text:
# Naim Ateek
Naim Stifan Ateek, Arabisch: نعيم عتيق - Na’īm ’Ateeq, (Beisan (tegenwoordig Beet She'an), 1937) is een Palestijns anglicaans geestelijke, theologisch auteur en de oprichter van het in Jeruzalem gevestigde oecumenisch centrum voor bevrijdingstheologie Sabeel (Arabisch voor "weg", "kanaal" of "bron"). Ateek is Israëlisch staatsburger en heeft dus een Israëlisch paspoort, dit in tegenstelling tot Palestijnen in Oost-Jeruzalem, de Westbank en Gaza.

## Biografie
In diverse interviews heeft Naim Ateek verteld hoe de Nakba, de etnische zuiveringen door Israël in 1948, voor zijn familie op een catastrofe uitliep. Hij was net twaalf jaar oud toen op 12 mei 1948 zijn geboortedorp Beisan (Beth Shean) twintig kilometer ten zuiden van het meer van Galilea werd bezet door Israëlische soldaten. Zijn familie, Naim was het achtste kind in een gezin van 10, waren christenen binnen een overwegend islamitische gemeenschap. Na veertien dagen dreigde de militaire commandant zijn vader dat de familie Ateek zou worden gedood, tenzij zij Beisan onmiddellijk zouden verlaten.  Alle christenen van Beisan werden daarop naar Nazareth gedeporteerd en de moslims naar Jordanië. Tien jaar later, op de tiende verjaardag van de oprichting van de staat Israël, was het alle Israëlische Arabieren toegestaan om vrij te reizen zonder een vergunning. De Ateeks gingen terug naar Beisan om er te ontdekken dat hun voormalige huis was bezet door een Joodse familie. Hun verzoek om even naar binnen te mogen kijken, werd afgewezen met de mededeling: "Dit is ons thuis, niet dat van jullie". De vader van Ateek stierf kort daarop aan een hartaanval.

## Theologisch werk
Ateek haalde zijn in 1963 zijn BA aan de Hardin-Simmons University, Abilene, Texas in 1963, en zijn Master Godgeleerdheid in 1966 in Berkeley (Californië). Daarna keerde hij terug naar Galilea, waar hij ging werken als episcopaals (anglicaans) priester. In het begin van de jaren tachtig promoveerde hij aan het San Francisco Theological Seminary. Ateek ontving verscheidene eredoctoraten.
Ateek was in zijn boek Justice, and only Justice de eerste theoloog die in 1989 een aanzet gaf tot een Palestijnse bevrijdingstheologie. Dit boek legt zowel religieuze, Bijbelse als theologische dimensies van het conflict over Palestina bloot. Zijn werk vond navolging bij christelijke auteurs als Mitri Raheb en Yohanna Katanacho, maar is ook van invloed op het werk van joodse bevrijdingstheologen als Marc Ellis en Mark Braverman. Ateek geeft wereldwijd lezingen, ook aan Nederlandse universiteiten, waarin hij zich sterk afzette tegen de zogenaamde Israëltheologie. Zijn laatste boek, A Palestinian Christian Cry for Reconciliation, werd gepubliceerd in 2008. Ateek nam in september 2011 deel aan de Kairosconferentie in Amsterdam en gaf in de week daarop een lezing aan de Radbouduniversiteit in Nijmegen.
Ateek waardeert dat westerse christelijke theologen na de Tweede Wereldoorlog werk zijn gaan maken van een theologische reactie op de Shoah en de westerse kerken hebben willen zuiveren van antisemitisme en anti-judaïsme, maar hij vindt dat ze zijn doorgeschoten. Een toen noodzakelijke contextuele theologie leidde na verloop van tijd tot onwrikbare 'dogma's, zo vindt hij. Een voorbeeld daarvan noemt hij de zogenaamde "onopgeefbare band" met "Israël" onder Nederlandse protestanten, omdat de staat Israël hierbij inbegrepen is en waarbij geen plaats is voor reflectie op de Nakba. Ateek vindt dat sommige joodse en christelijke exegeten de Bijbel zijn gaan lezen “als een Zionistische tekst” en zo “dat het voor Palestijnse christenen bijna weerzinwekkend werd”,. Deze ‘Landtheologen’ maken het volgens Ateek voor Palestijnse christenen zeer lastig om het Oude Testament op hun eigen manier te lezen en te begrijpen. Hij zoekt de oplossing in “een theologie die bevrijdt”, gebaseerd op Jezus Christus zelf. Ateek maakt Jeruzalem tot het religieuze hart van zijn theologie, waarbij hij het exclusivisme van bijvoorbeeld de profeet Nehemia expliciet afkeurt (2:19-20). Actuele slogans als ‘Jeruzalem is joods’ of ‘Jeruzalem is islamitisch’ wijst hij met klem van de hand.

## Kritiek op christelijke apocalyptici
Naim Ateek reageert verder op de voorname plaats die de Shoah in de protestantse theologie over het Land is gaan innemen. Behalve op de Shoah wijst hij daarbij op de invloeden van het premillennialisme op de protestantse theologie over het Land. Ateek wijst in Angelsaksische landen vooral op 19de-eeuwse tendensen van dit premillennialisme, die toen al werden vertaald in een christen-zionistische lobby om de terugkeer van de joden naar het Land te bespoedigen, omdat alleen daarna Christus zou kunnen terugkomen op aarde. Ateek vindt dat een vorm van ketters bijgeloof. Volgens Ateek halen de nieuwe christelijke apocalytici hun inspiratie voor hun verwachting van een spoedige Eindtijd bij de kerkvader Ireneüs (ca. 140-202), maar staan ze ver af van Augustinus (354-430) die juist a-millennialistisch dacht. Ateek herleidt christelijke bewegingen voor het zionisme ook tot Anthony Shaftesbury (1801-1885) die zijn millennialistische ambities goed vond passen bij de toenmalige belangen van het Britse Rijk. Volgens Ateek leidt het premillennialisme vandaag tot "bekrompen, exclusieve, xenofobische paradigma’s".

## Interreligieuze dialoog
Naim Ateek zet zich in voor interreligieuze dialoog met bijvoorbeeld joodse bevrijdingstheologen zoals Ellis en Braverman, én met liberale moslims, die net als Ateek een claim op het Land vanuit hun godsdiensten afwijzen. Ateek erkent het bestaansrecht van de staat Israël en is een voorstander van de zogeheten Tweestatenoplossing, maar verzet zich tegen een verondersteld joods karakter van Israël en een evenzo tegen een verondersteld islamitisch karakter van Palestina, omdat dit strijdig is met de geschiedenis en de scheiding van tussen kerk en staat. Daarom wordt Ateek door zionisten en christenen die het zionisme steunen kritisch gevolgd, zoals door Ds. G. Abma, een woordvoerder van de christen-zionistische organisatie Christenen voor Israël die op 28 maart 2008 in het Reformatorisch Dagblad zei dat Ateek het Israëlische optreden zou hebben vergeleken met dat van nazi-Duitsland. Volgens Abma zou Ateek in zijn boek Recht en gerechtigheid, Een Palestijnse bevrijdingstheologie beweerd hebben dat “sommige methoden van onderdrukking die de Staat Israël hanteert tegen de Palestijnen vergeleken kunnen worden met de methoden die de nazi’s tegen de Joden gebruikten. De onderdrukten zijn de onderdrukkers geworden”.
De predikant Henri Veldhuis verweet Abma daarop dat hij Ateek onjuist geciteerd heeft. Ateek maakte niet zelf die vergelijking, aldus Veldhuis, maar schreef: “Het is ironisch dat sommige methoden van onderdrukking die de staat Israël hanteert tegen de Palestijnen, vergeleken zijn met de methoden die de nazi's tegen de Joden gebruikten. De onderdrukten zijn inderdaad de onderdrukkers geworden". Ateek merkt volgens Veldhuis op dat anderen deze vergelijking maken, want in de bijbehorende voetnoot refereert Ateek aan professor Israël Shahak van de Hebreeuwse Universiteit te Jeruzalem, voorzitter van de Israëlische Bond voor Mensen- en Burgerrechten, die bepaalde praktijken vergelijkt met die van de nazi's. Volgens Abma zijn Israëlische dissidenten als Israël Shanak en Uri Avnery echter vervuld van “zelfhaat”.

## De Israëlische regering kiest de verkeerde kant van de geschiedenis
Op 4 juli 2014 veroordeelde Ateek in scherpe bewoordingen een escalatie van geweld, waar ook kinderen het object van waren: "Wij treuren met alle families. Palestijnen en Israëliërs. Wij veroordelen de moorden, die ofwel werden begaan door het Israëlische leger, door vrijgevochten kolonisten, door extremistische Palestijnen of door onbekende verdachten. Wij verdedigen de heiligheid van ieder mensenleven, dat van Israëliërs net zo goed als dat van Palestijnen, van joden als dat van moslims, van moslims en dat van christenen."
Hij richtte zijn j'accuse eerst en vooral tegen de regering van Israël, die de verkeerde kant van de geschiedenis gekozen heeft: "Niet alleen de Palestijnen, maar de geschiedenis zelf is hier tegen. De toekomst van de wereld ligt in het samenleven binnen multi-etnische, multiraciale en multireligieuze gemeenschappen. De geschiedenis is aan de diversiteit, niet aan de uniformiteit. De rechtse regering van Israël is de schuldige, zij is verantwoordelijk; zij is de dader. Zij bedreigt de levens van Israëlische en Palestijnse jongeren, want zij heeft het plan getrokken voor een etnische en racistische loop van de geschiedenis, die onhoudbaar is".

## Naim Ateek en Nederland
Naim Ateek bezocht verscheidene keren Nederland. In 2011 sprak hij op uitnodiging van de Stichting Kairos Palestina Nederland op 15 en 16 september tijdens de Kairosconferentie aan de Vrije Universiteit in Amsterdam voor 200 mensen. Aansluitend was hij op 19 september 2011 te gast in het Soeterbeeckprogramma van de Radboud Universiteit waar hij 180 toehoorders trok. Ateek nam hier als christen afstand van de huidige bestaanswijze van de staat Israël en een theologie die haar verbijzondert boven andere staten: "Als christen voel ik me niet prettig bij het idee van commitment aan een staat: een staat is een door mensen gemaakte entiteit, een politiek construct, en daaraan is geen onvoorwaardelijk commitment mogelijk, of het zou gelijkstaan aan afgoderij. Een staat moet kritisch kunnen worden bekeken."

Op 24 april 2012 werd tijdens een symposium in Amersfoort de Nederlandse vertaling van A Palestininan Cry for Reconciliation, onder de titel Een Palestijnse christen over vrede en recht aangeboden aan Naim Ateek en aan vertegenwoordigers van de Nederlandse kerken. Het boek kreeg een voorwoord van Arjan Plaisier en Desmond Tutu.

title: Naim Ateek

wikitext:
{{Infobox predikant
| naam            = Naim Stifan Ateek
| afbeelding      = Naim-ateek-1317643076.jpg
| onderschrift    = Naim Ateek tijdens zijn bezoek aan Nederland in 2011
| bijnaam         =
| geboortedatum   = [[1937]]
| geboorteplaats  = [[Beet She'an|Beisan]]
| sterfdatum      =
| sterfplaats     =
| nationaliteit   =
| partners        =
| kinderen        =
| kerkgenootschap =
| ambt            =
| anderambt       =
| tijdvak1        =
| functie1        =
| leer            = [[anglicanisme|anglicaans]]
| publicaties     =
| bekendvan       = [[bevrijdingstheologie]] [[Sabeel]]
| website         =
| extra portaal   =
| extra portaal2  =
}}

'''Naim Stifan Ateek''', [[Arabisch]]: نعيم عتيق - ''Na’īm ’Ateeq'', ([[Beet She'an|Beisan]] (tegenwoordig Beet She'an), [[1937]]) is een [[Palestijnen|Palestijns]] [[anglicanisme|anglicaans]] geestelijke, theologisch auteur en de oprichter van het in [[Jeruzalem]] gevestigde oecumenisch centrum voor [[bevrijdingstheologie]] [[Sabeel]] ([[Arabisch]] voor "weg", "kanaal" of "bron"). Ateek is [[Israël]]isch staatsburger en heeft dus een Israëlisch paspoort, dit in tegenstelling tot Palestijnen in Oost-Jeruzalem, de Westbank en Gaza.

== Biografie ==
In diverse interviews heeft Naim Ateek verteld hoe de [[Al-Nakba|Nakba]], de [[etnische zuiveringen]] door Israël in 1948, voor zijn familie op een catastrofe uitliep. Hij was net twaalf jaar oud toen op 12 mei 1948 zijn geboortedorp Beisan (Beth Shean) twintig kilometer ten zuiden van het meer van [[Meer van Tiberias|Galilea]] werd bezet door Israëlische soldaten. Zijn familie, Naim was het achtste kind in een gezin van 10, waren christenen binnen een overwegend islamitische gemeenschap. Na veertien dagen dreigde de militaire commandant zijn vader dat de familie Ateek zou worden gedood, tenzij zij Beisan onmiddellijk zouden verlaten.  Alle christenen van Beisan werden daarop naar Nazareth gedeporteerd en de moslims naar Jordanië. Tien jaar later, op de tiende verjaardag van de oprichting van de staat Israël, was het alle Israëlische Arabieren toegestaan om vrij te reizen zonder een vergunning. De Ateeks gingen terug naar Beisan om er te ontdekken dat hun voormalige huis was bezet door een Joodse familie. Hun verzoek om even naar binnen te mogen kijken, werd afgewezen met de mededeling: "Dit is ons thuis, niet dat van jullie". De vader van Ateek stierf kort daarop aan een hartaanval.<ref>[https://web.archive.org/web/20160421220418/https://www.highbeam.com/doc/1G1-124697349.html Catholic New Times, 7 november 2004]</ref>

== Theologisch werk ==
Ateek haalde zijn in 1963 zijn BA aan de Hardin-Simmons University, Abilene, Texas in 1963, en zijn Master Godgeleerdheid in 1966 in [[Berkeley (Californië)]]. Daarna keerde hij terug naar [[Galilea (streek)|Galilea]], waar hij ging werken als [[anglicanisme|episcopaals]] (anglicaans) priester. In het begin van de jaren tachtig promoveerde hij aan het [[San Francisco]] Theological Seminary. Ateek ontving verscheidene eredoctoraten.

