text:
# Prosuberites sagamensis
Prosuberites sagamensis is een sponssoort in de taxonomische indeling van de gewone sponzen (Demospongiae). Het lichaam van de spons bestaat uit kiezelnaalden en sponginevezels, en is in staat om veel water op te nemen.
De spons behoort tot het geslacht Prosuberites en behoort tot de familie Suberitidae. De wetenschappelijke naam van de soort werd voor het eerst geldig gepubliceerd in 1898 door Thiele.

title: Prosuberites sagamensis

wikitext:
{{Taxobox
| type            = dier
| naam            = ''Prosuberites sagamensis''
| titelweergave   =cursief
| afbeelding      =
| afbeeldingtekst =
| rijk            = [[Dieren (biologie)|Animalia]] (Dieren)
| onderrijk       = [[Sponsachtigen|Parazoa]] (Sponsachtigen)
| stam            = [[Sponzen|Porifera]] (Sponzen)
| klasse          = [[Demospongiae]] (Gewone sponzen)
| orde            = [[Agelasida]]
| familie         = [[Hymerhabdiidae]]
| geslacht        = ''[[Prosuberites]]''
| w-naam          = ''Prosuberites sagamensis''
| auteur          = Thiele
| datum           = 1898
| haakjes         =
| worms           = 170778
}}
'''''Prosuberites sagamensis''''' is een [[Sponsdieren|spons]][[soort]] in de taxonomische indeling van de [[gewone sponzen]] (Demospongiae). Het lichaam van de spons bestaat uit [[kiezelnaald]]en en sponginevezels, en is in staat om veel water op te nemen.

De spons behoort tot het geslacht ''[[Prosuberites]]'' en behoort tot de familie [[Suberitidae]]. De wetenschappelijke naam van de soort werd voor het eerst geldig gepubliceerd in 1898 door Thiele.

{{Appendix|2=
*van Soest, R. (2011). ''Prosuberites sagamensis'' Thiele, 1898. In: Van Soest, R.W.M, Boury-Esnault, N., Hooper, J.N.A., Rützler, K, de Voogd, N.J., Alvarez de Glasby, B., Hajdu, E., Pisera, A.B., Manconi, R., Schoenberg, C., Janussen, D., Tabachnick, K.R., Klautau, M., Picton, B., Kelly, M., Vacelet, J. (2011) World Porifera database. Gebaseerd op informatie uit het [[World Register of Marine Species]], te vinden op http://www.marinespecies.org/aphia.php?p=taxdetails&id=170778.}}
{{beginnetje|biologie|2011|12|07}}
{{DEFAULTSORT:Prosuberites sagamensis}}
[[Categorie:Gewone sponzen]]

title: Prosuberites sagamensis

Onderrijk: Parazoa (Sponsachtigen)

Stam: Porifera (Sponzen)

Klasse: Demospongiae (Gewone sponzen)

Orde: Agelasida

Familie: Hymerhabdiidae

Geslacht: Prosuberites

title: Soort


text:
# Ischiocentra clavata
Ischiocentra clavata is een keversoort uit de familie boktorren (Cerambycidae). De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1860 door Thomson.

wikiname: nlwiki

title: Ischiocentra clavata

in_language: nl

wikitext:
{{Taxobox insect
| titelweergave = cursief
| naam = ''Ischiocentra clavata''
| afbeelding =
| afbeeldingtekst =
| orde = [[Kevers|Coleoptera]] (Kevers)
| familie = [[Boktorren|Cerambycidae]] (Boktorren)
| geslacht = ''[[Ischiocentra]]''
| w-naam = ''Ischiocentra clavata''
| auteur = [[Carl Gustaf Thomson|Thomson]]
| datum = 1860
| haakjes =
| species =
| commons =
}}
'''''Ischiocentra clavata''''' is een [[kevers|keversoort]] uit de familie [[boktorren]] (Cerambycidae). De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1860 door Thomson.<ref>{{Brontabel|2010-Hallan}}</ref>
{{Appendix}}
{{beginnetje|biologie|2011|12|09}}

[[Categorie:Ischiocentra|clavata]]

title: Ischiocentra clavata

Rijk: Animalia (Dieren)

Stam: Arthropoda (Geleedpotigen)

Klasse: Insecta (Insecten)

Orde: Coleoptera (Kevers)

Familie: Cerambycidae (Boktorren)

Geslacht: Ischiocentra

title: Soort

Portaal: Biologie · Insecten


text:
# François Villon
François Villon (Parijs (?), 1431 – in of na 1463) was een Franse dichter, dief en landloper. Villon is de beroemdste dichter uit het Frankrijk van de late middeleeuwen. Hij was de schrijver van onder andere Ballade des pendus, De ballade der gehangenen.

## Biografie
De werkelijke naam van Villon was François de Montcorbier, maar ook de naam François de Loges wordt in documenten, gerelateerd aan Villon genoemd. Zelf gebruikte hij uitsluitend de naam Villon, die hij van zijn voogd, Guillaume de Villon, had aangenomen. Laatstgenoemde nam de jonge François in huis, na het overlijden van zijn vader. Zijn analfabete moeder leefde echter nog toen Villon de dertig reeds gepasseerd was. Guillaume de Villon was kapelaan van Saint-Benoit-le-Bestourne, een kerk in het Quartier Latin in Parijs, en tevens docent canoniek recht. François Villon studeerde aan de faculteit der artes liberales, aan de Universiteit van Parijs. Hij rondde zijn studie in 1452 af, en werd vervolgens waarschijnlijk klerk op een notariskantoor.
In 1455 ontvluchtte Villon Parijs, nadat hij op het amoureuze pad een concurrent had verwond, een priester, die de volgende dag stierf. Villon kreeg gratie en mocht terugkomen. Eind 1456, na het plegen van een inbraak in het College van Navarra, verliet hij Parijs opnieuw.
Rond 1460 was hij in dienst van Charles d'Orléans. Hij kwam, wegens een diefstal uit de kathedraal, in de kerker van het bisschoppelijk paleis in Meung-sur-Loire terecht. Koning Lodewijk XI verleende hem echter gratie. In 1462 was hij terug in Parijs, maar na allerlei verwikkelingen werd hij uit de stad verbannen.
De bekendste werken van Villon zijn voornamelijk autobiografisch. Hij schreef Testaments en Ballade des pendus mogelijk in de gevangenis. Zijn dichtregel
Mais où sont les neiges d'antan?— Villon in Ballade des Dames du temps jadis
 wordt nog veel als citaat gebruikt om weemoed mee aan te duiden, bijvoorbeeld in de roman Eva (1927) van Carry van Bruggen, maar ook in de opera van Richard Strauss, Der Rosenkavalier (1911).
In 1462 schreef Villon in de cel zijn eigen grafschrift, in de vorm van een kwatrijn, toen de doodstraf (die uiteindelijk werd omgezet in verbanning) hem boven het hoofd hing:
| Je suis Françoys, dont il me poise Né de Paris emprès Pontoise, Et de la corde d'une toise Sçaura mon col que mon cul poise. |

Nederlandse vertaling:
| Ik ben François, wat me bedrukt, Geboren in Parijs bij Pontoise, En door het touw van een el lang zal mijn hals weten wat mijn achterste weegt. |

Zijn gedichten worden nog steeds, al dan niet vertaald, ten gehore gebracht. In 1965 ontving Ernst van Altena de Martinus Nijhoff Vertaalprijs voor zijn vertaling van het complete werk van Villon.

## Uitgaven in Nederland
- (fr)  Œuvres de François Villon. Le lais, le testament et ses ballades. 's-Gravenhage, Kunera Pers, 1926 [gedrukt door Jean François van Royen].
- (fr)  Les oeuvres de Françoys Villon. Les lais. Le testament. Poésies diverses. Le jargon. Maestricht, The Halcyon Press, 1929 [gedrukt door A.A.M. Stols].
- (fr)  Les oeuvres de Françoys Villon. Les lais. Le testament. Poésies diverses. Le jargon. Amsterdam, 1945 [gedrukt door A.A. Balkema].

### Vertalingen
- K.J.A. Janson, vertaald en ingeleid: François Villon, Het testament van Villon. Amsterdam, 1945
- Bert Decorte, vertaler: Balladen van Villon. Amsterdam, 1948
- Ernst van Altena, vertaler: Ik ben François wiens naam zo bont is. Balladen van François Villon. Tricht, 1986.
- Wim De Cock, vertaler en illustrator: Françoys Villon. 1431 - 1463..... Leuven, 1998.
- Ernst van Altena, Gedichten. [Doesburg], 2016.
- Paul Claes, vertaler: Ballade van de gehangenen. Vijf liedjes van een vagebond. Woubrugge: Avalon Press 2025.

### Studies
- (fr)  P. Champion. François Villon, sa vie et son temps, 1933. Parijs, 2 delen
- (fr)  I. Siciliano. François Villon et les thèmes poétiques du moyen âge, 1934.
- P.M. Maas. François Villon: rover, moordenaar en dichter, 1961. Utrecht en Antwerpen
- (fr)  J. Dufournet. Recherches sur le Testament de François Villon, 1971-1973. Parijs, 2 delen
- (fr)  J. Dufournet. Nouvelles recherches sur Villon, 1980. Parijs
- (fr)  J. Dufournet. Dernières recherches sur Villon, 2008. Parijs
- (fr)  J. Favier: François Villon, 1982. Parijs
- (fr)  J. Koopmans en P. Verhuyck. Sermon joyeux et Truanderie, Villon-Nemo-Ulespiègle, 1987. Amsterdam
- (fr)  Paul Verhuyck. Villon et les neiges d'antan, 1993.

ter ere van 500 jaar druk van het Testament van Villon, onder redactie van J Dérens, J Dufournet en M Freeman, Parijs
- (en)  M. Freeman en H.J.M. Taylor. Villon at Oxford, The Drama of the Text, 1999. Amsterdam en Atlanta

title: François Villon

wikitext:
{{Zie artikel|Niet te verwarren met de Franse politicus [[François Fillon]].}}
{{Infobox Franstalig schrijver
| naam              = François Villon
| afbeelding        = Francois Villon 1489.jpg
| onderschrift      = Contemporain portret (1489)
| citaat            = "Ik ben François, wat me bedrukt,
Geboren in Parijs bij Pontoise,
En door het touw van een el lang
zal mijn hals weten wat mijn achterste weegt."
| volledige-naam    = François de Montcorbier of François des Loges
| volledige naam    = François de Montcorbier of François des Loges
| genoemd           =
| pseudoniem        =
| bijnaam           =
| geboren           = ca. 1431
| geboorteplaats    = [[Parijs]]?
| overleden         = ca. 1463
| overlijdensplaats = ?
| land              = [[Koninkrijk Frankrijk|Frankrijk]]
| handtekening      =
| jaren-actief      = 1452-1463
| periode           =
| genre             = [[Poëzie]]
| stroming          = [[Franse literatuur in de middeleeuwen]]
| bekende-werken    = ''Ballade des pendus'', ''Le Grand Testament''
| uitgeverij        =
| website           =
| imdb              = 0898400
| lijst = [[Lijst van Franstalige schrijvers]]
}}
'''François Villon''' ([[Parijs]] (?), [[1431]] – in of na [[1463]]) was een Franse [[dichter]], dief en [[landloper]]. Villon is de beroemdste dichter uit het [[Frankrijk]] van de [[late middeleeuwen]]. Hij was de schrijver van onder andere ''[[Ballade des pendus]]'', ''De ballade der gehangenen''.

==Biografie==
De werkelijke naam van Villon was François de Montcorbier, maar ook de naam François de Loges wordt in documenten, gerelateerd aan Villon genoemd. Zelf gebruikte hij uitsluitend de naam Villon, die hij van zijn [[voogd (familierecht)|voogd]], Guillaume de Villon, had aangenomen. Laatstgenoemde nam de jonge François in huis, na het overlijden van zijn vader. Zijn analfabete moeder leefde echter nog toen Villon de dertig reeds gepasseerd was. Guillaume de Villon was [[kapelaan]] van Saint-Benoit-le-Bestourne, een kerk in het [[Quartier Latin (Parijs)|Quartier Latin in Parijs]], en tevens docent [[canoniek recht]]. François Villon studeerde aan de faculteit der [[Zeven vrije kunsten|artes liberales]], aan de [[Universiteit van Parijs]]. Hij rondde zijn studie in 1452 af, en werd vervolgens waarschijnlijk [[klerk (beroep)|klerk]] op een notariskantoor.

In 1455 ontvluchtte Villon Parijs, nadat hij op het amoureuze pad een concurrent had verwond, een priester, die de volgende dag stierf. Villon kreeg [[gratie]] en mocht terugkomen. Eind 1456, na het plegen van een inbraak in het [[Collège de Navarre|College van Navarra]], verliet hij Parijs opnieuw.

Rond 1460 was hij in dienst van [[Karel van Orléans|Charles d'Orléans]]. Hij kwam, wegens een diefstal uit de kathedraal, in de kerker van het bisschoppelijk paleis in [[Meung-sur-Loire]] terecht. Koning [[Lodewijk XI van Frankrijk|Lodewijk XI]] verleende hem echter gratie. In 1462 was hij terug in Parijs, maar na allerlei verwikkelingen werd hij uit de stad [[verbanning|verbannen]].

De bekendste werken van Villon zijn voornamelijk [[Autobiografie|autobiografisch]]. Hij schreef ''Testaments'' en ''Ballade des pendus'' mogelijk in de gevangenis. Zijn dichtregel
{{Citaat|Mais où sont les neiges d'antan?|Villon in Ballade des Dames du temps jadis}} wordt nog veel als citaat gebruikt om [[Melancholie|weemoed]] mee aan te duiden, bijvoorbeeld in de [[roman (literatuur)|roman]] ''Eva'' (1927) van [[Carry van Bruggen]], maar ook in de opera van [[Richard Strauss]], [[Der Rosenkavalier]] (1911).

