text:
# Time (Hawklords)
Time is het tiende muziekalbum van Hawklords.

## Inleiding
Het werd in de periode opgenomen lopend van november 2020 tot mei 2021 mei 2021 tijdens de coronapandemie. Opnamen vonden derhalve plaats in drie verschillende studio’s: Earthlab (van Richards), Studio X en Music Complex (Pearce). Hawklords keek terug op een aantal onderwerpen door de tijd heen. De eerste track Speed of sound handelt over de testpiloten van de U.S. Air Force die de geluidsbarrière doorbraken ("Mach 1-Mach 2-Mach 3 for you"). Een dystopie wordt weergegeven in To the new age waarin alles geautomatiseerd in tot de muziek aan toe ("Now the robots beat the drum"). De muziek van Hawklords gaat terug op die van Hawkwind uit de jaren zeventig: herhalende muziek over een repeterende riff binnen eenzelfde akkoord, overheersende toetsen en gesproken tekst in plaats van zang.
De platenhoes van Martin Cook geeft een Bell X-1 weer op een “special edition van Time, 14 oktober 1947”.
Op het album volgde een korte Britse tournee, waarbij meer werd teruggegrepen op de lange historie van de band dan op dit album.
Michael Moorcock publiceerde in 1976 samen met Michael Butterworth zijn sf-roman The time of the Hakwlords

## Musici
- Tom Ashurst- basgitaar, zang
- Dave Pearce – drumstel
- Dead Fred Reeves- toetsinstrumenten, zang
- Jerry Richards – gitaar, effecten, zang

Met
- Adrian Shaw – basgitaar (Take of your mask)
- Chris Aldridge – saxofoon, dwarsfluit

## Muziek
| Nr. | Titel                                                  | Duur  |
| --- | ------------------------------------------------------ | ----- |
| 1.  | Speed of sound (Richards)                              | 6:15  |
| 2.  | Lighthouse at the edge of the world (Richards, Reeves) | 6:53  |
| 3.  | Obscura (Richards)                                     | 4: 48 |
| 4.  | Take off your mask (Richards, Reeves)                  | 7:58  |
| 5.  | Turn you on (Richards)                                 | 5:29  |
| 6.  | Kites (Richards, Reeves)                               | 5:34  |
| 7.  | To the new age (Reeves)                                | 5:37  |
| 8.  | Empire of sand (Richards)                              | 4:28  |
| 9.  | Turn you on (remix) (Richards)                         | 5:47  |

title: Time (Hawklords)

wikitext:
{{Infobox muziekalbum
| titel = Time
| soort = [[Studioalbum]]
| cover-op-enwp =
| artiest =  [[Hawklords]]
| opname = november 2020-mei 2021
| datum = augustus
| jaar = [[:Categorie:Muziekalbum uit 2021|2021]]
| genre = [[spacerock]]
| duur = 53 minuten
| label = Shellshock
| producer = Hawklords
| vorige album = [[:Categorie:Muziekalbum uit 2020|2020]] <br />  Hawklords live
| volgende album =
}}
[[Bestand: X1A on lake bed (E55-01799).jpg|thumb|Bell X1 (1955)]]
'''''Time''''' is het tiende [[muziekalbum]] van [[Hawklords]].

== Inleiding ==
Het werd in de periode opgenomen lopend van november 2020 tot mei 2021 mei 2021 tijdens de [[coronapandemie]]. Opnamen vonden derhalve plaats in drie verschillende studio’s: Earthlab (van Richards), Studio X en Music Complex (Pearce). Hawklords keek terug op een aantal onderwerpen door de tijd heen. De eerste track ''Speed of sound'' handelt over de testpiloten van de [[U.S. Air Force]] die de [[geluidsbarrière]] doorbraken ("Mach 1-Mach 2-Mach 3 for you"). Een dystopie wordt weergegeven in ''To the new age'' waarin alles geautomatiseerd in tot de muziek aan toe ("Now the robots beat the drum"). De muziek van Hawklords gaat terug op die van [[Hawkwind]] uit de jaren [[1970-1979|zeventig]]: herhalende muziek over een repeterende riff binnen eenzelfde akkoord, overheersende toetsen en gesproken tekst in plaats van zang.

De platenhoes van Martin Cook geeft een [[Bell X-1]] weer op een “special edition van Time, 14 oktober 1947”.

Op het album volgde een korte Britse tournee, waarbij meer werd teruggegrepen op de lange historie van de band dan op dit album.<ref>[https://louderthanwar.com/hawklords-the-tivoli-buckley-live-review/ Recensie optreden bij Louder than war (geraadpleegd 21 juni 2022)]</ref>

[[Michael Moorcock]] publiceerde in 1976 samen met Michael Butterworth zijn sf-roman ''The time of the Hakwlords''

== Musici ==
*Tom Ashurst- [[basgitaar]], zang
*Dave Pearce – drumstel
*Dead Fred Reeves- [[toetsinstrument]]en, zang
*Jerry Richards – [[gitaar]], effecten, zang
Met
*[[Adrian Shaw]] – basgitaar (''Take of your mask'')
*Chris Aldridge – [[saxofoon]], [[dwarsfluit]]

== Muziek ==
{{tracklist
| headline	= Cd
| title1= Speed of sound
| note1= Richards
| length1= 6:15
| title2= Lighthouse at the edge of the world
| note2= Richards, Reeves
| length2= 6:53
| title3= Obscura
| note3= Richards
| length3= 4: 48
| title4= Take off your mask
| note4= Richards, Reeves
| length4= 7:58
| title5= Turn you on
| note5= Richards
| length5= 5:29
| title6= Kites
| note6= Richards, Reeves
| length6= 5:34
| title7= To the new age
| note7= Reeves
| length7= 5:37
| title8= Empire of sand
| note8= Richards
| length8= 4:28
| title9= Turn you on (remix)
| note9=  Richards
| length9= 5:47
}}

{{Appendix|2=
* {{Cite web |auteur= Paul Whimpenny|title= Hawklords-Time|work= Velvet Thunder|date=2021-08-27|access-date=2022-06-21 |url=https://www.velvetthunder.co.uk/the-hawklords-time/ |via=progwereld.org}}
* exemplaar van het album
----
{{references}}
}}

[[Categorie:Muziekalbum uit 2021]]
[[Categorie:Muziekalbum van Hawklords]]

title: Time

Uitgebracht: augustus 2021

Opgenomen: november 2020-mei 2021

Genre: spacerock

Duur: 53 minuten

Label(s): Shellshock

Producent(en): Hawklords

title: Chronologie

2020 · Hawklords live: 2021 · Time

Portaal: Muziek


text:
# Planches
Planches is een gemeente in het Franse departement Orne (regio Normandië) en telt 201 inwoners (1999). De plaats maakt deel uit van het arrondissement Mortagne-au-Perche.

## Geografie
De oppervlakte van Planches bedraagt 12,8 km², de bevolkingsdichtheid is 15,7 inwoners per km².
De onderstaande kaart toont de ligging van Planches met de belangrijkste infrastructuur en aangrenzende gemeenten.

## Demografie
Onderstaande figuur toont het verloop van het inwonertal (bron: INSEE-tellingen).

wikiname: nlwiki

title: Planches

in_language: nl

wikitext:
{{Infobox gemeente Frankrijk
| plaatsnaam = Planches
| wapen =
| kaart =
| regio = [[Normandië]]
| departement = [[Orne (departement)|Orne]] (61)
| depnr = 61
| arrondissement = [[Arrondissement Mortagne-au-Perche|Mortagne-au-Perche]]
| kanton = [[Kanton Rai|Rai]]
| jaar = 1999
| inwoners = 201
| dichtheid = 15,7
| oppervlakte = 12,8
| water =
| latitudeGraden = 48
| latitudeMinuten = 42
| latitudeSeconden = 0
| longitudeGraden = 0
| longitudeMinuten = 22
| longitudeSeconden = 0
| E of W = E
| ol of wl = O.L.
| code = 61330
| postcode = 61370
| netnummer =
| hoogteligging = 239 - 308
| aangrenzende gemeenten =
| burgemeester =
| website =
| image = Planches Orne 01.JPG
}}
'''Planches''' is een gemeente in het [[Frankrijk|Franse]] departement [[Orne (departement)|Orne]] (regio [[Normandië]]) en telt 201 inwoners (1999). De plaats maakt deel uit van het arrondissement [[Arrondissement Mortagne-au-Perche|Mortagne-au-Perche]].

== Geografie ==
De oppervlakte van Planches bedraagt 12,8 km², de bevolkingsdichtheid is 15,7 inwoners per km².

{{Detailkaart Franse gemeente|id=61330}}

== Demografie ==
Onderstaande figuur toont het verloop van het inwonertal (bron: [[INSEE-tellingen]]).
{{Grafiek inwonertal gemeente Frankrijk|id=61330}}
<!-- Bron: Frans bureau voor statistiek. Cijfers inwoneraantal volgens de definitie "population sans doubles comptes" -->

== Externe links ==
* {{Link INSEE|id=61330}}

{{Coor title dms|48|42|0|N|0|22|0|E|type:adm2nd_scale:25000_region:FR}}

[[Categorie:Gemeente in Orne]]

title: Situering

Regio: Normandië

Departement: Orne (61)

Arrondissement: Mortagne-au-Perche

Kanton: Rai

Coördinaten: 48° 42′ NB, 0° 22′ OL

title: Algemeen

title: Overig

title: Detailkaart

Detailkaart: · Locatie in Frankrijk Orne

title: Foto's

Portaal: Frankrijk


text:
# Photinula
Photinula is een geslacht van weekdieren uit de klasse van de Gastropoda (slakken).

## Soorten
- Photinula coerulescens (King, 1832)
- Photinula crawshayi E. A. Smith, 1905
- Photinula lahillei Ihering, 1902
- Photinula roseolineata E. A. Smith, 1905
- Photinula virginalis Rochebrune & Mabille, 1885

### Taxon inquirendu
- Photinula solidula Cooper & Preston, 1910

### Synoniemen
- Photinula achilles Strebel, 1908 => Margarella achilles (Strebel, 1908)
- Photinula blakei (Clench & Aguayo, 1938) => Carolesia blakei (Clench & Aguayo, 1938)
- Photinula coruscans Hedley, 1916 => Cantharidus capillaceus (Philippi, 1849)
- Photinula couteaudi Mabille & Rochebrune, 1889 => Photinula coerulescens (King, 1832)
- Photinula expansa (G. B. Sowerby I, 1838) => Margarella expansa (G. B. Sowerby I, 1838)
- Photinula gamma Rochebrune & Mabille, 1885 => Photinastoma taeniatum (G. B. Sowerby I, 1825)
- Photinula impervia Strebel, 1908 => Lissotesta impervia (Strebel, 1908)
- Photinula paradoxa Rochebrune & Mabille, 1885 => Photinastoma taeniatum (G. B. Sowerby I, 1825)
- Photinula pruinosa Rochebrune & Mabille, 1885 => Margarella pruinosa (Rochebrune & Mabille, 1885)
- Photinula steineni Strebel, 1905 => Margarella steineni (Strebel, 1905)
- Photinula suteri E.A. Smith, 1894 => Cantharidus dilatatus (G. B. Sowerby II, 1870)
- Photinula taeniata (G.B. Sowerby I, 1825) => Photinastoma taeniatum (G. B. Sowerby I, 1825)
- Photinula viaginalis Rochebrune & Mabille, 1885 => Photinula virginalis Rochebrune & Mabille, 1885

title: Photinula

wikitext:
{{Taxobox
| titelweergave = cursief
| naam = ''Photinula''
| afbeelding = Photinula blakei 003.jpg
| afbeeldingtekst = Photinula blakei
| rijk = [[Dieren (biologie)|Animalia]] (Dieren)
| stam = [[Weekdieren|Mollusca]] (Weekdieren)
| klasse = [[Slakken|Gastropoda]] (Slakken)
| onderklasse = [[Vetigastropoda]]
| superfamilie = [[Trochoidea (superfamilie)|Trochoidea]]
| familie = [[Calliostomatidae]]
| onderfamilie = [[Calliostomatinae]]
| taxon = [[Geslacht (biologie)|Geslacht]]
| w-naam = ''Photinula''
| auteur = H. Adams & A. Adams
| datum = 1854
| worms = 196991
| orde = [[Trochida]]
| synoniem = * ''Kingotrochus''  Ihering, 1902
* ''Margarita (Photina)''  H. Adams & A. Adams, 1853
}}
'''''Photinula'''''<ref>{{Citeer web|url=https://www.mindat.org/taxon-3244993.html|titel=Mindat.org|bezochtdatum=08-03-2022|werk=www.mindat.org}}</ref><ref>{{Citeer web|url=https://www.molluscabase.org/aphia.php?p=taxdetails&id=196991|titel=Molluscabase - Photinula H. Adams & A. Adams, 1854|bezochtdatum=08-03-2022|werk=www.molluscabase.org}}</ref> is een [[geslacht (biologie)|geslacht]] van [[weekdieren]] uit de [[klasse (biologie)|klasse]] van de [[Slakken|Gastropoda]] (slakken).

