text:
# Gerrit Hendrik Kersten
Gerrit Hendrik (Henri) Kersten (Deventer, 6 augustus 1882 – Waarde, 6 september 1948) was een Nederlandse predikant van de Gereformeerde Gemeenten en politicus voor de Staatkundig Gereformeerde Partij (SGP). Deze politieke partij is vooral door zijn toedoen in 1918 tot stand gekomen.

## Jeugd, opleiding en vroege carrière
Als opgroeiende jongen was Henri Kersten reeds bezig met het bestuderen van de Bijbel en de werken van de oudvaders. Om niet in slaap te vallen stak hij zijn voeten in een teiltje water. Hij groeide op onder de dominees van de Gereformeerde Kerken onder het Kruis: G. Maliepaard (1862-1897) en C. Pieneman (1863-1912) die hem hebben gevormd. De laatste predikant beklemtoonde sterk dat er buiten Christus geen zaligheid te zoeken of te vinden is. "Hoe scherper hij alles afsneed, hoe liever ik het had, want ik zeide: alles moet eraan". Reeds op veertienjarige leeftijd kwam hij zo tot geloofszekerheid en al op zestienjarige leeftijd nam hij deel aan het Heilig Avondmaal.
Aan de Haagse Kweekschool studeerde hij voor onderwijzer waarvoor hij in mei 1901 slaagde voor de zogenaamde hulpakte. Als tijdelijk leerkracht aan de Haagse Keucheniusschool stelde hij zich kritisch op tegenover de leer van de veronderstelde wedergeboorte van Abraham Kuyper, die in die tijd in brede kring instemming vond. Kersten benadrukte met klem de noodzaak van een persoonlijke bekering. Het bestuur was daarom van mening dat zijn proeftijd niet moest worden verlengd. Kersten wachtte zijn ontslag niet af en vertrok in januari 1902 zelf.

## Kerkelijk
Na deze korte periode als onderwijzer begon hij zijn ambtelijke loopbaan in de kerkelijke gemeente Meliskerke als oefenaar, dus niet bevoegd tot bediening van sacramenten. In 1905 werd hij predikant in Meliskerke. Daarna in Rotterdam-Centrum (1906-1912), Yerseke (1912-1926) en vanaf 1926 tot zijn overlijden in 1948 nogmaals in Rotterdam-Centrum.
Ds. G.H. Kersten hield zich aan de bevindelijke leer der gereformeerde gemeenten, dat hield in dat hij duidelijk de verloren staat van de mens verkondigde maar daartegenover ook de verkondiging dat er alleen nog redding was in en door Christus, ook was hij altijd duidelijk dat het een eenzijdig Godswerk was en er niks van de mens bij kwam.
Kersten was de drijvende kracht achter de totstandkoming van de Gereformeerde Gemeenten in 1907. Hij zette zich met alle kracht in voor de verdere uitbouw van het kerkelijke leven waaronder de juiste naleving van de Dordtse Kerkorde. Dit ging niet geheel zonder strubbelingen omdat de Ledeboerianen gewend waren vooral op het gevoel beslissingen te nemen. Pas omstreeks 1930 was de strijd om de kerkorde definitief gestreden.
Het kerkelijk blad De Saambinder verscheen voor het eerst in november 1919 onder zijn redactie. Doel van dat kerkelijke blad was de positie van de gereformeerde gemeente te versterken, maar opvallend was het anti-joodse sentiment dat uitgedragen werd in de vervangingstheologie.
Hij was een van de oprichters van de Theologische School van de Gereformeerde Gemeenten. Op 28 juni 1923 ontvouwde Kersten zijn plan voor de stichting van een eigen opleidingsinstituut voor theologische studenten. Een aantal collega's en veel gemeenteleden waren beducht voor 'fabrieksdominees'. In hun ogen zouden door Gods geroepen dienstknechten geen schoolopleiding nodig hebben. Men moest in staat zijn na een korte voorbereiding minimaal een half uur voor de vuist weg een preek te houden, waarmee de roeping zou blijken. De spanning omtrent de oprichting van de theologische school liep zo hoog op dat de voorman bijna besloot om de Gereformeerde Gemeenten te verlaten. Zo ver kwam het echter niet. Op 13 januari 1927 was de oprichting een feit en tot zijn dood is hij docent geweest aan deze school. Het was zijn ideaal het niveau van de school uit te bouwen tot het niveau van de 'Gereformeerde vaderen' in de 16e en 17e eeuw. Kersten was eveneens actief betrokken bij de opbouw van eigen reformatorische scholen.

## Geschriften
Kersten heeft talloze boeken en brochures geschreven van theologische en kerkrechtelijke aard en over politieke kwesties. Zijn bekendste boek is De Gereformeerde Dogmatiek voor de gemeenten toegelicht (1947). In dit handboek wordt de klassiek-gereformeerde geloofsleer uitgelegd en verdedigd. Kersten gebruikte voor dit werk vooral de dogmatische werken van Bavinck, Honig en A. Marck als leidraad, alsmede De tucht in de kerke Christi (1908). Verder verzorgde Kersten ook diverse heruitgaven van theologische werken die hij belangrijk vond om onder de aandacht te brengen zoals het werk van Alexander Comrie, Een beschouwing van het Verbond der Genade. Ook heeft hij in prekenbundels meer dan honderd van zijn kanselredes weergegeven.

## Theologisch debat
Ds. Kersten heeft kritiek geleverd op de theologische opvattingen van de gereformeerde voorman en ARP-leider Abraham Kuyper (1837-1920), maar heeft zich anderzijds "in veel verwant gevoeld met Kuyper". Naast de kritiek op Kuyper en zijn Gereformeerde Kerken polemiseerde Kersten ook met scherpe bewoordingen over het verbond tegen de christelijke gereformeerde ds. Jongeleen en J.J. van der Schuit, en de hervormde theoloog en predikant J.G. Woelderink.

## Politiek
Kersten was medeoprichter van de Staatkundig Gereformeerde Partij in 1918. Van dat jaar tot 1945 was hij politiek leider en eveneens van dat jaar tot 1946 partijvoorzitter. Hij wist de jonge partij in de publiciteit te brengen door in 1921 een nieuwe beweging te starten tegen het "pokkenbriefje", de verplichte vaccinatie van schoolkinderen en hun onderwijzers tegen pokken. Op 9 februari 1922 bood hij koningin Wilhelmina een petitie met 27.059 handtekeningen aan. De regering negeerde het adres, maar de SGP en Kersten waren landelijk op de kaart gezet. Er kwam vanuit zijn eigen kerkverband nog wel kritiek op onder ander van Ds. Fraanje en Ds. Verhagen over de vraag of een predikant zicht daar wel mee bezig behoorde te houden. Ook waren er op dat moment volgens Ds. Kersten zorgelijke ontwikkeling gaande op het gebied van de secularisering en de vrouw gelijk met de man te zijn er staat immers in Gods Woord in 1 Korinthe 11:  Want ook is de man niet geschapen om de vrouw, maar de vrouw om den man.
Van 25 juli 1922 tot 14 september 1945 zat hij als eenmansfractie voor de SGP in de Tweede Kamer. Voorts was hij hoofdredacteur van het partijblad De Banier.
Beroemd is de Nacht van Kersten. Op de avond van 10 november 1925 wist Kersten, een overtuigd anti-rooms-katholiek, een amendement in de Tweede Kamer aangenomen te krijgen dat het gezantschap bij de Heilige Stoel afschafte. Dit leidde tot de val van het kabinet-Colijn I en was daarmee waarschijnlijk de invloedrijkste actie van de kleine SGP in de Nederlandse politieke geschiedenis.
De Duitse bezetting in de Tweede Wereldoorlog was in Kerstens ogen een roede in Gods hand om Nederland te straffen voor de zonde, in verband met onder andere de zondagsontheiliging, vooral omdat prinses Juliana het land op een zondag was ontvlucht. Hij keurde verzet tegen de bezetter af (hetgeen hem zeer kwalijk werd genomen), niet uit pacifistische overwegingen maar vanuit een bepaalde gelatenheid en vrede met de vervolging - zijn houding en handelen tijdens de oorlog zijn later als antisemitisch omschreven. Na de oorlog besloot de Commissie Zuivering Staten-Generaal op grond van zijn gedrag in de oorlog hem niet meer tot de Tweede Kamer toe te laten. Ook kreeg hij een verbod voor de duur van tien jaren om bij een dagbladonderneming te werken als journalist of in een leidende niet-journalistieke functie. Hoewel hij toen dus geen Kamerlid meer was of kon worden koos de SGP hem in 1946 nog wel tot lijsttrekker.

## Laatste levensfase
Kersten legde zich na het verlaten van de Tweede Kamer tot zijn overlijden toe op het schrijven van theologische werken, die in eigen kring nog steeds aanzien hebben en nog vaak op de kansel in de Gereformeerde Gemeenten gelezen worden. Hij wordt wel de voorvader van de Gereformeerde Gemeenten genoemd.

## Overlijden
Kersten overleed op 6 september 1948 na een hartaanval en werd op de begraafplaats Crooswijk te Rotterdam begraven. Bij zijn begrafenis waren naar schatting vijfduizend mensen aanwezig.

## Onderscheiding
- Ridder in de Orde van de Nederlandse Leeuw (28 augustus 1931)

## Publicaties (selectie)
- Meer dan overwinnaars — 40 overdenkingen over geloofshelden die genoemd worden in Hebreeën 11
- De nachtgezichten van Zacharia — over de visioenen van de profeet Zacharia
- Een getrouw woord — 60 religieuze overdenkingen voor het dagelijks leven
- In het voetspoor der vaderen — over liturgie, kerkrecht en kerkorde in het licht van de Bijbel[6]
- Bedroefden om der bijeenkomst wil — de Gereformeerde Gemeenten en hun voorgeschiedenis vanaf de Afscheiding van 1834 tot 1946
- Het handschrift uitgewist — bundel met 39 preken
- De gelovige verwachting — bundel met 36 preken; vervolg op Het handschrift uitgewist
- De gereformeerde dogmatiek voor de gemeenten toegelicht (1947) — uiteenzetting over de bevindelijk gereformeerde leer (twee delen)
- De Heidelbergse catechismus (1946) — 52 preken over de Heidelbergse Catechismus
- Korte lessen over Kort Begrip : voor catechisanten (1941) — uitleg bij het Kort Begrip dat de Heidelbergse Catechismus samenvat
- Ziet uw Koning zal komen — overdenkingen voor elke dag en voor feestdagen
- Als een enig man! (1939) (Digitale versie)
- Enkele parlementaire redevoeringen (1924) (Digitale versie)

title: Gerrit Hendrik Kersten

wikitext:
{{Infobox politicus Nederland
| naam           = Gerrit Hendrik Kersten
| volledige naam =
| afbeelding     = GHKersten.jpg
| onderschrift   = Kersten, circa 1930
| geboren        = [[6 augustus]] [[1882]]
| geboorteplaats = [[Deventer]]
| overleden      = [[6 september]] [[1948]]
| overlijdensplaats = [[Waarde (Zeeland)|Waarde]]
| partij         = [[Staatkundig Gereformeerde Partij|SGP]] (vanaf 1918)
| titulatuur     = [[Dominee|ds.]]
| tijdvak1       = 1918-1945
| functie1       = [[Politiek leider]] SGP
| tijdvak2       = 1918-1946
| functie2       = [[Partijvoorzitter]] SGP
| tijdvak3       = 1922-1945
| functie3       = Lid [[Tweede Kamer der Staten-Generaal|Tweede Kamer]]
| tijdvak4       = 1922-1945
| functie4       = [[Fractievoorzitter]] in de Tweede Kamer
| website        =
}}

'''Gerrit Hendrik (Henri) Kersten''' ([[Deventer]], [[6 augustus]] [[1882]] – [[Waarde (Zeeland)|Waarde]], [[6 september]] [[1948]]) was een [[Nederland|Nederlandse]] [[predikant]] van de [[Gereformeerde Gemeenten]] en [[politicus]] voor de [[Staatkundig Gereformeerde Partij]] (SGP). Deze politieke partij is vooral door zijn toedoen in 1918 tot stand gekomen.

== Jeugd, opleiding en vroege carrière==
Als opgroeiende jongen was Henri Kersten reeds bezig met het bestuderen van de Bijbel en de werken van de [[Oudvader|oudvaders]]. Om niet in slaap te vallen stak hij zijn voeten in een teiltje water.<ref>{{Citeer boek|titel=Ds. G.H. Kersten|auteur=M. Golverdingen|taal=nl|uitgever=Den Hertog|datum=1993|pagina's=18|ISBN=9789033109379}}</ref> Hij groeide op onder de dominees van de [[Gereformeerde Kerken onder het Kruis]]: [[Gerrit Maliepaard (dominee)|G. Maliepaard]] (1862-1897) en [[Cornelis Pieneman|C. Pieneman]] (1863-1912) die hem hebben gevormd. De laatste predikant beklemtoonde sterk dat er buiten Christus geen zaligheid te zoeken of te vinden is. "Hoe scherper hij alles afsneed, hoe liever ik het had, want ik zeide: alles moet eraan". Reeds op veertienjarige leeftijd kwam hij zo tot geloofszekerheid en al op zestienjarige leeftijd nam hij deel aan het [[Heilig Avondmaal]].

Aan de Haagse [[Kweekschool voor onderwijzers|Kweekschool]] studeerde hij voor onderwijzer waarvoor hij in mei 1901 slaagde voor de zogenaamde hulpakte. Als tijdelijk leerkracht aan de Haagse Keucheniusschool stelde hij zich kritisch op tegenover de leer van de [[veronderstelde wedergeboorte]] van [[Abraham Kuyper]], die in die tijd in brede kring instemming vond. Kersten benadrukte met klem de noodzaak van een persoonlijke bekering. Het bestuur was daarom van mening dat zijn [[Proeftijd (arbeidsovereenkomst)|proeftijd]] niet moest worden verlengd. Kersten wachtte zijn ontslag niet af en vertrok in januari 1902 zelf.