In 1462 schreef Villon in de cel zijn eigen [[grafschrift]], in de vorm van een [[kwatrijn]], toen de [[doodstraf]] (die uiteindelijk werd omgezet in verbanning) hem boven het hoofd hing:
{|
|- bgcolor=#ffe4b5
|
: '''Je suis Françoys, dont il me poise'''
: '''Né de Paris emprès Pontoise,'''
: '''Et de la corde d'une toise'''
: '''Sçaura mon col que mon cul poise.'''
|}

Nederlandse vertaling:

{|
|- bgcolor=#fffff0
|
: Ik ben François, wat me bedrukt,
: Geboren in Parijs bij Pontoise,
: En door het touw van een el lang
: zal mijn hals weten wat mijn achterste weegt.
|}

Zijn gedichten worden nog steeds, al dan niet vertaald, ten gehore gebracht. In 1965 ontving [[Ernst van Altena]] de [[Martinus Nijhoff Vertaalprijs]] voor zijn [[vertaling]] van het complete werk van Villon.

== Uitgaven in Nederland ==
* {{fr}} ''Œuvres de François Villon. Le lais, le testament et ses ballades''. 's-Gravenhage, [[Kunera Pers]], 1926 [gedrukt door [[Jean François van Royen]]].
* {{fr}} ''Les oeuvres de Françoys Villon. Les lais. Le testament. Poésies diverses. Le jargon''. Maestricht, [[Halcyon (literaire reeks)|The Halcyon Press]], 1929 [gedrukt door [[A.A.M. Stols]]].
* {{fr}} ''Les oeuvres de Françoys Villon. Les lais. Le testament. Poésies diverses. Le jargon''. Amsterdam, 1945 [gedrukt door [[August Aimé Balkema|A.A. Balkema]]].

== Literatuur ==
=== Vertalingen ===
* {{aut|K.J.A. Janson}}, vertaald en ingeleid: François Villon, ''Het testament van Villon''. Amsterdam, 1945
* {{aut|Bert Decorte}}, vertaler: ''Balladen van Villon''. Amsterdam, 1948
*{{aut|[[Ernst van Altena]]}}, vertaler: ''Ik ben François wiens naam zo bont is. Balladen van François Villon''. Tricht, 1986.
* {{aut|Wim De Cock}}, vertaler en illustrator: ''Françoys Villon. 1431 - 1463....''. Leuven, 1998.
* {{aut|Ernst van Altena}}, ''Gedichten''. [Doesburg], 2016.
* {{aut|Paul Claes}}, vertaler: ''Ballade van de gehangenen. Vijf liedjes van een vagebond''. Woubrugge: Avalon Press 2025.

=== Studies ===
* {{fr}} {{aut|P. Champion}}. ''François Villon, sa vie et son temps'', 1933. Parijs, 2 delen
* {{fr}} {{aut|I. Siciliano}}. ''François Villon et les thèmes poétiques du moyen âge'', 1934.
* {{aut|P.M. Maas}}. ''François Villon: rover, moordenaar en dichter'', 1961. Utrecht en Antwerpen
* {{fr}} {{aut|J. Dufournet}}. ''Recherches sur le Testament de François Villon'', 1971-1973. Parijs, 2 delen
* {{fr}} {{aut|J. Dufournet}}. ''Nouvelles recherches sur Villon'', 1980. Parijs
* {{fr}} {{aut|J. Dufournet}}. ''Dernières recherches sur Villon'', 2008. Parijs
* {{fr}} {{aut|[[Jean Favier|J. Favier]]}}: ''François Villon'', 1982. Parijs
* {{fr}} {{aut|J. Koopmans}} en {{aut|P. Verhuyck}}. ''Sermon joyeux et Truanderie, Villon-Nemo-Ulespiègle'', 1987. Amsterdam
* {{fr}} {{aut|[[Paul Verhuyck]]}}. ''Villon et les neiges d'antan'', 1993.
:ter ere van 500 jaar druk van het Testament van Villon, onder redactie van J Dérens, J Dufournet en M Freeman, Parijs
* {{en}} {{aut|M. Freeman}} en {{aut|H.J.M. Taylor}}. ''Villon at Oxford, The Drama of the Text'', 1999. Amsterdam en Atlanta

=== Bibliografieën ===
* {{en}} {{aut|R.D. Peckham}}. ''François Villon. A Bibliogaphy'', 1990. New York
:Peckham werkt deze bibliografie regelmatig op de site van zijn Société François Villon, in 2004 waren er al 20 delen bijgekomen.
* {{de}} {{aut|R. Sturm}}. ''François Villon. Bibliographie und Materialen 1489-1988'', 1990. München, London, New York en Parijs, 2 delen

=== Romans over Villon ===
* {{aut|[[Armand Boni|A. Boni]]|auteurlink=}}. ''Een provo genaamd François Villon'', 1970. Antwerpen
* {{aut|A. Boni}}. ''François Villon, De Feniks en zijn as'', 1983. Leuven
* {{aut|J. Erskine}}. ''Het korte uur van François Villon''

== Muziektheater ==
* {{aut|E. Ferdinand}}. ''Dichters, 2005. over de levens van François Villon en Charles d'Orléans''

{{References}}

{{Bibliografische informatie}}
{{Commons|François Villon}}

{{DEFAULTSORT:Villon, Francois}}
[[Categorie:Frans dichter]]
[[Categorie:15e-eeuws schrijver]]
[[Categorie:Frans crimineel]]

title: Algemene informatie

Geboorteplaats: Parijs?

Geboorteland: Frankrijk

title: Werk

Genre: Poëzie

Stroming: Franse literatuur in de middeleeuwen

Bekende werken: Ballade des pendus, Le Grand Testament

title: Lijst van Franstalige schrijvers

Portaal: Literatuur


text:
# Prétear
Prétear (新白雪姫伝説プリーティア, Shin Shirayuki-hime Densetsu Purītia), ook wel genoemd Prétear - de nieuwe legende van Sneeuwwitje, is een 4-delige manga-serie op basis waarvan een 13-delige anime-serie is gemaakt. In Nederland is deze anime uitgegeven door Dybex.

## Plot
Een meisje genaamd Himeno Awayuki probeert zich aan te passen aan haar nieuwe leven nadat haar vader is hertrouwd met een vrouw uit een rijke familie. Zij ontmoet Hayate, Sasame, Goh, Kei, Mannen, Hajime en Shin, de zeven Leafe Knights. Omdat ze een speciale kracht blijkt te bezitten (samen met een Knight kan ze één worden en wordt daardoor Prétear) trekt ze uiteindelijk samen met hen ten strijde om de prinses van het kwaad te bestrijden.

## Personages
Himeno Awayuki
Een 16-jarig schoolmeisje. Nadat haar vader is hertrouwd maakt ze ineens deel uit van de bovenklasse, maar ze heeft grote moeite om zich hieraan aan te passen. Ook wordt ze door haar nieuwe familieleden en klasgenoten gepest. Zij is afstandelijk tegenover haar familie.
Hayate
De Knight van de wind. Aanvankelijk is hij vijandig tegenover Himeno, maar later wordt hij verliefd op haar en neem hij een baantje aan bij haar thuis om haar te beschermen.
Sasame
De Knight van het geluid. Hij werkt bij de lokale radio als dj en voorziet Himeno van advies. Hij was verliefd op de prinses van het kwaad toen zij nog niet deze vorm had aangenomen.
Mawata Awayuki
Zij is het 14-jarig stiefzusje van Himeno en is intelligent en beheerst. Zij is echter ontzettend eenzaam sinds de dood van haar echte vader en luistert graag naar het radioprogramma van Sasame als uitlaatklep.
Mikage
Een dienstmeid in het huis van Himeno. Zij is in feite Takako, de vorige Prétear.

title: Prétear

wikitext:
{{Infobox animanga/Hoofding
| titel           = Prétear
| afbeelding      =
| grootte         =
| beschrijving    =
| ja_naam         = 新白雪姫伝説プリーティア
| ja_naam_trans   = Shin Shirayuki-hime Densetsu Purītia
| doelgroep       = [[Shōjo]]
| genre           = [[Magical girl]], [[romantische film]]
}}
{{Infobox animanga/Manga
| titel           =
| mangaka         = Junichi Sato
| illustrator     = Kaori Naruse
| uitgever        = {{JP-VLAG|15}} Kadokawa Shoten
| uitgever_andere = {{FR-VLAG|15}} Kaze, Taifu Comics
{{US-VLAG|15}} ADV Manga
| publicatie      =
| start           = [[30 mei]] [[2000]]
| einde           = [[18 juli]] [[2001]]
| volumes         = 4
}}
{{Infobox animanga/Anime
| titel           =
| regie           = Kiyoko Sayama
| schrijver       =
| studio          = Hal Film Maker, Kadokawa Shoten, Rondo Robe
| distributeur    = {{US-VLAG|15}} ADV Films
{{AU-VLAG|15}}{{NZ-VLAG|15}} Madman Entertainment
| netwerk         = {{JP-VLAG|15}} WOWOW
| netwerk_andere  = {{US-VLAG|15}} The Anime Network
| start           = [[4 april]] [[2001]]
| einde           = [[27 juni]] [[2001]]
| afleveringen    = 13
}}
{{Infobox animanga/Voet}}

'''''Prétear''''' (新白雪姫伝説プリーティア, ''Shin Shirayuki-hime Densetsu Purītia''), ook wel genoemd '''''Prétear - de nieuwe legende van Sneeuwwitje''''', is een 4-delige [[manga (strip)|manga]]-serie op basis waarvan een 13-delige [[anime]]-serie is gemaakt. In [[Nederland]] is deze anime uitgegeven door Dybex.

== Plot ==
Een meisje genaamd Himeno Awayuki probeert zich aan te passen aan haar nieuwe leven nadat haar vader is hertrouwd met een vrouw uit een rijke familie. Zij ontmoet Hayate, Sasame, Goh, Kei, Mannen, Hajime en Shin, de zeven Leafe Knights. Omdat ze een speciale kracht blijkt te bezitten (samen met een Knight kan ze één worden en wordt daardoor Prétear) trekt ze uiteindelijk samen met hen ten strijde om de prinses van het kwaad te bestrijden.

== Personages ==
;Himeno Awayuki
:Een 16-jarig schoolmeisje. Nadat haar vader is hertrouwd maakt ze ineens deel uit van de bovenklasse, maar ze heeft grote moeite om zich hieraan aan te passen. Ook wordt ze door haar nieuwe familieleden en klasgenoten gepest. Zij is afstandelijk tegenover haar familie.

;Hayate
:De Knight van de wind. Aanvankelijk is hij vijandig tegenover Himeno, maar later wordt hij verliefd op haar en neem hij een baantje aan bij haar thuis om haar te beschermen.

;Sasame
:De Knight van het geluid. Hij werkt bij de lokale radio als dj en voorziet Himeno van advies. Hij was verliefd op de prinses van het kwaad toen zij nog niet deze vorm had aangenomen.

;Mawata Awayuki
:Zij is het 14-jarig stiefzusje van Himeno en is intelligent en beheerst. Zij is echter ontzettend eenzaam sinds de dood van haar echte vader en luistert graag naar het radioprogramma van Sasame als uitlaatklep.

;Mikage
:Een dienstmeid in het huis van Himeno. Zij is in feite Takako, de vorige Prétear.

{{DEFAULTSORT:Pretear}}
[[Categorie:Shojo]]
[[Categorie:Japanse stripreeks]]

title: Prétear

Doelgroep: Shōjo

Genre: Magical girl, romantische film

title: Manga

Mangaka: Junichi Sato

Uitgever: Kadokawa Shoten

Andere uitgevers: Kaze, Taifu Comics · ADV Manga

title: Tv-anime

Regie: Kiyoko Sayama

Distributeur: ADV Films · Madman Entertainment

Netwerk: WOWOW

Andere netwerken: The Anime Network


text:
# Łomazy (gemeente)
De gemeente Łomazy is een landgemeente in het Poolse woiwodschap Lublin, in powiat Bialski.
De zetel van de gemeente is in Łomazy.
Op 30 juni 2004 telde de gemeente 5535 inwoners.

## Oppervlakte gegevens
In 2002 bedroeg de totale oppervlakte van gemeente Łomazy 200,43 km², waarvan:
- agrarisch gebied: 70%
- bossen: 24%

De gemeente beslaat 7,28% van de totale oppervlakte van de powiat.

## Demografie
Stand op 30 juni 2004:
| Omschrijving                   | Totaal | Totaal | Vrouwen | Vrouwen | Mannen | Mannen |
| ------------------------------ | ------ | ------ | ------- | ------- | ------ | ------ |
| eenheid                        | aantal | %      | aantal  | %       | aantal | %      |
| inwoners                       | 5535   | 100    | 2793    | 50,5    | 2742   | 49,5   |
| bevolkingsdichtheid (inw./km²) | 27,6   | 27,6   | 13,9    | 13,9    | 13,7   | 13,7   |

In 2002 bedroeg het gemiddelde inkomen per inwoner 1136,32 zł.

## Administratieve plaatsen (sołectwo)
Bielany, Burwin, Dubów, Huszcza Druga, Huszcza Pierwsza, Jusaki-Zarzeka, Kopytnik, Korczówka, Koszoły, Krasówka, Kozły, Lubenka, Łomazy (sołectwa: Łomazy I en Łomazy II), Stasiówka, Studzianka, Szymanowo, Wola Dubowska, Wólka Korczowska.

