text:
# Annie Debie
Annie Debie (°Zaventem, 20 mei 1943) is een Belgische assemblagekunstenares. Ze maakt ook tekeningen en collages.
Ze heeft haar atelier in Boom.

## Biografie
Annie Debie studeerde plastische kunsten in Jette en werd daarna kunstenares. Zij beschouwt zichzelf echter als autodidact omdat ze van bij de aanvang van haar kunstenaarscarrière afstand heeft genomen van de traditionele schilder- en beeldhouwtechnieken en een eigen weg in de kunst heeft gezocht, aanvankelijk met textiel, maar die haar al heel vlug leidde naar de assemblagekunst.
In december 1963 hield ze samen met Camiel Van Breedam haar eerste tentoonstelling in de galerie Saint-Laurent in Brussel. Ze exposeerde er  maskers, poppen en tapijten.
Assemblages
Geleidelijk aan ging ze over naar assemblages. Ze vond haar inspiratie in de schoonheid van wegwerpproducten en afgedankte materialen en maakte er kunstvoorwerpen van. In het begin waren haar assemblages beperkt tot kleinere voorwerpen, waaronder muurkastjes,  bekleed met textiel en gevuld met afvalmateriaal, dat zij als relikwieën verwerkte. Het was de wereld van de man en de vrouw, leven, liefde en dood,  een soort inventaris van alles wat zij beleefde.
In 1964 kon ze deelnemen aan een baanbrekende tentoonstelling "Le retour des choses" in de galerie Saint-Laurent in Brussel, samen met Camiel Van Breedam, Paul Joostens, Remo Martini,  José Goemaere en Marcel Broodthaers. Elke kunstenaar kreeg er een  een kamer om assemblages met recyclagemateriaal te exposeren, voor Annie Debie was dat de zolder.
In 1965 begon ze met de verwerking van ledenpoppen bekleed met schelpen, knopen en andere gerecycleerde voorwerpen, die zoals steeds in haar werken een duidelijke verhalende boodschap meedroegen.
Phases
Ze werd lid van de internationale kunstgroep "Phases", een surrealistische beweging onder leiding van Edouard Jaguer. Met deze groep zou ze deelnemen aan verschillende tentoonstellingen waaronder in België in het Museum van Elsene in 1964 en 1974 en in het Museum van Schone Kunsten van Bergen in 1990.  In het buitenland exposeerde ze met "Phases" in 1968 en in 1972 in Rijsel ,nog in 1972 in Nice op de "retrospectieve van het surrealisme" en in 1978 in Bochum (Duitsland).
Ze maakte ook schilderijen op een architecturale wijze. Ook de kunst van de collages zal ze gedurende gans haar carrière beoefenen.
In 1969 behaalde ze de prijs van de "jonge Belgische Schilderkunst" om haar architecturale schilderijen met voorwerpen.
Haar autonome assemblagevoorwerpen werden geleidelijk complexere en krachtige constructies, waarin het intieme en het vrouwelijke uit haar vorige jaren verdween, maar het gevoelsaspect aanwezig bleef.  In "Gert en zjjn paardje" van 1970 rijdt de ledenpop op een paard met wieltjes.
Installaties
Vanaf 1974 ging ze assemblages in een grotere samenhang brengen, waardoor haar assemblages een "installatie" werden. Eén van belangrijkste installaties met assemblagekunst is "Het Laatste Avondmaal". Het ontstond in 1971, het werd in 1974 voor het eerst getoond en zou in de volgende decennia steeds aangevuld worden.
Eind jaren '70 tot begin jaren '80 was haar productiviteit eerder gering, maar ze bleef aanwezig op tentoonstellingen.
In 1985 trad ze opnieuw op de voorgrond met een project voor de 18e Middelheimbiënnale, de "autobiënnale". De met bloemen beschilderde auto, met paspoppen, een geraamte en een slang er in, verwees naar de jaren '60 en het fotorealisme.
In die periode bouwde ze het Het Laatste Avondmaal verder uit.
Haar stijl was ongewijzigd met haar vroegere jaren en zou geen fundamentele veranderingen meer kennen.
In de jaren '90 maakte ze vooral kleinere installaties  niet alleen in muurkaders, maar nu ook in andere recipiënten zoals een glazen bol, een glazen vogelhuisje of een aquarium.  De structuren waren dikwijls minder complex, maar de boodschap werd overheersend door inspirerende titels, soms woordspelingen, waardoor er een band gelegd wordt tussen beeld en woord. Zo brengt ze een inventaris van wat ze beleeft. Emoties en belevingen staan centraal. In elk werk schuilt een verhaal, een geschiedenis. In feite is het geheel van werken één groot verhaal van geboorte, leven, liefde en dood.
Deze stijl wordt in de jaren 2000 verdergezet, de assemblages zijn nu duidelijk minder complex met de glazen stolp als terugkerende recipiënt en assemblages op onvolledige paspoppen, maar de dadaïstische elementen die kenmerkend zijn voor haar stijl blijven.
Een aantal symbolisch geladen objecten duikt steeds weer op in haar creaties: de hand, de slang, de biljartbal, de spiegel, de schelp.

## Tentoonstellingen
Sinds 1960 neemt Annie Debie bijna jaarlijks deel aan één of meerdere tentoonstelingen in België of in het buitenland. Sinds 2007 zijn er regelmatig tentoonstellingen in de Verbeke Foundation in Kemzeke, waaronder in 2019 een retrospectieve op de wintertentoonstelling "Time within me" en de zomertentoonstelling van 2023.
In 2020 exposeerde ze samen met Mothmeister in Boom.
Een volledig overzicht van de tentoonstellingen staat op de website van de kunstenares.

title: Annie Debie

wikitext:
'''Annie Debie''' (°[[Zaventem (gemeente)|Zaventem]], 20 mei 1943)<ref>{{Citeer web |url=https://rkd.nl/nl/explore/artists/21236 |titel=Annie Debie vrouw / Belgisch assemblagekunstenaar |bezochtdatum=25/10/2023 |werk=RKD – Nederlands Instituut voor Kunstgeschiedenis |taal=nl}}</ref> is een Belgische [[Assemblage (kunst)|assemblagekunstenares]]. Ze maakt ook [[Tekening|tekeningen]] en [[Collage|collages]].

Ze heeft haar atelier in [[Boom (België)|Boom]].

== Biografie ==
Annie Debie studeerde [[Beeldende kunst|plastische kunsten]] in [[Jette]] en werd daarna kunstenares. Zij beschouwt zichzelf echter als [[autodidact]] omdat ze van bij de aanvang van haar kunstenaarscarrière afstand heeft genomen van de traditionele schilder- en beeldhouwtechnieken en een eigen weg in de kunst heeft gezocht<ref name=":1">{{Citeer tijdschrift |achternaam=De Neef |voornaam=Roger |titel=De roerloze woningen van Annie Debie |url=http://www.anniedebie.be/HTML/recensies/album/slides/1974_Spectator_30nov1974_DeRoerl.html |jaargang=1974 |tijdschrift=Spectator |datum=30 november 1974 |taal=nl}}</ref>, aanvankelijk met textiel, maar die haar al heel vlug leidde naar de assemblagekunst.

In december 1963 hield ze samen met [[Camiel Van Breedam]] haar eerste tentoonstelling in de galerie Saint-Laurent in [[Brussel (stad)|Brussel]]. Ze exposeerde er  maskers, poppen en tapijten.<ref>{{Citeer web |url=http://www.anniedebie.be/HTML/uitnodigingen-Web/HTML/1963_GaSaLaurent_700.html |titel=Annie Debie, une araignée audacieuse dans le nid d'un pervert |achternaam=Martini |voornaam=Remo |datum=7/12/1963 |taal=fr}}</ref>

'''Assemblages'''

Geleidelijk aan ging ze over naar assemblages. Ze vond haar inspiratie in de schoonheid van wegwerpproducten en afgedankte materialen en maakte er kunstvoorwerpen van.<ref name=":1" /> In het begin waren haar assemblages beperkt tot kleinere voorwerpen, waaronder muurkastjes,  bekleed met textiel en gevuld met afvalmateriaal, dat zij als [[Relikwie|relikwieën]] verwerkte. Het was de wereld van de man en de vrouw, leven, liefde en dood, <ref name=":2">{{Citeer boek |titel=https://www.standaard.be/cnt/dmf20190321_04273054? |achternaam=Devreese |voornaam=Gert |url=https://www.standaard.be/cnt/dmf20190321_04273054? |taal=nl |uitgever=De Standaard |datum=23/3/2029}}</ref> een soort inventaris van alles wat zij beleefde.<ref name=":1" />

In 1964 kon ze deelnemen aan een baanbrekende tentoonstelling "Le retour des choses" in de galerie Saint-Laurent in Brussel, samen met [[Camiel Van Breedam]], [[Paul Joostens]], [[Remo Martini]],  [[José Goemaere]] en [[Marcel Broodthaers]].<ref>{{Citeer nieuws |achternaam=Heirman |voornaam=Frank |titel=Verzamelen en kunst maken gaan samen voor Camiel Van Breedam |url=https://www.gva.be/cnt/dmf20220616_93715444 |werk=Gazet van Antwerpen |datum=16/6/2022 |taal=nl}}</ref> Elke kunstenaar kreeg er een  een kamer om assemblages met recyclagemateriaal te exposeren, voor Annie Debie was dat de zolder.<ref name=":0">{{Citeer tijdschrift |achternaam=Cools |voornaam=Jan |titel=De mythologie van het alledaagse - Assemblage in België |url=https://www.okv.be/artikel/de-mythologie-van-het-alledaagse-assemblage-belgie |jaargang=24 |tijdschrift=Openbaar Kunstbezit in Vlaanderen |datum=januari 1986 |taal=nl}}</ref>

In 1965 begon ze met de verwerking van [[Ledenpop|ledenpoppen]] bekleed met schelpen, knopen en andere gerecycleerde voorwerpen, die zoals steeds in haar werken een duidelijke verhalende boodschap meedroegen.<ref name=":3">{{Citeer web |url=https://www.anniedebie.be/HTML/tekst_texte.html |titel=Annie Debie website |bezochtdatum=25/10/2023 |taal=nl}}</ref>

'''Phases'''

Ze werd lid van de internationale kunstgroep "Phases", een [[Surrealisme|surrealistische]] beweging onder leiding van [[Édouard Jaguer|Edouard Jaguer]]. Met deze groep zou ze deelnemen aan verschillende tentoonstellingen waaronder in België in het [[Museum van Elsene]] in 1964 en 1974 en in het Museum van Schone Kunsten van [[Bergen (België)|Bergen]] in 1990. <ref>{{Citeer web |url=https://www.kunstbus.nl/kunst/Phases.html |titel=Phases |bezochtdatum=25/10/2023 |werk=Kunstbus |taal=nl}}</ref> In het buitenland exposeerde ze met "Phases" in 1968 en in 1972 in [[Rijsel]] ,nog in 1972 in [[Nice]] op de "retrospectieve van het surrealisme" en in 1978 in [[Bochum]] (Duitsland).

Ze maakte ook schilderijen op een architecturale wijze. Ook de kunst van de collages zal ze gedurende gans haar carrière beoefenen.

In 1969 behaalde ze de prijs van de "jonge Belgische Schilderkunst" om haar architecturale schilderijen met voorwerpen.<ref name=":1" />

Haar autonome assemblagevoorwerpen werden geleidelijk complexere en krachtige constructies, waarin het intieme en het vrouwelijke uit haar vorige jaren verdween, maar het gevoelsaspect aanwezig bleef.<ref name=":1" />  In "Gert en zjjn paardje" van 1970 rijdt de ledenpop op een paard met wieltjes.<ref>{{Citeer web |url=https://www.anniedebie.be/HTML/assemblages%201960-1980/album/slides/1970_Gertenzijnpaardje_600.html |titel=Gert en zijn paardje |auteur=Annie Debie |bezochtdatum=25/10/2023 |werk=Website Annie Debie |taal=nl}}</ref>

'''Installaties'''

Vanaf 1974 ging ze assemblages in een grotere samenhang brengen, waardoor haar assemblages een "[[Installatie (kunstwerk)|installatie]]" werden. Eén van belangrijkste installaties met assemblagekunst is "Het Laatste Avondmaal". Het ontstond in 1971, het werd in 1974 voor het eerst getoond en zou in de volgende decennia steeds aangevuld worden.<ref name=":1" />

Eind jaren '70 tot begin jaren '80 was haar productiviteit eerder gering,<ref name=":0" /> maar ze bleef aanwezig op tentoonstellingen.

