text:
# Finger Lakes
De Finger Lakes (Vingermeren) is de groepsnaam voor een elftal meren in het noorden van de Amerikaanse staat New York.
De meren zijn langwerpig en zijn noord-zuid gesitueerd. De ligging van de meren deed de makers van kaarten denken aan de vingers van een hand, vandaar de naam. De meren zijn gevormd door gletsjers tijdens de ijstijd.
Het gebied rondom de meren staat bekend als wijnstreek.

## Otisco Lake
Otisco Lake is het meest oostelijk gelegen meer van de Finger Lakes. Het ligt ten zuidwesten van de stad Syracuse bij het plaatsje Otisco. De naam van het meer en de naam van het plaatsje stammen uit de taal van de Iroquois en zou kunnen betekenen: bitternootboom (bitternut hickory, Carya cordiformis). Lake Otisco heeft een maximale lengte van 9,8 km en is op het breedste punt zo'n 1,6 km breed. Op het diepste punt is het meer 18 m diep.

## Skaneateles Lake
Skaneateles Lake ligt ten westen van Lake Otisco bij het plaatsje Skaneateles. De naam van het meer en de naam van het plaatsje stammen uit de taal van de Iroquois en betekent "lang meer". Skaneateles Lake heeft een maximale lengte van 25,8 km en is op het breedste punt zo'n 2,4 km breed. Op het diepste punt is het meer 96 m diep.

## Owasco Lake
Owasco Lake ligt ten westen van Skaneateles Lake bij het plaatsje Auburn. De naam van het meer stamt uit de taal van de Iroquois en de Mohawk en betekent "doorwading". Owasco Lake heeft een maximale lengte van 17 km en is op het breedste punt zo'n 1,6 km breed. Op het diepste punt is het meer 54 m diep.

## Cayuga Lake
Cayuga Lake is het langste meer van de Finger Lakes en ligt ten westen van Owasco Lake bij de plaats Ithaca. De Cornell-universiteit is aan het zuidelijke punt van het meer gevestigd. Cayuga Lake heeft een maximale lengte van 61,4 km en is op het breedste punt zo'n 5,6 km breed. Op het diepste punt is het meer 132 m diep.

## Seneca Lake
Seneca Lake ligt ten westen van Cayuga Lake bij de plaatsen Watkins Glen en Geneva. De naam van het meer is afgeleid van het Seneca-volk, een van de zes Iroquois-naties. Seneca Lake heeft een maximale lengte van 60 km. Op het diepste punt is het meer 188 m diep.

## Keuka Lake
Keuka Lake is een Y-vormig meer en ligt ten westen van Seneca Lake bij de plaatsen Penn Yan en Hammondsport. De naam van het meer stamt uit de taal van de Iroquois en betekent "kano-landingsplaats". Keuka Lake heeft een maximale lengte van 32 km en is op het breedste punt zo'n 3 km breed. Op het diepste punt is het meer 31 m diep.

## Canandaigua Lake
Canandaigua Lake ligt ten westen van Keuka Lake bij de plaatsen Canandaigua en Naples. De naam van het meer stamt uit de taal van de Iroquois en betekent "gekozen plaats". Canandaigua Lake heeft een maximale lengte van 25 km en is op het breedste punt zo'n 2,4 km breed. Op het diepste punt is het meer 84 m diep.

## Honeoye Lake
Honeoye Lake is een van de kleinere Finger Lakes en ligt ten westen van Canandaigua Lake bij de plaatsen Richmond en Canadice.

## Canadice Lake
Canadice Lake is een van de kleinere Finger Lakes en ligt ten westen van Honeoye Lake bij de plaats Canadice. Op het diepste punt van is het meer 29 m diep. Het meer vormt een van de waterbronnen voor de stad Rochester.

## Hemlock Lake
Hemlock Lake is een van de kleinere Finger Lakes en ligt ten westen van Canadice Lake, ten zuiden van de plaats Rochester. Het meer vormt de waterbron voor de stad Rochester. Hemlock Lake heeft een maximale lengte van 12 km en is op het breedste punt zo'n 1 km breed. Op het diepste punt is het meer 14 m diep. Net als Canadice Lake vormt Hemlock Lake een van de waterbronnen voor de stad Rochester.

## Conesus Lake
Conesus Lake is een van de kleinere Finger Lakes en ligt ten westen van Hemlock, ten zuiden van de plaats Rochester. Conus Lake heeft een maximale lengte van 13 km en is op het diepste punt 20 m diep.

title: Finger Lakes

wikitext:
{{Infobox meer
| naam                  = Finger Lakes
| locatieafbeelding     = New York's Finger Lakes.jpg
| onderschriftlocatieafbeelding = De Finger Lakes op een foto genomen op 4 december 2004 vanuit het [[Internationaal ruimtestation ISS]]
| instroom              =
| uitstroom             =
| stroomgebied          =
| stroomgebiedslanden   = Verenigde Staten
| locatie               =
| soortmeer             =
| oppervlakte           =
| maxlengte             =
| maxbreedte            =
| gemdiepte             =
| maxdiepte             =
| hoogte                =
| volume                =
| kustlengte            =
| plaatsen              =
| eilanden              =
| mapname               = Verenigde Staten
| lat_deg               = 42
| lat_min               = 45
| lat_sec               = 34
| lat_dir               = N
| lon_deg               = 76
| lon_min               = 56
| lon_sec               = 42
| lon_dir               = W
| detailkaart           = Fingerlakesmap.png
| detailkaartbijschrift = Kaart met daarop de Finger Lakes
| afbeelding            = S. Main Bench.jpg
| onderschrift          = Seneca Lake
| afbeelding1           =
| onderschrift1         =
}}
De '''Finger Lakes''' (''Vingermeren'') is de groepsnaam voor een elftal meren in het noorden van de [[Verenigde Staten van Amerika|Amerikaanse]] staat [[New York (staat)|New York]].

De meren zijn langwerpig en zijn noord-zuid gesitueerd. De ligging van de meren deed de makers van [[Kaart (cartografie)|kaarten]] denken aan de vingers van een hand, vandaar de naam. De meren zijn gevormd door [[Gletsjer|gletsjers]] tijdens de ijstijd.

Het gebied rondom de meren staat bekend als [[wijnstreek]].

==Otisco Lake==
Otisco Lake is het meest oostelijk gelegen meer van de Finger Lakes. Het ligt ten zuidwesten van de stad [[Syracuse (New York)|Syracuse]] bij het plaatsje [[Otisco (New York)|Otisco]]. De naam van het meer en de naam van het plaatsje stammen uit de taal van de [[Irokezen|Iroquois]] en zou kunnen betekenen: [[Carya cordiformis|bitternootboom (bitternut hickory, ''Carya cordiformis'')]]. Lake Otisco heeft een maximale lengte van 9,8 km en is op het breedste punt zo'n 1,6 km breed. Op het diepste punt is het meer 18 m diep.

==Skaneateles Lake==
Skaneateles Lake ligt ten westen van Lake Otisco bij het plaatsje [[Skaneateles (New York)|Skaneateles]]. De naam van het meer en de naam van het plaatsje stammen uit de taal van de [[Irokezen|Iroquois]] en betekent "lang meer". Skaneateles Lake heeft een maximale lengte van 25,8 km en is op het breedste punt zo'n 2,4 km breed. Op het diepste punt is het meer 96 m diep.

==Owasco Lake==
Owasco Lake ligt ten westen van Skaneateles Lake bij het plaatsje [[Auburn (New York)|Auburn]]. De naam van het meer stamt uit de taal van de [[Irokezen|Iroquois]] en de [[Mohawk (volk)|Mohawk]] en betekent "doorwading". Owasco Lake heeft een maximale lengte van 17 km en is op het breedste punt zo'n 1,6 km breed. Op het diepste punt is het meer 54 m diep.

==Cayuga Lake==
Cayuga Lake is het langste meer van de Finger Lakes en ligt ten westen van Owasco Lake bij de plaats [[Ithaca (New York)|Ithaca]]. De [[Cornell-universiteit]] is aan het zuidelijke punt van het meer gevestigd. Cayuga Lake heeft een maximale lengte van 61,4 km en is op het breedste punt zo'n 5,6 km breed. Op het diepste punt is het meer 132 m diep.

==Seneca Lake==
Seneca Lake ligt ten westen van Cayuga Lake bij de plaatsen [[Watkins Glen (New York)|Watkins Glen]] en [[Geneva (New York)|Geneva]]. De naam van het meer is afgeleid van het [[Seneca (volk)|Seneca]]-volk, een van de zes [[Irokezen|Iroquois]]-naties. Seneca Lake heeft een maximale lengte van 60 km. Op het diepste punt is het meer 188 m diep.

==Keuka Lake==
Keuka Lake is een Y-vormig meer en ligt ten westen van Seneca Lake bij de plaatsen [[Penn Yan (New York)|Penn Yan]] en [[Hammondsport (New York)|Hammondsport]]. De naam van het meer stamt uit de taal van de [[Irokezen|Iroquois]] en betekent "kano-landingsplaats". Keuka Lake heeft een maximale lengte van 32 km en is op het breedste punt zo'n 3 km breed. Op het diepste punt is het meer 31 m diep.

==Canandaigua Lake==
Canandaigua Lake ligt ten westen van Keuka Lake bij de plaatsen [[Canandaigua (New York)|Canandaigua]] en [[Naples (New York)|Naples]]. De naam van het meer stamt uit de taal van de [[Irokezen|Iroquois]] en betekent "gekozen plaats". Canandaigua Lake heeft een maximale lengte van 25 km en is op het breedste punt zo'n 2,4 km breed. Op het diepste punt is het meer 84 m diep.

==Honeoye Lake==
Honeoye Lake is een van de kleinere Finger Lakes en ligt ten westen van Canandaigua Lake bij de plaatsen [[Richmond (New York)|Richmond]] en [[Canadice (New York)|Canadice]].

==Canadice Lake==
Canadice Lake is een van de kleinere Finger Lakes en ligt ten westen van Honeoye Lake bij de plaats [[Canadice (New York)|Canadice]]. Op het diepste punt van is het meer 29 m diep. Het meer vormt een van de waterbronnen voor de stad [[Rochester (New York)|Rochester]].

==Hemlock Lake==
Hemlock Lake is een van de kleinere Finger Lakes en ligt ten westen van Canadice Lake, ten zuiden van de plaats [[Rochester (New York)|Rochester]]. Het meer vormt de waterbron voor de stad [[Rochester (New York)|Rochester]]. Hemlock Lake heeft een maximale lengte van 12 km en is op het breedste punt zo'n 1 km breed. Op het diepste punt is het meer 14 m diep. Net als Canadice Lake vormt Hemlock Lake een van de waterbronnen voor de stad Rochester.

==Conesus Lake==
Conesus Lake is een van de kleinere Finger Lakes en ligt ten westen van Hemlock, ten zuiden van de plaats [[Rochester (New York)|Rochester]]. Conus Lake heeft een maximale lengte van 13 km en is op het diepste punt 20 m diep.

{{Coor title dms|42|45|34|N|76|56|42|W|type:waterbody_region:US}}

[[Categorie:Oppervlaktewater in New York (staat)]]
[[Categorie:Meer in de Verenigde Staten]]

title: Situering

Stroomgebiedslanden: Verenigde Staten

title: Detailkaart

Detailkaart: Kaart met daarop de Finger Lakes

title: Foto's

Foto's: Seneca Lake

Portaal: Geografie


text:
# Boog van Ter Doest
De Boog van Ter Doest of Bocht van Ter Doest (officieel: Lijn 51B/1) is een Belgische spoorlijn van 1,7 kilometer lang in de buurt van Lissewege. Zij vormt een verbindingsboog tussen de lijnen 51A (Brugge-Zeebrugge) en 51B (Brugge-Knokke). Zij sluit aan op lijn 51A via de aftakking 'Y Ter Doest' en op lijn 51B via de aftakking 'Y Boudewijnkanaal'.
De bouw van de lijn, die op een verhoogde spoordijk loopt, begon op 3 maart 2010. Op 5 november 2012 werd zij in gebruik genomen. Het is een geëlektrificeerde, enkelsporige lijn. De spoordijk is zo aangelegd, dat er ruimte is voor een tweede spoor.
De lijn is aangelegd door de Belgische spoorwegbeheerder Infrabel, en wordt ter beschikking gesteld van alle erkende spoorwegondernemingen.
De naam 'Boog van Ter Doest' verwijst naar de verdwenen middeleeuwse cisterciënzerabdij van Ter Doest te Lissewege, die in de onmiddellijke buurt lag, en waarvan thans nog een monumentale schuur bewaard is.
Dankzij de Boog van Ter Doest kunnen goederentreinen en rangerende locomotieven vlot van de westelijke kant van de haven van Zeebrugge naar de oostelijke kant rijden, en vice versa. Voordien moesten zij een tijdrovende omweg via het station van Brugge maken.

wikiname: nlwiki

title: Boog van Ter Doest

in_language: nl

wikitext:
[[Bestand:Bocht_van_Ter_Doest_R02.jpg|thumb|De Boog van Ter Doest bij de aftakking 'Y Boudewijnkanaal'. Het dubbelspoor links is lijn 51B. Rechts: de ruimte voor een tweede spoor.]]
De '''Boog van Ter Doest''' of '''Bocht van Ter Doest''' (officieel: ''Lijn 51B/1'') is een Belgische spoorlijn van 1,7 kilometer lang in de buurt van [[Lissewege]]. Zij vormt een verbindingsboog tussen de lijnen [[Spoorlijn 51A|51A]] (Brugge-Zeebrugge) en [[Spoorlijn 51B|51B]] (Brugge-Knokke). Zij sluit aan op lijn 51A via de aftakking 'Y Ter Doest' en op lijn 51B via de aftakking 'Y Boudewijnkanaal'.

De bouw van de lijn, die op een verhoogde spoordijk loopt, begon op 3 maart 2010. Op 5 november 2012 werd zij in gebruik genomen. Het is een geëlektrificeerde, enkelsporige lijn. De spoordijk is zo aangelegd, dat er ruimte is voor een tweede spoor.

De lijn is aangelegd door de Belgische [[spoorwegbeheerder]] [[Infrabel]], en wordt ter beschikking gesteld van alle erkende spoorwegondernemingen.

De naam 'Boog van Ter Doest' verwijst naar de verdwenen middeleeuwse [[Cisterciënzers|cisterciënzerabdij]] van [[Abdij Ter Doest|Ter Doest]] te Lissewege, die in de onmiddellijke buurt lag, en waarvan thans nog een monumentale schuur bewaard is.

Dankzij de Boog van Ter Doest kunnen goederentreinen en rangerende locomotieven vlot van de westelijke kant van de [[Haven van Brugge-Zeebrugge|haven van Zeebrugge]] naar de oostelijke kant rijden, en vice versa. Voordien moesten zij een tijdrovende omweg via het station van [[Station Brugge|Brugge]] maken.

