text:
# Mark Hildreth
Mark Hildreth (Vancouver, 24 januari 1978) is een Canadees acteur, stemacteur en muzikant.

## Biografie
Hildreth heeft gestudeerd aan de National Theatre School of Canada in Montreal. Hij begon op zevenjarige leeftijd als jeugdacteur in de film Love Is Never Silent (1985), waarna hij nog meer dan 120 rollen speelde in films en televisieseries. Hij doet televisiewerk en treedt ook op als acteur in het theater.
Hildreth is actief als muzikant, hij heeft twee albums uitgebracht. In 2003 bracht hij het album Complex State of Attachment en in 2013 het album Signs of Life.
Hildreth woont nu in Los Angeles samen met zijn vriendin Kristin Kreuk.

## Filmografie

### Films
Uitgezonderd korte films.
- 2023 Big Sky River: The Bridal Path - als Peter
- 2019 4 latas - als Jean Pierre (stem)
- 2019 Escaping the Madhouse: The Nellie Bly Story - als Bats
- 2016 American Pastoral - als agent Dolan
- 2013 End of the World - als Max
- 2010 Max Steel vs The Toxic Legion - als Max Steel (stem)
- 2010 Planet Hulk - als Red King (stem)
- 2009 Barbie and the Three Musketeers - als prins Louis (stem)
- 2009 Max Steel vs. The Mutant Menace - als Max Steel (stem)
- 2007 Pirates of the Caribbean: At World's End - als Cryer
- 2005 Barbie and the Magic of Pegasus 3-D - als Aidan (stem)
- 2005 Dragons II: The Metal Ages - als Dev
- 2005 Eighteen - als Macauley
- 2005 My Scene Goes Hollywood: The Movie - als Sutton (stem)
- 2004 Everyone - als Grant
- 2004 Barbie as the Princess and the Pauper - als koning Dominick (stem)
- 2004 G.I. Joe: Valor vs. Venom - als Hi-Tech (stem)
- 2004 Dragons: Fire & Ice - als prins Dev (stem)
- 2003 Barbie of Swan Lake - als prins Daniel (stem)
- 2003 G.I. Joe: Spy Troops the Movie - als Hightech (stem)
- 2002 No Night Is Too Long - als James Gilman
- 2002 They - als Troy
- 2002 Barbie as Rapunzel - als Stefan (stem)
- 2000 Mobile Suit Gundam Wing: The Movie - Endless Waltz - als Heero Yuy (stem)
- 1999 Y2K - als jonge soldaat
- 1996 Past Perfect - als Rusty Walker
- 1995 Shock Treatment - als Craig Grant
- 1994 Garou Densetsu - als Terry Bogard (stem Engelse versie)
- 1993 Battle Fighters Garou Densetsu 2 - als Terry Bogard (stem Engelse versie)
- 1993 Relentless: Mind of a Killer - als Jeremy
- 1992 Battle Fighters Garou Densetsu - als Terry Bogard (stem Engelse versie)
- 1991 My Son Johnny - als johnny 12 jaar oud
- 1987 After the Promise - als Raymond 3
- 1986 The Humanoid - als Eric (stem Engelse versie)
- 1985 Love Is Never Silent - als Bradley Ryder

### Televisieseries
Uitgezonderd eenmalige gastrollen.
- 2022 GenZeroes - als Thiess - 5 afl.
- 2018-2020 The Hollow - als de rare jongen - 12 afl.
- 2020 Ninjago - als Milton Dyer (stem) - 5 afl.
- 2018 The Looming Tower - als Gordon Wright - 4 afl.
- 2014-2015 Resurrection - als dominee Tom Hale - 21 afl.
- 2009-2012 Hot Wheels: Battle Force 5 - als Vert Wheeler / Kyrosis / Praxion (stemmen) - 54 afl.
- 2011-2012 Voltron Force - als Koning Lotor / Lotor (stemmen) - 15 afl.
- 2009-2011 V - als Joshua - 17 afl.
- 2009 The Tudors - als kardinaal Reginald Pole - 5 afl.
- 2008-2009 Wolverine and the X-Men - als Pietro Maximoff / Quicksilver (stemmen) - 9 afl.
- 2006 Class of the Titans - als Pan - 2 afl.
- 2005 Young Blades - als Siroc - 13 afl.
- 2003-2004 Sabrina's Secret Life - als stem - 26 afl.
- 2001-2003 X-Men: Evolution - als Angel / Warren Worthington III (stemmen) - 4 afl.
- 2003 Gadget and the Gadgetinis - als stem - 7 afl.
- 2002-2003 Just Cause - als Ted Kasselbaum - 20 afl.
- 2002-2003 Stargate Infinity - als R.J. Harrison (stem) - 26 afl.
- 2001-2002 Mary-Kate and Ashley in Action! - als stem - 4 afl.
- 2000-2001 Action Man - als Alex Mann (stem) - 24 afl.
- 1998-2000 Honey, I Shrunk the Kids - als Jack McKenna - 5 afl.
- 2000 Mobile Suit Gundam Wing - als Heero Yuy (stem) - 48 afl.
- 2000 Call of the Wild - als Stanton Challenger - 5 afl.
- 1997-1998 Dragon Ball Z - als dr. Briefs (stem) - 5 afl.
- 1995-1997 Street Fighter: The Animated Series - als diverse stemmen - 26 afl.
- 1994-1996 Hurricanes - als stem - 7 afl.
- 1995 Shin kidô senki Gundam W - als Heero Yuy (stem) - 3 afl.
- 1992-1994 The Odyssey - als Finger - 24 afl.
- 1994 Conan and the Young Warriors - als Draegen (stem) - 13 afl.
- 1994 Madison - als Allan - 2 afl.
- 1993 Double Dragon - als stem - 12 afl.
- 1989-1990 Camp Candy - als stem - 16 afl.
- 1988 Beany and Cecil - als Beany (stem) - 5 afl.

### Computerspellen
- 2017 For Honor - als stem
- 2013 The Bureau: XCOM Declassified - als William Carter
- 2013 Star Wars: The Old Republic - Rise of the Hutt Cartel - als stem
- 2011 Star Wars: The Old Republic - als stem
- 2011 Warhammer 40,000: Dawn of War II - Retribution - als stem
- 2009 Dragon Age: Origins - als Sten
- 2008 Metal Gear Solid 4: Guns of the Patriots - als soldaat
- 2008 Burnout Paradise - als DJ Atomika
- 2007 Company of Heroes: Opposing Fronts - als Roy Jones
- 2007 Medieval II: Total War - Kingdoms - als stem
- 2005 Marvel Nemesis: Rise of the Imperfects - als Daredevil
- 2004 Battle Assault 3 Featuring Gundam Seed - als Heero Yuy
- 2003 SSX 3 - als DJ Atomika
- 2002 Gundam: Battle Assault 2 - als Heero Yuy

- International Standard Name Identifier: 0000 0001 1453 8977
- Library of Congress Control Number: no2010158540
- MusicBrainz: e2b629c5-18c9-4037-b432-78829382364a
- Virtual International Authority File: 102842892
- WorldCat: E39PBJdx8JpkfFRWbyQvGJbyBP

title: Mark Hildreth

wikitext:
{{Infobox acteur
| naam              = Mark Hildreth
| afbeelding        = Mark_Hildreth_2009.jpg
| onderschrift      = Mark Hildreth in 2009
| volledige naam    =
| geboortenaam      =
| geboren           = [[24 januari]] [[1978]]
| geboorteplaats    = [[Vancouver]]
| overleden         =
| overlijdensplaats =
| land              = {{CA}}
| bijnaam           =
| pseudoniem        =
| jaren-actief      = [[1985]] - heden
| beroep            = [[acteur]]
[[stemacteur]]
[[muzikant]]
| website           = https://mark-hildreth.com/
| imdb              = 0383926
| ibdb              =
}}
'''Mark Hildreth''' ([[Vancouver]], [[24 januari]] [[1978]]) is een [[Canada|Canadees]] [[acteur]], [[stemacteur]] en [[muzikant]].

==Biografie==
Hildreth heeft gestudeerd aan de National Theatre School of Canada in [[Montreal (Canada)|Montreal]]. Hij begon op zevenjarige leeftijd als [[jeugdacteur]] in de film ''[[Love Is Never Silent]]'' (1985), waarna hij nog meer dan 120 rollen speelde in films en televisieseries. Hij doet televisiewerk en treedt ook op als acteur in het [[theater (gebouw)|theater]].

