "Degenkolb deed het perfect"]{{Dode link|datum=maart 2021 |bot=InternetArchiveBot}} sporza.be 04 september 2014</ref> Door ook de [[Ronde van Spanje 2014/Zeventiende etappe|zeventiende etappe]] voor [[Michael Matthews|Matthews]] en [[Fabian Cancellara|Cancellara]] te winnen, zette Degenkolb zijn teller op vier zeges.<ref>[https://sporza.be/permalink/1.2053790 Degenkolb zet zijn teller op 4 zeges]{{Dode link|datum=maart 2021 |bot=InternetArchiveBot}} sporza.be 10 september 2014</ref> In de [[Ronde van Spanje 2014/Negentiende etappe|negentiende etappe]] strandde hij op vijf seconden van [[Adam Hansen]],<ref>[https://sporza.be/permalink/1.2053792 Hansen wint de lotto in de Vuelta]{{Dode link|datum=maart 2021 |bot=InternetArchiveBot}} sporza.be 12 september 2014</ref> maar had genoeg punten verzameld om twee dagen later voor het eerst de groene trui mee naar huis te nemen; [[Alejandro Valverde]] en winnaar van het [[Ronde van Spanje 2014/Eindstanden|eindklassement]] [[Alberto Contador]] eindigden respectievelijk tweede en derde.

===2015: twee wielermonumenten===
Begin februari boekte Degenkolb zijn eerste zege van het seizoen en dit door in de derde rit van de [[Ronde van Dubai 2015|Ronde van Dubai]] in de laatste 150 meter van de steeds maar steiler oplopende slotkilometer (tot maximaal 17%) aan te vallen en specialisten als [[Alejandro Valverde]] en [[Juan José Lobato]] af te houden.<ref>[https://sporza.be/permalink/1.2231118 Degenkolb troeft Valverde en Gilbert af op Muur in Dubai]{{Dode link|datum=maart 2021 |bot=InternetArchiveBot}} sporza.be 6 februari 2015</ref> Even voorbij de meet zeeg Degenkolb eventjes ineen op het asfalt.

Met de klassieker [[Milaan-San Remo 2015|Milaan-San Remo]] won Degenkolb op zondag 22 maart zijn eerste ''monument'' ooit. De 26-jarige Degenkolb werd door zijn ploegmaats van [[Team dsm-firmenich PostNL|Giant-Alpecin]] de hele wedstrijd uit de wind gehouden, maar moest het na de afdaling van de [[Poggio di San Remo|Poggio]] alleen zien te rooien. In een hectische finale wist hij zich in een groep van een dertigtal renners handig naar voren te manoeuvreren, haakte zich vervolgens vast aan het tiende wagonnetje van het [[Katjoesja (wielerploeg)|Katjoesja]]-treintje en toen [[Alexander Kristoff]], de winnaar van 2014, opnieuw uitstekend werd gepiloteerd door [[Luca Paolini]], bevond Degenkolb zich twee fietslengtes achter hem in vierde positie, dook naar het midden van de weg en ging vol aan, om in de laatste meters Kristoff te kloppen en tevens [[Michael Matthews]] en [[Peter Sagan]] af te houden.<ref>[https://sporza.be/permalink/1.2274847 Degenkolb klopt Kristoff op de Via Roma]{{Dode link|datum=januari 2021 |bot=InternetArchiveBot}} sporza.be 22 maart 2015</ref> Voor de ploeg onder Duitse licentie was het meteen het grootste succes, zoals [[Tom Dumoulin]], die 25ste eindigde, aangaf: "Dit is een heel grote vis. De grootste vis in onze ploeghistorie."<ref>[http://www.wielerupdate.nl/wielernieuws/30792/glunderende-dumoulin-dit-is-een-heel-grote-vis/ Glunderende Dumoulin: "Dit is een heel grote vis"] wielerupdate.nl 23 maart 2015. [https://web.archive.org/web/20160322025903/http://www.wielerupdate.nl/wielernieuws/30792/glunderende-dumoulin-dit-is-een-heel-grote-vis/ Gearchiveerd] op 22 maart 2016.</ref> Een week later won in een door rukwinden geteisterde editie van [[Gent-Wevelgem 2015|Gent-Wevelgem]] de Italiaan [[Luca Paolini]] en eindigden er slechts 39 van de 200 deelnemers, ook titelverdediger Degenkolb gaf er vroegtijdig de bui aan.<ref>[https://sporza.be/permalink/1.2281352 Oermens Paolini triomfeert in heroïsche Gent-Wevelgem]{{Dode link|datum=maart 2021 |bot=InternetArchiveBot}} sporza.be 29 maart 2015</ref>

Op 12 april won Degenkolb met [[Parijs-Roubaix 2015|Parijs-Roubaix]] zijn tweede ''monument'' en dit door 119 jaar na zijn landgenoot [[Josef Fischer]], die in 1896 de allereerste editie op zijn naam had geschreven, als tweede Duitser ooit de koningin der klassiekers te veroveren. Op elf kilometer van het einde versnelde Degenkolb uit het peloton en reed - deels met behulp van zijn ploegmaat [[Bert De Backer]] als springplank - naar het even ervoor ontsnapte duo [[Greg Van Avermaet]] en [[Yves Lampaert]], bij wie hij op zes kilometer van het einde aansloot. Wat verderop maakten nog vier renners de oversteek en zo draaide een zevental de [[velodroom]] van [[Roubaix]] op. Degenkolb bleef erg waakzaam en zette een halve ronde voor de meet met succes zijn eindspurt in. Na zijn overwinning zei Degenkolb: "Ik heb er altijd van gedroomd om Parijs-Roubaix te winnen en nu is het gelukt."<ref>[https://sporza.be/permalink/1.2297486 Oppermachtige John Degenkolb sprint de rest uit het wiel in Roubaix]{{Dode link|datum=maart 2021 |bot=InternetArchiveBot}} sporza.be 12 april 2015</ref> Het was van [[Cyrille Van Hauwaert]] (in 1908) en de Ier [[Sean Kelly (wielrenner)|Sean Kelly]] (in 1986) geleden dat er nog eens een renner in hetzelfde jaar [[Milaan-San Remo]] én [[Parijs-Roubaix]] wist te winnen. Daags nadien kopte de toonaangevende Franse sportkrant [[L'Équipe]]: "Degenkolb monumentallemand".<ref>[https://web.archive.org/web/20151113030856/http://www.lequipe.fr/Cyclisme-sur-route/Article/Degenkolb-monumentallemand/45685 Degenkolb monumentallemand] Lequipe.fr 13 april 2015</ref>

Op 13 mei won de Ier [[Sam Bennett]] de openingsrit van de [[Ronde van Beieren 2015|Ronde van Beieren]], Degenkolb werd derde.<ref>[https://sporza.be/permalink/1.2338507 Bennett blijft Bouhanni en Degenkolb voor in Beieren]{{Dode link|datum=maart 2021 |bot=InternetArchiveBot}} sporza.be 13 mei 2015</ref> Ook de tweede rit werd een massasprint, ditmaal won Degenkolb en werd [[Nacer Bouhanni]] weer tweede.<ref>[https://sporza.be/permalink/1.2339149 Degenkolb verschalkt Bouhanni in tweede etappe in Ronde van Beieren]{{Dode link|datum=maart 2021 |bot=InternetArchiveBot}} sporza.be 14 mei 2015</ref> De derde rit was opnieuw voor [[Sam Bennett|Bennett]], Degenkolb liet zich insluiten werd pas zevende.<ref>[https://sporza.be/permalink/1.2340362 Bennett geeft Bouhanni opnieuw het nakijken]{{Dode link|datum=maart 2021 |bot=InternetArchiveBot}} sporza.be 15 mei 2015</ref> De Brit [[Alex Dowsett]] won een dag later de individuele tijdrit (Degenkolb eindigde 55ste) en zette zo de Ronde van Beieren naar zijn hand.<ref>[https://sporza.be/permalink/1.2341323 Dowsett slaat dubbelslag in Ronde van Beieren]{{Dode link|datum=maart 2021 |bot=InternetArchiveBot}} sporza.be 16 mei 2015</ref> De slotrit ging naar Degenkolb die in de massasprint te [[Neurenberg|Nürnberg]] [[Rüdiger Selig]] en [[Sam Bennett|Bennett]] versloeg en zo de puntentrui mee naar huis nam.<ref>[https://sporza.be/permalink/1.2342289 Degenkolb wint slotrit, Dowsett pakt eindzege in Beieren]{{Dode link|datum=maart 2021 |bot=InternetArchiveBot}} sporza.be 17 mei 2015</ref>

===2016: pech op winterstage===
Op 19 januari werd Degenkolb, samen met zijn ploegmaten [[Ramon Sinkeldam]], [[Max Walscheid]], [[Warren Barguil]], [[Chad Haga]] en [[Fredrik Ludvigsson]] aangereden tijdens de winterstage in [[Calpe]], Spanje. Enkel [[Søren Kragh Andersen]] kwam er zonder kleerscheuren van af. Degenkolb verloor hier bijna zijn linkerwijsvinger. Verder kreeg hij ook nog hechtingen aan dijen, onderarm en lip. Hierdoor zag hij het volledige voorjaar aan zich voorbij gaan.