In 1985 trad ze opnieuw op de voorgrond met een project voor de 18e Middelheimbiënnale<ref>{{Citeer web |url=https://artfacts.net/artist/annie-debie/268443/biography |titel=Annie Debie |bezochtdatum=25/10/2023 |werk=Artfacts |taal=en}}</ref>, de "autobiënnale". De met bloemen beschilderde auto, met paspoppen, een geraamte en een slang er in<ref>{{Citeer web |url=https://www.anniedebie.be/HTML/aangekomen/album/index.html |titel=Aangekomen |auteur=Annie Debie |datum=1985 |werk=Website Annie Debie |taal=nl}}</ref>, verwees naar de jaren '60 en het [[Hyperrealisme|fotorealisme]].<ref>{{Citeer nieuws |achternaam=Schoonen |voornaam=Rob |titel=Zin en onzin van de auto te kijk |url=https://leiden.courant.nu/issue/LD/1985-07-23/edition/0/page/13 |werk=Leidsch Dagblad |datum=23 juli 1985 |taal=nl}}</ref>

In die periode bouwde ze het Het Laatste Avondmaal verder uit''.''<ref name=":0" />

Haar stijl was ongewijzigd met haar vroegere jaren en zou geen fundamentele veranderingen meer kennen.<ref name=":0" />

In de jaren '90 maakte ze vooral kleinere installaties  niet alleen in muurkaders, maar nu ook in andere recipiënten zoals een glazen bol, een glazen vogelhuisje of een aquarium.  De structuren waren dikwijls minder complex, maar de boodschap werd overheersend door inspirerende titels, soms woordspelingen, waardoor er een band gelegd wordt tussen beeld en woord. Zo brengt ze een inventaris van wat ze beleeft.<ref name=":3" /> Emoties en belevingen staan centraal. In elk werk schuilt een verhaal, een geschiedenis. In feite is het geheel van werken één groot verhaal van geboorte, leven, liefde en dood.<ref name=":2" />

Deze stijl wordt in de jaren 2000 verdergezet, de assemblages zijn nu duidelijk minder complex met de glazen stolp als terugkerende recipiënt en assemblages op onvolledige paspoppen, maar de [[Dadaïsme|dadaïstische]] elementen die kenmerkend zijn voor haar stijl blijven.<ref>{{Citeer web |url=https://www.anniedebie.be/HTML/assemblages%202001-2018/album/index.html |titel=Annie Debie -assemblages 2001 - 2018 |auteur=Annie Debie |bezochtdatum=25/10/2023 |werk=Website Annie Debie |taal=nl}}</ref>

Een aantal symbolisch geladen objecten duikt steeds weer op in haar creaties: de hand, de slang, de biljartbal, de spiegel, de schelp.<ref name=":3" />

== Tentoonstellingen ==
Sinds 1960 neemt Annie Debie bijna jaarlijks deel aan één of meerdere tentoonstelingen in België of in het buitenland. Sinds 2007 zijn er regelmatig tentoonstellingen in de [[Verbeke Foundation]] in [[Kemzeke]],<ref>{{Citeer web |url=https://www.rikbe.be/post/annie-debie |titel=Annie Debie |auteur=Rik Beirinckx |datum=27/1/2022 |werk=Listen with your eyes |taal=nl}}</ref> waaronder in 2019 een retrospectieve op de wintertentoonstelling "Time within me"<ref name=":2" /> en de zomertentoonstelling van 2023.

In 2020 exposeerde ze samen met [[Mothmeister]] in Boom.<ref>{{Citeer nieuws |achternaam=Boey |voornaam=Jan |titel=Expo toont beklemmende schoonheid van rariteiten: “Misvormingen inspireren me” |url=https://www.nieuwsblad.be/cnt/dmf20200310_04884516 |werk=Het Nieuwsblad |datum=11/3/2020 |taal=nl}}</ref>

Een volledig overzicht van de tentoonstellingen staat op de [https://www.anniedebie.be/HTML/tentoonstellingen.html website van de kunstenares].

{{Appendix}}
[[Categorie:Belgisch kunstenaar]]
[[Categorie:Kunstschilder van het surrealisme]]


text:
# Mariane van Hogendorp
Jkvr. Mariane Catherine van Hogendorp (Den Haag, 1 augustus 1834 – Lausanne, 17 september 1909), na haar huwelijk bekend als Marianne Klerck-van Hogendorp, was een Nederlandse sociaal hervormster en feministe.

## Familie
Van Hogendorp was een telg uit het Rotterdamse geslacht Van Hogendorp en dochter van de jurist mr. Dirk graaf van Hogendorp (1797-1845) en jkvr. Mariane Catherine van Hogendorp (1805-1878); haar zus was eveneens feministe: jkvr. Anna van Hogendorp (1841-1915). Ze trouwde in 1875 met jhr. Aarnout Klerck (1820-1876), lid van de familie Klerck; uit het huwelijk werden geen kinderen geboren.

## Maatschappelijk werk
Van 1874 tot 1900 was Mariane van Hogendorp voorzitter van de vereniging 'Vrienden der Armen'. In 1883 kwam ze in aanraking met de Britse feministe Josephine Butler en ging ze zich inzetten voor het welzijn van prostituees. Ze richtte samen met haar zusters Anna en Wilhelmina de Nederlandsche Vrouwenbond ter Verhooging van het Zedelijk Bewustzijn op om tegen prostitutie te strijden en 'gevallen vrouwen' te helpen. Ze streed hierbij ook tegen de 'dubbele zedenwet', wat inhield dat wel de prostituees, maar niet hun mannelijke klanten vanwege hun gedrag werden veroordeeld. Voor Van Hogendorp was het huwelijk zeer belangrijk en moesten voor mannen en vrouwen gelijke zeden gelden.
Later hielp ze bij het oprichten van een tak van de Vrouwenbond in Nederlands-Indië. In 1894 werd ze lid van de nieuw opgerichte Vereeniging voor Vrouwenkiesrecht.

wikiname: nlwiki

title: Mariane van Hogendorp

in_language: nl

wikitext:
{{Infobox persoon
| volledigenaam  = Mariane Catherine van Hogendorp
| titulatuur     = [[Jonkheer|Jonkvrouw]]
| geboorteplaats = [[Den Haag]]
| geboortedatum  = [[1 augustus]] [[1834]]
| sterfplaats    = [[Lausanne (stad)|Lausanne]]
| sterfdatum     = [[17 september]] [[1909]]
| nationaliteit  = Nederlandse
| land           = {{NL}}
| zussen         = [[Anna van Hogendorp]]
| portaal        = Feminisme
}}

[[Jonkheer|Jkvr.]] '''Mariane Catherine van Hogendorp''' ([[Den Haag]], [[1 augustus]] [[1834]] – [[Lausanne (stad)|Lausanne]], [[17 september]] [[1909]]), na haar huwelijk bekend als '''Marianne Klerck-van Hogendorp''', was een [[Nederland]]se sociaal hervormster en [[feminisme|feministe]].

== Familie ==
Van Hogendorp was een telg uit het [[Rotterdam (hoofdbetekenis)|Rotterdam]]se geslacht [[Van Hogendorp (adel)|Van Hogendorp]] en dochter van de jurist mr. [[Dirk van Hogendorp (1797-1845)|Dirk graaf van Hogendorp]] (1797-1845) en jkvr. [[Marianne van Hogendorp-van Hogendorp|Mariane Catherine van Hogendorp]] (1805-1878); haar zus was eveneens feministe: jkvr. [[Anna van Hogendorp]] (1841-1915). Ze trouwde in 1875 met jhr. Aarnout Klerck (1820-1876), lid van de familie [[Klerck]]; uit het huwelijk werden geen kinderen geboren.

== Maatschappelijk werk ==
Van 1874 tot 1900 was Mariane van Hogendorp voorzitter van de vereniging 'Vrienden der Armen'. In 1883 kwam ze in aanraking met de Britse feministe [[Josephine Butler]] en ging ze zich inzetten voor het welzijn van [[prostituee]]s. Ze richtte samen met haar zusters Anna en Wilhelmina de [[Nederlandsche Vrouwenbond ter Verhooging van het Zedelijk Bewustzijn]] op om tegen prostitutie te strijden en 'gevallen vrouwen' te helpen. Ze streed hierbij ook tegen de 'dubbele zedenwet', wat inhield dat wel de prostituees, maar niet hun mannelijke klanten vanwege hun gedrag werden veroordeeld. Voor Van Hogendorp was het huwelijk zeer belangrijk en moesten voor mannen en vrouwen gelijke zeden gelden.

Later hielp ze bij het oprichten van een tak van de Vrouwenbond in Nederlands-Indië. In 1894 werd ze lid van de nieuw opgerichte [[Vereeniging voor Vrouwenkiesrecht]].

== Bibliografie ==
* 1883-1884 - [https://books.google.nl/books?id=dHlWAAAAcAAJ&printsec=frontcover ''Een woord aan de vrouwen van Nederland''. I.]; [https://books.google.nl/books?id=dXlWAAAAcAAJ&printsec=frontcover II.]. 's-Gravenhage, Beschoor
* 1890 - [https://books.google.nl/books?id=h4BWAAAAcAAJ&printsec=frontcover ''O. G. Heldring en zijne gestichten tegenover de bestrijding der onzedelijkheid'']. 's-Gravenhage, W.A. Beschoor
* 1898 - [https://www.delpher.nl/nl/boeken/view?coll=boeken&identifier=MMATR03:028196000 ''Eenige beschouwingen over Oost-Indische toestanden'']. Amsterdam, Versluys
* 1910 - [https://www.delpher.nl/nl/boeken/view?coll=boeken&identifier=MMATR03:028229000 ''Mevrouw Josephine Butler aan de Nederlandsche Jongelingschap'']

== Externe link ==
*[http://www.inghist.nl/Onderzoek/Projecten/BWN/lemmata/bwn5/hogendorp Petra de Vries, 'Hogendorp, jkvr. Mariane Catherine van (1834-1909)'] in: ''[[Biografisch Woordenboek van Nederland]]'' 5 (2002).

{{DEFAULTSORT:Hogendorp, Mariane van}}
[[Categorie:Nederlands hulpverlener]]
[[Categorie:Prostitutie in Nederland]]
[[Categorie:Van Hogendorp|Mariane]]
[[Categorie:Nederlands feminist]]
[[Categorie:Eerste feministische golf]]
[[Categorie:Nederlandse adel in de 19e eeuw]]
[[Categorie:Nederlands vrouwenrechtenactivist]]

title: Algemene informatie

Volledige naam: Mariane Catherine van Hogendorp

Titulatuur: Jonkvrouw

Geboren: 1 augustus 1834 · Den Haag

Overleden: 17 september 1909 · Lausanne

Nationaliteit(en): Nederlandse

title: Familie

Zus(sen): Anna van Hogendorp

Portaal: Feminisme


text:
# Mark O'Connor
Mark O'Connor (Seattle, 5 augustus 1961) is een Amerikaanse violist, gitarist, mandolinespeler (country, bluegrass, jazz, klassiek), componist, muziekpedagoog en auteur.

