text:
# De vrolijke bende
De vrolijke bende is het 66ste stripverhaal van Jommeke. De reeks wordt getekend door striptekenaar Jef Nys.

## Personages
- Jommeke
- Filiberke
- Theofiel
- Marie
- Annemieke
- Rozemieke
- kleine rollen : Flip, Pekkie, Choco

## Verhaal
Dit album is een verzameling van gags. Elke gag neemt een pagina in beslag. Volgende gags komen aan bod.
- De vrienden besluiten Jommeke met een kanon naar de maan te schieten, tot ontzetting van zijn moeder. Hij landt echter met een parachute.
- De bel is kapot en Theofiel kan hem niet herstellen. Jommeke lost dit op door de deurknop te vervangen door een toeter.
- Jommeke maakt per ongeluk zijn vader en moeder nat.
- De vrienden spelen met de bal en binden Pekkie vast aan een boom. Hij trekt het jonge boompje echter uit.
- Ttijdens de jacht verstuikt Filiberke zijn voet, waardoor Jommeke hem terug moet dragen. De Miekes denken echter dat Filiberke neergeschoten is.
- Jommeke en Filiberke rijden met een auto maar vallen in panne. Pekkie biedt redding door de wagen verder te trekken.
- Jommeke en Filiberke spelen kruiwagen door Theofiels kruiwagen af te breken. Daarop moet Jommeke kruiwagen spelen voor zijn vader.
- Jommeke gelooft niet dat een hoefijzer wegwerpen geluk brengt, maar raakt bij het wegwerpen een vluchtende inbreker.
- Jommeke heeft medelijden met een koe die in de regen staat en steekt die in zijn ouders bed die hierdoor niet kunnen slapen.
- Jommeke gaat vissen, maar vangt afval. Wanneer hij toch een vis vangt, gaat een ooievaar ermee aan de haal.
- Pekkies neus bloedt door de krab van een kat. Ze verwittigen de spoeddiensten die hiermee niet kunnen lachen.
- De vrienden maken vogelnestkastjes en hangen die in enkele fruitbomen, maar worden door de boer verjaagd die denkt dat ze zijn peren komen stelen.
- De vrienden zitten in een luchtballon, maar Filiberke schiet die lek met zijn katapult. Het blijkt echter een droom.
- Een vriendje van Jommeke wil zich niet wassen en Jommeke maakt hem wijs dat hij droog water heeft, waardoor hij echter nog vuiler wordt.
- Jommeke moet het gras afrijden, maar besluit een koe erbij te halen.
- Jommeke en zijn vrienden halen een kist op voor een boer. Die kist weegt enorm. Er blijkt een kruiwagen in te zitten.
- Theofiel overslaapt zich omdat hij de wekker niet hoort. De vrienden besluiten wekker te spelen door enorm veel lawaai te maken 's ochtends.
- Jommeke vraagt de weg aan iemand die hem een hele weg beschrijft waarop hij op hetzelfde punt weer uitkomt, want hij was bij de juiste persoon.
- Jommeke speelt mee in de fanfare maar speelt vals en stopt een stop in zijn trompet. Die vliegt er echter uit en vliegt tegen het hoofd van de man voor hem die hem een klap heeft.
- De vrienden laten een leugenaar een fles azijn drinken opdat hij de waarheid zou spreken.
- De vrienden willen zich inzetten voor alle verwaarloosde honden en halen ze allemaal in huis tot ergernis van zijn moeder.
- Tijdens de jacht moet Pekkie een aangeschoten vogel apporteren, maar hij peuzelt hem zelf op.
- Jommeke is het beu om elke dag te moeten afwassen vraagt Choco het te doen. Die breekt echter alle borden per ongeluk.
- De vrienden pakken een man aan die in zijn deur 'rosse' roept. Ze denken dat hij zijn kind beledigt, maar het blijkt de hond te zijn.
- Jommeke heeft nieuwe kleren, maar die raken gescheurd als hij zich moeit in een gevecht.
- Filiberke verstuikt zijn voet en de vrienden willen hem in de plaaster leggen. Ze krijgen de emmer echter niet meer van zijn voet.
- Jommeke moet babysitten, maar wil liever televisie kijken. Hij ontwikkelt een systeem om de wieg vanop afstand te wiegen.
- De vrienden dansen op tafel, maar de poten breken. Ze metsen stenen onder de tafel.
- Bij het voetballen breken de vrienden een venster. Ze vervangen hem op hun kosten, maar breken ze opnieuw wanneer ze de ladder weghalen.
- Jommeke rijdt met zijn fiets een zware dame omver. Hij kan ze niet optillen en roept een takelwagen erbij.
- Jommeke breekt een venster met zijn voetbal en krijgt een pak slaag van zijn vader. Hij wil dit terugdoen en slaat met de mattenklopper op zijn vaders broek die aan een wasdraad hangt.
- Jommeke krijgt onder zijn voeten van zijn vader omdat hij met diens pijp rookt. Wanneer Theofiel echter de pijp schoonmaakt met de handdoek van Marie vliegt hij echter ook buiten.
- De Miekes zien Jommeke en Filiberke vechten en verwittigen de politie. Ze waren echter maar voor de lol aan het oefenen.
- Tante Melanie komt op bezoek en de koekoeksklok die ze schonk moet van zolder gehaald worden. De klok is echter kapot, waarop Flip als koekoek in de klok kruipt.
- Jommekes nieuwe broek hangt door een val vol modder. Hij wast ze en wil ze in de oven drogen, maar vergeet ze waardoor ze verbrandt.
- De vrienden maken een vliegtuig maar moeten een noodlanding maken in het doel van een voetbalveld.
- De Miekes bakken een taart, maar spelen daarna mee met Jommeke en Filiberke. Flip heeft er geen goed oog in. De taart verbrandt tijdens het spelen tot jolijt van Flip.
- Marie beklaagt zich dat ze geen nieuwe moderne hoed meer heeft. Jommeke haalt een hoed boven tot tevredenheid van zijn moeder. Het blijkt echter een oude lampenkap te zijn.

## Achtergronden bij dit verhaal
- Dit is het vierde album met gags in de reeks na Dolle fratsen, Gekke grappen en De Jommekesclub. Er volgen later nog twee van deze albums.
- Heel wat van deze gags zijn actualiseringen van oudere gags die al in de eerdere albums voorkwamen. Sommige verhalen zijn gelijk, andere zijn aangepast. Jommeke is er ouder in en vaak nemen Filiberke en de Miekes rollen in die in de oudere gags door andere personages ingenomen werden. Ook zijn ouders zijn moderner getekend dan in de oudere gags. Flip en Pekkie komen in enkele gags voor, Choco in eentje.

title: De vrolijke bende

wikitext:
{{Infobox stripverhaal
| titel             = De vrolijke bende
| stripreeks        = [[Jommeke (stripreeks)|Jommeke]]
| volgnummer        = 66
| scenario          = [[Jef Nys]]
| tekenaar          = [[Jef Nys]]
| type              = softcover
| paginas           = 46
| eerstedruk       = 1974
| lijst      = [[Lijst van albums van Jommeke|Albums van Jommeke]]
}}
'''''De vrolijke bende''''' is het 66ste [[stripverhaal]] van [[Jommeke (stripreeks)|Jommeke]]. De reeks wordt getekend door [[striptekenaar]] [[Jef Nys]].

== Personages ==
* Jommeke
* Filiberke
* Theofiel
* Marie
* Annemieke
* Rozemieke
* kleine rollen : Flip, Pekkie, Choco