{{Navigatie spoorlijnen België}}
{{Coor title dms|51|16|27.76|N|3|12|10.09|E|scale:25000_type:landmark_region:BE}}

[[Categorie:Spoorlijn in West-Vlaanderen]]
[[Categorie:Haven van Brugge-Zeebrugge]]


text:
# Sonja Edström
Sonja Viola Edström-Ruthström (Luleå, 18 november 1930 – Luleå, 15 oktober 2020) was een Zweeds langlaufster.

## Carrière
Edström nam deel aan het het eerste olympische langlauftoernooi voor vrouwen in 1952 en behaalde hier de elfde plaats op de tien kilometer. Vier jaar later tijdens de Olympische Winterspelen van 1956 won Edström de bronzen medaille op de estafette en de 10 kilometer. Edströms grootste succes was het winnen van olympisch goud op de estafette tijdens de Olympische Winterspelen van 1960.

## Belangrijkste resultaten

### Olympische Winterspelen
| Editie | Plaats            | Resultaten           |
| ------ | ----------------- | -------------------- |
| 1952   | Oslo              | 11e 10 km            |
| 1956   | Cortina d'Ampezzo | 10 km · estafette    |
| 1960   | Squaw Valley      | 5e 10 km · estafette |

### Wereldkampioenschappen langlaufen
| Jaar | Plaats            | Resultaten           |
| ---- | ----------------- | -------------------- |
| 1952 | Oslo              | 11e 10 km            |
| 1954 | Falun             | estafette            |
| 1956 | Cortina d'Ampezzo | 10 km · estafette    |
| 1958 | Lathi             | estafette            |
| 1960 | Squaw Valley      | 5e 10 km · estafette |

title: Sonja Edström

wikitext:
{{Infobox wintersporter
| naam              =
| afbeelding        = Sonja Edström signed.jpg
| onderschrift      =
| volledigenaam     = Sonja Viola Edström-Ruthström
| bijnaam           =
| geboortedatum     = [[18 november]] [[1930]]
| geboorteplaats    = [[Luleå (stad)|Luleå]]
| geboorteland      =
| nationaliteit     = {{SE}}
| overlijdensdatum  = [[15 oktober]] [[2020]]
| overlijdensplaats = [[Luleå (stad)|Luleå]]
| overlijdensland   =
| lengte            =
| gewicht           =
| discipline        = [[Langlaufen]]
| specialiteit      =
| trainer           =
| 1etitel           =
| graduatie         =
| OlympischeSpelen  = 1952, 1956, 1960
| extra             =
}}
'''Sonja Viola Edström-Ruthström''' ([[Luleå (stad)|Luleå]], [[18 november]] [[1930]] – Luleå, [[15 oktober]] [[2020]]) was een [[Zweden|Zweeds]] langlaufster.

== Carrière ==
Edström nam deel aan het het eerste olympische langlauftoernooi voor vrouwen in [[Langlaufen op de Olympische Winterspelen 1952|1952]] en behaalde hier de elfde plaats op de tien kilometer. Vier jaar later tijdens de [[Langlaufen op de Olympische Winterspelen 1956|Olympische Winterspelen van 1956]] won Edström de bronzen medaille op de estafette en de 10 kilometer. Edströms grootste succes was het winnen van olympisch goud op de estafette tijdens de [[Langlaufen op de Olympische Winterspelen 1960|Olympische Winterspelen van 1960]].

== Belangrijkste resultaten ==
=== [[Langlaufen op de Olympische Winterspelen|Olympische Winterspelen]] ===
{| class="wikitable" style="text-align:center;"
! Editie !! Plaats !! Resultaten
|-
| [[Langlaufen op de Olympische Winterspelen 1952|1952]] ||align=left| {{NO-VLAG}} [[Oslo]]||align=left|'''11e''' 10 km
|-
| [[Langlaufen op de Olympische Winterspelen 1956|1956]] ||align=left| {{IT-VLAG}} [[Cortina d'Ampezzo]]||align=left|{{brons}} 10 km
{{brons}} estafette
|-
| [[Langlaufen op de Olympische Winterspelen 1960|1960]] ||align=left| {{US-VLAG}} [[Squaw Valley (Placer County)|Squaw Valley]]||align=left|'''5e''' 10 km
{{goud}} estafette
|}

=== [[Wereldkampioenschappen langlaufen]] ===
{| class="wikitable"
! Jaar
! Plaats
! Resultaten
|-
| [[Langlaufen op de Olympische Winterspelen 1952|1952]] ||align=left| {{NO-VLAG}} [[Oslo]]||align=left|'''11e''' 10 km
|-
|[[Wereldkampioenschappen langlaufen 1954|1954]]||align=left| {{SE-VLAG}} [[Falun (stad)|Falun]]||{{brons}}  estafette
|-
| [[Langlaufen op de Olympische Winterspelen 1956|1956]] ||align=left| {{IT-VLAG}} [[Cortina d'Ampezzo]]||align=left|{{brons}} 10 km
{{brons}} estafette
|-
|[[Wereldkampioenschappen langlaufen 1958|1958]]||align=left| {{FI-VLAG}} [[Lathi]]||{{brons}}  estafette
|-
| [[Langlaufen op de Olympische Winterspelen 1960|1960]] ||align=left| {{US-VLAG}} [[Squaw Valley (Placer County)|Squaw Valley]]||align=left|'''5e''' 10 km
{{goud}} estafette
|}

== Externe links ==
* {{Link FIS|sector=CC|id=15130}}
* {{Link SRO-profiel|id=ed/sonja-edstrom-ruthstrom-1}}

{{Navigatie olympisch kampioen|inhoud=
{{Navigatie olympisch kampioen/langlaufen estafette vrouwen}}
}}

{{DEFAULTSORT:Edstrom, Sonja}}
[[Categorie:Zweeds langlaufer]]
[[Categorie:Zweeds olympisch kampioen]]

title: Sonja Edström

Volledige naam: Sonja Viola Edström-Ruthström

Geboortedatum: 18 november 1930

Geboorteplaats: Luleå

Nationaliteit: Zweden

Overlijdensdatum: 15 oktober 2020

Overlijdensplaats: Luleå

title: Sportieve informatie

Discipline: Langlaufen

Portaal: Sport


text:
# Pontocythere versicolaria
Pontocythere versicolaria is een mosselkreeftjessoort uit de familie van de Cushmanideidae. De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 2008 door Hu & Tao.

title: Pontocythere versicolaria

wikitext:
{{Taxobox
| titelweergave = cursief
| naam = ''Pontocythere versicolaria''
| afbeelding =
| rijk = [[Dieren (biologie)|Animalia]] (Dieren)
| stam = [[Geleedpotigen|Arthropoda]] ([[Geleedpotigen]])
| klasse = [[Ostracoda]] (Mosselkreeftjes)
| orde = [[Podocopida]]
| familie = [[Cushmanideidae]]
| geslacht = ''[[Pontocythere]]''
| w-naam = ''Pontocythere versicolaria''
| auteur = Hu & Tao
| datum = 2008
| haakjes =
| commons =
| species =
| worms = 460625
}}
'''''Pontocythere versicolaria''''' is een [[mosselkreeftjes]]soort uit de familie van de [[Cushmanideidae]].<ref>Brandão, S. (2013). <i>Pontocythere versicolaria</i> Hu & Tao, 2008. In: Brandão, S. N.; Angel, M. V.; Karanovic, I. (2013) World Ostracoda Database. Geraadpleegd via:  World Register of Marine Species op http://www.marinespecies.org/aphia.php?p=taxdetails&id=460625</ref> De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 2008 door Hu & Tao.

{{Appendix}}
{{beginnetje|biologie|2013|03|17}}

[[Categorie:Cushmanideidae]]

title: Pontocythere versicolaria

Rijk: Animalia (Dieren)

Stam: Arthropoda (Geleedpotigen)

Klasse: Ostracoda (Mosselkreeftjes)

Orde: Podocopida

Familie: Cushmanideidae

Geslacht: Pontocythere

title: Soort

Portaal: Biologie


text:
# Maculiparia coibensis
Maculiparia coibensis is een rechtvleugelig insect uit de familie Romaleidae. De wetenschappelijke naam van deze soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 2006 door Rowell.

title: Maculiparia coibensis

wikitext:
{{Taxobox insect
| naam = ''Maculiparia coibensis''
| titelweergave = cursief
| afbeelding =
| afbeeldingtekst =
| orde = [[Rechtvleugeligen|Orthoptera]] (Rechtvleugeligen)
| familie = [[Romaleidae]]
| geslacht = ''[[Maculiparia]]''
| w-naam = ''Maculiparia coibensis''
| auteur = Rowell
| datum = 2006
| haakjes =
| species =
| commons =
}}
'''''Maculiparia coibensis''''' is een [[rechtvleugeligen|rechtvleugelig insect]] uit de familie [[Romaleidae]]. De wetenschappelijke naam van deze soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 2006 door Rowell.

{{Appendix|2=
* {{Brontabel|9999-Orthoptera}} [bezocht 15 april 2013]
}}
{{Beginnetje|biologie|2013|04|22}}

[[Categorie:Romaleidae]]

title: Maculiparia coibensis

Klasse: Insecta (Insecten)

Orde: Orthoptera (Rechtvleugeligen)

Familie: Romaleidae

Geslacht: Maculiparia

title: Soort

Portaal: Biologie · Insecten


text:
# Sint-Elisabeth op de berg Sion
Sint-Elisabeth op de berg Sion (Latijn: Conventus Sancta Elisabeth in Monte Sion) was een voornaam vrouwenklooster in Brussel (1432-1796). De Augustijner koorvrouwen brachten een rijke collectie relieken, codexen en schilderijen bijeen.
De hoofdingang van het klooster lag onder de huidige De Berlaimontlaan. Aan de andere zijden werd het terrein begrensd door de Zandstraat, Sint-Laurensstraat en de trap van de Komediantenstraat.

## Geschiedenis
De oorsprong van het klooster ligt in een kluis bij de Sint-Laurentiuskapel in het Warmoesbroek (op grond van de rijke familie Hinckaerts). Kapelaan Gielis van Bredeycke verbleef er rond 1380 en zou later uit een andere kluis de Priorij van Zevenborren stichten. Een priester verkreeg in 1419 de rechten van de Hinckaerts en gaf ze drie jaar later door aan twee kluizenaressen. Er groeide een vrouwengemeenschap die leefde binnen de Derde Orde van Sint-Franciscus en in 1434 de regel van Augustinus aannam, met clausuur tot gevolg. Over de exacte toedracht van de overgang bestaan verschillende tradities. Waarschijnlijk was een schenking doorslaggevend. De weduwe Aleidis van den Assche gaf de gemeenschap in 1425 grond en gebouwen op voorwaarde dat ze zich zouden omvormen tot een gesloten klooster waar Aleidis zich zou kunnen terugtrekken. Beslissend was voorts de steun van hertogin Isabella van Portugal, die tussenkwam bij bisschop Jan van Gavere en de aanstelling van een Augustijn als geestelijk leidsman bekwam (1432). Als patrones kreeg het klooster de beschermheilige van de hertogin. Toestemming van het Sint-Goedelekapittel werd bekomen in 1437, onder de last dat de nonnen zouden instaan voor het verstellen van de liturgische gewaden.
Het Sint-Elisabethklooster had nauwe banden, ook familiaal, met de Priorij van Groenendaal, het Rood-Klooster en andere conventen in het Zoniënwoud waar de Moderne Devotie werd beoefend. Daarom wilde het graag toetreden tot het Kapittel van Windesheim, maar in 1436 verbood paus Eugenius IV verdere opname van vrouwengemeenschappen. De bisschop gaf Sion visitatoren uit Groenendaal en het Rood-Klooster, en verleende het zelfs rechten alsof het lid was van Windesheim, maar verder ging hij niet. Vergeefs vroeg de hertogin in 1462 een uitzondering om Sion volwaardig lid te maken.
Ondertussen kende het klooster grote welvaart dankzij de intrede van vermogende nonnen en begunstiging door het Bourgondische hof. Relieken van prominente heiligen als Dorothea van Cappadocië en Catharina van Alexandrië zorgden voor een mooie toestroom van pelgrims. Naast de reguliere kanunnikessen (koorvrouwen) leefden er lekenzusters, familiares (personeel) en donatines (schenksters in vast verblijf). Door zuinig beheer was de gemeenschap nagenoeg zelfvoorzienend.
Het Calvinistisch Bewind beval de sluiting van het klooster. Bij de herneming van het gemeenschapsleven in 1585 waren er minder nonnen dan voorheen. Na de verkoop van enkele bezittingen kwam het klooster terug tot bloei.
Naar het einde van de 18e eeuw waren er nog 29 augustinessen en wilde de stedelijke overheid een deel van hun gebouwen inpalmen. Vooraleer het zover kwam, maakten de kloostersluitingen van keizer Jozef II op 6 mei 1783 een einde aan het bestaan van Sion. Na de Brabantse Omwenteling konden de augustinessen hun samenleven min of meer hervatten, maar de Franse sluitingen van 1796 stelden een definitief einde aan het Sint-Elisabethklooster. Het werd getransformeerd tot een kazerne voor 2.400 man en 300 paarden. De weinig hygiënische kazerne Sint-Elisabeth bleef in gebruik tot 1905. Een rattenplaag was aanleiding tot gedeeltelijke sloop in 1912 en de resterende gebouwen werden in 1939 afgebroken met het oog op de Noord-Zuidverbinding.

## Patrimonium
Bij de opheffing bezat Sion 24 opbrengsthuizen in Brussel. De inventaris uit 1783 vermeldt 97 handschriften, waaronder acht 15e-eeuwse codexen die bewaard zijn. De kloosterkerk was versierd met schilderijen van befaamde meesters, waaronder een Verrijzenis en Transfiguratie van Hugo van der Goes, een Heilige Familie van Memling, een Ecce Homo van Quinten Matsys en een Heilige Maagd door engelen getooid van De Crayer.

## Voetnoten
1. ↑  Jacques van Wijnendaele, Promenades dans les Couvents et Abbayes de Bruxelles, 1997, p. 38
2. ↑  Alexandre Henne en Alphonse Wauters, Histoire de la ville de Bruxelles, vol. III, Brussel, 1845, p. 567

title: Sint-Elisabeth op de berg Sion

wikitext:
[[Bestand:Sion Engels Brussel.jpg|thumb|Het klooster op een kaart van Martin de Tailly uit 1640: links Sion en rechts de abdij van de [[Abbey of Our Lady of the Assumption (Brussel)|Engelse Benedictinessen]].]]

'''Sint-Elisabeth op de berg Sion''' ([[Latijn]]: ''Conventus Sancta Elisabeth in Monte Sion'') was een voornaam vrouwenklooster in [[Brussel (stad)|Brussel]] (1432-1796). De [[Augustinessen|Augustijner koorvrouwen]] brachten een rijke collectie relieken, codexen en schilderijen bijeen.

De hoofdingang van het klooster lag onder de huidige [[De Berlaimontlaan]]. Aan de andere zijden werd het terrein begrensd door de Zandstraat, Sint-Laurensstraat en de trap van de Komediantenstraat.

