text:
# Mylabris mongolica
Mylabris mongolica is een keversoort uit de familie van oliekevers (Meloidae). De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1887 door Dokhtouroff.

title: Mylabris mongolica

wikitext:
{{Taxobox insect
| titelweergave = cursief
| naam = ''Mylabris mongolica''
| afbeelding =
| afbeeldingtekst =
| orde = [[Kevers|Coleoptera]] (Kevers)
| familie = [[Oliekevers|Meloidae]] (Oliekevers)
| geslacht = ''[[Mylabris]]''
| w-naam = ''Mylabris mongolica''
| auteur = Dokhtouroff
| datum = 1887
| haakjes = ja
| species =
| commons =
}}
'''''Mylabris mongolica''''' is een [[kevers]]oort uit de familie van [[oliekevers]] (Meloidae). De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1887 door Dokhtouroff.<ref>[http://insects.tamu.edu/research/collection/hallan/test/Arthropoda/Insects/Coleoptera/Family/Meloidae.txt Meloidae] in [http://insects.tamu.edu/research/collection/hallan/test/Arthropoda/Insects/Coleoptera/Family/Coleoptera1.htm Synopsis of the described Coleoptera of the World 6 juni 2010]. [https://web.archive.org/web/20131105215146/https://insects.tamu.edu/research/collection/hallan/test/Arthropoda/Insects/Coleoptera/Family/Meloidae.txt Gearchiveerd] op 5 november 2013.</ref>
{{Appendix}}
{{beginnetje|biologie|2011|11|18}}

[[Categorie:Mylabris|mongolica]]

title: Mylabris mongolica

Familie: Meloidae (Oliekevers)

Geslacht: Mylabris

title: Soort


text:
# Camponotus sericeus
Camponotus sericeus is een mierensoort uit de onderfamilie van de schubmieren (Formicinae). De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1798 door Fabricius.

wikiname: nlwiki

title: Camponotus sericeus

in_language: nl

wikitext:
{{Taxobox insect
| titelweergave = cursief
| naam = ''Camponotus sericeus''
| afbeelding = Camponotus sericeus.jpg
| orde = [[Vliesvleugeligen|Hymenoptera]] (Vliesvleugeligen)
| familie = [[Mieren|Formicidae]] (Mieren)
| onderfamilie = [[Schubmieren|Formicinae]] (Schubmieren)
| tribus = [[Camponotini]]
| geslacht = ''[[Camponotus]]''
| w-naam = ''Camponotus sericeus''
| auteur = Fabricius
| datum = 1798
| haakjes = ja
| commons = Category:Camponotus sericeus
| species =
}}

'''''Camponotus sericeus''''' is een [[Mieren|mierensoort]] uit de onderfamilie van de [[Schubmieren|schubmieren (Formicinae)]].<ref>[https://www.antwiki.org/wiki/Camponotus_sericeus Vermelding van de soort op Antwiki (Geraadpleegd april 2013)]</ref><ref>[http://www.antweb.org/description.do?genus=Camponotus&name=sericeus&rank=species Vermelding van de soort op Antweb (Geraadpleegd april 2013)]</ref> De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1798 door Fabricius.

{{Appendix}}
{{beginnetje|biologie|2013|04|13}}

[[Categorie:Camponotus]]

title: Camponotus sericeus

Rijk: Animalia (Dieren)

Stam: Arthropoda (Geleedpotigen)

Klasse: Insecta (Insecten)

Orde: Hymenoptera (Vliesvleugeligen)

Familie: Formicidae (Mieren)

Onderfamilie: Formicinae (Schubmieren)

Geslachtengroep: Camponotini

Geslacht: Camponotus

title: Soort

Portaal: Biologie · Insecten


text:
# Acrotylus hottentotus
Acrotylus hottentotus is een rechtvleugelig insect uit de familie veldsprinkhanen (Acrididae). De wetenschappelijke naam van deze soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1884 door Saussure.

title: Acrotylus hottentotus

wikitext:
{{Taxobox insect
| naam = ''Acrotylus hottentotus''
| titelweergave = cursief
| afbeelding =
| afbeeldingtekst =
| orde = [[Rechtvleugeligen|Orthoptera]] (Rechtvleugeligen)
| familie = [[Veldsprinkhanen|Acrididae]] (Veldsprinkhanen)
| geslacht = ''[[Acrotylus]]''
| w-naam = ''Acrotylus hottentotus''
| auteur = [[Henri de Saussure|Saussure]]
| datum = 1884
| haakjes = ja
| species =
| commons =
}}
'''''Acrotylus hottentotus''''' is een [[rechtvleugeligen|rechtvleugelig insect]] uit de familie [[veldsprinkhanen]] (Acrididae). De wetenschappelijke naam van deze soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1884 door [[Henri de Saussure|Saussure]].

{{Appendix|2=
* {{Brontabel|9999-Orthoptera}} [bezocht 15 april 2013]
}}
{{Beginnetje|biologie|2013|04|17}}

[[Categorie:Acrotylus|hottentotus]]

title: Acrotylus hottentotus

Orde: Orthoptera (Rechtvleugeligen)

Familie: Acrididae (Veldsprinkhanen)

Geslacht: Acrotylus

title: Soort


text:
# Cunigonde van Hohenstaufen
Cunigonde van Hohenstaufen ook bekend als Cunigonde van Zwaben (1202 - Praag, 13 september 1248) was van 1230 tot 1248 koningin-gemaal van Bohemen.

## Levensloop
Ze was een dochter van hertog Filips van Zwaben, die tot het huis Hohenstaufen behoorde, en Irena Angela, een dochter van keizer Isaäk II Angelos van het Byzantijnse Rijk.
Cunigonde werd door haar vader uitgehuwelijkt aan kroonprins Wenceslaus van Bohemen, de oudste zoon van koning Ottokar I van Bohemen en Constance van Hongarije. Nadat Cunigonde naar de Boheemse hoofdstad Praag verhuisde, vond in 1224 het huwelijk plaats. Ze kregen volgende kinderen:
- Wladislaus III (1228-1247), van 1239 tot 1247 markgraaf van Moravië.
- Ottokar II (1230-1278), van 1253 tot 1278 koning van Bohemen.
- Beatrix (1231-1290), huwde met markgraaf Otto III van Brandenburg.
- Agnes (overleden in 1268), huwde met markgraaf Hendrik III van Meißen

In 1230 werd haar gemaal onder de naam Wenceslaus I koning van Bohemen, waardoor Cunigonde koningin van Bohemen werd. Als koningin hield ze zich niet echt bezig met politiek, maar ze richtte wel enkele kloosters op.
Na het overlijden van Wenceslaus' kinderloze broer Přemysl, die markgraaf van Moravië was, waren haar zonen nog de enige garantie om het huis Přemysliden in leven te houden. In 1247 stierf echter de oudste zoon, Wladislaus III. Cunigonde rouwde niet echt veel na zijn dood, terwijl Wenceslaus in diepe rouw was om zijn dood.
In 1248 kwam hun tweede zoon Ottokar II met een groep ontevreden edelen in opstand tegen zijn vader. Cunigonde bleef in Praag, maar stierf er in september 1248, toen de opstand nog steeds bezig was. Uiteindelijk werd de rebellie onderdrukt en werd Ottokar II korte tijd gevangengezet. Op de begrafenis van Cunigonde waren zowel haar echtgenoot als haar zoon Ottokar II afwezig.

## Voorouders
| Voorouders van Cunigonde van Hohenstaufen (1202-1248) | Voorouders van Cunigonde van Hohenstaufen (1202-1248)                                | Voorouders van Cunigonde van Hohenstaufen (1202-1248)                                | Voorouders van Cunigonde van Hohenstaufen (1202-1248)                                | Voorouders van Cunigonde van Hohenstaufen (1202-1248)                                | Voorouders van Cunigonde van Hohenstaufen (1202-1248)                 | Voorouders van Cunigonde van Hohenstaufen (1202-1248)                 | Voorouders van Cunigonde van Hohenstaufen (1202-1248)         | Voorouders van Cunigonde van Hohenstaufen (1202-1248)         |
| ----------------------------------------------------- | ------------------------------------------------------------------------------------ | ------------------------------------------------------------------------------------ | ------------------------------------------------------------------------------------ | ------------------------------------------------------------------------------------ | --------------------------------------------------------------------- | --------------------------------------------------------------------- | ------------------------------------------------------------- | ------------------------------------------------------------- |
| Overgrootouders                                       | Frederik II van Zwaben (1090-1147) ∞ Judith van Beieren (1103-1130)                  | Frederik II van Zwaben (1090-1147) ∞ Judith van Beieren (1103-1130)                  | Reinoud III van Bourgondië (1093-1148) ∞ 1130 Agatha van Lotharingen (-)             | Reinoud III van Bourgondië (1093-1148) ∞ 1130 Agatha van Lotharingen (-)             | Andronikos Doukas Angelos (1133-1185) ∞ Euphrosyne Kastamonitissa (–) | Andronikos Doukas Angelos (1133-1185) ∞ Euphrosyne Kastamonitissa (–) | ? (-) ∞ ? (-)                                                 | ? (-) ∞ ? (-)                                                 |
| 'Grootouders                                          | Keizer Frederik I Barbarossa (1122-1190) ∞ 1156 Beatrix I van Bourgondië (1145–1184) | Keizer Frederik I Barbarossa (1122-1190) ∞ 1156 Beatrix I van Bourgondië (1145–1184) | Keizer Frederik I Barbarossa (1122-1190) ∞ 1156 Beatrix I van Bourgondië (1145–1184) | Keizer Frederik I Barbarossa (1122-1190) ∞ 1156 Beatrix I van Bourgondië (1145–1184) | Isaäk II Angelos (1156-1204) ∞ Herina (-)                             | Isaäk II Angelos (1156-1204) ∞ Herina (-)                             | Isaäk II Angelos (1156-1204) ∞ Herina (-)                     | Isaäk II Angelos (1156-1204) ∞ Herina (-)                     |
| Ouders                                                | Filips van Zwaben (1177-1208) ∞ 1197 Irena Angela (1181-1208)                        | Filips van Zwaben (1177-1208) ∞ 1197 Irena Angela (1181-1208)                        | Filips van Zwaben (1177-1208) ∞ 1197 Irena Angela (1181-1208)                        | Filips van Zwaben (1177-1208) ∞ 1197 Irena Angela (1181-1208)                        | Filips van Zwaben (1177-1208) ∞ 1197 Irena Angela (1181-1208)         | Filips van Zwaben (1177-1208) ∞ 1197 Irena Angela (1181-1208)         | Filips van Zwaben (1177-1208) ∞ 1197 Irena Angela (1181-1208) | Filips van Zwaben (1177-1208) ∞ 1197 Irena Angela (1181-1208) |

title: Cunigonde van Hohenstaufen

wikitext:
{{Infobox dynastie
| naam = Cunigonde van Hohenstaufen
| leven = [[1202]]-[[1248]]
| functie = [[Lijst van huwelijkspartners van de heersers van Bohemen|Koningin-gemaal van Bohemen]]
| periode = [[1230]]-[[1248]]
| voorganger = [[Constance van Hongarije]]
| opvolger = [[Margaretha van Oostenrijk (-1266)|Margaretha van Oostenrijk]]
| vader = [[Filips van Zwaben]]
| moeder = [[Irena Angela]]
}}

'''Cunigonde van Hohenstaufen''' ook bekend als '''Cunigonde van Zwaben''' ([[1202]] - [[Praag]], [[13 september]] [[1248]]) was van 1230 tot 1248 koningin-gemaal van [[Bohemen]].

==Levensloop==
Ze was een dochter van hertog [[Filips van Zwaben]], die tot het huis [[Hohenstaufen]] behoorde, en [[Irena Angela]], een dochter van keizer [[Isaäk II Angelos]] van het [[Byzantijnse Rijk]].

Cunigonde werd door haar vader uitgehuwelijkt aan kroonprins [[Wenceslaus I van Bohemen (koning)|Wenceslaus van Bohemen]], de oudste zoon van koning [[Ottokar I van Bohemen]] en [[Constance van Hongarije]]. Nadat Cunigonde naar de Boheemse hoofdstad Praag verhuisde, vond in 1224 het huwelijk plaats. Ze kregen volgende kinderen:
* [[Wladislaus III van Moravië|Wladislaus III]] (1228-1247), van 1239 tot 1247 markgraaf van [[Markgraafschap Moravië|Moravië]].
* [[Ottokar II van Bohemen|Ottokar II]] (1230-1278), van 1253 tot 1278 koning van Bohemen.
* [[Beatrix van Bohemen|Beatrix]] (1231-1290), huwde met markgraaf [[Otto III van Brandenburg]].
* Agnes (overleden in 1268), huwde met markgraaf [[Hendrik III van Meißen]]

In 1230 werd haar gemaal onder de naam Wenceslaus I koning van Bohemen, waardoor Cunigonde koningin van Bohemen werd. Als koningin hield ze zich niet echt bezig met politiek, maar ze richtte wel enkele kloosters op.

Na het overlijden van Wenceslaus' kinderloze broer [[Přemysl van Moravië|Přemysl]], die markgraaf van Moravië was, waren haar zonen nog de enige garantie om het huis [[Přemysliden]] in leven te houden. In 1247 stierf echter de oudste zoon, Wladislaus III. Cunigonde rouwde niet echt veel na zijn dood, terwijl Wenceslaus in diepe rouw was om zijn dood.

In 1248 kwam hun tweede zoon Ottokar II met een groep ontevreden edelen in opstand tegen zijn vader. Cunigonde bleef in Praag, maar stierf er in september 1248, toen de opstand nog steeds bezig was. Uiteindelijk werd de rebellie onderdrukt en werd Ottokar II korte tijd gevangengezet. Op de begrafenis van Cunigonde waren zowel haar echtgenoot als haar zoon Ottokar II afwezig.

