text:
# Belgisch kampioenschap rally
Het Belgisch kampioenschap rally is een jaarlijks kampioenschap in de rallysport, gehouden in België, gestart in 1954 en gewonnen door Alfred Thomaes in een Opel Record, die het ook won in 1958. Het kampioenschap wordt onder het toeziend oog van de RACB (Royal Automobile Club Belgium) georganiseerd en wordt over meerdere wedstrijden verreden om uit te maken wie er kampioen wordt. Het Belgisch kampioenschap rally bestaat sinds 1978.
In 2018 gaat dit kampioenschap door onder de naam van Jobfixers Belgian Rally Championship of BRC. Er staan 9 wedstrijden op de kalender: de Haspengouw Rally, Spa Rally, TAC Rally, Rallye de Wallonie, Sezoensrally, Renties Ypres Rally, Omloop Van Vlaanderen, East Belgian Rally en de Condroz Rally.
De 6 beste resultaten mogen in rekening worden gebracht.
Sinds 1978 zijn al enkele proeven verdwenen van de BRC-kalender: Circuit des Ardennes (Dinant), Rallye des Hautes Fagnes (Jalhay), Bianchi Rally (Beaumont-Charleroi).

## Palmares

### Kampioen per jaar
| Jaar | Rijder                                               | Auto                                                 |
| ---- | ---------------------------------------------------- | ---------------------------------------------------- |
| 2024 | Cédric Cherain                                       | Hyundai i20 N Rally2                                 |
| 2023 | Maxime Potty                                         | Citroën C3 Rally2                                    |
| 2022 | Stéphane Lefebvre                                    | Citroën C3 Rally2                                    |
| 2021 | Adrian Fernémont                                     | Škoda Fabia R5                                       |
| 2020 | Geen kampioen aangeduid vanwege de COVID-19 Pandemie | Geen kampioen aangeduid vanwege de COVID-19 Pandemie |
| 2019 | Adrian Fernémont                                     | Škoda Fabia R5                                       |
| 2018 | Kris Princen                                         | Škoda Fabia R5                                       |
| 2017 | Vincent Verschueren                                  | Škoda Fabia R5                                       |
| 2016 | Freddy Loix                                          | Škoda Fabia R5                                       |
| 2015 | Freddy Loix                                          | Skoda Fabia S2000 / R5                               |
| 2014 | Freddy Loix                                          | Skoda Fabia S2000                                    |
| 2013 | Freddy Loix                                          | Ford Focus RS WRC 08                                 |
| 2012 | Pieter Tsjoen                                        | Citroën C4 WRC                                       |
| 2011 | Pieter Tsjoen                                        | Citroën C4 WRC                                       |
| 2010 | Pieter Tsjoen                                        | Ford Focus WRC                                       |
| 2009 | Pieter Tsjoen                                        | Ford Focus WRC                                       |
| 2008 | Hubert Deferm                                        | Subaru Impreza WRC                                   |
| 2007 | Larry Cols                                           | Mitsubishi Lancer EVO VIII                           |
| 2006 | Pieter Tsjoen                                        | Ford Focus WRC                                       |
| 2005 | Xavier Bouche                                        | Renault Clio S1600                                   |
| 2004 | Pieter Tsjoen                                        | Toyota Corolla WRC                                   |
| 2003 | Pieter Tsjoen                                        | Toyota Corolla WRC                                   |
| 2002 | Rocco Theunissen                                     | Toyota Corolla WRC                                   |
| 2001 | Pieter Tsjoen                                        | Toyota Corolla WRC                                   |
| 2000 | Rocco Theunissen                                     | Toyota Corolla WRC                                   |
| 1999 | Kris Princen                                         | Renault Maxi Mégane                                  |
| 1998 | Jean-Pierre van de Wauwer                            | Peugeot 306 Maxi                                     |
| 1997 | Laurent Verhoestraete                                | Ford Sierra Cosworth 4x4 en Ford Escort WRC          |
| 1996 | Grégoire De Mévius                                   | Ford Escort RS Cosworth                              |
| 1995 | Bernard Munster                                      | Renault Clio Maxi                                    |
| 1994 | Martin Quartier                                      | Volkswagen golf GTI 16v                              |
| 1993 | Patrick Snijers                                      | Ford Escort RS Cosworth                              |
| 1992 | Robert Droogmans                                     | Ford Sierra Cosworth 4x4                             |
| 1991 | Patrick Snijers                                      | Ford Sierra Cosworth 4x4                             |
| 1990 | Marc Duez                                            | Ford Sierra RS Cosworth                              |
| 1989 | Marc Duez                                            | BMW M3                                               |
| 1988 | Patrick Snijers                                      | BMW M3                                               |
| 1987 | Robert Droogmans                                     | Ford Sierra RS Cosworth                              |
| 1986 | Robert Droogmans                                     | Ford RS200                                           |
| 1985 | Patrick Snijers                                      | Lancia Rally 037                                     |
| 1984 | Patrick Snijers                                      | Porsche 911 SC RS                                    |
| 1983 | Patrick Snijers                                      | Porsche 911 SC                                       |
| 1982 | Marc Duez                                            | Porsche 911 SC                                       |
| 1981 | Guy Colsoul                                          | Opel Ascona 400                                      |
| 1980 | Didi                                                 | Fiat 131 Abarth                                      |
| 1979 | Guy Colsoul                                          | Opel Kadett GTE                                      |
| 1978 | Gilbert Staepelaere                                  | Ford Escort RS 1800                                  |
| 1977 | Gilbert Staepelaere                                  | Ford Escort RS 1800                                  |
| 1976 | Gilbert Staepelaere                                  | Ford Escort RS 1800                                  |
| 1975 | Gilbert Staepelaere                                  | Ford Escort RS 1800                                  |
| 1974 | Willy Plas                                           | Renault 12                                           |
| 1973 | Herwig Adriaenssens                                  | BMW 2002                                             |
| 1972 | Herwig Adriaenssens                                  | BMW 2002                                             |
| 1971 | Jean-Louis Haxhe                                     | DAF 555                                              |
| 1970 | Gilbert Staepelaere                                  | Ford Escort Twin Cam                                 |
| 1969 | Gilbert Staepelaere                                  | Ford Escort Twin Cam                                 |
| 1968 | Gilbert Staepelaere                                  | Ford Escort Twin Cam                                 |
| 1967 | Jean-Pierre Gaban                                    |                                                      |
| 1966 | Gilbert Staepelaere                                  | Ford Cortina Lotus                                   |
| 1965 | Gilbert Staepelaere                                  | Ford Cortina GT                                      |
| 1964 | Lucien Bianchi                                       |                                                      |
| 1963 | Lucien Bianchi                                       |                                                      |
| 1962 | Georges Harris                                       |                                                      |
| 1961 | Lucien Bianchi                                       |                                                      |
| 1960 | Jean Demortier                                       |                                                      |
| 1959 | Raphaël Michot                                       |                                                      |
| 1958 | Alfred Thomaes                                       | Chevrolet Corvette                                   |
| 1954 | Alfred Thomaes                                       | Opel Rekord                                          |

### Meest aantal keer kampioen
- 9 keer:
  -  Gilbert Staepelaere
- 8 keer:
  -  Pieter Tsjoen
- 7 keer:
  -  Patrick Snijers
- 4 keer:
  -  Freddy Loix

- 3 keer:
  -  Robert Droogmans
  -  Marc Duez
  -  Lucien Bianchi
- 2 keer:
  -  Adrian Fernémont
  -  Kris Princen
  -  Rocco Theunissen
  -  Guy Colsoul
  -  Herwig Adriaenssens

- 1 keer:
  -  Vincent Verschueren
  -  Hubert Deferm
  -  Larry Cols
  -  Xavier Bouche
  -  Jean-Pierre van de Wauwer
  -  Laurent Verhoestraete
  -  Grégoire De Mévius

- Bernard Munster
- Didi
- Willy Plas
- Jean-Louis Haxhe
- Jean-Pierre Gaban
- Georges Harris
- Jean Demortier
- Raphaël Michot
- Georges Hacquin
- Stéphane Lefebvre
- Maxime Potty
- Cédric Cherain

title: Belgisch kampioenschap rally

wikitext:
{{Infobox Belgisch Kampioenschap Rally
| naam                = Belgisch kampioenschap rally
| afbeelding          =
| onderschrift        =
| categorie           =
| eerste              =
| jaren               =
| regio               = [[België]]
| banden              = [[Michelin]]
| rijder              = {{BE-VLAG}} [[Cédric Cherain]] (2024)
| constructeur        = {{BE-VLAG}} [[East Belgian Racing Team]] (2023)
| huidig seizoen      =  [[Belgisch kampioenschap rally 2024|Seizoen 2024]] (afgelopen)
| website = www.belgianrallychampionship.be
}}
Het '''Belgisch kampioenschap rally''' is een jaarlijks kampioenschap in de [[rally]]sport, gehouden in [[België]], gestart in 1954 en gewonnen door Alfred Thomaes in een Opel Record, die het ook won in 1958. Het kampioenschap wordt onder het toeziend oog van de RACB (Royal Automobile Club Belgium) georganiseerd en wordt over meerdere wedstrijden verreden om uit te maken wie er kampioen wordt. Het Belgisch kampioenschap rally bestaat sinds 1978.

In [[Belgisch kampioenschap rally 2018|2018]] gaat dit kampioenschap door onder de naam van '''Jobfixers Belgian Rally Championship''' of '''BRC'''. Er staan 9 wedstrijden op de kalender: de [[Rally van Haspengouw|Haspengouw Rally]], [[Spa Rally]], [[TAC Rally]], [[Rallye de Wallonie]], [[Sezoensrally]], [[Rally van Ieper|Renties Ypres Rally]], [[Omloop Van Vlaanderen]], [[East Belgian Rally]] en de [[Condroz Rally]].
De 6 beste resultaten mogen in rekening worden gebracht.

Sinds 1978 zijn al enkele proeven verdwenen van de BRC-kalender: Circuit des Ardennes ([[Dinant]]), Rallye des Hautes Fagnes ([[Jalhay]]), Bianchi Rally ([[Beaumont (Henegouwen)|Beaumont]]-[[Charleroi]]).