== Geschiedenis ==
De oorsprong van het klooster ligt in een [[kluizenarij|kluis]] bij de Sint-Laurentiuskapel in het Warmoesbroek (op grond van de rijke familie Hinckaerts). Kapelaan Gielis van Bredeycke verbleef er rond 1380 en zou later uit een andere kluis de [[Priorij van Zevenborren]] stichten. Een priester verkreeg in 1419 de rechten van de Hinckaerts en gaf ze drie jaar later door aan twee kluizenaressen. Er groeide een vrouwengemeenschap die leefde binnen de [[Derde Orde van Sint-Franciscus]] en in 1434 de [[regel van Augustinus]] aannam, met [[clausuur]] tot gevolg. Over de exacte toedracht van de overgang bestaan verschillende tradities. Waarschijnlijk was een schenking doorslaggevend. De weduwe Aleidis van den Assche gaf de gemeenschap in 1425 grond en gebouwen op voorwaarde dat ze zich zouden omvormen tot een gesloten klooster waar Aleidis zich zou kunnen terugtrekken. Beslissend was voorts de steun van hertogin [[Isabella van Portugal (1397-1472)|Isabella van Portugal]], die tussenkwam bij bisschop [[Jan van Gavere]] en de aanstelling van een Augustijn als geestelijk leidsman bekwam (1432). Als [[beschermheilige|patrones]] kreeg het klooster de beschermheilige van de hertogin. Toestemming van het Sint-Goedelekapittel werd bekomen in 1437, onder de last dat de nonnen zouden instaan voor het verstellen van de liturgische gewaden.<ref>Jacques van Wijnendaele, ''Promenades dans les Couvents et Abbayes de Bruxelles'', 1997, p. 38</ref>

Het Sint-Elisabethklooster had nauwe banden, ook familiaal, met de [[Priorij van Groenendaal]], het [[Rood-Klooster]] en andere conventen in het [[Zoniënwoud]] waar de [[Moderne Devotie]] werd beoefend. Daarom wilde het graag toetreden tot het [[Kapittel van Windesheim]], maar in 1436 verbood [[paus Eugenius IV]] verdere opname van vrouwengemeenschappen. De bisschop gaf Sion visitatoren uit Groenendaal en het Rood-Klooster, en verleende het zelfs rechten ''alsof'' het lid was van Windesheim, maar verder ging hij niet. Vergeefs vroeg de hertogin in 1462 een uitzondering om Sion volwaardig lid te maken.

Ondertussen kende het klooster grote welvaart dankzij de intrede van vermogende nonnen en begunstiging door het Bourgondische hof. Relieken van prominente heiligen als [[Dorothea van Cappadocië]] en [[Catharina van Alexandrië]] zorgden voor een mooie toestroom van pelgrims. Naast de reguliere kanunnikessen (koorvrouwen) leefden er [[lekenbroeder|lekenzusters]], ''familiares'' (personeel) en ''donatines'' (schenksters in vast verblijf). Door zuinig beheer was de gemeenschap nagenoeg zelfvoorzienend.

Het [[Brusselse republiek|Calvinistisch Bewind]] beval de sluiting van het klooster. Bij de herneming van het gemeenschapsleven in 1585 waren er minder nonnen dan voorheen. Na de verkoop van enkele bezittingen kwam het klooster terug tot bloei.

Naar het einde van de 18e eeuw waren er nog 29 augustinessen en wilde de stedelijke overheid een deel van hun gebouwen inpalmen. Vooraleer het zover kwam, maakten de kloostersluitingen van [[keizer Jozef II]] op 6 mei 1783 een einde aan het bestaan van Sion. Na de [[Brabantse Omwenteling]] konden de augustinessen hun samenleven min of meer hervatten, maar de Franse sluitingen van 1796 stelden een definitief einde aan het Sint-Elisabethklooster. Het werd getransformeerd tot een kazerne voor 2.400 man en 300 paarden. De weinig hygiënische kazerne Sint-Elisabeth bleef in gebruik tot 1905. Een rattenplaag was aanleiding tot gedeeltelijke sloop in 1912 en de resterende gebouwen werden in 1939 afgebroken met het oog op de [[Noord-Zuidverbinding (Brussel)|Noord-Zuidverbinding]].

== Patrimonium ==
Bij de opheffing bezat Sion 24 opbrengsthuizen in Brussel. De inventaris uit 1783 vermeldt 97 handschriften, waaronder acht 15e-eeuwse codexen die bewaard zijn. De kloosterkerk was versierd met schilderijen van befaamde meesters, waaronder een ''Verrijzenis'' en ''Transfiguratie'' van [[Hugo van der Goes]], een ''Heilige Familie'' van [[Hans Memling|Memling]], een ''Ecce Homo'' van [[Quinten Massijs (I)|Quinten Matsys]] en een ''Heilige Maagd door engelen getooid'' van [[Gaspar de Crayer|De Crayer]].<ref>Alexandre Henne en Alphonse Wauters, ''Histoire de la ville de Bruxelles'', vol. III, Brussel, 1845, [https://archive.org/stream/histoiredelavil00wautgoog#page/n656/mode/2up p. 567]</ref>

== Literatuur ==
*Alexandre Henne en [[Alphonse Wauters]], ''Histoire de la ville de Bruxelles'', vol. III, Brussel, 1845, [https://archive.org/stream/histoiredelavil00wautgoog#page/n654/mode/2up p. 565-568]
*Anny Tollebeek, ''Een klooster te Brussel onder de invloed der Devotio Moderna, Sint-Elisabeth van den Berg Sion (1432-1500)'', onuitgegeven licenciaatsverhandeling, KU Leuven, 1956 (samenvatting in: ''Eigen schoon en de Brabander'', 1959, p. 241-258 en 413-420)
*Andrée Despy-Meyer, "Sainte-Elisabeth au Mont-Sion, à Bruxelles", in: ''[[Monasticon Belge]]'', vol. IV-5, 1971, p. 1289-1315
*Jacques van Wijnendaele, ''Promenades dans les couvents et abbayes de Bruxelles'', 1997, p. 37-40

== Voetnoten ==
{{References}}

{{Navigatie kloosters Brussel}}
{{Coor title|type:landmark}}

[[Categorie:Voormalig klooster in Brussel]]
[[Categorie:Augustijnenconvent in België]]
[[Categorie:Congregatie van Windesheim|Sion]]
[[Categorie:Voormalige kazerne in België]]
[[Categorie:Voormalig bouwwerk in Brussel (stad)]]
[[Categorie:Verdwenen klooster]]


text:
# Sinezona rimuloides
Sinezona rimuloides is een slakkensoort uit de familie van de Scissurellidae. De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1865 door Carpenter.

title: Sinezona rimuloides

wikitext:
{{Taxobox
| titelweergave = cursief
| naam = ''Sinezona rimuloides''
| afbeelding =
| rijk = [[Dieren (biologie)|Animalia]] (Dieren)
| stam = [[Weekdieren|Mollusca]] (Weekdieren)
| klasse = [[Slakken|Gastropoda]] (Slakken)
| clade1 = [[Vetigastropoda]]
| familie = [[Scissurellidae]]
| geslacht = ''[[Sinezona]]''
| w-naam = ''Sinezona rimuloides''
| auteur = Carpenter
| datum = 1865
| haakjes = ja
| worms = 492827
| orde = [[Lepetellida]]
}}
'''''Sinezona rimuloides''''' is een [[slakken|slakkensoort]] uit de familie van de [[Scissurellidae]].<ref>Rosenberg, G. (2012). Sinezona rimuloides. Geraadpleegd via:  World Register of Marine Species op http://www.marinespecies.org/aphia.php?p=taxdetails&id=492827</ref> De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1865 door Carpenter.

{{Appendix}}
{{beginnetje|biologie|2013|03|09}}

[[Categorie:Scissurellidae]]

title: Sinezona rimuloides

Stam: Mollusca (Weekdieren)

Klasse: Gastropoda (Slakken)

Clade: Vetigastropoda

Orde: Lepetellida

Familie: Scissurellidae

Geslacht: Sinezona

title: Soort


text:
# La Junta
La Junta is een plaats (city) in de Amerikaanse staat Colorado, en valt bestuurlijk gezien onder Otero County.

## Demografie
Bij de volkstelling in 2000 werd het aantal inwoners vastgesteld op 7568.
In 2006 is het aantal inwoners door het United States Census Bureau geschat op 7242, een daling van 326 (-4,3%).

## Geografie
Volgens het United States Census Bureau beslaat de plaats een oppervlakte van
7,4 km², geheel bestaande uit land. La Junta ligt op ongeveer 1235 m boven zeeniveau.

## Plaatsen in de nabije omgeving
De onderstaande figuur toont nabijgelegen plaatsen in een straal van 32 km rond La Junta.

## Geboren in La Junta
- Ken Kesey (1935-2001), schrijver (o.a. One Flew Over the Cuckoo's Nest)

title: La Junta

wikitext:
{{Infobox plaats Verenigde Staten
| naam=La Junta
| staat=Colorado
| county=[[Otero County (Colorado)|Otero County]]
| bevolking=7242
| datum=2006
| oppervlak=7.4
| water=0.0
| lat_deg = 37
| lat_min = 58
| lat_sec = 52
| lon_deg = 103
| lon_min = 32
| lon_sec = 51
| hoogte=1235
| code=42110
| type=city
| detailkaart=
}}
'''La Junta''' is een plaats ([[city (stad)|city]]) in de [[Verenigde Staten|Amerikaanse]] staat [[Colorado (staat)|Colorado]], en valt bestuurlijk gezien onder [[Otero County (Colorado)|Otero County]].

==Demografie==
Bij de volkstelling in 2000 werd het aantal inwoners vastgesteld op 7568.<ref>{{Bronvermelding inwonertal plaats Verenigde Staten/2000}}</ref>
In 2006 is het aantal inwoners door het [[United States Census Bureau]] geschat op 7242,<ref>{{Bronvermelding inwonertal plaats Verenigde Staten/2006}}</ref> een daling van 326 (-4,3%).

==Geografie==
Volgens het United States Census Bureau beslaat de plaats een [[oppervlakte]] van
7,4 km², geheel bestaande uit land. La Junta ligt op ongeveer 1235<ref>{{Bronvermelding hoogte plaats Verenigde Staten}}</ref> m boven [[zeeniveau]].

==Plaatsen in de nabije omgeving==
De onderstaande figuur toont nabijgelegen [[woonplaats|plaatsen]] in een [[Straal (wiskunde)|straal]] van 32 km rond La Junta.
{{Afbeelding label begin|image=Blank map.svg|position= relative| float=left|width=400|caption=Plaatsen in de omgeving}}
{{Afbeelding label|x=0.5|y=0.5|scale=400|text=[[Bestand:Map pointer black.svg|20px|La Junta]]'''La Junta'''}}
{{Afbeelding label|x=0.545|y=0.302|scale=400|text=[[Bestand:Small-city-symbol.svg|6px|Plaats met 211 inwoners (2000).]] <small>[[Cheraw (Colorado)|Cheraw]] (14 km) </small>}}
{{Afbeelding label|x=0.897|y=0.366|scale=400|text=[[Bestand:Small-city-symbol.svg|12px|Plaats met 2758 inwoners (2000).]] <small>[[Las Animas (Colorado)|Las Animas]] (30 km) </small>}}
{{Afbeelding label|x=0.105|y=0.300|scale=400|text=[[Bestand:Small-city-symbol.svg|8px|Plaats met 525 inwoners (2000).]] <small>[[Manzanola (Colorado)|Manzanola]] (31 km) </small>}}
{{Afbeelding label|x=0.241|y=0.128|scale=400|text=[[Bestand:Small-city-symbol.svg|10px|Plaats met 1248 inwoners (2000).]] <small>[[Ordway (Colorado)|Ordway]] (32 km) </small>}}
{{Afbeelding label|x=0.286|y=0.391|scale=400|text=[[Bestand:Small-city-symbol.svg|14px|Plaats met 4286 inwoners (2000).]] <small>[[Rocky Ford (Colorado)|Rocky Ford]] (17 km) </small>}}
{{Afbeelding label|x=0.355|y=0.108|scale=400|text=[[Bestand:Small-city-symbol.svg|6px|Plaats met 279 inwoners (2000).]] <small>[[Sugar City (Colorado)|Sugar City]] (30 km) </small>}}
{{Afbeelding label|x=0.401|y=0.447|scale=400|text=[[Bestand:Small-city-symbol.svg|8px|Plaats met 696 inwoners (2000).]] <small>[[Swink (Colorado)|Swink]] (8 km) </small>}}
{{Afbeelding label eind}}{{Clearleft}}

== Geboren in La Junta ==
* [[Ken Kesey]] (1935-2001), schrijver (o.a. [[One Flew Over the Cuckoo's Nest]])

== Externe link ==
* {{Link city-data.com|La-Junta|Colorado}}

{{Appendix}}
{{Coor title dms|37|58|52|N|103|32|51|W|region:US_type:city(7568)_scale:50000}}
{{DEFAULTSORT:Junta, La}}
[[Categorie:Plaats in Colorado]]

title: Situering

County: Otero County

Type plaats: City

Staat: Colorado

title: Algemeen

Oppervlakte: 7,4 km²

- land: 7,4 km²

- water: 0,0 km²

title: Overig

Portaal: Verenigde Staten


text:
# Rubempré
Rubempré is een gemeente in het Franse departement Somme (regio Hauts-de-France) en telt 675 inwoners (1999). De plaats maakt deel uit van het arrondissement Amiens.

## Geografie
De oppervlakte van Rubempré bedraagt 10,1 km², de bevolkingsdichtheid is 66,8 inwoners per km².
De onderstaande kaart toont de ligging van Rubempré met de belangrijkste infrastructuur en aangrenzende gemeenten.

## Demografie
Onderstaande figuur toont het verloop van het inwonertal (bron: INSEE-tellingen).

title: Rubempré

wikitext:
{{Infobox gemeente Frankrijk
| plaatsnaam = Rubempré
| wapen = [[Bestand:Blason ville fr Rubempré (Somme).svg|90px|Wapen van Rubempré]]
| kaart =
| regio = [[Hauts-de-France]]
| departement = [[Somme (departement)|Somme]] (80)
| depnr = 80
| arrondissement = [[Arrondissement Amiens|Amiens]]
| kanton = [[Kanton Corbie|Corbie]]
| jaar = 1999
| inwoners = 675
| dichtheid = 66,8
| oppervlakte = 10,1
| water =
| latitudeGraden = 50
| latitudeMinuten = 1
| latitudeSeconden = 0
| longitudeGraden = 2
| longitudeMinuten = 23
| longitudeSeconden = 0
| E of W = E
| ol of wl = O.L.
| code = 80686
| postcode = 80260
| netnummer =
| hoogteligging = 89 - 147
| aangrenzende gemeenten =
| burgemeester =
| website =
| image = Église de Rubempré.JPG
| caption = De kerk van Rumbempré
}}
'''Rubempré''' is een gemeente in het [[Frankrijk|Franse]] departement [[Somme (departement)|Somme]] (regio [[Hauts-de-France]]) en telt 675 inwoners (1999). De plaats maakt deel uit van het arrondissement [[Arrondissement Amiens|Amiens]].

