text:
# I3 (spoorwegrijtuig)
De I3-rijtuigen van de NMBS waren ligrijtuigen voor het internationale treinverkeer, gebaseerd op ontwerpen van ligrijtuigen van de Franse spoorwegen. In 1960 werden 40 ligrijtuigen met 9 compartimenten en in totaal 54 ligplaatsen tweede klas gebouwd. De wagons werden gebruikt voor het internationale verkeer. In 1995 werden de I3-rijtuigen buiten gebruik gesteld. Tien rijtuigen werden verkocht aan de Marokkaanse Spoorwegen.

title: I3 (spoorwegrijtuig)

wikitext:
{{Infobox rollend materieel
| titel            = I3 Ligrijtuig
| afbeelding       = Jouef_461_SNCB_I3.jpg
| onderschrift     = Een I3-rijtuig in model.
| afbeelding2      =
| onderschrift2    =
| product          = Ligrijtuig 2e klasse
| type             = I3 - B9c9
| aantal           = 40
| optie            =
| aantal delen     =
| aanschafkosten   =
| nummering        = 14001 - 14040
 UIC 51 88 59 80 301 - 340
| fabrikant        = [[La Brugeoise et Nivelles]]
| ontwerper        =
| exploitant       = [[Nationale Maatschappij der Belgische Spoorwegen|NMBS]]
| inzetgebied      =
| spoorwegnet      =
| lijnen           =
| bouwjaar         = 1960
| indienst         = 1960
| uitdienst        = 1995
| samenstelling    =
| bakken           =
| asindeling       =
| assen            =
| spoorwijdte      = [[normaalspoor|1.435 mm]]
| gewicht          =
| adhesiegewicht   =
| aslast           =
| lengte           = 23,34 meter
| breedte          = 2,93 meter
| hoogte           =
| omgrenzingsprofiel =
| snelheid         = 160 km/u
| dienstsnelheid   =
| versnelling      =
| vertraging       =
| wieldoorsnee     =
| minimale boogstraal =
| vloerhoogte      =
| deuren           = 2 per zijde
| deurbreedte      = 0,74 meter
| zitplaatsen      = 72 zitplaatsen of
54 ligplaatsen
| zitplaatsen1     =
| zitplaatsen2     =
| klapzittingen    =
| staanplaatsen    =
| stroomsysteem    =
| treinverwarming  = geblazen lucht stoom/elektrisch
| koppeling        =
| bijzonderheden   =
}}

De '''I3'''-[[spoorwegrijtuig|rijtuigen]] van de [[Nationale Maatschappij der Belgische Spoorwegen|NMBS]] waren ligrijtuigen voor het internationale treinverkeer, gebaseerd op ontwerpen van ligrijtuigen van de [[SNCF|Franse spoorwegen]]. In [[1960]] werden 40 ligrijtuigen met 9 compartimenten en in totaal 54 ligplaatsen tweede klas gebouwd. De wagons werden gebruikt voor het internationale verkeer. In [[1995]] werden de I3-rijtuigen buiten gebruik gesteld. Tien rijtuigen werden verkocht aan de [[Office National des Chemins de Fer|Marokkaanse Spoorwegen]].

{{Appendix|2=
{{References}}
* ''Railexpo 2010 het rollend materieel'', P.F.T. T.S.P.
* Pypen, W.: ''50 jaar reizigersvervoer. De Metalen Rijtuigen van de NMBS deel I''. Koninklijke Belgische Vereniging der Vrienden van het Spoor, 1985.
* Close, G., M. Thiry: ''50 jaar reizigersvervoer. De Metalen Rijtuigen van de NMBS deel II''. Koninklijke Belgische Vereniging der Vrienden van het Spoor, 1985.
}}
{{Navigatie spoorwegmaterieel NMBS}}
{{Commonscat}}

[[Categorie:Spoorwegrijtuig]]
[[Categorie:Belgisch spoorwegmaterieel]]

title: I3 Ligrijtuig

Product: Ligrijtuig 2e klasse

Fabrikant: La Brugeoise et Nivelles

Exploitant: NMBS

Lengte over buffers: 23,34 meter

Breedte: 2,93 meter

Deuren: 2 per zijde

Deurbreedte: 0,74 meter

Aantal zitplaatsen: 72 zitplaatsen of · 54 ligplaatsen

Treinverwarming: geblazen lucht stoom/elektrisch

Portaal: Openbaar vervoer · Verkeer & Vervoer


text:
# Hyalopomatus cancerum
Hyalopomatus cancerum is een borstelworm uit de familie Serpulidae. Het lichaam van de worm bestaat uit een kop, een cilindrisch, gesegmenteerd lichaam en een staartstukje. De kop bestaat uit een prostomium (gedeelte voor de mondopening) en een peristomium (gedeelte rond de mond) en draagt gepaarde aanhangsels (palpen, antennen en cirri).
Hyalopomatus cancerum werd in 1997 voor het eerst wetenschappelijk beschreven door Knight-Jones, Knight-Jones, Oliver & Mackie.

wikiname: nlwiki

title: Hyalopomatus cancerum

in_language: nl

wikitext:
{{Taxobox
| naam = ''Hyalopomatus cancerum''
| titelweergave = cursief
| afbeelding =
| afbeeldingtekst =
| rijk = [[Dieren (biologie)|Animalia]] (Dieren)
| stam = [[Ringwormen|Annelida]] (Ringwormen)
| klasse = [[Borstelwormen|Polychaeta]] (Borstelwormen)
| orde = [[Sabellida]]
| familie = [[Kalkkokerwormen|Serpulidae]] (Kalkkokerwormen)
| geslacht = ''[[Hyalopomatus]]''
| auteur = Knight-Jones, Knight-Jones, Oliver & Mackie
| datum = 1997
| bron =
| haakjes =
| worms = 328424
}}
'''''Hyalopomatus cancerum''''' is een [[Borstelwormen|borstelworm]] uit de familie [[Serpulidae]]. Het lichaam van de worm bestaat uit een kop, een cilindrisch, gesegmenteerd lichaam en een staartstukje. De kop bestaat uit een prostomium (gedeelte voor de mondopening) en een peristomium (gedeelte rond de mond) en draagt gepaarde aanhangsels ([[palp (borstelworm)|palpen]], [[antenne (borstelworm)|antennen]] en [[cirrus (borstelworm)|cirri]]).

''Hyalopomatus cancerum'' werd in 1997 voor het eerst wetenschappelijk beschreven door Knight-Jones, Knight-Jones, Oliver & Mackie.

{{Appendix|2=
*ten Hove, H. (2010). ''Hyalopomatus cancerum'' Knight-Jones, Knight-Jones, Oliver & Mackie, 1997. In: Fauchald, K. (Ed) (2010). World Polychaeta database. Gebaseerd op informatie uit het [[World Register of Marine Species]], te vinden op http://www.marinespecies.org/aphia.php?p=taxdetails&id=328424.}}
{{beginnetje|biologie|2011|12|15}}

{{DEFAULTSORT:Hyalopomatus cancerum}}
[[Categorie:Kalkkokerwormen]]

title: Hyalopomatus cancerum

Rijk: Animalia (Dieren)

Stam: Annelida (Ringwormen)

Klasse: Polychaeta (Borstelwormen)

Orde: Sabellida

Familie: Serpulidae (Kalkkokerwormen)

Geslacht: Hyalopomatus

title: Soort

Portaal: Biologie


text:
# Galaxias globiceps
Galaxias globiceps is een straalvinnige vissensoort uit de familie van de snoekforellen (Galaxiidae). De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1928 door Eigenmann.

title: Galaxias globiceps

wikitext:
{{Taxobox straalvinnige
| titelweergave        = cursief
| naam                 = ''Galaxias globiceps''
| afbeelding           =
| orde                 = [[Osmeriformes]]
| familie              = [[Galaxiidae]] ([[Snoekforellen]])
| geslacht             = ''[[Galaxias]]''
| w-naam               = ''Galaxias globiceps''
| auteur               = Eigenmann
| datum                = 1928
| haakjes              =
| commons              =
| species              =
| status               = VU
| statusbron           = 2021
| rl-id                = 8811
}}
'''''Galaxias globiceps''''' is een [[Straalvinnigen|straalvinnige]] [[vissen (dieren)|vissensoort]] uit de familie van de [[Snoekforellen|snoekforellen (Galaxiidae)]].<ref>{{Link FishBase species|genus=Galaxias|species=globiceps|month=02|year=2013}}</ref> De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1928 door Eigenmann.
{{Appendix}}
{{beginnetje|biologie|2013|02|27}}

[[Categorie:Snoekforellen]]
[[Categorie:IUCN-status kwetsbaar]]

title: Galaxias globiceps · IUCN-status: Kwetsbaar (2021)

Stam: Chordata (Chordadieren)

Superklasse: Osteichthyes (Beenvisachtigen)

Klasse: Actinopterygii (Straalvinnigen)

Orde: Osmeriformes

Familie: Galaxiidae (Snoekforellen)

Geslacht: Galaxias

title: Soort

Portaal: Biologie · Vissen


text:
# Parahalosydnopsis hartmanae
Parahalosydnopsis hartmanae is een borstelworm uit de familie Polynoidae. Het lichaam van de worm bestaat uit een kop, een cilindrisch, gesegmenteerd lichaam en een staartstukje. De kop bestaat uit een prostomium (gedeelte voor de mondopening) en een peristomium (gedeelte rond de mond) en draagt gepaarde aanhangsels (palpen, antennen en cirri).
Parahalosydnopsis hartmanae werd in 1977 voor het eerst wetenschappelijk beschreven door Pettibone.

title: Parahalosydnopsis hartmanae

wikitext:
{{Taxobox
| naam = ''Parahalosydnopsis hartmanae''
| titelweergave = cursief
| afbeelding =
| afbeeldingtekst =
| rijk = [[Dieren (biologie)|Animalia]] (Dieren)
| stam = [[Ringwormen|Annelida]] (Ringwormen)
| klasse = [[Borstelwormen|Polychaeta]] (Borstelwormen)
| orde = [[Phyllodocida]]
| familie = [[Polynoidae]]
| geslacht = ''[[Parahalosydnopsis]]''
| auteur = Pettibone
| datum = 1977
| bron =
| haakjes =
| worms = 330291
}}
'''''Parahalosydnopsis hartmanae''''' is een [[Borstelwormen|borstelworm]] uit de familie [[Polynoidae]]. Het lichaam van de worm bestaat uit een kop, een cilindrisch, gesegmenteerd lichaam en een staartstukje. De kop bestaat uit een prostomium (gedeelte voor de mondopening) en een peristomium (gedeelte rond de mond) en draagt gepaarde aanhangsels ([[palp (borstelworm)|palpen]], [[antenne (borstelworm)|antennen]] en [[cirrus (borstelworm)|cirri]]).

''Parahalosydnopsis hartmanae'' werd in 1977 voor het eerst wetenschappelijk beschreven door Pettibone.

{{Appendix|2=
*Fauchald, K. (2010). ''Parahalosydnopsis hartmanae'' Pettibone, 1977. In: Fauchald, K. (Ed) (2010). World Polychaeta database. Gebaseerd op informatie uit het [[World Register of Marine Species]], te vinden op http://www.marinespecies.org/aphia.php?p=taxdetails&id=330291.}}
{{beginnetje|biologie|2011|12|15}}

{{DEFAULTSORT:Parahalosydnopsis hartmanae}}
[[Categorie:Polynoidae]]

title: Parahalosydnopsis hartmanae

Orde: Phyllodocida

Familie: Polynoidae

Geslacht: Parahalosydnopsis

title: Soort


text:
# Craugastor angelicus
Craugastor angelicus is een kikker uit de familie Craugastoridae. De soort werd voor het eerst wetenschappelijk beschreven door Jay Mathers Savage in 1975. Oorspronkelijk werd de wetenschappelijke naam Eleutherodactylus angelicus gebruikt.
Craugastor angelicus komt alleen voor in de nevelwouden van Monteverde in Costa Rica. De soort wordt met uitsterven bedreigd en Craugastor angelicus is momenteel door de IUCN als kritiek geclassificeerd. Nadat de soort sinds 1994 niet meer was waargenomen, werd in 2016 een volwassen mannetje gezien in de Cordillera de Tilarán, langs de weg tussen Santa Elena de Monteverde en San Gerardo op een hoogte van circa 1.550 meter boven zeeniveau.

title: Craugastor angelicus

wikitext:
{{Taxobox amfibie
| naam=''Craugastor angelicus''
| titelweergave=cursief
| afbeelding=
| afbeeldingtekst=
| status=CR
| rl-id=56418
| statusbron=2019
| orde=[[Kikkers|Anura]] (Kikkers)
| familie=[[Craugastoridae]]
| onderfamilie=[[Craugastorinae]]
| geslacht=''[[Craugastor]]''
| w-naam=''Craugastor angelicus''
| auteur=[[Jay Mathers Savage|Savage]]
| datum=1975
| species= Craugastor angelicus
| commons=
}}
'''''Craugastor angelicus''''' is een [[kikkers|kikker]] uit de familie [[Craugastoridae]]. De soort werd voor het eerst wetenschappelijk beschreven door [[Jay Mathers Savage]] in 1975. Oorspronkelijk werd de wetenschappelijke naam ''Eleutherodactylus angelicus'' gebruikt.<ref name="AMNH">{{Citeer web | url = http://research.amnh.org/vz/herpetology/amphibia/Amphibia/Anura/Craugastoridae/Craugastorinae/Craugastor/Craugastor-angelicus| titel = ''Craugastor angelicus'' | auteur = Darrel R. Frost - Amphibian Species of the World: an online reference - Version 6.0 - American Museum of Natural History}}</ref>

''Craugastor angelicus'' komt alleen voor in de [[nevelwoud]]en van [[Monteverde (Costa Rica)|Monteverde]] in [[Costa Rica]]. De soort wordt met [[uitsterven]] bedreigd en ''Craugastor angelicus'' is momenteel door de [[IUCN]] als [[Rode Lijst van de IUCN|kritiek]] geclassificeerd.<ref name="AMWEB">{{Citeer web | url = https://amphibiaweb.org/cgi/amphib_query?where-genus=Craugastor&where-species=angelicus| titel = ''Craugastor angelicus''| auteur = Amphibia Web}}</ref> Nadat de soort sinds [[1994]] niet meer was waargenomen, werd in 2016 een volwassen mannetje gezien in de Cordillera de Tilarán, langs de weg tussen Santa Elena de Monteverde en San Gerardo op een hoogte van circa 1.550 meter boven zeeniveau.<ref>{{en}} Rediscovery of the Critically Endangered frog, ''Craugastor angelicus'', in Costa Rica. B Kubicki. Mesoamerican Herpetology (2016).</ref>

{{Appendix||2=
'''Referenties'''
{{References}}
'''Bronnen'''
* {{en}} - Darrel R. Frost - Amphibian Species of the World: an online reference - Version 6.0 - American Museum of Natural History - ''Craugastor angelicus'' - [http://research.amnh.org/vz/herpetology/amphibia/Amphibia/Anura/Craugastoridae/Craugastorinae/Craugastor/Craugastor-angelicus Website] Geconsulteerd 4 april 2016
* {{en}} - Amphibiaweb - ''Craugastor angelicus'' - [https://amphibiaweb.org/cgi/amphib_query?where-genus=Craugastor&where-species=angelicus Website]
}}

[[Categorie:Craugastoridae]]
[[Categorie:Endemisch dier uit Costa Rica]]
[[Categorie:IUCN-status kritiek]]

title: Craugastor angelicus · IUCN-status: Kritiek (2019)

Klasse: Amfibia (Amfibieën)

Orde: Anura (Kikkers)

Familie: Craugastoridae

Onderfamilie: Craugastorinae

Geslacht: Craugastor

title: Soort

Portaal: Biologie · Herpetologie


text:
# Länsväg 210
De Zweedse weg 210 (Zweeds: Länsväg 210) is een provinciale weg in de provincie Östergötlands län in Zweden en is circa 69 kilometer lang. De weg verbindt het vasteland met een eiland in de Oostzee.