== Verhaal ==
{{Leeswaarschuwing}}
Dit album is een verzameling van gags. Elke gag neemt een pagina in beslag. Volgende gags komen aan bod.
* De vrienden besluiten [[Jommeke (stripfiguur)|Jommeke]] met een kanon naar de maan te schieten, tot ontzetting van zijn moeder. Hij landt echter met een parachute.
* De bel is kapot en [[Theofiel (stripfiguur)|Theofiel]] kan hem niet herstellen. Jommeke lost dit op door de deurknop te vervangen door een toeter.
* Jommeke maakt per ongeluk zijn vader en moeder nat.
* De vrienden spelen met de bal en binden [[Pekkie]] vast aan een boom. Hij trekt het jonge boompje echter uit.
* Ttijdens de jacht verstuikt [[Filiberke]] zijn voet, waardoor Jommeke hem terug moet dragen. [[De Miekes]] denken echter dat Filiberke neergeschoten is.
* Jommeke en Filiberke rijden met een auto maar vallen in panne. Pekkie biedt redding door de wagen verder te trekken.
* Jommeke en Filiberke spelen kruiwagen door Theofiels kruiwagen af te breken. Daarop moet Jommeke kruiwagen spelen voor zijn vader.
* Jommeke gelooft niet dat een hoefijzer wegwerpen geluk brengt, maar raakt bij het wegwerpen een vluchtende inbreker.
* Jommeke heeft medelijden met een koe die in de regen staat en steekt die in zijn ouders bed die hierdoor niet kunnen slapen.
* Jommeke gaat vissen, maar vangt afval. Wanneer hij toch een vis vangt, gaat een ooievaar ermee aan de haal.
* Pekkies neus bloedt door de krab van een kat. Ze verwittigen de spoeddiensten die hiermee niet kunnen lachen.
* De vrienden maken vogelnestkastjes en hangen die in enkele fruitbomen, maar worden door de boer verjaagd die denkt dat ze zijn peren komen stelen.
* De vrienden zitten in een luchtballon, maar Filiberke schiet die lek met zijn katapult. Het blijkt echter een droom.
* Een vriendje van Jommeke wil zich niet wassen en Jommeke maakt hem wijs dat hij droog water heeft, waardoor hij echter nog vuiler wordt.
* Jommeke moet het gras afrijden, maar besluit een koe erbij te halen.
* Jommeke en zijn vrienden halen een kist op voor een boer. Die kist weegt enorm. Er blijkt een kruiwagen in te zitten.
* Theofiel overslaapt zich omdat hij de wekker niet hoort. De vrienden besluiten wekker te spelen door enorm veel lawaai te maken 's ochtends.
* Jommeke vraagt de weg aan iemand die hem een hele weg beschrijft waarop hij op hetzelfde punt weer uitkomt, want hij was bij de juiste persoon.
* Jommeke speelt mee in de fanfare maar speelt vals en stopt een stop in zijn trompet. Die vliegt er echter uit en vliegt tegen het hoofd van de man voor hem die hem een klap heeft.
* De vrienden laten een leugenaar een fles azijn drinken opdat hij de waarheid zou spreken.
* De vrienden willen zich inzetten voor alle verwaarloosde honden en halen ze allemaal in huis tot ergernis van zijn moeder.
* Tijdens de jacht moet Pekkie een aangeschoten vogel apporteren, maar hij peuzelt hem zelf op.
* Jommeke is het beu om elke dag te moeten afwassen vraagt Choco het te doen. Die breekt echter alle borden per ongeluk.
* De vrienden pakken een man aan die in zijn deur 'rosse' roept. Ze denken dat hij zijn kind beledigt, maar het blijkt de hond te zijn.
* Jommeke heeft nieuwe kleren, maar die raken gescheurd als hij zich moeit in een gevecht.
* Filiberke verstuikt zijn voet en de vrienden willen hem in de plaaster leggen. Ze krijgen de emmer echter niet meer van zijn voet.
* Jommeke moet babysitten, maar wil liever televisie kijken. Hij ontwikkelt een systeem om de wieg vanop afstand te wiegen.
* De vrienden dansen op tafel, maar de poten breken. Ze metsen stenen onder de tafel.
* Bij het voetballen breken de vrienden een venster. Ze vervangen hem op hun kosten, maar breken ze opnieuw wanneer ze de ladder weghalen.
* Jommeke rijdt met zijn fiets een zware dame omver. Hij kan ze niet optillen en roept een takelwagen erbij.
* Jommeke breekt een venster met zijn voetbal en krijgt een pak slaag van zijn vader. Hij wil dit terugdoen en slaat met de mattenklopper op zijn vaders broek die aan een wasdraad hangt.
* Jommeke krijgt onder zijn voeten van zijn vader omdat hij met diens pijp rookt. Wanneer Theofiel echter de pijp schoonmaakt met de handdoek van [[Marie (stripfiguur)|Marie]] vliegt hij echter ook buiten.
* De Miekes zien Jommeke en Filiberke vechten en verwittigen de politie. Ze waren echter maar voor de lol aan het oefenen.
* Tante Melanie komt op bezoek en de koekoeksklok die ze schonk moet van zolder gehaald worden. De klok is echter kapot, waarop [[Flip (stripfiguur)|Flip]] als koekoek in de klok kruipt.
* Jommekes nieuwe broek hangt door een val vol modder. Hij wast ze en wil ze in de oven drogen, maar vergeet ze waardoor ze verbrandt.
* De vrienden maken een vliegtuig maar moeten een noodlanding maken in het doel van een voetbalveld.
* De Miekes bakken een taart, maar spelen daarna mee met Jommeke en Filiberke. Flip heeft er geen goed oog in. De taart verbrandt tijdens het spelen tot jolijt van Flip.
* Marie beklaagt zich dat ze geen nieuwe moderne hoed meer heeft. Jommeke haalt een hoed boven tot tevredenheid van zijn moeder. Het blijkt echter een oude lampenkap te zijn.

== Achtergronden bij dit verhaal ==
* Dit is het vierde album met gags in de reeks na ''[[Dolle fratsen]]'', ''[[Gekke grappen]]'' en ''[[De Jommekesclub]]''. Er volgen later nog twee van deze albums.
* Heel wat van deze gags zijn actualiseringen van oudere gags die al in de eerdere albums voorkwamen. Sommige verhalen zijn gelijk, andere zijn aangepast. Jommeke is er ouder in en vaak nemen Filiberke en de Miekes rollen in die in de oudere gags door andere personages ingenomen werden. Ook zijn ouders zijn moderner getekend dan in de oudere gags. Flip en Pekkie komen in enkele gags voor, [[Choco (stripfiguur)|Choco]] in eentje.

== Uitgaven ==
{{Tabel albumuitgaven
| Stripreeks1 = [[Jommeke (stripreeks)|Jommeke]]| Nummer1 = 66 | Druk1 = [[1974]]| Voorganger1 = [[De grasmobiel]] | Opvolger1 = [[De slaapkop]]
}}

{{Navigatie Jommeke}}
{{DEFAULTSORT:vrolijke bende, De}}
[[Categorie:Stripverhaal van Jommeke|Vrolijke bende, De]]
[[Categorie:Stripverhaal uit 1974]]

title: De vrolijke bende

Stripreeks: Jommeke

Scenario: Jef Nys

Tekeningen: Jef Nys

Type: softcover

title: Albums van Jommeke

Portaal: Strip


text:
# Saulzoir
Saulzoir is een gemeente in het Franse Noorderdepartement (Frans: département du Nord) (regio Hauts-de-France). De plaats maakt deel uit van het arrondissement Cambrai. Saulzoir telde op 1 januari 2022 1.685 inwoners. Met vrij grote zekerheid vond in de buurt van Saulzoir de slag aan de Sabis plaats.

## Geografie
De oppervlakte van Saulzoir bedroeg op 1 januari 2022 10,1 vierkante kilometer; de bevolkingsdichtheid was toen 166,8 inwoners per km².

## Demografie
Onderstaande figuur toont het verloop van het inwonertal (bron: INSEE-tellingen).

wikiname: nlwiki

title: Saulzoir

in_language: nl

wikitext:
{{Infobox gemeente Frankrijk
| plaatsnaam = Saulzoir
| wapen = [[Bestand:Blason de la ville de Saulzoir (59) Nord-France.svg|85px|Wapen]]
| kaart =
| regio = [[Hauts-de-France]]
| departement = [[Noorderdepartement]] (59)
| depnr = 59
| arrondissement = [[Arrondissement Cambrai|Cambrai]]
| kanton = [[Kanton Solesmes|Solesmes]]
| jaar = 2004
| inwoners = 1713
| dichtheid = 169,6
| oppervlakte = 10,1
| water =
| latitudeGraden = 50
| latitudeMinuten = 14
| latitudeSeconden = 0
| longitudeGraden = 3
| longitudeMinuten = 27
| longitudeSeconden = 0
| E of W = E
| ol of wl = O.L.
| code = 59558
| postcode = 59227
| netnummer =
| hoogteligging = 43 - 88
| aangrenzende gemeenten =
| burgemeester =
| website =
}}

'''Saulzoir''' is een gemeente in het [[Frankrijk|Franse]] [[Noorderdepartement]] ([[Frans (hoofdbetekenis)|Frans]]: ''département du Nord'') (regio [[Hauts-de-France]]). De plaats maakt deel uit van het arrondissement [[Arrondissement Cambrai|Cambrai]]. Saulzoir telde op {{Inwonertal|soort=datum}} {{Inwonertal}} inwoners. Met vrij grote zekerheid vond in de buurt van Saulzoir de [[slag aan de Sabis]] plaats.

==Geografie==
De oppervlakte van Saulzoir bedroeg op {{Inwonertal|soort=datum}} {{inwonertal|soort=oppervlakte}}; de [[bevolkingsdichtheid]] was toen {{inwonertal|soort=dichtheid}} inwoners per km².

<!-- {{Detailkaart Franse gemeente|id=59558}} -->
[[Bestand:59558-Saulzoir-Sols.png|thumb|left|350px|Kaart van de gemeente met belangrijkste infrastructuur, bodemgebruik en omliggende gemeenten]]
{{Clearleft}}

==Demografie==
Onderstaande figuur toont het verloop van het inwonertal (bron: [[Institut national de la statistique et des études économiques/Definities|INSEE-tellingen]]).<br />
{{Grafiek inwonertal gemeente Frankrijk|id=59558}}
<!-- Bron: Frans bureau voor statistiek. Cijfers inwoneraantal volgens de definitie "population sans doubles comptes" -->

==Externe links==
* {{Link INSEE|id=59558}}

{{Appendix}}
{{Commonscat}}
{{Coor title dms|50|14|0|N|3|27|0|E|type:adm2nd_scale:25000_region:FR}}

[[Categorie:Gemeente in het Noorderdepartement]]

title: Situering

Regio: Hauts-de-France

Departement: Noorderdepartement (59)

Arrondissement: Cambrai

Kanton: Solesmes

Coördinaten: 50° 14′ NB, 3° 27′ OL

title: Algemeen

title: Overig

Website: Officiële website

title: Detailkaart

Detailkaart: · Locatie in Frankrijk Nord

Portaal: Frankrijk


text:
# Gryposmylus pubicosta
Gryposmylus pubicosta is een insect uit de familie watergaasvliegen (Osmylidae), die tot de orde netvleugeligen (Neuroptera) behoort. De soort komt voor in India.

title: Gryposmylus pubicosta

wikitext:
{{Taxobox insect
| titelweergave = cursief
| naam = ''Gryposmylus pubicosta''
| afbeelding =
| afbeeldingtekst =
| orde = [[Neuroptera]] (Netvleugeligen)
| familie = [[Osmylidae]] (Watergaasvliegen)
| geslacht = ''[[Gryposmylus]]''
| w-naam = ''Gryposmylus pubicosta''
| auteur = Walker
| datum = 1860
| haakjes = ja
| commons =
| species =
}}
'''''Gryposmylus pubicosta''''' is een [[Insecten|insect]] uit de familie [[watergaasvliegen|watergaasvliegen (Osmylidae)]], die tot de orde [[netvleugeligen|netvleugeligen (Neuroptera)]] behoort. De soort komt voor in [[India]].<ref>[http://lacewing.tamu.edu/Species-Catalogue/scspeciesgenusresults.cfm?gencriteria=beginswith&genus=Gryposmylus&Criteria=AND&speccriteria=beginswith&species=pubicosta {{aut|Oswald, J. D.}} (2007). Neuropterida Species of the World. Version 2.0.]</ref>

{{Appendix}}

[[Categorie:Watergaasvliegen]]
[[Categorie:Endemisch dier uit India]]

title: Gryposmylus pubicosta

Rijk: Animalia (Dieren)

Stam: Arthropoda (Geleedpotigen)

Klasse: Insecta (Insecten)

Orde: Neuroptera (Netvleugeligen)

Familie: Osmylidae (Watergaasvliegen)

Geslacht: Gryposmylus

title: Soort

Portaal: Biologie · Insecten


text:
# Blackhawk-Camino Tassajara
Blackhawk-Camino Tassajara is een plaats in Contra Costa County in Californië in de VS.

