text:
# Charles Davies Sherborn
Charles Davies Sherborn (30 juni 1861 - 22 juni 1942) was een Engelse bibliograaf, paleontoloog en geoloog. Zijn magnum opus was de compilatie van de Index Animalium, een elfdelig werk van 9.000 pagina's waarin de 444.000 namen werden gecatalogiseerd van elk levend en uitgestorven dier waarvan de naam tussen 1758 en 1850 was gepubliceerd. Dit werk wordt beschouwd als de bibliografische basis voor zoölogische nomenclatuur. Daarnaast schreef Sherborn bijna 200 boeken, artikelen en catalogi over een breed scala aan onderwerpen in de natuurlijke historie. Hij leverde belangrijke bijdragen aan de studie van microfossielen en was een van de oprichters en de eerste voorzitter van de Society for the Bibliography of Natural History. Als erkenning voor zijn inspanningen ontving hij een eredoctoraat van de Universiteit van Oxford.

## Levensloop
Sherborn was een afstammeling van de familie Sherborn die sinds de 17e eeuw eigenaar was van Fawns Manor in Bedfont (Londen). Tijdens onderzoek naar zijn familiegeschiedenis kwam hij in contact met zijn neef William Sherborn, die nog steeds in het bezit was van het landhuis, en bij de dood van William in 1912 (hetzelfde jaar als de dood van Charles William Sherborn) werd hij eigenaar van het landhuis, maar hij heeft er nooit zijn intrek genomen; hij gaf er de voorkeur aan in Fulham te blijven. Bij de dood van Charles Davies Sherborn in 1942 werd het landhuis geërfd door zijn neef Ronald Thorne Sherborn, vader van de natuurbeschermer Derek Sherborn.
Sherborn is nooit getrouwd; hoewel hij tien jaar verloofd was kwam hij tot de conclusie dat zijn bescheiden inkomen onvoldoende zou zijn om voor een vrouw en een gezin te zorgen.

## Paleontologie
Sherborn ontwikkelde een hartstochtelijke interesse in geologie en paleontologie en in 1883 werd hij door de geoloog Thomas Rupert Jones gevraagd om te helpen bij het illustreren en voltooien van enkele artikelen die hij aan het schrijven was over fossiele foraminiferen. Jones zou een naaste collega en mentor voor Sherborn worden. Tussen 1883 en 1887 hadden ze drie artikelen gepubliceerd, waarbij Sherborn de illustraties leverde. Uitgedaagd door het grote aantal tijdschriften dat ze moesten raadplegen bij het voorbereiden van hun artikelen, begon Sherborn zijn eerste bibliografie samen te stellen, A Bibliography of the Foraminifera, gepubliceerd in 1888. Rond deze tijd werd hij ingehuurd door de afdeling Geologie van het Natural History Museum om fossielen schoon te maken en te prepareren. Zijn loon was gebaseerd op het aantal fossielen dat hij verwerkte. In deze nieuwe rol kreeg hij de kans om samen te werken met Arthur Smith Woodward, een expert op het gebied van fossiele vissen en een invloedrijke collega in de carrière van Sherborn.

title: Charles Davies Sherborn

wikitext:
[[Bestand:A scholar's study. Wellcome L0042494.jpg|miniatuur|Sherborn's [[ex libris]], gegraveerd door zijn vader.]]
'''Charles Davies Sherborn''' (30 juni 1861 - 22 juni 1942) was een Engelse [[Bibliografie (kunst)|bibliograaf]], paleontoloog en geoloog.<ref name="Shindler2016">Shindler, 2016</ref> Zijn [[magnum opus]] was de compilatie van de ''Index Animalium'', een elfdelig werk van 9.000 pagina's waarin de 444.000 namen werden gecatalogiseerd van elk levend en uitgestorven dier waarvan de naam tussen 1758 en 1850 was gepubliceerd. Dit werk wordt beschouwd als de bibliografische basis voor zoölogische [[nomenclatuur]]. Daarnaast schreef Sherborn bijna 200 boeken, artikelen en catalogi over een breed scala aan onderwerpen in de [[natuurlijke historie]]. Hij leverde belangrijke bijdragen aan de studie van [[Micropaleontologie|microfossielen]] en was een van de oprichters en de eerste voorzitter van de [[Society for the Bibliography of Natural History]].<ref>Evenhuis, 2016</ref> Als erkenning voor zijn inspanningen ontving hij een [[eredoctoraat]] van de [[Universiteit van Oxford]].

== Levensloop ==
Sherborn was een afstammeling van de familie Sherborn die sinds de 17e eeuw eigenaar was van Fawns Manor in [[Bedfont]] ([[Londen]]). Tijdens onderzoek naar zijn familiegeschiedenis kwam hij in contact met zijn neef William Sherborn, die nog steeds in het bezit was van het landhuis, en bij de dood van William in 1912 (hetzelfde jaar als de dood van [[Charles William Sherborn]]) werd hij eigenaar van het landhuis, maar hij heeft er nooit zijn intrek genomen; hij gaf er de voorkeur aan in [[Fulham (wijk)|Fulham]] te blijven. Bij de dood van Charles Davies Sherborn in 1942 werd het landhuis geërfd door zijn neef Ronald Thorne Sherborn, vader van de natuurbeschermer [[Derek Sherborn]].<ref>{{Citeer boek |titel=An Inspector Recalls: Saving Our Heritage |achternaam=Derek Sherborn |uitgever=The Book Guild Ltd |isbn=1-85776-564-8 |jaar=2003}}</ref><ref>Burke's Genealogical and Heraldic History of the Landed Gentry' vol. 2, 1969, pg. 559, 'Sherborn of Bedfont'</ref>

Sherborn is nooit getrouwd; hoewel hij tien jaar verloofd was kwam hij tot de conclusie dat zijn bescheiden inkomen onvoldoende zou zijn om voor een vrouw en een gezin te zorgen.<ref name="Shindler2016" />

== Paleontologie ==
[[Bestand:Charles Davies Sherborn land and freshwater mollusc collections.jpg|miniatuur|Een voorbeeld van de [[weekdieren]]collectie van Sherborn in het Natural History Museum]]
Sherborn ontwikkelde een hartstochtelijke interesse in geologie en paleontologie en in 1883 werd hij door de geoloog Thomas Rupert Jones gevraagd om te helpen bij het illustreren en voltooien van enkele artikelen die hij aan het schrijven was over fossiele [[Foraminifera|foraminiferen]]. Jones zou een naaste collega en mentor voor Sherborn worden. Tussen 1883 en 1887 hadden ze drie artikelen gepubliceerd, waarbij Sherborn de illustraties leverde. Uitgedaagd door het grote aantal tijdschriften dat ze moesten raadplegen bij het voorbereiden van hun artikelen, begon Sherborn zijn eerste bibliografie samen te stellen, ''A Bibliography of the Foraminifera'', gepubliceerd in 1888.<ref>Miller, 2016</ref> Rond deze tijd werd hij ingehuurd door de afdeling Geologie van het [[Natural History Museum]] om fossielen schoon te maken en te prepareren. Zijn loon was gebaseerd op het aantal fossielen dat hij verwerkte. In deze nieuwe rol kreeg hij de kans om samen te werken met [[Arthur Smith Woodward]], een expert op het gebied van fossiele vissen en een invloedrijke collega in de carrière van Sherborn.<ref name="Shindler2016">Shindler, 2016</ref>

== Bibliografie ==
Aangemoedigd door het succes van zijn eerste bibliografie begon Sherborn een veel ambitieuzer project te overwegen: het indexeren van ''alle'' levende en uitgestorven diersoorten die sinds 1758 waren ontdekt. De reikwijdte van wat hij voorstelde was hem in eerste instantie misschien niet duidelijk; hij was aanvankelijk van plan de index tot 1900 te laten lopen. Zelfs nadat hij dat beperkte tot 1850 was de taak enorm. Hij begon in 1890 aan zijn ''Index Animalium'' te werken. Overdag ging hij door met het prepareren van fossielen in het museum, terwijl hij 's avonds thuis aan het werk was, systematisch door duizenden boeken en tijdschriften bladerde en elke soortnaam die hij tegenkwam op stukjes papier noteerde. Alleen al in het eerste jaar las hij 500 wetenschappelijke referenties door en registreerde ongeveer 40.000 namen. Tegen de tijd dat hij klaar was had hij duizenden boeken en tijdschriften in meerdere talen gelezen en had hij meer dan een miljoen handgeschreven documenten gemaakt. Alleen al het sorteren van de documenten in alfabetische volgorde duurde meer dan drie jaar. Het eerste deel verscheen in 1902 en besloeg de periode 1758-1800. Voor de daarop volgende 50 jaar waren nog eens 10 delen nodig (een maatstaf voor de explosieve groei van de wetenschappelijke kennis) en de serie werd pas in 1932 voltooid.<ref name="Shindler2016">Shindler, 2016</ref>

In 1892 werd Sherborn door Richard Startin Owen gevraagd om hem te helpen met de biografie van zijn beroemde grootvader [[Richard Owen]], oprichter van het [[Natural History Museum]] in Londen en een van de beroemdste wetenschappers van zijn tijd. Sherborn moest daarvoor documenten doorwerken die lagen opgeslagen in een schuur in stapels van meer dan drie meter hoog. Sherborn had er weliswaar plezier in, maar overwerkte zich zodanig dat hij drie jaar lang gezondheidsproblemen hield. Hij bracht de enorme taak niettemin tot een goed einde.

