text:
# Port Canaveral
Port Canaveral is de zeehaven van Cape Canaveral in de Amerikaanse staat Florida. De noordzijde grenst aan  de industriezone van het Cape Canaveral Space Force Station en de zuidzijde aan de stad Cape Canaveral. De haven heeft drie draaibasins en in de westelijke punt van Port Canaveral is een zeesluis waardoor schepen in de achterliggende lagune genaamd Banana River kunnen komen. De zeesluis is onderdeel van het Canaveral Barge Canal dat Merritt Island doorsnijdt en een doorvaart geeft naar de Indian River-lagune waardoor de stad Titusville per binnenvaartschip vanuit Port Canaveral bereikbaar is.
De haven is in gebruik als industriehaven en visserijhaven, maar heeft ook terminals voor Cruiseschepen. Het oostelijkste draaibasin van de haven heet het Trident Basin en is in gebruik bij de United States Navy. Het is geschikt voor de aanleg van nucleaire onderzeeërsen en zwaar beveiligd. Toeristen kunnen vanuit de cruisehaven dagtrips naar het Kennedy Space Center of andere bestemmingen in het midden van Florida’s schiereiland maken. In 2016 ontving Port Canaveral 4,5 miljoen cruisepassagiers.
Een opvallend gebouw in de haven is de zeven verdiepingen tellende Exploration Tower die in de cruisehaven staat. Er worden daar tentoonstellingen gehouden en men heeft er uitzicht over de  haven en de nabij gelegen ruimtehavens. Ook wordt het auditorium in het gebouw nog wel eens gebruikt voor persconferenties.

## Functie voor de ruimtevaartindustrie
Door de ligging dicht bij twee grote ruimtehavens is de haven ook van groot belang voor de ruimtevaartindustrie. Sinds het Apolloprogramma wordt de zeesluis gebruikt om schepen met raketonderdelen vanaf de Atlantische Oceaan naar het Kennedy Space Center te laten varen.
Tegenwoordig is het de thuishaven van de oostkustvloot van ruimtevaartbedrijf SpaceX en ook concurrent Blue Origin zal er op den duur zijn thuishaven van maken. SpaceX laat een deel van hun herbruikbare rakettrappen op droneschepen op zee landen die vervolgens in Port Canaveral van het dek van het landingsschip gehesen worden. Ook Blue Origin is van plan dit te doen. Van 2014 tot de zomer van 2019 huurde SpaceX zelf een mobiele hijskraan om hun rakettrappen aan land te hijsen. In 2018 werd daarvoor door de haven zelf een extra grote mobiele kraan aangeschaft die naast Falcon-boosters ook de boosters van de Blue Origins New Glenn-raket aan land moet kunnen  hijsen. Ook SpaceX Dragon 2-ruimtecapsules worden na berging in Port Canaveral aan land gebracht. SpaceX huurt er ook de werkplaats waar NASA eerder de spaceshuttleboosters opknapte. Dat gebouw wordt nu voor het opknappen en opslaan en onderhouden van Falcon-boosters en Dragon-ruimteschepen ingericht.
Tot 2011 werden ook de gebruikte spaceshuttleboosters er aan land gebracht en was Port Canaveral de thuishaven van de NASA’s bergingsschepen. De externe brandstoftanks van de shuttle werden met NASA’s vrachtschip Pegasus door de haven een de zeesluis naar het Kennedy Space Center gevaren. Heden ten dage volgt de eerste trap van het Space Launch System dezelfde route met hetzelfde schip.
Ook raketten van United Launch Alliance,  Atlas V, Vulcan en eerder ook de Delta IV en Delta II arriveren per schip  vanuit Alabama in Port Canaveral.
Aan de zuidzijde van de havenmond ligt Jetty Park, een recreatiepark met een lange pier waar veel mensen heen gaan om raketlanceringen te bekijken.

title: Port Canaveral

wikitext:
'''Port Canaveral''' is de zeehaven van [[Cape Canaveral (Florida)|Cape Canaveral]] in de [[Verenigde Staten|Amerikaanse]] staat [[Florida (staat)|Florida]]. De noordzijde grenst aan  de industriezone van het [[Cape Canaveral Space Force Station]] en de zuidzijde aan de stad Cape Canaveral. De haven heeft drie draaibasins en in de westelijke punt van Port Canaveral is een zeesluis waardoor schepen in de achterliggende lagune genaamd Banana River kunnen komen. De zeesluis is onderdeel van het Canaveral Barge Canal dat [[Merritt Island]] doorsnijdt en een doorvaart geeft naar de Indian River-lagune waardoor de stad [[Titusville (Florida)|Titusville]] per binnenvaartschip vanuit Port Canaveral bereikbaar is.

De haven is in gebruik als [[industriehaven]] en [[Vissershaven|visserijhaven]], maar heeft ook terminals voor [[Cruiseschip|Cruiseschepen]]. Het oostelijkste draaibasin van de haven heet het ''Trident Basin'' en is in gebruik bij de [[United States Navy]]. Het is geschikt voor de aanleg van nucleaire onderzeeërsen en zwaar beveiligd. Toeristen kunnen vanuit de cruisehaven dagtrips naar het [[Kennedy Space Center]] of andere bestemmingen in het midden van Florida’s schiereiland maken. In 2016 ontving Port Canaveral 4,5 miljoen cruisepassagiers.

Een opvallend gebouw in de haven is de zeven verdiepingen tellende Exploration Tower die in de cruisehaven staat. Er worden daar tentoonstellingen gehouden en men heeft er uitzicht over de  haven en de nabij gelegen ruimtehavens. Ook wordt het auditorium in het gebouw nog wel eens gebruikt voor persconferenties.

== Functie voor de ruimtevaartindustrie ==
Door de ligging dicht bij twee grote ruimtehavens is de haven ook van groot belang voor de ruimtevaartindustrie. Sinds het [[Apolloprogramma]] wordt de zeesluis gebruikt om schepen met raketonderdelen vanaf de [[Atlantische Oceaan]] naar het Kennedy Space Center te laten varen.

Tegenwoordig is het de thuishaven van de oostkustvloot van ruimtevaartbedrijf [[SpaceX]] en ook concurrent [[Blue Origin]] zal er op den duur zijn thuishaven van maken. SpaceX laat een deel van hun herbruikbare rakettrappen op droneschepen op zee landen die vervolgens in Port Canaveral van het dek van het landingsschip gehesen worden. Ook Blue Origin is van plan dit te doen. Van 2014 tot de zomer van 2019 huurde SpaceX zelf een mobiele hijskraan om hun rakettrappen aan land te hijsen. In 2018 werd daarvoor door de haven zelf een extra grote mobiele kraan aangeschaft die naast [[Falcon (raketfamilie)|Falcon-boosters]] ook de boosters van de Blue Origins [[New Glenn|New Glenn-raket]] aan land moet kunnen  hijsen. Ook SpaceX [[Dragon 2]]-ruimtecapsules worden na berging in Port Canaveral aan land gebracht. SpaceX huurt er ook de werkplaats waar NASA eerder de spaceshuttleboosters opknapte. Dat gebouw wordt nu voor het opknappen en opslaan en onderhouden van Falcon-boosters en Dragon-ruimteschepen ingericht.

Tot 2011 werden ook de gebruikte spaceshuttleboosters er aan land gebracht en was Port Canaveral de thuishaven van de NASA’s bergingsschepen. De externe brandstoftanks van de shuttle werden met NASA’s vrachtschip ''Pegasus'' door de haven een de zeesluis naar het Kennedy Space Center gevaren. Heden ten dage volgt de eerste trap van het [[Space Launch System]] dezelfde route met hetzelfde schip.
Ook raketten van [[United Launch Alliance]],  [[Atlas V]], [[Vulcan (raket)|Vulcan]] en eerder ook de [[Delta IV]] en [[Delta II]] arriveren per schip  vanuit Alabama in Port Canaveral.

Aan de zuidzijde van de havenmond ligt Jetty Park, een recreatiepark met een lange pier waar veel mensen heen gaan om raketlanceringen te bekijken.

== Externe link ==
* [https://www.portcanaveral.com/ Website]

[[Categorie:Verkeer en vervoer in Florida]]
[[Categorie:Haven in de Verenigde Staten]]
[[Categorie:Bouwwerk in Florida]]


text:
# Entedon aestivalis
Entedon aestivalis is een vliesvleugelig insect uit de familie Eulophidae. De wetenschappelijke naam is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1966 door Erdös.

wikiname: nlwiki

title: Entedon aestivalis

in_language: nl

wikitext:
{{Taxobox insect
| naam = ''Entedon aestivalis''
| titelweergave = cursief
| afbeelding =
| afbeeldingtekst =
| orde = [[Vliesvleugeligen|Hymenoptera]] (Vliesvleugeligen)
| familie = [[Eulophidae]]
| geslacht = ''[[Entedon]]''
| w-naam = ''Entedon aestivalis''
| auteur = Erdös
| datum = 1966
| haakjes =
| species =
| commons =
}}
'''''Entedon aestivalis''''' is een [[Vliesvleugeligen|vliesvleugelig insect]] uit de familie [[Eulophidae]]. De wetenschappelijke naam is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1966 door Erdös.

{{Appendix|2=
* [https://www.nhm.ac.uk/research-curation/research/projects/chalcidoids/database/validName.dsml?index=ValidName&searchPageURL=indexValidName.dsml&Familyqtype=equals&Family=&Genusqtype=equals&Genus=Entedon&Speciesqtype=equals&Species=aestivalis {{Ts.|Noyes, J.S.}} (2012). Universal Chalcidoidea Database. World Wide Web electronic publication. http://www.nhm.ac.uk/chalcidoids. Version as of June 2012]
}}
{{Beginnetje|biologie|2013|04|12}}

[[Categorie:Entedon|aestivalis]]

title: Entedon aestivalis

Rijk: Animalia (Dieren)

Stam: Arthropoda (Geleedpotigen)

Klasse: Insecta (Insecten)

Orde: Hymenoptera (Vliesvleugeligen)

Familie: Eulophidae

Geslacht: Entedon

title: Soort

Portaal: Biologie · Insecten


text:
# Cytoskeleton
Cytoskeleton is een internationaal, aan collegiale toetsing onderworpen wetenschappelijk tijdschrift op het gebied van de celbiologie.
Het wordt uitgegeven door John Wiley & Sons en verschijnt maandelijks.
Vanaf de oprichting in 1980 tot 1985 verscheen het tijdschrift onder de naam Cell Motility. Van 1985 tot 2009 was de naam Cell Motility and the Cytoskeleton.

title: Cytoskeleton

wikitext:
{{Infobox tijdschrift
| titel          = Cytoskeleton
| ISO4           = Cytoskeleton (Hoboken)
| afbeelding     =
| onderschrift   =
| genre          = wetenschappelijk tijdschrift
| doelgroep      =
| frequentie     = maandelijks
| oplage         =
| bereik         =
| formaat        =
| eerste editie  = 1980
| laatste editie =
| landen         =
| regio          =
| taal           = Engels
| hoofdredacteur =
| uitgeverij     = [[John Wiley & Sons]]
| andere versie  =
| issn           = 1949-3584
| impactfactor   = 2,865 (2012)
| website        = https://onlinelibrary.wiley.com/journal/10.1002/(ISSN)1949-3592
| open access    = nee
}}

'''''Cytoskeleton''''' is een internationaal, aan [[collegiale toetsing]] onderworpen [[wetenschappelijk tijdschrift]] op het gebied van de [[celbiologie]].
Het wordt uitgegeven door [[John Wiley & Sons]] en verschijnt maandelijks.

Vanaf de oprichting in 1980 tot 1985 verscheen het tijdschrift onder de naam ''Cell Motility''. Van 1985 tot 2009 was de naam ''Cell Motility and the Cytoskeleton''.

{{Appendix|1=Bron|2=
*[https://www.ncbi.nlm.nih.gov/nlmcatalog?term=1949-3584%5BISSN%5D Cytoskeleton] op NCBI
{{References}}
}}

[[Categorie:Celbiologisch tijdschrift]]

title: Cytoskeleton

Genre: wetenschappelijk tijdschrift

Frequentie: maandelijks

Open toegang?: nee

Taal: Engels

Uitgeverij(en): John Wiley & Sons

ISO 4-afkorting: Cytoskeleton (Hoboken)


text:
# Complexum gruveli
Complexum gruveli is een zacht koraal uit de familie Alcyoniidae. De wetenschappelijke naam werd in 1955 gepubliceerd door Tixier-Durivault.

title: Complexum gruveli

wikitext:
{{Taxobox
| naam = ''Complexum gruveli''
| titelweergave = cursief
| afbeelding =
| afbeeldingtekst =
| rijk = [[Dieren (biologie)|Animalia]] (Dieren)
| stam = [[Neteldieren|Cnidaria]] (Neteldieren)
| klasse = [[Bloemdieren|Anthozoa]] (Bloemdieren)
| orde = [[Zachte koralen|Alcyonacea]] (Zachte koralen)
| familie = [[Lederkoralen|Alcyoniidae]] (Lederkoralen)
| geslacht = ''[[Complexum]]''
| w-naam = ''Complexum gruveli''
| auteur = Tixier-Durivault
| datum = 1955
| haakjes = ja
| origineel = ''Alcyonium gruveli''
| commons =
| species =
| worms = 829003
}}

'''''Complexum gruveli''''' is een [[Zachte koralen|zacht koraal]] uit de familie [[Alcyoniidae]]. De wetenschappelijke naam werd in 1955 gepubliceerd door Tixier-Durivault.

{{Appendix|2=
* Van Ofwegen, L. (2010). ''Complexum gruveli'' Tixier-Durivault, 1955. Gebaseerd op informatie uit het [[World Register of Marine Species]], te vinden op http://www.marinespecies.org/aphia.php?p=taxdetails&id=829003.}}
{{beginnetje|biologie|2011|12|13}}

[[Categorie:Zachte koralen]]

title: Complexum gruveli

Stam: Cnidaria (Neteldieren)

Klasse: Anthozoa (Bloemdieren)

Orde: Alcyonacea (Zachte koralen)

Familie: Alcyoniidae (Lederkoralen)

Geslacht: Complexum

title: Soort

Portaal: Biologie


text:
# Paraclathurella padangensis
Paraclathurella padangensis is een slakkensoort uit de familie van de Clathurellidae. De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1925 door Thiele.

title: Paraclathurella padangensis

wikitext:
{{Taxobox
| titelweergave = cursief
| naam = ''Paraclathurella padangensis''
| afbeelding =
| rijk = [[Dieren (biologie)|Animalia]] (Dieren)
| stam = [[Weekdieren|Mollusca]] ([[Weekdieren]])
| klasse = [[Slakken|Gastropoda]] (Slakken)
| clade1 = [[Neogastropoda]]
| familie = [[Clathurellidae]]
| geslacht = ''[[Paraclathurella]]''
| w-naam = ''Paraclathurella padangensis''
| auteur = Thiele
| datum = 1925
| haakjes = ja
| commons =
| species =
| worms = 434559
}}
'''''Paraclathurella padangensis''''' is een [[slakken|slakkensoort]] uit de familie van de [[Clathurellidae]].<ref>WoRMS (2012). <i>Paraclathurella padangensis</i> (Thiele, 1925). Geraadpleegd via:  World Register of Marine Species op http://www.marinespecies.org/aphia.php?p=taxdetails&id=434559</ref> De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1925 door Thiele.