== Voorouders ==
{| class="wikitable" style="background:#FFFFFF; font-size:85%; text-align:center"
|- bgcolor="#E0E0E0"
!colspan="9"|Voorouders van Cunigonde van Hohenstaufen (1202-1248)
|-
|'''Overgrootouders'''
|colspan="2"|[[Frederik II van Zwaben]]
 (1090-1147)
∞
[[Judith van Beieren (1103-1130)]]

|colspan="2"|[[Reinoud III van Bourgondië]]
 (1093-1148)
∞ 1130
[[Agatha van Lotharingen]]
(-)
|colspan="2"|[[Andronikos Doukas Angelos]]
(1133-1185)
∞
[[Euphrosyne Kastamonitissa]]
(–)

|colspan="2"|?
(-)
∞
?
 (-)

|-
|'''Grootouders''
|colspan="4"|[[Keizer Frederik I Barbarossa]] (1122-1190)
∞ 1156
[[Beatrix I van Bourgondië]] (1145–1184)

|colspan="4"| [[Isaäk II Angelos]] (1156-1204)
∞
[[Herina]]  (-)

|-
|'''Ouders'''
|colspan="8"|[[Filips van Zwaben]] (1177-1208)
∞ 1197
[[Irena Angela]] (1181-1208)
|}

{{Appendix|2=
*{{Bronvermelding anderstalige Wikipedia|taal=en|titel=Kunigunde of Hohenstaufen|oldid=712856894|datum=20161211}}
}}

[[Categorie:Partner van de koning van Bohemen]]
[[Categorie:Huis Hohenstaufen]]
[[Categorie:Persoon in de 13e eeuw]]

title: Koningin-gemaal van Bohemen

Voorganger: Constance van Hongarije

Opvolger: Margaretha van Oostenrijk


text:
# Xyalaspis armata
Xyalaspis armata is een vliesvleugelig insect uit de familie van de Figitidae. De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1860 door Giraud.

title: Xyalaspis armata

wikitext:
{{Taxobox insect
| titelweergave = cursief
| naam = ''Xyalaspis armata''
| afbeelding =
| orde = [[Vliesvleugeligen|Hymenoptera]] (Vliesvleugeligen)
| onderorde =
| familie = [[Figitidae]]
| geslacht = ''[[Xyalaspis]]''
| w-naam = ''Xyalaspis armata''
| auteur = Giraud
| datum = 1860
| haakjes = ja
| commons =
| species =
}}
'''''Xyalaspis armata''''' is een [[Vliesvleugeligen|vliesvleugelig insect]] uit de familie van de [[Figitidae]].<ref>{{Link Fauna Europaea|id=80572|naam=''Xyalaspis armata''}}</ref> De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1860 door Giraud.

{{Appendix}}
{{beginnetje|biologie|2013|07|06}}

[[Categorie:Figitidae]]

title: Xyalaspis armata

Familie: Figitidae

Geslacht: Xyalaspis

title: Soort


text:
# Melioidose
Melioidose is een infectieziekte die wordt veroorzaakt door Burkholderia pseudomallei, een gramnegatieve bacterie. Deze aandoening komt met name voor in Zuidoost-Azië en noordelijk Australië en sporadisch op andere continenten. Besmetting vindt plaats via grond of water.

## Overdracht
Burkholderia pseudomallei bevindt zich in de bodem, in water en in vegetatie. Deze bacterie kan via wonden of andere beschadigingen in de huid komen of via inademing van besmette aarde of waterdruppels in de luchtwegen of door inslikken van besmette aarde of waterdruppels in het maag-darmkanaal. Risicogroepen zijn mensen die werkzaam zijn in de landbouw, in mijnen of bij bouwwerkzaamheden.

## Voorkomen
In Australië komt melioidose voor in noordelijk Queensland, Northern Territory, Western Australia en de eilanden van Straat Torres. De kans op besmetting is het grootst in het regenseizoen in december en januari. Daarnaast komt de ziekte vooral voor in Zuidoost-Azië. Sporadisch wordt melioidose waargenomen in  India, de Pacifische eilanden, Afrika en Midden- en Zuid-Amerika.

## Klinisch beeld
Melioidose kan als acute of als chronische infectie verlopen. Het merendeel van de infecties blijft subklinisch met geen of nauwelijks klachten. Een deel bestaat uit een huidinfectie met regionale opgezette lymfeklieren, koorts en algemene malaise. Ook abces- of ulcusvorming kan optreden. Melioidose kan ook een luchtweginfectie geven, variërend van een milde bronchitis tot een necrotiserende longontsteking. Sepsis en overlijden kan bij progressie van melioidose optreden.

## Behandeling en preventie
De behandeling van melioidose bestaat uit een combinatie van antibiotica. Preventieve maatregelen zijn het dragen van waterbestendige handschoenen en schoenen bij contact met aarde in gebieden waar Burkholderia pseudomallei voorkomt en het vermijden van zwemmen in zoetwater in dergelijke gebieden.

title: Melioidose

wikitext:
{{Disclaimer medisch lemma}}
{{Infobox aandoening
| naam = Melioidose
| latijn =
| ICD10 = {{ICD10|A|24|9}}
| ICD9 = {{ICD9|025}}
| OMIM = 615557
| DiseasesDB = 30833
| eMedicine = 830235
| MeSH 	= D008554
| afbeelding = Bps close.JPG
| caption = ''[[Burkholderia pseudomallei]]''
}}
'''Melioidose''' is een [[infectieziekte]] die wordt veroorzaakt door ''[[Burkholderia pseudomallei]]'', een [[gramnegatief|gramnegatieve]] [[bacterie]]. Deze aandoening komt met name voor in [[Zuidoost-Azië]] en noordelijk [[Australië (land)|Australië]] en sporadisch op andere [[continenten]]. Besmetting vindt plaats via grond of water.

== Overdracht ==
''Burkholderia pseudomallei'' bevindt zich in de bodem, in water en in [[vegetatie]]. Deze bacterie kan via wonden of andere beschadigingen in de [[huid]] komen of via inademing van besmette aarde of waterdruppels in de [[luchtwegen]] of door inslikken van besmette aarde of waterdruppels in het [[maag-darmkanaal]]. Risicogroepen zijn mensen die werkzaam zijn in de [[landbouw]], in [[mijn (delfstoffen)|mijnen]] of bij bouwwerkzaamheden.

== Voorkomen ==
In Australië komt melioidose voor in noordelijk [[Queensland]], [[Northern Territory]], [[Western Australia]] en de eilanden van [[Straat Torres]]. De kans op besmetting is het grootst in het [[regenseizoen]] in december en januari. Daarnaast komt de ziekte vooral voor in Zuidoost-Azië. Sporadisch wordt melioidose waargenomen in  [[India]], de [[Oceanië|Pacifische eilanden]], [[Afrika]] en [[Midden-Amerika|Midden-]] en [[Zuid-Amerika]].

== Klinisch beeld ==
Melioidose kan als acute of als chronische infectie verlopen. Het merendeel van de infecties blijft subklinisch met geen of nauwelijks klachten. Een deel bestaat uit een huidinfectie met regionale opgezette [[lymfeklieren]], [[koorts]] en algemene malaise. Ook [[abces]]- of [[ulcus]]vorming kan optreden. Melioidose kan ook een [[luchtweginfectie]] geven, variërend van een milde [[bronchitis]] tot een [[necrose|necrotiserende]] [[longontsteking]]. [[Bloedvergiftiging|Sepsis]] en overlijden kan bij progressie van melioidose optreden.

== Behandeling en preventie ==
De behandeling van melioidose bestaat uit een combinatie van [[antibiotica]]. Preventieve maatregelen zijn het dragen van waterbestendige handschoenen en schoenen bij contact met aarde in gebieden waar ''Burkholderia pseudomallei'' voorkomt en het vermijden van zwemmen in [[zoetwater]] in dergelijke gebieden.

{{Appendix|2=
* ''Pseudomonas'' and related organisms. In: Medical Microbiology. PR Murray ''et al''. Mosby (2002).
* {{en}} [https://web.archive.org/web/20160316000107/http://iceh.uws.edu.au/fact_sheets/FS_melioidosis.html ICEH Resources Information Sheet: Melioidosis]
}}
[[Categorie:Bacteriële infectieziekte]]

title: Coderingen

ICD-11: 1C42 Eerdere versies · ICD-10: A24.9 · ICD-9: 025

Portaal: Geneeskunde


text:
# Ceratium extensum
Ceratium extensum is een soort in de taxonomische indeling van de Myzozoa, een stam van microscopische parasitaire dieren. Het organisme komt uit het geslacht Ceratium en behoort tot de familie Ceratiaceae. Ceratium extensum werd in 2009 ontdekt door F.Gomez, D.Moreira & P.Lopez-Garcia.

title: Ceratium extensum

wikitext:
{{Taxobox
| naam = ''Ceratium extensum''
| titelweergave = cursief
| afbeelding = Ceratium extensum (13914710001) (cropped).jpg
| afbeeldingtekst = gedeelte van Ceratium extensum
| rijk = [[Protozoa]] (Oerdiertjes)
| stam = [[Myzozoa]]
| klasse = [[Dinophyceae]]
| onderklasse =
| orde = [[Gonyaulacales]]
| familie = [[Ceratiaceae]]
| geslacht = ''[[Ceratium]]''
| w-naam = ''Ceratium extensum''
| auteur = [[F.Gomez]], [[D.Moreira]] & [[P.Lopez-Garcia]]
| datum = 2009
}}
'''''Ceratium extensum''''' is een [[soort]] in de taxonomische indeling van de [[Myzozoa]], een [[Stam (biologie)|stam]] van microscopische [[Parasiet|parasitaire dieren]]. Het organisme komt uit het geslacht ''[[Ceratium]]'' en behoort tot de familie [[Ceratiaceae]]. ''Ceratium extensum'' werd in 2009 ontdekt door [[F.Gomez]], [[D.Moreira]] & [[P.Lopez-Garcia]].<ref>{{Citeer web |url=http://www.marinespecies.org/aphia.php?p=taxdetails&id=495655|titel=Ceratium extensum|auteur=[[World Register of Marine Species]]|uitgever=''Marinespecies.org''|datum= |bezochtdatum=24 september 2011}}</ref>
{{Appendix}}
{{Beginnetje|biologie|2011|09|28}}

{{DEFAULTSORT:Ceratium extensum}}
[[Categorie:Myzozoa]]

title: Ceratium extensum

Rijk: Protozoa (Oerdiertjes)

Stam: Myzozoa

Klasse: Dinophyceae

Orde: Gonyaulacales

Familie: Ceratiaceae

Geslacht: Ceratium

title: Soort

Portaal: Biologie


text:
# Chorebus enephes
Chorebus enephes is een insect dat behoort tot de orde vliesvleugeligen (Hymenoptera) en de familie van de schildwespen (Braconidae). De wetenschappelijke naam van de soort werd voor het eerst geldig gepubliceerd door Nixon in 1945.

title: Chorebus enephes

wikitext:
{{Taxobox insect
| naam = ''Chorebus enephes''
| titelweergave = cursief
| afbeelding =
| orde = [[Vliesvleugeligen|Hymenoptera]] (Vliesvleugeligen)
| familie= [[Schildwespen|Braconidae]] (Schildwespen)
| geslacht = ''[[Chorebus]]''
| w-naam = ''Chorebus enephes''
| auteur = Nixon
| datum = 1945
| haakjes = ja
| commons =
| species =
}}
'''''Chorebus enephes''''' is een [[insecten|insect]] dat behoort tot de orde [[vliesvleugeligen]] (Hymenoptera) en de familie van de [[Schildwespen|schildwespen (Braconidae)]]. De wetenschappelijke naam van de soort werd voor het eerst geldig gepubliceerd door Nixon in 1945.

{{Beginnetje|biologie|2012|09|09}}

[[Categorie:Chorebus|enephes]]

title: Chorebus enephes

Familie: Braconidae (Schildwespen)

Geslacht: Chorebus

title: Soort


text:
# Baliochila minima
Baliochila minima is een vlinder uit de familie van de Lycaenidae. De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1933 door Hawker-Smith.

title: Baliochila minima

wikitext:
{{Taxobox vlinder
| titelweergave = cursief
| naam = ''Baliochila minima''
| afbeelding =
| familie = [[Lycaenidae]]
| onderfamilie = [[Poritiinae]]
| tribus =
| geslacht = ''[[Baliochila]]''
| w-naam = ''Baliochila minima''
| auteur = Hawker-Smith
| datum = 1933
| haakjes = ja
| commons =
| species =
}}
'''''Baliochila minima''''' is een [[vlinders|vlinder]] uit de familie van de [[Lycaenidae]].<ref>{{Brontabel|9999-Lepindex}}</ref> De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1933 door Hawker-Smith.

{{Appendix}}
{{beginnetje|biologie|2013|04|01}}

[[Categorie:Lycaenidae]]

title: Baliochila minima

Orde: Lepidoptera (Vlinders)

Familie: Lycaenidae

Onderfamilie: Poritiinae

Geslacht: Baliochila

title: Soort


text:
# Pseudophanes melanoptera
Pseudophanes melanoptera is een beervlinder uit de familie van de spinneruilen (Erebidae). De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1940 door Turner.

title: Pseudophanes melanoptera

wikitext:
{{Taxobox vlinder
| titelweergave = cursief
| naam = ''Pseudophanes melanoptera''
| afbeelding =
| familie = [[Spinneruilen|Erebidae]] (Spinneruilen)
| onderfamilie = [[Beervlinders|Arctiinae]] (Beervlinders)
| tribus = [[Lithosiini]]
| geslacht = ''[[Pseudophanes]]''
| w-naam = ''Pseudophanes melanoptera''
| auteur = Turner
| datum = 1940
| haakjes =
| commons =
| species =
}}
'''''Pseudophanes melanoptera''''' is een [[Beervlinders|beervlinder]] uit de familie van de [[Spinneruilen|spinneruilen (Erebidae)]].<ref>{{Brontabel|9999-Lepindex}}</ref> De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1940 door Turner.

{{Appendix}}
{{beginnetje|biologie|2013|04|07}}

[[Categorie:Pseudophanes]]

title: Pseudophanes melanoptera

Familie: Erebidae (Spinneruilen)

Onderfamilie: Arctiinae (Beervlinders)

Geslachtengroep: Lithosiini

Geslacht: Pseudophanes

title: Soort


text:
# Pavel Beljajev
Pavel Ivanovitsj Beljajev (Russisch: Павел Иванович Беляев) (Tsjelisjtsjevo, 26 juni 1925 – Moskou, 10 januari 1970) was een Russische ruimtevaarder (kosmonaut). Hij vloog eenmaal in de ruimte, aan boord van de Voschod 2.

## Biografie
Beljajev werd geboren in Tsjelisjtsjevo, oblast Vologda, Rusland. Hij was een van de twintig luchtmachtpiloten die in 1960 werden geselecteerd voor de eerste groep kosmonauten; hij zou voor het eerst gelanceerd worden aan boord van de Vostok 8, en door de zogenaamde Van Allen-gordels vliegen. Deze vlucht werd echter afgelast.
Op 18 maart 1965 werd Beljajev als gezagvoerder gelanceerd aan boord van de Voschod 2, de tweede en laatste bemande vlucht in het kader van het Russische Voschod-programma. Naast hem bestond de bemanning uit piloot Aleksej Leonov. Voor Beljajev was dit zijn eerste en tevens laatste ruimtevlucht. Leonov voerde tijdens deze vlucht de eerste wandeling in de ruimte uit.
Beljajev overleed in Moskou op 44-jarige leeftijd aan de complicaties (buikvliesontsteking) als gevolg van een operatie aan een maagzweer. Hij was getrouwd en had twee kinderen.

## Schrijfwijze
Pavel Ivanovitsj Beljajev is de Nederlandse transliteratie van het Cyrillische Павел Иванович Беляев. Een andere schrijfwijze is de Engelse transliteratie Pavel Ivanovich Belyayev.

title: Pavel Beljajev

wikitext:
[[Bestand:Belajev cropped.jpg|thumb|Pavel Beljajev in 1965]]
[[Bestand:Soviet Union-1965-stamp-Pavel Belyayev-6K.jpg|thumb|300px|right|Pavel Beljajev afgebeeld op een Sovjet postzegel uit 1965 ter ere van de Voschod 2 ruimtemissie]]
'''Pavel Ivanovitsj Beljajev''' ([[Russisch]]: Павел Иванович Беляев) ([[Tsjelisjtsjevo]], [[26 juni]] [[1925]] – [[Moskou]], [[10 januari]] [[1970]]) was een [[Rusland|Russische]] [[ruimtevaarder]] (kosmonaut). Hij vloog eenmaal in de ruimte, aan boord van de [[Voschod 2]].