Ateek was in zijn boek ''Justice, and only Justice'' de eerste theoloog die in 1989 een aanzet gaf tot een Palestijnse [[bevrijdingstheologie]]. Dit boek legt zowel religieuze, Bijbelse als theologische dimensies van het conflict over Palestina bloot. Zijn werk vond navolging bij christelijke auteurs als [[Mitri Raheb]] en [[Yohanna Katanacho]], maar is ook van invloed op het werk van joodse bevrijdingstheologen als [[Marc Ellis]] en [[Mark Braverman]]. Ateek geeft wereldwijd lezingen, ook aan Nederlandse universiteiten, waarin hij zich sterk afzette tegen de zogenaamde [[Israëltheologie]]. Zijn laatste boek, ''A Palestinian Christian Cry for Reconciliation'', werd gepubliceerd in 2008. Ateek nam in september 2011 deel aan de Kairosconferentie in Amsterdam en gaf in de week daarop een lezing aan de Radbouduniversiteit in Nijmegen.

Ateek waardeert dat westerse christelijke theologen na de [[Tweede Wereldoorlog]] werk zijn gaan maken van een theologische reactie op de [[Holocaust|Shoah]] en de westerse kerken hebben willen zuiveren van [[antisemitisme]] en anti-judaïsme, maar hij vindt dat ze zijn doorgeschoten. Een toen noodzakelijke contextuele theologie leidde na verloop van tijd tot onwrikbare 'dogma's, zo vindt hij. Een voorbeeld daarvan noemt hij de zogenaamde "onopgeefbare band" met "Israël" onder Nederlandse protestanten, omdat de staat Israël hierbij inbegrepen is en waarbij geen plaats is voor reflectie op de [[Al-Nakba|Nakba]]. Ateek vindt dat sommige joodse en christelijke exegeten de [[Bijbel (christendom)|Bijbel]] zijn gaan lezen “als een Zionistische tekst” en zo “dat het voor Palestijnse christenen bijna weerzinwekkend werd”,<ref>N.S. Ateek, A Palestinian Cry for Reconciliation, New York 2008, 86-91</ref>. Deze ‘Landtheologen’ maken het volgens Ateek voor Palestijnse christenen zeer lastig om het Oude Testament op hun eigen manier te lezen en te begrijpen. Hij zoekt de oplossing in “een theologie die bevrijdt”, gebaseerd op Jezus Christus zelf. Ateek maakt Jeruzalem tot het religieuze hart van zijn theologie, waarbij hij het exclusivisme van bijvoorbeeld de profeet [[Nehemia (persoon)|Nehemia]] expliciet afkeurt (2:19-20). Actuele slogans als ‘Jeruzalem is joods’ of ‘Jeruzalem is islamitisch’ wijst hij met klem van de hand.<ref name="Ateek">ibidem, 67-77</ref>

== Kritiek op christelijke apocalyptici ==
Naim Ateek reageert verder op de voorname plaats die de Shoah in de protestantse theologie over het Land is gaan innemen. Behalve op de Shoah wijst hij daarbij op de invloeden van het [[premillennialisme]] op de protestantse theologie over het Land. Ateek wijst in Angelsaksische landen vooral op 19de-eeuwse tendensen van dit premillennialisme, die toen al werden vertaald in een christen-zionistische lobby om de terugkeer van de joden naar het Land te bespoedigen, omdat alleen daarna Christus zou kunnen terugkomen op aarde. Ateek vindt dat een vorm van ketters bijgeloof. Volgens Ateek halen de nieuwe christelijke apocalytici hun inspiratie voor hun verwachting van een spoedige [[Eindtijd]] bij de kerkvader [[Ireneüs]] (ca. 140-202), maar staan ze ver af van [[Augustinus van Hippo|Augustinus]] (354-430) die juist a-millennialistisch dacht. Ateek herleidt christelijke bewegingen voor het zionisme ook tot [[Anthony Shaftesbury]] (1801-1885) die zijn millennialistische ambities goed vond passen bij de toenmalige belangen van het [[Britse Rijk]]. Volgens Ateek leidt het premillennialisme vandaag tot "bekrompen, exclusieve, xenofobische paradigma’s".<ref>ibidem, 83-84</ref>

==Interreligieuze dialoog==
Naim Ateek zet zich in voor interreligieuze dialoog met bijvoorbeeld joodse bevrijdingstheologen zoals Ellis en Braverman, én met liberale moslims, die net als Ateek een claim op het Land vanuit hun godsdiensten afwijzen. Ateek erkent het bestaansrecht van de staat Israël en is een voorstander van de zogeheten Tweestatenoplossing, maar verzet zich tegen een verondersteld joods karakter van Israël en een evenzo tegen een verondersteld islamitisch karakter van Palestina, omdat dit strijdig is met de geschiedenis en de scheiding van tussen kerk en staat. Daarom wordt Ateek door zionisten en christenen die het [[zionisme]] steunen kritisch gevolgd, zoals door Ds. G. Abma, een woordvoerder van de christen-zionistische organisatie ''[[Christenen voor Israël]]'' die op 28 maart 2008 in het [[Reformatorisch Dagblad]] zei dat Ateek het Israëlische optreden zou hebben vergeleken met dat van [[nazi-Duitsland]]. Volgens Abma zou Ateek in zijn boek ''Recht en gerechtigheid, Een Palestijnse bevrijdingstheologie'' beweerd hebben dat “sommige methoden van onderdrukking die de Staat Israël hanteert tegen de Palestijnen vergeleken kunnen worden met de methoden die de nazi’s tegen de Joden gebruikten. De onderdrukten zijn de onderdrukkers geworden”.
De predikant [[Henri Veldhuis]] verweet Abma daarop dat hij Ateek onjuist geciteerd heeft. Ateek maakte niet zelf die vergelijking, aldus Veldhuis, maar schreef: “Het is ironisch dat sommige methoden van onderdrukking die de staat Israël hanteert tegen de Palestijnen, vergeleken zijn met de methoden die de nazi's tegen de Joden gebruikten. De onderdrukten zijn inderdaad de onderdrukkers geworden". Ateek merkt volgens Veldhuis op dat anderen deze vergelijking maken, want in de bijbehorende voetnoot refereert Ateek aan professor [[Israël Shahak]] van de Hebreeuwse Universiteit te Jeruzalem, voorzitter van de Israëlische Bond voor Mensen- en Burgerrechten, die bepaalde praktijken vergelijkt met die van de nazi's. Volgens Abma zijn Israëlische dissidenten als [[Israël Shanak]] en [[Uri Avnery]] echter vervuld van “zelfhaat”.
<ref>[https://web.archive.org/web/20160304234532/http://www.henriveldhuis.nl/LocalFiles/Israel_Palestijnen/Antwoord_aan_Abma_over_Ateek.html Discussie tussen ds. G. Abma en ds. H. Veldhuis over vermeende vergelijking met nazí's, bezocht 21-03-2012]</ref>

==De Israëlische regering kiest de verkeerde kant van de geschiedenis==
Op 4 juli 2014 veroordeelde Ateek in scherpe bewoordingen een escalatie van geweld, waar ook kinderen het object van waren: "Wij treuren met alle families. Palestijnen en Israëliërs. Wij veroordelen de moorden, die ofwel werden begaan door het Israëlische leger, door vrijgevochten kolonisten, door extremistische Palestijnen of door onbekende verdachten. Wij verdedigen de heiligheid van ieder mensenleven, dat van Israëliërs net zo goed als dat van Palestijnen, van joden als dat van moslims, van moslims en dat van christenen."
Hij richtte zijn ''j'accuse'' eerst en vooral tegen de regering van Israël, die de verkeerde kant van de geschiedenis gekozen heeft: "Niet alleen de Palestijnen, maar de geschiedenis zelf is hier tegen. De toekomst van de wereld ligt in het samenleven binnen multi-etnische, multiraciale en multireligieuze gemeenschappen. De geschiedenis is aan de diversiteit, niet aan de uniformiteit. De rechtse regering van Israël is de schuldige, zij is verantwoordelijk; zij is de dader. Zij bedreigt de levens van Israëlische en Palestijnse jongeren, want zij heeft het plan getrokken voor een etnische en racistische loop van de geschiedenis, die onhoudbaar is".<ref>[https://web.archive.org/web/20140714223226/http://www.kairospalestina.nl/nl/nieuws/186/-een-profetische-oproep-van-naim-ateek.aspx Profetische oproep van Naim Ateek op 4 juni 2014]</ref>

== Naim Ateek en Nederland ==
Naim Ateek bezocht verscheidene keren Nederland. In 2011 sprak hij op uitnodiging van de Stichting [[Kairos Palestina]] Nederland op 15 en 16 september tijdens de Kairosconferentie aan de [[Vrije Universiteit Amsterdam|Vrije Universiteit]] in Amsterdam voor 200 mensen. Aansluitend was hij op 19 september 2011 te gast in het Soeterbeeckprogramma van de [[Radboud Universiteit]] waar hij 180 toehoorders trok. Ateek nam hier als christen afstand van de huidige bestaanswijze van de staat Israël en een theologie die haar verbijzondert boven andere staten: "Als christen voel ik me niet prettig bij het idee van ''commitment'' aan een staat: een staat is een door mensen gemaakte entiteit, een politiek construct, en daaraan is geen onvoorwaardelijk ''commitment'' mogelijk, of het zou gelijkstaan aan afgoderij. Een staat moet kritisch kunnen worden bekeken."
<ref>[http://www.ru.nl/soeterbeeckprogramma/terugblik/terugblik-2011/terugblik-per/the-christian/teksten/verslag/ Verslag bijeenkomst aan de Radbouduniversiteit op 19 september 2011]</ref>

Op 24 april 2012 werd tijdens een symposium in Amersfoort de Nederlandse vertaling van ''A Palestininan Cry for Reconciliation'', onder de titel ''Een Palestijnse christen over vrede en recht'' aangeboden aan Naim Ateek en aan vertegenwoordigers van de Nederlandse kerken. Het boek kreeg een voorwoord van [[Arjan Plaisier]] en [[Desmond Tutu]].

== Bibliografie ==
*Naim Stifan Ateek, ''A Palestinian Christian Cry for Reconciliation, Orbis Books'', Maryknoll, NY, U.S.A., 2008 ISBN 9781570757846
*Naim Ateek, Cedar Duaybis, Maurine Tobin (Eds.), ''Challenging Christian Zionism'', Melisende, 2005. ISBN 1901764427
*Naim Stifan Ateek, ''Justice and Only Justice: A Palestinian Theology of Liberation'', Orbis Books, Maryknoll, NY, U.S.A., 1989 ISBN 0883445409
*Naim S. Ateek, Marc H. Ellis and Rosemary Radford Ruether (eds.), ''Faith and the Intifada: Palestinian Christian Voices'', Orbis Books, Maryknoll, New York, U.S.A., 1992 ISBN 0883448084
*Naim Ateek, Cedar Duaybis and Marla Schrader (Eds.), ''Jerusalem - What Makes for Peace! Palestinian Christian Contribution to Peacemaking'', Melisende, London, United Kingdom, 1997 ISBN 1901764001
*Naim Ateek and Hilary Rantisi (Eds.), ''Our Story the Palestinians'', Sabeel Ecumenical Liberation Theology Center, Jerusalem, 1999
*Naim Ateek, ''Holy Land Hollow Jubilee God, Justice and the Palestinians'', London Melisende 1999 ISBN 1901764095
*Naim Ateek, ''Roep om verzoening. Een Palestijnse christen over vrede en recht. Met een voorwoord van Arjan Plaisier en Desmond Tutu'', Boekencentrum, Zoetermeer, 2012, ISBN 9789023920656

==Zie ook==
[[Tent of Nations]]

== Noten ==
{{References}}

{{Bibliografische informatie}}

== Literatuur over Naim Ateek ==
* [[Mark Braverman]], ''Fatal Embrace, Christians, jews, and the search for peace in the Holy Land'', Synergy Books, Austin/Texas 2010 (pp. 43, 180, 225-229, 234, 261, 324) ISBN 0-9840760-7-7
* [[Gied ten Berge]], ''Land van mensen, christenen, joden en moslims tussen confrontaties en dialoog'', Valkhofpers, Nijmegen 2011 (pp. 54–56, 58, 59, 60, 68, 123, 186, 197, 198) ISBN 978-90-5625-3585

{{DEFAULTSORT:Ateek, Naim}}
[[Categorie:Arabisch-Israëlisch persoon]]
[[Categorie:Israëlisch vredesactivist]]
[[Categorie:Israëlisch geestelijke]]
[[Categorie:Israëlisch wetenschapper]]
[[Categorie:Palestijns theoloog]]
[[Categorie:Anglicaans priester]]
[[Categorie:Palestijns christen]]

title: Naim Stifan Ateek

Geboorteplaats: Beisan

title: Overig

Leer: anglicaans

Bekend van: bevrijdingstheologie Sabeel

Portaal: Christendom


text:
# Mastacembelus congicus
Mastacembelus congicus is een straalvinnige vissensoort uit de familie van de stekelalen (Mastacembelidae). De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1896 door Boulenger.