Hildreth is actief als muzikant, hij heeft twee [[album (muziek)|album]]s uitgebracht. In 2003 bracht hij het album ''Complex State of Attachment'' en in 2013 het album ''Signs of Life''.

Hildreth woont nu in [[Los Angeles]] samen met zijn vriendin [[Kristin Kreuk]].

==Filmografie==
===Films===
Uitgezonderd [[korte film]]s.
*2023 ''[[Big Sky River: The Bridal Path]]'' - als Peter
*2019 ''[[4 latas]]'' - als Jean Pierre (stem)
*2019 ''[[Escaping the Madhouse: The Nellie Bly Story]]'' - als Bats
*2016 ''[[American Pastoral]]'' - als agent Dolan
*2013 ''[[End of the World (film)|End of the World]]'' - als Max
*2010 ''[[Max Steel vs The Toxic Legion]]'' - als Max Steel (stem)
*2010 ''[[Planet Hulk]]'' - als Red King (stem)
*2009 ''[[Barbie and the Three Musketeers]]'' - als prins Louis (stem)
*2009 ''[[Max Steel vs. The Mutant Menace]]'' - als Max Steel (stem)
*2007 ''[[Pirates of the Caribbean: At World's End]]'' - als Cryer
*2005 ''[[Barbie en de magie van Pegasus|Barbie and the Magic of Pegasus 3-D]]'' - als Aidan (stem)
*2005 ''[[Dragons II: The Metal Ages]]'' - als Dev
*2005 ''[[Eighteen]]'' - als Macauley
*2005 ''[[My Scene Goes Hollywood: The Movie]]'' - als Sutton (stem)
*2004 ''[[Everyone]]'' - als Grant
*2004 ''[[Barbie als de Prinses en de Bedelaar|Barbie as the Princess and the Pauper]]'' - als koning Dominick (stem)
*2004 ''[[G.I. Joe: Valor vs. Venom]]'' - als Hi-Tech (stem)
*2004 ''[[Dragons: Fire & Ice]]'' - als prins Dev (stem)
*2003 ''[[Barbie en het Zwanenmeer|Barbie of Swan Lake]]'' - als prins Daniel (stem)
*2003 ''[[G.I. Joe: Spy Troops the Movie]]'' - als Hightech (stem)
*2002 ''[[No Night Is Too Long]]'' - als James Gilman
*2002 ''[[They (2002)|They]]'' - als Troy
*2002 ''[[Barbie als Rapunzel|Barbie as Rapunzel]]'' - als Stefan (stem)
*2000 ''[[Mobile Suit Gundam Wing: The Movie - Endless Waltz]]'' - als Heero Yuy (stem)
*1999 ''[[Y2K (1999)|Y2K]]'' - als jonge soldaat
*1996 ''[[Past Perfect (film)|Past Perfect]]'' - als Rusty Walker
*1995 ''[[Shock Treatment]]'' - als Craig Grant
*1994 ''[[Garou Densetsu]]'' - als [[Terry Bogard]] (stem Engelse versie)
*1993 ''[[Battle Fighters Garou Densetsu 2]]'' - als Terry Bogard (stem Engelse versie)
*1993 ''[[Relentless: Mind of a Killer]]'' - als Jeremy
*1992 ''[[Battle Fighters Garou Densetsu]]'' - als Terry Bogard (stem Engelse versie)
*1991 ''[[My Son Johnny]]'' - als johnny 12 jaar oud
*1987 ''[[After the Promise]]'' - als Raymond 3
*1986 ''[[The Humanoid]]'' - als Eric (stem Engelse versie)
*1985 ''[[Love Is Never Silent]]'' - als Bradley Ryder

===Televisieseries===
Uitgezonderd eenmalige gastrollen.
*2022 ''[[GenZeroes]]'' - als Thiess - 5 afl.
*2018-2020 ''[[The Hollow (televisieserie)|The Hollow]]'' - als de rare jongen - 12 afl.
*2020 ''[[Ninjago]]'' - als Milton Dyer (stem) - 5 afl.
*2018 ''[[The Looming Tower]]'' - als Gordon Wright - 4 afl.
*2014-2015 ''[[Resurrection (televisieserie)|Resurrection]]'' - als dominee Tom Hale - 21 afl.
*2009-2012 ''[[Hot Wheels: Battle Force 5]]'' - als Vert Wheeler / Kyrosis / Praxion (stemmen) - 54 afl.
*2011-2012 ''[[Voltron Force]]'' - als Koning Lotor / Lotor (stemmen) - 15 afl.
*2009-2011 ''[[V (2009)|V]]'' - als Joshua - 17 afl.
*2009 ''[[The Tudors]]'' - als kardinaal Reginald Pole - 5 afl.
*2008-2009 ''[[Wolverine and the X-Men]]'' - als Pietro Maximoff / Quicksilver (stemmen) - 9 afl.
*2006 ''[[Class of the Titans]] ''- als Pan - 2 afl.
*2005 ''[[Young Blades]]'' - als Siroc - 13 afl.
*2003-2004 ''[[Sabrina's Secret Life]]'' - als stem - 26 afl.
*2001-2003 ''[[X-Men: Evolution]]'' - als Angel / Warren Worthington III (stemmen) - 4 afl.
*2003 ''[[Gadget and the Gadgetinis]]'' - als stem - 7 afl.
*2002-2003 ''[[Just Cause (televisieserie)|Just Cause]]'' - als Ted Kasselbaum - 20 afl.
*2002-2003 ''[[Stargate Infinity]]'' - als R.J. Harrison (stem) - 26 afl.
*2001-2002 ''[[Mary-Kate and Ashley in Action!]]'' - als stem - 4 afl.
*2000-2001 ''[[Action Man (2000)|Action Man]]'' - als Alex Mann (stem) - 24 afl.
*1998-2000 ''[[Honey, I Shrunk the Kids (televisieserie)|Honey, I Shrunk the Kids]]'' - als Jack McKenna - 5 afl.
*2000 ''[[Mobile Suit Gundam Wing]]'' - als Heero Yuy (stem) - 48 afl.
*2000 ''[[Call of the Wild (televisieserie)|Call of the Wild]]'' - als Stanton Challenger - 5 afl.
*1997-1998 ''[[Dragon Ball Z]]'' - als dr. Briefs (stem) - 5 afl.
*1995-1997 ''[[Street Fighter: The Animated Series]]'' - als diverse stemmen - 26 afl.
*1994-1996 ''[[Hurricanes]]'' - als stem - 7 afl.
*1995'' [[Shin kidô senki Gundam W]]'' - als Heero Yuy (stem) - 3 afl.
*1992-1994 ''[[The Odyssey (televisieserie)|The Odyssey]]'' - als Finger - 24 afl.
*1994 ''[[Conan and the Young Warriors]]'' - als Draegen (stem) - 13 afl.
*1994 ''[[Madison (televisieserie)|Madison]]'' - als Allan - 2 afl.
*1993 ''[[Double Dragon (animatieserie)|Double Dragon]]'' - als stem - 12 afl.
*1989-1990 ''[[Camp Candy]]'' - als stem - 16 afl.
*1988 ''[[Beany and Cecil]]'' - als Beany (stem) - 5 afl.

===Computerspellen===
*2017 ''[[For Honor]]'' - als stem
*2013 ''[[The Bureau: XCOM Declassified]]'' - als William Carter
*2013 ''[[Star Wars: The Old Republic - Rise of the Hutt Cartel]]'' - als stem
*2011 ''[[Star Wars: The Old Republic]]'' - als stem
*2011 ''[[Warhammer 40,000: Dawn of War II - Retribution]]'' - als stem
*2009 ''[[Dragon Age: Origins]]'' - als Sten
*2008 ''[[Metal Gear Solid 4: Guns of the Patriots]]'' - als soldaat
*2008 ''[[Burnout Paradise]]'' - als DJ Atomika
*2007 ''[[Company of Heroes: Opposing Fronts]]'' - als Roy Jones
*2007 ''[[Medieval II: Total War - Kingdoms]]'' - als stem
*2005 ''[[Marvel Nemesis: Rise of the Imperfects]]'' - als Daredevil
*2004 ''[[Battle Assault 3 Featuring Gundam Seed]]'' - als Heero Yuy
*2003 ''[[SSX 3]]'' - als DJ Atomika
*2002 ''[[Gundam: Battle Assault 2]]'' - als Heero Yuy