== Soorten ==
* ''[[Photinula coerulescens]]'' (King, 1832)
* ''[[Photinula crawshayi]]'' E. A. Smith, 1905
* ''[[Photinula lahillei]]'' Ihering, 1902
* ''[[Photinula roseolineata]]'' E. A. Smith, 1905
* ''[[Photinula virginalis]]'' Rochebrune & Mabille, 1885

=== [[Taxon inquirendu]] ===
* ''[[Photinula solidula]]'' Cooper & Preston, 1910

=== Synoniemen ===
* ''[[Photinula achilles]]'' Strebel, 1908 => ''[[Margarella achilles]]'' (Strebel, 1908)
* ''Photinula blakei'' (Clench & Aguayo, 1938) => ''[[Carolesia blakei]]'' (Clench & Aguayo, 1938)
* ''[[Photinula coruscans]]'' Hedley, 1916 => ''[[Cantharidus capillaceus]]'' (Philippi, 1849)
* ''[[Photinula couteaudi]]'' Mabille & Rochebrune, 1889 => ''[[Photinula coerulescens]]'' (King, 1832)
* ''[[Photinula expansa]]'' (G. B. Sowerby I, 1838) => ''[[Margarella expansa]]'' (G. B. Sowerby I, 1838)
* ''[[Photinula gamma]]'' Rochebrune & Mabille, 1885 => ''[[Photinastoma taeniatum]]'' (G. B. Sowerby I, 1825)
* ''[[Photinula impervia]]'' Strebel, 1908 => ''[[Lissotesta impervia]]'' (Strebel, 1908)
* ''[[Photinula paradoxa]]'' Rochebrune & Mabille, 1885 => ''[[Photinastoma taeniatum]]'' (G. B. Sowerby I, 1825)
* ''[[Photinula pruinosa]]'' Rochebrune & Mabille, 1885 => ''[[Margarella pruinosa]]'' (Rochebrune & Mabille, 1885)
* ''[[Photinula steineni]]'' Strebel, 1905 => ''[[Margarella steineni]]'' (Strebel, 1905)
* ''[[Photinula suteri]]'' E.A. Smith, 1894 => ''[[Cantharidus dilatatus]]'' (G. B. Sowerby II, 1870)
* ''[[Photinula taeniata]]'' (G.B. Sowerby I, 1825) => ''[[Photinastoma taeniatum]]'' (G. B. Sowerby I, 1825)
* ''[[Photinula viaginalis]]'' Rochebrune & Mabille, 1885 => ''[[Photinula virginalis]]'' Rochebrune & Mabille, 1885

{{Appendix|2=
{{References}}
}}

[[Categorie:Calliostomatidae]]

title: Photinula

Rijk: Animalia (Dieren)

Stam: Mollusca (Weekdieren)

Klasse: Gastropoda (Slakken)

Onderklasse: Vetigastropoda

Orde: Trochida

Superfamilie: Trochoidea

Familie: Calliostomatidae

Onderfamilie: Calliostomatinae

title: Synoniemen

Portaal: Biologie


text:
# Melanotus blumenthali
Melanotus blumenthali is een keversoort uit de familie kniptorren (Elateridae). De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 2002 door Platia & Gudenzi.

title: Melanotus blumenthali

wikitext:
{{Taxobox insect
| titelweergave = cursief
| naam = ''Melanotus blumenthali''
| afbeelding =
| afbeeldingtekst =
| orde = [[Kevers|Coleoptera]] (Kevers)
| familie = [[Kniptorren|Elateridae]] (Kniptorren)
| geslacht = ''[[Melanotus (kever)|Melanotus]]''
| w-naam = ''Melanotus blumenthali''
| auteur = Platia & Gudenzi
| datum = 2002
| haakjes =
| species =
| commons =
}}
'''''Melanotus blumenthali''''' is een [[kevers]]oort uit de familie [[kniptorren]] (Elateridae). De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 2002 door Platia & Gudenzi.<ref>[http://insects.tamu.edu/research/collection/hallan/test/Arthropoda/Insects/Coleoptera/Family/Elateridae.txt Elateridae] in [http://insects.tamu.edu/research/collection/hallan/test/Arthropoda/Insects/Coleoptera/Family/Coleoptera1.htm Synopsis of the described Coleoptera of the World 6 juni 2010]. [https://web.archive.org/web/20141203145937/https://insects.tamu.edu/research/collection/hallan/test/Arthropoda/Insects/Coleoptera/Family/Elateridae.txt Gearchiveerd] op 3 december 2014.</ref>
{{Appendix}}
{{beginnetje|biologie|2011|10|30}}

[[Categorie:Melanotus (kever)|blumenthali]]

title: Melanotus blumenthali

Stam: Arthropoda (Geleedpotigen)

Klasse: Insecta (Insecten)

Orde: Coleoptera (Kevers)

Familie: Elateridae (Kniptorren)

Geslacht: Melanotus

title: Soort

Portaal: Biologie · Insecten


text:
# Griekse literatuur
De Griekse literatuur of Nieuwgriekse letterkunde is ontstaan na de Val van Constantinopel.

## Van de Val van Constantinopel tot de Griekse Onafhankelijkheid
Van de Val van Constantinopel tot de Griekse onafhankelijkheid bestaat er geen Griekse staat meer in het Oosten van Europa. Wel bestaat er nog een Grieks volk, dat binnen het Osmaanse Rijk cultureel onmondig wordt gehouden. De producten van de Griekse literatuur zijn dan ook zeer ongelijk.
 In haar geheel is de Griekse letterkunde tijdens deze periode, zowel in haar traditionele genres als in de genres die meer aansluiten bij de West-Europese van de 17e en 18e eeuw, een letterkunde van een verdrukte minderheid, die zich moet verdedigen en dus haar verleden idealiseert, en in de mate van het mogelijke een beschaving tracht te handhaven, die nog slechts een vage herinnering is geworden.
Bekend zijn volkse liefdespoëzie, kronieken, allerlei imitaties, en ook academische geleerde literatuur van de zgn. Fanarioten-families.
Belangrijke vertegenwoordigers zijn Kornaros en Rigas Fereos.

## De 19e eeuw
Met de Griekse Onafhankelijkheidsoorlog worstelt ook de Griekse letterkunde zich los uit haar minderheidspositie. Deze renaissance vond het eerst plaats op de Ionische Eilanden, die door hun ligging altijd het contact met West-Europa (en vooral met Italië) hadden bewaard. Deze Westerse invloed gaf er het aanschijn aan een neo-hellenistische poëzie: de auteurs waren over het algemeen lyrici en zochten hun inspiratie bij voorkeur in de volkspoëzie.
 Belangrijkste vertegenwoordigers: Kalvos - Solomos - Trikoupis
Een tweede renaissance vond plaats in Athene in de jaren 80 van de 19e eeuw. De poëzie van de Atheense Tachtigers brak met het romantisme en het conventionalisme dat de literaire productie van de 19e eeuw in de hoofdstad had gekenmerkt. De grootste verdienste van deze Atheense renaissance is echter de schepping van een prozaliteratuur. Aan de oorsprong van deze beweging staat Johannes ("Jean") Psycharis (1854-1929), die aan de gesproken dimotikí-taal definitief het burgerrecht in de Griekse literatuur verleende. Psycharis bewerkte aldus niet alleen de taalkundige eenmaking van Griekenland, maar maakte ook de ontwikkeling van de Griekse roman mogelijk.

## De 20e eeuw
Na de Eerste Wereldoorlog integreerde Griekenland zich in toenemende mate in de belangrijke Europese literaire en esthetische stromingen. De Griekse roman ontdekte de problematiek van de Europese literatuur (Proust, Joyce, Kafka). In dezelfde periode ontwikkelde zich het toneel en de literaire kritiek.
De hedendaagse strekkingen bevestigden enerzijds de eenheid en het nationaal gevoel, maar anderzijds ook de ideologische conflicten die Griekenland na de Tweede Wereldoorlog verdeelden. De militaire dictatuur (1967-1973) was voor de Griekse letterkunde een crisisperiode: veel schrijvers werden gecensureerd, boeken en literaire tijdschriften werden verboden, en de levendige dimotiki-taal werd tijdelijk verdrongen door de verstarde geleerdentaal: (katharévousa).
De belangrijkste vertegenwoordigers zijn Elytis, Gatsos, Kavafis, Kazantzákis, Palamás, Ritsos, Seferis, Sikelianos, Kraniotis en Themelis.

title: Griekse literatuur

wikitext:
De '''Griekse literatuur''' of '''Nieuwgriekse letterkunde''' is ontstaan na de [[Beleg en val van Constantinopel (1453)|Val van Constantinopel]].

{{zie ook|Voor Griekse literatuur uit de oudheid, zie [[Oudgriekse literatuur]]}}

== Van de Val van Constantinopel tot de Griekse Onafhankelijkheid ==
Van de Val van Constantinopel tot de [[Griekse Onafhankelijkheidsoorlog|Griekse onafhankelijkheid]] bestaat er geen Griekse staat meer in het Oosten van Europa. Wel bestaat er nog een Grieks volk, dat binnen het Osmaanse Rijk cultureel onmondig wordt gehouden. De producten van de Griekse literatuur zijn dan ook zeer ongelijk.
 In haar geheel is de Griekse letterkunde tijdens deze periode, zowel in haar traditionele genres als in de genres die meer aansluiten bij de West-Europese van de 17e en 18e eeuw, een letterkunde van een verdrukte minderheid, die zich moet verdedigen en dus haar verleden idealiseert, en in de mate van het mogelijke een beschaving tracht te handhaven, die nog slechts een vage herinnering is geworden.

Bekend zijn volkse liefdespoëzie, kronieken, allerlei imitaties, en ook academische geleerde literatuur van de zgn. [[Fanarioten]]-families.

Belangrijke vertegenwoordigers zijn [[Kornaros]] en [[Rigas Fereos]].

== De 19e eeuw ==
Met de [[Griekse Onafhankelijkheidsoorlog]] worstelt ook de Griekse letterkunde zich los uit haar minderheidspositie. Deze renaissance vond het eerst plaats op de [[Ionische Eilanden]], die door hun ligging altijd het contact met West-Europa (en vooral met Italië) hadden bewaard. Deze Westerse invloed gaf er het aanschijn aan een neo-[[hellenisme|hellenistische]] poëzie: de auteurs waren over het algemeen lyrici en zochten hun inspiratie bij voorkeur in de volkspoëzie.
 Belangrijkste vertegenwoordigers: [[Andréas Kálvos|Kalvos]] - [[Dionýsios Solomós|Solomos]] - [[Spyridon Trikoúpis|Trikoupis]]

Een tweede renaissance vond plaats in [[Athene (stad)|Athene]] in de jaren 80 van de 19e eeuw. De poëzie van de Atheense ''Tachtigers'' brak met het romantisme en het conventionalisme dat de literaire productie van de 19e eeuw in de hoofdstad had gekenmerkt. De grootste verdienste van deze Atheense renaissance is echter de schepping van een prozaliteratuur. Aan de oorsprong van deze beweging staat Johannes ("Jean") [[Johannes Psycháris|Psycharis]] ([[1854]]-[[1929]]), die aan de gesproken ''dimotikí''-taal definitief het burgerrecht in de Griekse literatuur verleende. Psycharis bewerkte aldus niet alleen de taalkundige eenmaking van Griekenland, maar maakte ook de ontwikkeling van de Griekse [[Roman (literatuur)|roman]] mogelijk.

== De 20e eeuw ==
Na de [[Eerste Wereldoorlog]] integreerde Griekenland zich in toenemende mate in de belangrijke Europese literaire en esthetische stromingen. De Griekse roman ontdekte de problematiek van de Europese literatuur ([[Marcel Proust|Proust]], [[James Joyce|Joyce]], [[Franz Kafka|Kafka]]). In dezelfde periode ontwikkelde zich het toneel en de literaire kritiek.

De hedendaagse strekkingen bevestigden enerzijds de eenheid en het nationaal gevoel, maar anderzijds ook de ideologische conflicten die Griekenland na de [[Tweede Wereldoorlog]] verdeelden. De militaire dictatuur ([[1967]]-[[1973]]) was voor de Griekse letterkunde een crisisperiode: veel schrijvers werden gecensureerd, boeken en literaire tijdschriften werden verboden, en de levendige ''dimotiki''-taal werd tijdelijk verdrongen door de verstarde geleerdentaal: (''katharévousa'').

De belangrijkste vertegenwoordigers zijn [[Odýsseas Elýtis|Elytis]], [[Níkos Gatsos|Gatsos]], [[Konstantínos Kaváfis|Kavafis]], [[Níkos Kazantzákis|Kazantzákis]], [[Palamás]], [[Yannis Rítsos|Ritsos]], [[George Seferis|Seferis]], [[Angelos Sikelianos|Sikelianos]], [[Dimitris P. Kraniotis|Kraniotis]] en [[Georgios Themelis|Themelis]].

== Zie ook ==
*[[Oudgriekse literatuur]]
*[[Byzantijnse literatuur]]

== Literatuur ==
*Pieter Borghart, ''Inleiding in de Nieuwgriekse literatuur'', 2012 (herziene editie 2018)

{{Navigatie literatuur}}

[[Categorie:Griekse literatuur| ]]


text:
# Dynoides amblysinus
Dynoides amblysinus is een pissebed uit de familie Sphaeromatidae. De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1954 door Pillai.

title: Dynoides amblysinus

wikitext:
{{Taxobox
| titelweergave = cursief
| naam = ''Dynoides amblysinus''
| afbeelding =
| afbeeldingtekst =
| rijk= [[Dieren (biologie)|Animalia]] (Dieren)
| familie = [[Sphaeromatidae]]
| klasse= [[Malacostraca]] (Hogere kreeftachtigen)
| orde= [[Pissebedden|Isopoda]] (Pissebedden)
| geslacht = ''[[Dynoides]]''
| w-naam = ''Dynoides amblysinus''
| auteur = Pillai
| datum = 1954
| haakjes = ja
| stam = [[Geleedpotigen|Arthropoda]] (Geleedpotigen)
| worms = 258200
| synoniem = * ''Clianella brucei''  Harrison & Holdich, 1984
}}
'''''Dynoides amblysinus''''' is een [[pissebedden|pissebed]] uit de familie [[Sphaeromatidae]]. De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1954 door Pillai.<ref>Schotte, M. (2010). ''Dynoides amblysinus'' (Pillai, 1954). In: Schotte, M., Boyko, C.B, Bruce, N.L., Poore, G.C.B., Taiti, S., Wilson, G.D.F. (Eds) (2010). World Marine, Freshwater and Terrestrial Isopod Crustaceans database. Gebaseerd op informatie uit het [[World Register of Marine Species]], te vinden op http://www.marinespecies.org/aphia.php?p=taxdetails&id=258200</ref>
{{Appendix}}
{{beginnetje|biologie|2011|12|15}}
[[Categorie:Sphaeromatidae]]

title: Dynoides amblysinus

Klasse: Malacostraca (Hogere kreeftachtigen)

Orde: Isopoda (Pissebedden)

Familie: Sphaeromatidae

Geslacht: Dynoides

title: Synoniemen


text:
# Neohesperilla xanthomera
Neohesperilla xanthomera is een vlinder uit de familie van de dikkopjes (Hesperiidae). De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1902 door Edward Meyrick & Lower.

title: Neohesperilla xanthomera

wikitext:
{{Taxobox vlinder
| naam = ''Neohesperilla xanthomera''
| titelweergave = cursief
| afbeelding = Neohesperilla xanthomera (ento-csiro-au).jpg
| familie = [[Dikkopjes|Hesperiidae]] (Dikkopjes)
| onderfamilie = [[Trapezitinae]]
| geslacht = ''[[Neohesperilla]]''
| w-naam = ''Neohesperilla xanthomera''
| auteur = Meyrick & Lower
| datum = 1902
| haakjes = ja
| origineel = ''Telesto xanthomera''
| commons = Category:Neohesperilla xanthomera
| species =
}}

'''''Neohesperilla xanthomera''''' is een [[vlinders|vlinder]] uit de familie van de [[dikkopjes]] (Hesperiidae).<ref>{{Brontabel|9999-Lepindex}}</ref> De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1902 door [[Edward Meyrick]] & Lower.