wikiname: nlwiki

title: Mastacembelus congicus

in_language: nl

wikitext:
{{Taxobox straalvinnige
| titelweergave = cursief
| naam = ''Mastacembelus congicus''
| afbeelding =
| orde = [[Synbranchiformes]]
| familie = [[Mastacembelidae]] (Stekelalen)
| geslacht = ''[[Mastacembelus]]''
| w-naam = ''Mastacembelus congicus''
| auteur = Boulenger
| datum = 1896
| haakjes =
| commons =
| species =
|status=LC|statusbron=2009|rl-id=182858}}
'''''Mastacembelus congicus''''' is een [[Straalvinnigen|straalvinnige]] [[vissen (dieren)|vissensoort]] uit de familie van de [[Mastacembelidae|stekelalen (Mastacembelidae)]].<ref>{{Link FishBase species|genus=Mastacembelus|species=congicus|month=02|year=2013}}</ref> De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1896 door Boulenger.
{{Appendix}}
{{beginnetje|biologie|2013|02|27}}
[[Categorie:Mastacembelidae]]

title: Mastacembelus congicus · IUCN-status: Niet bedreigd (2009)

Rijk: Animalia (Dieren)

Stam: Chordata (Chordadieren)

Superklasse: Osteichthyes (Beenvisachtigen)

Klasse: Actinopterygii (Straalvinnigen)

Orde: Synbranchiformes

Familie: Mastacembelidae (Stekelalen)

Geslacht: Mastacembelus

title: Soort

Portaal: Biologie · Vissen


text:
# Porrhomma microcavense
Porrhomma microcavense is een spinnensoort in de taxonomische indeling van de hangmatspinnen (Linyphiidae).
Het dier behoort tot het geslacht Porrhomma. De wetenschappelijke naam van de soort werd voor het eerst geldig gepubliceerd in 1990 door Jörg Wunderlich.

title: Porrhomma microcavense

wikitext:
{{Taxobox spin
| naam              = ''Porrhomma microcavense''
| titelweergave     = cursief
| afbeelding        =
| afbeeldingtekst   =
| familie           = [[Hangmat- en dwergspinnen|Linyphiidae]] (Hangmat- en dwergspinnen)
| geslacht          = ''[[Porrhomma]]''
| auteur            = [[Jörg Wunderlich (arachnoloog)|Jörg Wunderlich]]
| datum             = 1990
| haakjes           =
}}
'''''Porrhomma microcavense''''' is een [[spinnen (dieren)|spinnen]][[soort]] in de taxonomische indeling van de [[Hangmatspinnen|hangmatspinnen (Linyphiidae)]].<ref>{{Brontabel|2012-Platnick}}</ref>

Het dier behoort tot het geslacht ''[[Porrhomma]]''. De wetenschappelijke naam van de soort werd voor het eerst geldig gepubliceerd in 1990 door [[Jörg Wunderlich (arachnoloog)|Jörg Wunderlich]].

{{Appendix}}
{{beginnetje|biologie|2011|10|21}}

{{DEFAULTSORT:Porrhomma microcavense}}
[[Categorie:Porrhomma|microcavense]]

title: Porrhomma microcavense

Stam: Arthropoda (Geleedpotigen)

Klasse: Arachnida (Spinachtigen)

Orde: Araneae (Spinnen)

Familie: Linyphiidae (Hangmat- en dwergspinnen)

Geslacht: Porrhomma

title: Soort

Portaal: Biologie


text:
# Frabosa Soprana
Frabosa Soprana is een gemeente in de Italiaanse provincie Cuneo (regio Piëmont) en telt 835 inwoners (31-12-2004). De oppervlakte bedraagt 48,1 km², de bevolkingsdichtheid is 17 inwoners per km².

## Demografie
Frabosa Soprana telt ongeveer 451 huishoudens. Het aantal inwoners daalde in de periode 1991-2001 met 15,7% volgens cijfers uit de tienjaarlijkse volkstellingen van ISTAT.
| Jaar | Inwoneraantal |
| ---- | ------------- |
| 1991 | 1038          |
| 2001 | 875           |

## Geografie
Frabosa Soprana grenst aan de volgende gemeenten: Frabosa Sottana, Magliano Alpi, Monastero di Vasco, Montaldo di Mondovì, Ormea, Roburent.
Acceglio · Aisone · Alba · Albaretto della Torre · Alto · Argentera · Arguello · Bagnasco · Bagnolo Piemonte · Baldissero d'Alba · Barbaresco · Barge · Barolo · Bastia Mondovì · Battifollo · Beinette · Bellino · Belvedere Langhe · Bene Vagienna · Benevello · Bergolo · Bernezzo · Bonvicino · Borgo San Dalmazzo · Borgomale · Bosia · Bossolasco · Boves · Bra · Briaglia · Briga Alta · Brondello · Brossasco · Busca · Camerana · Camo · Canale · Canosio · Caprauna · Caraglio · Caramagna Piemonte · Cardè · Carrù · Cartignano · Casalgrasso · Castagnito · Casteldelfino · Castellar · Castelletto Stura · Castelletto Uzzone · Castellinaldo · Castellino Tanaro · Castelmagno · Castelnuovo di Ceva · Castiglione Falletto · Castiglione Tinella · Castino · Cavallerleone · Cavallermaggiore · Celle di Macra · Centallo · Ceresole Alba · Cerreto Langhe · Cervasca · Cervere · Ceva · Cherasco · Chiusa di Pesio · Cigliè · Cissone · Clavesana · Corneliano d'Alba · Cortemilia · Cossano Belbo · Costigliole Saluzzo · Cravanzana · Crissolo · Cuneo · Demonte · Diano d'Alba · Dogliani · Dronero · Elva · Entracque · Envie · Farigliano · Faule · Feisoglio · Fossano · Frabosa Soprana · Frabosa Sottana · Frassino · Gaiola · Gambasca · Garessio · Genola · Gorzegno · Gottasecca · Govone · Grinzane Cavour · Guarene · Igliano · Isasca · La Morra · Lagnasco · Lequio Berria · Lequio Tanaro · Lesegno · Levice · Limone Piemonte · Lisio · Macra · Magliano Alfieri · Magliano Alpi · Mango · Manta · Marene · Margarita · Marmora · Marsaglia · Martiniana Po · Melle · Moiola · Mombarcaro · Mombasiglio · Monastero di Vasco · Monasterolo Casotto · Monasterolo di Savigliano · Monchiero · Mondovì · Monesiglio · Monforte d'Alba · Montaldo Roero · Montaldo di Mondovì · Montanera · Montelupo Albese · Montemale di Cuneo · Monterosso Grana · Monteu Roero · Montezemolo · Monticello d'Alba · Montà · Moretta · Morozzo · Murazzano · Murello · Narzole · Neive · Neviglie · Niella Belbo · Niella Tanaro · Novello · Nucetto · Oncino · Ormea · Ostana · Paesana · Pagno · Pamparato · Paroldo · Perletto · Perlo · Peveragno · Pezzolo Valle Uzzone · Pianfei · Piasco · Pietraporzio · Piobesi d'Alba · Piozzo · Pocapaglia · Polonghera · Pontechianale · Pradleves · Prazzo · Priero · Priocca · Priola · Prunetto · Racconigi · Revello · Rifreddo · Rittana · Roaschia · Roascio · Robilante · Roburent · Rocca Cigliè · Rocca de' Baldi · Roccabruna · Roccaforte Mondovì · Roccasparvera · Roccavione · Rocchetta Belbo · Roddi · Roddino · Rodello · Rossana · Ruffia · Sale San Giovanni · Sale delle Langhe · Saliceto · Salmour · Saluzzo · Sambuco · Sampeyre · San Benedetto Belbo · San Damiano Macra · San Michele Mondovì · Sanfront · Sanfrè · Sant'Albano Stura · Santa Vittoria d'Alba · Santo Stefano Belbo · Santo Stefano Roero · Savigliano · Scagnello · Scarnafigi · Serralunga d'Alba · Serravalle Langhe · Sinio · Somano · Sommariva Perno · Sommariva del Bosco · Stroppo · Tarantasca · Torre Bormida · Torre Mondovì · Torre San Giorgio · Torresina · Treiso · Trezzo Tinella · Trinità · Valdieri · Valgrana · Valloriate · Valmala · Venasca · Verduno · Vernante · Verzuolo · Vezza d'Alba · Vicoforte · Vignolo · Villafalletto · Villanova Mondovì · Villanova Solaro · Villar San Costanzo · Vinadio · Viola · Vottignasco

title: Frabosa Soprana

wikitext:
{{Infobox gemeente Italië
| naam= Frabosa Soprana
| italiaansenaam=
| kaart=
| provincie= [[Cuneo (provincie)|Cuneo]] (CN)
| regioAfk= PMN
| regio= [[Piëmont]]
| jaar= 31-12-2004
| inwonersaantal= 835
| inwonersperkm2= 17
| oppervlakte= 48,1
| water=
| lat_deg= 44
| lat_min= 17
| lat_sec= 0
| lon_deg= 7
| lon_min= 48
| lon_sec= 0
| kaartX= 33
| kaartY= 95
| code= 004090
| postcode= 12082
| netnummer= 0174
| hoogteligging=
| aangrenzende gemeenten=
| beschermheilige=
| naam inwoner=
| website = [https://www.comune.frabosasoprana.cn.it/ frabosasoprana.cn.it]
}}
'''Frabosa Soprana''' is een gemeente in de [[Italië|Italiaanse]] provincie [[Cuneo (provincie)|Cuneo]] (regio [[Piëmont]]) en telt 835 inwoners (31-12-2004). De oppervlakte bedraagt 48,1 km², de bevolkingsdichtheid is 17 inwoners per km².

== Demografie ==
Frabosa Soprana telt ongeveer 451 [[huishouden]]s. Het aantal inwoners daalde in de periode 1991-2001 met 15,7% volgens cijfers uit de tienjaarlijkse [[volkstelling]]en van [[ISTAT]].

{| class="wikitable" style="text-align:center;"
! width=70px | Jaar
! width=100px | Inwoneraantal
|-
| 1991 || 1038
|-
| 2001 || 875
|}

== Geografie ==
Frabosa Soprana grenst aan de volgende gemeenten: [[Frabosa Sottana]], [[Magliano Alpi]], [[Monastero di Vasco]], [[Montaldo di Mondovì]], [[Ormea]], [[Roburent]].

{{Appendix|2=
{{References}}
* [http://www.istat.it/ Italiaans bureau voor statistiek]
}}
{{Navigatie provincie Cuneo}}
{{Coor title dms|44|17|0|N|7|48|0|E|type:adm2nd_scale:25000_region:IT}}

[[Categorie:Gemeente in Cuneo]]

title: Situering

Regio: Piëmont (PMN)

Provincie: Cuneo (CN)

Coördinaten: 44° 17′ NB, 7° 48′ OL

title: Algemeen

title: Overig

Beschermheilige: Maria

title: Detailkaart

Detailkaart: · Locatie in Piëmont

Portaal: Italië


text:
# Obereopsis sublongicollis
Obereopsis sublongicollis is een keversoort uit de familie van de boktorren (Cerambycidae). De wetenschappelijke naam van de soort werd voor het eerst geldig gepubliceerd in 1956 door Breuning.

title: Obereopsis sublongicollis

wikitext:
{{Taxobox insect
| naam = ''Obereopsis sublongicollis''
| titelweergave = cursief
| afbeelding =
| afbeeldingtekst =
| orde = [[Kevers|Coleoptera]] (Kevers)
| familie = [[Boktorren|Cerambycidae]] (Boktorren)
| onderfamilie = [[Lamiinae]]
| geslacht = ''[[Obereopsis]]''
| w-naam = ''Obereopsis sublongicollis''
| auteur = [[Stephan von Breuning|Breuning]]
| datum = 1956
| haakjes =
| commons =
| species =
}}
'''''Obereopsis sublongicollis''''' is een [[kevers]]oort uit de familie van de [[Boktorren|boktorren (Cerambycidae)]]. De wetenschappelijke naam van de soort werd voor het eerst geldig gepubliceerd in 1956 door Breuning.<ref>{{Brontabel|9999-Cerambycidae}} (bezocht 30 januari 2014)</ref>

{{Appendix}}
{{Beginnetje|biologie|2014|02|18}}

[[Categorie:Obereopsis|sublongicollis]]

title: Obereopsis sublongicollis

Klasse: Insecta (Insecten)

Orde: Coleoptera (Kevers)

Familie: Cerambycidae (Boktorren)

Onderfamilie: Lamiinae

Geslacht: Obereopsis

title: Soort

Portaal: Biologie · Insecten


text:
# Paralepidapedon antarcticum
Paralepidapedon antarcticum is een soort in de taxonomische indeling van de platwormen (Platyhelminthes). De worm is tweeslachtig en kan zowel mannelijke als vrouwelijke geslachtscellen produceren. De soort leeft in zeer vochtige omstandigheden.
De platworm behoort tot het geslacht Paralepidapedon en behoort tot de familie Lepocreadiidae. De wetenschappelijke naam van de soort werd voor het eerst geldig gepubliceerd in 1973 door Prudhoe & Bray.

title: Paralepidapedon antarcticum

wikitext:
{{Taxobox
| type            = dier
| naam            = ''Paralepidapedon antarcticum''
| titelweergave   =cursief
| afbeelding      =
| afbeeldingtekst =
| rijk            = [[Dieren (biologie)|Animalia]] (Dieren)
| onderrijk       = [[Eumetazoa]] (Orgaandieren)
| stam            = [[Platwormen|Platyhelminthes]] (Platwormen)
| klasse          = [[Zuigwormen|Trematoda]] (Zuigwormen)
| orde            = [[Plagiorchiida]]
| familie         = [[Lepidapedidae]]
| geslacht        = ''[[Paralepidapedon]]''
| auteur          = Prudhoe & Bray
| datum           = 1973
| haakjes         =
| worms           = 344885
| synoniem = * ''Neolepidapedon antarcticum''  Prudhoe & Bray, 1973
}}
'''''Paralepidapedon antarcticum''''' is een [[soort]] in de taxonomische indeling van de [[platwormen]] (Platyhelminthes). De worm is [[Tweeslachtigheid|tweeslachtig]] en kan zowel mannelijke als vrouwelijke geslachtscellen produceren. De soort leeft in zeer vochtige omstandigheden.