== Palmares ==
=== Kampioen per jaar ===
{| class="wikitable"
|-
! Jaar||Rijder||Auto
|-
|bgcolor=f5f5f5| [[Belgisch kampioenschap rally 2024|2024]]
|{{BE-VLAG}} [[Cédric Cherain]]
|[[Hyundai i20 N Rally2]]
|-
|bgcolor=f5f5f5| [[Belgisch kampioenschap rally 2023|2023]]
|{{BE-VLAG}} [[Maxime Potty]]
|[[Citroën C3 R5|Citroën C3 Rally2]]
|-
|bgcolor=f5f5f5| [[Belgisch kampioenschap rally 2022|2022]]
|{{FR-VLAG}} [[Stéphane Lefebvre]]
|[[Citroën C3 R5|Citroën C3 Rally2]]
|-
|bgcolor=f5f5f5| [[Belgisch kampioenschap rally 2021|2021]]
|{{BE-VLAG}} [[Adrian Fernémont]]
|[[Škoda Fabia R5]]
|-
|bgcolor=f5f5f5| [[Belgisch kampioenschap rally 2020|2020]]
| colspan="2" align=center|'''Geen kampioen aangeduid vanwege de COVID-19 Pandemie'''
|-
|bgcolor=f5f5f5| [[Belgisch kampioenschap rally 2019|2019]]
|{{BE-VLAG}} [[Adrian Fernémont]]
|[[Škoda Fabia R5]]
|-
|bgcolor=f5f5f5| [[Belgisch kampioenschap rally 2018|2018]]
|{{BE-VLAG}} [[Kris Princen]]
|[[Škoda Fabia R5]]
|-
|bgcolor=f5f5f5| [[Belgisch kampioenschap rally 2017|2017]]
|{{BE-VLAG}} [[Vincent Verschueren]]
|[[Škoda Fabia R5]]
|-
|bgcolor=f5f5f5| [[Belgisch kampioenschap rally 2016|2016]]
| {{BE-VLAG}} [[Freddy Loix]]
|[[Škoda Fabia R5]]
|-
|bgcolor=f5f5f5| [[Belgisch kampioenschap rally 2015|2015]]
| {{BE-VLAG}} [[Freddy Loix]]
| [[Skoda Fabia S2000]] / [[Škoda Fabia R5|R5]]
|-
|bgcolor=f5f5f5| [[Belgisch kampioenschap rally 2014|2014]]
| {{BE-VLAG}} [[Freddy Loix]]
| [[Skoda Fabia S2000]]
|-
|bgcolor=f5f5f5| [[Belgisch kampioenschap rally 2013|2013]]
| {{BE-VLAG}} [[Freddy Loix]]
| [[Ford Focus RS WRC 08]]
|-
|bgcolor=f5f5f5| 2012
| {{BE-VLAG}} [[Pieter Tsjoen]]
| [[Citroën C4 WRC]]
|-
|bgcolor=f5f5f5| 2011
| {{BE-VLAG}} [[Pieter Tsjoen]]
| [[Citroën C4 WRC]]
|-
|bgcolor=f5f5f5| 2010
| {{BE-VLAG}} [[Pieter Tsjoen]]
| [[Ford Focus RS WRC|Ford Focus WRC]]
|-
|bgcolor=f5f5f5| 2009
| {{BE-VLAG}} [[Pieter Tsjoen]]
| [[Ford Focus RS WRC|Ford Focus WRC]]
|-
|bgcolor=f5f5f5| 2008
| {{BE-VLAG}} [[Hubert Deferm]]
| [[Subaru Impreza WRC]]
|-
|bgcolor=f5f5f5| 2007
| {{BE-VLAG}} [[Larry Cols]]
| [[Mitsubishi Lancer Evolution|Mitsubishi Lancer EVO VIII]]
|-
|bgcolor=f5f5f5| 2006
| {{BE-VLAG}} [[Pieter Tsjoen]]
| [[Ford Focus RS WRC|Ford Focus WRC]]
|-
|bgcolor=f5f5f5| 2005
| {{BE-VLAG}} [[Xavier Bouche]]
| [[Renault Clio|Renault Clio S1600]]
|-
|bgcolor=f5f5f5| 2004
| {{BE-VLAG}} [[Pieter Tsjoen]]
| [[Toyota Corolla WRC]]
|-
|bgcolor=f5f5f5| 2003
| {{BE-VLAG}} [[Pieter Tsjoen]]
| [[Toyota Corolla WRC]]
|-
|bgcolor=f5f5f5| 2002
| {{BE-VLAG}} [[Rocco Theunissen]]
| [[Toyota Corolla WRC]]
|-
|bgcolor=f5f5f5| 2001
| {{BE-VLAG}} [[Pieter Tsjoen]]
| [[Toyota Corolla WRC]]
|-
|bgcolor=f5f5f5| 2000
| {{BE-VLAG}} [[Rocco Theunissen]]
| [[Toyota Corolla WRC]]
|-
|bgcolor=f5f5f5| 1999
| {{BE-VLAG}} [[Kris Princen]]
| [[Renault Mégane|Renault Maxi Mégane]]
|-
|bgcolor=f5f5f5| 1998
| {{BE-VLAG}} [[Jean-Pierre van de Wauwer]]
| [[Peugeot 306|Peugeot 306 Maxi]]
|-
|bgcolor=f5f5f5| 1997
| {{BE-VLAG}} [[Laurent Verhoestraete]]
| [[Ford Sierra|Ford Sierra Cosworth 4x4]] [[Ford Escort WRC|en Ford Escort WRC]]
|-
|bgcolor=f5f5f5| 1996
| {{BE-VLAG}} [[Grégoire De Mévius]]
| [[Ford Escort RS Cosworth]]
|-
|bgcolor=f5f5f5| 1995
| {{BE-VLAG}} [[Bernard Munster]]
| [[Renault Clio|Renault Clio Maxi]]
|-
|bgcolor=f5f5f5| 1994
| {{BE-VLAG}} [[Martin Quartier]]
| [[Volkswagen golf GTI 16v]]
|-
|bgcolor=f5f5f5| 1993
| {{BE-VLAG}} [[Patrick Snijers]]
| [[Ford Escort RS Cosworth]]
|-
|bgcolor=f5f5f5| 1992
| {{BE-VLAG}} [[Robert Droogmans]]
| [[Ford Sierra|Ford Sierra Cosworth 4x4]]
|-
|bgcolor=f5f5f5| 1991
| {{BE-VLAG}} [[Patrick Snijers]]
| [[Ford Sierra|Ford Sierra Cosworth 4x4]]
|-
|bgcolor=f5f5f5| 1990
| {{BE-VLAG}} [[Marc Duez]]
| [[Ford Sierra|Ford Sierra RS Cosworth]]
|-
|bgcolor=f5f5f5| 1989
| {{BE-VLAG}} [[Marc Duez]]
| [[BMW M3]]
|-
|bgcolor=f5f5f5| 1988
| {{BE-VLAG}} [[Patrick Snijers]]
| [[BMW M3]]
|-
|bgcolor=f5f5f5| 1987
| {{BE-VLAG}} [[Robert Droogmans]]
| [[Ford Sierra|Ford Sierra RS Cosworth]]
|-
|bgcolor=f5f5f5| 1986
| {{BE-VLAG}} [[Robert Droogmans]]
| [[Ford RS200]]
|-
|bgcolor=f5f5f5| 1985
| {{BE-VLAG}} [[Patrick Snijers]]
| [[Lancia Rally 037]]
|-
|bgcolor=f5f5f5| 1984
| {{BE-VLAG}} [[Patrick Snijers]]
| [[Porsche 911|Porsche 911 SC RS]]
|-
|bgcolor=f5f5f5| 1983
| {{BE-VLAG}} [[Patrick Snijers]]
| [[Porsche 911|Porsche 911 SC]]
|-
|bgcolor=f5f5f5| 1982
| {{BE-VLAG}} [[Marc Duez]]
| [[Porsche 911|Porsche 911 SC]]
|-
|bgcolor=f5f5f5| 1981
| {{BE-VLAG}} [[Guy Colsoul]]
| [[Opel Ascona|Opel Ascona 400]]
|-
|bgcolor=f5f5f5| 1980
| {{BE-VLAG}} Didi
| [[Fiat|Fiat 131 Abarth]]
|-
|bgcolor=f5f5f5| 1979
| {{BE-VLAG}} [[Guy Colsoul]]
| [[Opel Kadett|Opel Kadett GTE]]
|-
|bgcolor=f5f5f5| 1978
| {{BE-VLAG}} [[Gilbert Staepelaere]]
| [[Ford Escort RS 1800]]
|-
|bgcolor=f5f5f5| 1977
| {{BE-VLAG}} [[Gilbert Staepelaere]]
| [[Ford Escort RS 1800]]
|-
|bgcolor=f5f5f5| 1976
| {{BE-VLAG}} [[Gilbert Staepelaere]]
| [[Ford Escort RS 1800]]
|-
|bgcolor=f5f5f5| 1975
| {{BE-VLAG}} [[Gilbert Staepelaere]]
| [[Ford Escort RS 1800]]
|-
|bgcolor=f5f5f5| 1974
| {{BE-VLAG}} [[Willy Plas]]
| [[Renault 12]]
|-
|bgcolor=f5f5f5| 1973
| {{BE-VLAG}} [[Herwig Adriaenssens]]
| [[BMW 2002]]
|-
|bgcolor=f5f5f5| 1972
| {{BE-VLAG}} [[Herwig Adriaenssens]]
| [[BMW 2002]]
|-
|bgcolor=f5f5f5| 1971
| {{BE-VLAG}} [[Jean-Louis Haxhe]]
| [[DAF 555]]
|-
|bgcolor=f5f5f5| 1970
| {{BE-VLAG}} [[Gilbert Staepelaere]]
| [[Ford Escort|Ford Escort Twin Cam]]
|-
|bgcolor=f5f5f5| 1969
| {{BE-VLAG}} [[Gilbert Staepelaere]]
| [[Ford Escort|Ford Escort Twin Cam]]
|-
|bgcolor=f5f5f5| 1968
| {{BE-VLAG}} [[Gilbert Staepelaere]]
| [[Ford Escort|Ford Escort Twin Cam]]
|-
|bgcolor=f5f5f5| 1967
| {{BE-VLAG}} [[Jean-Pierre Gaban]]
|
|-
|bgcolor=f5f5f5| 1966
| {{BE-VLAG}} [[Gilbert Staepelaere]]
| [[Ford Cortina|Ford Cortina Lotus]]
|-
|bgcolor=f5f5f5| 1965
| {{BE-VLAG}} [[Gilbert Staepelaere]]
| [[Ford Cortina|Ford Cortina GT]]
|-
|bgcolor=f5f5f5| 1964
| {{BE-VLAG}} [[Lucien Bianchi]]
|
|-
|bgcolor=f5f5f5| 1963
| {{BE-VLAG}} [[Lucien Bianchi]]
|
|-
|bgcolor=f5f5f5| 1962
| {{BE-VLAG}} [[Georges Harris]]
|
|-
|bgcolor=f5f5f5| 1961
| {{BE-VLAG}} [[Lucien Bianchi]]
|
|-
|bgcolor=f5f5f5| 1960
| {{BE-VLAG}} [[Jean Demortier]]
|
|-
|bgcolor=f5f5f5| 1959
| {{BE-VLAG}} [[Raphaël Michot]]
|
|-
|bgcolor=f5f5f5| 1958
| Alfred Thomaes
| Chevrolet Corvette
|-
|1954
|Alfred Thomaes
|Opel Rekord
|}

=== Meest aantal keer kampioen ===
{{Kolommen4
|Kolom1=
* 9 keer:
** {{BE-VLAG}} [[Gilbert Staepelaere]]
* 8 keer:
** {{BE-VLAG}} [[Pieter Tsjoen]]
* 7 keer:
** {{BE-VLAG}} [[Patrick Snijers]]
* 4 keer:
** {{BE-VLAG}} [[Freddy Loix]]
|Kolom2=
* 3 keer:
** {{BE-VLAG}} [[Robert Droogmans]]
** {{BE-VLAG}} [[Marc Duez]]
** {{BE-VLAG}} [[Lucien Bianchi]]
* 2 keer:
** {{BE-VLAG}} [[Adrian Fernémont]]
** {{BE-VLAG}} [[Kris Princen]]
** {{BE-VLAG}} [[Rocco Theunissen]]
** {{BE-VLAG}} [[Guy Colsoul]]
** {{BE-VLAG}} [[Herwig Adriaenssens]]
|Kolom3=
* 1 keer:
** {{BE-VLAG}} [[Vincent Verschueren]]
** {{BE-VLAG}} [[Hubert Deferm]]
** {{BE-VLAG}} [[Larry Cols]]
** {{BE-VLAG}} [[Xavier Bouche]]
** {{BE-VLAG}} [[Jean-Pierre van de Wauwer]]
** {{BE-VLAG}} [[Laurent Verhoestraete]]
** {{BE-VLAG}} [[Grégoire De Mévius]]
|Kolom4=
* {{BE-VLAG}} [[Bernard Munster]]
* {{BE-VLAG}} Didi
* {{BE-VLAG}} [[Willy Plas]]
* {{BE-VLAG}} [[Jean-Louis Haxhe]]
* {{BE-VLAG}} [[Jean-Pierre Gaban]]
* {{BE-VLAG}} [[Georges Harris]]
* {{BE-VLAG}} [[Jean Demortier]]
* {{BE-VLAG}} [[Raphaël Michot]]
* {{BE-VLAG}} [[Georges Hacquin]]
* {{FR-VLAG}} [[Stéphane Lefebvre]]
* {{BE-VLAG}} [[Maxime Potty]]
* {{BE-VLAG}} [[Cédric Cherain]]
}}

== Externe links ==
* [http://www.racb.com/ Officiële website RACB]
* [http://www.jobfixers-brc.be/ Officiële website BRC]{{Dode link}}
* [https://www.ewrc-results.com/season.php?s=2013&nat=25 eWRCresults met resultaten]

{{Navigatie Belgische kampioenschappen}}

[[Categorie:Belgisch kampioenschap rally| ]]

title: Belgisch kampioenschap rally

Regio: België

Banden fabrikant: Michelin

Rijderstitel: Cédric Cherain (2024)

Constructeurstitel: East Belgian Racing Team (2023)

Huidig seizoen: Seizoen 2024 (afgelopen)


text:
# Heligmonevra albiseta
Heligmonevra albiseta is een vliegensoort uit de familie van de roofvliegen (Asilidae). De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1964 door Martin.

wikiname: nlwiki

title: Heligmonevra albiseta

in_language: nl

wikitext:
{{Taxobox insect
| titelweergave = cursief
| naam = ''Heligmonevra albiseta''
| afbeelding =
| orde = [[Diptera]] (Tweevleugeligen)
| onderorde = [[Vliegen (dieren)|Brachycera]] (Vliegen)
| familie = [[Roofvliegen|Asilidae]] (Roofvliegen)
| geslacht = ''[[Heligmonevra]]''
| w-naam = ''Heligmonevra albiseta''
| auteur = Martin
| datum = 1964
| haakjes =
| commons =
| species =
}}
'''''Heligmonevra albiseta''''' is een [[Vliegen (dieren)|vliegen]]soort uit de familie van de [[Roofvliegen|roofvliegen (Asilidae)]].<ref>{{Brontabel|9999-Asilidae}}</ref> De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1964 door Martin.

{{Appendix}}
{{beginnetje|biologie|2013|03|28}}

[[Categorie:Heligmonevra|albiseta]]

title: Heligmonevra albiseta

Rijk: Animalia (Dieren)

Stam: Arthropoda (Geleedpotigen)

Klasse: Insecta (Insecten)

Orde: Diptera (Tweevleugeligen)

Onderorde: Brachycera (Vliegen)

Familie: Asilidae (Roofvliegen)

Geslacht: Heligmonevra

title: Soort

Portaal: Biologie · Insecten


text:
# Vouzon
Vouzon is een gemeente in het Franse departement Loir-et-Cher (regio Centre-Val de Loire). De plaats maakt deel uit van het arrondissement Romorantin-Lanthenay. Vouzon telde op 1 januari 2022 1.424 inwoners.

## Geografie
De oppervlakte van Vouzon bedroeg op 1 januari 2022 78,25 vierkante kilometer; de bevolkingsdichtheid was toen 18,2 inwoners per km².
De onderstaande kaart toont de ligging van Vouzon met de belangrijkste infrastructuur en aangrenzende gemeenten.

## Demografie
Onderstaande figuur toont het verloop van het inwonertal (bron: INSEE-tellingen).

## Bekende personen uit Vouzon
- Pierre-Alain Volondat (28 juli 1962), Pianist

title: Vouzon

wikitext:
{{Infobox gemeente Frankrijk
| plaatsnaam = Vouzon
| wapen =
| kaart =
| regio = [[Centre-Val de Loire]]
| departement = [[Loir-et-Cher]] (41)
| depnr = 41
| arrondissement = [[Arrondissement Romorantin-Lanthenay|Romorantin-Lanthenay]]
| kanton = [[Kanton La Sologne|La Sologne]]
| jaar = 1999
| inwoners = 1060
| dichtheid = 13,7
| oppervlakte = 77,5
| water =
| latitudeGraden = 47
| latitudeMinuten = 39
| latitudeSeconden = 0
| longitudeGraden = 2
| longitudeMinuten = 4
| longitudeSeconden = 0
| E of W = E
| ol of wl = O.L.
| code = 41296
| postcode = 41600
| netnummer =
| hoogteligging = 108 - 147
| aangrenzende gemeenten =
| burgemeester =
| website =
| image = VuegénéraleVouzon.JPG
| caption = Gezicht op Vouzon
}}

'''Vouzon''' is een gemeente in het [[Frankrijk|Franse]] departement [[Loir-et-Cher]] (regio [[Centre-Val de Loire]]). De plaats maakt deel uit van het arrondissement [[Arrondissement Romorantin-Lanthenay|Romorantin-Lanthenay]]. Vouzon telde op {{Inwonertal|soort=datum}} {{Inwonertal}} inwoners.

== Geografie ==
De oppervlakte van Vouzon bedroeg op {{Inwonertal|soort=datum}} {{inwonertal|soort=oppervlakte}}; de bevolkingsdichtheid was toen {{inwonertal|soort=dichtheid}} inwoners per km².