Sherborn vond het leuk om zijn collega's samen te brengen voor zijn beroemde 'rook- en chat'-feestjes bij hem thuis. Dit waren informele aangelegenheden met meestal uitsluitend mannelijke gasten, en tot de gasten behoorden zowel museumpersoneel als persoonlijke vrienden.<ref name="Shindler2016">Shindler, 2016</ref>

== Externe links ==
* {{en}}[https://archive.org/search?query=Charles%20Davies%20Sherborn Werken door of over Charles Davies Sherborn] in het [[Internet Archive]]
* {{en}}[http://www.sil.si.edu/digitalcollections/indexanimalium/Index.cfm Online editie van Index animalium], door de bibliotheek van [[Smithsonian Institution]]

{{Appendix|1=|2=
;Bronnen

* {{Citeer journal |achternaam=Evenhuis |voornaam=Neal |titel=Charles Davies Sherborn and the "Indexer's Club" |url=https://archive.org/details/charlesdaviessh550even |journal=ZooKeys |datum=2016 |issue=550 |pagina's=[https://archive.org/details/charlesdaviessh550even/page/n10 13]–32 |pmid=26877650 |doi=10.3897/zookeys.550.9697 |pmc=4741212}}
* {{Citeer journal |achternaam=Michel |voornaam=Ellinor |titel=Anchoring Biodiversity Information: From Sherborn to the 21st century and beyond |url=https://archive.org/details/anchoringbiodiv550mich |journal=ZooKeys |datum=2016 |issue=550 |pagina's=[https://archive.org/details/anchoringbiodiv550mich/page/n0 1]–11 |pmid=26877649 |doi=10.3897/zookeys.550.7460 |pmc=4741211}}
* {{Citeer journal |achternaam=Miller |voornaam=Giles |titel=Sherborn's foraminiferal studies and their influence on the collections at the Natural History Museum, London |journal=ZooKeys |datum=2016 |issue=550 |pagina's=71–81 |pmid=26877653 |doi=10.3897/zookeys.550.9863 |pmc=4741215}}
* {{Citeer nieuws |achternaam=Shindler |voornaam=Karolyn |titel=Richard Owen: the greatest scientist you've never heard of |url=https://www.telegraph.co.uk/news/science/evolution/8185977/Richard-Owen-the-greatest-scientist-youve-never-heard-of.html |datum=7 december 2010 |bezochtdatum= |uitgever=The Telegraph}}
* {{Citeer nieuws |achternaam=Shindler |voornaam=Karolyn |titel=Charles Davies Sherborn, the Natural History Museum's 'magpie with a card-index mind' |url=https://www.telegraph.co.uk/science/8646534/Charles-Davies-Sherborn-the-Natural-History-Museums-magpie-with-a-card-index-mind.html |datum=19 juli 2011 |bezochtdatum= |uitgever=[[The Daily Telegraph]] |archiefurl=https://web.archive.org/web/20110719234501/http://www.telegraph.co.uk/science/8646534/Charles-Davies-Sherborn-the-Natural-History-Museums-magpie-with-a-card-index-mind.html |archiefdatum=19 juli 2011}}
* {{Citeer journal |achternaam=Shindler |voornaam=Karolyn |titel=A magpie with a card-index mind – Charles Davies Sherborn 1861–1942 |url=https://archive.org/details/magpiewithcardi550shin |journal=ZooKeys |datum=2016 |issue=550 |pagina's=33–56 |pmid=26877651 |doi=10.3897/zookeys.550.9975 |pmc=4741213}}
* {{Bronvermelding anderstalige Wikipedia|taal=en|titel=Charles Davies Sherborn|datum=20231128}}

;Voetnoten
{{References}}
}}

{{Bibliografische informatie}}

{{DEFAULTSORT:Sherborn, Charles Davies}}
[[Categorie:Brits paleontoloog]]
[[Categorie:Brits geoloog]]
[[Categorie:Bibliografen]]


text:
# Ectinoides insignitus
Ectinoides insignitus is een keversoort uit de familie kniptorren (Elateridae). De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1894 door Lewis.

wikiname: nlwiki

title: Ectinoides insignitus

in_language: nl

wikitext:
{{Taxobox insect
| titelweergave = cursief
| naam = ''Ectinoides insignitus''
| afbeelding =
| afbeeldingtekst =
| orde = [[Kevers|Coleoptera]] (Kevers)
| familie = [[Kniptorren|Elateridae]] (Kniptorren)
| geslacht = ''[[Ectinoides]]''
| w-naam = ''Ectinoides insignitus''
| auteur = Lewis
| datum = 1894
| haakjes = ja
| species =
| commons =
}}
'''''Ectinoides insignitus''''' is een [[kevers]]oort uit de familie [[kniptorren]] (Elateridae). De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1894 door Lewis.<ref>[http://insects.tamu.edu/research/collection/hallan/test/Arthropoda/Insects/Coleoptera/Family/Elateridae.txt Elateridae] in [http://insects.tamu.edu/research/collection/hallan/test/Arthropoda/Insects/Coleoptera/Family/Coleoptera1.htm Synopsis of the described Coleoptera of the World 6 juni 2010]. [https://web.archive.org/web/20141203145937/https://insects.tamu.edu/research/collection/hallan/test/Arthropoda/Insects/Coleoptera/Family/Elateridae.txt Gearchiveerd] op 3 december 2014.</ref>
{{Appendix}}
{{beginnetje|biologie|2011|10|30}}

[[Categorie:Kniptorren]]

title: Ectinoides insignitus

Rijk: Animalia (Dieren)

Stam: Arthropoda (Geleedpotigen)

Klasse: Insecta (Insecten)

Orde: Coleoptera (Kevers)

Familie: Elateridae (Kniptorren)

Geslacht: Ectinoides

title: Soort

Portaal: Biologie · Insecten


text:
# Hotel des Indes (Batavia)
Het Hotel des Indes was een hotel in Weltevreden, Batavia (Jakarta) dat gebouwd werd in 1856 aan de westzijde van de Molenvliet. In 1971 werd het hotel afgebroken om plaats te maken voor het winkelcomplex Duta Merlin.
In de nasleep van de Tweede Wereldoorlog fungeerde het als hoofdkantoor van het Rode Kruis en de RAPWI en opvangkamp voor vrouwen en kinderen. In het hotel werd op 7 mei 1949 de Van Roijen-Roem-verklaring getekend. Na de Indonesische onafhankelijkheid werd het hotel in 1960 door de Indonesische regering geconfisqueerd en kreeg het hotel de naam Hotel Duta Indonesia.