== Kerkelijk ==
Na deze korte periode als onderwijzer begon hij zijn ambtelijke loopbaan in de kerkelijke gemeente [[Meliskerke]] als [[oefenaar]], dus niet bevoegd tot bediening van [[Sacrament#Protestantisme|sacramenten]]. In 1905 werd hij predikant in Meliskerke. Daarna in [[Boezemsingelkerk|Rotterdam-Centrum]] (1906-1912), Yerseke (1912-1926) en vanaf 1926 tot zijn overlijden in 1948 nogmaals in Rotterdam-Centrum.

Ds. G.H. Kersten hield zich aan de [[Bevindelijk gereformeerden|bevindelijke]] leer der gereformeerde gemeenten, dat hield in dat hij duidelijk de verloren staat van de mens verkondigde maar daartegenover ook de verkondiging dat er alleen nog redding was in en door Christus, ook was hij altijd duidelijk dat het een eenzijdig Godswerk was en er niks van de mens bij kwam.

Kersten was de drijvende kracht achter de totstandkoming van de Gereformeerde Gemeenten in [[1907]]. Hij zette zich met alle kracht in voor de verdere uitbouw van het kerkelijke leven waaronder de juiste naleving van de [[Dordtse Kerkorde]]. Dit ging niet geheel zonder strubbelingen omdat de [[Ledeboeriaanse Gemeenten|Ledeboerianen]] gewend waren vooral op het gevoel beslissingen te nemen. Pas omstreeks 1930 was de strijd om de kerkorde definitief gestreden.

Het kerkelijk blad ''[[De Saambinder]]'' verscheen voor het eerst in november 1919 onder zijn redactie. Doel van dat kerkelijke blad was de positie van de gereformeerde gemeente te versterken, maar opvallend was het anti-joodse sentiment dat uitgedragen werd in de [[vervangingstheologie]].

Hij was een van de oprichters van de [[Theologische School van de Gereformeerde Gemeenten]]. Op 28 juni 1923 ontvouwde Kersten zijn plan voor de stichting van een eigen opleidingsinstituut voor theologische studenten. Een aantal collega's en veel gemeenteleden waren beducht voor 'fabrieksdominees'. In hun ogen zouden door Gods geroepen dienstknechten geen schoolopleiding nodig hebben. Men moest in staat zijn na een korte voorbereiding minimaal een half uur voor de vuist weg een preek te houden, waarmee de roeping zou blijken. De spanning omtrent de oprichting van de theologische school liep zo hoog op dat de voorman bijna besloot om de Gereformeerde Gemeenten te verlaten. Zo ver kwam het echter niet. Op 13 januari 1927 was de oprichting een feit en tot zijn dood is hij docent geweest aan deze school. Het was zijn ideaal het niveau van de school uit te bouwen tot het niveau van de 'Gereformeerde vaderen' in de 16e en 17e eeuw. Kersten was eveneens actief betrokken bij de opbouw van eigen [[Reformatorisch onderwijs|reformatorische scholen]].

== Geschriften ==
Kersten heeft talloze boeken en brochures geschreven van theologische en [[Kerkorde|kerkrechtelijke]] aard en over politieke kwesties. Zijn bekendste boek is ''De [[Gereformeerde Dogmatiek]] voor de gemeenten toegelicht'' (1947). In dit handboek wordt de klassiek-gereformeerde geloofsleer uitgelegd en verdedigd. Kersten gebruikte voor dit werk vooral de dogmatische werken van [[Herman Bavinck|Bavinck]], Honig en [[A. Marck]] als leidraad, alsmede ''De tucht in de kerke Christi'' (1908). Verder verzorgde Kersten ook diverse heruitgaven van theologische werken die hij belangrijk vond om onder de aandacht te brengen zoals het werk van [[Alexander Comrie]], ''Een beschouwing van het Verbond der Genade''. Ook heeft hij in [[Prekenbundel|prekenbundels]] meer dan honderd van zijn kanselredes weergegeven.

== Theologisch debat ==
Ds. Kersten heeft kritiek geleverd op de theologische opvattingen van de [[Gereformeerde Kerken in Nederland|gereformeerde]] voorman en [[Anti-Revolutionaire Partij|ARP]]-leider [[Abraham Kuyper]] (1837-1920), maar heeft zich anderzijds "in veel verwant gevoeld met Kuyper".<ref>[http://www.refdag.nl/nieuws/politiek/om_een_staat_met_de_bijbel_1_254937 Om een staat met de Bijbel], [[Reformatorisch Dagblad]], 18 april 2008. [https://web.archive.org/web/20160413222553/http://www.refdag.nl/nieuws/politiek/om_een_staat_met_de_bijbel_1_254937 Gearchiveerd] op 13 april 2016.</ref> Naast de kritiek op Kuyper en zijn [[Gereformeerde Kerken in Nederland|Gereformeerde Kerken]] polemiseerde Kersten ook met scherpe bewoordingen over het verbond tegen de christelijke gereformeerde ds. Jongeleen en [[Jacob Jan van der Schuit|J.J. van der Schuit]], en de hervormde theoloog en predikant [[Jan Woelderink|J.G. Woelderink]].

== Politiek ==
Kersten was medeoprichter van de [[Staatkundig Gereformeerde Partij]] in 1918. Van dat jaar tot 1945 was hij [[politiek leider]] en eveneens van dat jaar tot 1946 partijvoorzitter. Hij wist de jonge partij in de publiciteit te brengen door in 1921 een nieuwe beweging te starten tegen het "pokkenbriefje", de verplichte vaccinatie van schoolkinderen en hun onderwijzers tegen pokken. Op 9 februari 1922 bood hij koningin Wilhelmina een petitie met 27.059 handtekeningen aan. De regering negeerde het adres, maar de SGP en Kersten waren landelijk op de kaart gezet.<ref>[https://www.onderwijsmuseum.nl/nieuws/thuisonderwijs-afl-5-het-pokkenbriefje Thuisonderwijs afl. 5: Het pokkenbriefje]. Onderwijsmuseum. [https://web.archive.org/web/20230209104241/https://www.onderwijsmuseum.nl/nieuws/thuisonderwijs-afl-5-het-pokkenbriefje Gearchiveerd] op 9 februari 2023.</ref> Er kwam vanuit zijn eigen kerkverband nog wel kritiek op onder ander van Ds. Fraanje en Ds. Verhagen over de vraag of een predikant zicht daar wel mee bezig behoorde te houden. Ook waren er op dat moment volgens Ds. Kersten zorgelijke ontwikkeling gaande op het gebied van de secularisering en de vrouw gelijk met de man te zijn er staat immers in Gods Woord in 1 Korinthe 11:  ''Want ook is de man niet geschapen om de vrouw, maar de vrouw om den man.''

Van 25 juli 1922 tot 14 september 1945 zat hij als [[eenmansfractie]] voor de SGP in de [[Tweede Kamer der Staten-Generaal|Tweede Kamer]]. Voorts was hij hoofd[[redacteur]] van het partijblad [[De Banier (partijblad)|De Banier]].

Beroemd is de ''[[Nacht van Kersten]]''. Op de avond van 10 november 1925 wist Kersten, een overtuigd anti-[[rooms-katholiek]], een [[amendement]] in de Tweede Kamer aangenomen te krijgen dat het [[Diplomatieke vertegenwoordiging van Nederland bij de Heilige Stoel|gezantschap bij de Heilige Stoel]] afschafte. Dit leidde tot de val van het [[kabinet-Colijn I]] en was daarmee waarschijnlijk de invloedrijkste actie van de kleine SGP in de Nederlandse politieke geschiedenis.

De Duitse bezetting in de [[Tweede Wereldoorlog]] was in Kerstens ogen ''een roede in Gods hand om Nederland te straffen voor de zonde'', in verband met onder andere de [[Zondagsheiliging|zondagsontheiliging]], vooral omdat [[Juliana der Nederlanden|prinses Juliana]] het land op een zondag was ontvlucht. Hij keurde verzet tegen de bezetter af (hetgeen hem zeer kwalijk werd genomen), niet uit pacifistische overwegingen maar vanuit een bepaalde gelatenheid en vrede met de vervolging - zijn houding en handelen tijdens de oorlog zijn later als [[Antisemitisme|antisemitisch]] omschreven.<ref>[https://web.archive.org/web/20130921054149/http://www.refdag.nl/nieuws/binnenland/ds_kersten_handelde_soms_antisemitisch_1_223777 Reformatorisch Dagblad d.d. 6 augustus 2007: ''Ds. Kersten handelde soms antisemitisch'']</ref> Na de oorlog besloot de [[Commissie Zuivering Staten-Generaal]] op grond van zijn gedrag in de oorlog hem niet meer tot de Tweede Kamer toe te laten. Ook kreeg hij een verbod voor de duur van tien jaren om bij een dagbladonderneming te werken als journalist of in een leidende niet-journalistieke functie. Hoewel hij toen dus geen Kamerlid meer was of kon worden koos de SGP hem in 1946 nog wel tot lijsttrekker.

== Laatste levensfase ==
Kersten legde zich na het verlaten van de Tweede Kamer tot zijn overlijden toe op het schrijven van theologische werken, die in eigen kring nog steeds aanzien hebben en nog vaak op de kansel in de Gereformeerde Gemeenten gelezen worden. Hij wordt wel de voorvader van de Gereformeerde Gemeenten genoemd.

== Overlijden ==
[[Bestand:Graf-van-ds-gerrit-hendrik-kersten.jpg|miniatuur|240px|Het graf van Kersten]]
Kersten overleed op 6 september 1948 na een [[hartaanval]] en werd op de [[Algemene Begraafplaats Crooswijk|begraafplaats Crooswijk]] te Rotterdam begraven. Bij zijn begrafenis waren naar schatting vijfduizend mensen aanwezig.<ref>{{Citeer web |url=https://www.digibron.nl/search/detail/012e51f1fb8b435ff61a4bef/in-memoriam-ds-g-h-kersten/40 |titel=In memoriam Ds. G. H. Kersten |bezochtdatum=2019-08-19 |auteur= |achternaam= |voornaam= |datum=1948-09-16 |werk=[[De Saambinder]] |uitgever= |via=Digibron|archiefurl=https://web.archive.org/web/20190819163220/https://www.digibron.nl/search/detail/012e51f1fb8b435ff61a4bef/in-memoriam-ds-g-h-kersten/40|archiefdatum=2019-08-19}}</ref>

==Onderscheiding==
* [[Ridder in de Orde van de Nederlandse Leeuw]] (28 augustus 1931)

== Publicaties (selectie) ==
* ''Meer dan overwinnaars'' — 40 overdenkingen over geloofshelden die genoemd worden in [[Hebreeën (Bijbel)|Hebreeën]] 11
* ''De nachtgezichten van Zacharia'' — over de visioenen van de [[Zacharia (profeet)|profeet Zacharia]]
* ''Een getrouw woord'' — 60 religieuze overdenkingen voor het dagelijks leven
* ''In het voetspoor der vaderen'' — over liturgie, kerkrecht en kerkorde in het licht van de Bijbel<ref>Opstellen, eerder verschenen in ''De Saambinder''; jrg. 1924-1941 en ''Mededelingen van de Gereformeerde Gemeenten in Nederland''; jrg. 1943-1944</ref>
* ''Bedroefden om der bijeenkomst wil'' — de Gereformeerde Gemeenten en hun voorgeschiedenis vanaf de [[Afscheiding van 1834]] tot 1946
* ''Het handschrift uitgewist'' — bundel met 39 preken
* ''De gelovige verwachting'' — bundel met 36 preken; vervolg op ''Het handschrift uitgewist''
* ''De gereformeerde dogmatiek voor de gemeenten toegelicht'' (1947) — uiteenzetting over de bevindelijk gereformeerde leer (twee delen)
* ''De Heidelbergse catechismus'' (1946) — 52 preken over de [[Heidelbergse Catechismus]]
* ''Korte lessen over Kort Begrip : voor catechisanten'' (1941) — uitleg bij het [[Kort Begrip]] dat de Heidelbergse Catechismus samenvat
* ''Ziet uw Koning zal komen'' — overdenkingen voor elke dag en voor feestdagen
* ''Als een enig man!'' (1939) ([https://resolver.kb.nl/resolve?urn=MMUBVU02:000004071 Digitale versie])
* ''Enkele parlementaire redevoeringen'' (1924) ([https://resolver.kb.nl/resolve?urn=MMUBVU02:000004798 Digitale versie])

== Bronnen en literatuur ==
* B. Bolier, ''Kersten in quotes'' (Apeldoorn, 2020)
* B. Bolier, ''Kersten in kleur'' (Apeldoorn, 2018)
* M. Golverdingen, ''Ds. G.H. Kersten. Facetten van zijn leven en werk'' (Amersfoort, 1971; 3e vermeerderde druk: Houten, 1993)
* P. van de Breevaart e.a., ''De vereniging van 1907, de vereniging van de Ledeboeriaanse gemeenten en de Gereformeerde Gemeenten onder het Kruis'' [= ''Bibliotheek van de Kleine Kerkgeschiedenis'' 1] (Houten, 1984)
* H. Florijn, J. Mastenbroek (red.), ''Gerrit Hendrik Kersten, grenswachter en gids van de Gereformeerde Gemeenten'' (1993; 3e vermeerderde druk: Kampen, 2008)
* G.H. Kersten, ''Mijn standpunt toegelicht. Een korte uiteenzetting van mijn gedrag tijdens den oorlog in verband met het besluit der Zuiverings-Commissie tot mijn niet-toelating als lid van de Tweede Kamer der Staten-Generaal'' (Rotterdam, 1945)