## Plaatsen langs de weg
- Norsholm
- Västra Husby
- Söderköping
- Tyrislöt

## Knooppunten
- E4 en Länsväg 215 bij Norsholm (begin)
- E20: gezamenlijk tracé, bij Söderköping

title: Länsväg 210

wikitext:
{{Infobox weg Zweden L-weg
| nummer = 210
| kaart =
| legenda =
| lengte = 69
| provincie = [[Östergötlands län]]
| foto = Lansvag210.JPG
| bijschrift =
}}
<!-- Routetabel hier invoegen -->
|}
|}
De '''Zweedse weg 210''' ([[Zweeds]]: ''Länsväg 210'') is een [[länsväg|provinciale weg]] in de provincie [[Östergötlands län]] in [[Zweden]] en is circa 69 kilometer lang. De weg verbindt het vasteland met een eiland in de [[Oostzee]].

== Plaatsen langs de weg ==
* [[Norsholm]]
* [[Västra Husby]]
* [[Söderköping (stad)|Söderköping]]
* [[Tyrislöt]]

== Knooppunten ==
* [[Europese weg 4|E4]] en [[Länsväg 215]] bij Norsholm (begin)
* [[Europese weg 20|E20]]: gezamenlijk tracé, bij Söderköping

{{Navigatie provinciale wegen Zweden}}

[[Categorie:Provinciale weg in Zweden|210]]
[[Categorie:Weg in Östergötlands län|Lansvag 210]]

title: Länsväg 210

Land: Zweden

Provincie: Östergötlands län

Lengte: 69 km

title: Länsväg 210

Portaal: Verkeer & Vervoer · Zweden


text:
# Notiophilus impressifrons
Notiophilus impressifrons is een keversoort uit de familie van de loopkevers (Carabidae). De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1862 door A. Morawitz.

title: Notiophilus impressifrons

wikitext:
{{Taxobox insect
| titelweergave = cursief
| naam = ''Notiophilus impressifrons''
| afbeelding =
| afbeeldingtekst =
| orde = [[Kevers|Coleoptera]] (Kevers)
| familie = [[Loopkevers|Carabidae]] (Loopkevers)
| onderfamilie = [[Nebriinae]]
| geslacht = ''[[Notiophilus]]''
| w-naam = ''Notiophilus impressifrons''
| auteur = A. Morawitz
| datum = 1862
| haakjes =
| species =
| commons =
}}
'''''Notiophilus impressifrons''''' is een [[kevers|kever]]soort uit de familie van de [[Loopkevers|loopkevers (Carabidae)]].<ref>Anichtchenko A. et al., (editors): [https://carabidae.org/search?rank=0&text=Notiophilus+impressifrons Carabidae of the World] (bezocht: 20 tot 28 maart 2013)</ref> De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1862 door A. Morawitz.

{{Appendix}}
{{beginnetje|biologie|2013|03|29}}

[[Categorie:Notiophilus|impressifrons]]

title: Notiophilus impressifrons

Stam: Arthropoda (Geleedpotigen)

Klasse: Insecta (Insecten)

Orde: Coleoptera (Kevers)

Familie: Carabidae (Loopkevers)

Onderfamilie: Nebriinae

Geslacht: Notiophilus

title: Soort

Portaal: Biologie · Insecten


text:
# Mötzer Straße
De Mötzer Straße (L236) is een 5,38 kilometer lange Landesstraße (lokale weg) in het district Imst in de Oostenrijkse deelstaat Tirol. De weg begint bij de Tiroler Straße (B171) ten zuiden van het dorp Mötz (654 m.ü.A.). De weg loopt vervolgens in noordwestelijke richting en passeert achtereenvolgens de Arlbergspoorlijn, de Inntal Autobahn en de Inn. Vervolgens loopt de weg door Mötz richting bedevaartsoord Maria Locherboden en dan verder naar het noorden waar de weg even ten westen van Barwies op de Mieminger Straße uitkomt. Het beheer van de straat valt onder de Straßenmeisterei Imst.

title: Mötzer Straße

wikitext:
{{Infobox weg Oostenrijk L-weg Tirol
| nummer=L236
| titel= Mötzer Straße
| kaart=
| lengte=5,38
| tol=
| district=[[Imst (district)|Imst]]
| foto=
| bijschrift=
}}
{{Tabelrij weg/plaats||[[Tiroler Straße]]}} {{Pictogram weg Oostenrijk B-weg|171}}
{{Tabelrij weg/viaduct||[[Arlbergspoorlijn]]}}
{{Tabelrij weg/snelwegafrit||[[Inntal Autobahn]] {{Pictogram weg Oostenrijk A-weg|12}} {{Pictogram weg Europa E-weg|60}} (113)}}
{{Tabelrij weg/plaats||[[Mötzer Dorfstraße]]}} {{Pictogram weg Oostenrijk L-weg Tirol|L59}}
{{Tabelrij weg/water||[[Inn (rivier)|Inn]]}}
{{Tabelrij weg/plaats||[[Mötz]] (654 [[Meter über Adria|m.ü.A.]])}}
{{Tabelrij weg/plaats||Maria Locherboden (816 m.ü.A.)}}
{{Tabelrij weg/plaats||Zein}}
{{Tabelrij weg/plaats||[[Mieminger Straße]]}} {{Pictogram weg Oostenrijk B-weg|189}}
|}
|}

De '''Mötzer Straße''' ('''L236''') is een 5,38 kilometer lange [[Landesstraße]] (lokale weg) in het district [[Imst (district)|Imst]] in de [[Oostenrijk]]se deelstaat [[Tirol (deelstaat)|Tirol]].<ref>[https://web.archive.org/web/20071001020847/http://www.tirol.gv.at/fileadmin/www.tirol.gv.at/themen/zahlen-und-fakten/statistik/downloads/teil_01.pdf Statistisches Handbuch des Landes Tirol 2006]</ref> De weg begint bij de [[Tiroler Straße]] (B171) ten zuiden van het dorp [[Mötz]] (654 [[meter über Adria|m.ü.A.]]).<ref>[http://tirolatlas.uibk.ac.at/ TIROL ATLAS - Geographie Innsbruck]</ref> De weg loopt vervolgens in noordwestelijke richting en passeert achtereenvolgens de [[Arlbergspoorlijn]], de [[Inntal Autobahn]] en de [[Inn (rivier)|Inn]]. Vervolgens loopt de weg door Mötz richting bedevaartsoord ''Maria Locherboden'' en dan verder naar het noorden waar de weg even ten westen van [[Mieming|Barwies]] op de [[Mieminger Straße]] uitkomt. Het beheer van de straat valt onder de ''Straßenmeisterei Imst''.<ref>[https://web.archive.org/web/20141009114514/https://www.tirol.gv.at/verkehr/baubezirksaemter/bba-imst/straenmeistereiimstnassereith/ Land Tirol - Straßenmeisterei Imst]</ref>

{{Appendix}}

[[Categorie:Weg in Tirol|Motzer Straße]]

title: Mötzer Straße (Tirol)

Land: Oostenrijk

District: Imst

title: Traject

Plaats:
Tiroler Straße 171
Mötzer Dorfstraße L59
Mötz (654 m.ü.A.)
Maria Locherboden (816 m.ü.A.)
Zein
Mieminger Straße 189

Viaduct: Arlbergspoorlijn

Afrit autosnelweg: Inntal Autobahn A12 (113)

Brug over het water: Inn

title: Mötzer Straße (Tirol)

Portaal: Verkeer & Vervoer


text:
# Sclerocheilus oculatus
Sclerocheilus oculatus is een borstelworm uit de familie Scalibregmatidae. Het lichaam van de worm bestaat uit een kop, een cilindrisch, gesegmenteerd lichaam en een staartstukje. De kop bestaat uit een prostomium (gedeelte voor de mondopening) en een peristomium (gedeelte rond de mond) en draagt gepaarde aanhangsels (palpen, antennen en cirri).
Sclerocheilus oculatus werd in 1901 voor het eerst wetenschappelijk beschreven door Ehlers.

title: Sclerocheilus oculatus

wikitext:
{{Taxobox
| naam = ''Sclerocheilus oculatus''
| titelweergave = cursief
| afbeelding =
| afbeeldingtekst =
| rijk = [[Dieren (biologie)|Animalia]] (Dieren)
| stam = [[Ringwormen|Annelida]] (Ringwormen)
| klasse = [[Borstelwormen|Polychaeta]] (Borstelwormen)
| orde =
| familie = [[Scalibregmatidae]]
| geslacht = ''[[Sclerocheilus]]''
| auteur = Ehlers
| datum = 1901
| bron =
| haakjes = ja
| worms = 174653
}}
'''''Sclerocheilus oculatus''''' is een [[Borstelwormen|borstelworm]] uit de familie [[Scalibregmatidae]]. Het lichaam van de worm bestaat uit een kop, een cilindrisch, gesegmenteerd lichaam en een staartstukje. De kop bestaat uit een prostomium (gedeelte voor de mondopening) en een peristomium (gedeelte rond de mond) en draagt gepaarde aanhangsels ([[palp (borstelworm)|palpen]], [[antenne (borstelworm)|antennen]] en [[cirrus (borstelworm)|cirri]]).

''Sclerocheilus oculatus'' werd in 1901 voor het eerst wetenschappelijk beschreven door Ehlers.

{{Appendix|2=
*WoRMS (2010). ''Sclerocheilus oculatus'' (Ehlers, 1901). In: Fauchald, K. (Ed) (2010). World Polychaeta database. Gebaseerd op informatie uit het [[World Register of Marine Species]], te vinden op http://www.marinespecies.org/aphia.php?p=taxdetails&id=174653.}}
{{beginnetje|biologie|2011|12|15}}

{{DEFAULTSORT:Sclerocheilus oculatus}}
[[Categorie:Scalibregmatidae]]

title: Sclerocheilus oculatus

Familie: Scalibregmatidae

Geslacht: Sclerocheilus

title: Soort


text:
# Gabiley (district)
Het district Gabiley (ook: Gebilay, Gebiley, Gebile, Gebileh, Gebilex, Gibeli, Jibile) is een van de drie districten van de regio (gobolka) Woqooyi Galbeed in Somaliland, de jure Somalië.
De hoofdstad van dit district is Gabiley.
De overige twee districten van Woqooyi Galbeed zijn: Hargeisa en Berbera.
Gabiley is een vruchtbaar district en is de 'graanschuur' van West-Somaliland, bekend als Dhul-beereed. Met de ingebruikname van nieuwe landbouwmethoden en -technieken stijgt de productie jaarlijks, maar blijft nog altijd achter bij de lokale vraag. Om aan die vraag te kunnen voldoen, zijn grotere investeringen nodig. Er worden onder meer maïs (een variëteit die bekendstaat als Elmi Jama), tarwe, gerst, bonen, erwten, aardnoten, aardappels, tomaten, uien, knoflook, sla, kool, sinaasappels, papaya's en watermeloenen verbouwd. Naar schatting zijn er meer dan 1500 geïrrigeerde landbouwbedrijven. Het grootste deel van het areaal is in gebruik voor 'droge' landbouw. De productiviteit leidt ertoe dat Gabiley na de haven van Berbera de hoogste belastingafdrachten doet aan de Somalilandse regering. Het district Gabiley is relatief dichtbevolkt, met name het zuiden.

title: Gabiley (district)

wikitext:
{{Infobox plaats in Somalië
| soort = District
| land = Somalië
| naam = Gabiley
| altnaam =
| hoofdplaats = [[Gabiley]]
| inwoners =
| census =
| oppervlakte =
| kaart = [[Bestand:Somalia, Woqooyi Galbeed region, Gebiley District.png|200px|De locatie van het district Gabiley in de regio Woqooyi Galbeed in Somalië]]
}}
Het '''district Gabiley''' (ook: ''Gebilay, Gebiley, Gebile, Gebileh, Gebilex, Gibeli, Jibile'')<ref>Zie voor deze variatie aan namen o.m.: http://www.geonames.org/maps/showOnMap?q=woqooyi&country=SO. [https://web.archive.org/web/20230711182703/http://www.geonames.org/maps/showOnMap?q=woqooyi&country=SO Gearchiveerd] op 11 juli 2023.</ref> is een van de drie districten van de regio (''gobolka'') [[Woqooyi-Galbeed|Woqooyi Galbeed]] in [[Somaliland]], de jure [[Somalië]].
De hoofdstad van dit district is [[Gabiley]].
De overige twee districten van Woqooyi Galbeed zijn: [[Hargeisa (district)|Hargeisa]] en [[Berbera (district)|Berbera]].

Gabiley is een vruchtbaar district en is de 'graanschuur' van West-Somaliland, bekend als ''Dhul-beereed''. Met de ingebruikname van nieuwe landbouwmethoden en -technieken stijgt de productie jaarlijks, maar blijft nog altijd achter bij de lokale vraag. Om aan die vraag te kunnen voldoen, zijn grotere investeringen nodig. Er worden onder meer maïs (een variëteit die bekendstaat als ''Elmi Jama''), tarwe, gerst, bonen, erwten, aardnoten, aardappels, tomaten, uien, knoflook, sla, kool, sinaasappels, papaya's en watermeloenen verbouwd. Naar schatting zijn er meer dan 1500 geïrrigeerde landbouwbedrijven. Het grootste deel van het areaal is in gebruik voor 'droge' landbouw. De productiviteit leidt ertoe dat Gabiley na de haven van [[Berbera (stad)|Berbera]] de hoogste belastingafdrachten doet aan de Somalilandse regering. Het district Gabiley is relatief dichtbevolkt, met name het zuiden.<ref>Zie: [https://web.archive.org/web/20150924103703/http://www.somalilandtimes.net/sl/2008/331/25.shtml The New Gabiley Region and its status], Somaliland Times, 2008, geraadpleegd op 30 december 2013.</ref>

==Externe links==
* Kaarten van de regio Woqooyi Galbeed met zijn 3 districten: [https://web.archive.org/web/20220626140842/https://fsnau.org/downloads/Somalia-Woqooyi-Galbeed-Region.pdf hier] en [http://reliefweb.int/sites/reliefweb.int/files/resources/121024_Administrative_Map_Wooqoyi%20Galbeed_A4.pdf hier].
* Administratieve kaarten van het District Gabiley: [https://web.archive.org/web/20210802032629/https://www.fsnau.org/downloads/Somalia-Togdheer-Region-Gebiley-District.pdf hier] en [http://reliefweb.int/sites/reliefweb.int/files/resources/120228_OCHASom_Administrative_Map_Wooqoyi-Galbeed_Gebiley_A3_1.pdf hier].