{{Appendix}}
{{beginnetje|biologie|2013|04|02}}

[[Categorie:Trapezitinae]]

title: Neohesperilla xanthomera

Orde: Lepidoptera (Vlinders)

Familie: Hesperiidae (Dikkopjes)

Onderfamilie: Trapezitinae

Geslacht: Neohesperilla

title: Soort


text:
# Yavuz Özkan (voetbaldoelman)
Yavuz Özkan (Denizli, 19 mei 1985) is een Turkse voetbaldoelman die speelt bij Bursaspor.

title: Yavuz Özkan (voetbaldoelman)

wikitext:
{{Infobox voetballer
| spelernaam = Yavuz Özkan
| afbeelding =
| geboortedatum = [[19 mei]] [[1985]]
| geboortestad = [[Denizli (stad)|Denizli]]
| geboorteland = [[Turkije]]
| lengte = 190
| huidigeclub=[[Bursaspor]]
| rugnummer=1
| positie= [[Doelman (voetbal)|Doelman]]
| seizoen= 2004–2006
2006–heden
2007–2008
| club= [[Denizli Belediyespor]]
[[Bursaspor]]
→ [[Tarsus Idman Yurdu]]
| wedstr(goals)= 51{{0|00}}(0)
2{{0|00}}(0)
16{{0|00}}(0)
| clubupdate= 13 februari 2010
| landupdate= 11 juli 2010
}}

'''Yavuz Özkan''' ([[Denizli (stad)|Denizli]], [[19 mei]] [[1985]]) is een [[Turkije|Turkse]] voetbaldoelman die speelt bij [[Bursaspor]].

{{DEFAULTSORT:Ozkan, Yavuz}}
[[Categorie:Turks voetballer]]

title: Persoonlijke informatie

Geboorteplaats: Denizli, Turkije

Positie: Doelman

title: Clubinformatie

Huidige club: Bursaspor

title: Senioren *

Seizoen: Club · W 0(G)

2004–2006 · 2006–heden · 2007–2008: Denizli Belediyespor · Bursaspor · → Tarsus Idman Yurdu · 5100(0) · 200(0) · 1600(0)

Senioren *:
* Bijgewerkt op 13 februari 2010
** Bijgewerkt op 11 juli 2010

Portaal: Voetbal


text:
# Aristaeomorpha woodmasoni
Aristaeomorpha woodmasoni is een tienpotigensoort uit de familie van de Aristeidae. De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1925 door Calman.

title: Aristaeomorpha woodmasoni

wikitext:
{{Taxobox
| titelweergave = cursief
| naam = ''Aristaeomorpha woodmasoni''
| afbeelding =
| rijk = [[Dieren (biologie)|Animalia]] (Dieren)
| stam = [[Geleedpotigen|Arthropoda]] ([[Geleedpotigen]])
| klasse = [[Malacostraca]]
| orde = [[Decapoda]]
| familie = [[Aristeidae]]
| geslacht = ''[[Aristaeomorpha]]''
| w-naam = ''Aristaeomorpha woodmasoni''
| auteur = Calman
| datum = 1925
| haakjes =
| commons =
| species =
| worms = 220249
}}
'''''Aristaeomorpha woodmasoni''''' is een [[tienpotigen]]soort uit de familie van de [[Aristeidae]].<ref>De Grave, S. (2012). <i>Aristaeomorpha woodmasoni</i> Calman, 1925. Geraadpleegd via:  World Register of Marine Species op http://www.marinespecies.org/aphia.php?p=taxdetails&id=220249</ref> De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1925 door Calman.

{{Appendix}}
{{beginnetje|biologie|2013|03|22}}

[[Categorie:Aristeidae]]

title: Aristaeomorpha woodmasoni

Klasse: Malacostraca

Orde: Decapoda

Familie: Aristeidae

Geslacht: Aristaeomorpha

title: Soort


text:
# Metaleptyphantes foulfouldei
Metaleptyphantes foulfouldei is een spinnensoort in de taxonomische indeling van de hangmatspinnen (Linyphiidae).
Het dier behoort tot het geslacht Metaleptyphantes. De wetenschappelijke naam van de soort werd voor het eerst geldig gepubliceerd in 1986 door Robert Bosmans.

title: Metaleptyphantes foulfouldei

wikitext:
{{Taxobox spin
| naam              = ''Metaleptyphantes foulfouldei''
| titelweergave     = cursief
| afbeelding        =
| afbeeldingtekst   =
| familie           = [[Hangmat- en dwergspinnen|Linyphiidae]] (Hangmat- en dwergspinnen)
| geslacht          = ''[[Metaleptyphantes]]''
| auteur            = [[Robert Bosmans]]
| datum             = 1986
| haakjes           =
}}
'''''Metaleptyphantes foulfouldei''''' is een [[spinnen (dieren)|spinnen]][[soort]] in de taxonomische indeling van de [[Hangmatspinnen|hangmatspinnen (Linyphiidae)]].<ref>{{Brontabel|2012-Platnick}}</ref>

Het dier behoort tot het geslacht ''[[Metaleptyphantes]]''. De wetenschappelijke naam van de soort werd voor het eerst geldig gepubliceerd in 1986 door [[Robert Bosmans]].

{{Appendix}}
{{beginnetje|biologie|2011|10|21}}
{{DEFAULTSORT:Metaleptyphantes foulfouldei}}
[[Categorie:Hangmatspinnen]]

title: Metaleptyphantes foulfouldei

Klasse: Arachnida (Spinachtigen)

Orde: Araneae (Spinnen)

Familie: Linyphiidae (Hangmat- en dwergspinnen)

Geslacht: Metaleptyphantes

title: Soort


text:
# Nakahechi
Nakahechi (中辺路町, Nakahechi-cho) was een gemeente in het District Nishimuro van de prefectuur Wakayama, Japan.
In 2003 had het dorp 3587 inwoners en een bevolkingsdichtheid van 16,92 inw./km². De oppervlakte van de gemeente bedroeg 211,95 km².
Op 1 mei 2005 hield de gemeente op te bestaan als zelfstandige entiteit toen ze samen met Ryujin, Oto en Hongu werd aangehecht bij de stad Tanabe.

title: Nakahechi

wikitext:
{{Infobox voormalige gemeente Japan
| Naam = Nakahechi
| Japanse naam = 中辺路町, ''Nakahechi-cho''
| Fusiedatum = [[1 mei]] [[2005]]
| Huidige gemeente = [[Tanabe]]
| Kaart = Map Nakahechi,Wakayama.png
| Regio = [[Kansai]]
| Prefectuur = [[Wakayama (prefectuur)|Wakayama]]
| District =[[District Nishimuro|Nishimuro]]
| Oppervlakte = 211,95
| Bevolking = 3587
| Datum = 2003
| Postcode =
| Website =[http://www.aikis.or.jp/~nakahech/ ''Nakahechi'']
| lat_deg = 33
| lat_min = 43
| lon_deg =135
| lon_min = 22
}}
'''Nakahechi''' (中辺路町, ''Nakahechi-cho'') was een [[Gemeente van Japan|gemeente]] in het [[District Nishimuro]] van de [[Wakayama (prefectuur)|prefectuur Wakayama]], [[Japan]].

In 2003 had het dorp 3587 inwoners en een bevolkingsdichtheid van 16,92 inw./km². De oppervlakte van de gemeente bedroeg 211,95 km².

Op 1 mei 2005 hield de gemeente op te bestaan als zelfstandige entiteit toen ze samen met [[Ryujin]], [[Oto (Wakayama)|Oto]] en [[Hongu]] werd aangehecht bij de stad [[Tanabe]].

==Externe link==
*{{jpn}}[http://www.aikis.or.jp/~nakahech/ Website van de voormalige gemeente]

{{Navigatie prefectuur Wakayama}}

[[Categorie:Voormalige plaats in de prefectuur Wakayama]]

title: Nakahechi · 中辺路町, Nakahechi-cho

title: Nakahechi · 中辺路町, Nakahechi-cho

Huidige gemeente: Tanabe

title: Nakahechi voor de fusie

Regio: Kansai

Prefectuur: Wakayama

District: Nishimuro

Website: Nakahechi

title: Kaart

Kaart:
Kaart van Nakahechi
Situering van Nakahechi binnen Tanabe

Portaal: Japan


text:
# Markies van Abercorn
Markies van Abercorn (Engels: marquess of Abercorn) is een Britse adellijke titel, genoemd naar de plaats Abercorn in Schotland.
De titel werd eenmaal gecreëerd in 1790 door koning George III voor John Hamilton, 9e graaf van Abercorn. Zijn kleinzoon James Hamilton werd in 1868 beleend met de titel hertog van Abercorn. De titel Markies werd toen een aanvullende titel voor de Hertogen van Abercorn.

## Markies van Abercorn (1790)
- 1790 – 1818: John Hamilton (1756 – 1818), 9e graaf van Abercorn sinds 1789; 1e markies van Abercorn
- 1818 – 1885: James Hamilton (1811 – 1885), 2e markies van Abercorn; werd in 1868 1e hertog van Abercorn

Zie verder:Hertog van Abercorn

title: Markies van Abercorn

wikitext:
'''Markies van Abercorn''' ([[Engels]]: ''marquess of Abercorn'') is een [[Koninkrijk Groot-Brittannië|Britse]] [[adel (klasse)|adel]]lijke titel, genoemd naar de plaats [[Abercorn (Schotland)|Abercorn]] in [[Schotland]].

De titel werd eenmaal gecreëerd in [[1790]] door koning [[George III van het Verenigd Koninkrijk|George III]] voor John Hamilton, 9e [[graaf van Abercorn]]. Zijn kleinzoon James Hamilton werd in [[1868]] beleend met de titel [[hertog van Abercorn]]. De titel Markies werd toen een aanvullende titel voor de [[Hertog van Abercorn|Hertogen van Abercorn]].

==Markies van Abercorn (1790)==
*[[1790]] – [[1818]]: John Hamilton ([[1756]] – 1818), 9e graaf van Abercorn sinds [[1789]]; 1e markies van Abercorn
*1818 – [[1885]]: James Hamilton ([[1811]] – [[1885]]), 2e markies van Abercorn; werd in 1868 1e [[hertog van Abercorn]]
Zie verder:[[Hertog van Abercorn]]

==Zie ook==
*[[Graaf van Abercorn]]
*[[Hertog van Abercorn]]

[[Categorie:Britse adellijke titel]]


text:
# Ypsolopha indecorella
Ypsolopha indecorella is een vlinder uit de familie spitskopmotten (Ypsolophidae). De wetenschappelijke naam is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1903 door Rebel.
De soort komt voor in Europa.

title: Ypsolopha indecorella

wikitext:
{{Taxobox vlinder
| naam = ''Ypsolopha indecorella''
| titelweergave = cursief
| afbeelding =
| afbeeldingtekst =
| familie = [[Spitskopmotten|Ypsolophidae]] (Spitskopmotten)
| geslacht = ''[[Ypsolopha]]''
| w-naam = ''Ypsolopha indecorella''
| auteur = Rebel
| datum = 1903
| haakjes = ja
| species =
| commons =
}}
'''''Ypsolopha indecorella''''' is een [[vlinders|vlinder]] uit de familie [[spitskopmotten]] (Ypsolophidae). De wetenschappelijke naam is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1903 door Rebel.

De soort komt voor in [[Europa (werelddeel)|Europa]].

{{Appendix|2=
* {{Link Fauna Europaea|id=434165|naam=''Ypsolopha indecorella''}}
}}
{{Beginnetje|biologie|2013|03|26}}

[[Categorie:Spitskopmotten]]
[[Categorie:Dier uit het Palearctisch gebied]]

title: Ypsolopha indecorella

Familie: Ypsolophidae (Spitskopmotten)

Geslacht: Ypsolopha

title: Soort


text:
# Claude Williams
Claude Gabriel Williams (Muskogee, 22 februari 1908 - Kansas City, 25 april 2004) was een Amerikaanse jazzviolist, -gitarist en nu en dan ook zanger van de swing.