## Aangrenzende gemeenten
Biała Podlaska, Drelów, Komarówka Podlaska, Piszczac, Rossosz, Sosnówka, Tuczna, Wisznice

title: Łomazy (gemeente)

wikitext:
{{Infobox gemeente Polen
| kaart_powiat= Lub Bialski Lomazy.png
| naam=Łomazy
| wapen= POL_gmina_Łomazy_COA.svg
| vlag=
| kaart_gemeente=
| woiwodschap=Lublin
| powiat = [[Powiat Bialski]]
| gemeentetype=wiejska
| leider=wójt
| leidernaam=Waldemar Wiktor Droździuk
| mail=
| adres_ug= 21-532 [[Łomazy]]
pl. Jagielloński 27
| kod_poczt_ug=
| tel_ug=83 341-70-03
| fax_ug=83 341-70-21
| mail_ug=
| oppervlakte=200,43
| jaar=2004
| inwoners=5535
| dichtheid=27,6
| netnummer=83
| kenteken=LBI
| lat_deg = 51
| lat_min = 54
| lat_sec =
| lon_deg = 23
| lon_min = 10
| lon_sec =
| gemeentecode=0601092
| plaatsen=
| sołectwa=19
| partnersteden=
| www=http://lomazy-gmina.pl
| bip=https://lomazy.net-bip.pl/
}}
De '''gemeente Łomazy''' is een [[gmina|landgemeente]] in het [[Polen|Poolse]] woiwodschap [[Lublin (woiwodschap)|Lublin]], in [[powiat Bialski]].

De zetel van de gemeente is in [[Łomazy]].

Op 30 juni 2004 telde de gemeente 5535 inwoners.

==Oppervlakte gegevens==
In 2002 bedroeg de totale oppervlakte van gemeente Łomazy 200,43 km², waarvan:

* [[Landbouw|agrarisch]] gebied: 70%
* [[Bos (vegetatie)|bossen]]: 24%

De gemeente beslaat 7,28% van de totale oppervlakte van de powiat.

==Demografie==
Stand op [[30 juni]] [[2004]]:

{| class="wikitable"
!Omschrijving || colspan="2" |Totaal || colspan="2" |Vrouwen || colspan="2" |Mannen
|-
|eenheid || aantal || % || aantal || % || aantal || %
|-
|inwoners || '''5535''' || 100 || 2793 || 50,5 || 2742 || 49,5
|-
|bevolkingsdichtheid
(inw./km²) || colspan="2" | 27,6 || colspan="2" | 13,9 || colspan="2" | 13,7
|}

In 2002 bedroeg het gemiddelde inkomen per inwoner 1136,32 [[Złoty|zł]].

==Administratieve plaatsen (''sołectwo'')==
[[Bielany (Lublin)|Bielany]], [[Burwin]], [[Dubów]], [[Huszcza Druga]], [[Huszcza Pierwsza]], [[Jusaki-Zarzeka]], [[Kopytnik (Lublin)|Kopytnik]], [[Korczówka (Lublin)|Korczówka]], [[Koszoły]], [[Krasówka (powiat Bialski)|Krasówka]], [[Kozły (Lublin)|Kozły]], [[Lubenka]], [[Łomazy]] (sołectwa: Łomazy I en Łomazy II), [[Stasiówka (Lublin)|Stasiówka]], [[Studzianka (Lublin)|Studzianka]], [[Szymanowo (Lublin)|Szymanowo]], [[Wola Dubowska]], [[Wólka Korczowska]].

==Aangrenzende gemeenten==
[[Biała Podlaska (gemeente)|Biała Podlaska]], [[Drelów (gemeente)|Drelów]], [[Komarówka Podlaska (gemeente)|Komarówka Podlaska]], [[Piszczac (gemeente)|Piszczac]], [[Rossosz (gemeente)|Rossosz]], [[Sosnówka (gemeente)|Sosnówka]], [[Tuczna (gemeente)|Tuczna]], [[Wisznice (gemeente)|Wisznice]]

{{DEFAULTSORT:Lomazy (gemeente)}}
[[Categorie:Gemeente in Lublin]]

title: Situering

Woiwodschap: Lublin

Powiat: Powiat Bialski

title: Gegevens

Gemeente type: wiejska

title: Politiek

Gemeentezetel: 21-532 Łomazy · pl. Jagielloński 27

wójt: Waldemar Wiktor Droździuk

title: Overig

Kentekenplaat: LBI

Website: Website

title: Detailkaart

Detailkaart: Ligging in het woiwodschap

Portaal: Centraal-Europa


text:
# Coleophora protecta
Coleophora protecta is een vlinder uit de familie van de kokermotten (Coleophoridae). De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1907 door Walsingham.

title: Coleophora protecta

wikitext:
{{Taxobox vlinder
| titelweergave = cursief
| naam = ''Coleophora protecta''
| afbeelding =
| familie = [[Kokermotten|Coleophoridae]] (Kokermotten)
| onderfamilie =
| tribus =
| geslacht = ''[[Coleophora]]''
| w-naam = ''Coleophora protecta''
| auteur = Walsingham
| datum = 1907
| haakjes =
| commons =
| species =
}}
'''''Coleophora protecta''''' is een [[vlinders|vlinder]] uit de familie van de [[Kokermotten|kokermotten (Coleophoridae)]].<ref>{{Brontabel|9999-Lepindex}}</ref> De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1907 door Walsingham.

{{Appendix}}
{{beginnetje|biologie|2013|03|31}}

[[Categorie:Coleophora|protecta]]

title: Coleophora protecta

Orde: Lepidoptera (Vlinders)

Familie: Coleophoridae (Kokermotten)

Geslacht: Coleophora

title: Soort


text:
# Windows Live Gallery
Windows Live Gallery (codenaam Customise) was een centrum voor gadgets, extensies en add-ons voor Windows en Windows Live-diensten. De laatste versie was 13.0.1180.0516 en werd uitgebracht op 15 juni 2008. Windows Live Gallery werd officieel stopgezet op 1 oktober 2011.

title: Windows Live Gallery

wikitext:
'''Windows Live Gallery''' (codenaam ''Customise'') was een centrum voor gadgets, [[uitbreidingspakket|extensie]]s en [[add-on]]s voor [[Microsoft Windows|Windows]] en [[Windows Live]]-diensten. De laatste versie was 13.0.1180.0516 en werd uitgebracht op 15 juni 2008. Windows Live Gallery werd officieel stopgezet op 1 oktober 2011.

{{Navigatie Windows Live}}

[[Categorie:Windows Live]]


text:
# Evenementenverkeersregelaar
De evenementenverkeersregelaar is een verkeersregelaar die specifiek voor evenementen wordt ingezet, en eenvoudige aanwijzingen mag geven zoals het stopteken en het oprijteken.
De evenementenverkeersregelaar is een vrijwilliger die een eenmalige instructie moet volgen om bevoegd te zijn in haar of zijn gemeente.
Deze bevoegdheid kan zijn voor een enkel evenement dat een of meer aaneengesloten dagen plaatsvindt.
Verder bestaat er de evenementenverkeersregelaar voor bepaalde tijd (1 jaar) die een instructieverklaring ontvangt bij het met goed gevolg afronden van de e-learninginstructie (voorheen gedaan door de plaatselijke politie). Deze vorm van e-learning bestaat in Nederland wettelijk sinds 1 juni 2012. Sinds januari 2020 wordt er voor een evenementenverkeersregelaar geen aanstellingspas meer uitgedeeld en maakt de instructieverklaring onderdeel uit van de vergunning. Alle evenementen verkeersregelaars die actief zijn op een evenement dienen deze instructieverklaring bij zich te hebben (dit mag fysiek op zak maar ook digitaal zijn) en op 1e vordering van een daartoe bevoegde beambte ter inzagen af te geven.
Organisaties die een evenement willen organiseren waarvoor verkeersregelaars worden vereist door de vergunningverlener (vaak een gemeente) moeten een verkeersplan aanbieden, met de inzet van deze evenementenverkeersregelaars.
De vrijwilligers moeten vervolgens worden aangemeld voor de instructie.
Een evenementenverkeersregelaar krijgt een instructie en wordt aangemeld via de gemeente, en mag hiermee enkel voor de aangewezen dagen tijdens het evenement het verkeer regelen conform de taakinstructie van de organisator. Dit betekent dat hij voor elk nieuw evenement weer een bevoegdheid dient te verkrijgen. De evenementenverkeersregelaar die bij de aanmelding een pasfoto inlevert en de instructie succesvol heeft afgerond, ontvangt een aanstellingsbesluit, die in de gemeente van afgifte voor één jaar geldig is. Met deze instructieverklaring mag de evenementenverkeersregelaar voor alle evenementen optreden binnen de gemeente waarvoor de pas is afgegeven, mits hij in de post -/ taak instructie en op de grosslijst van het evenement vernoemd staat.
Een evenementenverkeersregelaar dient ook te allen tijde zich te houden aan de post -/ taak instructie welke de organisatie met de wegbeheerder (gemeente) over een gekomen is. Afwijken van deze post -/ taak instructie dienen te allen tijde met de gemeente en organisatie besproken te worden.
Een post -/ taak instructie maakt ook onderdeel uit van de vergunning waar in de evenementenverkeersregelaar is aangesteld.

title: Evenementenverkeersregelaar

wikitext:
De '''evenementenverkeersregelaar''' is een [[verkeersregelaar]] die specifiek voor evenementen wordt ingezet, en eenvoudige aanwijzingen mag geven zoals het stopteken en het oprijteken.
De evenementenverkeersregelaar is een vrijwilliger die een eenmalige instructie moet volgen om bevoegd te zijn in haar of zijn gemeente.
Deze bevoegdheid kan zijn voor een enkel evenement dat een of meer aaneengesloten dagen plaatsvindt.
Verder bestaat er de ''evenementenverkeersregelaar voor bepaalde tijd'' (1 jaar) die een instructieverklaring ontvangt bij het met goed gevolg afronden van de [[e-learning]]instructie (voorheen gedaan door de plaatselijke politie). Deze vorm van e-learning bestaat in Nederland wettelijk sinds 1 juni 2012. Sinds januari 2020 wordt er voor een evenementenverkeersregelaar geen aanstellingspas meer uitgedeeld en maakt de instructieverklaring onderdeel uit van de vergunning. Alle evenementen verkeersregelaars die actief zijn op een evenement dienen deze instructieverklaring bij zich te hebben (dit mag fysiek op zak maar ook digitaal zijn) en op 1e vordering van een daartoe bevoegde beambte ter inzagen af te geven.

Organisaties die een evenement willen organiseren waarvoor verkeersregelaars worden vereist door de vergunningverlener (vaak een gemeente) moeten een verkeersplan aanbieden, met de inzet van deze evenementenverkeersregelaars.
De vrijwilligers moeten vervolgens worden aangemeld voor de instructie.

Een evenementenverkeersregelaar krijgt een instructie en wordt aangemeld via de gemeente, en mag hiermee enkel voor de aangewezen dagen tijdens het evenement het verkeer regelen conform de taakinstructie van de organisator. Dit betekent dat hij voor elk nieuw evenement weer een bevoegdheid dient te verkrijgen. De evenementenverkeersregelaar die bij de aanmelding een pasfoto inlevert en de instructie succesvol heeft afgerond, ontvangt een aanstellingsbesluit, die in de gemeente van afgifte voor één jaar geldig is. Met deze instructieverklaring mag de evenementenverkeersregelaar voor alle evenementen optreden binnen de gemeente waarvoor de pas is afgegeven, mits hij in de post -/ taak instructie en op de grosslijst van het evenement vernoemd staat.

Een evenementenverkeersregelaar dient ook te allen tijde zich te houden aan de post -/ taak instructie welke de organisatie met de wegbeheerder (gemeente) over een gekomen is. Afwijken van deze post -/ taak instructie dienen te allen tijde met de gemeente en organisatie besproken te worden.

Een post -/ taak instructie maakt ook onderdeel uit van de vergunning waar in de evenementenverkeersregelaar is aangesteld.

[[Categorie:Verkeersveiligheid]]


text:
# Bruul
Een bruul (ook wel bril, brul, bruel, broel of bruil) duidde oorspronkelijk een afgepaald gebied aan. Later bedoelde men er een braakliggend en vaak moerassig stuk land mee, meestal met houtgewas begroeid. In de Kempen werd vaak ook gewoon een wei die dicht tegen de bebouwing lag aangeduid met "bruul".
Het woord gaat terug op een middeleeuws Latijns woord brogilio, dat waarschijnlijk van Keltische oorsprong is.
De term komt in het Nederlandse taalgebied in verschillende regionale vormen voor: bruul, bruil, broel, en waarschijnlijk ook brogel en breugel. Het is een onderdeel van verschillende plaatsnamen, zoals:
- Vlaanderen
  - de Broeltorens in Kortrijk
  - de Bruul in Mechelen
  - Het park Den Bruul in Leuven
- Nederland
  - bij Groningen ligt achter het Stadspark een streek met de naam Bruilweering (wering = dijk)
  - Briltil (nabij Zuidhorn)
  - de bovenloop van het Peizerdiep (nabij Norg) heette ooit de Brullenbeek, genoemd naar een plek met de veldnaam De Brul (tegenwoordig is dit water bekend onder de naam Slokkert)
  - Landgoed De Breul te Zeist (provincie Utrecht)

Het Latijnse woord brogilio is ook in het Duits (brühl, bühel) overgenomen, evenals in het Frans (broglie, breuil) en komt ook in die talen in plaatsnamen voor.

title: Bruul

wikitext:
Een '''bruul''' (ook wel ''bril, brul, bruel'', ''broel'' of ''bruil'') duidde oorspronkelijk een afgepaald gebied aan. Later bedoelde men er een braakliggend en vaak moerassig stuk land mee, meestal met houtgewas begroeid. In de [[Kempen (gebied)|Kempen]] werd vaak ook gewoon een wei die dicht tegen de bebouwing lag aangeduid met "bruul".

Het woord gaat terug op een [[middeleeuws Latijn]]s woord ''brogilio'', dat waarschijnlijk van [[Kelten|Keltische]] oorsprong is.

De term komt in het Nederlandse taalgebied in verschillende regionale vormen voor: bruul, bruil, broel, en waarschijnlijk ook brogel en breugel. Het is een onderdeel van verschillende plaatsnamen, zoals:
* Vlaanderen
** de [[Broeltorens]] in [[Kortrijk]]
** de [[Bruul (Mechelen)|Bruul]] in [[Mechelen (stad)|Mechelen]]
** Het park Den Bruul in [[Leuven]]
* Nederland
** bij [[Groningen (stad)|Groningen]] ligt achter het Stadspark een streek met de naam ''[[Bruilweering]]'' (wering = dijk)
** [[Briltil]] (nabij Zuidhorn)
** de bovenloop van het [[Peizerdiep]] (nabij Norg) heette ooit de ''Brullenbeek'', genoemd naar een plek met de [[veldnaam]] ''De Brul'' (tegenwoordig is dit water bekend onder de naam ''Slokkert'')
** Landgoed [[De Breul (landgoed)|De Breul]] te Zeist (provincie Utrecht)

Het Latijnse woord ''brogilio'' is ook in het Duits (''brühl, bühel'') overgenomen, evenals in het Frans (''broglie, breuil'') en komt ook in die talen in plaatsnamen voor.