{{Detailkaart Franse gemeente|id=41296}}

== Demografie ==
Onderstaande figuur toont het verloop van het inwonertal (bron: [[Institut national de la statistique et des études économiques/Definities|INSEE-tellingen]]).<br />
{{Grafiek inwonertal gemeente Frankrijk|id=41296}}
<!-- Bron: Frans bureau voor statistiek. Cijfers inwoneraantal volgens de definitie "population sans doubles comptes" -->
== Bekende personen uit Vouzon ==
* [[Pierre-Alain Volondat]] (28 juli 1962), Pianist

== Externe links ==
* {{Link INSEE|id=41296}}

{{Appendix}}
{{Commonscat|Vouzon}}
{{Coor title dms|47|39|0|N|2|4|0|E|type:adm2nd_scale:25000_region:FR}}

[[Categorie:Gemeente in Loir-et-Cher]]

title: Situering

Regio: Centre-Val de Loire

Departement: Loir-et-Cher (41)

Arrondissement: Romorantin-Lanthenay

Kanton: La Sologne

Coördinaten: 47° 39′ NB, 2° 4′ OL

title: Algemeen

title: Overig

Website: Officiële website

title: Detailkaart

Detailkaart: · Locatie in Frankrijk Loir-et-Cher

title: Foto's

Foto's: Gezicht op Vouzon

Portaal: Frankrijk


text:
# Gouden Pier Kloeffe
Gouden Pier Kloeffe is een Belgisch bier van hoge gisting.
Het bier wordt gebrouwen in opdracht van bierfirma Slaapmutske in De Proefbrouwerij te Hijfte.
Het is een goudblond bier, type tripel met een alcoholpercentage van 8,1%. Het bier is gebrouwen naar een origineel recept van De orde van Pier Kloeffe en vernoemd naar een visser Pier Kloeffe (Petrus Decreton, 1853-1939), wiens standbeeld in de duinen aan het strand van De Panne staat.

title: Gouden Pier Kloeffe

wikitext:
{{Infobox bier
| naam       = Gouden Pier Kloeffe
| afbeelding = Pierkloeffe.jpg
| gistsoort  = [[bovengisting]]
| alcoholpct = 8,1%
| graansoort = gerstemout (pilsmout, Münichmout)
| hopsoort   =
| ingredienten =
| lagering   = lagertanks
| menging    =
| afwerking  = nagisting op fles
| oorsprong  = [[De Panne]]
| brouwer    = [[De Proefbrouwerij]]
| biersoort  = [[tripel]]
| kleur      = goudblond
| smaak      =
| bitter     =
| lijst      = Belgische
}}

'''Gouden Pier Kloeffe''' is een Belgisch [[bier]] van hoge gisting.

Het bier wordt gebrouwen in opdracht van bierfirma [[Slaapmutske]] in [[De Proefbrouwerij]] te [[Hijfte]].
Het is een goudblond bier, type [[tripel]] met een [[alcoholpercentage]] van 8,1%. Het bier is gebrouwen naar een origineel recept van ''De orde van Pier Kloeffe'' en vernoemd naar een visser ''[[Pier Kloeffe]]'' (Petrus Decreton, 1853-1939), wiens standbeeld in de duinen aan het strand van [[De Panne]] staat.<ref>[https://web.archive.org/web/20140822174333/http://depannehoreca.be/pierkloeffe.html De orde van Pier Kloeffe]</ref>

== Zie ook ==
* [[Belgische biercultuur]]
* [[Lijst van Belgische bieren]]
* [[Lijst van Belgische brouwerijen]]
* [[Lijst van Belgische bierfirma's]]

==Externe links==
* [https://web.archive.org/web/20170626012411/http://slaapmutske.be/ Website Slaapmutske]

{{Appendix|2=
* {{Aut|Hilde Deweer}}, ''Alle Belgische bieren'', 2011, {{ISBN|978-90-5856-377-4}}
{{References}}
}}

[[Categorie:Belgische tripel]]

title: Gouden Pier Kloeffe

Brouwer: De Proefbrouwerij

Oorsprong: De Panne

Type: tripel

Gisting: bovengisting

Graan: gerstemout (pilsmout, Münichmout)

Lagering: lagertanks

Afwerking: nagisting op fles

Kleur: goudblond

title: Lijst van Belgische bieren

Portaal: Bier


text:
# Lilians weidespreeuw
Lilians weidespreeuw (Sturnella lilianae) is een zangvogel uit de familie  Icteridae (troepialen). De vogel werd in 1930 door de Amerikaanse vogelkundige Harry Church Oberholser als ondersoort van de witkaakweidespreeuw (S. magna lilianae) beschreven. De wetenschappelijke naam is een eerbetoon aan Lilian Hanna Baldwin, de echtgenote van een Amerikaanse senator. Op grond van onderzoek gepubliceerd in tussen 1995 en 2021, waaruit bleek dat er grote verschillen zijn in geluid, erfelijke eigenschappen (DNA-onderzoek) en biometrie, is dit taxon afgesplitst als soort.

## Verspreiding en ondersoorten
- S. l. lilianae: de zuidwestelijke Verenigde Staten en noordwestelijk Mexico.
- S. l. auropectoralis: het westelijke deel van Midden-Mexico.

title: Lilians weidespreeuw

wikitext:
{{Taxobox vogel
| status            = NE
| statusbron        =
| rl-id             =
| afbeelding        = Eastern Meadowlark (Sturnella magna lillianae) (4412444000).jpg
| afbeeldingtekst   =
| orde              = [[Zangvogels|Passeriformes]] (Zangvogels)
| familie           = [[Troepialen|Icteridae]] (Troepialen)
| geslacht          = ''[[Sturnella]]'' (Weidespreeuwen)
| w-naam            = ''Sturnella lilianae''
| auteur            = [[Harry Church Oberholser|Oberholser]]
| datum             = 1930
| haakjes           =
| afbeelding2       = Sturnella lilianae map.svg
| afbeelding2tekst  = [[Verspreidingsgebied]]
| bron                  =<ref>{{en}}{{aut|Oberholser, H.C.}}, 1930. ''Notes on a collection of birds from Arizona and New Mexico''. Scientific Publications of the Cleveland Museum of Natural History 1(4):[https://www.biodiversitylibrary.org/page/39775497 103]. [https://web.archive.org/web/20221112060213/https://www.biodiversitylibrary.org/page/39775497 Gearchiveerd] op 12 november 2022.</ref>
}}
'''Lilians weidespreeuw''' (''Sturnella lilianae'') is een [[zangvogels|zangvogel]] uit de familie  [[Icteridae]] ([[troepialen]]). De vogel werd in 1930 door de Amerikaanse vogelkundige [[Harry Church Oberholser]] als ondersoort van de [[witkaakweidespreeuw]] (''S. magna lilianae'') beschreven. De wetenschappelijke naam is een eerbetoon aan Lilian Hanna Baldwin, de echtgenote van een Amerikaanse senator. Op grond van onderzoek gepubliceerd in tussen 1995 en 2021, waaruit bleek dat er grote verschillen zijn in geluid, erfelijke eigenschappen ([[DNA-onderzoek]]) en [[biometrie]], is dit [[taxon]] afgesplitst als soort.<ref>{{aut|Gill F, D Donsker & P Rasmussen}} (Eds). 2022. [[IOC World Bird List]] (v12.2)</ref>

== Verspreiding en ondersoorten ==
* ''S. l. lilianae'': de zuidwestelijke Verenigde Staten en noordwestelijk [[Mexico (land)|Mexico]].
* ''S. l. auropectoralis'': het westelijke deel van Midden-Mexico.

{{Appendix}}

[[Categorie:Troepialen]]
[[Categorie:Dier uit het Nearctisch gebied]]
[[Categorie:Dier uit het Neotropisch gebied]]
[[Categorie:IUCN-status niet geëvalueerd]]

title: Lilians weidespreeuw · IUCN-status: Niet geëvalueerd

Stam: Chordata (Chordadieren)

Klasse: Aves (Vogels)

Orde: Passeriformes (Zangvogels)

Familie: Icteridae (Troepialen)

Geslacht: Sturnella (Weidespreeuwen)

title: Soort

Portaal: Biologie · Vogels


text:
# Telegraaf Dunhill Golf Trophy
De Telegraaf (Alfred) Dunhill Golf Trophy is het grootste jaarlijkse golftoernooi voor amateurs in Nederland.
De eerste editie werd in 1986 gespeeld. Sinds het begin zijn de Telegraaf en Alfred Dunhill, vertegenwoordigd door Piet van Kleef, de hoofdsponsors geweest. Toen het toernooi begon, waren er 30.000 golfers in Nederland, in 2001, toen de 15de editie werd gespeeld, waren dat er 200.000. In dat jaar werd er voor het eerst een wildcard uitgeloofd voor het Alfred Dunhill Links Championship, dat toen in Schotland voor het eerst gespeeld werd.
Alleen in 2011 werd het toernooi niet gespeeld. In 2012 werd de 25ste editie gespeeld. Nieuw was toen dat er op vijf clubs een voorronde werd georganiseerd voor spelers die niet via een eigen club een kwalificatie kunnen spelen.
Iedere speler betaalt € 10 inschrijfgeld, hetgeen wordt overgemaakt aan de Laureus Foundation die zich inzet om de leefsituatie van kinderen in achterstandsituaties te verbeteren middels sport. Een paar keer heeft de Johan Cruijff Foundation de opbrengst gekregen.

## Kwalificatie
Voorronde
Alle clubs in Nederland kunnen in de maand mei een toernooi organiseren waarvan de winnaar zich plaatst voor een van de landelijke halve finales. Dit kan een clubkampioenschap zijn, een maandbeker of een ander toernooi dat de club hiervoor organiseert. In totaal doen hieraan ongeveer 2500 spelers mee.
Halve finale
De halve finale wordt eind augustus of begin september op tien banen in Nederland gespeeld:
- De Nederlandse clubkampioenen speelden een eigen strokeplay kwalificatietoernooi op Het Rijk van Nijmegen. De beste twee mannen en beste twee vrouwen mogen naar Schotland.
- Aan de andere negen halve finales doen de winnaars mee van de voorronden, die in stableford gespeeld worden. Er wordt in twee categorieën gespeeld, handicap 0-14 en 14.1-24.0; de beste twee van iedere toernooi mogen mee naar Schotland.

Finale
Op de dag na het in 2001 opgerichte Alfred Dunhill Links Championship, eind september of begin oktober, spelen de Nederlandse finalisten hun finale op de Old Course van St Andrews, een van de beroemdste banen van Schotland.

## Winnaars
De bekendste winnaar is Jurrian van der Vaart. Hij was 15 jaar toen hij clubkampioen werd van Golfclub de Koepel, en vervolgens zich kwalificeerde voor de finale in Schotland. Hij had toen nog handicap 4,7 en scoorde in de finale netto -1.

title: Telegraaf Dunhill Golf Trophy

wikitext:
{{Gerichte aanpak artikelen Pvt pauline|1=2014}}
De '''Telegraaf (Alfred) Dunhill Golf Trophy''' is het grootste jaarlijkse golftoernooi voor amateurs in Nederland.

De eerste editie werd in 1986 gespeeld. Sinds het begin zijn [[de Telegraaf]] en Alfred Dunhill, vertegenwoordigd door Piet van Kleef, de hoofdsponsors geweest. Toen het toernooi begon, waren er 30.000 golfers in Nederland, in 2001, toen de 15de editie werd gespeeld, waren dat er 200.000. In dat jaar werd er voor het eerst een wildcard uitgeloofd voor het [[Alfred Dunhill Links Championship]], dat toen in Schotland voor het eerst gespeeld werd.

Alleen in 2011 werd het toernooi niet gespeeld. In 2012 werd de 25ste editie gespeeld. Nieuw was toen dat er op vijf clubs een voorronde werd georganiseerd voor spelers die niet via een eigen club een kwalificatie kunnen spelen.

Iedere speler betaalt € 10 inschrijfgeld, hetgeen wordt overgemaakt aan de Laureus Foundation die zich inzet om de leefsituatie van kinderen in achterstandsituaties te verbeteren middels sport. Een paar keer heeft de [[Johan Cruijff#Johan Cruyff-instellingen|Johan Cruijff Foundation]] de opbrengst gekregen.

==Kwalificatie==
; Voorronde
Alle clubs in Nederland kunnen in de maand mei een toernooi organiseren waarvan de winnaar zich plaatst voor een van de landelijke halve finales. Dit kan een clubkampioenschap zijn, een maandbeker of een ander toernooi dat de club hiervoor organiseert. In totaal doen hieraan ongeveer 2500 spelers mee.
; Halve finale
De halve finale wordt eind augustus of begin september op tien banen in Nederland gespeeld:
* De Nederlandse clubkampioenen speelden een eigen strokeplay kwalificatietoernooi op [[Het Rijk van Nijmegen]]. De beste twee mannen en beste twee vrouwen mogen naar Schotland.
* Aan de andere negen halve finales doen de winnaars mee van de voorronden, die in stableford gespeeld worden. Er wordt in twee categorieën gespeeld, handicap 0-14 en 14.1-24.0; de beste twee van iedere toernooi mogen mee naar Schotland.
; Finale
Op de dag na het in 2001 opgerichte [[Alfred Dunhill Links Championship]], eind september of begin oktober, spelen de Nederlandse finalisten hun finale op de Old Course van St Andrews, een van de beroemdste banen van Schotland.

==Winnaars==
De bekendste winnaar is [[Jurrian van der Vaart]]. Hij was 15 jaar toen hij clubkampioen werd van [[Golfclub de Koepel]], en vervolgens zich kwalificeerde voor de finale in Schotland. Hij had toen nog handicap 4,7 en scoorde in de finale netto -1.