== Biografie ==
Beljajev werd geboren in Tsjelisjtsjevo, [[oblast Vologda]], [[Rusland]]. Hij was een van de twintig luchtmachtpiloten die in [[1960]] werden geselecteerd voor de eerste groep kosmonauten; hij zou voor het eerst gelanceerd worden aan boord van de [[Vostokprogramma|Vostok]] 8, en door de zogenaamde [[Van Allen-gordels]] vliegen. Deze vlucht werd echter afgelast.

Op [[18 maart]] [[1965]] werd Beljajev als gezagvoerder gelanceerd aan boord van de [[Voschod 2]], de tweede en laatste bemande vlucht in het kader van het Russische [[Voschod-programma]]. Naast hem bestond de bemanning uit piloot [[Aleksej Leonov]]. Voor Beljajev was dit zijn eerste en tevens laatste ruimtevlucht. Leonov voerde tijdens deze vlucht de eerste [[ruimtewandeling|wandeling in de ruimte]] uit.

Beljajev overleed in [[Moskou]] op 44-jarige leeftijd aan de complicaties (buikvliesontsteking) als gevolg van een operatie aan een maagzweer. Hij was getrouwd en had twee kinderen.

== Schrijfwijze ==
''Pavel Ivanovitsj Beljajev'' is de Nederlandse [[transliteratie]] van het [[Cyrillisch alfabet|Cyrillische]] Павел Иванович Беляев. Een andere schrijfwijze is de Engelse transliteratie ''Pavel Ivanovich Belyayev''.

{{Commonscat|Pavel Belyayev}}

{{DEFAULTSORT:Beljajev, Pavel}}
[[Categorie:Russisch ruimtevaarder]]


text:
# Henk Bouwman (hockeyer)
Henricus Nicolaas (Henk) Bouwman (Amsterdam, 30 juni 1926 – Baarn, 27 december 1995) was een hockeyer uit Nederland, die in 1948 de bronzen medaille won met de Nederlandse hockeyploeg bij de Olympische Spelen van Londen. Het team stond destijds onder leiding van Rein de Waal.
Bouwmans zoon Roderik kwam later eveneens uit voor het Nederlands elftal, en maakte deel uit van de ploeg die in 1984 als zesde eindigde bij de Olympische Spelen van Los Angeles.
In zijn actieve tijd was  hij aangesloten bij HC Bloemendaal.
André Boerstra ·
Henk Bouwman ·
Piet Bromberg ·
Harry Derckx ·
Han Drijver ·
Dik Esser ·
Wim van Heel ·
Roepie Kruize ·
Jenne Langhout ·
Dick Loggere ·
Ton Richter ·
Eddy Tiel ·
Coach: Huib du Pon

title: Henk Bouwman (hockeyer)

wikitext:
{{Infobox sporter
| kopnaam = Henk Bouwman
| afbeelding        = Henk Bouwman.jpg
| onderschrift      = Henk Bouwman in 1956
| naam              = Henricus Nicolaas Bouwman
| bijnaam           =
| geboortedatum     = [[30 juni]] [[1926]]
| geboorteplaats    = [[Amsterdam]]
| overlijdensdatum  = [[27 december]] [[1995]]
| overlijdensplaats = [[Baarn]]
| nationaliteit     = {{NL}}
| club              = HC Bloemendaal
| lengte            =
| gewicht           =
| discipline        = [[Bestand:Hockey pictogram.svg|25px]] [[Hockey]]
| onderdeel         =
| trainer           =
| 1etitel           =
| OS                = 1948
| PS                =
| extra             =
| debuut            =
| carrière-einde    =
| prestaties        =
}}
'''Henricus Nicolaas (Henk) Bouwman''' ([[Amsterdam]], [[30 juni]] [[1926]] – [[Baarn]], [[27 december]] [[1995]]) was een [[hockey]]er uit [[Nederland]], die in [[1948]] de bronzen medaille won met de [[Nederlandse mannenhockeyploeg|Nederlandse hockeyploeg]] bij de [[Olympische Zomerspelen 1948|Olympische Spelen]] van [[Londen]]. Het team stond destijds onder leiding van [[Rein de Waal]].

Bouwmans zoon [[Roderik Bouwman|Roderik]] kwam later eveneens uit voor het Nederlands elftal, en maakte deel uit van de ploeg die in [[1984]] als zesde eindigde bij de [[Olympische Zomerspelen 1984|Olympische Spelen]] van [[Los Angeles]].

In zijn actieve tijd was  hij aangesloten bij [[HC Bloemendaal]].

{{Appendix|2=
* {{Link SRO-profiel|id=bo/henk-bouwman-1}}
}}
{{Navigatie olympisch hockeyteam Nederland|inhoud=
{{Navigatie olympisch hockeyteam Nederland/mannen 1948}}
}}

{{DEFAULTSORT:Bouwman, Henk}}
[[Categorie:Nederlands hockeyer]]
[[Categorie:Nederlands olympisch deelnemer]]

title: Persoonlijke informatie

Naam: Henricus Nicolaas Bouwman

Geboorteplaats: Amsterdam

Overlijdensdatum: 27 december 1995

Overlijdensplaats: Baarn

Nationaliteit: Nederland

title: Sportieve informatie

Discipline: Hockey

Club: HC Bloemendaal

Portaal: Sport


text:
# Dougaloplus libera
Dougaloplus libera is een slangster uit de familie Amphiuridae.
De wetenschappelijke naam van de soort werd in 1907 gepubliceerd door René Koehler.

title: Dougaloplus libera

wikitext:
{{Taxobox
| type = dier
| naam = ''Dougaloplus libera''
| titelweergave = cursief
| afbeelding =
| afbeeldingtekst =
| rijk = [[Dieren (biologie)|Animalia]] (Dieren)
| stam = [[Stekelhuidigen|Echinodermata]] (Stekelhuidigen)
| klasse = [[Slangsterren|Ophiuroidea]] (Slangsterren)
| orde = [[Amphilepidida]]
| familie = [[Amphiuridae]]
| geslacht = ''[[Dougaloplus]]''
| w-naam = ''Dougaloplus libera''
| auteur = Koehler
| datum = 1907
| haakjes = ja
| origineel = ''Ophiocnida libera''
| worms = 243256
| synoniem = * ''Amphilimna libera''  (Koehler, 1907)
* ''Amphiacantha libera''  (Koehler, 1907)
}}

'''''Dougaloplus libera''''' is een [[Slangsterren|slangster]] uit de familie [[Amphiuridae]].

De wetenschappelijke naam van de soort werd in 1907 gepubliceerd door [[René Koehler]].

{{Appendix|2=
* Stöhr, S. (2010). ''Dougaloplus libera'' (Koehler, 1907). In: Stöhr, S., O’Hara, T. (Eds) (2010). World Ophiuroidea database. Gebaseerd op informatie uit het [[World Register of Marine Species]], te vinden op http://www.marinespecies.org/aphia.php?p=taxdetails&id=243256.
{{References}}
}}
{{beginnetje|biologie|2011|12|16}}

{{DEFAULTSORT:Dougaloplus libera}}
[[Categorie:Amphilepidida]]

title: Dougaloplus libera

Stam: Echinodermata (Stekelhuidigen)

Klasse: Ophiuroidea (Slangsterren)

Orde: Amphilepidida

Familie: Amphiuridae

Geslacht: Dougaloplus

title: Synoniemen


text:
# Oncholaimus lanceolatus
Oncholaimus lanceolatus is een rondwormensoort uit de familie van de Oncholaimidae. De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1970 door Vitiello.

title: Oncholaimus lanceolatus

wikitext:
{{Taxobox
| titelweergave = cursief
| naam = ''Oncholaimus lanceolatus''
| afbeelding =
| rijk = [[Dieren (biologie)|Animalia]] (Dieren)
| stam = [[Rondwormen|Nematoda]] ([[Rondwormen]])
| klasse = [[Enoplea]]
| orde = [[Enoplida]]
| familie = [[Oncholaimidae]]
| geslacht = ''[[Oncholaimus]]''
| w-naam = ''Oncholaimus lanceolatus''
| auteur = Vitiello
| datum = 1970
| haakjes =
| worms = 122173
}}
'''''Oncholaimus lanceolatus''''' is een [[rondwormen]]soort uit de familie van de [[Oncholaimidae]].<ref>Vincx, M. (2012). <i>Oncholaimus lanceolatus</i> Vitiello, 1970. In: Deprez, T. et al. (2005). NeMys. World list of free-living nematodes. Geraadpleegd via:  World Register of Marine Species op http://www.marinespecies.org/aphia.php?p=taxdetails&id=122173</ref> De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1970 door Vitiello.

{{Appendix}}
{{beginnetje|biologie|2013|03|14}}

[[Categorie:Oncholaimus|lanceolatus]]

title: Oncholaimus lanceolatus

Stam: Nematoda (Rondwormen)

Klasse: Enoplea

Orde: Enoplida

Familie: Oncholaimidae

Geslacht: Oncholaimus

title: Soort


text:
# Dithecodes deaurata
Dithecodes deaurata is een vlinder uit de familie van de spanners (Geometridae). De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1904 door Warren.

title: Dithecodes deaurata

wikitext:
{{Taxobox vlinder
| titelweergave = cursief
| naam = ''Dithecodes deaurata''
| afbeelding =
| familie = [[Spanners|Geometridae]] (Spanners)
| onderfamilie = [[Sterrhinae]]
| tribus =
| geslacht = ''[[Dithecodes]]''
| w-naam = ''Dithecodes deaurata''
| auteur = Warren
| datum = 1904
| haakjes =
| commons =
| species =
}}
'''''Dithecodes deaurata''''' is een [[vlinders|vlinder]] uit de familie van de [[Spanners|spanners (Geometridae)]].<ref>{{Brontabel|9999-Lepindex}}</ref> De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1904 door Warren.

{{Appendix}}
{{beginnetje|biologie|2013|03|30}}

[[Categorie:Dithecodes|deaurata]]

title: Dithecodes deaurata

Familie: Geometridae (Spanners)

Onderfamilie: Sterrhinae

Geslacht: Dithecodes

title: Soort


text:
# Strijkkwartet nr. 17 (Villa-Lobos)
Heitor Villa-Lobos componeerde zijn Strijkkwartet nr. 17 in 1957. Villa-Lobos heeft in zijn bestaan als componist talloze inheemse en uitheemse muziekstijlen beoefend, maar tegen het einde van zijn leven probeerde hij terug te keren naar de meer klassieke structuren. Zo ook bij dit strijkkwartet, dat zijn laatste zou blijken te zijn. Hoewel meer klassiek, is dat bij het begin niet te merken, direct in maat 1 is er een dissonant akkoord.

## Delen
1. Allegro non troppo
2. Lento
3. Scherzo, allegro vivace
4. Allegro vivace (con fuoco).

Deel (1) bestaat voornamelijk uit triolen, waarbij de eerste maat opvalt. De eerste maat bestaat uit 2/3 tel rust, 1/3 tel triool, twee volledige triolen en een hele noot. De triolen worden gespeeld door de 1e viool en de cello, waarbij de 1e viool een stijging van toon heeft, de cello een daling. De dissonant (de hele noot) is eigenlijk het begin van het werk, de rest is een lange opmaat. Daarna afwisseling tussen de triolen en langere lyrische passages.
Deel (2) begint à la Johann Sebastian Bach en is wellicht een herinnering aan Villa-Lobos’ eigen cyclus Bachianas brasileiras, een combinatie van Braziliaanse ritmes en muziek van Bach.
Deel (3) is het agressieve scherzo en sluit af met pizzicato.
Deel (4) is een terugkeer naar deel 2 met langere lyrische passages.
De première vond plaats een maand voordat Villa-Lobos overleed, door het Boedapest Strijkkwartet in Washington D.C., overigens buiten medeweten van de componist.

## Bron en discografie
- Uitgave Briljant Classics: Quarteto Latinoamericano; dat als premièredatum 126 oktober aangeeft.
- Uitgave Naxos : Danubius Quartet
- Uitgave Albany Records : Brazilian String Quartet

Strijkkwartet nr. 1 · Strijkkwartet nr. 2 · Strijkkwartet nr. 3 · Strijkkwartet nr. 4 · Strijkkwartet nr. 5 · Strijkkwartet nr. 6 · Strijkkwartet nr. 7 · Strijkkwartet nr. 8 · Strijkkwartet nr. 9 · Strijkkwartet nr. 10 · Strijkkwartet nr. 11 · Strijkkwartet nr. 12 · Strijkkwartet nr. 13 · Strijkkwartet nr. 14 · Strijkkwartet nr. 15 · Strijkkwartet nr. 16 · Strijkkwartet nr. 17

title: Strijkkwartet nr. 17 (Villa-Lobos)

wikitext:
{{Infobox compositie
| titel= Strijkkwartet nr. 17<br />Quarteto de Cordas no. 17
| afbeelding=
| onderschrift=
| componist= [[Heitor Villa-Lobos]]
| soortcompositie= [[Strijkkwartet]]
| geschrevenvoor= [[Strijkkwartet]]
| toonsoort=
| opusnummer=
| andereaanduiding=
| gecomponeerdin= [[1957]]
| première= [[16 oktober]] [[1959]]
| opgedragenaan=
| duur= 20 minuten
| vorige= [[Symfonie nr. 12 (Villa-Lobos)|Symfonie nr.12]]
| volgende= [[Pianoconcert nr. 3 (Villa-Lobos)|Pianoconcert nr. 3]]
| oeuvre=
}}

[[Heitor Villa-Lobos]] componeerde zijn '''Strijkkwartet nr. 17''' in 1957. Villa-Lobos heeft in zijn bestaan als [[componist]] talloze inheemse en uitheemse muziekstijlen beoefend, maar tegen het einde van zijn leven probeerde hij terug te keren naar de meer klassieke structuren. Zo ook bij dit strijkkwartet, dat zijn laatste zou blijken te zijn. Hoewel meer klassiek, is dat bij het begin niet te merken, direct in maat 1 is er een [[dissonantie (muziek)|dissonant]] akkoord.

== Delen ==
# Allegro non troppo
# Lento
# [[Scherzo]], allegro vivace
# Allegro vivace ([[con fuoco]]).

Deel (1) bestaat voornamelijk uit [[triool|triolen]], waarbij de eerste maat opvalt. De eerste maat bestaat uit 2/3 tel rust, 1/3 tel triool, twee volledige triolen en een hele noot. De triolen worden gespeeld door de 1e viool en de cello, waarbij de 1e viool een stijging van toon heeft, de cello een daling. De dissonant (de hele noot) is eigenlijk het begin van het werk, de rest is een lange opmaat. Daarna afwisseling tussen de triolen en langere lyrische passages.

