text:
# Albendea
Albendea is een gemeente in de Spaanse provincie Cuenca in de regio Castilië-La Mancha met een oppervlakte van 38 km². Albendea telt 134 inwoners (1 januari 2016).

## Demografische ontwikkeling
Bron: INE, 1857-2011: volkstellingen
Abia de la Obispalía · Alarcón · Albaladejo del Cuende · Albalate de las Nogueras · Albendea · Alcalá de la Vega · Alcantud · Alcázar del Rey · Alcohujate · Alconchel de la Estrella · Algarra · Aliaguilla · Almendros · Almodóvar del Pinar · Almonacid del Marquesado · Altarejos · Arandilla del Arroyo · Arcas · Arcos de la Sierra · Arguisuelas · Arrancacepas · Atalaya del Cañavate · Barajas de Melo · Barchín del Hoyo · Bascuñana de San Pedro · Beamud · Belinchón · Belmonte · Belmontejo · Beteta · Boniches · Buciegas · Buenache de Alarcón · Buenache de la Sierra · Buendía · Campillo de Altobuey · Campillos-Paravientos · Campillos-Sierra · Campos del Paraíso · Cañada del Hoyo · Cañada Juncosa · Canalejas del Arroyo · Cañamares · Cañaveras · Cañaveruelas · Cañete · Cañizares · Carboneras de Guadazaón · Cardenete · Carrascosa · Carrascosa de Haro · Casas de Benítez · Casas de Fernando Alonso · Casas de Garcimolina · Casas de Guijarro · Casas de Haro · Casas de los Pinos · Casasimarro · Castejón · Castillejo de Iniesta · Castillejo-Sierra · Castillo de Garcimuñoz · Castillo-Albaráñez · Cervera del Llano · Chillarón de Cuenca · Chumillas · Cuenca · Cueva del Hierro · El Acebrón · El Cañavate · El Herrumblar · El Hito · El Pedernoso · El Peral · El Picazo · El Pozuelo · El Provencio · El Valle de Altomira · Enguídanos · Fresneda de Altarejos · Fresneda de la Sierra · Fuente de Pedro Naharro · Fuentelespino de Haro · Fuentelespino de Moya · Fuentenava de Jábaga · Fuentes · Fuertescusa · Gabaldón · Garaballa · Gascueña · Graja de Campalbo · Graja de Iniesta · Henarejos · Honrubia · Hontanaya · Hontecillas · Horcajo de Santiago · Huélamo · Huelves · Huérguina · Huerta de la Obispalía · Huerta del Marquesado · Huete · Iniesta · La Alberca de Záncara · La Almarcha · La Cierva · La Frontera · La Hinojosa · La Parra de las Vegas · La Peraleja · La Pesquera · Laguna del Marquesado · Lagunaseca · Landete · Las Majadas · Las Mesas · Las Pedroñeras · Las Valeras · Ledaña · Leganiel · Los Hinojosos · Los Valdecolmenas · Mariana · Masegosa · Minglanilla  · Mira · Monreal del Llano · Montalbanejo · Montalbo · Monteagudo de las Salinas · Mota de Altarejos · Mota del Cuervo · Motilla del Palancar · Moya · Narboneta · Olivares de Júcar · Olmeda de la Cuesta · Olmeda del Rey · Olmedilla de Alarcón · Olmedilla de Eliz · Osa de la Vega · Pajarón · Pajaroncillo · Palomares del Campo · Palomera · Paracuellos · Paredes · Pinarejo · Pineda de Gigüela · Piqueras del Castillo · Portalrubio de Guadamejud · Portilla · Poyatos · Pozoamargo · Pozorrubielos de la Mancha · Pozorrubio de Santiago · Priego · Puebla de Almenara · Puebla del Salvador · Quintanar del Rey · Rada de Haro · Reíllo · Rozalén del Monte · Saceda-Trasierra · Saelices · Salinas del Manzano · Salmeroncillos · Salvacañete · San Clemente · San Lorenzo de la Parrilla · San Martín de Boniches · San Pedro Palmiches · Santa Cruz de Moya · Santa María de los Llanos · Santa María del Campo Rus · Santa María del Val · Sisante · Solera de Gabaldón · Sotorribas · Talayuelas · Tarancón · Tébar · Tejadillos · Tinajas · Torralba · Torrejoncillo del Rey · Torrubia del Campo · Torrubia del Castillo · Tragacete · Tresjuncos · Tribaldos · Uclés · Uña · Valdemeca · Valdemorillo de la Sierra · Valdemoro-Sierra · Valdeolivas · Valdetórtola · Valhermoso de la Fuente · Valsalobre · Valverde de Júcar · Valverdejo · Vara de Rey · Vega del Codorno · Vellisca · Villaconejos de Trabaque · Villaescusa de Haro · Villagarcía del Llano · Villalba de la Sierra · Villalba del Rey · Villalgordo del Marquesado · Villalpardo · Villamayor de Santiago · Villanueva de Guadamejud · Villanueva de la Jara · Villar de Cañas · Villar de Domingo García · Villar de la Encina · Villar de Olalla · Villar del Humo · Villar del Infantado · Villar y Velasco · Villarejo de Fuentes · Villarejo de la Peñuela · Villarejo-Periesteban · Villares del Saz · Villarrubio · Villarta · Villas de la Ventosa · Villaverde y Pasaconsol · Víllora · Vindel · Yémeda · Zafra de Záncara · Zafrilla · Zarza de Tajo · Zarzuela

title: Albendea

wikitext:
{{Infobox gemeente Spanje
| naam = Albendea
| wapen =
| lat_deg = 40
| lat_min = 29
| lat_dir = N
| lon_deg = 2
| lon_min = 25
| lon_dir = W
| provincie = [[Cuenca (provincie)|Cuenca]]
| regio = [[Castilië-La Mancha]]
| comarca = La Alcarria
| hoogte = 740
| idnummer = 16.006
| munwebpage =
}}
'''Albendea''' is een [[Gemeente (bestuur)|gemeente]] in de [[Spanje|Spaanse]] provincie [[Cuenca (provincie)|Cuenca]] in de regio [[Castilië-La Mancha]] met een oppervlakte van 38 km². Albendea telt {{Array Spanje gemeentes inwonertallen|POP=16.006}} inwoners ({{Array Spanje gemeentes inwonertallen|TXT=Year}}).

== Demografische ontwikkeling ==
<timeline>
Colors=
 id:a value:gray(0.9)
 id:b value:gray(0.7)
 id:c value:rgb(1,1,1)
 id:d value:rgb(0.6,0.7,0.8)

ImageSize = width:450 height:250
PlotArea = left:50 bottom:30 top:30 right:30
DateFormat = x.y
Period = from:0 till:640
TimeAxis = orientation:vertical
AlignBars = justify
ScaleMajor = gridcolor:b increment:80 start:0
ScaleMinor = gridcolor:a increment:16 start:0
BackgroundColors = canvas:c

BarData=

 bar:1857 text:1857
 bar:1877 text:1877
 bar:1897 text:1897
 bar:1910 text:1910
 bar:1930 text:1930
 bar:1950 text:1950
 bar:1970 text:1970
 bar:1991 text:1991
 bar:2011 text:2011
 bar:2017 text:2017

PlotData=
 color:d width:25 align:left

 bar:1857 from:0 till: 486
 bar:1877 from:0 till: 410
 bar:1897 from:0 till: 430
 bar:1910 from:0 till: 512
 bar:1930 from:0 till: 563
 bar:1950 from:0 till: 609
 bar:1970 from:0 till: 353
 bar:1991 from:0 till: 209
 bar:2011 from:0 till: 146
 bar:2017 from:0 till: 130

PlotData=

 bar:1857 at: 486 fontsize:s text: 486 shift:(-10,5)
 bar:1877 at: 410 fontsize:s text: 410 shift:(-10,5)
 bar:1897 at: 430 fontsize:s text: 430 shift:(-10,5)
 bar:1910 at: 512 fontsize:s text: 512 shift:(-10,5)
 bar:1930 at: 563 fontsize:s text: 563 shift:(-10,5)
 bar:1950 at: 609 fontsize:s text: 609 shift:(-10,5)
 bar:1970 at: 353 fontsize:s text: 353 shift:(-10,5)
 bar:1991 at: 209 fontsize:s text: 209 shift:(-10,5)
 bar:2011 at: 146 fontsize:s text: 146 shift:(-10,5)
 bar:2017 at: 130 fontsize:s text: 130 shift:(-10,5)

</timeline>
{{Clearleft}}
:<small>Bron: [[Instituto Nacional de Estadística (Spanje)|INE]], 1857-2011: volkstellingen</small>

{{Appendix|2=
* {{Bronvermelding inwoners en oppervlakte Spanje}}
}}
{{Navigatie provincie Cuenca}}
{{Commonscat}}

[[Categorie:Gemeente in Cuenca]]

title: Situering

Autonome regio: Castilië-La Mancha

Provincie · Comarca: Cuenca · La Alcarria

Coördinaten: 40° 29′ NB, 2° 25′ WL

title: Algemeen

Oppervlakte: 38 km²

title: Detailkaart

Detailkaart: · Locatie in Castilië-La Mancha

Portaal: Spanje


text:
# Megaselia pulliclava
Megaselia pulliclava is een vliegensoort uit de familie van de bochelvliegen (Phoridae). De wetenschappelijke naam van de soort werd voor het eerst geldig gepubliceerd in 1969 door Borgmeier.

wikiname: nlwiki

title: Megaselia pulliclava

in_language: nl

wikitext:
{{Taxobox insect
| titelweergave = cursief
| naam = ''Megaselia pulliclava''
| orde = [[Diptera]] (Tweevleugeligen)
| onderorde = [[Vliegen (dieren)|Brachycera]] (Vliegen)
| familie = [[Bochelvliegen|Phoridae]] (Bochelvliegen)
| geslacht = ''[[Megaselia]]''
| auteur = Borgmeier
| datum = 1969
| bron =
| haakjes =
}}
'''''Megaselia pulliclava''''' is een [[vliegen (dieren)|vliegen]]soort uit de familie van de [[Bochelvliegen|bochelvliegen (Phoridae)]]. De wetenschappelijke naam van de soort werd voor het eerst geldig gepubliceerd in 1969 door Borgmeier.

{{Appendix}}
{{beginnetje|biologie|2019|12|22}}

[[Categorie:Megaselia|pulliclava]]

title: Megaselia pulliclava

Rijk: Animalia (Dieren)

Stam: Arthropoda (Geleedpotigen)

Klasse: Insecta (Insecten)

Orde: Diptera (Tweevleugeligen)

Onderorde: Brachycera (Vliegen)

Familie: Phoridae (Bochelvliegen)

Geslacht: Megaselia

title: Soort

Portaal: Biologie · Insecten


text:
# Iarucanga mimica
Iarucanga mimica is een keversoort uit de familie van de boktorren (Cerambycidae). De wetenschappelijke naam van de soort werd voor het eerst geldig gepubliceerd in 1866 door Bates.

title: Iarucanga mimica

wikitext:
{{Taxobox insect
| naam = ''Iarucanga mimica''
| titelweergave = cursief
| afbeelding =
| afbeeldingtekst =
| orde = [[Kevers|Coleoptera]] (Kevers)
| familie = [[Boktorren|Cerambycidae]] (Boktorren)
| onderfamilie = [[Lamiinae]]
| geslacht = ''[[Iarucanga]]''
| w-naam = ''Iarucanga mimica''
| auteur = [[Henry Walter Bates|Bates]]
| datum = 1866
| haakjes = ja
| commons =
| species =
}}
'''''Iarucanga mimica''''' is een [[kevers]]oort uit de familie van de [[Boktorren|boktorren (Cerambycidae)]]. De wetenschappelijke naam van de soort werd voor het eerst geldig gepubliceerd in 1866 door Bates.<ref>{{Brontabel|9999-Cerambycidae}} (bezocht 30 januari 2014)</ref>

{{Appendix}}
{{Beginnetje|biologie|2014|02|17}}

[[Categorie:Boktorren]]

title: Iarucanga mimica

Orde: Coleoptera (Kevers)

Familie: Cerambycidae (Boktorren)

Onderfamilie: Lamiinae

Geslacht: Iarucanga

title: Soort


text:
# Wat Hua Lamphong
Wat Hua Lamphong (Thai: วัด หัวลำโพง) is een koninklijke boeddhistische tempel (wat) in de derde klasse, gelegen in het district Bang Rak in Bangkok, Thailand. Het is gelegen aan Rama IV Road. Een ingang van Sam Yan Station van de Bangkok Metro ligt buiten de hoofdingang van het tempelcomplex op Rama IV Road.
Binnen in het tempelcomplex zijn de ubosot en de vihara gelegen op een hoog platform, die toegankelijk is via een trap. Het platform ondersteunt ook de stoepa van de tempel.
De verbinding aan de voorkant en onder het ubosot-platform is de thuisbasis van een aantal schrijnen gewijd aan de belangrijke Thaise boeddhistische figuren, waaronder koning Chulalongkorn (Rama V) en de hindoe-god Ganesha.
Het tempelcomplex bevat ook een crematorium en een woonruimte voor monniken.

title: Wat Hua Lamphong

wikitext:
[[Bestand:Wat hua lamphong.jpg|rechts|300px|thumb|De tempel van vooraf gezien]]
'''Wat Hua Lamphong''' ([[Thai (taal)|Thai]]: วัด หัวลำโพง) is een koninklijke [[boeddhistische tempel]] (''[[wat (tempel)|wat]]'') in de derde klasse, gelegen in het district [[Bang Rak]] in [[Bangkok]], [[Thailand]]. Het is gelegen aan ''[[Rama IV]] Road''. Een ingang van Sam Yan Station van de Bangkok Metro ligt buiten de hoofdingang van het tempelcomplex op Rama IV Road.

Binnen in het tempelcomplex zijn de [[ubosot]] en de [[vihara]] gelegen op een hoog platform, die toegankelijk is via een trap. Het platform ondersteunt ook de [[stoepa]] van de tempel.

De verbinding aan de voorkant en onder het ubosot-platform is de thuisbasis van een aantal [[schrijn]]en gewijd aan de belangrijke Thaise boeddhistische figuren, waaronder koning [[Chulalongkorn]] (Rama V) en de [[hindoeïsme|hindoe-god]] [[Ganesha]].
Het tempelcomplex bevat ook een crematorium en een woonruimte voor monniken.