## Biografie
Williams was de zoon van een smid en speelde al op 10-jarige leeftijd mandoline, cello, banjo en gitaar, o.a. in de band van zijn zwager Ben Johnson. Hij begon met jazz, toe hij in zijn geboorteplaats de doorreizende Joe Venuti hoorde. In 1927 was hij lid van het familieorkest van Doc Pettiford (met diens zoon Oscar) en in hetzelfde jaar bij de Twelve Clouds of Joy in Tulsa onder Terrence Holder (die voor Andy Kirk de band leidde), met wie hij in 1928 zijn eerste opnamen maakte en in 1930 in New York was. De bandpianiste Mary Lou Williams arrangeerde enkele van zijn composities. In Kansas City was hij ook lid van de band van Eddie Cole (waarin ook diens broer Nat King Cole speelde), Alphonse Trent, George E. Lee (waar hij volgens eigen herinnering Charlie Parker steun verleende) en in 1936/37 de voorganger van Freddie Green in de Count Basie-Band.
Hij voerde weliswaar meermaals de DownBeat-polls aan, maar vertrok omdat zijn spel de impresario van de Basie-band John Hammond niet beviel. Omdat hij om deze reden hoe dan ook bij Basie geen soli mocht spelen, zag Williams dit achteraf als meevaller. In de legendarische jamsessies van Kansas City vormde zich ook zijn vioolstijl, toen hij zich in soli tegen de dominerende saxofonisten als Lester Young, Herschel Evans en Ben Webster  moest doorzetten. Williams speelde tijdens de jaren 1940 met een WPA-band in Michigan, in Chicago met The Four Shades of Rhythm en in New York o.a. met het kwintet van Austin Powell. Vanaf 1950 gebruikte hij voor zijn viool elektrische versterkers. In 1951/52 speelde hij in Los Angeles met Roy Miltons Blues Band en verhuisde daarna weer naar Kansas City. Hij speelde o.a. met Buddy Tate, Don Byas (zoals hij uit Muskogee), vanaf 1953 in een eigen combo met Eddie 'Cleanhead' Vinson en Hank Jones en – tijdens de jaren 1970 – met de Kansas City-jazzlegende Jay McShann (ook uit Muskogee, samen namen ze in 1972 The Man from Muskogee op). Als een van de laatste overlevende swingmuzikanten van de Kansas City-jazz beleefde hij tijdens de jaren 1980 een comeback met optredens op televisie, de revue Black and Blue (1989), concerten in het Lincoln Center, de Carnegie Hall, enkele Europese tournees (waarbij o.a. Call for the Fiddler in 1976 ontstond bij SteepleChase Records, met Horace Parlan) en in het Witte Huis bij Bill Clinton.

## Overlijden
Claude Williams overleed in april 2004 op 96-jarige leeftijd. Hij werd in 1989 opgenomen in de Oklahoma Jazz Hall of Fame.

title: Claude Williams

wikitext:
{{Infobox artiest
| naam                 = Claude Williams
| afbeelding           = Claude Fiddler Williams.jpg
| onderschrift         =
| bijnaam              = Fiddler
| volledige naam       = Claude Gabriel Williams
| geboren              = Muskogee, 22 februari 1908
| geboorteplaats       =
| overleden            = Kansas City, 25 april 2004
| overlijdensplaats    =
| land                 = {{US}}
| jaren-actief         =
| genre                = Jazz
| beroep               = Muzikant, zanger
| label                =
| website              =
| imdb                 =
| instrument           = Viool, gitaar
| acts                 =
| bekende instrumenten =
| formatie1            =
| actief in formatie1  =
| inactief1            =
| gestopt1             =
| bezetting1           =
| functie1             =
}}
'''Claude Gabriel Williams''' ([[Muskogee]], [[22 februari]] [[1908]] - [[Kansas City (Missouri)|Kansas City]], [[25 april]] [[2004]]) was een [[Verenigde Staten|Amerikaanse]] [[jazz]]violist, -gitarist en nu en dan ook zanger van de [[Swing (jazzmuziek)|swing]].

== Biografie ==
Williams was de zoon van een smid en speelde al op 10-jarige leeftijd mandoline, cello, banjo en gitaar, o.a. in de band van zijn zwager Ben Johnson. Hij begon met jazz, toe hij in zijn geboorteplaats de doorreizende [[Joe Venuti]] hoorde. In 1927 was hij lid van het familieorkest van [[Doc Pettiford]] (met diens zoon [[Oscar Pettiford|Oscar]]) en in hetzelfde jaar bij de Twelve Clouds of Joy in [[Tulsa (Oklahoma)|Tulsa]] onder [[Terrence Holder]] (die voor [[Andy Kirk]] de band leidde), met wie hij in 1928 zijn eerste opnamen maakte en in 1930 in [[New York (stad)|New York]] was. De bandpianiste [[Mary Lou Williams]] arrangeerde enkele van zijn composities. In Kansas City was hij ook lid van de band van [[Eddie Cole]] (waarin ook diens broer [[Nat King Cole]] speelde), [[Alphonse Trent]], [[George E. Lee]] (waar hij volgens eigen herinnering [[Charlie Parker]] steun verleende) en in 1936/37 de voorganger van [[Freddie Green]] in de [[Count Basie]]-Band.
Hij voerde weliswaar meermaals de [[DownBeat]]-polls aan, maar vertrok omdat zijn spel de impresario van de Basie-band [[John Hammond]] niet beviel. Omdat hij om deze reden hoe dan ook bij Basie geen soli mocht spelen, zag Williams dit achteraf als meevaller. In de legendarische jamsessies van Kansas City vormde zich ook zijn vioolstijl, toen hij zich in soli tegen de dominerende saxofonisten als [[Lester Young]], [[Herschel Evans]] en [[Ben Webster ]] moest doorzetten. Williams speelde tijdens de jaren 1940 met een WPA-band in [[Michigan]], in [[Chicago]] met The Four Shades of Rhythm en in New York o.a. met het kwintet van [[Austin Powell]]. Vanaf 1950 gebruikte hij voor zijn viool elektrische versterkers. In 1951/52 speelde hij in [[Los Angeles]] met [[Roy Milton]]s Blues Band en verhuisde daarna weer naar Kansas City. Hij speelde o.a. met [[Buddy Tate]], [[Don Byas]] (zoals hij uit Muskogee), vanaf 1953 in een eigen combo met [[Eddie 'Cleanhead' Vinson]] en [[Hank Jones]] en – tijdens de jaren 1970 – met de Kansas City-jazzlegende [[Jay McShann]] (ook uit Muskogee, samen namen ze in 1972 ''The Man from Muskogee'' op). Als een van de laatste overlevende swingmuzikanten van de Kansas City-jazz beleefde hij tijdens de jaren 1980 een comeback met optredens op televisie, de revue ''Black and Blue'' (1989), concerten in het [[Lincoln Center]], de [[Carnegie Hall]], enkele [[Europa (werelddeel)|Europese]] tournees (waarbij o.a. ''Call for the Fiddler'' in 1976 ontstond bij [[SteepleChase Records]], met [[Horace Parlan]]) en in het [[Witte Huis (Washington)|Witte Huis]] bij [[Bill Clinton]].

== Overlijden ==
Claude Williams overleed in april 2004 op 96-jarige leeftijd. Hij werd in 1989 opgenomen in de [[Oklahoma Jazz Hall of Fame]].

== Literatuur ==
*Kunzler "Jazzlexikon" 2002

{{Appendix|2=
{{References}}
* {{Bronvermelding anderstalige Wikipedia|taal=de|titel=Claude Williams (Musiker)|oldid=176317150|datum=20191029}}
}}
{{Bibliografische informatie}}
{{DEFAULTSORT:Williams, Claude}}
[[Categorie:Amerikaans jazzviolist]]
[[Categorie:Amerikaans jazzgitarist]]
[[Categorie:Amerikaans jazzzanger]]

title: Algemene informatie

Volledige naam: Claude Gabriel Williams

Bijnaam: Fiddler

Geboren: Muskogee, 22 februari 1908

Geboorteplaats: Muskogee

Overleden: Kansas City, 25 april 2004

Overlijdensplaats: Kansas City

Land: Verenigde Staten

title: Werk

Genre(s): Jazz

Beroep: Muzikant, zanger

Instrument(en): Viool, gitaar


text:
# Liam Heath
Liam Nicholas Heath (Guildford 17 augustus 1984) is een Brits kanovaarder.
Heath nam samen met Jon Schofield deel in de K-2 over 200 meter tijdens de Olympische Zomerspelen 2012 en wonnen de bronzen medaille. Vier jaar later won Heath samen met Schofield de zilveren medaille in de K-2 over 200 meter tijdens de spelen van Rio de Janeiro. Heath won tijdens dezelfde spelen in de K-1 over 200 meter de olympisch gouden medaille.

## Belangrijkste resultaten

### Olympische Zomerspelen
| Editie | Plaats         | Resultaten        |
| ------ | -------------- | ----------------- |
| 2012   | Londen         | K-2 200m          |
| 2016   | Rio de Janeiro | K-1 200m K-2 200m |
| 2020   | Tokio          | K-1 200m          |

### Wereldkampioenschappen sprint
| Jaar | Plaats   | Resultaten                 |
| ---- | -------- | -------------------------- |
| 2010 | Poznań   | K-1 4x200m                 |
| 2011 | Szeged   | K-2 200 m                  |
| 2013 | Duisburg | K-2 200 m · 4e K-1 4x200 m |
| 2014 | Moskou   | 4e K-2 200 m · K-1 4x200 m |
| 2015 | Milaan   | 5e K-2 200 m               |
| 2017 | Račice   | K-1 200 m                  |
| 2019 | Szeged   | K-1 200 m                  |

2012: Ed McKeever ·
2016: Liam Heath ·
2020: Sándor Tótka

title: Liam Heath

wikitext:
{{Infobox sporter
| afbeelding        = Liam heath in 2013 v2.jpg
| onderschrift      =
| naam              =
| bijnaam           =
| geboortedatum     = [[17 augustus]] [[1984]]
| geboorteplaats    = [[Guildford (stad)|Guildford]]
| overlijdensdatum  =
| overlijdensplaats =
| nationaliteit     = {{GB}}
| lengte            = 1,82 m
| gewicht           =
| discipline        = kanovaren
| onderdeel         = K-1, K-2
| trainer           =
| club              =
| 1etitel           =
| OS                = 2012, 2016, 2020
| PS                =
| extra             =
| debuut            =
| carrière-einde    =
| prestaties        = Olympische Zomerspelen [[Bestand:Gold medal.svg|16px|Gouden medaille]] (2016)
Olympische Zomerspelen [[Bestand:Silver medal.svg|16px|Zilveren medaille]] (2016)
Olympische Zomerspelen [[Bestand:Bronze medal.svg|16px|Bronzen medaille]] (2012, 2020)
}}

'''Liam Nicholas Heath''' ([[Guildford (stad)|Guildford]] [[17 augustus]] [[1984]]) is een [[Verenigd Koninkrijk|Brits]] [[Kanovaren|kanovaarder]].

Heath nam samen met [[Jon Schofield]] deel in de K-2 over 200 meter tijdens de [[Kanovaren op de Olympische Zomerspelen 2012|Olympische Zomerspelen 2012]] en wonnen de bronzen medaille. Vier jaar later won Heath samen met Schofield de zilveren medaille in de K-2 over 200 meter tijdens de spelen van Rio de Janeiro. Heath won tijdens dezelfde spelen in de K-1 over 200 meter de olympisch gouden medaille.

== Belangrijkste resultaten ==
=== [[Kanovaren op de Olympische Zomerspelen|Olympische Zomerspelen]] ===
{| class="wikitable" style="text-align:center;"
! Editie !! Plaats !! Resultaten
|-
| [[Kanovaren op de Olympische Zomerspelen 2012|2012]] ||align=left| {{GB-VLAG}} [[Londen]]||align=left|[[Bestand:Bronze medal.svg|16px|Bronzen medaille]] K-2 200m
|-
| [[Kanovaren op de Olympische Zomerspelen 2016|2016]] ||align=left| {{BR-VLAG}} [[Rio de Janeiro (stad)|Rio de Janeiro]]||align=left|[[Bestand:Gold medal.svg|16px|Gouden medaille]] K-1 200m
[[Bestand:Silver medal.svg|16px|Zilveren medaille]] K-2 200m
|-
| [[Kanovaren op de Olympische Zomerspelen 2020|2020]] ||align=left| {{JP-VLAG}} [[Tokio (stad)|Tokio]]||align=left|[[Bestand:Bronze medal.svg|16px|Bronzen medaille]] K-1 200m
|}

===[[Wereldkampioenschappen kanosprint|Wereldkampioenschappen sprint]]===
{| class="wikitable"
! Jaar
! Plaats
! Resultaten
|-
|[[Wereldkampioenschappen kanosprint 2010|2010]]||{{PL-VLAG}} [[Poznań (stad)|Poznań]]||{{zilver}} K-1 4x200m
|-
|[[Wereldkampioenschappen kanosprint 2011|2011]]||{{HU-VLAG}} [[Szeged]]||{{zilver}} K-2 200 m
|-
|[[Wereldkampioenschappen kanosprint 2013|2013]]||{{DE-VLAG}} [[Duisburg]]||{{zilver}} K-2 200 m
4e  K-1 4x200 m
|-
|[[Wereldkampioenschappen kanosprint 2014|2014]]||{{RU-VLAG}} [[Moskou]]||4e K-2 200 m
{{brons}} K-1 4x200 m
|-
|[[Wereldkampioenschappen kanosprint 2015|2015]]||{{IT-VLAG}} [[Milaan (stad)|Milaan]]|| 5e K-2 200 m
|-
|[[Wereldkampioenschappen kanosprint 2017|2017]]||{{CZ-VLAG}} [[Račice (okres Litoměřice)|Račice]]||{{goud}} K-1 200 m
|-
|[[Wereldkampioenschappen kanosprint 2019|2019]]||{{HU-VLAG}} [[Szeged]]||{{goud}} K-1 200 m
|}

{{Appendix|2=
* {{Link SRO-profiel|id=he/liam-heath-1}}
* [https://www.canoeicf.com/athlete/liam-heath {{en}} Profiel op www.canoeicf.com]
}}
{{Navigatie olympisch kampioen|inhoud=
{{Navigatie olympisch kampioen/kanovaren K1 200m mannen}}
}}