De platworm behoort tot het geslacht ''[[Paralepidapedon]]'' en behoort tot de familie [[Lepocreadiidae]]. De wetenschappelijke naam van de soort werd voor het eerst geldig gepubliceerd in 1973 door Prudhoe & Bray.

{{Appendix|2=
*Zdzitowiecki, K. (2010). ''Paralepidapedon antarcticum'' Prudhoe et Bray, 1973. Gebaseerd op informatie uit het [[World Register of Marine Species]], te vinden op http://www.marinespecies.org/aphia.php?p=taxdetails&id=344885.}}
{{beginnetje|biologie|2011|12|05}}
{{DEFAULTSORT:Paralepidapedon antarcticum}}
[[Categorie:Zuigwormen]]

title: Paralepidapedon antarcticum

Onderrijk: Eumetazoa (Orgaandieren)

Stam: Platyhelminthes (Platwormen)

Klasse: Trematoda (Zuigwormen)

Orde: Plagiorchiida

Familie: Lepidapedidae

Geslacht: Paralepidapedon

title: Synoniemen


text:
# Georges-Vanier (metrostation)
Georges-Vanier is een metrostation in het stadsdeel Le Sud-Ouest van de Canadese stad Montréal. Het metrostation werd geopend op 28 april 1980 en wordt bediend door de oranje lijn van de metro van Montréal. De naam verwijst naar Georges Vanier, gouverneur-generaal van Canada van 1959 tot 1967.

title: Georges-Vanier (metrostation)

wikitext:
{{Infobox metrostation Montréal
| station = Georges-Vanier
| afbeelding = Montreal metro georges vanier interior.jpg
| onderschrift =
| exploitant =
| stationscode =
| zone =
| opening = 28 april 1980
| sluiting =
| heropening =
| hersluiting =
| aantalreizigers =
| naam1 =
| datum1 =
| naam2 =
| datum2 =
| naam3 =
| datum3 =
| naam4 =
| datum4 =
| naam5 =
| datum5 =
| architect =
| type =
| perrons =
| perrondeur =
| perronsporen =
| westE1  =
| oostE1  =
| noordE2 =
| zuidE2  =
| westE3  =
| oostE3  =
| noordE4 =
| zuidE4  =
| noordE5 =
| zuidE5  =
| westE6  =
| oostE6  =
| typemetrostation = 6
| metroperrons =
| metrosporen =
| diepte  =
| roltrappen =
| liften  =
| westM1  =
| oostM1  =
| tegenM2 = [[Lucien-L'Allier (metrostation)|Lucien-L'Allier]]
| meeM2   = [[Lionel-Groulx (metrostation)|Lionel-Groulx]]
| noordM3 =
| zuidM3  =
| westM4  =
| oostM4  =
| noordM5 =
| zuidM5  =
| spoorwegstations =
| metrostations =
| tramlijnen =
| buslijnen =
| trolleylijnen =
| district = Le Sud-Ouest
| buurt =
| lat_deg = 45
| lat_min = 29
| lat_sec = 17
| lon_deg = 73
| lon_min = 34
| lon_sec = 28
}}
'''Georges-Vanier''' is een [[metrostation]] in het stadsdeel Le Sud-Ouest van de [[Canada (hoofdbetekenis)|Canadese]] stad [[Montréal (hoofdbetekenis)|Montréal]].<ref>[https://www.stm.info/fr/infos/reseaux/metro Het metronet op de site van STM],  [https://web.archive.org/web/20230614222508/https://www.stm.info/fr/infos/reseaux/metro gearchiveerd] op 14 juni 2023</ref> Het metrostation werd geopend op 28 april 1980 en wordt bediend door de [[Oranje lijn (metro van Montréal)|oranje lijn]] van de [[metro van Montréal]]. De naam verwijst naar Georges Vanier, gouverneur-generaal van Canada van 1959 tot 1967.

{{Appendix}}

[[Categorie:Metrostation in Montréal|Georges-Vanier]]

title: Algemeen

title: Constructie metrostation

Type: Enkelgewelfdstation

title: Metro

Lijn: Richting · Volgend station

title: Ligging

Stadsdeel: Le Sud-Ouest

Ligging: Georges-Vanier (metro van Montréal) · Georges-Vanier

Portaal: Openbaar vervoer · Canada


text:
# Jonathan Edwards (theoloog)
Jonathan Edwards (East Windsor (Connecticut), 5 oktober 1703 - Princeton (New Jersey), 22 maart 1758) was een Noord-Amerikaans opwekkingsprediker, theoloog, en zendeling bij de Indianen. Hij heeft een brede invloed gehad. Hij wordt vaak geassocieerd met zijn opkomen voor de calvinistische theologie en zijn puriteinse nalatenschap.

## Jeugd Edwards
Edwards werd geboren als de enige zoon in een gezin van elf kinderen. Zijn vader, Timothy Edwards (1668–1759), was toen predikant in East Windsor. Hij werd thuis klaargestoomd voor het hoger onderwijs en ging in 1716 studeren aan Yale College, op dertienjarige leeftijd. In de jaren daarna make hij kennis met John Lockes' Essay Concerning Human Understanding dat een grote invloed op hem had. Na Yale studeerde hij nog twee jaar theologie in New Haven (Connecticut).
Van 1722 tot 1723 diende hij 8 maanden als klerk in een kleine Presbyteriaanse kerk in New York. De kerk nodigde hem uit om langer te blijven, maar hij legde dit beroep naast zich neer. Hij werd (een van de twee) tutor(s) op Yale. Tijdens deze periode - weten wij uit zijn dagboek - hield Edwards zich sterk bezig met de vraag rondom zijn persoonlijk behoud. In 1726 had hij een bekeringservaring. De leer van de uitverkiezing, waarbij sommigen worden gered, en andere bestemd zijn voor het eeuwig oordeel, zag hij toen niet langer als een 'afschuwelijk oordeel', maar als 'bijzonder prettig, prachtig en goed". Hij kreeg meer levensvreugde en legde een bijna ascetische hang naar eenvoud en soberheid aan de dag en wilde geen tijd verspillen.
Op 15 februari 1727 werd hij aangesteld als predikant in Northampton om zijn grootvader Solomon Stoddard te assisteren. Hij besteedde veel tijd aan studie, gemiddeld zo'n 13 uur op een dag. In hetzelfde jaar trouwde hij met Sarah Pierpont, de 17-jarige dochter van een van de oprichters van Yale. Edwards was al eerder onder de indruk geraakt voor haar persoonlijke toewijding aan God. Samen zouden zij elf kinderen krijgen. Op 11 februari 1729 overleed Solomon Stoddard. Daardoor kreeg Edwards de leiding in een van de grootste en welvarendste kerken uit de koloniën. De kerkgangers waren trots op haar moraal, cultuur en reputatie.

## First Great Awakening
In 1731 hield Edwards een publieke lezing in Boston, die later gepubliceerd werd onder de titel God Glorified - in Man's Dependence. Dit was zijn eerste publieke aanval op het Arminianisme. Zijn leidende gedachte was Gods absolute soevereiniteit bij de redding van mensen.
In 1733 brak er een opwekking uit in Northampton en bereikte in de winter van 1734 haar hoogtepunt. In zes maanden voegden zich bijna 300 mensen bij de kerk. De opwekking gaf Edwards de mogelijkheid om uitgebreid het proces van bekering in alle vormen en omstandigheden te observeren. In A Faithful Narrative of the Surprising Work of God in the Conversion of Many Hundred Souls in Northampton (1737) doet hij hier uitgebreid verslag van. Een jaar later publiceerde hij Discourses on Various Important Subjects. Daarin waren de vijf preken opgenomen die het meest effectief waren geweest tijdens de revival.
In 1735 nam de opwekking in kracht af, maar dit was slechts van korte duur. De Northampton-revival had zich door Connecticut verspreid en was zelfs bekend geworden in Engeland en Schotland. In 1739-40 brak onder leiding van Edwards de First Great Awakening uit. In deze tijd kwam hij ook in aanraking met George Whitefield en sprak zijn bekendste preek Zondaars in de hand van een toornend God uit in Enfield, Connecticut, in 1741.
De beweging kon niet rekenen op de sympathie van veel vooraanstaande kerkleiders uit Edwards' tijd. In 1741 publiceerde Edwards Distinguishing Marks of a Work of the Spirit of God, waarin hij inging op lichamelijk manifestaties, zoals schudden en schreeuwen, die plaatsvonden onder zijn toehoorders. Dit waren volgens hem geen tekenen van het werk van de Heilige Geest. Met dit boek haalde hij de bezwaren tegen de opwekking niet weg. Een jaar later verdedigde hij zich in een tweede publicatie Thoughts on the Revival in New England. Zijn belangrijke argument was de morele verbetering in het hele land. In hetzelfde document verdedigde hij het doen van een beroep op de emoties en het houden van, indien nodig 'doempreken'. Hij beschouwde de lichaamsmanifestaties minder belangrijk dan tot het echte werk van God, maar gaf ook aan dat het het lichaam kan reageren op een Goddelijke bezoeking.
Ondanks Edwards' pamflet ontstond de indruk dat de lichaamsmanifestaties door de aanhangers van de First Great Awakening werden gezien als het echte bewijs van bekering. In 1742 en 1743 hield Edwards een aantal preken die verschenen onder de naam Religious Affections.

## Wetenschap
Edwards was gefascineerd door de ontdekking van Isaac Newton en andere wetenschappers uit zijn tijd. Voordat hij fulltime predikant werd in Northampton, schreef hij over verschillende thema's wat betreft de natuurlijke filosofie, zoals vliegende spinnen, licht en optica. Hij maakte zich zorgen over het materialisme en het geloof in de rede alleen van sommige van de wetenschappers uit zijn tijd. Hij zag de natuurwetten als afkomstig van God en een demonstratie van zijn wijsheid en zorg. Wetenschappelijke ontdekkingen bedreigden zijn geloof niet, omdat er voor hem geen tegenstelling was tussen het geestelijke en stoffelijke.

## Verdere leven Edwards
In 1748 brak een crisis uit in de relatie met zijn kerk. Het Half-Way Covenant, aangenomen door de synodes van 1657 en 1662, stelde dat de doop voor iedereen beschikbaar was, maar niet de deelname aan het avondmaal. Edwards' grootvader en voorganger in de gemeente nam een liberaler standpunt in en liet iedereen toe tot het avondmaal. In 1744 sprak Edwards zijn afkeer hierover uit en maakte tijdens een kerksamenkomst de namen bekend van een aantal jongeren, leden van de kerk, die ervan verdacht werden niet-fatsoenlijke boeken te hebben gelezen. Ook de namen van getuigen in deze zaak werden bekendgemaakt. Dit incident zorgde voor een verdere verwijdering tussen Edwards en zijn gemeenteleden.
Ook zijn prediking maakte Edwards niet populairder. Omdat zich geen nieuwe predikant aandiende kon Edwards nog vier jaar aanblijven. In 1748 diende zich een predikant aan en na een slepend conflict werd Edwards in 1749 afgezet. Zijn afscheidspreek was waardig. Hij keek niet met wrok terug op de affaire.
Edwards kreeg een beroep uit Schotland en de staat Virginia, maar legde deze naast zich neer. In plaats daarvan werd hij predikant in een kerk te Stockbridge en begon van daaruit zijn zending richting de Housatonic-indianen. Hij sprak tot de Indianen door middel van een tolk. Hij verdedigde hun rechten door de handelingen van sommige (blanke) functionarissen aan de kaak te stellen, die hun positie gebruikten om een persoonlijk fortuin te verwerven. In deze periode te Stockbridge schrijft hij twee van zijn meest beroemde geschriften, namelijk De vrijheid van de wil en De erfzonde.
In 1757 volgde hij zijn schoonzoon Aaron Burr, die vijf jaar eerder getrouwd was met zijn dochter Esther en de vader van de latere vicepresident van Amerika Aaron Burr zou zijn, op als president van de College of New Jersey (nu Princeton Universiteit). Hij werd benoemd op 16 februari 1758.
In verband met een dreigende pokkenepidemie, laat hij zich vrijwel meteen na zijn aanstelling inenten tegen de pokken. Deze inenting veroorzaakte echter koorts. Edwards had nooit een heel sterke gezondheid gehad en overleed hierdoor op 54-jarige leeftijd. Hij werd begraven op Princeton Cemetery.

## Gepubliceerde werken van Edwards
- De ruimte van soevereine genade. Zeven preken. Vertaling door prof. dr. A. Baars en drs. Liesbeth van Klinken-Rijneveld (Apeldoorn. De Banier. 2016).
- Religieuze gevoelens.(Om Sions Wil, 2013).

- Biblioteca Nacional de España: XX1163074
- Bibliothèque nationale de France: cb11929957w (data)
- Gemeinsame Normdatei: 118687913
- International Standard Name Identifier: 0000 0001 2095 5232
- Library of Congress Control Number: n79084179
- Nationale Bibliotheek van Letland: 000135873
- Bibliotheek van het Japanse parlement: 00465999
- Nationale Bibliotheek van Tsjechië: jn20000700471
- Nationale bibliotheek van Australië: 35057788
- Nationale Bibliotheek van Israël: 987007260626405171
- Nationale Bibliotheek van Polen: a0000002738236
- Nederlandse Thesaurus van Auteursnamen: 070465096
- Istituto Centrale per il Catalogo Unico: MILV250292
- LIBRIS: 186369
- SNAC: w60001p6
- Système universitaire de documentation: 027207463
- Trove: 814318
- Virtual International Authority File: 7398821
- WorldCat: E39PBJfWTPH3PXCy8FGQKXP84q

title: Jonathan Edwards (theoloog)

wikitext:
{{Infobox persoon Wikidata
| naam           = Jonathan Edwards
| afbeelding     = Jonathan Edwards.jpg
| onderschrift   = Portret van Jonathan Edwards
| portaal        = Christendom
}}

'''Jonathan Edwards''' ([[East Windsor (Connecticut)]], [[5 oktober]] [[1703]] - [[Princeton (New Jersey)]], [[22 maart]] [[1758]]) was een [[Noord-Amerika]]ans [[Opwekking (christendom)|opwekkingsprediker]], [[theoloog]], en [[zendeling]] bij de [[Indianen]]. Hij heeft een brede invloed gehad. Hij wordt vaak geassocieerd met zijn opkomen voor de [[calvinisme|calvinistische theologie]] en zijn [[puriteinen|puriteinse]] nalatenschap.