## Biografie
O'Connor had als kind gitaarles en leerde zelf flamencogitaar spelen. Op 11-jarige leeftijd stapte hij over op de viool en werd een leerling van Benny Thomasson. Later studeerde hij bij de Franse jazzviolist Stéphane Grappelli, met wie hij ook optrad. Daarna werkte hij samen met David Grisman en zijn kwintet en Steve Morse en zijn Dixie Dregs en won hij tussen 1975 en 1982 wedstrijden als gitarist, violist en mandolinespeler.
In 1983 ging hij naar Nashville (Tennessee) en trad op met countrysterren als de Nitty Gritty Dirt Band, Emmylou Harris en Randy Travis. Met Edgar Meyer, Béla Fleck, Jerry Douglas en Sam Bush formeerde hij in 1986 de band Strength in Numbers, waarmee hij ook zijn eigen composities uitvoerde. In 1991 ontving hij een Grammy Award voor zijn album New Nashville Cats.
Zijn eerste album met crossover-muziek werd in 1996 uitgebracht door Sony Classical. Hij nam het op met Yo-Yo Ma en bassist Edgar Meyer en het bevatte zijn eigen composities, zoals de zeer succesvolle Appalachia Walz. Het tweede album Appalachian Journey van het trio werd uitgebracht in 2000 en leverde O'Connor een tweede Grammy Award op. Het album Hot Swing! (met Jon Burr en Frank Vignola) was een eerbetoon aan zijn leraar Grappelli en werd uitgebracht in 2001, met dezelfde bezetting nam hij in 2005 het album Live in New York op. Het album An Appalachian Christmas werd in 2011 gemaakt in samenwerking met Renée Fleming, Alison Krauss en James Taylor. Met zijn vrouw Maggie nam hij in 2015 het album Duo op.
Al in 1993 was O'Connors Fiddle Concerto het populairste en meest gespeelde vioolconcert. In 2010 had hij nog zes vioolconcerten geschreven, evenals de Americana Symphony. In 2009 nam hij zijn strijkkwartetten nr. 2 (Bluegrass) en nr. 3 (Old-Time) op met Ida Kavafian, Paul Neubauer en Matt Haimovitz. Ensembles als de Academie van St. Martin in the Fields en de Gloriae Dei Cantores en de regisseur Ken Burns gaven hem compositieopdrachten. Voor het Eroica Trio schreef hij het stuk Poets and Prophets, geïnspireerd door de muziek van Johnny Cash.
In 2009 publiceerde O'Conner een leerboek voor viool- en vioolspel, waarin hij zijn eigen methode presenteerde die zich onderscheidde van de populaire Suzuki-methode. Bij het leerboek horen de drie cd's American Classics, American Strings en MOC4. The O'Connor Method. Hij gaf cursussen aan de Juilliard School of Music, de Harvard University,  het Berklee College of Music, het Cleveland Institute of Music, de Rice University, de University of Maryland, University of Texas, het Curtis Institute of Music, de Eastman School of Music, Tanglewood en op het Aspen Summer Festival. Van 2008 tot 2009 was hij artist in residence aan de University of California, Los Angeles, van 2010 tot 2015 aan de University of Miami. Hij is ook de oprichter en directeur van het internationaal geprezen Mark O'Connor String Camp.

## Discografie

### Albums
| Jaar | Album                                                     | Hoogste Amerikaanse chartpositie | Hoogste Amerikaanse chartpositie | Hoogste Amerikaanse chartpositie | Hoogste Amerikaanse chartpositie | Hoogste Amerikaanse chartpositie | Hoogste Amerikaanse chartpositie | Hoogste Amerikaanse chartpositie | Label       |
| Jaar | Album                                                     | Classical Crossover              | Classical                        | Jazz                             | Country                          | Heatseekers                      | Bluegrass                        | Indie                            | Label       |
| ---- | --------------------------------------------------------- | -------------------------------- | -------------------------------- | -------------------------------- | -------------------------------- | -------------------------------- | -------------------------------- | -------------------------------- | ----------- |
| 1974 | National Junior Fiddling Champion                         |                                  |                                  |                                  |                                  |                                  |                                  |                                  | Rounder     |
| 1976 | Pickin' in the Wind                                       |                                  |                                  |                                  |                                  |                                  |                                  |                                  | Rounder     |
| 1978 | Markology                                                 |                                  |                                  |                                  |                                  |                                  |                                  |                                  | Rounder     |
| 1979 | On the Rampage                                            |                                  |                                  |                                  |                                  |                                  |                                  |                                  | Rounder     |
| 1979 | Soppin' the Gravy                                         |                                  |                                  |                                  |                                  |                                  |                                  |                                  | Rounder     |
| 1982 | False Dawn                                                |                                  |                                  |                                  |                                  |                                  |                                  |                                  | Rounder     |
| 1982 | Industry Standard (met The Dregs)                         |                                  |                                  |                                  |                                  |                                  |                                  |                                  | Arista      |
| 1985 | Meanings Of                                               |                                  |                                  |                                  |                                  |                                  |                                  |                                  | Warner      |
| 1986 | Stone from Which the Arch Was Made                        |                                  |                                  |                                  |                                  |                                  |                                  |                                  | Warner      |
| 1988 | Elysian Forest                                            |                                  |                                  |                                  |                                  |                                  |                                  |                                  | Warner      |
| 1989 | The Championship Years                                    |                                  |                                  |                                  |                                  |                                  |                                  |                                  | CMF         |
| 1989 | On the Mark                                               |                                  |                                  |                                  |                                  |                                  |                                  |                                  | Warner      |
| 1990 | Retrospective                                             |                                  |                                  |                                  |                                  |                                  |                                  |                                  | Rounder     |
| 1991 | The New Nashville Cats                                    |                                  |                                  |                                  | 44                               | 14                               |                                  |                                  | Warner      |
| 1992 | Johnny Appleseed                                          |                                  |                                  |                                  |                                  |                                  |                                  |                                  | Rabbit Ears |
| 1993 | Heroes                                                    |                                  |                                  |                                  | 46                               | 14                               |                                  |                                  | Warner      |
| 1993 | The Night Before Christmas                                |                                  |                                  |                                  |                                  |                                  |                                  |                                  | Rabbit Ears |
| 1994 | The Fiddle Concerto                                       | 6                                |                                  |                                  |                                  |                                  |                                  |                                  | Warner      |
| 1996 | Appalachia Waltz (met Yo-Yo Ma en Edgar Meyer)            |                                  | 1                                |                                  |                                  |                                  |                                  |                                  | Sony        |
| 1997 | Liberty!                                                  | 8                                |                                  |                                  |                                  |                                  |                                  |                                  | Sony        |
| 1998 | Midnight on the Water                                     | 5                                |                                  |                                  |                                  |                                  |                                  |                                  | Sony        |
| 1999 | Fanfare for the Volunteer                                 |                                  |                                  |                                  |                                  |                                  |                                  |                                  | Sony        |
| 2000 | Appalachian Journey (met Yo-Yo Ma en Edgar Meyer)         |                                  | 1                                |                                  |                                  |                                  |                                  |                                  | Sony        |
| 2001 | The American Seasons                                      |                                  | 6                                |                                  |                                  |                                  |                                  |                                  | Sony        |
| 2001 | Hot Swing!                                                |                                  |                                  |                                  |                                  |                                  |                                  |                                  | OMAC        |
| 2003 | Thirty-Year Retrospective (met Chris Thile, Bryon Sutton) |                                  |                                  |                                  |                                  |                                  |                                  |                                  | OMAC        |
| 2003 | Hot Swing Trio: In Full Swing                             |                                  |                                  | 7                                |                                  |                                  |                                  |                                  | Sony        |
| 2004 | Crossing Bridges                                          |                                  | 19                               |                                  |                                  |                                  |                                  |                                  | OMAC        |
| 2005 | Hot Swing Trio: Live in New York                          |                                  |                                  | 22                               |                                  |                                  |                                  |                                  | OMAC        |
| 2005 | Double Violin Concerto (met Nadja Salerno-Sonnenberg)     |                                  |                                  |                                  |                                  |                                  |                                  |                                  | OMAC        |
| 2006 | Folk Mass (met Gloriae Dei Cantores)                      |                                  |                                  |                                  |                                  |                                  |                                  |                                  | OMAC        |
| 2007 | The Essential Mark O'Connor                               |                                  |                                  |                                  |                                  |                                  |                                  |                                  | Sony        |
| 2008 | Americana Symphony (Baltimore Symphony, Marin Alsop)      |                                  |                                  |                                  |                                  |                                  |                                  |                                  | OMAC        |
| 2009 | String Quartets No. 2 & 3                                 |                                  |                                  |                                  |                                  |                                  |                                  |                                  | OMAC        |
| 2010 | Jam Session                                               |                                  |                                  |                                  |                                  |                                  |                                  |                                  | OMAC        |
| 2011 | An Appalachian Christmas                                  |                                  | 9                                |                                  |                                  | 5                                | 3                                | 39                               | OMAC        |
| 2012 | American Classics                                         |                                  |                                  |                                  |                                  |                                  |                                  |                                  | OMAC        |
| 2012 | America On Strings                                        |                                  |                                  |                                  |                                  |                                  |                                  |                                  | OMAC        |
| 2013 | The Improvised Violin Concerto CD/DVD                     |                                  |                                  |                                  |                                  |                                  |                                  |                                  | OMAC        |
| 2014 | MOC4                                                      |                                  |                                  |                                  |                                  |                                  |                                  |                                  | OMAC        |
| 2014 | Mark O'Connor Christmas Tour Live DVD                     |                                  |                                  |                                  |                                  |                                  |                                  |                                  | OMAC        |
| 2015 | Duo. (met Maggie O'Connor)                                |                                  |                                  |                                  |                                  |                                  |                                  |                                  | OMAC        |
| 2016 | Coming Home                                               |                                  |                                  |                                  |                                  |                                  | 1                                |                                  | New Rounder |
| 2017 | O'Connor Band – Live!                                     |                                  |                                  |                                  |                                  |                                  |                                  |                                  | OMAC - 22   |
| 2019 | A Musical Legacy                                          |                                  |                                  |                                  |                                  |                                  | 5                                |                                  | OMAC - 23   |

### Muziekvideo's
| Jaar | Video                                                                                | Regisseur      |
| ---- | ------------------------------------------------------------------------------------------------ | -------------- |
| 1990 | Bowtie                                                                                | Gustavo Garzon |
| 1991 | Restless (met Steve Wariner, Ricky Skaggs and Vince Gill)                                        |                |
| 1991 | Now It Belongs to You (met Steve Wariner)                                                        | Gustavo Garzon |
| 1993 | The Devil Comes Back to Georgia (met Charlie Daniels, Johnny Cash, Travis Tritt en Marty Stuart) | Gustavo Garzon |
| 1997 | Johnny Has Gone for a Soldier (met James Taylor)                                                 |                |

title: Mark O'Connor

wikitext:
{{Infobox artiest
| naam                 = Mark O'Connor
| afbeelding           = Mark O'Connor, bluegrass musician on stage at Cambridge Folk Festival, 1985.jpg
| onderschrift         = Mark O'Connor in 1985
| bijnaam              =
| volledige naam       =
| geboren              = Seattle, 5 augustus 1961
| geboorteplaats       =
| overleden            =
| overlijdensplaats    =
| land                 = {{US}}
| jaren-actief         = 1974-heden
| genre                = country, bluegrass, jazz, klassiek
| beroep               = muzikant, componist, muziekpedagoog, auteur
| label                = Rounder, Warner Bros., Sony Classical Records
| website              =
| imdb                 =
| instrument           = viool, fiddle, gitaar, mandoline
| acts                 = Strength in Numbers, The Dregs
| bekende instrumenten =
| formatie1            =
| actief in formatie1  =
| inactief1            =
| gestopt1             =
| bezetting1           =
| functie1             =
}}
'''Mark O'Connor''' ([[Seattle]], [[5 augustus]] [[1961]]) is een [[Verenigde Staten|Amerikaanse]] violist, gitarist, mandolinespeler (country, bluegrass, jazz, klassiek), componist, muziekpedagoog en auteur.<ref>{{Citeer web|url=https://markoconnor.com/bio|titel=Mark O'Connor Official Website - Bio|bezochtdatum=23-02-2021|werk=markoconnor.com |archiefurl=https://web.archive.org/web/20240625083737/https://markoconnor.com/bio |archiefdatum=2024-06-25}}</ref>

== Biografie ==
O'Connor had als kind gitaarles en leerde zelf flamencogitaar spelen. Op 11-jarige leeftijd stapte hij over op de viool en werd een leerling van [[Benny Thomasson]]. Later studeerde hij bij de [[Frankrijk|Franse]] jazzviolist [[Stéphane Grappelli]], met wie hij ook optrad. Daarna werkte hij samen met [[David Grisman]] en zijn kwintet en [[Steve Morse]] en zijn Dixie Dregs en won hij tussen 1975 en 1982 wedstrijden als gitarist, violist en mandolinespeler.

In 1983 ging hij naar [[Nashville (Tennessee)]] en trad op met countrysterren als de [[Nitty Gritty Dirt Band]], [[Emmylou Harris]] en [[Randy Travis]]. Met [[Edgar Meyer]], [[Béla Fleck]], [[Jerry Douglas (gitarist)|Jerry Douglas]] en [[Sam Bush]] formeerde hij in 1986 de band Strength in Numbers, waarmee hij ook zijn eigen composities uitvoerde. In 1991 ontving hij een [[Grammy Award]] voor zijn album ''New Nashville Cats''.