{{DEFAULTSORT:Heath, Liam}}

[[Categorie:Brits olympisch kampioen]]
[[Categorie:Brits kanovaarder]]

title: Persoonlijke informatie

Geboortedatum: 17 augustus 1984

Geboorteplaats: Guildford

Nationaliteit: Verenigd Koninkrijk

title: Sportieve informatie

Discipline: kanovaren

title: Belangrijkste prestaties

Belangrijkste prestaties: Olympische Zomerspelen (2016) · Olympische Zomerspelen (2016) · Olympische Zomerspelen (2012, 2020)

Portaal: Sport


text:
# Terts (gebedsstonde)
De terts is een van de kerkelijke getijden, een van de kleine getijden. Het staat voor het derde uur, dat vroeger varieerde omdat de uren 's winters korter waren dan 's zomers. Tegenwoordig wordt de terts meestal gebeden rond negen uur 's morgens.
Het officie van de terts begint zoals de meeste getijden met de aanroep God, kom mij te hulp, Heer, haast U mij te helpen. Eer aan de Vader en de Zoon en de Heilige Geest, zoals het was in het begin, en nu, en altijd, en in de eeuwen der eeuwen. Amen, Alleluia! Vervolgens wordt de hymne gezongen, behalve de zeldzame sequentie het enige strofische gezang dat officieel in de rooms-katholieke liturgie een plaats heeft. Hierna volgen drie psalmen, het eigenlijke hart van het officie. In zijn oertijd was het getijdengebed zelfs alleen uit psalmen opgebouwd in navolging van het joodse gebed.
Na de psalmen is er een (meestal korte) schriftlezing (uit de Bijbel dus) die gevolgd wordt door een kort vers.
Na het vers volgt er een kort slotgebed waarmee dit deel van het officie is afgelopen. De sext en de none verlopen precies hetzelfde.
Middeleeuws: metten · lauden · priem · terts · sext · none · vespers · completen

Modern: het inleidend gebed · lezingendienst (metten) · morgengebed (lauden) · middaggebed · avondgebod (vespers) · dagsluiting (completen)

title: Terts (gebedsstonde)

wikitext:
{{Zijbalk kloosters}}
De '''terts''' is een van de kerkelijke [[getijde (gebed)|getijden]], een van de kleine getijden. Het staat voor het derde uur, dat vroeger varieerde omdat de uren 's winters korter waren dan 's zomers. Tegenwoordig wordt de terts meestal gebeden rond negen uur 's morgens.

Het officie van de terts begint zoals de meeste getijden met de aanroep ''God, kom mij te hulp, Heer, haast U mij te helpen. Eer aan de Vader en de Zoon en de Heilige Geest, zoals het was in het begin, en nu, en altijd, en in de eeuwen der eeuwen. Amen, Alleluia!'' Vervolgens wordt de [[hymne (getijden)|hymne]] gezongen, behalve de zeldzame [[sequens (muziek)|sequentie]] het enige [[strofe|strofische]] gezang dat officieel in de rooms-katholieke [[liturgie]] een plaats heeft. Hierna volgen drie [[psalm]]en, het eigenlijke hart van het officie. In zijn oertijd was het getijdengebed zelfs alleen uit psalmen opgebouwd in navolging van het joodse gebed.

Na de psalmen is er een (meestal korte) schriftlezing (uit de Bijbel dus) die gevolgd wordt door een kort vers.

Na het vers volgt er een kort slotgebed waarmee dit deel van het officie is afgelopen. De [[Sext (getijde)|sext]] en de [[None (getijde)|none]] verlopen precies hetzelfde.

{{Navigatie gebedsstondes}}

[[Categorie:Getijdengebed]]


text:
# Kinorhynchus erismatus
Kinorhynchus erismatus is een soort in de taxonomische indeling van de stekelwormen.
De diersoort behoort tot het geslacht Kinorhynchus en behoort tot de familie Pycnophyidae. De wetenschappelijke naam van de soort werd voor het eerst geldig gepubliceerd in 1983 door Higgins.

title: Kinorhynchus erismatus

wikitext:
{{Taxobox
| type            = dier
| naam            = ''Kinorhynchus erismatus''
| titelweergave   =cursief
| afbeelding      =
| afbeeldingtekst =
| rijk            = [[Dieren (biologie)|Animalia]] (Dieren)
| onderrijk       = [[Eumetazoa]] (Orgaandieren)
| superstam       = [[Ecdysozoa]]
| stam            = [[Stekelwormen|Kinorhyncha]] (Stekelwormen)
| klasse          =
| orde            = [[Homalorhagida]]
| familie         = [[Pycnophyidae]]
| geslacht        = ''[[Kinorhynchus]]''
| auteur          = Higgins
| datum           = 1983
| haakjes         =
| worms           = 265104
}}
'''''Kinorhynchus erismatus''''' is een [[soort]] in de taxonomische indeling van de [[stekelwormen]].

De diersoort behoort tot het geslacht ''[[Kinorhynchus]]'' en behoort tot de familie [[Pycnophyidae]]. De wetenschappelijke naam van de soort werd voor het eerst geldig gepubliceerd in 1983 door Higgins.

{{Appendix|2=
*WoRMS (2010). ''Kinorhynchus erismatus'' Higgins, 1983. Gebaseerd op informatie uit het [[World Register of Marine Species]], te vinden op http://www.marinespecies.org/aphia.php?p=taxdetails&id=265104.}}
{{Beginnetje|biologie|2011|12|04}}

{{DEFAULTSORT:Kinorhynchus erismatus}}
[[Categorie:Stekelwormen]]

title: Kinorhynchus erismatus

Onderrijk: Eumetazoa (Orgaandieren)

Superstam: Ecdysozoa

Stam: Kinorhyncha (Stekelwormen)

Orde: Homalorhagida

Familie: Pycnophyidae

Geslacht: Kinorhynchus

title: Soort


text:
# Diadelioides unicolor
Diadelioides unicolor is een keversoort uit de familie van de boktorren (Cerambycidae). De wetenschappelijke naam van de soort werd voor het eerst geldig gepubliceerd in 1940 door Breuning.

title: Diadelioides unicolor

wikitext:
{{Taxobox insect
| naam = ''Diadelioides unicolor''
| titelweergave = cursief
| afbeelding =
| afbeeldingtekst =
| orde = [[Kevers|Coleoptera]] (Kevers)
| familie = [[Boktorren|Cerambycidae]] (Boktorren)
| onderfamilie = [[Lamiinae]]
| geslacht = ''[[Diadelioides]]''
| w-naam = ''Diadelioides unicolor''
| auteur = [[Stephan von Breuning|Breuning]]
| datum = 1940
| haakjes =
| commons =
| species =
}}
'''''Diadelioides unicolor''''' is een [[kevers]]oort uit de familie van de [[Boktorren|boktorren (Cerambycidae)]]. De wetenschappelijke naam van de soort werd voor het eerst geldig gepubliceerd in 1940 door Breuning.<ref>{{Brontabel|9999-Cerambycidae}} (bezocht 30 januari 2014)</ref>

{{Appendix}}
{{Beginnetje|biologie|2014|02|17}}

[[Categorie:Diadelioides|unicolor]]

title: Diadelioides unicolor

Familie: Cerambycidae (Boktorren)

Onderfamilie: Lamiinae

Geslacht: Diadelioides

title: Soort


text:
# Propsephus eburneus
Propsephus eburneus is een keversoort uit de familie kniptorren (Elateridae). De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1989 door Girard.

title: Propsephus eburneus

wikitext:
{{Taxobox insect
| titelweergave = cursief
| naam = ''Propsephus eburneus''
| afbeelding =
| afbeeldingtekst =
| orde = [[Kevers|Coleoptera]] (Kevers)
| familie = [[Kniptorren|Elateridae]] (Kniptorren)
| geslacht = ''[[Propsephus]]''
| w-naam = ''Propsephus eburneus''
| auteur = [[Charles Frederic Girard|Girard]]
| datum = 1989
| haakjes =
| species =
| commons =
}}
'''''Propsephus eburneus''''' is een [[kevers]]oort uit de familie [[kniptorren]] (Elateridae). De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1989 door Girard.<ref>[http://insects.tamu.edu/research/collection/hallan/test/Arthropoda/Insects/Coleoptera/Family/Elateridae.txt Elateridae] in [http://insects.tamu.edu/research/collection/hallan/test/Arthropoda/Insects/Coleoptera/Family/Coleoptera1.htm Synopsis of the described Coleoptera of the World 6 juni 2010]. [https://web.archive.org/web/20141203145937/https://insects.tamu.edu/research/collection/hallan/test/Arthropoda/Insects/Coleoptera/Family/Elateridae.txt Gearchiveerd] op 3 december 2014.</ref>
{{Appendix}}
{{beginnetje|biologie|2011|10|30}}

[[Categorie:Propsephus|eburneus]]

title: Propsephus eburneus

Geslacht: Propsephus

title: Soort


text:
# Melithaea occidentalis
Melithaea occidentalis is een zachte koraalsoort uit de familie Melithaeidae. De koraalsoort komt uit het geslacht Melithaea. Melithaea occidentalis werd in 1870 voor het eerst wetenschappelijk beschreven door Duchassaing.

title: Melithaea occidentalis

wikitext:
{{Taxobox
| type            = dier
| naam            = ''Melithaea occidentalis''
| titelweergave   =cursief
| afbeelding      =
| afbeeldingtekst =
| rijk            = [[Dieren (biologie)|Animalia]] (Dieren)
| stam            = [[Neteldieren|Cnidaria]] (Neteldieren)
| klasse          = [[Bloemdieren|Anthozoa]] (Bloemdieren)
| orde            = [[Zachte koralen|Alcyonacea]] (Zachte koralen)
| familie         = [[Melithaeidae]]
| geslacht        = ''[[Melithaea]]''
| auteur          = Duchassaing
| datum           = 1870
| haakjes         =
| worms           = 288138
}}
'''''Melithaea occidentalis''''' is een [[Zachte koralen|zachte koraalsoort]] uit de familie [[Melithaeidae]]. De koraalsoort komt uit het geslacht ''[[Melithaea]]''. ''Melithaea occidentalis'' werd in 1870 voor het eerst wetenschappelijk beschreven door Duchassaing.

{{Appendix|2=
*van Ofwegen, L. (2010). ''Melithaea occidentalis'' Duchassaing, 1870. Gebaseerd op informatie uit het [[World Register of Marine Species]], te vinden op http://www.marinespecies.org/aphia.php?p=taxdetails&id=288138.}}
{{beginnetje|biologie|2011|12|13}}
{{DEFAULTSORT:Melithaea occidentalis}}
[[Categorie:Melithaea|occidentalis]]

title: Melithaea occidentalis

Stam: Cnidaria (Neteldieren)

Klasse: Anthozoa (Bloemdieren)

Orde: Alcyonacea (Zachte koralen)

Familie: Melithaeidae

Geslacht: Melithaea

title: Soort


text:
# Armadillidium beieri
Armadillidium beieri is een pissebed uit de familie Armadillidiidae. De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1937 door Strouhal.

title: Armadillidium beieri

wikitext:
{{Taxobox
| titelweergave = cursief
| naam = ''Armadillidium beieri''
| afbeelding =
| afbeeldingtekst =
| rijk=[[Dieren (biologie)|Animalia]] (Dieren)
| familie = [[Armadillidiidae]]
| klasse=[[Malacostraca]]
| orde=[[Pissebedden|Isopoda]] (Pissebedden)
| geslacht = ''[[Armadillidium]]''
| w-naam = ''Armadillidium beieri''
| auteur = Strouhal
| datum = 1937
| haakjes =
| species =
| commons =
}}
'''''Armadillidium beieri''''' is een [[pissebedden|pissebed]] uit de familie [[Armadillidiidae]]. De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1937 door Strouhal.<ref>Schotte, M. (2010). ''Armadillidium beieri'' Strouhal, 1937G. In: Schotte, M., Boyko, C.B, Bruce, N.L., Poore, G.C.B., Taiti, S., Wilson, G.D.F. (Eds) (2010). World Marine, Freshwater and Terrestrial Isopod Crustaceans database. Gebaseerd op informatie uit het [[World Register of Marine Species]], te vinden op http://www.marinespecies.org/aphia.php?p=taxdetails&id=257648</ref>
{{Appendix}}
{{beginnetje|biologie|2011|12|15}}

[[Categorie:Rolpissebedden]]

title: Armadillidium beieri

Familie: Armadillidiidae

Geslacht: Armadillidium

title: Soort


text:
# Barbus luapulae
Barbus luapulae is een  straalvinnige vissensoort uit de familie van eigenlijke karpers (Cyprinidae). De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1958 door Fowler.
De soort staat op de Rode Lijst van de IUCN als niet bedreigd, beoordelingsjaar 2009.

title: Barbus luapulae

wikitext:
{{Taxobox straalvinnige
| titelweergave = cursief
| naam = ''Barbus luapulae''
| status = LC
| rl-id = 169414
| statusbron = 2009
| afbeelding =
| afbeeldingtekst =
| orde = [[Karperachtigen|Cypriniformes]] (Karperachtigen)
| familie = [[Eigenlijke karpers|Cyprinidae]] (Eigenlijke karpers)
| geslacht = ''[[Barbus]]''
| w-naam = ''Barbus luapulae''
| auteur = Fowler
| datum = 1958
| haakjes =
| species =
| commons =
}}
'''''Barbus luapulae''''' is een  [[straalvinnigen|straalvinnige]] [[vissen (dieren)|vissensoort]] uit de familie van [[eigenlijke karpers]] (Cyprinidae).<ref>{{Link FishBase species|genus=Barbus|species=luapulae|month=10|year=2011}}</ref> De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1958 door Fowler.