[[Categorie:Gebiedsnaam]]
[[Categorie:Historische geografie]]
[[Categorie:Toponymie]]


text:
# Aspidopygia
Aspidopygia is een geslacht van rechtvleugeligen uit de familie sabelsprinkhanen (Tettigoniidae). De wetenschappelijke naam van dit geslacht is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1962 door Beier.

## Soorten
Het geslacht Aspidopygia  is monotypisch en omvat slechts de volgende soort:
- Aspidopygia peruana (Beier, 1962)

title: Aspidopygia

wikitext:
{{Taxobox insect
| naam = ''Aspidopygia''
| titelweergave = cursief
| afbeelding =
| afbeeldingtekst =
| orde = [[Rechtvleugeligen|Orthoptera]] (Rechtvleugeligen)
| familie = [[Sabelsprinkhanen|Tettigoniidae]] (Sabelsprinkhanen)
| taxon = [[Geslacht (biologie)|Geslacht]]
| w-naam = ''Aspidopygia''
| auteur = Beier
| datum = 1962
| species =
| commons =
}}
'''''Aspidopygia''''' is een [[geslacht (biologie)|geslacht]] van [[rechtvleugeligen]] uit de familie [[sabelsprinkhanen]] (Tettigoniidae). De wetenschappelijke naam van dit geslacht is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1962 door Beier.

== Soorten ==
Het geslacht ''Aspidopygia''  is [[monotypisch]] en omvat slechts de volgende soort:
*''[[Aspidopygia peruana]]'' <small>(Beier, 1962)</small>

{{Appendix|2=
* {{Brontabel|9999-Orthoptera}} [bezocht 15 april 2013]
}}

[[Categorie:Sabelsprinkhanen]]

title: Aspidopygia

Orde: Orthoptera (Rechtvleugeligen)

Familie: Tettigoniidae (Sabelsprinkhanen)

title: Geslacht


text:
# Ospia
Ospia is een geslacht van uitgestorven neopterygische straalvinnige beenvissen, dat leefde tijdens het Indien van het Vroeg-Trias in wat nu Groenland is.
Het geslacht werd in 1932 benoemd door Erik Andersson Stensiö.
Fossielen zijn gevonden in de Kap Stosch-formatie.
De lichaamslengte is achttien tot twintig centimeter. Het preoperculare helt naar voren met een bolle voorrand en achterrand. De tanden zijn stomp. De schubben op de zijden van de voorste romp zijn gezaagd.
Stensiö plaatste het geslacht in een eigen Ospiidae maar dat is geen gebruikelijke indeling meer.

title: Ospia

wikitext:
{{Taxobox straalvinnige
| naam              = ''Ospia''
| titelweergave     = cursief
| status            = uitgestorven
| statusbron        =
| rl-id             =
| fossiel           = Vroeg-Trias
| afbeelding        =
| afbeeldingtekst   =
| orde              = [[Parasemionotiformes]]
| onderorde         =
| familie           = [[Parasemionotidae]]
| taxon             = [[Geslacht (biologie)|Geslacht]]
| w-naam            = ''Ospia''
| auteur            = Stensiö
| datum             = 1932
| haakjes           =
| typesoort         = ''Ospia whitei''
| afbeeldingII      =
| afbeeldingIItekst =
}}

'''''Ospia''''' is een [[Geslacht (biologie)|geslacht]] van [[Uitsterven|uitgestorven]] [[Neopterygii|neopterygische]] [[Straalvinnigen|straalvinnige]] [[beenvissen]], dat leefde tijdens het [[Indien]] van het Vroeg-[[Trias]] in wat nu [[Groenland]] is.

Het geslacht werd in 1932 benoemd door [[Erik Andersson Stensiö]].<!-- De etymologie heb ik niet in een bron kunnen vinden. "Osp" is de gebruikelijke afkorting voor het "Orbitosphenoid". De soortaanduiding zou de in 1927 overleden geoloog Israel Charles White, een medestander van de in 1930 op Groenland omgekomen Wegener, kunnen eren.-->

Fossielen zijn gevonden in de Kap Stosch-formatie.

De lichaamslengte is achttien tot twintig centimeter. Het preoperculare helt naar voren met een bolle voorrand en achterrand. De tanden zijn stomp. De schubben op de zijden van de voorste romp zijn gezaagd.

Stensiö plaatste het geslacht in een eigen Ospiidae maar dat is geen gebruikelijke indeling meer.

{{Beginnetje|biologie|2022|10|25}}
{{Appendix|2=
;Literatuur
* E.A. Stensiö. 1932. "Triassic Fishes from East Greenland collected by the Danish expeditions in 1929-1931". ''Meddelelser om Grønland'' '''83'''(3): 1-305
{{References}}
* {{Bronvermelding anderstalige Wikipedia|taal=en|titel=Ospia|oldid=1076594602|datum=20221025}}
}}
[[Categorie:Straalvinnigen]]

title: Ospia · Status: Uitgestorven · Fossiel voorkomen: Vroeg-Trias

Stam: Chordata (Chordadieren)

Superklasse: Osteichthyes (Beenvisachtigen)

Klasse: Actinopterygii (Straalvinnigen)

Orde: Parasemionotiformes

Familie: Parasemionotidae

title: Ospia whitei

Portaal: Biologie · Vissen


text:
# Pulsboring
Een pulsboring is een grondboorsysteem.

## Mantelbuis
Bij dit boorsysteem wordt een met een schroefdraad verlengbare ijzeren buis, de mantelbuis, in een met behulp van een avegaar voorgeboord gat 1 à 2 meter in de grond geplaatst. Als het grondwater nog niet bereikt is, wordt de mantelbuis gevuld met water. Dit water dient voor het leveren van tegendruk en om sediment waarin geboord wordt in suspensie te laten gaan. De mantelbuis voorkomt het instorten van het boorgat en beperkt tevens de uitwisseling van het water in het boorgat met het omringende grondwater. Tijdens het boren dient het waterpeil in de mantelbuis ongeveer gelijk te blijven en indien nodig moet het water worden aangevuld. Aan de bovenkant van de mantelbuis wordt een klemblok bevestigd. Hiermee wordt voorkomen dat de mantelbuis bij zeer zachte sedimenten onverhoeds onder zijn eigen gewicht de grond in verdwijnt. Met behulp van een klemblok kan de mantelbuis rondgedraaid worden om bij steviger sediment het verder zakken te bevorderen. Het blok dient ook voor het uit de grond halen van de mantelbuis, wat per verlengstuk gedaan moet worden, als de boring voltooid is.

## De puls
De puls, een ijzeren buis van één à anderhalve meter lengte met aan de onderkant een klep die alleen naar binnen (= naar boven) open kan (een zogenoemde terugslagklep), wordt aan een kabel de mantelbuis in gelaten. Met de kabel wordt de puls in het water enkele decimeters opgetrokken en daarna losgelaten waardoor deze op de bodem valt. Door de val op de bodem raakt sediment daaruit los. Tijdens de val staat de klep door de waterstroom omhoog open en kan sediment de puls binnen. Tijdens het optrekken sluit de klep zich weer door de omgekeerde waterstroom waardoor het verzamelde sediment binnen de puls blijft. Het optrekken zuigt ook sediment uit de bodem wat in suspensie gaat. Het op- en neerbewegen van de puls wordt pulsen genoemd. Door dit verscheidene keren te doen raakt de puls steeds voller. Na verloop van tijd wordt de puls opgehezen en geleegd. Het naar boven gehaalde en daarna opgevangen sediment is het grondmonster. Doordat er steeds meer sediment onderaan de mantelbuis wordt weggehaald, zakt de buis verder de grond in. Daar moet vaak ook druk op uitgeoefend worden, vooral als nog niet erg diep geboord is waardoor de mantelbuis nog niet veel weegt. Aan de bovenkant wordt zij steeds verlengd door er een nieuwe buis op te schroeven. Op deze wijze kunnen diepten van enkele honderden meters bereikt worden.

## Uitvoering
Een pulsboring kan met de hand worden uitgevoerd maar tegenwoordig wordt dit vaak mechanisch gedaan. De apparatuur kan naast de mantelbuis (met verlengstukken), kabel en de puls bestaan uit een lier voor de kabel (tegenwoordig van staaldraad), een driepootstelling met katrol voor de kabel en een klemblok voor de mantelbuis. Andere benodigdheden kunnen zijn een kettingtang en andere apparatuur om de buizen op elkaar te kunnen schroeven en een valbeitel (zie hieronder).
Tegenwoordig wordt veel van dit alles meestal uitgevoerd met behulp van een mobiel boorapparaat waar geen driepootstelling meer aan te pas komt. Dergelijke apparaten kunnen relatief klein zijn maar ook de grootte van een vrachtwagen aannemen.

## Voor- en nadelen
Pulsen is een schone boormethode. Er wordt weinig werkwater gebruikt. Het water dat gebruikt wordt kan eenvoudig opgeslagen en afgevoerd worden. Door het gebruik van een mantelbuis kan het boorgat bij normaal werken nooit invallen. Doordat het werkwater grotendeels gescheiden blijft van het grondwater en de mantelbuis strak door ondoorlaatbare kleilagen gaat kan vermenging van grondwater uit verschillende aquifers voorkomen worden. Hierdoor wordt ook voorkomen dat verontreiniging zich kan verplaatsen.
Overigens wordt die verspreiding van vervuiling na het verwijderen van de mantelbuis alleen maar voorkomen als het boorgat wordt dichtgegooid en ter plaatse van ondoorlaatbare kleilagen een ondoorlatende plug wordt geplaatst.
Een pulsboring kan afhankelijk van de deskundigheid van degeen die het werk uitvoert, betrekkelijk nauwkeurige monsters opleveren. Bij een goede uitvoering (bv bij verticale boorrichting) is de diepte van laagovergangen en de genomen monsters altijd bekend. Dat is in veel mindere mate het geval bij spoelboorsystemen. Voor veel civieltechnische en geologische vraagstellingen is de opbrengst en de kwaliteit van de monsters uit pulsboringen voldoende. Vanzelfsprekend hangt de kwaliteit ook af van de bemonstering zelf: men moet goed de verschillende grondsoorten kunnen onderscheiden en de beslissing kunnen nemen in welk geval een volgend monster nodig is. De monstersamenstelling komt echter nooit precies overeen met het aangeboorde sediment. Dat komt doordat het materiaal in suspensie gegaan is waardoor fijn materiaal in suspensie blijft zonder dat dit mee bemonsterd wordt. Vaak is een gedeelte van het materiaal ook tot kleinere delen gestampt. Ook worden partikels die groter zijn dan de pulsopening niet of niet goed bemonsterd. Óf zij worden opzij geduwd óf zij worden tot kleinere wel te bemonsteren partikels gestampt (met de puls of met de mantelbuis). In bepaalde gevallen wordt daarbij van een valbeitel gebruikgemaakt. Dit is in principe een zware massieve staaf die in plaats van de puls aan een kabel het boorgat in gaat. Hiermee wordt dan gepoogd het in de weg zittende object te vergruizen. Soms eindigt een boring ook op iets wat zich niet fijn laat stampen of opzij laat drukken, zoals een grote kei of een boomstam.
Pulsboringen geven weinig informatie over sedimentologische structuren. Dit heeft dit boortype gemeen met de verschillende soorten spoelboringen. Voor het achterhalen van dergelijke gegevens zijn alleen steekboringen geschikt. In veel gevallen zal de geologische interpretatie van een gebied wat met puls( en spoel)boringen is gekarteerd, veranderen zodra ter plekke steekboringen worden gezet. De veranderingen kunnen daarbij aanzienlijk zijn. Hoewel steekboringen in zeker opzicht betere geologische informatie geven, hebben zij als nadeel dat de monsteropbrengst voor bepaald onderzoek eigenlijk te klein is. Andere nadelen zijn dat steekboringen een hogere deskundigheid van de uitvoerder vereisen, minder snel te zetten zijn, dat er speciaal gereedschap nodig is om de monsters te verwerken en door dit alles duurder zijn dan pulsboringen. Het zetten van een aantal pulsboringen gecombineerd met een geringer aantal steekboringen is in grotere projecten vaak een goede tussenoplossing.

## Toepassingen
Pulsboringen worden toegepast bij geologisch, milieukundig, archeologisch en civieltechnisch onderzoek. In gebieden die niet door het waterleidingnet bereikt worden gebruikt men vaak pulsboringen voor het plaatsen van waterbronnen. Dit heeft te maken met het feit dat de methode relatief goedkoop is en met het feit dat de opbouw van de ondergrond meestal al tijdens het boren duidelijk wordt waardoor watervoerende lagen makkelijk herkend kunnen worden. Daarbij komt dat de begrenzingen van de geschikte lagen meestal eveneens snel duidelijk zijn waardoor een filter direct en op de juiste diepte geplaatst kan worden.

## Oud systeem
Het is al een zeer oud systeem wat door de Chinezen (maar dan in bamboe uitgevoerd) al zo'n drieduizend jaar geleden werd gebruikt.
Voor de Nederlandse geologische dienst (voormalige Rijks Geologische Dienst) was de pulsboring tot in de zestiger jaren van de twintigste eeuw een van de belangrijkste boorinstrumenten voor het verkennen en onderzoeken van de wat diepere ondergrond ten behoeve van de geologische kartering van Nederland.