{{Appendix|2=
* [http://www.telegraaf.nl/telesport/article21509059.ece/BINARY/Flyer+De+Telegraaf+Dunhill+Golf+Trophy.pdf Schema]
* [http://www.telegraaf.nl/telesport/golf/21863469/__Prachtige_golfsurprise__.html Deelnemers 2013]
}}

[[Categorie:Golftoernooi voor amateurs]]


text:
# Uroptychus australis
Uroptychus australis is een tienpotigensoort uit de familie van de Chirostylidae. De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1885 door Henderson.

title: Uroptychus australis

wikitext:
{{Taxobox
| titelweergave = cursief
| naam = ''Uroptychus australis''
| afbeelding =
| rijk = [[Dieren (biologie)|Animalia]] (Dieren)
| stam = [[Geleedpotigen|Arthropoda]] ([[Geleedpotigen]])
| klasse = [[Malacostraca]]
| orde = [[Decapoda]]
| familie = [[Chirostylidae]]
| geslacht = ''[[Uroptychus]]''
| w-naam = ''Uroptychus australis''
| auteur = Henderson
| datum = 1885
| haakjes = ja
| commons =
| species =
| worms = 392054
}}
'''''Uroptychus australis''''' is een [[tienpotigen]]soort uit de familie van de [[Chirostylidae]].<ref>Macpherson, E. (2012). <i>Uroptychus australis</i> (Henderson, 1885). Geraadpleegd via:  World Register of Marine Species op http://www.marinespecies.org/aphia.php?p=taxdetails&id=392054</ref> De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1885 door Henderson.

{{Appendix}}
{{beginnetje|biologie|2013|03|22}}

[[Categorie:Chirostylidae]]

title: Uroptychus australis

Klasse: Malacostraca

Orde: Decapoda

Familie: Chirostylidae

Geslacht: Uroptychus

title: Soort

Portaal: Biologie


text:
# Loders Croklaan
Loders Croklaan is een bedrijf in Wormerveer, Zaandam en op de Maasvlakte dat zich bezighoudt met de productie van speciale vetten voor met name de levensmiddelenindustrie. Vetten kunnen "op maat" gemaakt worden zodat ze bijvoorbeeld een bepaald smelttraject of hardheid hebben. Dergelijke vetten kunnen bijvoorbeeld gebruikt worden als vervanging van cacaoboter in chocolade-achtige producten, of als vervanging van bijenwas om te voorkomen dat snoepgoed aan elkaar kleeft. Ook worden deze vetten toegepast als coating op gebakken producten  om te voorkomen dat het gebak zacht wordt door het vocht in de vulling. Voorbeelden hiervan zijn ijshoorntjes en pizzabodems.

## Geschiedenis
In 1632 kreeg molen "De Engel" een windbrief om lijnzaad te slaan. In 1843 kwam de molen in handen van Teunis Crok. Deze verving in 1872 de windmolen door een stoomolieslagerij. In 1891 startten Dirk Crok en zijn schoonzoon Jan Laan het bedrijf Crok & Laan. Niettemin bezat men nog de oliemolen De Bonte Hen, die pas in 1927 verkocht werd.
In 1910 stopten zij met de productie van lijnzaadolie en begonnen kopra en palmpitten tot oliën en vetten te verwerken. Dit was nieuw voor de Zaanstreek. De aldus gewonnen vetten werden geraffineerd en gehard zodat ze voor voedingsmiddelen gebruikt konden worden. De kinderboekenschrijver Dick Laan heeft tot 1934 in de directie van dit bedrijf gefungeerd. Kapitaal werd aangetrokken bij familieleden Laan en andere Zaanse fabrikanten die zakelijk en via familiebanden nauw met elkaar verbonden waren. Zo kwam het bedrijf in 1936 in handen van de Nederlandsche Linoleumfabriek, die gerelateerd was aan de familie Kaars Sijpesteijn. Een telg uit deze familie, ir. Willem Kaars Sijpesteijn, speelde een rol bij de verdere uitbouw van de fabricage. In 1950 werden jaarlijks 10 kton grondstoffen in de perserij verwerkt en 5 kton in de raffinaderij. In 1951 brandde oliefabriek "Engel III" af, maar de opvolger ervan kon het jaar daarop reeds 35 kton palmpitten per jaar verwerken.
Vervolgens werd getracht om specialiteiten te ontwikkelen, wat begon met een palmit-stearine die toegepast kon worden in de cacao-industrie. Er verscheen in 1953 een proeffabriek. Men trachtte ook merkartikelen te vervaardigen, zoals Crokvitol en Crox halvarine op basis van zonnebloemolie. Dit faalde in 1969 door toedoen van de felle concurrentie van het Unilever-merk Becel. In 1970 werd het bedrijf van Bloemendaal & Laan, toen onderdeel van Duyvis, overgenomen. Ook dit bedrijf perste palmpitolie in haar walserij Palmex.
In 1971 werd het na een aantal fusies ontstane Croklaan door Unilever overgenomen en samengevoegd met Loders & Nucoline Ltd., een Engels bedrijf in dezelfde branche. Binnen Unilever werden er nog enige bedrijven geïntegreerd en zo ontstond in 1987 Loders Croklaan B.V.
In het kader van de herstructurering van Unilever werd Loders Croklaan in december 2002 verkocht aan de IOI Group, een Maleisisch bedrijf dat in zijn thuisland vooral actief is in de productie van palmolie. Sindsdien heeft Loders Croklaan naast haar vestiging in Wormerveer ook een grote palmolieterminal op de Maasvlakte laten bouwen, die voorzien is van de grootste palmolieraffinaderij en fractioneerderij van Europa. In 2010 werd hier nog een nieuwe fabriek bijgebouwd.

## Kritiek
Maatschappelijke- en milieu organisaties hebben kritiek geuit of IOI group, het moederbedrijf van Loders Croklaan. Greenpeace documenteerde in 2008 de vernietiging van veengebieden en leefgebieden van Orangutans in het verslag Burning up Borneo, gevolgd door een tweede verslag in 2015; Under Fire. Ook is het bedrijf door de Finse organisatie Finnwatch beschuldigd van ernstige arbeidsrechtenschendingen op zijn Maleisische plantages, waaronder het innemen van paspoorten van werknemers, het verstrekken van contracten in talen die arbeiders niet begrepen, het beperken van het recht tot vakbondsvereniging, en het uitbetalen van lonen die ver onder het minimumloon liggen.
Na een klacht van de organisatie AidEnvironment in april 2015, zijn de RSPO-certificaten van de IOS Group geschorst met ingang van april 2016. Enkele klanten hebben hierdoor hun klandizie opgeschort. Op 27 september publiceerde Greenpeace een rapport, waarin het al IOI’s overtredingen registreert.
In augustus 2016 is de schorsing opgeheven nadat de klagende partijen met IOI Group een plan van aanpak zijn overeengekomen. Als gevolg hiervan heeft IOI Group verbeteringen doorgevoerd en rapporteert IOI Group alle voortgang op duurzaamheid in een online dashboard, waardoor iedereen rechtstreeks inzage heeft in de stand van zaken.
Daarnaast is de implementatie van het duurzaamheidsbeleid verder uitgebreid. Het bedrijf eist nu van leveranciers die palmolie aan IOI Group leveren dat zij ook volgens dezelfde voorwaarden handelen en aan dezelfde strenge eisen voldoen.

## Trivia
- Voormalig minister-president Mark Rutte is assistent-manager geweest bij Loders Croklaan.

title: Loders Croklaan

wikitext:
'''Loders Croklaan''' is een bedrijf in [[Wormerveer]], [[Zaandam]] en op de [[Maasvlakte]] dat zich bezighoudt met de productie van speciale [[vet]]ten voor met name de [[Voedingsmiddelenindustrie|levensmiddelenindustrie]]. Vetten kunnen "op maat" gemaakt worden zodat ze bijvoorbeeld een bepaald [[smelttraject]] of hardheid hebben. Dergelijke vetten kunnen bijvoorbeeld gebruikt worden als vervanging van [[cacaoboter]] in chocolade-achtige producten, of als vervanging van [[bijenwas]] om te voorkomen dat snoepgoed aan elkaar kleeft. Ook worden deze vetten toegepast als coating op gebakken producten  om te voorkomen dat het gebak zacht wordt door het vocht in de vulling. Voorbeelden hiervan zijn ijshoorntjes en pizzabodems.

== Geschiedenis ==
In [[1632]] kreeg molen "De Engel" een [[Windrecht|windbrief]] om [[lijnzaad]] te slaan. In [[1843]] kwam de molen in handen van Teunis Crok. Deze verving in [[1872]] de windmolen door een stoomolieslagerij. In [[1891]] startten Dirk Crok en zijn schoonzoon Jan Laan het bedrijf ''Crok & Laan''. Niettemin bezat men nog de oliemolen ''De Bonte Hen'', die pas in [[1927]] verkocht werd.

In [[1910]] stopten zij met de productie van [[lijnzaadolie]] en begonnen [[kopra]] en [[palmpitolie|palmpitten]] tot oliën en vetten te verwerken. Dit was nieuw voor de [[Zaanstreek]]. De aldus gewonnen vetten werden geraffineerd en gehard zodat ze voor voedingsmiddelen gebruikt konden worden. De kinderboekenschrijver [[Dick Laan]] heeft tot [[1934]] in de directie van dit bedrijf gefungeerd. Kapitaal werd aangetrokken bij familieleden Laan en andere Zaanse fabrikanten die zakelijk en via familiebanden nauw met elkaar verbonden waren. Zo kwam het bedrijf in [[1936]] in handen van de [[Nederlandsche Linoleumfabriek]], die gerelateerd was aan de familie ''Kaars Sijpesteijn''. Een telg uit deze familie, ir. Willem Kaars Sijpesteijn, speelde een rol bij de verdere uitbouw van de fabricage. In [[1950]] werden jaarlijks 10 kton grondstoffen in de perserij verwerkt en 5 kton in de raffinaderij. In [[1951]] brandde oliefabriek "Engel III" af, maar de opvolger ervan kon het jaar daarop reeds 35 kton palmpitten per jaar verwerken.

Vervolgens werd getracht om specialiteiten te ontwikkelen, wat begon met een palmit-stearine die toegepast kon worden in de cacao-industrie. Er verscheen in [[1953]] een [[proeffabriek]]. Men trachtte ook merkartikelen te vervaardigen, zoals ''Crokvitol'' en ''Crox halvarine'' op basis van [[zonnebloemolie]]. Dit faalde in [[1969]] door toedoen van de felle concurrentie van het [[Unilever]]-merk [[Becel]]. In [[1970]] werd het bedrijf van [[Bloemendaal & Laan]], toen onderdeel van [[Duyvis]], overgenomen. Ook dit bedrijf perste palmpitolie in haar walserij ''Palmex''.

In [[1971]] werd het na een aantal fusies ontstane Croklaan door [[Unilever]] overgenomen en samengevoegd met ''Loders & Nucoline Ltd.'', een Engels bedrijf in dezelfde branche. Binnen Unilever werden er nog enige bedrijven geïntegreerd en zo ontstond in [[1987]] Loders Croklaan B.V.

In het kader van de herstructurering van Unilever werd Loders Croklaan in december [[2002]] verkocht aan de [[IOI Group]], een [[Maleisië|Maleisisch]] bedrijf dat in zijn thuisland vooral actief is in de productie van [[palmolie]]. Sindsdien heeft Loders Croklaan naast haar vestiging in Wormerveer ook een grote [[palmolie]]terminal op de [[Maasvlakte]] laten bouwen, die voorzien is van de grootste palmolieraffinaderij en fractioneerderij van Europa. In [[2010]] werd hier nog een nieuwe fabriek bijgebouwd.

== Kritiek ==

Maatschappelijke- en milieu organisaties hebben kritiek geuit of IOI group, het moederbedrijf van Loders Croklaan. Greenpeace documenteerde in 2008 de vernietiging van veengebieden en leefgebieden van Orangutans in het verslag Burning up Borneo,<ref>https://web.archive.org/web/20170824175029/https://www.greenpeace.org/international/PageFiles/24549/how-unilever-palm-oil-supplier.pdf How Unilever Palm Oil Suppliers are Burning up Borneo</ref> gevolgd door een tweede verslag in 2015; Under Fire.<ref>https://www.greenpeace.org/international/en/publications/Campaign-reports/Forests-Reports/Under-Fire/ Indonesia’s Forests: Under Fire Indonesia’s fire crisis is a test of corporate commitment to forest protection</ref> Ook is het bedrijf door de Finse organisatie Finnwatch beschuldigd van ernstige arbeidsrechtenschendingen op zijn Maleisische plantages, waaronder het innemen van paspoorten van werknemers, het verstrekken van contracten in talen die arbeiders niet begrepen, het beperken van het recht tot vakbondsvereniging, en het uitbetalen van lonen die ver onder het minimumloon liggen.<ref>https://www.finnwatch.org/en/news/213-ioi-group-suspected-of-serious-labour-rights-violations IOI Group suspected of serious labour rights violations. [https://web.archive.org/web/20240205065536/https://www.finnwatch.org/en/news/213-ioi-group-suspected-of-serious-labour-rights-violations Gearchiveerd] op 5 februari 2024.</ref>

Na een klacht van de organisatie AidEnvironment in april 2015, zijn de RSPO-certificaten van de IOS Group geschorst met ingang van april 2016.<ref>http://www.rspo.org/news-and-events/announcements/notice-to-rspo-members-on-the-suspension-of-ioi-groups-certification NOTICE TO RSPO MEMBERS ON THE SUSPENSION OF IOI GROUP’S CERTIFICATION</ref> Enkele klanten hebben hierdoor hun klandizie opgeschort.<ref>https://www.theguardian.com/sustainable-business/2016/apr/09/ioi-malaysian-palm-oil-company-unilever-mars-kellogg-rspo-deforestation Unilever palm oil supplier must suspend all plantation expansion to save reputation. [https://web.archive.org/web/20230322042238/https://www.theguardian.com/sustainable-business/2016/apr/09/ioi-malaysian-palm-oil-company-unilever-mars-kellogg-rspo-deforestation Gearchiveerd] op 22 maart 2023.</ref> Op 27 september publiceerde Greenpeace een rapport, waarin het al IOI’s overtredingen registreert.<ref>http://www.greenpeace.nl/2016/Publicaties/Bossen/A-Deadly-Trade-off/ A Deadly Trade-off
IOI’s Palm Oil Supply and its Human and Environmental Costs. [https://web.archive.org/web/20170824175845/http://www.greenpeace.nl/2016/Publicaties/Bossen/A-Deadly-Trade-off/ Gearchiveerd] op 24 augustus 2017.</ref>

In augustus 2016 is de schorsing opgeheven nadat de klagende partijen met IOI Group een plan van aanpak zijn overeengekomen. Als gevolg hiervan heeft IOI Group verbeteringen doorgevoerd en rapporteert IOI Group alle voortgang op duurzaamheid in een online dashboard,<ref>http://www.ioigroup.com/Content/S/S_Dashboard</ref> waardoor iedereen rechtstreeks inzage heeft in de stand van zaken.