== Voetnoten ==
{{References}}

== Externe links ==
* [https://www.parlement.com/id/vg09ll26jcqg/g_h_kersten G.H. Kersten op ''Parlement en Politiek'']
* [https://www.dodenakkers.nl/artikelen-overzicht/beroemd/politiek/kersten.html Pim de Bie, 'Kersten, Gerrit Hendrik' op: Dodenakkers.nl]
* [http://www.inghist.nl/Onderzoek/Projecten/BWN/lemmata/bwn4/kersten W. Slagter, 'Kersten, Gerrit Hendrik (1882-1948)'], in: [[Biografisch Woordenboek van Nederland]] 4 (1994)

{{StartOpvolging}}
{{OpvolgingCombi
| lijst = [[lijst van partijvoorzitters van de SGP|Partijvoorzitter SGP]]
1918 - 1946
| vorige = n.v.t.
| volgende = [[Pieter Zandt]]
}}
{{OpvolgingCombi
| lijst = [[Partijleider]] SGP
1918 - 1945
| vorige = n.v.t.
| volgende = Pieter Zandt
}}
{{OpvolgingCombi
| lijst = [[Fractievoorzitter]] [[Tweede Kamer]]
1922 - 1945
| vorige = n.v.t.
| volgende = Pieter Zandt
}}
{{EindOpvolging}}
{{Bibliografische informatie}}
{{Navigatie Staatkundig Gereformeerde Partij}}
{{DEFAULTSORT:Kersten, Gerrit Hendrik}}
[[Categorie:Nederlands journalist]]
[[Categorie:Nederlands onderwijzer]]
[[Categorie:Nederlands partijvoorzitter]]
[[Categorie:SGP-politicus]]
[[Categorie:Tweede Kamerlid]]
[[Categorie:Predikant van de Gereformeerde Gemeenten]]

title: Algemeen

Geboren: 6 augustus 1882

Geboorteplaats: Deventer

Overleden: 6 september 1948

Overlijdensplaats: Waarde

Partij: SGP (vanaf 1918)

Titulatuur: ds.

title: Functies

Politiek leider SGP

Partijvoorzitter SGP

Lid Tweede Kamer
Fractievoorzitter in de Tweede Kamer

Portaal: Politiek


text:
# Burlison
Burlison is een plaats (town) in de Amerikaanse staat Tennessee, en valt bestuurlijk gezien onder Tipton County.

## Demografie
Bij de volkstelling in 2000 werd het aantal inwoners vastgesteld op 453.
In 2006 is het aantal inwoners door het United States Census Bureau geschat op 444, een daling van 9 (-2,0%).

## Geografie
Volgens het United States Census Bureau beslaat de plaats een oppervlakte van
2,7 km², geheel bestaande uit land.

## Plaatsen in de nabije omgeving
De onderstaande figuur toont nabijgelegen plaatsen in een straal van 16 km rond Burlison.

wikiname: nlwiki

title: Burlison

in_language: nl

wikitext:
{{Infobox plaats Verenigde Staten
| naam=Burlison
| staat=Tennessee
| county=[[Tipton County (Tennessee)|Tipton County]]
| bevolking=444
| datum=2006
| oppervlak=2.7
| water=0.0
| lat_deg = 35
| lat_min = 33
| lat_sec = 25
| lon_deg = 89
| lon_min = 47
| lon_sec = 13
| hoogte=
| code=09860
| type=town
| detailkaart=
}}
'''Burlison''' is een plaats ([[town]]) in de [[Verenigde Staten|Amerikaanse]] staat [[Tennessee]], en valt bestuurlijk gezien onder [[Tipton County (Tennessee)|Tipton County]].

==Demografie==
Bij de volkstelling in 2000 werd het aantal inwoners vastgesteld op 453.<ref>{{Bronvermelding inwonertal plaats Verenigde Staten/2000}}</ref>
In 2006 is het aantal inwoners door het [[United States Census Bureau]] geschat op 444,<ref>{{Bronvermelding inwonertal plaats Verenigde Staten/2006}}</ref> een daling van 9 (-2,0%).

==Geografie==
Volgens het United States Census Bureau beslaat de plaats een [[oppervlakte]] van
2,7 km², geheel bestaande uit land.

==Plaatsen in de nabije omgeving==
De onderstaande figuur toont nabijgelegen [[woonplaats|plaatsen]] in een [[Straal (wiskunde)|straal]] van 16 km rond Burlison.
{{Afbeelding label begin|image=Blank map.svg|position= relative| float=left|width=400|caption=Plaatsen in de omgeving}}
{{Afbeelding label|x=0.5|y=0.5|scale=400|text=[[Bestand:Map pointer black.svg|20px|Burlison]]'''Burlison'''}}
{{Afbeelding label|x=0.511|y=0.913|scale=400|text=[[Bestand:Small-city-symbol.svg|12px|Plaats met 3235 inwoners (2000)]][[Atoka (Tennessee)|Atoka]] (15 km)}}
{{Afbeelding label|x=0.662|y=0.732|scale=400|text=[[Bestand:Small-city-symbol.svg|10px|Plaats met 1719 inwoners (2000)]][[Brighton (Tennessee)|Brighton]] (10 km)}}
{{Afbeelding label|x=0.857|y=0.476|scale=400|text=[[Bestand:Small-city-symbol.svg|16px|Plaats met 8463 inwoners (2000)]][[Covington (Tennessee)|Covington]] (13 km)}}
{{Afbeelding label|x=0.580|y=0.437|scale=400|text=[[Bestand:Small-city-symbol.svg|6px|Plaats met 309 inwoners (2000)]][[Garland (Tennessee)|Garland]] (4 km)}}
{{Afbeelding label|x=0.390|y=0.573|scale=400|text=[[Bestand:Small-city-symbol.svg|6px|Plaats met 489 inwoners (2000)]][[Gilt Edge (Tennessee)|Gilt Edge]] (5 km)}}
{{Afbeelding label|x=0.440|y=0.852|scale=400|text=[[Bestand:Small-city-symbol.svg|14px|Plaats met 4708 inwoners (2000)]][[Munford (Tennessee)|Munford]] (13 km)}}
{{Afbeelding label eind}}{{Clearleft}}

== Externe link ==
* {{Link city-data.com|Burlison|Tennessee}}

{{Appendix}}
{{Coor title dms|35|33|25|N|89|47|13|W|region:US_type:city(453)_scale:50000}}

[[Categorie:Plaats in Tennessee]]

title: Situering

County: Tipton County

Type plaats: Town

Staat: Tennessee

title: Algemeen

Oppervlakte: 2,7 km²

- land: 2,7 km²

- water: 0,0 km²

title: Overig

Portaal: Verenigde Staten


text:
# Graaf Duckula
Graaf Duckula is een fictief persoon, een vegetarische vampiereend, in de gelijknamige tekenfilmserie, geproduceerd door de Britse studio Cosgrove Hall, en een spin-off van Dangermouse, een serie waarin een slechte versie van Graaf Duckula regelmatig voor het voetlicht verscheen.
De serie verscheen in Engeland voor het eerst op televisie op 6 september 1988. Er werden in totaal 65 afleveringen gemaakt, uitgezonden in de periode 1988-1993. Iedere aflevering was 22 minuten lang.
Vanaf 6 oktober 1989 verscheen de serie ook op de Nederlandse televisie. De serie werd rond de klok van zeven uur uitgezonden op Nederland 3, globaal tussen Sesamstraat en het NOS journaal. Hoewel Count Duckula nog enige jaren op de Britse televisie te zien was, is de serie in Nederland nooit herhaald.
De serie was in enige mate een parodie op het verhaal van Graaf Dracula. Gesitueerd in Transsylvanië leefde Duckula in een spookachtig kasteel, samen met zijn knecht Igor en zijn kindermeisje "Nanny" (standaard met haar arm in een mitella). Alle personages in de serie waren vogels.

## Het verhaal
Slot Duckula, gelegen in het hart van Transsylvanië, is al eeuwen de woonplaats van een dynastie van boosaardige vampiereenden; de graven van Duckula. De generaties graven waren door de jaren heen actief als ridders, tovenaars, wetenschappers, artiesten en zelfs professionele gokkers. In het geheim waren ze echter ook bloeddorstige vampieren. Volgens de legenden kwamen de vampieren een voor een vroeg of laat om het leven doordat hun hart werd doorboord door vampierjagers, of door blootstelling aan zonlicht. Toch keerden incarnaties van de graven iedere eeuw weer terug, door een geheim ritueel met vleermuisbloed, dat eens per eeuw uitgevoerd kon worden, bij de juiste stand van de maan. De meest recente incarnatie liep echter niet volgens plan: zijn bediende Igor Slinks verwisselde het vleermuisbloed per ongeluk met tomatenketchup. Als gevolg daarvan werd de nieuwste incarnatie van Graaf Duckula geen bloeddorstige vampier, maar een vegetarisch exemplaar met een voorliefde voor het vak van toneelartiest.
De verschillende afleveringen van de tekenfilm spelen zich af rondom het leven van de vegetarische Graaf Duckula, en zijn avonturen in een zoektocht naar roem en rijkdom, bijgestaan door de mogelijkheid om vanuit het kasteel rond de wereld gestuurd te worden. Een andere rode draad in de serie is Igor en diens almaar terugkerende pogingen om Duckula alsnog in een echte bloeddorstige vampier te veranderen. Sommige afleveringen tonen Duckula's aartsvijand "Doctor Von Klotzfink" , een vampierjager die weigert te geloven dat de huidige incarnatie van Duckula absoluut onschadelijk is.

## Stemmen
De Nederlands ingesproken versie met de stemmen van:
- Graaf Duckula: Olaf Wijnants
- Igor: Tom Meijer
- Nanny: Coen Flink
- Overig: Donald de Marcas, Arnold Gelderman, Paul van Gorcum, Jan Anne Drenth, Corry van der Linden, Doris Baaten, Hein Boele, Huub Scholten

## Begin- en eindtune
De tekenfilm had zowel een begin- als eindtune waarvan de tekst naar het Nederlands vertaald was. Het werd ingezongen door Bill van Dijk. In deze tune werd de locatie gegeven als "In het hart van Transsylvanië, dat ligt verder dan Albanië".

title: Graaf Duckula

wikitext:
'''Graaf Duckula''' is een [[fictief persoon]], een [[vegetariër|vegetarische]] [[Vampier (mythisch wezen)|vampier]][[eenden|eend]], in de gelijknamige tekenfilmserie, geproduceerd door de [[Verenigd Koninkrijk (hoofdbetekenis)|Britse]] studio [[Cosgrove Hall]], en een [[Spin-off (media)|spin-off]] van ''[[Dangermouse]]'', een serie waarin een slechte versie van Graaf Duckula regelmatig voor het voetlicht verscheen.

De serie verscheen in Engeland voor het eerst op televisie op [[6 september]] [[1988]]. Er werden in totaal 65 afleveringen gemaakt, uitgezonden in de periode 1988-1993. Iedere aflevering was 22 minuten lang.

Vanaf 6 oktober 1989 verscheen de serie ook op de Nederlandse televisie.<ref>{{Cite web|url=https://resolver.kb.nl/resolve?urn=ddd:010645927:mpeg21:a0342|title=Twee nieuwe TV-duo's en een vampier-eend|accessdate=2022-03-15|date=1989-09-26|work=De Telegraaf|via=Delpher}}</ref> De serie werd rond de klok van zeven uur uitgezonden op [[Nederland 3]], globaal tussen [[Sesamstraat]] en het [[NOS journaal]]. Hoewel ''Count Duckula'' nog enige jaren op de Britse televisie te zien was, is de serie in Nederland nooit herhaald.

De serie was in enige mate een parodie op het verhaal van [[Graaf Dracula]]. Gesitueerd in [[Transsylvanië]] leefde Duckula in een spookachtig kasteel, samen met zijn knecht Igor en zijn kindermeisje "Nanny" (standaard met haar arm in een [[mitella (hoofdbetekenis)|mitella]]). Alle personages in de serie waren vogels.

== Het verhaal ==
{{Leeswaarschuwing}}
Slot Duckula, gelegen in het hart van [[Transsylvanië]], is al eeuwen de woonplaats van een dynastie van boosaardige vampiereenden; de graven van Duckula. De generaties graven waren door de jaren heen actief als ridders, tovenaars, wetenschappers, artiesten en zelfs professionele gokkers. In het geheim waren ze echter ook bloeddorstige vampieren. Volgens de legenden kwamen de vampieren een voor een vroeg of laat om het leven doordat hun hart werd doorboord door vampierjagers, of door blootstelling aan zonlicht. Toch keerden [[incarnatie|incarnaties]] van de graven iedere eeuw weer terug, door een geheim ritueel met vleermuisbloed, dat eens per eeuw uitgevoerd kon worden, bij de juiste stand van de maan. De meest recente incarnatie liep echter niet volgens plan: zijn bediende Igor Slinks<ref>{{Cite web|url=https://resolver.kb.nl/resolve?urn=KBPERS01:003076013:mpeg21:a00117|title=NEDERLAND 3|accessdate=2022-03-15|date=1989-12-15|work=Algemeen Dagblad|via=Delpher}}</ref> verwisselde het vleermuisbloed per ongeluk met tomatenketchup. Als gevolg daarvan werd de nieuwste incarnatie van Graaf Duckula geen bloeddorstige vampier, maar een vegetarisch exemplaar met een voorliefde voor het vak van toneelartiest.