== Palmares ==
===Overwinningen===
{{palmares start}}
; 2008 - 1 zege
: [[Bestand:Jersey white.svg|15px|witte trui]] Jongerenklassement [[Ronde van Haut-Anjou]]
: 2e etappe [[Ronde van Thüringen]]
;2009
: [[Bestand:Jersey white.svg|15px|witte trui]] Jongerenklassement [[Ronde van Saksen]]
;2010 - 5 zeges
: 4e en 5e etappe [[Ronde van Bretagne]]
: 6e en 8e etappe [[An Post Rás]]
: [[Bestand:Jersey green.svg|15px|Groene trui]] Puntenklassement An Post Rás
: 3e etappe [[Ronde van de Elzas]]
: [[Bestand:Jersey green.svg|15px|Groene trui]] Puntenklassement Ronde van de Elzas
;2011 - 6 zeges
: 2e etappe [[Ronde van de Algarve 2011|Ronde van de Algarve]]
: 2e etappe [[Driedaagse van West-Vlaanderen 2011|Driedaagse van West-Vlaanderen]]
: [[Eschborn-Frankfurt]]
: 2e etappe [[Ronde van Beieren]]
: 2e en 4e etappe [[Critérium du Dauphiné 2011|Critérium du Dauphiné]]
;2012 - 12 zeges
: 1e en 2e etappe [[Vierdaagse van Duinkerke 2012|Vierdaagse van Duinkerke]]
: [[Bestand:Jersey white.svg|15px|witte trui]] [[Bestand:Jersey green.svg|15px|Groene trui]] Jongeren -en puntenklassement Vierdaagse van Duinkerke
: 1e en 3e etappe [[Ronde van Picardië 2012|Ronde van Picardië]]
: [[Bestand:Jersey yellow.svg|15px|Gele trui]] [[Bestand:Jersey green.svg|15px|Groene trui]] Eind -en puntenklassement Ronde van Picardië
: 7e etappe [[Ronde van Polen 2012|Ronde van Polen]]
: [[Ronde van Spanje 2012/Tweede etappe|2e]], [[Ronde van Spanje 2012/Vijfde etappe|5e]], [[Ronde van Spanje 2012/Zevende etappe|7e]], [[Ronde van Spanje 2012/Tiende etappe|10e]] en [[Ronde van Spanje 2012/Eenentwintigste etappe|21e etappe]] [[Ronde van Spanje 2012|Ronde van Spanje]]
: [[GP van Isbergues]]
;2013 - 6 zeges
: [[Ronde van Italië 2013/Vijfde etappe|5e etappe]] [[Ronde van Italië 2013|Ronde van Italië]]
: [[Cyclassics Hamburg 2013|Vattenfall Cyclassics]]
: 2e en 4e etappe [[Eurométropole Tour 2013|Eurométropole Tour]]
: [[Parijs-Bourges 2013|Parijs-Bourges]]
: [[Parijs-Tours 2013|Parijs-Tours]]
;2014 - 10 zeges
: [[Bestand:Jersey green.svg|15px|Groene trui]] Puntenklassement [[Ster van Bessèges 2014|Ster van Bessèges]]
: 1e, 2e, 3e etappe [[Ronde van de Middellandse Zee 2014|Ronde van de Middellandse Zee]]
: [[Bestand:Jersey green.svg|15px|Groene trui]] Puntenklassement Ronde van de Middellandse Zee
: 3e etappe [[Parijs-Nice 2014|Parijs-Nice]]
: [[Bestand:Jersey green.svg|15px|Groene trui]] Puntenklassement Parijs-Nice
: [[Gent-Wevelgem 2014|Gent-Wevelgem]]
: [[Ronde van Spanje 2014/Vierde etappe|4e]], [[Ronde van Spanje 2014/Vijfde etappe|5e]], [[Ronde van Spanje 2014/Twaalfde etappe|12e]] en [[Ronde van Spanje 2014/Zeventiende etappe|17e etappe]] [[Ronde van Spanje 2014|Ronde van Spanje]]
: [[Bestand:Jersey green.svg|15px|Groene trui]] [[Puntenklassement Ronde van Spanje|Puntenklassement]] Ronde van Spanje
: [[Parijs-Bourges 2014|Parijs-Bourges]]
;2015 - 6 zeges
: 3e etappe [[Ronde van Dubai 2015|Ronde van Dubai]]
: [[Milaan-San Remo 2015|Milaan-San Remo]]
: [[Parijs-Roubaix 2015|Parijs-Roubaix]]
: 2e en 5e etappe [[Ronde van Beieren 2015|Ronde van Beieren]]
: [[Bestand:Jersey blue.svg|15px|Blauwe trui]] Puntenklassement Ronde van Beieren
: 21e etappe [[Ronde van Spanje 2015|Ronde van Spanje]]
;2016 - 2 zeges
: 4e etappe [[Arctic Race of Norway 2016|Arctic Race of Norway]]
: [[Bestand:Jersey green.svg|15px|Groene trui]] Puntenklassement Arctic Race of Norway
: [[Ronde van het Münsterland]]
;2017 - 1 zege
: 3e etappe [[Ronde van Dubai 2017|Ronde van Dubai]]
;2018 - 3 zeges
: [[Challenge Mallorca|Trofeo Felantix-Ses Salines-Campos]]
: [[Challenge Mallorca|Trofeo Playa de Palma-Palma]]
: [[Ronde van Frankrijk 2018/Negende etappe|9e etappe]] [[Ronde van Frankrijk 2018|Ronde van Frankrijk]]
;2019 - 1 zege
: 4e etappe [[Ronde van de Provence]]
;2020 - 1 zege
: 3e etappe [[Ronde van Luxemburg 2020|Ronde van Luxemburg]]
{{palmares eind}}

=== Resultaten in voornaamste wedstrijden ===
{| class="vatop"
|
{{Tabelkop grote wielerrondes}}
{{Tabelrij grote wielerrondes|jaar=2011|vuelta=144}}
{{Tabelrij grote wielerrondes|jaar=2012|vuelta=131|ve=5}}
{{Tabelrij grote wielerrondes|jaar=2013|giro=X|ge=1|tour=121}}
{{Tabelrij grote wielerrondes|jaar=2014|tour=123|vuelta=116|ve=4|vtrui1=Jersey green.svg}}
{{Tabelrij grote wielerrondes|jaar=2015|tour=109|vuelta=90|ve=1}}
{{Tabelrij grote wielerrondes|jaar=2016|tour=148}}
{{Tabelrij grote wielerrondes|jaar=2017|tour=121|vuelta=X}}
{{Tabelrij grote wielerrondes|jaar=2018|tour=111|te=1}}
{{Tabelrij grote wielerrondes|jaar=2019|vuelta=124}}
{{Tabelrij grote wielerrondes|jaar=2020|tour=B}}
{{Tabelrij grote wielerrondes|jaar=2021}}
{{Tabelrij grote wielerrondes|jaar=2022|tour=105|vuelta=124}}
{{Tabelrij grote wielerrondes|jaar=2023|tour=145}}
{{Tabelrij grote wielerrondes|jaar=2024|tour=122}}
{{Tabelrij grote wielerrondes|jaar=2025}}
|}(*) tussen haakjes aantal individuele etappe-overwinningen
|{{Tabel wielerklassiekers
| jaar1=2011|rvv1=94|prb1=19|agr1=137|wkw1=111|wrl1=116|wedx1=11|wedz1=1
| jaar2=2012|msr2=5|rvv2=59|prb2=63|wkw2=4|wedx2=4|gwg2=57|wedz2=7
| jaar3=2013|msr3=18|rvv3=9|prb3=28|wedx3=1|gwg3=65|wrl3=41|wkw3=42|wedy3=1|wedz3=4
| jaar4=2014|msr4=39|gwg4=1|rvv4=15|prb4=2|wkw4=9|wedx4=43|wrl4=13|wedz4=2
| jaar5=2015|msr5=1|rvv5=7|prb5=1|gwg5=0|wkw5=29|wrl5=12
| jaar6=2016|wkw6=0|wrl6=54|wedy6=2
| jaar7=2017|msr7=7|rvv7=7|prb7=10|gwg7=5|wrl7=36|wedz7=3
| jaar8=2018|rvv8=32|prb8=14|gwg8=48|wedy8=4|wrl8=69
| jaar9=2019|msr9=84|gwg9=2|rvv9=29|prb9=28|wkw9=15|wrk9=82|wedz9=2
| jaar10=2020|wkw10=0|gwg10=6|rvv10=9
| jaar11=2021|msr11=32|gwg11=27|rvv11=30|wkw11=0|wedz11=2|prb11=53
| jaar12=2022|gwg12=27|rvv12=18|agr12=0|prb12=18|wedz12=22|wedx12=28
| jaar13=2023|msr13=39|gwg13=12|rvv13=19|prb13=7|wkw13=16|wedx13=11
| jaar14=2024|gwg14=97|rvv14=37|prb14=11|wedz14=76
| jaar15=2025|msr15=64|gwg15=11|rvv15=0
| msr=ja|rvv=ja|prb=ja|agr=ja|wkw=ja|wrl=ja|wedxnaam=Parijs-Tours|gwg=ja|wedynaam= Cyclassics Hamburg |wedznaam=Eschborn-Frankfurt
}}
|}

== Ploegen ==
* 2008 – {{DE-VLAG}} [[Thüringer Energie Team]]
* 2009 – {{DE-VLAG}} [[Thüringer Energie Team]]
* 2010 – {{DE-VLAG}} [[Thüringer Energie Team]]
* 2011 – {{US-VLAG}} [[Team HTC-High Road/2011|HTC-Highroad]]
* 2012 – {{NL-VLAG}} [[Argos-Shimano/2012|Team Argos-Shimano]]<ref>Tot 30 maart heette de ploeg ''Project 1t4i'', maar na het bekendmaken van de nieuwe sponsors werd de naam veranderd.</ref>
* 2013 – {{NL-VLAG}} [[Argos-Shimano/2013|Team Argos-Shimano]]
* 2014 – {{NL-VLAG}} [[Giant-Shimano/2014|Team Giant-Shimano]]
* 2015 – {{DE-VLAG}} [[Team Giant-Alpecin/2015|Team Giant-Alpecin]]
* 2016 – {{DE-VLAG}} [[Team Giant-Alpecin/2016|Team Giant-Alpecin]]
* 2017 – {{US-VLAG}} [[Trek-Segafredo/2017|Trek-Segafredo]]
* 2018 – {{US-VLAG}} [[Trek-Segafredo/2018|Trek-Segafredo]]
* 2019 – {{US-VLAG}} [[Trek-Segafredo/2019|Trek-Segafredo]]
* 2020 – {{BE-VLAG}} [[Lotto Soudal/2020|Lotto Soudal]]
* 2021 – {{BE-VLAG}} [[Lotto Soudal/2021|Lotto Soudal]]
* 2022 – {{NL-VLAG}} [[Team DSM/2022|Team DSM]]
* 2023 – {{NL-VLAG}} [[Team DSM/2023|Team DSM]]
* 2024 – {{NL-VLAG}} [[Team dsm-firmenich PostNL/2024|Team dsm-firmenich PostNL]]
* 2025 – {{NL-VLAG}} [[Team dsm-firmenich PostNL (mannenwielerploeg)/2025|Team dsm-firmenich PostNL]]