De soort staat op de [[Rode Lijst van de IUCN]] als ''niet bedreigd'', beoordelingsjaar 2009.<ref name="IUCN"/>

{{Appendix}}
{{beginnetje|biologie|2011|10|28}}

[[Categorie:Barbus|luapulae]]
[[Categorie:IUCN-status niet bedreigd]]

title: Barbus luapulae · IUCN-status: Niet bedreigd (2009)

Stam: Chordata (Chordadieren)

Superklasse: Osteichthyes (Beenvisachtigen)

Klasse: Actinopterygii (Straalvinnigen)

Orde: Cypriniformes (Karperachtigen)

Familie: Cyprinidae (Eigenlijke karpers)

Geslacht: Barbus

title: Soort

Portaal: Biologie · Vissen


text:
# Matthijs Bril de Jongere
Matthijs Bril de Jongere (Antwerpen, ca. 1550 – Rome, 8 juni 1583) was een Zuid-Nederlands kunstschilder en de oudere broer van Paul Bril. Van hun vader, Matthijs Bril de Oudere, eveneens schilder, zijn voor zover bekend geen werken bewaard gebleven.
Bril vertrok reeds op jeugdige leeftijd naar Italië. Zijn werken zijn te bezichtigen in het Lateraans Paleis en de Vaticaanse Musea.
- Bibliothèque nationale de France: cb150437757 (data)
- Biografisch Portaal: 00983488
- Digitale Bibliotheek voor de Nederlandse Letteren: bril007
- Gemeinsame Normdatei: 128608102
- International Standard Name Identifier: 0000 0000 6634 6013
- KulturNav: 73499709-29f4-499a-b080-734b50124355
- Library of Congress Control Number: nr2003025284
- Nederlandse Thesaurus van Auteursnamen: 14439698X
- RKD-Nederlands Instituut voor Kunstgeschiedenis: 12589
- Système universitaire de documentation: 075969017
- Union List of Artist Names: 500007303

title: Matthijs Bril de Jongere

wikitext:
[[Bestand:Matthijs Bril - View of the bridge and Castel Sant'Angelo in Rome.tiff|thumb|De Engelenburcht te Rome van zijn hand]]
'''Matthijs Bril de Jongere''' ([[Antwerpen (stad)|Antwerpen]], ca. [[1550]] – [[Rome (stad)|Rome]], [[8 juni]] [[1583]]) was een [[Zuidelijke Nederlanden|Zuid-Nederlands]] [[kunstschilder]] en de oudere broer van [[Paul Bril]].<ref>{{Link RKD|id=12589|label=Matthijs Bril}}</ref> Van hun vader, [[Matthijs Bril de Oudere]], eveneens schilder, zijn voor zover bekend geen werken bewaard gebleven.<ref>Carla Hendriks, ''Northern Landscapes on Roman Walls: The Frescoes of Matthijs and Paul Bril'', Centro Di, 2003, {{ISBN|9788870383836}}, pagina 17</ref>

Bril vertrok reeds op jeugdige leeftijd naar Italië. Zijn werken zijn te bezichtigen in het [[Lateraans Paleis]] en de [[Vaticaanse Musea]].

{{Appendix}}
{{Bibliografische informatie}}
{{Commonscat|Mathijs Bril}}
{{Beginnetje|kunst & cultuur|2=2014|3=12|4=11}}

{{DEFAULTSORT:Bril, Matthijs 2}}
[[Categorie:Zuid-Nederlands kunstschilder (voor 1830)]]
[[Categorie:Persoon in de Nederlanden in de 16e eeuw]]
[[Categorie:16e-eeuws schilder]]


text:
# Monoculodes sudor
Monoculodes sudor is een vlokreeftensoort uit de familie van de Oedicerotidae. De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1967 door J.L. Barnard.

title: Monoculodes sudor

wikitext:
{{Taxobox
| titelweergave = cursief
| naam = ''Monoculodes sudor''
| afbeelding =
| rijk = [[Dieren (biologie)|Animalia]] (Dieren)
| stam = [[Geleedpotigen|Arthropoda]] ([[Geleedpotigen]])
| klasse = [[Malacostraca]]
| orde = [[Amphipoda]]
| familie = [[Oedicerotidae]]
| geslacht = ''[[Monoculodes]]''
| w-naam = ''Monoculodes sudor''
| auteur = J.L. Barnard
| datum = 1967
| haakjes =
| commons =
| species =
| worms = 547107
}}
'''''Monoculodes sudor''''' is een [[vlokreeften]]soort uit de familie van de [[Oedicerotidae]].<ref>Lowry, J. (2012). <i>Monoculodes sudor</i> J.L. Barnard, 1967. Geraadpleegd via:  World Register of Marine Species op http://www.marinespecies.org/aphia.php?p=taxdetails&id=547107</ref> De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1967 door J.L. Barnard.

{{Appendix}}
{{beginnetje|biologie|2013|03|21}}

[[Categorie:Oedicerotidae]]

title: Monoculodes sudor

Orde: Amphipoda

Familie: Oedicerotidae

Geslacht: Monoculodes

title: Soort


text:
# Anillinus pusillus
Anillinus pusillus is een keversoort uit de familie van de loopkevers (Carabidae). De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 2007 door Sokolov & Carlton.

title: Anillinus pusillus

wikitext:
{{Taxobox insect
| titelweergave = cursief
| naam = ''Anillinus pusillus''
| afbeelding =
| afbeeldingtekst =
| orde = [[Kevers|Coleoptera]] (Kevers)
| familie = [[Loopkevers|Carabidae]] (Loopkevers)
| onderfamilie = [[Trechinae]]
| geslacht = ''[[Anillinus]]''
| w-naam = ''Anillinus pusillus''
| auteur = Sokolov & Carlton
| datum = 2007
| haakjes =
| species = Anillinus pusillus
| commons =
}}
'''''Anillinus pusillus''''' is een [[kevers|kever]]soort uit de familie van de [[Loopkevers|loopkevers (Carabidae)]].<ref>Anichtchenko A. et al., (editors): [https://carabidae.org/search?rank=0&text=Anillinus+pusillus Carabidae of the World] (bezocht: 20 tot 28 maart 2013)</ref> De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 2007 door Sokolov & Carlton.

{{Appendix}}
{{beginnetje|biologie|2013|03|29}}

[[Categorie:Anillinus|pusillus]]

title: Anillinus pusillus

Familie: Carabidae (Loopkevers)

Onderfamilie: Trechinae

Geslacht: Anillinus

title: Soort


text:
# Cardington (Lifesigns)
Cardington is het tweede studioalbum van de Britse rockband Lifesigns. Het album verscheen in eigen beheer en werd door middel van crowdfunding gefinancierd. De titel van het album verwijst naar het militair vliegveld RAF Cardington, waarvan de hangars op de platenhoes te zien zijn. Daarop is ook zichtbaar het luchtschip RMA R101, dat op 4 oktober 1930 opsteeg van genoemd vliegveld en een reis ondernam naar Karachi (toen in India, bij de scheiding na de onafhankelijkheid kwam het in Pakistan te liggen). Het luchtschip verging echter al nabij Beauvais in Frankrijk. Het album werd opgenomen in de eigen Lifesigns geluidsstudio met geluidstechnicus Steve Rispin.
Het album werd goed ontvangen binnen de niche progressieve rock; het was onvoldoende om een notering in een albumlijst te genereren.

## Musici
- John Young – toetsinstrumenten, zang
- Martin Beedle – drumstel, percussie, achtergrondzang
- Jon Poole – basgitaar, baspedalen, achtergrondzang

Met
- Dave Bainbridge – gitaar (uit onder andere Iona
- Menno Gootjes – gitaar (uit Focus)
- Robin Boult – gitaar (werkte met Fish)
- Nike Tsonev – gitaar (voordat het vertrok)
- Chris Taylor – achtergrondzang

## Muziek
| Nr. | Titel                            | Duur  |
| --- | -------------------------------- | ----- |
| 1.  | N (Young)                        | 10:55 |
| 2.  | Voice in my head (Young, Beedle) | 5:35  |
| 3.  | Chasing rainbows (Young)         | 3:40  |
| 4.  | Different (Young)                | 9:19  |
| 5.  | Impossible (Young)               | 5:24  |
| 6.  | Touch (Young, Beedle, Rispin)    | 4:00  |
| 7.  | Cardington (Young)               | 10:37 |

title: Cardington (Lifesigns)

wikitext:
{{Infobox muziekalbum
| titel = Cardington
| soort = [[Studioalbum]]
| cover-op-enwp =
| artiest = [[Lifesigns (band)|Lifesigns]]
| opname =
| datum = september
| jaar = [[:Categorie:Muziekalbum uit 2017|2017]]
| genre = [[progressieve rock]]
| duur = 49 minuten
| label = Eigen beheer
| producer = John Young, Steve Rispin, Martin Beedle
| vorige album = [[:Categorie:Muziekalbum uit 2013|2013]]
 [[Lifesigns (album)|Lifesigns]]
| volgende album = [[:Categorie:Muziekalbum uit 2021|2021]]
 [[Altitude (Lifesigns)|Altitude]]
}}
[[Bestand:Airship Hangers Cardington.jpg|thumb|De hangars van Cardington in de steigers (2010)]]
[[Bestand:R101-at mast.jpg|thumb|R101]]
'''''Cardington''''' is het tweede [[studioalbum]] van de Britse rockband [[Lifesigns (band)|Lifesigns]]. Het album verscheen in eigen beheer en werd door middel van [[crowdfunding]] gefinancierd. De titel van het album verwijst naar het militair vliegveld [[RAF Cardington]], waarvan de [[hangar]]s op de [[platenhoes]] te zien zijn. Daarop is ook zichtbaar het luchtschip [[RMA R101]], dat op 4 oktober 1930 opsteeg van genoemd vliegveld en een reis ondernam naar [[Karachi]] (toen in [[India]], bij de scheiding na de onafhankelijkheid kwam het in [[Pakistan]] te liggen). Het luchtschip verging echter al nabij [[Beauvais]] in [[Frankrijk]]. Het album werd opgenomen in de eigen Lifesigns [[geluidsstudio]] met [[geluidstechnicus]] Steve Rispin.

Het album werd goed ontvangen binnen de niche [[progressieve rock]]; het was onvoldoende om een notering in een albumlijst te genereren.

==Musici==
* [[John Young (musicus)|John Young]] – [[toetsinstrument]]en, zang
* [[Martin Beedle]] – [[drumstel]], [[percussie]], achtergrondzang
*Jon Poole – [[basgitaar]], [[baspedalen]], achtergrondzang
Met
* [[Dave Bainbridge]] – [[gitaar]] (uit onder andere [[Iona (band)|Iona]]
*Menno Gootjes – gitaar (uit [[Focus (band)|Focus]])
*Robin Boult – gitaar (werkte met [[Fish (zanger)|Fish]])
*Nike Tsonev – gitaar (voordat het vertrok)
*Chris Taylor – achtergrondzang

== Muziek ==
{{tracklist
| headline = Cd
| title1= N
| note1= Young
| length1=10:55
| title2= Voice in my head
| note2= Young, Beedle
| length2= 5:35
| title3= Chasing rainbows
| note3= Young
| length3= 3:40
| title4= Different
| note4= Young
| length4= 9:19
| title5= Impossible
| note5= Young
| length5= 5:24
| title6= Touch
| note6= Young, Beedle, Rispin
| length6= 4:00
| title7= Cardington
| note7= Young
| length7= 10:37
}}
{{Appendix|2=
*exemplaar van het album
* [http://www.progwereld.org/cms/album/lifesigns-%e2%80%93-cardington/ Progwereld-recensie]
}}

[[Categorie:Muziekalbum uit 2017]]
[[Categorie:Muziekalbum van Lifesigns]]

title: Cardington

Uitgebracht: september 2017

Genre: progressieve rock

Duur: 49 minuten

Label(s): Eigen beheer

Producent(en): John Young, Steve Rispin, Martin Beedle

title: Chronologie

2013 · Lifesigns: 2017 · Cardington · 2021 · Altitude

Chronologie: (en) Allmusic-pagina · (en) Discogs-pagina · (en) MusicBrainz-pagina ·


text:
# San Giorgio Morgeto
San Giorgio Morgeto is een gemeente in de Italiaanse provincie Reggio Calabria (regio Calabrië) en telt 3356 inwoners (31-12-2004). De oppervlakte bedraagt 35,1 km², de bevolkingsdichtheid is 96 inwoners per km².