==Zie ook==
* [[Lijst van boeddhistische tempels in Thailand]]

{{Commonscat|Wat Hua Lamphong}}
{{Coor title dms|13|43|54.94|N|100|31|44.85|E|scale:781_region:TH}}

[[Categorie:Boeddhistische tempel in Bangkok]]


text:
# Paul Mauriat
Paul Mauriat (Marseille, 4 maart 1925 – Perpignan, 3 november 2006) was een Franse dirigent, arrangeur, tekstschrijver, componist en orkestleider, gespecialiseerd in lichte muziek.
Hij is het bekendst door L'amour est bleu dat in 1967 door Vicky Leandros op het Eurovisiesongfestival gezongen werd en de vierde plaats behaalde en een jaar later in de instrumentale versie onder de titel Love is blue de nummer 1-positie in de Amerikaanse Top 100 wist te behalen. Later dat jaar coverde bluesrockgitarist Jeff Beck het nummer nog en het jaar erop namen The Dells het op in hun medley Love is blue/Sing a rainbow.
Ook I will follow him van Little Peggy March, dat in 1963 in de Verenigde Staten op nummer één kwam (en in de versie van José in Nederland in 1982 op de tweede plaats belandde), was een compositie van hem.

## Levensloop
Mauriat groeide op in Parijs en begon tijdens de Tweede Wereldoorlog een eigen band te dirigeren. In de jaren 50 werd hij de muzikale regisseur van Charles Aznavour en Maurice Chevalier.
In 1957 bracht Mauriat zijn eerste ep "Paul Mauriat" uit. Tussen 1959 en 1964 bracht Mauriat verscheidene albums uit op het platenlabel Bel-Air onder de benaming Paul Mauriat et Son Orchestre, maar ook onder pseudoniemen als Richard Audrey, Nico Papadopoulos, Eduardo Ruo en Willy Twist. In die tijd bracht hij ook opnamen uit met Les Satellites, voor wie hij de vocale harmonieën arrangeerde; de albums heetten "Slow rock and twist" (1961), "À malypense" (1962) en "Les Satellites chantent Noel" (1964).
Mauriat componeerde de filmmuziek voor diverse Franse films (ook uitgebracht op Bel-Air) zoals "Un taxi pour Tobrouk" (1961), "Horace 62" (1962) en "Faits sauter la banque" (1964).
Hij schreef zijn eerste song met André Pascal. In 1958 wonnen zij samen de hoofdprijs in de 'Coq d'or de la chanson Française' met "Rendez-vous au Lavendou". Onder het pseudoniem Del Roma scoorde Mauriat zijn eerste internationale hit met "Chariot", dat hij samen schreef met andere beroemde dirigenten in zijn genre, Franck Pourcel en Raymond Lefevre; Jacques Plante was de tekstdichter. In de VS werd het lied opgenomen als I will Follow Him door Little Peggy March, toen 15 jaar oud.
Tussen 1967 en 1972 schreef hij vele liederen voor Mireille Mathieu: Mon credo, Viens dans ma rue, La première étoile, en arrangeerde 130 composities voor Charles Aznavour.
In 1965 richtte Mauriat Le Grand Orchestre de Paul Mauriat op, en bracht vervolgens gedurende 28 jaar honderden opnamen uit op het label van Philips Records. In 1994 tekende hij een contract met de Japanse platenmaatschappij Pony Canyon; voor dat label nam hij verscheidene van zijn grootste successen opnieuw op, naast nieuwe composities. Mauriat nam de meeste van die albums op in Parijs en Londen.
Veel van Mauriats werk bestaat uit herbewerkingen van andermans werk. Mauriat gebruikt veel viool- en synthesizerklanken in arrangementen die ook dankzij de percussie erg helder klinken. In de jaren 70 en 80 gebruikte Mauriat bij liveoptredens zangers bij nummers als Pénélope, El bimbo en Love is blue. Mauriat wordt qua stijl vaak vergeleken met Franck Pourcel. Mauriat zag Pourcel in de jaren 50 als zijn mentor en grote voorbeeld, die hem leerde met grote zangers te werken, en een eigen orkest te leiden.
Mauriats laatste optreden was in 1998 in Osaka in Japan. Zijn orkest toert nog steeds, onder andere tweemaal in China. Zijn beroemdste stukken zijn L'amour est bleu, El bimbo, Toccata en Pénélope.
Paul Mauriat is ook verantwoordelijk voor de tune van de Nationale Hitparade, "14 ans les gauloises" en het El Bimbo is bekend geworden als de "Blue Oyster" tune uit de film Police Academy.

## Discografie (uitgaven onder de naam Paul Mauriat)

### Albums
- Paris by night (1961)
- Plays standards (1963)
- Paul Mauriat joue pour les enfants (1963)
- Album no. 1 (1965)
- Russie de toujours (1965)
- Album no. 2 (1965)
- Album no. 3 (1966)
- Prestige de Paris (1966)
- Album no. 4 (1966)
- Bang, bang (1966)
- Album no. 5 (1967)
- Noëls (1967)[1]
- Album no. 6 (1967)
- Love is blue (1968)
- Latin nights (1968)
- Mauriat slows (1968)
- Rain and tears (1968)[2]
- Cent mille chansons (1968)[3]
- Rhythm and blues (1968)
- Je t'aime...moi non plus (1969)[4]
- Un jour, un enfant (1969)[5]
- Vole, vole, farandole (1969)
- Paul Mauriat joue Chopin (1970)
- C'est la vie... Lily (1970)
- Gone is love (1970)
- Comme j'ai toujours envie d'aimer (1970)[6]
- Paloma embriagada (1970)
- Un banc, un arbre, une rue (1971)[7]
- Mamy blue (1971)[8]
- Pénélope (1971)[9]
- El condor pasa (1971) met El cóndor pasa[10]
- Tombe la neige (1971)[11]
- Après toi (1972)[12]
- L'Avventura (1972)[13]
- Last summer day (1972)
- Paul Mauriat joue Les Beatles (1972)
- Le Lac Majeur (1972)[14]
- Forever and ever (1973)[15]
- Nous irons à Vérone (1973)
- Last tango in Paris (1973)[16]
- Goodbye, my love, goodbye (1973)[17]
- White Christmas (1973)[18]
- Retalhos de Cetim (1974)
- Je pense à toi (1974)
- Le premier pas (1974)
- I Won't Last a Day Without You (1974)[19]
- Have you never been mellow? (1974)
- L'été Indien (1975)'[20]
- Entre dos aguas (1975)
- The best of Paul Mauriat - 10 years with Philips (1975)
- From souvenirs to souvenirs (1975)
- Lili Marlene (1975)[21]
- Love sounds journey (1976)
- Michelle (1976)[22]
- Love is still blue (1976)
- Il était une fois... nous deux (1976)

- Chanson d'amour (1977)[23]
- C'est la vie (1977)
- Hymne à l'amour (1977)
- Brasil exclusivamente (1977)
- L'oiseau et l'enfant (1977)[24]
- Overseas call (1978)
- Dans les yeux d'Émilie (1978)[25]
- Brasil exclusivamente vol.2 (1978)
- Too much heaven (1979)[26]
- Nous (1979)
- Copacabana (1979)[27]
- Aerosong (1980)
- Chromatic (1980)
- Brasil exclusivamente vol.3 (1980)
- Reality (1981)
- Roma dalla finestra (1981)
- Pour le plaisir (1981)
- Je n'pourrais j'amais t'oublier (1981)
- Tout pour le musique (1982)
- Magic (1982)
- I love breeze (1982)
- Descendant of the dragon (1982)
- Wild spring (1983)
- Summer has flown (1983)
- Olive tree (1984)
- Piano ballade (1984)
- The seven seas (1984)
- Chromatic (1984)
- Transparence (1985)
- The best of Paul Mauriat 2 - 20 years with Philips (1985)
- Classics in the air (1985)
- Windy (1986)[28]
- Classics in the air 2 (1986)
- Song for Taipei (1986)
- Classics in the air 3 (1987)
- Nagekidori (1987)
- Best Of France (1988)
- The Paul Mauriat story (1988)
- Serenade (1989)
- Iberia (1989)
- Remember (1990)
- You don't know me (1990)
- Gold concert (1990)
- Retrospective (1991)
- Nostal jazz (1991)
- Emotions (1993)
- The color of the lovers (1994)
- Now and then (1994)
- Soundtracks (1995)
- Quartet for Kobe (1995)
- Escapades (1996)
- Cri d'amour (1996)
- 30th anniversary concert (1996)
- Romantic (1997)
- Sayonara concert (1998)
- I will follow him (2000)[29]
- All the best (2003, alleen in China)

### Singles
| Single met eventuele hitnotering(en) in de Nederlandse Top 40 | Datum van verschijnen | Datum van binnenkomst | Hoogste positie | Aantal weken | Opmerkingen |
| ------------------------------------------------------------- | --------------------- | --------------------- | --------------- | ------------ | ----------- |
| L'amour est bleu (Love is blue)                               |                       | 9-3-1968              | 13              | 9            |             |
| El bimbo                                                      |                       | 26-10-1974            | tip             |              |             |
| El bimbo                                                      |                       | 2-8-1975              | tip             |              |             |

### NPO Radio 2 Top 2000
| Nummer met noteringen in de NPO Radio 2 Top 2000 | '99  | '00  | '01  |
| ------------------------------------------------ | ---- | ---- | ---- |
| Love Is Blue                                     | 1497 | 1722 | 1960 |

1. ↑  Een vetgedrukt getal geeft de hoogste notering aan.
2. ↑  Deze tabel is bijgewerkt tot en met de laatste editie (2024).

- Biblioteca Nacional de España: XX885048
- Bibliothèque nationale de France: cb13897244p (data)
- Gemeinsame Normdatei: 134458397
- International Standard Name Identifier: 0000 0001 1778 5367
- Library of Congress Control Number: n93063837
- Nationale Bibliotheek van Letland: 000171618
- MusicBrainz: 87496c04-c857-4bd5-b86b-345129a1be63
- Bibliotheek van het Japanse parlement: 01116979
- Nationale Bibliotheek van Tsjechië: xx0115380
- Nationale bibliotheek van Australië: 35499621
- Nationale Bibliotheek van Israël: 987007428922905171
- Nationale Bibliotheek van Polen: a0000001764212
- Nationale en Universitaire bibliotheek Zagreb: 000349533
- Nederlandse Thesaurus van Auteursnamen: 070451443
- Réseau des bibliothèques de Suisse occidentale: 02-A006309893
- Istituto Centrale per il Catalogo Unico: UBOV510467
- Système universitaire de documentation: 071154388
- Trove: 975483
- Virtual International Authority File: 104158792
- WorldCat: E39PBJwD38p87mYK3BYkjYXcfq

title: Paul Mauriat

wikitext:
[[Bestand:Paul Mauriat 1968.png|thumb|Paul Mauriat (1968)]]
'''Paul Mauriat''' ([[Marseille]], [[4 maart]] [[1925]] – [[Perpignan]], [[3 november]] [[2006]]) was een [[Frankrijk|Franse]] [[dirigent]], [[arrangeur]], [[copywriter|tekstschrijver]], [[componist]] en [[orkest]]leider, gespecialiseerd in [[lichte muziek]].

Hij is het bekendst door ''L'amour est bleu'' dat in 1967 door [[Vicky Leandros]] op het [[Eurovisiesongfestival 1967|Eurovisiesongfestival]] gezongen werd en de vierde plaats behaalde en een jaar later in de instrumentale versie onder de titel ''Love is blue'' de [[Nummer 1-hits in de Billboard Hot 100 in 1968|nummer 1]]-positie in de [[Billboard Hot 100|Amerikaanse Top 100]] wist te behalen. Later dat jaar [[cover (muziek)|coverde]] [[bluesrock]][[elektrische gitaar|gitarist]] [[Jeff Beck]] het nummer nog en het jaar erop namen [[The Dells]] het op in hun [[medley (muziek)|medley]] ''Love is blue/Sing a rainbow''.

Ook ''[[I will follow him]]'' van [[Peggy March|Little Peggy March]], dat in [[Nummer 1-hits in de Billboard Hot 100 in 1963|1963]] in de [[Verenigde Staten]] op nummer één kwam (en in de versie van [[José Hoebee|José]] in [[Nederland]] in 1982 op de tweede plaats belandde), was een compositie van hem.

==Levensloop==
Mauriat groeide op in [[Parijs]] en begon tijdens de [[Tweede Wereldoorlog]] een eigen band te dirigeren. In de [[1950-1959|jaren 50]] werd hij de muzikale regisseur van [[Charles Aznavour]] en [[Maurice Chevalier]].

In 1957 bracht Mauriat zijn eerste [[Extended Play|ep]] "Paul Mauriat" uit. Tussen 1959 en 1964 bracht Mauriat verscheidene albums uit op het [[platenlabel]] Bel-Air onder de benaming ''Paul Mauriat et Son Orchestre'', maar ook onder [[pseudoniem]]en als ''Richard Audrey'', ''Nico Papadopoulos'', ''Eduardo Ruo'' en ''Willy Twist''. In die tijd bracht hij ook opnamen uit met ''Les Satellites'', voor wie hij de [[zangstem|vocale]] [[harmonieleer|harmonie]]ën arrangeerde; de albums heetten "Slow rock and twist" (1961), "À malypense" (1962) en "Les Satellites chantent [[Kerstmis|Noel]]" (1964).

Mauriat componeerde de [[soundtrack|filmmuziek]] voor diverse Franse films (ook uitgebracht op Bel-Air) zoals "Un taxi pour Tobrouk" (1961), "Horace 62" (1962) en "Faits sauter la banque" (1964).

Hij schreef zijn eerste [[lied|song]] met [[André Pascal]]. In 1958 wonnen zij samen de hoofdprijs in de 'Coq d'or de la chanson Française' met "Rendez-vous au Lavendou". Onder het pseudoniem ''Del Roma'' scoorde Mauriat zijn eerste internationale hit met "Chariot", dat hij samen schreef met andere beroemde dirigenten in zijn genre, [[Franck Pourcel]] en [[Raymond Lefevre]]; [[Jacques Plante]] was de tekstdichter. In de VS werd het lied opgenomen als ''I will Follow Him'' door Little Peggy March, toen 15 jaar oud.

Tussen 1967 en 1972 schreef hij vele liederen voor [[Mireille Mathieu]]: ''Mon credo'', ''Viens dans ma rue'', ''La première étoile'', en arrangeerde 130 composities voor [[Charles Aznavour]].