## Geografie
De totale oppervlakte bedraagt 24,2 km² (9,3 mijl²) waarvan slechts 0,21% water is.

## Demografie
Volgens de census van 2000 bedroeg de bevolkingsdichtheid 416,7/km² (1078,9/mijl²) en bedroeg het totale bevolkingsaantal 10.048 dat bestond uit:
- 77,10% blanken
- 2,31% zwarten of Afrikaanse Amerikanen
- 0,18% inheemse Amerikanen
- 16,78% Aziaten
- 0,14% mensen afkomstig van eilanden in de Grote Oceaan
- 0,75% andere
- 2,75% twee of meer rassen
- 3,89% Spaans of Latino

Er waren 3326 gezinnen en 3010 families in Blackhawk-Camino Tassajara. De gemiddelde gezinsgrootte bedroeg 3,01.

## Plaatsen in de nabije omgeving
De onderstaande figuur toont nabijgelegen plaatsen in een straal van 16 km rond Blackhawk-Camino Tassajara.

title: Blackhawk-Camino Tassajara

wikitext:
{{Infobox plaats Verenigde Staten
| naam=Blackhawk-Camino Tassajara
| staat=Californië
| county=[[Contra Costa County (Californië)|Contra Costa County]]
| bevolking=10048
| datum=2000
| oppervlak=24.1
| water=0.0
| lat_deg = 37
| lat_min = 48
| lat_sec = 36
| lon_deg = 121
| lon_min = 54
| lon_sec = 50
| hoogte=
| code=06933
| type=CDP
| detailkaart=
}}
'''Blackhawk-Camino Tassajara''' is een plaats in [[Contra Costa County]] in [[Californië]] in de [[Verenigde Staten|VS]].

== Geografie ==
De totale oppervlakte bedraagt 24,2 km² (9,3 mijl²) waarvan slechts 0,21% water is.

== Demografie ==
Volgens de [[census]] van [[2000]] bedroeg de bevolkingsdichtheid 416,7/km² (1078,9/mijl²) en bedroeg het totale bevolkingsaantal 10.048 dat bestond uit:
* 77,10% blanken
* 2,31% zwarten of Afrikaanse Amerikanen
* 0,18% inheemse Amerikanen
* 16,78% Aziaten
* 0,14% mensen afkomstig van eilanden in de Grote Oceaan
* 0,75% andere
* 2,75% twee of meer rassen
* 3,89% Spaans of Latino
Er waren 3326 gezinnen en 3010 families in Blackhawk-Camino Tassajara. De gemiddelde gezinsgrootte bedroeg 3,01.

== Plaatsen in de nabije omgeving ==
De onderstaande figuur toont nabijgelegen [[woonplaats|plaatsen]] in een [[Straal (wiskunde)|straal]] van 16 km rond Blackhawk-Camino Tassajara.
{{Afbeelding label begin|image=Blank map.svg|position= relative| float=left|width=400|caption=Plaatsen in de omgeving}}
{{Afbeelding label|x=0.5|y=0.5|scale=400|text=[[Bestand:Map pointer black.svg|20px|Blackhawk-Camino Tassajara]]'''Blackhawk-Camino Tassajara'''}}
{{Afbeelding label|x=0.207|y=0.347|scale=400|text=[[Bestand:Small-city-symbol.svg|20px|Plaats met 15626 inwoners (2000).]] <small>[[Alamo (Californië)|Alamo]] (12 km) </small>}}
{{Afbeelding label|x=0.450|y=0.092|scale=400|text=[[Bestand:Small-city-symbol.svg|18px|Plaats met 10762 inwoners (2000).]] <small>[[Clayton (Californië)|Clayton]] (15 km) </small>}}
{{Afbeelding label|x=0.351|y=0.496|scale=400|text=[[Bestand:Dot-yellow.svg|20px|Plaats met 41715 inwoners (2000).]]<br /> <small>[[Danville (Californië)|Danville]] (5 km) </small>}}
{{Afbeelding label|x=0.392|y=0.421|scale=400|text=[[Bestand:Small-city-symbol.svg|8px|Plaats met 988 inwoners (2000).]] <small>[[Diablo (Californië)|Diablo]] (5 km) </small>}}
{{Afbeelding label|x=0.504|y=0.800|scale=400|text=[[Bestand:Dot-yellow.svg|20px|Plaats met 29973 inwoners (2000).]] <small>[[Dublin (Californië)|Dublin]] (11 km) </small>}}
{{Afbeelding label|x=0.578|y=0.930|scale=400|text=[[Bestand:Dot-yellow.svg|20px|Plaats met 63654 inwoners (2000).]] <small>[[Pleasanton (Californië)|Pleasanton]] (16 km) </small>}}
{{Afbeelding label|x=0.406|y=0.665|scale=400|text=[[Bestand:Dot-yellow.svg|20px|Plaats met 44722 inwoners (2000).]] <small>[[San Ramon (Californië)|San Ramon]] (7 km) </small>}}
{{Afbeelding label|x=0.170|y=0.188|scale=400|text=[[Bestand:Dot-yellow.svg|20px|Plaats met 64296 inwoners (2000).]] <small>[[Walnut Creek (Californië)|Walnut Creek]] (16 km) </small>}}
{{Afbeelding label eind}}{{Clearleft}}

== Externe link ==
* {{Link city-data.com|Blackhawk-Camino-Tassajara|California}}

{{Coor title dms|37|48|36|N|121|54|50|W|type:city_region:US-CA}}

[[Categorie:Plaats in Contra Costa County]]

title: Situering

County: Contra Costa County

Type plaats: Census-designated place

Staat: Californië

title: Algemeen

- water: 0,0 km²

title: Overig

Portaal: Verenigde Staten


text:
# Morungen
Morungen is een plaats in de Duitse deelstaat Saksen-Anhalt, en maakt sinds 1 oktober 2005 deel uit van de stad Sangerhausen in de Landkreis Mansfeld-Südharz.
Morungen telt 199 inwoners.

title: Morungen

wikitext:
{{Infobox plaats in Duitsland
| land=Duitsland
| naam = Morungen
| area = Saksen-Anhalt
| subarea= [[Mansfeld-Südharz]]
| gemeente= [[Sangerhausen (stad)|Sangerhausen]]
| km2 =
| inwoners = 199
| census = 31-12-2003
| dichtheid =
| hoogte =
| flag=
| coa=
| overignaam2=Behoort tot gemeente sinds
| overig2=01-10-2005
| web =
| lat_deg = 51
| lat_min = 31
| lat_sec = 0.12
| lon_deg = 11
| lon_min = 13
| lon_sec = 59.88
| image=
| caption=
}}
'''Morungen''' is een plaats in de [[Duitsland|Duitse]] deelstaat [[Saksen-Anhalt]], en maakt sinds 1 oktober 2005 deel uit van de stad [[Sangerhausen (stad)|Sangerhausen]] in de [[Landkreis]] [[Mansfeld-Südharz]].<ref name="ST Stat">{{Bronvermelding inwonertal Saksen-Anhalt}}</ref>
Morungen telt 199 inwoners.

{{Appendix|1=bron|2=
{{References}}
}}
{{Beginnetje|landen & volken|land=Duitsland|2=2010|3=05|4=24}}
{{Coor title dms|51|31|0.12|N|11|13|59.88|E|type:city_scale:50000_region:DE}}

[[Categorie:Plaats in Saksen-Anhalt]]
[[Categorie:Voormalige gemeente in Saksen-Anhalt]]
[[Categorie:Sangerhausen]]

title: Situering

Deelstaat: Saksen-Anhalt

Landkreis: Mansfeld-Südharz

Gemeente: Sangerhausen

title: Algemeen

title: Overig

Portaal: Duitsland


text:
# Ozyptila chandosiensis
Ozyptila chandosiensis is een spinnensoort in de taxonomische indeling van de krabspinnen (Thomisidae).
Het dier behoort tot het geslacht Ozyptila. De wetenschappelijke naam van de soort werd voor het eerst geldig gepubliceerd in 1980 door Benoy Krishna Tikader.

title: Ozyptila chandosiensis

wikitext:
{{Taxobox spin
| naam              = ''Ozyptila chandosiensis''
| titelweergave     = cursief
| afbeelding        =
| afbeeldingtekst   =
| familie           = [[Krabspinnen|Thomisidae]] (Krabspinnen)
| geslacht          = ''[[Ozyptila]]''
| auteur            = [[Benoy Krishna Tikader]]
| datum             = 1980
| haakjes           =
}}
'''''Ozyptila chandosiensis''''' is een [[spinnen (dieren)|spinnen]][[soort]] in de taxonomische indeling van de [[Krabspinnen|krabspinnen (Thomisidae)]].<ref>{{aut|Platnick, Norman I.}} (2010): [http://research.amnh.org/entomology/spiders/catalog/ The world spider catalog], version 10.5. ''American Museum of Natural History''. [https://web.archive.org/web/20090312050907/http://research.amnh.org:80/entomology/spiders/catalog/ Gearchiveerd] op 12 maart 2009.</ref>

Het dier behoort tot het geslacht ''[[Ozyptila]]''. De wetenschappelijke naam van de soort werd voor het eerst geldig gepubliceerd in 1980 door [[Benoy Krishna Tikader]].

{{Appendix}}
{{beginnetje|biologie|2011|10|21}}

[[Categorie:Ozyptila|chandosiensis]]

title: Ozyptila chandosiensis

Klasse: Arachnida (Spinachtigen)

Orde: Araneae (Spinnen)

Familie: Thomisidae (Krabspinnen)

Geslacht: Ozyptila

title: Soort

Portaal: Biologie


text:
# Kanton Damigny
Damigny  is een kanton van het Franse departement Orne. Het kanton maakt deel uit van het arrondissement Alençon.

In 2019 telde het 13.649 inwoners.

Het kanton werd gevormd ingevolge het decreet van 25 februari 2014 met uitwerking op 22 maart 2015, met Damigny als hoofdplaats.