==Geografie==
De oppervlakte van Rubempré bedraagt 10,1 km², de bevolkingsdichtheid is 66,8 inwoners per km².

{{Detailkaart Franse gemeente|id=80686}}

==Demografie==
Onderstaande figuur toont het verloop van het inwonertal (bron: [[Institut national de la statistique et des études économiques/Definities|INSEE-tellingen]]).<br />
{{Grafiek inwonertal gemeente Frankrijk|id=80686}}
<!-- Bron: Frans bureau voor statistiek. Cijfers inwoneraantal volgens de definitie "population sans doubles comptes" -->

==Externe links==
* {{Link INSEE|id=80686}}

{{Commonscat}}
{{Coor title dms|50|1|0|N|2|23|0|E|type:adm2nd_scale:25000_region:FR}}

{{DEFAULTSORT:Rubempre}}
[[Categorie:Gemeente in Somme]]

title: Situering

Regio: Hauts-de-France

Departement: Somme (80)

Arrondissement: Amiens

Kanton: Corbie

Coördinaten: 50° 1′ NB, 2° 23′ OL

title: Algemeen

title: Overig

title: Detailkaart

Detailkaart: · Locatie in Frankrijk Somme

title: Foto's

Foto's: De kerk van Rumbempré

Portaal: Frankrijk


text:
# Standard Icon Theming Specification
De Standard Icon Theming Specification is een standaard van freedesktop.org en definieert een aantal specificaties omtrent de thema's van computericoontjes. Het is bedoeld om de uitwisseling van thema's en computericoontjes te vereenvoudigen, zodat gebruikers eenvoudig het thema en de icoonset kunnen wisselen met een andere stijl. Een icoonset is een groep van icoontjes die samen een overeenkomstige look en feel hebben. Gebruikers kunnen zelf kiezen welk thema ze willen gebruiken, waarna alle applicaties dan van die icoonset gebruikmaken.

## Geschiedenis
In 2002 werd er een begin gemaakt met het definiëren van specificaties rondom de icoonthema's. In de jaren erna werden zaken toegevoegd en verbeteringen aangebracht.

## Opzet
Icoontjes en thema's zijn geplaatst in een serie directory's die met elkaar een bepaalde standaardopzet dienen te hebben. Daarnaast worden er per categorie een aantal eigenschappen gedefinieerd, zoals afmetingen, type en de context waarin het normaliter gebruikt wordt.

## Projecten die de standaard volgen
Projecten die gebruikmaken van deze standaard zijn onder andere de volgende.
- Oxygen Project
- Tango Desktop Project

title: Standard Icon Theming Specification

wikitext:
De '''Standard Icon Theming Specification''' is een [[Norm (standaard)|standaard]] van [[freedesktop.org]] en definieert een aantal specificaties omtrent de [[Thema (informatica)|thema's]] van [[computericoon]]tjes. Het is bedoeld om de uitwisseling van thema's en computericoontjes te vereenvoudigen, zodat gebruikers eenvoudig het thema en de icoonset kunnen wisselen met een andere stijl. Een icoonset is een groep van icoontjes die samen een overeenkomstige [[look en feel]] hebben. Gebruikers kunnen zelf kiezen welk thema ze willen gebruiken, waarna alle [[applicatie]]s dan van die icoonset gebruikmaken.

== Geschiedenis ==
In 2002 werd er een begin gemaakt met het definiëren van specificaties rondom de icoonthema's. In de jaren erna werden zaken toegevoegd en verbeteringen aangebracht.

== Opzet ==
Icoontjes en thema's zijn geplaatst in een serie [[directory]]'s die met elkaar een bepaalde standaardopzet dienen te hebben. Daarnaast worden er per categorie een aantal eigenschappen gedefinieerd, zoals afmetingen, type en de context waarin het normaliter gebruikt wordt.

== Projecten die de standaard volgen ==
Projecten die gebruikmaken van deze standaard zijn onder andere de volgende.
* [[Oxygen Project]]
* [[Tango Desktop Project]]

== Zie ook ==
* [[Standard Icon Naming Specification]], definiëring namen voor de meest voorkomende pictogrammen en de gebruikte metaforen.
* [[Computericoon]]
* [[Kleurenpalet]]

{{Appendix|2=
* [http://standards.freedesktop.org/icon-theme-spec/icon-theme-spec-latest.html Icon Theme Specification] op [[freedesktop.org]]
* [http://www.freedesktop.org/wiki/Specifications/icon-theme-spec Overzichtspagina project]
}}

[[Categorie:Grafische gebruikersomgeving]]
[[Categorie:Opensourcesoftware en vrije software]]
[[Categorie:Symbool]]
[[Categorie:Grafische vormgeving]]


text:
# Brusselse gewestverkiezingen 2014/Kandidatenlijst/N-VA
Dit is de kandidatenlijst van N-VA voor de Brusselse gewestverkiezingen van 2014. De verkozenen staan vetgedrukt.

## Effectieven
1. Johan Van Den Driessche
2. Liesbet Dhaene
3. Cieltje Van Achter
4. Dirk Berchmans
5. Rik Dhoest
6. Hugo De Deken
7. Anna Steffen
8. Regine Heyvaert
9. Wim Verhaegen
10. Johanna Luykx
11. Seva Ndibeshe
12. Maria Ajerrad
13. Rob Geeraerts
14. Marlyse Hanssens
15. Miguel Menendez Gonzalez
16. Kristel Caers
17. Paul De Ridder

## Opvolgers
1. Lieven De Rouck
2. Joke Demullier-Van Daele
3. Filip De Pillecyn
4. Vina Demailly
5. Bruno Roose
6. Marleen Sorgeloos
7. Roland Demailly
8. Annie Den Hondt
9. Kristof D'Exelle
10. Mich Van Poppel
11. Luc Van Caneghem
12. Suzy De Jong
13. Kris Verhelst
14. Jeanne Beyens
15. Clémence Van Den Bergh
16. Sorin Cech

wikitext:
Dit is de kandidatenlijst van [[N-VA]] voor de [[Brusselse gewestverkiezingen 2014|Brusselse gewestverkiezingen van 2014]]. De verkozenen staan vetgedrukt.

==Effectieven==
# '''[[Johan Van Den Driessche]]'''
# '''[[Liesbet Dhaene]]'''
# '''[[Cieltje Van Achter]]'''
# [[Dirk Berchmans]]
# [[Rik Dhoest]]
# [[Hugo De Deken]]
# [[Anna Steffen]]
# [[Regine Heyvaert]]
# [[Wim Verhaegen]]
# [[Johanna Luykx]]
# [[Seva Ndibeshe]]
# [[Maria Ajerrad]]
# [[Rob Geeraerts]]
# [[Marlyse Hanssens]]
# [[Miguel Menendez Gonzalez]]
# [[Kristel Caers]]
# [[Paul De Ridder]]

==Opvolgers==
# [[Lieven De Rouck]]
# [[Joke Demullier-Van Daele]]
# [[Filip De Pillecyn (N-VA)|Filip De Pillecyn]]
# [[Vina Demailly]]
# [[Bruno Roose]]
# [[Marleen Sorgeloos]]
# [[Roland Demailly]]
# [[Annie Den Hondt]]
# [[Kristof D'Exelle]]
# [[Mich Van Poppel]]
# [[Luc Van Caneghem]]
# [[Suzy De Jong]]
# [[Kris Verhelst (politicus)|Kris Verhelst]]
# [[Jeanne Beyens]]
# [[Clémence Van Den Bergh]]
# [[Sorin Cech]]

[[Categorie:Kandidatenlijsten Brusselse gewestverkiezingen 2014]]


text:
# Ereteken voor de Affaire van Lobenar
Op 24 september 1817 stelde Koning Willem I der Nederlanden bij koninklijk besluit een "zilveren streep over de whings te dragen" in. Deze streep, het ereteken voor de Affaire van Lobenar genoemd herinnerde aan de inzet van het leger in Nederlands-Indië tijdens onlusten in het Cheribonsche.
Het K.B. vermeldt dat enkele lagergeplaatste militairen waaronder de inlandse onderofficier Wito Donso zich tijdens "de jongste onlusten in het Cheribonsche hebben gedistingueerd".
De koning was niet te vinden voor het verlenen van ridderorden en medailles aan inlanders. Deze zouden niet bij de kleding en de cultuur passen. De koning koos in voorkomende gevallen voor geschenken, krissen, een geldsom of de in 1818 ingestelde erepenningen. Een ereteken op het uniform was wél bespreekbaar.
Dit ereteken was een op de wings van het uniform genaaide zilveren streep. De onderscheiding werd negen maal verleend. Wito Donso werd kort na 1817 bevorderd tot tweede luitenant.

title: Ereteken voor de Affaire van Lobenar

wikitext:
Op 24 september 1817 stelde Koning [[Willem I der Nederlanden]] bij [[koninklijk besluit]] een "zilveren streep over de whings te dragen" in. Deze streep, het '''ereteken voor de Affaire van Lobenar''' genoemd herinnerde aan de inzet van het leger in Nederlands-Indië tijdens onlusten in het [[Cheribon (resident)|Cheribonsche]].
Het K.B. vermeldt dat enkele lagergeplaatste militairen waaronder de inlandse onderofficier Wito Donso zich tijdens "de jongste onlusten in het Cheribonsche hebben gedistingueerd".

De koning was niet te vinden voor het verlenen van ridderorden en medailles aan inlanders. Deze zouden niet bij de kleding en de cultuur passen. De koning koos in voorkomende gevallen voor geschenken, krissen, een geldsom of de in 1818 ingestelde [[erepenning]]en. Een ereteken op het uniform was wél bespreekbaar.
Dit ereteken was een op de wings van het uniform genaaide zilveren streep. De onderscheiding werd negen maal verleend. Wito Donso werd kort na 1817 bevorderd tot [[tweede luitenant]].

== Zie ook ==
{{Link portaal|Ridderorden}}
* [[Ridderorden en onderscheidingen in Nederland]]

== Literatuur ==
* H.G. Meijer, C.P. Mulder en B.W. Wagenaar, ''Orders and Decorations of The Netherlands'', 1984
* J.A. van Zelm van Eldik, ''Moed en Deugd'', 2003

{{Navigatie sterren, kruisen en eretekens Nederland}}
{{Navigatie onderscheidingen Nederlands-Indië}}

[[Categorie:Onderscheiding in Nederlands-Indië|Lobenar]]


text:
# Crocanthes hecuba
Crocanthes hecuba is een vlinder uit de familie van de Lecithoceridae. De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1931 door Meyrick.

title: Crocanthes hecuba

wikitext:
{{Taxobox vlinder
| titelweergave = cursief
| naam = ''Crocanthes hecuba''
| afbeelding =
| familie = [[Lecithoceridae]]
| onderfamilie =
| tribus =
| geslacht = ''[[Crocanthes]]''
| w-naam = ''Crocanthes hecuba''
| auteur = Meyrick
| datum = 1931
| haakjes =
| commons =
| species =
}}
'''''Crocanthes hecuba''''' is een [[vlinders|vlinder]] uit de familie van de [[Lecithoceridae]].<ref>{{Brontabel|9999-Lepindex}}</ref> De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1931 door Meyrick.

{{Appendix}}
{{beginnetje|biologie|2013|04|04}}

[[Categorie:Crocanthes|hecuba]]

title: Crocanthes hecuba

Orde: Lepidoptera (Vlinders)

Familie: Lecithoceridae

Geslacht: Crocanthes

title: Soort


text:
# David de la Fuente
David de la Fuente Rasilla (Reinosa, 4 mei 1981) is een Spaans wielrenner.

## Carrière
De la Fuente werd prof in 2001 bij Vini Caldirola, om na een jaar naar diens opvolger Saunier Duval te vertrekken. In 2009 komt hij uit voor diens opvolger, Fuji-Servetto. Na een jaar bij de Kazachse Astana-formatie te hebben gereden kwam hij sinds 2011 weer uit voor Team Geox (opvolger van Fuji-Servetto). Na het opdoeken van deze ploeg vertrok De La Fuente naar Caja Rural. Sinds 2013 komt de Spanjaard uit voor kleinere veelal Portugese ploegen.

## Prestaties
In de Ronde van Frankrijk 2006 droeg hij enkele etappes de bolletjestrui, en tevens kreeg hij over de gehele Tour gezien de prijs voor de meeste strijdlustige renner, het rode rugnummer. In de 11e etappe reed hij verrassend sterk. Na lange tijd samen met Fabian Wegmann in de aanval te hebben gereden, wist hij zijn Duitse medevluchter - die bekendstond als een goed klimmer - te lossen. Uiteindelijk zou De la Fuente nog ver terugvallen en als 40e te eindigen in de etappe.
In de Ronde van Frankrijk 2008 deed hij opnieuw mee voor de bolletjestrui. Omdat zijn ploegmaat Riccardo Riccò betrapt werd op epo moest echter heel Saunier Duval-Prodir de tour verlaten. Ook in de Vuelta-editie van 2009 deed De La Fuente het goed in het bergklassement. Hij droeg enkele etappes de Rode Trui en eindigde uiteindelijk tweede in het nevenklassement. Ook in 2012 eindigde hij tweede in het bergklassement van de Ronde van Spanje.