{{Navigatie bestuurlijke indeling Somalië}}
{{Appendix|noot|2=
{{References}}
}}
{{Coor title dms|9|42|1|N|43|37|28|E|type:adm1st_scale:3200000_region:SO}}

[[Categorie:Woqooyi Galbeed]]
[[Categorie:Somaliland]]

title: Gabiley

title: Algemeen

Hoofdstad: Gabiley

Portaal: Afrika


text:
# Leuctra hirsuta
Leuctra hirsuta is een steenvlieg uit de familie naaldsteenvliegen (Leuctridae). De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1960 door Bogoescu & Tabacaru.

title: Leuctra hirsuta

wikitext:
{{Taxobox insect
| titelweergave = cursief
| naam = ''Leuctra hirsuta''
| afbeelding =
| afbeeldingtekst =
| orde = [[Steenvliegen|Plecoptera]] (Steenvliegen)
| familie = [[Naaldsteenvliegen|Leuctridae]] (Naaldsteenvliegen)
| geslacht = ''[[Leuctra]]''
| w-naam = ''Leuctra hirsuta''
| auteur = Bogoescu & Tabacaru
| datum = 1960
| haakjes =
| species =
| commons =
}}
'''''Leuctra hirsuta''''' is een [[steenvliegen|steenvlieg]] uit de familie [[naaldsteenvliegen]] (Leuctridae). De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1960 door Bogoescu & Tabacaru.

{{Appendix|2=
*{{Aut|Joel Hallan}} (2008) [https://insects.tamu.edu/research/collection/hallan/Arthropoda/Insects/Plecoptera/Family/Leuctridae.txt Synopsis of Leuctridae of the World]
*[http://plecoptera.speciesfile.org/Common/editTaxon/SearchForTaxon.aspx {{Aut|DeWalt, R. E., U. Neu-Becker & G. Stueber}} (2013) Plecoptera Species File Online. Version 1.0/4.1.] Bezocht: 4-3-2013.
*{{Link Fauna Europaea|id=86272|naam=''Leuctra hirsuta''}}
}}

[[Categorie:Naaldsteenvliegen]]

title: Leuctra hirsuta

Orde: Plecoptera (Steenvliegen)

Familie: Leuctridae (Naaldsteenvliegen)

Geslacht: Leuctra

title: Soort


text:
# Emphyleuscelus bifrons
Emphyleuscelus bifrons is een keversoort uit de familie bladrolkevers (Attelabidae). De wetenschappelijke naam van de soort werd in 2007 gepubliceerd door Andrei Aleksandrovich Legalov.

title: Emphyleuscelus bifrons

wikitext:
{{Taxobox insect
| naam = ''Emphyleuscelus bifrons''
| titelweergave = cursief
| afbeelding =
| afbeeldingtekst =
| orde = [[Kevers|Coleoptera]] (Kevers)
| familie = [[Bladrolkevers|Attelabidae]] (Bladrolkevers)
| geslacht = ''[[Emphyleuscelus]]''
| w-naam = ''Emphyleuscelus bifrons''
| auteur = [[Andrei Aleksandrovich Legalov|Legalov]]
| datum = 2007
| haakjes =
| origineel =
}}

'''''Emphyleuscelus bifrons''''' is een [[kevers|keversoort]] uit de familie [[bladrolkevers]] (Attelabidae). De wetenschappelijke naam van de soort werd in 2007 gepubliceerd door [[Andrei Aleksandrovich Legalov]].<ref>{{Brontabel|2010-Hallan}}</ref>

{{Appendix}}
{{beginnetje|biologie|2011|12|07}}

[[Categorie:Emphyleuscelus|bifrons]]

title: Emphyleuscelus bifrons

Familie: Attelabidae (Bladrolkevers)

Geslacht: Emphyleuscelus

title: Soort


text:
# Varanger
Varanger (Noors: Varangerhalvøya, Noord-Samisch: Várjjat) is een schiereiland in het uiterste noorden van Noorwegen. Het behoort tot de meest noordelijke bewoonde gebieden van de wereld. Het schiereiland is 3300 km² groot. Varanger ligt op 80 km van de grens met Rusland. In het noorden ligt de Barentszzee, in het zuidoosten de Varangerfjord en in het noordwesten de Tanafjord. Het hoogste punt is Falkefjell (548 meter). Op het schiereiland ligt Nationaal park Varangerhalvøya. De nationale toeristenweg Varanger loopt door het gebied.

## Bestuur
Varanger maakt deel uit van de provincie Finnmark en bestaat uit de gemeentes Vadsø, Vardø, Berlevåg, Båtsfjord en Nesseby

## Klimaat
Een deel van Varanger heeft een arctisch klimaat. Door de warme Golfstroom is het klimaat gezien de noordelijke ligging nog redelijk gematigd. Dit is een van de redenen waarom dit noordelijke gebied bewoond is.

title: Varanger

wikitext:
[[Bestand:varangerfjord.jpg|thumb|Varangerfjord]]
[[Bestand:varanger.jpg|thumb|Varanger]]

'''Varanger''' (Noors: ''Varangerhalvøya'', [[Noord-Samisch]]: ''Várjjat'') is een [[schiereiland]] in het uiterste noorden van [[Noorwegen]]. Het behoort tot de meest noordelijke bewoonde gebieden van de wereld. Het schiereiland is 3300 km² groot. Varanger ligt op 80 km van de grens met Rusland. In het noorden ligt de [[Barentszzee]], in het zuidoosten de [[Varangerfjord]] en in het noordwesten de [[Tanafjord]]. Het hoogste punt is Falkefjell (548 meter). Op het schiereiland ligt [[Nationaal park Varangerhalvøya]]. De [[nationale toeristenweg]] [[Varanger (nationale toeristenweg)|Varanger]] loopt door het gebied.

== Bestuur ==
Varanger maakt deel uit van de provincie [[Finnmark]] en bestaat uit de gemeentes [[Vadsø]], [[Vardø (gemeente)|Vardø]], [[Berlevåg]], [[Båtsfjord (gemeente)|Båtsfjord]] en [[Nesseby]]

== Klimaat ==
Een deel van Varanger heeft een arctisch klimaat. Door de warme [[Golfstroom]] is het klimaat gezien de noordelijke ligging nog redelijk gematigd. Dit is een van de redenen waarom dit noordelijke gebied bewoond is.

== Bronnen van inkomst ==
[[Visserij]] is een belangrijke bron van inkomsten voor bewoners van Varanger. [[Toerisme]] is sterk in opkomst.

== Vervoer ==
Varanger heeft een goed onderhouden wegennet. Door het onherbergzame karakter van het gebied zijn een aantal kernen slechts door één weg te bereiken en moeten grote afstanden worden afgelegd om kernen die relatief dichtbij liggen te bereiken. Een beroemde weg is de weg naar [[Hamningberg]] die door arctisch gebied gaat. Een andere bekende weg is de Ishavsveien (IJszeeweg) naar [[Berlevåg]].
Een ander vervoermiddel wat veel wordt gebruikt is de [[Hurtigruten]]. Deze verbinding is vooral in de winter erg belangrijk doordat verschillende kernen op Varanger anders van de buitenwereld afgesloten zouden zijn. Er zijn op Varanger verschillende vliegvelden en airstrips.

{{Commonscat|Varanger Peninsula}}
{{Coor title dms|70|25|1.2|N|29|25|1.2|E|type:isle_scale:12500}}

[[Categorie:Geografie van Finnmark]]


text:
# Roubion (rivier)
De Roubion is een rivier in het zuidoosten van Frankrijk en mondt uit in de Rhône bij Montélimar. De Jabron is een zijrivier die er in Montélimar mee samenvloeit.

## Plaatsen langs de rivier
- Francillon-sur-Roubion
- Saint-Gervais-sur-Roubion
- Bonlieu-sur-Roubion

title: Roubion (rivier)

wikitext:
{{Infobox rivier
| naam              = Roubion
| afbeelding        =
| onderschrift      =
| lengte            = 66,6
| hoogte            =
| hoogtemonding     =
| verhang           =
| debiet            =
| oppervlakte       =
| maxdiepte         =
| oorsprong         = bij [[Chaudebonne]]
| uitmonding        = [[Rhône (rivier)|Rhône]] tussen [[Le Teil]] en [[Viviers (Ardèche)|Viviers]]
| stroomgebied      =
| afvloeiing        =
| stroomtdoor       = {{FR}}
| zijrivieren       = [[Jabron]]
| plaatsen          = [[Montélimar]]
| bevaarbaar        =
| mapname           =
| lat_deg           =
| lat_min           =
| lat_dir           = N
| lon_deg           =
| lon_min           =
| lon_dir           = E
| afbeelding2       = Roubion 08 2006 056.jpg
| onderschrift2     = Roubion in de stad Montelimar
| afbeelding3       =
| onderschrift3     =
}}
De '''Roubion''' is een rivier in het zuidoosten van Frankrijk en mondt uit in de [[Rhône (rivier)|Rhône]] bij [[Montélimar]]. De [[Jabron]] is een zijrivier die er in Montélimar mee samenvloeit.

==Plaatsen langs de rivier==
* [[Francillon-sur-Roubion]]
* [[Saint-Gervais-sur-Roubion]]
* [[Bonlieu-sur-Roubion]]

[[Categorie:Rivier in Drôme]]
[[Categorie:Stroomgebied van de Rhône]]

title: Roubion

Bron: bij Chaudebonne

Monding: Rhône tussen Le Teil en Viviers

Zijrivieren: Jabron

Plaatsen: Montélimar

Stroomt door: Frankrijk

Portaal: Geografie


text:
# Dysschema rorata
Dysschema rorata is een beervlinder uit de familie van de spinneruilen (Erebidae). De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1865 door Walker.

title: Dysschema rorata

wikitext:
{{Taxobox vlinder
| titelweergave = cursief
| naam = ''Dysschema rorata''
| afbeelding =
| familie = [[Spinneruilen|Erebidae]] (Spinneruilen)
| onderfamilie = [[Beervlinders|Arctiinae]] (Beervlinders)
| tribus =
| geslacht = ''[[Dysschema]]''
| w-naam = ''Dysschema rorata''
| auteur = Walker
| datum = 1865
| haakjes =
| commons =
| species =
}}
'''''Dysschema rorata''''' is een [[Beervlinders|beervlinder]] uit de familie van de [[Spinneruilen|spinneruilen (Erebidae)]].<ref>{{Brontabel|9999-Lepindex}}</ref> De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1865 door Walker.

{{Appendix}}
{{beginnetje|biologie|2013|04|07}}

[[Categorie:Dysschema]]

title: Dysschema rorata

Orde: Lepidoptera (Vlinders)

Familie: Erebidae (Spinneruilen)

Onderfamilie: Arctiinae (Beervlinders)

Geslacht: Dysschema

title: Soort


text:
# A little night music in Harlem
A little night music in Harlem is een compositie van Leonardo Balada. Het werk valt volgens hem in de door hem zelf geschapen categorie Transparencias. Hij neemt een werk van een andere componist en brengt dat naar de 21e eeuw. In dit geval is het Eine kleine Nachtmusik van Wolfgang Amadeus Mozart. Balada nam het mee naar de moderne tijd, maar laat af en toe het origineel aan de oppervlakte. De stukjes van Mozart zijn strak in het ritme, die van Balada schuiven soms de aleatoriek in. Balada noemde het een surrealistische schets van Harlem. Naast klassiek muziek zijn er ook jazzinvloeden te horen.
Het werk is geschreven voor het Hongaars kamerorkest onder leiding van Albarto Santana. Die combinatie gaf op 21 september 2007 de première in Boedapest.

title: A little night music in Harlem

wikitext:
{{Infobox compositie
| titel= ''A little night music in Harlem''
''Una pequeña música nocturna en Harlem''
| componist= [[Leonardo Balada]]
| soortcompositie=  [[fantasie (muziek)|fantasie]]
| geschrevenvoor= strijkinstrumenten
| toonsoort=
| opusnummer=
| andereaanduiding=
| gecomponeerdin= 2006
| première= [[21 september]] [[2007]]
| opgedragenaan=
| duur= 11 minuten
| vorige=
| volgende=
| oeuvre=
| afbeelding2=
| onderschrift2=
}}

'''''A little night music in Harlem''''' is een [[compositie (muziek)|compositie]] van [[Leonardo Balada]]. Het werk valt volgens hem in de door hem zelf geschapen categorie ''Transparencias''. Hij neemt een werk van een andere [[componist]] en brengt dat naar de [[21e eeuw]]. In dit geval is het ''[[Eine kleine Nachtmusik]]'' van [[Wolfgang Amadeus Mozart]]. Balada nam het mee naar de moderne tijd, maar laat af en toe het origineel aan de oppervlakte. De stukjes van Mozart zijn strak in het [[ritme (muziek)|ritme]], die van Balada schuiven soms de [[aleatoriek]] in. Balada noemde het een surrealistische schets van [[Harlem]]. Naast klassiek muziek zijn er ook [[jazz]]invloeden te horen.

Het werk is geschreven voor het Hongaars kamerorkest onder leiding van Albarto Santana. Die combinatie gaf op [[21 september]] [[2007]] de première in [[Boedapest]].

{{Appendix|2=
*Uitgave [[Naxos (platenlabel)|Naxos]]: [[José Luis Temes]] met het [[Orquestra Cámara de Iberia]] in een opname van 2010
*[http://www.accompositors.com/compositores-obras.php?nIdioma=es&idComp=7 Componistensite]
}}
{{DEFAULTSORT:little night music in Harlem, A}}
[[Categorie:Fantasie]]
[[Categorie:Compositie van Leonardo Balada]]
[[Categorie:Compositie voltooid in 2006]]

title: A little night music in Harlem · Una pequeña música nocturna en Harlem

Componist: Leonardo Balada

Soort compositie: fantasie

Gecomponeerd voor: strijkinstrumenten

Première: 21 september 2007

Duur: 11 minuten

Portaal: Klassieke muziek


text:
# USS Long Island (1941)
Het USS Long Island, met de naamseinen AVP-1 (vanaf 2 juni 1940), AVG-1 (vanaf 2 juni 1941), ACV-1 (vanaf 20 augustus 1942) en CVE-1 (vanaf 15 juli 1943), was het eerste escortvliegdekschip van de United States Navy en het tweede schip genoemd naar Long Island, New York.
Het kreegt in Nederland bekendheid onder de naam Seven Seas, in de tijd dat het van 1966 tot 1970 in de Parkhaven aan de Parklaan te Rotterdam als studentenhuisvesting plaats heeft geboden aan 275 studenten, 90 van de medische faculteit en 185 van de economische hogeschool. Het had toen al een zeer gevarieerde loopbaan: gebouwd als vrachtschip onder de naam Mormacmail en gebruikt als vliegdekschip in de Tweede Wereldoorlog onder de naam USS Long Island. Na de oorlog werd het verbouwd als passagiersschip en voer onder de naam Nelly als migrantenschip, onder de naam Seven Seas als universiteit op zee, als lijn- en als cruise schip, als schip voor studentenhuisvesting en uiteindelijk als hotelschip.