title: Hotel des Indes (Batavia)

wikitext:
{{Zie artikel|Zie [[Hotel Des Indes (Den Haag)]] voor het lemma over het gelijknamige hotel in [[Den Haag]]}}
{{Infobox hotel
| naam               =
| afbeelding         = COLLECTIE TROPENMUSEUM Hotel des Indes TMnr 10017569.jpg
| onderschrift       = Hotel des Indes jaar 1945-1948
| locatie            = [[Weltevreden (Batavia)|Weltevreden]]
| adres              =
| monumentstatus     =
| monumentnummer     =
| hotelketen         =
| eigenaar           =
| operator           =
| architect          =
| openingsdatum      =
| aantal_kamers      =
| aantal_suites      =
| verdiepingen       =
| parking            =
| website            =
| portaal2           =
| mapname = Jakarta
| lat_deg = 6
| lat_min = 9
| lat_sec = 55.1
| lat_dir = S
| lon_deg = 106
| lon_min = 49
| lon_sec = 11.1
| lon_dir = E
}}
[[Bestand:Informatiekantoor in de lobby van Hotel des Indes te Batavia waar inlichtingen worden verstrekt omtrent voormalig krijgsgevangenen en geïnterneerden, accomodatie, transport en evacuatie, KITLV 6731.tiff|thumb|Informatiekantoor in de lobby in 1945 waar inlichtingen worden verstrekt omtrent voormalig krijgsgevangenen en geïnterneerden]]
Het '''Hotel des Indes''' was een [[hotel]] in [[Weltevreden (Batavia)|Weltevreden]], [[Batavia (Nederlands-Indië)|Batavia]] ([[Jakarta]]) dat gebouwd werd in [[1856]] aan de westzijde van de Molenvliet. In 1971 werd het hotel afgebroken om plaats te maken voor het winkelcomplex ''Duta Merlin''.

In de nasleep van de Tweede Wereldoorlog fungeerde het als hoofdkantoor van het Rode Kruis en de RAPWI en opvangkamp voor vrouwen en kinderen.<ref>https://bersiapkampen.nl/Hotel%20des%20Indes.htm</ref> In het hotel werd op [[7 mei]] [[1949]] de [[Van Roijen-Roem-verklaring]] getekend. Na de [[Indonesische Onafhankelijkheidsoorlog|Indonesische onafhankelijkheid]] werd het hotel in [[1960]] door de Indonesische regering geconfisqueerd en kreeg het hotel de naam '''Hotel Duta Indonesia'''.

== Externe link ==
* [http://picasaweb.google.nl/bintphotobooks/HotelDesIndesBatavia Fotoboek Hotel des Indes]{{dode link|datum=september 2017 |bot=InternetArchiveBot}}

{{Commonscat}}
{{Appendix}}
{{Coor title dms|6|9|55.1|S|106|49|11.1|E|type:city_scale:50000_region:ID}}

[[Categorie:Voormalig hotel|Des Indes]]
[[Categorie:Hotel in Indonesië|Des Indes]]
[[Categorie:Bouwwerk in Jakarta]]
[[Categorie:Economie in Jakarta]]
[[Categorie:Architectuur in Nederlands-Indië]]

title: Hotel

Locatie: Weltevreden

Hotel: Hotel des Indes (Jakarta) · Hotel des Indes

Portaal: Toerisme


text:
# Cryptophagus concolor
Cryptophagus concolor is een keversoort uit de familie harige schimmelkevers (Cryptophagidae). De wetenschappelijke naam van de soort werd in 1837 gepubliceerd door William Kirby.

title: Cryptophagus concolor

wikitext:
{{Taxobox insect
| naam = ''Cryptophagus concolor''
| titelweergave = cursief
| afbeelding =
| afbeeldingtekst =
| orde = [[Kevers|Coleoptera]] (Kevers)
| familie = [[Harige schimmelkevers|Cryptophagidae]] (Harige schimmelkevers)
| geslacht = ''[[Cryptophagus]]''
| w-naam = ''Cryptophagus concolor''
| auteur = [[William Kirby|Kirby]]
| datum = 1837
| haakjes =
| origineel =
}}

'''''Cryptophagus concolor''''' is een [[kevers|keversoort]] uit de familie [[harige schimmelkevers]] (Cryptophagidae). De wetenschappelijke naam van de soort werd in 1837 gepubliceerd door [[William Kirby]].<ref>{{Brontabel|2010-Hallan}}</ref>

{{Appendix}}
{{beginnetje|biologie|2011|12|09}}

[[Categorie:Cryptophagus|concolor]]

title: Cryptophagus concolor

Familie: Cryptophagidae (Harige schimmelkevers)

Geslacht: Cryptophagus

title: Soort


text:
# Bombardement op het Centraal Bevolkingsregister in Den Haag
Het bombardement op het Centraal Bevolkingsregister in Den Haag (11 april 1944) was een door de Britse luchtmacht uitgevoerde militaire operatie in bezet Nederlands gebied tijdens de Tweede Wereldoorlog. Doelwit was de villa die werd gebruikt door de landelijke bevolkingsadministratie, met de bedoeling de werkzaamheden van de Duitse Abwehr en de SD te hinderen.

## Centraal Bevolkingsregister
In een opvallende witte villa aan de Scheveningseweg in Den Haag was vanaf 1916 de Koninklijke Kunstzaal Kleykamp gevestigd. De voormalige villa, die bekendstond onder de naam “Kleykamp”, werd medio 1941 door de Duitse bezetter gevorderd voor de Rijksinspectie van de Bevolkingsregisters om het Centraal Bevolkingsregister met duplicaten van alle uitgegeven persoonsbewijzen onder te brengen. De Duitsers konden daarmee steeds onderzoeken of iemands persoonsbewijs vals was. Dit heeft vele verzetsstrijders en onderduikers het leven gekost.
In 1943 werd Pierre Louis d’Aulnis de Bourouill in Nederland gestationeerd als geheim agent. Aan de Nederlandse regering stelde hij voor het archief door de Britse luchtmacht RAF te laten bombarderen. Generaal-majoor Johan Willem van Oorschot gaf uiteindelijk op 11 april 1944 opdracht de missie uit te voeren, die omwille van de precisie bij daglicht moest plaatsvinden. Kleykamp was een duidelijk doelwit, als enig wit gebouw betrekkelijk dicht bij een nog opvallender gebouw: het Vredespaleis.

## Bombardement
Er werden zes De Havilland Mosquito jachtbommenwerpers van Squadron 613 naar Nederland gestuurd. Piloot van het eerste vliegtuig was Robbie Cohen, die later boven Frankrijk werd neergehaald. De aanvliegroute was langs de Zuid-Hollandse Eilanden, op 15 meter hoogte om onder de Duitse radar te blijven. Met een bocht om Gouda werd het afweergeschut van Rotterdam ontweken. Daarna verminderden de Mosquito's hun snelheid en kwamen ze aanvliegen over het Vredespaleis dat fungeerde als herkenningspunt. Het bombardement vond plaats tijdens werkuren, omdat dan de groene stalen archiefkasten open zouden staan. In drie golven zouden de vliegtuigen hun werk doen. De eerste twee jachtbommenwerpers wierpen hun explosieven om een gat in het dak te slaan en zo diep mogelijk door te dringen in het gebouw. De volgende twee vliegtuigen wierpen een nieuw type Amerikaanse bom af: brandbommen die waren gevuld met een mengsel van olie en fosfor. Ook wierpen ze tijdbommen af, die ten doel hadden de brandweer op een afstand te houden. De derde en laatste aanval door twee vliegtuigen slaagde maar deels. Een van de vliegtuigen had te kampen met een defect mechanisme, waardoor de bommen niet konden worden afgeworpen. De piloot keerde tweemaal tevergeefs terug voor een nieuwe poging. Wel wist hij een aantal foto's te maken van de explosies. Als gevolg van het bombardement kwamen 62 personen om het leven en vielen er 23 zwaargewonden. Een aantal bommen miste het doel en verwoestte een deel van de Alexanderkazerne aan de Laan Copes van Cattenburch (nu Patijnlaan), waar de Grüne Polizei was gehuisvest. Daarbij kwamen vier Duitsers om. Ook een aantal woningen werd getroffen. Aan de Laan Copes van Cattenburch ging het om acht huizen en in de Timorstraat werden zes huizen getroffen. Vierentwintig gezinnen kwamen op straat te staan.