De verschillende afleveringen van de tekenfilm spelen zich af rondom het leven van de vegetarische Graaf Duckula, en zijn avonturen in een zoektocht naar roem en rijkdom, bijgestaan door de mogelijkheid om vanuit het kasteel rond de wereld gestuurd te worden. Een andere rode draad in de serie is Igor en diens almaar terugkerende pogingen om Duckula alsnog in een echte bloeddorstige vampier te veranderen.<ref>{{Cite web|url=https://resolver.kb.nl/resolve?urn=ddd:010645888:mpeg21:a0455|title=Vegetarische vampiereend|accessdate=2022-03-15|date=1989-10-06|work=De Telegraaf|via=Delpher}}</ref> Sommige afleveringen tonen Duckula's aartsvijand "Doctor Von Klotzfink" , een vampierjager die weigert te geloven dat de huidige incarnatie van Duckula absoluut onschadelijk is.<ref>{{Cite web|url=https://resolver.kb.nl/resolve?urn=ddd:010567092:mpeg21:a0182|title=Avondvoorstelling|accessdate=2022-03-15|date=1989-10-20|work=Leeuwarder courant : hoofdblad van Friesland|via=Delpher}}</ref>

== Stemmen ==
De Nederlands ingesproken versie met de stemmen van:
* Graaf Duckula: [[Olaf Wijnants]]
* Igor: [[Tom Meijer]]
* Nanny: [[Coen Flink]]
* Overig: [[Donald de Marcas]], [[Arnold Gelderman]], [[Paul van Gorcum]], [[Jan Anne Drenth]], [[Corry van der Linden]], [[Doris Baaten]], [[Hein Boele]], [[Huub Scholten]]

== Begin- en eindtune ==
De tekenfilm had zowel een begin- als eindtune waarvan de tekst naar het Nederlands vertaald was. Het werd ingezongen door [[Bill van Dijk]]. In deze tune werd de locatie gegeven als "In het hart van Transsylvanië, dat ligt verder dan Albanië".

== Externe links ==
* [https://web.archive.org/web/20060424062806/http://epguides.com/CountDuckula/ Alle afleveringen]
* {{Link IMDb titel|id=0088500|label=Count Duckula}}
{{Appendix}}
[[Categorie:Brits kinderprogramma op televisie]]
[[Categorie:Britse animatieserie]]
[[Categorie:Antropomorf personage]]
[[Categorie:Fictieve eend]]
[[Categorie:Programma van ITV]]
[[Categorie:Horrorprogramma]]


text:
# Grapholita hieroglyphana
Grapholita hieroglyphana is een vlinder uit de familie van de bladrollers (Tortricidae). De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1984 door Blanchard & Knudson.

title: Grapholita hieroglyphana

wikitext:
{{Taxobox vlinder
| titelweergave = cursief
| naam = ''Grapholita hieroglyphana''
| afbeelding =
| familie = [[Bladrollers|Tortricidae]] (Bladrollers)
| onderfamilie = [[Olethreutinae]]
| tribus =
| geslacht = ''[[Grapholita]]''
| w-naam = ''Grapholita hieroglyphana''
| auteur = Blanchard & Knudson
| datum = 1984
| haakjes =
| commons =
| species =
}}
'''''Grapholita hieroglyphana''''' is een [[vlinders|vlinder]] uit de familie van de [[Bladrollers|bladrollers (Tortricidae)]].<ref>{{Brontabel|9999-Lepindex}}</ref> De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1984 door Blanchard & Knudson.

{{Appendix}}
{{beginnetje|biologie|2013|04|06}}

[[Categorie:Grapholita|hieroglyphana]]

title: Grapholita hieroglyphana

Rijk: Animalia (Dieren)

Stam: Arthropoda (Geleedpotigen)

Klasse: Insecta (Insecten)

Orde: Lepidoptera (Vlinders)

Familie: Tortricidae (Bladrollers)

Onderfamilie: Olethreutinae

Geslacht: Grapholita

title: Soort

Portaal: Biologie · Insecten


text:
# Chelonus angustiventris
Chelonus angustiventris is een insect dat behoort tot de orde vliesvleugeligen (Hymenoptera) en de familie van de schildwespen (Braconidae). De wetenschappelijke naam van de soort werd voor het eerst geldig gepubliceerd door Tobias in 1974.

title: Chelonus angustiventris

wikitext:
{{Taxobox insect
| naam = ''Chelonus angustiventris''
| titelweergave = cursief
| afbeelding =
| orde = [[Vliesvleugeligen|Hymenoptera]] (Vliesvleugeligen)
| familie= [[Schildwespen|Braconidae]] (Schildwespen)
| geslacht = ''[[Chelonus]]''
| w-naam = ''Chelonus angustiventris''
| auteur = Tobias
| datum = 1974
| haakjes =
| commons =
| species =
}}
'''''Chelonus angustiventris''''' is een [[insecten|insect]] dat behoort tot de orde [[vliesvleugeligen]] (Hymenoptera) en de familie van de [[Schildwespen|schildwespen (Braconidae)]]. De wetenschappelijke naam van de soort werd voor het eerst geldig gepubliceerd door Tobias in 1974.

{{Beginnetje|biologie|2012|09|12}}

[[Categorie:Chelonus|angustiventris]]

title: Chelonus angustiventris

Orde: Hymenoptera (Vliesvleugeligen)

Familie: Braconidae (Schildwespen)

Geslacht: Chelonus

title: Soort


text:
# Mydaea discimanoides
Mydaea discimanoides is een vliegensoort uit de familie van de echte vliegen (Muscidae). De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1949 door Snyder.

title: Mydaea discimanoides

wikitext:
{{Taxobox insect
| titelweergave = cursief
| naam = ''Mydaea discimanoides''
| afbeelding =
| orde = [[Diptera]] (Tweevleugeligen)
| onderorde = [[Vliegen (dieren)|Brachycera]] (Vliegen)
| familie = [[Echte vliegen|Muscidae]] (Echte vliegen)
| geslacht = ''[[Mydaea]]''
| w-naam = ''Mydaea discimanoides''
| auteur = Snyder
| datum = 1949
| haakjes =
| commons =
| species =
}}
'''''Mydaea discimanoides''''' is een [[Vliegen (dieren)|vliegen]]soort uit de familie van de [[Echte vliegen|echte vliegen (Muscidae)]].<ref>Huckett, in Stone et al., 1965, Catalog of the Diptera of America north of Mexico, p. 891.</ref> De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1949 door Snyder.

{{Appendix}}
{{beginnetje|biologie|2013|06|16}}

[[Categorie:Mydaea|discimanoides]]

title: Mydaea discimanoides

Orde: Diptera (Tweevleugeligen)

Onderorde: Brachycera (Vliegen)

Familie: Muscidae (Echte vliegen)

Geslacht: Mydaea

title: Soort


text:
# Plumarella superba
Plumarella superba is een zachte koraalsoort uit de familie Primnoidae. De koraalsoort komt uit het geslacht Plumarella. Plumarella superba werd in 1912 voor het eerst wetenschappelijk beschreven door Nutting.

title: Plumarella superba

wikitext:
{{Taxobox
| type            = dier
| naam            = ''Plumarella superba''
| titelweergave   =cursief
| afbeelding      =
| afbeeldingtekst =
| rijk            = [[Dieren (biologie)|Animalia]] (Dieren)
| stam            = [[Neteldieren|Cnidaria]] (Neteldieren)
| klasse          = [[Bloemdieren|Anthozoa]] (Bloemdieren)
| orde            = [[Zachte koralen|Alcyonacea]] (Zachte koralen)
| familie         = [[Primnoidae]]
| geslacht        = ''[[Plumarella]]''
| auteur          = Nutting
| datum           = 1912
| haakjes         = ja
| worms           = 574237
}}
'''''Plumarella superba''''' is een [[Zachte koralen|zachte koraalsoort]] uit de familie [[Primnoidae]]. De koraalsoort komt uit het geslacht ''[[Plumarella]]''. ''Plumarella superba'' werd in 1912 voor het eerst wetenschappelijk beschreven door Nutting.

{{Appendix|2=
*van Ofwegen, L. (2011). ''Plumarella superba'' (Nutting, 1912). Gebaseerd op informatie uit het [[World Register of Marine Species]], te vinden op http://www.marinespecies.org/aphia.php?p=taxdetails&id=574237.}}
{{beginnetje|biologie|2011|12|13}}
{{DEFAULTSORT:Plumarella superba}}
[[Categorie:Plumarella|superba]]

title: Plumarella superba

Stam: Cnidaria (Neteldieren)

Klasse: Anthozoa (Bloemdieren)

Orde: Alcyonacea (Zachte koralen)

Familie: Primnoidae

Geslacht: Plumarella

title: Soort

Portaal: Biologie


text:
# Maria Callas
Maria Anna Sofia Cecilia Kalogeropoulos (Grieks: Μαρία Άννα Σοφία Καικιλία Καλογεροπούλου), beter bekend onder haar artiestennaam Maria Callas (Grieks: Μαρία Κάλλας) (New York, 2 december 1923 – Parijs, 16 september 1977) was een van de beroemdste operazangeressen van na de Tweede Wereldoorlog.

## Levensloop

### Aanloop
Maria Kalogeropoulos werd geboren in New York uit Griekse immigranten. De achternaam Kalogeropoulos werd op haar geboortecertificaat ingekort tot Kalos, wat in het Grieks mooi betekent, later werd dit vervormd tot Callas. De jonge Maria reisde in 1937 met haar moeder mee terug naar Griekenland en kreeg haar eerste zangopleiding in Athene. Hoewel ze door het prestigieuze Odeíon Athinón (het Atheens Conservatorium) niet werd aangenomen, kon ze aan het werk bij het Ethniko Odio (het Grieks Nationaal Conservatorium). Haar eerste zangpedagoge Maria Trivella besloot dat ze geen altstem had, maar een dramatische sopraan was.
Callas werkte zeer hard en boekte snel vorderingen. Op 11 april 1938 gaf ze haar eerste openbare optreden, met een stuk uit Puccini's Tosca. In 1939 ging ze alsnog aan het Atheens Conservatorium studeren onder Elvira de Hidalgo. In 1942, op achttienjarige leeftijd, zong ze de hoofdrol in Tosca. Binnen tien jaar stond ze bekend onder de erenaam la divina - de goddelijke.
In 1949 trouwde ze met Giovanni Battista Meneghini, een oudere rijke industrieel uit Milaan. Het huwelijk duurde tot 1959. Tussen 1953 en 1954 verloor Callas ongeveer 36 kilo lichaamsgewicht en kreeg ze het slanke postuur van haar latere jaren.

### Volle ontplooiing
Deze Griekse sopraan van Amerikaanse geboorte schitterde vooral in de grote rollen van de negentiende-eeuwse Italiaanse opera's, in het bijzonder die van Vincenzo Bellini, Giacomo Puccini en Giuseppe Verdi. De jaren '50 gelden als haar bloeiperiode.
De kracht van Callas' stem lag in de dramatische presentatie; ze zong haar partijen op een buitengewoon meeslepende wijze en met volle overtuiging, waarbij de onberispelijkheid van de techniek terugtrad ten voordele van de emotionele uitwerking op de luisteraar.
Haar kwaliteiten werden ook gezien in de combinatie van én een bijzonder goede toneelspeelster én een buitengewone operazangeres. Haar zangtechniek was overigens vooral in haar beste jaren uitstekend, hoewel zangpedagogen altijd bepaalde punten van kritiek hebben gehad. De vermenging bij Callas van het beroepsmatige met het persoonlijke, zoals dit nadrukkelijk door haar en haar platenmaatschappij EMI bevorderd werd richting internationale nieuwsmedia, droeg bij aan haar enorme succes. Hierbij komt dat de stem van Maria Callas een uniek timbre had, waardoor zij in elke opname, vanaf het allereerste begin, onmiddellijk herkenbaar is.

### Latere jaren
Na een liefdesverhouding met Aristoteles Onassis tussen 1959 en 1968, die werd beëindigd doordat Onassis haar verruilde voor Jacqueline Kennedy, de weduwe van de Amerikaanse president, trok Callas zich vanaf omstreeks 1965 geleidelijk uit de operawereld terug en verbleef zij in haar appartement in Parijs. Wel liet ze zich overhalen om van 1973 tot 1974 een afscheidstournee te maken, wereldwijd. Op 11 december 1973 gaf ze in Amsterdam een concert. Het publiek juichte haar keer op keer staande toe: veel bezoekers zagen Callas bij deze gelegenheid voor het eerst in levenden lijve optreden.
Maria Callas stierf in 1977 op 53-jarige leeftijd in haar Parijse appartement aan een hartaanval.
Na een dienst in de Grieks-Orthodoxe kerk aan de Rue Georges Bizet in Parijs, waarvoor tienduizenden mensen naar Parijs waren gekomen, werd haar lichaam gecremeerd op de Parijse begraafplaats Père-Lachaise en werd haar as aldaar in het columbarium geplaatst. Na op de eerste dag te zijn gestolen en twee dagen later teruggevonden, werd de as later, in 1979, conform haar eigen wens uitgestrooid voor het eiland Skorpios in de Ionische Zee. Op de begraafplaats Père-Lachaise is in 1991 een gedenkplaat aangebracht.