{{Navigatie selectie wielerploeg|inhoud=
{{Navigatie selectie wielerploeg/HTC-Highroad 2011}}
{{Navigatie selectie wielerploeg/Argos-Shimano 2012}}
{{Navigatie selectie wielerploeg/Argos-Shimano 2013}}
{{Navigatie selectie wielerploeg/Team Giant-Shimano 2014}}
{{Navigatie selectie wielerploeg/Team Giant-Alpecin 2015}}
{{Navigatie selectie wielerploeg/Team Giant-Alpecin 2016}}
{{Navigatie selectie wielerploeg/Trek-Segafredo 2017}}
{{Navigatie selectie wielerploeg/Trek-Segafredo 2018}}
{{Navigatie selectie wielerploeg/Trek-Segafredo 2019}}
{{Navigatie selectie wielerploeg/Lotto Soudal 2020}}
{{Navigatie selectie wielerploeg/Lotto Soudal 2021}}
{{Navigatie selectie wielerploeg/Team DSM 2022}}
{{Navigatie selectie wielerploeg/Team DSM-Firmenich 2023}}
{{Navigatie selectie wielerploeg/Team dsm-firmenich 2024}}
}}
{{Appendix|2=
{{References}}
----
{{Standaardlinks wielrenner}}
* {{de}} [http://www.johndegenkolb.de Officiële website]
}}
{{Bibliografische informatie}}

{{DEFAULTSORT:Degenkolb, John}}
[[Categorie:Duits wielrenner]]
[[Categorie:Duits olympisch deelnemer]]

title: Persoonlijke informatie

Geboortedatum: 7 januari 1989

Geboorteplaats: Gera, Oost-Duitsland

Nationaliteit: Duitse

title: Sportieve informatie

Huidige ploeg: Team dsm-firmenich PostNL

Discipline(s): Weg

Specialisatie(s): Sprinter, klassiekerrenner

title: Ploegen

Thüringer Energie · HTC-Highroad · Argos-Shimano · Giant-Shimano · Team Giant-Alpecin · Trek-Segafredo · Lotto Soudal · Team DSM

title: Beste prestaties

Ronde van Italië: 1 etappezege

Ronde van Frankrijk: 1 etappezege

Ronde van Spanje: 10 etappezeges

title: Overige

Overige: Officiële website

Portaal: Wielersport


text:
# Sint-Martinuskerk (Halle)
De Sint-Martinuskerk is de parochiekerk van de tot de Antwerpse gemeente Zoersel behorende plaats Halle, gelegen aan halle-Dorp 34.

## Geschiedenis
Er bestond te Halle al voor 1300 een kapel die omstreeks 1500 tot een kerk werd vergroot, waarvan de oorspronkelijke kapel het koor vormde. Het schip, de zijkoren en de toren werden gebouwd in Balegemse steen. Tijdens de godsdiensttwisten (1570-1585) werd de kerk ook wel gebruikt als schuilplaats voor de bevolking. Hierna vonden er diverse herstelcampagnes plaats. In 1730 werd de voorgevel van de kapel, die koor en schip scheidde, afgebroken. In 1776 werd de torenspits vervangen door een laatbarokke lantaarn.
In 1846 werd de kerk voorzien van twee zijbeuken. In 1911-1913 werd de kerk geheel vernieuwd naar ontwerp van Ernest Dieltiëns. De toren bleef hierbij gespaard. Wel werd tijdens de Eerste Wereldoorlog de torenspits verwoest. Deze werd in 1924 hersteld.

## Gebouw
Het betreft een bakstenen georiënteerde kruisbasiliek in neogotische stijl van het 1e kwart van de 20e eeuw. De westtoren van omstreeks 1500 is in zandsteen en heeft vier geledingen en een ingesnoerde naaldspits.

## Interieur
Het schip wordt overkluisd door een houten spitstongewelf. De kerk bezit enkele 16e- en 17e-eeuwse beelden.
Het hoofdaltaar is van midden 17e eeuw en vervaardigd van gemarmerd hout. Als altaarstuk fungeert het schilderij Christus aan het kruis, mogelijk door Cornelis Polemburg en geschonken in 1651.
De zijaltaren zijn van omstreeks 1615 met op het zuidelijk zijaltaar het schilderstuk: Verheerlijking van Sint-Maarten en Sint-Sebastiaan door Theodoor Boeyermans (1665). Op het noordelijk zijaltaar een schilderij Ten Hemelopneming van Maria (17e eeuw).
De preekstoel is van 1650 en er zijn biechtstoelen van 2e helft 17e eeuw en midden 18e eeuw.

wikiname: nlwiki

title: Sint-Martinuskerk (Halle)

in_language: nl

wikitext:
[[Bestand:Sint-Martinuskerk in Halle (Zoersel).jpg|miniatuur|Sint-Martinuskerk]]
De '''Sint-Martinuskerk''' is de parochiekerk van de tot de Antwerpse gemeente [[Zoersel]] behorende plaats [[Halle (Antwerpen)|Halle]], gelegen aan ''halle-Dorp'' 34.

==Geschiedenis==
Er bestond te Halle al voor 1300 een kapel die omstreeks 1500 tot een kerk werd vergroot, waarvan de oorspronkelijke kapel het koor vormde. Het schip, de zijkoren en de toren werden gebouwd in [[Balegemse steen]]. Tijdens de [[Tachtigjarige Oorlog|godsdiensttwisten]] (1570-1585) werd de kerk ook wel gebruikt als schuilplaats voor de bevolking. Hierna vonden er diverse herstelcampagnes plaats. In 1730 werd de voorgevel van de kapel, die koor en schip scheidde, afgebroken. In 1776 werd de torenspits vervangen door een [[Barok (stijlperiode)|laatbarokke]] [[Lantaarn (bouwkunde)|lantaarn]].

In 1846 werd de kerk voorzien van twee zijbeuken. In 1911-1913 werd de kerk geheel vernieuwd naar ontwerp van [[Ernest Dieltiëns]]. De toren bleef hierbij gespaard. Wel werd tijdens de Eerste Wereldoorlog de torenspits verwoest. Deze werd in 1924 hersteld.

==Gebouw==
Het betreft een bakstenen georiënteerde kruisbasiliek in neogotische stijl van het 1e kwart van de 20e eeuw. De westtoren van omstreeks 1500 is in zandsteen en heeft vier geledingen en een [[ingesnoerde naaldspits]].

==Interieur==
Het schip wordt overkluisd door een houten [[spitstongewelf]]. De kerk bezit enkele 16e- en 17e-eeuwse beelden.

Het hoofdaltaar is van midden 17e eeuw en vervaardigd van gemarmerd hout. Als altaarstuk fungeert het schilderij ''Christus aan het kruis'', mogelijk door ''Cornelis Polemburg'' en geschonken in 1651.

De zijaltaren zijn van omstreeks 1615 met op het zuidelijk zijaltaar het schilderstuk: ''Verheerlijking van Sint-Maarten en Sint-Sebastiaan'' door [[Theodoor Boeyermans]] (1665). Op het noordelijk zijaltaar een schilderij ''Ten Hemelopneming van Maria'' (17e eeuw).

De preekstoel is van 1650 en er zijn biechtstoelen van 2e helft 17e eeuw en midden 18e eeuw.

{{Appendix|2=
* [https://inventaris.onroerenderfgoed.be/erfgoedobjecten/14656 Inventaris Onroerend Erfgoed]
{{References}}
}}
{{Commonscat|Sint-Martinuskerk (Halle, Zoersel)}}
{{Coor title dms|51|14|21.91|N|4|38|52.39|E|type:landmark_scale:1563}}

[[Categorie:Kerkgebouw in het bisdom Antwerpen|Martinus]]
[[Categorie:Onroerend erfgoed in Zoersel]]
[[Categorie:Beschermd monument in Vlaanderen]]


text:
# The Flying Lizards
The Flying Lizards was een Britse experimentele-rockgroep uit de new wave, vooral bekend geworden met hun nummer 'Money', een cover van Barrett Strong.

## Geschiedenis
„De vliegende hagedissen“ werden opgericht door David Cunningham. De zangers waren Deborah Evans en Patti Palladin. Andere leden waren de muzikanten Steve Beresford en David Toop, alsook Michael Upton en Peter Laurence Gordon. De groepsleden maakten veel gebruik van improvisatie.
Hun debuutalbum uit 1979 heette eveneens The Flying Lizards. Naast zelfgemaakte singles maakten ze vele covers, waaronder 'Summertime Blues' van Eddie Cochran en 'Money' van Barrett Strong. Het volgende album Fourth Wall bevat 'Move on Up' van Curtis Mayfield. Het album Top Ten bestaat geheel en al uit covers waaronder 'Sex Machine' van James Brown en 'Dizzy Miss Lizzy' van Larry Williams, die in een opzettelijk gevoelloze, mechanische stijl gemaakt zijn en een sfeer van postmodernisme ademen.
Bovenal 'Money' is populair gebleven, en werd als soundtrack voor talloze films en series gebruikt, waaronder The Wedding Singer, Empire Records, Charlie's Angels en Lord of War, alsmede de Amerikaanse dramareeks Nip/Tuck.
Na de split van de band verscheen nog een album met dub-nummers, The Secret Dub Life of the Flying Lizards.

## Discografie

### Albums
- 1980 The Flying Lizards
- 1981 Fourth Wall
- 1984 Top Ten
- 1996 The Secret Dub Life of the Flying Lizards

### Singles
- 1978 Summertime Blues
- 1979 Money
- 1979 TV
- 1980 The Laughin Policeman (als The Suspicions)
- 1981 Move On Up
- 1981 Hands 2 Take
- 1981 Lovers and Other Strangers
- 1984 Sex Machine
- 1984 Dizzy Miss Lizzy

title: The Flying Lizards

wikitext:
'''The Flying Lizards''' was een [[Verenigd Koninkrijk|Britse]] [[Experimentele rock|experimentele-rock]]groep uit de [[New wave (muziekstijl)|new wave]], vooral bekend geworden met hun nummer '[[Money (That's What I Want)|Money]]', een cover van [[Barrett Strong]].

==Geschiedenis==
„De vliegende [[hagedissen]]“ werden opgericht door [[David Cunningham]]. De zangers waren Deborah Evans en Patti Palladin. Andere leden waren de muzikanten Steve Beresford en David Toop, alsook Michael Upton en Peter Laurence Gordon. De groepsleden maakten veel gebruik van [[improvisatie]].

Hun debuutalbum uit 1979 heette eveneens ''The Flying Lizards''. Naast zelfgemaakte [[single (muziek)|singles]] maakten ze vele [[cover (muziek)|covers]], waaronder '[[Summertime Blues]]' van [[Eddie Cochran]] en '[[Money (That's What I Want)|Money]]' van Barrett Strong. Het volgende album Fourth Wall bevat 'Move on Up' van [[Curtis Mayfield]]. Het album ''Top Ten'' bestaat geheel en al uit covers waaronder '[[Get Up (I Feel Like Being a) Sex Machine|Sex Machine]]' van [[James Brown]] en '[[Dizzy Miss Lizzy]]' van [[Larry Williams]], die in een opzettelijk gevoelloze, mechanische stijl gemaakt zijn en een sfeer van [[postmodernisme]] ademen.