## Nasleep
Alle piloten kwamen ongedeerd in Engeland terug. Het merendeel van de persoonsbewijzen was niet goed verbrand. Deze werden overgebracht naar Scheveningseweg 106 (het latere NEBO-ziekenhuis). Desondanks was het archief onbruikbaar, ook omdat door de omgekomen personeelsleden de kennis over de archieven verdwenen was. Na deze actie konden honderden onderduikers en verzetsstrijders aan veilige valse papieren geholpen worden. Joden waren echter al afgevoerd, en ook veel verzetsstrijders waren al opgepakt. Het bombardement kon echter niet veel eerder plaatsvinden omdat precisiebombardementen pas sinds september 1943 konden worden uitgevoerd. In tegenstelling tot hetgeen geheim agent D'Aulnis eerder had gerapporteerd, was slechts een klein deel van de werknemers van het Centraal Bevolkingsregister lid van de NSB. Onder de slachtoffers bevonden zich zelfs enkele mensen die voor het verzet werkten (ze maakten valse papieren om valse persoonsbewijzen bij controle in het centrale register echt te laten lijken). Er had vooraf een afweging plaatsgevonden waarna er was geoordeeld dat het doel eventuele nevenschade oversteeg.
Op de locatie van de villa werd midden jaren zestig het nieuwe kantoor van de Nationale Investeringsbank gebouwd.

wikitext:
{{Infobox militair conflict
| conflict=Bombardement op het Centraal Bevolkingsregister in Den Haag
| partof=[[Tweede Wereldoorlog]]
| afbeelding=Bombing of Kleykamp House, 11 April 1944.jpg
| onderschrift =Bombardement door de RAF op gebouw Kleykamp
| date=[[11 april]] [[1944]]
| place=[[Den Haag]], [[Nederland (hoofdbetekenis)|Nederland]]
| result=Gedeeltelijke vernietiging centrale bevolkingsregister
| combatant1=
| combatant2=
| commander1=
| commander2=
| strength1=
| strength2=
| casualties1=62 doden<br>23 zwaargewonden
| casualties2=geen
}}
[[Bestand:Brand na het bombardement op het Centrale Bevolkingsregister in Den Haag.jpg|thumb|Brandweer blust de brand na het bombardement]]
Het '''bombardement op het Centraal Bevolkingsregister in Den Haag''' ([[11 april]] [[1944]]) was een door de [[Royal Air Force|Britse luchtmacht]] uitgevoerde militaire operatie [[Nederland in de Tweede Wereldoorlog|in bezet Nederlands gebied]] tijdens de [[Tweede Wereldoorlog]]. Doelwit was de villa die werd gebruikt door de landelijke bevolkingsadministratie, met de bedoeling de werkzaamheden van de Duitse [[Abwehr]] en de [[Sicherheitsdienst|SD]] te hinderen.

== Centraal Bevolkingsregister ==
[[Bestand:Kleykamp aan de Scheveningseweg 10, Den Haag, ca. 1942, bijgesneden.jpg|thumb|Huize Kleykamp in 1942]]
In een opvallende witte villa aan de [[Scheveningseweg]] in [[Den Haag]] was vanaf 1916 de [[Koninklijke Kunstzaal Kleykamp]] gevestigd. De voormalige villa, die bekendstond onder de naam “Kleykamp”, werd medio 1941<ref>{{Citeer web |url=https://resolver.kb.nl/resolve?urn=ddd:010019762:mpeg21:a0158 |titel=Kunstzaal Kleykamp gesloten |auteur= Het Vaderland |uitgever= |datum=12-07-1941|bezochtdatum=06-06-2013}}</ref> door de [[Duits bestuur in Nederland tijdens de Tweede Wereldoorlog|Duitse bezetter]] gevorderd voor de [[Rijksinspectie van de Bevolkingsregisters]] om het [[Bevolkingsregister#Nederland|Centraal Bevolkingsregister]] met duplicaten van alle uitgegeven persoonsbewijzen onder te brengen. De Duitsers konden daarmee steeds onderzoeken of iemands persoonsbewijs vals was. Dit heeft vele verzetsstrijders en onderduikers het leven gekost.

{{luister2|Radio Oranje 6-mei-1944 Nederlandse luitenant-vlieger vertelt over de aanval op Den Haag.wav|Vlieger vertelt over bombarderen van Kleykamp}}
In 1943 werd [[Pierre Louis d’Aulnis de Bourouill]] in Nederland gestationeerd als geheim agent. Aan de Nederlandse regering stelde hij voor het archief door de Britse luchtmacht [[Royal Air Force|RAF]] te laten bombarderen.<ref name="Kemperman, 2019">Jeroen Kemperman: [https://web.archive.org/web/20190918130239/https://www.niod.nl/nl/nieuws/75-jaar-geleden-het-bombardement-op-villa-kleykamp 75 jaar geleden: Het bombardement op Villa Kleykamp (11 april 1944)], [[NIOD Instituut voor Oorlogs-, Holocaust- en Genocidestudies|NIOD]], 11-04-2019 (webpagina bezocht: 2019-09-18)</ref> [[Generaal-majoor]] [[Johan Willem van Oorschot]] gaf uiteindelijk op 11 april 1944 opdracht de missie uit te voeren, die omwille van de precisie bij daglicht moest plaatsvinden. Kleykamp was een duidelijk doelwit, als enig wit gebouw betrekkelijk dicht bij een nog opvallender gebouw: het [[Vredespaleis]].

== Bombardement ==
Er werden zes [[De Havilland Mosquito]] jachtbommenwerpers van [[Squadron|Squadron 613]] naar Nederland gestuurd. Piloot van het eerste vliegtuig was [[Robbie Cohen]], die later boven Frankrijk werd neergehaald. De aanvliegroute was langs de [[Zuid-Hollandse Eilanden]], op 15 meter hoogte om onder de Duitse [[radar]] te blijven. Met een bocht om [[Gouda (hoofdbetekenis)|Gouda]] werd het afweergeschut van Rotterdam ontweken. Daarna verminderden de Mosquito's hun snelheid en kwamen ze aanvliegen over het Vredespaleis dat fungeerde als herkenningspunt. Het bombardement vond plaats tijdens werkuren, omdat dan de groene stalen archiefkasten open zouden staan. In drie golven zouden de vliegtuigen hun werk doen. De eerste twee jachtbommenwerpers wierpen hun explosieven om een gat in het dak te slaan en zo diep mogelijk door te dringen in het gebouw. De volgende twee vliegtuigen wierpen een nieuw type Amerikaanse bom af: [[brandbom]]men die waren gevuld met een mengsel van olie en [[Witte fosfor|fosfor]]. Ook wierpen ze [[tijdbom]]men af, die ten doel hadden de [[brandweer]] op een afstand te houden. De derde en laatste aanval door twee vliegtuigen slaagde maar deels. Een van de vliegtuigen had te kampen met een defect [[Mechanisme (techniek)|mechanisme]], waardoor de bommen niet konden worden afgeworpen. De piloot keerde tweemaal tevergeefs terug voor een nieuwe poging. Wel wist hij een aantal foto's te maken van de explosies.<ref>Algemeen Handelsblad: [https://resolver.kb.nl/resolve?urn=KBNRC01:000091542:mpeg21:a0070 De R.A.F. aanval op „Kleykamp”], 09-04-1949, pagina 5</ref> Als gevolg van het bombardement kwamen 62 personen om het leven en vielen er 23 zwaargewonden. Een aantal bommen miste het doel en verwoestte een deel van de [[Alexanderkazerne]] aan de [[Laan Copes van Cattenburch]] (nu Patijnlaan), waar de [[Ordnungspolizei|Grüne Polizei]] was gehuisvest.<ref name="Kemperman, 2019" /> Daarbij kwamen vier Duitsers om.<ref>{{Citeer web |url=https://www.dodenakkers.nl/de-verzwegen-graven-van-de-oorlog/duitse-oorlogsgraven-in-den-haag.html |titel=Duitse oorlogsgraven in Den Haag |auteur=John Stienen |uitgever=Stichting Dodenakkers.nl |datum=31-08-2019|bezochtdatum=05-02-2023|archiefurl=https://web.archive.org/web/20230205184250/https://www.dodenakkers.nl/de-verzwegen-graven-van-de-oorlog/duitse-oorlogsgraven-in-den-haag.html|archiefdatum=2023-02-05}}</ref> Ook een aantal woningen werd getroffen. Aan de Laan Copes van Cattenburch ging het om acht huizen en in de Timorstraat werden zes huizen getroffen. Vierentwintig gezinnen kwamen op straat te staan.<ref>{{pdf}}Elisabeth van Blankenstein: [https://www.cultureelerfgoed.nl/binaries/cultureelerfgoed/documenten/publicaties/2006/01/01/defensie-en-oorlogsschade-in-kaart-gebracht-1939-1945/defensie-en-oorlogsschade.pdf Defensie- en oorlogsschade in kaart gebracht (1939-1945)], [[Rijksdienst voor het Cultureel Erfgoed|Rijksdienst voor de Monumentenzorg]], Zeist, 2006. [https://web.archive.org/web/20230307110422/https://www.cultureelerfgoed.nl/binaries/cultureelerfgoed/documenten/publicaties/2006/01/01/defensie-en-oorlogsschade-in-kaart-gebracht-1939-1945/defensie-en-oorlogsschade.pdf Gearchiveerd] op 7 maart 2023.</ref><ref>Gemeente Den Haag: ''Gemeenteverslag 's-Gravenhage 1944'', pagina 19, Den Haag 1945, Haags Gemeenterarchief</ref>