In 1965 richtte Mauriat ''Le Grand Orchestre de Paul Mauriat'' op, en bracht vervolgens gedurende 28 jaar honderden opnamen uit op het label van [[Philips Records]]. In 1994 tekende hij een contract met de [[Japan]]se platenmaatschappij [[Pony Canyon]]; voor dat label nam hij verscheidene van zijn grootste successen opnieuw op, naast nieuwe composities. Mauriat nam de meeste van die albums op in Parijs en [[Londen]].

Veel van Mauriats werk bestaat uit herbewerkingen van andermans werk. Mauriat gebruikt veel [[viool]]- en [[Synthesizer (muziekinstrument)|synthesizer]]klanken in [[arrangement]]en die ook dankzij de [[percussie]] erg helder klinken. In de jaren 70 en 80 gebruikte Mauriat bij liveoptredens zangers bij nummers als ''Pénélope'', ''El bimbo'' en ''Love is blue''. Mauriat wordt qua stijl vaak vergeleken met Franck Pourcel. Mauriat zag Pourcel in de jaren 50 als zijn [[mentor (opvoeding)|mentor]] en grote voorbeeld, die hem leerde met grote zangers te werken, en een eigen orkest te leiden.

Mauriats laatste optreden was in 1998 in [[Osaka (stad)|Osaka]] in Japan. Zijn orkest toert nog steeds, onder andere tweemaal in [[Volksrepubliek China|China]]. Zijn beroemdste stukken zijn ''L'amour est bleu'', ''El bimbo'', ''Toccata'' en ''Pénélope''.

Paul Mauriat is ook verantwoordelijk voor de tune van de [[Nationale Hitparade]], "14 ans les gauloises" en het El Bimbo is bekend geworden als de "Blue Oyster" tune uit de film Police Academy.

== Discografie (uitgaven onder de naam Paul Mauriat)==
===Albums===
{{Kolommen2|Kolom1=
* Paris by night (1961)
* Plays standards (1963)
* Paul Mauriat joue pour les enfants (1963)
* Album no. 1 (1965)
* [[Rusland|Russie]] de toujours (1965)
* Album no. 2 (1965)
* Album no. 3 (1966)
* Prestige de Paris (1966)
* Album no. 4 (1966)
* Bang, bang (1966)
* Album no. 5 (1967)
* Noëls (1967)<ref>[[Kersthits]]</ref>
* Album no. 6 (1967)
* Love is blue (1968)
* Latin nights (1968)
* Mauriat slows (1968)
* Rain and tears (1968)<ref>verwijst naar de hit van [[Aphrodite's Child]]</ref>
* Cent mille chansons (1968)<ref>verwijst naar de hit van [[Frida Boccara]]</ref>
* Rhythm and blues (1968)
* Je t'aime...moi non plus (1969)<ref>verwijst naar de hit van [[Jane Birkin]] & [[Serge Gainsbourg]]</ref>
* Un jour, un enfant (1969)<ref>verwijst naar de hit van Frida Boccara</ref>
* Vole, vole, farandole (1969)
* Paul Mauriat joue [[Frédéric Chopin|Chopin]] (1970)
* C'est la vie... Lily (1970)
* Gone is love (1970)
* Comme j'ai toujours envie d'aimer (1970)<ref>verwijst naar de hit van [[Marc Hamilton]]</ref>
* Paloma embriagada (1970)
* Un banc, un arbre, une rue (1971)<ref>verwijst naar de hit van [[Séverine (zangeres)|Séverine]]</ref>
* Mamy blue (1971)<ref>verwijst naar de hit van de [[Pop Tops]]</ref>
* Pénélope (1971)<ref>verwijst naar de hit van [[Les Poppys]]</ref>
* El condor pasa (1971) met [[El cóndor pasa (lied)|El cóndor pasa]]<ref>verwijst naar de hit van [[Los Incas]] dan wel [[Simon & Garfunkel]]</ref>
* Tombe la neige (1971)<ref>verwijst naar de hit van [[Adamo]]</ref>
* Après toi (1972)<ref>verwijst naar de hit van [[Vicky Leandros]]</ref>
* L'Avventura (1972)<ref>verwijst naar de hit van [[Stone & Eric Charden]]</ref>
* Last summer day (1972)
* Paul Mauriat joue [[The Beatles|Les Beatles]] (1972)
* Le Lac Majeur (1972)<ref>verwijst naar de hit van [[Mortimer Shuman|Mort Shuman]]</ref>
* Forever and ever (1973)<ref>verwijst naar de hit van [[Demis Roussos]]</ref>
* Nous irons à Vérone (1973)
* Last tango in Paris (1973)<ref>verwijst naar de film met [[Marlon Brando]]</ref>
* Goodbye, my love, goodbye (1973)<ref>verwijst naar de hit van Demis Roussos</ref>
* White Christmas (1973)<ref>verwijst naar de hit van [[Bing Crosby]]</ref>
* Retalhos de Cetim (1974)
* Je pense à toi (1974)
* Le premier pas (1974)
* [[I Won't Last a Day Without You]] (1974)<ref>verwijst naar de hit van [[The Carpenters]]</ref>
* Have you never been mellow? (1974)
* L'été Indien (1975)'<ref>verwijst naar de hit van [[Joe Dassin]]</ref>
* Entre dos aguas (1975)
* The best of Paul Mauriat - 10 years with Philips (1975)
* From souvenirs to souvenirs (1975)
* Lili Marlene (1975)<ref>verwijst naar de evergreen [[Lili Marlene]]</ref>
* Love sounds journey (1976)
* Michelle (1976)<ref>verwijst naar de hit van [[The Beatles]] dan wel [[The Overlanders]]</ref>
* Love is still blue (1976)
* Il était une fois... nous deux (1976)
| Kolom2=
* Chanson d'amour (1977)<ref>verwijst naar de hit van de [[The Manhattan Transfer|Manhattan Transfer]]</ref>
* C'est la vie (1977)
* Hymne à l'amour (1977)
* [[Brazilië|Brasil]] exclusivamente (1977)
* L'oiseau et l'enfant (1977)<ref>verwijst naar de hit van [[Marie Myriam]]</ref>
* Overseas call (1978)
* Dans les yeux d'Émilie (1978)<ref>verwijst naar de hit van Joe Dassin</ref>
* Brasil exclusivamente vol.2 (1978)
* Too much heaven (1979)<ref>verwijst naar de hit van de [[Bee Gees]]</ref>
* Nous (1979)
* Copacabana (1979)<ref>verwijst naar de hit van [[Barry Manilow]]</ref>
* Aerosong (1980)
* Chromatic (1980)
* Brasil exclusivamente vol.3 (1980)
* Reality (1981)
* Roma dalla finestra (1981)
* Pour le plaisir (1981)
* Je n'pourrais j'amais t'oublier (1981)
* Tout pour le musique (1982)
* Magic (1982)
* I love breeze (1982)
* Descendant of the dragon (1982)
* Wild spring (1983)
* Summer has flown (1983)
* Olive tree (1984)
* Piano ballade (1984)
* The seven seas (1984)
* Chromatic (1984)
* Transparence (1985)
* The best of Paul Mauriat 2 - 20 years with Philips (1985)
* Classics in the air (1985)
* Windy (1986)<ref>verwijst naar de hit van [[The Association]]</ref>
* Classics in the air 2 (1986)
* Song for [[Taipei (stad)|Taipei]] (1986)
* Classics in the air 3 (1987)
* Nagekidori (1987)
* Best Of France (1988)
* The Paul Mauriat story (1988)
* Serenade (1989)
* Iberia (1989)
* Remember (1990)
* You don't know me (1990)
* Gold concert (1990)
* Retrospective (1991)
* Nostal jazz (1991)
* Emotions (1993)
* The color of the lovers (1994)
* Now and then (1994)
* Soundtracks (1995)
* Quartet for [[Kobe]] (1995)
* Escapades (1996)
* Cri d'amour (1996)
* 30th anniversary concert (1996)
* Romantic (1997)
* Sayonara concert (1998)
* I will follow him (2000)<ref>verwijst naar de hit van Little Peggy March dan wel José</ref>
* All the best (2003, alleen in China)
}}

===Singles===
{{Tabel Nederlandse Single Top 40}}
|- align=center
|align=left|''L'amour est bleu (Love is blue)''||||9-3-1968||13||9||
|- align=center
|align=left|''El bimbo''||||26-10-1974||tip||||
|- align=center
|align=left|''El bimbo''||||2-8-1975||tip||||
|}

===NPO Radio 2 Top 2000===
{{Tabel NPO Radio 2 Top 2000}}

{{Appendix|2=
* {{en}} [http://www.paul-mauriat.com/ Officiële website]
* {{ru}} [http://www.paulmauriat.ru/ www.paulmauriat.ru]
{{References}}
}}
{{Bibliografische informatie}}

{{DEFAULTSORT:Mauriat, Paul}}
[[Categorie:Frans dirigent]]
[[Categorie:Frans componist]]


text:
# Thames Barrier
De Thames Barrier is een waterkering in de rivier de Theems in Woolwich, een wijk in het oosten van Londen. De kering werd gebouwd tussen 1974 en 1984 en is qua werking vergelijkbaar met de Oosterscheldekering in Nederland.
De kering is stroomafwaarts van Londen gebouwd om de stad te beschermen tegen hoog tij vanuit de Noordzee. De kering kan direct na het hoge tij weer geopend worden omdat er zich anders te veel water ophoopt aan de landzijde van de kering.

## Omschrijving
Gebouwd op een plek waar de rivier 525 meter breed is, verdeelt de kering de rivier in vier overspanningen van 61 meter, twee van 31 meter en vier niet bevaarbare aan de oevers. De deuren die de pijlers met elkaar verbinden hebben een ronde doorsnee en liggen normaliter op de bodem van de rivier. Ze worden hydraulisch aangedreven vanuit de pijlers die in de rivier zijn geplaatst en kunnen verder omhoog worden gedraaid om de hoeveelheid water die langs stroomt te controleren. De deuren kunnen 180 graden omhoog draaien en zo helemaal uit het water komen, dit om onderhoudswerkzaamheden te vergemakkelijken. Alle deuren zijn hol en gemaakt van staal, op sommige plekken 40 mm dik. De deuren vullen zich met water zodra ze zich in de rivier bevinden en lopen leeg zodra ze boven het wateroppervlak uitkomen. De vier centrale deuren zijn 61 m lang, 10,5 m hoog en wegen 3500 ton. De buitenste twee deuren zijn 31,5 m lang. Er zijn ook nog twee kleinere deuren aan weerszijden van de zes grote, deze zijn niet bevaarbaar. Normaliter staan alle deuren open om scheepvaart door te laten maar als het nodig is kunnen ze allemaal gesloten worden om al het water dat stroomopwaarts uit de Noordzee komt tegen te houden.
Voor 1990 sloot de kering gemiddeld één tot twee keer per jaar. Sinds 1990 is dit opgelopen tot vier keer per jaar. In 2003 werd de barrière tijdens veertien opeenvolgende getijden gesloten.

## Ontwerp en bouw
Het concept van de draaiende deuren is bedacht door Charles Draper. De barrière is ontworpen door Rendel, Palmer en Tritton in opdracht van de gemeente Greater Londen. De locatie in Woolwich werd gekozen vanwege de rechte oevers en vanwege de geschikte rivierbedding om op te bouwen. Het werk begon in 1974, werd ondernomen door een consortium van Costain/Hollandsche Beton Maatschappij/Tarmac Construction en was in 1982 grotendeels gereed. Als toevoeging werden de reeds bestaande dijken 17 km stroomafwaarts versterkt. De officiële opening had plaats op 8 mei 1984. Totale kosten kwamen destijds op 534 miljoen Pond sterling (£ 1,3 miljard naar de waarde in 2007). Toen de kering werd gebouwd werd berekend dat deze tot 2030 volledige bescherming zou bieden en daarna zou de bescherming binnen acceptabele waarden blijven. Huidige modellen laten zien dat de bescherming afdoende zal zijn tot 2030-2050. Sinds 1982 is de barrière meer dan honderd keer gesloten, ook wordt hij elke maand gesloten om te testen.
In 2005 is geopperd om een nieuwe Thames Barrier te bouwen, ditmaal vlak bij de monding van de Theems, deze kering zou 16 km lang worden.

## Voorgaande overstromingen
Londen is kwetsbaar voor overstromingen. Een storm door een lagedrukgebied op de Atlantische Oceaan trekt soms oostwaarts naar het noorden van Schotland en kan dan de ondiepe wateren van de Noordzee worden ingedreven. De storm wordt compacter bij de engte ter hoogte van Het Kanaal en kan dan in combinatie met springtij zorgen voor gevaarlijk hoge waterstanden in de Theems.
Er zijn teksten uit 1236 gevonden waar reeds beschreven wordt hoe de Theems overstroomt en dat er geroeid wordt in het Palace of Westminster. In 1663 vinden er weer grote overstromingen plaats en wordt Whitehall zwaar getroffen. Veertien mensen overleden bij de overstroming in 1928, 307 lieten het leven bij de watersnood van 1953. Deze watersnood zorgde voor de aanzet voor het bouwen van een nieuwe waterkering.
Het gevaar is de laatste eeuwen toegenomen vanwege stijging van de zeespiegel (20 cm in 100 jaar) en het "overhellen" van Groot-Brittannië (het noorden omhoog en het zuiden omlaag).
Eerste ontwerppogingen van een barrière in de Theems stuitten op het probleem dat er een grotere opening nodig was dan tot dan toe mogelijk was. Toen containerschepen steeds gebruikelijker werden en er een nieuwe haven buiten de geplande barrière gebouwd was, ging een barrière met kleinere openingen tot de mogelijkheden behoren. De vier centrale openingen zouden desalniettemin minstens net zo groot moeten zijn als de overspanning van de Tower Bridge.
Een ongeluk met potentiële catastrofale gevolgen vond plaats op 27 oktober 1997. Het baggerschip MV Sandkite botste in dichte mist op een van de pilaren van de Thames Barrier. Terwijl het schip zonk dumpte dat zijn 3300 ton bagger en kwam uiteindelijk met de boeg terecht op een van de deuren van de kering, waar hij enkele dagen bleef liggen. De deur kon niet sluiten vanwege de grote hoeveelheid bagger die erop lag. Een probleem voor de langere termijn was het beschadigen van de beschermende verflaag. Wanneer op dat moment een overstroming zou plaatsvinden, zou de schade ongeveer 13 miljard pond zijn. Het schip werd midden november weer aan het oppervlak gebracht.