{{Appendix|2=
* {{en}} {{Bronvermelding anderstalige Wikipedia|taal=en|titel=Mark Hildreth (actor)|oldid=632224857|datum=20141113}}
* {{en}} [https://mark-hildreth.com/music/discography/ Albums]
* {{Link IMDb naam}}
}}
{{Bibliografische informatie}}

{{DEFAULTSORT:Hildreth, Mark}}
[[Categorie:Canadees filmacteur]]
[[Categorie:Canadees televisieacteur]]
[[Categorie:Canadees stemacteur]]
[[Categorie:Canadees musicus]]

title: Algemene informatie

Geboren: 24 januari 1978

Geboorteplaats: Vancouver

Land: Canada

title: Werk

Jaren actief: 1985 - heden

Beroep: acteur · stemacteur · muzikant


text:
# Nymphidium ariari
Nymphidium ariari is een vlindersoort uit de familie van de prachtvlinders (Riodinidae), onderfamilie Riodininae.
Nymphidium ariari werd in 1988 beschreven door Callaghan.

wikiname: nlwiki

title: Nymphidium ariari

in_language: nl

wikitext:
{{Taxobox vlinder
| naam=''Nymphidium ariari''
| titelweergave=cursief
| afbeelding=
| afbeeldingtekst=
| familie = [[Prachtvlinders|Riodinidae]] (Prachtvlinders)
| onderfamilie=[[Riodininae]]
| tribus=[[Nymphidiini]]
| geslacht=''[[Nymphidium]]''
| w-naam=''Nymphidium ariari''
| auteur=[[Curtis J.Callaghan|Callaghan]]
| datum=1988
| haakjes=
| commons=
}}
'''''Nymphidium ariari''''' is een [[vlinders|vlindersoort]] uit de familie van de [[prachtvlinders]] (Riodinidae), onderfamilie [[Riodininae]].

''Nymphidium ariari'' werd in 1988 beschreven door [[Curtis J.Callaghan|Callaghan]].<ref>[http://www.ucl.ac.uk/taxome/gbn/Lamas_Riodinidae_04ii08.xls Gerardo Lamas: Riodinidae of the World (revised 4 Feb 2008) -- 3659 names, 1470 spp., 146 genera]</ref>

{{Appendix}}
{{Beginnetje|biologie|2011|11|15}}

{{DEFAULTSORT:Nymphidium ariari}}
[[Categorie:Nymphidium|ariari]]

title: Nymphidium ariari

Rijk: Animalia (Dieren)

Stam: Arthropoda (Geleedpotigen)

Klasse: Insecta (Insecten)

Orde: Lepidoptera (Vlinders)

Familie: Riodinidae (Prachtvlinders)

Onderfamilie: Riodininae

Geslachtengroep: Nymphidiini

Geslacht: Nymphidium

title: Soort

Portaal: Biologie · Insecten


text:
# Iberische groene specht
De Iberische groene specht (Picus sharpei) is een vogelsoort uit de familie van de spechten (Picidae). De soortaanduiding sharpei is een eerbetoon aan de Britse ornitholoog Richard Bowdler Sharpe.

## Verspreiding en leefgebied
Deze middelgrote soort is endemisch op het Iberisch Schiereiland.

## Status
De grootte van de populatie wordt geschat op 488.000 tot 938.000 volwassen vogels. Op de Rode lijst van de IUCN heeft deze soort de status niet bedreigd.
Japanse groene specht (P. awokera) ·
grijskopspecht (P. canus) ·
kleine geelkuifspecht (P. chlorolophus) ·
Sumatraanse grijskopspecht (P. dedemi) ·
zwartkopspecht (P. erythropygius) ·
vuurvleugelspecht (P. puniceus) ·
roodkraagspecht (P. rabieri) ·
Iberische groene specht (P. sharpei) ·
geschubde groene specht (P. squamatus) ·
Levaillants specht (P. vaillantii) ·
Birmese schubbuikspecht (P. viridanus) ·
groene specht (P. viridis) ·
grote schubbuikspecht (P. vittatus) ·
kleine schubbuikspecht (P. xanthopygaeus)

title: Iberische groene specht

wikitext:
{{Taxobox vogel
| status               = LC
| statusbron           = 2020
| rl-id                = 22725015
| afbeelding           = Picus viridis sharpei 080.jpg
| orde                 = [[Spechtvogels|Piciformes]] (Spechtvogels)
| familie              = [[Spechten|Picidae]] (Spechten)
| geslacht             = ''[[Picus (geslacht)|Picus]]''
| w-naam               = ''Picus sharpei''
| auteur               = H. Saunders
| datum                = 1872
| haakjes              = ja
| afbeeldingII     = Picus_sharpei._Distribucion.png
| afbeeldingIItekst = verspreidingsgebied (groen)
}}

De '''Iberische groene specht''' (''Picus sharpei'') is een vogelsoort uit de [[familie (biologie)|familie]] van de [[spechten]] (Picidae). De [[soortaanduiding]] ''sharpei'' is een eerbetoon aan de Britse ornitholoog [[Richard Bowdler Sharpe]].

== Verspreiding en leefgebied ==
Deze middelgrote soort is [[Endemie (biogeografie)|endemisch]] op het [[Iberisch Schiereiland]].

== Status ==
De grootte van de populatie wordt geschat op 488.000 tot 938.000 volwassen vogels. Op de [[Rode lijst van de IUCN]] heeft deze soort de status ''niet bedreigd''.<ref name="IUCN" />

{{Appendix}}
{{Navigatie Picus}}

[[Categorie:Spechten]]
[[Categorie:IUCN-status niet bedreigd]]

title: Iberische groene specht · IUCN-status: Niet bedreigd (2020)

Stam: Chordata (Chordadieren)

Klasse: Aves (Vogels)

Orde: Piciformes (Spechtvogels)

Familie: Picidae (Spechten)

Geslacht: Picus

title: Soort

Portaal: Biologie · Vogels


text:
# Onze-Lieve-Vrouw van La Salettekerk
De Onze-Lieve-Vrouw van La Salettekerk is de parochiekerk van de tot de Oost-Vlaamse gemeente Maarkedal behorende plaats Louise-Marie, gelegen aan de La Salettestraat.
Deze kerk werd gebouwd in 1852-1853, vermoedelijk naar ontwerp van Louis Minard. In 1899 werd de kerk verlengd naar ontwerp van Hendrik Geirnaert.
De kerk werd in 2021 onttrokken aan de eredienst. De gemeente Maarkedal werd eigenaar van het gebouw.

## Gebouw
Het betreft een driebeukig, naar het zuiden georiënteerd bakstenen kerkgebouw. De kerk heeft een halfingebouwde toren op vierkante plattegrond met vier geledingen en gedekt door een tentdak. De voorgevel van 1899 werd uitgevoerd in neoromaanse stijl.

## Interieur
Het kerkinterieur ademt een neoclassicistische stijl.
Het noordelijk zijaltaar is gewijd aan Onze-Lieve-Vrouw van La Salette. Het is van ongeveer 1700. Een belangrijk deel van het kerkmeubilair is 19e-eeuws. Het orgel is van 1864 en werd vervaardigd door Maximilien Van Peteghem.

title: Onze-Lieve-Vrouw van La Salettekerk

wikitext:
[[Bestand:PM 119902 B Louise Marie.jpg|miniatuur|Onze-Lieve-Vrouw van La Salettekerk]]
De '''Onze-Lieve-Vrouw van La Salettekerk''' is de parochiekerk van de tot de Oost-Vlaamse gemeente [[Maarkedal]] behorende plaats [[Louise-Marie (plaats)|Louise-Marie]], gelegen aan de ''La Salettestraat''.

Deze kerk werd gebouwd in 1852-1853, vermoedelijk naar ontwerp van [[Louis Minard]]. In 1899 werd de kerk verlengd naar ontwerp van [[Hendrik Geirnaert]].

De kerk werd in 2021 onttrokken aan de eredienst. De gemeente Maarkedal werd eigenaar van het gebouw.<ref>[https://www.nieuwsblad.be/cnt/dmf20210622_96300600 Parochiekerk van Louise-Marie onttrokken aan de eredienst: gemeente wordt eigenaar], Het Nieuwsblad, 22 juni 2021.</ref>

==Gebouw==
Het betreft een driebeukig, naar het zuiden georiënteerd bakstenen kerkgebouw. De kerk heeft een halfingebouwde toren op vierkante plattegrond met vier geledingen en gedekt door een [[tentdak]]. De voorgevel van 1899 werd uitgevoerd in neoromaanse stijl.

==Interieur==
Het kerkinterieur ademt een neoclassicistische stijl.