== Nasleep ==
Alle piloten kwamen ongedeerd in Engeland terug. Het merendeel van de persoonsbewijzen was niet goed verbrand. Deze werden overgebracht naar Scheveningseweg 106 (het latere NEBO-ziekenhuis).{{Bron?||2019|09|14}} Desondanks was het archief onbruikbaar, ook omdat door de omgekomen personeelsleden de kennis over de archieven verdwenen was.<ref>[https://www.omroepwest.nl/nieuws/3822156/Bombardement-op-bevolkingsregister-tijdens-Tweede-Wereldoorlog-onder-vuur Bombardement op bevolkingsregister tijdens Tweede Wereldoorlog onder vuur], Omroep West, 12 april 2019. [https://web.archive.org/web/20200618003148/https://www.omroepwest.nl/nieuws/3822156/Bombardement-op-bevolkingsregister-tijdens-Tweede-Wereldoorlog-onder-vuur Gearchiveerd] op 18 juni 2020.</ref> Na deze actie konden honderden onderduikers en verzetsstrijders aan veilige valse papieren geholpen worden.{{Bron?||2019|09|14}} Joden waren echter al afgevoerd, en ook veel verzetsstrijders waren al opgepakt. Het bombardement kon echter niet veel eerder plaatsvinden omdat precisiebombardementen pas sinds september 1943 konden worden uitgevoerd.<ref>[https://www.anderetijden.nl/aflevering/299/Kleykamp], [[Andere Tijden]], oktober 2008</ref> In tegenstelling tot hetgeen geheim agent D'Aulnis eerder had gerapporteerd, was slechts een klein deel van de werknemers van het Centraal Bevolkingsregister lid van de NSB. Onder de slachtoffers bevonden zich zelfs enkele mensen die voor het verzet werkten (ze maakten valse papieren om valse persoonsbewijzen bij controle in het centrale register echt te laten lijken). Er had vooraf een afweging plaatsgevonden waarna er was geoordeeld dat het doel eventuele [[nevenschade]] oversteeg.<ref name="Kemperman, 2019" />

Op de locatie van de villa werd midden [[1960-1969|jaren zestig]] het nieuwe kantoor van de [[NIBC Bank|Nationale Investeringsbank]] gebouwd.<ref>{{Citeer web |url=https://resolver.kb.nl/resolve?urn=ddd:110611025:mpeg21:a0221 |titel=Investeringsbank in nieuw gebouw |auteur=De Tijd |uitgever= |datum=13-05-1966 |bezochtdatum=08-06-2013}}</ref>

{{Appendix||2=
== Verwijzingen ==
{{References}}
}}
{{Coor title dms|52|5|16.00|N|4|17|53.00|E|type:landmark_scale:5000_region:NL}}

[[Categorie:Gebeurtenis in Nederland tijdens de Tweede Wereldoorlog]]
[[Categorie:Tweede Wereldoorlog in Den Haag]]
[[Categorie:Bombardement in Nederland|Den Haag]]
[[Categorie:Bombardement tijdens de Tweede Wereldoorlog]]
[[Categorie:1944]]

title: Onderdeel van Tweede Wereldoorlog

Locatie: Den Haag, Nederland

title: Verliezen

62 doden · 23 zwaargewonden: geen


text:
# Isoconcha sibogai
Isoconcha sibogai is een tweekleppigensoort uit de familie van de Basterotiidae. De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1911 door Dautzenberg & H. Fischer, in Pelseneer.

title: Isoconcha sibogai

wikitext:
{{Taxobox
| titelweergave = cursief
| naam = ''Isoconcha sibogai''
| afbeelding =
| rijk = [[Dieren (biologie)|Animalia]] (Dieren)
| stam = [[Weekdieren|Mollusca]] (Weekdieren)
| klasse = [[Tweekleppigen|Bivalvia]] (Tweekleppigen)
| orde = [[Galeommatida]]
| familie = [[Basterotiidae]]
| geslacht = ''[[Isoconcha]]''
| w-naam = ''Isoconcha sibogai''
| auteur = Dautzenberg & H. Fischer, in Pelseneer
| datum = 1911
| haakjes =
| worms = 535816
}}
'''''Isoconcha sibogai''''' is een [[tweekleppigen|tweekleppigensoort]] uit de familie van de [[Basterotiidae]].<ref>Bouchet, P. (2012). <i>Isoconcha sibogai</i> Dautzenberg & H. Fischer, in Pelseneer, 1911. Geraadpleegd via:  World Register of Marine Species op http://www.marinespecies.org/aphia.php?p=taxdetails&id=535816</ref> De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1911 door Dautzenberg & H. Fischer, in Pelseneer.

{{Appendix}}
{{beginnetje|biologie|2013|03|09}}

[[Categorie:Basterotiidae]]

title: Isoconcha sibogai

Stam: Mollusca (Weekdieren)

Klasse: Bivalvia (Tweekleppigen)

Orde: Galeommatida

Familie: Basterotiidae

Geslacht: Isoconcha

title: Soort

Portaal: Biologie


text:
# Zwartbuikamarant
De zwartbuikamarant of zwartbuik vuurvink (Lagonosticta rara) is een zangvogel uit de familie Estrildidae (prachtvinken).

## Verspreiding en leefgebied
Deze soort telt 2 ondersoorten:
- L. r. forbesi: van Senegal tot Nigeria.
- L. r. rara: van Kameroen tot zuidelijk Soedan, Oeganda en westelijk Kenia.

title: Zwartbuikamarant

wikitext:
{{Taxobox vogel
| status            = LC
| statusbron        =2016
| rl-id             =22719444
| afbeelding        = Black-bellied Firefinch.JPG
| orde              = [[Zangvogels|Passeriformes]] (Zangvogels)
| familie           = [[Prachtvinken|Estrildidae]] (Prachtvinken)
| geslacht          = ''[[Lagonosticta]]'' (Amaranten)
| w-naam            = ''Lagonosticta rara''
| auteur            = [[Orazio Antinori|Antinori]]
| datum             = 1864
| haakjes           = ja
| species           = Lagonosticta rara
}}
De '''zwartbuikamarant''' of '''zwartbuik vuurvink''' (''Lagonosticta rara'') is een [[Zangvogels|zangvogel]] uit de [[Familie (biologie)|familie]] [[Prachtvinken|Estrildidae]] (prachtvinken).<ref>De vogelwereld - jaargang 57, juni 2003 (Koninklijke algemene ornithologische bond van België) pagina 172 zwartbuik vuurvink</ref>

==Verspreiding en leefgebied==
Deze soort telt 2 ondersoorten:
* ''L. r. forbesi'': van [[Senegal]] tot [[Nigeria (land)|Nigeria]].
* ''L. r. rara'': van [[Kameroen]] tot zuidelijk [[Soedan]], [[Oeganda]] en westelijk [[Kenia]].

==Externe link==
*[http://avibase.bsc-eoc.org/species.jsp?lang=NL&avibaseid=27012CC9717C71F7 Avibase]

{{Appendix}}

[[Categorie:Prachtvinken]]
[[Categorie:Dier uit het Afrotropisch gebied]]
[[Categorie:IUCN-status niet bedreigd]]

title: Zwartbuikamarant · IUCN-status: Niet bedreigd (2016)

Stam: Chordata (Chordadieren)

Klasse: Aves (Vogels)

Orde: Passeriformes (Zangvogels)

Familie: Estrildidae (Prachtvinken)

Geslacht: Lagonosticta (Amaranten)

title: Soort

Portaal: Biologie · Vogels


text:
# Lugoff
Lugoff is een plaats (census-designated place) in de Amerikaanse staat South Carolina, en valt bestuurlijk gezien onder Kershaw County.