Bovenal 'Money' is populair gebleven, en werd als [[soundtrack]] voor talloze films en series gebruikt, waaronder ''[[The Wedding Singer]]'', ''[[Empire Records]]'', ''[[Charlie's Angels (2000)|Charlie's Angels]]'' en ''[[Lord of War]]'', alsmede de Amerikaanse dramareeks ''[[Nip/Tuck]]''.

Na de split van de band verscheen nog een album met [[Dub (muziek)|dub]]-nummers, ''The Secret Dub Life of the Flying Lizards''.

==Discografie==
===Albums===
*1980 The Flying Lizards
*1981 Fourth Wall
*1984 Top Ten
*1996 The Secret Dub Life of the Flying Lizards

===Singles===
*1978 [[Summertime Blues]]
*1979 [[Money (That's What I Want)|Money]]
*1979 TV
*1980 The Laughin Policeman (als ''The Suspicions'')
*1981 Move On Up
*1981 Hands 2 Take
*1981 Lovers and Other Strangers
*1984 Sex Machine
*1984 [[Dizzy Miss Lizzy]]

[[Categorie:Britse rockband|Flying Lizards]]
[[Categorie:Newwaveband|Flying Lizards]]


text:
# Selenops secretus
Selenops secretus is een spinnensoort in de taxonomische indeling van de Selenopidae.
Het dier behoort tot het geslacht Selenops. De wetenschappelijke naam van de soort werd voor het eerst geldig gepubliceerd in 1911 door Hirst.

title: Selenops secretus

wikitext:
{{Taxobox spin
| naam            = ''Selenops secretus''
| titelweergave   = cursief
| afbeelding      =
| afbeeldingtekst =
| familie         = [[Selenopidae]]
| geslacht        = ''[[Selenops]]''
| w-naam          = ''Selenops secretus''
| taxon           = [[Soort]]
| auteur          = Hirst
| datum           = 1911
| haakjes         =
}}
'''''Selenops secretus''''' is een [[spinnen (dieren)|spinnen]][[soort]] in de taxonomische indeling van de [[Selenopidae]].<ref>{{aut|Platnick, Norman I.}} (2010): [http://research.amnh.org/entomology/spiders/catalog/ The world spider catalog], version 10.5. ''American Museum of Natural History''. [https://web.archive.org/web/20090312050907/http://research.amnh.org:80/entomology/spiders/catalog/ Gearchiveerd] op 12 maart 2009.</ref>

Het dier behoort tot het geslacht ''[[Selenops]]''. De wetenschappelijke naam van de soort werd voor het eerst geldig gepubliceerd in 1911 door Hirst.

{{Appendix}}
{{beginnetje|biologie|2011|10|19}}

[[Categorie:Selenopidae]]

title: Selenops secretus

Rijk: Animalia (Dieren)

Stam: Arthropoda (Geleedpotigen)

Klasse: Arachnida (Spinachtigen)

Orde: Araneae (Spinnen)

Familie: Selenopidae

Geslacht: Selenops

title: Soort

Portaal: Biologie


text:
# Microlaemus ferrugineus
Microlaemus ferrugineus is een keversoort uit de familie dwergschorskevers (Laemophloeidae). De wetenschappelijke naam van de soort werd in 1962 gepubliceerd door Lefkovitch.

title: Microlaemus ferrugineus

wikitext:
{{Taxobox insect
| naam = ''Microlaemus ferrugineus''
| titelweergave = cursief
| afbeelding =
| afbeeldingtekst =
| orde = [[Kevers|Coleoptera]] (Kevers)
| familie = [[Dwergschorskevers|Laemophloeidae]] (Dwergschorskevers)
| geslacht = ''[[Microlaemus]]''
| w-naam = ''Microlaemus ferrugineus''
| auteur = Lefkovitch
| datum = 1962
| haakjes =
| origineel =
}}

'''''Microlaemus ferrugineus''''' is een [[kevers|keversoort]] uit de familie [[dwergschorskevers]] (Laemophloeidae). De wetenschappelijke naam van de soort werd in 1962 gepubliceerd door Lefkovitch.<ref>{{Brontabel|2010-Hallan}}</ref>

{{Appendix}}
{{beginnetje|biologie|2011|12|10}}

[[Categorie:Dwergschorskevers]]

title: Microlaemus ferrugineus

Klasse: Insecta (Insecten)

Orde: Coleoptera (Kevers)

Familie: Laemophloeidae (Dwergschorskevers)

Geslacht: Microlaemus

title: Soort

Portaal: Biologie · Insecten


text:
# Yisrael Katz (1955)
Yisrael Katz (Hebreeuws: ישראל כץ) (Asjkelon, 21 september 1955) is een Israëlische politicus van Likoed. Sinds 7 november 2024 is hij als opvolger van Yoav Gallant minister van Defensie in het kabinet-Netanyahu VI. Eerder was hij minister van Buitenlandse Zaken, Inlichtingen, Atoomenergie, Vervoer, Landbouw en Landelijke Ontwikkeling. Tijdens zijn verplichte militaire dienst bracht hij het tot kapitein bij de paratroepers. Hij behaalde een bachelor in de internationale betrekkingen aan de Hebreeuwse Universiteit van Jeruzalem en een master in de politieke wetenschappen aan de Bar-Ilanuniversiteit.
Yisrael Katz is getrouwd, heeft twee kinderen en is woonachtig in mosjav Kfar Ahim.

## Politieke carrière
In 1996 werd hij net niet verkozen in de Knesset maar kon twee jaar later in 1999 alsnog ter vervanging van Ehud Olmert in het parlement zitting nemen, een positie die hij nog steeds bekleedt. Van 2003 tot januari 2006 was hij minister van Landbouw en Landelijke Ontwikkeling in het kabinet-Sharon II.
In januari 2004 kondigde hij een plan aan om substantieel het aantal kolonisten in de Golanhoogten te verhogen. In dezelfde periode lobbyde hij, samen met de Zionistische Wereldorganisatie, $32 miljoen dollar uit te trekken voor premies en subsidies voor Israëlische nederzettingen op de Westelijke Jordaanoever.
In 2006 stapte Katz voortijdig uit de regering nadat vicepremier Olmert een tussentijds kabinet had gevormd bestaande uit leden van Kadima nadat premier Ariel Sharon in coma was geraakt.
In 2007 adviseerde de politie Katz te vervolgen vanwege fraude en vertrouwensbreuk die te maken hadden met politieke benoemingen op het ministerie van Landbouw tijdens zijn ambtsperiode. Door de toenmalige procureur-generaal werd het onderzoek gesloten.
Van 2009 tot 2013 was hij minister van Vervoer, Nationale Infrastructuur en Wegveiligheid in het kabinet-Netanyahu II. In die functie besloot hij tot een transcriptie in het Hebreeuws van alle Engelse en Arabische namen op verkeersborden. In februari 2010 werd hij er door het Hooggerechtshof van Israël op gewezen dat scheiding van seksen in openbare bussen, zoals Haredi doen, onwettig is. In juli 2011 legde Katz het besluit vast dat de staat buskaartjes binnen de nederzettingen op de Westelijke Jordaanoever subsidieerde waarmee deze goedkoper werden dan kaartjes voor ritten binnen de Groene Lijn. Dat zou de staatsuitgaven voor militaire en veiligheidsescorten voor niet-bewapende, particuliere voertuigen sterk reduceren.
Hij bleef tot 2015 op deze ministerspost in het kabinet-Netanyahu III, en sinds 2015 in het kabinet-Netanyahu IV (zonder de post Nationale Infrastructuur). Tevens was hij in dit kabinet minister van Inlichtingen en Atoomenergie.
In maart 2016 diende hij bij de Knesset een wet in die de Israëlische regering in staat stelde families van terroristen te deporteren, wanneer zij van een daad hadden geweten, het hadden aangemoedigd of erbij hadden geholpen. Deze maatregel vond breed support bij de regerende coalitie. Diezelfde maand beargumenteerde Katz dat Israël 'doelgerichte verwijdering van burgers' zou moeten toepassen op leiders van de BDS-beweging.
In februari 2019 droeg Netanyahu zijn ministerspost van Buitenlandse Zaken, die hij sinds 2015 had, over aan Katz.
Diezelfde maand kwam Katz in opspraak na een publieke bewering dat "Poolse baby's antisemitisme opzuigen via de moedermelk". Uit protest besloot de Poolse regering niet deel te nemen aan het Visegrad-overleg dat in Israël zou plaatsvinden, als gevolg waarvan het overleg werd afgezegd. Later voegde Katz toe dat volgens hem "veel Polen met de nazi's hebben gecollaboreerd en hebben deelgenomen aan de vernietiging van Joden tijdens de Holocaust; antisemitisme is de Polen aangeboren, vóór de Holocaust, tijdens, en daarna". De Poolse regering heeft Katz' beweringen gekwalificeerd als racistisch en historisch onjuist.
Op 17 mei 2020 werd Katz minister van Financiën in de nieuwe regering van Netanyahu. In de daaropvolgende 37e regering van Israël van 29 december 2022 werd hij minister van Infrastructuur, Energie en Waterstaat.
Direct na het begin van de Oorlog in Gaza vanaf 2023, kondigde Israël een volledige blokkade van de Gazastrook af, verklarend dat elektriciteit, voedsel, brandstof en water afgesloten zouden worden. Direct na 7 oktober had Israël alle voorraden voor Gaza gestopt, inclusief voedsel en medicijnen, en had gebouwen en medische centra gebombardeerd, waarbij 700 mensen werden gedood en duizenden meer waren gewond. Katz steunde de blokkade en vermeldde op X: "We will fight the terrorist organization Hamas and destroy it. All the civilian population in Gaza is ordered to leave immediately. We will win. They will not receive a drop of water or a single battery until they leave the world."
Sinds 7 november 2024 is Katz minister van Defensie nadat Netanyahu Yoav Gallant ontslagen had.
In januari 2025 besloot hij om de administratieve detentie van kolonisten ongedaan te maken, en arrestaties en gerechtelijke onderzoeken van Joodse kolonisten, die verdacht worden van terroristisch geweld, af te schaffen. Legerfunctionarissen zeiden dat dat besluit extreemrechtse kolonisten zal aanmoedigen om Palestijnen aan te vallen. Begin februari werd oud-generaal Eyal Zamir door Netanyahu en Katz benoemd als Chef van de Israëlische Generale Staf in actieve dienst van het Israëlisch Defensieleger (IDF), ter vervanging van Herzl Halevi.