## Trivia
- Een MD-11-toestel van de KLM werd in 1995 vernoemd naar Maria Callas. Het is in 2014 gesloopt.
- De fictieve operazangeres Bianca Castafiore uit De avonturen van Kuifje zou vanaf de jaren 1950 gemodelleerd zijn naar Maria Callas. De karikaturale stripfiguur heeft echter weinig uiterlijke overeenkomsten met de echte Callas.[1][2]
- Callas legde op 11 juli 1959 de eerste steen van de studio van platenmaatschappij Bovema in Heemstede.[3]
- Eind 2024 kwam de film Maria van Pablo Larraín uit met Angelina Jolie in de hoofdrol, gebaseerd op het leven van Maria Callas.

title: Maria Callas

wikitext:
{{Infobox artiest
| naam           = Maria Callas
| afbeelding     = Maria Callas 1973.jpg
| afbeeldingbreedte =
| onderschrift   = Maria Callas op Schiphol, 9 december 1973
| volledige naam = Maria Anna Sofia Cecilia Kalogeropoulos
| bijnaam        = La Divina
| geboren        = [[2 december]] [[1923]]
| overleden      = [[16 september]] [[1977]]
| jaren-actief   = [[1942]]-[[1974]]
| genre          = [[Klassieke muziek|Klassiek]]
| instrument     = Stem ([[Sopraan (zangstem)|sopraan]])
| label          = [[EMI Group|EMI]]
| imdb           = 0006568
}}
'''Maria Anna Sofia Cecilia Kalogeropoulos''' ([[Grieks]]: {{Lang|el|Μαρία Άννα Σοφία Καικιλία Καλογεροπούλου}}), beter bekend onder haar artiestennaam '''Maria Callas''' (Grieks: {{Lang|el|Μαρία Κάλλας}}) ([[New York (stad)|New York]], [[2 december]] [[1923]] – [[Parijs]], [[16 september]] [[1977]]) was een van de beroemdste [[Opera (muziek)|opera]][[zangeres]]sen van na de [[Tweede Wereldoorlog]].

==Levensloop==
=== Aanloop ===
Maria Kalogeropoulos werd geboren in [[New York (stad)|New York]] uit Griekse immigranten. De achternaam Kalogeropoulos werd op haar geboortecertificaat ingekort tot ''Kalos'', wat in het Grieks ''mooi'' betekent, later werd dit vervormd tot ''Callas''. De jonge Maria reisde in 1937 met haar moeder mee terug naar [[Griekenland]] en kreeg haar eerste zangopleiding in [[Athene (stad)|Athene]]. Hoewel ze door het prestigieuze Odeíon Athinón (het Atheens [[Conservatorium]]) niet werd aangenomen, kon ze aan het werk bij het Ethniko Odio (het Grieks Nationaal Conservatorium). Haar eerste zangpedagoge [[Maria Trivella]] besloot dat ze geen [[Alt (zangstem)|altstem]] had, maar een [[Sopraan (zangstem)#Dramatische sopraan|dramatische sopraan]] was.

Callas werkte zeer hard en boekte snel vorderingen. Op 11 april 1938 gaf ze haar eerste openbare optreden, met een stuk uit [[Giacomo Puccini|Puccini's]] ''[[Tosca]]''. In 1939 ging ze alsnog aan het Atheens Conservatorium studeren onder [[Elvira de Hidalgo]]. In 1942, op achttienjarige leeftijd, zong ze de hoofdrol in ''Tosca''. Binnen tien jaar stond ze bekend onder de erenaam ''la divina'' - de goddelijke.

In 1949 trouwde ze met [[Giovanni Battista Meneghini]], een oudere rijke industrieel uit [[Milaan (stad)|Milaan]]. Het huwelijk duurde tot 1959. Tussen 1953 en 1954 verloor Callas ongeveer 36 kilo lichaamsgewicht en kreeg ze het slanke postuur van haar latere jaren.

=== Volle ontplooiing ===
Deze Griekse sopraan van Amerikaanse geboorte schitterde vooral in de grote rollen van de negentiende-eeuwse Italiaanse [[opera (muziek)|opera]]'s, in het bijzonder die van [[Vincenzo Bellini]], [[Giacomo Puccini]] en [[Giuseppe Verdi]]. De jaren '50 gelden als haar bloeiperiode.

De kracht van Callas' stem lag in de dramatische presentatie; ze zong haar partijen op een buitengewoon meeslepende wijze en met volle overtuiging, waarbij de onberispelijkheid van de techniek terugtrad ten voordele van de emotionele uitwerking op de luisteraar.

Haar kwaliteiten werden ook gezien in de combinatie van én een bijzonder goede toneelspeelster én een buitengewone operazangeres. Haar zangtechniek was overigens vooral in haar beste jaren uitstekend, hoewel zangpedagogen altijd bepaalde punten van kritiek hebben gehad. De vermenging bij Callas van het beroepsmatige met het persoonlijke, zoals dit nadrukkelijk door haar en haar platenmaatschappij [[EMI Group|EMI]] bevorderd werd richting internationale nieuwsmedia, droeg bij aan haar enorme succes. Hierbij komt dat de stem van Maria Callas een uniek timbre had, waardoor zij in elke opname, vanaf het allereerste begin, onmiddellijk herkenbaar is.

=== Latere jaren ===
[[Bestand:Père-Lachaise - Division 87 - Callas.jpg|thumb|left|180px|Herdenkingsplaquette voor Maria Callas op het kerkhof Père Lachaise in Parijs]]
[[Bestand:Concert van Maria Callas in het Concertgebouw te Amsterdam, Maria Callas bedankt, Bestanddeelnr 910-5168.jpg|thumb|Maria Callas toegejuicht in het Amsterdamse [[Koninklijk Concertgebouw|Concertgebouw]], 11 juli 1959]]
Na een liefdesverhouding met [[Aristoteles Onassis]] tussen 1959 en 1968, die werd beëindigd doordat Onassis haar verruilde voor [[Jacqueline Kennedy Onassis|Jacqueline Kennedy]], de weduwe van de Amerikaanse president, trok Callas zich vanaf omstreeks 1965 geleidelijk uit de operawereld terug en verbleef zij in haar appartement in [[Parijs]]. Wel liet ze zich overhalen om van 1973 tot 1974 een afscheidstournee te maken, wereldwijd. Op 11 december 1973 gaf ze in [[Amsterdam]] een concert. Het publiek juichte haar keer op keer staande toe: veel bezoekers zagen Callas bij deze gelegenheid voor het eerst in levenden lijve optreden.

Maria Callas stierf in 1977 op 53-jarige leeftijd in haar Parijse appartement aan een [[Hartinfarct|hartaanval]].

Na een dienst in de [[Oecumenisch patriarchaat van Constantinopel|Grieks-Orthodoxe]] kerk aan de Rue Georges Bizet in Parijs, waarvoor tienduizenden mensen naar Parijs waren gekomen, werd haar lichaam gecremeerd op de Parijse begraafplaats [[Cimetière du Père-Lachaise|Père-Lachaise]] en werd haar as aldaar in het [[columbarium]] geplaatst. Na op de eerste dag te zijn gestolen en twee dagen later teruggevonden, werd de as later, in 1979, conform haar eigen wens uitgestrooid voor het eiland [[Skorpios]] in de [[Ionische Zee]]. Op de begraafplaats Père-Lachaise is in 1991 een gedenkplaat aangebracht.
{{Clearleft}}

==Trivia==
* Een [[McDonnell Douglas MD-11|MD-11-toestel]] van de [[Koninklijke Luchtvaart Maatschappij|KLM]] werd in 1995 vernoemd naar Maria Callas. Het is in 2014 gesloopt.
* De [[fictieve]] operazangeres [[Bianca Castafiore]] uit ''[[De avonturen van Kuifje]]'' zou vanaf de jaren 1950 gemodelleerd zijn naar Maria Callas. De [[Karikatuur|karikaturale]] stripfiguur heeft echter weinig uiterlijke overeenkomsten met de echte Callas.<ref>[https://en.tintin.com/personnages/show/id/18/page/0/0/bianca-castafiore Bianca Castafiore], en.tintin.com.</ref><ref>[https://web.archive.org/web/20201129045032/http://en.tintin.com/personnages/show/id/18/page/0/0/bianca-castafiore Gearchiveerd].</ref>
* Callas legde op 11 juli 1959 de eerste steen van de studio van platenmaatschappij [[EMI Music|Bovema]] in Heemstede.<ref>[https://resolver.kb.nl/resolve?urn=KBNRC01:000036770:mpeg21:a0099 'Callas legt eerste steen'], in: ''[[Algemeen Handelsblad]]'', 9 juli 1959.</ref>
* Eind 2024 kwam de film ''[[Maria (2024)|Maria]]'' van [[Pablo Larraín]] uit met [[Angelina Jolie]] in de hoofdrol, gebaseerd op het leven van Maria Callas.

==Literatuur==
* Stassinopoulos Huffington, Arianna (2002). ''Maria Callas'' / vert. uit het Engels door Maurits van den Toorn. Muntinga/BZZTôH, Amsterdam/'s-Gravenhage. 441 p. - Rainbow paperbacks ; 646. {{ISBN|90-417-0397-7}}. Oorspr. Nederlandse uitg.: 1985. Vert. van: ''Maria Callas : the woman behind the legend''. Weidenfeld, Londen. 1980.
* Vriesema, Ingmar (2011). ''Jackie Callas''. Uit: ''Het beroemde broer & zus boek''. Rap, Amsterdam. p. 151-154. {{ISBN|978-94-004-0291-1}}. Over de gezinsverhoudingen.
* [[Leo Riemens|Riemens, Leo]] (1960). ''Maria Callas'' / A.W. Bruna & Zoon, Utrecht. 156 p. - Zwarte Beertjes; 266

==Externe links==
* [https://web.archive.org/web/20060505014800/http://www.callas.it/ Website] van Bruno Tosi, een Callas-bewonderaar en schrijver van Callasboeken
* [https://www.callasintclub.com Website] van de fanclub MCIC (Maria Callas International Club)
* [https://cultuurgids.avro.nl/front/detailklassiek.html?item=b8549ae1060fecccff3994d73da13301 Opname van Callas tijdens Holland Festival 1959]{{Dode link|datum=mei 2019 |bot=InternetArchiveBot}}

{{Appendix}}
{{Bibliografische informatie}}
{{Commonscat|Maria Callas}}

{{DEFAULTSORT:Callas, Maria}}
[[Categorie:Grieks sopraan]]
[[Categorie:Grieks operazanger]]
[[Categorie:Pseudoniem]]

title: Algemene informatie

Volledige naam: Maria Anna Sofia Cecilia Kalogeropoulos

Bijnaam: La Divina

Geboren: 2 december 1923

Geboorteplaats: New York

Overleden: 16 september 1977

Overlijdensplaats: Parijs

title: Werk

Genre(s): Klassiek

Instrument(en): Stem (sopraan)

Label(s): EMI


text:
# Baie-Saint-Paul
Baie-Saint-Paul is een stadje (ville) in de Canadese provincie Québec en telt 7288 inwoners (2006).

title: Baie-Saint-Paul

wikitext:
{{Infobox plaats in Canada
| land=Canada
| naam = Baie-Saint-Paul
| area = [[Québec (provincie)|Québec]]
| subarea =
| km2 =
| oppervlakland= 546,27
| inwoners = 7288
| census = [[2006]]
| dichtheid = 13,3
| hoogte =
| postcode =
| netnummer =
| burgemeester =
| web = [http://www.baiestpaul.com Baie-Saint-Paul Official Site]
| mapname = Québec
| lat_deg = 47
| lat_min = 26
| lat_sec = 0
| lat_dir=N
| lon_deg = 70
| lon_min = 30
| lon_sec = 0
| lon_dir=W
| image=MalBaie.jpg
}}
'''Baie-Saint-Paul''' is een stadje (''ville'') in de [[Canada|Canadese]] provincie [[Québec (provincie)|Québec]] en telt 7288 inwoners ([[2006]]).

{{Commonscat|Baie-Saint-Paul, Quebec}}
{{Beginnetje|landen & volken|land=Canada|2=2007|3=12|4=22}}

[[Categorie:Stad in Québec]]

title: Situering

Provincie: Québec

title: Algemeen

title: Overig

Website: Officiële website

title: Foto's

Portaal: Canada


text:
# Haxe
Haxe is een hogere opensource-programmeertaal die in 2005 is ontwikkeld door Nicolas Cannasse. Haxe kan compileren naar bytecode voor verscheidene virtual machines, waaronder JVM, maar er is ook een interpreter. Daarnaast kan Haxe worden gecompileerd naar broncode van andere programmeertalen, waaronder JavaScript, Python en C#. Tegenwoordig wordt de programmeertaal onderhouden door de Haxe Foundation.

## Geschiedenis
Haxe, wat toen nog gespeld werd als haXe, werd door Nicolas Canasse begonnen als fork van MTASC, een open source ActionScript 2-compiler. De eerste (bèta)versie verscheen in februari 2006, en versie 1.0 volgde in mei, met, naast support voor AVM-bytecode, NekoVM-bytecode en Flash nu ook support voor JavaScript. Later volgden ook PHP, C++, en tegenwoordig ook Java, C# en nog meer platforms. Tegenwoordig wordt Haxe ontwikkeld door de Haxe Foundation, maar Nicolas Cannasse is nog steeds de leider van het project.

## Hello World
Een Hello World-programma kan op de volgende manier worden geschreven in Haxe:
```
class

Main

{

static

public

function

main
():
void

{

trace
(
"Hello World!"
);

}

}

```

title: Haxe

wikitext:
{{Infobox programmeertaal
| naam = Haxe
| logo = Haxe logo.svg
| ontwerper = {{wikidata|properties|P178}}
| ontwikkelaar = Haxe Foundation
| licentie = compiler: [[GNU General Public License|GPLv2+]]<nowiki/>, std library: [[MIT-licentie|MIT]]
| jaar = {{wikidata|property|P571}} ({{Leeftijd op datum|2005|12|31}} jaar)
| versie = {{wikidata|property|reference|edit|P348|P548=Q2804309}}
({{wikidata|qualifier|P348|P577}})
| extensies = hx, hxml
| besturingssysteem = [[Linux]],  [[macOS]], [[Windows]]
| typesystem = {{wikidata|properties|P7078}}
| paradigma = {{wikidata|properties|P3966}}
| website = {{en}}[https://haxe.org Projectpagina]
}}
'''Haxe''' is een hogere [[Opensourcesoftware|opensource]]-[[programmeertaal]] die in 2005 is ontwikkeld door Nicolas Cannasse. Haxe kan [[Compiler|compileren]] naar [[bytecode]] voor verscheidene [[Virtuele machine#Programmeertaal-specifiek|virtual machines]], waaronder [[Java Virtual Machine|JVM]], maar er is ook een [[interpreter]]. Daarnaast kan Haxe worden gecompileerd naar [[broncode]] van andere programmeertalen, waaronder [[JavaScript]], [[Python (programmeertaal)|Python]] en [[C Sharp|C#]].<ref name=":0">{{Citeer web|url=https://haxe.org/documentation/introduction/compiler-targets.html|titel=Compiler Targets|bezochtdatum=2022-03-14|werk=Haxe - The Cross-platform Toolkit|archiefurl=https://web.archive.org/web/20220426033801/https://haxe.org/documentation/introduction/compiler-targets.html|archiefdatum=2022-04-26}}</ref> Tegenwoordig wordt de programmeertaal onderhouden door de Haxe Foundation.