## Gemeenten
Het kanton omvat volgende gemeenten:
- Colombiers
- Condé-sur-Sarthe
- Cuissai
- Damigny
- La Ferrière-Bochard
- Gandelain
- Héloup
- Lalacelle
- Lonrai
- Mieuxcé
- Pacé
- La Roche-Mabile
- Saint-Céneri-le-Gérei
- Saint-Denis-sur-Sarthon
- Saint-Nicolas-des-Bois
- Valframbert

title: Kanton Damigny

wikitext:
{{Infobox kanton Frankrijk
| naam = Kanton Damigny
| altnaam =
| kaart = Orne - Canton Damigny 2015.svg
| regio = [[Normandië]]
| departement = [[Orne (departement)|Orne]] (61)
| arrondissement = [[Arrondissement Alençon|Alençon]]
| cons= Sophie Douvry & Michel Génois (2021-2028)
| aantal = 16
| hoofdplaats = [[Damigny]]
| oppervlak = 173.00
| dichtheid=79
| inwoners =  13.649 (2019)
| meetjaar = 2019
| insee =
| insee_dep =61
| insee_kanton =10
}}
'''Damigny ''' is een [[kanton (Frankrijk)|kanton]] van het [[Frankrijk|Franse]] departement [[Orne (departement)|Orne]]. Het kanton maakt deel uit van het arrondissement [[Arrondissement Alençon|Alençon]].

In 2019 telde het 13.649 inwoners.

Het kanton werd gevormd ingevolge het [[Decreet (staatsrecht)|decreet]] van 25 februari 2014 met uitwerking op 22 maart 2015, met [[Damigny]] als hoofdplaats.
<ref>{{fr}}[ https://www.legifrance.gouv.fr/loda/id/JORFTEXT000028661490/ Décret 2014-247 du 25 février 2014 portant délimitation des cantons dans le département de l’Orne] (raadpleging 30/12/2021)</ref>
== Gemeenten ==
Het kanton omvat volgende gemeenten:
* [[Colombiers (Orne)|Colombiers]]
* [[Condé-sur-Sarthe]]
* [[Cuissai]]
* [[Damigny]]
* [[La Ferrière-Bochard]]
* [[Gandelain]]
* [[Héloup]]
* [[Lalacelle]]
* [[Lonrai]]
* [[Mieuxcé]]
* [[Pacé (Orne)|Pacé]]
* [[La Roche-Mabile]]
* [[Saint-Céneri-le-Gérei]]
* [[Saint-Denis-sur-Sarthon]]
* [[Saint-Nicolas-des-Bois (Orne)|Saint-Nicolas-des-Bois]]
* [[Valframbert]]
{{Appendix|1=Bronvermelding|2=
* {{Bronvermelding anderstalige Wikipedia|taal=fr|titel=Canton de Damigny }}
----
{{references}}
}}
[[Categorie:Kanton van Orne|Damigny]]

title: Situering

Regio: Normandië

Departement: Orne (61)

Arrondissement(en): Alençon

title: Algemeen

title: Politiek

title: Overig

Omvat: 16 gemeenten

Kantoor kieskring: Damigny

Website: Detailkaart en info op Insee


text:
# Mapur (Bintan Pesisir)
Mapur is een bestuurslaag in het regentschap Bintan van de provincie Riau-archipel, Indonesië. Mapur telt 904 inwoners (volkstelling 2010).

title: Mapur (Bintan Pesisir)

wikitext:
{{Infobox plaats in Indonesië
| soort          = Dorp
| naam           = Mapur
| inwoners       = 904
| datum inwoners = 2010
| provincie      = [[Riau-archipel]]
| regentschap    = [[Bintan]]
| onderdistrict  = [[Bintan Pesisir]]
| eiland         =
| tijdzone       =
| code desa      = 2102063001
| mapname        =
| lat_deg        =
| lat_min        =
| lat_sec        =
| lon_deg        =
| lon_min        =
| lon_sec        =
| image          =
| caption        =
}}
'''Mapur''' is een bestuurslaag in het [[Regentschap (Indonesië)|regentschap]] [[Bintan]] van de [[Provincies van Indonesië|provincie]] [[Riau-archipel]], [[Indonesië]]. Mapur telt 904 inwoners (volkstelling 2010).

{{Appendix|2=
* Resultaten van de volkstelling (2010), Badan Pusat Statistik, [https://web.archive.org/web/20121202090212/http://bps.go.id/eng/download_file/Population_of_Indonesia_by_Village_2010.pdf Population_of_Indonesia_by_Village]
}}
{{Beginnetje|landen & Volken|land=Indonesië|2=2013|3=06|4=15}}

[[Categorie:Plaats in Riau-archipel (provincie)]]

title: Situering

Provincie: Riau-archipel

Regentschap of · stadsgemeente: Bintan

Onderdistrict: Bintan Pesisir

title: Algemeen

title: Overig

Portaal: Indonesië


text:
# Bruine cachalote
De bruine cachalote (Pseudoseisura lophotes) is een zangvogel uit de familie Furnariidae (ovenvogels).

## Verspreiding en leefgebied
Deze soort komt voor in het zuidelijke deel van Centraal-en zuidoostelijk Zuid-Amerika en telt twee ondersoorten:
- P. l. lophotes: zuidelijk Bolivia en westelijk Paraguay.
- P. l. argentina: noordelijk en centraal Argentinië, zuidoostelijk Brazilië en Uruguay.

## Status
De grootte van de populatie is niet gekwantificeerd maar de soort wordt omschreven als vrij algemeen. Op de Rode lijst van de IUCN heeft deze soort de status niet bedreigd.

title: Bruine cachalote

wikitext:
{{Taxobox vogel
| status            = LC
| statusbron        = 2018
| rl-id             = 22702740
| afbeelding        = Pseudopseisura lophotes - Brown cacholote 2.JPG
| afbeelding2       = Pseudoseisura lophotes map.svg
| orde              = [[Zangvogels|Passeriformes]] (Zangvogels)
| onderorde         = [[Suboscines]] (Schreeuwvogels)
| familie           = [[Ovenvogels|Furnariidae]] (Ovenvogels)
| geslacht          = ''[[Pseudoseisura]]'' (Cachalotes)
| w-naam            = ''Pseudoseisura lophotes''
| auteur            = [[Ludwig Reichenbach|Reichenbach]]
| datum             = 1853
| haakjes           = ja
| commons           =
| species           = Pseudoseisura lophotes
}}
De '''bruine cachalote''' (''Pseudoseisura lophotes'') is een [[Zangvogels|zangvogel]] uit de [[Familie (biologie)|familie]] [[Ovenvogels|Furnariidae]] (ovenvogels).

==Verspreiding en leefgebied==
Deze soort komt voor in het zuidelijke deel van Centraal-en zuidoostelijk [[Zuid-Amerika]] en telt twee ondersoorten:<ref>{{en}}[https://www.worldbirdnames.org/new/ Gill F, D Donsker & P Rasmussen (Eds). 2024. IOC World Bird List (v14.1).]</ref>
* ''P. l. lophotes'': zuidelijk [[Bolivia]] en westelijk [[Paraguay]].
* ''P. l. argentina'': noordelijk en centraal [[Argentinië]], zuidoostelijk [[Brazilië]] en [[Uruguay]].

==Status==
De grootte van de populatie is niet gekwantificeerd maar de soort wordt omschreven als vrij algemeen. Op de [[Rode lijst van de IUCN]] heeft deze soort de status ''niet bedreigd''.<ref name="IUCN" />

{{Taxonbalk}}
{{Appendix}}

[[Categorie:Ovenvogels]]
[[Categorie:Dier uit het Neotropisch gebied]]
[[Categorie:IUCN-status niet bedreigd]]

title: Bruine cachalote · IUCN-status: Niet bedreigd (2018)

Stam: Chordata (Chordadieren)

Klasse: Aves (Vogels)

Orde: Passeriformes (Zangvogels)

Onderorde: Suboscines (Schreeuwvogels)

Familie: Furnariidae (Ovenvogels)

Geslacht: Pseudoseisura (Cachalotes)

title: Soort

Portaal: Biologie · Vogels


text:
# Royal Bafokengstadion
Het Royal Bafokeng Stadion, gelegen in Phokeng nabij Rustenburg, Noordwest, Zuid-Afrika, is gebouwd voor het wereldkampioenschap rugby 1995. Het is vernoemd naar de Royal Bafokeng Nation.
Na het wereldkampioenschap rugby is het stadion echter meer gebruikt voor voetbal.

## WK Interlands
Voor het WK voetbal 2010 waren maar weinig aanpassingen nodig en is de capaciteit opgevoerd tot bijna 40.000 toeschouwers. De belangrijkste wedstrijd gespeeld tijdens het WK was de achtste finale op 26 juni 2010 tussen de Verenigde Staten en Ghana, die gewonnen werd door Ghana met 2-1. Daarnaast werd het stadion door het Engels voetbalelftal gebruikt als thuisbasis voor trainingen.
| №  | Datum        | Wedstrijd                   | Uitslag | Competitie               | Toeschouwers |
| -- | ------------ | --------------------------- | ------- | ------------------------ | ------------ |
| 1. | 12 juni 2010 | Engeland – Verenigde Staten | 1 – 1   | WK 2010 – Groep C        | 38.646       |
| 2. | 15 juni 2010 | Nieuw-Zeeland – Slowakije   | 1 – 1   | WK 2010 – Groep F        | 23.871       |
| 3. | 19 juni 2010 | Ghana – Australië           | 1 – 1   | WK 2010 – Groep D        | 34.812       |
| 4. | 22 juni 2010 | Mexico – Uruguay            | 0 – 1   | WK 2010 – Groep A        | 33.425       |
| 5. | 24 juni 2010 | Denemarken – Japan          | 1 – 3   | WK 2010 – Groep E        | 27.967       |
| 6. | 26 juni 2010 | Verenigde Staten – Ghana    | 1 – 2   | WK 2010 – Achtste finale | 34.976       |

Soccer City (Johannesburg) · Groenpuntstadion (Kaapstad) · Nelson Mandelabaaistadion (Port Elizabeth) · Moses Mabhidastadion (Durban) · Ellispark (Johannesburg)· Vrystaat-stadion (Bloemfontein) · Loftus Versfeld (Pretoria) · Royal Bafokengstadion (Rustenburg) · Mbombelastadion (Nelspruit) · Peter Mokabastadion (Pietersburg)

title: Royal Bafokengstadion

wikitext:
{{Infobox stadion
| naam stadion      = Royal Bafokeng Stadion
| afbeelding        = SouthAfrica-Rustenburg-Royal Bafokeng Stadium.jpg
| onderschrift      =
| bijnaam           =
| plaats            = {{ZA-VLAG}} [[Phokeng]], [[Zuid-Afrika]]
| capaciteit        = 38.646<ref>''FIFA.com''. [https://web.archive.org/web/20070617121340/http://www.fifa.com/worldcup/destination/stadiums/stadium%3D5007767/index.html "Royal Bafokeng Stadium: the stadiums for the 2010 FIFA World Cup South Africa"]</ref>
| bouwjaar          =
| geopend           = 1999
| kosten            =
| architect         =
| eigenaar          = Royal Bafokeng Nation
| beheerder         =
| bespelers         =
| eerste wedstrijd  =
| laatste wedstrijd =
| gerenoveerd       = 2009
| gesloten          =
| afgebroken        =
| vorigenamen       =
| naamtribunes      =
| veldafmetingen    =
| oppervlak         =
| afbeelding2       = FIFA World Cup 2010 England USA.jpg
| onderschrift2     =Engeland - Verenigde Staten tijdens het WK
}}

Het '''Royal Bafokeng Stadion''', gelegen in [[Phokeng]] nabij [[Rustenburg (Zuid-Afrika)|Rustenburg]], [[Noordwest (provincie)|Noordwest]], [[Zuid-Afrika]], is gebouwd voor het [[wereldkampioenschap rugby 1995]]. Het is vernoemd naar de [[Royal Bafokeng Nation]].