## Mormacmail
Het schip werd nagenoeg geheel gebouwd bij de Sun Shipbuilding & Drydock Co., in Chester, Pennsylvania. Het maakte deel uit van het Long Range Shipbuilding Program van de United States Maritime Commission (MARCOM).  De Maritime Commission sloot een bouwcontract (bouwnummer 47) onder hun type C3-S-A1. Schepen met dit typenummer waren zo'n 12.193 tot 13.209 ton met een totale lengte van zo’n 150 meter. Ontworpen voor een snelheid van zo’n zestien knopen met een enkele schroef, aangedreven door een dieselmotor.
Het werd tewatergelaten op 11 januari 1940, afgebouwd, en in 1940 opgeleverd als Amerikaans vrachtschip Mormacmail voor de Moore McCormack Lines (New York) en is gaan varen voor de Moore-McCormack Lines (Mooremack). Het schip was gesponsored door Miss Diane B. Holt, de 16-jarige dochter van Mr. George L. Holt, vice president van Mooremack. Het maakte een paar reizen naar de oostkust van Zuid-Amerika. Het werd op 6 maart 1941 gevorderd door de United States Navy en verhaald naar de Newport News Shipbuilding & Drydock Company te Newport News, Virginia, om te worden afgebouwd als vliegdekschip.

## USS Long Island
Het motorschip werd gevorderd omdat de United States Navy de haalbaarheid van het ombouwen van een gewoon vrachtschip tot vliegdekschip wilde onderzoeken. De verbouwing bestond uit het aanbrengen van een 110 meter lang vliegdek op het casco van het schip. Als vliegdekschip had de USS Long Island echter een veel kleinere waterverplaatsing. Hierdoor lag het vaartuig te hoog op het water waardoor het erg instabiel was. Er werd gelijk al veel permanente ballast aangebracht onderin de romp. In de kleine hangaar onder het vliegdek had men last van de schuine scheepshuid zodat besloten werd daar verticale draagbalken aan te brengen aan de zijwanden. Ook hierdoor kwam het schip dieper te liggen en werd het stabieler en daarmee zeewaardiger. Het vliegdek liet het voordek vrij, maar dat was geen succes. 15 september 1941 werd door BuShips aan de Norfolk Naval Shipyard opdracht verstrekt het dek 23,5 meter naar voren te verlengen.
De USS Long Island was, samen met HMS Audacity, in alle opzichten het prototype van escortcarriers van zowel de US Navy als de Royal Navy. De aanpassingen die nodig waren om van een gewoon vrachtschip een vliegdekschip te maken, werden door de Long Island en de Audacity proefondervindelijk getest en toegepast. Uit deze experimentele schepen ontstonden dan ook volledige klassen escortcarriers. Dit werden de Amerikaanse Bogueklasse en Chargerklasse en de Britse Avengerklasse, Attackerklasse en Ameerklasse. Deze schepen werden alle in de Verenigde Staten gebouwd, maar 34 van de 45 gebouwde schepen van de Bogueklasse werden in het kader van de Lend- & Lease Act overgedragen aan de Britten, evenals drie van de vier Chargerklasse schepen. De belangrijkste aanpassing van de Bogueklasse ten opzichte van de USS Long Island was het vervangen van de dieselmotoren door stoomturbines.
Op 2 juni 1941 werd het schip door commandant Commander Donald B. Duncan in dienst gesteld. Het nieuwe schip zou naamsein AVP-1 (Auxiliary Seaplane Tender) krijgen, maar werd in dienst gesteld als AVG-1 (Auxiliary Aircraft Ferry). Het werd gestationeerd op de grootste marinebasis van de US Navy in Norfolk, Virginia. De operaties bestonden vooral uit het testen van het kleine vliegdek zodat aangetoond kon worden dat een vrachtschip dat omgebouwd was tot hulpcarrier van enig nut kon zijn tijdens oorlogshandelingen. De data die door de bemanning van de Long Island en de testpiloten verzameld werd, was van groot belang voor de latere klassen escortecarriers.
Na de Japanse luchtaanval op Pearl Harbor, op 7 december 1941 werd de USS Long Iceland overgeplaatst naar de Stille Oceaan, ter assistentie van de vloot van Admiral Chester Nimitz na de  slag bij Midway. In december 1941 werd het Scouting Squadron 201 (VS-201) met 17 Curtiss SOC Seagull en 7 Brewster F2A op het schip gestationeerd. Vanaf 10 mei 1942 werd de USS Long Island tijdelijk ingedeeld bij Task Force 1 (TF 1), een smaldeel rond zeven slagschepen, dat onder commando van Admiral William S. Pye de primaire taak had om de westkust van de Verenigde Staten te beschermen.
Op 8 juli 1942 vertrok USS Long Island van San Diego naar Pearl Harbor waar de hulpcarrier negen dagen later arriveerde. Na enige tijd ingezet te zijn als trainingsschip deed het vaartuig vooral dienst als transportschip voor gevechtsvliegtuigen.
In de zomer van 1942 werd squadron VS-201 vervangen door het squadron VGS-1, dat met hetzelfde type vliegtuigen vloog. Na een korte tijd waarin piloten werden getraind nam het schip vanaf 13 augustus 1942 deel een de slag om Guadalcanal. Daar werden op het pas op de Japanners veroverde vliegveld Henderson Field de 19 Grumman F4F Wildcat jachtvliegtuigen en twaalf Douglas SBD Dauntless  duikbommenwerpers van de USS Long Island gestationeerd. Dat waren de eerste vliegtuigen die landden op het vliegveld.
Op 20 augustus 1942 arriveerde USS Long Island op Efate, Nieuwe Hebriden. Op 20 september 1942 keerde USS Long Island terug naar de westkust van de Verenigde Staten en trainde een jaar lang opnieuw piloten met als basis San Diego. In de jaren 1944-1945 werden kleinere operaties uitgevoerd in de Stille Oceaan. Het schip deed vooral dienst als transportvaartuig voor vliegtuigen van de Amerikaanse westkust naar verschillende eilanden in de Pacific. 11 februari 1944 was het schip in Puget Sound, Washington, waar men een ongebruikelijk nummer op de boeg zag: "751"
Na de capitulatie van Japan 15 augustus 1945 bracht het schip honderden Amerikaanse zeelieden en soldaten terug naar het vaderland en nam het deel aan de operatie Magic Carpet, een operatie waarbij 49.000 grotendeels Jemenitische Joden naar Israël overgebracht werden.
USS Long Island werd op 26 maart 1946 buiten dienst gesteld op de Puget Sound Naval Shipyard en opgelegd met veel andere schepen van de C klasse. Op 12 april 1946 werd het schip verwijderd uit het Naval Vessel Register en 24 april 1947 verkocht voor de sloop aan de Zidell Ship Dismantling Company in Portland, Oregon.
Maar in plaats van het schip te slopen verkocht het bedrijf het op een veiling per opbod 12 maart 1948 aan een werkmaatschappij van het Noorse Gotaas & Co., de Caribbean Land & Shipping Company, die het bij de Albina Engineering & Machine Works in Portland, Oregon, liet ombouwen tot vrachtschip voor de Canada-Europe Line en in 1949 als “Nelly” onder de Panamese vlag in de vaart bracht in een lijndienst tussen Bremerhaven en Melbourne.
Na de oorlog werd het het schip voor haar verdiensten niet alleen geëerd met een “Battle Star”, maar ook met een plaquette van de United States regering. Deze is altijd aan boord gebleven.

## Technische gegevens
- Vliegdek:	127,3 x 21,6 meter
- Vliegdekfaciliteiten:	1 x gecentreerde hydraulische vliegdeklift, 1 x hydraulische katapult, 9 x vangkabels
- Kleuren: 1940 camouflage Measure 1. 1942 camouflage Measure 12 (Modified). 1944 camouflage Measure 32 Design 9A

## Verdere loopbaan
Het schip werd na buiten dienst te zijn gesteld 12 maart 1948 op een veiling gekocht door de Caribbean Land & Shipping Co (Canada-Europe Line), die het inzette als vrachtschip. Februari 1949 werd het omgedoopt tot Nelly
In 1966 kocht de Rotterdamse universiteit het schip, dat inmiddels was omgedoopt in Seven Seas. Het schip werd tot 1971 gebruikt als studenten- en tot 1977 als migrantenhostel.
In april 1977 werd het schip voor sloop verkocht aan sloopbedrijf Heyghen NV in Gent, België. De sleepboot “Jerôme Letzer” vertrok 4 mei 1977 met het schip op sleep naar Gent, waar de schepen de volgende dag aankwamen.

title: USS Long Island (1941)

wikitext:
{{Infobox marineschip
| landvlagmarine     = Verenigde Staten <!--naam van land (vlag marine wordt opgehaald)-->
| naam               = USS Long Island
| afbeelding         = USS Long Island (AVG-1) underway on 8 July 1941.jpeg
| onderschrift       = Onderweg op 8 juli 1941, nog zonder verlengd vliegdek
| type               =
| naamgever          = [[Long Island (New York)|Long Island]], [[New York (staat)|New York]].
| eenheden           =
| werf               = [[Sun Shipbuilding & Drydock Co.]], [[Chester (Pennsylvania)|Chester]], [[Pennsylvania]].
| bouwnummer         = 185
| kiellegging        = 7 juli 1939
| besteld            =
| tewaterlating      = 11 januari 1940
| indienst           = 2 juni 1941
| uitdienst          = 26 maart 1946
| status             = Gesloopt
| waterverplaatsing  =
| lengte             = 141,7 m
| breedte            = 21,18 m
| diepgang           = 7,82 m
| operationelediepte =
| testdiepte         =
| bemanning          = 410 tot 650 koppen exclusief vliegploeg
| aandrijving        = 4x Busch–Sulzer Bros. St.Louis, Mississippi, U.S.A. diesels, elk 7 cil., 2 takt dieselmotoren op één schroefas.
| machinevermogen    = 8.500 pk
| snelheid           = 16,5 kn
| sensors            =
| bewapening         = 1x 13cm 38kaliber kanon, 2x 1 7,6cm 50kaliber kanonnen, 4x 1.50 mitrailleurs
| vliegtuigen        = 16 tot 24 Grumman F4F Wildcat jachtvliegtuigen en Grumman TBF Avenger torpedobommenwerpers
}}

Het '''USS Long Island''', met de naamseinen AVP-1 (vanaf 2 juni 1940), AVG-1 (vanaf 2 juni 1941), ACV-1 (vanaf 20 augustus 1942) en CVE-1 (vanaf 15 juli 1943), was het eerste [[escortvliegdekschip]] van de [[United States Navy]] en het tweede schip genoemd naar [[Long Island (New York)|Long Island]], [[New York (staat)|New York]].

Het kreegt in Nederland bekendheid onder de naam '''Seven Seas''', in de tijd dat het van 1966 tot 1970 in de [[Parkhaven (Rotterdam)|Parkhaven]] aan de Parklaan te [[Rotterdam (stad)|Rotterdam]] als studentenhuisvesting plaats heeft geboden aan 275 [[student]]en, 90 van de medische faculteit en 185 van de economische hogeschool. Het had toen al een zeer gevarieerde loopbaan: gebouwd als [[vrachtschip]] onder de naam ''Mormacmail'' en gebruikt als [[vliegdekschip]] in de [[Tweede Wereldoorlog]] onder de naam USS Long Island. Na de oorlog werd het verbouwd als [[passagiersschip]] en voer onder de naam '''Nelly''' als migrantenschip, onder de naam '''Seven Seas''' als universiteit op zee, als lijn- en als cruise schip, als schip voor studentenhuisvesting en uiteindelijk als hotelschip.

== Mormacmail ==
Het schip werd nagenoeg geheel gebouwd bij de [[Sun Shipbuilding & Drydock Co.]], in [[Chester (Pennsylvania)|Chester]], [[Pennsylvania]]. Het maakte deel uit van het Long Range Shipbuilding Program van de [[United States Maritime Commission]] (MARCOM).  De Maritime Commission sloot een bouwcontract (bouwnummer 47) onder hun type C3-S-A1. Schepen met dit typenummer waren zo'n 12.193 tot 13.209 ton met een totale lengte van zo’n 150 meter. Ontworpen voor een snelheid van zo’n zestien knopen met een enkele schroef, aangedreven door een dieselmotor.

Het werd tewatergelaten op 11 januari 1940, afgebouwd, en in 1940 opgeleverd als Amerikaans vrachtschip ''Mormacmail'' voor de Moore McCormack Lines (New York) en is gaan varen voor de Moore-McCormack Lines (Mooremack). Het schip was gesponsored door Miss Diane B. Holt, de 16-jarige dochter van Mr. George L. Holt, vice president van Mooremack. Het maakte een paar reizen naar de oostkust van [[Zuid-Amerika]]. Het werd op 6 maart 1941 gevorderd door de [[United States Navy]] en verhaald naar de [[Newport News Shipbuilding|Newport News Shipbuilding & Drydock Company]] te [[Newport News]], [[Virginia (staat)|Virginia]], om te worden afgebouwd als vliegdekschip.

== USS Long Island ==
[[Bestand:USS Long Island (AVG-1) under conversion at Newport News Shipbuilding, Virginia (USA), on 1 April 1941 (NH 96711).jpg|thumb|De ombouw bij Newport News Shipbuilding, Virginia]]
Het motorschip werd gevorderd omdat de United States Navy de haalbaarheid van het ombouwen van een gewoon vrachtschip tot vliegdekschip wilde onderzoeken. De verbouwing bestond uit het aanbrengen van een 110 meter lang vliegdek op het casco van het schip. Als vliegdekschip had de USS Long Island echter een veel kleinere waterverplaatsing. Hierdoor lag het vaartuig te hoog op het water waardoor het erg instabiel was. Er werd gelijk al veel permanente ballast aangebracht onderin de romp. In de kleine hangaar onder het vliegdek had men last van de schuine scheepshuid zodat besloten werd daar verticale draagbalken aan te brengen aan de zijwanden. Ook hierdoor kwam het schip dieper te liggen en werd het stabieler en daarmee zeewaardiger. Het vliegdek liet het voordek vrij, maar dat was geen succes. 15 september 1941 werd door BuShips aan de [[Norfolk Naval Shipyard]] opdracht verstrekt het dek 23,5 meter naar voren te verlengen.

De USS Long Island was, samen met HMS Audacity, in alle opzichten het prototype van escortcarriers van zowel de US Navy als de [[Royal Navy]]. De aanpassingen die nodig waren om van een gewoon vrachtschip een vliegdekschip te maken, werden door de Long Island en de Audacity proefondervindelijk getest en toegepast. Uit deze experimentele schepen ontstonden dan ook volledige klassen escortcarriers. Dit werden de Amerikaanse [[Bogueklasse]] en Chargerklasse en de Britse Avengerklasse, Attackerklasse en Ameerklasse. Deze schepen werden alle in de Verenigde Staten gebouwd, maar 34 van de 45 gebouwde schepen van de Bogueklasse werden in het kader van de Lend- & Lease Act overgedragen aan de Britten, evenals drie van de vier Chargerklasse schepen. De belangrijkste aanpassing van de Bogueklasse ten opzichte van de USS Long Island was het vervangen van de [[dieselmotor]]en door [[stoomturbine]]s.