Het noordelijk zijaltaar is gewijd aan [[Onze-Lieve-Vrouw van La Salette]]. Het is van ongeveer 1700. Een belangrijk deel van het kerkmeubilair is 19e-eeuws. Het orgel is van 1864 en werd vervaardigd door [[Van Peteghem (orgelbouwers)|Maximilien Van Peteghem]].

{{Appendix|2=
* [https://inventaris.onroerenderfgoed.be/erfgoedobjecten/27874 Inventaris Onroerend Erfgoed]
{{References}}
}}
{{Commonscat|Onze-Lieve-Vrouw van La Salettekerk (Louise-Marie)}}
{{Coor title dms|50|46|15.2|N|3|38|39.06|E|type:landmark_scale:1563}}

[[Categorie:Voormalig kerkgebouw in Oost-Vlaanderen]]
[[Categorie:Onroerend erfgoed in Maarkedal]]


text:
# Susanne Lothar
Susanne Lothar (Hamburg, 15 november 1960 – Berlijn, 21 juli 2012) was een Duits actrice. Ze werd bekend als vertolkster van moeilijke en gebroken personages op het theaterpodium en in film en televisie.
Susanne Lothar was getrouwd met acteur Ulrich Mühe van 1997 tot zijn dood in 2007. Samen hadden ze twee kinderen. Ze was de dochter van de acteur Hanns Lothar en actrice Ingrid Andree en was de halfzuster van acteur Marcel Werner. Ze was de stiefmoeder van actrice Anna Maria Mühe. Daarnaast was Susanne Lothar de nicht van de acteurs Horst Michael Neutze en Günther Neutze.

## Biografie

### Theater
Lothar volgde een acteeropleiding aan de Hamburgse Universiteit voor Muziek en Theater, maar stopte na drie semesters en ging als stagiaire naar het Thalia Theater in Hamburg. Daar debuteerde ze in 1980 onder leiding van Benjamin Korn als de studente Hermine Seitz in Fegefeuer in Ingolstadt van Marieluise Fleißer; in 1981 volgde, opnieuw onder leiding van Korn, een rol als Recha in Nathan der Weise. Voor deze twee voorstellingen ontving ze voor het eerst de Boy Gobert Prijs.
Aan het begin van het seizoen 1982/83 ging Lothar naar het Schauspielhaus Köln, waar ze Cordelia speelde in King Lear (1982) en Gretchen in Faust (1983) onder leiding van Jürgen Flimm. Ze was in 1983 ook te zien als M in Botho Strauß' toneelstuk Kalldewey, Farce samen met haar moeder Ingrid Andree. In 1985 keerde ze terug naar het Thalia Theater in Hamburg om Viola te spelen in Was ihr wollt onder regie van Jaroslav Chundela.
In 1986 verzorgde ze gastoptredens in het Burgtheater en het Staatsschauspiel Stuttgart. In Wenen kreeg ze in 1986 de Kainz-medaille voor haar rol als Klara Hühnerwadel in het toneelstuk Musik van Frank Wedekind. In Stuttgart verscheen ze in 1986 als May in Sam Shepard's toneelstuk Liebestoll (met Ulrich Tukur als haar partner) en, onder leiding van Jossi Wieler, als Marie in Woyzeck (met Stephan Bissmeier in de titelrol). In het seizoen 1986/87 vertolkte ze de rol van de rockerbruid in de musical Andi in het Deutsches Schauspielhaus in Hamburg onder leiding van Peter Zadek. Ze werd vooral bekend door de titelrol van Lulu in Zadeks productie van 1988 in het Deutsches Schauspielhaus. Lulu wordt beschouwd als Lothars grootste toneelsucces. Voor die vertolking, waarin Lothar deels naakt verscheen, werd ze in 1988 door het theatermagazine Theater heute uitgeroepen tot 'Schauspielerin des Jahres'.
In 1990 en 1991 speelde ze de titelrol in Franz Grillparzer's toneelstuk Die Jüdin von Toledo op de Salzburger Festspiele; haar partner als koning Alfonso van Castilië was Ulrich Mühe.
Ze maakte ook indruk op critici en publiek als Sonja in Yasmina Reza's komedie Drei Mal Leben in het Burgtheater Wenen (2000; regie: Luc Bondy) en, eveneens onder regie van Luc Bondy, als de doktersvrouw Corinne in Martin Crimp's toneelstuk Auf dem Land in het Schauspielhaus Zürich (2001). In 2002 was ze te zien in het Deutsches Theater Berlin als Yvette in Brechts Mother Courage and Her Children, opnieuw onder regie van Peter Zadek. In 2004 vertolkte ze de rol van Blanche du Bois in Endstation Sehnsucht in het Schauspielhaus Zürich onder regie van Burkhard C. Kosminski. In 2006 was Susanne Lothar te zien als Christine/Klytämnestra in Eugene O'Neill's toneelstuk Trauer muss Elektra tragen in een productie van Thomas Ostermeier in de Schaubühne Berlin.

### Film en televisie
Haar eerste filmrol als de bedrieglijke dochter Marga Schroth in Eisenhans, geregisseerd door Tankred Dorst, leverde Susanne Lothar in 1983 de federale filmprijs op. Ze hervatte haar filmcarrière pas aan het begin van de jaren 1990. In de vroege avondmisdaadserie Der Fahnder verscheen ze als Gina in de aflevering Romeo, die voor het eerst werd uitgezonden in oktober 1990. In hetzelfde jaar speelde ze de vrouwelijke hoofdrol van Lena Haas in Der Berg van Markus Imhoof, gebaseerd op het waargebeurde drama van de dubbele moord op het weermanechtpaar Heinrich en Lena Haas op de Säntis in 1922. In 1993 ontving ze de Gouden Gong voor haar vertolking van Vera Meerholtz in de tweedelige televisiefilm Das tödliche Auge samen met Ulrich Mühe.
Susanne Lothar speelde verschillende hoofdrollen in de televisieserie Tatort. In Tatort: Himmel und Erde (eerste uitzending: november 1993) speelde ze Nina, een Servische vrouw die deel uitmaakt van een crimineel trio dat de sleutels van flats van oudere alleenstaande vrouwen steelt en ze laat kopiëren; in Tatort: Traumhaus (eerste uitzending: mei 1999) was ze Hanna Hebbel, de vrouw van farmaceutisch vertegenwoordiger Friedel Hebbel (gespeeld door Ulrich Mühe), die ontslagen werd wegens een daling van de bestellingen; in Tatort: Der Teufel vom Berg (eerste uitzending: augustus 2005) Andrea Hochreiter, de vrouw van de schilder Georg Hochreiter ('de duivel van de berg'), in Tatort: Das Ende des Schweigens (eerste uitzending: februari 2007) Cora Rohwedder, de moeder van de vermiste Silke Rohwedder en in Tatort: Der glückliche Tod (eerste uitzending: oktober 2008) Katja Frege, wier dochter Julia Frege aan taaislijmziekte lijdt en uiteindelijk aan de stofwisselingsziekte overlijdt.
In 1997 werkte ze voor het eerst samen met de Oostenrijkse filmregisseur Michael Haneke. Susanne Lothar maakte vier films onder zijn regie: ze verscheen als slachtoffer van geweld in de thriller Funny Games (1997), speelde de rol van Frieda in Das Schloß (1997), speelde de hoofdrol in Die Klavierspielerin (2001), gebaseerd op de roman van Elfriede Jelinek, en in het meermaals bekroonde drama Das weiße Band - Eine deutsche Kindergeschichte (2009).
Daarna volgden tot 1999 talrijke rollen in film en televisie, zoals Edgar Reitz' Die zweite Heimat - Chronik einer Jugend en Peter Vogels filmdrama Einfach raus.
Vanaf 2000 verscheen Susanne Lothar in nog meer film- en televisieproducties. In de televisiefilm Vom Küssen und vom Fliegen van Hartmut Schoen speelde ze de rol van Petra Maier. In de zakelijke thriller Die achte Todsünde van Peter Patzak: Toskana-Karussell vertolkte ze de hoofdrol van Marion Hansen, die werkzaam is bij het Europees Bureau voor fraudebestrijding. In de episodische film Die Österreichische Methode was ze te zien naast Michael Abendroth in de rol van Carmen Fischer. Naast Sandra Hüller, Luisa Sappelt en Gerti Drassl speelde ze de rol van Isabella onder regie van Maria Speth. In de verfilming van de Heinz Strunk roman Fleisch ist mein Gemüse (2008), speelde ze de moeder van Heinz Strunk (Maxim Mehmet). Ze speelde de rol van Carla Berg in de Duits-Amerikaanse film The Reader (2008).
In het filmdrama Nemesis, dat in 2010 in première ging, vertolkte Lothar de rol van Claire, voor de laatste keer aan de zijde van haar echtgenoot Ulrich Mühe. In de ARD-televisiefilm Bloch: Inschallah was ze te zien in de rol van Daniela Sonnenberg, die te maken krijgt met de afwijzing van haar dochter Dalia Feisal (Aylin Tezel). In de speelfilm Wer wenn nicht wir (2011) speelde ze Ilse Ensslin, de vrouw van dominee Helmut Ensslin (gespeeld door Michael Wittenborn). In hetzelfde jaar speelde ze Stefania Limanowska in het Holocaust-filmdrama Die verlorene Zeit (2011).
In april 2012 was Susanne Lothar te zien als komkommerkoningin Luise König in de tv-misdaadthriller Die Gurkenkönigin in de serie Polizeiruf 110. In de speelfilm Staub auf unseren Herzen van Hanna Doose speelde ze de hoofdrol naast Stephanie Stremler. De verfilming van de roman Anna Karenina, waarin ze prinses Sjtsjerbatski speelde in een bijrol, werd in december 2012 uitgebracht in de Duitse bioscopen.