## Gebruik
De Thames Barrier wordt gesloten wanneer er een combinatie is van een hoogtij-voorspelling en een hoge rivierstand, gemeten in Teddington. De maximaal toelaatbare rivierstand is 4,78 m in centraal Londen. Ongeveer negen uur voordat het hoge tij de kering zal bereiken worden berichten gestuurd om het rivierverkeer stil te leggen. Als wordt besloten om de Thames Barrier te sluiten worden op zes andere plekken in de omgeving van Londen ook waterkeringen gesloten. Zodra al het scheepvaartverkeer op de Theems is stilgelegd kan de Thames Barrier gesloten worden. Dit is vergelijkbaar met een sluiting van de Maeslantkering in Nederland, waarvoor al het scheepvaartverkeer kan worden stilgelegd in de Nieuwe Waterweg. De barrière wordt pas weer geopend als de waterstand aan beide zijden van de kering weer gelijk is.
Een probleem kan ontstaan zodra de barrière gesloten is en er hevige regenval plaatsvindt ten westen van Londen. Dan vormt de Theems aan de landzijde van de kering een groot bassin voor al het regenwater. Ondanks het feit dat dit slechts zelden voorkomt wordt er wel rekening mee gehouden, als de kering gesloten zal worden en er wordt regenval verwacht wordt de kering vlak na eb gesloten. Op deze manier kan het vloedwater niet door de kering komen en kan de leegte achter de kering gebruikt worden voor de regen.

## Werking
| Jaar | Gesloten vanwege getijde | Gesloten vanwege overstromingen | Totaal sluitingen |
| ---- | ------------------------ | ------------------------------- | ----------------- |
| 1983 | 1                        | 0                               | 1                 |
| 1984 | 0                        | 0                               | 0                 |
| 1985 | 0                        | 1                               | 1                 |
| 1986 | 0                        | 0                               | 0                 |
| 1987 | 1                        | 0                               | 1                 |
| 1988 | 1                        | 0                               | 1                 |
| 1989 | 0                        | 0                               | 0                 |
| 1990 | 3                        | 3                               | 6                 |
| 1991 | 0                        | 0                               | 0                 |
| 1992 | 0                        | 1                               | 1                 |
| 1993 | 5                        | 4                               | 9                 |
| 1994 | 1                        | 0                               | 1                 |
| 1995 | 3                        | 2                               | 5                 |
| 1996 | 4                        | 0                               | 4                 |
| 1997 | 0                        | 0                               | 0                 |
| 1998 | 3                        | 0                               | 3                 |
| 1999 | 3                        | 3                               | 6                 |
| 2000 | 4                        | 6                               | 10                |
| 2001 | 11                       | 4                               | 15                |
| 2002 | 2                        | 2                               | 4                 |
| 2003 | 11                       | 8                               | 19                |
| 2004 | 2                        | 0                               | 2                 |
| 2005 | 5                        | 0                               | 5                 |
| 2006 | 1                        | 0                               | 1                 |
| 2007 | 11                       | 0                               | 11                |
| 2008 | 3                        | 0                               | 3                 |
| 2009 | 1                        | 4                               | 5                 |
| 2010 | 0                        | 5                               | 5                 |
| 2011 | 0                        | 0                               | 0                 |
| 2012 | 0                        | 5                               | 5                 |
| 2013 | 9                        | 41                              | 50                |
| 2014 | 1                        | 0                               | 1                 |
| 2015 | 1                        | 0                               | 1                 |
| 2016 | 2                        | 0                               | 2                 |
| 2017 | 3                        | 0                               | 3                 |
| 2018 | 2                        | 0                               | 2                 |

title: Thames Barrier

wikitext:
[[Bestand:Thames Barrier London.jpg|thumb|Thames Barrier gezien vanaf de oever]]
[[Bestand:Environment Agency 170114 103858a.jpg|thumb|Luchtfoto van de kering in open toestand]]
De '''Thames Barrier''' is een [[waterkering]] in de rivier de [[Theems]] in [[Woolwich]], een wijk in het oosten van [[Londen]]. De kering werd gebouwd tussen 1974 en 1984 en is qua werking vergelijkbaar met de [[Oosterscheldekering]] in [[Nederland]].

De kering is stroomafwaarts van Londen gebouwd om de stad te beschermen tegen hoog [[Getijde (waterbeweging)|tij]] vanuit de [[Noordzee]]. De kering kan direct na het hoge tij weer geopend worden omdat er zich anders te veel water ophoopt aan de landzijde van de kering.

==Omschrijving==
Gebouwd op een plek waar de rivier 525 meter breed is, verdeelt de kering de rivier in vier overspanningen van 61 meter, twee van 31 meter en vier niet bevaarbare aan de oevers. De deuren die de pijlers met elkaar verbinden hebben een ronde doorsnee en liggen normaliter op de bodem van de rivier. Ze worden [[Hydrauliek|hydraulisch]] aangedreven vanuit de pijlers die in de rivier zijn geplaatst en kunnen verder omhoog worden gedraaid om de hoeveelheid water die langs stroomt te controleren. De deuren kunnen 180 graden omhoog draaien en zo helemaal uit het water komen, dit om onderhoudswerkzaamheden te vergemakkelijken. Alle deuren zijn hol en gemaakt van [[Staal (legering)|staal]], op sommige plekken 40 mm dik. De deuren vullen zich met water zodra ze zich in de rivier bevinden en lopen leeg zodra ze boven het wateroppervlak uitkomen. De vier centrale deuren zijn 61 m lang, 10,5 m hoog en wegen 3500 ton. De buitenste twee deuren zijn 31,5 m lang. Er zijn ook nog twee kleinere deuren aan weerszijden van de zes grote, deze zijn niet bevaarbaar. Normaliter staan alle deuren open om scheepvaart door te laten maar als het nodig is kunnen ze allemaal gesloten worden om al het water dat stroomopwaarts uit de Noordzee komt tegen te houden.
[[Bestand:Thames Barrier 04.jpg|thumb|Thames Barrier in gesloten toestand]]

Voor 1990 sloot de kering gemiddeld één tot twee keer per jaar. Sinds 1990 is dit opgelopen tot vier keer per jaar. In 2003 werd de barrière tijdens veertien opeenvolgende getijden gesloten.

==Ontwerp en bouw==
Het concept van de draaiende deuren is bedacht door Charles Draper. De barrière is ontworpen door Rendel, Palmer en Tritton in opdracht van de gemeente Greater Londen. De locatie in Woolwich werd gekozen vanwege de rechte oevers en vanwege de geschikte rivierbedding om op te bouwen. Het werk begon in 1974, werd ondernomen door een consortium van Costain/Hollandsche Beton Maatschappij/Tarmac Construction en was in 1982 grotendeels gereed. Als toevoeging werden de reeds bestaande [[Dijk (waterkering)|dijken]] 17 km stroomafwaarts versterkt. De officiële opening had plaats op 8 mei 1984. Totale kosten kwamen destijds op 534 miljoen [[Pond sterling]] (£ 1,3 miljard naar de waarde in 2007). Toen de kering werd gebouwd werd berekend dat deze tot 2030 volledige bescherming zou bieden en daarna zou de bescherming binnen acceptabele waarden blijven. Huidige modellen laten zien dat de bescherming afdoende zal zijn tot 2030-2050. Sinds 1982 is de barrière meer dan honderd keer gesloten, ook wordt hij elke maand gesloten om te testen.

In 2005 is geopperd om een nieuwe Thames Barrier te bouwen, ditmaal vlak bij de monding van de Theems, deze kering zou 16 km lang worden.

==Voorgaande overstromingen==
Londen is kwetsbaar voor overstromingen. Een storm door een lagedrukgebied op de [[Atlantische Oceaan]] trekt soms oostwaarts naar het noorden van [[Schotland]] en kan dan de ondiepe wateren van de Noordzee worden ingedreven. De storm wordt compacter bij de engte ter hoogte van [[Het Kanaal]] en kan dan in combinatie met springtij zorgen voor gevaarlijk hoge waterstanden in de Theems.

Er zijn teksten uit 1236 gevonden waar reeds beschreven wordt hoe de Theems overstroomt en dat er geroeid wordt in het [[Palace of Westminster]]. In 1663 vinden er weer grote overstromingen plaats en wordt [[Whitehall (Londen)|Whitehall]] zwaar getroffen. Veertien mensen overleden bij de overstroming in 1928, 307 lieten het leven bij de [[watersnood van 1953]]. Deze watersnood zorgde voor de aanzet voor het bouwen van een nieuwe waterkering.

Het gevaar is de laatste eeuwen toegenomen vanwege stijging van de zeespiegel (20 cm in 100 jaar) en het "overhellen" van [[Groot-Brittannië (eiland)|Groot-Brittannië]] (het noorden omhoog en het zuiden omlaag).

Eerste ontwerppogingen van een barrière in de Theems stuitten op het probleem dat er een grotere opening nodig was dan tot dan toe mogelijk was. Toen [[Containerschip|containerschepen]] steeds gebruikelijker werden en er een nieuwe haven buiten de geplande barrière gebouwd was, ging een barrière met kleinere openingen tot de mogelijkheden behoren. De vier centrale openingen zouden desalniettemin minstens net zo groot moeten zijn als de overspanning van de [[Tower Bridge]].

Een ongeluk met potentiële catastrofale gevolgen vond plaats op 27 oktober 1997. Het baggerschip MV Sandkite botste in dichte mist op een van de pilaren van de Thames Barrier. Terwijl het schip zonk dumpte dat zijn 3300 ton bagger en kwam uiteindelijk met de boeg terecht op een van de deuren van de kering, waar hij enkele dagen bleef liggen. De deur kon niet sluiten vanwege de grote hoeveelheid bagger die erop lag. Een probleem voor de langere termijn was het beschadigen van de beschermende verflaag. Wanneer op dat moment een overstroming zou plaatsvinden, zou de schade ongeveer 13 miljard pond zijn. Het schip werd midden november weer aan het oppervlak gebracht.
[[Bestand:Thames.barrier.6.london.arp.jpg|thumb|Pier 6 van Thames Barrier]]

==Gebruik==
De Thames Barrier wordt gesloten wanneer er een combinatie is van een hoogtij-voorspelling en een hoge rivierstand, gemeten in [[Teddington]]. De maximaal toelaatbare rivierstand is 4,78 m in centraal Londen. Ongeveer negen uur voordat het hoge tij de kering zal bereiken worden berichten gestuurd om het rivierverkeer stil te leggen. Als wordt besloten om de Thames Barrier te sluiten worden op zes andere plekken in de omgeving van Londen ook waterkeringen gesloten. Zodra al het scheepvaartverkeer op de Theems is stilgelegd kan de Thames Barrier gesloten worden. Dit is vergelijkbaar met een sluiting van de [[Maeslantkering]] in Nederland, waarvoor al het scheepvaartverkeer kan worden stilgelegd in de [[Nieuwe Waterweg]]. De barrière wordt pas weer geopend als de waterstand aan beide zijden van de kering weer gelijk is.

Een probleem kan ontstaan zodra de barrière gesloten is en er hevige regenval plaatsvindt ten westen van Londen. Dan vormt de Theems aan de landzijde van de kering een groot bassin voor al het regenwater. Ondanks het feit dat dit slechts zelden voorkomt wordt er wel rekening mee gehouden, als de kering gesloten zal worden en er wordt regenval verwacht wordt de kering vlak na eb gesloten. Op deze manier kan het vloedwater niet door de kering komen en kan de leegte achter de kering gebruikt worden voor de regen.

==Werking==
{| class="wikitable sortable"
!Jaar
!Gesloten vanwege getijde
!Gesloten vanwege overstromingen
!Totaal sluitingen
|-
|1983
|1
|0
|1
|-
|1984
|0
|0
|0
|-
|1985
|0
|1
|1
|-
|1986
|0
|0
|0
|-
|1987
|1
|0
|1
|-
|1988
|1
|0
|1
|-
|1989
|0
|0
|0
|-
|1990
|3
|3
|6
|-
|1991
|0
|0
|0
|-
|1992
|0
|1
|1
|-
|1993
|5
|4
|9
|-
|1994
|1
|0
|1
|-
|1995
|3
|2
|5
|-
|1996
|4
|0
|4
|-
|1997
|0
|0
|0
|-
|1998
|3
|0
|3
|-
|1999
|3
|3
|6
|-
|2000
|4
|6
|10
|-
|2001
|11
|4
|15
|-
|2002
|2
|2
|4
|-
|2003
|11
|8
|19
|-
|2004
|2
|0
|2
|-
|2005
|5
|0
|5
|-
|2006
|1
|0
|1
|-
|2007
|11
|0
|11
|-
|2008
|3
|0
|3
|-
|2009
|1
|4
|5
|-
|2010
|0
|5
|5
|-
|2011
|0
|0
|0
|-
|2012
|0
|5
|5
|-
|2013
|9
|41
|50
|-
|2014
|1
|0
|1
|-
|2015
|1
|0
|1
|-
|2016
|2
|0
|2
|-
|2017
|3
|0
|3
|-
|2018
|2
|0
|2
|}

[[Bestand:Thames Barrier, London, England - Feb 2010.jpg|thumb|center|700px|Panorama van de Thames Barrier.]]