## Demografie
Bij de volkstelling in 2000 werd het aantal inwoners vastgesteld op 6278.

## Geografie
Volgens het United States Census Bureau beslaat de plaats een oppervlakte van
33,5 km², waarvan 33,3 km² land en 0,2 km² water. Lugoff ligt op ongeveer 75 m boven zeeniveau.

## Plaatsen in de nabije omgeving
De onderstaande figuur toont nabijgelegen plaatsen in een straal van 28 km rond Lugoff.

title: Lugoff

wikitext:
{{Infobox plaats Verenigde Staten
| naam=Lugoff
| staat=South Carolina
| county=[[Kershaw County (South Carolina)|Kershaw County]]
| bevolking=6278
| datum=2000
| oppervlak=33.3
| water=0.2
| lat_deg = 34
| lat_min = 13
| lat_sec = 13
| lon_deg = 80
| lon_min = 41
| lon_sec = 30
| hoogte=75
| code=43000
| type=CDP
| detailkaart=
}}
'''Lugoff''' is een plaats ([[census-designated place]]) in de [[Verenigde Staten|Amerikaanse]] staat [[South Carolina]], en valt bestuurlijk gezien onder [[Kershaw County (South Carolina)|Kershaw County]].

==Demografie==
Bij de volkstelling in 2000 werd het aantal inwoners vastgesteld op 6278<ref>{{Bronvermelding inwonertal plaats Verenigde Staten/2000}}</ref>.

==Geografie==
Volgens het United States Census Bureau beslaat de plaats een [[oppervlakte]] van
33,5 km², waarvan 33,3 km² land en 0,2 km² [[oppervlaktewater|water]]. Lugoff ligt op ongeveer 75<ref>{{Bronvermelding hoogte plaats Verenigde Staten}}</ref> m boven [[zeeniveau]].

==Plaatsen in de nabije omgeving==
De onderstaande figuur toont nabijgelegen [[woonplaats|plaatsen]] in een [[Straal (wiskunde)|straal]] van 28 km rond Lugoff.
{{Afbeelding label begin|image=Blank map.svg|position= relative| float=left|width=400|caption=Plaatsen in de omgeving}}
{{Afbeelding label|x=0.5|y=0.5|scale=400|text=[[Bestand:Map pointer black.svg|20px|Lugoff]]'''Lugoff'''}}
{{Afbeelding label|x=0.067|y=0.504|scale=400|text=[[Bestand:Small-city-symbol.svg|6px|Plaats met 170 inwoners (2000)]][[Blythewood (South Carolina)|Blythewood]] (27 km)}}
{{Afbeelding label|x=0.622|y=0.431|scale=400|text=[[Bestand:Small-city-symbol.svg|16px|Plaats met 6682 inwoners (2000)]][[Camden (South Carolina)|Camden]] (9 km)}}
{{Afbeelding label|x=0.352|y=0.590|scale=400|text=[[Bestand:Small-city-symbol.svg|8px|Plaats met 806 inwoners (2000)]][[Elgin (South Carolina)|Elgin]] (11 km)}}
{{Afbeelding label|x=0.738|y=0.714|scale=400|text=[[Bestand:Small-city-symbol.svg|6px|Plaats met 406 inwoners (2000)]][[Rembert (South Carolina)|Rembert]] (20 km)}}
{{Afbeelding label|x=0.101|y=0.348|scale=400|text=[[Bestand:Small-city-symbol.svg|6px|Plaats met 328 inwoners (2000)]][[Ridgeway (South Carolina)|Ridgeway]] (27 km)}}
{{Afbeelding label eind}}{{Clearleft}}

== Externe link ==
* {{Link city-data.com|Lugoff|South-Carolina}}

{{Appendix}}
{{Coor title dms|34|13|13|N|80|41|30|W|region:US_type:city(6278)_scale:50000}}

[[Categorie:Plaats in South Carolina]]

title: Situering

County: Kershaw County

Type plaats: Census-designated place

Staat: South Carolina

title: Algemeen

- water: 0,2 km²

title: Overig

Portaal: Verenigde Staten


text:
# Insulasaurus
Insulasaurus is een geslacht van hagedissen uit de familie skinken (Scincidae).

## Naam en indeling
De wetenschappelijke naam van de groep werd voor het eerst voorgesteld door Edward Harrison Taylor in 1925.
Er zijn vier soorten, inclusief de pas in 2010 beschreven Insulasaurus traanorum. Deze soort wordt nog niet in alle literatuur vermeld. Alle soorten behoorden eerder tot het geslacht van de bosskinken (Sphenomorphus) en zijn in veel bronnen onder hun verouderde wetenschappelijke naam bekend.
De wetenschappelijke geslachtsnaam Insulasaurus betekent vrij vertaald 'eilandhagedis'; insularis = eiland en sauros = hagedis.

## Verspreiding en habitat
Alle soorten komen voor in delen van Azië en leven endemisch op verschillende eilanden van de Filipijnen. Drie soorten komen endemisch voor op Palawan, de skink Insulasaurus arborens komt voor op verschillende andere eilanden.
Door de internationale natuurbeschermingsorganisatie IUCN is aan één soort een beschermingsstatus toegewezen. Insulasaurus wrighti wordt als 'onzeker' beschouwd (Data Deficient of DD).

## Soorten
Het geslacht omvat de volgende soorten, met de auteur en het verspreidingsgebied.
| Naam                   | Auteur                        | Verspreidingsgebied                                         |
| ---------------------- | ----------------------------- | ----------------------------------------------------------- |
| Insulasaurus arborens  | Taylor, 1917                  | Filipijnen (Negros, Panay, Pan de Azucar, Masbate-eilanden) |
| Insulasaurus traanorum | Linkem, Diesmos & Brown, 1980 | Filipijnen (Palawan)                                        |
| Insulasaurus victoria  | Brown & Alcala, 1980          | Filipijnen (Palawan)                                        |
| Insulasaurus wrighti   | Taylor, 1925                  | Filipijnen (Palawan)                                        |

title: Insulasaurus

wikitext:
{{Taxobox reptiel
| naam=''Insulasaurus''
| titelweergave=cursief
| afbeelding =
| afbeeldingtekst=
| orde=[[Schubreptielen|Squamata]] (Schubreptielen)
| onderorde=[[Hagedissen|Lacertilia]] (Hagedissen)
| infraorde=[[Skinkachtigen|Scincomorpha]] (Skinkachtigen)
| familie=[[Skinken|Scincidae]] (Skinken)
| onderfamilie=[[Sphenomorphinae]]
| taxon=[[geslacht (biologie)|Geslacht]]
| w-naam=''Insulasaurus''
| auteur=[[Edward Harrison Taylor|Taylor]]
| datum=1925
}}
'''''Insulasaurus''''' is een geslacht van [[hagedissen]] uit de familie [[skinken]] (Scincidae).<ref name="EMBL">{{Citeer web| url = http://reptile-database.reptarium.cz/advanced_search?genus=Insulasaurus&submit=Search | titel = The Reptile Database – ''Insulasaurus'' | auteur = Peter Uetz & Jakob Hallermann}}</ref>

==Naam en indeling==
De wetenschappelijke naam van de groep werd voor het eerst voorgesteld door [[Edward Harrison Taylor]] in 1925.
Er zijn vier soorten, inclusief de pas in 2010 beschreven ''[[Insulasaurus traanorum]]''. Deze soort wordt nog niet in alle literatuur vermeld. Alle soorten behoorden eerder tot het geslacht van de [[bosskinken]] (''Sphenomorphus'') en zijn in veel bronnen onder hun verouderde wetenschappelijke naam bekend.

De wetenschappelijke geslachtsnaam ''Insulasaurus'' betekent vrij vertaald 'eilandhagedis'; ''insularis'' = eiland en ''sauros'' = hagedis.

==Verspreiding en habitat==
Alle soorten komen voor in delen van [[Azië]] en leven [[Endemie (biogeografie)|endemisch]] op verschillende eilanden van de [[Filipijnen]]. Drie soorten komen [[Endemie (biogeografie)|endemisch]] voor op [[Palawan]], de skink ''[[Insulasaurus arborens]]'' komt voor op verschillende andere eilanden.