### Hoorspelwerken
Susanne Lothar werkte ook als hoorspelspreekster. In het kader van de 'lievelingssprookjes van de Duitsers' (Patmos Verlag) vertolkte ze de vrouwelijke titelrol in de hoorspelen Brüderchen und Schwesterchen en Jorinde und Joringel van de gebroeders Grimm, waarbij Ulrich Mühe de mannelijke titelrol voor zijn rekening nam. In 2004 speelde ze Jacqueline Coverdale in het hoorspel Ruth Rendell's Blutschrift. In de hoorspelserie Die drei ??? sprak ze Shawne Davison in de 131e aflevering Haus des Schreckens (2009). In 2010 nam ze een van de spreekrollen voor haar rekening in het hoorspel bij de debuutroman Das Geisterhaus van de Chileense schrijfster Isabel Allende. Deutschlandfunk zond haar laatste hoorspel postuum uit op 13 oktober 2012 in het bekroonde hoorspel Oops, wrong planet! (DLF/WDR 2012; regie: Walter Adler), dat gaat over de problemen van autisten die aan een universiteit studeren.

### Privéleven en overlijden
Susanne Lothar was vanaf 1997 getrouwd met de acteur Ulrich Mühe (1953-2007), met wie ze in 1990/1991 aan de Salzburger Festspiele had deelgenomen, en was daardoor stiefmoeder van Andreas (* 1979), Konrad (* 1982) en Anna Maria Mühe (* 1985). Ze woonde met haar man en hun twee kinderen in Berlijn tot aan zijn dood.
Het overlijden van Susanne Lothar werd op 25 juli 2012 aangekondigd door de advocaat van de familie. Er werden geen officiële details gegeven over de doodsoorzaak. Ze overleed een dag voor de vijfde verjaardag van de dood van haar man Ulrich Mühe op 51-jarige leeftijd. Haar as werd uitgestrooid in zee voor de kust van Noord-Duitsland.

## Werken (selectie)

### Filmografie
- 1983: Eisenhans
- 1990: Winckelmanns Reisen
- 1991: Die Jüdin von Toledo
- 1991: Lulu
- 1992: Den demokratiske terroristen
- 1992: Der Berg
- 1993: L'ispettore Sarti
- 1996: Engelchen
- 1996: Der Sohn des Babymachers
- 1997: Blutige Scheidung
- 1997: Funny Games
- 1997: Die Stunden vor dem Morgengrauen
- 1997: Hollister
- 2001: Turnverein
- 2001: To Have and to Hold
- 2001: La Pianiste
- 2001: Dreimal Leben
- 2002: Amen.
- 2002: Der Stellvertreter
- 2003: Mutter Courage und ihre Kinder
- 2003: Hamlet_X
- 2005: Unter dem Eis
- 2005: Schneeland
- 2006: Die Österreichische Methode
- 2007: Verwehte
- 2007: Madonnen
- 2008: The Reader
- 2008: Morgen räum' ich auf
- 2008: Fleisch ist mein Gemüse
- 2009: Das weiße Band
- 2010: Die kommenden Tage
- 2010: Rausch
- 2010: Nemesis
- 2011: Die verlorene Zeit
- 2011: Wer wenn nicht wir
- 2012: Anna Karenina
- 2012: Staub auf unseren Herzen
- 2012: Blutsbrüder teilen alles

### Televisieseries
- 1990: Der Fahnder
- 1990: Das Geheimnis des gelben Geparden
- 1993: Tatort - Himmel und Erde
- 1993: Die zweite Heimat - Chronik einer Jugend (2 afleveringen)
- 1993: Il giovane Mussolini
- 1996: Das tödliche Auge
- 1994: Ärzte
- 1995: Geschäfte
- 1995: Schnellschuß
- 1997: Frauen morden leichter
- 1997: Das Schloß
- 1999: Tatort - Traumhaus
- 1999: Einfach raus
- 1999: Der Mörder meiner Mutter
- 2000: Die blauen und die grauen Tage
- 2000: Bonhoeffer: Agent of Grace
- 2000: Vom Küssen und vom Fliegen
- 2001: Anwalt Abel
- 2001: Abschied in den Tod
- 2002: Die 8. Todsünde: Das Toskana-Karussell
- 2002: Der letzte Zeuge - Der heilige Krieg
- 2004: Der letzte Zeuge - Sandkastenliebe
- 2005: Tatort - Der Teufel vom Berg
- 2007: Tatort - Das Ende des Schweigens
- 2007: Der letzte Zeuge - Sieg im Blut
- 2008: Tatort - Der glückliche Tod
- 2008: Und ewig schweigen die Männer
- 2009: Kommissar Stolberg - Am Tag danach
- 2009: SOKO 5113 - Zwei Frauen und ein Mord
- 2009: Ein Fall für zwei - Kalte Wut
- 2009: Der Tiger oder Was Frauen lieben!
- 2010: Der Alte - Oder du stirbst
- 2010: Agatha Christie's Poirot - Mord im Orient-Express
- 2010: Das Duo
- 2010: Morgen musst Du sterben
- 2010: Die Auflehnung
- 2010: Der Kriminalist - Getauschtes Leben (seizoen 4, aflevering 6)
- 2011: Bloch
- 2011: Dittsche - Heimspiel
- 2012: Die letzte Spur - Terrorist
- 2012: Polizeiruf 110 - Die Gurkenkönigin

### Theaterstukken
- 1980: Fegefeuer in Ingolstadt. Regie: Benjamin Korn, Thalia Theater Hamburg
- 1981: Nathan der Weise. Regie: Benjamin Korn, Thalia Theater Hamburg
- 1982: King Lear. Regie: Jürgen Flimm, Schauspielhaus Köln
- 1983: Faust. Regie: Jürgen Flimm, Schauspielhaus Köln
- 1985: Musik. Regie: Dieter Giesing, Burgtheater Wien und Deutsches Schauspielhaus Hamburg
- 1986: Liebestoll. Regie: Arie Singer, Staatsschauspiel Stuttgart
- 1986: Andi. Regie: Peter Zadek, Schauspielhaus Hamburg
- 1987: Edmond. Regie: Dieter Giesing, Schauspielhaus Hamburg
- 1988–1992: Lulu. Regie: Peter Zadek, Schauspielhaus Hamburg
- 1989: Henceforward. Regie: Peter Zadek, Theater am Kurfürstendamm Berlin
- 1990: Die Jüdin von Toledo. Rolle: Rachel, Regie: Thomas Langhoff, Salzburger Festspiele
- 1993: Oleanna. Rolle: Carol, Regie: Dieter Giesing, Akademietheater Wien (zusammen mit Ulrich Mühe)
- 1998: Gesäubert. Regie: Peter Zadek, Hamburger Kammerspiele
- 2000: Drei Mal Leben. Regie: Luc Bondy, Burgtheater Wien
- 2001: Auf dem Land. Regie: Luc Bondy, Schauspielhaus Zürich/Berliner Ensemble
- 2002: Mutter Courage. Regie: Peter Zadek, Deutsches Theater Berlin
- 2003: Endstation Sehnsucht. Regie: Burkhard Kosminski, Schauspielhaus Frankfurt
- 2006: Trauer muss Elektra tragen. Regie: Thomas Ostermeier, Schaubühne am Lehniner Platz Berlin