Deel (2) begint à la [[Johann Sebastian Bach]] en is wellicht een herinnering aan Villa-Lobos’ eigen cyclus [[Bachianas brasileiras]], een combinatie van [[Brazilië|Braziliaanse]] ritmes en muziek van Bach.

Deel (3) is het agressieve scherzo en sluit af met [[pizzicato]].

Deel (4) is een terugkeer naar deel 2 met langere lyrische passages.

De première vond plaats een maand voordat Villa-Lobos overleed, door het [[Boedapest Strijkkwartet]] in [[Washington D.C.]], overigens buiten medeweten van de componist.

== Bron en discografie ==
* Uitgave Briljant Classics: Quarteto Latinoamericano; dat als premièredatum 126 oktober aangeeft.
* Uitgave Naxos : Danubius Quartet
* Uitgave [[Albany Records]] : Brazilian String Quartet

{{Navigatie strijkkwartetten Villa-Lobos}}

[[Categorie:Strijkkwartet van Heitor Villa-Lobos|>17]]
[[Categorie:Compositie voltooid in 1957]]

title: Strijkkwartet nr. 17 · Quarteto de Cordas no. 17

Componist: Heitor Villa-Lobos

Soort compositie: Strijkkwartet

Gecomponeerd voor: Strijkkwartet

Première: 16 oktober 1959

Duur: 20 minuten

Vorige werk: Symfonie nr.12

Volgende werk: Pianoconcert nr. 3

Portaal: Klassieke muziek


text:
# De Puthof
De Puthof (ook: Bokkenheufke) is een monumentale boerderij te Reijmerstok, gelegen aan Reijmerstokkerdorpsstraat 130.

## Geschiedenis
De hoeve werd voor het eerst vermeld in 1375 en vormde de kern waarbij de nederzetting Reijmerstok zich gaandeweg ontwikkelde. Begin 17e eeuw was de hoeve in bezit van de familie Schwarzenberg, en deze heeft vermoedelijk het onderkelderde woonhuis laten bouwen. In de 18e eeuw werd het een gesloten hoeve, met langs de binnenplaats twee zijvleugels in vakwerkbouw. Deze brandden af in 1943, waarna men de zijvleugels herbouwde in baksteen en mergelsteen. In de linker zijvleugel bevindt zich een gevelsteen met jaartal 1734, en de afbeelding van een bok. Aan de straatzijde bevindt zich een poortgebouw dat gedeeltelijk 17e-eeuws is.
Het gebouw is geklasseerd als rijksmonument onder nummer 18851.

title: De Puthof

wikitext:
[[Afbeelding:Reijmerstok-Reijmerstokkerdorpsstraat 130 (1).JPG|thumb|250px|Binnenplaats met hoofdgebouw]]
'''De Puthof''' (ook: ''Bokkenheufke'') is een monumentale boerderij te [[Reijmerstok]], gelegen aan Reijmerstokkerdorpsstraat 130.

==Geschiedenis==
De hoeve werd voor het eerst vermeld in 1375 en vormde de kern waarbij de nederzetting Reijmerstok zich gaandeweg ontwikkelde. Begin 17e eeuw was de hoeve in bezit van de familie Schwarzenberg, en deze heeft vermoedelijk het onderkelderde woonhuis laten bouwen. In de 18e eeuw werd het een gesloten hoeve, met langs de binnenplaats twee zijvleugels in vakwerkbouw. Deze brandden af in 1943, waarna men de zijvleugels herbouwde in baksteen en mergelsteen. In de linker zijvleugel bevindt zich een gevelsteen met jaartal 1734, en de afbeelding van een [[bokken|bok]]. Aan de straatzijde bevindt zich een poortgebouw dat gedeeltelijk 17e-eeuws is.

Het gebouw is geklasseerd als rijksmonument onder nummer 18851.

{{Appendix|2=
*[https://www.dbnl.org/tekst/sten009monu08_01/sten009monu08_01_0129.php Monumenten in Limburg]
}}
{{Commonscat|Puthof (Reijmerstok)}}

[[Categorie:Bouwwerk in Gulpen-Wittem|Puthoeve]]


text:
# Australoheros angiru
Australoheros angiru is een straalvinnige vissensoort uit de familie van de cichliden (Cichlidae). De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 2011 door ?í?an, Piálek, Almirón & Casciotta.

title: Australoheros angiru

wikitext:
{{Taxobox straalvinnige
| titelweergave        = cursief
| naam                 = ''Australoheros angiru''
| afbeelding           =
| orde                 = [[Perciformes]]
| familie              = [[Cichlidae]] ([[Cichliden]])
| geslacht             = ''[[Australoheros]]''
| w-naam               = ''Australoheros angiru''
| auteur               = ?í?an, Piálek, Almirón & Casciotta
| datum                = 2011
| haakjes              =
| commons              =
| species              =
| status               = LC
| statusbron           = 2020
| rl-id                = 162857505
}}
'''''Australoheros angiru''''' is een [[Straalvinnigen|straalvinnige]] [[vissen (dieren)|vissensoort]] uit de familie van de [[Cichliden|cichliden (Cichlidae)]].<ref>{{Link FishBase species|genus=Australoheros|species=angiru|month=02|year=2013}}</ref> De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 2011 door ?í?an, Piálek, Almirón & Casciotta.
{{Appendix}}
{{beginnetje|biologie|2013|02|27}}

[[Categorie:Australoheros|angiru]]
[[Categorie:IUCN-status niet bedreigd]]

title: Australoheros angiru · IUCN-status: Niet bedreigd (2020)

Stam: Chordata (Chordadieren)

Superklasse: Osteichthyes (Beenvisachtigen)

Klasse: Actinopterygii (Straalvinnigen)

Orde: Perciformes

Familie: Cichlidae (Cichliden)

Geslacht: Australoheros

title: Soort

Portaal: Biologie · Vissen


text:
# Caio Collet
Caio Jotta Collet (São Paulo, 3 april 2002) is een Braziliaans autocoureur. In 2018 werd hij kampioen in het Franse Formule 4-kampioenschap. Tussen 2019 en 2022 was hij onderdeel van de Alpine Academy, het opleidingsprogramma van het Formule 1-team van Alpine.

## Autosportcarrière
Collet begon zijn autosportcarrière in het karting op zevenjarige leeftijd. Hij won een aantal kampioenschappen in zijn thuisland Brazilië, voordat hij in 2016 overstapte naar Europa. Aan het begin van 2018 maakte hij zijn debuut in het formuleracing tijdens twee raceweekenden van het Verenigde Arabische Emiraten Formule 4-kampioenschap bij het team Silberpfeil Energy Dubai. In zeven races behaalde hij zes podiumplaatsen, inclusief een overwinning op het Yas Marina Circuit. Met 124 punten werd hij zesde in de eindstand, ondanks dat hij vier raceweekenden miste.
In 2018 kwam Collet uit in het Franse Formule 4-kampioenschap. Hij won zeven races: op het Circuit de Pau-Ville, het Circuit Magny-Cours en het Circuito Permanente de Jerez won hij allemaal twee races, terwijl hij op Dijon-Prenois een enkele overwinning boekte. Daarnaast stond hij in zes andere races op het podium. Met 303,5 punten werd hij overtuigend kampioen in de klasse. Aan het eind van het jaar debuteerde hij in het ADAC Formule 4-kampioenschap in de seizoensfinale op de Hockenheimring bij het team Prema Theodore Racing. In de eerste race werd hij veertiende, terwijl hij in de tweede en derde race tot scoren kwam met een vijfde en een zesde plaats. Met 18 punten werd hij zestiende in de eindstand.
In 2019 maakte Collet de overstap naar de Eurocup Formule Renault 2.0, waarin hij uitkwam voor R-ace GP. Tevens werd hij opgenomen in de Renault Sport Academy, in 2021 omgedoopt tot de Alpine Academy. Hij won geen races, maar stond wel zes keer op het podium en werd met 207 punten vijfde in het kampioenschap als beste rookie.
In 2020 begon Collet het seizoen in de Toyota Racing Series bij het team Mtec Motorsport. Hij won een race op het Teretonga Park, maar stond in de rest van het seizoen niet op het podium en hij werd met 219 punten zevende in het klassement. Vervolgens keerde hij terug naar de Eurocup Formule Renault, waarin hij voor R-ace GP bleef rijden. Hij won vijf races op het Autodromo Nazionale Monza, het Circuit Magny-Cours, het Circuit Zandvoort, het Autodromo Enzo e Dino Ferrari en de Hockenheimring en stond in zeven andere races op het podium. Met 304 punten werd hij achter Victor Martins tweede in het eindklassement.
In 2021 maakte Collet zijn debuut in het FIA Formule 3-kampioenschap, waarin hij uitkwam voor het team MP Motorsport. Aan het begin van het seizoen behaalde hij twee podiumplaatsen op het Circuit de Barcelona-Catalunya en het Circuit Paul Ricard, en hij sloot het seizoen af met een reeks vierde en vijfde plaatsen. Met 93 punten werd hij negende in de eindstand.
In 2022 bleef Collet actief in de FIA Formule 3 bij MP. Hij won twee races op de Hungaroring en het Circuit Zandvoort en stond hiernaast nog driemaal op het podium. Met 88 punten werd hij achtste in het kampioenschap.
In 2023 stapte Collet binnen de FIA Formule 3 over naar Van Amersfoort Racing. Tevens verliet hij de Alpine Academy. Hij won een race op het Circuit de Spa-Francorchamps en stond daarnaast drie keer op het podium: twee keer op de Red Bull Ring en eenmaal in de seizoensopener op het Bahrain International Circuit. Met 73 punten werd hij negende in de eindstand.
In 2024 maakt Collet de overstap naar de Indy NXT, waarin hij uitkomt voor het team HMD Motorsports. Tevens werd hij dat jaar aangesteld als reservecoureur van het Formule E-team van Nissan. In de ePrix van Portland maakte hij hier zijn racedebuut als vervanger van de zieke Oliver Rowland.

title: Caio Collet

wikitext:
[[Bestand:Caio Collet, interview.jpg|thumb|Caio Collet in 2020.]]
'''Caio Jotta Collet''' ([[São Paulo (stad)|São Paulo]], [[3 april]] [[2002]]) is een [[Brazilië|Braziliaans]] [[autocoureur]]. In 2018 werd hij kampioen in het [[Franse Formule 4-kampioenschap]]. Tussen 2019 en 2022 was hij onderdeel van de [[Alpine Academy]], het opleidingsprogramma van het [[Formule 1]]-team van [[Alpine F1 Team|Alpine]].

==Autosportcarrière==
Collet begon zijn [[autosport]]carrière in het [[karting]] op zevenjarige leeftijd. Hij won een aantal kampioenschappen in zijn thuisland Brazilië, voordat hij in 2016 overstapte naar Europa. Aan het begin van 2018 maakte hij zijn debuut in het [[formuleracing]] tijdens twee raceweekenden van het [[Verenigde Arabische Emiraten Formule 4-kampioenschap]] bij het team Silberpfeil Energy Dubai. In zeven races behaalde hij zes podiumplaatsen, inclusief een overwinning op het [[Yas Marina Circuit]]. Met 124 punten werd hij zesde in de eindstand, ondanks dat hij vier raceweekenden miste.

In 2018 kwam Collet uit in het [[Franse Formule 4-kampioenschap]]. Hij won zeven races: op het [[Grand Prix de Pau|Circuit de Pau-Ville]], het [[Circuit Magny-Cours]] en het [[Circuito Permanente de Jerez]] won hij allemaal twee races, terwijl hij op [[Dijon-Prenois]] een enkele overwinning boekte. Daarnaast stond hij in zes andere races op het podium. Met 303,5 punten werd hij overtuigend kampioen in de klasse. Aan het eind van het jaar debuteerde hij in het [[ADAC Formule 4-kampioenschap]] in de seizoensfinale op de [[Hockenheimring]] bij het team [[Prema Powerteam|Prema Theodore Racing]]. In de eerste race werd hij veertiende, terwijl hij in de tweede en derde race tot scoren kwam met een vijfde en een zesde plaats. Met 18 punten werd hij zestiende in de eindstand.

In 2019 maakte Collet de overstap naar de [[Eurocup Formule Renault 2.0]], waarin hij uitkwam voor [[R-ace GP]]. Tevens werd hij opgenomen in de Renault Sport Academy, in 2021 omgedoopt tot de [[Alpine Academy]]. Hij won geen races, maar stond wel zes keer op het podium en werd met 207 punten vijfde in het kampioenschap als beste rookie.

In 2020 begon Collet het seizoen in de [[Toyota Racing Series]] bij het team [[Mtec Motorsport]]. Hij won een race op het [[Teretonga Park]], maar stond in de rest van het seizoen niet op het podium en hij werd met 219 punten zevende in het klassement. Vervolgens keerde hij terug naar de Eurocup Formule Renault, waarin hij voor R-ace GP bleef rijden. Hij won vijf races op het [[Autodromo Nazionale Monza]], het Circuit Magny-Cours, het [[Circuit Zandvoort]], het [[Autodromo Enzo e Dino Ferrari]] en de Hockenheimring en stond in zeven andere races op het podium. Met 304 punten werd hij achter [[Victor Martins]] tweede in het eindklassement.

In [[FIA Formule 3-kampioenschap 2021|2021]] maakte Collet zijn debuut in het [[FIA Formule 3-kampioenschap]], waarin hij uitkwam voor het team [[MP Motorsport]]. Aan het begin van het seizoen behaalde hij twee podiumplaatsen op het [[Circuit de Barcelona-Catalunya]] en het [[Circuit Paul Ricard]], en hij sloot het seizoen af met een reeks vierde en vijfde plaatsen. Met 93 punten werd hij negende in de eindstand.

In [[FIA Formule 3-kampioenschap 2022|2022]] bleef Collet actief in de FIA Formule 3 bij MP. Hij won twee races op de [[Hungaroring]] en het Circuit Zandvoort en stond hiernaast nog driemaal op het podium. Met 88 punten werd hij achtste in het kampioenschap.

In [[FIA Formule 3-kampioenschap 2023|2023]] stapte Collet binnen de FIA Formule 3 over naar [[Van Amersfoort Racing]]. Tevens verliet hij de Alpine Academy. Hij won een race op het [[Circuit de Spa-Francorchamps]] en stond daarnaast drie keer op het podium: twee keer op de [[Red Bull Ring]] en eenmaal in de seizoensopener op het [[Bahrain International Circuit]]. Met 73 punten werd hij negende in de eindstand.

In [[Indy NXT 2024|2024]] maakt Collet de overstap naar de [[Indy NXT]], waarin hij uitkomt voor het team HMD Motorsports. Tevens werd hij [[Formule E seizoen 2023-2024|dat jaar]] aangesteld als reservecoureur van het [[Formule E]]-team van [[Nissan Formula E Team|Nissan]]. In de [[ePrix van Portland 2024|ePrix van Portland]] maakte hij hier zijn racedebuut als vervanger van de zieke [[Oliver Rowland]].