Na het wereldkampioenschap rugby is het stadion echter meer gebruikt voor [[voetbal]].

==WK Interlands ==
Voor het [[WK voetbal 2010]] waren maar weinig aanpassingen nodig en is de capaciteit opgevoerd tot bijna 40.000 toeschouwers. De belangrijkste wedstrijd gespeeld tijdens het WK was de achtste finale op 26 juni 2010 tussen de [[Verenigde Staten]] en [[Ghana]], die gewonnen werd door Ghana met 2-1. Daarnaast werd het stadion door het [[Engels voetbalelftal (mannen)|Engels voetbalelftal]] gebruikt als thuisbasis voor trainingen.
{| class="wikitable" style=" text-align:center; font-size:95%; width:70%;"
! №
! Datum
! Wedstrijd
! Uitslag
! Competitie
! Toeschouwers
|-
| '''1. || [[12 juni]] [[2010]] || {{ENGf}} – {{USAf}} || 1 – 1 || [[Wereldkampioenschap voetbal 2010|WK 2010 – Groep C]] || 38.646
|-
| '''2. || [[15 juni]] [[2010]] || {{NZLf}} – {{SVKf}} || 1 – 1 || [[Wereldkampioenschap voetbal 2010|WK 2010 – Groep F]] || 23.871
|-
| '''3. || [[19 juni]] [[2010]] || {{GHAf}} – {{AUSf}} || 1 – 1 || [[Wereldkampioenschap voetbal 2010|WK 2010 – Groep D]] || 34.812
|-
| '''4. || [[22 juni]] [[2010]] || {{MEXf}} – {{URUf}} || 0 – 1 || [[Wereldkampioenschap voetbal 2010|WK 2010 – Groep A]] || 33.425
|-
| '''5. || [[24 juni]] [[2010]] || {{DENf}} – {{JPNf}} || 1 – 3 || [[Wereldkampioenschap voetbal 2010|WK 2010 – Groep E]] || 27.967
|-
| '''6. || [[26 juni]] [[2010]] || {{USAf}} – {{GHAf}} || 1 – 2 || [[Wereldkampioenschap voetbal 2010|WK 2010 – Achtste finale]] || 34.976
|}

{{Appendix||2=
;Bronvermelding
* [http://www.kaapstadmagazine.nl/artikelen/Sport-a-WK-2010~c9/De-Westkaap/Zuid-Afrikas-WK-voetbal-2010-de-WK-Stadions-en-WK-Steden~484/ KaapstadMagazine.nl]{{dode link|datum=september 2017 |bot=InternetArchiveBot }}
* [https://web.archive.org/web/20080706194857/http://www.go2africa.com/football-world-cup-2010/south-africa/stadiums/royal-bafokeng-stadium.asp Stadium info] op ''go2africa.com''
;Referenties
{{References}}
}}
{{Navigatie stadions WK voetbal 2010}}
{{Commonscat|Royal Bafokeng Stadium}}
{{Coor title dms|25|39|45|S|27|13|18|E|type:city(125000)_region:ZA-NW}}

[[Categorie:Voetbalstadion in Zuid-Afrika]]
[[Categorie:Bouwwerk in Noordwest]]
[[Categorie:Sport in Noordwest]]
[[Categorie:Voetbalstadion tijdens het Wereldkampioenschap voetbal 2010]]

title: Royal Bafokeng Stadion

Plaats: Phokeng, Zuid-Afrika

Eigenaar: Royal Bafokeng Nation

title: Afbeeldingen

Portaal: Sport


text:
# Europese kampioenschappen karate 1969
De Europese kampioenschappen karate 1969 waren door de Union Européenne de Karaté (UEK) georganiseerde kampioenschappen voor karateka's. De vierde editie van de Europese kampioenschappen vond plaats in het Britse Londen op 11 mei 1969. Er namen 117 karateka's uit 13 verschillende landen deel.

## Resultaten
| Gewichtsklasse | Goud             | Zilver              | Brons                      |
| -------------- | ---------------- | ------------------- | -------------------------- |
| Ippon          | Dominique Valera | Gilbert Gruss       | Ilja Jorga Richard Scherer |
| Team           | Frankrijk        | Verenigd Koninkrijk | België Joegoslavië         |

1966 · 1967 · 1968 · 1969 · 1970 · 1971 · 1972 · 1973 · 1974 · 1975 · 1976 · 1977 · 1978 · 1979 · 1980 · 1981 · 1982 · 1983 · 1984 · 1985 · 1986 · 1987 · 1988 · 1989 · 1990 · 1991 · 1992 · 1993 · 1994 · 1995 · 1996 · 1997 · 1998 · 1999 · 2000 · 2001 · 2002 · 2003 · 2004 · 2005 · 2006 · 2007 · 2008 · 2009 · 2010 · 2011 · 2012 · 2013 · 2014 · 2015 · 2016 · 2017 · 2018 · 2019 · 2020 · 2021 · 2022

title: Europese kampioenschappen karate 1969

wikitext:
{{Infobox sportevenement
| naam            = Europese kampioenschappen karate 1969
| afbeelding      =
| onderschrift    =
| plaats          = {{UK-VLAG}} [[Londen]]
| jaar            = 1969
| editie          = 4e
| sport           = [[Karate]]
| organisator     = [[Union Européenne de Karaté|UEK]]
| confederatie    =
| eerste          = [[Europese kampioenschappen karate 1966 (UEK)|1966]]
| opening         =
| sluiting        =
| winnaar         =
| wedstrijden     =
| toeschouwers    =
| actueel         =
| vorige          = [[Europese kampioenschappen karate 1968 (UEK)|1968]]
| volgende        = [[Europese kampioenschappen karate 1970 (UEK)|1970]]
}}
De '''Europese kampioenschappen karate 1969''' waren door de [[Union Européenne de Karaté]] (UEK) georganiseerde kampioenschappen voor [[karate|karateka's]]. De vierde editie van de [[Europese kampioenschappen karate (EKF)|Europese kampioenschappen]] vond plaats in het [[Verenigd Koninkrijk|Britse]] [[Londen]] op 11 mei 1969. Er namen 117 karateka's uit 13 verschillende landen deel.<ref>{{en}} [https://web.archive.org/web/20070928104833/http://www.eku.com/ekucha.htm Championships], ''EKU'' ([[Internet Archive]])</ref>

== Resultaten ==
{| class="wikitable"
|-
! [[Gewichtsklasse]] !! {{goud}} !! {{zilver}} !! {{brons}}
|-
| [[Ippon]] || {{FR-VLAG}} [[Dominique Valera]] || {{FR-VLAG}} [[Gilbert Gruss]] || {{YUCS-1943-VLAG}} [[Ilja Jorga]]
{{DE-1949-VLAG}} [[Richard Scherer]]
|-
| Team || {{FR}} || {{UK}} || {{BE}}
{{YUCS-1943}}
|}

{{Appendix|2=
* {{Bronvermelding anderstalige Wikipedia|taal=fr|titel=Championnats d'Europe de karaté 1969|oldid=128699271}}
* {{fr}} [http://www.technique-karate.com/ekf---european-karate-federation-1969-european-karate-championships.htm European Karate Championships (1969)], ''Technique-karate.com''
{{References}}
}}

{{Navigatie Europese kampioenschappen karate}}

[[Categorie:Europese kampioenschappen karate (EKF)|1969]]
[[Categorie:Europees kampioenschap in het Verenigd Koninkrijk|karate]]
[[Categorie:Sportevenement in Londen]]
[[Categorie:Sport in 1969]]

title: Europese kampioenschappen karate 1969

Gehouden in: Londen

Sport: Karate

Organisator: UEK

title: Navigatie


text:
# Oud-Grieks huwelijk
Het oud-Griekse huwelijk (Oudgrieks: γάμος / gámos) was een monogame verbintenis tussen man en vrouw in het oude Griekenland.

## Vanaf de Homerische periode
Het principe van monogamie was reeds in de Homerische periode overheersend. De Homerische gedichten stellen de zoon voor als iemand die de keuze van een vrouw overliet aan zijn vader en de vader als diegene die naar eigen goeddunken de hand van zijn dochter aan iemand kon aanbieden. De kandidaat bood gewoonlijk aan de vader van het meisje een zeker aantal ossen of andere waardevolle voorwerpen aan. De dochter ontving van haar kant een geschikte regeling van haar vader. Dit eigendom moest aan de vrouw worden teruggegeven bij het overlijden van haar echtgenoot, tenzij zijn erfgenamen anders wensten. Huwelijken waren geldig tussen personen van verschillende status evenals tussen personen van dezelfde status. Het huwelijksfeest bestond uit een banket dat werd gehouden door de vader van de bruid. De bruid werd in een feestelijke processie met fakkels naar het huis van haar echtgenoot geleid, terwijl een bruidslied, de Hymenaeus, werd gezongen samen met dansen door de jongelingen die haar begeleidden. De vrouw des huizes hield eenzelfde positie als die van haar man met wie zij voor het leven bleef geassocieerd en werd met dezelfde voorkomendheid in haar invloedssfeer behandeld als haar echtgenoot in de zijne. De echtgenoot was het door gewoonte toegestaan om concubines te hebben, wier kinderen in het huis van hun vader met die van de wettige vrouw werden grootgebracht. Maar zij ontvingen enkel een klein aandeel van het eigendom, dat de wettige kinderen onder zich verdeelden na de dood van hun vader. Onwettige kinderen haalden zich geen schande op de hals en de zonen van een vrije man bij een slavin werden als vrijen beschouwd.