== Jeugd Edwards ==
Edwards werd geboren als de enige zoon in een gezin van elf kinderen. Zijn vader, Timothy Edwards (1668–1759), was toen [[predikant]] in [[East Windsor (Connecticut)|East Windsor]]. Hij werd thuis klaargestoomd voor het hoger onderwijs en ging in 1716 studeren aan [[Yale-universiteit|Yale College]], op dertienjarige leeftijd. In de jaren daarna make hij kennis met [[John Locke (filosoof)|John Lockes']] ''Essay Concerning Human Understanding'' dat een grote invloed op hem had. Na Yale studeerde hij nog twee jaar theologie in [[New Haven (Connecticut)]].

Van 1722 tot 1723 diende hij 8 maanden als klerk in een kleine [[Presbyterianisme|Presbyteriaanse]] kerk in [[New York (stad)|New York]]. De kerk nodigde hem uit om langer te blijven, maar hij legde dit beroep naast zich neer. Hij werd (een van de twee) tutor(s) op Yale. Tijdens deze periode - weten wij uit zijn dagboek - hield Edwards zich sterk bezig met de vraag rondom zijn persoonlijk behoud. In 1726 had hij een bekeringservaring. De leer van de [[uitverkiezing]], waarbij sommigen worden gered, en andere bestemd zijn voor het eeuwig oordeel, zag hij toen niet langer als een 'afschuwelijk oordeel', maar als 'bijzonder prettig, prachtig en goed". Hij kreeg meer levensvreugde en legde een bijna ascetische hang naar eenvoud en soberheid aan de dag en wilde geen tijd verspillen.

Op 15 februari 1727 werd hij aangesteld als predikant in Northampton om zijn grootvader [[Solomon Stoddard]] te assisteren. Hij besteedde veel tijd aan studie, gemiddeld zo'n 13 uur op een dag. In hetzelfde jaar trouwde hij met Sarah Pierpont, de 17-jarige dochter van een van de oprichters van Yale. Edwards was al eerder onder de indruk geraakt voor haar persoonlijke toewijding aan [[God (christendom)|God]]. Samen zouden zij elf kinderen krijgen. Op 11 februari 1729 overleed Solomon Stoddard. Daardoor kreeg Edwards de leiding in een van de grootste en welvarendste kerken uit de [[koloniën]]. De kerkgangers waren trots op haar moraal, cultuur en reputatie.

== First Great Awakening ==
In 1731 hield Edwards een publieke lezing in [[Boston (hoofdbetekenis)|Boston]], die later gepubliceerd werd onder de titel ''God Glorified - in Man's Dependence''. Dit was zijn eerste publieke aanval op het [[Jacobus Arminius|Arminianisme]]. Zijn leidende gedachte was Gods absolute soevereiniteit bij de redding van mensen.

In 1733 brak er een opwekking uit in Northampton en bereikte in de winter van 1734 haar hoogtepunt. In zes maanden voegden zich bijna 300 mensen bij de kerk. De opwekking gaf Edwards de mogelijkheid om uitgebreid het proces van bekering in alle vormen en omstandigheden te observeren. In ''A Faithful Narrative of the Surprising Work of God in the Conversion of Many Hundred Souls in Northampton'' (1737) doet hij hier uitgebreid verslag van. Een jaar later publiceerde hij ''Discourses on Various Important Subjects''. Daarin waren de vijf preken opgenomen die het meest effectief waren geweest tijdens de revival.

In 1735 nam de opwekking in kracht af, maar dit was slechts van korte duur. De Northampton-revival had zich door [[Connecticut (hoofdbetekenis)|Connecticut]] verspreid en was zelfs bekend geworden in [[Koninkrijk Engeland|Engeland]] en [[Koninkrijk Schotland|Schotland]]. In 1739-40 brak onder leiding van Edwards de [[First Great Awakening]] uit. In deze tijd kwam hij ook in aanraking met [[George Whitefield]] en sprak zijn bekendste preek ''Zondaars in de hand van een toornend God'' uit in Enfield, Connecticut, in 1741.

De beweging kon niet rekenen op de sympathie van veel vooraanstaande kerkleiders uit Edwards' tijd.<ref>{{Citeer boek|titel=De ruimte van soevereine genade : zeven preken|auteurlink=|auteur=Edwards, Jonathan, 1703-1758.|medeauteurs=Baars, A. (Arie), 1947-|taal=|url=https://www.worldcat.org/oclc/968331562|uitgever=|plaats=Apeldoorn|datum=|pagina's=22|ISBN=978-94-029-0107-8}}</ref> In 1741 publiceerde Edwards ''Distinguishing Marks of a Work of the Spirit of God'', waarin hij inging op lichamelijk manifestaties, zoals schudden en schreeuwen, die plaatsvonden onder zijn toehoorders. Dit waren volgens hem geen tekenen van het werk van de [[Heilige Geest]]. Met dit boek haalde hij de bezwaren tegen de opwekking niet weg. Een jaar later verdedigde hij zich in een tweede publicatie ''Thoughts on the Revival in New England''. Zijn belangrijke argument was de morele verbetering in het hele land. In hetzelfde document verdedigde hij het doen van een beroep op de emoties en het houden van, indien nodig 'doempreken'. Hij beschouwde de lichaamsmanifestaties minder belangrijk dan tot het echte werk van God, maar gaf ook aan dat het het lichaam kan reageren op een Goddelijke bezoeking.

Ondanks Edwards' pamflet ontstond de indruk dat de lichaamsmanifestaties door de aanhangers van de First Great Awakening werden gezien als het echte bewijs van bekering. In 1742 en 1743 hield Edwards een aantal preken die verschenen onder de naam ''Religious Affections''.

== Wetenschap ==
Edwards was gefascineerd door de ontdekking van [[Isaac Newton]] en andere wetenschappers uit zijn tijd. Voordat hij fulltime predikant werd in Northampton, schreef hij over verschillende thema's wat betreft de natuurlijke filosofie, zoals vliegende spinnen, licht en [[optica]]. Hij maakte zich zorgen over het materialisme en het geloof in de rede alleen van sommige van de wetenschappers uit zijn tijd. Hij zag de natuurwetten als afkomstig van God en een demonstratie van zijn wijsheid en zorg. Wetenschappelijke ontdekkingen bedreigden zijn geloof niet, omdat er voor hem geen tegenstelling was tussen het geestelijke en stoffelijke.

== Verdere leven Edwards ==
In 1748 brak een crisis uit in de relatie met zijn kerk. Het Half-Way Covenant, aangenomen door de [[synode]]s van 1657 en 1662, stelde dat de [[Doop (sacrament)|doop]] voor iedereen beschikbaar was, maar niet de deelname aan het [[Heilig Avondmaal|avondmaal]]. Edwards' grootvader en voorganger in de gemeente nam een liberaler standpunt in en liet iedereen toe tot het avondmaal. In 1744 sprak Edwards zijn afkeer hierover uit en maakte tijdens een kerksamenkomst de namen bekend van een aantal jongeren, leden van de kerk, die ervan verdacht werden niet-fatsoenlijke boeken te hebben gelezen. Ook de namen van getuigen in deze zaak werden bekendgemaakt. Dit incident zorgde voor een verdere verwijdering tussen Edwards en zijn gemeenteleden.

Ook zijn prediking maakte Edwards niet populairder. Omdat zich geen nieuwe predikant aandiende kon Edwards nog vier jaar aanblijven. In 1748 diende zich een predikant aan en na een slepend conflict werd Edwards in 1749 afgezet. Zijn afscheidspreek was waardig. Hij keek niet met wrok terug op de affaire.

Edwards kreeg een beroep uit Schotland en de staat [[Virginia (staat)|Virginia]], maar legde deze naast zich neer. In plaats daarvan werd hij predikant in een kerk te Stockbridge en begon van daaruit zijn zending richting de Housatonic-indianen. Hij sprak tot de Indianen door middel van een tolk. Hij verdedigde hun rechten door de handelingen van sommige (blanke) functionarissen aan de kaak te stellen, die hun positie gebruikten om een persoonlijk fortuin te verwerven. In deze periode te Stockbridge schrijft hij twee van zijn meest beroemde geschriften, namelijk ''De vrijheid van de wil'' en ''De erfzonde''.<ref name="worldcat.org">{{Citeer boek|titel=De ruimte van soevereine genade : zeven preken|auteurlink=|auteur=Edwards, Jonathan, 1703-1758.|medeauteurs=Baars, A. (Arie), 1947-|taal=|url=https://www.worldcat.org/oclc/968331562|uitgever=|plaats=Apeldoorn|datum=|pagina's=62|ISBN=978-94-029-0107-8}}</ref>

In 1757 volgde hij zijn schoonzoon Aaron Burr, die vijf jaar eerder getrouwd was met zijn dochter Esther en de vader van de latere vicepresident van Amerika [[Aaron Burr]] zou zijn, op als president van de College of New Jersey (nu [[Princeton-universiteit|Princeton Universiteit]]). Hij werd benoemd op 16 februari 1758.

In verband met een dreigende pokkenepidemie, laat hij zich vrijwel meteen na zijn aanstelling inenten tegen de [[pokken]]. Deze inenting veroorzaakte echter koorts.<ref name="worldcat.org"/> Edwards had nooit een heel sterke gezondheid gehad en overleed hierdoor op 54-jarige leeftijd. Hij werd begraven op Princeton Cemetery.

== Gepubliceerde werken van Edwards ==

* De ruimte van soevereine genade. Zeven preken. Vertaling door prof. dr. [[Arie Baars|A. Baars]] en drs. Liesbeth van Klinken-Rijneveld (Apeldoorn. De Banier. 2016).
* Religieuze gevoelens.(Om Sions Wil, 2013).
{{Appendix}}
{{Bibliografische informatie}}

{{DEFAULTSORT:Edwards, John}}
[[Categorie:Amerikaans predikant]]
[[Categorie:Amerikaans theoloog]]
[[Categorie:Amerikaans zendeling]]
[[Categorie:Zendeling in Amerika]]
[[Categorie:Puriteins persoon]]

title: Algemene informatie

Land: Brits-Amerika

Geboortedatum: 5 oktober 1703

Geboorteplaats: East Windsor

Overlijdensplaats: Princeton

Doodsoorzaak: pokken

Begraafplaats: Princeton Cemetery

Wijze van overlijden: natuurlijke dood

title: Werk

Beroep: theoloog, filosoof, schrijver, predikant

Bekende werken: Sinners in the Hands of an Angry God, Religious Affections

title: Studie

School/universiteit: Yale-universiteit

title: Kunst

Stroming: First Great Awakening

Beïnvloed door: Isaac Newton, John Locke, Nicolas Malebranche, Platonisten van Cambridge

title: Religie

Religie: gereformeerd protestantisme, Congregationalism in the United States

title: Familie

Echtgenoot: Sarah Pierpont

Vader: Timothy Edwards

Moeder: Esther Stoddard

Kinderen: Esther Edwards Burr, Pierpont Edwards, Jonathan Edwards, Timothy Edwards, Eunice Edwards, Susannah Edwards, Mary Edwards, Sarah, Lucy (Edwards) Woodbridge

title: Persoonlijk

Sociale klasse: slavenhouder

Talen: Engels

Schrijftaal: Engels

Persoonlijk: handtekening


text:
# Johan Diedrich Deiman
Johan Diedrich Deiman (Duits: Johann Diederich Deimann) (Hage (Oost-Friesland), 9 april 1731 – Amsterdam, 9 april 1783) was een Duits-Nederlands luthers theoloog en dominee.

## Biografie
Deiman groeide op te Hage en ging naar school in Norden. Daarna studeerde hij theologie aan de universiteit van Halle. Hij kreeg er onderricht van de als gematigd orthodox geldende professor Siegmund Jakob Baumgarten. In 1753 publiceerde hij zijn dissertatie over een specifiek aspect van de christologie.
In 1758 werd hij als dominee in de lutherse gemeente te Zierikzee beroepen. Daarna stond hij te Zwolle en Utrecht. Op 11 februari 1779 werd hij voorganger in de grootste lutherse gemeente van die tijd, te Amsterdam. In die tijd ontstonden er talrijke scheuringen binnen de Lutherse Kerk in Nederland, o.a. door de Verlichting en het rationalisme. Deiman gold als tamelijk liberaal; in Duitsland wordt hij als een vroeg vertegenwoordiger van de zogenaamde liberale theologie binnen de evangelisch-lutherse gezindte beschouwd. In 1783 overleed Deiman. Hij werd in Utrecht, naast zijn eerder in die stad overleden echtgenote, begraven. Bij zijn overlijden werd een gedenkpenning geslagen, waarvan het Luther Museum Amsterdam een exemplaar bezit.
Zijn (meer bekende) broer Johan Rudolph Deiman was arts en scheikundige.