## Wellen
Bij wellen wordt het zakken van de boorbuis gestaakt, er wordt vaak wat water uit de mantelbuis gehaald om minder tegendruk te verkrijgen maar er wordt wel doorgepulst. Hierdoor gaat aan de onderkant van de mantelbuis meer sediment van opzij toevloeien waardoor als dit goed wordt gedaan een (veel) groter monster uit de betreffende laag genomen kan worden.
Dit is een methode die voor normaal onderzoek en civieltechnische toepassingen sterk is af te raden aangezien het niet zonder risico is als dit onoordeelkundig gedaan wordt. Bij verder boren kunnen monsters gecontamineerd worden met nagevallen materiaal. Het boorgat kan, buiten de mantelbuis, ook geheel instorten als er te veel sediment onderaan wordt weggehaald. Desondanks wordt deze methode wel toegepast als van een bepaalde diepte meer (vooral paleontologische) informatie gewenst wordt. Op deze wijze kunnen soms enorme hoeveelheden fossielen, vaak voornamelijk schelpen worden bemonsterd. De belangrijkste monografieën van de Nederlandse geologische dienst zijn voor een groot deel gebaseerd op materiaal wat met behulp van deze methode verkregen is.

title: Pulsboring

wikitext:
Een '''pulsboring''' is een [[grondboor]]systeem.

==Mantelbuis==
Bij dit boorsysteem wordt een met een [[schroefdraad]] verlengbare ijzeren buis, de [[mantelbuis]], in een met behulp van een [[avegaar]] voorgeboord gat 1 à 2 meter in de grond geplaatst. Als het [[grondwater]] nog niet bereikt is, wordt de mantelbuis gevuld met water. Dit water dient voor het leveren van tegendruk en om [[sediment]] waarin geboord wordt in [[Suspensie (scheikunde)|suspensie]] te laten gaan. De mantelbuis voorkomt het instorten van het [[boorgat]] en beperkt tevens de uitwisseling van het water in het boorgat met het omringende grondwater. Tijdens het boren dient het waterpeil in de mantelbuis ongeveer gelijk te blijven en indien nodig moet het water worden aangevuld. Aan de bovenkant van de mantelbuis wordt een [[klemblok]] bevestigd. Hiermee wordt voorkomen dat de mantelbuis bij zeer zachte sedimenten onverhoeds onder zijn eigen gewicht de grond in verdwijnt. Met behulp van een klemblok kan de mantelbuis rondgedraaid worden om bij steviger sediment het verder zakken te bevorderen. Het blok dient ook voor het uit de grond halen van de mantelbuis, wat per verlengstuk gedaan moet worden, als de boring voltooid is.

==De puls==
De puls, een ijzeren buis van één à anderhalve meter lengte met aan de onderkant een klep die alleen naar binnen (= naar boven) open kan (een zogenoemde [[terugslagklep]]), wordt aan een kabel de mantelbuis in gelaten. Met de kabel wordt de puls in het water enkele decimeters opgetrokken en daarna losgelaten waardoor deze op de bodem valt. Door de val op de bodem raakt sediment daaruit los. Tijdens de val staat de klep door de waterstroom omhoog open en kan sediment de puls binnen. Tijdens het optrekken sluit de klep zich weer door de omgekeerde waterstroom waardoor het verzamelde sediment binnen de puls blijft. Het optrekken zuigt ook sediment uit de bodem wat in suspensie gaat. Het op- en neerbewegen van de puls wordt pulsen genoemd. Door dit verscheidene keren te doen raakt de puls steeds voller. Na verloop van tijd wordt de puls opgehezen en geleegd. Het naar boven gehaalde en daarna opgevangen sediment is het [[grondmonster]]. Doordat er steeds meer sediment onderaan de mantelbuis wordt weggehaald, zakt de buis verder de grond in. Daar moet vaak ook druk op uitgeoefend worden, vooral als nog niet erg diep geboord is waardoor de mantelbuis nog niet veel weegt. Aan de bovenkant wordt zij steeds verlengd door er een nieuwe buis op te schroeven. Op deze wijze kunnen diepten van enkele honderden meters bereikt worden.

==Uitvoering==
Een pulsboring kan met de hand worden uitgevoerd maar tegenwoordig wordt dit vaak mechanisch gedaan. De apparatuur kan naast de mantelbuis (met verlengstukken), kabel en de puls bestaan uit een [[lier (werktuig)|lier]] voor de kabel (tegenwoordig van [[staaldraad]]), een [[driepootstelling]] met [[katrol]] voor de kabel en een klemblok voor de mantelbuis. Andere benodigdheden kunnen zijn een [[kettingtang]] en andere apparatuur om de buizen op elkaar te kunnen schroeven en een [[valbeitel]] (zie hieronder).

Tegenwoordig wordt veel van dit alles meestal uitgevoerd met behulp van een mobiel boorapparaat waar geen driepootstelling meer aan te pas komt. Dergelijke apparaten kunnen relatief klein zijn maar ook de grootte van een [[vrachtwagen]] aannemen.

==Voor- en nadelen==
Pulsen is een schone boormethode. Er wordt weinig werkwater gebruikt. Het water dat gebruikt wordt kan eenvoudig opgeslagen en afgevoerd worden. Door het gebruik van een mantelbuis kan het boorgat bij normaal werken nooit invallen. Doordat het werkwater grotendeels gescheiden blijft van het grondwater en de mantelbuis strak door ondoorlaatbare [[klei]]lagen gaat kan vermenging van grondwater uit verschillende [[aquifer]]s voorkomen worden. Hierdoor wordt ook voorkomen dat verontreiniging zich kan verplaatsen.
Overigens wordt die verspreiding van vervuiling na het verwijderen van de mantelbuis alleen maar voorkomen als het boorgat wordt dichtgegooid en ter plaatse van ondoorlaatbare kleilagen een ondoorlatende plug wordt geplaatst.

Een pulsboring kan afhankelijk van de deskundigheid van degeen die het werk uitvoert, betrekkelijk nauwkeurige monsters opleveren. Bij een goede uitvoering (bv bij verticale boorrichting) is de diepte van laagovergangen en de genomen monsters altijd bekend. Dat is in veel mindere mate het geval bij [[spoelboring|spoelboorsystemen]]. Voor veel [[Civiele techniek|civieltechnische]] en [[geologie|geologische]] vraagstellingen is de opbrengst en de kwaliteit van de monsters uit pulsboringen voldoende. Vanzelfsprekend hangt de kwaliteit ook af van de bemonstering zelf: men moet goed de verschillende [[grondsoort]]en kunnen onderscheiden en de beslissing kunnen nemen in welk geval een volgend monster nodig is. De monstersamenstelling komt echter nooit precies overeen met het aangeboorde sediment. Dat komt doordat het materiaal in suspensie gegaan is waardoor fijn materiaal in suspensie blijft zonder dat dit mee bemonsterd wordt. Vaak is een gedeelte van het materiaal ook tot kleinere delen gestampt. Ook worden partikels die groter zijn dan de pulsopening niet of niet goed bemonsterd. Óf zij worden opzij geduwd óf zij worden tot kleinere wel te bemonsteren partikels gestampt (met de puls of met de mantelbuis). In bepaalde gevallen wordt daarbij van een valbeitel gebruikgemaakt. Dit is in principe een zware massieve staaf die in plaats van de puls aan een kabel het boorgat in gaat. Hiermee wordt dan gepoogd het in de weg zittende object te vergruizen. Soms eindigt een boring ook op iets wat zich niet fijn laat stampen of opzij laat drukken, zoals een grote kei of een boomstam.
Pulsboringen geven weinig informatie over sedimentologische structuren. Dit heeft dit boortype gemeen met de verschillende soorten spoelboringen. Voor het achterhalen van dergelijke gegevens zijn alleen [[steekboring]]en geschikt. In veel gevallen zal de geologische interpretatie van een gebied wat met puls( en spoel)boringen is [[Geologische kartering|gekarteerd]], veranderen zodra ter plekke steekboringen worden gezet. De veranderingen kunnen daarbij aanzienlijk zijn. Hoewel steekboringen in zeker opzicht betere geologische informatie geven, hebben zij als nadeel dat de monsteropbrengst voor bepaald onderzoek eigenlijk te klein is. Andere nadelen zijn dat steekboringen een hogere deskundigheid van de uitvoerder vereisen, minder snel te zetten zijn, dat er speciaal gereedschap nodig is om de monsters te verwerken en door dit alles duurder zijn dan pulsboringen. Het zetten van een aantal pulsboringen gecombineerd met een geringer aantal steekboringen is in grotere projecten vaak een goede tussenoplossing.

==Toepassingen==
Pulsboringen worden toegepast bij geologisch, [[milieu]]kundig, [[archeologie|archeologisch]] en civieltechnisch onderzoek. In gebieden die niet door het [[waterleiding]]net bereikt worden gebruikt men vaak pulsboringen voor het plaatsen van [[waterbron]]nen. Dit heeft te maken met het feit dat de methode relatief goedkoop is en met het feit dat de opbouw van de ondergrond meestal al tijdens het boren duidelijk wordt waardoor watervoerende lagen makkelijk herkend kunnen worden. Daarbij komt dat de begrenzingen van de geschikte lagen meestal eveneens snel duidelijk zijn waardoor een filter direct en op de juiste diepte geplaatst kan worden.

==Oud systeem==
Het is al een zeer oud systeem wat door de [[Han-Chinezen|Chinezen]] (maar dan in [[bamboe]] uitgevoerd) al zo'n drieduizend jaar geleden werd gebruikt.

Voor de Nederlandse geologische dienst (voormalige [[Rijks Geologische Dienst]]) was de pulsboring tot in de zestiger jaren van de twintigste eeuw een van de belangrijkste boorinstrumenten voor het verkennen en onderzoeken van de wat diepere [[ondergrond]] ten behoeve van de geologische kartering van Nederland.

==Wellen==
Bij wellen wordt het zakken van de boorbuis gestaakt, er wordt vaak wat water uit de mantelbuis gehaald om minder tegendruk te verkrijgen maar er wordt wel doorgepulst. Hierdoor gaat aan de onderkant van de mantelbuis meer sediment van opzij toevloeien waardoor als dit goed wordt gedaan een (veel) groter monster uit de betreffende laag genomen kan worden.

Dit is een methode die voor normaal onderzoek en civieltechnische toepassingen sterk is af te raden aangezien het niet zonder risico is als dit onoordeelkundig gedaan wordt. Bij verder boren kunnen monsters gecontamineerd worden met [[naval (geologie)|nagevallen]] materiaal. Het boorgat kan, buiten de mantelbuis, ook geheel instorten als er te veel sediment onderaan wordt weggehaald. Desondanks wordt deze methode wel toegepast als van een bepaalde diepte meer (vooral [[paleontologie|paleontologische]]) informatie gewenst wordt. Op deze wijze kunnen soms enorme hoeveelheden [[fossiel]]en, vaak voornamelijk [[weekdieren|schelpen]] worden bemonsterd. De belangrijkste [[monografie]]ën van de Nederlandse geologische dienst zijn voor een groot deel gebaseerd op materiaal wat met behulp van deze methode verkregen is.

== Zie ook ==
* [[Grondboor]]
* [[Boortoren]]

[[Categorie:Geologie]]
[[Categorie:Grondmechanica]]


text:
# Palpomyia jonesi
Palpomyia jonesi is een muggensoort uit de familie van de knutten (Ceratopogonidae). De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1975 door Grogan and Wirth.

title: Palpomyia jonesi

wikitext:
{{Taxobox insect
| titelweergave = cursief
| naam = ''Palpomyia jonesi''
| afbeelding =
| orde = [[Diptera]] (Tweevleugeligen)
| onderorde = [[Muggen|Nematocera]] (Muggen)
| familie = [[Knutten|Ceratopogonidae]] (Knutten)
| geslacht = ''[[Palpomyia]]''
| w-naam = ''Palpomyia jonesi''
| auteur = Grogan and Wirth
| datum = 1975
| haakjes =
| commons =
| species =
}}
'''''Palpomyia jonesi''''' is een [[muggen]]soort uit de familie van de [[Knutten|knutten (Ceratopogonidae)]].<ref>Grogan and Wirth, 1975, Misc. Publ. Univ. Maryland Agric. Exp. Sta., 875:17.</ref> De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1975 door Grogan and Wirth.

{{Appendix}}
{{beginnetje|biologie|2013|06|21}}

[[Categorie:Palpomyia|jonesi]]

title: Palpomyia jonesi

Orde: Diptera (Tweevleugeligen)

Onderorde: Nematocera (Muggen)

Familie: Ceratopogonidae (Knutten)

Geslacht: Palpomyia

title: Soort


text:
# Van Hool AP2375
De Van Hool AP2375 is een type vliegveldbus van de Belgische fabrikant Van Hool. De bus werd vlak na de komst van de Airbus A380 geïntroduceerd en is de grootste vliegveldbus in de wereld.

## Inzet
De AP2375 werd voor het eerst ingezet in 2012 bij SGSIA voor de luchthaven van Algiers in Algerije. Het bedrijf nam 3 AP2375 in dienst en heeft nog 17 andere vliegveldbussen van Van Hool in dienst.
| Land     | Vliegveld                     | Aantal | Serie | Opmerking |
| -------- | ----------------------------- | ------ | ----- | --------- |
| Algerije | Luchthaven Houari Boumedienne | 3      | ??    |           |

title: Van Hool AP2375

wikitext:
{{Infobox autobustype
| naam             = Van Hool AP2375
| omschrijving     =
| afbeelding       =
| onderschrift     =
| kop algemeen     =
| concern          =
| concern-land     =
| merk             = [[Van Hool]]
| merk-land        = {{BE}}
| type             = AP2375
| jaren            = ???? - heden
| aantal           =
| zitplaatsen      = 14
| staanplaatsen    = 146
| rolstoelplaatsen =
| capaciteit       = 160
| prijs            =
| voorganger       =
| opvolger         =
| concurrenten     = divers;
* [[Contrac Cobus COBUS]]
* [[King Long XMQ 6139B]]
* [[LAZ AeroLAZ]]
* [[MAZ-171]]
* [[Neoplan Airliner]]
* [[Youngman JNP6140]]
| ontwerper        =
| rijbewijs        =
| kop technisch    =
| carrosserie      =
| chassis          =
| aandrijving      =
| motor            =
| emissie          =
| pk               =
| vermogen         =
| cilinderinhoud   =
| koppel           =
| acceleratie      =
| versnellingsbak  =
| overbrenging     =
| topsnelheid      =
| brandstof        =
| brandstoftank    =
| kop maten        =
| assen            =
| lengte           = 14 640 mm
| breedte          = 3 750 mm
| hoogte           =
| instaphoogte     =
| wielbasis        =
| vooroverbouw     =
| achteroverbouw   =
| stahoogte        =
| bagage           =
| draaicirkel      =
| gewicht          =
| rijklaar         =
| totaalgewicht    =
| opmerking        =
| afbeelding2      =
| onderschrift2    =
| afbeelding3      =
| onderschrift3    =
}}

De '''Van Hool AP2375''' is een type [[vliegveldbus]] van de Belgische fabrikant [[Van Hool]]. De bus werd vlak na de komst van de [[Airbus A380]] geïntroduceerd en is de grootste vliegveldbus in de wereld.