Zijn eerste album met [[Cross-over (muziek)|crossover-muziek]] werd in 1996 uitgebracht door Sony Classical. Hij nam het op met [[Yo-Yo Ma]] en bassist Edgar Meyer en het bevatte zijn eigen composities, zoals de zeer succesvolle ''Appalachia Walz''. Het tweede album ''Appalachian Journey'' van het trio werd uitgebracht in 2000 en leverde O'Connor een tweede Grammy Award op. Het album ''Hot Swing!'' (met [[Jon Burr]] en [[Frank Vignola]]) was een eerbetoon aan zijn leraar Grappelli en werd uitgebracht in 2001, met dezelfde bezetting nam hij in 2005 het album ''Live in New York'' op. Het album ''An Appalachian Christmas'' werd in 2011 gemaakt in samenwerking met [[Renée Fleming]], [[Alison Krauss]] en [[James Taylor]]. Met zijn vrouw Maggie nam hij in 2015 het album ''Duo'' op.

Al in 1993 was O'Connors ''Fiddle Concerto'' het populairste en meest gespeelde vioolconcert. In 2010 had hij nog zes vioolconcerten geschreven, evenals de ''Americana Symphony''. In 2009 nam hij zijn strijkkwartetten nr. 2 (Bluegrass) en nr. 3 (Old-Time) op met Ida Kavafian, Paul Neubauer en Matt Haimovitz. Ensembles als de Academie van St. Martin in the Fields en de Gloriae Dei Cantores en de regisseur [[Ken Burns]] gaven hem compositieopdrachten. Voor het Eroica Trio schreef hij het stuk ''Poets and Prophets'', geïnspireerd door de muziek van [[Johnny Cash]].

In 2009 publiceerde O'Conner een leerboek voor viool- en vioolspel, waarin hij zijn eigen methode presenteerde die zich onderscheidde van de populaire Suzuki-methode. Bij het leerboek horen de drie cd's ''American Classics'', ''American Strings'' en ''MOC4. The O'Connor Method''. Hij gaf cursussen aan de [[Juilliard School]] of Music, de [[Harvard University]],  het [[Berklee College of Music]], het Cleveland Institute of Music, de [[Rice University]], de [[Universiteit van Maryland|University of Maryland]], [[Universiteit van Texas in Austin|University of Texas]], het [[Curtis Institute of Music]], de [[Eastman School of Music]], [[Tanglewood]] en op het Aspen Summer Festival. Van 2008 tot 2009 was hij [[artist in residence]] aan de [[Universiteit van Californië - Los Angeles|University of California, Los Angeles]], van 2010 tot 2015 aan de [[Universiteit van Miami|University of Miami]]. Hij is ook de oprichter en directeur van het internationaal geprezen Mark O'Connor String Camp.

== Discografie ==
=== Albums ===
{| class="wikitable"
|-
! rowspan="2"| Jaar
! rowspan="2"| Album
! colspan="7"| Hoogste Amerikaanse chartpositie
! rowspan="2"| Label
|-
! style="width:65px;"| Classical Crossover
! style="width:65px;"| Classical

! style="width:65px;"| Jazz

! style="width:65px;"| Country

! style="width:65px;"| Heatseekers

! style="width:65px;"| Bluegrass

! style="width:65px;"| Indie

|-
| 1974
| ''National Junior Fiddling Champion''
|
|
|
|
|
|
|
| rowspan="6"| Rounder
|-
| 1976
| ''Pickin' in the Wind''
|
|
|
|
|
|
|
|-
| 1978
| ''Markology''
|
|
|
|
|
|
|
|-
| rowspan="2"| 1979
| ''On the Rampage''
|
|
|
|
|
|
|
|-
| ''Soppin' the Gravy''
|
|
|
|
|
|
|
|-
| 1982
| ''False Dawn''
|
|
|
|
|
|
|
|-
| 1982
| ''Industry Standard'' (met [[The Dregs]])
|
|
|
|
|
|
|
| Arista
|-
| 1985
| ''Meanings Of''
|
|
|
|
|
|
|
| rowspan="3"| Warner
|-
| 1986
| ''Stone from Which the Arch Was Made''
|
|
|
|
|
|
|
|-
| 1988
| ''Elysian Forest''
|
|
|
|
|
|
|
|-
| rowspan="2"| 1989
| ''The Championship Years''
|
|
|
|
|
|
|
| CMF
|-
| ''On the Mark''
|
|
|
|
|
|
|
| Warner
|-
| 1990
| ''Retrospective''
|
|
|
|
|
|
|
| Rounder
|-
| 1991
| ''The New Nashville Cats''
|
|
|
| style="text-align:center;"| 44
| style="text-align:center;"| 14
|
|
| Warner
|-
| 1992
| ''Johnny Appleseed''
|
|
|
|
|
|
|
| Rabbit Ears
|-
| rowspan="2"| 1993
| ''Heroes''
|
|
|
| style="text-align:center;"| 46
| style="text-align:center;"| 14
|
|
| Warner
|-
| ''The Night Before Christmas''
|
|
|
|
|
|
|
| Rabbit Ears
|-
| 1994
| ''The Fiddle Concerto''
| style="text-align:center;"| 6
|
|
|
|
|
|
| Warner
|-
| 1996
| ''Appalachia Waltz'' (met [[Yo-Yo Ma]] en [[Edgar Meyer]])
|
| style="text-align:center;"| 1
|
|
|
|
|
| rowspan="6"| Sony
|-
| 1997
| ''Liberty!''
| style="text-align:center;"| 8
|
|
|
|
|
|
|-
| 1998
| ''Midnight on the Water''
| style="text-align:center;"| 5
|
|
|
|
|
|
|-
| 1999
| ''Fanfare for the Volunteer''
|
|
|
|
|
|
|
|-
| 2000
| ''Appalachian Journey'' (met Yo-Yo Ma en Edgar Meyer)
|
| style="text-align:center;"| 1
|
|
|
|
|
|-
| rowspan="2"| 2001
| ''The American Seasons''
|
| style="text-align:center;"| 6
|
|
|
|
|
|-
| ''Hot Swing!''
|
|
|
|
|
|
|
| rowspan="2"| OMAC
|-
| rowspan="2"| 2003
| ''Thirty-Year Retrospective'' (met Chris Thile, Bryon Sutton)
|
|
|
|
|
|
|
|-
| ''Hot Swing Trio: In Full Swing''
|
|
| style="text-align:center;"|7
|
|
|
|
| Sony
|-
| 2004
| ''Crossing Bridges''
|
| style="text-align:center;"| 19
|
|
|
|
|
| rowspan="4"| OMAC
|-
| rowspan="2"| 2005
| ''Hot Swing Trio: Live in New York''
|
|
| style="text-align:center;"| 22
|
|
|
|
|-
| ''Double Violin Concerto'' (met Nadja Salerno-Sonnenberg)
|
|
|
|
|
|
|
|-
| 2006
| ''Folk Mass'' (met Gloriae Dei Cantores)
|
|
|
|
|
|
|
|-
| 2007
| ''The Essential Mark O'Connor''
|
|
|
|
|
|
|
| Sony
|-
| 2008
| ''Americana Symphony'' (Baltimore Symphony, Marin Alsop)
|
|
|
|
|
|
|
| rowspan="10"| OMAC
|-
| 2009
| ''String Quartets No. 2 & 3''
|
|
|
|
|
|
|
|-
| 2010
| ''Jam Session''
|
|
|
|
|
|
|
|-
| 2011
| ''An Appalachian Christmas''
|
| style="text-align:center;"| 9
|
|
| style="text-align:center;"| 5
| style="text-align:center;"| 3
| style="text-align:center;"| 39
|-
| 2012
| ''American Classics''
|
|
|
|
|
|
|
|-
| 2012
| ''America On Strings''
|
|
|
|
|
|
|
|-
| 2013
| ''The Improvised Violin Concerto CD/DVD''
|
|
|
|
|
|
|
|-
| 2014
| ''MOC4''
|
|
|
|
|
|
|
|-
| 2014
| ''Mark O'Connor Christmas Tour Live DVD''
|
|
|
|
|
|
|
|-
| 2015
| ''Duo.'' (met Maggie O'Connor)
|
|
|
|
|
|
|
|-
| 2016
| ''Coming Home''
|
|
|
|
|
| style="text-align:center;"| 1
|
| New Rounder
|-
|2017
|O'Connor Band – Live!
|
|
|
|
|
|
|
|OMAC - 22
|-
|2019
|A Musical Legacy<ref>{{citeer web|url=https://bluegrasstoday.com/a-musical-legacy-mark-oconnor-band/|titel=A Musical Legacy - Mark O'Connor Band|datum=06-12-2019|werk=Bluegrass Today|taal=en|bezochtdatum=23-02-2020|archiefurl=https://web.archive.org/web/20200111152830/https://bluegrasstoday.com/a-musical-legacy-mark-oconnor-band/|archiefdatum=2020-01-11}}</ref>
|
|
|
|
|
|style="text-align:center;"| 5
|
|OMAC - 23
|}

=== Muziekvideo's ===
{| class="wikitable"
|-
! Jaar
! Video
! Regisseur
|-
| 1990
| ''Bowtie''<ref>{{citeer web|url=http://www.cmt.com/videos/mark-oconnor/384437/bowtie.jhtml|titel=CMT:Videos:Mark O'Connor:Bowtie|uitgever=[[CMT (American TV channel)|Country Music Television]]|bezochtdatum=23-02-2021}}</ref>
| Gustavo Garzon
|-
| rowspan="2"| 1991
| ''Restless'' (met [[Steve Wariner]], [[Ricky Skaggs]] and [[Vince Gill]])
|
|-
| ''Now It Belongs to You'' (met [[Steve Wariner]])
| rowspan="2"| Gustavo Garzon
|-
| 1993
| ''The Devil Comes Back to Georgia'' (met [[Charlie Daniels (zanger)|Charlie Daniels]], [[Johnny Cash]], [[Travis Tritt]] en [[Marty Stuart]])
|-
| 1997
| ''Johnny Has Gone for a Soldier'' (met [[James Taylor]])
|
|}

== Externe links ==
* [http://www.markoconnor.com/ Marc O’Connors Homepage]
* [http://www.allmusic.com/artist/mark-oconnor-mn0000293391/biography Allmusic - Mark O’Connor]
* {{Link IMDb naam|id=0640432}}
* Sanchez: [https://books.google.de/books?id=dsNoBQAAQBAJ&pg=PA300&lpg=PA300&dq=%22+Mark+O%27Connor%22+1961&source=bl&ots=TRbwjxADil&sig=3RDlVRKDXyjnbj_NA5xbhjV0wjI&hl=de&sa=X&ved=0CC8Q6AEwAmoVChMI8qCyx8TsxwIVAZYUCh1-1Qij#v=onepage&q=%22%20Mark%20O%27Connor%22%201961&f=false "Fiddle For Dummies, Book + Online Video and Audio Instruction"], John Wiley & Sons, 2014, {{ISBN|9781118930229}}, S. 300
* [https://web.archive.org/web/20160721072025/http://www.fiddleschool.de/Mark-O-Connor/Fiddle-Folk-Violine.htm Fiddle School - Die O'Connor Violinschule]
* [http://classicalmatters.com/mark_o.htm Classical Matters - Mark O'Connor]

{{Appendix|2=
{{References}}
* {{Bronvermelding anderstalige Wikipedia|taal=de|titel=Mark O'Connor|oldid=201501527|datum=20201215}}
}}
{{Bibliografische informatie}}

{{DEFAULTSORT:O'Connor, Mark}}
[[Categorie:Amerikaans violist]]
[[Categorie:Amerikaans gitarist]]
[[Categorie:Amerikaans componist]]
[[Categorie:Amerikaans muziekpedagoog]]

title: Algemene informatie

Geboren: Seattle, 5 augustus 1961

Geboorteplaats: Seattle

Land: Verenigde Staten

title: Werk

Genre(s): country, bluegrass, jazz, klassiek

Instrument(en): viool, fiddle, gitaar, mandoline

Act(s): Strength in Numbers, The Dregs


text:
# Austrosialis ignicollis
Austrosialis ignicollis is een insect uit de familie Sialidae, die tot de orde grootvleugeligen (Megaloptera) behoort. De soort komt voor in het zuidoosten van Australië.