Daarnaast is de implementatie van het duurzaamheidsbeleid verder uitgebreid. Het bedrijf eist nu van leveranciers die palmolie aan IOI Group leveren dat zij ook volgens dezelfde voorwaarden handelen en aan dezelfde strenge eisen voldoen.

== Trivia ==
* Voormalig minister-president [[Mark Rutte]] is assistent-manager geweest bij Loders Croklaan.

== Externe links ==
* [https://web.archive.org/web/20171016094432/http://members.chello.nl/m.pool01/Croklaan1.htm Foto's]
* [https://www.zaans-industrieel-erfgoed.nl/index.html?pages_1/de%20engel.html&main_frame Geschiedenis]
* [http://www.croklaan.com/ De website van het bedrijf]
* [http://www.ioigroup.com/ IOI groep]

{{Appendix}}

[[Categorie:Wormerveer]]
[[Categorie:Economie in Zaanstad]]
[[Categorie:Nederlands voedingsmiddelenfabrikant]]
[[Categorie:Unilever]]


text:
# Bernadette Heiligers
Bernadette Heiligers (Curaçao, 7 november 1952) is een Curaçaose journaliste, radiomaker en –presentatrice en schrijfster.

## Leven
Bernadette Heiligers was van 1974 tot en met 1979 journalist en nieuwslezer bij Radio Curom. Tussen 1980 en 2008 maakte zij diverse radioprogramma's op Radio Hoyer met sketches, interviews, columns en fictieve korte verhalen. Behalve de vooraf opgenomen sketches waren alle programma's live.
Van 2017 tot 2019 maakte zij een wekelijks opinieprogramma op Z-86 (voorheen Curom), samen met Melitsa Hayer en Iyo Rosa, met als hoofdthema: Hoe onze actualiteit beïnvloed wordt door manieren van denken en doen die op het eiland als gangbaar mogen worden aangemerkt.
Verder werkt zij als tekstproducent en pr-adviseur namens Intermediate N.V., het communicatiebedrijf dat zij en haar echtgenoot Frans Heiligers in 1988 samen oprichtten. Zij publiceerde naast haar teksten voor de radio in kranten, personeelsbladen, gedenkboeken, brochures enz. Zij is de biografe van de dichter Pierre Lauffer en de politicus Miguel Pourier. Verder schrijft zij fictie in het Papiaments en het Nederlands.

## Publicaties in boekvorm[1]

### Non-fictie
- Curaçao Close-up. New York: Macmillan Publishers Ltd, 1986. (Schets van het eiland en de bevolking van Curaçao).
- Alles voor Allen. 132 jaren zusters franciskanessen op Curaçao. Curaçao: Sint Elisabeth Hospitaal, 1987. (Uitgegeven ter gelegenheid van het vertrek van de laatste zusters uit het ziekenhuis).
- [Met Marianne Halabi], Guia pa Empresa Chikí. Stappenplan bij de opzet van een eigen klein bedrijf. Willemstad: Fundashon Empresa Chikí Kòrsou en Korpodeko, 1988.
- La Belle Alliance. Het verhaal van de ontwikkeling van het Avila Beach Hotel. Curaçao: Avila Beach Hotel, 1992.
- Almanak van het Onderwijs / Almanak di Enseñansa. Willemstad: Pierson Stichting en Korpodeko, 1992. (Overzicht van alle schoolvormen, toelatingseisen en vervolgmogelijkheden op Curaçao).
- Samen Leven. 13 verhalen over Curaçaoënaars van verschillende culturele achtergronden. Willemstad: Amigoe, 2001. (Eerder in het dagblad Amigoe di Curaçao verschenen verhalen in het kader van Curaçao 500 - 500 jaar geschreven geschiedenis van Curaçao).
- Cultuur maakt het leven mooier. 50 jaar Prins Bernhard Cultuurfonds Nederlandse Antillen en Aruba. Willemstad: Prins Bernhard Cultuurfonds Nederlandse Antillen en Aruba, 2003.
- [Met Jos de Roo], Vanuit de UNA gezien. Curaçao: Universiteit van de Nederlandse Antillen, 2005. (Uitgegeven in januari 2005 t.g.v. het 25-jarig bestaan van de Universiteit van de Nederlandse Antillen. Kijk op de samenleving door mensen die bij UNA betrokken zijn (geweest).)
- 25 jaar Koningin Beatrix. Curaçao: Stichting Nederlands Antilliaans Oranje Comité, 2006. Zilveren Regeringsjubileum op de eilanden van de Nederlandse Antillen.
- Pierre Lauffer. Het bewogen leven van een bevlogen dichter. Haarlem: In de Knipscheer, 2012. (Biografie)
- Miguel Pourier. Leven om te dienen. Volendam: LM Publishers, 2016. (Biografie van de politicus van Miguel Pourier).

### Fictie
- Rima pa Mucha. Curaçao: Eigen beheer, 1991. (Kinderrijmpjes in het Papiamentu, geïllustreerd door Ruth Zefri.)
- Agènda di Banderita. Curaçao: Eigen beheer, 2004. (Korte mededelingen/gezegden in de traditie van de ‘banderita’ van eind 19de eeuw, geïllustreerd door Elis Juliana.)
- Flecha. Curaçao: Eigen beheer, 2008. (Verhalenbundel in het Papiaments.)
- Schutkleur. Haarlem: In de Knipscheer, 2015. (Roman).
- Van zo ver gekomen. Haarlem: In de Knipscheer, 2021. (Roman).

## Verspreide publicaties
- 'Forsa di Palabra. Lezing bij publicatie van Luho di Speransa, dichtbundel van Nydia Ecury, 15 november 2003. In: Kristòf, jaargang XII-4 (2003).

## Theater
- 100 aña di poesia literario na Papiamentu. (Theaterpresentatie; Maker en verteller/ceremoniemeester in Theater Luna Blou, in samenwerking met Lucille Berry-Haseth. Een programma over de geschiedenis van de Papiamentstalige dichtkunst in vogelvlucht, o.a. afgeleid van Pa Saka Kara, antologia di literatura Papiamentu (Aart Broek, red.), 26 september 2005.
- Un poema bida ta. (Theaterpresentatie over het werk van Pierre Lauffer. Maker en verteller/ceremoniemeester in het WTC-auditorium, in samenwerking met Lucille Berry-Haseth. Overzicht en interpretatie van het werk van Pierre Lauffer, o.a. afgeleid van Pa Saka Kara, antologia di literatura Papiamentu (Aart Broek, red.) en Un herida bida ta (Henry Habibe), 2 september 2006.

## Over Bernadette Heiligers
- Bespreking van Schutkleur op Leestafel
- Margo Groenewoud, Interview met Bernadette Heiligers
- B. Jos de Roo, 'Nederland werd Pouriers noodlot'. In: Caraïbisch Uitzicht, 17 april 2021. [2]
- Jeroen Heuvel, 'Verrassende kijk op aangrijpend leven van ex-premier Pourier.' In: Caraïbisch Uitzicht, 23 april 2016.[3]

title: Bernadette Heiligers

wikitext:
{{Infobox auteur
| naam              = Bernadette Heiligers
| afbeelding        = Bernadette_Heiligers.jpg
| onderschrift      = Bernadette Heiligers in 2012
| citaat            =
| volledige naam    =
| pseudoniem        =
| geboren           = [[7 november]] [[1952]]
| geboorteplaats    = [[Curaçao]]
| overleden         =
| overlijdensplaats =
| land              = {{CW}}
| beroep            = Schrijfster,<br>journalist
| jaren-actief      =
| genre             = Roman, Biografie
| bekende-werken    = ''Schutkleur''
| uitgeverij        = [[In de Knipscheer]]
| dbnl              = heil013
| website           =
| lijst             =
| portaal2          = Cariben
| portaal3          =
}}
'''Bernadette Heiligers''' ([[Curaçao]], [[7 november]] [[1952]]) is een Curaçaose [[journalistiek|journaliste]], [[radio]]maker en –presentatrice en schrijfster.

== Leven ==
Bernadette Heiligers was van 1974 tot en met 1979 journalist en nieuwslezer bij Radio Curom. Tussen 1980 en 2008 maakte zij diverse radioprogramma's op Radio Hoyer met sketches, interviews, [[column]]s en fictieve korte verhalen. Behalve de vooraf opgenomen sketches waren alle programma's live.

Van 2017 tot 2019 maakte zij een wekelijks opinieprogramma op Z-86 (voorheen Curom), samen met Melitsa Hayer en Iyo Rosa, met als hoofdthema: Hoe onze actualiteit beïnvloed wordt door manieren van denken en doen die op het eiland als gangbaar mogen worden aangemerkt.

Verder werkt zij als tekstproducent en pr-adviseur namens Intermediate N.V., het communicatiebedrijf dat zij en haar echtgenoot Frans Heiligers in 1988 samen oprichtten. Zij publiceerde naast haar teksten voor de radio in kranten, personeelsbladen, gedenkboeken, brochures enz. Zij is de biografe van de dichter [[Pierre Lauffer]] en de politicus [[Miguel Pourier]]. Verder schrijft zij [[fictie]] in het [[Papiaments]] en het [[Nederlands]].

== Publicaties in boekvorm<ref>{{Citeer web |url=https://maduro.kohalibrary.com/app/search/linked_rcn:%22(maduro)344%22 |titel=Boeken aanwezig bij de Bibliotheek Mongui Maduro |bezochtdatum=19 april 2021 |archiefdatum=19 april 2021 |archiefurl=https://web.archive.org/web/20210419085219/https://maduro.kohalibrary.com/app/search/linked_rcn:%22(maduro)344%22 |dodeurl=ja }}</ref> ==

===Non-fictie===
* ''Curaçao Close-up.'' New York: Macmillan Publishers Ltd, 1986. (Schets van het eiland en de bevolking van Curaçao).
* ''Alles voor Allen. 132 jaren zusters franciskanessen op Curaçao''. Curaçao: Sint Elisabeth Hospitaal, 1987. (Uitgegeven ter gelegenheid van het vertrek van de laatste zusters uit het ziekenhuis).
* [Met Marianne Halabi], ''Guia pa Empresa Chikí. Stappenplan bij de opzet van een eigen klein bedrijf''. [[Willemstad (Curaçao)|Willemstad]]: Fundashon Empresa Chikí Kòrsou en Korpodeko, 1988.
* ''La Belle Alliance. Het verhaal van de ontwikkeling van het Avila Beach Hotel''. Curaçao: Avila Beach Hotel, 1992.
* ''Almanak van het Onderwijs / Almanak di Enseñansa''. Willemstad: Pierson Stichting en Korpodeko, 1992. (Overzicht van alle schoolvormen, toelatingseisen en vervolgmogelijkheden op Curaçao).
* ''Samen Leven. 13 verhalen over Curaçaoënaars van verschillende culturele achtergronden''. Willemstad: Amigoe, 2001. (Eerder in het dagblad ''[[Amigoe|Amigoe di Curaçao]]'' verschenen verhalen in het kader van Curaçao 500 - 500 jaar geschreven geschiedenis van Curaçao).
* ''Cultuur maakt het leven mooier. 50 jaar Prins Bernhard Cultuurfonds Nederlandse Antillen en Aruba.'' Willemstad: Prins Bernhard Cultuurfonds Nederlandse Antillen en Aruba, 2003.
* [Met [[Jos de Roo]]<nowiki/>], ''Vanuit de UNA gezien''. Curaçao: Universiteit van de Nederlandse Antillen, 2005. (Uitgegeven in januari 2005 t.g.v. het 25-jarig bestaan van de [[Universiteit van Curaçao|Universiteit van de Nederlandse Antillen]]. Kijk op de samenleving door mensen die bij UNA betrokken zijn (geweest).)
* ''25 jaar Koningin Beatrix''. Curaçao: Stichting Nederlands Antilliaans Oranje Comité, 2006. Zilveren Regeringsjubileum op de eilanden van de Nederlandse Antillen.
* ''Pierre Lauffer. Het bewogen leven van een bevlogen dichter''. Haarlem: In de Knipscheer, 2012. (Biografie)
* ''Miguel Pourier. Leven om te dienen''. Volendam: LM Publishers, 2016. ([[Biografie]] van de politicus van Miguel Pourier).

===Fictie===
* ''Rima pa Mucha''. Curaçao: Eigen beheer, 1991. (Kinderrijmpjes in het Papiamentu, geïllustreerd door Ruth Zefri.)
* ''Agènda di Banderita''. Curaçao: Eigen beheer, 2004. (Korte mededelingen/gezegden in de traditie van de ‘banderita’ van eind 19de eeuw, geïllustreerd door [[Elis Juliana]].)
* ''Flecha''. Curaçao: Eigen beheer, 2008. (Verhalenbundel in het Papiaments.)
* ''Schutkleur''. Haarlem: In de Knipscheer, 2015. (Roman).
* ''Van zo ver gekomen''. Haarlem: In de Knipscheer, 2021. (Roman).

== Verspreide publicaties ==
* 'Forsa di Palabra. Lezing bij publicatie van ''Luho di Speransa'', dichtbundel van [[Nydia Ecury]], 15 november 2003. In: ''Kristòf'', jaargang XII-4 (2003).

== Theater ==
* ''100 aña di poesia literario na Papiamentu.'' (Theaterpresentatie; Maker en verteller/ceremoniemeester in Theater Luna Blou, in samenwerking met [[Lucille Berry-Haseth]]. Een programma over de geschiedenis van de Papiamentstalige dichtkunst in vogelvlucht, o.a. afgeleid van ''Pa Saka Kara, antologia di literatura Papiamentu'' ([[Aart Broek]], red.), 26 september 2005.
* ''Un poema bida ta.'' (Theaterpresentatie over het werk van Pierre Lauffer. Maker en verteller/ceremoniemeester in het WTC-auditorium, in samenwerking met Lucille Berry-Haseth. Overzicht en interpretatie van het werk van Pierre Lauffer, o.a. afgeleid van ''Pa Saka Kara, antologia di literatura Papiamentu'' (Aart Broek, red.) en ''Un herida bida ta'' ([[Henry Habibe]]), 2 september 2006.