== Externe link ==
* {{en}} Gov.uk [https://www.gov.uk/guidance/the-thames-barrier The Thames Barrier]

{{Coor title dms|51|29|51.72|N|0|2|12.044|E|type:landmark_scale:12500}}

[[Categorie:Stormvloedkering]]
[[Categorie:Bouwwerk in Londen]]
[[Categorie:Theems]]
[[Categorie:London Borough of Newham]]
[[Categorie:Royal Borough of Greenwich]]


text:
# N535 (België)
De N535 is een gewestweg in België tussen Houdeng-Gœgnies (N55) en La Louvière (N27). De weg heeft een lengte van ongeveer 6 kilometer.
De weg begint in Houdeng-Gœgnies bij de Kanaalbrug van Sart, een aquaduct over de rotonde van de N55/N535.
De gehele weg bestaat uit twee rijstroken voor beide rijrichtingen samen.

title: N535 (België)

wikitext:
{{Infobox weg België N-weg
| schild =
| nummer=535
| titel=Gewestweg
La Louvière
| kaart=
| legenda=
| lengte= 6,2
| provincie=[[Henegouwen]]
| foto=
| bijschrift=
}}
{{Tabelrij weg/rotonde||[[Houdeng-Gœgnies]]}} {{Pictogram weg België N-weg|55}}
{{Tabelrij weg/water||[[Centrumkanaal]]}}
{{Tabelrij weg/viaduct||onder}} [[Spoorlijn 112 (België)|Spoorlijn 112]]
''onder'' [[Spoorlijn 118]]
{{Tabelrij weg/rotonde||[[La Louvière]]}} {{Pictogram weg België N-weg|536}}
{{Tabelrij weg/rotonde||[[La Louvière]]}} {{Pictogram weg België N-weg|27}}
|}
|}
De '''N535''' is een [[gewestweg]] in [[België]] tussen [[Houdeng-Gœgnies]] ([[N55 (België)|N55]]) en [[La Louvière]] ([[N27 (België)|N27]]). De weg heeft een lengte van ongeveer 6 kilometer.<ref>[https://www.google.nl/maps/dir/50.4931319,4.1371864/50.4689119,4.2105275/@50.4725259,4.1459957,13z/data=!4m9!4m8!1m5!3m4!1m2!1d4.1676811!2d50.4817619!3s0x47c2363297b7e8f1:0x812c724ad49c8933!1m0!3e0 Route N535 op Google Maps]</ref>

De weg begint in Houdeng-Gœgnies bij de [[Kanaalbrug van Sart]], een [[aquaduct (watergang)|aquaduct]] over de rotonde van de N55/N535.

De gehele weg bestaat uit twee rijstroken voor beide rijrichtingen samen.

{{Appendix}}
{{Navigatie N-wegen België}}

[[Categorie:N-weg in België|535]]
[[Categorie:Weg in Henegouwen]]

title: Gewestweg · La Louvière

Land: België

Provincie: Henegouwen

title: Traject

Rotonde:
Houdeng-Gœgnies
La Louvière N536
La Louvière

Brug over het water: Centrumkanaal

Viaduct: onder Spoorlijn 112 · onder Spoorlijn 118

title: Gewestweg · La Louvière

Portaal: Verkeer & Vervoer · België


text:
# Bruine koekoeksduif
De bruine koekoeksduif (Macropygia emiliana) is een vogel uit de familie Columbidae (duiven). Deze vogel is genoemd naar de Franse natuuronderzoeker Émile Parzudaki (1829-1899). Modigliani's koekoeksduif (M. modiglianii) met drie ondersoorten is van deze soort afgesplitst.

## Verspreiding en leefgebied
Deze soort komt voor op de eilanden Java en de Kleine Soenda-eilanden en telt twee ondersoorten:
- M. e. emiliana: van Java tot de westelijke Kleine Soenda-eilanden.
- M. e. megala: Kangean-eilanden (nabij noordoostelijk Java).

title: Bruine koekoeksduif

wikitext:
{{Taxobox vogel
| status            = LC
| statusbron        = 2023
| rl-id             = 232609896
| afbeelding        = Macropygia emiliana (Ruddy Cuckoo Dove)8.jpg
| orde              = [[Duifachtigen|Columbiformes]] (Duifachtigen)
| familie           = [[Duiven (vogels)|Columbidae]] (Duiven)
| geslacht          = ''[[Macropygia]]'' (Koekoeksduiven)
| w-naam            = ''Macropygia emiliana''
| auteur            = [[Karel Lucien Bonaparte|Bonaparte]]
| datum             = 1854
| haakjes           =
| species           = Macropygia emiliana
}}

De '''bruine koekoeksduif''' (''Macropygia emiliana'') is een [[Vogels|vogel]] uit de [[Familie (biologie)|familie]] [[Duiven (vogels)|Columbidae]] (duiven). Deze vogel is genoemd naar de Franse natuuronderzoeker Émile Parzudaki (1829-1899). [[Modigliani's koekoeksduif]] (''M. modiglianii'') met drie ondersoorten is van deze soort afgesplitst.

==Verspreiding en leefgebied==
Deze soort komt voor op de eilanden [[Java (eiland)|Java]] en de [[Kleine Soenda-eilanden]] en telt twee ondersoorten:<ref>{{en}}[https://www.worldbirdnames.org/new/ Gill, F, D Donsker & P Rasmussen (Eds). 2022. IOC World Bird List (v12.2).] [https://web.archive.org/web/20230530153824/https://www.worldbirdnames.org/new/ Gearchiveerd] op 30 mei 2023.</ref>
* ''M. e. emiliana'': van Java tot de westelijke Kleine Soenda-eilanden.
* ''M. e. megala'': [[Kangean-eilanden]] (nabij noordoostelijk Java).

{{Appendix}}
[[Categorie:Duiven en tortelduiven]]
[[Categorie:Dier uit het Oriëntaals gebied]]
[[Categorie:IUCN-status niet bedreigd]]

title: Bruine koekoeksduif · IUCN-status: Niet bedreigd (2023)

Stam: Chordata (Chordadieren)

Klasse: Aves (Vogels)

Orde: Columbiformes (Duifachtigen)

Familie: Columbidae (Duiven)

Geslacht: Macropygia (Koekoeksduiven)

title: Soort

Portaal: Biologie · Vogels


text:
# Overdekking (topologie)
In de wiskunde is een overdekking van een verzameling {\displaystyle X} een geindiceerde verzameling {\displaystyle C} van verzamelingen {\displaystyle U_{i}} zodat {\displaystyle X} een deelverzameling van de vereniging van de verzamelingen {\displaystyle U_{i}} is. In symbolen: als {\displaystyle C} een geindiceerde verzameling van verzamelingen {\displaystyle U_{i}} is, dan is {\displaystyle C} een overdekking van {\displaystyle X} als
{\displaystyle X\subseteq \bigcup _{i\in A_{C}}U_{i}\quad }, waarin alle {\displaystyle U_{i}\in C} en {\displaystyle A_{C}} de indexverzameling is voor de geindiceerde verzameling verzamelingen {\displaystyle U_{i}} in {\displaystyle C}.
Noteer {\displaystyle C=\{U_{i}\}}. De geindiceerde verzameling {\displaystyle C} is met {\displaystyle i} geïndexeerd.
Wanneer de eis wordt gesteld dat de {\displaystyle U_{i}} een deelverzameling van {\displaystyle X} zijn, kan er in de vereniging {\displaystyle \bigcup _{i\in A_{C}}U_{i}} geen element buiten {\displaystyle X} liggen.

## Overdekking in de topologie
Overdekkingen worden veelal gebruikt in de context van de topologie. Als de verzameling {\displaystyle X} een topologische ruimte is, dan is een overdekking {\displaystyle C} van {\displaystyle X} een geindiceerde verzameling van verzamelingen {\displaystyle U_{i}}, waarvan de vereniging tenminste de hele ruimte {\displaystyle X} is. In dat geval zeggen we: {\displaystyle C} overdekt {\displaystyle X,} of ook de gezamenlijke {\displaystyle U_{i}} overdekken {\displaystyle X}. Als {\displaystyle Y} een deelverzameling van {\displaystyle X} is, dan is een overdekking van {\displaystyle Y} een geindiceerde deelverzameling {\displaystyle D} van {\displaystyle C}, waarvan de vereniging {\displaystyle Y} bevat, dat wil dus zeggen dat {\displaystyle C} een overdekking is van {\displaystyle Y} als
{\displaystyle Y\subseteq \bigcup _{j\in A_{D}}U_{j}\quad }, waarin alle {\displaystyle U_{j}\in D} en {\displaystyle A_{D}} de indexverzameling is voor de geindiceerde verzameling in {\displaystyle D} van verzamelingen {\displaystyle U_{j}}.
{\displaystyle D} heet een deeloverdekking van {\displaystyle C} en {\displaystyle A_{D}\subseteq A_{C}}.
Laat {\displaystyle C} een overdekking van een topologische ruimte {\displaystyle X} zijn. Een deeloverdekking van {\displaystyle C} is dan een deelverzameling van {\displaystyle C} die {\displaystyle X} nog steeds overdekt.
We zeggen dat {\displaystyle C} een open overdekking is als alle elementen {\displaystyle U_{i}\in C} een open verzameling zijn, dat wel zeggen dat iedere {\displaystyle U_{i}} in de topologie {\displaystyle T} op {\displaystyle X} ligt.
Van een overdekking op {\displaystyle X} wordt gezegd dat deze lokaal eindig is, als ieder punt van {\displaystyle X} een omgeving heeft, die alleen een eindig aantal verzamelingen in de overdekking doorsnijdt. In symbolen, {\displaystyle C=\{U_{i}\}} is lokaal eindig als voor iedere {\displaystyle x\in X} er een omgeving {\displaystyle O(x)} op {\displaystyle X} bestaat, zodat de verzameling
{\displaystyle \{\ i\ \mid U_{i}\cap O(x)\neq \varnothing \}}
eindig is.
Van een overdekking op {\displaystyle X} wordt gezegd dat deze punt-eindig is als alle punten van {\displaystyle X} in een eindig aantal verzamelingen in de overdekking liggen.
Een exacte overdekking van een verzameling {\displaystyle X} is een overdekking {\displaystyle C=\{U_{i}\}} van {\displaystyle X} zodat ieder element van {\displaystyle X} element is van precies een van de verzamelingen {\displaystyle U_{i}}.

## Verfijning
Een verfijning van een overdekking {\displaystyle C=\{U_{i}\}} van {\displaystyle X} is een nieuwe overdekking {\displaystyle D=\{V_{j}\}} zodanig dat er voor iedere {\displaystyle V_{j}} een {\displaystyle U_{i}} is, zodat {\displaystyle V_{j}\subseteq U_{i}}.
Iedere deeloverdekking is ook een verfijning, maar niet iedere verfijning is een deeloverdekking.
Een deel-overdekking wordt opgebouwd uit verzamelingen die deel uitmaken van de overdekking, maar het zijn er minder, terwijl een verfijning wordt opgebouwd uit enige verzamelingen die deelverzamelingen van de verzamelingen in de overdekking zijn.
De verfijningsrelatie is een quasi-orde op de verzameling van dekkingen op {\displaystyle X}.

## Compactheid
De taal van de overdekkingen  wordt vaak gebruikt om verschillende topologische eigenschappen te relateren aan het begrip compactheid. Van een topologische ruimte {\displaystyle X} wordt gezegd dat deze
- compact is, als elke open overdekking een eindige deel-overdekking heeft. Dit komt overeen met de eis dat elke open overdekking een eindige verfijning heeft.
- Lindelöf is, als elke open overdekking een telbare deel-overdekking heeft. Dit komt overeen met de eis dat elke open overdekking een aftelbare verfijning heeft.
- metacompact is, als elke open overdekking een punt-eindige open verfijning heeft.
- paracompact is, als iedere open overdekking een lokaal eindige, open verfijning toestaat.

title: Overdekking (topologie)

wikitext:
In de [[wiskunde]] is een '''overdekking''' van een [[Verzameling (wiskunde)|verzameling]] <math>X</math> een geindiceerde verzameling <math>C</math> van verzamelingen <math>U_i</math> zodat <math>X</math> een [[deelverzameling]] van de [[Vereniging (verzamelingenleer)|vereniging]] van de verzamelingen <math>U_i</math> is. In symbolen: als <math>C</math> een geindiceerde verzameling van verzamelingen <math>U_i</math> is, dan is <math>C</math> een overdekking van <math>X</math> als
: <math>X \subseteq \bigcup_{i \in A_C} U_i \quad</math>, waarin alle <math>U_i \in C</math> en <math>A_C</math> de [[indexverzameling]] is voor de geindiceerde verzameling verzamelingen <math>U_i</math> in <math>C</math>.

Noteer <math>C = \{U_i\}</math>. De geindiceerde verzameling <math>C</math> is met <math>i</math> [[Indexnotatie|geïndexeerd]].

Wanneer de eis wordt gesteld dat de <math>U_i</math> een deelverzameling van <math>X</math> zijn, kan er in de vereniging <math>\bigcup_{i \in A_C} U_i</math> geen element buiten <math>X</math> liggen.

== Overdekking in de topologie ==
Overdekkingen worden veelal gebruikt in de context van de [[topologie]]. Als de verzameling <math>X</math> een [[topologische ruimte]] is, dan is een overdekking <math>C</math> van <math>X</math> een geindiceerde verzameling van verzamelingen <math>U_i</math>, waarvan de vereniging tenminste de hele [[ruimte (wiskunde)|ruimte]] <math>X</math> is. In dat geval zeggen we: <math>C</math> overdekt <math>X,</math> of ook de gezamenlijke <math>U_i</math> overdekken <math>X</math>. Als <math>Y</math> een deelverzameling van <math>X</math> is, dan is een overdekking van <math>Y</math> een geindiceerde deelverzameling <math>D</math> van <math>C</math>, waarvan de vereniging <math>Y</math> bevat, dat wil dus zeggen dat <math>C</math> een overdekking is van <math>Y</math> als
: <math>Y \subseteq \bigcup_{j \in A_D} U_j \quad</math>, waarin alle <math>U_j \in D</math> en <math>A_D</math> de indexverzameling is voor de geindiceerde verzameling in <math>D</math> van verzamelingen <math>U_j</math>.

<math>D</math> heet een deeloverdekking van <math>C</math> en <math>A_D \subseteq A_C</math>.

Laat <math>C</math> een overdekking van een topologische ruimte <math>X</math> zijn. Een deeloverdekking van <math>C</math> is dan een deelverzameling van <math>C</math> die <math>X</math> nog steeds overdekt.

We zeggen dat <math>C</math> een open overdekking is als alle [[Element (wiskunde)|elementen]] <math>U_i \in C</math> een [[open verzameling]] zijn, dat wel zeggen dat iedere <math>U_i</math> in de topologie <math>T</math> op <math>X</math> ligt.

Van een overdekking op <math>X</math> wordt gezegd dat deze lokaal eindig is, als ieder [[Punt (wiskunde)|punt]] van <math>X</math> een [[Omgeving (wiskunde)|omgeving]] heeft, die alleen een [[eindige verzameling|eindig]] aantal verzamelingen in de overdekking [[Doorsnede (verzamelingenleer)|doorsnijdt]]. In symbolen, <math>C = \{ U_i \}</math> is lokaal eindig als voor iedere <math>x\in X</math> er een omgeving <math>O(x)</math> op <math>X</math> bestaat, zodat de verzameling
: <math>\{\ i\ \mid U_i \cap O(x) \neq \varnothing \}</math>
eindig is.