Door de internationale natuurbeschermingsorganisatie [[International Union for Conservation of Nature and Natural Resources|IUCN]] is aan één soort een [[beschermingsstatus]] toegewezen. ''[[Insulasaurus wrighti]]'' wordt als 'onzeker' beschouwd (Data Deficient of DD).<ref name="IUCN2">{{Citeer web | url = https://www.iucnredlist.org/species/169886/6686358| titel = ''Insulasaurus wrighti'' - IUCN Red List| auteur = International Union for Conservation of Nature and Natural Resources - Red List|archiefurl=https://web.archive.org/web/20210801195705/https://www.iucnredlist.org/species/169886/6686358|archiefdatum=2021-08-01}}</ref>

==Soorten==
Het geslacht omvat de volgende soorten, met de auteur en het verspreidingsgebied.
{| class="wikitable vatop"
! Naam
! Auteur
! Verspreidingsgebied
|-
| ''[[Insulasaurus arborens]]''
| [[Edward Harrison Taylor|Taylor]], 1917
| [[Filipijnen]] ([[Negros]], [[Panay (eiland)|Panay]], [[Pan de Azucar (eiland)|Pan de Azucar]], [[Masbate (provincie)|Masbate-eilanden]])
|-
| ''[[Insulasaurus traanorum|Insulasaurus traanorum]]''
| [[Charles W. Linkem|Linkem]], [[Arvin Cantor Diesmos|Diesmos]] & [[Rafe Marion Brown|Brown]], 1980
| [[Filipijnen]] ([[Palawan]])
|-
| ''[[Insulasaurus victoria]]''
| [[Walter Creighton Brown|Brown]] & [[Angel Chua Alcala|Alcala]], 1980
| [[Filipijnen]] ([[Palawan]])
|-
| ''[[Insulasaurus wrighti]]''
| [[Edward Harrison Taylor|Taylor]], 1925
| [[Filipijnen]] ([[Palawan]])
|}
{{Clearboth}}

==Bronvermelding==
{{Appendix|2=
'''Referenties'''
{{References}}
'''Bronnen'''
* {{en}} – Peter Uetz & Jakob Hallermann - The Reptile Database – ''Insulasaurus'' - [http://reptile-database.reptarium.cz/advanced_search?genus=Insulasaurus&submit=Search Website] Geconsulteerd 7 november 2018
}}
{{Navigatie Sphenomorphinae}}

[[Categorie:Sphenomorphinae]]
[[Categorie:Endemisch dier uit de Filipijnen]]

title: Insulasaurus

Klasse: Reptilia (Reptielen)

Orde: Squamata (Schubreptielen)

Onderorde: Lacertilia (Hagedissen)

Infraorde: Scincomorpha (Skinkachtigen)

Familie: Scincidae (Skinken)

Onderfamilie: Sphenomorphinae

title: Geslacht

Portaal: Biologie · Herpetologie


text:
# Leandrites deschampsi
Leandrites deschampsi is een garnalensoort uit de familie van de Palaemonidae. De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1903 door Nobili.

title: Leandrites deschampsi

wikitext:
{{Taxobox
| titelweergave = cursief
| naam = ''Leandrites deschampsi''
| afbeelding =
| rijk = [[Dieren (biologie)|Animalia]] (Dieren)
| stam = [[Geleedpotigen|Arthropoda]] ([[Geleedpotigen]])
| klasse = [[Malacostraca]]
| orde = [[Decapoda]]
| familie = [[Palaemonidae]]
| geslacht = ''[[Leandrites]]''
| w-naam = ''Leandrites deschampsi''
| auteur = Nobili
| datum = 1903
| haakjes = ja
| commons =
| species =
| worms = 514439
}}
'''''Leandrites deschampsi''''' is een [[garnalen]]soort uit de familie van de [[Palaemonidae]].<ref>De Grave, S. (2012). <i>Leandrites deschampsi</i> (Nobili, 1903c). Geraadpleegd via:  World Register of Marine Species op http://www.marinespecies.org/aphia.php?p=taxdetails&id=514439</ref> De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1903 door Nobili.

{{Appendix}}
{{beginnetje|biologie|2013|03|22}}

[[Categorie:Palaemonidae]]

title: Leandrites deschampsi

Klasse: Malacostraca

Orde: Decapoda

Familie: Palaemonidae

Geslacht: Leandrites

title: Soort


text:
# NGC 3501
NGC 3501 is een spiraalvormig sterrenstelsel in het sterrenbeeld Leeuw. Het hemelobject werd op 23 april 1881 ontdekt door de Franse astronoom Édouard Jean-Marie Stephan.

## Synoniemen
- UGC 6116
- MCG 3-28-51
- ZWG 95.97
- FGC 1187
- KCPG 263A
- PGC 33343

title: NGC 3501

wikitext:
{{Infobox DeepSpaceObject
| naam= NGC 3501
| afbeelding= A slice of stars.jpg
| onderschrift=
| sterrenbeeld= [[Leeuw (sterrenbeeld)|Leeuw]]
| type= [[Spiraalvormig sterrenstelsel]] (Sc)
| messiernaam=
| ngcnaam= NGC 3501
| RK= 11u02m47,3s
| DEC= +17° 59' 23"
| magnitude= 13,0 [[Magnitude|mag]]
| afstand=
| afmeting = 3,9' × 0,5'
| diameter =
| massa =
| leeftijd =
| roodverschuiving = 0,003773
| radiëlesnelheid = 1129
}}
'''[[New General Catalogue|NGC]] 3501''' is een [[spiraalvormig sterrenstelsel]] in het [[sterrenbeeld]] [[Leeuw (sterrenbeeld)|Leeuw]]. Het hemelobject werd op [[23 april]] [[1881]] ontdekt door de Franse astronoom [[Édouard Jean-Marie Stephan]].

== Synoniemen ==
* [[Uppsala General Catalogue of Galaxies|UGC]] 6116
* [[Morphological Catalogue of Galaxies|MCG]] 3-28-51
* [[Catalogue of Galaxies and of Clusters of Galaxies|ZWG]] 95.97
* FGC 1187
* KCPG 263A
* [[Principal Galaxies Catalogue|PGC]] 33343

== Zie ook ==
*[[Lijst van NGC-objecten]]

== Externe links ==
* {{en}} [http://nedwww.ipac.caltech.edu/cgi-bin/nph-objsearch?objname=NGC+3501 NASA/IPAC Extragalactic Database]
* {{en}} [http://simbad.u-strasbg.fr/simbad/sim-basic?Ident=NGC+3501 SIMBAD Astronomical Database]
* {{en}} [http://spider.seds.org/ngc/revngcic.cgi?NGC3501 SEDS]

{{Navigatie NGC-objecten 3401-3600}}

{{DEFAULTSORT:NGC 3501}}
[[Categorie:NGC-object in Leeuw]]
[[Categorie:Sterrenstelsel in Leeuw]]

title: Sterrenbeeld Leeuw

Type: Spiraalvormig sterrenstelsel (Sc)

Portaal: Astronomie


text:
# Urosigalphus pseudochelonus
Urosigalphus pseudochelonus is een insect dat behoort tot de orde vliesvleugeligen (Hymenoptera) en de familie van de schildwespen (Braconidae). De wetenschappelijke naam van de soort werd voor het eerst geldig gepubliceerd door Gibson in 1974.

title: Urosigalphus pseudochelonus

wikitext:
{{Taxobox insect
| naam = ''Urosigalphus pseudochelonus''
| titelweergave = cursief
| afbeelding =
| orde = [[Vliesvleugeligen|Hymenoptera]] (Vliesvleugeligen)
| familie= [[Schildwespen|Braconidae]] (Schildwespen)
| geslacht = ''[[Urosigalphus]]''
| w-naam = ''Urosigalphus pseudochelonus''
| auteur = Gibson
| datum = 1974
| haakjes =
| commons =
| species =
}}
'''''Urosigalphus pseudochelonus''''' is een [[insecten|insect]] dat behoort tot de orde [[vliesvleugeligen]] (Hymenoptera) en de familie van de [[Schildwespen|schildwespen (Braconidae)]]. De wetenschappelijke naam van de soort werd voor het eerst geldig gepubliceerd door Gibson in 1974.