## Latere tijden

### Athene
In Athene was het leven van een meisje zo volledig beperkt tot haar huis dat liefde heel zelden de aanleiding was voor een huwelijk. De ouders maakten de keuze voor hun kinderen, waarbij gelijkheid van geboorte en eigendom de voornaamste overweging waren. Geen enkel huwelijk was geldig tenzij beide partijen kinderen van Atheense burgers waren en geen enkel kind was wettig tenzij geboren uit zo'n huwelijk. Indien ofwel de vrouw ofwel de man van niet-Atheense origine was, werd het huwelijk als niet meer dan een concubinaat beschouwd en de kinderen waren onwettig. Ieder wettelijk huwelijk werd door een formele verloving voorafgegaan, waarbij men de overeenkomsten sloot en het bedrag van de bruidsschat werd bepaald. Indien een erfgename vaderloos achterbleef, had de man die de volgende was in de erfopvolging het recht om haar te huwen; indien zij arm was, en bijgevolg niet in staat om een echtgenoot aan de haak te slaan, werd hij verplicht om voor haar een regeling te treffen volgens een bedrag dat bij wet bepaald was.
Huwelijken werden bij voorkeur gehouden in de zevende maand van het Atheense jaar, dat vandaar Gamelion (januari-februari) werd genoemd. Een huwelijk werd voorafgegaan door bepaalde riten, proteleia genaamd, die bestonden uit gebeden en offers aan de goden van het huwelijk, voornamelijk aan Hera. De bruid werd door haar ouders in de tempel van Athena, de stadsgodin, op de Akropolis geleid, wier zegening zij afsmeekten door haar een offer aan te bieden. Op de huwelijksdag baadden de bruid en bruidegom in water dat naar Athene werd gevoerd vanuit de Callirrhoebron, en in andere poleis van sommige speciale rivieren of bronnen. Het water werd door een mannelijke of vrouwelijke verwant van jeugdige leeftijd opgevangen. De vader van de bruid verzorgde een huwelijksbanket, waarop de vrouwen, gewoonlijk uitgesloten van de bijeenkomsten van mannen (symposion), waren uitgenodigd. De mannen en vrouwen zaten aan afzonderlijke tafels, de bruid omsluierd. 's Avonds werd de bruid formeel naar haar nieuwe huis geleid op een rijtuig dat door muilezels of ossen werd getrokken. Zij ging op haar plaats zitten, door verschillende soorten huisraad omringd, tussen de bruidegom en de begeleider van de bruid, een vertrouwde vriend van de bruidegom. Indien de bruidegom eerder was getrouwd, bracht hij zijn bruid niet zelf naar huis, maar werd hij door zijn vrienden vertegenwoordigd. Het rijtuig werd door de vrienden en verwanten gevolgd, die de huwelijkshymne zongen met begeleiding op fluiten. Onder deze bevond zich de moeder van de bruid, die de huwelijksfakkel droeg, die aan haar eigen haard was ontstoken; andere fakkels gingen vooraf en volgden. Aan de deur van het huis van de bruidegom, die met groene takken was versierd, ontmoette de moeder van de bruidegom het paar met fakkels in haar hand. De bruid en bruidegom gingen nu het huis binnen te midden van het gejuich van hun medebewoners, die, als een gelukkig voorteken, een regen van allerlei soorten fruit en snoepjes op hen uitstrooiden. De bruid at een kweepeer, het symbool van vruchtbaarheid. Op dit moment was er dikwijls een avondmaal. De bruid werd dan door een bejaarde vrouwelijke verwant, de Nympheutria genoemd, naar de bruidskamer geleid, die deze laatste versierd had en werd hier aan haar bruidegom gegeven.
Liederen, epithalamia genoemd, werden door de gasten voor de deuren van de kamer gezongen. De volgende twee dagen werden in beslag genomen door het sturen van huwelijksgeschenken en het was enkel na deze periode dat de jonge bruid ongesluierd verscheen. Het was nu de plicht van de echtgenoot om zijn vrouw in zijn phratria in te schrijven en zijn huwelijk te laten registreren; een offer en een banket vormden hierbij deel van de ceremonies. Indien deze formaliteiten werden verwaarloosd, zouden er misschien ten gevolge hiervan twijfels rijzen omtrent de geldigheid van het huwelijk. Een voorstelling van de ceremonies voorafgaand aan een Oud-Grieks huwelijk kan men zien in het zogenaamde "Aldobrandini huwelijk". Deze gebruiken waren gelijkaardig in de andere Griekse poleis.

### Sparta
De Spartanen kenden enkele eigenaardigheden, waarvan er een was dat de bruidegom in het bezit van zijn bruid moest komen door een daad van geweld en haar van onder haar metgezellen moest dragen, die een min of meer ernstige poging tot weerstand moesten bieden. Hij bracht haar dan naar het huis van een vrouwelijke verwante, die haar naar de bruidskamer nam, haar haar knipte en haar kleedde in mannelijke kleding en dan voorstelde aan de bruidegom.

## Algemene principes
De Griekse gewoonte stond een huwelijk tussen halfbroer(s) en halfzus(sen) toe, wanneer ze niet dezelfde moeder hadden. Meisjes trouwden over het algemeen vroeg, soms zelfs wanneer ze niet ouder dan 14 jaar waren.

## Referentie
- O. Seyffert, art. Marriage (I) Greek, in O. Seyffert, Dictionary of Classical Antiquities, Londen, 1894, pp. 376-377.

## Verder lezen
- P.G. Brown, Love and Marriage in Greek New Comedy, in Classical Quarterly 43 (1993), pp. 184-205.
- W. Erdmann, Die Ehe im alten Griechenland, München, 1934 (= New York, 1979).
- C.B. Patterson, Marriage and the Married Woman in Athenian Law, in S.B. Pomeroy (ed.), Women's History and Ancient History, Chapel Hill, 1991, pp. 48-72.
- J.G. Powers, Greek Weddings: The History of Marriage, ablemedia.com (1997).
- C.M. Mason, The Nuptial Ceremony of Ancient Greece and the Articulation of Male Control Through Ritual, digitalcommons.macalester.edu, 2006.
- J. Shopkorn, 'Til Death Do Us Part: Marriage and Funeral Rites in Classical Athens, perseus.tufts.edu, 1996.
- A.C. Smith, The politics of weddings at Athens: an iconographic assessment, in Leeds International Classical Studies 4 (2005).
- R.F. Sutton, Jr., On the classical Athenian wedding: two red-figure loutrophoroi in Boston, in Ibidem (ed.), Daidalikon. Studies in Memory of Raymond V. Schoder, Wauconda, 1989, pp. 347-351.
- C. Vatin, Recherches sur le mariage et la condition de la femme mariée à l'époque hellénistique, Parijs, 1970.
- A-M. Vérilhac & C. Vial, Le mariage grec du vie siècle avant J.-C. à l'époque d'Auguste, Parijs, 1998.
- P. Walcott, Romantic Love and True Love: Greek Attitudes to Marriage, in Ancient Society 18 (1987), pp. 5-33.

title: Oud-Grieks huwelijk

wikitext:
{{Zijbalk Oud-Griekse cultuur}}
{|align=right
|[[File:Myrina, atelier di nicostratos, statuetta di coppia abbracciata sul talamo, 150-100 ac. ca.JPG|thumb|De ''anakalypsis'': de echtgenoot ontsluiert zijn pasgehuwde echtgenote in de bruidkamer (terracotta figurien, 150–100 v.Chr., [[Myrina]], [[Louvre]]).]]
|}
Het '''oud-Griekse huwelijk''' ([[Oudgrieks]]: {{Polytonic|γάμος}} / gámos) was een [[monogamie|monogame]] verbintenis tussen [[man (geslacht)|man]] en [[vrouw]] in het [[oude Griekenland]].

==Vanaf de Homerische periode==
Het principe van monogamie was reeds in de [[Homerus|Homerische periode]] overheersend. De Homerische gedichten stellen de zoon voor als iemand die de keuze van een vrouw overliet aan zijn vader en de vader als diegene die naar eigen goeddunken de hand van zijn dochter aan iemand kon aanbieden. De kandidaat bood gewoonlijk aan de vader van het meisje een zeker aantal [[os (rundvee)|ossen]] of andere waardevolle voorwerpen aan. De dochter ontving van haar kant een geschikte regeling van haar vader. Dit [[eigendom]] moest aan de vrouw worden teruggegeven bij het overlijden van haar [[echtgenoot]], tenzij zijn erfgenamen anders wensten. Huwelijken waren geldig tussen personen van verschillende status evenals tussen personen van dezelfde status. Het [[huwelijksfeest]] bestond uit een banket dat werd gehouden door de vader van de bruid. De bruid werd in een feestelijke processie met [[fakkel]]s naar het huis van haar echtgenoot geleid, terwijl een bruidslied, de ''[[Hymenaeus]]'', werd gezongen samen met dansen door de jongelingen die haar begeleidden. De vrouw des huizes hield eenzelfde positie als die van haar man met wie zij voor het leven bleef geassocieerd en werd met dezelfde voorkomendheid in haar invloedssfeer behandeld als haar echtgenoot in de zijne. De echtgenoot was het door gewoonte toegestaan om [[concubine]]s te hebben, wier kinderen in het huis van hun vader met die van de wettige vrouw werden grootgebracht. Maar zij ontvingen enkel een klein aandeel van het eigendom, dat de wettige kinderen onder zich verdeelden na de dood van hun vader. Onwettige kinderen haalden zich geen schande op de hals en de zonen van een vrije man bij een [[slavernij in de oudheid|slavin]] werden als vrijen beschouwd.