{{Appendix}}
{{beginnetje|biologie|2013|03|09}}

[[Categorie:Clathurellidae]]

title: Paraclathurella padangensis

Stam: Mollusca (Weekdieren)

Klasse: Gastropoda (Slakken)

Clade: Neogastropoda

Familie: Clathurellidae

Geslacht: Paraclathurella

title: Soort


text:
# Lavans-lès-Saint-Claude
Lavans-lès-Saint-Claude is een gemeente in het Franse departement Jura in de regio Bourgogne-Franche-Comté. De plaats maakt deel uit van het arrondissement Saint-Claude. Lavans-lès-Saint-Claude telde op 1 januari 2022 2.342 inwoners.

## Geschiedenis
Op 1 januari 2016 fuseerde de toenmalige gemeente Lavans-lès-Saint-Claude met de gemeente Ponthoux tot een nieuwe gemeente, eveneens geheten Lavans-lès-Saint-Claude. Op 1 januari 2019 werd de op die datum opgeheven gemeente Pratz aan Lavans-lès-Saint-Claude toegevoegd.

## Geografie
De oppervlakte van Lavans-lès-Saint-Claude bedroeg op 1 januari 2022 23,68 vierkante kilometer; de bevolkingsdichtheid was toen 98,9 inwoners per km².

## Demografie
Onderstaande figuur toont het verloop van het inwonertal.

title: Lavans-lès-Saint-Claude

wikitext:
{{Infobox gemeente Frankrijk
| plaatsnaam = Lavans-lès-Saint-Claude
| wapen =
| kaart =
| regio = [[Bourgogne-Franche-Comté]]
| departement = [[Jura (departement)|Jura]] (39)
| depnr = 39
| arrondissement = [[Arrondissement Saint-Claude|Saint-Claude]]
| kanton = [[Kanton Coteaux du Lizon|Coteaux du Lizon]]
| jaar = 1999
| inwoners = 1896
| dichtheid = 162,1
| oppervlakte = 11,7
| water =
| latitudeGraden = 46
| latitudeMinuten = 23
| latitudeSeconden = 0
| longitudeGraden = 5
| longitudeMinuten = 47
| longitudeSeconden = 0
| E of W = E
| ol of wl = O.L.
| code = 39286
| postcode = 39170
| netnummer =
| hoogteligging = 356 - 936
| aangrenzende gemeenten =
| burgemeester =
| website =
| image = Lavans-lès-Saint-Claude - centre.JPG
| caption = Centrum
}}
'''Lavans-lès-Saint-Claude''' is een gemeente in het [[Frankrijk|Franse]] departement [[Jura (departement)|Jura]] in de regio [[Bourgogne-Franche-Comté]]. De plaats maakt deel uit van het [[arrondissement Saint-Claude]]. Lavans-lès-Saint-Claude telde op {{Inwonertal|soort=datum}} {{Inwonertal}} inwoners.

==Geschiedenis==
Op 1 januari 2016 fuseerde de toenmalige gemeente Lavans-lès-Saint-Claude met de gemeente [[Ponthoux]] tot een nieuwe gemeente, eveneens geheten Lavans-lès-Saint-Claude. Op 1 januari 2019 werd de op die datum opgeheven gemeente [[Pratz (Jura)|Pratz]] aan Lavans-lès-Saint-Claude toegevoegd.

==Geografie==
De oppervlakte van Lavans-lès-Saint-Claude bedroeg op {{Inwonertal|soort=datum}} {{inwonertal|soort=oppervlakte}}; de bevolkingsdichtheid was toen {{inwonertal|soort=dichtheid}} inwoners per km².
[[Bestand:39286-Lavans-lès-Saint-Claude-Sols.png|thumb |left |400px |Kaart van de gemeente met de belangrijkste infrastructuur, bodemgebruik en omliggende gemeenten]]
{{Clearleft}}

==Demografie==
Onderstaande figuur toont het verloop van het inwonertal.<ref>{{Link INSEE|id=39286}}, cijfers inwoneraantal volgens de definitie "population sans doubles comptes"</ref>
{{Grafiek inwonertal gemeente Frankrijk|id=39286}}

{{Appendix}}
{{Commonscat}}
{{Coor title dms|46|23|0|N|5|47|0|E|type:adm2nd_scale:25000_region:FR}}

[[Categorie:Lavans-lès-Saint-Claude| ]]

title: Situering

Regio: Bourgogne-Franche-Comté

Departement: Jura (39)

Arrondissement: Saint-Claude

Kanton: Coteaux du Lizon

Coördinaten: 46° 23′ NB, 5° 47′ OL

title: Algemeen

title: Overig

Website: Officiële website

title: Detailkaart

Detailkaart: · Locatie in Frankrijk Jura

title: Foto's

Foto's: Centrum

Portaal: Frankrijk


text:
# Mannenkoor Vox Humana
Het Mannenkoor RCM Vox Humana is een regionaal mannenkoor uit Leiden, opgericht in 1970.
Het repertoire bestaat voornamelijk uit: Kerkmuziek, Negro spirituals en melodieën uit musicals en Opera.

## Oprichting
Tijdens een verjaardagsfeestje kwam Sander van Marion op het idee om een mannenkoor in Leiden op te richten. Samen met een aantal gezinnen die ook op de verjaardag waren, hebben ze het door middel van zelfgemaakte folders en advertenties in de Leidse kranten en kerkbladen gepromoot. Er werd een zaaltje gehuurd in een kerk waar mannen zich in konden schrijven, uiteindelijk zijn daar 22 mannen op afgekomen. Op 17 september 1970 werd de oprichtingsvergadering gehouden en was het Rijnlands Christelijk Mannenkoor opgericht.

## Leden
Op de oprichting in 1970 is Vox Humana begonnen met 22 leden, op het hoogtepunt in 1985 had Vox Humana 134 leden. Op dit moment telt het Mannenkoor 35 actieve Leden.

## Dirigenten
- 1970 - 2003: Sander van Marion
- 2004 - 2017: Susanna Veerman
- 2018 - 2019: Jos Mans
- 2019 - 2024: Everhard Zwart
- 2024 - heden: Peter Bontje

## Grootste Mannenkoor
In 1990 heeft Vox Humana meegedaan aan "Het Grootste Mannenkoor", dit waren 2 concerten met 2000 mannen uit 22 koren waarvan 6 Nederlandse en 16 Welshe koren o.l.v. Sander van Marion, Nan van Groeningen en Wendy Halden. tevens met medewerking van Louis van Dijk, Jan Vayne en Klaas Jan Mulder.

## Discografie
- 1974: 400 Jaar Leids Ontzet - RCM Vox Humana o.l.v. Sander van Marion
- 1979: Rijnlands Christelijk Mannenkoor - RCM Vox Humana o.l.v. Sander van Marion
- 1991: The promise of Christmas -  Christelijk Mannenkoor "Jubilate", Christelijke Oratoriumvereniging "Cantate Deo", Christelijke Oratoriumvereniging "Exultate Deo", RCM "Vox Humana"  o.l.v. Sander van Marion

title: Mannenkoor Vox Humana

wikitext:
{{Infobox band
| band_naam      = Mannenkoor RCM Vox Humana
| jaren_actief   = 1970-heden
| oorsprong      = Leiden
| muziek genre   = Kerkmuziek, Negro spirituals, Musicals en Opera
| website        = https://voxhumanakoor.nl/
}}
Het '''Mannenkoor RCM Vox Humana''' is een regionaal mannenkoor uit [[Leiden]], opgericht in 1970.

Het repertoire bestaat voornamelijk uit: [[Kerkmuziek]], [[Negrospiritual|Negro spirituals]] en melodieën uit [[musical]]s en [[Opera (muziek)|Opera]].

== Oprichting ==
Tijdens een verjaardagsfeestje kwam [[Sander van Marion]] op het idee om een mannenkoor in Leiden op te richten. Samen met een aantal gezinnen die ook op de verjaardag waren, hebben ze het door middel van zelfgemaakte folders en advertenties in de Leidse kranten en kerkbladen gepromoot. Er werd een zaaltje gehuurd in een kerk waar mannen zich in konden schrijven, uiteindelijk zijn daar 22 mannen op afgekomen. Op 17 september 1970 werd de oprichtingsvergadering gehouden en was het Rijnlands Christelijk Mannenkoor opgericht.

== Leden ==
Op de oprichting in 1970 is Vox Humana begonnen met 22 leden, op het hoogtepunt in 1985 had Vox Humana 134 leden. Op dit moment telt het Mannenkoor 35 actieve Leden.

== Dirigenten ==
* 1970 - 2003: [[Sander van Marion]]
* 2004 - 2017: [[Susanna Veerman]]
* 2018 - 2019: [[Jos Mans]]
* 2019 - 2024: [[Everhard Zwart]]
* 2024 - heden: Peter Bontje

== Grootste Mannenkoor ==
In 1990 heeft Vox Humana meegedaan aan "Het Grootste Mannenkoor", dit waren 2 concerten met 2000 mannen uit 22 koren waarvan 6 Nederlandse en 16 Welshe koren o.l.v. Sander van Marion, Nan van Groeningen en Wendy Halden. tevens met medewerking van [[Louis van Dijk]], [[Jan Vayne]] en [[Klaas Jan Mulder]].

== Discografie ==
* 1974: 400 Jaar Leids Ontzet - RCM Vox Humana o.l.v. Sander van Marion
* 1979: Rijnlands Christelijk Mannenkoor - RCM Vox Humana o.l.v. Sander van Marion
* 1991: The promise of Christmas -  Christelijk Mannenkoor "Jubilate", Christelijke Oratoriumvereniging "Cantate Deo", Christelijke Oratoriumvereniging "Exultate Deo", RCM "Vox Humana"  o.l.v. Sander van Marion

== Externe links ==
* [https://voxhumanakoor.nl/ Officiële website]
* [https://youtu.be/xgTrl4z_uMQ Grootste Mannenkoor]

[[Categorie:Leiden]]
[[Categorie:Nederlands koor]]

title: Achtergrondinformatie

Oorsprong: Leiden


text:
# Gérard de Burlet
Gérard Antoine Joseph de Burlet (Perwijs, 31 maart 1772 - Elsene, 4 januari 1857) was een officier in Oostenrijkse dienst en een Belgisch edelman.

## Geschiedenis
- In 1763 verleende keizerin Maria Theresia opname in de erfelijke adel aan Lambert Burlet, grootvader van Gérard hierna.

## Levensloop
Gérard was een zoon van Lambert-Gérard Burlet junior, Oostenrijks officier, en van Marie-Josèphe de Bernard. Hij werd officier in het regiment dragonders Latour en werd maire van Perwijs. Hij trouwde in 1797 in Dexheim (Rijnland) met Marie Gertrude Laubenheimer (1775-1846). Ze kregen zes kinderen. In 1852 kreeg hij erkenning in de erfelijke adel.

## Afstammelingen
- Charles de Burlet (1799-1866) werd cadet in Oostenrijkse dienst. Later kwam hij in dienst van het Verenigd Koninkrijk der Nederlanden en trouwde in 1832 in Semarang met Jeannette Steenwinkel (1817-1872). Ze kregen acht kinderen, van wie de meeste in Java bleven, terwijl een paar naar Nederland terugkwamen. Met afstammelingen tot heden.
- Constantin de Burlet (1805-1876) werd notaris, schepen en voorzitter van de Commissie voor de Armenzorg in Perwijs. Hij trouwde in 1831 met Edouardine-Marie Capel (1803-1871). Ze hadden twee dochters en een zoon.
  - Edmond de Burlet (1835-1908), notaris, burgemeester van Perwijs, trouwde in 1862 in Mehaigne met Joséphine Bertrand (1839-1918) en ze hadden elf kinderen.
    - Charles de Burlet (1864-1938). Uitgedoofd in de mannelijke lijn.
    - Edmond de Burlet (1870-1949), notaris, trouwde in 1903 in Elsene met Hélène Debroux (1879-1969).
      - Pierre de Burlet (1904-1983), notaris, trouwde in 1949 in Brussel met Agnès Drappier (1914-2011). Met afstammelingen tot heden.

    - Louis de Burlet (1872-1937) trouwde in 1897 met Marguerite Horion (1876-1959). Op weg naar de uitdoving.
    - Gustave de Burlet (1874-1957), notaris, trouwde in Graven in 1901 met Alice de Leemans (1876-1903), met wie hij twee zoons had. Hij hertrouwde in Elsene in 1909 met Gabrielle Defuisseaux (1888-1993), met wie hij een dochter had, alvorens te scheiden in 1928. Met afstammelingen tot heden.
- Joséphine de Burlet (1808-1891) trouwde met Alexis Hody, administrateur-generaal van de staatsveiligheid.In 1839 verkreeg hij adelserkenning, in 1843 verkreeg hij de overdraagbare titel van ridder en in 1847 de overdraagbare titel van baron.
- Joseph de Burlet (1811-1879), beheerder van het discontokantoor van de Nationale Benk in Nijvel, trouwde in 1840 in Elsene met Louise Dugniolle (1818-1895). Ze hadden zeven kinderen.
  - Jules de Burlet (1844-1897), volksvertegenwoordiger, senator, eerste minister, minister van Staat, trouwde in Antwerpen in 1870 met Julia van Put (1847-1876) en hertrouwde in Elsene in 1879 met Marie Verhaegen (1858-1950). Hij had vier kinderen uit het eerste en drie uit het tweede huwelijk. Op weg naar de uitdoving.
    - Pierre de Burlet (1876-1938), volksvertegenwoordiger. Uitgedoofde tak.

  - Constantin de Burlet (1846-1925), ingenieur van Brugge en Wegen, burgemeester van Baulers trouwde in 1876 met Pauline Nopener (1856-1909). Ze hadden vier dochters en een zoon die ongehuwd bleef. Deze familietak is uitgedoofd. In 1884 kwam Constantin de Burlet aan het hoofd van de Nationale Maatschappij van Buurtspoorwegen en leidde deze openbare dienst gedurende meer dan dertig jaar.

title: Gérard de Burlet

wikitext:
[[Bestand:Armes de Burlet.png|thumb|rechts|Wapen de Burlet]]
'''Gérard Antoine Joseph de Burlet''' ([[Perwijs]], [[31 maart]] [[1772]] - [[Elsene]], [[4 januari]] [[1857]]) was een officier in Oostenrijkse dienst en een [[België (hoofdbetekenis)|Belgisch]] edelman.

==Geschiedenis==
* In 1763 verleende [[Maria Theresia van Oostenrijk (1717-1780)|keizerin Maria Theresia]] opname in de erfelijke adel aan Lambert Burlet, grootvader van Gérard hierna.