== Inzet ==
De AP2375 werd voor het eerst ingezet in 2012 bij [[SGSIA]] voor de [[Luchthaven Houari Boumedienne|luchthaven van Algiers]] in [[Algerije]]. Het bedrijf nam 3 AP2375 in dienst en heeft nog 17 andere vliegveldbussen van Van Hool in dienst.<ref>[https://web.archive.org/web/20140429050717/http://www.vanhool.be/NED/persberichten/Resources/20120629_vliegveldbus_NED.pdf Informatie over Van Hool AP2375]</ref><ref>{{Citeer web |url=https://www.vanhool.be/en/news/van-hool-builds-worlds-biggest-airport-shuttle-bus |titel=Gearchiveerde kopie |bezochtdatum=19 augustus 2021 |archiefdatum=19 augustus 2021 |archiefurl=https://web.archive.org/web/20210819214655/https://www.vanhool.be/en/news/van-hool-builds-worlds-biggest-airport-shuttle-bus |dodeurl=ja }}</ref>

{| class="wikitable" style="width:100%; border="0""
! style="width:20%;" | Land
! style="width:20%;" | Vliegveld
! style="width:10%;" | Aantal
! style="width:20%;" | Serie
! style="width:30%;" | Opmerking
|-
| [[Bestand:Flag of Algeria.svg|30px]] [[Algerije]]
| [[Luchthaven Houari Boumedienne]]
| 3
| ??
|
|}

== Externe link ==
* [https://web.archive.org/web/20140429050717/http://www.vanhool.be/NED/persberichten/Resources/20120629_vliegveldbus_NED.pdf Informatie over de AP2375]

{{appendix}}

[[Categorie:Autobus van Van Hool]]
[[Categorie:Vliegveldbus]]

title: Van Hool AP2375

Busbouwer: Van Hool · België

Productiejaren: ???? - heden

Capaciteit: 160 personen

Concurrenten: divers; - Contrac Cobus COBUS - King Long XMQ 6139B - LAZ AeroLAZ - MAZ-171 - Neoplan Airliner - Youngman JNP6140

Portaal: Openbaar vervoer


text:
# Paracladopelma nixe
Paracladopelma nixe is een muggensoort uit de familie van de dansmuggen (Chironomidae). De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1945 door Townes.

title: Paracladopelma nixe

wikitext:
{{Taxobox insect
| titelweergave = cursief
| naam = ''Paracladopelma nixe''
| afbeelding =
| orde = [[Diptera]] (Tweevleugeligen)
| onderorde = [[Muggen|Nematocera]] (Muggen)
| familie = [[Dansmuggen|Chironomidae]] (Dansmuggen)
| geslacht = ''[[Paracladopelma]]''
| w-naam = ''Paracladopelma nixe''
| auteur = Townes
| datum = 1945
| haakjes = ja
| commons =
| species =
}}
'''''Paracladopelma nixe''''' is een [[muggen]]soort uit de familie van de [[Dansmuggen|dansmuggen (Chironomidae)]].<ref>Oliver et al., 1990, Catalog of Nearctic Chironomidae, p. 50.</ref> De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1945 door Townes.

{{Appendix}}
{{beginnetje|biologie|2013|06|18}}

[[Categorie:Dansmuggen]]

title: Paracladopelma nixe

Familie: Chironomidae (Dansmuggen)

Geslacht: Paracladopelma

title: Soort


text:
# Sulcus frontalis superior
De sulcus frontalis superior of bovenste voorhoofdsgroeve is een hersengroeve in de frontale kwab van de grote hersenen. Hij vormt de scheiding tussen de ondergelegen gyrus frontalis medius en de bovengelegen gyrus frontalis superior.

## Verloop
De sulcus frontalis superior kan bestaan uit één ononderbroken deel of bestaan uit twee, drie of vier onderbroken delen. Het achterdeel is in verreweg de meeste gevallen verbonden met de sulcus precentralis.

title: Sulcus frontalis superior

wikitext:
{{Infobox hersenen
| naam           = Bovenste voorhoofdsgroeve
| latijn1        = Sulcus frontalis superior
| Latijn         =
| Oudgrieks      =
| Nederlands     =
| afbeelding     = Gray726 Superior frontal sulcus.svg
| onderschrift   =
| afbeelding2    =
| onderschrift2  =
| deel van       = [[Frontale kwab]]
| onderdelen     =
| slagader       =
| ader           =
| acroniem       =
| GraySubject    =
| GrayPage       = 821
| MeshName       =
| MeshNumber     =
}}

De '''sulcus frontalis superior'''<ref name="FCAT">Federative Committee on Anatomical Terminology (1998). ''Terminologia Anatomica''. Stuttgart: Thieme</ref> of '''bovenste voorhoofdsgroeve''' is een [[hersengroeve]] in de [[frontale kwab]] van de [[grote hersenen]]. Hij vormt de scheiding tussen de ondergelegen [[gyrus frontalis medius]] en de bovengelegen [[gyrus frontalis superior]].<ref name="Nieuwenhuys1988">Nieuwenhuys, R., Voogd, J., Huijzen, C. van (1988). ''The human central nervous system: a synopsis and atlas'' (3de uitgave). Berlijn/Heidelberg/New York: Springer</ref>

==Verloop==
De sulcus frontalis superior kan bestaan uit één ononderbroken deel of bestaan uit twee, drie of vier onderbroken delen.<ref name="Ono1990">Ono, M., Kubik, S. & Abernathey, C.D. (1990). ''Atlas of the cerebral sulci.'' New York: Thieme.</ref> Het achterdeel is in verreweg de meeste gevallen verbonden met de [[sulcus precentralis]].<ref name="Ono1990" />

{{Appendix|Literatuurverwijzingen}}
{{Commonscat|Superior frontal sulcus}}

[[Categorie:Hersenen]]

title: Gegevens

Onderdeel van: Frontale kwab

Portaal: Biologie


text:
# Dharm Mungra
Dharmvir Karamechand (Dharm) Mungra is een Surinaams politicus. Hij was in 2012 oprichter van de politieke partij De Nieuwe Leeuw (DNL).

## Biografie
Hij was eerst ondervoorzitter van de Basispartij voor Vernieuwing en Democratie (BVD) maar toen de voorzitter van die partij, de zakenman Dilip Sardjoe, besloot te fuseren met de Nationale Democratische Partij (NDP) van Desi Bouterse, besloot hij met het overgrote deel van de structuren van de BVD een eigen zelfstandige weg op te gaan. Mungra en zijn geestverwanten richtten op 12 februari 2012 De Nieuwe Leeuw op.
De partij zegt de democratie "hoog in het vaandel" te dragen en is sterk gekant tegen wat zij ziet als het streven naar een eenpartijstelsel door de NDP.
Dharmvir Mungra is een van de oprichters van de BVD, die opkwam voor vernieuwing en democratisering in de politiek. Hij is oud-directeur van het Ministerie van Openbare Werken en heeft daarnaast veel belangrijke functies bekleed. Ook in het sociale leven heeft hij zich verdienstelijk gemaakt. Als voorzitter van de stichting gevallen helden 1902 heeft hij zich ingezet voor de totstandbrenging van het Monument voor de Gevallen Helden in 2006 en zestien jaar later voor het Monument voor de Gevallen Helden in 2022.
Volgens Mungra in september 2023 zou grootschalige gezinshereniging vanuit Haïti mogelijk grote gevolgen hebben.
Tijdens de verkiezingen van 2025 was hij lijsttrekker van DNL, maar zijn partij behaalde geen zetels.

title: Dharm Mungra

wikitext:
'''Dharmvir Karamechand (Dharm) Mungra''' is een [[Suriname|Surinaams]] politicus. Hij was in 2012 oprichter van de politieke partij [[De Nieuwe Leeuw]] (DNL).
[[Bestand:Dharm Mungra.png|thumb|Mungra in 2015]]

== Biografie ==
Hij was eerst ondervoorzitter van de [[Basispartij voor Vernieuwing en Democratie]] (BVD) maar toen de voorzitter van die partij, de zakenman [[Dilip Sardjoe]], besloot te fuseren met de [[Nationale Democratische Partij (Suriname)|Nationale Democratische Partij]] (NDP) van [[Desi Bouterse]], besloot hij met het overgrote deel van de structuren van de BVD een eigen zelfstandige weg op te gaan. Mungra en zijn geestverwanten richtten op 12 februari 2012 De Nieuwe Leeuw op.

De partij zegt de [[democratie]] "hoog in het vaandel" te dragen en is sterk gekant tegen wat zij ziet als het streven naar een eenpartijstelsel door de NDP.

Dharmvir Mungra is een van de oprichters van de BVD, die opkwam voor vernieuwing en democratisering in de politiek. Hij is oud-directeur van het Ministerie van Openbare Werken en heeft daarnaast veel belangrijke functies bekleed. Ook in het sociale leven heeft hij zich verdienstelijk gemaakt. Als voorzitter van de ''stichting gevallen helden 1902'' heeft hij zich ingezet voor de totstandbrenging van het [[Monument voor de Gevallen Helden (2006)|Monument voor de Gevallen Helden in 2006]] en zestien jaar later voor het [[Monument voor de Gevallen Helden (2022)|Monument voor de Gevallen Helden in 2022]].

Volgens Mungra in september 2023 zou grootschalige gezinshereniging vanuit Haïti mogelijk grote gevolgen hebben.<ref>{{Citeer web |url=https://www.gfcnieuws.com/dharm-mungra-waarschuwt-voor-volksverhuizing-uit-haiti-coalitie-hoopt-op-stemmenwinst/ |titel=Dharm Mungra waarschuwt voor volksverhuizing uit Haïti; coalitie hoopt op stemmenwinst – Gfcnieuws.com |datum=2023-09-24 |bezochtdatum=2023-10-01 |werk=www.gfcnieuws.com |taal=nl-NL}}</ref>

Tijdens de [[Surinaamse parlementsverkiezingen 2025|verkiezingen van 2025]] was hij [[Surinaamse parlementsverkiezingen 2025/Kandidatenlijst/DNL|lijsttrekker van DNL]],<ref>CHS, [https://chs.gov.sr/wp-content/uploads/2025/04/Model6_Verzamellijsten-DNA_-Final.pdf Geldig verklaarde kandidatenlijsten]</ref> maar zijn partij behaalde geen zetels.<ref>De Nationale Assemblée, [https://archive.today/20250713065937/https://www.dna.sr/politiek-college/leden-2025-2030/ Leden 2025 - 2030]</ref>

{{Appendix}}
{{DEFAULTSORT:Mungra, Dharmvir}}
[[Categorie:Surinaams politicus]]


text:
# Chilabothrus inornatus
Chilabothrus inornatus is een reuzenslang uit het geslacht Chilabothrus.

## Naam en indeling
De wetenschappelijke naam van de soort werd voor het eerst voorgesteld door Reinhardt in 1843. Oorspronkelijk werd de wetenschappelijke naam Boa inornata gebruikt.
De slang werd eerder aan andere geslachten toegekend, zoals Boa, Epicrates en het niet langer erkende geslacht Piesigaster.

## Verspreiding en habitat
Chilabothrus inornatus leeft in delen van het Caraïbisch Gebied en komt endemisch voor in het karstgebied van Puerto Rico.
De habitat bestaat uit vochtige tropische en subtropische laaglandbossen, draslanden en grottenstelsels. Ook in door de mens aangepaste streken zoals landelijke tuinen en meer stedelijk gebieden kan de slang worden aangetroffen.

## Beschermingsstatus
Door de internationale natuurbeschermingsorganisatie IUCN is de beschermingsstatus 'veilig' (Least Concern of LC) toegewezen.

## Levenswijze
De slang leeft voornamelijk van kleine knaagdieren zoals muizen en ratten maar een deel van het menu bestaat uit vleermuizen, wat ongebruikelijk is voor slangen. De exemplaren die bij grotten leven maken de vliegende zoogdieren buit door bij de grotingang naar beneden te hangen en ze dan met de bek uit de lucht te plukken waarna ze worden gedood door verwurging.

title: Chilabothrus inornatus

wikitext:
{{Taxobox reptiel
| naam=''Chilabothrus inornatus''
| titelweergave=cursief
| afbeelding=Epicrates inornatus.jpg
| afbeeldingtekst=
| orde=[[Schubreptielen|Squamata]] (Schubreptielen)
| onderorde=[[Slangen|Serpentes]] (Slangen)
| superfamilie=[[Booidea]]
| familie=[[Reuzenslangen|Boidae]] (Reuzenslangen)
| onderfamilie=[[Echte boa's|Boinae]] (Echte boa's)
| geslacht=''[[Chilabothrus]]''
| w-naam=''Chilabothrus inornatus''
| auteur=[[Johannes Theodor Reinhardt|Reinhardt]]
| datum=1843
| rl-id=7821
| status=LC
| statusbron=2015
}}
'''''Chilabothrus inornatus''''' is een [[Reuzenslangen|reuzenslang]] uit het geslacht ''[[Chilabothrus]]''.