title: Yisrael Katz (1955)

wikitext:
{{Infobox politicus
| naam              = Yisrael Katz
ישראל כץ
| volledige naam    =
| afbeelding        = Israel Katz on July 3, 2024 (cropped).jpg
| geboren           = 21 september 1955
| overleden         =
| huidige functie   = [[Knesset]]lid,
 [[minister]] in [[kabinet-Netanyahu VI]]
| sinds             =
| partij            = [[Likoed]]
| titulatuur        =
| tijdvak1          = 1998-heden
| functie1          = Lid [[Knesset]]
| tijdvak2          = 2003-2006
| functie2          = [[Minister]] van Landbouw en
Landelijke Ontwikkeling
| tijdvak3          = 2009-2015
| functie3          = Minister van Vervoer, Nationale
 Infrastructuur en Wegveiligheid
| tijdvak4          = 2015-2020
| functie4          = Minister van Vervoer en
 Wegveiligheid
| tijdvak5          = 2015-2020
| functie5          = Minister van Inlichtingen en
 Atoomenergie
| tijdvak6          = 2020-2024
| functie6          = Minister van Buitenlandse Zaken
| tijdvak7          = 2024-heden
| functie7          = Minister van Defensie
| website           = http://www.knesset.gov.il/mk/eng/mk_eng.asp?mk_individual_id_t=69
}}

'''Yisrael Katz''' (Hebreeuws: ישראל כץ) ([[Asjkelon]], 21 september 1955) is een Israëlische politicus van [[Likoed]]. Sinds 7 november 2024 is hij als opvolger van [[Yoav Gallant]] minister van Defensie in het [[37e regering van Israël|kabinet-Netanyahu VI]].<ref>[https://www.aljazeera.com/news/2024/11/6/who-is-israel-katz-israels-new-defence-minister Who Is Israel Katz, Israel’s new defence minister?] aljazeera.com, 6 november 2024</ref> Eerder was hij minister van Buitenlandse Zaken, Inlichtingen, Atoomenergie, Vervoer, Landbouw en Landelijke Ontwikkeling. Tijdens zijn verplichte militaire dienst bracht hij het tot kapitein bij de [[paratroepers]]. Hij behaalde een bachelor in de [[internationale betrekkingen]] aan de [[Hebreeuwse Universiteit van Jeruzalem]] en een master in de [[politieke wetenschappen]] aan de [[Bar-Ilanuniversiteit]].

Yisrael Katz is getrouwd, heeft twee kinderen en is woonachtig in [[mosjav]] [[Kfar Ahim]].

==Politieke carrière==
In 1996 werd hij net niet verkozen in de [[Knesset]] maar kon twee jaar later in 1999 alsnog ter vervanging van [[Ehud Olmert]] in het parlement zitting nemen, een positie die hij nog steeds bekleedt. Van 2003 tot januari 2006 was hij minister van Landbouw en Landelijke Ontwikkeling in het [[kabinet-Sharon II]].

In januari 2004 kondigde hij een plan aan om substantieel het aantal kolonisten in de [[Golanhoogten]] te verhogen.<ref name="Israel's Unilateralism">{{cite book |last=Zelnick|first=Robert|title=Israel's Unilaterialism: Beyond Gaza|url=https://books.google.com/books?id=lVEjy_3AySQC&pg=PA106|year=2006|publisher=[[Hoover Press]]|page=106|isbn=9780817947729}}</ref> In dezelfde periode lobbyde hij, samen met de [[Zionistische Wereldorganisatie]], $32 miljoen dollar uit te trekken voor premies en subsidies voor [[Israëlische nederzetting]]en op de Westelijke Jordaanoever.<ref name="Israel's Unilateralism">{{cite book |last=Zelnick|first=Robert|title=Israel's Unilaterialism: Beyond Gaza|url=https://books.google.com/books?id=lVEjy_3AySQC&pg=PA106|year=2006|publisher=[[Hoover Press]]|page=106|isbn=9780817947729}}</ref>

In 2006 stapte Katz voortijdig uit de regering nadat vicepremier Olmert een tussentijds kabinet had gevormd bestaande uit leden van [[Kadima]] nadat premier [[Ariel Sharon]] in coma was geraakt.

In 2007 adviseerde de politie Katz te vervolgen vanwege fraude en vertrouwensbreuk die te maken hadden met politieke benoemingen op het ministerie van Landbouw tijdens zijn ambtsperiode. Door de toenmalige procureur-generaal werd het onderzoek gesloten.<ref>[https://www.haaretz.com/2007-03-23/ty-article/police-indict-ex-minister-katz-for-cronyism/0000017f-e0a9-d9aa-afff-f9f9f04c0000  Police: Indict Ex-minister Katz for Cronyism] haaretz.com, 23 maart 2007</ref>

Van 2009 tot 2013 was hij minister van Vervoer, Nationale Infrastructuur en Wegveiligheid in het [[kabinet-Netanyahu II]]. In die functie besloot hij tot een transcriptie in het Hebreeuws van alle Engelse en Arabische namen op verkeersborden.<ref>[https://books.google.nl/books?id=FQAiPgBRUkoC&pg=PA199&redir_esc=y#v=onepage&q&f=false Suleiman, Yasir (2011). Arabic, Self and Identity: A Study in Conflict and Displacement. Oxford University Press. p. 199]</ref> In februari 2010 werd hij er door het [[Hooggerechtshof van Israël]] op gewezen dat scheiding van seksen in openbare bussen, zoals [[Charedisch jodendom|Haredi]] doen, onwettig is.<ref>[https://www.jpost.com/israel/court-slams-katz-for-his-approach-to-sex-segregated-buses Court slams Katz for his approach to seks-segregated buses] jpost.com, 5 februari 2010</ref> In juli 2011 legde Katz het besluit vast dat de staat buskaartjes binnen de nederzettingen op de Westelijke Jordaanoever subsidieerde waarmee deze goedkoper werden dan kaartjes voor ritten binnen de [[Groene Lijn (grens)|Groene Lijn]]. Dat zou de staatsuitgaven voor militaire en veiligheidsescorten voor niet-bewapende, particuliere voertuigen sterk reduceren.<ref>[https://www.haaretz.com/2011-07-26/ty-article/israeli-minister-admits-state-subsidizes-public-transportation-for-settlers/0000017f-e6aa-df2c-a1ff-fefb5a1b0000 Israeli Minister Admits State Subsidizes Public Transportation for Settlers] haaretz.com, 26 juli 2011</ref>
Hij bleef tot 2015 op deze ministerspost in het [[kabinet-Netanyahu III]], en sinds 2015 in het [[kabinet-Netanyahu IV]] (zonder de post Nationale Infrastructuur). Tevens was hij in dit kabinet minister van Inlichtingen en Atoomenergie.<ref>Voorheen alleen aangeduid als minister van Inlichtingen maar waar [[Atoomenergie]] ook onder viel. Deze in 2009 in het leven geroepen ministerspost houdt zich weliswaar bezig met inlichtingenzaken maar de [[veiligheidsdienst|veiligheids]]- en [[inlichtingendienst]]en zijn er niet aan ondergeschikt.</ref><ref>[https://archive.today/20241107103230/https://www.washingtonpost.com/world/2024/11/06/israel-katz-defense-minister-netanyahu/ Israel Katz, new Israeli defense minister, is longtime Netanyahu ally] washingtonpost.com, 6 november 2024</ref>

In maart 2016 diende hij bij de [[Knesset]] een wet in die de Israëlische regering in staat stelde families van terroristen te deporteren, wanneer zij van een daad hadden geweten, het hadden aangemoedigd of erbij hadden geholpen. Deze maatregel vond breed support bij de regerende coalitie.<ref>[ https://www.timesofisrael.com/likud-minister-submits-bill-to-deport-terrorists-families/ Likud minister submitts bill tot deport terrorists'families.] timesofisrael, 9 maart 2016</ref> Diezelfde maand beargumenteerde Katz dat Israël 'doelgerichte verwijdering van burgers' zou moeten toepassen op leiders van de [[Boycott, Divestment and Sanctions|BDS-beweging]].<ref>[https://www.972mag.com/in-israel-bds-is-winning/ https://www.972mag.com/in-israel-bds-is-winning/] 972mag.com, 28 maart 2016</ref>

In februari 2019 droeg Netanyahu zijn ministerspost van Buitenlandse Zaken, die hij sinds 2015 had, over aan Katz.<ref>[https://www.reuters.com/article/us-israel-minister/netanyahu-gives-up-role-as-israels-foreign-minister-idUSKCN1Q60G0/ Netanyahu gives uo role as israels foreign minister] reuters.com, 17 februari 2019</ref>
Diezelfde maand kwam Katz in opspraak na een publieke bewering dat ''"Poolse baby's [[antisemitisme]] opzuigen via de moedermelk"''. Uit protest besloot de [[Polen|Poolse]] regering niet deel te nemen aan het [[Visegrádgroep|Visegrad-overleg]] dat in Israël zou plaatsvinden, als gevolg waarvan het overleg werd afgezegd. Later voegde Katz toe dat volgens hem ''"veel Polen met de [[Nationaalsocialisme|nazi's]] hebben gecollaboreerd en hebben deelgenomen aan de vernietiging van Joden tijdens de [[Holocaust]]; antisemitisme is de [[Polen (volk)|Polen]] aangeboren, vóór de Holocaust, tijdens, en daarna"''. De Poolse regering heeft Katz' beweringen gekwalificeerd als [[Racisme|racistisch]] en historisch onjuist.<ref>{{citeer nieuws|url=https://www.theguardian.com/world/2019/feb/18/polish-israel-visit-holocaust |titel=Summit cancelled as Israel and Poland row over Holocaust|uitgever=[[The Guardian (krant)|The Guardian]]''|locatie= London|datum= 18 February 2019|bezochtdatum= 27 November 2019}}</ref>

Op 17 mei 2020 werd Katz minister van Financiën in de nieuwe [[35e regering van Israël|regering]] van Netanyahu.<ref>[https://www.reuters.com/article/us-israel-economy-finmin/israel-katz-takes-over-as-israeli-finance-minister-idUSKBN22U1GC/ Israel Katz takes over as Israeli finance minister] reuters.com, 18 mei 2020</ref> In de daaropvolgende [[37e regering van Israël]] van 29 december 2022 werd hij minister van Infrastructuur, Energie en Waterstaat.