== Geschiedenis ==
Haxe, wat toen nog gespeld werd als haXe, werd door Nicolas Canasse begonnen als [[Fork (ontwikkeling)#Vrije software en opensourcesoftware|fork]] van MTASC, een open source [[ActionScript]] 2-compiler. De eerste (bèta)versie verscheen in februari 2006, en versie 1.0 volgde in mei, met, naast support voor AVM-bytecode, [[NekoVM]]-bytecode en [[Adobe Flash|Flash]] nu ook support voor JavaScript. Later volgden ook [[PHP]], [[C++]], en tegenwoordig ook [[Java (programmeertaal)|Java]], [[C Sharp|C#]] en nog meer platforms.<ref name=":0" /> Tegenwoordig wordt Haxe ontwikkeld door de Haxe Foundation, maar Nicolas Cannasse is nog steeds de leider van het project.<ref>{{Citeer web|url=https://haxe.org/manual/introduction-haxe-history.html|titel=History|bezochtdatum=2022-03-21|werk=Haxe - The Cross-platform Toolkit|archiefurl=https://web.archive.org/web/20220604194126/https://haxe.org/manual/introduction-haxe-history.html|archiefdatum=2022-06-04}}</ref>

== Hello World ==
Een [[Hello world (programma)|Hello World-programma]] kan op de volgende manier worden geschreven in Haxe:
<syntaxhighlight lang="haxe">
class Main {
    static public function main():void {
        trace("Hello World!");
    }
}
</syntaxhighlight>

== Zie ook ==
* [[Lijst van programmeertalen]]

{{Appendix}}
{{Navigatie programmeertalen}}

[[Categorie:Programmeertaal]]

title: Haxe

Paradigma: multi-paradigmaprogrammeren, objectgeoriënteerd programmeren, genericiteit, functioneel programmeren

Ontwerper: Simon Krajewski, Nicolas Cannasse, Cauê Waneck

Ontwikkelaar: Haxe Foundation

Typesysteem: statisch typesysteem, nominatief typesysteem, dynamisch typesysteem, type-inferentie

Besturingssysteem: Linux, macOS, Windows

Licentie: compiler: GPLv2+, std library: MIT

Bestandsextensies: hx, hxml

Website: (en) Projectpagina

Portaal: Informatica


text:
# Stephanophallus
Stephanophallus is een monotypisch geslacht van schimmels in de familie Phallaceae. Het bevat alleen de soort Stephanophallus woodii.

title: Stephanophallus

wikitext:
{{Taxobox schimmel
| titelweergave = cursief
| naam = ''Stephanophallus''
| afbeelding=
| afbeeldingtekst=
| stam= ''[[Basidiomycota]]''
| klasse= ''[[Agaricomycetes]]''
| onderklasse= ''[[Phallomycetidae]]''
| orde = [[Phallales]]
| familie = [[Phallaceae]]
| taxon= [[geslacht (biologie)|Geslacht]]
| w-naam= ''Stephanophallus''
| auteur= MacOwan
| datum= 1880
}}
'''''Stephanophallus''''' is een [[monotypisch]] [[geslacht (biologie)|geslacht]] van [[schimmels]] in de [[familie (biologie)|familie]] [[Phallaceae]]. Het bevat alleen de soort ''[[Stephanophallus woodii]]''.

{{Appendix|2=
* {{en}} [http://www.indexfungorum.org/Names/NamesRecord.asp?RecordID=19329 Index Fungorum]
}}

[[Categorie:Phallaceae]]
[[Categorie:Schimmelgeslacht]]

title: Stephanophallus

Rijk: Fungi (Schimmels)

Stam: Basidiomycota

Klasse: Agaricomycetes

Onderklasse: Phallomycetidae

Orde: Phallales

Familie: Phallaceae

title: Geslacht

Portaal: Biologie · Schimmels


text:
# Pleurota gallicella
Pleurota gallicella is een vlinder uit de familie sikkelmotten (Oecophoridae). De wetenschappelijke naam is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1995 door Huemer & Luquet.
De soort komt voor in Europa.

title: Pleurota gallicella

wikitext:
{{Taxobox vlinder
| naam = ''Pleurota gallicella''
| titelweergave = cursief
| afbeelding =
| afbeeldingtekst =
| familie = [[Sikkelmotten|Oecophoridae]] (Sikkelmotten)
| geslacht = ''[[Pleurota]]''
| w-naam = ''Pleurota gallicella''
| auteur = Huemer & Luquet
| datum = 1995
| haakjes =
| species =
| commons =
}}
'''''Pleurota gallicella''''' is een [[vlinders|vlinder]] uit de familie [[sikkelmotten]] (Oecophoridae). De wetenschappelijke naam is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1995 door Huemer & Luquet.

De soort komt voor in [[Europa (werelddeel)|Europa]].

{{Appendix|2=
* {{Link Fauna Europaea|id=434783|naam=''Pleurota gallicella''}}
}}
{{Beginnetje|biologie|2013|03|26}}

[[Categorie:Pleurota|gallicella]]
[[Categorie:Dier uit het Palearctisch gebied]]

title: Pleurota gallicella

Familie: Oecophoridae (Sikkelmotten)

Geslacht: Pleurota

title: Soort


text:
# Sint-Janspoort (Antwerpen)
De Sint-Janspoort was een poortgebouw en brug, in 1340 onder Hertog Jan III gebouwd aan de toenmalige zuidgrens van de stad Antwerpen.
De poort lag aan de Sint-Jansvliet - deze kiel werd later vernoemd naar de poort - en het Sint-Julianusgasthuis. Tussen de Hoogstraat en de Oever was het de zuidelijke stadspoort van Antwerpen. De locatie was verkeerstechnisch van belang omdat erdoorheen de verkeersader van de Markt via de Hoogstraat naar de Sint-Michielsabdij (extra muros) leidde, en verder zuidwaarts langs de Schelde. Toen de Sint-Jansvliet niet langer de zuidelijke grens van de stad vormde, verloor de Sint-Janspoort haar nut en werd ze in 1581 afgebroken.
|                                                                                |  |  |
| Links (nr 6): de Sint-Janspoort begin 13e eeuw aan de zuidrand van de stad. Rechts: de poort in de 16e eeuw, opgeslokt door de stad. |  |  |

## Triomfboog
Ter plaatse werd een jaar na de afbraak van de poort een triomfboog gebouwd, ter ere van Frans van Anjou die daar een blijde intrede maakte. Na de mislukte Franse Furie in 1583 en het vertrek van de hertog is dit bouwwerk ook verdwenen. Anno 2024 is de plek van de voormalige Sint-Janspoort openbare verkeersruimte.

## Andere Sint-Janspoort
Er was in Antwerpen een andere 'Sint-Janspoort', vermoedelijk omstreeks 1550 gebouwd als deel van de Antwerpse Spaanse omwalling. Ook deze poort bestaat niet langer.

title: Sint-Janspoort (Antwerpen)

wikitext:
[[Bestand:Plan van Antwerpen, Bononiensis, Virgilius, 1565, MPM.V.VI.01.002, Museum Plantin-Moretus, Antwerp (cropped-St Janspoort2).jpg|miniatuur|Sint-Janspoort (rechtsonder) aan de Sint-Jansvliet in de 16e eeuw. Het complex van het [[Sint-Julianusgasthuis]] rechtsboven de poort.]]
De '''Sint-Janspoort''' was een [[poortgebouw]] en [[Brug (bouwwerk)|brug]], in 1340 onder [[Hertog Jan III]] gebouwd aan de toenmalige zuidgrens van de stad [[Antwerpen (stad)|Antwerpen]].<ref>{{Citeer web |url=https://inventaris.onroerenderfgoed.be/themas/935 |titel=Hoogstraat |datum=1975-01-01 |bezochtdatum= |werk=Inventaris onroerend erfgoed |taal=nl}}</ref>

De poort lag aan de [[Sint-Jansvliet]] - deze [[kiel (water)|kiel]] werd later vernoemd naar de poort<ref>{{Citeer boek |titel=Historisch onderzoek naer den oorsprong en den waren naem der openbare plaetsen en andere oudheden van de stad Antwerpen |achternaam=J.F. Willems |url=https://www.dbnl.org/tekst/will028hist01_01/will028hist01_01_0323.php |datum=1828 |pagina=114 |hoofdstuk=323. St.-Jansvliet.}}</ref> - en het [[Sint-Julianusgasthuis]]. Tussen de Hoogstraat en de Oever was het de zuidelijke stadspoort van Antwerpen.<ref>{{Citeer web |url=https://antwerpen.n-va.be/nieuws/archeologisch-onderzoek-op-sint-jansvliet-voor-heraanleg-plein-in-2018 |titel=Archeologisch onderzoek op Sint-Jansvliet voor heraanleg plein in 2018 |datum=26 februari 2016 |bezochtdatum= |werk=N-VA Stad Antwerpen |taal=nl}}</ref> De locatie was verkeerstechnisch van belang omdat erdoorheen de verkeersader van de Markt via de Hoogstraat naar de [[Sint-Michielsabdij]] (extra muros) leidde, en verder zuidwaarts langs de [[Schelde (rivier)|Schelde]]. Toen de Sint-Jansvliet niet langer de zuidelijke grens van de stad vormde, verloor de Sint-Janspoort haar nut en werd ze in 1581 afgebroken.<ref>{{Aut|auteur=Veerle Hendriks, Karen Minsaer en Jef Vansweevelt}}, [https://core.ac.uk/download/162554227.pdf ''Archeologische prospectie Sint-Jansvliet (A443)''] (rapport), Dienst archeologie stad Antwerpen, april 2017</ref>

{{Dubbele afbeelding|right|AntwerpenBegin13eEeuw.png|200|Antwerpen1572.png|226|Links (nr 6): de Sint-Janspoort begin 13e eeuw aan de zuidrand van de stad. Rechts: de poort in de 16e eeuw, opgeslokt door de stad.}}
== Triomfboog ==
[[Bestand:EreboogAnjou1582.png|miniatuur|Triomfboog van de stad Antwerpen ter plaatse van de Sint-Janspoort, 1582]]Ter plaatse werd een jaar na de afbraak van de poort een [[triomfboog]] gebouwd,<ref>{{Citeer web |url=https://www.rijksmuseum.nl/nl/collectie/object/Erepoort-opgericht-op-de-plek-van-de-oude-Sint-Janspoort-1582--22168922e2efdd80005f3f49b2f1fe8f?tab=data |titel=Erepoort opgericht op de plek van de oude Sint Janspoort, 1582 |bezochtdatum=2024-12-05 |werk=Rijksmuseum |taal=}}</ref> ter ere van [[Frans van Anjou]] die daar een [[blijde intrede]] maakte.<ref>{{Citeer web |url=https://artsandculture.google.com/asset/de-blijde-inkomst-van-de-hertog-van-anjou/twF6gTDDyHQp5Q?hl=nl |titel=Blijde inkomste van de hertog van Anjou in Antwerpen op 19 februari 1582 - Monogrammist MHVH |bezochtdatum=2024-12-06 |werk=Google Arts & Culture |taal=nl}}</ref> Na de mislukte [[Franse Furie]] in 1583 en het vertrek van de hertog is dit bouwwerk ook verdwenen. Anno 2024 is de plek van de voormalige Sint-Janspoort openbare verkeersruimte.

== Andere Sint-Janspoort ==
Er was in Antwerpen een andere 'Sint-Janspoort',<ref>{{Citeer web |url=https://felixarchief.antwerpen.be/archievenoverzicht/317829 |titel=Archievenoverzicht |bezochtdatum=7 december 2024 |werk=Felix-archief Antwerpen}}</ref> vermoedelijk omstreeks 1550 gebouwd als deel van de Antwerpse [[Spaanse omwalling]].<ref>{{Citeer boek |titel=Antwerp in the Renaissance |achternaam=Bruno Blondé & Jeroen Puttevils (reds) |url=https://dokumen.pub/qdownload/antwerp-in-the-renaissance-studies-in-european-urban-history-1100-1800-studies-in-european-urban-history-1100-1800-49-9782503588339-2503588336.html |taal=en |uitgever=Turnhout: Brepol |datum=2020 |pagina=207}}</ref> Ook deze poort bestaat niet langer.

== Bronnen en referenties ==
{{References}}
{{Coor title dms|51|13|6.99|N|4|23|49.73|E|region:BE_scale:1500}}
[[Categorie:Voormalig bouwwerk in Antwerpen (stad)]]


text:
# Spalgis nubilus
Spalgis nubilus is een vlinder uit de familie van de Lycaenidae. De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1883 door Moore.

title: Spalgis nubilus

wikitext:
{{Taxobox vlinder
| titelweergave = cursief
| naam = ''Spalgis nubilus''
| afbeelding = SpalgisNubilusFitch.png
| familie = [[Lycaenidae]]
| onderfamilie = [[Miletinae]]
| tribus = [[Spalgini]]
| geslacht = ''[[Spalgis]]''
| w-naam = ''Spalgis nubilus''
| auteur = Moore
| datum = 1883
| haakjes =
| commons =
| species =
}}
'''''Spalgis nubilus''''' is een [[vlinders|vlinder]] uit de familie van de [[Lycaenidae]].<ref>{{Brontabel|9999-Lepindex}}</ref> De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1883 door Moore.