==Over Bernadette Heiligers==
* [https://www.leestafel.info/bernadette-heiligers Bespreking van ''Schutkleur'' op Leestafel]
* [[Margo Groenewoud]], [https://www.academia.edu/9561855/Schrijven_was_het_makkelijke_deel_interview_met_Bernadette_Heiligers_over_haar_biografie_van_Pierre_Lauffer Interview met Bernadette Heiligers]
* B. Jos de Roo, 'Nederland werd Pouriers noodlot'. In: ''Caraïbisch Uitzicht'', 17 april 2021. <ref>[https://werkgroepcaraibischeletteren.nl/nederland-werd-pouriers-noodlot/]</ref>
* Jeroen Heuvel, 'Verrassende kijk op aangrijpend leven van ex-premier Pourier.' In: ''Caraïbisch Uitzicht'', 23 april 2016.<ref>[https://werkgroepcaraibischeletteren.nl/verrassende-kijk-op-aangrijpend-leven-van-ex-premier-pourier/]</ref>

== Externe link ==
* [https://werkgroepcaraibischeletteren.nl/tag/heiligers-bernadette/ Bijdragen van en over Bernadette Heiligers op ''Caraïbisch Uitzicht'']

{{Appendix}}
{{Bibliografische informatie}}

{{DEFAULTSORT:Heiligers, Bernadette}}
[[Categorie:Curaçaos schrijver]]
[[Categorie:Curaçaos journalist]]
[[Categorie:Curaçaos presentator]]
[[Categorie:Curaçaos kinderboekenschrijver]]
[[Categorie:Nederlands nieuwslezer]]

title: Algemene informatie

Geboren: 7 november 1952

Geboorteplaats: Curaçao

Geboorteland: Curaçao

Beroep: Schrijfster, · journalist

title: Werk

Genre: Roman, Biografie

Bekende werken: Schutkleur

Uitgeverij: In de Knipscheer


text:
# Hycleus gratiosus
Hycleus gratiosus is een keversoort uit de familie van oliekevers (Meloidae). De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1870 door Marseul.

title: Hycleus gratiosus

wikitext:
{{Taxobox insect
| titelweergave = cursief
| naam = ''Hycleus gratiosus''
| afbeelding =
| afbeeldingtekst =
| orde = [[Kevers|Coleoptera]] (Kevers)
| familie = [[Oliekevers|Meloidae]] (Oliekevers)
| geslacht = ''[[Hycleus]]''
| w-naam = ''Hycleus gratiosus''
| auteur = Marseul
| datum = 1870
| haakjes = ja
| species =
| commons =
}}
'''''Hycleus gratiosus''''' is een [[kevers]]oort uit de familie van [[oliekevers]] (Meloidae). De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1870 door Marseul.<ref>[http://insects.tamu.edu/research/collection/hallan/test/Arthropoda/Insects/Coleoptera/Family/Meloidae.txt Meloidae] in [http://insects.tamu.edu/research/collection/hallan/test/Arthropoda/Insects/Coleoptera/Family/Coleoptera1.htm Synopsis of the described Coleoptera of the World 6 juni 2010]. [https://web.archive.org/web/20131105215146/https://insects.tamu.edu/research/collection/hallan/test/Arthropoda/Insects/Coleoptera/Family/Meloidae.txt Gearchiveerd] op 5 november 2013.</ref>
{{Appendix}}
{{beginnetje|biologie|2011|11|18}}

[[Categorie:Hycleus|gratiosus]]

title: Hycleus gratiosus

Orde: Coleoptera (Kevers)

Familie: Meloidae (Oliekevers)

Geslacht: Hycleus

title: Soort


text:
# Endoxyla nebulosus
Endoxyla nebulosus is een vlinder uit de familie van de Houtboorders (Cossidae). De wetenschappelijke naam van deze soort is voor het eerst voorgesteld als Cossus nebulosus door Edward Donovan in een publicatie uit 1805.
De soort komt voor in Australië.

title: Endoxyla nebulosus

wikitext:
{{Taxobox vlinder
| titelweergave = cursief
| naam = ''Endoxyla nebulosus''
| afbeelding =
| superfamilie = [[Cossoidea]]
| familie = [[Houtboorders|Cossidae]] (Houtboorders)
| onderfamilie = [[Zeuzerinae]]
| geslacht = ''[[Endoxyla]]''
| w-naam = ''Endoxyla nebulosus''
| auteur = Donovan
| datum = 1805
| haakjes = ja
| origineel = ''Cossus nebulosus''
| synoniem = *''Xyleutes nebulosa'' Donovan, 1805
}}
'''''Endoxyla nebulosus''''' is een [[vlinders|vlinder]] uit de familie van de [[Houtboorders]] (Cossidae). De wetenschappelijke naam van deze soort is voor het eerst voorgesteld als ''Cossus nebulosus'' door [[Edward Donovan]] in een publicatie uit 1805.

De soort komt voor in [[Australië (land)|Australië]].

{{Appendix|2=
*{{Aut|Markku Savela}}. [https://www.nic.funet.fi/pub/sci/bio/life/insecta/lepidoptera/ditrysia/cossoidea/cossidae/zeuzerinae/endoxyla/#nebulosus ''Endoxyla nebulosus'' (Donovan, 1805)] nic.funet.fi. Geraadpleegd op 1-3-2023.
}}

[[Categorie:Endoxyla|nebulosus]]
[[Categorie:Dier uit het Australaziatisch gebied]]

title: Endoxyla nebulosus

Orde: Lepidoptera (Vlinders)

Superfamilie: Cossoidea

Familie: Cossidae (Houtboorders)

Onderfamilie: Zeuzerinae

Geslacht: Endoxyla

title: Synoniemen


text:
# Acanthoscurria insubtilis
Acanthoscurria insubtilis is een spinnensoort uit de familie van de vogelspinnen (Theraphosidae). De wetenschappelijke naam van de soort werd voor het eerst geldig gepubliceerd in 1892 door Eugène Simon.
De soort komt voor in Bolivia en Brazilië

title: Acanthoscurria insubtilis

wikitext:
{{Taxobox spin
| naam              = ''Acanthoscurria insubtilis''
| titelweergave     = cursief
| afbeelding        =
| afbeeldingtekst   =
| familie           = [[Vogelspinnen|Theraphosidae]] (Vogelspinnen)
| geslacht          = ''[[Acanthoscurria]]''
| auteur            = [[Eugène Simon]]
| datum             = 1892
| bron = <ref>{{aut|Simon, E.}} (1892) Etudes arachnologiques. 24e Mémoire. XXXIX. Descriptions d'espèces et de genres nouveaux de la famille des Aviculariidae (suite). Annales de la Société Entomologique de France 61: 271-284.</ref>
| haakjes           =
| synoniem =
* ''Crypsidromus bolivianus'' Simon, 1892
* ''Acanthoscurria abnormis'' Ibarra, 1954
}}
'''''Acanthoscurria insubtilis''''' is een [[spinnen (dieren)|spinnen]][[soort]] uit de familie van de [[Vogelspinnen|vogelspinnen (Theraphosidae)]]. De wetenschappelijke naam van de soort werd voor het eerst geldig gepubliceerd in 1892 door [[Eugène Simon]].

De soort komt voor in [[Bolivia]] en [[Brazilië]]

{{Appendix}}
[[Categorie:Acanthoscurria]]

title: Acanthoscurria insubtilis

Klasse: Arachnida (Spinachtigen)

Orde: Araneae (Spinnen)

Familie: Theraphosidae (Vogelspinnen)

Geslacht: Acanthoscurria

title: Synoniemen


text:
# Cassida pubipennis
Cassida pubipennis is een keversoort uit de familie bladkevers (Chrysomelidae). De wetenschappelijke naam van de soort werd in 1999 gepubliceerd door Borowiec.

title: Cassida pubipennis

wikitext:
{{Taxobox insect
| naam = ''Cassida pubipennis''
| titelweergave = cursief
| afbeelding =
| afbeeldingtekst =
| orde = [[Kevers|Coleoptera]] (Kevers)
| familie = [[Bladkevers|Chrysomelidae]] (Bladkevers)
| geslacht = ''[[Schildpadtorren|Cassida]]'' (Schildpadtorren)
| w-naam = ''Cassida pubipennis''
| auteur = [[Lech Borowiec|Borowiec]]
| datum = 1999
| haakjes =
| origineel =
}}

'''''Cassida pubipennis''''' is een [[kevers]]oort uit de familie [[bladkevers]] (Chrysomelidae). De wetenschappelijke naam van de soort werd in 1999 gepubliceerd door Borowiec.<ref>[https://web.archive.org/web/20130927083459/https://insects.tamu.edu/research/collection/hallan/test/Arthropoda/Insects/Coleoptera/Family/ChrysoIndex0.htm Chrysomelidae] in Synopsis of the described Coleoptera of the World, 13 december 2008. Gearchiveerd op 27 september 2013.</ref>

{{Appendix}}
{{beginnetje|biologie|2011|10|30}}

[[Categorie:Schildpadtorren|pubipennis]]

title: Cassida pubipennis

Familie: Chrysomelidae (Bladkevers)

Geslacht: Cassida (Schildpadtorren)

title: Soort


text:
# Etmopterus baxteri
Etmopterus baxteri is een vissensoort uit de familie van de Etmopteridae (Etmopteridae). De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1957 door Garrick.

title: Etmopterus baxteri

wikitext:
{{Taxobox
| titelweergave = cursief
| naam = ''Etmopterus baxteri''
| afbeelding =
| rijk = [[Dieren (biologie)|Animalia]] (Dieren)
| stam = [[Chordadieren|Chordata]] (Chordadieren)
| klasse = [[Haaien en roggen|Elasmobranchii]] (Haaien en roggen)
| orde = [[Doornhaaiachtigen|Squaliformes]] (Doornhaaiachtigen)
| familie = [[Lantaarnhaaien|Etmopteridae]] (Lantaarnhaaien)
| geslacht = ''[[Etmopterus]]''
| auteur = Garrick
| datum = 1957
| haakjes =
| worms = 271627
}}
'''''Etmopterus baxteri''''' is een [[vissen (dieren)|vissensoort]] uit de familie van de [[lantaarnhaaien|Etmopteridae]] (Etmopteridae).<ref>{{Link FishBase species|genus=Etmopterus|species=baxteri|month=02|year=2013}}</ref> De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1957 door Garrick.

{{Appendix}}
{{beginnetje|biologie|2013|03|01}}

[[Categorie:Lantaarnhaaien]]

title: Etmopterus baxteri

Klasse: Elasmobranchii (Haaien en roggen)

Orde: Squaliformes (Doornhaaiachtigen)

Familie: Etmopteridae (Lantaarnhaaien)

Geslacht: Etmopterus

title: Soort


text:
# Vier Dagen van Napels
De Vier Dagen van Napels vonden plaats tijdens de Tweede Wereldoorlog in het door Nazi-Duitsland bezette Napels, in de Italiaanse regio Campania. Het ging om een opstand van 27 september tot 30 september 1943, die dag en nacht duurde.
Weerstanders van verscheiden ideologische achtergronden maar ook gewone burgers verjoegen de Duitse bezetter. Het kwam tot zware gevechten op de pleinen en straten van Napels, maar ook in de voorsteden. Het resultaat was dat de Duitsers zich terugtrokken uit Napels; hun plannen om delen van Napels in de lucht te blazen werden daarmee verijdeld. Bij hun vlucht staken de Duitsers Rijksarchieven in brand, die in Napels waren opgeslagen. Een algemene opluchting ging door de stad. De Vier Dagen van Napels ervaarden de Napolitanen zoals andere vrijheidsopstanden uit hun verleden: deze van 1647, van 1799, 1821 en 1848. Hoeveel doden Napels exact telde in deze vier dagen is onbekend, maar de meeste schattingen gaan over circa 168 partizanen en 140 burgers. Ettelijke gebouwen langs de hoofdassen van de stad lagen in puin.
’s Anderendaags, op 1 oktober 1943 reden Geallieerde troepen zonder slag of stoot het vrije Napels binnen. Onder meer de Scots Greys en de 1st King’s Dragoon Guards uit het Verenigd Koninkrijk rolden door Napels.
Een jaar later kende de Italiaanse Staat aan de stad Napels de Gouden medaille voor Dapperheid toe (september 1944).

title: Vier Dagen van Napels

wikitext:
[[Bestand:Napoli 1943, Via Chiaia.jpg|miniatuur|Opstandelingen in de Napolitaanse wijk [[Chiaia]]]]
[[Bestand:Napoli, Quattro Giornate, 1.jpg|miniatuur|Situatie na gevechten in de wijk [[Stella (Napels)|Stella]]]]
De '''Vier Dagen van Napels''' vonden plaats tijdens de [[Tweede Wereldoorlog]] in het door [[Nazi-Duitsland]] bezette [[Napels (stad)|Napels]], in de [[Italiaanse]] regio [[Campania]]. Het ging om een opstand van 27 september tot 30 september [[1943]], die dag en nacht duurde.

Weerstanders van verscheiden ideologische achtergronden maar ook gewone burgers verjoegen de Duitse bezetter. Het kwam tot zware gevechten op de pleinen en straten van Napels, maar ook in de voorsteden. Het resultaat was dat de Duitsers zich terugtrokken uit Napels; hun plannen om delen van Napels in de lucht te blazen werden daarmee verijdeld. Bij hun vlucht staken de Duitsers Rijksarchieven in brand, die in Napels waren opgeslagen. Een algemene opluchting ging door de stad. De Vier Dagen van Napels ervaarden de Napolitanen zoals andere vrijheidsopstanden uit hun verleden: deze van [[Koninklijke Republiek Napels|1647]], van 1799, 1821 en 1848. Hoeveel doden Napels exact telde in deze vier dagen is onbekend, maar de meeste schattingen gaan over circa 168 partizanen en 140 burgers.<ref>{{Citeer web
 |url          = http://www.anpi.it/patria_2005/03-05/46-48_TARSIA.pdf
 |titel        = Le Quattro Giornate contro l’odio e la paura; in quei giorni del 1943 la città decise di ribellarsi
 |achternaam   = Tarsia
 |voornaam     = Antonio
 |datum        = 2005
 |werk         = Patria Indipendente
 |uitgever     = Curia
 |paginas      = blz 46-48
 |taal         = it
 |bezochtdatum = 21 september 2020
 |archiefdatum = 30 september 2007
 |archiefurl   = https://web.archive.org/web/20070930024521/http://www.anpi.it/patria_2005/03-05/46-48_TARSIA.pdf
 |dodeurl      = unfit
}}</ref> Ettelijke gebouwen langs de hoofdassen van de stad lagen in puin.