Direct na het begin van de [[Oorlog in Gaza vanaf 2023]], kondigde Israël een volledige [[Blokkade (militaire strategie)|blokkade]] van de [[Gazastrook]] af, verklarend dat elektriciteit, voedsel, brandstof en water afgesloten zouden worden. Direct na 7 oktober had Israël alle voorraden voor Gaza gestopt, inclusief voedsel en medicijnen, en had gebouwen en medische centra gebombardeerd, waarbij 700 mensen werden gedood en duizenden meer waren gewond.<ref>[https://www.bbc.com/news/world-middle-east-67051292 Gaza 'soon without fuel, medicine and food' - Israel authorities] bbc.com, 9 oktober 2023</ref> Katz steunde de blokkade en vermeldde op X: ''"We will fight the terrorist organization Hamas and destroy it. All the civilian population in [[Gazastrook|Gaza]] is ordered to leave immediately. We will win. They will not receive a drop of water or a single battery until they leave the world."''<ref>[https://x.com/Israel_katz/status/1712876230762967222] x.com, 12 oktober 2023</ref>

Sinds 7 november 2024 is Katz minister van Defensie nadat Netanyahu [[Yoav Gallant]] ontslagen had.<ref>[https://www.jpost.com/breaking-news/article-827716  Netanyahu fires Gallant amid US elections as Israel braces for Iran] jpost.com, 5 november 2024</ref><ref>{{Citeer web |url=https://nos.nl/l/2543388 |titel=Netanyahu ontslaat minister Gallant op moment dat Israël op meerdere fronten actief is |datum=2024-11-05 |bezochtdatum=2024-11-05 |werk=nos.nl |taal=nl}}</ref>

In januari 2025 besloot hij om de [[administratieve detentie]] van kolonisten ongedaan te maken, en arrestaties en gerechtelijke onderzoeken van Joodse kolonisten, die verdacht worden van terroristisch geweld, af te schaffen. Legerfunctionarissen zeiden dat dat besluit [[extreemrechts]]e kolonisten zal aanmoedigen om [[Palestijnen]] aan te vallen.<ref>[https://www.haaretz.com/israel-news/2025-01-22/ty-article/.premium/israels-kowtowing-to-settlers-is-fueling-jewish-terror-defense-officials-warn/00000194-8ac0-d963-a39c-fad120800000 They Believe They Won't Be Arrested' | Israeli Defense Officials Warn Gov't Fueling Rising Settler Violence in West Bank] haaretz.com, 22 januari 2025</ref> Begin februari werd oud-generaal [[Eyal Zamir]] door Netanyahu en Katz benoemd als [[Chef van de Israëlische Generale Staf]] in actieve dienst van het [[Israëlisch Defensieleger]] (IDF), ter vervanging van [[Herzl Halevi]].<ref>[https://www.haaretz.com/israel-news/2025-02-02/ty-article/.premium/in-a-rare-move-netanyahu-makes-the-right-call-in-appointing-new-israeli-army-chief/00000194-c588-d78d-affc-e5eff6ae0000  In a Rare Move, Netanyahu Makes the Right Call in Appointing New Israeli Army Chief] haaretz.com, 2 februari 2025</ref>

{{Commonscat}}
{{Appendix||2=
'''Bronnen'''
* {{Bronvermelding anderstalige Wikipedia|taal=en|titel=Yisrael Katz (politician born 1955)}}
* {{en}} [http://en.mot.gov.il/about-mot-cbl/5-minister-katz Israëlisch Ministerie van Vervoer en Wegveiligheid]
'''Noot'''
{{References}}
}}
{{Navigatie Israëlische kabinetsleden}}
{{Navigatie Knessetleden}}

{{DEFAULTSORT:Katz, Yisrael (1955)}}
[[Categorie:Israëlisch parlementslid]]
[[Categorie:Israëlisch minister van Defensie]]
[[Categorie:Israëlisch minister van Energie]]
[[Categorie:Israëlisch minister van Financiën]]
[[Categorie:Israëlisch minister van Landbouw]]
[[Categorie:Israëlisch minister van Vervoer]]
[[Categorie:Likoed-politicus]]

title: Algemeen

Geboren: 21 september 1955

Functie: Knessetlid, · minister in kabinet-Netanyahu VI

Partij: Likoed

title: Functies

1998-heden: Lid Knesset

Minister van Landbouw en · Landelijke Ontwikkeling

Minister van Vervoer, Nationale · Infrastructuur en Wegveiligheid

Minister van Inlichtingen en · Atoomenergie

Minister van Buitenlandse Zaken

2024-heden: Minister van Defensie


text:
# Encarsia pedana
Encarsia pedana is een vliesvleugelig insect uit de familie Aphelinidae. De wetenschappelijke naam is voor het eerst geldig gepubliceerd in 2007 door Schmidt & Polaszek.

title: Encarsia pedana

wikitext:
{{Taxobox insect
| naam = ''Encarsia pedana''
| titelweergave = cursief
| afbeelding =
| afbeeldingtekst =
| orde = [[Vliesvleugeligen|Hymenoptera]] (Vliesvleugeligen)
| familie = [[Aphelinidae]]
| geslacht = ''[[Encarsia]]''
| w-naam = ''Encarsia pedana''
| auteur = Schmidt & Polaszek
| datum = 2007
| haakjes =
| species =
| commons =
}}
'''''Encarsia pedana''''' is een [[Vliesvleugeligen|vliesvleugelig insect]] uit de familie [[Aphelinidae]]. De wetenschappelijke naam is voor het eerst geldig gepubliceerd in 2007 door Schmidt & Polaszek.

{{Appendix|2=
* [https://www.nhm.ac.uk/research-curation/research/projects/chalcidoids/database/validName.dsml?index=ValidName&searchPageURL=indexValidName.dsml&Familyqtype=equals&Family=&Genusqtype=equals&Genus=Encarsia&Speciesqtype=equals&Species=pedana {{Ts.|Noyes, J.S.}} (2012). Universal Chalcidoidea Database. World Wide Web electronic publication. http://www.nhm.ac.uk/chalcidoids. Version as of June 2012]
}}
{{Beginnetje|biologie|2013|04|12}}

[[Categorie:Encarsia|pedana]]

title: Encarsia pedana

Orde: Hymenoptera (Vliesvleugeligen)

Familie: Aphelinidae

Geslacht: Encarsia

title: Soort


text:
# Phygadeuon habermehli
Phygadeuon habermehli is een insect dat behoort tot de orde vliesvleugeligen (Hymenoptera) en de familie van de gewone sluipwespen (Ichneumonidae). De wetenschappelijke naam van de soort werd voor het eerst geldig gepubliceerd door Roman in 1930.

title: Phygadeuon habermehli

wikitext:
{{Taxobox insect
| naam = ''Phygadeuon habermehli''
| titelweergave = cursief
| afbeelding =
| orde = [[Vliesvleugeligen|Hymenoptera]] (Vliesvleugeligen)
| familie= [[Gewone sluipwespen|Ichneumonidae]] (Gewone sluipwespen)
| geslacht = ''[[Phygadeuon]]''
| w-naam = ''Phygadeuon habermehli''
| auteur = Roman
| datum = 1930
| haakjes =
| commons =
| species =
}}
'''''Phygadeuon habermehli''''' is een [[insecten|insect]] dat behoort tot de orde [[vliesvleugeligen]] (Hymenoptera) en de familie van de [[Gewone sluipwespen|gewone sluipwespen (Ichneumonidae)]]. De wetenschappelijke naam van de soort werd voor het eerst geldig gepubliceerd door Roman in 1930.

{{Beginnetje|biologie|2012|09|23}}

[[Categorie:Phygadeuon|habermehli]]

title: Phygadeuon habermehli

Familie: Ichneumonidae (Gewone sluipwespen)

Geslacht: Phygadeuon

title: Soort


text:
# Microterys darevskii
Microterys darevskii is een vliesvleugelig insect uit de familie Encyrtidae. De wetenschappelijke naam is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1968 door Trjapitzin.

title: Microterys darevskii

wikitext:
{{Taxobox insect
| naam = ''Microterys darevskii''
| titelweergave = cursief
| afbeelding =
| afbeeldingtekst =
| orde = [[Vliesvleugeligen|Hymenoptera]] (Vliesvleugeligen)
| familie = [[Encyrtidae]]
| geslacht = ''[[Microterys]]''
| w-naam = ''Microterys darevskii''
| auteur = Trjapitzin
| datum = 1968
| haakjes =
| species =
| commons =
}}
'''''Microterys darevskii''''' is een [[Vliesvleugeligen|vliesvleugelig insect]] uit de familie [[Encyrtidae]]. De wetenschappelijke naam is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1968 door Trjapitzin.

{{Appendix|2=
* [https://www.nhm.ac.uk/research-curation/research/projects/chalcidoids/database/validName.dsml?index=ValidName&searchPageURL=indexValidName.dsml&Familyqtype=equals&Family=&Genusqtype=equals&Genus=Microterys&Speciesqtype=equals&Species=darevskii {{Ts.|Noyes, J.S.}} (2012). Universal Chalcidoidea Database. World Wide Web electronic publication. http://www.nhm.ac.uk/chalcidoids. Version as of June 2012]
}}
{{Beginnetje|biologie|2013|04|12}}

[[Categorie:Microterys|darevskii]]

title: Microterys darevskii

Familie: Encyrtidae

Geslacht: Microterys

title: Soort


text:
# Chang Kai-chen
Dit is een Chinese naam; de familienaam is Chang.
Chang Kai-chen (Chinees: 張凱貞) (Taoyuan, 13 januari 1991) is een tennisspeelster uit Taiwan. Op zesjarige leeftijd begon zij met tennis. Haar favoriete ondergrond is hardcourt. Zij speelt rechtshandig en heeft een tweehandige backhand.

## Loopbaan

### Enkelspel
Chang won tot op heden(januari 2017) zes ITF-toernooien: dat van Kurume in Japan (2008), dat van Kōfu in Japan (2011), dat van Jiangmen (2015), dat van Zhuhai (2015), dat van Iizuka (2016) en dat van Suzhou (2016). Bij haar eerste deelname aan een grandslamtoernooi, op het US Open 2009, versloeg zij Kaia Kanepi in de eerste ronde.

### Dubbelspel
Chang won tot op heden(januari 2017) vijf WTA-toernooien.
In 2019 wint Chang samen met Hsu Ching-wen het Launceston International ITF-toernooi.

### Tennis in teamverband
In de periode 2010–2016 maakte Chang deel uit van het Taiwanese Fed Cup-team – zij behaalde daar een winst/verlies-balans van 9–7.