## Enige werken van Deimans hand
- Das Erdbeben. Eine Ode, uitg. Johann Gottlob Luschky, 1756
- Kort Zamenstel der Christelyke Leere. Utrecht 1764
- De Leere der reformeerde Kerk van de verkiezing gevonden worde of niet? in: J.C. Krafft, Onderzoek of Rom, IX - XI
- Katechedische Aanleiding tot de Kennis de Christelyke Leere, Utrecht 1772

- Biografisch Portaal: 34860000
- Gemeinsame Normdatei: 122220382
- International Standard Name Identifier: 0000 0000 1619 9959
- Nederlandse Thesaurus van Auteursnamen: 073003751
- Virtual International Authority File: 32872796
- WorldCat: E39PBJdrCv67T8tmXBMJj9xVYP

title: Johan Diedrich Deiman

wikitext:
{{Infobox persoon
| afbeelding     = Portret van Johan Diedrich Deiman, RP-P-1907-3495.jpg
| onderschrift   = Portret van J.D. Deiman door [[Reinier Vinkeles]]
| geboorteplaats = [[Hage]]
| geboortedatum  = [[9 april]] [[1731]]
| sterfplaats    = [[Amsterdam]]
| sterfdatum     = [[9 april]] [[1783]]
| land           = {{DE}}
| beroep         = Theoloog<br />Dominee
}}

'''Johan Diedrich Deiman''' ([[Duits]]: Johann Diederich Deimann) ([[Hage]] ([[Oost-Friesland]]), [[9 april]] [[1731]] – [[Amsterdam]], 9 april [[1783]]) was een Duits-Nederlands [[lutheranisme|luthers]] theoloog en dominee.

== Biografie ==
Deiman groeide op te Hage en ging naar school in [[Norden]]. Daarna studeerde hij [[theologie]] aan de [[Maarten Luther-Universiteit|universiteit van Halle]]. Hij kreeg er onderricht van de als gematigd orthodox geldende professor Siegmund Jakob Baumgarten. In [[1753]] publiceerde hij zijn [[dissertatie]] over een specifiek aspect van de [[christologie]].

In [[1758]] werd hij als [[dominee]] in de lutherse gemeente te [[Zierikzee]] beroepen. Daarna stond hij te Zwolle en Utrecht. Op 11 februari [[1779]] werd hij voorganger in de grootste lutherse gemeente van die tijd, te [[Amsterdam]]. In die tijd ontstonden er talrijke scheuringen binnen de Lutherse Kerk in Nederland, o.a. door de [[Verlichting (stroming)|Verlichting]] en het [[rationalisme]]. Deiman gold als tamelijk liberaal; in Duitsland wordt hij als een vroeg vertegenwoordiger van de zogenaamde liberale theologie binnen de evangelisch-lutherse gezindte beschouwd. In 1783 overleed Deiman. Hij werd in Utrecht, naast zijn eerder in die stad overleden echtgenote, begraven. Bij zijn overlijden werd een gedenkpenning geslagen, waarvan het [[Luther Museum Amsterdam]] een exemplaar bezit.

Zijn (meer bekende) broer [[Johan Rudolph Deiman]] was arts en scheikundige.

== Enige werken van Deimans hand ==
* ''Das Erdbeben. Eine Ode'', uitg. Johann Gottlob Luschky, 1756
* ''Kort Zamenstel der Christelyke Leere.'' Utrecht 1764
* ''De Leere der reformeerde Kerk van de verkiezing gevonden worde of niet?'' in: J.C. Krafft, ''Onderzoek of Rom'', IX - XI
* ''Katechedische Aanleiding tot de Kennis de Christelyke Leere'', Utrecht 1772

{{Appendix|2=
* {{Bronvermelding anderstalige Wikipedia|taal=de|titel=Johann Diederich Deimann|oldid=219031998}}
}}
{{Bibliografische informatie}}
{{DEFAULTSORT:Deiman, Johan Diedrich}}
[[Categorie:Luthers persoon]]

title: Algemene informatie

Geboren: 9 april 1731 · Hage

Overleden: 9 april 1783 · Amsterdam

Beroep(en): Theoloog · Dominee


text:
# Tepanjski Vrh
Tepanjski Vrh is een plaats in Slovenië en maakt deel uit van de gemeente Slovenske Konjice in de NUTS-3-regio Savinjska. De plaats telde 150 inwoners op 1 januari 2020.

title: Tepanjski Vrh

wikitext:
{{Infobox plaats in Slovenië
| land = Slovenië
| naam = Tepanjski Vrh
| superarea = [[Stiermarken (gebied)|Stiermarken]]
| area = [[Savinjska]]
| gemeente = [[Slovenske Konjice (gemeente)|Slovenske Konjice]]
| postcode = 3210 Slovenske Konjice
| hoogte = 355,3
| lat_deg = 46
| lat_min = 20
| lat_sec = 46
| lat_dir = N
| lon_deg = 15
| lon_min = 27
| lon_sec = 23
| lon_dir = E
| image =
| caption =
}}
'''Tepanjski Vrh''' is een plaats in [[Slovenië]] en maakt deel uit van de gemeente [[Slovenske Konjice (gemeente)|Slovenske Konjice]] in de [[Nomenclatuur van territoriale eenheden voor de statistiek|NUTS-3]]-regio [[Savinjska]]. {{Inwonertal|soort=zin}}

{{Appendix}}
{{Coor title dms|46|20|46|N|15|27|23|E|type:city_region:SI}}
{{Beginnetje|landen & volken|land=Slovenië|2=2008|3=11|4=07}}
<!--Tepanjski Vrh-->

[[Categorie:Plaats in Slovenske Konjice]]

title: Situering

Historische regio: Stiermarken

Statistische regio: Savinjska

Gemeente: Slovenske Konjice

title: Algemeen

Oppervlakte: 0,43 vierkante kilometer

title: Overig

Postcode: 3210 Slovenske Konjice

Portaal: Zuidoost-Europa


text:
# Vallachira
Vallachira is een census town in het district Thrissur van de Indiase staat Kerala.

## Demografie
Volgens de Indiase volkstelling van 2001 wonen er 13443 mensen in Vallachira, waarvan 49% mannelijk en 51% vrouwelijk is. De plaats heeft een alfabetiseringsgraad van 83%.

title: Vallachira

wikitext:
{{Infobox plaats in India
| naam = Vallachira
| wapen =
| kaart =
| deelstaat = [[Kerala]]
| district = [[Thrissur (district)|Thrissur]]
| jaar = 2001
| inwoners = 13443
| km2 =
| hoogte =
| lat_deg =
| lat_min =
| lon_deg =
| lon_min =
| netnummer =
| image=
| caption=
| alfabetisme = 83%
| mannen = 6542
| vrouwen = 6901
| kinderen = 1458
}}
'''Vallachira''' is een [[census town]] in het district [[Thrissur (district)|Thrissur]] van de [[India]]se [[Lijst van staten en territoria van India|staat]] [[Kerala]].

== Demografie ==
Volgens de Indiase [[volkstelling]] van 2001<ref>{{cite web|url=http://www.censusindia.net/results/town.php?stad=A&state5=999|archiveurl=https://web.archive.org/web/20040616075334/http://www.censusindia.net/results/town.php?stad=A&state5=999|archivedate=16 juni 2004|title=Volkstelling van India 2001: Data from the 2001 Census, including cities, villages and towns  (Provisional)|accessdate=20 februari 2013|work=|publisher=Census Commission of India|deadurl=yes}}</ref> wonen er 13443 mensen in Vallachira, waarvan 49% mannelijk en 51% vrouwelijk is. De plaats heeft een [[alfabetiseringsgraad]] van 83%.
{{Appendix}}

[[Categorie:Plaats in Thrissur]]

title: Situering

Staat: Kerala

District: Thrissur

title: Algemeen

title: Overig

Portaal: India


text:
# John Ousterhout
John K. Ousterhout (Solano County, 15 oktober 1954) is een Amerikaans natuurkundige en informaticus.

## Opleiding en werk
Ousterhout studeerde natuurkunde aan de Yale-universiteit (BSc) en computerwetenschappen aan de Carnegie-Mellon-universiteit (PhD). Hij was professor aan de Universiteit van Californië toen hij de scripttaal Tcl en de Tk-toolkit ontwikkelde. Hij produceerde een applicatie die een grafische gebruikersinterface ondersteunt. Hij was ingenieur bij Sun Microsystems, richtte zelf enkele bedrijven op en kreeg verschillende prijzen voor zijn bijdragen aan de computerwetenschappen. Sinds 2008 is hij hoogleraar aan de Stanford-universiteit waar hij zich onder andere bezig houdt met het ontwikkelen van nieuwe netwerkstandaarden voor grote datacentra. Hij ontwikkelde mede Raft, een consensus-algoritme, als makkelijker te begrijpen alternatief voor het veel ingewikkelder en al langer bestaande Paxos. Ook schreeft hij enkele boeken.

## Publicaties
- A Philosophy of Software Design, (Yaknyam Press, 2018, ISBN 1732102201)

title: John Ousterhout

wikitext:
[[Bestand:Ouster_face.png|thumb|John Ousterhout]]
'''John K. Ousterhout''' ([[Solano County]], [[15 oktober]] [[1954]]) is een [[Verenigde Staten|Amerikaans]] [[natuurkundige]] en [[informaticus]].

== Opleiding en werk ==
Ousterhout studeerde natuurkunde aan de [[Yale-universiteit]] ([[BSc]]) en computerwetenschappen aan de [[Carnegie-Mellon-universiteit]] ([[PhD (wetenschap)|PhD]]). Hij was professor aan de [[Universiteit van Californië]] toen hij de [[scripttaal]] [[Tcl (programmeertaal)|Tcl]] en de [[Tk-toolkit]] ontwikkelde. Hij produceerde een applicatie die een [[grafische gebruikersinterface]] ondersteunt. Hij was ingenieur bij [[Sun Microsystems]], richtte zelf enkele bedrijven op en kreeg verschillende prijzen voor zijn bijdragen aan de computerwetenschappen. Sinds 2008 is hij hoogleraar aan de [[Stanford-universiteit]] waar hij zich onder andere bezig houdt met het ontwikkelen van nieuwe netwerkstandaarden voor grote [[Datacenter|datacentra]]. Hij ontwikkelde mede [[Raft]]<ref>{{Citeer web |url=https://raft.github.io/ |titel=Raft Consensus Algorithm |bezochtdatum=2022-11-26 |werk=raft.github.io |taal=en|archiefurl=https://web.archive.org/web/20221120063624/https://raft.github.io/|archiefdatum=2022-11-20}}</ref>, een [[consensus-algoritme]], als makkelijker te begrijpen alternatief voor het veel ingewikkelder en al langer bestaande [[Paxos (informatica)|Paxos]]. Ook schreeft hij enkele boeken.

== Externe link ==
* {{en}}[https://web.stanford.edu/~ouster/cgi-bin/home.php Stanford homepagina John K. Ousterhout]
== Publicaties ==
* ''A Philosophy of Software Design,'' (Yaknyam Press, 2018, {{ISBN|1732102201}})
==Referenties ==
{{Reflist}}

{{DEFAULTSORT:Ousterhout, John}}
[[Categorie:Amerikaans informaticus]]
[[Categorie:Amerikaans natuurkundige]]


text:
# Gryllotalpa bulla
Gryllotalpa bulla is een rechtvleugelig insect uit de familie veenmollen (Gryllotalpidae). De wetenschappelijke naam van deze soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1983 door Townsend.

title: Gryllotalpa bulla

wikitext:
{{Taxobox insect
| naam = ''Gryllotalpa bulla''
| titelweergave = cursief
| afbeelding =
| afbeeldingtekst =
| orde = [[Rechtvleugeligen|Orthoptera]] (Rechtvleugeligen)
| familie = [[Veenmollen|Gryllotalpidae]] (Veenmollen)
| geslacht = ''[[Gryllotalpa]]''
| w-naam = ''Gryllotalpa bulla''
| auteur = Townsend
| datum = 1983
| haakjes =
| species =
| commons =
}}
'''''Gryllotalpa bulla''''' is een [[rechtvleugeligen|rechtvleugelig insect]] uit de familie [[veenmollen]] (Gryllotalpidae). De wetenschappelijke naam van deze soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1983 door Townsend.

{{Appendix|2=
* {{Brontabel|9999-Orthoptera}} [bezocht 15 april 2013]
}}
{{Beginnetje|biologie|2013|04|19}}

[[Categorie:Veenmollen]]

title: Gryllotalpa bulla

Orde: Orthoptera (Rechtvleugeligen)

Familie: Gryllotalpidae (Veenmollen)

Geslacht: Gryllotalpa

title: Soort


text:
# Aphanistes nexus
Aphanistes nexus is een insect dat behoort tot de orde vliesvleugeligen (Hymenoptera) en de familie van de gewone sluipwespen (Ichneumonidae). De wetenschappelijke naam van de soort werd voor het eerst geldig gepubliceerd door Gauld in 1978.

title: Aphanistes nexus

wikitext:
{{Taxobox insect
| naam = ''Aphanistes nexus''
| titelweergave = cursief
| afbeelding =
| orde = [[Vliesvleugeligen|Hymenoptera]] (Vliesvleugeligen)
| familie= [[Gewone sluipwespen|Ichneumonidae]] (Gewone sluipwespen)
| geslacht = ''[[Aphanistes]]''
| w-naam = ''Aphanistes nexus''
| auteur = Gauld
| datum = 1978
| haakjes =
| commons =
| species =
}}
'''''Aphanistes nexus''''' is een [[insecten|insect]] dat behoort tot de orde [[vliesvleugeligen]] (Hymenoptera) en de familie van de [[Gewone sluipwespen|gewone sluipwespen (Ichneumonidae)]]. De wetenschappelijke naam van de soort werd voor het eerst geldig gepubliceerd door Gauld in 1978.