title: Austrosialis ignicollis

wikitext:
{{Taxobox insect
| titelweergave     = cursief
| naam              = ''Austrosialis ignicollis''
| afbeelding        =
| orde              = [[Grootvleugeligen|Megaloptera]] (Grootvleugeligen)
| familie           = [[Sialidae]]
| geslacht          = ''[[Austrosialis]]''
| w-naam            = ''Austrosialis ignicollis''
| auteur            = [[Tillyard]]
| datum             = 1919
| haakjes           =
| commons           =
| species           =
}}
'''''Austrosialis ignicollis''''' is een [[Insecten|insect]] uit de familie [[Sialidae]], die tot de orde [[grootvleugeligen|grootvleugeligen (Megaloptera)]] behoort. De soort komt voor in het zuidoosten van [[Australië (land)|Australië]].<ref>[http://lacewing.tamu.edu/Species-Catalogue/scspeciesgenusresults.cfm?gencriteria=beginswith&genus=Austrosialis&Criteria=AND&speccriteria=beginswith&species=ignicollis {{aut|Oswald, J. D.}} (2007). Neuropterida Species of the World. Version 2.0.]</ref>

{{Appendix}}

[[Categorie:Grootvleugeligen]]
[[Categorie:Endemisch dier uit Australië]]

title: Austrosialis ignicollis

Rijk: Animalia (Dieren)

Stam: Arthropoda (Geleedpotigen)

Klasse: Insecta (Insecten)

Orde: Megaloptera (Grootvleugeligen)

Familie: Sialidae

Geslacht: Austrosialis

title: Soort

Portaal: Biologie · Insecten


text:
# Acinocheirodon melanogramma
Acinocheirodon melanogramma is een straalvinnige vissensoort uit de familie van de karperzalmen (Characidae). De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1999 door Malabarba & Weitzman.

title: Acinocheirodon melanogramma

wikitext:
{{Taxobox straalvinnige
| titelweergave = cursief
| naam = ''Acinocheirodon melanogramma''
| afbeelding =
| orde = [[Characiformes]]
| familie = [[Characidae]] (Karperzalmen)
| geslacht = ''[[Acinocheirodon]]''
| w-naam = ''Acinocheirodon melanogramma''
| auteur = Malabarba & Weitzman
| datum = 1999
| haakjes =
| commons =
| species =
|status=LC|statusbron=2018|rl-id=187004}}
'''''Acinocheirodon melanogramma''''' is een [[Straalvinnigen|straalvinnige]] [[vissen (dieren)|vissensoort]] uit de familie van de [[Characidae|karperzalmen (Characidae)]].<ref>{{Link FishBase species|genus=Acinocheirodon|species=melanogramma|month=02|year=2013}}</ref> De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1999 door Malabarba & Weitzman.
{{Appendix}}
{{beginnetje|biologie|2013|02|27}}

[[Categorie:Characidae]]
[[Categorie:IUCN-status niet bedreigd]]

title: Acinocheirodon melanogramma · IUCN-status: Niet bedreigd (2018)

Stam: Chordata (Chordadieren)

Superklasse: Osteichthyes (Beenvisachtigen)

Klasse: Actinopterygii (Straalvinnigen)

Orde: Characiformes

Familie: Characidae (Karperzalmen)

Geslacht: Acinocheirodon

title: Soort

Portaal: Biologie · Vissen


text:
# Louise de Corcelles
Louise-Honorée-Françoise Polier de Corcelles, geboren Louise-Honorée-Françoise de Saussure de Bercher (Lausanne, 21 maart 1726 – aldaar, 26 februari 1796) was een Zwitserse pastelportrettiste en decorateur van interieurs in het kanton Vaud.

## Levensloop
Louise de Corcelles was de dochter van David de Saussure, baron von Bercher, officier in het Franse leger, beursmakelaar en lid van de Kleine Raad van Lausanne. Haar moeder was Angélique Mannlich de Bettens, dochter van Georges Mannlich, officier in Franse dienst en lid van de Grote Raad van Bern. Over haar jonge jaren is weinig bekend. Ze zou verliefd geweest zijn op haar neef, Philippe de Constant. Omwille van wettelijk beletsel in het kanton Vaud mocht het huwelijk niet doorgaan. Zij was 28 jaar toen ze voor het eerst huwde (1754): haar man was Etienne d’Aubonne, kapitein bij het Nederlandse leger. Vijf jaar later was Corcelles weduwe (1759).
Zij hertrouwde met Jonathan Polier de Saint-Germain, heer van Corcelles en adjunct-baljuw van Lausanne. Het echtpaar bracht de winter door in hun herenhuis aan de Place Saint-François in Lausanne. De zomer brachten ze door ofwel in het kasteel van Corcelles-le-Jorat, in de Provence of in het kuuroord Plombières in de Elzas.
Louise de Corcelles was muzikaal en artistiek begaafd. Regelmatig portretteerde zij bezoekers en verwanten. Zij gebruikte pastel. Over haar pastelportretten schreef Rosalie de Constant, zelf een portrettiste: ‘ze is zo getalenteerd dat ze alle kenmerken van haar personage opneemt en de geest en karaktertrekken van het personage overbrengt’. De Nederlandse Belle van Zuylen in het kanton Neuchâtel vermeldt de pastelportretten van Corcelles in haar brieven. Vele van deze portretten zijn evenwel niet gearchiveerd, niet vermeld in brieven of verloren gegaan.
Door de briefwisseling van Corcelles krijgt de lezer in een inkijk in de levenswijze van aristocraten in Lausanne tijdens de twee helft van de 18e eeuw. Zij schreef voornamelijk naar haar neef David-Louis Constant d’Hermenches en haar vriendin Catherine de Charrière de Sévery.
Naast pastelportretten schilderde Corcelles interieurs. Zo schilderde ze het privaattheater van de Villa Mon Repos in Lausanne, die het kasteel was van een andere neef markies de Langallerie. Het theater was de ontmoetingsplek voor culturele activiteiten in Lausanne. Voltaire voerde er zijn tragedie Zaïre uit voor zijn vrienden in Lausanne (1757).

title: Louise de Corcelles

wikitext:
'''Louise-Honorée-Françoise Polier de Corcelles''', geboren '''Louise-Honorée-Françoise de Saussure de Bercher''' ([[Lausanne (stad)|Lausanne]], 21 maart [[1726]] – aldaar, 26 februari [[1796]]) was een [[Zwitserland|Zwitserse]] [[Pastelkrijt|pastelportrettiste]] en decorateur van interieurs in het kanton [[Vaud (kanton)|Vaud]].

== Levensloop ==
Louise de Corcelles was de dochter van David de Saussure, baron von Bercher, officier in het [[Koninkrijk Frankrijk|Franse]] leger, beursmakelaar en lid van de Kleine Raad van Lausanne. Haar moeder was Angélique Mannlich de Bettens, dochter van Georges Mannlich, officier in Franse dienst en lid van de [[Grote Raad van Bern]]. Over haar jonge jaren is weinig bekend. Ze zou verliefd geweest zijn op haar neef, Philippe de Constant. Omwille van wettelijk beletsel in het kanton Vaud mocht het huwelijk niet doorgaan. Zij was 28 jaar toen ze voor het eerst huwde (1754): haar man was Etienne d’Aubonne, kapitein bij het [[Republiek der Zeven Verenigde Nederlanden|Nederlandse]] leger. Vijf jaar later was Corcelles weduwe (1759).

Zij hertrouwde met Jonathan Polier de Saint-Germain, heer van [[Corcelles-le-Jorat|Corcelles]] en adjunct-baljuw van Lausanne. Het echtpaar bracht de winter door in hun herenhuis aan de ''Place Saint-François'' in Lausanne. De zomer brachten ze door ofwel in het kasteel van Corcelles-le-Jorat, in de [[Provence (Frankrijk)|Provence]] of in het kuuroord [[Plombières-les-Bains|Plombières]] in de Elzas.<ref>{{Citeer web
| url          = https://hls-dhs-dss.ch/articles/041721/2005-08-11/
| titel        = Louise de Corcelles
| achternaam   = Hofmann
| voornaam     = Anne
| datum        = 2005
| werk         = Dictionnaire historique de la Suisse
| uitgever     = Académie suisses des sciences humaines et sociales, Bern
| taal         = fr
 |archiefurl=https://web.archive.org/web/20230723183925/https://hls-dhs-dss.ch/articles/041721/2005-08-11/ |archiefdatum=2023-07-23}}</ref>
[[Bestand:CH-NB - Lausanne, Mon Repos - Collection Gugelmann - GS-GUGE-BRANDOIN-E-3.tif|miniatuur|Villa Mon Repos in [[Lausanne (stad)|Lausanne]]]]
Louise de Corcelles was muzikaal en artistiek begaafd. Regelmatig portretteerde zij bezoekers en verwanten. Zij gebruikte pastel. Over haar pastelportretten schreef [[Rosalie de Constant]], zelf een portrettiste: ‘ze is zo getalenteerd dat ze alle kenmerken van haar personage opneemt en de geest en karaktertrekken van het personage overbrengt’. De Nederlandse [[Belle van Zuylen]] in het kanton [[Neuchâtel (kanton)|Neuchâtel]] vermeldt de pastelportretten van Corcelles in haar brieven. Vele van deze portretten zijn evenwel niet gearchiveerd, niet vermeld in brieven of verloren gegaan.<ref>{{Citeer web
| url          = http://www.pastellists.com/Articles/Corcelles.pdf
| titel        = Corcelles, Mme Polier de, née Louise-Honorée-Françoise de Saussure de Bercher
| achternaam   = Jeffares
| voornaam     = Neil
| werk         = Dictionary of pastellists before 1800 - online edition
| uitgever     = Pastellists
| taal         = en
 |archiefurl=https://web.archive.org/web/20230723183915/http://www.pastellists.com/Articles/Corcelles.pdf |archiefdatum=2023-07-23}}</ref>

Door de briefwisseling van Corcelles krijgt de lezer in een inkijk in de levenswijze van aristocraten in Lausanne tijdens de twee helft van de 18e eeuw. Zij schreef voornamelijk naar haar neef David-Louis Constant d’Hermenches en haar vriendin Catherine de Charrière de Sévery.<ref>{{Citeer web
| url          = https://lumieres.unil.ch/actualites/2/
| titel        = Appel: le Musée historique de Lausanne est à la recherche des oeuvres de Madame de Corcelles
| datum        = 2013
| werk         = Lumières Lausanne
| taal         = fr
 |archiefurl=https://web.archive.org/web/20230723183917/https://lumieres.unil.ch/actualites/2/ |archiefdatum=2023-07-23}}</ref>

Naast pastelportretten schilderde Corcelles interieurs. Zo schilderde ze het privaattheater van de [[Villa Mon Repos]] in Lausanne, die het kasteel was van een andere neef markies de Langallerie. Het theater was de ontmoetingsplek voor culturele activiteiten in Lausanne. [[Voltaire]] voerde er zijn tragedie [[Zaïre (Voltaire)|Zaïre]] uit voor zijn vrienden in Lausanne (1757).<ref>{{Citeer web
| url          = https://lumieres.unil.ch/fiches/biblio/7652/
| titel        = Lovis, Béatrice, « Le théâtre de Mon-Repos et sa représentation sur les boiseries du château de Mézery »
| datum        = 2015
| formaat      = Fiche bibliographique
| werk         = Etudes Lumières Lausanne, n°2
| taal         = fr
 |archiefurl=https://web.archive.org/web/20240420030226/https://lumieres.unil.ch/fiches/biblio/7652/ |archiefdatum=2024-04-20}}</ref>

{{Appendix|2=
* {{Bronvermelding anderstalige Wikipedia|taal=de|titel=Louise de Corcelles|oldid=229501211|datum=20230105}}
----
{{References}}
}}