==Naam en indeling==
De wetenschappelijke naam van de soort werd voor het eerst voorgesteld door [[Johannes Theodor Reinhardt|Reinhardt]] in 1843. Oorspronkelijk werd de wetenschappelijke naam ''Boa inornata'' gebruikt.

De slang werd eerder aan andere geslachten toegekend, zoals ''[[Boa (geslacht)|Boa]]'', ''[[Slanke boa's|Epicrates]]'' en het niet langer erkende geslacht ''Piesigaster''.<ref name="EMBL">{{Citeer web | url = http://reptile-database.reptarium.cz/species?genus=Chilabothrus&species=inornatus | titel = ''Chilabothrus inornatus''| auteur = The Reptile Database - Peter Uetz & Jakob Hallermann}}</ref>

==Verspreiding en habitat==
''Chilabothrus inornatus'' leeft in delen van het [[Caraïben|Caraïbisch Gebied]] en komt [[Endemie (biogeografie)|endemisch]] voor in het [[Karst (geografie)|karstgebied]] van [[Puerto Rico]].<ref name="EMBL" />

De [[habitat]] bestaat uit vochtige [[tropisch klimaat|tropische]] en [[subtropisch klimaat|subtropische laaglandbossen]], [[drasland|draslanden]] en grottenstelsels. Ook in door de mens aangepaste streken zoals landelijke [[tuin]]en en meer [[stedelijk gebied|stedelijk gebieden]] kan de slang worden aangetroffen.<ref name="IUCN2" />

==Beschermingsstatus==
Door de internationale natuurbeschermingsorganisatie [[International Union for Conservation of Nature and Natural Resources|IUCN]] is de [[beschermingsstatus]] 'veilig' (Least Concern of LC) toegewezen.<ref name="IUCN2">{{Citeer web | url = https://www.iucnredlist.org/species/7821/74870228| titel = ''Chilabothrus inornatus'' - IUCN Red List| auteur = International Union for Conservation of Nature and Natural Resources - Red List|archiefurl=https://web.archive.org/web/20221104070232/https://www.iucnredlist.org/species/7821/74870228|archiefdatum=2022-11-04}}</ref>

==Levenswijze==
De slang leeft voornamelijk van kleine [[knaagdieren]] zoals muizen en ratten maar een deel van het menu bestaat uit [[vleermuizen]], wat ongebruikelijk is voor slangen.<ref name="DIET">{{Citeer web | url = https://www.researchgate.net/publication/305746551_Diet_Comparison_of_Free-Ranging_and_Cave-Associated_Puerto_Rican_Boas_Chilabothrus_inornatus_Reinhardt_1843_Reptilia_Boidae_Using_Stable_Carbon_and_Nitrogen_Isotopes/link/57c8e2c808aec24de044f854/download| titel = Diet Comparison of Free-Ranging and Cave-Associated Puerto Rican Boas, Chilabothrus inornatus (Reinhardt, 1843) (Reptilia: Boidae), Using Stable Carbon and Nitrogen Isotopes| auteur = Alberto R. Puente-Rolón, Sondra I. Vega-Castillo, Leo Stemberg, Elvira Cuevas}}</ref> De exemplaren die bij [[grot|grotten]] leven maken de vliegende [[zoogdieren]] buit door bij de grotingang naar beneden te hangen en ze dan met de bek uit de lucht te plukken waarna ze worden gedood door verwurging.
{{Clearboth}}

==Bronvermelding==
{{Appendix||2=
'''Referenties'''
{{References}}
'''Bronnen'''
* {{en}} – Peter Uetz & Jakob Hallermann - The Reptile Database - ''Chilabothrus inornatus'' - [http://reptile-database.reptarium.cz/species.php?genus=Chilabothrus&species=inornatus Website] Geconsulteerd 21 januari 2021
}}

[[Categorie:Boa's]]
[[Categorie:IUCN-status niet bedreigd]]

title: Chilabothrus inornatus · IUCN-status: Niet bedreigd (2015)

Klasse: Reptilia (Reptielen)

Orde: Squamata (Schubreptielen)

Onderorde: Serpentes (Slangen)

Superfamilie: Booidea

Familie: Boidae (Reuzenslangen)

Onderfamilie: Boinae (Echte boa's)

Geslacht: Chilabothrus

title: Soort

Portaal: Biologie · Herpetologie


text:
# Melanoplus cinereus
Melanoplus cinereus is een rechtvleugelig insect uit de familie veldsprinkhanen (Acrididae). De wetenschappelijke naam van deze soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1878 door Scudder.

title: Melanoplus cinereus

wikitext:
{{Taxobox insect
| naam = ''Melanoplus cinereus''
| titelweergave = cursief
| afbeelding =
| afbeeldingtekst =
| orde = [[Rechtvleugeligen|Orthoptera]] (Rechtvleugeligen)
| familie = [[Veldsprinkhanen|Acrididae]] (Veldsprinkhanen)
| geslacht = ''[[Melanoplus]]''
| w-naam = ''Melanoplus cinereus''
| auteur = Scudder
| datum = 1878
| haakjes =
| species =
| commons =
}}
'''''Melanoplus cinereus''''' is een [[rechtvleugeligen|rechtvleugelig insect]] uit de familie [[veldsprinkhanen]] (Acrididae). De wetenschappelijke naam van deze soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1878 door Scudder.

{{Appendix|2=
* {{Brontabel|9999-Orthoptera}} [bezocht 15 april 2013]
}}
{{Beginnetje|biologie|2013|04|22}}

[[Categorie:Melanoplus|cinereus]]

title: Melanoplus cinereus

Familie: Acrididae (Veldsprinkhanen)

Geslacht: Melanoplus

title: Soort


text:
# Campeonato Brasileiro Série A 2012
In 2012 werd de 56ste editie van de Campeonato Brasileiro Série A gespeeld, de hoogste voetbalklasse van Brazilië. De competitie werd gespeeld van 19 mei tot 2 december. Corinthians werd kampioen.
Aan de competitie namen 20 clubs deel. Zij speelden in één grote groep en speelden een uit- en thuiswedstrijd tegen elk ander team in de competitie. De club met de meeste punten na 38 speelrondes, werd kampioen. Corinthians mocht naar de tweede fase van de Copa Libertadores als titelverdediger en Palmeiras als winnaar van de Copa do Brasil.

## Eindstand
| Plaats | Club                | Wed. | W  | G  | V  | Saldo | Ptn. |
| ------ | ------------------- | ---- | -- | -- | -- | ----- | ---- |
| 1.     | Fluminense          | 38   | 22 | 11 | 5  | 61:33 | 77   |
| 2.     | Atlético Mineiro    | 38   | 20 | 12 | 6  | 64:37 | 72   |
| 3.     | Grêmio              | 38   | 20 | 11 | 7  | 56:33 | 71   |
| 4.     | São Paulo FC        | 38   | 20 | 6  | 12 | 59:37 | 66   |
| 5.     | Vasco da Gama       | 38   | 16 | 10 | 12 | 45:44 | 58   |
| 6.     | SC Corinthians      | 38   | 15 | 12 | 11 | 51:39 | 57   |
| 7.     | Botafogo            | 38   | 15 | 10 | 13 | 60:50 | 55   |
| 8.     | Santos              | 38   | 13 | 14 | 11 | 50:44 | 53   |
| 9.     | Cruzeiro            | 38   | 15 | 7  | 16 | 47:51 | 52   |
| 10.    | Internacional       | 38   | 13 | 13 | 12 | 44:40 | 52   |
| 11.    | Flamengo            | 38   | 12 | 14 | 12 | 39:46 | 50   |
| 12.    | Náutico             | 38   | 14 | 7  | 17 | 44:51 | 49   |
| 13.    | Coritiba            | 38   | 14 | 6  | 18 | 53:60 | 48   |
| 14.    | Ponte Preta         | 38   | 12 | 12 | 14 | 37:44 | 48   |
| 15.    | Bahia               | 38   | 11 | 14 | 13 | 37:41 | 47   |
| 16.    | Portuguesa          | 38   | 10 | 15 | 13 | 39:41 | 45   |
| 17.    | Sport do Recife     | 38   | 10 | 11 | 17 | 39:56 | 41   |
| 18.    | Palmeiras           | 38   | 9  | 7  | 22 | 39:54 | 34   |
| 19.    | Atlético Goianiense | 38   | 7  | 9  | 22 | 37:67 | 30   |
| 20.    | Figueirense         | 38   | 7  | 9  | 22 | 39:72 | 30   |

|  | Landskampioen en gekwalificeerd voor tweede fase Copa Libertadores 2013 |
|  | Gekwalificeerd voor tweede fase Copa Libertadores 2013                  |
|  | Gekwalificeerd voor eerste fase Copa Libertadores 2013                  |
|  | Degradatie naar Série B                                                 |

### Kampioen
| Campeonato Brasileiro Série A 2012 |
| Rio de Janeiro                     |
| ---------------------------------- |
| FLUMINENSE Kampioen (4° titel)     |

title: Campeonato Brasileiro Série A 2012

wikitext:
In '''2012''' werd de 56ste editie van de '''[[Campeonato Brasileiro Série A]]''' gespeeld, de hoogste voetbalklasse van [[Brazilië]]. De competitie werd gespeeld van 19 mei tot 2 december. Corinthians werd kampioen.

Aan de competitie namen 20 clubs deel. Zij speelden in één grote groep en speelden een uit- en thuiswedstrijd tegen elk ander team in de competitie. De club met de meeste punten na 38 speelrondes, werd kampioen. Corinthians mocht naar de tweede fase van de Copa Libertadores als titelverdediger en Palmeiras als winnaar van de Copa do Brasil.

== Eindstand ==
{| class="wikitable"
!width=30 |Plaats
!width=225 |Club
!width=30 | Wed.
!width=30 | W
!width=30 | G
!width=30 | V
!width=50 | Saldo
!width=50 | Ptn.
|-bgcolor="#76EE00"
|1.||align="left"| {{BR-vlag|Rio de Janeiro|geenlink}} [[Fluminense FC|Fluminense]]||38||22||11||5||61:33||77
|-
|bgcolor="#D0F0C0"| 2.||align="left"| {{BR-vlag|Minas Gerais|geenlink}} [[Clube Atlético Mineiro|Atlético Mineiro]]||38||20||12||6||64:37||72
|-
|bgcolor="#CCFFCC"|3.||align="left"| {{BR-vlag|Rio Grande do Sul|geenlink}} [[Grêmio Foot-Ball Porto Alegrense|Grêmio]] ||38||20||11||7||56:33||71
|-
|bgcolor="#CCFFCC" | 4.||align="left"| {{BR-vlag|São Paulo|geenlink}} [[São Paulo FC]]||38||20||6||12||59:37||66
|-
|5.||align="left"| {{BR-vlag|Rio de Janeiro|geenlink}} [[CR Vasco da Gama|Vasco da Gama]]||38||16||10||12||45:44||58
|-
|bgcolor="#D0F0C0" |6.||align="left"| {{BR-vlag|São Paulo|geenlink}} [[SC Corinthians Paulista|SC Corinthians]]||38||15||12||11||51:39||57
|-
|7.||align="left"| {{BR-vlag|Rio de Janeiro|geenlink}} [[Botafogo FR|Botafogo]]||38||15||10||13||60:50||55
|-
|8.||align="left"| {{BR-vlag|São Paulo|geenlink}} [[Santos FC|Santos]]||38||13||14||11||50:44||53
|-
|9.||align="left"| {{BR-vlag|Minas Gerais|geenlink}} [[Cruzeiro EC|Cruzeiro]]||38||15||7||16||47:51||52
|-
|10.||align="left"| {{BR-vlag|Rio Grande do Sul|geenlink}} [[SC Internacional|Internacional]]||38||13||13||12||44:40||52
|-
|11.||align="left"| {{BR-vlag|Rio de Janeiro|geenlink}} [[CR Flamengo|Flamengo]]||38||12||14||12||39:46||50
|-
|12.||align="left"| {{BR-vlag|Pernambuco|geenlink}} [[Clube Náutico Capibaribe|Náutico]]||38||14||7||17||44:51||49
|-
|13.||align="left"| {{BR-vlag|Paraná|geenlink}} [[Coritiba FC|Coritiba]]||38||14||6||18||53:60||48
|-
|14.||align="left"| {{BR-vlag|São Paulo|geenlink}} [[AA Ponte Preta|Ponte Preta]]||38||12||12||14||37:44||48
|-
| 15.||align="left"| {{BR-vlag|Bahia|geenlink}} [[EC Bahia|Bahia]]||38||11||14||13||37:41||47
|-
|16.||align="left"| {{BR-vlag|São Paulo|geenlink}} [[Associação Portuguesa de Desportos|Portuguesa]]||38||10||15||13||39:41||45
|-bgcolor="#FFC0C0"
|17.||align="left"| {{BR-vlag|Pernambuco|geenlink}} [[Sport Club do Recife|Sport do Recife]]||38||10||11||17||39:56||41
|-bgcolor="#FFC0C0"
|bgcolor="#D0F0C0"|18.||align="left"| {{BR-vlag|São Paulo|geenlink}} [[SE Palmeiras|Palmeiras]]||38||9||7||22||39:54||34
|-bgcolor="#FFC0C0"
|19.||align="left"| {{BR-vlag|Goiás|geenlink}} [[Atlético Clube Goianiense|Atlético Goianiense]]||38||7||9||22||37:67||30
|-bgcolor="#FFC0C0"
|20.||align="left"| {{BR-vlag|Santa Catarina|geenlink}} [[Figueirense FC|Figueirense]]||38||7||9||22||39:72||30
|}
{| style="border: 1px solid #ffffff; background-color: #ffffff" cellspacing="1" cellpadding="1"
| bgcolor="#76EE00"  width="20" | || Landskampioen en gekwalificeerd voor tweede fase [[Copa Libertadores 2013]]
|-
| bgcolor="#D0F0C0"  width="20" | || Gekwalificeerd voor tweede fase [[Copa Libertadores 2013]]
|-
| bgcolor="#CCFFCC"  width="20" | || Gekwalificeerd voor eerste fase [[Copa Libertadores 2013]]
|-

| bgcolor="#FFC0C0" width="20" | || Degradatie naar Série B
|-
|}
===Kampioen===
{| class="wikitable" style="margin:0 auto; width:240px; text-align:center;"
|-
!Campeonato Brasileiro Série A 2012
|-
![[File:Bandeira_do_estado_do_Rio_de_Janeiro.svg|border|100px|Rio de Janeiro]]
|-
|'''[[Fluminense FC|FLUMINENSE]]'''
'''Kampioen'''
(4° titel)
|}