Op 2 juni 1941 werd het schip door commandant Commander Donald B. Duncan in dienst gesteld. Het nieuwe schip zou naamsein AVP-1 (Auxiliary Seaplane Tender) krijgen, maar werd in dienst gesteld als AVG-1 (Auxiliary Aircraft Ferry). Het werd gestationeerd op de grootste marinebasis van de US Navy in Norfolk, Virginia. De operaties bestonden vooral uit het testen van het kleine vliegdek zodat aangetoond kon worden dat een vrachtschip dat omgebouwd was tot hulpcarrier van enig nut kon zijn tijdens oorlogshandelingen. De data die door de bemanning van de Long Island en de testpiloten verzameld werd, was van groot belang voor de latere klassen escortecarriers.

Na de Japanse luchtaanval op [[Pearl Harbor (marinebasis)|Pearl Harbor]], op 7 december 1941 werd de USS Long Iceland overgeplaatst naar de [[Grote Oceaan|Stille Oceaan]], ter assistentie van de vloot van Admiral [[Chester Nimitz]] na de  [[slag bij Midway]]. In december 1941 werd het Scouting Squadron 201 (VS-201) met 17 [[Curtiss SOC Seagull]] en 7 [[Brewster F2A]] op het schip gestationeerd. Vanaf 10 mei 1942 werd de USS Long Island tijdelijk ingedeeld bij Task Force 1 (TF 1), een smaldeel rond zeven slagschepen, dat onder commando van Admiral William S. Pye de primaire taak had om de westkust van de Verenigde Staten te beschermen.

Op 8 juli 1942 vertrok USS Long Island van [[San Diego (Californië)|San Diego]] naar Pearl Harbor waar de hulpcarrier negen dagen later arriveerde. Na enige tijd ingezet te zijn als trainingsschip deed het vaartuig vooral dienst als transportschip voor gevechtsvliegtuigen.

In de zomer van 1942 werd squadron VS-201 vervangen door het squadron VGS-1, dat met hetzelfde type vliegtuigen vloog. Na een korte tijd waarin piloten werden getraind nam het schip vanaf 13 augustus 1942 deel een de [[slag om Guadalcanal]]. Daar werden op het pas op de Japanners veroverde vliegveld [[Honiara International Airport|Henderson Field]] de 19 [[Grumman F4F Wildcat]] jachtvliegtuigen en twaalf [[Douglas SBD Dauntless]]  duikbommenwerpers van de USS Long Island gestationeerd. Dat waren de eerste vliegtuigen die landden op het vliegveld.

Op 20 augustus 1942 arriveerde USS Long Island op [[Efate]], [[Nieuwe Hebriden]]. Op 20 september 1942 keerde USS Long Island terug naar de westkust van de Verenigde Staten en trainde een jaar lang opnieuw piloten met als basis San Diego. In de jaren 1944-1945 werden kleinere operaties uitgevoerd in de Stille Oceaan. Het schip deed vooral dienst als transportvaartuig voor vliegtuigen van de Amerikaanse westkust naar verschillende eilanden in de Pacific. 11 februari 1944 was het schip in Puget Sound, Washington, waar men een ongebruikelijk nummer op de boeg zag: "751"

Na de capitulatie van Japan 15 augustus 1945 bracht het schip honderden Amerikaanse zeelieden en soldaten terug naar het vaderland en nam het deel aan de [[operatie Magic Carpet]], een operatie waarbij 49.000 grotendeels Jemenitische Joden naar Israël overgebracht werden.

USS Long Island werd op 26 maart 1946 buiten dienst gesteld op de [[Puget Sound Naval Shipyard]] en opgelegd met veel andere schepen van de C klasse. Op 12 april 1946 werd het schip verwijderd uit het Naval Vessel Register en 24 april 1947 verkocht voor de sloop aan de Zidell Ship Dismantling Company in Portland, Oregon.

Maar in plaats van het schip te slopen verkocht het bedrijf het op een veiling per opbod 12 maart 1948 aan een werkmaatschappij van het Noorse Gotaas & Co., de Caribbean Land & Shipping Company, die het bij de Albina Engineering & Machine Works in [[Portland (Oregon)|Portland]], [[Oregon]], liet ombouwen tot vrachtschip voor de Canada-Europe Line en in 1949 als “Nelly” onder de Panamese vlag in de vaart bracht in een lijndienst tussen [[Bremerhaven]] en [[Melbourne]].

Na de oorlog werd het het schip voor haar verdiensten niet alleen geëerd met een “Battle Star”, maar ook met een [[Plaquette (kunst)|plaquette]] van de United States regering. Deze is altijd aan boord gebleven.

== Technische gegevens ==
*Vliegdek:	127,3 x 21,6 meter
*Vliegdekfaciliteiten:	1 x gecentreerde hydraulische vliegdeklift, 1 x hydraulische katapult, 9 x vangkabels
*Kleuren: 1940 camouflage Measure 1. 1942 camouflage Measure 12 (Modified). 1944 camouflage Measure 32 Design 9A

== Verdere loopbaan ==
Het schip werd na buiten dienst te zijn gesteld 12 maart 1948 op een veiling gekocht door de Caribbean Land & Shipping Co (Canada-Europe Line), die het inzette als vrachtschip. Februari 1949 werd het omgedoopt tot ''[[Seven Seas (schip, 1940)#Nelly|Nelly]]

In 1966 kocht de [[Erasmus Universiteit Rotterdam|Rotterdamse universiteit]] het schip, dat inmiddels was omgedoopt in ''[[Seven Seas (schip, 1940)|Seven Seas]]''. Het schip werd tot 1971 gebruikt als studenten- en tot 1977 als migrantenhostel.

In april 1977 werd het schip voor sloop verkocht aan sloopbedrijf Heyghen NV in [[Gent]], [[België]]. De sleepboot “Jerôme Letzer” vertrok 4 mei 1977 met het schip op sleep naar Gent, waar de schepen de volgende dag aankwamen.

== Zie ook ==
*[[Seven Seas (schip, 1940)]]

== Externe links ==
* [https://www.tracesofwar.nl/articles/5417/Amerikaanse-Escortevliegdekschip-USS-Long-Island.htm www.tracesofwar.nl]
* [http://www.navsource.org/archives/03/001.htm www.navsource.org]
* [http://www.worldwar2facts.org/uss-long-island-cve-1.html ww.worldwar2facts.org]
* [http://ssmaritime.com/sevenseas.htm ssmaritime.com]

{{Commonscat|USS Long Island (CVE-1)}}

{{Appendix|1=Bronnen|2=
* {{Bronvermelding anderstalige Wikipedia|taal=en|titel=USS Long Island (CVE-1)|oldid=782212926|datum=20170525}}
* [https://s3.amazonaws.com/NARAprodstorage/lz/partnerships-0003/T938/12-0888_US-MD_Crew-Lists-of-Vessels-Ar-252-roll-Vol-264-1-30-Oct-1940/12-0888_US-MD_Crew-Lists-of-Vessels-Ar-252-roll-Vol-264-1-30-Oct-1940_00097.jpg Crew list]
* {{en}}[http://www.ssmaritime.com/sevenseas.htm ms Seven Seas]
* [http://ssmaritime.com/sevenseas.htm ssmaritime.com]
* Navy Dept. Bulletin, 46-845, p. 20
* [https://www.verenigingdelijn.nl/index.php/vlootlijst/hal/400-seven-seas-1955-1966 www.verenigingdelijn.nl]
}}

{{DEFAULTSORT:Long Island (schip, 1941)}}

[[Categorie:Schip gebouwd in de Verenigde Staten]]
[[Categorie:Amerikaans vliegdekschip]]
[[Categorie:Schip op naam]]

title: Overzicht

Naamgever: Long Island, New York.

title: Geschiedenis

Werf: Sun Shipbuilding & Drydock Co., Chester, Pennsylvania.

Tewaterlating: 11 januari 1940

Status: Gesloopt

title: Algemene kenmerken

Bemanning: 410 tot 650 koppen exclusief vliegploeg

title: Techniek en uitrusting

Portaal: Marine


text:
# Elachertus aenigmatis
Elachertus aenigmatis is een vliesvleugelig insect uit de familie Eulophidae. De wetenschappelijke naam is voor het eerst geldig gepubliceerd in 2011 door Narendran.

title: Elachertus aenigmatis

wikitext:
{{Taxobox insect
| naam = ''Elachertus aenigmatis''
| titelweergave = cursief
| afbeelding =
| afbeeldingtekst =
| orde = [[Vliesvleugeligen|Hymenoptera]] (Vliesvleugeligen)
| familie = [[Eulophidae]]
| geslacht = ''[[Elachertus]]''
| w-naam = ''Elachertus aenigmatis''
| auteur = Narendran
| datum = 2011
| haakjes =
| species =
| commons =
}}
'''''Elachertus aenigmatis''''' is een [[Vliesvleugeligen|vliesvleugelig insect]] uit de familie [[Eulophidae]]. De wetenschappelijke naam is voor het eerst geldig gepubliceerd in 2011 door Narendran.

{{Appendix|2=
* [https://www.nhm.ac.uk/research-curation/research/projects/chalcidoids/database/validName.dsml?index=ValidName&searchPageURL=indexValidName.dsml&Familyqtype=equals&Family=&Genusqtype=equals&Genus=Elachertus&Speciesqtype=equals&Species=aenigmatis {{Ts.|Noyes, J.S.}} (2012). Universal Chalcidoidea Database. World Wide Web electronic publication. http://www.nhm.ac.uk/chalcidoids. Version as of June 2012]
}}
{{Beginnetje|biologie|2013|04|12}}

[[Categorie:Elachertus|aenigmatis]]

title: Elachertus aenigmatis

Orde: Hymenoptera (Vliesvleugeligen)

Familie: Eulophidae

Geslacht: Elachertus

title: Soort


text:
# Frederik Anton Ulrich van Waldeck-Pyrmont
Frederik Anton Ulrich van Waldeck-Pyrmont (Landau, Bad Arolsen, 27 november 1676 — Bad Pyrmont, 1 januari 1728) was graaf van Waldeck en Pyrmont van 1706 tot in 1728. In 1712 werd hij in Waldeck door keizer Karel VI in de erfelijke vorstenstand verheven. Hij was de zoon van Christiaan Lodewijk van Waldeck-Wildungen en Anna Elisabeth van Rappoltstein.

## Huwelijk en kinderen
Hij ging op 8 oktober 1700 in ondertrouw en op 25 oktober van hetzelfde jaar trouwde hij te Hanau met Louise van Zweibrücken-Birkenfeld (Rappoltstein, 18 oktober 1678 - Bad Arolsen, 3 mei 1753). Zij was een dochter van Christiaan II van Palts-Birkenfeld-Bischweiler (1637-1717) en Katharina Agatha von Rappoltstein (1648-1683). Uit zijn huwelijk werden elf kinderen geboren:
- Christiaan Philips (Kleinern, 13 oktober 1701 - Mannheim, 17 mei 1728), vorst van Waldeck
- Friederike Magdalene (Kleinern, 10 november 1702 - Wildungen, 4 december 1713)
- Henriette (Bad Arolsen, 17 oktober 1703 - aldaar, 29 augustus 1785), abdis te Schaaken.
- Karel August (Hanau, 24 september 1704 - Bad Arolsen, 29 augustus 1763), vorst van Waldeck-Pyrmont
- Ernestine Luise (Kleinern, 6 november 1705 - Gelnhausen, 16 mei 1782). Zij trouwde op 30 maart 1737 in Bad Arolsen met Friedrich Bernhard van Birkenfeld  paltsgraaf van Birkenfeld-Gelnhausen (28 mei 1697 - 5 augustus 1739). Hij was een zoon van Johann Karl van Birkenfeld-Gelnhausen en Esther Maria van Witzleben.
- Ludwig Franz Anton (Bad Arolsen, 5 mei 1707 - Belgrado, 24 juli 1739), prins van Waldeck
- Johann Wilhelm (Bad Arolsen, 9 juni 1708 - Wildungen, 30 november 1713)
- Sofie Wilhelmine Elisabeth (Bad Arolsen, 4 januari 1711 - Wernigerode, 10 augustus 1775), prinses van Waldeck. Zij was abdis in de Abdij van Gandersheim.
- Franziska Christiane Ernestine (Wildungen, 8 mei 1712 - Bad Arolsen, 6 januari 1782), prinses van Waldeck. Zij werd begraven in Wildungen.
- Luise Albertine Friederike (Bad Arolsen, 12 juni 1714 - aldaar, 17 maart 1794), abdis
- Josef Maria Wilhelm (Korbach, 14 augustus 1715 - aldaar, 19 februari 1719)

Na zijn verheffing tot de Rijksvorstenstand in 1712 nam hij de titel "des H. R. Fürst zu Waldeck, Graf zu Pyrmont und Rappoldstein, Herr zu Hoheneck und Gerolseck u. s. w" aan. Deze titel zou niet veranderd worden tot het eind van het Heilige Roomse Rijk.

Hij bouwde het jachtslot Friedrichsthal (1701) in Selbach, het barokke paleis in Pyrmont (1706), slot Friedrichstein in Wildungen (1707-1714) en gaf opdracht Schloss Arolsen te (ver)bouwen, waarvan het hoofdgebouw in 1728 gereed was. Zijn kasteelgebouwen leidden tot grote schulden aan het kleine prinsdom.
Na zijn dood werd Frederik Anton opgevolgd door zijn oudste zoon Christiaan Philips.
- Slot Arolsen
- Bad Wildungen - Slot Friedrichstein

wikitext:
{{Infobox dynastie
| afbeelding = Fürst Friedrich Anton Ulrich zu Waldeck und Pyrmont mit Hund.jpg
| naam = Frederik Anton Ulrich
| leven = 1676-1728
| functie1 = Graaf en Vorst van Waldeck
| periode1 = [[1706]]-[[1728]]
| voorganger1 = [[Christiaan Lodewijk van Waldeck-Wildungen|Christiaan Lodewijk]]
| opvolger1 = [[Christiaan Philips van Waldeck-Pyrmont|Christiaan Philips]]
| functie2 = Graaf van Pyrmont
| periode2 = [[1706]]-[[1728]]
| voorganger2 = [[Christiaan Lodewijk van Waldeck-Wildungen|Christiaan Lodewijk]]
| opvolger2 = [[Christiaan Philips van Waldeck-Pyrmont|Christiaan Philips]]
| vader = [[Christiaan Lodewijk van Waldeck-Wildungen]]
| moeder = [[Johanette van Nassau-Idstein]]
}}

'''Frederik Anton Ulrich van Waldeck-Pyrmont''' (Landau, [[Bad Arolsen]], [[27 november]] [[1676]] — [[Bad Pyrmont]], [[1 januari]] [[1728]]) was [[Waldeck-Pyrmont|graaf van Waldeck]] en [[Graafschap Pyrmont|Pyrmont]] van [[1706]] tot in [[1728]]. In 1712 werd hij in Waldeck door [[keizer Karel VI]] in de [[erfopvolging|erfelijke vorstenstand]] verheven. Hij was de zoon van [[Christiaan Lodewijk van Waldeck-Wildungen]] en Anna Elisabeth van Rappoltstein.