## Belangrijkste overwinningen
2001
5e etappe Circuito Montañés
2006
Strijdlustklassement Ronde van Frankrijk
2007
Gran Premio de Llodio
2008
2e etappe Ronde van Duitsland
2009
Grote Prijs Miguel Indurain
2013
2e etappe Ronde van het Qinghaimeer
2015
3e etappe Trofeo Joaquim Agostinho
2018
Bergklassement Trofeo Joaquim Agostinho

## Resultaten in voornaamste wedstrijden
| Jaar | Ronde van Italië | Ronde van Frankrijk | Ronde van Spanje |
| ---- | ---------------- | ------------------- | ---------------- |
| 2003 |                  |                     | 156e             |
| 2005 |                  |                     | opgave           |
| 2006 |                  | 55e                 | 71e              |
| 2007 |                  | 49e                 | 96e              |
| 2008 |                  | opgave              |                  |
| 2009 |                  |                     | 24e              |
| 2010 |                  | 110e                |                  |
| 2011 |                  |                     | 35e              |
| 2012 |                  |                     | 65e              |

| Jaar | Milaan-San Remo | Amstel Gold Race | Luik-Bast.‑Luik | Ronde van Lombardije |  | Wereldranglijsten |
| ---- | --------------- | ---------------- | --------------- | -------------------- |  | ----------------- |
| 2003 |                 |                  |                 |                      |  |                   |
| 2005 |                 |                  |                 |                      |  |                   |
| 2006 |                 |                  | 55e             |                      |  |                   |
| 2007 |                 | 38e              | 112e            |                      |  | 189e (UPT)        |
| 2008 |                 | 62e              | 49e             |                      |  | 109e (UPT)        |
| 2009 | 101e            | 46e              |                 | 41e                  |  | 153e (UWK)        |
| 2010 |                 |                  |                 |                      |  |                   |
| 2011 |                 |                  |                 |                      |  |                   |
| 2012 |                 |                  |                 |                      |  |                   |

title: David de la Fuente

wikitext:
{{Infobox wielrenner
| naam                        = David de la Fuente Rasilla
| afbeelding                  = David de la Fuente (Tour de France 2007 - stage 8).jpg
| onderschrift                = De la Fuente bij de start van de 8e etappe van de Ronde van Frankrijk 2007
| bijnaam                     =
| geboortedatum               = [[4 mei|4-5]]-[[1981]]
| geboortestad                = [[Reinosa]]
| geboorteland                = [[Spanje]]
| lengte                      = 174
| gewicht                     = 65
| ploeg                       = [[Aviludo-Louletano-Uli|Louletano-Loulé Concelho]]
| jaren                       = 2003
 2004–2008
2009
2010
 2011
2012
2013–2014
2015
2016
2017
2018
2019
2020
2021
| ploegen                     = [[Vini Caldirola (wielerploeg)|Vini Caldirola]]
 [[Saunier Duval (wielerploeg)|Saunier Duval]]
 [[Fuji-Servetto]]
 [[Astana (wielerploeg)|Astana]]
 [[Team Geox]]
 [[Caja Rural]]
[[Torku Şeker Spor]]
[[Efapel]]
[[Sporting-Tavira]]
 [[Aviludo-Louletano-Uli|Louletano-Hospital de Loulé]]
[[Aviludo-Louletano-Uli|Aviludo-Louletano]]
[[Ludofoods Louletano Aviludo]]
[[Aviludo-Louletano-Uli|Aviludo-Louletano]]
[[Aviludo-Louletano-Uli|Louletano-Loulé Concelho]]
| specialisatie               = klimmen, heuvels, aanvallen
}}

'''David de la Fuente Rasilla''' ([[Reinosa]], [[4 mei]] [[1981]]) is een [[Spanje|Spaans]] [[wielrenner]].

== Carrière ==
De la Fuente werd prof in 2001 bij [[Vini Caldirola (wielerploeg)|Vini Caldirola]], om na een jaar naar diens opvolger [[Saunier Duval (wielerploeg)|Saunier Duval]] te vertrekken. In 2009 komt hij uit voor diens opvolger, [[Fuji-Servetto]]. Na een jaar bij de Kazachse [[Astana (wielerploeg)/2010|Astana]]-formatie te hebben gereden kwam hij sinds 2011 weer uit voor [[Team Geox]] (opvolger van Fuji-Servetto). Na het opdoeken van deze ploeg vertrok De La Fuente naar [[Caja Rural]]. Sinds 2013 komt de Spanjaard uit voor kleinere veelal Portugese ploegen.

== Prestaties ==
In de [[Ronde van Frankrijk 2006]] droeg hij enkele etappes de [[Bergklassement Ronde van Frankrijk|bolletjestrui]], en tevens kreeg hij over de gehele Tour gezien de prijs voor de meeste strijdlustige renner, het [[rood rugnummer|rode rugnummer]]. In de [[Ronde van Frankrijk 2006/Elfde etappe|11e etappe]] reed hij verrassend sterk. Na lange tijd samen met [[Fabian Wegmann]] in de aanval te hebben gereden, wist hij zijn Duitse medevluchter - die bekendstond als een goed klimmer - te lossen. Uiteindelijk zou De la Fuente nog ver terugvallen en als 40e te eindigen in de etappe.

In de [[Ronde van Frankrijk 2008]] deed hij opnieuw mee voor de bolletjestrui. Omdat zijn ploegmaat [[Riccardo Riccò]] betrapt werd op [[Erytropoëtine|epo]] moest echter heel [[Saunier Duval (wielerploeg)|Saunier Duval-Prodir]] de tour verlaten. Ook in de [[Vuelta 2009|Vuelta]]-editie van 2009 deed De La Fuente het goed in het [[Bergklassement Ronde van Spanje|bergklassement]]. Hij droeg enkele etappes de Rode Trui en eindigde uiteindelijk tweede in het nevenklassement. Ook in 2012 eindigde hij tweede in het bergklassement van de Ronde van Spanje.

== Belangrijkste overwinningen ==
{{Palmares start|1}}
;2001
:5e etappe [[Circuito Montañés]]
;2006
:[[Prijs van de strijdlust Ronde van Frankrijk|Strijdlustklassement]] [[Ronde van Frankrijk 2006|Ronde van Frankrijk]]
;2007
:[[Gran Premio de Llodio]]
;2008
:2e etappe [[Ronde van Duitsland 2008|Ronde van Duitsland]]
;2009
:[[Grote Prijs Miguel Indurain]]
;2013
:2e etappe [[Ronde van het Qinghaimeer 2013|Ronde van het Qinghaimeer]]
{{Palmares eind}}
;2015
:3e etappe [[Trofeo Joaquim Agostinho]]
;2018
:Bergklassement Trofeo Joaquim Agostinho
[[Bestand:54 De la Fuente.jpg|thumb|300px|right|De La Fuente op de l'Alpe d'Huez 2006.]]

== Resultaten in voornaamste wedstrijden ==
{| class="vatop"
|
{{Tabelkop grote wielerrondes}}
{{Tabelrij grote wielerrondes|jaar=2003|vuelta=156}}
{{Tabelrij grote wielerrondes|jaar=2005|vuelta=X}}
{{Tabelrij grote wielerrondes|jaar=2006|tour=55|ttrui1=Jersey red number.svg|vuelta=71}}
{{Tabelrij grote wielerrondes|jaar=2007|tour=49|vuelta=96}}
{{Tabelrij grote wielerrondes|jaar=2008|tour=X}}
{{Tabelrij grote wielerrondes|jaar=2009|vuelta=24}}
{{Tabelrij grote wielerrondes|jaar=2010|tour=110}}
{{Tabelrij grote wielerrondes|jaar=2011|vuelta=35}}
{{Tabelrij grote wielerrondes|jaar=2012|vuelta=65}}
|}
|{{Tabel wielerklassiekers|
|jaar1=2003
|jaar2=2005
|jaar3=2006|lbl3=55
|jaar4=2007|agr4=38|lbl4=112|wrl4=189
|jaar5=2008|agr5=62|lbl5=49|wrl5=109
|jaar6=2009|msr6=101|agr6=46|rvl6=41|wrl6=153
|jaar7=2010
|jaar8=2011
|jaar9=2012
|msr=ja|agr=ja|lbl=ja|rvl=ja|wrl=ja
}}
|}

== Externe links ==
{{Commonscatklein|David de la Fuente}}
:{{Standaardlinks wielrenner|commons=no}}
:{{es}} [http://www.daviddelafuente.es Officiële website]

{{Navigatie selectie wielerploeg|inhoud= <big>'''Wielerploegen van David de la Fuente'''</big>
{{Navigatie selectie wielerploeg/Vini Caldirola 2003}}
{{Navigatie selectie wielerploeg/Saunier Duval 2004}}
{{Navigatie selectie wielerploeg/Saunier Duval 2005}}
{{Navigatie selectie wielerploeg/Saunier Duval 2006}}
{{Navigatie selectie wielerploeg/Saunier Duval 2007}}
{{Navigatie selectie wielerploeg/Saunier Duval 2008}}
{{Navigatie selectie wielerploeg/Fuji-Servetto 2009}}
{{Navigatie selectie wielerploeg/Astana Pro Team 2010}}
{{Navigatie selectie wielerploeg/Geox-TMC 2011}}
{{Navigatie selectie wielerploeg/Torku Şekerspor 2013}}
{{Navigatie selectie wielerploeg/Torku Şekerspor 2014}}
{{Navigatie selectie wielerploeg/Aviludo-Louletano-Uli 2018}}
}}

{{DEFAULTSORT:Fuenta Rasilla, David De La}}
[[Categorie:Spaans wielrenner]]

title: Persoonlijke informatie

Geboorteplaats: Reinosa, Spanje

Gewicht: 65 kg

title: Sportieve informatie

Huidige ploeg: Louletano-Loulé Concelho

Specialisatie(s): klimmen, heuvels, aanvallen

title: Ploegen

Vini Caldirola · Saunier Duval · Fuji-Servetto · Astana · Team Geox · Caja Rural · Torku Şeker Spor · Efapel · Sporting-Tavira · Louletano-Hospital de Loulé · Aviludo-Louletano · Ludofoods Louletano Aviludo · Aviludo-Louletano · Louletano-Loulé Concelho

Ploegen: Officiële website

Portaal: Wielersport


text:
# Eiland van Schalkwijk
Het Eiland van Schalkwijk is een agrarisch poldergebied aan de zuidkant van de Gemeente Houten in de provincie Utrecht. Het wordt aangeduid als eiland, omdat het wordt omkaderd door water: de Lek, het Amsterdam-Rijnkanaal en het Lekkanaal.
Zo'n 1000 jaar geleden bestond het gebied overwegend uit moeras. In de 11e en 12e eeuw is de inpoldering begonnen. De centraal gelegen polders en de beide dorpen Schalkwijk en Tull en 't Waal dateren uit de 13e en 14e eeuw. In de hoger gelegen gebieden langs de Lek was al rond het begin van de jaartelling sprake van bewoning. Het gebied heeft unieke natuurlijke vormen en een geheel eigen karakter. Diverse cultuurhistorische monumenten duiden op de lange geschiedenis.
Het gebied maakt ook onderdeel uit van de Nieuwe Hollandse Waterlinie. Dit was een verdedigingslinie tussen Muiden en de Biesbosch van 85 kilometer lang. Water werd benut als verdedigingswapen. Als de vijand naderde, konden stroken weiland tussen Muiden en de Biesbosch onder water gezet worden, de zogenaamde inundatie. De doortocht door de vijand werd daardoor bemoeilijkt. De linie deed dienst van 1815 tot ongeveer 1940. De belangrijkste forten op het Eiland van Schalkwijk zijn Fort Honswijk, Werk aan de Korte Uitweg, Werk aan de Waalse Wetering en Lunet aan de Snel. Fort Honswijk is sinds enkele jaren eigendom van de Gemeente Houten. Van de verdedigingslinie in de omgeving maken verder onder meer het kazemattencomplex Werk aan de Groeneweg en het Waterbergings- en inundatiegebied Blokhoven deel uit.
Het eiland is rijk aan fietspaden, wandelwegen, kampeermogelijkheden en visplaatsen. Aan het begin van deze eeuw is bij Tull en ’t Waal langs de noordzijde van de Lek een omvangrijk oeverrecreatiegebied gecreëerd met natuurlijke strandjes aan de waterkant en recreatieweiden.

title: Eiland van Schalkwijk

wikitext:
[[Bestand:Eiland van Schalkwijk, Polderlandschap.jpg|miniatuur|Eiland van Schalkwijk, polderlandschap, zicht op Schalkwijk]]
[[Bestand:Verdronken bos Eiland van Schalkwijk.jpg|miniatuur|Eiland van Schalkwijk, Het Verdronken Bos]]
[[Bestand:Ven op Eiland van Schalkwijk.jpg|miniatuur|Watergang op Eiland van Schalkwijk]]
Het '''Eiland van Schalkwijk''' is een agrarisch poldergebied aan de zuidkant van de Gemeente [[Houten]] in de [[provincie Utrecht]]. Het wordt aangeduid als [[eiland]], omdat het wordt omkaderd door water: de [[Lek (rivier)|Lek]], het [[Amsterdam-Rijnkanaal]] en het [[Lekkanaal]].

Zo'n 1000 jaar geleden bestond het gebied overwegend uit [[moeras]]. In de 11e en 12e eeuw is de inpoldering begonnen. De centraal gelegen polders en de beide dorpen [[Schalkwijk (Utrecht)|Schalkwijk]] en [[Tull en 't Waal]] dateren uit de 13e en 14e eeuw. In de hoger gelegen gebieden langs de Lek was al rond het begin van de jaartelling sprake van bewoning. Het gebied heeft unieke natuurlijke vormen en een geheel eigen karakter. Diverse cultuurhistorische monumenten duiden op de lange geschiedenis.<ref>[https://www.vvvkrommerijnstreek.nl/nl/verken-de-streek/eiland-van-schalkwijk/top-10-hotspots-van-het-eiland-van-schalkwijk Top Hot Spots van het eiland van Schalkwijk] vvvkrommerijnstreek.nl. [https://web.archive.org/web/20210923024825/https://www.vvvkrommerijnstreek.nl/nl/verken-de-streek/eiland-van-schalkwijk/top-10-hotspots-van-het-eiland-van-schalkwijk Gearchiveerd] op 23 september 2021.</ref>

Het gebied maakt ook onderdeel uit van de [[Nieuwe Hollandse Waterlinie]]. Dit was een verdedigingslinie tussen [[Muiden]] en de [[Biesbosch]] van 85 kilometer lang. Water werd benut als verdedigingswapen. Als de vijand naderde, konden stroken weiland tussen Muiden en de Biesbosch onder water gezet worden, de zogenaamde [[inundatie]]. De doortocht door de vijand werd daardoor bemoeilijkt. De linie deed dienst van 1815 tot ongeveer 1940. De belangrijkste forten op het Eiland van Schalkwijk zijn [[Fort Honswijk]], [[Werk aan de Korte Uitweg]], [[Werk aan de Waalse Wetering]] en [[Lunet aan de Snel]]. Fort Honswijk is sinds enkele jaren eigendom van de Gemeente Houten. Van de verdedigingslinie in de omgeving maken verder onder meer het [[kazemat]]tencomplex [[Werk aan de Groeneweg]] en het [[Waterbergings- en inundatiegebied Blokhoven]] deel uit.

Het eiland is rijk aan fietspaden, wandelwegen, kampeermogelijkheden en visplaatsen. Aan het begin van deze eeuw is bij Tull en ’t Waal langs de noordzijde van de Lek een omvangrijk oeverrecreatiegebied gecreëerd met natuurlijke strandjes aan de waterkant en recreatieweiden.