==Externe links==
* [https://web.archive.org/web/20210209143923/https://www.caiocollet.com.br/ Officiële website]
* [https://www.driverdb.com/drivers/caio-collet/ Statistieken op Driver Database]

{{DEFAULTSORT:Collet, Caio}}
[[Categorie:Braziliaans autocoureur]]
[[Categorie:Formule E-coureur]]


text:
# Dasyatis tortonesei
Dasyatis tortonesei is een vissensoort uit de familie van de pijlstaartroggen (Dasyatidae). De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1975 door Capapé.

title: Dasyatis tortonesei

wikitext:
{{Taxobox
| titelweergave = cursief
| naam = ''Dasyatis tortonesei''
| status = DD
| statusbron = 2020
| rl-id = 18907453
| afbeelding = Dasyatis tortonesei.JPG
| rijk = [[Dieren (biologie)|Animalia]] (Dieren)
| stam = [[Chordadieren|Chordata]] (Chordadieren)
| klasse = [[Haaien en roggen|Elasmobranchii]] (Haaien en roggen)
| orde = [[Myliobatiformes]]
| familie = [[Pijlstaartroggen|Dasyatidae]] (Pijlstaartroggen)
| geslacht = ''[[Dasyatis]]''
| auteur = Capapé
| datum = 1975
| haakjes =
| worms = 105852
}}
'''''Dasyatis tortonesei''''' is een [[vissen (dieren)|vissensoort]] uit de familie van de [[Pijlstaartroggen|pijlstaartroggen (Dasyatidae)]].<ref>{{Link FishBase species|genus=Dasyatis|species=tortonesei|month=02|year=2013}}</ref> De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1975 door Capapé.

{{Appendix}}

[[Categorie:Pijlstaartroggen]]
[[Categorie:IUCN-status onzeker]]

title: Dasyatis tortonesei · IUCN-status: Onzeker (2020)

Klasse: Elasmobranchii (Haaien en roggen)

Orde: Myliobatiformes

Familie: Dasyatidae (Pijlstaartroggen)

Geslacht: Dasyatis

title: Soort


text:
# Pseudosesia insularis
Pseudosesia insularis is een vlinder uit de familie wespvlinders (Sesiidae), onderfamilie Sesiinae.
Pseudosesia insularis is voor het eerst wetenschappelijk beschreven door Felder in 1861. De soort komt voor in het Oriëntaals gebied.

title: Pseudosesia insularis

wikitext:
{{Taxobox vlinder
| naam = ''Pseudosesia insularis''
| titelweergave = cursief
| afbeelding =
| afbeeldingtekst =
| familie = [[Wespvlinders|Sesiidae]] (Wespvlinders)
| onderfamilie = [[Sesiinae]]
| tribus = [[Paranthrenini]]
| geslacht = ''[[Pseudosesia]]''
| ondergeslacht =
| w-naam = ''Pseudosesia insularis''
| auteur = Felder
| datum = 1861
| haakjes =
| commons =
| species =
}}
'''''Pseudosesia insularis''''' is een [[vlinders|vlinder]] uit de familie [[wespvlinders]] (Sesiidae), onderfamilie [[Sesiinae]].

''Pseudosesia insularis'' is voor het eerst wetenschappelijk beschreven door Felder in 1861. De soort komt voor in het [[Oriëntaals gebied]].<ref>[http://www.sesiidae.net/Checklst.htm {{Aut|Franz Pühringer & Axel Kallies}}: Checklist of the Sesiidae of the world (Lepidoptera: Ditrysia) -- Last modified: 23-Dec-2011]. <small>Bezocht op 8 februari 2012.</small></ref>

{{Appendix}}

[[Categorie:Wespvlinders]]
[[Categorie:Dier uit het Oriëntaals gebied]]

title: Pseudosesia insularis

Familie: Sesiidae (Wespvlinders)

Onderfamilie: Sesiinae

Geslachtengroep: Paranthrenini

Geslacht: Pseudosesia

title: Soort


text:
# Valeri Gazzajev
Valeri Georgievitsj Gazzajev (Russisch: Вале́рий Гео́ргиевич Газза́ев, Valeriy Georgyevich Gazzayev; Ossetisch: Гæззаты Георгийы фырт Валери, Gæzzaty Georgijy fyrt Valeri) (Ordzhonikidze, 7 augustus 1954) is een Russisch voormalig voetbalspeler en trainer. Hij speelde onder meer voor Dinamo Moskou en het voetbalelftal van de Sovjet-Unie.
In 2005 werd CSKA Moskou onder leiding van Gazzajev de eerste Russische ploeg die een Europees toernooi wist te winnen, namelijk de UEFA Cup.

## Spelerscarrière

### Sovjet First Liga
Gazzajev begon zijn spelerscarrière als aanvaller bij de Russische club Spartak Ordzhonikidze, uitkomend in de Sovjet First Liga, het tweede niveau van het voetbal in de Sovjet-Unie. In 1974 verhuisde hij naar SKA Rostov aan de Don, waarmee hij promoveerde naar de Sovjet Top Liga, na een tweede plek aan het einde van het seizoen. Gazzajev ging echter niet met Rostov aan de Don in de Top Liga spelen, maar keerde in 1975 terug bij Spartak Ordzhonikidze. Dit was omdat hij niet een belangrijke waarde was in het elftal van Rostov.

### Sovjet Top Liga
In de Sovjet Top Liga kwam Gazzajev uit voor Lokomotiv Moskou, Dinamo Moskou en Dinamo Tbilisi.

## Trainerscarrière
Na het afronden van zijn spelerscarrière in 1986 werd Gazzajev jeugdtrainer bij Dinamo Moskou alvorens hij in 1989 hoofdtrainer werd van Spartak Ordzhonikidze. Zijn eerste grote succes als trainer was het winnen van het Russische landskampioenschap met Spartak-Alania Vladikavkaz in 1995. Meer prijzen volgden toen hij als coach aan de slag ging bij CSKA Moskou. Hij won met de club de UEFA Cup in 2005, evenals de Premjer-Liga in 2003, 2005 en 2006. In 2002, 2005 en 2006 won hij ook de Russische beker met CSKA Moskou. Op 26 mei 2009 werd Gazzajev aangesteld als nieuwe hoofdcoach van Dynamo Kiev. Hij tekende een contract voor drie jaar tot medio 2012. Na zijn periode bij Dynamo Kiev keerde hij in 2011 terug bij Vladikavkaz, waar hij voorzitter werd. Van november 2012 tot februari 2013 was hij naast voorzitter ook hoofdcoach van de club.

## Trivia
Valeri Gazzajev is de neef van Yuri Gazzajev.

title: Valeri Gazzajev

wikitext:
{{Infobox voetballer
| spelernaam                  = Valeri Gazzajev
| volledigenaam               = Valeri Georgievitsj Gazzajev
| afbeelding                  = Valery Gazzaev 2019.jpg
| onderschrift                =
| geboortedatum               = [[7 augustus]] [[1954]]
| geboortestad                = [[Vladikavkaz|Ordzhonikidze]]
| geboorteland                = [[Rusland]] (destijds [[Sovjet-Unie]])
| overlijddatum               =
| stadvanoverlijden           =
| landvanoverlijden           =
| lengte                      = 173
| been                        = [[rechtsvoetig|Rechts]]
| gestopt                     = 1986
| rugnummer                   =
| positie                     = [[aanvaller (voetbal)|Aanvaller]]
| huidigeclubfunctie          =
| functie                     =
| contracttot                 =
| verhuurdtot                 =
| jeugdjaren                  = 1966–1969
| jeugdteams                  = [[Spartak Ordzhonikidze]]
| seizoen                     = 1970–1973
1974
1975
1976–1978
1979–1985
1986
| club                        = [[Spartak Ordzhonikidze]]
[[SKA Rostov aan de Don]]
[[Spartak Ordzhonikidze]]
[[Lokomotiv Moskou]]
[[FC Dinamo Moskou|Dinamo Moskou]]
[[Dinamo Tbilisi]]
| wedstr(goals)               = 53{{0|00}}(9)
12{{0|00}}(1)
33{{0}}(14)
72{{0}}(14)
197{{0}}(70)
14{{0|00}}(5)
| interlandjaren              = 1978–1980
1980–1983
| interlandteam               = [[Voetbalelftal van de Sovjet-Unie (mannen)|Sovjet-Unie]]
[[Sovjet-Unie]] (olympisch)
| interlandwedstrijden(goals) = 8{{0|00}}(4)
11{{0|00}}(2)
| trainersjaren               = 1989–1991
1991–1993
1994–1999
1999–2001
2001–2003
2001–2002
2002–2003
2004–2008
2009–2010
2011–2014
2012–2013
| getraindeclubs              = [[Spartak Ordzhonikidze]]
[[FC Dinamo Moskou|Dinamo Moskou]]
[[Alania Vladikavkaz]]
[[FC Dinamo Moskou|Dinamo Moskou]]
[[CSKA Moskou]]
[[Russisch voetbalelftal onder 21 (mannen)|Rusland −21]]
[[Russisch voetbalelftal (mannen)|Rusland]]
[[CSKA Moskou]]
[[FC Dynamo Kiev|Dynamo Kiev]]
[[Alania Vladikavkaz]] (voorzitter)
{{nowrap|[[Alania Vladikavkaz|Alania Vladikavk.]] (voorzitter/coach)}}
| erelijstjaren               =
| erelijst                    =
| clubupdate                  = 13 oktober 2015
| landupdate                  = 13 oktober 2015
}}
'''Valeri Georgievitsj Gazzajev''' ([[Russisch]]: Вале́рий Гео́ргиевич Газза́ев, ''Valeriy Georgyevich Gazzayev''; [[Ossetisch]]: Гæззаты Георгийы фырт Валери, ''Gæzzaty Georgijy fyrt Valeri'') ([[Vladikavkaz|Ordzhonikidze]], [[7 augustus]] [[1954]]) is een [[Rusland|Russisch]] voormalig voetbalspeler en trainer. Hij speelde onder meer voor [[FC Dinamo Moskou|Dinamo Moskou]] en het [[Voetbalelftal van de Sovjet-Unie (mannen)|voetbalelftal van de Sovjet-Unie]].

In 2005 werd [[CSKA Moskou]] onder leiding van Gazzajev de eerste Russische ploeg die een Europees toernooi wist te winnen, namelijk de [[UEFA Cup]].

==Spelerscarrière==
===Sovjet First Liga===
Gazzajev begon zijn spelerscarrière als aanvaller bij de Russische club [[Spartak Ordzhonikidze]], uitkomend in de [[Sovjet First Liga]], het tweede niveau van het voetbal in de Sovjet-Unie. In 1974 verhuisde hij naar [[SKA Rostov aan de Don]], waarmee hij promoveerde naar de [[Sovjet Top Liga]], na een tweede plek aan het einde van het seizoen. Gazzajev ging echter niet met Rostov aan de Don in de Top Liga spelen, maar keerde in 1975 terug bij [[Spartak Ordzhonikidze]]. Dit was omdat hij niet een belangrijke waarde was in het elftal van Rostov.

===Sovjet Top Liga===
In de [[Sovjet Top Liga]] kwam Gazzajev uit voor [[Lokomotiv Moskou]], [[FC Dinamo Moskou|Dinamo Moskou]] en [[FC Dinamo Tbilisi|Dinamo Tbilisi]].

==Trainerscarrière==
Na het afronden van zijn spelerscarrière in 1986 werd Gazzajev jeugdtrainer bij [[FC Dinamo Moskou|Dinamo Moskou]] alvorens hij in 1989 hoofdtrainer werd van [[Spartak Ordzhonikidze]]. Zijn eerste grote succes als trainer was het winnen van het [[Premjer-Liga|Russische landskampioenschap]] met [[Spartak-Alania Vladikavkaz]] in 1995. Meer prijzen volgden toen hij als coach aan de slag ging bij [[CSKA Moskou]]. Hij won met de club de [[UEFA Cup 2004/05|UEFA Cup]] in 2005, evenals de [[Premjer-Liga]] in 2003, 2005 en 2006. In 2002, 2005 en 2006 won hij ook de [[Russische voetbalbeker|Russische beker]] met [[CSKA Moskou]]. Op 26 mei 2009 werd Gazzajev aangesteld als nieuwe hoofdcoach van [[Dynamo Kiev]]. Hij tekende een contract voor drie jaar tot medio 2012. Na zijn periode bij [[Dynamo Kiev]] keerde hij in 2011 terug bij Vladikavkaz, waar hij voorzitter werd. Van november 2012 tot februari 2013 was hij naast voorzitter ook hoofdcoach van de club.

==Trivia==
Valeri Gazzajev is de neef van [[Yuri Gazzajev]].

==Zie ook==
*[[Lijst van spelers van Dinamo Moskou]]
*[[Lijst van spelers van FC Dinamo Tbilisi]]

{{Commonscat|Valeriy Gazzaev}}
{{Appendix}}

{{DEFAULTSORT:Gazzaev, Valeri}}
[[Categorie:Russisch voetballer]]
[[Categorie:Russisch voetbalcoach]]

title: Persoonlijke informatie

Volledige naam: Valeri Georgievitsj Gazzajev

Geboortedatum: 7 augustus 1954

Geboorteplaats: Ordzhonikidze, Rusland (destijds Sovjet-Unie)

Been: Rechts

Positie: Aanvaller

title: Clubinformatie

Clubinformatie: Voetbalcarrière geëindigd in 1986

title: Jeugd

Spartak Ordzhonikidze

title: Senioren *

Seizoen: Club · W 0(G)

Spartak Ordzhonikidze · SKA Rostov aan de Don · Spartak Ordzhonikidze · Lokomotiv Moskou · Dinamo Moskou · Dinamo Tbilisi · 5300(9) · 1200(1) · 330(14) · 720(14) · 1970(70) · 1400(5)

title: Interlands **

Sovjet-Unie · Sovjet-Unie (olympisch) · 800(4) · 1100(2)

title: Getrainde teams

Spartak Ordzhonikidze · Dinamo Moskou · Alania Vladikavkaz · Dinamo Moskou · CSKA Moskou · Rusland −21 · Rusland · CSKA Moskou · Dynamo Kiev · Alania Vladikavkaz (voorzitter) · Alania Vladikavk. (voorzitter/coach)

Getrainde teams:
* Bijgewerkt op 13 oktober 2015
** Bijgewerkt op 13 oktober 2015

Portaal: Voetbal


text:
# Wimbledon 1925
De 45e editie van het Britse grandslamtoernooi, Wimbledon 1925, werd gehouden van maandag 22 juni tot en met maandag 6 juli 1925. Voor de vrouwen was het de 38e editie van het graskampioenschap. Het toernooi werd gespeeld op de Church Road bij de All England Lawn Tennis and Croquet Club in de wijk Wimbledon van de Britse hoofdstad Londen.
Het was de eerste editie van Wimbledon met een kwalificatietoernooi. In het enkelspel waren er acht plaatsten te verdienen in de kwalificatie en in alle drie de dubbeltoernooien waren er vier kwalificatieplekken.
Op de enige zondag tijdens het toernooi (Middle Sunday) werd traditioneel niet gespeeld.