== Huwelijk en kinderen ==
Hij ging op [[8 oktober]] [[1700]] in ondertrouw en op [[25 oktober]] van hetzelfde jaar trouwde hij te [[Hanau]] met [[Louise van Zweibrücken-Birkenfeld]] (Rappoltstein, 18 oktober 1678 - [[Bad Arolsen]], 3 mei 1753). Zij was een dochter van [[Christiaan II van Palts-Birkenfeld-Bischweiler]] (1637-1717) en Katharina Agatha von Rappoltstein (1648-1683). Uit zijn huwelijk werden elf kinderen geboren:
* [[Christiaan Philips van Waldeck-Pyrmont|Christiaan Philips]] (Kleinern, 13 oktober 1701 - [[Mannheim]], 17 mei 1728), vorst van Waldeck
* Friederike Magdalene (Kleinern, 10 november 1702 - [[Bad Wildungen|Wildungen]], 4 december 1713)
* Henriette (Bad Arolsen, 17 oktober 1703 - aldaar, 29 augustus 1785), [[Abt (abdij)|abdis]] te Schaaken.
* [[Karel August van Waldeck-Pyrmont|Karel August]] ([[Hanau]], 24 september 1704 - Bad Arolsen, 29 augustus 1763), vorst van Waldeck-Pyrmont
* Ernestine Luise (Kleinern, 6 november 1705 - Gelnhausen, 16 mei 1782). Zij trouwde op 30 maart 1737 in Bad Arolsen met Friedrich Bernhard van Birkenfeld '' paltsgraaf van Birkenfeld-Gelnhausen'' (28 mei 1697 - 5 augustus 1739). Hij was een zoon van Johann Karl van Birkenfeld-Gelnhausen en Esther Maria van Witzleben.
* Ludwig Franz Anton (Bad Arolsen, 5 mei 1707 - [[Belgrado]], 24 juli 1739), prins van Waldeck
* Johann Wilhelm (Bad Arolsen, 9 juni 1708 - Wildungen, 30 november 1713)
* Sofie Wilhelmine Elisabeth (Bad Arolsen, 4 januari 1711 - [[Wernigerode (stad)|Wernigerode]], 10 augustus 1775), prinses van Waldeck. Zij was abdis in de [[Abdij van Gandersheim]].
* Franziska Christiane Ernestine (Wildungen, 8 mei 1712 - Bad Arolsen, 6 januari 1782), prinses van Waldeck. Zij werd begraven in Wildungen.
* Luise Albertine Friederike (Bad Arolsen, 12 juni 1714 - aldaar, 17 maart 1794), abdis
* Josef Maria Wilhelm (Korbach, 14 augustus 1715 - aldaar, 19 februari 1719)

Na zijn verheffing tot de [[Rijksvorst]]enstand in [[1712]] nam hij de titel ''"des H. R. Fürst zu Waldeck, Graf zu Pyrmont und Rappoldstein, Herr zu Hoheneck und Gerolseck u. s. w"'' aan. Deze titel zou niet veranderd worden tot het eind van het [[Heilige Roomse Rijk]].<br />
Hij bouwde het jachtslot Friedrichsthal (1701) in Selbach, het barokke paleis in Pyrmont (1706), slot Friedrichstein in Wildungen (1707-1714) en gaf opdracht [[Schloss Arolsen]] te (ver)bouwen, waarvan het hoofdgebouw in 1728 gereed was. Zijn kasteelgebouwen leidden tot grote schulden aan het kleine prinsdom.

Na zijn dood werd Frederik Anton opgevolgd door zijn oudste zoon Christiaan Philips.

<gallery>
File:Panorama Schloss Arolsen.jpg|Slot Arolsen
File:BadWildungen-Friedrichstein1-Asio.JPG|Bad Wildungen - Slot Friedrichstein
</gallery>

[[Categorie:Graaf van Waldeck]]
[[Categorie:Vorst van Waldeck]]
[[Categorie:Huis Waldeck]]
[[Categorie:Persoon in de 18e eeuw|Waldeck, F]]

title: Graaf en Vorst van Waldeck

Voorganger: Christiaan Lodewijk

Opvolger: Christiaan Philips

title: Graaf van Pyrmont


text:
# SC Hertha Breslau
SC Hertha Breslau was een Duitse voetbalclub uit Breslau, dat tegenwoordig het Poolse Wrocław is.

## Geschiedenis
Van 1908 tot 1911 bestond er ook een club onder de naam FC Hertha Breslau, die in de Breslause competitie speelde, deze club werd ontbonden in maart 1911. In 1915 werd dan SC Hertha Breslau opgericht. In 1919 begon de club in de Breslause competitie. De club speelde in de schaduw van de succesvollere stadsrivalen en kon zich nooit plaatsen voor de eindronde van Zuidoost-Duitsland. In 1925 trad de club voor het eerst op de voorgrond toen ze vicekampioen werden achter Breslauer SC 08. Na een paar middelmatige resultaten werd de club in 1929 slachtoffer van een competitiehervorming. De competitie werd van twaalf clubs teruggebracht naar acht clubs waardoor de club degradeerde.
Het volgende seizoen werd de club autoritair kampioen en promoveerde meteen weer. Na twee zesde plaatsen eindigde de club in 1933 samen met Breslauer FV 06 op de tweede plaats. Beide clubs bekampten elkaar nog voor een ticket voor de Zuidoost-Duitse eindronde, maar verloor. Na dit seizoen werd de competitie grondig geherstructureerd. De NSDAP kwam aan de macht en de Zuidoost-Duitse voetbalbond en alle competities verdwenen. De Gauliga Schlesien kwam als vervanger waarvoor zich slechts vier clubs uit Breslau plaatsten.
In het eerste seizoen werd de club derde achter Beuthen SuSV 09 en Breslauer SpVgg 02. Het volgende seizoen verliep minder goed en de club degradeerde. Hertha kon de afwezigheid bij de elite tot één jaar beperken en maakte een rentree in 1935/36, al kon degradatie maar net vermeden worden. De volgende seizoenen ging het beter en de club eindigde in de subtop. Vanaf 1941 werd de Gauliga opgesplitst en speelde de club verder in de Gauliga Niederschlesien, waar de club twee jaar in de middenmoot eindigde. In 1943/44 fusioneerde de club om oorlogsredenen met LSV Immelmann Breslau en trad aan onder de naam KSG Hertha/Immelman Breslau en werd tweede in zijn groep achter Breslauer SpVg 02. Het volgende seizoen werd niet meer gespeeld.
Na het einde van de Tweede Wereldoorlog moest Duitsland Silezië afstaan aan Polen. De Duitsers werden verdreven en de naam van Breslau werd veranderd in Wrocław. Alle Duitse voetbalclubs in de streek werden ontbonden.

title: SC Hertha Breslau

wikitext:
{{Infobox voetbalclub
| clubnaam = SC Hertha Breslau
| volledigenaam =Sport-Club Hertha Breslau
| logo= Hertha Breslau.svg
| bijnaam =
| opgericht = [[1915]]
| opgeheven = [[1945]]
| stadion =
| capaciteit =
| voorzitter =
| trainer =
| competitie = [[Gauliga Niederschlesien]]
| pattern_la1=|pattern_b1=_blackhorizontal|pattern_ra1=|
  leftarm1=FFFF00|body1=FFFF00|rightarm1=FFFF00|shorts1=000000|socks1=000000|
  pattern_la2=|pattern_b2=|pattern_ra2=|
  leftarm2=ffffff|body2=ffffff|rightarm2=ffffff|shorts2=ffffff|socks2=ffffff
}}

'''SC Hertha Breslau''' was een [[Duitsland|Duitse]] [[voetbal]]club uit Breslau, dat tegenwoordig het Poolse [[Wrocław]] is.

== Geschiedenis ==
Van 1908 tot 1911 bestond er ook een club onder de naam ''FC Hertha Breslau'', die in de [[Breslaus voetbalkampioenschap|Breslause competitie]] speelde, deze club werd ontbonden in maart 1911. In 1915 werd dan ''SC Hertha Breslau'' opgericht. In 1919 begon de club in de Breslause competitie. De club speelde in de schaduw van de succesvollere stadsrivalen en kon zich nooit plaatsen voor de eindronde van [[Zuidoost-Duitse voetbalbond|Zuidoost-Duitsland]]. In 1925 trad de club voor het eerst op de voorgrond toen ze vicekampioen werden achter [[Breslauer SC 08]]. Na een paar middelmatige resultaten werd de club in 1929 slachtoffer van een competitiehervorming. De competitie werd van twaalf clubs teruggebracht naar acht clubs waardoor de club degradeerde.

Het volgende seizoen werd de club autoritair kampioen en promoveerde meteen weer. Na twee zesde plaatsen eindigde de club in 1933 samen met [[Breslauer FV 06]] op de tweede plaats. Beide clubs bekampten elkaar nog voor een ticket voor de Zuidoost-Duitse eindronde, maar verloor. Na dit seizoen werd de competitie grondig geherstructureerd. De [[NSDAP]] kwam aan de macht en de Zuidoost-Duitse voetbalbond en alle competities verdwenen. De [[Gauliga Schlesien]] kwam als vervanger waarvoor zich slechts vier clubs uit Breslau plaatsten.

In het eerste seizoen werd de club derde achter [[Beuthen SuSV 09]] en [[Breslauer SpVgg 02]]. Het volgende seizoen verliep minder goed en de club degradeerde. Hertha kon de afwezigheid bij de elite tot één jaar beperken en maakte een rentree in [[Gauliga Schlesien 1935/36|1935/36]], al kon degradatie maar net vermeden worden. De volgende seizoenen ging het beter en de club eindigde in de subtop. Vanaf 1941 werd de Gauliga opgesplitst en speelde de club verder in de [[Gauliga Niederschlesien]], waar de club twee jaar in de middenmoot eindigde. In [[Gauliga Niederschlesien 1943/44|1943/44]] fusioneerde de club om oorlogsredenen met [[LSV Immelmann Breslau]] en trad aan onder de naam ''KSG Hertha/Immelman Breslau'' en werd tweede in zijn groep achter Breslauer SpVg 02. Het volgende seizoen werd niet meer gespeeld.

Na het einde van de [[Tweede Wereldoorlog]] moest Duitsland Silezië afstaan aan Polen. De [[Verdrijving van Duitsers na de Tweede Wereldoorlog|Duitsers werden verdreven]] en de naam van Breslau werd veranderd in Wrocław. Alle Duitse voetbalclubs in de streek werden ontbonden.

[[Categorie:Sport in Breslau]]
[[Categorie:Voetbalclub in Silezië (Pruisen)|Breslau]]

title: SC Hertha Breslau

Naam: Sport-Club Hertha Breslau

Competitie: Gauliga Niederschlesien

Thuis: Uit

Portaal: Voetbal


text:
# Stare Juchy
Stare Juchy (Duits: Alt Jucha; 1929-1938: Jucha; 1938-1945: Fließdorf) is een dorp in het Poolse woiwodschap Ermland-Mazurië, in het district Ełcki. De plaats maakt deel uit van de gemeente Stare Juchy en telt 1800 inwoners.

## Verkeer en vervoer
- Station Stare Juchy

title: Stare Juchy

wikitext:
{{Zie artikel|Dit artikel gaat over de plaats Stare Juchy. Voor de gelijknamige gemeente zie [[Stare Juchy (gemeente)]].}}
{{Infobox plaats in Polen
| naam = Stare Juchy
| altnaam = Alt Jucha
Jucha
Fließdorf
| gemeente = [[Stare Juchy (gemeente)]]
| powiat = [[Powiat Ełcki|Ełcki]]
| woiwodschap = Ermland-Mazurië
| inwoners = 1800
| oppervlakte=
| jaar = 2006
| postcode = 19-330
| netnummer = 87
| hoogte  =
| kenteken = NEL
| lat_deg = 53
| lat_min = 56
| lat_sec =
| lon_deg = 22
| lon_min = 9
| lon_sec =
| image=StareJuchy1.jpg
}}
'''Stare Juchy''' ([[Duits]]: ''Alt Jucha''; 1929-1938: ''Jucha''; 1938-1945: ''Fließdorf'') is een [[dorp]] in het [[Polen|Poolse]] woiwodschap [[Ermland-Mazurië]], in het [[powiat|district]] [[powiat Ełcki|Ełcki]]. De plaats maakt deel uit van de gemeente [[Stare Juchy (gemeente)|Stare Juchy]] en telt 1800 inwoners.

==Verkeer en vervoer==
* [[Station Stare Juchy]]

{{Coor title dms|53|56|00|N|22|9|00|E|type:city(1800)_region:PL}}

[[Categorie:Plaats in Ermland-Mazurië]]

title: Situering

Woiwodschap: Ermland-Mazurië

Powiat: Ełcki

Gemeente: Stare Juchy (gemeente)

Coördinaten: 53° 56′ NB, 22° 9′ OL

title: Gegevens

title: Stare Juchy · Alt Jucha · Jucha · Fließdorf

Kentekenplaat: NEL

title: Foto's

Portaal: Centraal-Europa


text:
# Wouter Polspoel
Wouter Polspoel (Vilvoorde, 27 januari 1988) is een Vlaams auteur van jeugdliteratuur.

## Levensloop
Polspoel studeerde communicatiewetenschappen aan de Katholieke Universiteit Leuven. Het onderwerp van zijn masterproef luidde 'Een analyse van de filmische representatie van het Nürnbergtribunaal'. Na zijn studies ging hij aan de slag als eindredacteur bij Het Laatste Nieuws. Die baan ruilde hij in voor een job als leerkracht. Daarna werd hij fulltime redacteur. In 2018 ontmoette hij jeugdauteur Herman Van Campenhout. Kort daarna besloten ze samen een boek te schrijven over het Twintigste treinkonvooi, een treintransport van Joden naar het concentratiekamp in Auschwitz tijdens de Tweede Wereldoorlog. In 2019 kwam het boek uit. Het kreeg de titel Youra en het XXste konvooi.
In 2020 leidde de samenwerking van beide schrijvers tot een tweede boek: De mollen van Petit Bois. Dit beschrijft het relaas van de Britse 250ste tunnelling company tijdens de Eerste Wereldoorlog.
Een jaar later kwam met Muurziek het derde boek van het schrijversduo uit. Het boek vertelt een fictief verhaal dat zich afspeelt in voormalig Oost-Berlijn.
Met Enkeltje Mars kwam in 2022 het vierde young adultboek van Polspoel en Van Campenhout uit. Daarin wil het hoofdpersonage verhuizen naar Mars.

title: Wouter Polspoel

wikitext:
[[File:Wouter Polspoel en Herman Van Campenhout.jpg|thumb|Wouter Polspoel (r.) en Herman van Campenhout]]

'''Wouter Polspoel''' ([[Vilvoorde]], [[27 januari]] [[1988]]) is een [[Vlaanderen|Vlaams]] auteur van [[jeugdliteratuur]].