{{Appendix}}

[[Categorie:Geografie van Houten]]


text:
# Intracotyle eduardoi
Intracotyle eduardoi is een soort in de taxonomische indeling van de platwormen (Platyhelminthes). De worm is tweeslachtig en kan zowel mannelijke als vrouwelijke geslachtscellen produceren. De soort leeft in zeer vochtige omstandigheden.
De platworm behoort tot het geslacht Intracotyle en behoort tot de familie Microcotylidae. De wetenschappelijke naam van de soort werd voor het eerst geldig gepubliceerd in 1960 door Tendeiro.

title: Intracotyle eduardoi

wikitext:
{{Taxobox
| type            = dier
| naam            = ''Intracotyle eduardoi''
| titelweergave   =cursief
| afbeelding      =
| afbeeldingtekst =
| rijk            = [[Dieren (biologie)|Animalia]] (Dieren)
| onderrijk       = [[Eumetazoa]] (Orgaandieren)
| stam            = [[Platwormen|Platyhelminthes]] (Platwormen)
| klasse          = [[Monogenea]]
| orde            = [[Mazocraeidea]]
| familie         = [[Microcotylidae]]
| geslacht        = ''[[Intracotyle]]''
| auteur          = Tendeiro
| datum           = 1960
| haakjes         = ja
| worms           = 562395
| origineel = ''Microcotyle eduardoi''
}}
'''''Intracotyle eduardoi''''' is een [[soort]] in de taxonomische indeling van de [[platwormen]] (Platyhelminthes). De worm is [[Tweeslachtigheid|tweeslachtig]] en kan zowel mannelijke als vrouwelijke geslachtscellen produceren. De soort leeft in zeer vochtige omstandigheden.

De platworm behoort tot het geslacht ''[[Intracotyle]]'' en behoort tot de familie [[Microcotylidae]]. De wetenschappelijke naam van de soort werd voor het eerst geldig gepubliceerd in 1960 door Tendeiro.

{{Appendix|2=
*Gibson, D. (2011). ''Intracotyle eduardoi'' (Tendeiro, 1960). Gebaseerd op informatie uit het [[World Register of Marine Species]], te vinden op http://www.marinespecies.org/aphia.php?p=taxdetails&id=562395.}}
{{beginnetje|biologie|2011|12|05}}

[[Categorie:Mazocraeidea]]

title: Intracotyle eduardoi

Onderrijk: Eumetazoa (Orgaandieren)

Stam: Platyhelminthes (Platwormen)

Klasse: Monogenea

Orde: Mazocraeidea

Familie: Microcotylidae

Geslacht: Intracotyle

title: Soort


text:
# NGC 94-2
NGC 94-2 (ook wel PGC 1670567, NPM1G +22.0020) is een lensvormig sterrenstelsel in het sterrenbeeld Andromeda. Het hemelobject ligt dicht bij een ander sterrenstelsel dat het nummer NGC 94-1 draagt.

title: NGC 94-2

wikitext:
{{Infobox DeepSpaceObject
| naam=NGC 94-2
| afbeelding = NGC 0094 SDSS.jpg
| sterrenbeeld=[[Andromeda (sterrenbeeld)|Andromeda]]
| type=[[Lensvormig sterrenstelsel]] (S0)
| messiernaam=
| ngcnaam=NGC 94-2
| RK={{rechte klimming|u=00|m=22|s=13,85}}
| DEC={{declinatie|g=+22|m=28|s=59}}
| magnitude=15,5 [[Magnitude|mag]]
| afstand=
| afmeting= 0,4' × 0,2'
| diameter =
| massa =
| roodverschuiving = 0,01952
| radiëlesnelheid = 5796
}}
'''[[New General Catalogue|NGC]] 94-2''' (ook wel '''PGC 1670567, NPM1G +22.0020''') is een [[lensvormig sterrenstelsel]] in het [[sterrenbeeld]] [[Andromeda (sterrenbeeld)|Andromeda]]. Het hemelobject ligt dicht bij een ander sterrenstelsel dat het nummer [[NGC 94-1]] draagt.

== Zie ook ==
*[[Lijst van NGC-objecten]]

== Externe links ==
* {{en}} [http://nedwww.ipac.caltech.edu/cgi-bin/nph-objsearch?objname=NGC+94 NASA/IPAC Extragalactic Database]
* {{en}} [http://simbad.u-strasbg.fr/simbad/sim-basic?Ident=PGC+1670567 SIMBAD Astronomical Database]
* {{en}} [http://spider.seds.org/ngc/revngcic.cgi?NGC94 SEDS]

{{Navigatie NGC-objecten 1-200}}

{{DEFAULTSORT:NGC 0094-2}}
[[Categorie:NGC-object in Andromeda]]
[[Categorie:Sterrenstelsel in Andromeda]]

title: Sterrenbeeld Andromeda

Type: Lensvormig sterrenstelsel (S0)

Portaal: Astronomie


text:
# Odontozona minoica
Odontozona minoica is een tienpotigensoort uit de familie van de Stenopodidae. De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1989 door Dounas & Koukouras.

title: Odontozona minoica

wikitext:
{{Taxobox
| titelweergave = cursief
| naam = ''Odontozona minoica''
| afbeelding =
| rijk = [[Dieren (biologie)|Animalia]] (Dieren)
| stam = [[Geleedpotigen|Arthropoda]] ([[Geleedpotigen]])
| klasse = [[Malacostraca]]
| orde = [[Decapoda]]
| familie = [[Stenopodidae]]
| geslacht = ''[[Odontozona]]''
| w-naam = ''Odontozona minoica''
| auteur = Dounas & Koukouras
| datum = 1989
| haakjes =
| commons =
| species =
| worms = 107718
}}
'''''Odontozona minoica''''' is een [[tienpotigen]]soort uit de familie van de [[Stenopodidae]].<ref>Türkay, M. (2012). <i>Odontozona minoica</i> Dounas & Koukouras, 1989. Geraadpleegd via:  World Register of Marine Species op http://www.marinespecies.org/aphia.php?p=taxdetails&id=107718</ref> De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1989 door Dounas & Koukouras.

{{Appendix}}
{{beginnetje|biologie|2013|03|21}}

[[Categorie:Stenopodidae]]

title: Odontozona minoica

Klasse: Malacostraca

Orde: Decapoda

Familie: Stenopodidae

Geslacht: Odontozona

title: Soort


text:
# Haploeax triangularis
Haploeax triangularis is een keversoort uit de familie van de boktorren (Cerambycidae). De wetenschappelijke naam van de soort werd voor het eerst geldig gepubliceerd in 1948 door Breuning.

title: Haploeax triangularis

wikitext:
{{Taxobox insect
| naam = ''Haploeax triangularis''
| titelweergave = cursief
| afbeelding =
| afbeeldingtekst =
| orde = [[Kevers|Coleoptera]] (Kevers)
| familie = [[Boktorren|Cerambycidae]] (Boktorren)
| onderfamilie = [[Lamiinae]]
| geslacht = ''[[Haploeax]]''
| w-naam = ''Haploeax triangularis''
| auteur = [[Stephan von Breuning|Breuning]]
| datum = 1948
| haakjes = ja
| commons =
| species =
}}
'''''Haploeax triangularis''''' is een [[kevers]]oort uit de familie van de [[Boktorren|boktorren (Cerambycidae)]]. De wetenschappelijke naam van de soort werd voor het eerst geldig gepubliceerd in 1948 door Breuning.<ref>{{Brontabel|9999-Cerambycidae}} (bezocht 30 januari 2014)</ref>

{{Appendix}}
{{Beginnetje|biologie|2014|02|17}}

[[Categorie:Boktorren]]

title: Haploeax triangularis

Orde: Coleoptera (Kevers)

Familie: Cerambycidae (Boktorren)

Onderfamilie: Lamiinae

Geslacht: Haploeax

title: Soort


text:
# Slag om Haalderen
De Slag om Haalderen was een Duitse aanvalsoperatie in de Betuwe in de winter 1944/45 tijdens de Tweede Wereldoorlog. De operatie was opgezet om op te rukken naar de Waalbrug bij Nijmegen, die in handen was van de geallieerden, en deze vervolgens door genie-eenheden te vernietigen. Dit mislukte door taaie Britse tegenstand, waardoor het grootste deel van de aanvallende eenheden verloren gingen.

## Achtergrond en voorbereiding
Tijdens Operatie Market Garden werd Waalbrug bij Nijmegen op 20 september 1944 ingenomen, maar de brug bij Arnhem lukte niet. Ondanks geallieerde pogingen om hun bruggenhoofd in de Betuwe uit te breiden en Duitse pogingen om het in te drukken, was het front in het bruggenhoofd medio oktober 1944 tot relatieve rust gekomen. Echter, voor de Duitsers bleef de brug bij Nijmegen een groot gevaar. De Duitsers zetten allerlei middelen in, zoals luchtaanvallen, kikvorsmannen en mini-onderzeeboten om de brug te vernietigen. Dit had slechts gedeeltelijk succes. Het plan werd vervolgens opgevat om de Duitse 6e Parachutistendivisie in te zetten die sinds 19 november 1944 rondom de Betuwe de frontlijn had ingenomen. Deze divisie was slechts kortgeleden opgericht en bestond uit zeer jonge en gemotiveerde soldaten, echter zonder enige gevechtservaring. Hetzelfde gold voor de (onder)officieren. De commandant van de divisie, Generalleutnant Plocher omschreef de divisie als “voor de verdediging deels geschikt”. Het 2e bataljon van het 16e Parachutistenregiment zou via Haalderen en Bemmel oprukken naar de noordkant van de Waalbrug, waarop genie-eenheden deze moesten vernietigen.
Aan Britse kant lag sinds 29 november 1944 de Britse 49e (West Riding) Infanteriedivisie in het gebied Elst-Haalderen. Bij Haalderen zelf lag het 7e Bataljon Duke of Wellington's Regiment pas sinds enkele dagen in stelling. Wegens hoge waterstanden waren veel loopgraven onbruikbaar en het bataljon begon toenemend de huizen te gebruiken als weerstandsnesten.

## Slagorde

### Britse Leger
- 7e Bataljon Duke of Wellington's Regiment (Major Denis Hamilton)
  - A compagnie (Captain J.C. Fox)
  - B compagnie (Major G.M.M. Smallwood)
  - C compagnie (Major G.V. Fancourt)
  - D compagnie (Major A.B. Kavanagh)
- 11e Bataljon Royal Scots Fusiliers
  - D compagnie (Major A.L. Rowell)

Zowel het 7e Bataljon Duke of Wellington's Regiment (verder afgekort tot 7 DWR) als het 11e Bataljon Royal Scots Fusiliers (11 RSF) waren onderdeel van de 147e Infanteriebrigade van de Britse 49e (West Riding) Infanteriedivisie.

### Duitse Wehrmacht
16e Parachutistenregiment (Oberst Walter Dorn)
- 2e Bataljon
  - 5e compagnie
  - 7e compagnie
  - 10e compagnie
- 14e compagnie = Fallschirm-Panzerjäger-Kompanie met 6 x PAK 7,5 cm

Het 16e Parachutistenregiment was een onderdeel van de Duitse 6e Parachutistendivisie.

## Het offensief
Op 4 december 1944 om 03:10 uur opende de divisieartillerie van de 6e Parachutistendivisie (die beschikte over 28 x 10,5 cm houwitsers en 8 x 15 cm houwitsers) het vuur voor een korte, 10 minuten durende barrage. Deze barrage was 10 minuten te laat ingezet en weinig effectief. Tegelijkertijd drong de 10e compagnie parachutisten tussen de Britse posities door de frontlijn binnen en trok op, het dorp Haalderen binnen. Hierbij raakten enige Britse pelotons omsingeld. Ook de 5e en 7e compagnieën volgden deels. Rond 04:00 uur rapporteerde 7 DWR dat om elk gebouw in Haalderen gevochten werd. De Duitse troepen kwamen tot op 200 meter van het 7 DWR-bataljonshoofdkwartier. Daarop plande de bataljonscommandant Major Denis Hamilton een tegenaanval. Als eerste werd alle regimentsartillerie en alle 4.2-inch mortieren in actie gebracht, tegen de achterste gebieden waar de 5e en 7e compagnieën zich verzameld hadden. Dit veroorzaakte verliezen. Vervolgens startte de tegenaanval rond 05:15 uur, waarbij ook drie Carrier secties uitstekend werk verrichtten. D compagnie van 11 RSF startte vanaf 07:15 uur met zijn deel van de tegenaanval en maakte snelle voortgang. Tegen 10:00 uur hadden de Britse troepen de frontlijn weer geheel in handen en vele Duitse krijgsgevangenen waren binnengebracht tegen 12:15 uur. Daarna volgde het uitkammen van het dorp en het opruimen van de laatste kleine Duitse verzetshaarden (meestal in separate huizen). Dit duurde tot rond 19:00 uur.

## Verliezen en nasleep
De Duitse verliezen zijn niet precies te becijferen. Door 7 DWR zijn gerapporteerd 110 krijgsgevangenen en 50 doden. De compagniescommandant van de 10e compagnie en twee andere officieren waren onder de doden. Wat de Duitse verliezen in hun eigen linies door het Britse artillerie- en mortiervuur waren is niet na te gaan. De 6e Parachutistendivisie werd op 20 december 1944 vervangen in dit stuk frontlijn door de 2e Parachutistendivisie.
De Britse verliezen waren relatief licht, waarbij 7 DWR 10 doden, 19 gewonden  en 2 vermisten (waarschijnlijk verdronken) te betreuren had en 11 RSF had 1 dode en 2 gewonden. Het 7DWR werd tegen de avond van 6 december 1944 in het front vervangen door het complete 11 RSF en teruggetrokken naar Bemmel. Aan Britse zijde werden wegens getoonde moed tijdens deze actie totaal een  Distinguished Service Order (DSO), drie Military  Crosses, twee Distinguished  Conduct  Medals en vier Military Medals uitgereikt.

title: Slag om Haalderen

wikitext:
{{Infobox militair conflict
| conflict     = Slag om Haalderen
| partof       = [[Westfront (Tweede Wereldoorlog)]]
| afbeelding   = DWR Cap Badge Brass.jpg
| onderschrift = DWR cap badge
| date         = 4 december 1944
| place        = [[Haalderen]]
| result       = Geallieerde overwinning
| combatant1   = {{DE-1935}}
| combatant2   = {{GB-VLAG}} [[Verenigd Koninkrijk]]
| commander1   = {{DE-1935-VLAG}} Walter Dorn
16e Parachutistenregiment
| commander2   = {{GB-VLAG}} Denis Hamilton
7 DWR
| portaal      = Tweede_Wereldoorlog
}}

De '''Slag om Haalderen''' was een Duitse aanvalsoperatie in de [[Betuwe]] in de winter 1944/45 tijdens de Tweede Wereldoorlog. De operatie was opgezet om op te rukken naar de [[Waalbrug]] bij [[Nijmegen]], die in handen was van de [[Geallieerden (Tweede Wereldoorlog)|geallieerden]], en deze vervolgens door [[genie (strijdmachtonderdeel)|genie]]-eenheden te vernietigen. Dit mislukte door taaie Britse tegenstand, waardoor het grootste deel van de aanvallende eenheden verloren gingen.