### Hoorspelen
- 1998: Michael Köhlmeier: Mein privates Glück – Regie: Robert Matejka (NDR/DLR Berlin/ORF)
- 2009: André Minninger: TKKG: Advent mit Knall-Effekt – Regie: Heikedine Körting (aflevering 165, als Yvonne Habicht)

### Documentairefilm
- 2010: Susanne Lothar – Mein Leben. Geschreven en geregisseerd door: Claudia Müller

title: Susanne Lothar

wikitext:
{{Infobox acteur
| naam           = Susanne Lothar
| afbeelding     = Susanne Lothar (2011) cropped.jpg
| onderschrift   = Lothar in 2011
| volledige naam =
| geboortenaam   =
| geboren        = [[15 november]] [[1960]]
| overleden      = [[21 juli]] [[2012]]
| land           = {{DE}}
| bijnaam        =
| pseudoniem     =
| jaren-actief   =
| beroep         = [[acteur|actrice]]
| website        = https://web.archive.org/web/20120724095343/http://www.susannelothar.de/index.php/news.eng.html
| imdb           = 0521443
| ibdb           =
}}
'''Susanne Lothar''' ([[Hamburg]], [[15 november]] [[1960]] – [[Berlijn]], [[21 juli]] [[2012]]) was een [[Duitsland|Duits]] [[Acteur|actrice]]. Ze werd bekend als vertolkster van moeilijke en gebroken personages op het theaterpodium en in film en televisie.

Susanne Lothar was getrouwd met acteur [[Ulrich Mühe]] van 1997 tot zijn dood in 2007. Samen hadden ze twee kinderen. Ze was de dochter van de acteur [[Hanns Lothar]] en actrice [[Ingrid Andree]] en was de halfzuster van acteur [[Marcel Werner]]. Ze was de stiefmoeder van actrice [[Anna Maria Mühe]]. Daarnaast was Susanne Lothar de nicht van de acteurs [[Horst Michael Neutze]] en [[Günther Neutze]].

== Biografie ==

=== Theater ===
Lothar volgde een acteeropleiding aan de Hamburgse Universiteit voor Muziek en Theater, maar stopte na drie semesters en ging als stagiaire naar het [[Thalia Theater (Hamburg)|Thalia Theater in Hamburg]]. Daar debuteerde ze in 1980 onder leiding van Benjamin Korn als de studente Hermine Seitz in ''Fegefeuer in Ingolstadt'' van Marieluise Fleißer; in 1981 volgde, opnieuw onder leiding van Korn, een rol als Recha in ''Nathan der Weise''. Voor deze twee voorstellingen ontving ze voor het eerst de Boy Gobert Prijs.

Aan het begin van het seizoen 1982/83 ging Lothar naar het Schauspielhaus Köln, waar ze Cordelia speelde in ''King Lear'' (1982) en Gretchen in ''Faust'' (1983) onder leiding van Jürgen Flimm. Ze was in 1983 ook te zien als M in Botho Strauß' toneelstuk ''Kalldewey, Farce'' samen met haar moeder Ingrid Andree. In 1985 keerde ze terug naar het Thalia Theater in Hamburg om Viola te spelen in ''Was ihr wollt'' onder regie van Jaroslav Chundela.

In 1986 verzorgde ze gastoptredens in het Burgtheater en het Staatsschauspiel Stuttgart. In [[Wenen]] kreeg ze in 1986 de Kainz-medaille voor haar rol als Klara Hühnerwadel in het toneelstuk ''Musik'' van [[Frank Wedekind]]. In Stuttgart verscheen ze in 1986 als May in [[Sam Shepard|Sam Shepard's]] toneelstuk ''Liebestoll'' (met [[Ulrich Tukur]] als haar partner) en, onder leiding van [[Jossi Wieler]], als Marie in ''[[Woyzeck]]'' (met Stephan Bissmeier in de titelrol). In het seizoen 1986/87 vertolkte ze de rol van de rockerbruid in de [[musical]] ''Andi'' in het [[Deutsches Schauspielhaus]] in Hamburg onder leiding van Peter Zadek. Ze werd vooral bekend door de titelrol van Lulu in Zadeks productie van 1988 in het Deutsches Schauspielhaus. ''Lulu'' wordt beschouwd als Lothars grootste toneelsucces. Voor die vertolking, waarin Lothar deels naakt verscheen, werd ze in 1988 door het theatermagazine ''[[Theater heute]]'' uitgeroepen tot '[[Schauspielerin des Jahres]]'.

In 1990 en 1991 speelde ze de titelrol in [[Franz Grillparzer|Franz Grillparzer's]] toneelstuk ''Die Jüdin von Toledo'' op de [[Salzburger Festspiele]]; haar partner als koning Alfonso van Castilië was [[Ulrich Mühe]].

Ze maakte ook indruk op critici en publiek als Sonja in Yasmina Reza's komedie ''Drei Mal Leben'' in het Burgtheater Wenen (2000; regie: Luc Bondy) en, eveneens onder regie van Luc Bondy, als de doktersvrouw Corinne in Martin Crimp's toneelstuk ''Auf dem Land'' in het Schauspielhaus Zürich (2001). In 2002 was ze te zien in het Deutsches Theater Berlin als Yvette in Brechts ''Mother Courage and Her Children'', opnieuw onder regie van Peter Zadek. In 2004 vertolkte ze de rol van Blanche du Bois in ''Endstation Sehnsucht'' in het Schauspielhaus Zürich onder regie van Burkhard C. Kosminski. In 2006 was Susanne Lothar te zien als Christine/Klytämnestra in [[Eugene O'Neill|Eugene O'Neill's]] toneelstuk ''Trauer muss Elektra tragen'' in een productie van Thomas Ostermeier in de Schaubühne Berlin.

=== Film en televisie ===
Haar eerste filmrol als de bedrieglijke dochter Marga Schroth in ''Eisenhans'', geregisseerd door [[Tankred Dorst]], leverde Susanne Lothar in 1983 de federale filmprijs op. Ze hervatte haar filmcarrière pas aan het begin van de jaren 1990. In de vroege avondmisdaadserie ''[[Der Fahnder]]'' verscheen ze als Gina in de aflevering ''Romeo'', die voor het eerst werd uitgezonden in oktober 1990. In hetzelfde jaar speelde ze de vrouwelijke hoofdrol van Lena Haas in ''Der Berg van Markus Imhoof'', gebaseerd op het waargebeurde drama van de dubbele moord op het weermanechtpaar Heinrich en Lena Haas op de Säntis in 1922. In 1993 ontving ze de Gouden Gong voor haar vertolking van Vera Meerholtz in de tweedelige televisiefilm ''Das tödliche Auge'' samen met Ulrich Mühe.

Susanne Lothar speelde verschillende hoofdrollen in de televisieserie ''[[Tatort (televisieserie)|Tatort]]''. In ''Tatort: Himmel und Erde'' (eerste uitzending: november 1993) speelde ze Nina, een Servische vrouw die deel uitmaakt van een crimineel trio dat de sleutels van flats van oudere alleenstaande vrouwen steelt en ze laat kopiëren; in ''Tatort: Traumhaus'' (eerste uitzending: mei 1999) was ze Hanna Hebbel, de vrouw van farmaceutisch vertegenwoordiger Friedel Hebbel (gespeeld door Ulrich Mühe), die ontslagen werd wegens een daling van de bestellingen; in ''Tatort: Der Teufel vom Berg'' (eerste uitzending: augustus 2005) Andrea Hochreiter, de vrouw van de schilder Georg Hochreiter ('de duivel van de berg'), in ''Tatort: Das Ende des Schweigens'' (eerste uitzending: februari 2007) Cora Rohwedder, de moeder van de vermiste Silke Rohwedder en in ''Tatort: Der glückliche Tod'' (eerste uitzending: oktober 2008) Katja Frege, wier dochter Julia Frege aan taaislijmziekte lijdt en uiteindelijk aan de stofwisselingsziekte overlijdt.

In 1997 werkte ze voor het eerst samen met de Oostenrijkse filmregisseur [[Michael Haneke]]. Susanne Lothar maakte vier films onder zijn regie: ze verscheen als slachtoffer van geweld in de thriller ''[[Funny Games]]'' (1997), speelde de rol van Frieda in ''Das Schloß'' (1997), speelde de hoofdrol in ''Die Klavierspielerin'' (2001), gebaseerd op de roman van [[Elfriede Jelinek]], en in het meermaals bekroonde drama ''Das weiße Band - Eine deutsche Kindergeschichte'' (2009).