==Levensloop==
Gérard was een zoon van Lambert-Gérard Burlet junior, Oostenrijks officier, en van Marie-Josèphe de Bernard. Hij werd officier in het regiment [[dragonders]] Latour en werd [[Maire (burgemeester)|maire]] van Perwijs. Hij trouwde in 1797 in [[Dexheim]] (Rijnland) met Marie Gertrude Laubenheimer (1775-1846). Ze kregen zes kinderen. In 1852 kreeg hij erkenning in de erfelijke adel.

==Afstammelingen==
* Charles de Burlet (1799-1866) werd cadet in Oostenrijkse dienst. Later kwam hij in dienst van het [[Verenigd Koninkrijk der Nederlanden]] en trouwde in 1832 in [[Semarang (stad)|Semarang]] met Jeannette Steenwinkel (1817-1872). Ze kregen acht kinderen, van wie de meeste in [[Java (eiland)|Java]] bleven, terwijl een paar naar [[Nederland]] terugkwamen. Met afstammelingen tot heden.
* Constantin de Burlet (1805-1876) werd notaris, schepen en voorzitter van de Commissie voor de Armenzorg in Perwijs. Hij trouwde in 1831 met Edouardine-Marie Capel (1803-1871). Ze hadden twee dochters en een zoon.
** Edmond de Burlet (1835-1908), notaris, burgemeester van Perwijs, trouwde in 1862 in [[Mehaigne (plaats)|Mehaigne]] met Joséphine Bertrand (1839-1918) en ze hadden elf kinderen.
***Charles de Burlet (1864-1938). Uitgedoofd in de mannelijke lijn.
***Edmond de Burlet (1870-1949), notaris, trouwde in 1903 in [[Elsene]] met Hélène Debroux (1879-1969).
****Pierre de Burlet (1904-1983), notaris, trouwde in 1949 in [[Brussel (stad)|Brussel]] met Agnès Drappier (1914-2011). Met afstammelingen tot heden.
***Louis de Burlet (1872-1937) trouwde in 1897 met Marguerite Horion (1876-1959). Op weg naar de uitdoving.
***Gustave de Burlet (1874-1957), notaris, trouwde in [[Graven]] in 1901 met Alice de Leemans (1876-1903), met wie hij twee zoons had. Hij hertrouwde in Elsene in 1909 met Gabrielle Defuisseaux (1888-1993), met wie hij een dochter had, alvorens te scheiden in 1928. Met afstammelingen tot heden.
* Joséphine de Burlet (1808-1891) trouwde met [[Alexis Hody]], administrateur-generaal van de staatsveiligheid.In 1839 verkreeg hij adelserkenning, in 1843 verkreeg hij de overdraagbare titel van ridder en in 1847 de overdraagbare titel van baron.
* Joseph de Burlet (1811-1879), beheerder van het discontokantoor van de [[Nationale Bank van België|Nationale Benk]] in [[Nijvel]], trouwde in 1840 in Elsene met Louise Dugniolle (1818-1895). Ze hadden zeven kinderen.
**[[Jules de Burlet]] (1844-1897), volksvertegenwoordiger, senator, eerste minister, minister van Staat, trouwde in [[Antwerpen (stad)|Antwerpen]] in 1870 met Julia van Put (1847-1876) en hertrouwde in Elsene in 1879 met Marie Verhaegen (1858-1950). Hij had vier kinderen uit het eerste en drie uit het tweede huwelijk. Op weg naar de uitdoving.
***[[Pierre de Burlet]] (1876-1938), volksvertegenwoordiger. Uitgedoofde tak.
**[[Constantin de Burlet]] (1846-1925), ingenieur van Brugge en Wegen, burgemeester van [[Baulers]] trouwde in 1876 met Pauline Nopener (1856-1909). Ze hadden vier dochters en een zoon die ongehuwd bleef. Deze familietak is uitgedoofd. In 1884 kwam Constantin de Burlet aan het hoofd van de [[Nationale Maatschappij van Buurtspoorwegen]] en leidde deze openbare dienst gedurende meer dan dertig jaar.

==Literatuur==
* Edmond NIFFLE-ANCIAUX, ''Notice généalogique Burlet'', in: Annuaire de la noblesse de Belgique, Brussel, 1922.
* R. CAMPUS, ''Constantin de Burlet, ingénieur et fonctionnaire'', in: Biographie nationale de Belgique, T.XXIX, 1956-57
* Oscar COOMANS DE BRACHÈNE, ''État présent de la noblesse belge'', Annuaire 1985, Brussel, 1985.

{{DEFAULTSORT:burlet, gerard}}
[[Categorie:Zuid-Nederlandse adel (voor 1830)]]
[[Categorie:Belgische adel in de 19e eeuw]]
[[Categorie:Zuid-Nederlands politicus (voor 1830)]]
[[Categorie:Burgemeester van Perwijs|deBurlet, G]]


text:
# NAC in het seizoen 1999/00
Het seizoen 1999/00 was het 46e jaar in het bestaan van de Bredase betaaldvoetbalclub NAC. De club kwam uit in de Eerste divisie en eindigde daarin op de eerste plaats, dit betekende dat de club rechtstreeks promoveerde naar de Eredivisie. Tevens deed de club mee aan het toernooi om de KNVB Beker, hierin werd in de tweede ronde verloren van Eindhoven (1–2).

## Wedstrijdstatistieken

### Eerste divisie
|       | ADO Den Haag | Dordrecht '90 | Eindhoven | Emmen | Excelsior | Go Ahead Eagles | FC Groningen | HFC Haarlem | Helmond Sport | Heracles Almelo | RBC Roosendaal | Telstar | TOP Oss | BV Veendam | FC Volendam | VVV   | FC Zwolle |
| ----- | ------------ | ------------- | --------- | ----- | --------- | --------------- | ------------ | ----------- | ------------- | --------------- | -------------- | ------- | ------- | ---------- | ----------- | ----- | --------- |
| Thuis | 2 – 0        | 2 – 0         | 4 – 0     | 2 – 0 | 1 – 2     | 3 – 2           | 1 – 1        | 6 – 1       | 3 – 2         | 2 – 0           | 2 – 0          | 2 – 0   | 1 – 0   | 5 – 0      | 5 – 2       | 2 – 1 | 2 – 0     |
| Uit   | 3 – 0        | 1 – 3         | 2 – 4     | 0 – 2 | 2 – 3     | 2 – 3           | 3 – 2        | 0 – 1       | 0 – 3         | 4 – 3           | 0 – 1          | 0 – 2   | 1 – 3   | 0 – 2      | 1 – 3       | 2 – 1 | 4 – 3     |

### KNVB Beker
| Groepsfase                                              | NAC                                               | 4 – 1 (2 – 1) | TOP Oss                                                                |
| 7 augustus 1999 Plaats: Breda Rat Verlegh Stadion       | Artsjil Arveladze 8', 62', 78' Jeffrey van As 33' |               | 45' Edwin de Wijs                                                      |
| Groepsfase                                              | VV Kloetinge                                      | 0 – 6 (0 – 3) | NAC                                                                    |
| 10 augustus 1999 Plaats: Breda Rat Verlegh Stadion      |                                                   |               | 19' Michael Hansen 27', 51', 56', 87' Ferry van Vliet 35' Frank Broers |
| Groepsfase                                              | Baronie                                           | 2 – 4 (0 – 2) | NAC                                                                    |
| 24 augustus 1999 Plaats: Breda Rat Verlegh Stadion      | Johan Gabriels 69' Mark Santegoeds 77'            |               | 9', 23' Artsjil Arveladze 57' Michael Hansen 84' Earnest Stewart       |
| 21e ronde                                               | Eindhoven                                         | 2 – 1 (1 – 0) | NAC                                                                    |
| 23 september 1999 Plaats: Eindhoven Rat Verlegh Stadion | Bouarfa Yahiaoui 14' André van Tuinen 81'         |               | 82' Artsjil Arveladze                                                  |

## Selectie
| Naam                | Min.  | Duels | B  | Werd in het veld gebracht | Werd van het veld gehaald | Goal | Kreeg geel | Kreeg voor de tweede keer geel en dus rood | Weggestuurd |
| ------------------- | ----- | ----- | -- | ------------------------- | ------------------------- | ---- | ---------- | ------------------------------------------ | ----------- |
| Alfred Schreuder    | 2874' | 32    | 32 | 0                         | 1                         | 3    | 3          | 0                                          | 0           |
| Jeffrey van As      | 2806' | 32    | 32 | 0                         | 1                         | 5    | 4          | 1                                          | 0           |
| Nebojša Gudelj      | 2088' | 31    | 21 | 10                        | 3                         | 5    | 2          | 0                                          | 0           |
| Rick Versteeg       | 2718' | 31    | 30 | 1                         | 3                         | 5    | 2          | 0                                          | 0           |
| Earnie Stewart      | 2345' | 29    | 28 | 1                         | 9                         | 8    | 1          | 0                                          | 0           |
| Artsjil Arveladze   | 2163' | 28    | 26 | 2                         | 11                        | 21   | 0          | 0                                          | 0           |
| Frank Broers        | 1953' | 27    | 23 | 4                         | 5                         | 5    | 2          | 1                                          | 0           |
| Maurice Steijn      | 1988' | 27    | 21 | 6                         | 2                         | 0    | 5          | 0                                          | 0           |
| Glen Salmon         | 1338' | 26    | 14 | 12                        | 9                         | 16   | 0          | 0                                          | 0           |
| Jan Willem van Ede  | 2107' | 25    | 25 | 0                         | 3                         | 0    | 1          | 0                                          | 0           |
| Ferry van Vliet     | 1044' | 24    | 9  | 15                        | 4                         | 1    | 1          | 0                                          | 0           |
| Dennis van der Ree  | 2019' | 23    | 23 | 0                         | 3                         | 0    | 2          | 0                                          | 0           |
| Sergio              | 1274' | 21    | 15 | 6                         | 6                         | 3    | 2          | 0                                          | 0           |
| Regillio Simons     | 1412' | 20    | 18 | 2                         | 13                        | 9    | 3          | 0                                          | 0           |
| Rob Penders         | 1260' | 14    | 14 | 0                         | 0                         | 0    | 4          | 0                                          | 0           |
| Kofi Mensah         | 906'  | 11    | 11 | 0                         | 3                         | 0    | 2          | 0                                          | 0           |
| Cristiano           | 417'  | 10    | 3  | 7                         | 1                         | 2    | 0          | 0                                          | 0           |
| Michael Hansen      | 487'  | 10    | 5  | 5                         | 3                         | 1    | 0          | 0                                          | 0           |
| Dave de Jong        | 460'  | 9     | 5  | 4                         | 3                         | 0    | 0          | 0                                          | 0           |
| Erwin van de Looi1  | 570'  | 7     | 6  | 1                         | 1                         | 0    | 0          | 0                                          | 0           |
| Wilko de Vogt       | 540'  | 6     | 6  | 0                         | 0                         | 0    | 0          | 0                                          | 0           |
| Danny D'Hondt       | 264'  | 4     | 2  | 2                         | 0                         | 0    | 0          | 0                                          | 0           |
| Ahmed Kasmi         | 255'  | 4     | 3  | 1                         | 1                         | 0    | 0          | 0                                          | 1           |
| Maarten Atmodikoro1 | 45'   | 2     | 0  | 2                         | 0                         | 0    | 0          | 0                                          | 0           |
| Ante Miličić1       | 97'   | 2     | 0  | 2                         | 0                         | 0    | 0          | 0                                          | 0           |
| Peter Thomson       | 61'   | 2     | 1  | 1                         | 1                         | 0    | 0          | 0                                          | 0           |
| Peter Zoïs          | 149'  | 2     | 1  | 1                         | 0                         | 0    | 0          | 0                                          | 0           |
| Marc Frijters       | 20'   | 1     | 0  | 1                         | 0                         | 0    | 0          | 0                                          | 0           |
|                     |       |       |    |                           |                           |      |            |                                            |             |
| Remco Frijters      | 0     | 0     | 0  | 0                         | 0                         | 0    | 0          | 0                                          | 0           |
| Jan Gaasbeek        | 0     | 0     | 0  | 0                         | 0                         | 0    | 0          | 0                                          | 0           |

1 Tijdens het seizoen vertrokken.

## Statistieken NAC 1999/2000

### Eindstand NAC in de Nederlandse Eerste divisie 1999 / 2000
| Stand | Gespeeld | Gewonnen | Gelijk | Verloren | Punten | Doelpunten voor | Doelpunten tegen |
| ----- | -------- | -------- | ------ | -------- | ------ | --------------- | ---------------- |
| 1e    | 34       | 27       | 1      | 6        | 82     | 84              | 36               |

### Topscorers
| #      | Naam              | Goal |
| ------ | ----------------- | ---- |
| 1.     | Artsjil Arveladze | 21   |
| 2.     | Glen Salmon       | 16   |
| 3.     | Regillio Simons   | 9    |
| 4.     | Earnest Stewart   | 8    |
| 5.     | Jeffrey van As    | 5    |
| 5.     | Frank Broers      | 5    |
| 5.     | Nebojša Gudelj    | 5    |
| 5.     | Rick Versteeg     | 5    |
| 9.     | Sergio            | 3    |
| 9.     | Alfred Schreuder  | 3    |
| 11.    | Cristiano         | 2    |
| 12.    | Michael Hansen    | 1    |
| 12.    | Ferry van Vliet   | 1    |
| Totaal | Totaal            | 84   |

| #      | Naam              | Goal |
| ------ | ----------------- | ---- |
| 1.     | Artsjil Arveladze | 6    |
| 2.     | Ferry van Vliet   | 4    |
| 3.     | Michael Hansen    | 2    |
| 4.     | Jeffrey van As    | 1    |
| 4.     | Frank Broers      | 1    |
| 4.     | Earnest Stewart   | 1    |
| Totaal | Totaal            | 15   |

title: NAC in het seizoen 1999/00

wikitext:
{{Infobox voetbalclub
| naamclub             = NAC — seizoen 1999/2000
| bijnaam              =
| volledigenaam        = '''N'''OAD '''A'''DVENDO '''C'''ombinatie
| afbeelding           =
| onderschrift         =
| oprichting           = [[19 september]] [[1912]]
| plaatsnaam           = {{NL-vlag|Breda}}
| complex              =
| stadion              = [[Rat Verlegh Stadion]]
| capaciteit           = 17.254
| voorzitter           =
| eigenaar             =
| algemeen directeur   =
| manager              =
| technisch directeur  =
| trainer              = {{NL-VLAG|15}} [[Kees Zwamborn]]
| assistent-trainer    = {{NL-VLAG|15}} [[Ton Lokhoff]]
| sponsor              =
| begroting            =
| competitie           = [[Eerste divisie 1999/00#Eindstand|Eerste divisie]] (Kampioen)
[[KNVB Beker 1999/00|KNVB Beker]] (2e ronde)
| topscorer            = '''Competitie:'''
{{GE-VLAG|15}} [[Artsjil Arveladze]] (21)
'''Beker:'''
{{GE-VLAG|15}} Artsjil Arveladze (6)
| pattern_la1          =
| pattern_b1           =
| pattern_ra1          =
| pattern_sh1          =
| pattern_s1           =
| leftarm1             = FFEE00
| body1                = FFEE00
| rightarm1            = FFEE00
| shorts1              = 000000
| socks1               = FFEE00
| vorig_seizoen        = [[NAC in het seizoen 1998/99|1998/99]]
| volg_seizoen         = [[NAC in het seizoen 2000/01|2000/01]]
}}

Het '''seizoen 1999/00''' was het 46e jaar in het bestaan van de [[Breda]]se betaaldvoetbalclub '''[[NAC Breda|NAC]]'''. De club kwam uit in de [[Eerste divisie 1999/00|Eerste divisie]] en eindigde daarin op de eerste plaats, dit betekende dat de club rechtstreeks promoveerde naar de [[Eredivisie 2000/01|Eredivisie]]. Tevens deed de club mee aan het toernooi om de [[KNVB Beker 1999/00|KNVB Beker]], hierin werd in de tweede ronde verloren van [[FC Eindhoven|Eindhoven]] (1–2).