== Achtergrond en voorbereiding ==
Tijdens [[Operatie Market Garden]] werd Waalbrug bij Nijmegen op 20 september 1944 ingenomen, maar de brug bij [[Arnhem]] lukte niet. Ondanks geallieerde pogingen om hun [[bruggenhoofd]] in de [[Betuwe]] uit te breiden en Duitse pogingen om het in te drukken, was het front in het bruggenhoofd medio oktober 1944 tot relatieve rust gekomen. Echter, voor de Duitsers bleef de brug bij Nijmegen een groot gevaar. De Duitsers zetten allerlei middelen in, zoals luchtaanvallen, kikvorsmannen en mini-onderzeeboten om de brug te vernietigen. Dit had slechts gedeeltelijk succes. Het plan werd vervolgens opgevat om de Duitse [[6e Parachutistendivisie]] in te zetten die sinds 19 november 1944 rondom de Betuwe de frontlijn had ingenomen. Deze divisie was slechts kortgeleden opgericht en bestond uit zeer jonge en gemotiveerde soldaten, echter zonder enige gevechtservaring. Hetzelfde gold voor de (onder)officieren. De commandant van de divisie, ''[[Luitenant-generaal|Generalleutnant]]'' Plocher omschreef de divisie als “voor de verdediging deels geschikt”. Het 2e bataljon van het 16e Parachutistenregiment zou via [[Haalderen]] en [[Bemmel]] oprukken naar de noordkant van de Waalbrug, waarop genie-eenheden deze moesten vernietigen.

Aan Britse kant lag sinds 29 november 1944 de Britse [[49e (West Riding) Infanteriedivisie]] in het gebied [[Elst (Gelderland)|Elst]]-[[Haalderen]]. Bij Haalderen zelf lag het 7e Bataljon Duke of Wellington's [[Regiment]] pas sinds enkele dagen in stelling. Wegens hoge waterstanden waren veel [[loopgraaf|loopgraven]] onbruikbaar en het [[bataljon]] begon toenemend de huizen te gebruiken als weerstandsnesten.

== Slagorde ==
=== Britse Leger ===
* 7e Bataljon Duke of Wellington's Regiment (''[[Majoor|Major]]'' Denis Hamilton)
** A compagnie (''[[Kapitein (rang)|Captain]]'' J.C. Fox)
** B compagnie (''Major'' G.M.M. Smallwood)
** C compagnie (''Major'' G.V. Fancourt)
** D compagnie (''Major'' A.B. Kavanagh)
* 11e Bataljon Royal Scots Fusiliers
** D compagnie (''Major'' A.L. Rowell)
Zowel het 7e Bataljon Duke of Wellington's Regiment (verder afgekort tot 7 DWR) als het 11e Bataljon Royal Scots Fusiliers (11 RSF) waren onderdeel van de 147e Infanteriebrigade van de Britse [[49e (West Riding) Infanteriedivisie]].
=== Duitse Wehrmacht ===
16e Parachutistenregiment (''[[Kolonel|Oberst]]'' Walter Dorn)
* 2e Bataljon
** 5e compagnie
** 7e compagnie
** 10e compagnie
* 14e compagnie = Fallschirm-Panzerjäger-Kompanie met 6 x [[Pantserafweerkanon|PAK]] 7,5 cm
Het 16e Parachutistenregiment was een onderdeel van de Duitse 6e Parachutistendivisie.

== Het offensief ==
Op 4 december 1944 om 03:10 uur opende de divisie[[artillerie]] van de 6e Parachutistendivisie (die beschikte over 28 x 10,5 cm [[houwitser]]s en 8 x 15 cm houwitsers) het vuur voor een korte, 10 minuten durende [[spervuur (militair)|barrage]]. Deze barrage was 10 minuten te laat ingezet en weinig effectief. Tegelijkertijd drong de 10e compagnie parachutisten tussen de Britse posities door de [[frontlijn]] binnen en trok op, het dorp Haalderen binnen. Hierbij raakten enige Britse [[peloton (krijgsmacht)|pelotons]] omsingeld. Ook de 5e en 7e [[compagnie (krijgsmacht)|compagnieën]] volgden deels. Rond 04:00 uur rapporteerde 7 DWR dat om elk gebouw in Haalderen gevochten werd. De Duitse troepen kwamen tot op 200 meter van het 7 DWR-bataljons[[hoofdkwartier]]. Daarop plande de bataljonscommandant ''Major'' Denis Hamilton een tegenaanval. Als eerste werd alle regimentsartillerie en alle 4.2-[[inch]] [[mortier (wapen)|mortieren]] in actie gebracht, tegen de achterste gebieden waar de 5e en 7e compagnieën zich verzameld hadden. Dit veroorzaakte verliezen. Vervolgens startte de tegenaanval rond 05:15 uur, waarbij ook drie [[Universal Carrier|Carrier]] secties uitstekend werk verrichtten. D compagnie van 11 RSF startte vanaf 07:15 uur met zijn deel van de tegenaanval en maakte snelle voortgang. Tegen 10:00 uur hadden de Britse troepen de frontlijn weer geheel in handen en vele Duitse [[krijgsgevangene]]n waren binnengebracht tegen 12:15 uur. Daarna volgde het uitkammen van het dorp en het opruimen van de laatste kleine Duitse verzetshaarden (meestal in separate huizen). Dit duurde tot rond 19:00 uur.

== Verliezen en nasleep ==
[[Bestand: Kerk_Haalderen_NIMH.jpg|miniatuur|De kerk van Haalderen na de strijd]]
De Duitse verliezen zijn niet precies te becijferen. Door 7 DWR zijn gerapporteerd 110 krijgsgevangenen en 50 doden. De compagniescommandant van de 10e compagnie en twee andere officieren waren onder de doden. Wat de Duitse verliezen in hun eigen linies door het Britse artillerie- en mortiervuur waren is niet na te gaan. De 6e Parachutistendivisie werd op 20 december 1944 vervangen in dit stuk frontlijn door de [[2e Parachutistendivisie]].

De Britse verliezen waren relatief licht, waarbij 7 DWR 10 doden, 19 gewonden  en 2 vermisten (waarschijnlijk verdronken) te betreuren had en 11 RSF had 1 dode en 2 gewonden. Het 7DWR werd tegen de avond van 6 december 1944 in het front vervangen door het complete 11 RSF en teruggetrokken naar [[Bemmel]]. Aan Britse zijde werden wegens getoonde moed tijdens deze actie totaal een [[Orde van Voorname Dienst (Verenigd Koninkrijk)| ''Distinguished Service Order'' (DSO)]], drie ''[[Military  Cross]]es'', twee ''[[Distinguished  Conduct  Medal]]s'' en vier ''Military Medals'' uitgereikt.

{{Appendix|2=
* Battalion War Diary 7DWR – December 1944
* J. C. Kemp – ''The History of the Royal Scots Fusiliers, 1919-1959''
* J.W. Spurr, P.A. Mayer – ''The Watch on the Maas 9 Nov 44 - 8 Feb 45'', CMHQ report #173
* Generalmajor Rudolf Langhaeuser – ''6th Parachute Division (19 Nov. 1944-10 May 1945)'', WWII Foreign Military Studies, Manuscript B-368
* First Canadian Army Interrogation Summary No 157 van 4 december 1944, No 160 van 7 december 1944 and No 160 van 9 december 1944
* “Yorkshire Pud” - Battalion newspaper
}}

[[Categorie:Operatie tijdens de Tweede Wereldoorlog|Haalderen]]
[[Categorie:Gebeurtenis in Nederland tijdens de Tweede Wereldoorlog]]
[[Categorie:Betuwe winter 1944/45]]

title: Onderdeel van Westfront (Tweede Wereldoorlog)

Onderdeel van Westfront (Tweede Wereldoorlog): DWR cap badge

Datum: 4 december 1944

Locatie: Haalderen

Resultaat: Geallieerde overwinning

title: Strijdende partijen

nazi-Duitsland: Verenigd Koninkrijk

title: Leiders en commandanten

Walter Dorn · 16e Parachutistenregiment: Denis Hamilton · 7 DWR


text:
# Omalogyra burdwoodiana
Omalogyra burdwoodiana is een slakkensoort uit de familie van de Omalogyridae. De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1908 door Strebel.

title: Omalogyra burdwoodiana

wikitext:
{{Taxobox
| titelweergave = cursief
| naam = ''Omalogyra burdwoodiana''
| afbeelding =
| rijk = [[Dieren (biologie)|Animalia]] (Dieren)
| stam = [[Weekdieren|Mollusca]] ([[Weekdieren]])
| klasse = [[Slakken|Gastropoda]] (Slakken)
| informele groep orde = [[Lower Heterobranchia]]
| familie = [[Omalogyridae]]
| geslacht = ''[[Omalogyra]]''
| w-naam = ''Omalogyra burdwoodiana''
| auteur = Strebel
| datum = 1908
| haakjes =
| commons =
| species =
| worms = 533209
}}
'''''Omalogyra burdwoodiana''''' is een [[slakken|slakkensoort]] uit de familie van de [[Omalogyridae]].<ref>Rosenberg, G. (2012). <i>Omalogyra burdwoodiana</i> Strebel, 1908. Geraadpleegd via:  World Register of Marine Species op http://www.marinespecies.org/aphia.php?p=taxdetails&id=533209</ref> De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1908 door Strebel.

{{Appendix}}
{{beginnetje|biologie|2013|03|09}}

[[Categorie:Omalogyridae]]

title: Omalogyra burdwoodiana

Informele groep: Lower Heterobranchia

Familie: Omalogyridae

Geslacht: Omalogyra

title: Soort


text:
# Laevichlamys allorenti
Laevichlamys allorenti is een tweekleppigensoort uit de familie van de Pectinidae. De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1988 door Dijkstra.

title: Laevichlamys allorenti

wikitext:
{{Taxobox
| titelweergave = cursief
| naam = ''Laevichlamys allorenti''
| afbeelding =
| rijk = [[Dieren (biologie)|Animalia]] (Dieren)
| stam = [[Weekdieren|Mollusca]] (Weekdieren)
| klasse = [[Tweekleppigen|Bivalvia]] (Tweekleppigen)
| orde = [[Pectinida]]
| familie = [[Pectinidae]] (Mantels)
| geslacht = ''[[Laevichlamys]]''
| auteur = Dijkstra
| datum = 1988
| haakjes = ja
| worms = 393103
}}
'''''Laevichlamys allorenti''''' is een [[tweekleppigen|tweekleppigensoort]] uit de familie van de [[Pectinidae]].<ref>Dijkstra, H. (2012). <i>Laevichlamys allorenti</i> (Dijkstra, 1988). Geraadpleegd via:  World Register of Marine Species op http://www.marinespecies.org/aphia.php?p=taxdetails&id=393103</ref> De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1988 door Dijkstra.

{{Appendix}}

[[Categorie:Pectinidae]]

title: Laevichlamys allorenti

Klasse: Bivalvia (Tweekleppigen)

Orde: Pectinida

Familie: Pectinidae (Mantels)

Geslacht: Laevichlamys

title: Soort


text:
# Ferizaj (regio)
Ferizaj (Albanees: Regjioni i Ferizajit ; Servisch: Region Uroševac) is een van de zeven statistische regio's waarin Kosovo verdeeld is. De regio heeft een geschatte bevolking van 255.600 inwoners (gegevens van 2008).

## Gemeenten
De regio Ferizaj bestaat uit de volgende gemeenten:
- Ferizaj
- Shtime
- Kaçanik
- Shtërpcë

Mitrovicë/ Mitrovica · Prishtinë/Priština · Gjilan/Gnjilane · Pejë/Peć · Gjakovë/Đakovica · Prizren/Prizren · Ferizaj/Uroševac

title: Ferizaj (regio)

wikitext:
{{Infobox plaats in Kosovo
| soort = Regio
| land = Kosovo
| naam=''Regjioni i Ferizajit'' <br />''Region Uroševac''
| regio=
| km2=1021<ref> Enti i Statistikës së Kosovës/Zavod za statistika Kosova (Statistisch Bureau van Kosovo), [http://www.ks-gov.net/ESK/eng/index.php?option=com_docman&task=doc_download&gid=519&Itemid=8 Statistical Atlas 2008 ], april 2008.</ref>
| inwoners=255.600<ref>Schatting gebaseerd op cijfers van de OSCE, [https://www.osce.org/kosovo/13982.html Municipal Profiles], april 2008. [https://web.archive.org/web/20230529132319/https://www.osce.org/kosovo/13982.html Gearchiveerd] op 29 mei 2023.</ref>
| jaar=2008
| map = Urosevac in Kosovo (Kosovo independent).svg
}}
'''Ferizaj''' ([[Albanees]]: ''Regjioni i Ferizajit'' ; [[Servisch]]: ''Region Uroševac'') is een van de zeven statistische [[Regio van Kosovo|regio's]] waarin [[Kosovo]] verdeeld is. De regio heeft een geschatte bevolking van 255.600 inwoners (gegevens van 2008).

==Gemeenten==
De regio Ferizaj bestaat uit de volgende gemeenten:
* [[Ferizaj (gemeente)|Ferizaj]]
* [[Shtime]]
* [[Kaçanik]]
* [[Shtërpcë]]

{{Appendix}}
{{Navigatie regio's Kosovo}}

[[Categorie:Regio van Kosovo]]

title: Regjioni i Ferizajit · Region Uroševac

title: Algemeen

Portaal: Zuidoost-Europa


text:
# Angiari
Angiari is een gemeente in de Italiaanse provincie Verona (regio Veneto) en telt 1892 inwoners (31-12-2004). De oppervlakte bedraagt 13,5 km², de bevolkingsdichtheid is 140 inwoners per km².

## Demografie
Angiari telt ongeveer 688 huishoudens. Het aantal inwoners steeg in de periode 1991-2001 met 6,7% volgens cijfers uit de tienjaarlijkse volkstellingen van ISTAT.
| Jaar | Inwoneraantal |
| ---- | ------------- |
| 1991 | 1728          |
| 2001 | 1844          |

## Geografie
De gemeente ligt op ongeveer 17 m boven zeeniveau.
Angiari grenst aan de volgende gemeenten: Bonavigo, Cerea, Legnago, Roverchiara, San Pietro di Morubio.
Affi · Albaredo d'Adige · Angiari · Arcole · Badia Calavena · Bardolino · Belfiore · Bevilacqua · Bonavigo · Boschi Sant'Anna · Bosco Chiesanuova · Bovolone · Brentino Belluno · Brenzone · Bussolengo · Buttapietra · Caldiero · Caprino Veronese · Casaleone · Castagnaro · Castel d'Azzano · Castelnuovo del Garda · Cavaion Veronese · Cazzano di Tramigna · Cerea · Cerro Veronese · Cologna Veneta · Colognola ai Colli · Concamarise · Costermano · Dolcè · Erbezzo · Erbè · Ferrara di Monte Baldo · Fumane · Garda · Gazzo Veronese · Grezzana · Illasi · Isola Rizza · Isola della Scala · Lavagno · Lazise · Legnago · Malcesine · Marano di Valpolicella · Mezzane di Sotto · Minerbe · Montecchia di Crosara · Monteforte d'Alpone · Mozzecane · Negrar · Nogara · Nogarole Rocca · Oppeano · Palù · Pastrengo · Pescantina · Peschiera del Garda · Povegliano Veronese · Pressana · Rivoli Veronese · Ronco all'Adige · Roncà · Roverchiara · Roveredo di Guà · Roverè Veronese · Salizzole · San Bonifacio · San Giovanni Ilarione · San Giovanni Lupatoto · San Martino Buon Albergo · San Mauro di Saline · San Pietro di Morubio · San Pietro in Cariano · San Zeno di Montagna · Sanguinetto · Sant'Ambrogio di Valpolicella · Sant'Anna d'Alfaedo · Selva di Progno · Soave · Sommacampagna · Sona · Sorgà · Terrazzo · Torri del Benaco · Tregnago · Trevenzuolo · Valeggio sul Mincio · Velo Veronese · Verona · Veronella · Vestenanova · Vigasio · Villa Bartolomea · Villafranca di Verona · Zevio · Zimella
1. ↑  https://demo.istat.it/?l=it.

title: Angiari

wikitext:
{{Infobox gemeente Italië
| naam= Angiari
| italiaansenaam=
| kaart=
| provincie= [[Verona (provincie)|Verona]] (VR)
| regioAfk= VEN
| regio= [[Veneto]]
| jaar= 31-12-2004
| inwonersaantal= 1892
| inwonersperkm2= 140
| oppervlakte= 13,5
| water=
| lat_deg= 45
| lat_min= 13
| lat_sec= 0
| lon_deg= 11
| lon_min= 17
| lon_sec= 0
| kaartX= 117
| kaartY= 65
| code= 023003
| postcode= 37050
| netnummer= 0442
| hoogteligging= 17
| aangrenzende gemeenten=
| beschermheilige= [[Michaël (aartsengel)]]
| naam inwoner= angiaresi
}}
'''Angiari''' is een gemeente in de [[Italië|Italiaanse]] provincie [[Verona (provincie)|Verona]] (regio [[Veneto]]) en telt 1892 inwoners (31-12-2004). De oppervlakte bedraagt 13,5 km², de bevolkingsdichtheid is 140 inwoners per km².