## Belangrijkste uitslagen
Mannenenkelspel

Finale: René Lacoste (Frankrijk) won van Jean Borotra (Frankrijk) met 6–3, 6–3, 4–6, 8–6
Vrouwenenkelspel

Finale: Suzanne Lenglen (Frankrijk) won van Joan Fry (Verenigd Koninkrijk) met 6–2, 6–0
Mannendubbelspel

Finale: Jean Borotra (Frankrijk) en René Lacoste (Frankrijk) wonnen van Raymond Casey (Verenigde Staten) en John Hennessey (Verenigde Staten) met 6–4, 11–9, 4–6, 1–6, 6–3
Vrouwendubbelspel

Finale: Suzanne Lenglen (Frankrijk) en Elizabeth Ryan (Verenigde Staten) wonnen van Kathleen Bridge (Verenigd Koninkrijk) en Mary McIlquham (Verenigd Koninkrijk) met  6–2, 6–2
Gemengd dubbelspel

Finale: Suzanne Lenglen (Frankrijk) en Jean Borotra (Frankrijk) wonnen van Elizabeth Ryan (Verenigde Staten) en Uberto de Morpurgo (Italië) met 6–3, 6–3
Een juniorentoernooi werd voor het eerst in 1947 gespeeld.

title: Wimbledon 1925

wikitext:
{{Infobox tennistoernooi
| Naam           = Wimbledon Championships
| Afbeelding     =
| Onderschrift   =
| Plaats         = [[Wimbledon (Londen)|Wimbledon]]
| Land           = [[Verenigd Koninkrijk]]
| Locatie        = [[All England Lawn Tennis and Croquet Club]]
| Deelnemers     = 128MS, 64VS, 32Q, 32Q, 64MD, 39VD, 64X, 16QD
| Auspiciën      = [[International Tennis Federation|ILTF]]
| Categorie      = [[grandslamtoernooi]]
| Ondergrond     = [[Gras (tennis)|gras]], buiten
| Jaar           = 1925
| Editie         = 45
| Datum          = 22 juni–6 juli
| Vorige         = [[Wimbledon 1924|1924]]
| Volgende       = [[Wimbledon 1926|1926]]
| Winnaar mannenenkelspel   ={{FR-VLAG}} [[René Lacoste]]
| Winnaar vrouwenenkelspel  = {{FR-VLAG}} [[Suzanne Lenglen]]
| Winnaar mannendubbelspel  = {{FR-VLAG}} [[Jean Borotra]]
 {{FR-VLAG}} [[René Lacoste]]
| Winnaar vrouwendubbelspel  = {{FR-VLAG}} [[Suzanne Lenglen]]
 {{US-1912-VLAG}} [[Elizabeth Ryan]]
| Winnaar gemengd dubbelspel  ={{FR-VLAG}} [[Suzanne Lenglen]]
 {{FR-VLAG}} [[Jean Borotra]]
}}
De 45e editie van het Britse [[grandslamtoernooi]], '''[[Wimbledon (tennistoernooi)|Wimbledon]] 1925''', werd gehouden van maandag 22 juni tot en met maandag 6 juli 1925.<ref>Doordat [[Suzanne Lenglen]], [[Jean Borotra]] en [[René Lacoste]] op zaterdag al in een finale speelden, werden de finales in het gemengd dubbelspel en in het mannendubbelspel uitgesteld tot maandag.</ref> Voor de vrouwen was het de 38e editie van het [[gras (tennis)|gras]]kampioenschap. Het toernooi werd gespeeld op de [[Church Road]] bij de [[All England Lawn Tennis and Croquet Club]] in de wijk [[Wimbledon (Londen)|Wimbledon]] van de Britse hoofdstad [[Londen]].

Het was de eerste editie van Wimbledon met een kwalificatietoernooi. In het enkelspel waren er acht plaatsten te verdienen in de kwalificatie en in alle drie de dubbeltoernooien waren er vier kwalificatieplekken.

Op de enige zondag tijdens het toernooi (''Middle Sunday'') werd traditioneel niet gespeeld.

== Belangrijkste uitslagen ==
[[Wimbledon 1925 (mannen)|'''Mannenenkelspel''']]

Finale: [[René Lacoste]] (Frankrijk) won van [[Jean Borotra]] (Frankrijk) met 6–3, 6–3, 4–6, 8–6 <ref>{{Toernooischema Wimbledon|1925|MS}}, mannenenkelspel 1925</ref>

[[Wimbledon 1925 (vrouwen)|'''Vrouwenenkelspel''']]

Finale: [[Suzanne Lenglen]] (Frankrijk) won van [[Joan Fry]] (Verenigd Koninkrijk) met 6–2, 6–0 <ref>{{Toernooischema Wimbledon|1925|LS}} vrouwenenkelspel 1925</ref>

[[Wimbledon 1925 (mannendubbel)|'''Mannendubbelspel''']]

Finale: [[Jean Borotra]] (Frankrijk) en [[René Lacoste]] (Frankrijk) wonnen van [[Raymond Casey]] (Verenigde Staten) en [[John Hennessey]] (Verenigde Staten) met 6–4, 11–9, 4–6, 1–6, 6–3 <ref>{{Toernooischema Wimbledon|1925|MD}} mannendubbelspel 1925</ref>

[[Wimbledon 1925 (vrouwendubbel)|'''Vrouwendubbelspel''']]

Finale: [[Suzanne Lenglen]] (Frankrijk) en [[Elizabeth Ryan]] (Verenigde Staten) wonnen van [[Kathleen Bridge]] (Verenigd Koninkrijk) en [[Mary McIlquham]] (Verenigd Koninkrijk) met  6–2, 6–2 <ref>{{Toernooischema Wimbledon|1925|LD}} vrouwendubbelspel 1925</ref>

[[Wimbledon 1925 (gemengddubbel)|'''Gemengd dubbelspel''']]

Finale: [[Suzanne Lenglen]] (Frankrijk) en [[Jean Borotra]] (Frankrijk) wonnen van [[Elizabeth Ryan]] (Verenigde Staten) en [[Uberto de Morpurgo]] (Italië) met 6–3, 6–3 <ref>{{Toernooischema Wimbledon|1925|MX}} gemengd dubbelspel 1925</ref>

Een juniorentoernooi werd voor het eerst in [[Wimbledon 1947|1947]] gespeeld.

== Externe link ==
* {{Citeer web |url=https://www.wimbledon.com/pdf/Wimbledon_Compendium_2022.pdf |archiefurl=https://web.archive.org/web/20220702223209if_/https://www.wimbledon.com/pdf/Wimbledon_Compendium_2022.pdf |archiefdatum=3 juli 2022|titel=The Wimbledon Compendium 2022 |auteur=Alan Little & The All England Lawn Tennis Club (Championships) Limited |uitgever=Vision Sports Publishing Ltd |datum= |bezochtdatum=2022-07-03 |taal=en}}

{{Appendix|1=bronnoot}}
{{Navigatie Wimbledon}}

[[Categorie:Wimbledon]]
[[Categorie:Tennis in 1925]]

title: Wimbledon Championships 1925

Stad, land: Wimbledon, Verenigd Koninkrijk

Datum: 22 juni–6 juli

Auspiciën: ILTF

Categorie: grandslamtoernooi

Ondergrond: gras, buiten

title: Winnaars

Mannenenkel: René Lacoste

Vrouwenenkel: Suzanne Lenglen

Mannendubbel: Jean Borotra · René Lacoste

Vrouwendubbel: Suzanne Lenglen · Elizabeth Ryan

Gemengd dubbel: Suzanne Lenglen · Jean Borotra


text:
# Jafet
Jafet of Jafeth (Hebreeuws: יֶפֶת, betekenis onbekend) was volgens Genesis 5:32 en 6:10 in de Hebreeuwse Bijbel een zoon van Noach. Zijn broers waren Sem en Cham.
Het verhaal in Genesis 9:18-27 over Jafet vertelt dat Noach dronken in slaap was gevallen. Cham had zijn vader in die toestand aangetroffen en bespotte hem tegenover zijn broers. Jafet en Sem bedekten hun vader met een mantel, zonder naar hun naakte vader te hebben gekeken. Dit is de herkomst van de Nederlandse uitdrukking: "iets met de mantel der liefde bedekken". Jafet en Sem werden voor deze daad door Noach gezegend.

## Nakomelingen
Jafets zonen waren volgens de volkenlijst de stamvaders van diverse Indo-Europese stammen. Hun namen waren:
- Gomer
- Magog
- Tiras
- Javan
- Mesech
- Tubal
- Madai

Tot de Verlichting werd dit verhaal letterlijk genomen en werd Jafet vereenzelvigd met diverse Indo-Germaanse goden, zoals de Indische Pra-Japati, de Romeinse Jupiter en de Griekse Iapetus (Grieks Ίαπετός, Iapetós), een van de Titanen.

title: Jafet

wikitext:
[[Bestand:Shem%2C_Ham_and_Japheth.jpg|thumb|Jafet (rechts) met zijn broers [[Sem (persoon)|Sem]] en [[Cham (persoon)|Cham]]]]
'''Jafet''' of '''Jafeth''' ([[Hebreeuws]]: יֶפֶת, betekenis onbekend) was volgens [[Genesis (boek)|Genesis]] 5:32 en 6:10 in de [[Hebreeuwse Bijbel]] een zoon van [[Noach]]. Zijn broers waren [[Sem (persoon)|Sem]] en [[Cham (persoon)|Cham]].

Het verhaal in Genesis 9:18-27 over Jafet vertelt dat Noach dronken in slaap was gevallen. Cham had zijn vader in die toestand aangetroffen en bespotte hem tegenover zijn broers. Jafet en Sem bedekten hun vader met een mantel, zonder naar hun naakte vader te hebben gekeken. Dit is de herkomst van de Nederlandse uitdrukking: "iets met de mantel der liefde bedekken".<ref>Zie https://www.dbnl.org/tekst/stoe002nede01_01/stoe002nede01_01_1518.php#v1476</ref> Jafet en Sem werden voor deze daad door Noach gezegend.

== Nakomelingen ==
Jafets zonen waren volgens de [[Volkenlijst (Bijbel)|volkenlijst]] de [[stamvader]]s van diverse [[Indo-Europeanen|Indo-Europese]] stammen. Hun namen waren:
*[[Gomer (Hebreeuwse Bijbel)|Gomer]]
*[[Magog (persoon)|Magog]]
*[[Tiras]]
*[[Javan]]
*[[Mesech]]
*[[Tubal]]
*[[Madai (zoon van Jafet)|Madai]]

Tot de [[Verlichting (stroming)|Verlichting]] werd dit verhaal letterlijk genomen en werd Jafet vereenzelvigd met diverse Indo-Germaanse goden, zoals de [[India|Indische]] [[Pra-Japati]], de [[Romeinen (volk)|Romeinse]] [[Jupiter (mythologie)|Jupiter]] en de [[Oude Griekenland|Griekse]] [[Iapetus (mythologie)|Iapetus]] (Grieks Ίαπετός, ''Iapetós''), een van de [[Titaan (mythisch wezen)|Titanen]].{{bron?|Graag een bron waaruit blijkt dat Jafet werd gelijkgesteld met (al) deze goden|2019|07|22}}

{{Appendix}}
{{Navigatie zonen en kleinzonen van Noach}}

[[Categorie:Genesis (boek)]]
[[Categorie:Persoon uit de Hebreeuwse Bijbel]]


text:
# Epipagis stictoperalis
Epipagis stictoperalis is een vlinder uit de familie van de grasmotten (Crambidae). De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1913 door Hampson.

title: Epipagis stictoperalis

wikitext:
{{Taxobox vlinder
| titelweergave = cursief
| naam = ''Epipagis stictoperalis''
| afbeelding =
| familie = [[Grasmotten|Crambidae]] (Grasmotten)
| onderfamilie = [[Spilomelinae]]
| tribus =
| geslacht = ''[[Epipagis]]''
| w-naam = ''Epipagis stictoperalis''
| auteur = Hampson
| datum = 1913
| haakjes =
| commons =
| species =
}}
'''''Epipagis stictoperalis''''' is een [[vlinders|vlinder]] uit de familie van de [[Grasmotten|grasmotten (Crambidae)]].<ref>{{Brontabel|9999-Lepindex}}</ref> De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1913 door Hampson.

{{Appendix}}
{{beginnetje|biologie|2013|04|05}}

[[Categorie:Epipagis|stictoperalis]]

title: Epipagis stictoperalis

Familie: Crambidae (Grasmotten)

Onderfamilie: Spilomelinae

Geslacht: Epipagis

title: Soort


text:
# Conversations with Other Women
Conversations with Other Women is een Amerikaanse film uit 2005 onder regie van Hans Canosa, die in première ging op het Amerikaanse Filmfestival van Telluride. De productie was in Nederland voor het eerst te zien op het Film by the Sea-filmfestival 2006. Bijna de gehele film bestaat uit een gesprek tussen een niet bij naam genoemde man (Aaron Eckhart) en een niet bij naam genoemde vrouw (Helena Bonham Carter).

## Verhaal
Een man (Aaron Eckhart) en een vrouw (Helena Bonham Carter) komen elkaar tegen op een bruiloftsfeest. Zij is het zevende bruidsmeisje dat komt voor de bruid, die zijn zus is. De twee houden zich afzijdig van het feestgedruis, dat ook al ver ten einde is. In plaats daarvan slaan ze aan het flirten met elkaar.
Gaandeweg de film blijkt dat dit bepaald niet de eerste ontmoeting is tussen de twee. Ooit waren ze met elkaar getrouwd, jaren geleden. Terwijl ze zowel positieve als negatieve herinneringen daaraan ophalen, krijgt de kijker beelden te zien van hun jongere versies (Nora Zehetner en Erik Eidem). Hoewel zowel de man als de vrouw in een nieuwe relatie zijn verwikkeld, bewegen ze zich gaandeweg naar haar slaapkamer om het volgens haar onvermijdelijke te laten uitkomen, hoewel ze al weet dat ze er waarschijnlijk spijt van krijgt.