## Posities op deWTA-ranglijst
Positie per einde seizoen:
| jaar | ranking enkelspel | ranking dubbelspel |
| ---- | ----------------- | ------------------ |
| 2006 | 1440              | 834                |
| 2007 | 523               | 638                |
| 2008 | 232               | 217                |
| 2009 | 92                | 138                |
| 2010 | 119               | 99                 |
| 2011 | 142               | 165                |
| 2012 | 89                | 77                 |
| 2013 | 593               | 157                |
| 2014 | 462               | –                  |
| 2015 | 129               | 133                |
| 2016 | 154               | 326                |

## Palmares

### WTA-finaleplaatsen enkelspel
| nr.              | finale     | toernooi          | ondergrond | tegenstandster      | score         |         |
| ---------------- | ---------- | ----------------- | ---------- | ------------------- | ------------- | ------- |
| gewonnen finales |            |                   |            |                     |               |         |
| geen             |            |                   |            |                     |               |         |
| verloren finales |            |                   |            |                     |               |         |
| 1.               | 2012-10-14 | WTA Japan (Osaka) | hardcourt  | Heather Watson      | 5-7, 7-5, 6-7 | details |
| 2.               | 2012-11-04 | WTA Taipei        | tapijt (i) | Kristina Mladenovic | 4-6, 3-6      | details |
| 3.               | 2015-08-02 | WTA Nanchang      | hardcourt  | Jelena Janković     | 3-6, 6-7      | details |
| 4.               | 2016-11-20 | WTA Taipei        | tapijt (i) | Jevgenia Rodina     | 4-6, 3-6      | details |

### WTA-finaleplaatsen vrouwendubbelspel
| nr.              | finale     | toernooi          | ondergrond | partner          | tegenstandsters                         | score             |         |
| ---------------- | ---------- | ----------------- | ---------- | ---------------- | --------------------------------------- | ----------------- | ------- |
| gewonnen finales |            |                   |            |                  |                                         |                   |         |
| 1.               | 2010-10-17 | WTA Japan (Osaka) | hardcourt  | Lilia Osterloh   | Shuko Aoyama Rika Fujiwara              | 6-0, 6-3          | details |
| 2.               | 2012-03-04 | WTA Kuala Lumpur  | hardcourt  | Chuang Chia-jung | Chan Hao-ching Rika Fujiwara            | 7-5, 6-4          | details |
| 3.               | 2012-08-03 | WTA Washington    | hardcourt  | Shuko Aoyama     | Chanelle Scheepers Irina Falconi        | 7-5, 6-2          | details |
| 4.               | 2013-03-03 | WTA Kuala Lumpur  | hardcourt  | Shuko Aoyama     | Janette Husárová Zhang Shuai            | 6-7, 7-6, [14-12] | details |
| 5.               | 2015-08-02 | WTA Nanchang      | hardcourt  | Zheng Saisai     | Chan Chin-wei Wang Yafan                | 6-3, 4-6, [10-3]  | details |
| verloren finales |            |                   |            |                  |                                         |                   |         |
| 1.               | 2012-11-04 | WTA Taipei        | tapijt (i) | Volha Havartsova | Chan Hao-ching Kristina Mladenovic      | 7-5, 2-6, [8-10]  | details |
| 2.               | 2014-11-09 | WTA Taipei        | tapijt (i) | Chuang Chia-jung | Chan Hao-ching Chan Yung-jan            | 4-6, 3-6          | details |
| 3.               | 2016-11-20 | WTA Taipei        | tapijt (i) | Chuang Chia-jung | Natela Dzalamidze Veronika Koedermetova | 6-4, 3-6, [5-10]  | details |

## Resultaten grandslamtoernooien
| Legenda | Legenda                          |
| ------- | -------------------------------- |
| g.t.    | geen toernooi gehouden           |
| l.c.    | lagere categorie                 |
| –       | niet deelgenomen                 |
| G       | uitgeschakeld in de groepsfase   |
| 1R      | uitgeschakeld in de eerste ronde |
| 2R      | uitgeschakeld in de tweede ronde |
| 3R      | uitgeschakeld in de derde ronde  |
| 4R      | uitgeschakeld in de vierde ronde |
| KF      | uitgeschakeld in de kwartfinale  |
| HF      | uitgeschakeld in de halve finale |
| F       | de finale verloren               |
| W       | het toernooi gewonnen            |
| w-v     | winst/verlies-balans             |

### Enkelspel
| Australian Open | –  | 1R | 1R | 2R | 1R | 2R | –  |
| Roland Garros   | –  | 1R | –  | 1R | –  | –  | –  |
| Wimbledon       | –  | 2R | 1R | 1R | –  | –  | 1R |
| US Open         | 2R | 2R | –  | –  | –  | –  | –  |

### Vrouwendubbelspel
| Australian Open | –  | –  | 1R | –  | 1R |
| Roland Garros   | 1R | 1R | 1R | –  |    |
| Wimbledon       | 2R | 1R | –  | 2R |    |
| US Open         | 1R | –  | –  | –  |    |

title: Chang Kai-chen

wikitext:
{{Infobox tennisspeler
| naam                 =
| afbeelding           = Chang K.C. RG13 (2) (9383553948).jpg
| onderschrift         = Roland Garros 2013
| bijnaam              =
| nationaliteit        = {{TW-VLAG}} [[Taiwan]]ese
| geboorteplaats       = [[Taoyuan (stad)|Taoyuan]], [[Taiwan]]
| verblijfplaats       = [[Taipei (stad)|Taipei]], [[Taiwan]]
| lengte               = 1,68 m<ref name=AOp/>
| gewicht              = 53 kg<ref name=AOp/>
| profdebuut           = november 2007
| met pensioen         =
| slaghand             = rechts, backhand tweehandig
| coach                = Chang Li-yuan
| Enkeloverwinningen   = 0 WTA, 6 ITF
| Enkelhoogstepositie  = 82e (5 juli 2010)
| WTA-Masters          =
| Olympische Spelen    =
| AustralianOpen       = 2e ronde (2012, 2015)
| Roland Garros        = 1e ronde (2010, 2012)
| Wimbledon            = 2e ronde (2010)
| USOpen               = 2e ronde (2009, 2010)
| Dubbeloverwinningen  = 5 WTA, 10 ITF
| Dubbelhoogstepositie = 65e (11 februari 2013)
| WTA-Masters_dubbel   =
| Olympische_dubbel    =
| AustralianOpen_dubbel= 1e ronde (2013, 2019)
| Roland Garros_dubbel = 1e ronde (2010, 2011, 2013)
| Wimbledon_dubbel     = 2e ronde (2010, 2017)
| USOpen_dubbel        = 1e ronde (2010)
| updated              = 16 februari 2019
}}

:''Dit is een Chinese naam; de [[familienaam]] is '''Chang'''.''
'''Chang Kai-chen''' (Chinees: 張凱貞) ([[Taoyuan (stad)|Taoyuan]]<ref name=AOp>[https://ausopen.com/players/chinese-taipei/kai-chen-chang Australian Open]-profiel. [https://web.archive.org/web/20221007150755/https://ausopen.com/players/chinese-taipei/kai-chen-chang Gearchiveerd] op 7 oktober 2022.</ref>, 13 januari 1991) is een [[tennis]]speelster uit Taiwan. Op zesjarige leeftijd begon zij met tennis.<ref>ITF-profiel</ref> Haar favoriete ondergrond is [[hardcourt]]. Zij speelt rechtshandig en heeft een tweehandige backhand.

== Loopbaan ==
=== Enkelspel ===
Chang won tot op heden(januari 2017) zes ITF-toernooien: dat van [[Kurume (Fukuoka)|Kurume]] in Japan (2008), dat van [[Kofu|Kōfu]] in Japan (2011), dat van [[Jiangmen]] (2015), dat van [[Zhuhai]] (2015), dat van [[Iizuka]] (2016) en dat van [[Suzhou (Anhui)|Suzhou]] (2016). Bij haar eerste deelname aan een [[grandslamtoernooi]], op het [[US Open 2009 (tennis, vrouwen)|US Open 2009]], versloeg zij [[Kaia Kanepi]] in de eerste ronde.

=== Dubbelspel ===
Chang won tot op heden(januari 2017) vijf WTA-toernooien.

In 2019 wint Chang samen met [[Hsu Ching-wen]] het Launceston International ITF-toernooi.<ref>{{Citeer web|url=https://focustaiwan.tw/news/aeas/201902020005.aspx|titel=Taiwan tennis duo wins Launceston title in Australia|datum=2019-02-02}}</ref>

=== Tennis in teamverband ===
In de periode 2010–2016 maakte Chang deel uit van het Taiwanese [[Fed Cup]]-team – zij behaalde daar een winst/verlies-balans van 9–7.

== Posities op de [[Women's Tennis Association|WTA]]-ranglijst ==
Positie per einde seizoen:
{| class="wikitable"
!width="70"| jaar !!width="70"| ranking
enkelspel !!width="70"| ranking
dubbelspel
|-
|align="center"| 2006 ||align="right"| 1440 ||align="right"| 834
|-
|align="center"| 2007 ||align="right"| 523 ||align="right"| 638
|-
|align="center"| 2008 ||align="right"| 232 ||align="right"| 217
|-
|align="center"| 2009 ||align="right"| 92 ||align="right"| 138
|-
|align="center"| 2010 ||align="right"| 119 ||align="right"| 99
|-
|align="center"| 2011 ||align="right"| 142 ||align="right"| 165
|-
|align="center"| 2012 ||align="right"| 89 ||align="right"| 77
|-
|align="center"| 2013 ||align="right"| 593 ||align="right"| 157
|-
|align="center"| 2014 ||align="right"| 462 ||align="center"| –
|-
|align="center"| 2015 ||align="right"| 129 ||align="right"| 133
|-
|align="center"| 2016 ||align="right"| 154 ||align="right"| 326
|}

== Palmares ==
=== WTA-finaleplaatsen enkelspel ===
{| class="wikitable"
! nr. !! finale !! toernooi !! ondergrond !! tegenstandster !! score !!
|- bgcolor="#efefef" align="center"
|colspan="7"| '''gewonnen finales'''
|-
|colspan="7"| ''geen''
|- bgcolor="#efefef" align="center"
|colspan="7"| '''verloren finales'''
|-
| 1.
| 2012-10-14
| {{nowrap|{{JP-VLAG}} [[WTA-toernooi van Japan|WTA Japan (Osaka)]]}}
| align="center"|hardcourt
| {{UK-VLAG}} [[Heather Watson]]
| 5-7, 7-5, 6-7
| [[WTA-toernooi van Japan 2012|details]]
|-bgcolor="#fff3dd"
| 2.
| 2012-11-04
| {{TW-VLAG}} [[WTA-toernooi van Taipei|WTA Taipei]]
| align="center"|tapijt (i)
| {{nowrap|{{FR-VLAG}} [[Kristina Mladenovic]]}}
| 4-6, 3-6
| |[[WTA-toernooi van Taipei 2012|details]]
|- bgcolor="#fff3dd"
| 3.
| 2015-08-02
| {{CN-VLAG}} [[WTA-toernooi van Nanchang|WTA Nanchang]]
| align="center"| hardcourt
| {{RS-VLAG}} [[Jelena Janković]]
| 3-6, 6-7
| [[WTA-toernooi van Nanchang 2015|details]]
|- bgcolor="#fff3dd"
| 4.
| 2016-11-20
| {{TW-VLAG}} [[WTA-toernooi van Taipei|WTA Taipei]]
| align="center"| tapijt (i)
| {{RU-VLAG}} [[Jevgenia Rodina]]
| 4-6, 3-6
| [[WTA-toernooi van Taipei 2016|details]]
|}