{{DEFAULTSORT:Courcelles, Louise de}}
[[Categorie:Zwitserse adel]]
[[Categorie:Zwitsers schrijver]]
[[Categorie:Zwitsers kunstschilder in de 18e eeuw]]


text:
# Doctor of Pharmacy
Doctor of Pharmacy (afkorting:  PharmD of Pharm.D.) is de academische titel of graad die gevoerd wordt door apothekers in de Verenigde Staten en Canada.
Het doctoraatsdiploma is een professionele doctorsgraad die vergelijkbaar is met een doctor in de geneeskunde (MD) of doctor in de tandheelkunde (DDS), en niet met een doctoraat als gevolg van wetenschappelijke promotie (zoals onder andere een PhD).
De voltooiing van het vierjarige professionele curriculum - met een minimum van 1.740 uur klinische ervaring - is vereist om het doctoraatsdiploma te behalen.
Studenten die zich inschrijven voor het doctoraatsprogramma moeten aan het begin van hun eerste jaar hun interne licentie bij de Raad van Apotheek verkrijgen. De licentie van de interne apotheker moet te allen tijde actief zijn tijdens de inschrijving voor het doctoraatsprogramma. Studenten met een actieve interne apothekerslicentie mogen alle taken van een geregistreerde apotheker uitvoeren onder direct en persoonlijk toezicht van een geregistreerde apotheker.
Om in aanmerking te komen voor het doctoraatsprogramma hebben de meeste apothekersscholen een bachelordiploma (2-4 jaar) nodig om er zeker van te zijn dat de aanvragers goed voorbereid zijn op het niveau van het PharmD programma. Het duurt dus meestal acht jaar universitaire studie om een doctoraat te behalen en apotheker te worden.
De graad vindt de laatste jaren steeds meer ingang bij apothekers in Nederland en Vlaanderen, vooral bij diegenen die een baan hebben bij de universitair medische centra en/of werken in de (internationaal georiënteerde) farmaceutische industrie. Veelal werken zij samen met onderzoekers en apothekers in het buitenland en het gebruik van deze (Amerikaanse) titel leidt internationaal tot meer herkenbaarheid.

title: Doctor of Pharmacy

wikitext:
'''Doctor of Pharmacy''' (afkorting: '' PharmD'' of ''Pharm.D.'') is de academische [[Titulatuur hoger onderwijs|titel]] of [[academische graad|graad]] die gevoerd wordt door [[apotheker]]s in de [[Verenigde Staten]] en [[Canada]].

Het doctoraatsdiploma is een professionele doctorsgraad die vergelijkbaar is met een doctor in de [[geneeskunde]] (MD) of doctor in de tandheelkunde (DDS), en niet met een doctoraat als gevolg van [[wetenschappelijke promotie]] (zoals onder andere een [[PhD]]).
De voltooiing van het vierjarige professionele curriculum - met een minimum van 1.740 uur klinische ervaring - is vereist om het doctoraatsdiploma te behalen.

Studenten die zich inschrijven voor het doctoraatsprogramma moeten aan het begin van hun eerste jaar hun interne licentie bij de Raad van Apotheek verkrijgen. De licentie van de interne apotheker moet te allen tijde actief zijn tijdens de inschrijving voor het doctoraatsprogramma. Studenten met een actieve interne apothekerslicentie mogen alle taken van een geregistreerde apotheker uitvoeren onder direct en persoonlijk toezicht van een geregistreerde apotheker.

Om in aanmerking te komen voor het doctoraatsprogramma hebben de meeste apothekersscholen een bachelordiploma (2-4 jaar) nodig om er zeker van te zijn dat de aanvragers goed voorbereid zijn op het niveau van het PharmD programma. Het duurt dus meestal acht jaar universitaire studie om een doctoraat te behalen en apotheker te worden.

De graad vindt de laatste jaren steeds meer ingang bij apothekers in [[Nederland]] en Vlaanderen, vooral bij diegenen die een baan hebben bij de [[Universitair medisch centrum|universitair medische centra]] en/of werken in de (internationaal georiënteerde) [[farmaceutische industrie]]. Veelal werken zij samen met onderzoekers en apothekers in het buitenland en het gebruik van deze (Amerikaanse) titel leidt internationaal tot meer herkenbaarheid.

==Zie ook==
*[[Medical Doctor|Doctor of Medicine]]

{{Navigatie academische graden}}

{{DEFAULTSORT:Doctor Of Pharmacy}}
[[Categorie:Doctor|Pharmacy]]
[[Categorie:Apotheker| Doctor of Pharmacy]]


text:
# Käferbohnensalat
Käferbohnensalat is een salade gemaakt van pronkbonen (in Oostenrijk 'Käferbohnen' genoemd) uit de traditionele Stiermarkse keuken. In tegenstelling tot in België en Nederland worden pronkbonen in de Stiermarken niet als snijbonen gegeten, maar laat men ze rijpen zodat de zaden in salades kunnen worden gebruikt. De bonen (zaden) zijn lichtpaars van kleur met zwarte vlekken en lijken op kevers (Duits: Käfer), wat leidde tot de naam Käferbohnen.

## Toebereiding
Ter voorbereiding laat men gedroogde bonen een nacht in water weken. Vervolgens worden de bonen in het weekwater gekookt met bonenkruid en een beetje suiker. Halverwege de kooktijd worden de bonen op smaak gebracht met zout. Voor de bereiding van de salade worden de bonen gemengd met fijngehakte, flinterdunne uien en op smaak gebracht met appelazijn, zout en peper. Typisch is het gebruik van pompoenpitolie die in geheel Stiermarken traditioneel wordt geproduceerd. Als alternatief gebruikt men flinterdunne uienringen en mierikswortel als ingrediënt of garnering. Er zijn ook varianten waarbij het weekwater niet wordt gebruikt of waarbij verse bonen worden gebruikt. Käferbohnensalat kan ook worden bereid met bonen uit blik.

## Geschiedenis
De pronkboon komt oorspronkelijk uit de berggebieden van Centraal-Amerika en Mexico en werd in de 17e eeuw naar Europa gebracht. Hoe ze in Stiermarken terecht is gekomen is niet geheel duidelijk, mogelijk via de Krim en Oost-Europa, omdat ze in Stiermarken ook wel Türkische Bohne wordt genoemd. Zeker is dat pronkbonen sinds de 19e eeuw continu in Stiermarken worden geteeld. Sinds 2016 is Steirische Käferbohne door de EU erkend als beschermde oorsprongsbenaming.

## Afbeeldingen
- Pronkbonensalade met uien en pompoenpitolie
- Pronkboon (zaad)
- Conservenblik met pronkbonen

title: Käferbohnensalat

wikitext:
[[Bestand:Kaeferbohnensalat.jpg|thumb|Pronkbonensalade]]
'''Käferbohnensalat''' is een [[salade]] gemaakt van [[pronkboon|pronkbonen]] (in Oostenrijk 'Käferbohnen' genoemd) uit de traditionele [[Stiermarken (deelstaat)|Stiermarkse]] keuken. In tegenstelling tot in België en Nederland worden pronkbonen in de Stiermarken niet als snijbonen gegeten, maar laat men ze rijpen zodat de [[zaad (plant)|zaden]] in salades kunnen worden gebruikt. De bonen (zaden) zijn lichtpaars van kleur met zwarte vlekken en lijken op kevers (Duits: ''Käfer''), wat leidde tot de naam ''Käferbohnen''.

== Toebereiding ==
Ter voorbereiding laat men gedroogde bonen een nacht in water weken. Vervolgens worden de bonen in het weekwater gekookt met [[bonenkruid]] en een beetje suiker. Halverwege de kooktijd worden de bonen op smaak gebracht met zout. Voor de bereiding van de salade worden de bonen gemengd met fijngehakte, flinterdunne uien en op smaak gebracht met appelazijn, zout en peper. Typisch is het gebruik van [[pompoenpitolie]] die in geheel Stiermarken traditioneel wordt geproduceerd.<ref>{{de}} [https://www.steirische-spezialitaeten.at/rezepte/traditioneller-kaeferbohnensalat.html Traditioneller Käferbohnensalat], steirische-spezialitaeten.at</ref> Als alternatief gebruikt men flinterdunne uienringen en [[mierik]]swortel als ingrediënt of garnering. Er zijn ook varianten waarbij het weekwater niet wordt gebruikt of waarbij verse bonen worden gebruikt. Käferbohnensalat kan ook worden bereid met bonen uit [[conservenblik|blik]].<ref>{{de}} Joachim Bacher: [https://www.graz.net/rezepte/kaeferbohnensalat/ ''Käferbohnen Salat mit Kernöl - Rezept''], graz.net</ref>

== Geschiedenis ==
De pronkboon komt oorspronkelijk uit de berggebieden van Centraal-Amerika en Mexico en werd in de 17e eeuw naar Europa gebracht. Hoe ze in Stiermarken terecht is gekomen is niet geheel duidelijk, mogelijk via de [[Krim]] en Oost-Europa, omdat ze in Stiermarken ook wel ''Türkische Bohne'' wordt genoemd.<ref>{{de}}[https://www.steirische-spezialitaeten.at/kulinarik/steirische-kaeferbohne.html Steirische Käferbohne], steirische-spezialitaeten.at</ref> Zeker is dat pronkbonen sinds de 19e eeuw continu in Stiermarken worden geteeld.<ref>{{de}}[https://www.bmluk.gv.at/themen/lebensmittel/trad-lebensmittel/spezialkulturen/steir_kaeferbohne.html Traditioneller Anbau der Käferbohne (Phaseolus coccineus L.) in der Steiermark], bmluk.gv.at</ref> Sinds 2016 is ''Steirische Käferbohne'' door de EU erkend als [[beschermde oorsprongsbenaming]].<ref>{{de}}[https://steiermark.orf.at/v2/news/stories/2792734/ EU schützt „steirische Käferbohne“], steiermark.orf.at</ref><ref>{{en}}[https://ec.europa.eu/agriculture/eambrosia/geographical-indications-register/details/EUGI00000015918 Steirische Käferbohne], ec.europa.eu</ref>

== Afbeeldingen ==
<gallery widths="180px" heights="135px">
Käferbohnensalat Graz.jpg|Pronkbonensalade met uien en pompoenpitolie
Phaseolus.coccineus.seed.jpg|Pronkboon (zaad)
Tin can with käferbohnen.jpg|Conservenblik met pronkbonen
</gallery>

{{Appendix|1=alles|2=
{{References}}
* {{Bronvermelding anderstalige Wikipedia|taal=de|titel=Käferbohnensalat|oldid=247293398|datum=20240801}}
}}
{{Commonscat}}

[[Categorie:Oostenrijkse keuken]]
[[Categorie:Salade]]


text:
# Herbi
Herbi is een historisch merk van motorfietsen.
De bedrijfsnaam was: Herbi-Werk, Gebrüder Herbig, Bad Liebwerda.
Dit was een Tsjecho-Slowaaks merk dat goede motorfietsen met 198cc-Blackburne-zijklepmotoren en 498cc-Küchen-kopkleppers maakte. De productie begon in 1925 en werd in 1928 beëindigd.

title: Herbi

wikitext:
'''Herbi''' is een historisch merk van [[motorfiets]]en.

De bedrijfsnaam was: Herbi-Werk, Gebrüder Herbig, [[Lázně Libverda|Bad Liebwerda]].

Dit was een [[Tsjecho-Slowakije|Tsjecho-Slowaaks]] merk dat goede motorfietsen met 198cc-[[Blackburne (motorfiets)|Blackburne]]-[[zijklepmotor]]en en 498cc-[[Küchen]]-[[kopklep]]pers maakte. De productie begon in [[1925]] en werd in [[1928]] beëindigd.

{{Appendix|2=
* Erwin Tragatsch: Alle Motorräder 1894-1981: Eine Typengeschichte. 2500 Marken aus 30 Ländern' Stuttgart 1997, {{ISBN|3-87943-410-7}}
* Erwin Tragatsch: The Illustrated Encyclopedia of Motorcycles', Secaucus 1985. {{ISBN|0890098689}}
* S. Ewald/G. Murrer: Enzyklopädie des Motorrads, Marken - Modelle - Technik, Bechtermünz Verlag 1999, {{ISBN|3-8289-5364-6}}
{{References}}
}}

[[Categorie:Tsjecho-Slowaaks historisch motorfietsmerk]]


text:
# Pteredoa nigropuncta
Pteredoa nigropuncta is een vlinder uit de familie spinneruilen (Erebidae), onderfamilie donsvlinders (Lymantriinae). De wetenschappelijke naam van deze soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1926 door Hering.
De soort komt voor in tropisch Afrika.

title: Pteredoa nigropuncta

wikitext:
{{Taxobox vlinder
| naam = ''Pteredoa nigropuncta''
| titelweergave = cursief
| afbeelding =
| afbeeldingtekst =
| familie = [[Spinneruilen|Erebidae]] (Spinneruilen)
| onderfamilie = [[Donsvlinders|Lymantriinae]] (Donsvlinders)
| geslacht = ''[[Pteredoa]]''
| w-naam = ''Pteredoa nigropuncta''
| auteur = Hering
| datum = 1926
| haakjes =
| species =
| commons =
}}
'''''Pteredoa nigropuncta''''' is een [[vlinders|vlinder]] uit de familie [[spinneruilen]] (Erebidae), onderfamilie [[donsvlinders]] (Lymantriinae). De wetenschappelijke naam van deze soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1926 door Hering.