## Demografie
San Giorgio Morgeto telt ongeveer 1182 huishoudens. Het aantal inwoners daalde in de periode 1991-2001 met 10,1% volgens cijfers uit de tienjaarlijkse volkstellingen van ISTAT.
| Jaar | Inwoneraantal |
| ---- | ------------- |
| 1991 | 3764          |
| 2001 | 3384          |

## Geografie
San Giorgio Morgeto grenst aan de volgende gemeenten: Canolo, Cinquefrondi, Cittanova, Mammola, Polistena.
Africo · Agnana Calabra · Anoia · Antonimina · Ardore · Bagaladi · Bagnara Calabra · Benestare · Bianco · Bivongi · Bova · Bova Marina · Bovalino · Brancaleone · Bruzzano Zeffirio · Calanna · Camini · Campo Calabro · Candidoni · Canolo · Caraffa del Bianco · Cardeto · Careri · Casignana · Caulonia · Ciminà · Cinquefrondi · Cittanova · Condofuri · Cosoleto · Delianuova · Feroleto della Chiesa · Ferruzzano · Fiumara · Galatro · Gerace · Giffone · Gioia Tauro · Gioiosa Ionica · Grotteria · Laganadi · Laureana di Borrello · Locri · Mammola · Marina di Gioiosa Ionica · Maropati · Martone · Melicucco · Melicuccà · Melito di Porto Salvo · Molochio · Monasterace · Montebello Ionico · Motta San Giovanni · Oppido Mamertina · Palizzi · Palmi · Pazzano · Placanica · Platì · Polistena · Portigliola · Reggio Calabria · Riace · Rizziconi · Roccaforte del Greco · Roccella Ionica · Roghudi · Rosarno · Samo · San Ferdinando · San Giorgio Morgeto · San Giovanni di Gerace · San Lorenzo · San Luca · San Pietro di Caridà · San Procopio · San Roberto · Sant'Agata del Bianco · Sant'Alessio in Aspromonte · Sant'Eufemia d'Aspromonte · Sant'Ilario dello Ionio · Santa Cristina d'Aspromonte · Santo Stefano in Aspromonte · Scido · Scilla · Seminara · Serrata · Siderno · Sinopoli · Staiti · Stignano · Stilo · Taurianova · Terranova Sappo Minulio · Varapodio · Villa San Giovanni
1. ↑  https://demo.istat.it/?l=it.

title: San Giorgio Morgeto

wikitext:
{{Infobox gemeente Italië
| naam= San Giorgio Morgeto
| italiaansenaam=
| kaart=Map_of_comune_of_San_Giorgio_Morgeto_(province_of_Reggio_Calabria,_region_Calabria,_Italy).svg
| provincie= [[Reggio Calabria (provincie)|Reggio Calabria]] (RC)
| regioAfk= CAL
| regio= [[Calabrië]]
| jaar= 31-12-2004
| inwonersaantal= 3356
| inwonersperkm2= 96
| oppervlakte= 35,1
| water=
| lat_deg= 38
| lat_min= 23
| lat_sec= 0
| lon_deg= 16
| lon_min= 6
| lon_sec= 0
| kaartX= 232
| kaartY= 286
| code= 080071
| postcode= 89017
| netnummer= 0966
| hoogteligging=
| aangrenzende gemeenten=
| beschermheilige=
| naam inwoner=
}}
'''San Giorgio Morgeto''' is een gemeente in de [[Italië|Italiaanse]] provincie [[Reggio Calabria (provincie)|Reggio Calabria]] (regio [[Calabrië]]) en telt 3356 inwoners (31-12-2004). De oppervlakte bedraagt 35,1 km², de bevolkingsdichtheid is 96 inwoners per km².

== Demografie ==
San Giorgio Morgeto telt ongeveer 1182 [[huishouden]]s. Het aantal inwoners daalde in de periode 1991-2001 met 10,1% volgens cijfers uit de tienjaarlijkse [[volkstelling]]en van [[ISTAT]].

{| class="wikitable" style="text-align:center;"
! width=70px | Jaar
! width=100px | Inwoneraantal
|-
| 1991 || 3764
|-
| 2001 || 3384
|}

== Geografie ==
San Giorgio Morgeto grenst aan de volgende gemeenten: [[Canolo]], [[Cinquefrondi]], [[Cittanova (Calabrië)|Cittanova]], [[Mammola]], [[Polistena]].

{{Appendix|2=
* [http://www.istat.it/ Italiaans bureau voor statistiek]
}}
{{Navigatie provincie Reggio Calabria}}
{{Commonscat}}
{{Coor title dms|38|23|0|N|16|6|0|E|type:adm2nd_scale:25000_region:IT}}

[[Categorie:Gemeente in Reggio Calabria]]

title: Situering

Regio: Calabrië (CAL)

Provincie: Reggio Calabria (RC)

Coördinaten: 38° 23′ NB, 16° 6′ OL

title: Algemeen

title: Overig

Beschermheilige: Sint Joris

title: Detailkaart

Detailkaart: Locatie van San Giorgio Morgeto in Reggio Calabria (RC)

Portaal: Italië


text:
# Thallomys
Thallomys is een geslacht van knaagdieren uit de muizen en ratten van de Oude Wereld (Murinae) dat voorkomt van Zuid-Ethiopië en Zuid-Somalië tot West-Angola en Zuid-Afrika. Dit geslacht is eerder tot het ondergeslacht Aethomys van het geslacht Rattus gerekend. Later is duidelijk geworden dat Thallomys niet nauw verwant is aan Rattus; in plaats daarvan werd een verwantschap met het fossiele Europese geslacht Parapodemus voorgesteld. Nu worden ze met onder andere Oenomys, Thamnomys en Grammomys tot de Oenomys-divisie gerekend, maar de verwantschappen van dit geslacht zijn nog niet erg duidelijk.
Deze dieren hebben een grijze vacht aan de bovenkant en een witte aan de onderkant. Ook de voeten zijn wit, maar de oren zijn bruin. De vacht is lang en dik. De vrij lange staart is zwart of bruin. De totale lengte bedraagt 28 tot 36 cm, de staartlengte 14 tot 19 cm en het gewicht 63 tot 160 gram.
Thallomys-soorten komen voor op de savanne, waar ze grote bomen met gaten erin nodig hebben om in te nestelen. De dieren eten bladeren, twijgen, fruit, boombast en ander plantaardig materiaal; mogelijk eten ze ook insecten. Vrouwtjes krijgen twee tot vijf jongen per nest; jongen worden in de zomer geboren. De dieren bouwen nesten van twijgen in boomholtes. Deze nesten worden door tot acht dieren gedeeld.
Er zijn vier soorten:
- Thallomys loringi (Oost-Kenia, Noord- en Oost-Tanzania)
- Thallomys nigricauda (Angola en Zuidoost-Zambia tot Noord-Zuid-Afrika)
- Thallomys paedulcus (Zuid-Ethiopië tot Noordoost-Zuid-Afrika)
- Thallomys shortridgei (Noord-Kaap in Zuid-Afrika)

title: Thallomys

wikitext:
{{Taxobox zoogdier
| titelweergave     = cursief
| naam              = ''Thallomys''
| fossiel           = Laat-[[Plioceen]] tot heden
| afbeelding        = Akazienrattecele4.jpg
| afbeeldingtekst   = ''[[Thallomys nigricauda]]''
| orde              = [[Knaagdieren|Rodentia]] (Knaagdieren)
| familie           = [[Muridae]] (Muisachtigen)
| onderfamilie      = [[Muizen en ratten van de Oude Wereld|Murinae]] (Muizen en ratten<br />van de Oude Wereld)
| taxon             = [[Geslacht (biologie)|Geslacht]]
| auteur            = [[Oldfield Thomas|Thomas]]
| datum             = 1920
| typesoort         = ''[[Thallomys nigricauda|Mus nigricauda]]'' [[Oldfield Thomas|Thomas]], [[1882]]
}}
'''''Thallomys''''' is een [[geslacht (biologie)|geslacht]] van [[knaagdieren]] uit de [[muizen en ratten van de Oude Wereld]] (Murinae) dat voorkomt van Zuid-[[Ethiopië]] en Zuid-[[Somalië]] tot West-[[Angola]] en [[Zuid-Afrika]]. Dit geslacht is eerder tot het ondergeslacht ''[[Aethomys]]'' van het geslacht ''[[Rattus]]'' gerekend. Later is duidelijk geworden dat ''Thallomys'' niet nauw verwant is aan ''Rattus''; in plaats daarvan werd een verwantschap met het fossiele Europese geslacht ''[[Parapodemus]]'' voorgesteld. Nu worden ze met onder andere ''[[Oenomys]], [[Thamnomys]]'' en ''[[Grammomys]]'' tot de ''Oenomys''-divisie gerekend, maar de verwantschappen van dit geslacht zijn nog niet erg duidelijk.<ref name=M&C2005>Musser, G.G. & Carleton, M.D. 2005. Superfamily Muroidea. In Wilson, D.E. & Reeder, D.M. (eds.). Mammal Species of the World. 3rd ed.</ref>

Deze dieren hebben een grijze vacht aan de bovenkant en een witte aan de onderkant. Ook de voeten zijn wit, maar de oren zijn bruin. De vacht is lang en dik. De vrij lange staart is zwart of bruin. De totale lengte bedraagt 28 tot 36 cm, de staartlengte 14 tot 19 cm en het gewicht 63 tot 160 gram.<ref name=Apps1997>Apps, P. (ed.). 1997. Smithers' Mammals of Southern Africa: A Field Guide. 2nd ed. Shrewsbury, England: Swan Hill Press, xvi+364 pp.</ref>

''Thallomys''-soorten komen voor op de [[Savanne (landschap)|savanne]], waar ze grote bomen met gaten erin nodig hebben om in te nestelen. De dieren eten bladeren, twijgen, fruit, boombast en ander plantaardig materiaal; mogelijk eten ze ook insecten. Vrouwtjes krijgen twee tot vijf jongen per nest; jongen worden in de zomer geboren. De dieren bouwen nesten van twijgen in boomholtes. Deze nesten worden door tot acht dieren gedeeld.<ref name=Apps1997/>

Er zijn vier soorten:<ref name=M&C2005/>
*''[[Thallomys loringi]]'' (Oost-[[Kenia]], Noord- en Oost-[[Tanzania]])
*''[[Thallomys nigricauda]]'' ([[Angola]] en Zuidoost-[[Zambia]] tot Noord-[[Zuid-Afrika]])
*''[[Thallomys paedulcus]]'' (Zuid-[[Ethiopië]] tot Noordoost-[[Zuid-Afrika]])
*''[[Thallomys shortridgei]]'' ([[Noord-Kaap]] in [[Zuid-Afrika]])

==Literatuur==
{{References}}
{{Navigatie Murinae}}

[[Categorie:Oenomys-divisie]]

title: Thallomys · Fossiel voorkomen: Laat-Plioceen tot heden

Klasse: Mammalia (Zoogdieren)

Orde: Rodentia (Knaagdieren)

Familie: Muridae (Muisachtigen)

Onderfamilie: Murinae (Muizen en ratten · van de Oude Wereld)

title: Mus nigricauda Thomas, 1882

Portaal: Biologie · Zoogdieren


text:
# Chlorophorus lingnanensis
Chlorophorus lingnanensis is een keversoort uit de familie van de boktorren (Cerambycidae). De wetenschappelijke naam van de soort werd voor het eerst geldig gepubliceerd in 1951 door Gressitt.

title: Chlorophorus lingnanensis

wikitext:
{{Taxobox insect
| naam = ''Chlorophorus lingnanensis''
| titelweergave = cursief
| afbeelding =
| afbeeldingtekst =
| orde = [[Kevers|Coleoptera]] (Kevers)
| familie = [[Boktorren|Cerambycidae]] (Boktorren)
| onderfamilie = [[Cerambycinae]]
| geslacht = ''[[Chlorophorus]]''
| w-naam = ''Chlorophorus lingnanensis''
| auteur = [[Judson Linsley Gressitt|Gressitt]]
| datum = 1951
| haakjes =
| commons =
| species =
}}
'''''Chlorophorus lingnanensis''''' is een [[kevers]]oort uit de familie van de [[Boktorren|boktorren (Cerambycidae)]]. De wetenschappelijke naam van de soort werd voor het eerst geldig gepubliceerd in 1951 door Gressitt.<ref>{{Brontabel|9999-Cerambycidae}} (bezocht 30 januari 2014)</ref>

{{Appendix}}
{{Beginnetje|biologie|2014|02|17}}

[[Categorie:Chlorophorus]]

title: Chlorophorus lingnanensis

Onderfamilie: Cerambycinae

Geslacht: Chlorophorus

title: Soort


text:
# Mèze
Mèze is een gemeente in het Franse departement Hérault (regio Occitanie). De gemeente telde 12.711 inwoners op 1 januari 2022. De plaats maakt deel uit van het arrondissement Montpellier.
Het is de oudste stad aan het Bassin de Thau, gesticht door de Feniciërs.

## Geschiedenis
Mogelijk al in de 8e eeuw v.Chr. stichtten de Feniciërs hier een nederzetting en in de 6e eeuw v.Chr. werd de haven gebouwd. Na de Feniciërs kwamen Grieken uit Phocaea (in Klein-Azië). Zij dreven niet alleen handel met de Keltische Volcae, maar deden ook aan visvangst, oesterteelt en zoutwinning. Zij introduceerden ook  de wijnbouw. Met de komst van de Romeinen werden de wijnbouw en de teelt van olijven nog belangrijker. In de oudheid lag Mèze nog aan de Middellandse Zee omdat de schoorwal toen nog bestond uit losse eilanden.

### Ancien régime
Na de invasies van de Germanen en de Saracenen leefde de stad weer op vanaf de 9e eeuw. Karel de Grote stond toe dat Spanjaarden zich vestigden in Mèze en Mèze werd een heerlijkheid in 844. In 1209 kwam de heerlijkheid in het bezit van de bisschoppen van Agde. In de 14e eeuw verwierf de stad vrijheden waaronder het recht jaarlijks consuls te kiezen. De economie van de stad steunde op de landbouw en de visserij, maar er was weinig handel. De 15e en de 16e eeuw brachten tegenspoed, met twee pestuitbraken en de Honderdjarige Oorlog. Tijdens de Hugenotenoorlogen werd het katholieke Mèze belegerd door een protestants leger. De stad kon inname verhinderen door het betalen van 1.500 pond. De 17e en 18e eeuw brachten opnieuw voorspoed. De handel via de haven en de economie bloeiden en naast visserij, scheepsbouw, kuiperijen en landbouw kwam het distilleren van eau de vie. Het Broederschap van boetelingen (Pénitents blancs) deed aan sociaal werk. Wel was er nog een pestuitbraak in 1630.

### Moderne tijd
In de 19e eeuw verdwenen de distilleerderijen door de concurrentie van de distilleerderij van Sète. En vanaf de jaren 1920 verdwenen ook de kuiperijen, die in de 19e eeuw tot 20% van de beroepsbevolking tewerkstelden.

## Geografie
De gemeente ligt aan het Étang de Thau, een lagunemeer van de Middellandse Zee. De oppervlakte van Mèze bedroeg op 1 januari 2022 34,59 vierkante kilometer; de bevolkingsdichtheid was toen 367,5 inwoners per km².
De onderstaande kaart toont de ligging van Mèze met de belangrijkste infrastructuur en aangrenzende gemeenten.