{{Beginnetje|biologie|2012|09|23}}

[[Categorie:Aphanistes|nexus]]

title: Aphanistes nexus

Orde: Hymenoptera (Vliesvleugeligen)

Familie: Ichneumonidae (Gewone sluipwespen)

Geslacht: Aphanistes

title: Soort


text:
# Aspilota disstriae
Aspilota disstriae is een insect dat behoort tot de orde vliesvleugeligen (Hymenoptera) en de familie van de schildwespen (Braconidae). De wetenschappelijke naam van de soort werd voor het eerst geldig gepubliceerd door Fischer in 1969.

title: Aspilota disstriae

wikitext:
{{Taxobox insect
| naam = ''Aspilota disstriae''
| titelweergave = cursief
| afbeelding =
| orde = [[Vliesvleugeligen|Hymenoptera]] (Vliesvleugeligen)
| familie= [[Schildwespen|Braconidae]] (Schildwespen)
| geslacht = ''[[Aspilota]]''
| w-naam = ''Aspilota disstriae''
| auteur = Fischer
| datum = 1969
| haakjes =
| commons =
| species =
}}
'''''Aspilota disstriae''''' is een [[insecten|insect]] dat behoort tot de orde [[vliesvleugeligen]] (Hymenoptera) en de familie van de [[Schildwespen|schildwespen (Braconidae)]]. De wetenschappelijke naam van de soort werd voor het eerst geldig gepubliceerd door Fischer in 1969.

{{Beginnetje|biologie|2012|09|09}}

[[Categorie:Aspilota|disstriae]]

title: Aspilota disstriae

Familie: Braconidae (Schildwespen)

Geslacht: Aspilota

title: Soort


text:
# Regionale raad van Bik'at HaYarden
De regionale raad van Bik'at HaYarden (Hebreeuws: מועצה אזורית בקעת הירדן) is een regionale raad van Israël. De regionale raad vormt het lokale bestuur voor een aantal Israëlische nederzettingen op de bezette Westelijke Jordaanoever aan de Jordaanrivier. De Verenigde Naties bestempelen Israëlische nederzettingen als illegaal; Israël bestrijdt deze opvatting.

## Gemeenschappen
| - Argaman - Beka'ot - Bitronot - Elisha - Gilgal - Gitit - Hamra - Hemdat - Maskiot - Masua - Mehola - Mekhora | - Mevo'ot Yericho - Netiv HaGdud - Niran - Na'ama - Petza'el - Ro'i - Rotem - Shadmot Mehola - Tomer - Yafit - Yitav |

Abu Basma · Alona · al-Batuf · Be'er Tuvia · Beit She'an Vallei · Bnei Shimon · Brenner · Bustan al-Marj · Centraal Arava · Drom HaSharon · Esjkol · Gan Raveh · Gederot · Gezer · Gilboa · Golan · Gush Etzion · Har Hebron · Hefervallei · Hevel Eilot · Hevel Modi'in · Hevel Yavne · Hof Ashkelon · Hof HaCarmel · Hof HaSharon · Jizreëlvallei · Emek HaYarden · Bik'at HaYarden · Lakhish · Lev HaSharon · Lodvallei · Lager Galilea · Ma'ale Yosef · Mateh Asher · Mateh Binyamin · Mateh Yehuda · Megiddo · Megilot · Menashe · Merhavim · Merom HaGalil · Mevo'ot HaHermon · Misgav · Nahal Sorek · Ramat HaNegev · Sha'ar HaNegev · Sdot Negev · Shafir · Shomron · Tamar · Hoger Galilea · Yoav · Zevoeloen

title: Regionale raad van Bik'at HaYarden

wikitext:
{{Infobox Israëlische nederzetting
| soort = [[Regionale raad (Israël)|Regionale raad]]
| naam = Bik'at HaYarden
| hebreeuws = מועצה אזורית בקעת הירדן
| arabisch =
| district = [[Judea en Samaria (district)|Judea en Samaria]]
| gouvernement =
| km2 =
| inwoners = 3400
| datum =
| dichtheid =
| lat_deg = 32
| lat_min = 6
| lat_sec = 0.49
| lat_dir = N
| lon_deg = 35
| lon_min = 29
| lon_sec = 34.98
| lon_dir = E
}}
De '''regionale raad van Bik'at HaYarden''' ([[Hebreeuws]]: מועצה אזורית בקעת הירדן) is een [[Regionale raad (Israël)|regionale raad]] van [[Israël]]. De regionale raad vormt het lokale bestuur voor een aantal [[Israëlische nederzetting]]en op de bezette [[Westelijke Jordaanoever]] aan de [[Jordaan (rivier)|Jordaanrivier]]. De [[Verenigde Naties]] bestempelen Israëlische nederzettingen als illegaal<ref>Zie o.m. de VN-veiligheidsraadsresoluties [[Resolutie 446 Veiligheidsraad Verenigde Naties|446]], [[Resolutie 452 Veiligheidsraad Verenigde Naties|452]], [[Resolutie 465 Veiligheidsraad Verenigde Naties|465]] en [[Resolutie 471 Veiligheidsraad Verenigde Naties|471]]</ref>; Israël bestrijdt deze opvatting.<ref>{{en}} {{cite web |title=''Israeli Settlements and International Law'' |publisher=Israëlisch ministerie van buitenlandse zaken |url=http://www.mfa.gov.il/MFA/Peace+Process/Guide+to+the+Peace+Process/Israeli+Settlements+and+International+Law.htm |deadurl=yes |archiveurl=https://web.archive.org/web/20131021135020/http://www.mfa.gov.il/MFA/Peace+Process/Guide+to+the+Peace+Process/Israeli+Settlements+and+International+Law.htm |archivedate=2013-10-21 }}</ref>

==Gemeenschappen==
{|
|
* [[Argaman (mosjav)|Argaman]]
* [[Beka'ot]]
* [[Bitronot]]
* [[Elisha]]
* [[Gilgal (kibboets)|Gilgal]]
* [[Gitit]]
* [[Hamra (mosjav)|Hamra]]
* [[Hemdat]]
* [[Maskiot]]
* [[Masua]]
* [[Mehola]]
* [[Mekhora]]
|
* [[Mevo'ot Yericho]]
* [[Netiv HaGdud]]
* [[Niran]]
* [[Na'ama]]
* [[Petza'el]]
* [[Ro'i]]
* [[Rotem (Israël)|Rotem]]
* [[Shadmot Mehola]]
* [[Tomer]]
* [[Yafit]]
* [[Yitav]]
|}

{{Navigatie regionale raden Israël}}
{{Coor title dms|32|6|0.49|N|35|29|34.98|E|scale:12500}}
{{appendix}}

[[Categorie:Israëlische nederzetting]]

title: Situering

Land: Israël / Palestina

Locatie: Westelijke Jordaanoever

District (mechoz): Judea en Samaria

Coördinaten: 32° 6′ NB, 35° 30′ OL

title: Algemeen

Portaal: Israël


text:
# Hypoleria novaesi
Hypoleria novaesi is een vlinder uit de familie Nymphalidae. De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1958 door Romualdo Ferreira d'Almeida.

title: Hypoleria novaesi

wikitext:
{{Taxobox vlinder
| naam = ''Hypoleria novaesi''
| titelweergave = cursief
| afbeelding =
| familie = [[Nymphalidae]]
| onderfamilie = [[Danainae]]
| geslacht = ''[[Hypoleria]]''
| w-naam = ''Hypoleria novaesi''
| auteur = Ferreira d'Almeida
| datum = 1958
| haakjes =
| commons =
| species =
}}

'''''Hypoleria novaesi''''' is een [[vlinders|vlinder]] uit de familie [[Nymphalidae]].<ref>{{Brontabel|9999-Lepindex}}</ref> De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1958 door [[Romualdo Ferreira d'Almeida]].

{{Appendix}}
{{beginnetje|biologie|2013|04|01}}

[[Categorie:Hypoleria|novaesi]]

title: Hypoleria novaesi

Orde: Lepidoptera (Vlinders)

Familie: Nymphalidae

Onderfamilie: Danainae

Geslacht: Hypoleria

title: Soort


text:
# Manfred Priewe
Manfred Manni Priewe (Kleef, 2 februari 1953) is een Duits voormalig voetballer die als aanvaller speelde.
Priewe speelde in de jeugd bij SC Kleve 63 waar hij op zeventienjarige leeftijd in het eerste team kwam. Hij scoorde 33 doelpunten in de Landesliga en was daarna op proef bij KFC Uerdingen en Fortuna Düsseldorf. In 1973 tekende hij bij N.E.C.. In twee seizoenen speelde hij 52 competitiewedstrijden waarin hij 15 doelpunten maakte. Hij ging toen terug naar Kleve. In het seizoen 1977/78 speelde hij met Schwarz-Weiß Essen in de 2. Bundesliga Nord (18 wedstrijden, 5 doelpunten). Hij speelde nog bij FC Olympia Bocholt voordat hij bij SC Kleve in de jaren '80 zijn loopbaan besloot.
In het dagelijks leven was Priewe werkzaam bij de gemeente Kleef en hij werd ook voetbaltrainer, onder andere bij SC Kleve, SG Hasselt, SV 1926 Rindern, FC Concordia Goch en als laatste tot 2013 bij DJK Grün-Weiß Appeldorn.

title: Manfred Priewe

wikitext:
'''Manfred ''Manni'' Priewe''' ([[Kleef (stad)|Kleef]], [[2 februari]] [[1953]]) is een [[Duitsland|Duits]] voormalig [[voetballer]] die als aanvaller speelde.

Priewe speelde in de jeugd bij [[1. FC Kleve|SC Kleve 63]] waar hij op zeventienjarige leeftijd in het eerste team kwam. Hij scoorde 33 doelpunten in de Landesliga en was daarna op proef bij [[KFC Uerdingen]] en [[Fortuna Düsseldorf]]. In [[1973]] tekende hij bij [[N.E.C.]]. In twee seizoenen speelde hij 52 competitiewedstrijden waarin hij 15 doelpunten maakte. Hij ging toen terug naar Kleve. In het seizoen 1977/78 speelde hij met [[Schwarz-Weiß Essen]] in de [[2. Bundesliga|2. Bundesliga Nord]] (18 wedstrijden, 5 doelpunten). Hij speelde nog bij [[Olympia Bocholt|FC Olympia Bocholt]] voordat hij bij SC Kleve in de [[1980-1989|jaren '80]] zijn loopbaan besloot.

In het dagelijks leven was Priewe werkzaam bij de gemeente Kleef en hij werd ook voetbaltrainer, onder andere bij SC Kleve, [[SG Hasselt]], [[SV 1926 Rindern]], [[Concordia Goch|FC Concordia Goch]] en als laatste tot 2013 bij [[DJK Grün-Weiß Appeldorn]].

==Externe links==
* [http://necarchief.nl/dbid=23/tpl=1906/player=250 necarchief.nl]
* [https://web.archive.org/web/20160808180458/http://www.derwesten.de/sport/lokalsport/kleve-und-region/manni-macht-schluss-id8038464.html Manni macht Schluss], derwesten.de, 7 juni 2013

[[Categorie:Duits voetballer|Priewe, Manfred]]


text:
# Sønder Bjert (parochie)
Sønder Bjert is een parochie van de Deense Volkskerk in de Deense gemeente Kolding. De parochie maakt deel uit van het bisdom Haderslev en telt 2302 kerkleden op een bevolking van 2525 (2004).
De volgende plaatsen vallen onder de parochie Sønder Bjert:
- Agtrup
- Agtrupskov
- Agtrupvig
- Binderup
- Binderup Strand
- Binderup Vesterskov
- Bjert Strand
- Dalager
- Herredet
- Kellerup
- Sønder Bjert
- Vesterløkke
- Ålry

De parochie maakte deel uit van Tyrstrup Herred, sinds 1864 van Nørre Tyrstrup Herred. In 1970 werd de parochie opgenomen in de nieuwe gemeente Kolding.

Aabenraa · Aale · Adsbøl Kirkedistrikt · Aller · Almind · As · Asserballe · Åstrup · Augustenborg · Barrit · Bevtoft · Bjerning · Bjerre · Bjolderup · Bov · Brændkjær · Bramdrup · Bredballe · Bredsten · Bredstrup · Broager · Christians · Christians · Dalby · Daugård · Dybbøl · Egen · Egernsund · Egtved · Egvad · Eltang · Engum · Ensted · Erritsø · Felsted · Fjelstrup · Frørup · Gammel Haderslev · Gårslev · Gauerslund · Genner Kirkedistrikt · Glud · Grarup · Gråsten-Adsbøl · Grejs · Haderslev Vor Frue Domsogn · Halk · Hammelev · Hammer · Hannerup · Harte · Havnbjerg · Hedensted · Hejls · Hellevad · Herslev · Hjarnø · Hjarup · Hjerndrup · Hjordkær · Højen · Højrup · Holbøl · Hoptrup · Hornborg · Hornstrup · Hornum · Hørup · Hover · Hvejsel · Hvirring · Ildved Kirkedistrikt · Jegerup · Jelling · Jels · Jerlev · Jordrup · Juelsminde · Kegnæs · Ketting · Klakring · Klejs Kirkedistrikt · Kliplev · Kollerup · Korning · Kristkirkens · Kværs · Langskov · Lejrskov · Linnerup · Løjt · Løsning · Lyng · Mølholm · Moltrup · Nordborg · Nørre Bjert · Nørremarks · Notmark · Nybøl · Oksbøl · Ølsted · Ørum · Øsby · Øster Løgum · Øster Snede · Pjedsted · Rinkenæs · Rise · Sankt Johannes · Sankt Marie · Sankt Michaelis · Sankt Nicolai · Sankt Nikolaj · Seest · Simon Peters · Sindbjerg · Skibet · Sønder Bjert · Sønder Starup · Sønder Stenderup · Sønder Vilstrup · Sottrup · Store Dalby · Svenstrup · Tandslet · Taulov · Tørring · Trinitatis · Uge · Ulkebøl · Ullerup · Urlev · Varnæs · Vejlby · Vilstrup · Vinding · Viuf · Vonsbæk · Vonsild · Vor Frelsers

title: Sønder Bjert (parochie)

wikitext:
{{Infobox parochie van Denemarken
| image = SønderBjertKirke.1.jpg
| caption = Kerk
| naam = Sønder Bjert
| inwoners =2525
| census = 2004
| leden = 2302
| ledenjaartal =2004
| gemeente =[[Kolding (gemeente)|Kolding]]
| kaart=[[File:Kolding_municipality_S%C3%B8nder_Bjert_sogn.svg|260px]]
| bisdom=[[Bisdom Haderslev]]
| pastoraat=Sønder Bjert
| provsti=Kolding Provsti
| kerken=Sønder Bjert Kirke
}}
'''Sønder Bjert''' is een [[parochie (Denemarken)|parochie]] van de [[Deense Volkskerk]] in de [[Denemarken|Deense]] gemeente [[Kolding (gemeente)|Kolding]]. De parochie maakt deel uit van het [[bisdom Haderslev]] en telt 2302 [[Lid (persoon)|kerkleden]] op een bevolking van 2525 (2004).