Van een overdekking op <math>X</math> wordt gezegd dat deze punt-eindig is als alle punten van <math>X</math> in een eindig aantal verzamelingen in de overdekking liggen.

Een [[exacte overdekking]] van een verzameling <math>X</math> is een overdekking <math>C = \{ U_i \}</math> van <math>X</math> zodat ieder element van <math>X</math> element is van precies een van de verzamelingen <math>U_i</math>.

== Verfijning ==
Een verfijning van een overdekking <math>C = \{ U_i \}</math> van <math>X</math> is een nieuwe overdekking <math>D = \{ V_j \}</math> zodanig dat er voor iedere <math>V_j</math> een <math>U_i</math> is, zodat <math>V_j \subseteq U_i</math>.

Iedere deeloverdekking is ook een verfijning, maar niet iedere verfijning is een deeloverdekking.

Een deel-overdekking wordt opgebouwd uit verzamelingen die deel uitmaken van de overdekking, maar het zijn er minder, terwijl een verfijning wordt opgebouwd uit enige verzamelingen die deelverzamelingen van de verzamelingen in de overdekking zijn.

De verfijningsrelatie is een quasi-orde op de verzameling van dekkingen op <math>X</math>.

== Compactheid ==
De taal van de overdekkingen  wordt vaak gebruikt om verschillende topologische eigenschappen te relateren aan het begrip compactheid. Van een [[topologische ruimte]] <math>X</math> wordt gezegd dat deze
* [[Compacte ruimte|compact]] is, als elke open overdekking een eindige deel-overdekking heeft. Dit komt overeen met de eis dat elke open overdekking een eindige verfijning heeft.
* [[Lindelöf-ruimte|Lindelöf]] is, als elke open overdekking een [[Aftelbare verzameling|telbare]] deel-overdekking heeft. Dit komt overeen met de eis dat elke open overdekking een aftelbare verfijning heeft.
* metacompact is, als elke open overdekking een punt-eindige open verfijning heeft.
* [[Paracompacte ruimte|paracompact]] is, als iedere open overdekking een lokaal eindige, open verfijning toestaat.

== Literatuur ==
* {{aut|TW Gamelin}} en {{aut|RE Greene}}. Introduction to Topology, Introductie tot de topologie, 1999. ISBN 0-486-40680-6
* {{aut|JL Kelley}}. [https://download.tuxfamily.org/openmathdep/analysis_real/General_Topology-Kelley.pdf General Topology]{{Dode link}}, 1955. {{pdf}}

[[Categorie:Topologie]]


text:
# Simon Moutquin
Simon Moutquin (Ottignies-Louvain-la-Neuve, 3 september 1987) is een Belgisch politicus voor Ecolo.

## Levensloop
Moutquin behaalde in 2013 een master bevolkings- en ontwikkelingswetenschappen aan de ULB. Hij was stagiair-projectmanager bij de ngo's SolSoc en Ma'an Development Center. Van 2014 tot 2019 werkte hij als mobilisatie- en campagneverantwoordelijke bij de Association Belgo-Palestinienne, een ngo die de rechten van de Palestijnen verdedigt.
Hij werd politiek actief voor Ecolo en was voor deze partij van 2012 tot 2014 gemeenteraadslid van Chastre.
Bij de verkiezingen van 26 mei 2019 werd hij verkozen tot lid van de Kamer van volksvertegenwoordigers in de kieskring Waals-Brabant. Als parlementslid legde Moutquin zich toe op het asiel- en migratiebeleid en onderwerpen als het Midden-Oosten, de verdediging van de mensenrechten en de strijd tegen racisme, homofobie en extreemrechtse ideeën. Van 2019 tot 2024 zetelde hij ook in de Parlementaire Vergadering van de Raad van Europa, waar hij vanaf 2023 voorzitter was van de commissie Sociale Zaken, Volksgezondheid en Leefmilieu. Bij de federale verkiezingen van 9 juni 2024 werd Moutquin niet herkozen.

title: Simon Moutquin

wikitext:
[[Bestand:Simon moutquin.jpg|thumb|Simon Moutquin.]]
'''Simon Moutquin''' ([[Ottignies-Louvain-la-Neuve]], [[3 september]] [[1987]]) is een [[België|Belgisch]] [[politicus]] voor [[Ecolo]].

==Levensloop==
Moutquin behaalde in 2013 een master bevolkings- en ontwikkelingswetenschappen aan de [[Université Libre de Bruxelles|ULB]]. Hij was stagiair-projectmanager bij de [[niet-gouvernementele organisaties|ngo's]] ''SolSoc'' en ''Ma'an Development Center''. Van 2014 tot 2019 werkte hij als mobilisatie- en campagneverantwoordelijke bij de ''Association Belgo-Palestinienne'', een ngo die de rechten van de [[Palestina (staat)|Palestijnen]] verdedigt.<ref name="li" />

Hij werd politiek actief voor Ecolo en was voor deze partij van 2012 tot 2014 gemeenteraadslid van [[Chastre]].<ref name="li">[https://be.linkedin.com/in/simon-moutquin-479b5784 Profiel Simon Moutquin], LinkedIn.be.</ref>

Bij de [[Belgische federale verkiezingen 2019|verkiezingen van 26 mei 2019]] werd hij verkozen tot lid van de [[Kamer van volksvertegenwoordigers]] in de [[kieskring Waals-Brabant]]. Als parlementslid legde Moutquin zich toe op het asiel- en migratiebeleid en onderwerpen als het [[Midden-Oosten]], de verdediging van de mensenrechten en de strijd tegen [[racisme]], [[homofobie]] en extreemrechtse ideeën.<ref>[https://ecolo.be/representant/simon-moutquin/ Fiche Simon Moutquin]{{Dode link}} op de website van Ecolo.</ref> Van 2019 tot 2024 zetelde hij ook in de [[Parlementaire Vergadering van de Raad van Europa]], waar hij vanaf 2023 voorzitter was van de commissie Sociale Zaken, Volksgezondheid en Leefmilieu.<ref>{{fr}}[https://ecolo.be/actualites/simon-moutquin-devient-president-de-la-commission-affaires-sociales-sante-et-environnement-du-conseil-de-leurope/ SIMON MOUTQUIN DEVIENT PRÉSIDENT DE LA COMMISSION AFFAIRES SOCIALES, SANTÉ ET ENVIRONNEMENT DU CONSEIL DE L’EUROPE], Ecolo, 12 oktober 2023.</ref> Bij de [[Belgische federale verkiezingen 2024|federale verkiezingen van 9 juni 2024]] werd Moutquin niet herkozen.

{{Appendix}}

{{DEFAULTSORT:Moutquin, Simon}}
[[Categorie:Belgisch volksvertegenwoordiger]]
[[Categorie:Ecolo-politicus]]
[[Categorie:Waals-Brabants gemeenteraadslid]]


text:
# Anders Limpar
Anders Erik Limpar (Stockholm, 24 september 1965) is een Zweeds voormalig profvoetballer van Hongaarse afkomst die voornamelijk als middenvelder speelde. In 1991 won hij de prijs voor de beste Zweedse voetballer, de Guldbollen. Limpar kwam 58 keer uit voor het Zweeds voetbalelftal. Hij werd in 2008 assistent-trainer bij Sollentuna FK

## Clubcarrière
Limpar begon te voetballen bij IF Brommapojkarna waar hij vijf jaar bleef. In 1986 ging de 20-jarige middenvelder naar Allsvenskan-team Örgryte IS. Limpar werd al snel begeerd door meerdere (buitenlandse) clubs en in 1988 werd hij door zijn landgenoot Tord Grip overtuigd om naar het Zwitserse BSC Young Boys, waar Grip trainer was, te komen. Na een jaar vertrok hij al naar Serie A-promovendus US Cremonese, maar ook hier verbleef de Zweed maar één seizoen. In 1990 werd Limpar namelijk door succescoach George Graham naar de First Division.
Bij Arsenal beleefde Limpar zijn succesvolste periode. In zijn eerste seizoen heroverde Grahams team direct de First Division-titel terug van Liverpool. Op de laatste speeldag scoorde Limpar tegen Coventry City (6-1) een hattrick, waardoor hij zijn totale productie over het hele seizoen tot 13 opkrikte, waardoor dit ook Limpars succesvolste seizoen voor Arsenal was. Dit werd beloond met de Guldbollen, de prijs voor beste Zweedse voetballer. Aansluitend op het kampioenschap 'won' Arsenal drie maanden later ook de Charity Shield (gedeeld met aartsrivaal Tottenham Hotspur, 0-0). In dat seizoen, tevens het laatste seizoen in de First Division door de vorming van de Premier League als nieuwe hoogste competitie, werd de titel niet succesvol verdedigd.
Een jaar later was er allesbehalve competitiesucces (Manchester United werd de eerste kampioen van de Premier League, Arsenal eindigde op de tiende plaats), maar werden wel allebei de bekercompetities gewonnen: zowel in de League Cup-finale als in de FA Cup-finale werd Sheffield Wednesday verslagen. In allebei de finales moest Limpar echter vanaf de zijlijn toekijken. In 1994 was er Europees succes: de Europacup II werd veroverd, maar in maart van dat jaar, twee maanden voordat zijn contract verliep, werd Limpar door Graham de deur gewezen. Manchester City leek de voornaamste kandidaat om hem over te nemen, maar uiteindelijk werd Everton voor een bedrag van £1,6 miljoen de nieuwe eigenaar van de Zweedse middenvelder. Namens de Gunners had Limpar 116 wedstrijden gespeeld en hierin 20 keer het doel getroffen, waarvan 96 competitiewedstrijden en 13 competitietreffers.
Na de onverwachtse transfer naar de club uit Liverpool behaalde Limpar wederom bekersucces, want in 1995 won Everton de FA Cup van Manchester United (1-0) door een doelpunt van Paul Rideout na goed voorbereidend werk van Limpar en won Limpar aansluitend zijn tweede Charity Shield. Na twee seizoenen viel Limpar echter uit de gratie en na in de eerste seizoenshelft van het seizoen 1996/97 maar twee wedstrijden te hebben gespeeld, vertrok de 82-voudig Evertonian in januari 1997 voor £100.000 naar Birmingham City. Hier maakte Limpar slechts vier competitie-optredens en in april liet hij zijn contract ontbinden om terug te keren naar Zweden.
In de zomer van 1997 tekende hij bij AIK en in 1998 won hij hiermee de Allsvenskan. Na een tweede jaar in Stockholm, waarin de Svenska Cupen veroverd werd, vertrok hij in 1999 naar MLS-club Colorado Rapids, waar hij bijna twee jaar bleef alvorens wederom terug te keren naar de Allsvenskan. Ditmaal koos hij voor Djurgårdens IF, maar hiervoor kwam hij niet aan spelen toe door een blessure. Na nog een korte periode voor IF Brommapojkarna stopte Limpar in 2002 met voetballen.

## Interlandcarrière
Limpar speelde in zijn hele carrière 58 keer in een officiële wedstrijd in het Zweedse tenue. Hierin wist hij zes keer te scoren. Onder leiding van bondscoach Olle Nordin maakte hij zijn debuut op 18 april 1987 in de vriendschappelijke wedstrijd in Tbilisi tegen de Sovjet-Unie (1-3), net als verdediger Peter Lönn. Limpar vertegenwoordigde zijn vaderland bij de Olympische Spelen in 1988. Limpar maakte daarnaast deel uit van de Zweedse teams op het WK 1990, het EK 1992 en het WK 1994. Op het WK van 1990 in Italië werd Zweden roemloos laatste in een poule met Brazilië, Costa Rica en Schotland. Twee jaar later was er op het EK in eigen land wel succes, want in een poule met Engeland, Frankrijk en Denemarken wist het gastland verrassend op de eerste plek te eindigen, maar was in de halve finale Duitsland te sterk. Limpar speelde op dit toernooi alle wedstrijden, maar enkel in de openingswedstrijd maakte hij de 90 minuten vol. Twee jaar later op het mondiale eindtoernooi in de Verenigde Staten was Limpar met Zweden wederom van de partij. Hoewel de Scandinaviërs via Saoedi-Arabië en Roemenië de halve finale bereikten (1-0 verlies tegen Brazilië), speelde Limpar slechts één wedstrijd: de troostfinale tegen Bulgarije (4-0 winst).

## Trainerscarrière
Limpar begon zijn trainerscarrière als jeugdcoach bij IF Brommapojkarna maar is sinds 2008 actief bij Sollentuna FK. Eerst als trainer van het tweede elftal, maar tegenwoordig is hij assistent bij de eerste selectie.

## Erelijst
Arsenal
- Premier League: 1991
- FA Cup: 1993
- League Cup: 1993

 Everton
- FA Cup: 1995

title: Anders Limpar

wikitext:
{{Infobox voetballer
| spelernaam                  = Anders Limpar
| volledigenaam               = Anders Erik Limpar
| afbeelding                  = Anders Limpar*.jpg
| geboortedatum               = [[24 september]] [[1965]]
| geboortestad                = [[Stockholm]]
| geboorteland                = [[Zweden]]
| overlijddatum               =
| stadvanoverlijden           =
| landvanoverlijden           =
| lengte                      = 174
| gewicht                     =
| been                        = Rechts
| huidigeclub                 = ''Gestopt in 2002''
| positie                     = [[Middenvelder]]
| jeugdjaren                  =
| jeugdteams                  =
| seizoen                     = 1981–1986
1986–1988
1988–1989
1989–1990
1990–1994
1994–1997
1997–1999
1999–2000
2000
2001–2002
| club                        = {{SE-VLAG}} [[IF Brommapojkarna]]
{{SE-VLAG}} [[Örgryte IS]]
{{CH-VLAG}} [[BSC Young Boys|Young Boys]]
{{EN-VLAG}} [[Arsenal FC|Arsenal]]
{{EN-VLAG}} [[Everton FC|Everton]]
{{SE-VLAG}} [[AIK Fotboll|AIK]]
{{US-VLAG}} [[Colorado Rapids]]
{{SE-VLAG}} [[Djurgårdens IF]]
{{SE-VLAG}} [[IF Brommapojkarna]]
| wedstr(goals)               = 77{{0}}(20)
47{{0|00}}(9)
27{{0|00}}(7)
24{{0|00}}(3)
96{{0}}(17)
66{{0|00}}(5)
4{{0|00}}(0)
22{{0|00}}(2)
36{{0|00}}(3)
0{{0|00}}(0)
?{{0|00}}(?)
| interlandjaren              = 1951–1965
| interlandteam               = {{SE-VLAG}} [[Zweeds voetbalelftal (mannen)|Zweden]]
| interlandwedstrijden(goals) = 58{{0|00}}(6)
| trainersjaren               = 2008–heden
| getraindeclubs              = {{SE-VLAG}} [[Sollentuna FK]] (assistent)<ref name=Eurosport />
}}

'''Anders Erik Limpar''' ([[Stockholm]], [[24 september]] [[1965]]) is een [[Zweden|Zweeds]] voormalig [[voetballer|profvoetballer]] van [[Hongarije|Hongaarse]] afkomst die voornamelijk als middenvelder speelde. In 1991 won hij de prijs voor de beste Zweedse voetballer, de [[Guldbollen]]. Limpar kwam 58 keer uit voor het [[Zweeds voetbalelftal (mannen)|Zweeds voetbalelftal]]. Hij werd in 2008 assistent-[[voetbaltrainer|trainer]] bij [[Sollentuna FK]]

== Clubcarrière ==
Limpar begon te voetballen bij [[IF Brommapojkarna]] waar hij vijf jaar bleef. In 1986 ging de 20-jarige middenvelder naar [[Allsvenskan]]-team [[Örgryte IS]]. Limpar werd al snel begeerd door meerdere (buitenlandse) clubs en in 1988 werd hij door zijn landgenoot [[Tord Grip]] overtuigd om naar het [[Zwitserland|Zwitserse]] [[BSC Young Boys]], waar Grip [[voetbaltrainer|trainer]] was, te komen. Na een jaar vertrok hij al naar [[Serie A]]-promovendus [[US Cremonese]], maar ook hier verbleef de Zweed maar één seizoen. In 1990 werd Limpar namelijk door succescoach [[George Graham]] naar de [[Football League First Division|First Division]].