==Wedstrijdstatistieken==
===[[Eerste divisie 1999/00#Uitslagen|Eerste divisie]]===
{| class="wikitable" style="width:75%; font-size:85%;"
|-
! align=center|
! align=center| ADO Den Haag
! align=center| Dordrecht '90
! align=center| Eindhoven
! align=center| Emmen
! align=center| Excelsior
! align=center| Go Ahead Eagles
! align=center| FC Groningen
! align=center| HFC Haarlem
! align=center| Helmond Sport
! align=center| Heracles Almelo
! align=center| RBC Roosendaal
! align=center| Telstar
! align=center| TOP Oss
! align=center| BV Veendam
! align=center| FC Volendam
! align=center| VVV
! align=center| FC Zwolle
|-
! align=center | Thuis
| align=center bgcolor="#C0F0D0"| 2 – 0
| align=center bgcolor="#C0F0D0"| 2 – 0
| align=center bgcolor="#C0F0D0"| 4 – 0
| align=center bgcolor="#C0F0D0"| 2 – 0
| align=center bgcolor="#FFCCCC"| 1 – 2
| align=center bgcolor="#C0F0D0"| 3 – 2
| align=center bgcolor="#BBEBFF"| 1 – 1
| align=center bgcolor="#C0F0D0"| 6 – 1
| align=center bgcolor="#C0F0D0"| 3 – 2
| align=center bgcolor="#C0F0D0"| 2 – 0
| align=center bgcolor="#C0F0D0"| 2 – 0
| align=center bgcolor="#C0F0D0"| 2 – 0
| align=center bgcolor="#C0F0D0"| 1 – 0
| align=center bgcolor="#C0F0D0"| 5 – 0
| align=center bgcolor="#C0F0D0"| 5 – 2
| align=center bgcolor="#C0F0D0"| 2 – 1
| align=center bgcolor="#C0F0D0"| 2 – 0
|-
! align=center | Uit
| align=center bgcolor="#FFCCCC"| 3 – 0
| align=center bgcolor="#C0F0D0"| 1 – 3
| align=center bgcolor="#C0F0D0"| 2 – 4
| align=center bgcolor="#C0F0D0"| 0 – 2
| align=center bgcolor="#C0F0D0"| 2 – 3
| align=center bgcolor="#C0F0D0"| 2 – 3
| align=center bgcolor="#FFCCCC"| 3 – 2
| align=center bgcolor="#C0F0D0"| 0 – 1
| align=center bgcolor="#C0F0D0"| 0 – 3
| align=center bgcolor="#FFCCCC"| 4 – 3
| align=center bgcolor="#C0F0D0"| 0 – 1
| align=center bgcolor="#C0F0D0"| 0 – 2
| align=center bgcolor="#C0F0D0"| 1 – 3
| align=center bgcolor="#C0F0D0"| 0 – 2
| align=center bgcolor="#C0F0D0"| 1 – 3
| align=center bgcolor="#FFCCCC"| 2 – 1
| align=center bgcolor="#FFCCCC"| 4 – 3
|}

===[[KNVB Beker 1999/00|KNVB Beker]]===
{| style="width:75%; background:transparent; font-size:85%;"
|- valign=top style="background-color:#D8D8D8;"
| align=center width=20% | '''[[KNVB Beker 1999/00#Groep 12|Groepsfase]]'''
| align=right width=20% | '''NAC'''
| align=center width=12% | '''4 – 1 (2 – 1)'''
| width=20% | '''[[TOP Oss]]'''
|- valign=top
| align=center | ''7 augustus 1999''
Plaats: [[Breda]]
[[Rat Verlegh Stadion]]
| align=right | [[Artsjil Arveladze]] {{goal|8||62||78}}
[[Jeffrey van As]] {{goal|33}}
| align=center |
| {{goal|45}} [[Edwin de Wijs]]
|- valign=top style="background-color:#D8D8D8;"
| align=center width=20% | '''[[KNVB Beker 1999/00#Groep 12|Groepsfase]]'''
| align=right width=20% | '''[[VV Kloetinge]]'''
| align=center width=12% | '''0 – 6 (0 – 3)'''
| width=20% | '''NAC'''
|- valign=top
| align=center | ''10 augustus 1999<ref>De op 10 augustus 1999 gespeelde wedstrijd VV Kloetinge – NAC is in de 26e minuut bij de stand 0–1 gestaakt wegens het onwel worden van een speler van Kloetinge. De resterende 64 minuten zijn uitgespeeld op 31 augustus 1999</ref>''
Plaats: [[Breda]]
[[Rat Verlegh Stadion]]
| align=right |
| align=center |
| {{goal|19}} [[Michael Hansen (1971)|Michael Hansen]]
{{goal|27||51||56||87}} [[Ferry van Vliet]]
{{goal|35}} [[Frank Broers]]
|- valign=top style="background-color:#D8D8D8;"
| align=center width=20% | '''[[KNVB Beker 1999/00#Groep 12|Groepsfase]]'''
| align=right width=20% | '''[[VV Baronie|Baronie]]'''
| align=center width=12% | '''2 – 4 (0 – 2)'''
| width=20% | '''NAC'''
|- valign=top
| align=center | ''24 augustus 1999''
Plaats: [[Breda]]
[[Rat Verlegh Stadion]]
| align=right | Johan Gabriels {{goal|69}}
Mark Santegoeds {{goal|77}}
| align=center |
| {{goal|9||23}} [[Artsjil Arveladze]]
{{goal|57}} [[Michael Hansen (1971)|Michael Hansen]]
{{goal|84}} [[Earnest Stewart]]
|- valign=top style="background-color:#D8D8D8;"
| align=center width=20% | '''[[KNVB Beker 1999/00#Tweede ronde|21e ronde]]'''
| align=right width=20% | '''[[FC Eindhoven|Eindhoven]]'''
| align=center width=12% | '''2 – 1 (1 – 0)'''
| width=20% | '''NAC'''
|- valign=top
| align=center | ''23 september 1999''
Plaats: [[Eindhoven]]
[[Rat Verlegh Stadion]]
| align=right | [[Bouarfa Yahiaoui]] {{goal|14}}
[[André van Tuinen]] {{goal|81}}
| align=center |
| {{goal|82}} [[Artsjil Arveladze]]
|}

== Selectie ==
{| class="wikitable sortable" style=" text-align:center; font-size:90%;" width="80%"
! Naam || {{afkorting|Min.|Minuten}} || Duels || {{afkorting|B|Basisplaats}} || {{wissel in}} || {{wissel uit}} || {{Goal}} || {{gele_kaart}} || {{geel/rood kaart}} || {{rode_kaart}}
|-
| [[Alfred Schreuder]] || 2874' || 32 || 32 || 0 || 1 || 3 || 3 || 0 || 0
|-
| [[Jeffrey van As]] || 2806' || 32 || 32 || 0 || 1 || 5 || 4 || 1 || 0
|-
| [[Nebojša Gudelj]] || 2088' || 31 || 21 || 10 || 3 || 5 || 2 || 0 || 0
|-
| [[Rick Versteeg]] || 2718' || 31 || 30 || 1 || 3 || 5 || 2 || 0 || 0
|-
| [[Earnie Stewart]] || 2345' || 29 || 28 || 1 || 9 || 8 || 1 || 0 || 0
|-
| [[Artsjil Arveladze]] || 2163' || 28 || 26 || 2 || 11 || 21 || 0 || 0 || 0
|-
| [[Frank Broers]] || 1953' || 27 || 23 || 4 || 5 || 5 || 2 || 1 || 0
|-
| [[Maurice Steijn]] || 1988' || 27 || 21 || 6 || 2 || 0 || 5 || 0 || 0
|-
| [[Glen Salmon]] || 1338' || 26 || 14 || 12 || 9 || 16 || 0 || 0 || 0
|-
| [[Jan Willem van Ede]] || 2107' || 25 || 25 || 0 || 3 || 0 || 1 || 0 || 0
|-
| [[Ferry van Vliet]] || 1044' || 24 || 9 || 15 || 4 || 1 || 1 || 0 || 0
|-
| [[Dennis van der Ree]] || 2019' || 23 || 23 || 0 || 3 || 0 || 2 || 0 || 0
|-
| [[Sergio Pacheco de Oliveira|Sergio]] || 1274' || 21 || 15 || 6 || 6 || 3 || 2 || 0 || 0
|-
| [[Regillio Simons]] || 1412' || 20 || 18 || 2 || 13 || 9 || 3 || 0 || 0
|-
| [[Rob Penders]] || 1260' || 14 || 14 || 0 || 0 || 0 || 4 || 0 || 0
|-
| [[Kofi Mensah]] || 906' || 11 || 11 || 0 || 3 || 0 || 2 || 0 || 0
|-
| [[Cristiano Dos Santos Rodrigues|Cristiano]] || 417' || 10 || 3 || 7 || 1 || 2 || 0 || 0 || 0
|-
| [[Michael Hansen (1971)|Michael Hansen]] || 487' || 10 || 5 || 5 || 3 || 1 || 0 || 0 || 0
|-
| [[Dave de Jong]] || 460' || 9 || 5 || 4 || 3 || 0 || 0 || 0 || 0
|-
| [[Erwin van de Looi]]1|| 570' || 7 || 6 || 1 || 1 || 0 || 0 || 0 || 0
|-
| [[Wilko de Vogt]] || 540' || 6 || 6 || 0 || 0 || 0 || 0 || 0 || 0
|-
| [[Danny D'Hondt]] || 264' || 4 || 2 || 2 || 0 || 0 || 0 || 0 || 0
|-
| [[Ahmed Kasmi]] || 255' || 4 || 3 || 1 || 1 || 0 || 0 || 0 || 1
|-
| [[Maarten Atmodikoro]]1|| 45' || 2 || 0 || 2 || 0 || 0 || 0 || 0 || 0
|-
| [[Ante Miličić]]1|| 97' || 2 || 0 || 2 || 0 || 0 || 0 || 0 || 0
|-
| [[Peter Thomson (voetballer)|Peter Thomson]] || 61' || 2 || 1 || 1 || 1 || 0 || 0 || 0 || 0
|-
| [[Peter Zoïs]] || 149' || 2 || 1 || 1 || 0 || 0 || 0 || 0 || 0
|-
| [[Marc Frijters]] || 20' || 1 || 0 || 1 || 0 || 0 || 0 || 0 || 0
|-
|colspan=10 bgcolor="cccccc"|
|-
| [[Remco Frijters]] || 0 || 0 || 0 || 0 || 0 || 0 || 0 || 0 || 0
|-
| [[Jan Gaasbeek]] || 0 || 0 || 0 || 0 || 0 || 0 || 0 || 0 || 0
|}
1 Tijdens het seizoen vertrokken.

==Statistieken NAC 1999/2000==
===Eindstand NAC in de Nederlandse Eerste divisie 1999 / 2000===
{| class="wikitable" style="width:100%; font-size:85%;"
! align=center|Stand
! align=center|Gespeeld
! align=center|Gewonnen
! align=center|Gelijk
! align=center|Verloren
! align=center|Punten
! align=center|Doelpunten voor {{goal}}
! align=center|Doelpunten tegen {{goal}}
|-
| align=center|1e
| align=center|34
| align=center|27
| align=center|1
| align=center|6
| align=center|82
| align=center|84
| align=center|36
|}

===Topscorers===
{| width=50%
| width=25% align=left valign=top |
'''Competitie'''
{| class="wikitable" style="width:90%; font-size:85%;"
|- valign=top
! width=15% align=center | #
! width=65% align=center | Naam
! width=20% align=center | {{goal}}
|- valign=top
| align=center rowspan=1| 1.
| {{GE-VLAG|15}} [[Artsjil Arveladze]]
| align=center rowspan=1| 21
|- valign=top
| align=center rowspan=1| 2.
| {{ZA-VLAG|15}} [[Glen Salmon]]
| align=center rowspan=1| 16
|- valign=top
| align=center rowspan=1| 3.
| {{NL-VLAG|15}} [[Regillio Simons]]
| align=center rowspan=1| 9
|- valign=top
| align=center rowspan=1| 4.
| {{US-VLAG|15}} [[Earnest Stewart]]
| align=center rowspan=1| 8
|- valign=top
| align=center rowspan=4| 5.
| {{NL-VLAG|15}} [[Jeffrey van As]]
| align=center rowspan=4| 5
|- valign=top
| {{NL-VLAG|15}} [[Frank Broers]]
|- valign=top
| {{YUCS-VLAG|15}} [[Nebojša Gudelj]]
|- valign=top
| {{NL-VLAG|15}} [[Rick Versteeg]]
|- valign=top
| align=center rowspan=2| 9.
| {{BR-VLAG|15}} [[Sergio Pacheco de Oliveira|Sergio]]
| align=center rowspan=2| 3
|- valign=top
| {{NL-VLAG|15}} [[Alfred Schreuder]]
|- valign=top
| align=center rowspan=1| 11.
| {{BR-VLAG|15}} [[Cristiano Dos Santos Rodriques|Cristiano]]
| align=center rowspan=1| 2
|- valign=top
| align=center rowspan=2| 12.
| {{DK-VLAG|15}} [[Michael Hansen (1971)|Michael Hansen]]
| align=center rowspan=2| 1
|- valign=top
| {{NL-VLAG|15}} [[Ferry van Vliet]]
|- valign=top
| colspan=2 | '''Totaal'''
| align=center| '''84'''
|}
| width=25% align=left valign=top |
'''Beker'''
{| class="wikitable" style="width:90%; font-size:85%;"
|- valign=top
! width=15% align=center | #
! width=65% align=center | Naam
! width=20% align=center | {{goal}}
|- valign=top
| align=center rowspan=1| 1.
| {{GE-VLAG|15}} [[Artsjil Arveladze]]
| align=center rowspan=1| 6
|- valign=top
| align=center rowspan=1| 2.
| {{NL-VLAG|15}} [[Ferry van Vliet]]
| align=center rowspan=1| 4
|- valign=top
| align=center rowspan=1| 3.
| {{DK-VLAG|15}} [[Michael Hansen (1971)|Michael Hansen]]
| align=center rowspan=1| 2
|- valign=top
| align=center rowspan=3| 4.
| {{NL-VLAG|15}} [[Jeffrey van As]]
| align=center rowspan=3| 1
|- valign=top
| {{NL-VLAG|15}} [[Frank Broers]]
|- valign=top
| {{US-VLAG|15}} [[Earnest Stewart]]
|- valign=top
| colspan=2 | '''Totaal'''
| align=center| '''15'''
|}
|}