{{Appendix}}
{{beginnetje|biologie|2013|04|01}}

[[Categorie:Lycaenidae]]

title: Spalgis nubilus

Familie: Lycaenidae

Onderfamilie: Miletinae

Geslachtengroep: Spalgini

Geslacht: Spalgis

title: Soort


text:
# Monadicus mobiliceps
Monadicus mobiliceps is een keversoort uit de familie kniptorren (Elateridae). De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1860 door Candèze.

title: Monadicus mobiliceps

wikitext:
{{Taxobox insect
| titelweergave = cursief
| naam = ''Monadicus mobiliceps''
| afbeelding =
| afbeeldingtekst =
| orde = [[Kevers|Coleoptera]] (Kevers)
| familie = [[Kniptorren|Elateridae]] (Kniptorren)
| geslacht = ''[[Monadicus]]''
| w-naam = ''Monadicus mobiliceps''
| auteur = [[Ernest Candèze|Candèze]]
| datum = 1860
| haakjes =
| species =
| commons =
}}
'''''Monadicus mobiliceps''''' is een [[kevers|keversoort]] uit de familie [[kniptorren]] (Elateridae). De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1860 door Candèze.<ref>[http://insects.tamu.edu/research/collection/hallan/test/Arthropoda/Insects/Coleoptera/Family/Elateridae.txt Elateridae] in [http://insects.tamu.edu/research/collection/hallan/test/Arthropoda/Insects/Coleoptera/Family/Coleoptera1.htm Synopsis of the described Coleoptera of the World 13 december 2008]. [https://web.archive.org/web/20131020032956/https://insects.tamu.edu/research/collection/hallan/test/Arthropoda/Insects/Coleoptera/Family/Coleoptera1.htm Gearchiveerd] op 20 oktober 2013.</ref>
{{Appendix}}
{{beginnetje|biologie|2011|11|12}}

[[Categorie:Kniptorren]]

title: Monadicus mobiliceps

Orde: Coleoptera (Kevers)

Familie: Elateridae (Kniptorren)

Geslacht: Monadicus

title: Soort


text:
# Grand Prix Formule 1 van Italië 1951
De Grand Prix Formule 1 van Italië 1951 werd gehouden op 16 september op het Autodromo Nazionale Monza in Monza. Het was de zevende race van het seizoen.

## Uitslag
| Pos. | Nr. | Coureur                        | Constructeur  | Rondes | Tijd / Oorzaak uitval | Grid | Punten |
| ---- | --- | ------------------------------ | ------------- | ------ | --------------------- | ---- | ------ |
| 1    | 2   | Alberto Ascari                 | Ferrari       | 80     | 2:42:39.3             | 3    | 8      |
| 2    | 6   | José Froilán González          | Ferrari       | 80     | +24.6                 | 4    | 6      |
| 3    | 40  | Felice Bonetto Giuseppe Farina | Alfa Romeo    | 79     | +1 Ronde              | 7    | 2 3S   |
| 4    | 4   | Luigi Villoresi                | Ferrari       | 79     | +1 Ronde              | 5    | 3      |
| 5    | 8   | Piero Taruffi                  | Ferrari       | 78     | +2 Rondes             | 6    | 2      |
| 6    | 48  | André Simon                    | Simca-Gordini | 74     | +6 Rondes             | 11   |        |
| 7    | 18  | Louis Rosier                   | Talbot        | 73     | +7 Rondes             | 15   |        |
| 8    | 24  | Yves Giraud Cabantous          | Talbot        | 72     | +8 Rondes             | 14   |        |
| 9    | 44  | Franco Rol                     | OSCA          | 67     | +13 Rondes            | 18   |        |
| DNF  | 38  | Juan Manuel Fangio             | Alfa Romeo    | 39     | Motor                 | 1    |        |
| DNF  | 50  | Jean Behra *                   | Simca-Gordini | 29     | Motor                 | 12   |        |
| DNF  | 46  | Robert Manzon                  | Simca-Gordini | 29     | Motor                 | 13   |        |
| DNF  | 20  | Louis Chiron                   | Talbot        | 23     | Ontsteking            | 17   |        |
| DNF  | 22  | Pierre Levegh                  | Talbot        | 9      | Motor                 | 20   |        |
| DNF  | 28  | Jacques Swaters                | Talbot        | 7      | Oververhitting        | 22   |        |
| DNF  | 34  | Nino Farina                    | Alfa Romeo    | 6      | Motor                 | 2    |        |
| DNF  | 26  | Johnny Claes                   | Talbot        | 4      | Oliepomp              | 21   |        |
| DNF  | 36  | Toulo de Graffenried           | Alfa Romeo    | 1      | Compressor            | 9    |        |
| DNF  | 16  | Peter Whitehead (coureur)      | Ferrari       | 1      | Magneet               | 19   |        |
| DNF  | 12  | Chico Landi                    | Ferrari       | 0      | Transmissie           | 16   |        |
| DNS  | 30  | Reg Parnell                    | BRM           | 0      | Niet gestart          | 8    |        |
| DNS  | 32  | Ken Richardson                 | BRM           | 0      | Niet gestart          | 10   |        |
| DNS  | 50  | Maurice Trintignant *          | Simca-Gordini | 0      | Niet gestart          | 12   |        |

* Jean Behra verving Maurice Trintignant in het geheim en droeg zelfs zijn helm, de laatste voelde zich namelijk onwel en startte de race niet hoewel hij wel de kwalificatie als 12de was geëindigd.

## Statistieken
| Pole-position | Juan Manuel Fangio | Alfa Romeo | 1:53.2 |
| Snelste ronde | Giuseppe Farina    | Ferrari    | 1:56.5 |

## Noot
- Dit was het debuut voor de Britse coureur Ken Richardson (die zich wel kwalificeerde maar niet mocht starten), voor de Braziliaanse coureur Chico Landi - de eerste Braziliaan in het Formule 1 Wereldkampioenschap - voor de Franse coureur Jean Behra en voor de Duitse coureur Hans Stuck (die zich echter niet kwalificeerde).
- Dit was de vijfde snelste ronde voor Giuseppe Farina.
- Dit was de eerste podiumplaats voor Felice Bonetto.

1921 · 1922 · 1923 · 1924 · 1925 · 1926 · 1927 · 1928 · 1931 · 1932 · 1933 · 1934 · 1935 · 1936 · 1937 · 1938 · 1947 · 1948 · 1949 · 1950 · 1951 · 1952 · 1953 · 1954 · 1955 · 1956 · 1957 · 1958 · 1959 · 1960 · 1961 · 1962 · 1963 · 1964 · 1965 · 1966 · 1967 · 1968 · 1969 · 1970 · 1971 · 1972 · 1973 · 1974 · 1975 · 1976 · 1977 · 1978 · 1979 · 1980 · 1981 · 1982 · 1983 · 1984 · 1985 · 1986 · 1987 · 1988 · 1989 · 1990 · 1991 · 1992 · 1993 · 1994 · 1995 · 1996 · 1997 · 1998 · 1999 · 2000 · 2001 · 2002 · 2003 · 2004 · 2005 · 2006 · 2007 · 2008 · 2009 · 2010 · 2011 · 2012 · 2013 · 2014 · 2015 · 2016 · 2017 · 2018 · 2019 · 2020 · 2021 · 2022 · 2023 · 2024 · 2025

title: Grand Prix Formule 1 van Italië 1951

wikitext:
{{center|'''Raceleider(s)}}{{F1Rondes1951|ITA}}

De '''[[Grand Prix Formule 1 van Italië]] [[Formule 1 in 1951|1951]]''' werd gehouden op [[16 september]] op het [[Autodromo Nazionale Monza]] in [[Monza (stad)|Monza]]. Het was de zevende race van het seizoen.

==Uitslag==
{| class="wikitable sortable" style="font-size:95%;"
|-
! Pos.
! Nr.
! Coureur
! Constructeur
! Rondes
! Tijd / Oorzaak uitval
! Grid
! Punten
|-
! 1
| 2
| {{IT-VLAG}} '''[[Alberto Ascari]]'''
| '''[[Scuderia Ferrari|Ferrari]]'''
| 80
| 2:42:39.3
| 3
| '''8'''
|-
! 2
| 6
| {{AR-VLAG}} '''[[José Froilán González]]'''
| '''[[Scuderia Ferrari|Ferrari]]'''
| 80
| +24.6
| 4
| '''6'''
|-
! 3
| 40
| {{IT-VLAG}} '''[[Felice Bonetto]]'''
{{IT-VLAG}} '''[[Giuseppe Farina]]'''
| '''[[Alfa Romeo (Formule 1)|Alfa Romeo]]'''
| 79
| +1 Ronde
| 7
| '''2'''
'''3'''{{Pictogram snelste ronde}}
|-
! 4
| 4
| {{IT-VLAG}} '''[[Luigi Villoresi]]'''
| '''[[Scuderia Ferrari|Ferrari]]'''
| 79
| +1 Ronde
| 5
| '''3'''
|-
! 5
| 8
| {{IT-VLAG}} '''[[Piero Taruffi]]'''
| '''[[Scuderia Ferrari|Ferrari]]'''
| 78
| +2 Rondes
| 6
| '''2'''
|-
! 6
| 48
| {{FR-VLAG}} [[André Simon]]
| [[Simca]]-[[Gordini]]
| 74
| +6 Rondes
| 11
|
|-
! 7
| 18
| {{FR-VLAG}} [[Louis Rosier]]
| [[Talbot (auto)|Talbot]]
| 73
| +7 Rondes
| 15
|
|-
! 8
| 24
| {{FR-VLAG}} [[Yves Giraud Cabantous]]
| [[Talbot (auto)|Talbot]]
| 72
| +8 Rondes
| 14
|
|-
! 9
| 44
| {{IT-VLAG}} [[Franco Rol]]
| [[OSCA]]
| 67
| +13 Rondes
| 18
|
|-
! DNF
| 38
| {{AR-VLAG}} [[Juan Manuel Fangio]]
| [[Alfa Romeo (Formule 1)|Alfa Romeo]]
| 39
| Motor
| 1
|
|-
! DNF
| 50
| {{FR-VLAG}} [[Jean Behra]] *
| [[Simca]]-[[Gordini]]
| 29
| Motor
| 12
|
|-
! DNF
| 46
| {{FR-VLAG}} [[Robert Manzon]]
| [[Simca]]-[[Gordini]]
| 29
| Motor
| 13
|
|-
! DNF
| 20
| {{MC-VLAG}} [[Louis Chiron]]
| [[Talbot (auto)|Talbot]]
| 23
| Ontsteking
| 17
|
|-
! DNF
| 22
| {{FR-VLAG}} [[Pierre Levegh]]
| [[Talbot (auto)|Talbot]]
| 9
| Motor
| 20
|
|-
! DNF
| 28
| {{BE-VLAG}} [[Jacques Swaters]]
| [[Talbot (auto)|Talbot]]
| 7
| Oververhitting
| 22
|
|-
! DNF
| 34
| {{IT-VLAG}} [[Nino Farina]]
| [[Alfa Romeo (Formule 1)|Alfa Romeo]]
| 6
| Motor
| 2
|
|-
! DNF
| 26
| {{BE-VLAG}} [[Johnny Claes]]
| [[Talbot (auto)|Talbot]]
| 4
| Oliepomp
| 21
|
|-
! DNF
| 36
| {{CH-VLAG}} [[Toulo de Graffenried]]
| [[Alfa Romeo (Formule 1)|Alfa Romeo]]
| 1
| Compressor
| 9
|
|-
! DNF
| 16
| {{GB-VLAG}} [[Peter Whitehead (coureur)]]
| [[Scuderia Ferrari|Ferrari]]
| 1
| Magneet
| 19
|
|-
! DNF
| 12
| {{BR-VLAG}} [[Chico Landi]]
| [[Scuderia Ferrari|Ferrari]]
| 0
| Transmissie
| 16
|
|-
! DNS
| 30
| {{GB-VLAG}} [[Reg Parnell]]
| [[British Racing Motors|BRM]]
| 0
| Niet gestart
| 8
|
|-
! DNS
| 32
| {{GB-VLAG}} [[Ken Richardson]]
| [[British Racing Motors|BRM]]
| 0
| Niet gestart
| 10
|
|-
! DNS
| 50
| {{FR-VLAG}} [[Maurice Trintignant]] *
| [[Simca]]-[[Gordini]]
| 0
| Niet gestart
| 12
|
|}
'''*''' [[Jean Behra]] verving [[Maurice Trintignant]] in het geheim en droeg zelfs zijn helm, de laatste voelde zich namelijk onwel en startte de race niet hoewel hij wel de kwalificatie als 12de was geëindigd.

==Statistieken==
{| class="wikitable"
!Pole-position
|[[Juan Manuel Fangio]]||[[Alfa Romeo (Formule 1)|Alfa Romeo]]||1:53.2
|-
!Snelste ronde
|[[Giuseppe Farina]]||[[Scuderia Ferrari|Ferrari]]||1:56.5
|}

== Noot ==
* Dit was het debuut voor de Britse coureur [[Ken Richardson]] (die zich wel kwalificeerde maar niet mocht starten), voor de Braziliaanse coureur [[Chico Landi]] - de eerste Braziliaan in het Formule 1 Wereldkampioenschap - voor de Franse coureur [[Jean Behra]] en voor de Duitse coureur [[Hans Stuck]] (die zich echter niet kwalificeerde).
* Dit was de vijfde snelste ronde voor [[Giuseppe Farina]].
* Dit was de eerste podiumplaats voor [[Felice Bonetto]].