’s Anderendaags, op 1 oktober 1943 reden [[Geallieerden (Tweede Wereldoorlog)|Geallieerde troepen]] zonder slag of stoot het vrije Napels binnen. Onder meer de [[Scots Greys]] en de [[Dragoon Guards|1st King’s Dragoon Guards]] uit het Verenigd Koninkrijk rolden door Napels.

Een jaar later kende de Italiaanse Staat aan de stad Napels de [[Gouden medaille voor Dapperheid]] toe (september 1944).<ref>{{Citeer web
| url          = https://www.quirinale.it/onorificenze/insigniti/18392
| titel        = Medaglia d'oro al valor militare a Napoli, Città di
| auteur       = Presidenza della Repubblica
| datum        = 1944
| uitgever     = Quirinaalpaleis, Rome
| taal         = it
}}</ref>

== Zie ook ==
* [[Italië in de Tweede Wereldoorlog]]
* [[Geschiedenis van Napels]]
{{Appendix}}

{{DEFAULTSORT:Vier dagen}}
[[Categorie:Geschiedenis van Napels]]
[[Categorie:Tweede Wereldoorlog in Italië]]
[[Categorie:1943]]


text:
# Michael Levitt
Michael Levitt (Hebreeuws: מיכאל לויט) (Pretoria, 9 mei 1947) is een Israëlisch-Amerikaanse biofysicus (hij heeft ook de Britse nationaliteit), afkomstig uit Zuid-Afrika. In 2013 kreeg hij de Nobelprijs voor de Scheikunde samen met Martin Karplus en Arieh Warshel voor de ontwikkeling van multischaalmodellen voor complexe chemische systemen.

## Biografie
Levitt behaalde een bachelor in natuurkunde aan King's College London en promoveerde aan het Gonville and Caius College van de Universiteit van Cambridge. Levitts was een van de eerste die moleculaire dynamicasimulaties van DNA en proteïne  maakte en daar software voor maakte. Hij is sinds 1987 hoogleraar structurele biologie aan Stanford University met specialisatie computationele biologie en lid van de National Academy of Sciences. Levitt woont afwisselend in de Verenigde Staten en Israël.
Lewitts eerste samenwerking met Warshel was bij het Weizmann Instituut van Wetenschappen in Israël waar ze gezamenlijk een van de eerste computerprogramma's hadden geschreven om molecuulstructuren van eiwitten te modelleren. Later, toen Lewitt en Warshel beide werkzaam waren in Cambridge, gingen ze nog een stap verder. Ze ontwikkelden een computermodel voor enzymen, complexe eiwitmoleculen die verantwoordelijk zijn voor vrijwel alle biologische reacties in levende organismen. Het zou vier jaar duren voordat ze in 1976 hun allereerste computermodel konden publiceren van een enzymatische reactie.

title: Michael Levitt

wikitext:
{{Infobox Nobelprijswinnaar
| naam = Michael Levitt
| periode = [[9 mei]] [[1947]]
| afbeelding = DIMG 7539 (11253383215).jpg
| onderschrift = Michael Levitt
| land = [[Zuid-Afrika]]
| geboorteplaats = [[Pretoria]]
| typeprijs = [[Nobelprijs voor de Scheikunde|Scheikunde]]
| jaar = 2013
| reden = "Voor de ontwikkeling van multischaalmodellen voor complexe chemische systemen"
| voor = [[Brian Kobilka]]
[[Robert Lefkowitz]]
| met = [[Martin Karplus]]
[[Arieh Warshel]]
| op = [[Eric Betzig]]
[[Stefan Hell]]
[[William Moerner]]
| portaal = Scheikunde
}}

'''Michael Levitt''' ([[Hebreeuws]]: מיכאל לויט) ([[Pretoria]], [[9 mei]] [[1947]]) is een [[Israël]]isch-[[Verenigde Staten|Amerikaanse]] [[biofysicus]] (hij heeft ook de [[Verenigd Koninkrijk|Britse]] nationaliteit), afkomstig uit [[Zuid-Afrika]]. In 2013 kreeg hij de [[Nobelprijs voor de Scheikunde]] samen met [[Martin Karplus]] en [[Arieh Warshel]] voor de ontwikkeling van multischaalmodellen voor complexe chemische systemen.<ref>{{en}}[https://www.nobelprize.org/nobel_prizes/chemistry/laureates/2013/levitt-bio.html Auto-biografie Michael Levitt] op Nobelprize.org. [https://web.archive.org/web/20170620041743/https://www.nobelprize.org/nobel_prizes/chemistry/laureates/2013/levitt-bio.html Gearchiveerd] op 20 juni 2017.</ref>

== Biografie ==
Levitt behaalde een bachelor in [[natuurkunde]] aan [[King's College London]] en promoveerde aan het [[Gonville and Caius College]] van de [[Universiteit van Cambridge]]. Levitts was een van de eerste die [[moleculaire dynamica]]simulaties van [[Desoxyribonucleïnezuur|DNA]] en [[proteïne]]  maakte en daar [[software]] voor maakte. Hij is sinds 1987 [[hoogleraar]] structurele [[biologie]] aan [[Stanford University]] met specialisatie computationele biologie en lid van de [[National Academy of Sciences]]. Levitt woont afwisselend in de Verenigde Staten en Israël.

Lewitts eerste samenwerking met Warshel was bij het [[Weizmann Instituut van Wetenschappen]] in Israël waar ze gezamenlijk een van de eerste computerprogramma's hadden geschreven om molecuulstructuren van eiwitten te modelleren. Later, toen Lewitt en Warshel beide werkzaam waren in Cambridge, gingen ze nog een stap verder. Ze ontwikkelden een computermodel voor enzymen, complexe eiwitmoleculen die verantwoordelijk zijn voor vrijwel alle biologische reacties in levende organismen. Het zou vier jaar duren voordat ze in 1976 hun allereerste computermodel konden publiceren van een enzymatische reactie.

==Zie ook==
* [[Lijst van Israëlische Nobelprijswinnaars]]

{{appendix}}
{{Bibliografische informatie}}
{{Navigatie winnaars van de Nobelprijs voor de Scheikunde}}

{{DEFAULTSORT:Levitt, Michael}}
[[Categorie:Amerikaans hoogleraar]]
[[Categorie:Amerikaans biofysicus]]
[[Categorie:Israëlisch hoogleraar]]
[[Categorie:Israëlisch biofysicus]]
[[Categorie:Winnaar van de Nobelprijs voor Scheikunde]]
[[Categorie:20e-eeuws scheikundige]]

title: 9 mei 1947

9 mei 1947: Michael Levitt

Geboorteland: Zuid-Afrika

Geboorteplaats: Pretoria

Nobelprijs: Scheikunde

Samen met: Martin Karplus · Arieh Warshel

Voorganger(s): Brian Kobilka · Robert Lefkowitz

Opvolger(s): Eric Betzig · Stefan Hell · William Moerner

Portaal: Scheikunde


text:
# Ronde van Italië 1948
| Eindklassement      |                   |              |
| Algemeen klassement | Fiorenzo Magni    | 124h 51' 52" |
| Tweede              | Ezio Cecchi       | + 0' 11"     |
| Derde               | Giordano Cottur   | + 2' 37"     |
| Vierde              | Vito Ortelli      | + 2' 37"     |
| Vijfde              | Primo Volpi       | + 8' 24"     |
| Zesde               | Angelo Brignole   | + 9' 14"     |
| Zevende             | Giulio Bresci     | + 9' 17"     |
| Achtste             | Gino Bartali      | + 11' 52"    |
| Negende             | Serafino Biagioni | + 15' 05"    |
| Tiende              | Alfredo Martini   | + 18' 22"    |
| (Bel)               | geen              |              |
| (Ned)               | geen              |              |
| Rode Lantaarn       | Aldo Bini (41e)   | + 4h 07' 51" |
| Bergklassement      | Fausto Coppi      | ... punten   |
| Tweede              | Ezio Cecchi       | ... punten   |
| Derde               | Gino Bartali      | ... punten   |
| Ploegenklassement   | Wilier            | ?            |
| Tweede              | ?                 | ?            |
| Derde               | ?                 | ?            |

In 1948 ging de 31e Giro d'Italia op 15 mei van start in Milaan. Hij eindigde op 6 juni in Milaan. Er stonden 77 renners verdeeld over 11 ploegen aan de start. Deze ronde werd gewonnen door de Italiaan Fiorenzo Magni.
Aantal ritten: 19

Totale afstand: 4141 km

Gemiddelde snelheid: 33,164 km/h

Aantal deelnemers: 77

## Belgische en Nederlandse prestaties
In totaal namen er 9 Belgen en geen Nederlanders deel aan de Giro van 1948.

### Belgische etappezeges
- Désiré Keteleer won de 11e etappe van Fiuggi naar Perugia.

### Nederlandse etappezeges
- In 1948 was er geen Nederlandse etappezege.

## Etappe uitslagen
| Datum  | Etappe    | Parcours                              | Afstand | Eerste                   | Tweede                   | Derde                    | Klassementsleider     |
| ------ | --------- | ------------------------------------- | ------- | ------------------------ | ------------------------ | ------------------------ | --------------------- |
| 15 mei | etappe 1  | Milaan - Turijn                       | 190 km  | Giordano Cottur (Ita)    | Gildo Monari (Ita)       | Antonio Covolo (Ita)     | Giordano Cottur (Ita) |
| 16 mei | etappe 2  | Turijn - Genua                        | 226 km  | Mario Ricci (Ita)        | Fausto Coppi (Ita)       | Gino Bartali (Ita)       | Giordano Cottur (Ita) |
| 17 mei | etappe 3  | Genua - Parma                         | 243 km  | Luciano Maggini (Ita)    | Fiorenzo Magni (Ita)     | Gino Bartali (Ita)       | Giordano Cottur (Ita) |
| 18 mei | etappe 4  | Parma - Viareggio                     | 266 km  | Luigi Casola (Ita)       | Fiorenzo Magni (Ita)     | Gino Bartali (Ita)       | Giordano Cottur (Ita) |
| 20 mei | etappe 5  | Viareggio - Siena                     | 165 km  | Adolfo Leoni (Ita)       | Oreste Conte (Ita)       | Nedo Logli (Ita)         | Giordano Cottur (Ita) |
| 21 mei | etappe 6  | Siena - Rome                          | 240 km  | Luigi Casola (Ita)       | Fiorenzo Magni (Ita)     | Oreste Conte (Ita)       | Giordano Cottur (Ita) |
| 22 mei | etappe 7  | Rome - Pescara                        | 230 km  | Antonio Bevilacqua (Ita) | Ubaldo Pugnaloni (Ita)   | Renzo Zanazzi (Ita)      | Giordano Cottur (Ita) |
| 23 mei | etappe 8  | Pescara - Bari                        | 347 km  | Adolfo Leoni (Ita)       | Oreste Conte (Ita)       | Giovanni Corrieri (Ita)  | Giordano Cottur (Ita) |
| 25 mei | etappe 9  | Bari - Napels                         | 306 km  | Nedo Logli (Ita)         | Fiorenzo Magni (Ita)     | Ezio Cecchi (Ita)        | Vito Ortelli (Ita)    |
| 26 mei | etappe 10 | Napels - Fiuggi                       | 187 km  | Italo De Zan (Ita)       | Serafino Biagioni (Ita)  | Ubaldo Pugnaloni (Ita)   | Vito Ortelli (Ita)    |
| 27 mei | etappe 11 | Fiuggi - Perugia                      | 265 km  | Désiré Keteleer (Bel)    | Virgilio Salimbeni (Ita) | Gino Bartali (Ita)       | Vito Ortelli (Ita)    |
| 29 mei | etappe 12 | Perugia - Florence                    | 169 km  | Oreste Conte (Ita)       | Quirino Toccacelli (Ita) | Gino Bartali (Ita)       | Vito Ortelli (Ita)    |
| 30 mei | etappe 13 | Florence - Bologna                    | 194 km  | Brunno Pasquini (Ita)    | Alfredo Pasotti (Ita)    | Adolfo Leoni (Ita)       | Vito Ortelli (Ita)    |
| 31 mei | etappe 14 | Bologna - Udine                       | 278 km  | Oreste Conte (Ita)       | Adolfo Leoni (Ita)       | Fausto Coppi (Ita)       | Fiorenzo Magni (Ita)  |
| 1 juni | etappe 15 | Udine - Auronzo di Cadore             | 125 km  | Vincenzo Rossello (Ita)  | Aldo Ronconi (Ita)       | Ezio Cecchi (Ita)        | Ezio Cecchi (Ita)     |
| 3 juni | etappe 16 | Auronzo di Cadore - Cortina d'Ampezzo | 80 km   | Fausto Coppi (Ita)       | Gino Bartali (Ita)       | Giordano Cottur (Ita)    | Ezio Cecchi (Ita)     |
| 4 juni | etappe 17 | Cortina d'Ampezzo - Trente            | 160 km  | Fausto Coppi (Ita)       | Vito Ortelli (Ita)       | Alfredo Pasotti (Ita)    | Fiorenzo Magni (Ita)  |
| 5 juni | etappe 18 | Trente - Brescia                      | 239 km  | Elio Bertocchi (Ita)     | Virgilio Salimbeni (Ita) | Vincenzo Rossello (Ita)  | Fiorenzo Magni (Ita)  |
| 6 juni | etappe 19 | Brescia - Milaan                      | 231 km  | Fiorenzo Magni (Ita)     | Nedo Logli (Ita)         | Quirino Toccacelli (Ita) | Fiorenzo Magni (Ita)  |