Bij [[Arsenal FC|Arsenal]] beleefde Limpar zijn succesvolste periode. In zijn eerste seizoen heroverde Grahams team direct de First Division-titel terug van [[Liverpool FC|Liverpool]]. Op de laatste speeldag scoorde Limpar tegen [[Coventry City FC|Coventry City]] (6-1) een hattrick, waardoor hij zijn totale productie over het hele seizoen tot 13 opkrikte, waardoor dit ook Limpars succesvolste seizoen voor Arsenal was. Dit werd beloond met de [[Guldbollen]], de prijs voor beste Zweedse voetballer. Aansluitend op het kampioenschap 'won' Arsenal drie maanden later ook de [[FA Community Shield|Charity Shield]] (gedeeld met aartsrivaal [[Tottenham Hotspur FC|Tottenham Hotspur]], 0-0). In dat seizoen, tevens het laatste seizoen in de First Division door de vorming van de [[Premier League]] als nieuwe hoogste competitie, werd de titel niet succesvol verdedigd.

Een jaar later was er allesbehalve competitiesucces ([[Manchester United FC|Manchester United]] werd de eerste kampioen van de Premier League, Arsenal eindigde op de tiende plaats), maar werden wel allebei de bekercompetities gewonnen: zowel in de [[League Cup]]-finale als in de [[FA Cup]]-finale werd [[Sheffield Wednesday]] verslagen. In allebei de finales moest Limpar echter vanaf de zijlijn toekijken. In 1994 was er Europees succes: de [[Europacup II (voetbal)|Europacup II]] werd veroverd, maar in maart van dat jaar, twee maanden voordat zijn contract verliep, werd Limpar door Graham de deur gewezen. [[Manchester City FC|Manchester City]] leek de voornaamste kandidaat om hem over te nemen, maar uiteindelijk werd [[Everton FC|Everton]] voor een bedrag van £1,6 miljoen de nieuwe eigenaar van de Zweedse middenvelder. Namens de ''Gunners'' had Limpar 116 wedstrijden gespeeld en hierin 20 keer het doel getroffen, waarvan 96 competitiewedstrijden en 13 competitietreffers.

Na de onverwachtse transfer naar de club uit [[Liverpool]] behaalde Limpar wederom bekersucces, want in 1995 won Everton de [[FA Cup]] van Manchester United (1-0) door een doelpunt van [[Paul Rideout]] na goed voorbereidend werk van Limpar en won Limpar aansluitend zijn tweede Charity Shield. Na twee seizoenen viel Limpar echter uit de gratie en na in de eerste seizoenshelft van het seizoen 1996/97 maar twee wedstrijden te hebben gespeeld, vertrok de 82-voudig ''Evertonian'' in januari 1997 voor £100.000 naar [[Birmingham City FC|Birmingham City]]. Hier maakte Limpar slechts vier competitie-optredens en in april liet hij zijn contract ontbinden om terug te keren naar Zweden.

In de zomer van 1997 tekende hij bij [[AIK Fotboll|AIK]] en in 1998 won hij hiermee de [[Allsvenskan]]. Na een tweede jaar in [[Stockholm]], waarin de [[Zweedse voetbalbeker|Svenska Cupen]] veroverd werd, vertrok hij in 1999 naar [[Major League Soccer|MLS]]-club [[Colorado Rapids]], waar hij bijna twee jaar bleef alvorens wederom terug te keren naar de Allsvenskan. Ditmaal koos hij voor [[Djurgårdens IF]], maar hiervoor kwam hij niet aan spelen toe door een blessure. Na nog een korte periode voor [[IF Brommapojkarna]] stopte Limpar in 2002 met voetballen.

== Interlandcarrière ==
Limpar speelde in zijn hele carrière 58 keer in een officiële wedstrijd in het Zweedse tenue. Hierin wist hij zes keer te scoren. Onder leiding van bondscoach [[Olle Nordin]] maakte hij zijn debuut op [[18 april]] [[1987]] in de vriendschappelijke wedstrijd in [[Tbilisi]] tegen de [[Voetbalelftal van de Sovjet-Unie (mannen)|Sovjet-Unie]] (1-3), net als verdediger [[Peter Lönn]]. Limpar vertegenwoordigde zijn vaderland bij de [[voetbal op de Olympische Zomerspelen|Olympische Spelen]] in [[voetbal op de Olympische Zomerspelen 1988|1988]]. Limpar maakte daarnaast deel uit van de [[Zweeds voetbalelftal (mannen)|Zweedse teams]] op het [[Wereldkampioenschap voetbal 1990|WK 1990]], het [[Europees kampioenschap voetbal 1992|EK 1992]] en het [[Wereldkampioenschap voetbal 1994|WK 1994]]. Op het WK van 1990 in [[Italië]] werd Zweden roemloos laatste in een poule met [[Braziliaans voetbalelftal (mannen)|Brazilië]], [[Costa Ricaans voetbalelftal (mannen)|Costa Rica]] en [[Schots voetbalelftal (mannen)|Schotland]]. Twee jaar later was er op het EK in eigen land wel succes, want in een poule met [[Engels voetbalelftal (mannen)|Engeland]], [[Frans voetbalelftal (mannen)|Frankrijk]] en [[Deens voetbalelftal (mannen)|Denemarken]] wist het gastland verrassend op de eerste plek te eindigen, maar was in de halve finale [[Duits voetbalelftal (mannen)|Duitsland]] te sterk. Limpar speelde op dit toernooi alle wedstrijden, maar enkel in de openingswedstrijd maakte hij de 90 minuten vol. Twee jaar later op het mondiale eindtoernooi in de [[Verenigde Staten]] was Limpar met Zweden wederom van de partij. Hoewel de Scandinaviërs via [[Saoedi-Arabisch voetbalelftal (mannen)|Saoedi-Arabië]] en [[Roemeens voetbalelftal (mannen)|Roemenië]] de halve finale bereikten (1-0 verlies tegen Brazilië), speelde Limpar slechts één wedstrijd: de troostfinale tegen [[Bulgaars voetbalelftal (mannen)|Bulgarije]] (4-0 winst).

== Trainerscarrière ==
[[Bestand: Anders Limpar.jpg|thumbnail|links|Limpar in 2011]]

Limpar begon zijn trainerscarrière als jeugdcoach bij [[IF Brommapojkarna]] maar is sinds 2008 actief bij [[Sollentuna FK]]. Eerst als [[voetbaltrainer|trainer]] van het tweede elftal, maar tegenwoordig is hij assistent bij de eerste selectie.

==Erelijst==
;{{EN-VLAG}} Arsenal<ref name=Eurosport />
*'''[[Premier League]]: 1991
*'''[[FA Cup]]: 1993
*'''[[EFL Cup|League Cup]]: 1993

;{{EN-VLAG}} Everton<ref name=Eurosport>[https://www.eurosport.com/football/anders-limpar_prs200810/person.shtml Anders Limpar] Eurosport.com. [https://web.archive.org/web/20190412190332/https://www.eurosport.com/football/anders-limpar_prs200810/person.shtml Gearchiveerd] op 12 april 2019.</ref>
*'''[[FA Cup]]: [[Finale FA Cup 1995|1995]]

== Zie ook ==
* [[Lijst van spelers van Arsenal FC]]
* [[Lijst van spelers van Birmingham City FC]]
* [[Lijst van spelers van AIK Fotboll]]
* [[Lijst van spelers van Colorado Rapids]]
* [[Lijst van spelers van het Zweedse voetbalelftal]]

==Referenties==
{{References}}
{{Navigatie selectie voetbalelftal Zweden WK 1990}}
{{Navigatie selectie voetbalelftal Zweden EK 1992}}
{{Navigatie selectie voetbalelftal Zweden WK 1994}}

{{DEFAULTSORT:Limpar, Anders}}
[[Categorie:Zweeds voetballer]]
[[Categorie:Zweeds voetbalcoach]]
[[Categorie:Zweeds olympisch deelnemer]]

title: Persoonlijke informatie

Volledige naam: Anders Erik Limpar

Geboortedatum: 24 september 1965

Geboorteplaats: Stockholm, Zweden

Been: Rechts

Positie: Middenvelder

title: Clubinformatie

Huidige club: Gestopt in 2002

title: Senioren

Seizoen: Club · W 0(G)

IF Brommapojkarna · Örgryte IS · Young Boys · Arsenal · Everton · AIK · Colorado Rapids · Djurgårdens IF · IF Brommapojkarna · 770(20) · 4700(9) · 2700(7) · 2400(3) · 960(17) · 6600(5) · 400(0) · 2200(2) · 3600(3) · 000(0) · ?00(?)

title: Interlands

Zweden · 5800(6)

title: Getrainde teams

2008–heden: Sollentuna FK (assistent)

Portaal: Voetbal


text:
# Prahins
Prahins is een plaats en voormalige gemeente in het Zwitserse kanton Vaud en maakt deel uit van het district Jura-Nord vaudois.
Prahins telt 131 inwoners.

## Geschiedenis
De gemeente is in 2012 opgegaan in de gemeente Donneloye.

title: Prahins

wikitext:
{{Infobox plaats in Zwitserland
| naam = Prahins
| soort = Voormalige gemeente
| kaart = [[Bestand:Karte Gemeinde Prahins 2011.png|240px|Kaart van de gemeente]]
| wapenafbeelding = Prahins-coat of arms.svg
| kanton2 = Vaud
| district = [[Jura-Nord vaudois]]
| gemeente = [[Donneloye]]
| code = 5927
| postcode = 1408
| latitudeGraden= 46
| latitudeMinuten= 44
| latitudeSeconden=
| longitudeGraden= 6
| longitudeMinuten= 44
| longitudeSeconden=
| hoogteligging = 693
| oppervlakte = 2,42
| inwonersaantal = 131
| jaar = 2005
}}
'''Prahins''' is een plaats en voormalige gemeente in het [[Zwitserland|Zwitserse]] kanton [[Vaud (kanton)|Vaud]] en maakt deel uit van het district [[Jura-Nord vaudois]].
Prahins telt 131 inwoners.

== Geschiedenis ==
De gemeente is in 2012 opgegaan in de gemeente [[Donneloye]].

[[Bestand:Prahins.JPG|thumb|links|Prahins]]

{{Commonscat}}
{{Coor title dms|46|44|0|N|6|44|0|E|type:city_scale:25000_region:CH}}

[[Categorie:Donneloye]]
[[Categorie:Plaats in Vaud]]
[[Categorie:Voormalige gemeente in Vaud]]

title: Situering

Kanton: Vaud

District: Jura-Nord vaudois

Gemeente: Donneloye

Coördinaten: 46° 44′ NB, 6° 44′ OL

title: Algemeen

title: Overig

title: Detailkaart

Detailkaart: Kaart van de gemeente

Portaal: Zwitserland


text:
# Mydaea fuscomarginata
Mydaea fuscomarginata is een vliegensoort uit de familie van de echte vliegen (Muscidae). De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1919 door Malloch.

title: Mydaea fuscomarginata

wikitext:
{{Taxobox insect
| titelweergave = cursief
| naam = ''Mydaea fuscomarginata''
| afbeelding =
| orde = [[Diptera]] (Tweevleugeligen)
| onderorde = [[Vliegen (dieren)|Brachycera]] (Vliegen)
| familie = [[Echte vliegen|Muscidae]] (Echte vliegen)
| geslacht = ''[[Mydaea]]''
| w-naam = ''Mydaea fuscomarginata''
| auteur = Malloch
| datum = 1919
| haakjes = ja
| commons =
| species =
}}
'''''Mydaea fuscomarginata''''' is een [[Vliegen (dieren)|vliegen]]soort uit de familie van de [[Echte vliegen|echte vliegen (Muscidae)]].<ref>Huckett, in Stone et al., 1965, Catalog of the Diptera of America north of Mexico, p. 892.</ref> De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1919 door Malloch.