{{Opvolging Formule 1-race
| race = Italië
| jaar = 1951
| vorig_race_seizoen = Duitsland
| volgend_race_seizoen = Spanje
}}
{{Navigatie Formule 1 Grand Prix-wedstrijden 1950-1959}}
{{Navigatie Grand Prix Formule 1 van Italië}}

[[Categorie:Formule 1 in 1951|Italië]]
[[Categorie:Grand Prix van Italië|1951]]
[[Categorie:Sportevenement in Monza]]


text:
# Dusona chabarowski
Dusona chabarowski is een insect dat behoort tot de orde vliesvleugeligen (Hymenoptera) en de familie van de gewone sluipwespen (Ichneumonidae). De wetenschappelijke naam van de soort werd voor het eerst geldig gepubliceerd door Hinz & Horstmann in 2004.

title: Dusona chabarowski

wikitext:
{{Taxobox insect
| naam = ''Dusona chabarowski''
| titelweergave = cursief
| afbeelding =
| orde = [[Vliesvleugeligen|Hymenoptera]] (Vliesvleugeligen)
| familie= [[Gewone sluipwespen|Ichneumonidae]] (Gewone sluipwespen)
| geslacht = ''[[Dusona]]''
| w-naam = ''Dusona chabarowski''
| auteur = Hinz & Horstmann
| datum = 2004
| haakjes =
| commons =
| species =
}}
'''''Dusona chabarowski''''' is een [[insecten|insect]] dat behoort tot de orde [[vliesvleugeligen]] (Hymenoptera) en de familie van de [[Gewone sluipwespen|gewone sluipwespen (Ichneumonidae)]]. De wetenschappelijke naam van de soort werd voor het eerst geldig gepubliceerd door Hinz & Horstmann in 2004.

{{Beginnetje|biologie|2012|09|24}}

[[Categorie:Dusona|chabarowski]]

title: Dusona chabarowski

Familie: Ichneumonidae (Gewone sluipwespen)

Geslacht: Dusona

title: Soort


text:
# Prosopocoilus marioni
Prosopocoilus marioni is een keversoort uit de familie vliegende herten (Lucanidae). De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1991 door Arnaud & Lacroix.

title: Prosopocoilus marioni

wikitext:
{{Taxobox insect
| titelweergave = cursief
| naam = ''Prosopocoilus marioni''
| afbeelding =
| afbeeldingtekst =
| orde = [[Kevers|Coleoptera]] (Kevers)
| familie = [[Vliegende herten|Lucanidae]] (Vliegende herten)
| geslacht = ''[[Prosopocoilus]]''
| w-naam = ''Prosopocoilus marioni''
| auteur = Arnaud & Lacroix
| datum = 1991
| haakjes =
| species =
| commons =
}}
'''''Prosopocoilus marioni''''' is een [[kevers|keversoort]] uit de familie [[vliegende herten]] (Lucanidae). De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1991 door Arnaud & Lacroix.<ref>{{Brontabel|2010-Hallan}}</ref>
{{Appendix}}
{{beginnetje|biologie|2011|12|07}}

[[Categorie:Prosopocoilus|marioni]]

title: Prosopocoilus marioni

Familie: Lucanidae (Vliegende herten)

Geslacht: Prosopocoilus

title: Soort


text:
# Haplophthalmus verhoeffi
Haplophthalmus verhoeffi is een pissebed uit de familie Trichoniscidae. De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1948 door Strouhal.

title: Haplophthalmus verhoeffi

wikitext:
{{Taxobox
| titelweergave = cursief
| naam = ''Haplophthalmus verhoeffi''
| afbeelding =
| afbeeldingtekst =
| rijk=[[Dieren (biologie)|Animalia]] (Dieren)
| familie = [[Trichoniscidae]]
| klasse=[[Malacostraca]]
| orde=[[Pissebedden|Isopoda]] (Pissebedden)
| geslacht = ''[[Haplophthalmus]]''
| w-naam = ''Haplophthalmus verhoeffi''
| auteur = Strouhal
| datum = 1948
| haakjes =
| species =
| commons =
}}
'''''Haplophthalmus verhoeffi''''' is een [[pissebedden|pissebed]] uit de familie [[Trichoniscidae]]. De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1948 door Strouhal.<ref>Schotte, M. (2010). ''Haplophthalmus verhoeffi'' Strouhal, 1948A. In: Schotte, M., Boyko, C.B, Bruce, N.L., Poore, G.C.B., Taiti, S., Wilson, G.D.F. (Eds) (2010). World Marine, Freshwater and Terrestrial Isopod Crustaceans database. Gebaseerd op informatie uit het [[World Register of Marine Species]], te vinden op http://www.marinespecies.org/aphia.php?p=taxdetails&id=260556</ref>
{{Appendix}}
{{beginnetje|biologie|2011|12|15}}
[[Categorie:Trichoniscidae]]

title: Haplophthalmus verhoeffi

Klasse: Malacostraca

Orde: Isopoda (Pissebedden)

Familie: Trichoniscidae

Geslacht: Haplophthalmus

title: Soort


text:
# Guy Fontanet
Guy Fontanet (Genève, 27 juli 1927 - aldaar, 5 augustus 2014) was een Zwitsers advocaat en politicus voor de Christendemocratische Volkspartij uit het kanton Genève.

## Biografie
Guy Fontanet was een zoon van Noël Fontanet en een broer van Jean-Claude Fontanet. In 1959 huwde hij Lisette Vibert. Hij studeerde rechten en letteren aan de Universiteit van Genève en in Heidelberg en was van 1954 tot 1973 en weerom vanaf 1985 actief als advocaat. Als advocaat nam hij enkele malen de verdediging op zich van landen die hun voormalige dictators vervolgden, zoals de Filipijnen.
Vanaf 1952 was Fontanet  lid van de Christendemocratische Volkspartij. Van 1955 tot 1959 was hij gemeenteraadslid van Chêne-Bougeries. In 1957 werd hij lid van de Grote Raad van Genève, waar hij zetelde tot 1973. In dat jaar werd hij lid van de Staatsraad van Genève, waarin hij zetelde tot 1985 en bevoegd was voor justitie en politie. Hij hervormde enkele kantonnale wetboeken, voerde de juridische bijstand in, reguleerde de advocatuur, het politieambt en de digitale gegevensbescherming, bouwde de gevangenis van Champ-Dollon en bracht het openbaar vervoer in handen van de kantonnale overheid. Na de Zwitserse parlementsverkiezingen van 1971 zetelde hij van 29 november 1971 tot 1 september 1978 in de Nationale Raad.
Tot 1993 zat Fontanet de raad van bestuur van de Caisse d'épargne de Genève voor. Hij zetelde tevens in de Widmercommissie, die zich boog over de Jurakwestie.

title: Guy Fontanet

wikitext:
{{Infobox politicus
| naam              = Guy Fontanet
| afbeelding        = ETH-BIB-Guy Fontanet-Com L20-0941-0227.tif
| onderschrift      = Officieel portret, december 1971.
| volledige naam    = Guy Fontanet
| geboren           = [[27 juli]] [[1927]]
| geboorteplaats    = [[Genève (stad)|Genève]]
| overleden         = [[5 augustus]] [[2014]]
| overlijdensplaats = [[Genève (stad)|Genève]]
| kieskring         =
| regio             = {{CH-vlag|Genève}}
| land              = {{CH}}
| huidige functie   =
| sinds             =
| voorganger        =
| opvolger          =
| partij            = [[Christendemocratische Volkspartij (Zwitserland)|Christendemocratische Volkspartij]]
| religie           = katholicisme
| titulatuur        =
| tijdvak1          = 1957-1973
| functie1          = Lid van de [[Grote Raad van Genève]]
| tijdvak2          = 1971-1978
| functie2          = Lid van de [[Nationale Raad (Zwitserland)|Nationale Raad]]
| tijdvak3          = 1973-1985
| functie3          = Lid van de [[Staatsraad van Genève]]
| handtekening      =
| website           =
}}

'''Guy Fontanet''' ([[Genève (stad)|Genève]], [[27 juli]] [[1927]] - aldaar, [[5 augustus]] [[2014]]) was een [[Zwitserland|Zwitsers]] [[Advocaat (beroep)|advocaat]] en [[politicus]] voor de [[Christendemocratische Volkspartij (Zwitserland)|Christendemocratische Volkspartij]] uit het kanton [[Genève (kanton)|Genève]].

== Biografie ==
[[Bestand:Guy Fontanet (1982) by Erling Mandelmann.jpg|miniatuur|Guy Fontanet in 1982.]]

Guy Fontanet was een zoon van [[Noël Fontanet]] en een broer van [[Jean-Claude Fontanet]]. In 1959 huwde hij Lisette Vibert. Hij studeerde rechten en letteren aan de [[Universiteit van Genève]] en in [[Heidelberg (Duitsland)|Heidelberg]] en was van 1954 tot 1973 en weerom vanaf 1985 actief als [[Advocaat (beroep)|advocaat]]. Als advocaat nam hij enkele malen de verdediging op zich van landen die hun voormalige dictators vervolgden, zoals de [[Filipijnen]].

Vanaf 1952 was Fontanet  lid van de Christendemocratische Volkspartij. Van 1955 tot 1959 was hij gemeenteraadslid van [[Chêne-Bougeries]]. In 1957 werd hij lid van de [[Grote Raad van Genève]], waar hij zetelde tot 1973. In dat jaar werd hij lid van de [[Staatsraad van Genève]], waarin hij zetelde tot 1985 en bevoegd was voor justitie en politie. Hij hervormde enkele kantonnale wetboeken, voerde de juridische bijstand in, reguleerde de advocatuur, het politieambt en de digitale gegevensbescherming, bouwde de gevangenis van Champ-Dollon en bracht het openbaar vervoer in handen van de kantonnale overheid. Na de [[Zwitserse parlementsverkiezingen 1971|Zwitserse parlementsverkiezingen van 1971]] zetelde hij van 29 november 1971 tot 1 september 1978 in de [[Nationale Raad (Zwitserland)|Nationale Raad]].

Tot 1993 zat Fontanet de raad van bestuur van de [[Caisse d'épargne de Genève]] voor. Hij zetelde tevens in de Widmercommissie, die zich boog over de [[Jurakwestie]].

== Externe links ==
* {{fr}} ''[https://www.letemps.ch/suisse/guy-fontanet-deces-dun-humaniste-detat Guy Fontanet, décès d’un humaniste d’Etat]'', Le Temps, 6 augustus 2014.

{{Appendix|2=
* {{Bronvermelding HWZ|titel=Guy Fontanet|link=https://hls-dhs-dss.ch/fr/articles/006294/2014-09-29/|datum=17 juli 2021|taal=fr}}
* {{de}} ''[https://www.parlament.ch/de/biografie/guy-fontanet/1194 Guy Fontanet]'', parlament.ch, website van de [[Bondsvergadering (Zwitserland)|Zwitserse Bondsvergadering]].
* {{fr}} ''[https://www2.unil.ch/elitessuisses/index.php?page=detailPerso&idIdentite=57424 Fontanet, Guy (1927 - 2014)]'', Base de données des élites suisses.
{{References}}
}}
{{Bibliografische informatie}}

{{DEFAULTSORT:Fontanet, Guy}}
[[Categorie:CVP-politicus (Zwitserland)]]
[[Categorie:Lid van de Nationale Raad (Zwitserland)]]
[[Categorie:Zwitsers advocaat]]

title: Algemeen

Volledige naam: Guy Fontanet

Geboorteplaats: Genève

Overleden: 5 augustus 2014

Overlijdensplaats: Genève

Regio: Genève

Land: Zwitserland

Partij: Christendemocratische Volkspartij

Religie: katholicisme

title: Functies

Lid van de Grote Raad van Genève

Lid van de Nationale Raad

Lid van de Staatsraad van Genève


text:
# Huonia hylophila
Huonia hylophila is een libellensoort uit de familie van de korenbouten (Libellulidae), onderorde echte libellen (Anisoptera).
De wetenschappelijke naam Huonia hylophila is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1942 door Lieftinck.

title: Huonia hylophila

wikitext:
{{Taxobox insect
| naam                  = ''Huonia hylophila''
| titelweergave         = cursief
| status                = LC
| statusbron            = 2019
| rl-id                 = 145790265
| afbeelding            =
| afbeeldingtekst       =
| orde                  = [[Libellen|Odonata]] (Libellen)
| onderorde             = [[Echte libellen|Anisoptera]] (Echte libellen)
| familie               = [[Korenbouten (familie)|Libellulidae]] (Korenbouten)
| geslacht              = ''[[Huonia]]''
| w-naam                = ''Huonia hylophila''
| auteur                = [[Maurits Anne Lieftinck|Lieftinck]]
| datum                 = 1942
| haakjes               =
| commons               =
}}
'''''Huonia hylophila''''' is een [[libellen]]soort uit de familie van de [[Korenbouten (familie)|korenbouten]] (Libellulidae), onderorde [[echte libellen]] (Anisoptera).<ref>{{en}} [https://web.archive.org/web/20130728190152/http://www.pugetsound.edu/academics/academic-resources/slater-museum/biodiversity-resources/dragonflies/world-odonata-list/ World Odonata List; 25-04-2011]</ref>

De wetenschappelijke naam ''Huonia hylophila'' is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1942 door [[Maurits Anne Lieftinck|Lieftinck]].

{{appendix}}
{{Beginnetje|biologie|2011|10|29}}

{{DEFAULTSORT:Huonia hylophila}}
[[Categorie:Korenbouten]]
[[Categorie:IUCN-status niet bedreigd]]

title: Huonia hylophila · IUCN-status: Niet bedreigd (2019)

Orde: Odonata (Libellen)

Onderorde: Anisoptera (Echte libellen)

Familie: Libellulidae (Korenbouten)

Geslacht: Huonia

title: Soort