 winnaars ·
roze trui ·
  puntenklassement ·
  bergklassement ·
 jongerenklassement ·
 intergiro ·
 ploegenklassement ·
 strijdlust ·
 zwarte trui
Giro d'Italia Next Gen · Giro Donne · Cima Coppi
 Belgische rozetruidragers · etappewinnaars
 Nederlandse rozetruidragers · etappewinnaars
Mannen:
1909 ·
1910 ·
1911 ·
1912 ·
1913 ·
1914 ·
1919 ·
1920 ·
1921 ·
1922 ·
1923 ·
1924 ·
1925 ·
1926 ·
1927 ·
1928 ·
1929 ·
1930 ·
1931 ·
1932 ·
1933 ·
1934 ·
1935 ·
1936 ·
1937 ·
1938 ·
1939 ·
1940 ·
1946 ·
1947 ·
1948 ·
1949 ·
1950 ·
1951 ·
1952 ·
1953 ·
1954 ·
1955 ·
1956 ·
1957 ·
1958 ·
1959 ·
1960 ·
1961 ·
1962 ·
1963 ·
1964 ·
1965 ·
1966 ·
1967 ·
1968 ·
1969 ·
1970 ·
1971 ·
1972 ·
1973 ·
1974 ·
1975 ·
1976 ·
1977 ·
1978 ·
1979 ·
1980 ·
1981 ·
1982 ·
1983 ·
1984 ·
1985 ·
1986 ·
1987 ·
1988 ·
1989 ·
1990 ·
1991 ·
1992 ·
1993 ·
1994 ·
1995 ·
1996 ·
1997 ·
1998 ·
1999 ·
2000 ·
2001 ·
2002 ·
2003 ·
2004 ·
2005 ·
2006 ·
2007 ·
2008 ·
2009 ·
2010 ·
2011 ·
2012 ·
2013 ·
2014 ·
2015 ·
2016 ·
2017 ·
2018 ·
2019 ·
2020 ·
2021 ·
2022 ·
2023 ·
2024 ·
2025
Vrouwen:
1988 ·
1989 ·
1990 ·
1991 ·
1992 ·
1993 ·
1994 ·
1995 ·
1996 ·
1997 ·
1998 ·
1999 ·
2000 ·
2001 ·
2002 ·
2003 ·
2004 ·
2005 ·
2006 ·
2007 ·
2008 ·
2009 ·
2010 ·
2011 ·
2012 ·
2013 ·
2014 ·
2015 ·
2016 ·
2017 ·
2018 ·
2019 ·
2020 ·
2021 ·
2022 ·
2023 ·
2024 ·
2025

title: Ronde van Italië 1948

wikitext:
{|align="right" class="wikitable" style="margin-left:0.5em;"
|-
|colspan="4" align="center"|'''Eindklassement'''
|----- bgcolor="#FF69B4"
|'''Algemeen klassement'''||'''[[Fiorenzo Magni]]'''||align=right|124h 51' 52"
|----- bgcolor="#DB7093"
|Tweede||[[Ezio Cecchi]]||align=right|+ 0' 11"
|----- bgcolor="#FFB6C1"
|Derde||[[Giordano Cottur]]||align=right|+ 2' 37"
|----- bgcolor="#FFB6C1"
|Vierde||[[Vito Ortelli]]||align=right|+ 2' 37"
|----- bgcolor="#FFB6C1"
|Vijfde||[[Primo Volpi]]||align=right|+ 8' 24"
|----- bgcolor="#FFB6C1"
|Zesde||[[Angelo Brignole]]||align=right|+ 9' 14"
|----- bgcolor="#FFB6C1"
|Zevende||[[Giulio Bresci]]||align=right|+ 9' 17"
|----- bgcolor="#FFB6C1"
|Achtste||[[Gino Bartali]]||align=right|+ 11' 52"
|----- bgcolor="#FFB6C1"
|Negende||[[Serafino Biagioni]]||align=right|+ 15' 05"
|----- bgcolor="#FFB6C1"
|Tiende||[[Alfredo Martini]]||align=right|+ 18' 22"
|----- bgcolor="#FFB6C1"
|'''(Bel)'''||'''geen'''||align=right|
|----- bgcolor="#FFB6C1"
|'''(Ned)'''||'''geen'''||align=right|
|----- bgcolor="#F08080"
| '''Rode Lantaarn''' || bgcolor="#F08080" align="left" | '''[[Aldo Bini]] (41e)'''||align=right|+ 4h 07' 51"
|----- bgcolor="#2E8B57"
|'''Bergklassement'''||'''[[Fausto Coppi]]'''||align=right|... punten
|----- bgcolor="#3CB371"
|Tweede||[[Ezio Cecchi]]||align=right|... punten
|----- bgcolor="#90EE90"
|Derde||[[Gino Bartali]]||align=right|... punten
|----- bgcolor="#808080"
|'''Ploegenklassement'''||'''Wilier'''||align=right|?
|----- bgcolor="#A9A9A9"
|Tweede||?||align=right|?
|----- bgcolor="#C0C0C0"
|Derde||?||align=right|?
|}

In [[1948]] ging de 31e '''Giro d'Italia''' op [[15 mei]] van start in Milaan. Hij eindigde op [[6 juni]] in Milaan. Er stonden 77 renners verdeeld over 11 ploegen aan de start. Deze ronde werd gewonnen door de Italiaan [[Fiorenzo Magni]].

'''Aantal ritten:''' 19

'''Totale afstand:''' 4141 km

'''Gemiddelde snelheid:''' 33,164 km/h

'''Aantal deelnemers:''' 77

== Belgische en Nederlandse prestaties ==
In totaal namen er 9 Belgen en geen Nederlanders deel aan de Giro van 1948.

===Belgische etappezeges===
*[[Désiré Keteleer]] won de 11e etappe van Fiuggi naar Perugia.

===Nederlandse etappezeges===
*In 1948 was er geen Nederlandse etappezege.
{{Clearboth}}

== Etappe uitslagen ==
{| class="wikitable"
!Datum
!Etappe
!Parcours
!Afstand
!Eerste
!Tweede
!Derde
!Klassementsleider
|-
| [[15 mei]]
| etappe 1
| [[Milaan (stad)|Milaan]] - [[Turijn (stad)|Turijn]]
| 190 km
| [[Giordano Cottur]] (Ita)
| [[Gildo Monari]] (Ita)
| [[Antonio Covolo]] (Ita)
| [[Giordano Cottur]] (Ita)
|-
| [[16 mei]]
| etappe 2
| [[Turijn (stad)|Turijn]] - [[Genua (stad)|Genua]]
| 226 km
| [[Mario Ricci]] (Ita)
| [[Fausto Coppi]] (Ita)
| [[Gino Bartali]] (Ita)
| [[Giordano Cottur]] (Ita)
|-
| [[17 mei]]
| etappe 3
| [[Genua (stad)|Genua]] - [[Parma (stad)|Parma]]
| 243 km
| [[Luciano Maggini]] (Ita)
| [[Fiorenzo Magni]] (Ita)
| [[Gino Bartali]] (Ita)
| [[Giordano Cottur]] (Ita)
|-
| [[18 mei]]
| etappe 4
| [[Parma (stad)|Parma]] - [[Viareggio]]
| 266 km
| [[Luigi Casola]] (Ita)
| [[Fiorenzo Magni]] (Ita)
| [[Gino Bartali]] (Ita)
| [[Giordano Cottur]] (Ita)
|-
| [[20 mei]]
| etappe 5
| [[Viareggio]] - [[Siena (stad)|Siena]]
| 165 km
| [[Adolfo Leoni]] (Ita)
| [[Oreste Conte]] (Ita)
| [[Nedo Logli]] (Ita)
| [[Giordano Cottur]] (Ita)
|-
| [[21 mei]]
| etappe 6
| [[Siena (stad)|Siena]] - [[Rome (stad)|Rome]]
| 240 km
| [[Luigi Casola]] (Ita)
| [[Fiorenzo Magni]] (Ita)
| [[Oreste Conte]] (Ita)
| [[Giordano Cottur]] (Ita)
|-
| [[22 mei]]
| etappe 7
| [[Rome (stad)|Rome]] - [[Pescara (stad)|Pescara]]
| 230 km
| [[Antonio Bevilacqua (wielrenner, 1918)|Antonio Bevilacqua]] (Ita)
| [[Ubaldo Pugnaloni]] (Ita)
| [[Renzo Zanazzi]] (Ita)
| [[Giordano Cottur]] (Ita)
|-
| [[23 mei]]
| etappe 8
| [[Pescara (stad)|Pescara]] - [[Bari (stad)|Bari]]
| 347 km
| [[Adolfo Leoni]] (Ita)
| [[Oreste Conte]] (Ita)
| [[Giovanni Corrieri]] (Ita)
| [[Giordano Cottur]] (Ita)
|-
| [[25 mei]]
| etappe 9
| [[Bari (stad)|Bari]] - [[Napels (stad)|Napels]]
| 306 km
| [[Nedo Logli]] (Ita)
| [[Fiorenzo Magni]] (Ita)
| [[Ezio Cecchi]] (Ita)
| [[Vito Ortelli]] (Ita)
|-
| [[26 mei]]
| etappe 10
| [[Napels (stad)|Napels]] - [[Fiuggi]]
| 187 km
| [[Italo De Zan]] (Ita)
| [[Serafino Biagioni]] (Ita)
| [[Ubaldo Pugnaloni]] (Ita)
| [[Vito Ortelli]] (Ita)
|-
| [[27 mei]]
| etappe 11
| [[Fiuggi]] - [[Perugia (stad)|Perugia]]
| 265 km
| [[Désiré Keteleer]] (Bel)
| [[Virgilio Salimbeni]] (Ita)
| [[Gino Bartali]] (Ita)
| [[Vito Ortelli]] (Ita)
|-
| [[29 mei]]
| etappe 12
| [[Perugia (stad)|Perugia]] - [[Florence (stad)|Florence]]
| 169 km
| [[Oreste Conte]] (Ita)
| [[Quirino Toccacelli]] (Ita)
| [[Gino Bartali]] (Ita)
| [[Vito Ortelli]] (Ita)
|-
| [[30 mei]]
| etappe 13
| [[Florence (stad)|Florence]] - [[Bologna (stad)|Bologna]]
| 194 km
| [[Brunno Pasquini]] (Ita)
| [[Alfredo Pasotti]] (Ita)
| [[Adolfo Leoni]] (Ita)
| [[Vito Ortelli]] (Ita)
|-
| [[31 mei]]
| etappe 14
| [[Bologna (stad)|Bologna]] - [[Udine (stad)|Udine]]
| 278 km
| [[Oreste Conte]] (Ita)
| [[Adolfo Leoni]] (Ita)
| [[Fausto Coppi]] (Ita)
| [[Fiorenzo Magni]] (Ita)
|-
| [[1 juni]]
| etappe 15
| [[Udine (stad)|Udine]] - [[Auronzo di Cadore]]
| 125 km
| [[Vincenzo Rossello]] (Ita)
| [[Aldo Ronconi]] (Ita)
| [[Ezio Cecchi]] (Ita)
| [[Ezio Cecchi]] (Ita)
|-
| [[3 juni]]
| etappe 16
| [[Auronzo di Cadore]] - [[Cortina d'Ampezzo]]
| 80 km
| [[Fausto Coppi]] (Ita)
| [[Gino Bartali]] (Ita)
| [[Giordano Cottur]] (Ita)
| [[Ezio Cecchi]] (Ita)
|-
| [[4 juni]]
| etappe 17
| [[Cortina d'Ampezzo]] - [[Trente (stad)|Trente]]
| 160 km
| [[Fausto Coppi]] (Ita)
| [[Vito Ortelli]] (Ita)
| [[Alfredo Pasotti]] (Ita)
| [[Fiorenzo Magni]] (Ita)
|-
| [[5 juni]]
| etappe 18
| [[Trente (stad)|Trente]] - [[Brescia (stad)|Brescia]]
| 239 km
| [[Elio Bertocchi]] (Ita)
| [[Virgilio Salimbeni]] (Ita)
| [[Vincenzo Rossello]] (Ita)
| [[Fiorenzo Magni]] (Ita)
|-
| [[6 juni]]
| etappe 19
| [[Brescia (stad)|Brescia]] - [[Milaan (stad)|Milaan]]
| 231 km
| [[Fiorenzo Magni]] (Ita)
| [[Nedo Logli]] (Ita)
| [[Quirino Toccacelli]] (Ita)
| [[Fiorenzo Magni]] (Ita)
|}

{{Navigatie Ronde van Italië}}

[[Categorie:Ronde van Italië|1948]]
[[Categorie:Meerdaagse wielerwedstrijd in 1948]]


text:
# Megapenthes tinctipes
Megapenthes tinctipes is een keversoort uit de familie kniptorren (Elateridae). De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1900 door Ernest Candèze.

title: Megapenthes tinctipes

wikitext:
{{Taxobox insect
| titelweergave = cursief
| naam = ''Megapenthes tinctipes''
| afbeelding =
| afbeeldingtekst =
| orde = [[Kevers|Coleoptera]] (Kevers)
| familie = [[Kniptorren|Elateridae]] (Kniptorren)
| geslacht = ''[[Megapenthes]]''
| w-naam = ''Megapenthes tinctipes''
| auteur = [[Ernest Candèze|Candèze]]
| datum = 1900
| haakjes = ja
| species =
| commons =
}}
'''''Megapenthes tinctipes''''' is een [[kevers]]oort uit de familie [[kniptorren]] (Elateridae). De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1900 door [[Ernest Candèze]].<ref>[http://insects.tamu.edu/research/collection/hallan/test/Arthropoda/Insects/Coleoptera/Family/Elateridae.txt Elateridae] in [http://insects.tamu.edu/research/collection/hallan/test/Arthropoda/Insects/Coleoptera/Family/Coleoptera1.htm Synopsis of the described Coleoptera of the World 6 juni 2010]. [https://web.archive.org/web/20141203145937/https://insects.tamu.edu/research/collection/hallan/test/Arthropoda/Insects/Coleoptera/Family/Elateridae.txt Gearchiveerd] op 3 december 2014.</ref>
{{Appendix}}
{{beginnetje|biologie|2011|10|30}}

[[Categorie:Megapenthes|tinctipes]]

title: Megapenthes tinctipes

Familie: Elateridae (Kniptorren)

Geslacht: Megapenthes

title: Soort