==Latere tijden==
===Athene===
[[Bestand:Pyxis Peleus Thetis Louvre L55 by Wedding Painter.jpg|thumb|175px|Huwelijk van [[Thetis (mythologie)|Thetis]] en [[Peleus]] (Attische [[roodfigurig]]e ''[[Pyxis (Grieks aardewerk)|pyxis]]'', ca. 470–460 v.Chr., gevonden te Athene, [[Louvre]]).]]In [[oude Athene|Athene]] was het leven van een meisje zo volledig beperkt tot haar huis dat [[liefde]] heel zelden de aanleiding was voor een huwelijk. De ouders maakten de keuze voor hun kinderen, waarbij gelijkheid van geboorte en eigendom de voornaamste overweging waren. Geen enkel huwelijk was geldig tenzij beide partijen kinderen van [[Atheens burgerrecht|Atheense burgers]] waren en geen enkel kind was wettig tenzij geboren uit zo'n huwelijk. Indien ofwel de vrouw ofwel de man van niet-Atheense origine was, werd het huwelijk als niet meer dan een concubinaat beschouwd en de kinderen waren onwettig. Ieder wettelijk huwelijk werd door een formele [[verloving]] voorafgegaan, waarbij men de overeenkomsten sloot en het bedrag van de [[bruidsschat]] werd bepaald. Indien een erfgename vaderloos achterbleef, had de man die de volgende was in de erfopvolging het recht om haar te huwen; indien zij arm was, en bijgevolg niet in staat om een echtgenoot aan de haak te slaan, werd hij verplicht om voor haar een regeling te treffen volgens een bedrag dat bij wet bepaald was.

Huwelijken werden bij voorkeur gehouden in de zevende maand van het [[Atheens jaar|Atheense jaar]], dat vandaar ''Gamelion'' ([[januari]]-[[februari]]) werd genoemd. Een huwelijk werd voorafgegaan door bepaalde riten, ''proteleia'' genaamd, die bestonden uit gebeden en [[offer (religie)|offers]] aan de goden van het huwelijk, voornamelijk aan [[Hera]]. De bruid werd door haar ouders in de tempel van [[Pallas Athena|Athena]], de stadsgodin, op de [[Akropolis van Athene|Akropolis]] geleid, wier zegening zij afsmeekten door haar een offer aan te bieden. Op de huwelijksdag baadden de bruid en bruidegom in water dat naar Athene werd gevoerd vanuit de ''Callirrhoe''bron, en in andere ''[[polis (stad)|poleis]]'' van sommige speciale rivieren of bronnen. Het water werd door een mannelijke of vrouwelijke verwant van jeugdige leeftijd opgevangen. De vader van de bruid verzorgde een huwelijksbanket, waarop de vrouwen, gewoonlijk uitgesloten van de bijeenkomsten van mannen (''[[symposion]]''), waren uitgenodigd. De mannen en vrouwen zaten aan afzonderlijke tafels, de bruid omsluierd. 's Avonds werd de bruid formeel naar haar nieuwe huis geleid op een rijtuig dat door [[muilezel]]s of ossen werd getrokken. Zij ging op haar plaats zitten, door verschillende soorten huisraad omringd, tussen de bruidegom en de begeleider van de bruid, een vertrouwde vriend van de bruidegom. Indien de bruidegom eerder was getrouwd, bracht hij zijn bruid niet zelf naar huis, maar werd hij door zijn vrienden vertegenwoordigd. Het rijtuig werd door de vrienden en verwanten gevolgd, die de huwelijks[[hymne]] zongen met begeleiding op [[fluit (muziekinstrument)|fluiten]]. Onder deze bevond zich de moeder van de bruid, die de huwelijksfakkel droeg, die aan haar eigen haard was ontstoken; andere fakkels gingen vooraf en volgden. Aan de deur van het huis van de bruidegom, die met groene takken was versierd, ontmoette de moeder van de bruidegom het paar met fakkels in haar hand. De bruid en bruidegom gingen nu het huis binnen te midden van het gejuich van hun medebewoners, die, als een gelukkig voorteken, een regen van allerlei soorten [[fruit]] en [[snoep]]jes op hen uitstrooiden. De bruid at een [[kweepeer]], het symbool van vruchtbaarheid. Op dit moment was er dikwijls een [[Heilig Avondmaal|avondmaal]]. De bruid werd dan door een bejaarde vrouwelijke verwant, de ''Nympheutria'' genoemd, naar de bruidskamer geleid, die deze laatste versierd had en werd hier aan haar bruidegom gegeven.
[[Bestand:Meister der Aldobrandinischen Hochzeit 001.jpg|thumb|280px|left|[[Aphrodite]] met een bruid en [[Dionysos (mythologie)|Dionysos]] aan de rand van het bed (detail van het "Aldobrandini huwelijk", Romeinse fresco, [[1e eeuw v.Chr.]]).]]Liederen, ''epithalamia'' genoemd, werden door de gasten voor de deuren van de kamer gezongen. De volgende twee dagen werden in beslag genomen door het sturen van [[huwelijksgeschenk]]en en het was enkel na deze periode dat de jonge bruid ongesluierd verscheen. Het was nu de plicht van de echtgenoot om zijn vrouw in zijn ''[[phratria]]'' in te schrijven en zijn huwelijk te laten registreren; een offer en een banket vormden hierbij deel van de ceremonies. Indien deze formaliteiten werden verwaarloosd, zouden er misschien ten gevolge hiervan twijfels rijzen omtrent de geldigheid van het huwelijk. Een voorstelling van de ceremonies voorafgaand aan een Oud-Grieks huwelijk kan men zien in het zogenaamde "Aldobrandini huwelijk". Deze gebruiken waren gelijkaardig in de andere Griekse ''poleis''.

===Sparta===
De [[Sparta (Griekenland)|Spartanen]] kenden enkele eigenaardigheden, waarvan er een was dat de bruidegom in het bezit van zijn bruid moest komen door een daad van geweld en haar van onder haar metgezellen moest dragen, die een min of meer ernstige poging tot weerstand moesten bieden. Hij bracht haar dan naar het huis van een vrouwelijke verwante, die haar naar de bruidskamer nam, haar [[haar (zoogdier)|haar]] knipte en haar kleedde in mannelijke kleding en dan voorstelde aan de bruidegom.

==Algemene principes==
De Griekse gewoonte stond een huwelijk tussen halfbroer(s) en halfzus(sen) toe, wanneer ze niet dezelfde moeder hadden. Meisjes trouwden over het algemeen vroeg, soms zelfs wanneer ze niet ouder dan 14 jaar waren.

==Referentie==
* [http://www.ancientlibrary.com/seyffert/0379.html {{Aut|O. Seyffert}}, art. Marriage (I) Greek, in {{Aut|O. Seyffert}}, ''Dictionary of Classical Antiquities'', Londen, 1894, pp. 376-377.]

==Verder lezen==
* {{Aut|P.G. Brown}}, Love and Marriage in Greek New Comedy, in ''Classical Quarterly'' 43 (1993), pp. 184-205.
* {{Aut|W. Erdmann}}, ''Die Ehe im alten Griechenland'', München, 1934 (= New York, 1979).
* {{Aut|C.B. Patterson}}, Marriage and the Married Woman in Athenian Law, in {{Aut|S.B. Pomeroy}} (ed.), ''Women's History and Ancient History'', Chapel Hill, 1991, pp. 48-72.
* [http://ablemedia.com/ctcweb/consortium/ancientweddings2.html {{Aut|J.G. Powers}}, Greek Weddings: The History of Marriage, ablemedia.com (1997).]
* [https://digitalcommons.macalester.edu/cgi/viewcontent.cgi?article=1005&context=classics_honors {{Aut|C.M. Mason}}, The Nuptial Ceremony of Ancient Greece and the Articulation of Male Control Through Ritual, digitalcommons.macalester.edu, 2006.] {{pdf}}
* [http://www.perseus.tufts.edu/classes/JSp.html {{Aut|J. Shopkorn}}, 'Til Death Do Us Part: Marriage and Funeral Rites in Classical Athens, perseus.tufts.edu, 1996.]
* [http://www.leeds.ac.uk/classics/lics/2005/200501.pdf {{Aut|A.C. Smith}}, The politics of weddings at Athens: an iconographic assessment, in ''Leeds International Classical Studies'' 4 (2005).]
* {{Aut|R.F. Sutton, Jr.}}, On the classical Athenian wedding: two red-figure ''loutrophoroi'' in Boston, in {{Aut|Ibidem}} (ed.), ''Daidalikon. Studies in Memory of Raymond V. Schoder'', Wauconda, 1989, pp. 347-351.
* {{Aut|C. Vatin}}, ''Recherches sur le mariage et la condition de la femme mariée à l'époque hellénistique'', Parijs, 1970.
* {{Aut|A-M. Vérilhac & C. Vial}}, ''Le mariage grec du vie siècle avant J.-C. à l'époque d'Auguste'', Parijs, 1998.
* {{Aut|P. Walcott}}, Romantic Love and True Love: Greek Attitudes to Marriage, in ''Ancient Society'' 18 (1987), pp. 5-33.

== Zie ook ==
* [[Vrouwen in het oude Griekenland]]

[[Categorie:Oud-Griekse cultuur]]


text:
# Meloe schmidi
Meloe schmidi is een keversoort uit de familie van oliekevers (Meloidae). De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1978 door Kaszab.

title: Meloe schmidi

wikitext:
{{Taxobox insect
| titelweergave = cursief
| naam = ''Meloe schmidi''
| afbeelding =
| afbeeldingtekst =
| orde = [[Kevers|Coleoptera]] (Kevers)
| familie = [[Oliekevers|Meloidae]] (Oliekevers)
| geslacht = ''[[Meloe]]''
| w-naam = ''Meloe schmidi''
| auteur = [[Zoltán Kaszab|Kaszab]]
| datum = 1978
| haakjes =
| species =
| commons =
}}
'''''Meloe schmidi''''' is een [[kevers]]oort uit de familie van [[oliekevers]] (Meloidae). De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1978 door Kaszab.<ref>[http://insects.tamu.edu/research/collection/hallan/test/Arthropoda/Insects/Coleoptera/Family/Meloidae.txt Meloidae] in [http://insects.tamu.edu/research/collection/hallan/test/Arthropoda/Insects/Coleoptera/Family/Coleoptera1.htm Synopsis of the described Coleoptera of the World 6 juni 2010]. [https://web.archive.org/web/20131105215146/https://insects.tamu.edu/research/collection/hallan/test/Arthropoda/Insects/Coleoptera/Family/Meloidae.txt Gearchiveerd] op 5 november 2013.</ref>
{{Appendix}}
{{beginnetje|biologie|2011|11|18}}

[[Categorie:Meloe|schmidi]]

title: Meloe schmidi

Orde: Coleoptera (Kevers)

Familie: Meloidae (Oliekevers)

Geslacht: Meloe

title: Soort


text:
# Apotrechus unicolor
Apotrechus unicolor is een rechtvleugelig insect uit de familie Gryllacrididae. De wetenschappelijke naam van deze soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1888 door Brunner von Wattenwyl.

title: Apotrechus unicolor

wikitext:
{{Taxobox insect
| naam = ''Apotrechus unicolor''
| titelweergave = cursief
| afbeelding =
| afbeeldingtekst =
| orde = [[Rechtvleugeligen|Orthoptera]] (Rechtvleugeligen)
| familie = [[Gryllacrididae]]
| geslacht = ''[[Apotrechus]]''
| w-naam = ''Apotrechus unicolor''
| auteur = Brunner von Wattenwyl
| datum = 1888
| haakjes =
| species =
| commons =
}}
'''''Apotrechus unicolor''''' is een [[rechtvleugeligen|rechtvleugelig insect]] uit de familie [[Gryllacrididae]]. De wetenschappelijke naam van deze soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1888 door Brunner von Wattenwyl.