==Zie ook==
* [[NAC Breda|NAC]]
* [[Eerste divisie 1999/00|Eerste divisie seizoen 1999/00]]
* [[KNVB Beker 1999/00|KNVB Beker seizoen 1999/00]]

{{Appendix}}
{{Navigatie NAC Breda (mannen)}}
{{Navigatie Eerste divisie 1999/00}}

[[Categorie:NAC Breda naar seizoen|1999/00]]
[[Categorie:Nederlandse voetbalclub 1999/00|NAC]]

title: NAC — seizoen 1999/2000

Naam: NOAD ADVENDO Combinatie

Opgericht: 19 september 1912

Plaats: Breda

Stadion: Rat Verlegh Stadion

Trainer: Kees Zwamborn

Assistent: Ton Lokhoff

Topscorer(s): Competitie: · Artsjil Arveladze (21) · Beker: · Artsjil Arveladze (6)

Competitie: Eerste divisie (Kampioen) · KNVB Beker (2e ronde)

title: Chronologie

Chronologie: ← Vorige Volgende → 1998/99 2000/01

Portaal: Voetbal


text:
# Arc de Triomphe (Parijs)
De Arc de Triomphe, ook wel Arc de Triomphe de l'Étoile, is een triomfboog en een van de bekendste bouwwerken van Parijs, gelegen in het 8e arrondissement. Het bouwwerk staat op de Place Charles de Gaulle, ook nog steeds Place de l'Étoile genoemd, een van de drukste verkeerspleinen van Parijs, aan het westelijke eind van de Champs-Élysées, waar twaalf avenues, of lanen, samenkomen.
De bouw begon in 1806, ter ere van Napoleons overwinning bij Austerlitz. Pas rond 1836, onder koning Lodewijk Filips, werd de bouw voltooid. Onder de Arc de Triomphe werd na de Eerste Wereldoorlog het Graf van de onbekende soldaat aangelegd, die in die oorlog was gesneuveld. De Arc de Triomphe is veranderd in een monument ter nagedachtenis van de Eerste Wereldoorlog.
De triomfboog is ongeveer 50 m hoog en heeft een basis van 45 m bij 22 m. Het is de op drie na grootste triomfboog in de wereld, na die van Pyongyang in Noord-Korea, het Monument voor de Revolutie in Mexico-Stad en de Patuxai in Vientiane, Laos.

## Geschiedenis
Napoleon gaf in januari 1806 de opdracht de Arc de Triomphe te bouwen. Bedoeling was om in Parijs vier triomfbogen op te richten, maar enkel deze en de Arc de Triomphe du Carrousel werden gebouwd. Een ontwerp van Jean-François Chalgrin (1739-1811) werd aanvaard. Chalgrin had daarvoor al gewerkt aan het Collège de France, aan het Palais en de Jardin du Luxembourg en aan de Saint-Sulpice. De werken werden aangevat op 15 augustus 1806, de verjaardag van Napoleon. De bouwplaats lag toen aan de rand van de stad, op een terrein nabij twee accijnshuizen in de Muur van de Belastingpachters.
Het werd in 1810 aan keizerin Marie Louise voorgesteld vanaf de Champs-Élysées haar intrede te doen. De muren van de Arc de Triomphe waren echter nog maar net iets hoger dan de grond, aangezien het twee jaar had geduurd om de grondvesten van dit monumentale bouwwerk te leggen. Chalgrin moest echter het bouwwerk tonen zoals het er afgewerkt zou uitzien en liet een trompe-l'oeil van timmerwerk en beschilderd doek maken. De bouw van de Arc, die nog geen 10 m hoog was, werd in 1811 wegens het overlijden van de architect en door militaire tegenslagen van Napoleon stilgelegd.
De werkzaamheden lagen stil onder de Restauratie, maar werden in de periode 1832-1836 hervat, onder de heerschappij van Lodewijk Filips. Er werd toen wel beslist dat de beeldhouwwerken niet enkel eerbewijzen mochten zijn voor het Eerste Franse Keizerrijk, maar ook voor de republiek. Op 29 juli 1836 werd het monument ingehuldigd door Adolphe Thiers.
Baron Haussmann legde het plein in 1854 opnieuw aan, waarbij hij zeven nieuwe avenues creëerde. De voorgevels van de gebouwen die rond de Arc stonden, werden door architect Jacques Hittorff ontworpen en gaven een gelijkmatige aanblik. Deze zogenaamde hôtels des maréchaux huisvesten ambassades en zetels van grote bedrijven.
In 1920 werd een onbekende soldaat, omgekomen tijdens de Eerste Wereldoorlog, onder de Arc begraven. De herdenkingsvlam werd in 1923 voor het eerst aangestoken.
Tussen 1988 en 1990 werd de Arc de Triomphe gerestaureerd. Hierbij werd onder andere beton geïnjecteerd in de funderingen van het 50.000 ton zware monument. Tijdens deze werken was de boog ingepakt in een doek met de kleuren van de Franse vlag.

## Beeldhouwwerken
De Arc de Triomphe is ontworpen door Jean-François Chalgrin naar het voorbeeld van de oude Romeinse triomfbogen. Op het monument zijn naakte Fransen te zien die bebaarde barbaren verslaan. De beelden op de boog zijn door bekende beeldhouwers gemaakt: Jean-Pierre Cortot, François Rude, Antoine Étex, James Pradier en Henri Lemaire. Op de Arc staan een viertal beelden en taferelen uit de Franse geschiedenis: het vertrek der vrijwilligers van 1792 (beter bekend als de Marseillaise) door Rude, Vrede en Weerstand, beide door Étex, en nog een beeld door Cortot: de Triomf van 1810.
- Vertrek van 1792
 (de Marseillaise)
- Triomf van 1810
- Weerstand van 1814
- Vrede van 1815

In de binnenkant van de boog zijn 660 namen gegraveerd. De meesten van hen waren generaals van de Eerste Franse Republiek (1792-1804) en het Eerste Franse Keizerrijk (1804-1815).
- Noordelijke pijler
- Oostelijke pijler
- Zuidelijke pijler
- Westelijke pijler

Op de Arc zijn 158 veldslagen gegraveerd. Boven de boog zitten dertig schilden met daarop Napoleons belangrijkste overwinningen. Daaronder zitten weer een aantal beeldhouwwerken.
- Namen van veldslagen gegraveerd op de Arc de Triomphe

Onder de Arc bevindt zich het Graf van de onbekende soldaat, dat na de Eerste Wereldoorlog werd aangelegd, naar het voorbeeld van de Engelse tombe in de Westminster Abbey. Tevens brandt daarnaast een eeuwige vlam, om alle in de twee wereldoorlogen gesneuvelde onbekende soldaten te herdenken. Het is het eerste steeds doorbrandende vuur sinds de vlam uit de tempel van de Vestaalse maagden in 394 n.Chr. werd gedoofd.
- Het Graf van de onbekende soldaat onder de Arc de Triomphe
- De eeuwige vlam onder de Arc de Triomphe
- Het Graf van de onbekende soldaat, 2015
- De nationale feestdag van Frankrijk, 2017

## Evenementen
In 1840 werd het stoffelijk overschot van Napoleon tijdens een imposante ceremonie onder de Arc doorgereden. Ook Adolphe Thiers (1877), Léon Gambetta (1920) en maarschalk Philippe Leclerc (1947) kregen dit eerbewijs.
Het lichaam van Victor Hugo lag in mei 1885 een nacht onder de Arc de Triomphe opgebaard.
Na de geallieerde zege in de Eerste Wereldoorlog marcheerde het Franse leger op 14 juli 1919 onder de Arc de Triomphe door tijdens het Défilé de la Victoire. Op 18 juni 1945, na de geallieerde zege in de Tweede Wereldoorlog en vijf jaar na de oproep van Charles de Gaulle om de strijd tegen Nazi-Duitsland voort te zetten, marcheerde het Franse leger wederom onder de Arc de Triomphe door. Eerder hadden Russische kozakken (in 1814) en het Duitse leger (in 1871 en 1940) gemarcheerd langs of onder de Arc de Triomphe.
Charles Godefroy vloog op 15 maart 1919 met een vliegtuig onder Arc de Triomphe door. Hij kwam er met een waarschuwing van af. Alain Marchand herhaalde dat in 1981, maar dat kostte hem zijn vliegbrevet. Een onbekende vloog toch in 1991 nog onder de Arc de Triomphe en de Eiffeltoren door.
- De staatsbegrafenis van Napoleon Bonaparte, 1840
- De staatsbegrafenis van Victor Hugo, 1885
- Charles Godefroy vloog met een vliegtuig onder Arc de Triomphe, 1919
- De Bevrijding van Parijs, 1944

### Arc de Triomphe, Wrapped
Tussen 18 september 2021 en 3 oktober 2021 was de Arc de Triomphe ingepakt met 25.000 m² polypropyleen doeken en rood touw, naar een ontwerp van de Bulgaars-Amerikaanse kunstenaar Christo en zijn echtgenote Jeanne-Claude. Het was Christo's grote droom; hij ontwierp de plannen ervoor al in 1962, en werkte die door de jaren heen verder uit. De uitvoering was eerder gepland maar moest wegens de coronacrisis worden uitgesteld. Christo overleed in mei 2020, maar wilde dat het project na zijn dood zou worden voortgezet. De Arc bleef tijdens de expositie open voor het publiek.

## Trivia
In Las Vegas, in de Verenigde Staten, is de Arc de Triomphe (kleiner) nagebouwd.

## Galerij
- De Place Charles de Gaulle met Arc de Triomphe
- De Arc de Triomphe bij nacht
- Binnenkant van de Arc de Triomphe
- De Olympische Zomerspelen, 2024

title: Arc de Triomphe (Parijs)

wikitext:
{{Infobox gebouw
| naam           = Arc de Triomphe
| afbeelding     = Arc de Triomphe, Paris 21 October 2010.jpg
| onderschrift   = De Arc de Triomphe in 2012
| locatie        = [[Parijs]], {{FR}}
| oorspronkelijke functie = [[triomfboog]]
| gebruik        = monument
| start          = 1806
| gereed         = 1836
| opening        = 1836
| sluiting       =
| verbouwing     =
| status         =
| bouwstijl      = [[Neoclassicisme]]
| monumentstatus = [[monument historique]]
| monumentnummer =
| architect      = Jean-François Chalgrin
| eigenaar       =
| mapname        = Parijs
| lat_deg        = 48
| lat_min        = 52
| lat_dir        = N
| lon_deg        = 2
| lon_min        = 17
| lon_dir        = E
}}
De '''Arc de Triomphe''', ook wel '''Arc de Triomphe de l'Étoile''', is een [[triomfboog]] en een van de bekendste bouwwerken van [[Parijs]], gelegen in het [[8e arrondissement (Parijs)|8e arrondissement]]. Het bouwwerk staat op de [[Place Charles de Gaulle]], ook nog steeds Place de l'Étoile genoemd, een van de drukste verkeerspleinen van Parijs, aan het westelijke eind van de [[Avenue des Champs-Élysées|Champs-Élysées]], waar twaalf [[Avenue (straat)|avenues]], of lanen, samenkomen.

De bouw begon in 1806, ter ere van [[Napoleon Bonaparte|Napoleons]] overwinning bij [[Slag bij Austerlitz|Austerlitz]]. Pas rond 1836, onder koning [[Lodewijk Filips I van Frankrijk|Lodewijk Filips]], werd de bouw voltooid. Onder de Arc de Triomphe werd na de [[Eerste Wereldoorlog]] het [[Graf van de onbekende soldaat (Parijs)|Graf van de onbekende soldaat]] aangelegd, die in die oorlog was gesneuveld. De Arc de Triomphe is veranderd in een monument ter nagedachtenis van de Eerste Wereldoorlog.

De triomfboog is ongeveer 50 m hoog en heeft een basis van 45 m bij 22 m. Het is de op drie na grootste triomfboog in de wereld, na die van [[Triomfboog (Pyongyang)|Pyongyang]] in Noord-Korea, het [[Monument voor de Revolutie]] in Mexico-Stad en de [[Patuxai]] in Vientiane, Laos.

== Geschiedenis ==
[[Bestand:Arc de Triomphe de l'Etoile - Projet Chalgrin - 02.jpg|thumb|left|Project van Jean-François Chalgrin, circa 1806]]

[[Napoleon Bonaparte|Napoleon]] gaf in januari 1806 de opdracht de Arc de Triomphe te bouwen. Bedoeling was om in Parijs vier triomfbogen op te richten, maar enkel deze en de [[Arc de Triomphe du Carrousel]] werden gebouwd. Een ontwerp van Jean-François Chalgrin (1739-1811) werd aanvaard. Chalgrin had daarvoor al gewerkt aan het [[Collège de France]], aan het [[Palais du Luxembourg|Palais]] en de [[Jardin du Luxembourg]] en aan de [[Église Saint-Sulpice|Saint-Sulpice]].<ref>Terrien 2004, pp. 21, 31.</ref> De werken werden aangevat op 15 augustus 1806, de verjaardag van Napoleon. De bouwplaats lag toen aan de rand van de stad, op een terrein nabij twee accijnshuizen in de [[Muur van de Belastingpachters]].<ref>{{fr}} Jean des Cars, L'Arc de Triomphe, secrets dévoilés, L'Éventail, november 2021, p. 100-101.</ref>

Het werd in 1810 aan keizerin [[Marie Louise van Oostenrijk|Marie Louise]] voorgesteld vanaf de [[Avenue des Champs-Élysées|Champs-Élysées]] haar intrede te doen. De muren van de Arc de Triomphe waren echter nog maar net iets hoger dan de grond, aangezien het twee jaar had geduurd om de grondvesten van dit monumentale bouwwerk te leggen. Chalgrin moest echter het bouwwerk tonen zoals het er afgewerkt zou uitzien en liet een [[trompe-l'oeil]] van timmerwerk en beschilderd doek maken. De bouw van de Arc, die nog geen 10 m hoog was, werd in 1811 wegens het overlijden van de architect en door militaire tegenslagen van Napoleon stilgelegd.

De werkzaamheden lagen stil onder de [[Restauratie (Frankrijk)|Restauratie]], maar werden in de periode 1832-1836 hervat, onder de heerschappij van [[Lodewijk Filips I van Frankrijk|Lodewijk Filips]]. Er werd toen wel beslist dat de beeldhouwwerken niet enkel eerbewijzen mochten zijn voor het [[Eerste Franse Keizerrijk]], maar ook voor de republiek. Op 29 juli 1836 werd het monument ingehuldigd door [[Adolphe Thiers]].