De soort komt voor in [[Afrotropisch gebied|tropisch Afrika]].

{{Appendix|2=
* {{Brontabel|2012-DePrins-DePrins}} [bezocht 15-3-2013]
}}
{{Beginnetje|biologie|2013|03|15}}

[[Categorie:Donsvlinders]]
[[Categorie:Dier uit het Afrotropisch gebied]]

title: Pteredoa nigropuncta

Orde: Lepidoptera (Vlinders)

Familie: Erebidae (Spinneruilen)

Onderfamilie: Lymantriinae (Donsvlinders)

Geslacht: Pteredoa

title: Soort


text:
# Bijzondere prijs
De bijzondere prijs was een onregelmatig toegekende prijs van de Jan Campert-Stichting ter bekroning van een essayistisch werk of ter bekroning van bijzondere verdiensten voor de Nederlandse letterkunde.
De prijs werd in 1951 ingesteld en in 1978 gesplitst in de J. Greshoff-prijs voor het essay en de G.H. 's-Gravesande-prijs voor bijzondere literaire verdiensten.

## Gelauwerden
- 1976 - Inez van Dullemen voor Vroeger is dood
- 1975 - Rico Bulthuis voor De dagen na donderdag
- 1974 - Piet Buijnsters voor Hieronymus van Alphen
- 1973 - Rob Nieuwenhuys voor Oost-Indische spiegel
- 1972 - H.C. ten Berge voor zijn leiding van het tijdschrift Raster
- 1971 - Willy Roggeman voor De ringen van de kinkhoorn
- 1970 - Cor Stedelinck voor het Van Ostaijen-programma 'Dag stoel naast de tafel'
- 1969 - J.J. Oversteegen voor Vorm of vent
- 1968 - Jacques den Haan voor Een leven als een oordeel
- 1967 - Paul De Wispelaere voor Met kritisch oog
- 1966 - Jacques Presser voor Ondergang. De vervolging en verdelging van het Nederlandse Jodendom, 1940-1945
- 1965 - Enno Endt voor Herman Gorter documentatie over de jaren 1864 tot en met 1897
- 1964 - C.J.E. Dinaux voor zijn kritisch en essayistisch werk
- 1963 - Arthur Lehning voor zijn activiteiten in het belang der Nederlandse letterkunde
- 1961 - Kees Lekkerkerker voor zijn arbeid ten behoeve van de uitgave van het verzameld werk van J. Slauerhoff
- 1956 - Jos de Gruyter voor Schouwend oog
- 1955 - Elisabeth du Perron-de Roos voor publicatie van het verzameld werk van E. du Perron
- 1955 - A. ter Braak-Faber voor publicatie van het verzameld werk van Menno ter Braak
- 1953 - S. Vestdijk voor Essays in duodecimo
- 1952 - Pierre H. Dubois voor Een houding in de tijd
- 1951 - Hendrik de Vries voor zijn essayistisch werk over poëzie

title: Bijzondere prijs

wikitext:
De '''bijzondere prijs''' was een onregelmatig toegekende [[prijs (winnen)|prijs]] van de [[Jan Campert-Stichting]] ter bekroning van een [[essay]]istisch werk of ter bekroning van bijzondere verdiensten voor de [[Nederlandse literatuur|Nederlandse letterkunde]].

De prijs werd in 1951 ingesteld en in 1978 gesplitst in de [[J. Greshoff-prijs]] voor het essay en de [[G.H. 's-Gravesande-prijs]] voor bijzondere literaire verdiensten.

==Gelauwerden==
* 1976 - [[Inez van Dullemen]] voor ''Vroeger is dood''
* 1975 - [[Rico Bulthuis]] voor ''De dagen na donderdag''
* 1974 - [[Piet Buijnsters]] voor ''Hieronymus van Alphen''
* 1973 - [[Rob Nieuwenhuys]] voor ''Oost-Indische spiegel''
* 1972 - [[H.C. ten Berge]] voor zijn leiding van het tijdschrift Raster
* 1971 - [[Willy Roggeman]] voor ''De ringen van de kinkhoorn''
* 1970 - [[Cor Stedelinck]] voor het Van Ostaijen-programma 'Dag stoel naast de tafel'
* 1969 - [[Jaap Oversteegen|J.J. Oversteegen]] voor ''Vorm of vent''
* 1968 - [[Jacques den Haan]] voor ''Een leven als een oordeel''
* 1967 - [[Paul De Wispelaere]] voor ''Met kritisch oog''
* 1966 - [[Jacques Presser]] voor ''Ondergang. De vervolging en verdelging van het Nederlandse Jodendom, 1940-1945''
* 1965 - [[Enno Endt]] voor Herman Gorter documentatie over de jaren 1864 tot en met 1897
* 1964 - [[C.J.E. Dinaux]] voor zijn kritisch en essayistisch werk
* 1963 - [[Arthur Lehning]] voor zijn activiteiten in het belang der Nederlandse letterkunde
* 1961 - [[Kees Lekkerkerker]] voor zijn arbeid ten behoeve van de uitgave van het verzameld werk van [[J. Slauerhoff]]
* 1956 - [[Jos de Gruyter]] voor ''Schouwend oog''
* 1955 - [[Elisabeth de Roos|Elisabeth du Perron-de Roos]] voor publicatie van het verzameld werk van [[E. du Perron]]
* 1955 - [[A. ter Braak-Faber]] voor publicatie van het verzameld werk van [[Menno ter Braak]]
* 1953 - [[Simon Vestdijk|S. Vestdijk]] voor ''Essays in duodecimo''
* 1952 - [[Pierre H. Dubois]] voor ''Een houding in de tijd''
* 1951 - [[Hendrik de Vries]] voor zijn essayistisch werk over poëzie

== Externe link ==
*[https://web.archive.org/web/20131104095658/http://www.jancampertstichting.nl/Cms/Prijzen/bijzondere-prijzen1/ Bijzondere prijs]

[[Categorie:Nederlandse literatuurprijs]]


text:
# Toholampi
Toholampi is een gemeente in de Finse provincie West-Finland en in de Finse regio Centraal-Österbotten. De gemeente heeft een landoppervlakte van 608,98 km² en telt 2.903 inwoners (2022).

title: Toholampi

wikitext:
{{Infobox gemeente Finland
| naam= Toholampi
| coatofarms= [[Bestand:Toholampi.vaakuna.svg|90px]]
| gemeentekaart=Toholampi sijainti Suomi.svg
| regio= [[Centraal-Österbotten]]
| provincie= [[West-Finland]]
| webpage= <small>bron: [http://www.stat.fi/index_en.html Fins Bureau voor Statistiek]</small>
| image = Toholampikirkko.jpg
| caption = Kerk van Toholampi
}}
'''Toholampi''' is een [[Lijst van Finse gemeenten|gemeente]] in de [[Finland|Finse]] provincie [[West-Finland]] en in de Finse regio [[Centraal-Österbotten]]. De gemeente heeft een landoppervlakte van {{Statistiek gemeente Finland oppervlakte|849}} km² en telt {{Statistiek gemeente Finland inwoners|849}} inwoners ({{Statistiek gemeente Finland inwoners|TXT=Year}}).

{{Beginnetje|landen & volken|land=Finland|2=2005|3=12|4=22}}

[[Categorie:Gemeente in Finland]]

title: Situering

Voormalige provincie: West-Finland

Landschap (maakunta): Centraal-Österbotten

title: Algemeen

Algemeen: bron: Fins Bureau voor Statistiek

title: Foto's

Foto's: Kerk van Toholampi


text:
# Joakim Nilsson (1966)
Joakim Nilsson (Landskrona, 31 maart 1966) is een voormalig Zweeds voetballer.

## Clubcarrière
Nilsson speelde als middenvelder. Hij kwam uit voor Malmö FF en Sporting Gijón (Spanje). Hij sloot zijn profloopbaan in 1995 af bij Landskrona BoIS, de club waar hij ooit begon.

## Interlandcarrière
In 1988 vertegenwoordigde Nilsson zijn vaderland bij de Olympische Zomerspelen in Seoel. Daar werd Zweden in de kwartfinale uitgeschakeld door Italië (1-2). Nilsson speelde in totaal 27 interlands (één doelpunt) in de periode 1988-1992. Onder leiding van bondscoach Olle Nordin maakte hij zijn debuut op 31 maart 1988 in de vriendschappelijke wedstrijd tegen West-Duitsland (1-1) in West-Berlijn. Hij viel in dat duel na 83 minuten in voor aanvaller Johny Ekström. Nilsson nam met zijn vaderland deel aan het WK voetbal 1990 en het EK voetbal 1992.

## Erelijst
Malmo FF
- Zweeds landskampioen

1988
- Zweeds bekerwinnaar

1986, 1989

title: Joakim Nilsson (1966)

wikitext:
{{Infobox voetballer
| spelernaam                  = Joakim Nilsson
| volledigenaam               = {{nowrap|Joakim Nilsson}}
| afbeelding                  =
| afbeeldingbreedte           = 250
| onderschrift                =
| geboortedatum               = [[31 maart]] [[1966]]
| geboortestad                = [[Landskrona (stad)|Landskrona]]
| geboorteland                = [[Zweden]]
| overlijddatum               =
| stadvanoverlijden           =
| landvanoverlijden           =
| lengte                      = 183
| gewicht                     =
| been                        =
| huidigeclub                 = ''Gestopt in 1995''
| rugnummer                   =
| positie                     = Middenvelder
| functie                     =
| huidigeclubfunctie          =
| contracttot                 =
| vorigeclubs                 =
| jeugdjaren                  =
| jeugdteams                  = {{SE-VLAG}} [[Landskrona BoIS]]
| seizoen                     = 1986–1990
1990–1993
1993–1995
 |club                        = {{SE-VLAG}} [[Malmö FF]]
{{ES-VLAG}} [[Sporting Gijón]]
{{SE-VLAG}} [[Landskrona BoIS]]
 |wedstr(goals)               = 60{{0|00}}(3)
50{{0|00}}(0)
31{{0}}(11)
| interlandjaren              = 1988–1992
| interlandteam               = {{SWEf}}
| interlandwedstrijden(goals) = 27{{0|00}}(1)
| trainersjaren               =
| getraindeclubs              =
| erelijstjaren               =
| erelijst                    =
| clubupdate                  =
| landupdate                  =
}}
'''Joakim Nilsson''' ([[Landskrona (stad)|Landskrona]], [[31 maart]] [[1966]]) is een voormalig [[Zweden|Zweeds]] voetballer.

==Clubcarrière==
Nilsson speelde als middenvelder. Hij kwam uit voor [[Malmö FF]] en [[Sporting Gijón]] (Spanje). Hij sloot zijn profloopbaan in 1995 af bij [[Landskrona BoIS]], de club waar hij ooit begon.

==Interlandcarrière==
In 1988 vertegenwoordigde Nilsson zijn vaderland bij de [[Olympische Zomerspelen]] in [[Seoel]]. Daar werd Zweden in de kwartfinale uitgeschakeld door [[Italiaans voetbalelftal (mannen)|Italië]] (1-2). Nilsson speelde in totaal 27 interlands (één doelpunt) in de periode 1988-1992. Onder leiding van bondscoach [[Olle Nordin]] maakte hij zijn debuut op [[31 maart]] [[1988]] in de vriendschappelijke wedstrijd tegen [[Duits voetbalelftal (mannen)|West-Duitsland]] (1-1) in [[West-Berlijn]]. Hij viel in dat duel na 83 minuten in voor aanvaller [[Johny Ekström]]. Nilsson nam met zijn vaderland deel aan het [[WK voetbal 1990]] en het [[EK voetbal 1992]].