=== WTA-finaleplaatsen vrouwendubbelspel ===
{| class="wikitable"
! nr. !! finale !! toernooi !! ondergrond !! partner !! tegenstandsters !! score !!
|- bgcolor="#efefef" align="center"
|colspan="8"| '''gewonnen finales'''
|-
| 1.
| 2010-10-17
| {{nowrap|{{JP-VLAG}} [[WTA-toernooi van Japan|WTA Japan (Osaka)]]}}
| align="center"|hardcourt
| {{US-VLAG}} [[Lilia Osterloh]]
| {{JP-VLAG}} [[Shuko Aoyama]]
 {{JP-VLAG}} [[Rika Fujiwara]]
| 6-0, 6-3
| [[WTA-toernooi van Japan 2010|details]]
|-
| 2.
| 2012-03-04
| {{MY-VLAG}} [[WTA-toernooi van Kuala Lumpur|WTA Kuala Lumpur]]
| align="center"|hardcourt
| {{XT-VLAG}} [[Chuang Chia-jung]]
| {{XT-VLAG}} [[Chan Hao-ching]]
{{JP-VLAG}} [[Rika Fujiwara]]
| 7-5, 6-4
| [[WTA-toernooi van Kuala Lumpur 2012|details]]
|-
| 3.
| 2012-08-03
| {{US-VLAG}} [[WTA-toernooi van Washington|WTA Washington]]
| align="center"|hardcourt
| {{JP-VLAG}} [[Shuko Aoyama]]
| {{ZA-VLAG}} [[Chanelle Scheepers]]
{{US-VLAG}} [[Irina Falconi]]
| 7-5, 6-2
| [[WTA-toernooi van Washington 2012|details]]
|-
| 4.
| 2013-03-03
| {{MY-VLAG}} [[WTA-toernooi van Kuala Lumpur|WTA Kuala Lumpur]]
| align="center"|hardcourt
| {{JP-VLAG}} [[Shuko Aoyama]]
| {{SK-VLAG}} [[Janette Husárová]]
{{CN-VLAG}} [[Zhang Shuai (tennisster)|Zhang Shuai]]
| 6-7, 7-6, [14-12]
| [[WTA-toernooi van Kuala Lumpur 2013|details]]
|- bgcolor="#fff3dd"
| 5.
| 2015-08-02
| {{CN-VLAG}} [[WTA-toernooi van Nanchang|WTA Nanchang]]
| align="center"| hardcourt
| {{CN-VLAG}} [[Zheng Saisai]]
| {{XT-VLAG}} [[Chan Chin-wei]]
{{CN-VLAG}} [[Wang Yafan]]
| 6-3, 4-6, [10-3]
| [[WTA-toernooi van Nanchang 2015|details]]
|- bgcolor="#efefef" align="center"
|colspan="8"| '''verloren finales'''
|- bgcolor="#fff3dd"
| 1.
| 2012-11-04
| {{TW-VLAG}} [[WTA-toernooi van Taipei|WTA Taipei]]
| align="center"|tapijt (i)
| {{BY-VLAG}} [[Volha Havartsova]]
| {{XT-VLAG}} [[Chan Hao-ching]]
{{FR-VLAG}} [[Kristina Mladenovic]]
| 7-5, 2-6, [8-10]
| |[[WTA-toernooi van Taipei 2012|details]]
|- bgcolor="#fff3dd"
| 2.
| 2014-11-09
| {{TW-VLAG}} [[WTA-toernooi van Taipei|WTA Taipei]]
| align="center"| tapijt (i)
| {{XT-VLAG}} [[Chuang Chia-jung]]
| {{XT-VLAG}} [[Chan Hao-ching]]
 {{XT-VLAG}} [[Chan Yung-jan]]
| 4-6, 3-6
| [[WTA-toernooi van Taipei 2014|details]]
|- bgcolor="#fff3dd"
| 3.
| 2016-11-20
| {{TW-VLAG}} [[WTA-toernooi van Taipei|WTA Taipei]]
| align="center"| tapijt (i)
| {{XT-VLAG}} [[Chuang Chia-jung]]
| {{RU-VLAG}} [[Natela Dzalamidze]]
{{RU-VLAG}} [[Veronika Koedermetova]]
| 6-4, 3-6, [5-10]
| [[WTA-toernooi van Taipei 2016|details]]
|}

== Resultaten grandslamtoernooien ==
{{Tabel legenda resultaten grandslamtoernooien}}

=== Enkelspel ===
{| class="wikitable"
! Toernooi !! [[WTA-seizoen 2009|2009]] !! [[WTA-seizoen 2010|2010]] !! [[WTA-seizoen 2011|2011]] !! [[WTA-seizoen 2012|2012]] !! [[WTA-seizoen 2013|2013]] !! rowspan="5" | !! [[WTA-seizoen 2015|2015]] !! rowspan="5" | !! [[WTA-seizoen 2017|2017]]
|-
| {{AU-VLAG}} [[Australian Open (tennis)|Australian Open]]
| {{Tabelcel tennis|–}}
| {{Tabelcel tennis|1R|Australian Open 2010 (vrouwen)}}
| {{Tabelcel tennis|1R|Australian Open 2011 (vrouwen)}}
| {{Tabelcel tennis|2R|Australian Open 2012 (vrouwen)}}
| {{Tabelcel tennis|1R|Australian Open 2013 (vrouwen)}}
| {{Tabelcel tennis|2R|Australian Open 2015 (vrouwen)}}
| {{Tabelcel tennis|–}}
|-
| {{FR-VLAG}} [[Roland Garros (tennistoernooi)|Roland Garros]]
| {{Tabelcel tennis|–}}
| {{Tabelcel tennis|1R|Roland Garros 2010 (vrouwen)}}
| {{Tabelcel tennis|–}}
| {{Tabelcel tennis|1R|Roland Garros 2012 (vrouwen)}}
| {{Tabelcel tennis|–}}
| {{Tabelcel tennis|–}}
| {{Tabelcel tennis|–}}
|-
| {{GB-VLAG}} [[Wimbledon (tennistoernooi)|Wimbledon]]
| {{Tabelcel tennis|–}}
| {{Tabelcel tennis|2R|Wimbledon 2010 (vrouwen)}}
| {{Tabelcel tennis|1R|Wimbledon 2011 (vrouwen)}}
| {{Tabelcel tennis|1R|Wimbledon 2012 (vrouwen)}}
| {{Tabelcel tennis|–}}
| {{Tabelcel tennis|–}}
| {{Tabelcel tennis|1R|Wimbledon 2017 (vrouwen)}}
|-
| {{US-VLAG}} [[US Open (tennis)|US Open]]
| {{Tabelcel tennis|2R|US Open 2009 (tennis, vrouwen)}}
| {{Tabelcel tennis|2R|US Open 2010 (tennis, vrouwen)}}
| {{Tabelcel tennis|–}}
| {{Tabelcel tennis|–}}
| {{Tabelcel tennis|–}}
| {{Tabelcel tennis|–}}
| {{Tabelcel tennis|–}}
|}

=== Vrouwendubbelspel ===
{| class="wikitable"
! Toernooi !! [[WTA-seizoen 2010|2010]] !! [[WTA-seizoen 2011|2011]] !! rowspan="5" | !! [[WTA-seizoen 2013|2013]] !! rowspan="5" | !! [[WTA-seizoen 2017|2017]] !! rowspan="5" | !! [[WTA-seizoen 2019|2019]]
|-
| {{AU-VLAG}} [[Australian Open (tennis)|Australian Open]]
| {{Tabelcel tennis|–}}
| {{Tabelcel tennis|–}}
| {{Tabelcel tennis|1R|Australian Open 2013 (vrouwendubbel)}}
| {{Tabelcel tennis|–}}
| {{Tabelcel tennis|1R|Australian Open 2019 (vrouwendubbel)}}
|-
| {{FR-VLAG}} [[Roland Garros (tennistoernooi)|Roland Garros]]
| {{Tabelcel tennis|1R|Roland Garros 2010 (vrouwendubbel)}}
| {{Tabelcel tennis|1R|Roland Garros 2011 (vrouwendubbel)}}
| {{Tabelcel tennis|1R|Roland Garros 2013 (vrouwendubbel)}}
| {{Tabelcel tennis|–}}
|
|-
| {{GB-VLAG}} [[Wimbledon (tennistoernooi)|Wimbledon]]
| {{Tabelcel tennis|2R|Wimbledon 2010 (vrouwendubbel)}}
| {{Tabelcel tennis|1R|Wimbledon 2011 (vrouwendubbel)}}
| {{Tabelcel tennis|–}}
| {{Tabelcel tennis|2R|Wimbledon 2017 (vrouwendubbel)}}
|
|-
| {{US-VLAG}} [[US Open (tennis)|US Open]]
| {{Tabelcel tennis|1R|US Open 2010 (tennis, vrouwendubbel)}}
| {{Tabelcel tennis|–}}
| {{Tabelcel tennis|–}}
| {{Tabelcel tennis|–}}
|
|}

== Externe links ==
{{Standaardlinks tennisser}}

{{Appendix}}
{{DEFAULTSORT:Chang, Kai-chen}}
[[Categorie:Taiwanees tennisser]]

title: Persoonlijke informatie

Nationaliteit: Taiwanese

Geboorteplaats: Taoyuan, Taiwan

Geboortedatum: 13 januari 1991

Woonplaats: Taipei, Taiwan

Gewicht: 53 kg

Profdebuut: november 2007

Slaghand: rechts, backhand tweehandig

Coach: Chang Li-yuan

Profiel: (en) WTA-site

title: Enkelspel

Titels: 0 WTA, 6 ITF

Enkelspel: Grandslamresultaten

title: Dubbelspel

Titels: 5 WTA, 10 ITF

Dubbelspel: Grandslamresultaten