[[Bestand:Paris - Orthophotographie - 2018 - Place Charles-de-Gaulle 02.jpg|thumb|De [[Place Charles de Gaulle]] met Arc de Triomphe]]

[[Georges-Eugène Haussmann|Baron Haussmann]] legde het plein in 1854 opnieuw aan, waarbij hij zeven nieuwe avenues creëerde. De voorgevels van de gebouwen die rond de Arc stonden, werden door architect Jacques Hittorff ontworpen en gaven een gelijkmatige aanblik. Deze zogenaamde ''hôtels des maréchaux'' huisvesten ambassades en zetels van grote bedrijven.

In 1920 werd een onbekende soldaat, omgekomen tijdens de [[Eerste Wereldoorlog]], onder de Arc begraven. De herdenkingsvlam werd in 1923 voor het eerst aangestoken.

Tussen 1988 en 1990 werd de Arc de Triomphe gerestaureerd. Hierbij werd onder andere beton geïnjecteerd in de funderingen van het 50.000 ton zware monument. Tijdens deze werken was de boog ingepakt in een doek met de kleuren van de Franse vlag.

== Beeldhouwwerken ==
De Arc de Triomphe is ontworpen door Jean-François Chalgrin naar het voorbeeld van de oude [[Romeinse Rijk|Romeinse]] triomfbogen. Op het monument zijn naakte Fransen te zien die bebaarde [[Barbaar|barbaren]] verslaan. De beelden op de boog zijn door bekende beeldhouwers gemaakt: [[Jean-Pierre Cortot]], [[François Rude]], [[Antoine Étex]], James Pradier en Henri Lemaire. Op de Arc staan een viertal beelden en taferelen uit de [[Geschiedenis van Frankrijk|Franse geschiedenis]]: het vertrek der vrijwilligers van 1792 (beter bekend als de [[Marseillaise]]) door Rude, [[Vrede]] en [[Weerstand (psychologie)|Weerstand]], beide door Étex, en nog een beeld door Cortot: de Triomf van 1810.

<gallery mode="packed" heights="240">
Bestand:Paris July 2011-16a.jpg|Vertrek van 1792
 (de [[Marseillaise]])
Bestand:Paris July 2011-17a.jpg|Triomf van 1810
Bestand:Paris July 2011-15a.jpg|Weerstand van 1814
Bestand:Antoine Étex, Der Friede von 1815, Halbrelief, Arc de Triomphe, Paris.jpg|Vrede van 1815
</gallery>

In de binnenkant van de boog zijn [[Lijst van namen gegraveerd op de Arc de Triomphe|660 namen gegraveerd]]. De meesten van hen waren [[generaal]]s van de [[Eerste Franse Republiek]] (1792-1804) en het [[Eerste Franse Keizerrijk]] (1804-1815).<ref>{{citeer boek|achternaam=Baedeker |voornaam=Karl |titel=Guide à Paris par Baedeker: Arc de Triomphe de l'Étoile |url=https://books.google.fr/books?id=QQY_AAAAcAAJ&hl=fr&pg=PA91#v=onepage&q&f=false |uitgever=A. Bohné |plaats=Paris |datum=1860 |pagina=91|archiefurl=https://web.archive.org/web/20210813111218/https://books.google.fr/books?id=QQY_AAAAcAAJ|archiefdatum=13 augustus 2021|dodeurl=nee}}</ref>

<gallery mode="packed" heights="140">
Bestand:Paris Arc de Triomphe inscriptions 2.jpg|Noordelijke pijler
Bestand:Paris Arc de Triomphe inscriptions 3.jpg|Oostelijke pijler
Bestand:Paris Arc de Triomphe inscriptions 7.jpg|Zuidelijke pijler
Bestand:Paris Arc de Triomphe inscriptions 6.jpg|Westelijke pijler
</gallery>

Op de Arc zijn [[Lijst van veldslagen gegraveerd op de Arc de Triomphe|158 veldslagen gegraveerd]]. Boven de boog zitten dertig schilden met daarop Napoleons belangrijkste overwinningen.<ref>{{Citeer web|url=https://www.frenchempire.net/articles/arcbattles |titel=Battles on the Arc de Triomphe |auteur=Nathan D. Jensen |bezochtdatum=2025-07-20}}</ref> Daaronder zitten weer een aantal beeldhouwwerken.

<gallery mode="packed" heights="500">
File:Batailles gravées sous grandes arcades.jpg|Namen van veldslagen gegraveerd op de Arc de Triomphe
</gallery>

Onder de Arc bevindt zich het [[Graf van de onbekende soldaat (Parijs)|Graf van de onbekende soldaat]], dat na de Eerste Wereldoorlog werd aangelegd, naar het voorbeeld van de Engelse tombe in de [[Westminster Abbey]]. Tevens brandt daarnaast een [[eeuwige vlam]], om alle in de twee wereldoorlogen gesneuvelde onbekende soldaten te herdenken. Het is het eerste steeds doorbrandende vuur sinds de vlam uit de tempel van de [[Vestaalse maagden]] in {{nowrap|394 n.Chr.}} werd gedoofd.

<gallery mode="packed">
Bestand:Paris Arc de Triomphe de l'Étoile Grabmal des Unbekannten Soldaten 2.jpg|Het [[Graf van de onbekende soldaat (Parijs)|Graf van de onbekende soldaat]] onder de Arc de Triomphe
Bestand:Tumba del soldado desconocido (9299955813).jpg|De [[eeuwige vlam]] onder de Arc de Triomphe
Bestand:Secretary Kerry, French Foreign Minister Fabius, Ambassador Hartley Pause After 70th Anniversary VE Day Wreath-Laying Ceremony in Paris (17421255431).jpg|Het Graf van de onbekende soldaat, 2015
Bestand:Bastille Day Parade 170714-D-PB383-005 (35087624434).jpg|De [[Franse nationale feestdag|nationale feestdag van Frankrijk]], 2017
</gallery>

== Evenementen ==
In 1840 werd het stoffelijk overschot van Napoleon tijdens een imposante ceremonie onder de Arc doorgereden. Ook Adolphe Thiers (1877), [[Léon Gambetta]] (1920) en maarschalk [[Philippe Leclerc de Hauteclocque|Philippe Leclerc]] (1947) kregen dit eerbewijs.

Het lichaam van [[Victor Hugo]] lag in mei 1885 een nacht onder de Arc de Triomphe opgebaard.

Na de geallieerde zege in de [[Eerste Wereldoorlog]] marcheerde het Franse leger op 14 juli 1919 onder de Arc de Triomphe door tijdens het ''Défilé de la Victoire''.<ref>[http://www.paris-arc-de-triomphe.fr/view/pdf/1986774 Arc de triomphe de l’Étoile], Centre des monuments nationaux. [https://web.archive.org/web/20200212085656/http://www.paris-arc-de-triomphe.fr:80/view/pdf/1986774 Gearchiveerd] op 12 februari 2020.</ref> Op 18 juni 1945, na de geallieerde zege in de [[Tweede Wereldoorlog]] en vijf jaar na de oproep van [[Charles de Gaulle]] om de strijd tegen [[Nazi-Duitsland]] voort te zetten, marcheerde het Franse leger wederom onder de Arc de Triomphe door.<ref>[https://memoire.ciclic.fr/9012-paris-le-18-juin-1945 Paris le 18 juin 1945], Mémoire, le site des archives cinématographiques et audiovisuelles en région Centre. [https://web.archive.org/web/20210507193906/https://memoire.ciclic.fr/9012-paris-le-18-juin-1945 Gearchiveerd] op 7 mei 2021.</ref> Eerder hadden Russische kozakken (in 1814) en het Duitse leger (in 1871 en 1940) gemarcheerd langs of onder de Arc de Triomphe.

Charles Godefroy vloog op 15 maart 1919 met een [[vliegtuig]] onder Arc de Triomphe door. Hij kwam er met een waarschuwing van af. Alain Marchand herhaalde dat in 1981, maar dat kostte hem zijn vliegbrevet. Een onbekende vloog toch in 1991 nog onder de Arc de Triomphe en de [[Eiffeltoren]] door.

<gallery mode="packed">
Bestand:Funerailles de l'Empereur Napoleon.png|De staatsbegrafenis van [[Napoleon Bonaparte]], 1840
Bestand:Les officiels regroupés sous l'Arc de Triomphe, 4246(2).jpg|De staatsbegrafenis van [[Victor Hugo]], 1885
Bestand:Parijs (Frankrijk) Waaghalzerij in de lucht, SFA006011795.jpg|Charles Godefroy vloog met een vliegtuig onder Arc de Triomphe, 1919
Bestand:Crowds of French patriots line the Champs Elysees-edit2.jpg|De [[Bevrijding van Parijs]], 1944
</gallery>

=== Arc de Triomphe, Wrapped ===
Tussen 18 september 2021 en 3 oktober 2021 was de Arc de Triomphe ingepakt met 25.000 m² [[polypropyleen]] doeken en rood touw, naar een ontwerp van de Bulgaars-Amerikaanse kunstenaar [[Christo]] en zijn echtgenote Jeanne-Claude. Het was Christo's grote droom; hij ontwierp de plannen ervoor al in 1962, en werkte die door de jaren heen verder uit. De uitvoering was eerder gepland maar moest wegens de [[coronacrisis]] worden uitgesteld. Christo overleed in mei 2020, maar wilde dat het project na zijn dood zou worden voortgezet. De Arc bleef tijdens de expositie open voor het publiek.

== Trivia ==
In [[Las Vegas (Nevada)|Las Vegas]], in de [[Verenigde Staten]], is de Arc de Triomphe (kleiner) nagebouwd.

== Galerij ==
<gallery mode="packed">
Bestand:Arc de Triomphe de lÉtoile, Paris 7 June 2012.jpg|De [[Place Charles de Gaulle]] met Arc de Triomphe
Bestand:Arc Triomphe at night, 21 October 2007.jpg|De Arc de Triomphe bij nacht
Bestand:Arc de triomphee.jpg|Binnenkant van de Arc de Triomphe
Bestand:PARADE DES CHAMPIONS PARIS 2024 CHAMPS ELYSEES (53997937113).jpg|De [[Olympische Zomerspelen 2024|Olympische Zomerspelen]], 2024
</gallery>

== Zie ook ==
* [[Lijst van veldslagen gegraveerd op de Arc de Triomphe]]
* [[Lijst van namen gegraveerd op de Arc de Triomphe]]

== Externe link ==
* {{Link Mérimée|id=PA00088804}}

{{Appendix}}
{{Bibliografische informatie}}
{{Commonscat|Arc de Triomphe de l'Étoile}}
{{Navigatie triomfbogen Parijs}}
{{Coor title dms|48|52|25.26|N|2|17|42.20|E|type:landmark_scale:1000}}

[[Categorie:Triomfboog in Frankrijk]]
[[Categorie:Napoleontische oorlogen-monument]]
[[Categorie:Neoclassicistisch bouwwerk]]
[[Categorie:Historisch monument in Parijs]]
[[Categorie:8e arrondissement (Parijs)]]

title: Locatie

Locatie: Parijs, Frankrijk

Coördinaten: 48° 52′ NB, 2° 17′ OL

title: Status en tijdlijn

Oorspr. functie: triomfboog

Huidig gebruik: monument

title: Architectuur

Bouwstijl: Neoclassicisme

Materiaal: Lutetian limestone

title: Bouwinfo

Architect: Jean-François Chalgrin

Opdrachtgever: Napoleon Bonaparte

title: Erkenning

Monumentstatus: monument historique

title: Detailkaart

Detailkaart: Arc de Triomphe (Parijs) · Arc de Triomphe


text:
# Adriaan van Roey
Adrianus Paulus (Adriaan) Van Roey (Antwerpen, 16 februari 1884 – Deurne, 31 maart 1950) was een Belgisch tenor op operagebied.
Hij was zoon van arbeider Bonifacius Van Roey en Maria Catharina Bartolomeeusen. Hij kreeg zijn muziekopleiding aan het Antwerps conservatorium en trad vervolgens toe tot het gezelschap van de Vlaamse Opera. Hij zong er in de periode 1910-1914. Tijdens de Eerste Wereldoorlog vluchtte hij naar Engeland, waar hij in 1915 zong. In 1916 maakte hij een concertreis naar Zuid-Afrika om in 1917 weer terug te zijn in Londen, aan het Shaftesbury Theatre. En passant stichtte hij daar een operagezelschap, dat rond trok. In 1920 was hij terug in België en verbond zich in 1923 weer aan het Antwerps operagezelschap. In 1948 ging hij daar met pensioen.
Van Roey zong mee in een aantal naar het Nederlands vertaalde opera’s, waar onder De Rozenkavalier (Der Rosenkavalier van Richard Strauss). Bovendien is hij te zien in de films De Witte (1934, hij zingt daarin Het edele kind van Napoleon den Groote  en De Flierenfluiter (1942) van Jan Vanderheyden.

title: Adriaan van Roey

wikitext:
{{Infobox artiest klassieke muziek
| naam           = Adriaan van Roey
| afbeelding     =
| onderschrift   =
| volledige naam = Adrianus Paulus Van Roey
| ook bekend als =
| geboren        = 16 februari [[1884]]
| overleden      = 31 maart [[1950]]
| land           =
| jaren-actief   =
| stijl          =
| zangstem       = [[tenor (zangstem)|tenor]]
| beroep         =
| instrument     =
| invloed        =
| label          =
| ensemble       =
| handtekening   =
| website        =
| imdb           =
| allmusic       =
| lastfm         =
}}
'''Adrianus Paulus (Adriaan) Van Roey''' ([[Antwerpen (stad)|Antwerpen]], 16 februari [[1884]] – [[Deurne (Antwerpen)|Deurne]], 31 maart [[1950]]) was een Belgisch [[tenor (zangstem)|tenor]] op [[opera (muziek)|operagebied]].

Hij was zoon van arbeider Bonifacius Van Roey en Maria Catharina Bartolomeeusen. Hij kreeg zijn muziekopleiding aan het [[Koninklijk Vlaams Conservatorium|Antwerps conservatorium]] en trad vervolgens toe tot het gezelschap van de [[Koninklijke Vlaamse Opera|Vlaamse Opera]]. Hij zong er in de periode 1910-1914. Tijdens de [[Eerste Wereldoorlog]] vluchtte hij naar [[Engeland]], waar hij in 1915 zong. In 1916 maakte hij een concertreis naar [[Zuid-Afrika]] om in 1917 weer terug te zijn in [[Londen]], aan het [[Shaftesbury Theatre]]. En passant stichtte hij daar een operagezelschap, dat rond trok. In 1920 was hij terug in België en verbond zich in 1923 weer aan het Antwerps operagezelschap. In 1948 ging hij daar met pensioen.

Van Roey zong mee in een aantal naar het Nederlands vertaalde opera’s, waar onder ''De Rozenkavalier'' (''[[Der Rosenkavalier]]'' van [[Richard Strauss]]). Bovendien is hij te zien in de films ''[[De Witte (film)|De Witte]]'' (1934, hij zingt daarin ''Het edele kind van Napoleon den Groote'' <ref>{{Citeer web | auteur=  | titel= Eerste indrukken van De Witte|werk=Het Volk| datum= 1934-09-06 | bezochtdatum = 2022-06-05| url= https://resolver.kb.nl/resolve?urn=MMKB15:000898035:mpeg21:a00074 | via= delpher.nl}}</ref> en ''De Flierenfluiter'' (1942) van [[Jan Vanderheyden]].