Daarna volgden tot 1999 talrijke rollen in film en televisie, zoals [[Edgar Reitz]]' ''Die zweite Heimat - Chronik einer Jugend'' en ''Peter Vogels filmdrama Einfach raus''.

Vanaf 2000 verscheen Susanne Lothar in nog meer film- en televisieproducties. In de televisiefilm ''Vom Küssen und vom Fliegen'' van Hartmut Schoen speelde ze de rol van Petra Maier. In de zakelijke thriller ''Die achte Todsünde'' van Peter Patzak: ''Toskana-Karussell'' vertolkte ze de hoofdrol van Marion Hansen, die werkzaam is bij het Europees Bureau voor fraudebestrijding. In de episodische film ''Die Österreichische Methode'' was ze te zien naast Michael Abendroth in de rol van Carmen Fischer. Naast [[Sandra Hüller]], Luisa Sappelt en Gerti Drassl speelde ze de rol van Isabella onder regie van Maria Speth. In de verfilming van de Heinz Strunk roman ''Fleisch ist mein Gemüse'' (2008), speelde ze de moeder van Heinz Strunk (Maxim Mehmet). Ze speelde de rol van Carla Berg in de Duits-Amerikaanse film ''[[The Reader]]'' (2008).

In het filmdrama ''Nemesis'', dat in 2010 in première ging, vertolkte Lothar de rol van Claire, voor de laatste keer aan de zijde van haar echtgenoot Ulrich Mühe. In de ARD-televisiefilm ''Bloch: Inschallah'' was ze te zien in de rol van Daniela Sonnenberg, die te maken krijgt met de afwijzing van haar dochter Dalia Feisal (Aylin Tezel). In de speelfilm ''Wer wenn nicht wir'' (2011) speelde ze Ilse Ensslin, de vrouw van dominee Helmut Ensslin (gespeeld door Michael Wittenborn). In hetzelfde jaar speelde ze Stefania Limanowska in het [[Holocaust]]-filmdrama ''Die verlorene Zeit'' (2011).

In april 2012 was Susanne Lothar te zien als komkommerkoningin Luise König in de tv-misdaadthriller ''Die Gurkenkönigin'' in de serie ''[[Polizeiruf 110]]''. In de speelfilm ''Staub auf unseren Herzen'' van Hanna Doose speelde ze de hoofdrol naast Stephanie Stremler. De verfilming van de roman ''[[Anna Karenina (2012)|Anna Karenina]]'', waarin ze prinses Sjtsjerbatski speelde in een bijrol, werd in december 2012 uitgebracht in de Duitse bioscopen.

=== Hoorspelwerken ===
Susanne Lothar werkte ook als hoorspelspreekster. In het kader van de 'lievelingssprookjes van de Duitsers' (Patmos Verlag) vertolkte ze de vrouwelijke titelrol in de hoorspelen ''Brüderchen und Schwesterchen'' en ''Jorinde und Joringel'' van de [[gebroeders Grimm]], waarbij Ulrich Mühe de mannelijke titelrol voor zijn rekening nam. In 2004 speelde ze Jacqueline Coverdale in het hoorspel ''Ruth Rendell's Blutschrift''. In de hoorspelserie ''Die drei ???'' sprak ze Shawne Davison in de 131e aflevering ''Haus des Schreckens'' (2009). In 2010 nam ze een van de spreekrollen voor haar rekening in het hoorspel bij de debuutroman ''Das Geisterhaus'' van de [[Chili|Chileense]] schrijfster [[Isabel Allende (schrijfster)|Isabel Allende]]. [[Deutschlandfunk]] zond haar laatste hoorspel [[postuum]] uit op 13 oktober 2012 in het bekroonde hoorspel ''Oops, wrong planet!'' (DLF/WDR 2012; regie: Walter Adler), dat gaat over de problemen van autisten die aan een universiteit studeren.

=== Privéleven en overlijden ===
Susanne Lothar was vanaf 1997 getrouwd met de acteur Ulrich Mühe (1953-2007), met wie ze in 1990/1991 aan de Salzburger Festspiele had deelgenomen, en was daardoor stiefmoeder van Andreas (* 1979), Konrad (* 1982) en Anna Maria Mühe (* 1985). Ze woonde met haar man en hun twee kinderen in Berlijn tot aan zijn dood.

Het overlijden van Susanne Lothar werd op 25 juli 2012 aangekondigd door de advocaat van de familie. Er werden geen officiële details gegeven over de doodsoorzaak. Ze overleed een dag voor de vijfde verjaardag van de dood van haar man Ulrich Mühe op 51-jarige leeftijd. Haar as werd uitgestrooid in zee voor de kust van [[Noord-Duitsland]].

== Werken (selectie) ==
=== Filmografie ===
{{Kolommen lijst | breedte=22 | aantal=2 | compact=ja | inhoud=
* 1983: ''Eisenhans''
* 1990: ''Winckelmanns Reisen''
* 1991: ''Die Jüdin von Toledo''
* 1991: ''Lulu''
* 1992: ''Den demokratiske terroristen''
* 1992: ''Der Berg''
* 1993: ''L'ispettore Sarti''
* 1996: ''Engelchen''
* 1996: ''Der Sohn des Babymachers''
* 1997: ''Blutige Scheidung''
* 1997: ''[[Funny Games]]''
* 1997: ''Die Stunden vor dem Morgengrauen''
* 1997: ''Hollister''
* 2001: ''Turnverein''
* 2001: ''To Have and to Hold''
* 2001: ''[[La Pianiste]]''
* 2001: ''Dreimal Leben''
* 2002: ''[[Amen.]]''
* 2002: ''Der Stellvertreter''
* 2003: ''Mutter Courage und ihre Kinder''
* 2003: ''Hamlet_X''
* 2005: ''Unter dem Eis''
* 2005: ''Schneeland''
* 2006: ''Die Österreichische Methode''
* 2007: ''Verwehte''
* 2007: ''Madonnen''
* 2008: ''The Reader''
* 2008: ''Morgen räum' ich auf''
* 2008: ''Fleisch ist mein Gemüse''
* 2009: ''[[Das weiße Band]]''
* 2010: ''Die kommenden Tage''
* 2010: ''Rausch''
* 2010: ''Nemesis''
* 2011: ''Die verlorene Zeit''
* 2011: ''Wer wenn nicht wir''
* 2012: ''Anna Karenina''
* 2012: ''Staub auf unseren Herzen''
* 2012: ''Blutsbrüder teilen alles''
}}

=== Televisieseries ===
{{Kolommen lijst | breedte=33 | aantal=2 | compact=ja | inhoud=
* 1990: ''[[Der Fahnder]]''
* 1990: ''Das Geheimnis des gelben Geparden''
* 1993: ''[[Tatort (Krimiserie)|Tatort]] - Himmel und Erde''
* 1993: ''Die zweite Heimat - Chronik einer Jugend'' (2 afleveringen)
* 1993: ''Il giovane Mussolini''
* 1996: ''Das tödliche Auge''
* 1994: ''Ärzte''
* 1995: ''Geschäfte''
* 1995: ''Schnellschuß''
* 1997: ''Frauen morden leichter''
* 1997: ''Das Schloß''
* 1999: ''Tatort - Traumhaus''
* 1999: ''Einfach raus''
* 1999: ''Der Mörder meiner Mutter''
* 2000: ''Die blauen und die grauen Tage''
* 2000: ''Bonhoeffer: Agent of Grace''
* 2000: ''Vom Küssen und vom Fliegen''
* 2001: ''Anwalt Abel''
* 2001: ''Abschied in den Tod''
* 2002: ''Die 8. Todsünde: Das Toskana-Karussell''
* 2002: ''Der letzte Zeuge - Der heilige Krieg''
* 2004: ''Der letzte Zeuge - Sandkastenliebe''
* 2005: ''Tatort - Der Teufel vom Berg''
* 2007: ''Tatort - Das Ende des Schweigens''
* 2007: ''Der letzte Zeuge - Sieg im Blut''
* 2008: ''Tatort - Der glückliche Tod''
* 2008: ''Und ewig schweigen die Männer''
* 2009: ''Kommissar Stolberg - Am Tag danach''
* 2009: ''[[SOKO 5113]] - Zwei Frauen und ein Mord''
* 2009: ''Ein Fall für zwei - Kalte Wut''
* 2009: ''Der Tiger oder Was Frauen lieben!''
* 2010: ''[[Der Alte]] - Oder du stirbst''
* 2010: ''[[Agatha Christie's Poirot]] - Mord im Orient-Express''
* 2010: ''Das Duo''
* 2010: ''Morgen musst Du sterben''
* 2010: ''Die Auflehnung''
* 2010: ''Der Kriminalist - Getauschtes'' Leben (seizoen 4, aflevering 6)
* 2011: ''Bloch''
* 2011: ''Dittsche - Heimspiel''
* 2012: ''Die letzte Spur - Terrorist''
* 2012: ''[[Polizeiruf 110]] - Die Gurkenkönigin''
}}