{{Appendix|2=
* {{Brontabel|9999-Orthoptera}} [bezocht 15 april 2013]
}}
{{Beginnetje|biologie|2013|04|18}}

[[Categorie:Gryllacrididae]]

title: Apotrechus unicolor

Orde: Orthoptera (Rechtvleugeligen)

Familie: Gryllacrididae

Geslacht: Apotrechus

title: Soort


text:
# Emmy von Rhoden
Emmy von Rhoden (eigenlijk Emilie Auguste Karoline Henriette Friedrich nee Kühne; 15 november 1829, Magdeburg - 7 april 1885, Dresden) was een Duitse schrijver.

## Leven
"Emmy von Rhoden" was het pseudoniem van Emmy Friedrich, een dochter van de bankier August Friedrich Kühne en zijn vrouw Henriette Friederike, geb. Rudeloff. In 1854, op 25-jarige leeftijd, trouwde ze met de schrijver en journalist Hermann Friedrich Friedrich. Bij hem had ze een zoon en een dochter, de latere schrijver Else Wildhagen.
Toen haar man in 1867 werd benoemd tot hoofdredacteur van de Berliner Gerichtszeitung, volgde ze hem met de kinderen naar de hoofdstad. In 1872 vestigde zij zich in Eisenach, van 1876 tot 1885 woonde en werkte zij in Leipzig. Haar laatste levensdagen bracht Emmy von Rhoden door in Dresden, waar ze in 1885 op 55-jarige leeftijd stierf.

## Werken
Het literaire oeuvre van von Rhoden bestaat grotendeels uit korte verhalen die zijn gepubliceerd in het Familienbuch des österreichischen Lloyd en in het Berlijnse tijdschrift Victoria. Ze is vooral bekend als auteur van de roman Der Trotzkopf (Stijfkopje), dat een paar weken na haar dood gepubliceerd werd. Het boek was een groot succes en werd vertaald naar minstens 10 talen, waaronder het Nederlands. In de jaren 50 en 60 verschenen verschillende adaptaties van Stijfkopje, onder andere geschreven door H.P. van den Aardweg.
Vanwege het succes schreef Emmy van Rhoden's dochter Else Wildhagen twee vervolgjes: Aus Trotzkopf Brautzeit (Stijfkopje verloofd) en Aus Trotzkopfs Ehe. De Nederlandse schrijver Suze la Chapelle-Roobol (1855-1923) beëindigde de reeks met de band Stijfkopje als grootmoeder. De roman hoort in Duitsland bij de meest verkochte boeken van een Nederlandse auteur.
De eerste twee delen van tetralogie vormden in 1983 het sjabloon voor de achtdelige televisieserie Der Trotzkopf geproduceerd door de Bayerischer Rundfunk.

title: Emmy von Rhoden

wikitext:
[[Bestand:EmmyvonRhoden.jpg|miniatuur| Emmy von Rhoden - Fotografie (rond 1880)]]
'''Emmy von Rhoden''' (eigenlijk ''Emilie Auguste Karoline Henriette Friedrich'' nee ''Kühne''; [[15 november]] [[1829]], [[Maagdenburg (stad)|Magdeburg]] - [[7 april]] [[1885]], [[Dresden]]) was een [[Duitsland|Duitse]] [[schrijver]].

== Leven ==
"Emmy von Rhoden" was het pseudoniem van Emmy Friedrich, een dochter van de bankier August Friedrich Kühne en zijn vrouw Henriette Friederike, geb. Rudeloff. In 1854, op 25-jarige leeftijd, trouwde ze met de [[schrijver]] en [[journalist]] Hermann Friedrich Friedrich. Bij hem had ze een zoon en een dochter, de latere schrijver [[Else Wildhagen]].

Toen haar man in 1867 werd benoemd tot [[Hoofdredactie|hoofdredacteur]] van de ''Berliner Gerichtszeitung'', volgde ze hem met de kinderen naar de hoofdstad. In 1872 vestigde zij zich in [[Eisenach]], van 1876 tot 1885 woonde en werkte zij in [[Leipzig]]. Haar laatste levensdagen bracht Emmy von Rhoden door in [[Dresden]], waar ze in 1885 op 55-jarige leeftijd stierf.

== Werken ==
[[Bestand:Rhoden_Emmy_Makranczos_Erzsike.jpg|rechts|miniatuur|318x318px| Der Trotzkopf ([[Stijfkopje]]) (Hongaarse editie)]]
Het literaire [[oeuvre]] van von Rhoden bestaat grotendeels uit [[Verhaal|korte verhalen]] die zijn gepubliceerd in het ''Familienbuch des österreichischen Lloyd'' en in het Berlijnse [[tijdschrift]] ''Victoria''. Ze is vooral bekend als auteur van de roman ''Der Trotzkopf'' ([[Stijfkopje]]), dat een paar weken na haar dood gepubliceerd werd. Het boek was een groot succes en werd vertaald naar minstens 10 talen, waaronder het Nederlands.<ref>{{Citeer boek|titel=Handbuch zur Kinder- und Jugendliteratur: Von 1850 bis 1900|auteurlink=|auteur=|medeauteurs=Bettina Hurrelmann, Maria Michels-Kohlhage, Gisela Wilkending (ed.)|taal=de|url=|uitgever=De Gruyter|datum=2008|pagina's=|ISBN=9783476016874}}</ref> In de jaren 50 en 60 verschenen verschillende adaptaties van ''Stijfkopje'', onder andere geschreven door [[H.P. van den Aardweg]].

Vanwege het succes schreef Emmy van Rhoden's dochter [[Else Wildhagen]] twee vervolgjes: ''Aus Trotzkopf Brautzeit'' ([[Stijfkopje verloofd]]) en ''Aus Trotzkopfs Ehe''. De Nederlandse schrijver [[Suze la Chapelle-Roobol]] (1855-1923) beëindigde de reeks met de band ''Stijfkopje als grootmoeder''. De roman hoort in Duitsland bij de meest verkochte boeken van een Nederlandse auteur.<ref>{{Citeer tijdschrift|achternaam=Feldmann|voornaam=Theresia|medeauteurs=|taal=EN|url=|titel=The Untameable Trotzkopf: Commerce and Canonicity in the Curious Circulation of a Classic of German Children’s Literature in the Low Countries and Germany|jaargang=44|tijdschrift=Dutch Crossing - Journal of Low Country Studies|datum=06.06.2020|nummer=2|doi=10.1080/03096564.2020.1747013}}</ref>

De eerste twee delen van [[tetralogie]] vormden in 1983 het sjabloon voor de achtdelige [[televisieserie]] ''Der Trotzkopf'' geproduceerd door de [[Bayerischer Rundfunk]].

== Bibliografie ==
* ''Der Trotzkopf,'' 1883
* ''Das Musikantenkind,'' 1883
* ''Lenchen Braun,'' 1883

== Literatuur ==
* Susanne Barth: ''Töchterleben seit über 100 Jahren.'' Emmy von Rhodens „Trotzkopf“. In: Bettina Hurrelmann (Hrsg.): Klassiker der Kinder- und Jugendliteratur (= Fischer Taschenbuch 12668). [[:de:S. Fischer Verlag|Fischer Taschenbuch Verlag]], Frankfurt am Main 1995, {{ISBN|3-596-12668-1}}, p.270–293.
* Jutta Bohnen: ''Zur Vermittlung von Geschlechterstereotypen im Mädchenbuch eine exemplarische Auswertung am Beispiel „Der Trotzkopf“ von Emmy von Rhoden,'' Kassel 1993, {{OCLC|180599115}} (Magisterarbeit Universität Kassel 1993).
* Daniela A. Frickel: ''Friedrich(-Friedrich), Emilie Auguste Caroline Henriette Friederike Charlotte, geb. Kühne, Pseudonym (seit ca. 1883) "Emmy von Rhoden".'' In: [[:de:Eva_Labouvie|Eva Labouvie]] (Hrsg.): Frauen in Sachsen-Anhalt, Bd. 2: Ein biographisch-bibliographisches Lexikon vom 19. Jahrhundert bis 1945. Böhlau, Köln u. a. 2019, {{ISBN|978-3-412-51145-6}}, p. 163–165.
* Dagmar Grenz, Gisela Wilkending (Hrsg.): ''Geschichte der Mädchenlektüre: Mädchenliteratur und die gesellschaftliche Situation der Frauen vom 18. Jahrhundert bis zur Gegenwart''. Juvena, Weinheim / München 1997, {{ISBN|3-7799-1341-0}}.
* Susanne Heilmann: ''Frauen schreiben für Mädchen: klassisches Mädchenbuch und moderner Emanzipationsroman: 3 Beispiele'' Strasbourg 1983, (Magisterarbeit (Mém. de maîtr.: All.: Strasbourg 2:) Universität Straßburg 1983, 78 Blatt, 30 cm).
* Stefani Müller: ''Das Mädchenbuch am Ende des 19. Jahrhunderts dargestellt an Johanna Spyris „Heidis Lehr- und Wanderjahre“ und Emmy von Rhodens „Trotzkopf“'', 1980, {{OCLC|723648716}} (Hausarbeit zur Erlangung des Magistergrades an der Ludwig-Maximilians-Universität München 1980, 166 pagina's).

== Bronnen ==
{{References}}
{{Authority control}}

{{DEFAULTSORT:Rhoden, E}}
[[Categorie:19e-eeuws schrijver]]
[[Categorie:Duits schrijver]]
[[Categorie:Pseudoniem]]
[[Categorie:Duits kinderboekenschrijver]]