==Erelijst==
;{{SE-VLAG}} Malmo FF
*'''[[Allsvenskan|Zweeds landskampioen]]
: 1988
*'''[[Svenska Cupen|Zweeds bekerwinnaar]]
: 1986, 1989

==Zie ook==
*[[Lijst van spelers van Malmö FF]]
*[[Lijst van spelers van het Zweedse voetbalelftal]]

{{Appendix|2=
* [https://eu-football.info/_player.php?id=15164 eu-football]
* {{Link nationalfootballteams.com|pid=33432}}
{{references}}
}}
{{Navigatie selectie voetbalelftal Zweden WK 1990}}
{{Navigatie selectie voetbalelftal Zweden EK 1992}}

{{DEFAULTSORT:Nilsson, Joakim}}
[[Categorie:Zweeds voetballer]]
[[Categorie:Zweeds olympisch deelnemer]]

title: Persoonlijke informatie

Volledige naam: Joakim Nilsson

Geboorteplaats: Landskrona, Zweden

Positie: Middenvelder

title: Clubinformatie

Huidige club: Gestopt in 1995

title: Senioren

Seizoen: Club · W 0(G)

Malmö FF · Sporting Gijón · Landskrona BoIS · 6000(3) · 5000(0) · 310(11)

title: Interlands

Zweden · 2700(1)

Portaal: Voetbal


text:
# Nirina imitans
Nirina imitans is een keversoort uit de familie bladkevers (Chrysomelidae). De wetenschappelijke naam van de soort werd in 1894 gepubliceerd door Martin Jacoby.

title: Nirina imitans

wikitext:
{{Taxobox insect
| naam = ''Nirina imitans''
| titelweergave = cursief
| afbeelding =
| afbeeldingtekst =
| orde = [[Kevers|Coleoptera]] (Kevers)
| familie = [[Bladkevers|Chrysomelidae]] (Bladkevers)
| geslacht = ''[[Nirina]]''
| w-naam = ''Nirina imitans''
| auteur = [[Martin Jacoby|Jacoby]]
| datum = 1894
| haakjes = ja
| origineel =
}}

'''''Nirina imitans''''' is een [[kevers]]oort uit de familie [[bladkevers]] (Chrysomelidae). De wetenschappelijke naam van de soort werd in 1894 gepubliceerd door [[Martin Jacoby]].<ref>[https://web.archive.org/web/20130927083459/https://insects.tamu.edu/research/collection/hallan/test/Arthropoda/Insects/Coleoptera/Family/ChrysoIndex0.htm Chrysomelidae] in Synopsis of the described Coleoptera of the World, 13 december 2008. Gearchiveerd op 27 september 2013.</ref>

{{Appendix}}
{{beginnetje|biologie|2011|10|30}}

[[Categorie:Bladkevers]]

title: Nirina imitans

Orde: Coleoptera (Kevers)

Familie: Chrysomelidae (Bladkevers)

Geslacht: Nirina

title: Soort


text:
# Afroneta subfuscoides
Afroneta subfuscoides is een spinnensoort in de taxonomische indeling van de hangmatspinnen (Linyphiidae).
Het dier behoort tot het geslacht Afroneta. De wetenschappelijke naam van de soort werd voor het eerst geldig gepubliceerd in 2004 door Merrett.

title: Afroneta subfuscoides

wikitext:
{{Taxobox spin
| naam              = ''Afroneta subfuscoides''
| titelweergave     = cursief
| afbeelding        =
| afbeeldingtekst   =
| familie           = [[Hangmat- en dwergspinnen|Linyphiidae]] (Hangmat- en dwergspinnen)
| geslacht          = ''[[Afroneta]]''
| auteur            = Merrett
| datum             = 2004
| haakjes           =
}}
'''''Afroneta subfuscoides''''' is een [[spinnen (dieren)|spinnen]][[soort]] in de taxonomische indeling van de [[Hangmatspinnen|hangmatspinnen (Linyphiidae)]].<ref>{{Brontabel|2012-Platnick}}</ref>

Het dier behoort tot het geslacht ''[[Afroneta]]''. De wetenschappelijke naam van de soort werd voor het eerst geldig gepubliceerd in 2004 door Merrett.

{{Appendix}}
{{beginnetje|biologie|2011|10|21}}
{{DEFAULTSORT:Afroneta subfuscoides}}
[[Categorie:Afroneta|subfuscoides]]

title: Afroneta subfuscoides

Klasse: Arachnida (Spinachtigen)

Orde: Araneae (Spinnen)

Familie: Linyphiidae (Hangmat- en dwergspinnen)

Geslacht: Afroneta

title: Soort

Portaal: Biologie


text:
# Melilestes
Melilestes is een geslacht van zangvogels uit de familie honingeters (Meliphagidae).

## Soorten
Het geslacht kent de volgende soort:
- Melilestes megarhynchus – Langsnavelhoningeter

title: Melilestes

wikitext:
{{Taxobox vogel
| titelweergave     = cursief
| naam              = ''Melilestes''
| afbeelding        = Catalogue of the Birds in the British Museum (1884 - 1884) (19955661004).jpg
| afbeeldingtekst   = ''[[Melilestes megarhynchus]]''
| orde              = [[Zangvogels|Passeriformes]] (Zangvogels)
| familie           = [[Honingeters|Meliphagidae]] (Honingeters)
| taxon             = [[Geslacht (biologie)|Geslacht]]
| w-naam            = ''Melilestes''
| auteur            = [[Tommaso Salvadori|Salvadori]]
| datum             = 1876
| haakjes           =
| commons           =
| species           = Melilestes
}}
'''''Melilestes''''' is een geslacht van [[zangvogels]] uit de familie [[honingeters]] (Meliphagidae).

== Soorten ==
Het geslacht kent de volgende soort:<ref>{{en}}[https://www.worldbirdnames.org/new/ Gill F, D Donsker & P Rasmussen (Eds). 2024. IOC World Bird List (v14.2).] [https://web.archive.org/web/20240828215824/https://www.worldbirdnames.org/new/ Gearchiveerd] op 28 augustus 2024.</ref>
*''[[Langsnavelhoningeter|Melilestes megarhynchus]]'' – Langsnavelhoningeter

{{Taxonbalk}}
{{Appendix}}

[[Categorie:Honingeters]]

title: Melilestes

Klasse: Aves (Vogels)

Orde: Passeriformes (Zangvogels)

Familie: Meliphagidae (Honingeters)

title: Geslacht

Portaal: Biologie · Vogels


text:
# Euthycera formosa
Euthycera formosa is een vliegensoort uit de familie van de slakkendoders (Sciomyzidae). De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1862 door Loew.

title: Euthycera formosa

wikitext:
{{Taxobox insect
| titelweergave = cursief
| naam = ''Euthycera formosa''
| afbeelding =
| orde = [[Diptera]] (Tweevleugeligen)
| onderorde = [[Vliegen (dieren)|Brachycera]] (Vliegen)
| familie = [[Slakkendoders|Sciomyzidae]] (Slakkendoders)
| geslacht = ''[[Euthycera]]''
| w-naam = ''Euthycera formosa''
| auteur = Loew
| datum = 1862
| haakjes = ja
| commons =
| species =
}}
'''''Euthycera formosa''''' is een [[vliegen (dieren)|vliegen]]soort uit de familie van de [[Slakkendoders|slakkendoders (Sciomyzidae)]].<ref>{{Link Fauna Europaea|id=404961|naam=''Euthycera formosa''}}</ref> De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1862 door Loew.

{{Appendix}}
{{beginnetje|biologie|2013|06|29}}

[[Categorie:Slakkendoders]]

title: Euthycera formosa

Orde: Diptera (Tweevleugeligen)

Onderorde: Brachycera (Vliegen)

Familie: Sciomyzidae (Slakkendoders)

Geslacht: Euthycera

title: Soort


text:
# RA 8 (Italië)
De RA 8 of Raccordo autostradale 8 is een autosnelweg in Italië, ook bekend als Raccordo autostradale Ferrara-Porto Garibaldi of Superstrada Ferrara-mare. De RA 8 vormt de verbinding tussen de autosnelweg A13 (bij Ferrara) en de stad Porto Garibaldi. De RA 8 is 49 kilometer lang. Het is een autoweg met twee rijstroken in elke richting en zonder vluchtstroken. De autoweg verbindt uitrit Ferrara-Sud met Comacchio.

title: RA 8 (Italië)

wikitext:
{{Infobox weg Italië RA-weg
| nummer=8
| titel=Raccordo autostradale Ferrara-Porto Garibaldi /<br/>Superstrada Ferrara-mare
| kaart=Mappa_RA8.png
| legenda=
| lengte=55
| regio=[[Veneto]]
| foto= Svincolo_per_MASI_SAN_GIACOMO_del_RA8.JPG
| bijschrift=
| traject=
{{Tabelrij weg/knooppunt|0|{{Pictogram weg Italië A-weg|13}} naar [[Bologna (stad)|Bologna]] - [[Padua (stad)|Padova]]}}
{{Tabelrij weg/tol||Barriera Ferrara Sud}}
{{Tabelrij weg/snelwegafrit|0,9|[[Ferrara (stad)|Ferrara]] Sud}}{{Pictogram weg Italië SS-weg|64}}
{{Tabelrij weg/knooppunt|6|{{Pictogram weg Italië SS-weg|16}} naar [[Ferrara (stad)|Ferrara]] Centro - [[Ravenna (stad)|Ravenna]]}}
{{Tabelrij weg/snelwegafrit|11,7|[[Cona (Ferrara)|Cona]]}}{{Pictogram weg Italië SP-weg|22||Ferrara}}
{{Tabelrij weg/snelwegafrit|14,2|[[Gualdo]]}}{{Pictogram weg Italië SP-weg|29||Ferrara}}
{{Tabelrij weg/snelwegafrit|19,3|[[Masi Torello]]}}{{Pictogram weg Italië SP-weg|37||Ferrara}}
{{Tabelrij weg/snelwegafrit|24,8|Rovereto}}{{Pictogram weg Italië SP-weg|1||Ferrara}} {{Pictogram weg Italië SP-weg|23||Ferrara}}
{{Tabelrij weg/snelwegafrit|29,3|[[Portomaggiore]]}}{{Pictogram weg Italië SS-weg|495}}
{{Tabelrij weg/snelwegafrit|30,7|[[Ostellato]]}}{{Pictogram weg Italië SP-weg|1a||Ferrara}} {{Pictogram weg Italië SP-weg|39||Ferrara}}
{{Tabelrij weg/snelwegafrit|38,1|Corte Centrale}}{{Pictogram weg Italië SP-weg|32||Ferrara}}
{{Tabelrij weg/snelwegafrit|49,4|[[Comacchio]]}}
{{Tabelrij weg/knooppunt|55|{{Pictogram weg Italië SS-weg|309}}{{Pictogram weg Europa E-weg|55|||IT}} naar [[Venetië (stad)|Venezia]] - [[Ravenna (stad)|Ravenna]]}}
}}

De '''RA 8''' of '''Raccordo autostradale 8''' is een autosnelweg in [[Italië]], ook bekend als '''Raccordo autostradale Ferrara-Porto Garibaldi''' of '''Superstrada Ferrara-mare'''. De RA 8 vormt de verbinding tussen de autosnelweg [[A13 (Italië)|A13]] (bij [[Ferrara (stad)|Ferrara]]) en de stad [[Porto Garibaldi]]. De RA 8 is 49 kilometer lang. Het is een autoweg met twee rijstroken in elke richting en zonder vluchtstroken. De autoweg verbindt uitrit Ferrara-Sud met Comacchio.

{{Navigatie autosnelwegen Italië}}
{{Commonscat}}

{{DEFAULTSORT:RA0008}}
[[Categorie:Weg in Italië]]
[[Categorie:Bouwwerk in Veneto]]

title: Raccordo autostradale Ferrara-Porto Garibaldi / · Superstrada Ferrara-mare

Land: Italië

Regio: Veneto

Lengte: 55 km

title: Traject

naar Bologna - Padova

Tol: Barriera Ferrara Sud

Ferrara Sud

naar Ferrara Centro - Ravenna

Cona

Gualdo

Masi Torello

Rovereto

Portomaggiore

Ostellato

Corte Centrale

Comacchio

naar Venezia - Ravenna

title: Lijst van Italiaanse autosnelwegen

Portaal: Verkeer & Vervoer · Italië