## Rolverdeling
| Acteur               | Personage                  |
| -------------------- | -------------------------- |
| Helena Bonham Carter | Vrouw                      |
| Aaron Eckhart        | Man                        |
| Brian Geraghty       | Bruidegom                  |
| Brianna Brown        | Bruid                      |
| Erik Eidem           | Jonge man                  |
| Nora Zehetner        | Jonge vrouw                |
| Thomas Lennon        | Maker van de bruiloftsfilm |
| Olivia Wilde         | Bruidsmeisje in de lift    |
| Cerina Vincent       | Danseres Sarah             |

title: Conversations with Other Women

wikitext:
{{Infobox film
| titel          = Conversations with Other Women
| afbeelding     =
| tagline        = There are two sides to every love story
| regie          = [[Hans Canosa]]
| producer       = [[Kwesi Collisson]] e.a.
| schrijver      = [[Gabrielle Zevin]]
| spelers        = [[Aaron Eckhart]]
[[Helena Bonham Carter]]
[[Nora Zehetner]]
[[Erik Eidem]]
| muziek         = [[Jeff Eden Fair]]
[[Starr Parodi]]
| montage        = Hans Canosa
| cinematografie = [[Steve Yedlin]]
| distributeur   = [[Fabrication Films]]
| première       = 2005
| genre          = Drama, romantiek
| lengte         = 84 minuten
| ratio          =
| taal           = [[Engels]]
| land           = {{GB}}
{{US}}
| budget         = $ 450.000,-
| bezoekers      =
| opbrengst      =
| nominaties     =
| prijzen        =
| voorloper      =
| vervolg        =
| imdb               =
| moviemeter         =
| tmdb               =
| allmovie           =
| kijkwijzer         = AL
| kijkwijzer_inhoud  = Grof taalgebruik
}}
'''''Conversations with Other Women''''' is een Amerikaanse film uit 2005 onder regie van [[Hans Canosa]], die in première ging op het Amerikaanse [[Filmfestival van Telluride]]. De productie was in Nederland voor het eerst te zien op het [[Film by the Sea]]-filmfestival 2006. Bijna de gehele film bestaat uit een gesprek tussen een niet bij naam genoemde man ([[Aaron Eckhart]]) en een niet bij naam genoemde vrouw ([[Helena Bonham Carter]]).

==Verhaal==
{{Leeswaarschuwing}}
Een man (Aaron Eckhart) en een vrouw (Helena Bonham Carter) komen elkaar tegen op een [[bruiloft]]sfeest. Zij is het zevende [[bruidsmeisje]] dat komt voor de bruid, die zijn zus is. De twee houden zich afzijdig van het feestgedruis, dat ook al ver ten einde is. In plaats daarvan slaan ze aan het flirten met elkaar.

Gaandeweg de film blijkt dat dit bepaald niet de eerste ontmoeting is tussen de twee. Ooit waren ze met elkaar getrouwd, jaren geleden. Terwijl ze zowel positieve als negatieve herinneringen daaraan ophalen, krijgt de kijker beelden te zien van hun jongere versies ([[Nora Zehetner]] en [[Erik Eidem]]). Hoewel zowel de man als de vrouw in een nieuwe relatie zijn verwikkeld, bewegen ze zich gaandeweg naar haar slaapkamer om het volgens haar onvermijdelijke te laten uitkomen, hoewel ze al weet dat ze er waarschijnlijk spijt van krijgt.

==Rolverdeling==
{| class="wikitable sortable"
! Acteur !! Personage
|-
| {{SortNaam|Helena|Bonham Carter}} || Vrouw
|-
| {{SortNaam|Aaron|Eckhart}} || Man
|-
| {{SortNaam|Brian|Geraghty}} || Bruidegom
|-
| {{SortNaam|Brianna|Brown}} || Bruid
|-
| {{SortNaam|Erik|Eidem}} || Jonge man
|-
| {{SortNaam|Nora|Zehetner}} || Jonge vrouw
|-
| {{SortNaam|Thomas|Lennon}} || Maker van de bruiloftsfilm
|-
| {{SortNaam|Olivia|Wilde}} || Bruidsmeisje in de lift
|-
| {{SortNaam|Cerina|Vincent}} || Danseres Sarah
|}

== Externe link ==
*{{Link IMDb titel}}

{{Cursief}}
[[Categorie:Film uit 2005]]
[[Categorie:Britse film]]
[[Categorie:Amerikaanse film]]
[[Categorie:Romantische film]]

title: Conversations with Other Women

Tagline: There are two sides to every love story

Regie: Hans Canosa

Producent: Kwesi Collisson e.a.

Scenario: Gabrielle Zevin

Hoofdrollen: Aaron Eckhart · Helena Bonham Carter · Nora Zehetner · Erik Eidem

Muziek: Jeff Eden Fair · Starr Parodi

Montage: Hans Canosa

Cinematografie]: Steve Yedlin

Distributie: Fabrication Films

Genre: Drama, romantiek

Speelduur: 84 minuten

Taal: Engels

Land: Verenigd Koninkrijk · Verenigde Staten

Kijkwijzer: · Grof taalgebruik


text:
# Androndrono
Androndrono is een plaats en commune in het oosten van Madagaskar, behorend tot het district Maroantsetra, dat gelegen is in de regio Analanjirofo. Tijdens een volkstelling in 2001 telde de plaats 10.800 inwoners.
De plaats biedt enkel lager onderwijs aan. 95 % van de bevolking werkt als landbouwer en 5 % houdt zich bezig met veeteelt. De belangrijkste landbouwproducten zijn rijst en kruidnagelen; andere belangrijke producten zijn koffie en bonen.

title: Androndrono

wikitext:
{{Infobox plaats in Madagaskar
| land = Madagaskar
| naam = Androndrono
| regio = [[Analanjirofo]]
| district = [[Maroantsetra (district)|Maroantsetra]]
| hoogte =
| wapen =
| inwoners = 10.800
| meetjaar = 2001
| lat_deg = 15
| lat_min = 45
| lat_dir = S
| lon_deg = 49
| lon_min = 12
| lon_dir = E
| foto =
| onderschrift =
}}

'''Androndrono''' is een plaats en [[Gemeente (bestuur)|commune]] in het oosten van [[Madagaskar]], behorend tot het district [[Maroantsetra (district)|Maroantsetra]], dat gelegen is in de regio [[Analanjirofo]]. Tijdens een [[volkstelling]] in 2001 telde de plaats 10.800 inwoners.<ref>[http://www.ilo.cornell.edu/ilo/data.html Ilo Census Data]. [https://web.archive.org/web/20210608085554/http://www.ilo.cornell.edu/ilo/data.html Gearchiveerd] op 8 juni 2021.</ref>

De plaats biedt enkel lager onderwijs aan. 95 % van de bevolking werkt als landbouwer en 5 % houdt zich bezig met veeteelt. De belangrijkste landbouwproducten zijn [[rijst]] en [[kruidnagelen]]; andere belangrijke producten zijn [[Koffie (drank)|koffie]] en [[boon|bonen]].

{{Appendix|2=
{{references}}
}}

{{Navigatie regio Analanjirofo}}

[[Categorie:Gemeente in Analanjirofo]]

title: Situering

Regio: Analanjirofo

District: Maroantsetra

title: Algemeen

Portaal: Madagaskar


text:
# Palpomyia rufus
Palpomyia rufus is een muggensoort uit de familie van de knutten (Ceratopogonidae). De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1861 door Loew.

title: Palpomyia rufus

wikitext:
{{Taxobox insect
| titelweergave = cursief
| naam = ''Palpomyia rufus''
| afbeelding =
| orde = [[Diptera]] (Tweevleugeligen)
| onderorde = [[Muggen|Nematocera]] (Muggen)
| familie = [[Knutten|Ceratopogonidae]] (Knutten)
| geslacht = ''[[Palpomyia]]''
| w-naam = ''Palpomyia rufus''
| auteur = Loew
| datum = 1861
| haakjes = ja
| commons =
| species =
}}
'''''Palpomyia rufus''''' is een [[muggen]]soort uit de familie van de [[Knutten|knutten (Ceratopogonidae)]].<ref>Wirth, in Stone et al., 1965, Catalog of the Diptera of America north of Mexico, p. 140.</ref> De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1861 door Loew.

{{Appendix}}
{{beginnetje|biologie|2013|06|21}}

[[Categorie:Palpomyia|rufus]]

title: Palpomyia rufus

Orde: Diptera (Tweevleugeligen)

Onderorde: Nematocera (Muggen)

Familie: Ceratopogonidae (Knutten)

Geslacht: Palpomyia

title: Soort


text:
# Kurarua concinna
Kurarua concinna is een keversoort uit de familie van de boktorren (Cerambycidae). De wetenschappelijke naam van de soort werd voor het eerst geldig gepubliceerd in 1991 door Holzschuh.

title: Kurarua concinna

wikitext:
{{Taxobox insect
| naam = ''Kurarua concinna''
| titelweergave = cursief
| afbeelding =
| afbeeldingtekst =
| orde = [[Kevers|Coleoptera]] (Kevers)
| familie = [[Boktorren|Cerambycidae]] (Boktorren)
| onderfamilie = [[Cerambycinae]]
| geslacht = ''[[Kurarua]]''
| w-naam = ''Kurarua concinna''
| auteur = [[Carolus Holzschuh|Holzschuh]]
| datum = 1991
| haakjes =
| commons =
| species =
}}
'''''Kurarua concinna''''' is een [[kevers]]oort uit de familie van de [[Boktorren|boktorren (Cerambycidae)]]. De wetenschappelijke naam van de soort werd voor het eerst geldig gepubliceerd in 1991 door Holzschuh.<ref>{{Brontabel|9999-Cerambycidae}} (bezocht 30 januari 2014)</ref>

{{Appendix}}
{{Beginnetje|biologie|2014|02|18}}

[[Categorie:Kurarua|concinna]]

title: Kurarua concinna

Orde: Coleoptera (Kevers)

Familie: Cerambycidae (Boktorren)

Onderfamilie: Cerambycinae

Geslacht: Kurarua

title: Soort


text:
# Daniël Harmzen
Daniël Harmzen (Sassenheim, 12 september 1985) is een voormalig Nederlands korfballer en huidig korfbalcoach. Hij is meervoudig Nederlands kampioen geworden in de Korfbal League met TOP waar hij speelde.
Harmzen speelde ook samen met zijn broer, Sander Harmzen.

## Speler
Harmzen speelde zijn volledige korfbalcarrière bij TOP uit Sassenheim. Als speler van de A1 en hoofdmacht heeft Harmzen de glorie van de club volledig meegemaakt.
In 2008 promoveerde hij met de club vanuit de Hoofdklasse naar de prestigieuze Korfbal League.
In de eerste 2 seizoenen van TOP in de Korfbal League eindigde de club in de middenmoot, maar in 2010-2011 ging het beter met de club. Het eindigde 3e in de competitie en kon voor het eerst play-offs spelen. In 3 wedstrijden won het de play-offs van Fortuna en zodoende stond de club voor het eerst in de clubhistorie in de grote finale in Ahoy. In de finale trof het PKC. TOP won deze finale met 21-19 en werd het de nieuwe Nederlands kampioen zaalkorfbal.
TOP kon haar titel niet prolongeren, want in de 2 seizoenen erna haalde de club niet de play-offs.
Seizoen 2013-2014 werd voor Harmzen een bijzonder seizoen. TOP werd 1e in de competitie en versloeg in de play-offs Dalto waardoor het voor de tweede keer in de clubhistorie in de Korfbal League finale stond. In deze finale was het Harmzen die de winnende 21-20 binnenschoot met nog maar 23 seconden op de wedstrijdklok. TOP was voor de tweede keer kampioen en Harmzen had zich onsterfbaar gemaakt voor de club. Na deze titel kondigde Harmzen zijn afscheid als aan als speler.

### Rentree
Nog in hetzelfde jaar waarin hij afscheid had genomen (2014) werd hij door de club gevraagd om terug te komen. Harmzen bleek te belangrijk en was nodig om de club op het topniveau te houden.
Zo werd hij eind 2014 weer toegevoegd aan de selectie van TOP. Van 2014 t/m 2018 stond TOP in alle korfbal league finales. Het verloor in 2015 van PKC, maar won daarna 3 keer op rij (2016, 2017 en 2018). In 2018 nam Harmzen voor de tweede keer afscheid als speler. Dit maal definitief, maar wederom met de zaaltitel op zak.

## Erelijst
- Korfbal League kampioen, 5× (2011, 2014, 2016, 2017, 2018)
- Europacup kampioen, 3× (2012, 2017, 2018)
- Ereklasse veld kampioen, 1× (2011)
- Supercup veld kampioen, 1× (2016)

## Statistieken
| Naam           | KL seizoenen | Wedstrijden | Goals | Gemiddeld | Rebounds | Strafworpen |
| -------------- | ------------ | ----------- | ----- | --------- | -------- | ----------- |
| Daniël Harmzen | 10           | 173         | 481   | 2,8       | 2063     | 126         |

## Coach

### Groen Geel
Voor seizoen 2020-2021 werd Harmzen aangesteld als nieuwe hoofdcoach bij Groen Geel uit Wormer. Hij werd de opvolger van vertrekkend coach Dico Dik.
Zijn eerste seizoen was een seizoen geplaagd door corona. Hierdoor speelde alleen de Korfbal League zijn wedstrijden en alle klasses hieronder kwamen te vervallen. Op basis hiervan werd er dus wel gespeeld in de Korfbal League, maar kon er niet gedegradeerd worden. GroenGeel speelde 10 wedstrijden en won er 3, echter was dit niet voldoende voor nacompetitie.
In Harmzen zijn tweede seizoen als coach (2021-2022) was er uitgebreidere competitie. De zaalcompetitie was onderverdeeld in 2 fases. In de eerste competitiefase streed GroenGeel voor plek 3 in Poule A, maar kwam het net 1 punt tekort. Zo moest GroenGeel zich mengen in de degradatiepoule, waarbij de onderste 3 ploegen direct gedradeerde en de nummer 9 zich moest verdedigen in de play-downs.
GroenGeel stond uiteindelijk op de 9e plaats, waardoor het play-downs moest spelen tegen de verliezend Hoofdklasse finalist, HKC. Deze best-of-3 serie werd spannend; HKC won het eerste duel en GroenGeel het tweede. Hierdoor werd het seizoen beslecht in de 3e wedstrijd. GroenGeel won deze 3e wedstrijd met 24-20, waardoor het zichzelf handhaafde voor de Korfbal League voor seizoen 2022-2023.
Seizoen 2022-2023 werd het 3e en laatste seizoen voor Harmzen bij Groen Geel. In februari 2023 maakte hij bekend na het seizoen te stoppen. Enkele weken later stapte hij per direct op.

### TOP Sassenheim
Voor seizoen 2023-2024 werd Harmzen, samen met Ruben Boode aangesteld als nieuwe coaches bij TOP (Sassenheim), de club waar hij als speler fuore had gemaakt.
Echter besloot Harmen na 1 seizoen als hoofdcoach te stoppen.

title: Daniël Harmzen

wikitext:
{{Infobox sporter
| afbeelding =
| naam = Daniël Harmzen
| lengte = 1,85 m
| club = {{NL-VLAG}} [[KV TOP (Sassenheim)|TOP]] (1991-2018)

| trainer = {{NL-VLAG}} [[KV Groen Geel|Groen Geel]] (2020-2023)
{{NL-VLAG}} [[KV TOP (Sassenheim)|TOP]] (2023-2024)

| geboortedatum = [[12 september]] [[1985]]
| discipline = [[korfbal]]
| geboorteplaats = [[Sassenheim]]
| geboorteland = Nederland
}}
'''Daniël Harmzen''' ([[Sassenheim]], [[12 september]] [[1985]]) is een voormalig Nederlands korfballer en huidig korfbalcoach. Hij is meervoudig Nederlands kampioen geworden in de [[Korfbal League]] met [[KV TOP (Sassenheim)|TOP]] waar hij speelde.
Harmzen speelde ook samen met zijn broer, [[Sander Harmzen]].