## Demografie
Onderstaande figuur toont het verloop van het inwonertal (bron: INSEE-tellingen).

## Bezienswaardigheden
Mèze heeft twee havens, waar zowel vissers- als plezierboten aanmeren: Port des Nacelles en Port de plaisance.
Mèze is ook de vindplaats van dinosaurusfossielen. Het opgraven hiervan gebeurt nog steeds. De opgravingen zijn te bezichtigen bij het 'Parc des Dinosaures'.
Bezienswaardigheden zijn verder:
- Kerk Saint-Hilaire, gotische kerk uit de 14e en 15e eeuw
- Voormalige kapel van de Pénitents blancs, 12e en 17e eeuw
- Château de Girard (17e eeuw), nu gemeentehuis
- Halles, markthal uit 1908

- Château de Girard
- Kerk Saint-Hilaire
- kapel van de Pénitents blancs en een deel van de voormalige stadsmuur
- Parc des Dinosaures
- Parc des Dinosaures
- Le boeuf de Mèze, folklore
- Haven
- Kerkruïne Saint-Paul de Pallas

title: Mèze

wikitext:
{{Infobox gemeente Frankrijk
| plaatsnaam = Mèze
| wapen = [[Bestand:Blason ville fr Mèze (Hérault).svg|100px]]
| kaart =
| regio = [[Occitanie]]
| departement = [[Hérault (departement)|Hérault]] (34)
| depnr = 34
| arrondissement = [[Arrondissement Montpellier|Montpellier]]
| kanton = [[Kanton Mèze|Mèze]]
| jaar = 1999
| inwoners = 7630
| dichtheid = 220,5
| oppervlakte = 34,6
| water =
| latitudeGraden = 43
| latitudeMinuten = 25
| latitudeSeconden = 0
| longitudeGraden = 3
| longitudeMinuten = 36
| longitudeSeconden = 0
| E of W = E
| ol of wl = O.L.
| code = 34157
| postcode = 34140
| netnummer =
| hoogteligging = 0 - 75
| aangrenzende gemeenten =
| burgemeester =
| website =
| image = Thaumeze.JPG
| caption = Haven
}}

'''Mèze''' is een gemeente in het [[Frankrijk|Franse]] departement [[Hérault (departement)|Hérault]] (regio [[Occitanie]]). {{Inwonertal|soort=zin|locatie=gemeente}} De plaats maakt deel uit van het arrondissement [[Arrondissement Montpellier|Montpellier]].

Het is de oudste stad aan het [[Bassin de Thau]], gesticht door de [[Feniciërs]].

== Geschiedenis ==
Mogelijk al in de 8e eeuw v.Chr. stichtten de Feniciërs hier een nederzetting en in de 6e eeuw v.Chr. werd de haven gebouwd. Na de Feniciërs kwamen Grieken uit [[Phocaea (antieke stad)|Phocaea]] (in Klein-Azië). Zij dreven niet alleen handel met de Keltische [[Volcae]], maar deden ook aan visvangst, oesterteelt en zoutwinning. Zij introduceerden ook  de wijnbouw. Met de komst van de Romeinen werden de wijnbouw en de teelt van olijven nog belangrijker. In de oudheid lag Mèze nog aan de Middellandse Zee omdat de [[schoorwal]] toen nog bestond uit losse eilanden.

=== Ancien régime ===
Na de invasies van de [[Germanen]] en de [[Saracenen]] leefde de stad weer op vanaf de 9e eeuw. [[Karel de Grote]] stond toe dat Spanjaarden zich vestigden in Mèze en Mèze werd een heerlijkheid in 844. In 1209 kwam de heerlijkheid in het bezit van de [[Bisdom Agde|bisschoppen van Agde]]. In de 14e eeuw verwierf de stad vrijheden waaronder het recht jaarlijks consuls te kiezen. De economie van de stad steunde op de landbouw en de visserij, maar er was weinig handel. De 15e en de 16e eeuw brachten tegenspoed, met twee pestuitbraken en de [[Honderdjarige Oorlog]]. Tijdens de [[Hugenotenoorlogen]] werd het katholieke Mèze belegerd door een protestants leger. De stad kon inname verhinderen door het betalen van 1.500 pond. De 17e en 18e eeuw brachten opnieuw voorspoed. De handel via de haven en de economie bloeiden en naast visserij, scheepsbouw, [[Kuiperij|kuiperijen]] en landbouw kwam het distilleren van [[eau de vie]]. Het [[Broederschap van boetelingen]] (''Pénitents blancs'') deed aan sociaal werk. Wel was er nog een pestuitbraak in 1630.

=== Moderne tijd ===
In de 19e eeuw verdwenen de distilleerderijen door de concurrentie van de distilleerderij van [[Sète]]. En vanaf de jaren 1920 verdwenen ook de kuiperijen, die in de 19e eeuw tot 20% van de beroepsbevolking tewerkstelden.<ref>{{Citeer web |url=https://www.ville-meze.fr/histoire-de-meze/ |titel=Histoire de Mèze |bezochtdatum=2023-02-23 |uitgever=ville-meze.fr |taal=fr}}</ref>

==Geografie==
De gemeente ligt aan het [[Étang de Thau]], een [[lagune]]meer van de [[Middellandse Zee]]. De oppervlakte van Mèze bedroeg op {{Inwonertal|soort=datum}} {{inwonertal|soort=oppervlakte}}; de [[bevolkingsdichtheid]] was toen {{inwonertal|soort=dichtheid}} inwoners per km².

<!-- {{Detailkaart Franse gemeente|id=34157}} -->
De onderstaande kaart toont de ligging van Mèze met de belangrijkste infrastructuur en aangrenzende gemeenten.

[[Bestand:34157-Mèze-Sols.png|miniatuur|left|350px]]{{Clearleft}}

==Demografie==
Onderstaande figuur toont het verloop van het inwonertal (bron: [[INSEE-tellingen]]).
{{Grafiek inwonertal gemeente Frankrijk|id=34157}}
<!-- Bron: Frans bureau voor statistiek. Cijfers inwoneraantal volgens de definitie "population sans doubles comptes" -->
== Bezienswaardigheden ==
Mèze heeft twee havens, waar zowel vissers- als plezierboten aanmeren: ''Port des Nacelles'' en ''Port de plaisance''.<ref>{{Citeer web |url=https://www.ville-meze.fr/vos-visites/ |titel=Vos visites |bezochtdatum=2023-02-23 |uitgever=ville-meze.fr |taal=fr}}</ref>

Mèze is ook de vindplaats van [[dinosaurus]]fossielen. Het opgraven hiervan gebeurt nog steeds. De opgravingen zijn te bezichtigen bij het 'Parc des Dinosaures'.

Bezienswaardigheden zijn verder:

* Kerk Saint-Hilaire, gotische kerk uit de 14e en 15e eeuw
* Voormalige kapel van de ''Pénitents blancs'', 12e en 17e eeuw
* Château de Girard (17e eeuw), nu gemeentehuis
* ''Halles'', markthal uit 1908

<Gallery>
Mèze chateau Girard 03.JPG|Château de Girard
Meze Saint-Hilaire.JPG|Kerk Saint-Hilaire
Mèze chapelle des pénitents et remparts.JPG|kapel van de ''Pénitents blancs'' en een deel van de voormalige stadsmuur
Parc des Dinosaures Mèze 19.jpg|Parc des Dinosaures
Parc des dinosaures - panoramio.jpg|Parc des Dinosaures
Le boeuf de Mèze.JPG|''Le boeuf de Mèze'', folklore
Marina Meze.jpg|Haven
Meze eglise Pallas (chevet).JPG|Kerkruïne Saint-Paul de Pallas
</Gallery>

==Externe links==
* [http://www.ville-meze.fr/ Informatie over Mèze]
* [http://www.thauenimages.fr/CARTE_MEZE.html Website met panoramische foto's van Mèze en de regio]
* {{Link INSEE|id=34157}}
* [https://web.archive.org/web/20220216093101/http://www.musee-parc-dinosaures.com/ Musée Parc des Dinosaures et de la préhistoire Mèze]

{{Appendix}}
{{Commonscat|Mèze}}
{{Coor title dms|43|25|0|N|3|36|0|E|type:adm2nd_scale:25000_region:FR}}

[[Categorie:Gemeente in Hérault|Mèze]]

title: Situering

Regio: Occitanie

Departement: Hérault (34)

Arrondissement: Montpellier

Kanton: Mèze

Coördinaten: 43° 25′ NB, 3° 36′ OL

title: Algemeen

Burgemeester: Henry Fricou · (28 juni 2020)

title: Overig

Website: Officiële website

title: Detailkaart

Detailkaart: · Locatie in Frankrijk Hérault

title: Foto's

Foto's: Haven


text:
# Palazzo dell’Immacolatella
Het Palazzo dell’Immacolatella (18e eeuw) is een laat-barok gebouw in de haven van Napels, Italië.

## Naam
De naam verwijst naar de Mariabeeld op de voorgevel van het gebouw.

## Historiek
Karel VII, koning van Napels en Sicilië, droeg Domenico Antonio Vaccaro op een achthoekig gebouw te plaatsen op een schiereiland. Vaccaro was architect en beeldhouwer in Napels. De beelden van Maria en de engelen op de voorgevel zijn van de hand van Francesco Pagano. Het plan van Karel VII was deel van een groter project tot uitbouw van de haven van Napels (1740).
De functie van het Palazzo was oorspronkelijk sanitair: in het gebouw moesten dieren die aangevoerd werden in de haven, onderzocht worden en eventueel in quarantaine geplaatst worden.
In de 19e eeuw stond tijdelijk de Fontein van de Reus naast het gebouw. Toen werd de Fontein van de Reus ook genoemd Fontana dell’Immacolatella. In de 19e eeuw huisvestte het Palazzo dell’Immacolatella nog andere havendiensten; onder meer de havenmeester van Napels had er zijn kantoren. Nog in de 19e eeuw, alsook begin 20e eeuw, werd het Palazzo dell’Immacolatella het symbool van de miljoenen Zuid-Italianen die emigreerden naar Amerika. Meer dan twee miljoen inwoners uit het koninkrijk der Beide Siciliën, en later Zuid-Italië, verlieten langs het Palazzo hun vaderland.

title: Palazzo dell’Immacolatella

wikitext:
[[Bestand:Immacolatella.jpg|miniatuur|Palazzo dell'Immacolatella in Napels]]
[[Bestand:Napoli, il Mandracchio e palazzo dell'Immacolatella.jpg|miniatuur|19e-eeuwse bedrijvigheid rond het Palazzo]]
Het '''Palazzo dell’Immacolatella''' (18e eeuw) is een [[Barok (stijlperiode)|laat-barok]] gebouw in de haven van [[Napels (stad)|Napels]], [[Italië]].

== Naam ==
De naam verwijst naar de [[Maria (moeder van Jezus)|Mariabeeld]] op de voorgevel van het gebouw.<ref>{{Citeer web
| url          = http://movio.bnnonline.it/projects/2/it/30/palazzo-dellimmacolatella
| titel        = Palazzo dell'Immacolatella
| werk         = I Borbone, mostra digitale
| uitgever     = Biblioteca Nazionale di Napoli
| taal         = it
}}</ref>

== Historiek ==
[[Karel VII van Napels|Karel VII]], koning van [[Koninkrijk Napels en Sicilië|Napels en Sicilië]], droeg [[Domenico Antonio Vaccaro]] op een achthoekig gebouw te plaatsen op een schiereiland. Vaccaro was architect en beeldhouwer in Napels. De beelden van Maria en de engelen op de voorgevel zijn van de hand van [[Francesco Pagano]]. Het plan van Karel VII was deel van een groter project tot uitbouw van de haven van Napels (1740).

De functie van het Palazzo was oorspronkelijk sanitair: in het gebouw moesten dieren die aangevoerd werden in de haven, onderzocht worden en eventueel in [[quarantaine]] geplaatst worden.

In de 19e eeuw stond tijdelijk de [[Fontein van de Reus]] naast het gebouw. Toen werd de Fontein van de Reus ook genoemd ''Fontana dell’Immacolatella''. In de 19e eeuw huisvestte het Palazzo dell’Immacolatella nog andere havendiensten; onder meer de havenmeester van Napels had er zijn kantoren.<ref>{{Citeer web
| url          = http://www.campaniacrbc.it/portal/generaDettaglio.do?idPagina=20H1633&tipoScheda=LC
| titel        = Palazzo dell'Immacolatella
| uitgever     = Centro Regionali Beni Culturali, regio Campania
| taal         = it
}}</ref> Nog in de 19e eeuw, alsook begin 20e eeuw, werd het Palazzo dell’Immacolatella het symbool van de miljoenen Zuid-Italianen [[Italiaanse emigratie naar de VS|die emigreerden]] naar Amerika. Meer dan twee miljoen inwoners uit het [[koninkrijk der Beide Siciliën]], en later [[Mezzogiorno|Zuid-Italië]], verlieten langs het Palazzo hun vaderland.<ref>{{Citeer web
| url          = https://www.napoli-turistica.com/palazzo-dell-immacolatella-napoli/
| titel        = Palazzo dell'Immacolatella, un gioiello barocco a Napoli
| datum        = 2020
| werk         = Napoli Turistica, arte e cultura
| uitgever     = Stad Napels
| taal         = it
}}</ref>

{{Appendix}}
[[Categorie:Paleis in Napels|Immacolatella]]
[[Categorie:Barokarchitectuur]]


text:
# Ialmenus
Ialmenus (Grieks: Ιάλμενος) was in de Ilias van Homerus een Griekse held uit Orchomenus. Hij was de tweelingbroer van Ascalaphus en een zoon van Ares.

title: Ialmenus

wikitext:
'''Ialmenus''' ([[Grieks]]: Ιάλμενος) was in de [[Ilias]] van [[Homerus]] een Griekse held uit [[Orchomenos (Boeotië)|Orchomenus]]. Hij was de tweelingbroer van [[Ascalaphus (mythologie)|Ascalaphus]] en een zoon van [[Ares (mythologie)|Ares]].

{{Beginnetje|oudheid|2018|03|31}}

[[Categorie:Personage in de Ilias]]