{{appendix|2=
* {{Citeer Algemene muziek encyclopedie|8|344}}
* [https://www.imdb.com/name/nm0887864/ Van Roey op Imdb]
----
{{References}}
}}

{{DEFAULTSORT:Van Roey}}
[[Categorie:Belgisch tenor]]

title: Adriaan van Roey

Volledige naam: Adrianus Paulus Van Roey

Geboren: 16 februari 1884

Zangstem: tenor

Portaal: Klassieke muziek


text:
# You Are Here (ER)
You Are Here is de twintigste aflevering van het elfde seizoen van de televisieserie ER, die voor het eerst werd uitgezonden op 5 mei 2005.

## Verhaal
Dr. Morris raakt meteen, sinds bekend is dat hij het nieuwe hoofd is van de arts-assistenten, met dr. Pratt in conflict over de behandeling van gewonden door een woningbrand.
Dr. Carter krijgt te horen dat hij, als enige van de kandidaten, een vaste aanstelling krijgt in het ziekenhuis.
Dr. Lewis hoort dat zij geen vaste aanstelling krijgt, als reden wordt opgegeven dat zij geen grote sponsors heeft binnengebracht. Echter vermoedt zij dat de grote donatie van dr. Carter voor het nieuwe ziekenhuis hier een rol in heeft gespeeld, en kan haar teleurstelling niet verbergen en reageert haar frustratie af op dr. Carter en dr. Barnett.
Dr. Barnett behandeld een tiener, waarvan hij vermoedt dat hij door zijn verslaving pijnstillers wil. Later ontdekt hij dat hij gewoon niet naar huis wil omdat hij daar seksueel misbruikt wordt en dr. Barnett besluit hem dan te helpen.
Dr. Kovac vindt de zwangerschaptest en confronteert Taggart hiermee, zij vertelt hem dat het vals alarm was. Het wordt duidelijk dat hun relatie onder druk staat door het gebrek aan communicatie.
Dr. Pratt wordt overgehaald door een vriend om naar een dertigjarige feest te gaan. Daar ontmoet hij vele vrienden, de avond eindigt op een voetbalterrein waar een vriend een pistool tevoorschijn haalt waar hij mee begint te schieten.
Dr. Lockhart brengt de dag door met de grote familie van Scanlon waar een doopfeest plaatsvindt. Omdat zij in een ongewoon gezin is opgegroeid moet zij erg wennen om een feest mee te maken in een normaal gezin.

## Rolverdeling

### Hoofdrollen
- Noah Wyle - Dr. John Carter
- Maura Tierney - Dr. Abby Lockhart
- Mekhi Phifer - Dr. Gregory Pratt
- Goran Višnjić - Dr. Luka Kovac
- Sherry Stringfield - Dr. Susan Lewis
- Parminder Nagra - Dr. Neela Rasgrota
- Shane West - Dr. Ray Barnett
- Laura Innes - Dr. Kerry Weaver
- Scott Grimes - Dr. Archie Morris
- Leland Orser - Dr. Lucien Dubenko
- Linda Cardellini - verpleegster Samantha 'Sam' Taggart
- Laura Cerón - verpleegster Chuny Marquez
- Yvette Freeman - verpleegster Haleh Adams
- Michelle Bonilla - ambulancemedewerker Christine Harms
- Lyn Alicia Henderson - ambulancemedewerker Pamela Olbes
- Emily Wagner - ambulancemedewerker Doris Pickman
- Donal Logue - Chuck Martin
- Eion Bailey - Jake Scanlon
- Hassan Johnson - Darnell Thibeaux
- Abraham Benrubi - Jerry Markovic

### Gastrollen (selectie)
- Edafe Okurume - Keith
- Emily Harrison - Michelle
- Omari Hughes - Eugene Bradley
- Alexa Nikolas - Megan Nesbitt
- Jamie Rose - Marilyn Bracken
- Geoffrey Wigdor - Anthony
- Christina Anthony - Patrice
- Louise Bennett - Terri
- Eric Bivens-Bush - Rooster

title: You Are Here (ER)

wikitext:
{{Infobox televisieaflevering
| titel            = You Are Here
| serie            = [[ER (televisieserie)|ER]]
| afbeelding       =
| onderschrift     =
| seizoen          = 11
| aflevering       = 20
| uitzending       = [[5 mei]] [[2005]]
| productiecode    =
| schrijver        = Dee Johnson
| regisseur        = Ernest R. Dickerson
| gastrollen       = [[Edafe Okurume]]
[[Emily Harrison]]
[[Omari Hughes]]
[[Alexa Nikolas]]
[[Jamie Rose]]
[[Geoffrey Wigdor]]
[[Christina Anthony]]
[[Louise Bennett]]
[[Eric Bivens-Bush]]
| vorige           = [[Ruby Redux]]
| volgende         = [[Carter est Amoureux]]
}}
'''''You Are Here''''' is de twintigste aflevering van het elfde [[seizoen (omroep)|seizoen]] van de [[televisieserie]] ''[[ER (televisieserie)|ER]]'', die voor het eerst werd uitgezonden op [[5 mei]] [[2005]].

==Verhaal==
{{Leeswaarschuwing}}
Dr. Morris raakt meteen, sinds bekend is dat hij het nieuwe hoofd is van de arts-assistenten, met dr. Pratt in conflict over de behandeling van gewonden door een woningbrand.

Dr. Carter krijgt te horen dat hij, als enige van de kandidaten, een vaste aanstelling krijgt in het ziekenhuis.

Dr. Lewis hoort dat zij geen vaste aanstelling krijgt, als reden wordt opgegeven dat zij geen grote sponsors heeft binnengebracht. Echter vermoedt zij dat de grote donatie van dr. Carter voor het nieuwe ziekenhuis hier een rol in heeft gespeeld, en kan haar teleurstelling niet verbergen en reageert haar frustratie af op dr. Carter en dr. Barnett.

Dr. Barnett behandeld een tiener, waarvan hij vermoedt dat hij door zijn verslaving pijnstillers wil. Later ontdekt hij dat hij gewoon niet naar huis wil omdat hij daar seksueel misbruikt wordt en dr. Barnett besluit hem dan te helpen.

Dr. Kovac vindt de zwangerschaptest en confronteert Taggart hiermee, zij vertelt hem dat het vals alarm was. Het wordt duidelijk dat hun relatie onder druk staat door het gebrek aan communicatie.

Dr. Pratt wordt overgehaald door een vriend om naar een dertigjarige feest te gaan. Daar ontmoet hij vele vrienden, de avond eindigt op een voetbalterrein waar een vriend een pistool tevoorschijn haalt waar hij mee begint te schieten.

Dr. Lockhart brengt de dag door met de grote familie van Scanlon waar een doopfeest plaatsvindt. Omdat zij in een ongewoon gezin is opgegroeid moet zij erg wennen om een feest mee te maken in een normaal gezin.

== Rolverdeling ==
=== Hoofdrollen ===
* [[Noah Wyle]] - Dr. John Carter
* [[Maura Tierney]] - Dr. Abby Lockhart
* [[Mekhi Phifer]] - Dr. Gregory Pratt
* [[Goran Višnjić]] - Dr. Luka Kovac
* [[Sherry Stringfield]] - Dr. Susan Lewis
* [[Parminder Nagra]] - Dr. Neela Rasgrota
* [[Shane West]] - Dr. Ray Barnett
* [[Laura Innes]] - Dr. Kerry Weaver
* [[Scott Grimes]] - Dr. Archie Morris
* [[Leland Orser]] - Dr. Lucien Dubenko
* [[Linda Cardellini]] - verpleegster Samantha 'Sam' Taggart
* [[Laura Cerón]] - verpleegster Chuny Marquez
* [[Yvette Freeman]] - verpleegster Haleh Adams
* [[Michelle Bonilla]] - ambulancemedewerker Christine Harms
* [[Lyn Alicia Henderson]] - ambulancemedewerker Pamela Olbes
* [[Emily Wagner]] - ambulancemedewerker Doris Pickman
* [[Donal Logue]] - Chuck Martin
* [[Eion Bailey]] - Jake Scanlon
* [[Hassan Johnson]] - Darnell Thibeaux
* [[Abraham Benrubi]] - Jerry Markovic

=== Gastrollen (selectie) ===
* [[Edafe Okurume]] - Keith
* [[Emily Harrison]] - Michelle
* [[Omari Hughes]] - Eugene Bradley
* [[Alexa Nikolas]] - Megan Nesbitt
* [[Jamie Rose]] - Marilyn Bracken
* [[Geoffrey Wigdor]] - Anthony
* [[Christina Anthony]] - Patrice
* [[Louise Bennett]] - Terri
* [[Eric Bivens-Bush]] - Rooster

== Externe link ==
* {{en}} [https://web.archive.org/web/20140424010838/http://www.tv.com/shows/er/you-are-here-405807/ Beschrijving aflevering op tv.com]

{{Appendix|2=
* {{Bronvermelding anderstalige Wikipedia|taal=en|titel=ER (season 11)|oldid=596468449|datum=20140428}}
* {{Link IMDb titel|id=0568163|label=You Are Here}}
}}

[[Categorie:Aflevering van ER|You Are Here (ER)]]

title: Aflevering van ER

Aflevering: Seizoen 11 · Aflevering 20

Gastrollen: Edafe Okurume · Emily Harrison · Omari Hughes · Alexa Nikolas · Jamie Rose · Geoffrey Wigdor · Christina Anthony · Louise Bennett · Eric Bivens-Bush

Schrijver(s): Dee Johnson

Regisseur: Ernest R. Dickerson

title: Afleveringchronologie

Afleveringchronologie: ← Vorige Volgende → Ruby Redux Carter est Amoureux

Portaal: Televisie


text:
# The Sinceros
The Sinceros was een Britse new wave- en powerpop-band uit Londen.

## Bezetting
- Mark Kjeldsen[3] (leadzang)
- Bobby Irwin[4] (drums)
- Ron François[5] (basgitaar)
- Don Snow[6] (zang, hammondorgel, piano, gitaar, basgitaar, drums, saxofoon)

## Geschiedenis
Kjeldsen, Irwin en François speelden eerst samen in de Londense r&b-band The Strutters. The Sinceros waren voornamelijk een object voor Kjeldsens componerend talent. Hij zong de leadzang op het meeste van het materiaal van de band, alhoewel François meer songs bijdroeg op hun latere albums. Voorafgaand aan hun getekende contract bij Epic Records hadden Irwin en François hun aandeel aan de opnamen van het album Stateless bij Stiff Records van de opnemende artieste Lene Lovich. Don Snow vervoegde zich bij de band ter ondersteuning van de plaat tijdens de Be Stiff-tournee in 1978.
Hun eerste album The Sound of Sunbathing werd geproduceerd door Joe Wissert en opgenomen in de Wessex Sound Studios in Londen. De band bereikte aanzienlijke airplay met hun eerste single Take Me to Your Leader. Ze toerden uitgebreid na het uitbrengen van het album, liftend op het succes van het toen tot bloei komende new wave-muziekcircuit, echter niet zo intensief als eerst gepland door het management en de platenmaatschappij, die ruzie maakten over de financiën. Resoluut ging de band verder met het studiowerk voor andere artiesten. In het bijzonder Irwin en Snow waren zeer gewild.
Een poging met het opvolgende album 2nd Debut, geproduceerd door Paul Riley, werd opgeschort door Epic Records en werd in wezen omgewerkt naar Pet Rock, onder de leiding van producent Gus Dudgeon. Verscheidene FM radio-opnamen van de band werden in omloop gebracht, met name een van 13 december 1979 in het Palladium in New York, die werd uitgezonden door WNEW-FM. Twijfelend aan de $5 Rock and Roll Show, toonde de affiche ook Bruce Wooley, Paul Collins Beat en 20/20 en werd bijgewoond door Mick Jagger. De band had ook optredens in de nachtclub Hurrah in New York. Kjeldsen droeg een T-shirt met het clublogo op de Pet Rock albumcover.
The Sinceros werden in 1981 ontbonden. Na hun ontbinding trad Kjeldsen op met The Danny Adler Band. Een live-album met Kjeldsen (ritme-gitaar) werd opgenomen in Winterthur in Zwitserland in augustus 1982 en uitgebracht in 1983. Tijdens de jaren 1990 kreeg Kjeldsen een sociaal werker in Londen.
Snow vervoegde zich bij Squeeze als vervanger van Paul Carrack. François deed hetzelfde bij The Teardrop Explodes en bleef bij Epic Records om de solosingle If You Love Me (1982) uit te brengen, voor zijn vertrek naar Australië waar hij had gewerkt met plaatselijke artiesten als James Reyne, Wendy Matthews en The Eurogliders. Irwin begon te werken met Nick Lowe, voor zijn vertrek in 1985 om te wonen en werken in San Antonio. Sedert zijn terugkeer naar het Verenigd Koninkrijk in 1992 had hij gewerkt met Nick Lowe en Van Morrison.

## Overlijden
Mark Kjeldsen overleed in 1992 aan de gevolgen van aids. Irwin overleed in 2015.

## Discografie
Het eerste album The Sound of Sunbathing was verkrijgbaar op cd via Cherry Red Records met drie bonusnummers en werd uitgebracht in mei 2009. Het nummer Take Me To Your Leader van dit album werd eerder al uitgebracht op de compilatiealbums New Wave Hits of the 70's & 80's, Big Hits, Skinny Ties: New Wave in the UK en Readers Digest Sounds of the Seventies 1979 boxset. De drie bonusnummers op deze cd waren Are You Ready?, Up There en Walls, Floors And Ceilings (live). Meer recent op cd was het album Pet Rock met meerdere bonusnummers. De cd werd uitgebracht gedurende 2010 bij Wounded Bird Records / Sony Records. Gescheiden van de oorspronkelijke 11 uitgebracht nummers op de vinyl versie, vergoeden de nummers 12-21 wat was te vinden op de naderhand opgeschorte opvolger 2nd Debut van The Sound of Sunbathing, maar deze was commercieel nooit verkrijgbaar. Dit niet uitgebrachte album bevatte echter identieke songs als betoond in het oorspronkelijke Pet Rock-album, maar ze hadden beide wisselende opnamen of wisselende versies van de songs. Uiteindelijk verschenen vier extra songs als bonusnummers: Torture Myself, Beady Eyes, Television Vision en een uitgebreide versie van Take Me To Your Leader. De korte versie was reeds beschikbaar op het album The Sound of Sunbathing.