== Levensloop ==
Polspoel studeerde [[communicatiewetenschap]]pen aan de [[Katholieke Universiteit Leuven]]. Het onderwerp van zijn [[Scriptie|masterproef]] luidde 'Een analyse van de filmische representatie van het [[Processen van Neurenberg|Nürnbergtribunaal]]'. Na zijn studies ging hij aan de slag als eindredacteur bij [[Het Laatste Nieuws]]. Die baan ruilde hij in voor een job als leerkracht. Daarna werd hij fulltime redacteur. In 2018 ontmoette hij jeugdauteur [[Herman Van Campenhout]]. Kort daarna besloten ze samen een boek te schrijven over het [[Twintigste treinkonvooi]], een treintransport van [[Joden]] naar het [[Auschwitz (concentratiekamp)|concentratiekamp in Auschwitz]] tijdens de [[Tweede Wereldoorlog]]. In 2019 kwam het boek uit. Het kreeg de titel ''Youra en het XXste konvooi''.<ref>Amaury MICHAUX, [https://www.standaard.be/cnt/dmf20190715_04511433 Debutant schittert met jeugdboek over WOII-jodentransport], ''De Standaard'', 16 juli 2019</ref>

In 2020 leidde de samenwerking van beide schrijvers tot een tweede boek: ''De mollen van Petit Bois''. Dit beschrijft het relaas van de Britse 250ste tunnelling company tijdens de [[Eerste Wereldoorlog]].<ref>Amaury MICHAUX, [https://www.nieuwsblad.be/cnt/dmf20200212_04845308 Schrijversduo duikt met ‘De mollen van Petit Bois’ in tunnels van Eerste Wereldoorlog], ''Het Nieuwsblad'', 12 februari 2020</ref>

Een jaar later kwam met ''Muurziek''<ref>{{Citeer web|url=https://www.phoenixbooks.be/product-page/muurziek-wouter-polspoel-herman-van-vampenhout|titel=MUURZIEK - Wouter Polspoel & Herman Van Campenhout|bezochtdatum=2021-03-09|werk=PhoenixBooks|taal=}}</ref> het derde boek van het schrijversduo uit. Het boek vertelt een fictief verhaal dat zich afspeelt in voormalig Oost-Berlijn.

Met ''Enkeltje Mars''<ref>{{Citeer web|url=https://www.phoenixbooks.be/product-page/enkeltje-mars-wouter-polspoel-herman-van-campenhout|titel=ENKELTJE MARS -Wouter Polspoel & Herman Van Campenhout|bezochtdatum=2022-03-07|werk=PhoenixBooks|taal=}}</ref> kwam in 2022 het vierde young adultboek van Polspoel en Van Campenhout uit. Daarin wil het hoofdpersonage verhuizen naar Mars.

== Bibliografie ==
* ''Youra en het XXste konvooi'' (2019), samen met [[Herman Van Campenhout]]
* ''De mollen van Petit Bois'' (2020), samen met Herman Van Campenhout
* ''Muurziek'' (2021), samen met Herman Van Campenhout
* ''Enkeltje Mars'' (2022), samen met Herman Van Campenhout

{{Appendix|2=
*[https://auteursenboeken.be/auteur-wouter-polspoel/ Profiel van Wouter Polspoel], Auteurs en Boeken
----
{{references}}
}}

{{DEFAULTSORT:Polspoel, Wouter}}
[[Categorie:Vlaams schrijver]]


text:
# Kamatero
Kamatero (Grieks en Katharevousa: Καματερόν, Kamateron), Officiële naam volgens het Ministerie van Binnenlandse Zaken Demotisch: Καματερό, is een plaats en gemeente in de Griekse regio Attica, in het departement Athene. De gemeente telt 22.234 inwoners.

title: Kamatero

wikitext:
{{Infobox gemeente Griekenland
| name               = Kamatero
| name_local         = Καματερό
| city_flag          =
| city_seal          =
| lat_deg            = 38
| lat_min            = 3
| lat_sec            = 36
| lon_deg            = 23
| lon_min            = 42
| lon_sec            = 42
| elevation_min      =
| elevation_max      = 160
| periph             = [[Attica (Griekenland)|Attica]]
| prefec             = [[Athene (departement)|Athene]]
| districts          =
| mayor              = Nikitas Kamarinopoulos
| party              = [[PASOK]]
| since              = [[2006]]
| population_as_of   = [[2001]]
| population         = 22234
| area               = 5.95
| population_metro   =
| area_metro         =
| postal_code        = 13451
| area_code          = 210
| licence            = Zxx
| website            =
}}
'''Kamatero''' ([[Grieks]] en [[Katharevousa]]: Καματερόν, ''Kamateron''), Officiële naam volgens het Ministerie van Binnenlandse Zaken [[Demotisch]]: Καματερό, is een plaats en [[Griekse gemeente|gemeente]] in de [[Griekenland|Griekse]] regio [[Attica (Griekenland)|Attica]], in het departement [[Athene (departement)|Athene]]. De [[gemeente (bestuur)|gemeente]] telt 22.234 inwoners.

{{Appendix}}

[[Categorie:Voormalige gemeente in Griekenland]]
[[Categorie:Plaats in Attica]]

title: Situering

Periferie: Attica

Coördinaten: 38° 4′ NB, 23° 43′ OL

title: Algemeen

title: Politiek

Burgemeester: Nikitas Kamarinopoulos (sinds 2006)

Partij: PASOK

title: Overig

Kenteken: Zxx

Portaal: Griekenland


text:
# Bonte trechterspin
De bonte trechterspin (Tegenaria ferruginea) is een spinnensoort uit de familie van de trechterspinnen (Agelenidae). De wetenschappelijke naam van de soort werd, als Aranea ferruginea, in 1804 gepubliceerd door Georg Wolfgang Franz Panzer.
De vrouwtjes bereiken een lengte van 11 tot 14 mm. De lengte van de mannetjes varieert tussen 9 en 11 mm. De spin heeft een roodachtige grondkleur en op het achterlijf een roestrode tekening, die in zakjes uitloopt. Op het voorste gedeelte van het achterlijf zitten aan beide kanten, lichtbruine vlekken. Het borststuk (sternum) is  vooraan tweemaal ingesnoerd en heeft een lichte middenstreep met daarlangs vier lichte vlekken. De poten hebben borstels en duidelijke zwart-lichtbruine ringen.
De bonte trechterspin komt met name voor in grote delen van Europa en op de Azoren, en leeft dicht bij de grond in bossen en in gebouwen.

title: Bonte trechterspin

wikitext:
{{Taxobox
| type=dier
| afbeelding=Rostrote-Winkelspinne-FG-905.jpg
| afbeeldingtekst=
| rijk=[[Dieren (biologie)|Animalia]] (Dieren)
| stam=[[Geleedpotigen|Arthropoda]] (Geleedpotigen)
| klasse=[[Spinachtigen|Arachnida]] (Spinachtigen)
| orde=[[Spinnen (dieren)|Araneae]] (Spinnen)
| familie=[[Trechterspinnen|Agelenidae]](Trechterspinnen)
| geslacht=''[[Tegenaria]]''
| w-naam=''Tegenaria ferruginea''
| auteur=[[Georg Wolfgang Franz Panzer|Panzer]]
| datum=1804
| haakjes = ja
| origineel = ''Aranea ferruginea''
}}
De '''bonte trechterspin''' (''Tegenaria ferruginea'') is een [[Spinnen (dieren)|spinnen]][[soort]] uit de familie van de [[trechterspinnen]] (Agelenidae).<ref name="Platnick">{{Brontabel|2012-Platnick}}</ref> De wetenschappelijke naam van de soort werd, als ''Aranea ferruginea'', in 1804 gepubliceerd door [[Georg Wolfgang Franz Panzer]].

De vrouwtjes bereiken een lengte van 11 tot 14 [[Millimeter|mm]]. De lengte van de mannetjes varieert tussen 9 en 11 mm. De spin heeft een roodachtige grondkleur en op het achterlijf een roestrode tekening, die in zakjes uitloopt. Op het voorste gedeelte van het achterlijf zitten aan beide kanten, lichtbruine vlekken. Het borststuk ([[sternum (spin)|sternum]]) is  vooraan tweemaal ingesnoerd en heeft een lichte middenstreep met daarlangs vier lichte vlekken. De poten hebben borstels en duidelijke zwart-lichtbruine ringen.
[[File:Malthonica ferruginea, bonte trechterspin.jpg|270px|thumb|left|Bonte trechterspin]]

De bonte trechterspin komt met name voor in grote delen van [[Europa (werelddeel)|Europa]] en op de [[Azoren]], en leeft dicht bij de grond in bossen en in gebouwen.

==Externe links==
* [https://belgianspiders.be/soortenlijst-van-de-belgische-spinnen/ Soortnaam op Arabel]

{{Appendix}}

[[Categorie:Trechterspinnen]]
[[Categorie:Dier uit het Palearctisch gebied]]

title: Bonte trechterspin

Klasse: Arachnida (Spinachtigen)

Orde: Araneae (Spinnen)

Familie: Agelenidae(Trechterspinnen)

Geslacht: Tegenaria

title: Soort


text:
# Sphenorhina normandiae
Sphenorhina normandiae is een halfvleugelig insect uit de familie schuimcicaden (Cercopidae). De wetenschappelijke naam van deze soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1924 door Lallemand.

title: Sphenorhina normandiae

wikitext:
{{Taxobox insect
| naam = ''Sphenorhina normandiae''
| titelweergave = cursief
| afbeelding =
| afbeeldingtekst =
| orde = [[Halfvleugeligen|Hemiptera]] (Halfvleugeligen)
| onderorde = [[Cicaden|Auchenorrhyncha]] (Cicaden)
| familie = [[Schuimcicaden|Cercopidae]] (Schuimcicaden)
| geslacht = ''[[Sphenorhina]]''
| w-naam = ''Sphenorhina normandiae''
| auteur = Lallemand
| datum = 1924
| haakjes =
| species =
| commons =
}}
'''''Sphenorhina normandiae''''' is een [[halfvleugeligen|halfvleugelig insect]] uit de familie [[schuimcicaden]] (Cercopidae). De wetenschappelijke naam van deze soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1924 door Lallemand.

{{Appendix|2=
* {{Brontabel|9999-Cercopoidea}} [bezocht 9 juni 2013]
}}
{{Beginnetje|biologie|2013|06|10}}

[[Categorie:Sphenorhina|normandiae]]

title: Sphenorhina normandiae

Orde: Hemiptera (Halfvleugeligen)

Onderorde: Auchenorrhyncha (Cicaden)

Familie: Cercopidae (Schuimcicaden)

Geslacht: Sphenorhina

title: Soort


text:
# Roger Baize
Roger Jules François Baize (Leval-Trahegnies, 14 december 1925 - Morlanwelz, 28 augustus 1993) was een Belgisch volksvertegenwoordiger en burgemeester.

## Levensloop
Baize werd onverwacht volksvertegenwoordiger voor de socialistische partij in het arrondissement Thuin, na de dood van Max Buset van wie hij de eerste opvolger was. Hij werd door de Kamer aanvaard op 7 juli 1958.
Hij bleef slechts heel kort in de Kamer zetelen, want op 25 november 1959 nam hij al ontslag. Hij werd opgevolgd door Yvonne Deleau-Prince.
Baize was in 1952 gemeenteraadslid geworden van de gemeente Carnières, waarvan hij schepen werd (1957-1959) en burgemeester (1959-1964).

title: Roger Baize

wikitext:
'''Roger Jules François Baize''' ([[Leval-Trahegnies]], [[14 december]] [[1925]] - [[Morlanwelz]], [[28 augustus]] [[1993]]<ref>[http://gplu3.be/Geneabel/actes/acte_bans.php?xid=1054885&xct=6141 Avis de Décès : BAIZE Roger Jules François]{{dode link|datum=december 2017 |bot=InternetArchiveBot }}</ref>) was een [[België|Belgisch]] [[Kamer van volksvertegenwoordigers|volksvertegenwoordiger]] en burgemeester.

==Levensloop==
Baize werd onverwacht volksvertegenwoordiger voor de socialistische partij in het arrondissement Thuin, na de dood van [[Max Buset]] van wie hij de eerste opvolger was. Hij werd door de Kamer aanvaard op 7 juli 1958.

Hij bleef slechts heel kort in de Kamer zetelen, want op 25 november 1959 nam hij al ontslag. Hij werd opgevolgd door [[Yvonne Deleau-Prince]].

Baize was in 1952 gemeenteraadslid geworden van de gemeente [[Carnières (België)|Carnières]], waarvan hij schepen werd (1957-1959) en burgemeester (1959-1964).

==Literatuur==
* Paul VAN MOLLE, ''Het Belgisch parlement, 1894-1972), Antwerpen, 1972.

{{Appendix}}

{{DEFAULTSORT:Baize}}
[[Categorie:Belgisch volksvertegenwoordiger]]
[[Categorie:Burgemeester van een voormalige Waalse gemeente]]


text:
# Lehmannia macroflagellata
Lehmannia macroflagellata is een slakkensoort uit de familie van de Limacidae. De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1962 door Grossu & Lupu.

title: Lehmannia macroflagellata

wikitext:
{{Taxobox
| titelweergave = cursief
| naam = ''Lehmannia macroflagellata''
| afbeelding =
| rijk = [[Dieren (biologie)|Animalia]] (Dieren)
| stam = [[Weekdieren|Mollusca]] (Weekdieren)
| klasse = [[Slakken|Gastropoda]] (Slakken)
| familie = [[Limacidae]]
| geslacht = ''[[Lehmannia]]''
| w-naam = ''Lehmannia macroflagellata''
| auteur = Grossu & Lupu
| datum = 1962
| haakjes =
| commons =
| species =
}}
'''''Lehmannia macroflagellata''''' is een [[slakken|slakkensoort]] uit de familie van de [[Limacidae]].<ref>{{Link Fauna Europaea|id=429496|naam=''Lehmannia macroflagellata''}}</ref> De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1962 door Grossu & Lupu.

{{Appendix}}
{{beginnetje|biologie|2013|06|29}}

[[Categorie:Limacidae]]

title: Lehmannia macroflagellata

Stam: Mollusca (Weekdieren)

Klasse: Gastropoda (Slakken)

Familie: Limacidae

Geslacht: Lehmannia

title: Soort


text:
# Pedaliodes xanthosphenisca
Pedaliodes xanthosphenisca is een vlinder uit de onderfamilie Satyrinae van de familie Nymphalidae. De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1967 door Kenneth Hayward.

title: Pedaliodes xanthosphenisca

wikitext:
{{Taxobox vlinder
| naam = ''Pedaliodes xanthosphenisca''
| titelweergave = cursief
| afbeelding =
| familie = [[Nymphalidae]]
| onderfamilie = [[Satyrinae]]
| geslacht = ''[[Pedaliodes]]''
| w-naam = ''Pedaliodes xanthosphenisca''
| auteur = Hayward
| datum = 1967
| haakjes =
| commons =
| species =
}}

'''''Pedaliodes xanthosphenisca''''' is een [[vlinders|vlinder]] uit de onderfamilie [[Satyrinae]] van de familie [[Nymphalidae]].<ref>{{Brontabel|9999-Lepindex}}</ref> De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1967 door [[Kenneth Hayward]].