De volgende plaatsen vallen onder de parochie Sønder Bjert:
* Agtrup
* Agtrupskov
* Agtrupvig
* Binderup
* Binderup Strand
* Binderup Vesterskov
* Bjert Strand
* Dalager
* Herredet
* Kellerup
* Sønder Bjert
* Vesterløkke
* Ålry

De parochie maakte deel uit van [[Tyrstrup Herred]], sinds 1864 van [[Nørre Tyrstrup Herred]]. In 1970 werd de parochie opgenomen in de nieuwe gemeente Kolding.
{{Navigatie bisdom Haderslev}}
{{Coor title dms|55|27|16|N|9|33|41|E|type:city_scale:50000_region:DK}}
{{DEFAULTSORT:Sonder Bjert (parochie)}}
[[Categorie:Parochie in Denemarken]]
[[Categorie:Kolding]]

title: Situering

Bisdom: Bisdom Haderslev

Gemeente: Kolding

title: Algemeen

title: Overig

Kerken: Sønder Bjert Kirke

Proosdij: Kolding Provsti

Pastoraat: Sønder Bjert

Overig: Kerk

Portaal: Denemarken


text:
# Doridicola antheliae
Doridicola antheliae is een eenoogkreeftjessoort uit de familie van de Rhynchomolgidae. De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1973 door Humes & Stock.

title: Doridicola antheliae

wikitext:
{{Taxobox
| titelweergave = cursief
| naam = ''Doridicola antheliae''
| afbeelding =
| rijk = [[Dieren (biologie)|Animalia]] (Dieren)
| stam = [[Geleedpotigen|Arthropoda]] (Geleedpotigen)
| onderklasse = [[Eenoogkreeftjes|Copepoda]] (Eenoogkreeftjes)
| orde = [[Cyclopoida]]
| familie = [[Rhynchomolgidae]]
| geslacht = ''[[Doridicola]]''
| auteur = Humes & Stock
| datum = 1973
| haakjes = ja
| worms = 358331
| klasse = [[Hexanauplia]]
| synoniem = * ''Metaxymolgus antheliae''  Humes & Stock, 1973
}}
'''''Doridicola antheliae''''' is een [[eenoogkreeftjes]]soort uit de familie van de [[Rhynchomolgidae]].<ref>Walter, T. Chad (2012). ''Doridicola antheliae'' (Humes & Stock, 1973). In: Walter, T.C., Boxshall, G. (2012). World Copepoda database. Geraadpleegd via: World Register of Marine Species op http://www.marinespecies.org/aphia.php?p=taxdetails&id=358331</ref> De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1973 door Humes & Stock.

{{Appendix}}
{{Beginnetje|biologie|2013|03|18}}

[[Categorie:Rhynchomolgidae]]

title: Doridicola antheliae

Klasse: Hexanauplia

Onderklasse: Copepoda (Eenoogkreeftjes)

Orde: Cyclopoida

Familie: Rhynchomolgidae

Geslacht: Doridicola

title: Synoniemen


text:
# Trnovo (Servische Republiek)
Trnovo (Servisch: Трново) is een gemeente in de Servische Republiek in Bosnië en Herzegovina. Het is een van de gemeenten van Istočno Sarajevo, de voorstad van Sarajevo in de Servische republiek.
De gemeente bestaat uit twee delen, een noordelijk en een zuidelijk. De plaats Trnovo ligt in het zuidelijke deel. De twee delen worden van elkaar gescheiden door de gelijknamige gemeente Trnovo, behorend tot de Federatie van Bosnië en Herzegovina. Voor de Bosnische Oorlog vormden deze twee gemeenten één gemeente.
Trnovo telt 5500 inwoners (1991). De oppervlakte bedraagt 135 km², de bevolkingsdichtheid is 40,7 inwoners per km².
Federatie van Bosnië en Herzegovina:

Banovići · Bihać · Bosanska Krupa · Bosanski Petrovac · Bosansko Grahovo · Breza · Bugojno · Busovača · Bužim · Čapljina · Cazin · Čelić · Centar · Čitluk · Drvar · Doboj Istok · Doboj Jug · Dobretići · Domaljevac-Šamac · Donji Vakuf · Foča-Ustikolina · Fojnica · Glamoč · Goražde · Gornji Vakuf-Uskoplje · Gračanica · Gradačac · Grude · Hadžići · Ilidža · Ilijaš · Jablanica · Jajce · Kakanj · Kalesija · Kiseljak · Kladanj · Ključ · Konjic · Kreševo · Kupres · Livno · Ljubuški · Lukavac · Maglaj · Mostar · Neum · Novi Grad · Novo Sarajevo · Novi Travnik · Odžak · Olovo · Orašje · Pale-Prača · Posušje · Prozor-Rama · Ravno · Sanski Most · Sapna · Široki Brijeg · Srebrenik · Stari Grad · Stolac · Teočak · Tešanj · Tomislavgrad · Travnik · Trnovo · Tuzla · Usora · Vareš · Velika Kladuša · Visoko · Vitez · Vogošća · Zavidovići · Zenica · Žepče · Živinice

De hoofdstad Sarajevo bestaat uit de gemeenten Centar, Novi Grad, Novo Sarajevo en Stari Grad.
Servische Republiek:

Banja Luka · Berkovići · Bijeljina · Bileća · Bosanska Kostajnica · Brod · Bratunac · Čajniče · Čelinac · Derventa · Doboj · Donji Žabar · Foča · Gacko · Gradiška · Han Pijesak · Istočni Drvar · Istočna Ilidža · Istočni Mostar · Istočno Novo Sarajevo · Istočno Sarajevo · Istočni Stari Grad · Jezero · Kalinovik · Kneževo · Kozarska Dubica · Kotor Varoš · Krupa na Uni · Srpski Kupres · Laktaši · Ljubinje · Lopare · Milići · Modriča · Mrkonjić Grad · Nevesinje · Novi Grad · Osmaci · Oštra Luka · Pale · Pelagićevo · Petrovac · Petrovo · Prijedor · Prnjavor · Ribnik · Rogatica · Rudo · Šamac · Šekovići · Šipovo · Sokolac · Srbac · Srebrenica · Teslić · Trebinje · Trnovo · Ugljevik · Ustiprača · Višegrad · Vlasenica · Vukosavlje · Zvornik

title: Trnovo (Servische Republiek)

wikitext:
{{Infobox plaats in land
| soort=Gemeente
| land = Bosnië en Herzegovina
| naam = Trnovo
| altnaam = Трново
| coa=
| area = [[Servische Republiek]]
| lat_deg= 43 | lat_min = 39 | lat_sec = 31|lat_dir=N
| lon_deg= 18 | lon_min = 26 | lon_sec = 42|lon_dir=E
| inwoners = 5500
| census = 1991
| oppervlakte = 135
| dichtheid = 40,7
| postcode=
| netnummer=58
| hoogte =
| www =
| image = Trnovo in former Yugoslavia 1996.JPEG
| caption = Trnovo in 1996
}}
'''Trnovo''' ([[Servisch]]: Трново) is een gemeente in de [[Servische Republiek]] in [[Bosnië en Herzegovina]]. Het is een van de gemeenten van [[Istočno Sarajevo]], de voorstad van [[Sarajevo]] in de Servische republiek.

De gemeente bestaat uit twee delen, een noordelijk en een zuidelijk. De plaats Trnovo ligt in het zuidelijke deel. De twee delen worden van elkaar gescheiden door de gelijknamige gemeente [[Trnovo (Federatie van Bosnië en Herzegovina)|Trnovo]], behorend tot de [[Federatie van Bosnië en Herzegovina]]. Voor de [[Bosnische Oorlog]] vormden deze twee gemeenten één gemeente.

Trnovo telt 5500 inwoners (1991). De oppervlakte bedraagt 135 km², de bevolkingsdichtheid is 40,7 inwoners per km².

{{Navigatie gemeenten Bosnië en Herzegovina}}

[[Categorie:Gemeente in Bosnië en Herzegovina]]
[[Categorie:Sarajevo]]

title: Situering

Entiteit: Servische Republiek

title: Algemeen

Oppervlakte: 135 km²

title: Overig

Website: Officiële website

title: Foto's

Foto's: Trnovo in 1996

Portaal: Bosnië en Herzegovina


text:
# Walk Away (Franz Ferdinand)
Walk Away is een nummer van de Schotse indierockband Franz Ferdinand uit 2005. Het is de tweede single van hun tweede studioalbum You Could Have It So Much Better.
Het nummer doet ietwat jaren '80 aan, en is geïnspireerd uit The Model van Kraftwerk. Franz Ferdinand-frontman Alex Kapranos is groot bewonderaar van Kraftwerk en heeft ooit gezegd: "Vergeet Dylan, Bowie, The Beatles, The Stones en Elvis. De mannen die moderne popmuziek maakten zoals het vandaag klinkt, zijn Kraftwerk". "Walk Away" is één van de ballads op het album, en de eerste single in rustiger tempo die Franz Ferdinand uitbrengt. Het nummer werd vooral een hit in hun thuisland het Verenigd Koninkrijk, waar het de 13e positie behaalde. In Nederland was het minder succesvol met een 84e positie in de Single Top 100, terwijl in Vlaanderen de 8e positie in de Tipparade werd gehaald.

title: Walk Away (Franz Ferdinand)

wikitext:
{{Infobox single
| Titel = Walk Away
| Artiest = [[Franz Ferdinand (band)|Franz Ferdinand]]
| van Album = [[You Could Have It So Much Better]]
| B-kant =
| Releasedatum = [[5 december]] [[2005]]
| Drager = [[Single (muziek)|Cd-single]]
| Opname =
| Genre = [[Indierock]]
| Duur = 3:36
| Label = [[Domino Records]]
| Schrijver = Franz Ferdinand
| Producer = [[Rich Costey]]
| Status =
| Hitlijsten =
*84 ([[Nederlandse Top 40]])<ref>[https://dutchcharts.nl/showitem.asp?interpret=Franz+Ferdinand&titel=Walk+Away&cat=s Nederlandse Top 40]</ref>
*tip8 ([[Vlaamse Ultratop 50]])<ref>[https://www.ultratop.be/nl/song/241ca/Franz-Ferdinand-Walk-Away Vlaamse Ultratop 50]</ref>
*13 (Verenigd Koninkrijk)<ref>[https://www.officialcharts.com/charts/singles-chart/20051217/7501/ Verenigd Koninkrijk]</ref>
*96 (Duitsland)<ref>[https://www.offiziellecharts.de/titel-details-147914 Duitsland]</ref>
*69 (Zwitserland)<ref>[https://hitparade.ch/charts/airplay/05-2006 Zwitserland]</ref>
*46 (Ierland)<ref>[http://irish-charts.com/showinterpret.asp?interpret=Franz+Ferdinand Ierland]</ref>
*7 (Polen)<ref>[https://web.archive.org/web/20130409062255/http://lp3.polskieradio.pl/notowania/?numer=1254 Polen]</ref>
| Vorige = ''[[Do You Want To]]''
(2005)
| Huidige = '''Walk Away'''
(2005)
| Volgende = ''[[The Fallen]]''
(2006)
}}
'''Walk Away''' is een nummer van de Schotse [[indierock]]band [[Franz Ferdinand (band)|Franz Ferdinand]] uit 2005. Het is de tweede single van hun tweede studioalbum ''[[You Could Have It So Much Better]]''.

Het nummer doet ietwat jaren '80 aan, en is geïnspireerd uit ''[[The Model]]'' van [[Kraftwerk]]. Franz Ferdinand-frontman Alex Kapranos is groot bewonderaar van Kraftwerk en heeft ooit gezegd: "Vergeet [[Bob Dylan|Dylan]], [[David Bowie|Bowie]], [[The Beatles]], [[The Rolling Stones|The Stones]] en [[Elvis Presley|Elvis]]. De mannen die moderne popmuziek maakten zoals het vandaag klinkt, zijn Kraftwerk".<ref>[https://www.songfacts.com/facts/franz-ferdinand/walk-away Walk Away by Franz Ferdinand - Songfacts]</ref> "Walk Away" is één van de ballads op het album, en de eerste single in rustiger tempo die Franz Ferdinand uitbrengt. Het nummer werd vooral een hit in hun thuisland het Verenigd Koninkrijk, waar het de 13e positie behaalde. In Nederland was het minder succesvol met een 84e positie in de [[Single Top 100]], terwijl in Vlaanderen de 8e positie in de [[Tipparade]] werd gehaald.

{{appendix}}
[[Categorie:Nummer van Franz Ferdinand]]
[[Categorie:Single uit 2005]]

title: Walk Away

Uitgebracht: 5 december 2005

Soort drager: Cd-single

Genre: Indierock

Label: Domino Records

Schrijver(s): Franz Ferdinand

Producent(en): Rich Costey

title: Hoogste positie(s) in de hitlijsten

Hoogste positie(s) in de hitlijsten: - 84 (Nederlandse Top 40) - tip8 (Vlaamse Ultratop 50) - 13 (Verenigd Koninkrijk) - 96 (Duitsland) - 69 (Zwitserland) - 46 (Ierland) - 7 (Polen)

title: Franz Ferdinand

Do You Want To · (2005): Walk Away · (2005) · The Fallen · (2006)

Portaal: Muziek