==Externe link==
* [http://www.rsssfbrasil.com/tablesae/br2012.htm RSSSF]

{{Navigatie voetbalcompetities Brazilië 2012}}
{{Navigatie voetbalseizoenen Campeonato Brasileiro Série A}}
[[Categorie:Braziliaans competitievoetbal 2012]]
[[Categorie:Campeonato Brasileiro Série A]]


text:
# Carabus karpinskii
Carabus karpinskii is een keversoort uit de familie van de loopkevers (Carabidae). De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1993 door Kryzhanovskij & Matveev.

title: Carabus karpinskii

wikitext:
{{Taxobox insect
| titelweergave = cursief
| naam = ''Carabus karpinskii''
| afbeelding =
| afbeeldingtekst =
| orde = [[Kevers|Coleoptera]] (Kevers)
| familie = [[Loopkevers|Carabidae]] (Loopkevers)
| onderfamilie = [[Carabinae]]
| geslacht = ''[[Schallebijters|Carabus]]'' (Schallebijters)
| w-naam = ''Carabus karpinskii''
| auteur = Kryzhanovskij & Matveev
| datum = 1993
| haakjes =
| species = Carabus karpinskii
| commons =
}}
'''''Carabus karpinskii''''' is een [[kevers|kever]]soort uit de familie van de [[Loopkevers|loopkevers (Carabidae)]].<ref>Anichtchenko A. et al., (editors): [https://carabidae.org/search?rank=0&text=Carabus+karpinskii Carabidae of the World] (bezocht: 20 tot 28 maart 2013)</ref> De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1993 door Kryzhanovskij & Matveev.

{{Appendix}}
{{beginnetje|biologie|2013|03|28}}

[[Categorie:Carabus|karpinskii]]

title: Carabus karpinskii

Familie: Carabidae (Loopkevers)

Onderfamilie: Carabinae

Geslacht: Carabus (Schallebijters)

title: Soort


text:
# Olivier Peters
Olivier Peters (Parijs, 9 juni 1955) is een Franse jazzmuzikant (saxofoon, fluit) van de modernjazz.

## Biografie
Peters komt uit een muzikale familie. Zijn vader was dirigent, zijn moeder violiste en zijn jongere broer is Grégoire Peters. Hij studeerde aan de Berlin University of the Arts en aan het Berklee College of Music in Boston. Van 1980 tot 1983 woonde hij in New York, waar hij o.a. optrad en opnam met Buddy Rich (cd: Rich & Famous), Mel Lewis, Louie Bellson, Jaki Byard, Toshiko Akiyoshi, Sarah Vaughan, Frank Sinatra, Vinnie Johnson en Tony Bennett. Peters is sinds 1985 saxofonist in de WDR Big Band. Hij nam drie van zijn eigen albums op, waaraan Walter Norris, Bob Brookmeyer, Mel Lewis, Frank Chastenier en Danny Gottlieb deelnamen. Op meer dan zestig albums speelde hij als sideman o.a. met Lalo Schifrin, Patti Austin, Randy Brecker, Biréli Lagrène, Götz Alsmann, Maceo Parker en Joe Lovano.

## Discografie
onder zijn eigen naam
- 1980: Wings of Spring
- 1996: What Is New?
- 1986: Open the Door

title: Olivier Peters

wikitext:
{{Infobox artiest
| naam                 = Olivier Peters
| afbeelding           =
| onderschrift         =
| bijnaam              =
| volledige naam       =
| geboren              = Parijs, 9 juni 1955
| geboorteplaats       =
| overleden            =
| overlijdensplaats    =
| land                 = {{FR}}
| jaren-actief         =
| genre                = jazz
| beroep               = muzikant
| label                =
| website              =
| imdb                 =
| instrument           = tenor/sopraansaxofoon, fluit, EWI
| acts                 =
| bekende instrumenten =
| formatie1            =
| actief in formatie1  =
| inactief1            =
| gestopt1             =
| bezetting1           =
| functie1             =
}}
'''Olivier Peters''' ([[Parijs]], [[9 juni]] [[1955]]) is een [[Frankrijk|Franse]] [[jazz]]muzikant (saxofoon, fluit) van de [[modernjazz]].<ref>{{Citeer web|url=https://www.discogs.com/artist/1308901-Olivier-Peters|titel=Olivier Peters|bezochtdatum=29-05-2021|werk=Discogs|taal=en}}</ref>

== Biografie ==
Peters komt uit een muzikale familie. Zijn vader was dirigent, zijn moeder violiste en zijn jongere broer is Grégoire Peters<ref>{{Citeer web|url=http://www.deutscheoperberlin.de/de_DE/ensemble/118787|titel=Ensemble - Deutsche Oper Berlin|bezochtdatum=29-05-2021|werk=www.deutscheoperberlin.de|taal=de}}</ref>. Hij studeerde aan de Berlin University of the Arts en aan het [[Berklee College of Music]] in [[Boston]]. Van 1980 tot 1983 woonde hij in [[New York (stad)|New York]], waar hij o.a. optrad en opnam met [[Buddy Rich]] (cd: ''Rich & Famous''), [[Mel Lewis]], [[Louie Bellson]], [[Jaki Byard]], [[Toshiko Akiyoshi]], [[Sarah Vaughan]], [[Frank Sinatra]], [[Vinnie Johnson]] en [[Tony Bennett]]. Peters is sinds 1985 saxofonist in de [[WDR Big Band]]. Hij nam drie van zijn eigen albums op, waaraan [[Walter Norris]], [[Bob Brookmeyer]], [[Mel Lewis]], [[Frank Chastenier]] en Danny Gottlieb<ref>{{Citeer web|url=https://www.drummerworld.com/drummers/Danny_Gottlieb.html|titel=Danny Gottlieb - DRUMMERWORLD|bezochtdatum=29-05-2021|werk=www.drummerworld.com}}</ref> deelnamen. Op meer dan zestig albums speelde hij als sideman o.a. met [[Lalo Schifrin]], [[Patti Austin]], [[Randy Brecker]], [[Biréli Lagrène]], [[Götz Alsmann]], [[Maceo Parker]] en [[Joe Lovano]].

== Discografie ==
; onder zijn eigen naam
* 1980: ''Wings of Spring''
* 1996: ''What Is New?''
* 1986: ''Open the Door''

== Literatuur ==
* [[Jürgen Wölfer]]: ''Jazz in Deutschland. Das Lexikon. Alle Musiker und Plattenfirmen von 1920 bis heute.'' Hannibal, Höfen 2008, ISBN 978-3-85445-274-4.

{{Appendix|2=
{{References}}
* {{Bronvermelding anderstalige Wikipedia|taal=de|titel=Olivier Peters|oldid=195627482|datum=20200904}}
}}
{{Bibliografische informatie}}
{{DEFAULTSORT:Peters, Olivier}}
[[Categorie:Frans jazzsaxofonist]]
[[Categorie:Frans jazzfluitist]]

title: Algemene informatie

Geboren: Parijs, 9 juni 1955

Geboorteplaats: Parijs

Land: Frankrijk

title: Werk

Genre(s): jazz

Beroep: muzikant

Instrument(en): tenor/sopraansaxofoon, fluit, EWI


text:
# Christoffer Linzel
Christoffer Linzel (Stadskanaal, 4 januari 1879 - aldaar, 15 mei 1943) was een Nederlandse architect en aannemer.

## Leven en werk
Linzel was een zoon van de aannemer Jan Linzel en Marchien van der Borgh. Evenals zijn vader werd hij aannemer en tevens architect. Hij ontwierp onder meer rond 1908 de gereformeerde kerk aan de Poststraat in zijn woonplaats Stadskanaal. Hij bouwde deze kerk in een eclectische stijl en met gebruikmaking van neorenaissancevormen. Daarvoor had hij al de gereformeerde kerk aan de Noorderstraat in Sappemeer gebouwd.
Linzel was tevens gemeenteraadslid van de toenmalige gemeente gemeente Onstwedde In 1928 raakte hij betrokken bij een omvangrijk corruptieschandaal in de gemeente Onstwedde, waar ook zijn broer de gemeentearchitect Otto Linzel bij betrokken was. Hij werd geschorst als raadslid omdat hij provisie zou hebben genoten; hij diende zelf zijn ontslag in als raadslid. Ook de toenmalige burgemeester van de gemeente Onstwedde, Klaas van Sevenhoven, moest vanwege deze affaire het veld ruimen.
Linzel trouwde op 21 maart 1903 in de gemeente Onstwedde met Sara Niks, dochter van de landbouwer Hindrik Niks en Aafien Schuringa. Hij overleed in mei 1943 op 64-jarige leeftijd tijdens een verblijf in Stadskanaal. Hij woonde toen in Hilversum.

title: Christoffer Linzel

wikitext:
[[Bestand:Gereformeerde kerk Stadskanaal.jpg|thumb|200px|De protestantse Poststraatkerk  te Stadskanaal, ontworpen door Linzel]]
'''Christoffer Linzel''' ([[Stadskanaal (plaats)|Stadskanaal]], [[4 januari]] [[1879]] - aldaar, [[15 mei]] [[1943]]) was een [[Nederland]]se [[architect]] en [[aannemer]].

==Leven en werk==
Linzel was een zoon van de aannemer Jan Linzel en Marchien van der Borgh. Evenals zijn vader werd hij aannemer en tevens architect. Hij ontwierp onder meer rond 1908 de [[Gereformeerde Kerken in Nederland|gereformeerde kerk]] aan de Poststraat in zijn woonplaats Stadskanaal. Hij bouwde deze kerk in een [[Eclecticisme|eclectische stijl]] en met gebruikmaking van [[neorenaissance]]vormen<ref>Rijksdienst voor het Cultureel Erfgoed: {{Link rijksmonument|id=516259|label=gereformeerde kerk}}</ref><ref name=Stenvert>Stenvert, Ronald (et al.) (1998)  [https://www.dbnl.org/tekst/sten009monu04_01/sten009monu04_01_0004.php Monumenten in Nederland. Groningen''], uitg. Rijksdienst voor de Monumentenzorg, Zeist en uitg. Waanders, Zwolle. [https://web.archive.org/web/20230430234140/https://www.dbnl.org/tekst/sten009monu04_01/sten009monu04_01_0004.php Gearchiveerd] op 30 april 2023.</ref>. Daarvoor had hij al de gereformeerde kerk aan de Noorderstraat in [[Sappemeer]] gebouwd.<ref name=Stenvert/>

Linzel was tevens gemeenteraadslid van de toenmalige gemeente [[Stadskanaal (gemeente)|gemeente Onstwedde]]<ref>De naam van de gemeente werd per 1 januari 1969 gewijzigd in Stadskanaal</ref> In 1928 raakte hij betrokken bij een omvangrijk corruptieschandaal in de gemeente Onstwedde, waar ook zijn broer de gemeentearchitect [[Otto Linzel]] bij betrokken was. Hij werd geschorst als raadslid omdat hij provisie zou hebben genoten; hij diende zelf zijn ontslag in als raadslid. Ook de toenmalige burgemeester van de gemeente Onstwedde, [[Klaas van Sevenhoven]], moest vanwege deze affaire het veld ruimen.

Linzel trouwde op 21 maart 1903 in de gemeente Onstwedde met Sara Niks, dochter van de landbouwer Hindrik Niks en Aafien Schuringa. Hij overleed in mei 1943 op 64-jarige leeftijd tijdens een verblijf in Stadskanaal. Hij woonde toen in [[Hilversum]].

{{Appendix|Noten}}
{{DEFAULTSORT:Linzel, Christoffer}}
[[Categorie:Nederlands architect]]


text:
# Mekiši kod Vižinade
Mekiši kod Vižinade is een plaats in de gemeente Vižinada in de Kroatische provincie Istrië. De plaats telt 33 inwoners (2001).

title: Mekiši kod Vižinade

wikitext:
{{Infobox plaats in land
| land         = Kroatië
| naam         = Mekiši kod Vižinade
| area         = [[Istrië (provincie)|Istrië]]
| coa          =
| gemeente     = [[Vižinada]]
| inwoners     = 33
| dichtheid    =
| census       = 2001
| km2          =
| hoogte       =
| kenteken     = PU
| postcode     = 52447 Vižinada (Visinada)
| lat          = 45.309
| lon          = 13.751
| image        =
| caption      =
}}
'''Mekiši kod Vižinade''' is een plaats in de gemeente [[Vižinada]] in de [[Kroatië|Kroatische]] provincie [[Istrië (provincie)|Istrië]]. De plaats telt 33 inwoners (2001).<ref>{{Citeer web |url=http://www.dzs.hr/Hrv/censuses/Census2001/Popis/H02_01_02/H02_01_02.html |titel=Volkstelling 2001 |bezochtdatum=2012-09-11 |archiefdatum=2012-02-25 |archiefurl=https://web.archive.org/web/20120225045225/http://www.dzs.hr/Hrv/censuses/Census2001/Popis/H02_01_02/H02_01_02.html |dodeurl=ja }}</ref>

{{Appendix}}
{{Beginnetje|landen & volken|land=Kroatië|2=2012|3=09|4=11}}
{{Coor title dms|45|18|32.4|N|13|45|3.6|E|type:city_region:HR}}

[[Categorie:Plaats in Istrië]]

title: Situering

Provincie: Istrië

Gemeente: Vižinada

title: Algemeen

title: Overig

Postcode: 52447 Vižinada (Visinada)

Kenteken: PU

Portaal: Kroatië