### Singles
- 1979:	Take Me to Your Leader
- 1979:	Worlds Apart
- 1980:	Are You Ready
- 1980:	Disappearing
- 1981:	Memory Lane
- 1981:	Socially

### Albums
- 1979: The Sound of Sunbathing
- 1980: 2nd Debut
- 1981: Pet Rock

title: The Sinceros

wikitext:
{{Infobox band
| band_naam     = The Sinceros
| afbeelding    =
| onderschrift  =
| aka           =
| jaren_actief  = 1978 tot 1981
| oorsprong     = {{UK}}
| huidige_leden =
| oud_leden     =
| muziek genre  = New wave, powerpop
| record label  =
| manager       =
| andere acts   =
| website       =
| allmusic      =
| myspace       =
| imdb          =
| lastfm        =
| bezetting     =
| functie1      =
| lid1          =
| functie2      =
| lid2          =
| functie3      =
| lid3          =
| oudfunctie1   =
| oudlid1       =
}}
'''The Sinceros'''<ref>{{Citeer web|url=https://www.discogs.com/artist/529074-The-Sinceros|titel=The Sinceros|bezochtdatum=02-02-2022|werk=Discogs|taal=en}}</ref><ref>{{Citeer web|url=https://www.allmusic.com/artist/the-sinceros-mn0001406963|titel=The Sinceros Songs, Albums, Reviews, Bio & More|bezochtdatum=02-02-2022|werk=AllMusic|taal=en}}</ref> was een [[Verenigd Koninkrijk|Britse]] [[New wave (muziekstijl)|new wave]]- en [[powerpop]]-band uit [[Londen]].

== Bezetting ==
* Mark Kjeldsen<ref>{{Citeer web|url=https://www.discogs.com/artist/529094-Mark-Kjeldsen|titel=Mark Kjeldsen|bezochtdatum=02-02-2022|werk=Discogs|taal=en}}</ref> (leadzang)
* Bobby Irwin<ref>{{Citeer web|url=https://www.discogs.com/artist/498746-Bobby-Irwin|titel=Bobby Irwin|bezochtdatum=02-02-2022|werk=Discogs|taal=en}}</ref> (drums)
* Ron François<ref>{{Citeer web|url=https://www.discogs.com/artist/335184-Ron-Francois|titel=Ron Francois|bezochtdatum=02-02-2022|werk=Discogs|taal=en}}</ref> (basgitaar)
* Don Snow<ref>{{Citeer web|url=https://www.discogs.com/artist/387486-Jonn-Savannah|titel=Jonn Savannah|bezochtdatum=02-02-2022|werk=Discogs|taal=en}}</ref> (zang, hammondorgel, piano, gitaar, basgitaar, drums, saxofoon)

== Geschiedenis ==
Kjeldsen, Irwin en François speelden eerst samen in de Londense r&b-band The Strutters. The Sinceros waren voornamelijk een object voor Kjeldsens componerend talent. Hij zong de leadzang op het meeste van het materiaal van de band, alhoewel François meer songs bijdroeg op hun latere albums. Voorafgaand aan hun getekende contract bij [[Epic Records]] hadden Irwin en François hun aandeel aan de opnamen van het album ''Stateless'' bij [[Stiff Records]] van de opnemende artieste [[Lene Lovich]]. Don Snow vervoegde zich bij de band ter ondersteuning van de plaat tijdens de ''Be Stiff''-tournee in 1978.

Hun eerste album ''The Sound of Sunbathing'' werd geproduceerd door Joe Wissert<ref>{{Citeer web|url=https://www.discogs.com/artist/211277-Joe-Wissert|titel=Joe Wissert|bezochtdatum=02-02-2022|werk=Discogs|taal=en}}</ref> en opgenomen in de [[Wessex Sound Studios]] in Londen. De band bereikte aanzienlijke [[airplay]] met hun eerste single ''Take Me to Your Leader''. Ze toerden uitgebreid na het uitbrengen van het album, liftend op het succes van het toen tot bloei komende new wave-muziekcircuit, echter niet zo intensief als eerst gepland door het management en de platenmaatschappij, die ruzie maakten over de financiën. Resoluut ging de band verder met het studiowerk voor andere artiesten. In het bijzonder Irwin en Snow waren zeer gewild.

Een poging met het opvolgende album ''2nd Debut'', geproduceerd door Paul Riley, werd opgeschort door Epic Records en werd in wezen omgewerkt naar ''Pet Rock'', onder de leiding van producent [[Gus Dudgeon]]. Verscheidene FM radio-opnamen van de band werden in omloop gebracht, met name een van 13 december 1979 in het Palladium in [[New York (stad)|New York]], die werd uitgezonden door WNEW-FM. Twijfelend aan de ''$5 Rock and Roll Show'', toonde de affiche ook Bruce Wooley<ref>{{Citeer web|url=https://www.discogs.com/artist/41327-Bruce-Woolley|titel=Bruce Woolley|bezochtdatum=02-02-2022|werk=Discogs|taal=en}}</ref>, Paul Collins Beat<ref>{{Citeer web|url=https://www.discogs.com/artist/325920-Paul-Collins-Beat|titel=Paul Collins' Beat|bezochtdatum=02-02-2022|werk=Discogs|taal=en}}</ref> en 20/20<ref>{{Citeer web|url=https://www.discogs.com/artist/884409-2020|titel=20/20|bezochtdatum=02-02-2022|werk=Discogs|taal=en}}</ref> en werd bijgewoond door [[Mick Jagger]]. De band had ook optredens in de nachtclub Hurrah in New York. Kjeldsen droeg een T-shirt met het clublogo op de ''Pet Rock'' albumcover.

The Sinceros werden in 1981 ontbonden. Na hun ontbinding trad Kjeldsen op met The Danny Adler Band<ref>{{Citeer web|url=https://www.discogs.com/artist/849091-Danny-Adler|titel=Danny Adler|bezochtdatum=02-02-2022|werk=Discogs|taal=en}}</ref>. Een live-album met Kjeldsen (ritme-gitaar) werd opgenomen in [[Winterthur (stad)|Winterthur]] in [[Zwitserland]] in augustus 1982 en uitgebracht in 1983. Tijdens de jaren 1990 kreeg Kjeldsen een sociaal werker in Londen.

Snow vervoegde zich bij [[Squeeze (band)|Squeeze]] als vervanger van [[Paul Carrack]]. François deed hetzelfde bij [[The Teardrop Explodes]] en bleef bij Epic Records om de solosingle ''If You Love Me'' (1982) uit te brengen, voor zijn vertrek naar [[Australië (land)|Australië]] waar hij had gewerkt met plaatselijke artiesten als James Reyne<ref>{{Citeer web|url=https://www.discogs.com/artist/313367-James-Reyne|titel=James Reyne|bezochtdatum=02-02-2022|werk=Discogs|taal=en}}</ref>, Wendy Matthews<ref>{{Citeer web|url=https://www.discogs.com/artist/259136-Wendy-Matthews|titel=Wendy Matthews|bezochtdatum=02-02-2022|werk=Discogs|taal=en}}</ref> en The Eurogliders<ref>{{Citeer web|url=https://www.discogs.com/artist/353632-Eurogliders|titel=Eurogliders|bezochtdatum=2022-02-02|werk=Discogs|taal=en}}</ref>. Irwin begon te werken met [[Nick Lowe]], voor zijn vertrek in 1985 om te wonen en werken in [[San Antonio (Texas)|San Antonio]]. Sedert zijn terugkeer naar het Verenigd Koninkrijk in 1992 had hij gewerkt met Nick Lowe en [[Van Morrison]].

== Overlijden ==
Mark Kjeldsen overleed in 1992 aan de gevolgen van aids. Irwin overleed in 2015.

== Discografie ==
Het eerste album ''The Sound of Sunbathing'' was verkrijgbaar op cd via [[Cherry Red Records]] met drie bonusnummers en werd uitgebracht in mei 2009. Het nummer ''Take Me To Your Leader'' van dit album werd eerder al uitgebracht op de compilatiealbums ''New Wave Hits of the 70's & 80's'', ''Big Hits'', ''Skinny Ties: New Wave in the UK'' en ''Readers Digest Sounds of the Seventies 1979'' boxset. De drie bonusnummers op deze cd waren ''Are You Ready?'', ''Up There'' en ''Walls, Floors And Ceilings'' (live). Meer recent op cd was het album ''Pet Rock'' met meerdere bonusnummers. De cd werd uitgebracht gedurende 2010 bij [[Wounded Bird Records]] / [[Sony Records]]. Gescheiden van de oorspronkelijke 11 uitgebracht nummers op de vinyl versie, vergoeden de nummers 12-21 wat was te vinden op de naderhand opgeschorte opvolger ''2nd Debut'' van ''The Sound of Sunbathing'', maar deze was commercieel nooit verkrijgbaar. Dit niet uitgebrachte album bevatte echter identieke songs als betoond in het oorspronkelijke ''Pet Rock''-album, maar ze hadden beide wisselende opnamen of wisselende versies van de songs. Uiteindelijk verschenen vier extra songs als bonusnummers: ''Torture Myself'', ''Beady Eyes'', ''Television Vision'' en een uitgebreide versie van ''Take Me To Your Leader''. De korte versie was reeds beschikbaar op het album ''The Sound of Sunbathing''.

{{BeginKolommen|compact=ja}}
=== Singles ===
* 1979:	''Take Me to Your Leader''
* 1979:	''Worlds Apart''
* 1980:	''Are You Ready''
* 1980:	''Disappearing''
* 1981:	''Memory Lane''
* 1981:	''Socially''
{{NieuweKolom}}
=== Albums ===
* 1979: ''The Sound of Sunbathing''
* 1980: ''2nd Debut''
* 1981: ''Pet Rock''
{{EindeKolommen}}

{{Appendix|2=
{{References}}
* {{Bronvermelding anderstalige Wikipedia|taal=en|titel=The Sinceros|oldid=826110756|datum=20180929}}
}}
{{DEFAULTSORT:Sinceros, The}}
[[Categorie:Britse band]]

title: Achtergrondinformatie

Oorsprong: Verenigd Koninkrijk

Genre(s): New wave, powerpop


text:
# Nomia expulsa
Nomia expulsa is een vliesvleugelig insect uit de familie Halictidae. De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1918 door Cockerell.

title: Nomia expulsa

wikitext:
{{Taxobox insect
| titelweergave = cursief
| naam = ''Nomia expulsa''
| afbeelding =
| afbeeldingtekst =
| orde = [[Vliesvleugeligen|Hymenoptera]] (Vliesvleugeligen)
| familie = [[Halictidae]]
| onderfamilie = [[Nomiinae]]
| tribus =
| geslacht = ''[[Nomia (insect)|Nomia]]''
| w-naam = ''Nomia expulsa''
| auteur = Cockerell
| datum = 1918
| haakjes =
| species =
| commons =
}}
'''''Nomia expulsa''''' is een [[vliesvleugeligen|vliesvleugelig]] [[insecten|insect]] uit de familie [[Halictidae]]. De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1918 door Cockerell.<ref>{{Brontabel|2008-ITIS}}</ref>
{{Appendix}}
{{beginnetje|biologie|2011|12|17}}

[[Categorie:Nomia (insect)|expulsa]]

title: Nomia expulsa

Familie: Halictidae

Onderfamilie: Nomiinae

Geslacht: Nomia

title: Soort


text:
# Oncodometopus umbrosa
Oncodometopus umbrosa is een vliegensoort uit de familie van de Lauxaniidae. De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1863 door Loew.

title: Oncodometopus umbrosa

wikitext:
{{Taxobox insect
| titelweergave = cursief
| naam = ''Oncodometopus umbrosa''
| afbeelding =
| orde = [[Diptera]] (Tweevleugeligen)
| onderorde = [[Vliegen (dieren)|Brachycera]] (Vliegen)
| familie = [[Lauxaniidae]]
| geslacht = ''[[Oncodometopus]]''
| w-naam = ''Oncodometopus umbrosa''
| auteur = Loew
| datum = 1863
| haakjes = ja
| commons =
| species =
}}
'''''Oncodometopus umbrosa''''' is een [[Vliegen (dieren)|vliegen]]soort uit de familie van de [[Lauxaniidae]].<ref>Shewell, 1986, Canad. Ent., 118:540.</ref> De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1863 door Loew.

{{Appendix}}
{{beginnetje|biologie|2013|06|14}}

[[Categorie:Lauxaniidae]]

title: Oncodometopus umbrosa

Orde: Diptera (Tweevleugeligen)

Onderorde: Brachycera (Vliegen)

Familie: Lauxaniidae

Geslacht: Oncodometopus

title: Soort


text:
# Balansun
Balansun is een gemeente in het Franse departement Pyrénées-Atlantiques (regio Nouvelle-Aquitaine) en telt 223 inwoners (2005). De plaats maakt deel uit van het arrondissement Pau.

## Geografie
De oppervlakte van Balansun bedraagt 11,0 km², de bevolkingsdichtheid is 20,3 inwoners per km².
De onderstaande kaart toont de ligging van Balansun met de belangrijkste infrastructuur en aangrenzende gemeenten.

## Demografie
Onderstaande figuur toont het verloop van het inwonertal (bron: INSEE-tellingen).

title: Balansun

wikitext:
{{Infobox gemeente Frankrijk
| plaatsnaam = Balansun
| wapen =
| kaart =
| regio = [[Nouvelle-Aquitaine]]
| departement = [[Pyrénées-Atlantiques]] (64)
| depnr = 64
| arrondissement = [[Arrondissement Pau|Pau]]
| kanton = [[Kanton Artix et Pays de Soubestre|Artix et Pays de Soubestre]]
| jaar = 2005
| inwoners = 223
| dichtheid = 20,3
| oppervlakte = 11,0
| water =
| latitudeGraden = 43
| latitudeMinuten = 29
| latitudeSeconden = 0
| longitudeGraden = 0
| longitudeMinuten = 42
| longitudeSeconden = 0
| E of W = W
| ol of wl = W.L.
| code = 64088
| postcode = 64300
| netnummer =
| hoogteligging = 84 - 208
| aangrenzende gemeenten =
| burgemeester =
| website =
}}
'''Balansun''' is een gemeente in het [[Frankrijk|Franse]] departement [[Pyrénées-Atlantiques]] (regio [[Nouvelle-Aquitaine]]) en telt 223 inwoners (2005). De plaats maakt deel uit van het arrondissement [[Arrondissement Pau|Pau]].

==Geografie==
De oppervlakte van Balansun bedraagt 11,0 km², de bevolkingsdichtheid is 20,3 inwoners per km².

{{Detailkaart Franse gemeente|id=64088}}

==Demografie==
Onderstaande figuur toont het verloop van het inwonertal (bron: [[Institut national de la statistique et des études économiques/Definities|INSEE-tellingen]]).<br />
{{Grafiek inwonertal gemeente Frankrijk|id=64088}}
<!-- Bron: Frans bureau voor statistiek. Cijfers inwoneraantal volgens de definitie "population sans doubles comptes" -->

==Externe links==
* {{Link INSEE|id=64088}}

{{Commonscat}}
{{Coor title dms|43|29|0|N|0|42|0|W|type:adm2nd_scale:25000_region:FR}}

[[Categorie:Gemeente in Pyrénées-Atlantiques]]

title: Situering

Regio: Nouvelle-Aquitaine

Departement: Pyrénées-Atlantiques (64)

Arrondissement: Pau

Kanton: Artix et Pays de Soubestre

Coördinaten: 43° 29′ NB, 0° 42′ WL

title: Algemeen

title: Overig

title: Detailkaart

Detailkaart: · Locatie in Frankrijk Pyrénées-Atlantiques