==Demografie==
Angiari telt ongeveer 688 [[huishouden]]s. Het aantal inwoners steeg in de periode 1991-2001 met 6,7% volgens cijfers uit de tienjaarlijkse [[volkstelling]]en van [[ISTAT]].

{| class="wikitable" style="text-align:center;"
! width=70px | Jaar
! width=100px | Inwoneraantal
|-
| 1991 || 1728
|-
| 2001 || 1844
|}

==Geografie==
De gemeente ligt op ongeveer 17 m boven zeeniveau.

Angiari grenst aan de volgende gemeenten: [[Bonavigo]], [[Cerea (gemeente)|Cerea]], [[Legnago]], [[Roverchiara]], [[San Pietro di Morubio]].

{{Appendix|2=
* [http://www.istat.it/ Italiaans bureau voor statistiek]
}}
{{Navigatie provincie Verona}}
{{Commonscat}}
{{Coor title dms|45|13|0|N|11|17|0|E|type:adm2nd_scale:25000_region:IT}}

[[Categorie:Gemeente in Verona]]

title: Situering

Regio: Veneto (VEN)

Provincie: Verona (VR)

title: Algemeen

title: Overig

Beschermheilige: Michaël (aartsengel)

Naam inwoner: angiaresi

title: Detailkaart

Detailkaart: · Locatie in Veneto

Portaal: Italië


text:
# Cleotrivia pisum
Cleotrivia pisum is een slakkensoort uit de familie van de Triviidae. De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1846 door Gaskoin.

title: Cleotrivia pisum

wikitext:
{{Taxobox
| titelweergave = cursief
| naam = ''Cleotrivia pisum''
| afbeelding = Naturalis Biodiversity Center - ZMA.MOLL.339386 - Cleotrivia pisum (Gaskoin, 1846) - Triviidae - Mollusc shell.jpeg
| rijk = [[Dieren (biologie)|Animalia]] (Dieren)
| stam = [[Weekdieren|Mollusca]] ([[Weekdieren]])
| klasse = [[Slakken|Gastropoda]] (Slakken)
| clade1 = [[Littorinimorpha]]
| familie = [[Triviidae]]
| geslacht = ''[[Cleotrivia]]''
| w-naam = ''Cleotrivia pisum''
| auteur = Gaskoin
| datum = 1846
| haakjes = ja
| commons =
| species =
| worms = 555413
}}
'''''Cleotrivia pisum''''' is een [[slakken|slakkensoort]] uit de familie van de [[Triviidae]].<ref>Bouchet, P. (2012). <i>Cleotrivia pisum</i> (Gaskoin, 1846). Geraadpleegd via:  World Register of Marine Species op http://www.marinespecies.org/aphia.php?p=taxdetails&id=555413</ref> De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1846 door Gaskoin.

{{Appendix}}
{{beginnetje|biologie|2013|03|09}}

[[Categorie:Triviidae]]

title: Cleotrivia pisum

Clade: Littorinimorpha

Familie: Triviidae

Geslacht: Cleotrivia

title: Soort


text:
# DAMP-syndroom
Het DAMP-syndroom beschrijft een psychisch toestandsbeeld. Het is een afkorting die staat voor deficits in attention, motor control and perception (tekorten in de aandacht, bewegingssturing en waarneming). Het is een concept van professor Christopher Gillberg, een kinder- en jeugdpsychiater uit Zweden.
Het syndroom lijkt op het concept Minimal Brain Damage/dysfunction (MBD), later Attention Deficit Hyperactivity Disorder (ADHD) geheten, dat uit de jaren 1950 stamt en zich kenmerkt door gedragsproblemen, een moeizame motoriek en het moeilijker kunnen opnemen en verwerken van informatie. Doordat de term MBD zeker na de jaren 1990 niet meer voldeed is men gaan zoeken naar andere concepten en kwamen de termen ADHD en later ook Attention deficit disorder (ADD) en DAMP-syndroom naar voren. Het artikel dat Gillberg schreef over het DAMP-syndroom concept dateert van 1986. DAMP suggereert niet een specifieke oorzaak zoals 'minimal brain damage/dysfunction' dat wel deed.
Er kwam al vrij snel kritiek op de term DAMP omdat de omschrijving te vaag zou zijn. De grenzen tussen DAMP en gedragsstoornissen en DAMP en ADHD zouden niet duidelijk zijn. Daarbij zou de diagnose niet eenduidig te stellen zijn en weinig aanknopingspunten voor behandeling geven.
In 2003 heeft Gillberg de omschrijving gewijzigd, het DAMP-syndroom sindsdien te voldoen aan de volgende criteria:
- ADHD zoals omschreven in het DSM-IV
- Dyspraxie of Developmental co-ordination disorder ('onhandigheid', niet alleen motorisch maar ook bijvoorbeeld in lezen)
- De toestand wordt niet veroorzaakt door hersenverlamming (cerebrale parese, in het Engels cerebral palsy)
- Het IQ moet hoger zijn dan ruwweg 50.

title: DAMP-syndroom

wikitext:
Het '''DAMP-syndroom''' beschrijft een psychisch toestandsbeeld. Het is een afkorting die staat voor ''deficits in attention, motor control and perception'' (tekorten in de [[aandacht]], [[motoriek|bewegingssturing]] en [[waarneming (perceptie)|waarneming]]). Het is een concept van professor [[Christopher Gillberg]], een kinder- en jeugdpsychiater uit [[Zweden]].

Het [[Syndroom (ziektebeeld)|syndroom]] lijkt op het concept ''Minimal Brain Damage/dysfunction'' (MBD), later [[Attention Deficit Hyperactivity Disorder]] (ADHD) geheten, dat uit de jaren 1950 stamt en zich kenmerkt door gedragsproblemen, een moeizame motoriek en het moeilijker kunnen opnemen en verwerken van [[informatie]]. Doordat de term MBD zeker na de jaren 1990 niet meer voldeed is men gaan zoeken naar andere concepten en kwamen de termen ADHD en later ook [[Attention deficit disorder]] (ADD) en DAMP-syndroom naar voren. Het artikel dat Gillberg schreef over het DAMP-syndroom concept dateert van 1986. DAMP suggereert niet een specifieke oorzaak zoals 'minimal brain damage/dysfunction' dat wel deed.

Er kwam al vrij snel kritiek op de term DAMP omdat de omschrijving te vaag zou zijn. De grenzen tussen DAMP en gedragsstoornissen en DAMP en ADHD zouden niet duidelijk zijn. Daarbij zou de diagnose niet eenduidig te stellen zijn en weinig aanknopingspunten voor behandeling geven.

In 2003 heeft Gillberg de omschrijving gewijzigd, het DAMP-syndroom sindsdien te voldoen aan de volgende criteria:
* ADHD zoals omschreven in het [[DSM-IV]]
* [[Dyspraxie]] of Developmental co-ordination disorder ('onhandigheid', niet alleen motorisch maar ook bijvoorbeeld in lezen)
* De toestand wordt niet veroorzaakt door [[hersenverlamming]] (cerebrale parese, in het Engels cerebral palsy)
* Het [[Intelligentiemeting|IQ]] moet hoger zijn dan ruwweg 50.

== Referenties ==
*Andersson, Emelie (2004), ''[http://su.diva-portal.org/smash/record.jsf?pid=diva2%3A193504&dswid=3543 Debatten om DAMP: En kontroversstudie]'' (University of Stockholm). [In Zweeds]
*Bagge, Peter (5 July 2005), "[https://web.archive.org/web/20070930061114/http://svt.se/svt/jsp/Crosslink.jsp?d=6107&a=400673 Forskarstrid: DAMP ifrågasätts från fler än ett håll]", ''Sveriges Television''. (Samenvatting van televisieprogramma, in Zweeds.)
*Gallup, Raymond; Miller, Clifford G.; Elinder, Leif R.; Brante, Thomas; Kärfve , Eva; Josephson, Staffan (July 2005), "[http://bmj.bmjjournals.com/cgi/eletters/329/7457/72 Rapid Responses]", ''[[British Medical Journal]]''.
* {{Citeer journal | last = Gillberg | first = Christopher | title = Attention deficit disorder: diagnosis, prevalence, management and outcome | journal = Pediatrician | volume = 13 | pages = 108-118 | date= 1986}}
* {{Citeer journal | last = Gillberg | first = Christopher | title = Deficits in attention, motor control, and perception: a brief review | journal = Archives of Disease in Childhood | volume = 88 | pages = 904-910 | date= 2003 |url = http://adc.bmjjournals.com/cgi/content/full/88/10/904 | doi = 10.1136/adc.88.10.904}}
* {{sv}} Kärfve, Eva (2000), ''Hjärnspöken: DAMP och hotet mor folkhälsan'', Stockholm: Brutus Östlings Bokförlag.
* {{Citeer journal | last = Martin | first = Neilson C. | coauthors = Piek Jan P., Hay, David | title = DCD and ADHD: A genetic study of their shared aetiology | journal = Human Movement Science | volume = 25 | issue = 1 | pages = 110–124 | publisher = The Association for Child Psychology and Psychiatry | date= februari  2006 | url = http://www.twinsandmultiples.org/downloads/pubs/martin2006.pdf | doi = 10.1016/j.humov.2005.10.006 | issn = 0167-9457|archiefurl=https://web.archive.org/web/20080722124122/http://www.twinsandmultiples.org/downloads/pubs/martin2006.pdf|archiefdatum=2008-07-22}}
* Rasmussen N.H. (17 november 2003), "[https://web.archive.org/web/20070929185905/http://www.fetalneonatal.com/cgi/eletters/88/10/904#568 Deficits in attention, motor control, and perception: a brief review]", ''Archives of Disease in Childhood'' eLetters.
* Rydelius P.-A. (2000), "DAMP and MBD versus AD/HD and hyperkinetic disorders", [https://web.archive.org/web/20060923151029/http://www.tandf.co.uk/journals/titles/08035253.asp ''Acta Pædiatrica''], 89: 266–268.
* Sonuga-Barke E.J.S. (2003), "On the Intersection Between AD/HD and DCD: The DAMP Hypothesis", [https://web.archive.org/web/20080315122425/http://www.blackwellpublishing.com/journal.asp?ref=1475-357X ''Child and Adolescent Mental Health''], 8 (3): 114–116.

{{Appendix|2=
* {{Bronvermelding anderstalige Wikipedia|taal=en|titel=Deficits in Attention, Motor control and Perception}}
}}

[[Categorie:Psychiatrie]]
[[Categorie:Syndroom]]


text:
# Sex: de stand van zaken
Sex: de stand van zaken, ook wel bekend als Sex met Catherine, was een serie televisieprogramma's die in 1994 door RTL 4 op de Nederlandse televisie werd uitgezonden. Het programma dat werd gepresenteerd door Catherine Keyl onderzocht alle facetten van de seksindustrie en had ten doel het publiek op een speelse wijze, door een vertrouwd iemand, kennis te laten maken met de seksindustrie.
Elke aflevering had één thema.
In een van de afleveringen bezocht ze een seksshop en liet de kijkers kennis maken met alle aldaar verkrijgbare artikelen variërend van seksspeeltjes, lectuur en films tot lingerie.
Daarnaast ging ze ook langs bij een vrouwvriendelijke seksshop om de kijkers het verschil te laten zien met een gewone seksshop variërend van het type hulpmiddel tot de lingerie.
Verder ging ze langs bij een sm-club en liet de kijkers onder meer kennis maken met de hulpmiddelen en een parenclub. Verder bezocht ze een bordeel en sprak daar met een aantal prostituees.
Ook sprak ze met een aantal homo's en lesbiennes en bezocht met hen een ontmoetingsplaats.
Verder konden kijkers vragen stellen die dan door een deskundige werden beantwoord.

title: Sex: de stand van zaken

wikitext:
'''''Sex: de stand van zaken''''', ook wel bekend als '''''Sex met Catherine''''', was een serie televisieprogramma's die in 1994 door [[RTL 4]] op de Nederlandse televisie werd uitgezonden. Het programma dat werd gepresenteerd door [[Catherine Keyl]] onderzocht alle facetten van de seksindustrie en had ten doel het publiek op een speelse wijze, door een vertrouwd iemand, kennis te laten maken met de [[Seksbranche|seksindustrie]].

Elke aflevering had één thema.

In een van de afleveringen bezocht ze een [[seksshop]] en liet de kijkers kennis maken met alle aldaar verkrijgbare artikelen variërend van [[seksspeeltje]]s, lectuur en films tot lingerie.
Daarnaast ging ze ook langs bij een vrouwvriendelijke seksshop om de kijkers het verschil te laten zien met een gewone seksshop variërend van het type hulpmiddel tot de [[lingerie]].

Verder ging ze langs bij een [[Sadomasochisme|sm]]-club en liet de kijkers onder meer kennis maken met de hulpmiddelen en een [[parenclub]]. Verder bezocht ze een [[bordeel]] en sprak daar met een aantal [[Prostitutie|prostituees]].
Ook sprak ze met een aantal homo's en [[Lesbianisme|lesbiennes]] en bezocht met hen een [[Homo-ontmoetingsplaats|ontmoetingsplaats]].

Verder konden kijkers vragen stellen die dan door een deskundige werden beantwoord.

[[Categorie:Programma van RTL 4]]
[[Categorie:Seksindustrie]]