{{Appendix}}
{{beginnetje|biologie|2013|06|16}}

[[Categorie:Mydaea|fuscomarginata]]

title: Mydaea fuscomarginata

Familie: Muscidae (Echte vliegen)

Geslacht: Mydaea

title: Soort


text:
# Rue de Siam
De rue de Siam is een straat in de Franse stad Brest. De straat loopt in zuidwestelijke richting van de place de la Liberté voor het stadhuis van Brest naar  de haven en de Pont de Recouvrance over de Penfeld.
De straatnaam is een herinnering aan de aankomst op 18 juni 1686 van drie ambassadeurs van de koning van Siam in Brest. Ze waren door koning Narai naar de Franse koning Lodewijk XIV gestuurd om te onderhandelen over een verbond tussen Frankrijk en Siam en de vestiging van een Franse handelspost in Siam. Overladen met geschenken trokken de ambassadeurs van Brest naar Versailles.
Rond 1900 was de straat een uitgaansbuurt voor zeelieden. Tijdens de Tweede Wereldoorlog werd Brest voor 90% vernield door luchtbombardementen. Na de Tweede Wereldoorlog werd de rue de Siam heraangelegd. Het nieuwe, modernistische stadhuis kreeg een groot voorplein dat het begin van de straat vormt. Langsheen de straat duurde de wederopbouw tot in de jaren 1980. De straat werd de centrale winkelstraat van Brest. In 2012, met de komst van de tram, werd de straat heraangelegd met veel ruimte voor voetgangers.
- De rue de Siam voor de oorlog
- Tram in de rue de Siam
- Rue de Siam met op de achtergrond het stadhuis

title: Rue de Siam

wikitext:
De '''rue de Siam''' is een straat in de Franse stad [[Brest (Frankrijk)|Brest]]. De straat loopt in zuidwestelijke richting van de place de la Liberté voor het stadhuis van Brest naar  de haven en de [[Pont de Recouvrance]] over de [[Penfeld]].

De straatnaam is een herinnering aan de aankomst op 18 juni 1686 van drie ambassadeurs van de koning van [[Thailand|Siam]] in Brest. Ze waren door koning [[Narai]] naar de Franse koning [[Lodewijk XIV van Frankrijk|Lodewijk XIV]] gestuurd om te onderhandelen over een verbond tussen Frankrijk en Siam en de vestiging van een Franse handelspost in Siam. Overladen met geschenken trokken de ambassadeurs van Brest naar [[Kasteel van Versailles|Versailles]].

Rond 1900 was de straat een uitgaansbuurt voor zeelieden. Tijdens de [[Tweede Wereldoorlog]] werd Brest voor 90% vernield door luchtbombardementen. Na de Tweede Wereldoorlog werd de rue de Siam heraangelegd. Het nieuwe, modernistische stadhuis kreeg een groot voorplein dat het begin van de straat vormt. Langsheen de straat duurde de wederopbouw tot in de jaren 1980. De straat werd de centrale winkelstraat van Brest. In 2012, met de komst van de [[Tram van Brest|tram]], werd de straat heraangelegd met veel ruimte voor voetgangers.

<gallery>
Btv1b10106132h rue de siam.jpg|De rue de Siam voor de oorlog
Brest tram Rue de Siam.JPG|Tram in de rue de Siam
Rue de siam (2).jpg|Rue de Siam met op de achtergrond het stadhuis
</gallery>

{{Appendix|2=
* {{fr}} Philippe Bourget, Brest, Détours en France, april 2021, p. 32
{{References}}
}}

[[Categorie:Brest (Frankrijk)]]


text:
# Charles de Broich
Charles Henri de Broich (Soers, 2 mei 1765 - Montzen, 5 november 1831) was een Duits-Nederlands-Belgisch edelman.

## Levensloop
Broich was van Duitse adel. Hij was een zoon van Werner Edmond von Broich und Soersen en van Dorothea van Hertwich en Broeck, erfdame van Kasteel Broich.
Charles erfde onder het ancien régime de heerlijkheid Broich. In 1816 werd hij ingelijfd in de erfelijke adel van het Verenigd Koninkrijk der Nederlanden met de titel baron, overdraagbaar op alle afstammelingen. Hij werd tevens benoemd tot lid van de Ridderschap van de provincie Luik.
Door zijn huwelijk burgerde hij volledig in in de Zuidelijke Nederlanden en  woonde hij meer bepaald in het Limburgs (platdiets) dorp Montzen, even ten zuiden van de Voerstreek, in Kasteel Broeck, dat de naam Kasteel Broich kreeg. Hij werd lid van de Provinciale Staten voor de provincie Luik en curator van de Rijksuniversiteit Luik. Aan deze universiteit waren heel wat Duitse hoogleraren verbonden.
In 1789 was hij getrouwd met barones Anne-Louise de Sluse (Luik, 23 maart 1763 - Montzen, 18 augustus 1834), dochter van de heer van Hoepertingen, baron Jean-Ferdinand de Sluse, burgemeester van Luik en van Marie-Anne de Hayme.
Het echtpaar had zes kinderen, die hoofdzakelijk in en rond Montzen bleven wonen. Onder hen:
- Baron Louis Ferdinand de Broich (1790-1883), die trouwde met Flore Pollart (1803-1849). Hij was officier in de legers van Napoleon I en van het Verenigd koninkrijk der Nederlanden.
- Baron Eduard de Broich (1791-1878), was burgemeester van Montzen.
- Carl-Arnold von Broich (1797-1873), was burgemeester van Richterich en Laurensberg.
  - Een zoon van hem was baron Carl von Broich (1835-1907), die burgemeester was van Richterich en Pannesheide. Hij trouwde met Anna Francisca Bruls (1856-1925) en ze hadden vier kinderen.
    - Julia de Broich (1880-1947), trouwde in 1908 met Josef Ponten (1883-1940). Hij was een in de jaren na de Eerste Wereldoorlog succesvol romancier, die vriend werd met de latere Nobelprijswinnaars Thomas Mann (1875-1955) en Hermann Hesse (1877-1962). Deze vriendschappen verdampten toen Ponten zich iets te welwillend ging opstellen tegenover het nationaalsocialistisch regime, ook al was dit alleen maar om den brode en werd hij nooit een partijlid.
    - Carl Hubert de Broich (Richterich, 1885 - Montzen, 1973) trouwde met Lucie de Spirlet (1881-1924) en vervolgens met Natalie Burens (1905-1990).
      - Carl Arnold de Broich (°Richterich, 1935), trouwde met barones Benedicte de Villenfagne de Vogelsanck (°1948), dochter van de burgemeester van Zolder, met verdere afstamming.

title: Charles de Broich

wikitext:
'''Charles Henri de Broich''' ([[Soers]], [[2 mei]] [[1765]] - [[Montzen]], [[5 november]] [[1831]]) was een Duits-Nederlands-Belgisch edelman.

==Levensloop==
Broich was van Duitse adel. Hij was een zoon van Werner Edmond von Broich und Soersen en van Dorothea van Hertwich en Broeck, erfdame van [[Kasteel Broich]].

Charles erfde onder het [[ancien régime]] de [[heerlijkheid Broich]]. In 1816 werd hij ingelijfd in de erfelijke adel van het [[Verenigd Koninkrijk der Nederlanden]] met de titel baron, overdraagbaar op alle afstammelingen. Hij werd tevens benoemd tot lid van de [[Ridderschap (instituut)|Ridderschap]] van de provincie [[Luik (provincie)|Luik]].

Door zijn huwelijk burgerde hij volledig in in de [[Zuidelijke Nederlanden]] en  woonde hij meer bepaald in het Limburgs ([[platdiets]]) dorp [[Montzen]], even ten zuiden van de [[Voerstreek]], in [[Kasteel Broeck]], dat de naam ''Kasteel Broich'' kreeg. Hij werd lid van de [[Provinciale Staten (Nederland)|Provinciale Staten]] voor de provincie Luik en curator van de [[Rijksuniversiteit Luik]]. Aan deze universiteit waren heel wat Duitse hoogleraren verbonden.

In 1789 was hij getrouwd met barones Anne-''Louise'' de Sluse (Luik, 23 maart 1763 - Montzen, 18 augustus 1834), dochter van de heer van [[Hoepertingen]], baron Jean-Ferdinand de Sluse, burgemeester van Luik en van Marie-Anne de Hayme.

Het echtpaar had zes kinderen, die hoofdzakelijk in en rond Montzen bleven wonen. Onder hen:
* Baron Louis Ferdinand de Broich (1790-1883), die trouwde met Flore Pollart (1803-1849). Hij was officier in de legers van Napoleon I en van het Verenigd koninkrijk der Nederlanden.
* Baron Eduard de Broich (1791-1878), was burgemeester van Montzen.
* Carl-Arnold von Broich (1797-1873), was burgemeester van [[Richterich]] en [[Laurensberg]].
**Een zoon van hem was baron Carl von Broich (1835-1907), die burgemeester was van Richterich en Pannesheide. Hij trouwde met Anna Francisca Bruls (1856-1925) en ze hadden vier kinderen.
*** Julia de Broich (1880-1947), trouwde in 1908 met [[Josef Ponten]] (1883-1940). Hij was een in de jaren na de [[Eerste Wereldoorlog]] succesvol romancier, die vriend werd met de latere Nobelprijswinnaars [[Thomas Mann]] (1875-1955) en [[Hermann Hesse]] (1877-1962). Deze vriendschappen verdampten toen Ponten zich iets te welwillend ging opstellen tegenover het [[nationaalsocialistisch]] regime, ook al was dit alleen maar om den brode en werd hij nooit een partijlid.
*** Carl Hubert de Broich (Richterich, 1885 - Montzen, 1973) trouwde met Lucie de Spirlet (1881-1924) en vervolgens met Natalie Burens (1905-1990).
**** Carl Arnold de Broich (°Richterich, 1935), trouwde met barones [[Henri de Villenfagne de Vogelsanck|Benedicte de Villenfagne de Vogelsanck]] (°1948), dochter van de burgemeester van [[Zolder (plaats)|Zolder]], met verdere afstamming.

==Literatuur==
* Carl-Arnold VON BROICH & dr. J. BELONJE, 'Erinnerungen an die Familie von Broich', in: ''Zeitschrift der Aachener Geschichtsvereins'', Aken, 1959.
*Oscar COOMANS DE BRACHÈNE, ''État présent de la noblesse belge'', Annuaire 1985, Brussel, 1985.
* O. F. von Broich, ''Familiengeschichte 1280-2000 des rheinischen Uradelgeslechte deren von Broich zu Dürwiss'', Eschweiler-Dürwiss, 1999.
* Walter H. MASSION, ''Spätlezer. A work in regress'', Carmel-by-the-Sea, California, 2011.
* Bernard MAUS DE ROLLEY e. a., ''État présent de la noblesse belge'', Annuaire 2018, Bo-Bu, Brussel, 2018.
{{DEFAULTSORT:Broich, Charles de}}
[[Categorie:Zuid-Nederlandse adel (voor 1830)]]
[[Categorie:Ridderschap van Luik]]
[[Categorie:Lid van de Provinciale Staten van Luik]]
[[Categorie:Duitse adel]]


text:
# Associatie van Belgische Experten
De Associatie van Belgische Experten of kortweg ABEX is een Belgische multidisciplinaire beroepsvereniging van deskundigen en consultants. De vereniging heeft tot doel de beroepsbedrijvigheid van haar leden te vergemakkelijken en beschermen, hun beroepsbelangen te vrijwaren, de deontologie te stellen en op de naleving ervan toe te zien.

## ABEX-index
De ABEX-index is een index die iedere zes maanden wordt vastgelegd, telkens op de eerste mei en eerste november door de "Commissie van het Indexcijfer van de kosten van de bouw", een commissie die binnen de ABEX is opgericht.
De commissie is samengesteld uit de voorzitter van ABEX en vrijwillige effectieve leden en vormt een netwerk van waarnemers van prijzen voor uitsluitend bouwwerken van woningen. Deze waarnemers zamelen de prijzen in die in hun regio worden gehanteerd om zo een representatieve waarde van de marktprijzen inzake woningbouw te bekomen.

title: Associatie van Belgische Experten

wikitext:
De '''Associatie van Belgische Experten''' of kortweg '''ABEX''' is een Belgische multidisciplinaire beroepsvereniging van deskundigen en [[consultant]]s. De vereniging heeft tot doel de beroepsbedrijvigheid van haar leden te vergemakkelijken en beschermen, hun beroepsbelangen te vrijwaren, de [[deontologie]] te stellen en op de naleving ervan toe te zien.

==ABEX-index==
De ABEX-index is een index die iedere zes maanden wordt vastgelegd, telkens op de eerste mei en eerste november door de "Commissie van het Indexcijfer van de kosten van de bouw", een commissie die binnen de ABEX is opgericht.

De commissie is samengesteld uit de voorzitter van ABEX en vrijwillige effectieve leden en vormt een netwerk van waarnemers van prijzen voor uitsluitend [[Bouw (bedrijfstak)|bouw]]werken van woningen. Deze waarnemers zamelen de prijzen in die in hun regio worden gehanteerd om zo een representatieve waarde van de marktprijzen inzake woningbouw te bekomen.

==Externe links==
* [https://www.abex.be/ Website van de ABEX]
* [https://web.archive.org/web/20060502025309/https://www.abex.be/modules/icontent/index.php?page=13 ABEX-index (meest recente waarde bovenaan]
* [https://web.archive.org/web/20161010222322/http://www.bouwkroniek.be/html/algemeen/indexen/abex_index.htm ABEX-index (meest recente waarde onderaan)], Bouwkroniek

[[Categorie:Belgische vereniging]]


text:
# Tapinoma wroughtonii
Tapinoma wroughtonii is een mierensoort uit de onderfamilie van de Dolichoderinae. De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1904 door Forel.

title: Tapinoma wroughtonii

wikitext:
{{Taxobox insect
| titelweergave = cursief
| naam = ''Tapinoma wroughtonii''
| afbeelding =
| orde = [[Vliesvleugeligen|Hymenoptera]] (Vliesvleugeligen)
| familie = [[Mieren|Formicidae]] (Mieren)
| onderfamilie = [[Dolichoderinae]]
| tribus =
| geslacht = ''[[Tapinoma]]''
| w-naam = ''Tapinoma wroughtonii''
| auteur = Forel
| datum = 1904
| haakjes  =
| commons =
| species =
}}

'''''Tapinoma wroughtonii''''' is een [[Mieren|mierensoort]] uit de onderfamilie van de [[Dolichoderinae]].<ref>[http://www.antwiki.org/wiki/Tapinoma_wroughtonii Vermelding van de soort op Antwiki (Geraadpleegd april 2013)]</ref><ref>[http://www.antweb.org/description.do?genus=Tapinoma&name=wroughtonii&rank=species Vermelding van de soort op Antweb (Geraadpleegd april 2013)]</ref> De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1904 door Forel.

{{Appendix}}
{{beginnetje|biologie|2013|04|13}}

[[Categorie:Tapinoma]]

title: Tapinoma wroughtonii

Orde: Hymenoptera (Vliesvleugeligen)

Familie: Formicidae (Mieren)

Onderfamilie: Dolichoderinae

Geslacht: Tapinoma

title: Soort