{{Appendix}}
{{beginnetje|biologie|2013|04|01}}

[[Categorie:Pedaliodes|xanthosphenisca]]

title: Pedaliodes xanthosphenisca

Familie: Nymphalidae

Onderfamilie: Satyrinae

Geslacht: Pedaliodes

title: Soort


text:
# Kejambon (Taman)
Kejambon is een bestuurslaag in het regentschap Pemalang van de provincie Midden-Java, Indonesië. Kejambon telt 2785 inwoners (volkstelling 2010).

title: Kejambon (Taman)

wikitext:
{{Infobox plaats in Indonesië
| soort          = Dorp
| naam           = Kejambon
| inwoners       = 2785
| datum inwoners = 2010
| provincie      = [[Midden-Java]]
| regentschap    = [[Pemalang (regentschap)|Pemalang]]
| onderdistrict  = [[Taman (onderdistrict van Pemalang)|Taman]]
| eiland         =
| tijdzone       =
| code desa      = 3327090006
| mapname        =
| lat_deg        =
| lat_min        =
| lat_sec        =
| lon_deg        =
| lon_min        =
| lon_sec        =
| image          =
| caption        =
}}
'''Kejambon''' is een bestuurslaag in het [[Regentschap (Indonesië)|regentschap]] [[Pemalang (regentschap)|Pemalang]] van de [[Provincies van Indonesië|provincie]] [[Midden-Java]], [[Indonesië]]. Kejambon telt 2785 inwoners (volkstelling 2010).

{{Appendix|2=
* Resultaten van de volkstelling (2010), Badan Pusat Statistik, [https://web.archive.org/web/20121202090212/http://bps.go.id/eng/download_file/Population_of_Indonesia_by_Village_2010.pdf Population_of_Indonesia_by_Village]
}}
{{Beginnetje|landen & Volken|land=Indonesië|2=2013|3=06|4=20}}

[[Categorie:Plaats in Midden-Java]]

title: Situering

Provincie: Midden-Java

Regentschap of · stadsgemeente: Pemalang

Onderdistrict: Taman

title: Algemeen

title: Overig

Portaal: Indonesië


text:
# Lernaeenicus polynemi
Lernaeenicus polynemi is een eenoogkreeftjessoort uit de familie van de Pennellidae. De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1898 door Bassett-Smith.

title: Lernaeenicus polynemi

wikitext:
{{Taxobox
| titelweergave = cursief
| naam = ''Lernaeenicus polynemi''
| afbeelding =
| rijk = [[Dieren (biologie)|Animalia]] (Dieren)
| stam = [[Geleedpotigen|Arthropoda]] (Geleedpotigen)
| klasse = [[Hexanauplia]]
| onderklasse = [[Eenoogkreeftjes|Copepoda]] (Eenoogkreeftjes)
| orde = [[Siphonostomatoida]]
| familie = [[Pennellidae]]
| geslacht = ''[[Lernaeenicus]]''
| w-naam = ''Lernaeenicus polynemi''
| auteur = Bassett-Smith
| datum = 1898
| haakjes = ja
| worms = 359093
| origineel = ''Lernaeonema polynemi''

}}
'''''Lernaeenicus polynemi''''' is een [[eenoogkreeftjes]]soort uit de familie van de [[Pennellidae]].<ref>Walter, T. Chad (2012). <i>Lernaeenicus polynemi</i> (Bassett-Smith, 1898). In: Walter, T.C., Boxshall, G. (2012). World Copepoda database. Geraadpleegd via:  World Register of Marine Species op http://www.marinespecies.org/aphia.php?p=taxdetails&id=359093</ref> De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1898 door Bassett-Smith.

{{Appendix}}
{{beginnetje|biologie|2013|03|18}}

[[Categorie:Pennellidae]]

title: Lernaeenicus polynemi

Klasse: Hexanauplia

Onderklasse: Copepoda (Eenoogkreeftjes)

Orde: Siphonostomatoida

Familie: Pennellidae

Geslacht: Lernaeenicus

title: Soort


text:
# Pterocaesio lativittata
Pterocaesio lativittata is een straalvinnige vis uit de familie van Caesionidae, orde baarsachtigen (Perciformes), die voorkomt in het westen van de Indische Oceaan, het oosten van de Indische Oceaan, de Grote Oceaan.

## Anatomie
Pterocaesio lativittata kan een maximale lengte bereiken van 13 cm. Van de zijkant gezien heeft het lichaam van de vis een normale vorm, van bovenaf gezien is de vorm het best te typeren als gedrongen. De kop is min of meer recht. De ogen zijn normaal van vorm en zijn symmetrisch.
De vis heeft één zijlijn, één rugvin en één aarsvin. Er zijn tien stekels en 14 tot 16 vinstralen in de rugvin en drie stekels en 12 tot 13 vinstralen in de aarsvin.

## Leefwijze
Pterocaesio lativittata is een zoutwatervis die voorkomt in een tropisch klimaat.  De soort is voornamelijk te vinden in zeeën en koraalriffen. De diepte waarop de soort voorkomt is maximaal 40 m onder het wateroppervlak.
Het dieet van de vis bestaat hoofdzakelijk uit dierlijk voedsel, waarmee het zich voedt door selectief plankton uit het water te filteren.
De soort komt niet voor op de Rode Lijst van de IUCN.

title: Pterocaesio lativittata

wikitext:
{{Taxobox straalvinnige
| titelweergave     = cursief
| naam              = ''Pterocaesio lativittata''
| status            = LC
| afbeelding        =
| afbeeldingtekst   =
| orde              = [[Baarsachtigen|Perciformes]] (Baarsachtigen)
| familie           = [[Fuseliers|Caesionidae]] (Fuseliers)
| geslacht          = ''[[Pterocaesio]]''
| auteur            = [[Pieter Bleeker|Bleeker]]
| datum             = 1876
| worms = 213659
| rl-id= 20252707
| statusbron= 2015
}}

'''''Pterocaesio lativittata''''' is een [[straalvinnigen|straalvinnige]] vis uit de familie van [[Fuseliers|Caesionidae]], orde [[baarsachtigen]] (Perciformes), die voorkomt in het westen van de [[Indische Oceaan]], het oosten van de [[Indische Oceaan]], de [[Grote Oceaan]].

== Anatomie ==
''Pterocaesio lativittata'' kan een maximale lengte bereiken van 13 cm. Van de zijkant gezien heeft het lichaam van de vis een normale vorm, van bovenaf gezien is de vorm het best te typeren als gedrongen. De kop is min of meer recht. De ogen zijn normaal van vorm en zijn symmetrisch.

De vis heeft één [[zijlijn]], één rugvin en één aarsvin. Er zijn tien stekels en 14 tot 16 vinstralen in de rugvin en drie stekels en 12 tot 13 vinstralen in de aarsvin.

== Leefwijze ==
''Pterocaesio lativittata'' is een zoutwatervis die voorkomt in een tropisch klimaat.  De soort is voornamelijk te vinden in zeeën en koraalriffen. De diepte waarop de soort voorkomt is maximaal 40 m onder het wateroppervlak.

Het dieet van de vis bestaat hoofdzakelijk uit dierlijk voedsel, waarmee het zich voedt door selectief plankton uit het water te filteren.

De soort komt niet voor op de [[IUCN Rode Lijst|Rode Lijst van de IUCN]].

== Externe link ==
*[http://www.fishbase.org/photos/thumbnailssummary.php?ID=934 Foto's van ''Pterocaesio lativittata'' op FishBase]

{{Appendix|2=
* Froese, R., D. Pauly. en redactie. 2005. FishBase. Elektronische publicatie. [http://www.fishbase.org www.fishbase.org], versie 06/2005.
}}

[[Categorie:Fuseliers|Lativittata]]
[[Categorie:IUCN-status niet bedreigd]]

title: Pterocaesio lativittata · IUCN-status: Niet bedreigd (2015)

Orde: Perciformes (Baarsachtigen)

Familie: Caesionidae (Fuseliers)

Geslacht: Pterocaesio

title: Soort


text:
# Psychoda tridentata
Psychoda tridentata is een muggensoort uit de familie van de motmuggen (Psychodidae). De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1967 door Sara & Salamanna.

title: Psychoda tridentata

wikitext:
{{Taxobox insect
| titelweergave = cursief
| naam = ''Psychoda tridentata''
| afbeelding =
| orde = [[Diptera]] (Tweevleugeligen)
| onderorde = [[Nematocera]] (Muggen)
| familie = [[Motmuggen|Psychodidae]] (Motmuggen)
| geslacht = ''[[Psychoda]]''
| w-naam = ''Psychoda tridentata''
| auteur = Sara & Salamanna
| datum = 1967
| haakjes =
| commons =
| species =
}}
'''''Psychoda tridentata''''' is een [[muggen]]soort uit de familie van de [[Motmuggen|motmuggen (Psychodidae)]].<ref>{{Link Fauna Europaea|id=141570|naam=''Psychoda tridentata''}}</ref> De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1967 door Sara & Salamanna.

{{Appendix}}
{{beginnetje|biologie|2013|06|23}}

[[Categorie:Psychoda|tridentata]]

title: Psychoda tridentata

Orde: Diptera (Tweevleugeligen)

Onderorde: Nematocera (Muggen)

Familie: Psychodidae (Motmuggen)

Geslacht: Psychoda

title: Soort


text:
# James Dean Bradfield
James Dean Bradfield (Pontypool, 21 februari 1969) is een Welshe zanger en gitarist van de alternatieve rockband Manic Street Preachers.

## Biografie
Bradfield werd vroeger vaak gepest vanwege zijn kleine postuur en deelname aan het schoolkoor. Hij ging het liefst om met zijn neef Sean Moore, die bij hem inwoonde na de scheiding van zijn ouders, en zijn schoolvrienden Nicky Wire en Richey James Edwards. Hij leerde zichzelf gitaarspelen na het ontdekken van The Clash en werd straatmuzikant. Een oude man schold hem op straat uit voor Manic Street Preacher (Gestoorde Straatpriester), waar hij zijn bandnaam vandaan haalde.
Door hun socialistische en duistere teksten werden ze al even snel berucht en gehaat als indrukwekkend en geliefd. Na Richey James Edwards' verdwijning werden hun teksten en muziek al wat minder ruig en verdween hun agressieve impressie.
Bradfield is het muzikale brein achter de Manics, met assistentie van Moore. Wire en Edwards bekommerden zich om de teksten, aangezien ze zelf niet bepaald talent hadden. Bradfield nam alle bastracks op omdat Wire niet goed genoeg was en hij nam zowel lead- als ritmegitaar op. Live speelde Edwards meestal niet eens mee, maar deed hij alsof. Wire herstelde zich echter in zijn kwaliteiten live en verbeterde zich met de jaren mee. Na Edwards' verdwijning nam hij het tekstschrijven alleen over.
Hoewel Bradfield ooit beweerde verveeld te raken in het bijzijn van vrouwen trouwde hij in 2004 met Mylène Halsall.
In 2006 werd zijn eerste soloalbum uitgebracht, The Great Western genaamd. Dit werd positief ontvangen.

- Biblioteca Nacional de España: XX956454
- Gemeinsame Normdatei: 134764919
- International Standard Name Identifier: 0000 0000 2260 4631
- Library of Congress Control Number: no2006101803
- MusicBrainz: cf384395-7989-4d78-8fb1-8e9e1b6a712e
- Nationale Bibliotheek van Tsjechië: ola2002152812
- Virtual International Authority File: 23357581
- WorldCat: E39PBJqK8DFTXwBjHDTThVJFKd

title: James Dean Bradfield

wikitext:
{{Infobox artiest
| naam                 = James Dean Bradfield
| afbeelding           = Manic Street Preachers in London2005-4.jpg
| onderschrift         =
| volledige naam       = James Dean Bradfield
| bijnaam              =
| geboren              = [[21 februari]] [[1969]]
| overleden            =
| land                 = {{GB}}
| jaren-actief         = [[1989]]–heden
| genre                = [[Alternatieve rock]]
| beroep               = muzikant
| instrument           = [[Zang]], [[gitaar]]
| zangstem             =
| invloed              =
| label                =
| acts                 = [[Manic Street Preachers]]<br />Solo
| bekende instrumenten =
}}
'''James Dean Bradfield''' ([[Pontypool]], [[21 februari]] [[1969]]) is een [[Wales|Welshe]] zanger en gitarist van de [[alternatieve rock]]band [[Manic Street Preachers]].

== Biografie ==
Bradfield werd vroeger vaak gepest vanwege zijn kleine postuur en deelname aan het schoolkoor. Hij ging het liefst om met zijn neef [[Sean Moore (muzikant)|Sean Moore]], die bij hem inwoonde na de scheiding van zijn ouders, en zijn schoolvrienden [[Nicky Wire]] en [[Richey James Edwards]]. Hij leerde zichzelf gitaarspelen na het ontdekken van [[The Clash]] en werd straatmuzikant. Een oude man schold hem op straat uit voor ''Manic Street Preacher'' (Gestoorde Straatpriester), waar hij zijn bandnaam vandaan haalde.

Door hun [[socialisme|socialistische]] en duistere teksten werden ze al even snel berucht en gehaat als indrukwekkend en geliefd. Na Richey James Edwards' verdwijning werden hun teksten en muziek al wat minder ruig en verdween hun agressieve impressie.

Bradfield is het muzikale brein achter de Manics, met assistentie van Moore. Wire en Edwards bekommerden zich om de teksten, aangezien ze zelf niet bepaald talent hadden. Bradfield nam alle bastracks op omdat Wire niet goed genoeg was en hij nam zowel lead- als ritmegitaar op. Live speelde Edwards meestal niet eens mee, maar deed hij alsof. Wire herstelde zich echter in zijn kwaliteiten live en verbeterde zich met de jaren mee. Na Edwards' verdwijning nam hij het tekstschrijven alleen over.

Hoewel Bradfield ooit beweerde verveeld te raken in het bijzijn van vrouwen trouwde hij in 2004 met Mylène Halsall.

In 2006 werd zijn eerste soloalbum uitgebracht, ''The Great Western'' genaamd. Dit werd positief ontvangen.
{{Navigatie Manic Street Preachers}}
{{Bibliografische informatie}}

{{DEFAULTSORT:Bradfield, James Dean}}
[[Categorie:Brits gitarist]]
[[Categorie:Welsh zanger]]

title: Algemene informatie

Volledige naam: James Dean Bradfield

Geboren: 21 februari 1969

Geboorteplaats: Pontypool

Land: Verenigd Koninkrijk

title: Werk

Genre(s): Alternatieve rock

Beroep: muzikant

Instrument(en): Zang, gitaar

Act(s): Manic Street Preachers · Solo