==Speler==
Harmzen speelde zijn volledige korfbalcarrière bij TOP uit [[Sassenheim]]. Als speler van de A1 en hoofdmacht heeft Harmzen de glorie van de club volledig meegemaakt.
In 2008 promoveerde hij met de club vanuit de [[Hoofdklasse (zaalkorfbal)|Hoofdklasse]] naar de prestigieuze [[Korfbal League]].

In de eerste 2 seizoenen van TOP in de Korfbal League eindigde de club in de middenmoot, maar in 2010-2011 ging het beter met de club. Het eindigde 3e in de competitie en kon voor het eerst play-offs spelen. In 3 wedstrijden won het de play-offs van [[Fortuna (korfbal)|Fortuna]] en zodoende stond de club voor het eerst in de clubhistorie in de grote finale in Ahoy. In de finale trof het [[Papendrechts Korfbalclub|PKC]]. TOP won deze finale met 21-19 en werd het de nieuwe Nederlands kampioen zaalkorfbal.

TOP kon haar titel niet prolongeren, want in de 2 seizoenen erna haalde de club niet de play-offs.

Seizoen [[Korfbal League 2013/14|2013-2014]] werd voor Harmzen een bijzonder seizoen. TOP werd 1e in de competitie en versloeg in de play-offs [[Dalto]] waardoor het voor de tweede keer in de clubhistorie in de Korfbal League finale stond. In deze finale was het Harmzen die de winnende 21-20 binnenschoot met nog maar 23 seconden op de wedstrijdklok. TOP was voor de tweede keer kampioen en Harmzen had zich onsterfbaar gemaakt voor de club. Na deze titel kondigde Harmzen zijn afscheid als aan als speler.

===Rentree===
Nog in hetzelfde jaar waarin hij afscheid had genomen (2014) werd hij door de club gevraagd om terug te komen. Harmzen bleek te belangrijk en was nodig om de club op het topniveau te houden.
Zo werd hij eind 2014 weer toegevoegd aan de selectie van TOP. Van 2014 t/m 2018 stond TOP in alle korfbal league finales. Het verloor in 2015 van PKC, maar won daarna 3 keer op rij (2016, 2017 en 2018). In 2018 nam Harmzen voor de tweede keer afscheid als speler. Dit maal definitief, maar wederom met de zaaltitel op zak.

==Erelijst==
*[[Korfbal League]] kampioen, 5× (2011, 2014, 2016, 2017, 2018)
*[[Europa Cup (korfbal)|Europacup]] kampioen, 3× (2012, 2017, 2018)
*[[Ereklasse korfbal|Ereklasse veld]] kampioen, 1× (2011)
*[[Supercup (korfbal)|Supercup veld]] kampioen, 1× (2016)

==Statistieken==
{| class="wikitable sortable"
|-
!width=130 | Naam
!width=120 | KL seizoenen
!width=120 | Wedstrijden
!width=80 | Goals
!width=100 | Gemiddeld
!width=100 | Rebounds
!width=100 | Strafworpen
|-
| Daniël Harmzen
| 10
| 173
| 481
| 2,8
| 2063
| 126
|}

==Coach==
===Groen Geel===
Voor seizoen 2020-2021 werd Harmzen aangesteld als nieuwe hoofdcoach bij [[KV Groen Geel|Groen Geel]] uit [[Wormer (dorp)|Wormer]]. Hij werd de opvolger van vertrekkend coach [[Dico Dik]].
Zijn eerste seizoen was een seizoen geplaagd door corona. Hierdoor speelde alleen de Korfbal League zijn wedstrijden en alle klasses hieronder kwamen te vervallen. Op basis hiervan werd er dus wel gespeeld in de Korfbal League, maar kon er niet gedegradeerd worden. GroenGeel speelde 10 wedstrijden en won er 3, echter was dit niet voldoende voor nacompetitie.

In Harmzen zijn tweede seizoen als coach (2021-2022) was er uitgebreidere competitie. De zaalcompetitie was onderverdeeld in 2 fases. In de eerste competitiefase streed GroenGeel voor plek 3 in Poule A, maar kwam het net 1 punt tekort. Zo moest GroenGeel zich mengen in de degradatiepoule, waarbij de onderste 3 ploegen direct gedradeerde en de nummer 9 zich moest verdedigen in de play-downs.
GroenGeel stond uiteindelijk op de 9e plaats, waardoor het play-downs moest spelen tegen de verliezend Hoofdklasse finalist, [[HKC]]. Deze best-of-3 serie werd spannend; HKC won het eerste duel en GroenGeel het tweede. Hierdoor werd het seizoen beslecht in de 3e wedstrijd. GroenGeel won deze 3e wedstrijd met 24-20, waardoor het zichzelf handhaafde voor de Korfbal League voor seizoen 2022-2023.

Seizoen 2022-2023 werd het 3e en laatste seizoen voor Harmzen bij Groen Geel. In februari 2023 maakte hij bekend na het seizoen te stoppen. Enkele weken later stapte hij per direct op.

===TOP Sassenheim===
Voor seizoen 2023-2024 werd Harmzen, samen met [[Ruben Boode]] aangesteld als nieuwe coaches bij [[KV TOP (Sassenheim)|TOP (Sassenheim)]], de club waar hij als speler fuore had gemaakt.
Echter besloot Harmen na 1 seizoen als hoofdcoach te stoppen.

==Externe links==
{{appendix|2=
*https://www.trouw.nl/nieuws/korfballer-daniel-harmzen-gaat-nu-eerst-eens-kijken-hoe-het-niks-doen-bevalt~b91e7feb/+&cd=13&hl=nl&ct=clnk&gl=nl
*https://www.deteylinger.nl/nieuws/sport/38534/daniel-harmzen-een-clubicoon-neemt-afscheid
*https://www.youtube.com/watch?v=seKXBeE8Fkw&t=2516s
*https://www.korfbal.nl/korfbal-league/nieuws/daniel-harmzen-hoofdtrainer-groen-geel
*https://www.kvtop.nl/club/communicatie/club-nieuws/ruben-boode-en-daniel-harmzen-volgend-seizoen-aan-het-roer-bij-top-iaa-fresh
*https://www.kvtop.nl/daniel-harmzen-stopt-aan-het-einde-van-het-seizoen-bij-top-iaa-fresh
}}

{{DEFAULTSORT:Harmzen, Daniël}}
[[Categorie:Nederlands korfballer]]
[[Categorie:Nederlands korfbalcoach]]

title: Persoonlijke informatie

Naam: Daniël Harmzen

Geboortedatum: 12 september 1985

Geboorteplaats: Sassenheim

Geboorteland: Nederland

title: Sportieve informatie

Discipline: korfbal


text:
# Stolokrosuchus
Stolokrosuchus is een geslacht van uitgestorven neosuchide Crocodylomorpha dat leefde tijdens het Vroeg-Krijt. De fossielen, waaronder een schedel met een lange dunne snuit en benige knoppen op het prefrontale, zijn gevonden in Niger.
Stolokrosuchus werd in 2000 benoemd en beschreven door Hans Larsson en Boubacar Gado. De typesoort is Stolokrosuchus lapparenti. De geslachtsnaam is een combinatie van het Grieks stolokroi, de kleine hoorns van een jonge bok als verwijzing naar de uitsteeksels op de prefrontalia, en souchos, de naam van de Egyptische krokodillengod. De soortaanduiding eert Albert-Felix de Lapparent.
Het holotype is MNN GDF 600, een schedel. Toegewezen zijn de specimina MNN GDF 601: een rechterangulare van de onderkaak naast de schedel gevonden; en MNN GDF 602, een linkeronderkaak op twee meter van het holotype opgegraven.
De snuit is zeer langwerpig, vooraan eindigend in een kleine rosette.
Ze beschreven het aanvankelijk als verwant aan Peirosauridae, zo niet een lid van die familie. Eén studie heeft aangetoond dat het verband houdt met Elosuchus. Echter, meer recente werken vinden Stolokrosuchus meestal als een van de meest basale Neosuchia, slechts in de verte verwant aan de elosuchide of pholidosauride Elosuchus.

title: Stolokrosuchus

wikitext:
{{Taxobox reptiel
| naam              = ''Stolokrosuchus''
| titelweergave     = cursief
| status            = uitgestorven
| statusbron        =
| rl-id             =
| fossiel           = Vroeg-Krijt
| afbeelding        =
| afbeeldingtekst   =
| onderklasse       = [[Diapsida]]
| infraklasse       = [[Archosauromorpha]]
| superorde         = [[Crocodylomorpha]]
| familie           =
| taxon             = [[Geslacht (biologie)|Geslacht]]
| w-naam            = ''Stolokrosuchus''
| auteur            = Larsson & Gado
| datum             = 2000
| haakjes           =
| origineel         =
| typesoort         = ''Stolokrosuchus lapparenti''
| afbeeldingII      =
| afbeeldingIItekst =
}}

'''''Stolokrosuchus'''''<ref>{{Citeer web |url=http://www.prehistoric-wildlife.com/species/s/stolokrosuchus.html |titel=Stolokrosuchus |bezochtdatum=17-07-2022 |werk=www.prehistoric-wildlife.com}}</ref><ref>{{Citeer web |url=http://www.fossilworks.org/cgi-bin/bridge.pl?a=taxonInfo&taxon_no=93882 |titel=Fossilworks: Stolokrosuchus |bezochtdatum=17-07-2022 |werk=www.fossilworks.org}}</ref> is een [[Geslacht (biologie)|geslacht]] van [[Uitsterven|uitgestorven]] [[Neosuchia|neosuchide]] [[Crocodylomorpha]] dat leefde tijdens het Vroeg-[[Krijt (periode)|Krijt]]. De [[Fossiel|fossielen]], waaronder een [[schedel]] met een lange dunne [[snuit]] en benige knoppen op het prefrontale, zijn gevonden in [[Niger (land)|Niger]].

''Stolokrosuchus'' werd in 2000 benoemd en beschreven door [[Hans Larsson]] en [[Boubacar Gado]]. De [[typesoort]] is ''Stolokrosuchus lapparenti''. De geslachtsnaam is een combinatie van het [[Grieks]] ''stolokroi'', de kleine hoorns van een jonge bok als verwijzing naar de uitsteeksels op de prefrontalia, en ''souchos'', de naam van de [[Egypte (land)|Egyptische]] krokodillengod. De [[soortaanduiding]] eert Albert-Felix de Lapparent.<ref>H.C.E. Larsson and B. Gado. 2000. "A new Early Cretaceous crocodyliform from Niger". ''Neues Jahrbuch für Geologie und Paläontologie - Abhandlungen'' '''217'''(1): 131-141</ref>

Het [[holotype]] is '''MNN GDF 600''', een schedel. Toegewezen zijn de specimina MNN GDF 601: een rechterangulare van de [[Mandibula (gewervelden)|onderkaak]] naast de schedel gevonden; en MNN GDF 602, een linkeronderkaak op twee meter van het holotype opgegraven.

De snuit is zeer langwerpig, vooraan eindigend in een kleine rosette.

Ze beschreven het aanvankelijk als verwant aan [[Peirosauridae]], zo niet een lid van die [[Familie (biologie)|familie]]. Eén studie heeft aangetoond dat het verband houdt met ''[[Elosuchus]]''. Echter, meer recente werken vinden ''Stolokrosuchus'' meestal als een van de meest basale Neosuchia, slechts in de verte verwant aan de elosuchide of [[Pholidosauridae|pholidosauride]] ''Elosuchus''.

{{Appendix|2=
{{References}}
* {{Bronvermelding anderstalige Wikipedia|taal=en|titel=Stolokrosuchus|oldid=1049730152|datum=20220717}}
}}
[[Categorie:Uitgestorven Crocodylomorpha]]

title: Stolokrosuchus · Status: Uitgestorven · Fossiel voorkomen: Vroeg-Krijt

Klasse: Reptilia (Reptielen)

Onderklasse: Diapsida

Infraklasse: Archosauromorpha

Superorde: Crocodylomorpha

title: Stolokrosuchus lapparenti

Portaal: Biologie · Herpetologie


text:
# Gentioux-Pigerolles
Gentioux-Pigerolles is een gemeente in het Franse departement Creuse (regio Nouvelle-Aquitaine) en telt 372 inwoners (2004). De plaats maakt deel uit van het arrondissement Aubusson.

## Geografie
De oppervlakte van Gentioux-Pigerolles bedraagt 73,4 km², de bevolkingsdichtheid is 5,1 inwoners per km².

## Demografie
Onderstaande figuur toont het verloop van het inwonertal (bron: INSEE-tellingen).

1. ↑  Populations de référence 2022.

title: Gentioux-Pigerolles

wikitext:
{{Infobox gemeente Frankrijk
| plaatsnaam = Gentioux-Pigerolles
| wapen =
| kaart =
| regio = [[Nouvelle-Aquitaine]]
| departement = [[Creuse (departement)|Creuse]] (23)
| depnr = 23
| arrondissement = [[Arrondissement Aubusson|Aubusson]]
| kanton = [[Kanton Felletin|Felletin]]
| long = 1.995
| lat = 45.7852777778
| jaar = 2004
| inwoners = 372
| dichtheid = 5,1
| oppervlakte = 73,4
| water =
| code = 23090
| postcode =
| netnummer =
| hoogteligging = 653 - 929
| aangrenzende gemeenten =
| burgemeester =
| website =
| image = Gentioux-Pigerolles - Mairie-école.JPG
| caption = Gemeentehuis en school
}}
'''Gentioux-Pigerolles''' is een gemeente in het [[Frankrijk|Franse]] departement [[Creuse (departement)|Creuse]] (regio [[Nouvelle-Aquitaine]]) en telt 372 inwoners (2004). De plaats maakt deel uit van het arrondissement [[Arrondissement Aubusson|Aubusson]].

==Geografie==
De oppervlakte van Gentioux-Pigerolles bedraagt 73,4 km², de bevolkingsdichtheid is 5,1 inwoners per km².
[[Bestand:23090-Gentioux-Pigerolles-Sols.png|thumb |left |400px |Kaart van de gemeente met de belangrijkste infrastructuur, bodemgebruik en omliggende gemeenten]]{{Clearleft}}

==Demografie==
Onderstaande figuur toont het verloop van het inwonertal (bron: [[Institut national de la statistique et des études économiques/Definities|INSEE-tellingen]]).<br />
{{Grafiek inwonertal gemeente Frankrijk|id=23090}}
<!-- Bron: Frans bureau voor statistiek. Cijfers inwoneraantal volgens de definitie "population sans doubles comptes" -->
{{Commonscat}}

[[Categorie:Gemeente in Creuse]]

title: Situering

Regio: Nouvelle-Aquitaine

Departement: Creuse (23)

Arrondissement: Aubusson

Kanton: Felletin

title: Algemeen

title: Overig

title: Foto's

Foto's: Gemeentehuis en school

Portaal: Frankrijk