=== Theaterstukken ===
* 1980: ''Fegefeuer in Ingolstadt.'' Regie: Benjamin Korn, Thalia Theater Hamburg
* 1981: ''Nathan der Weise.'' Regie: Benjamin Korn, Thalia Theater Hamburg
* 1982: ''King Lear.'' Regie: Jürgen Flimm, Schauspielhaus Köln
* 1983: ''Faust.'' Regie: Jürgen Flimm, Schauspielhaus Köln
* 1985: ''Musik.'' Regie: Dieter Giesing, Burgtheater Wien und Deutsches Schauspielhaus Hamburg
* 1986: ''Liebestoll.'' Regie: Arie Singer, Staatsschauspiel Stuttgart
* 1986: ''Andi.'' Regie: Peter Zadek, Schauspielhaus Hamburg
* 1987: ''Edmond.'' Regie: Dieter Giesing, Schauspielhaus Hamburg
* 1988–1992: ''Lulu.'' Regie: Peter Zadek, Schauspielhaus Hamburg
* 1989: ''Henceforward.'' Regie: Peter Zadek, Theater am Kurfürstendamm Berlin
* 1990: ''Die Jüdin von Toledo.'' Rolle: Rachel, Regie: Thomas Langhoff, Salzburger Festspiele
* 1993: ''Oleanna.'' Rolle: Carol, Regie: Dieter Giesing, Akademietheater Wien (zusammen mit Ulrich Mühe)
* 1998: ''Gesäubert.'' Regie: Peter Zadek, Hamburger Kammerspiele
* 2000: ''Drei Mal Leben.'' Regie: Luc Bondy, Burgtheater Wien
* 2001: ''Auf dem Land.'' Regie: Luc Bondy, Schauspielhaus Zürich/Berliner Ensemble
* 2002: ''Mutter Courage.'' Regie: Peter Zadek, Deutsches Theater Berlin
* 2003: ''Endstation Sehnsucht.'' Regie: Burkhard Kosminski, Schauspielhaus Frankfurt
* 2006: ''Trauer muss Elektra tragen.'' Regie: Thomas Ostermeier, Schaubühne am Lehniner Platz Berlin

=== Hoorspelen ===
* 1998: Michael Köhlmeier: ''Mein privates Glück'' – Regie: Robert Matejka (NDR/DLR Berlin/ORF)
* 2009: André Minninger: ''TKKG: Advent mit Knall-Effekt'' – Regie: Heikedine Körting (aflevering 165, als Yvonne Habicht)

=== Documentairefilm ===
* 2010: ''Susanne Lothar – Mein Leben.'' Geschreven en geregisseerd door: Claudia Müller

== Externe links ==
* [https://web.archive.org/web/20120724095343/http://www.susannelothar.de/index.php/news.eng.html Website van Susanne Lothar]
* {{link IMDb naam|id=0521443}}
* [http://www.spiegel.de/kultur/kino/susanne-lothar-ist-tot-a-846446.html Overlijdensbericht op spiegel.de]

{{Bibliografische informatie}}
{{Appendix|2=
{{References}}
* {{Bronvermelding anderstalige Wikipedia|taal=de|titel=Susanne Lothar|oldid=242924054|datum=20240406}}
}}
{{DEFAULTSORT:Lothar, Susanne}}
[[Categorie:Duits filmacteur]]
[[Categorie:Duits televisieacteur]]
[[Categorie:Duits toneelacteur]]

title: Algemene informatie

Geboren: 15 november 1960

Land: Duitsland

title: Werk

Beroep: actrice


text:
# Mark Haydon
Mark Ray Haydon (4 december 1958) is een Australische crimineel die 25 jaar gevangenisstraf uitzit voor medeplichtigheid aan de Snowtown Murders. Tussen 1992 en 1999 hebben seriemoordenaars John Bunting, Robert Wagner en James Vlassakis daarbij ten minste elf personen gemarteld en vermoord.

## Haydons aandeel
Haydon werd aangeklaagd voor twee moorden en zes gevallen van medeplichtigheid. Hij werd uiteindelijk veroordeeld voor vijfmaal medeplichtigheid en het hinderen van de arrestaties van de andere drie, waarvoor Haydon schuld bekende. De rechter nam zijn in zijn jeugd ontwikkelde persoonlijkheidsstoornis mee in zijn oordeel. Haydons rol in het geheel spitste zich vooral toe op het vervoeren en opslaan van de lijken.
Haydon raakte voor het eerst betrokken bij de Snowtown Murders bij de moord op Troy William Youde (21) in 1998, Vlassakis' halfbroer en het zevende slachtoffer. Van de eerste zes dodingen had hij in eerste instantie geen kennis, hoewel hij hoofddader Bunting al vanaf 1989 kende. Haydon werd in 1999 als derde van de vier opgepakt.

title: Mark Haydon

wikitext:
'''Mark Ray Haydon''' ([[4 december]] [[1958]]) is een [[Australië (land)|Australische]] [[crimineel]] die 25 jaar [[gevangenisstraf]] uitzit voor medeplichtigheid aan de [[Snowtown Murders]]. Tussen 1992 en 1999 hebben [[seriemoordenaar]]s [[John Bunting]], [[Robert Wagner (seriemoordenaar)|Robert Wagner]] en [[James Vlassakis]] daarbij ten minste elf personen [[martelen|gemarteld]] en [[moord|vermoord]].

== Haydons aandeel ==
Haydon werd aangeklaagd voor twee moorden en zes gevallen van medeplichtigheid. Hij werd uiteindelijk [[vonnis|veroordeeld]] voor vijfmaal medeplichtigheid en het hinderen van de [[arrestatie]]s van de andere drie, waarvoor Haydon [[Schuld (strafrecht)|schuld]] [[bekentenis|bekende]]. De [[rechter]] nam zijn in zijn jeugd ontwikkelde [[persoonlijkheidsstoornis]] mee in zijn oordeel. Haydons rol in het geheel spitste zich vooral toe op het vervoeren en opslaan van de [[kadaver|lijken]].

Haydon raakte voor het eerst betrokken bij de ''Snowtown Murders'' bij de moord op Troy William Youde (21) in 1998, Vlassakis' [[halfbroer]] en het zevende [[slachtoffer]]. Van de eerste zes dodingen had hij in eerste instantie geen kennis, hoewel hij hoofddader Bunting al vanaf 1989 kende. Haydon werd in 1999 als derde van de vier opgepakt.

{{Appendix|2=
* http://www.austlii.edu.au/au/cases/sa/SASC/2003/251.html
* http://www.austlii.edu.au/cgi-bin/sinodisp/au/cases/sa/SASC/2006/238.html
}}

{{DEFAULTSORT:Haydon, Mark}}
[[Categorie:Seriemoordenaar]]
[[Categorie:Australisch crimineel]]


text:
# Adicella makaria
Adicella makaria is een schietmot uit de familie Leptoceridae. De soort komt voor in het Oriëntaals gebied.

title: Adicella makaria

wikitext:
{{Taxobox insect
| titelweergave = cursief
| naam = ''Adicella makaria''
| afbeelding =
| afbeeldingtekst =
| orde = [[Trichoptera]] (Schietmotten)
| familie = [[Leptoceridae]]
| geslacht = ''[[Adicella]]''
| w-naam = ''Adicella makaria''
| auteur = H Malicky & P Chantaramongkol
| datum = 2002
| haakjes =
| commons =
| species =
}}
'''''Adicella makaria''''' is een [[Schietmotten|schietmot]] uit de familie [[Leptoceridae]]. De soort komt voor in het [[Oriëntaals gebied]].

{{Beginnetje|biologie|2=2011|3=06|4=20}}

[[Categorie:Schietmot uit het Oriëntaals gebied]]
[[Categorie:Adicella|makaria]]

title: Adicella makaria

Orde: Trichoptera (Schietmotten)

Familie: Leptoceridae

Geslacht: Adicella

title: Soort