{{Beginnetje|biologie|2012|09|08}}

[[Categorie:Urosigalphus|pseudochelonus]]

title: Urosigalphus pseudochelonus

Orde: Hymenoptera (Vliesvleugeligen)

Familie: Braconidae (Schildwespen)

Geslacht: Urosigalphus

title: Soort


text:
# Ophioleila elegans
Ophioleila elegans is een slangster uit de familie Hemieuryalidae.
De wetenschappelijke naam van de soort werd in 1949 gepubliceerd door Austin Hobart Clark.

title: Ophioleila elegans

wikitext:
{{Taxobox
| type = dier
| naam = ''Ophioleila elegans''
| titelweergave = cursief
| afbeelding =
| afbeeldingtekst =
| rijk = [[Dieren (biologie)|Animalia]] (Dieren)
| stam = [[Stekelhuidigen|Echinodermata]] (Stekelhuidigen)
| klasse = [[Slangsterren|Ophiuroidea]] (Slangsterren)
| orde = [[Amphilepidida]]
| familie = [[Ophiothamnidae]]
| geslacht = ''[[Ophioleila]]''
| w-naam = ''Ophioleila elegans''
| auteur = [[Austin Hobart Clark|A.H. Clark]]
| datum = 1949
| haakjes =
| origineel =
| worms = 243686
}}

'''''Ophioleila elegans''''' is een [[Slangsterren|slangster]] uit de familie [[Hemieuryalidae]].

De wetenschappelijke naam van de soort werd in 1949 gepubliceerd door [[Austin Hobart Clark]].

{{Appendix|2=
* Stöhr, S. (2010). ''Ophioleila elegans'' A.H. Clark, 1949. In: Stöhr, S., O’Hara, T. (Eds) (2010). World Ophiuroidea database. Geraadpleegd middels: [[World Register of Marine Species]], te vinden op http://www.marinespecies.org/aphia.php?p=taxdetails&id=243686.
{{References}}
}}
{{beginnetje|biologie|2011|12|16}}

{{DEFAULTSORT:Ophioleila elegans}}
[[Categorie:Amphilepidida]]

title: Ophioleila elegans

Stam: Echinodermata (Stekelhuidigen)

Klasse: Ophiuroidea (Slangsterren)

Orde: Amphilepidida

Familie: Ophiothamnidae

Geslacht: Ophioleila

title: Soort


text:
# Etatisme
Etatisme (van Frans état, staat) is een, vaak pejoratief gebruikte, term ter aanduiding van de opvatting dat een overheid de samenleving moet sturen in de door haar gewenste richting. Het wordt gebruikt om te beschrijven:
- Specifieke gevallen van staatsbemoeienis met persoonlijke, sociale of economische aangelegenheden.
- Een vorm van bestuur of economisch systeem waarbij staatsinterventie in de persoonlijke, sociale of economische aangelegenheden een belangrijke rol vormt.

title: Etatisme

wikitext:
'''Etatisme''' (van [[Frans]] ''état'', staat) is een, vaak [[pejoratief]] gebruikte, term ter aanduiding van de opvatting dat een overheid de samenleving moet sturen in de door haar gewenste richting. Het wordt gebruikt om te beschrijven:

*Specifieke gevallen van staatsbemoeienis met persoonlijke, sociale of economische aangelegenheden.
*Een vorm van bestuur of economisch systeem waarbij staatsinterventie in de persoonlijke, sociale of economische aangelegenheden een belangrijke rol vormt.

[[Categorie:Bestuurskunde]]


text:
# Oorkwab
De oorkwab is een structuur die voorkomt bij bepaalde hagedissen, meer specifiek uit de familie kameleons (Chamaeleonidae). De oorkwab is een vergroeisel van de huid aan weerszijden van de kop, de kwabben zijn gelegen achter het oog. Bij sommige soorten kunnen ze worden opgezet om te imponeren.
Ondanks haar naam speelt de oorkwab geen rol bij het gehoor van de kameleon, die geen gehoorgang heeft. De hagedissen zijn weliswaar niet doof, maar hebben slechts een beperkt hoorvermogen.

title: Oorkwab

wikitext:
De '''oorkwab''' is een structuur die voorkomt bij bepaalde [[hagedissen]], meer specifiek uit de familie [[kameleons]] (Chamaeleonidae). De oorkwab is een vergroeisel van de huid aan weerszijden van de kop, de kwabben zijn gelegen achter het oog. Bij sommige soorten kunnen ze worden opgezet om te imponeren.

Ondanks haar naam speelt de oorkwab geen rol bij het gehoor van de kameleon, die geen [[gehoorgang]] heeft. De hagedissen zijn weliswaar niet doof, maar hebben slechts een beperkt hoorvermogen.

[[Categorie:Dierenanatomie]]
[[Categorie:Kameleons]]


text:
# Lijst van gemeenten in Sivas
Onderstaande lijst bevat alle gemeenten in de Turkse provincie Sivas (2000).
| District   | Gemeente      |
| ---------- | ------------- |
| Akıncılar  | Akıncılar     |
| Altınyayla | Altınyayla    |
| Altınyayla | Deliilyas     |
| Altınyayla | Kale          |
| Divriği    | Divriği       |
| Doğanşar   | Doğanşar      |
| Gemerek    | Çepni         |
| Gemerek    | Eğerci        |
| Gemerek    | Gemerek       |
| Gemerek    | İnkışla       |
| Gemerek    | Sızır         |
| Gemerek    | Yeniçubuk     |
| Gölova     | Gölova        |
| Gürün      | Gürün         |
| Gürün      | Suçatı        |
| Hafik      | Hafik         |
| İmranlı    | İmranlı       |
| Kangal     | Alacahan      |
| Kangal     | Çetinkaya     |
| Kangal     | Havuz         |
| Kangal     | Kangal        |
| Koyulhisar | Koyulhisar    |
| Sivas      | Gümüşdere     |
| Sivas      | Kurtlapa      |
| Sivas      | Sivas         |
| Sivas      | Yakupoğlan    |
| Sivas      | Yıldız        |
| Suşehri    | Çataloluk     |
| Suşehri    | Suşehri       |
| Şarkışla   | Akçakışla     |
| Şarkışla   | Cemel         |
| Şarkışla   | Gürçayır      |
| Şarkışla   | Kızılcakışla  |
| Şarkışla   | Şarkışla      |
| Ulaş       | Baharözü      |
| Ulaş       | Ulaş          |
| Ulaş       | Yenikarahisar |
| Yıldızeli  | Güneykaya     |
| Yıldızeli  | Kalın         |
| Yıldızeli  | Kavak         |
| Yıldızeli  | Kümbet        |
| Yıldızeli  | Şeyhhalil     |
| Yıldızeli  | Yavu          |
| Yıldızeli  | Yıldızeli     |
| Zara       | Şerefiye      |
| Zara       | Zara          |

title: Lijst van gemeenten in Sivas

wikitext:
Onderstaande '''lijst''' bevat alle '''gemeenten''' in de [[Provincies van Turkije|Turkse provincie]] '''[[Sivas (provincie)|Sivas]]''' {{Turk2000 Stat}}.

{| class="wikitable sortable"
![[Districten van Turkije|District]]!![[Turkse gemeente|Gemeente]]
|-
|[[Akıncılar (district)|Akıncılar]]||[[Akıncılar (stad)|Akıncılar]]
|-
|[[Altınyayla (district)|Altınyayla]]||[[Altınyayla (stad)|Altınyayla]]
|-
|[[Altınyayla (district)|Altınyayla]]||[[Deliilyas (Altınyayla)|Deliilyas]]
|-
|[[Altınyayla (district)|Altınyayla]]||[[Kale (Altınyayla)|Kale]]
|-
|[[Divriği (district)|Divriği]]||[[Divriği (stad)|Divriği]]
|-
|[[Doğanşar (district)|Doğanşar]]||[[Doğanşar (stad)|Doğanşar]]
|-
|[[Gemerek (district)|Gemerek]]||[[Çepni (Gemerek)|Çepni]]
|-
|[[Gemerek (district)|Gemerek]]||[[Eğerci (Gemerek)|Eğerci]]
|-
|[[Gemerek (district)|Gemerek]]||[[Gemerek (stad)|Gemerek]]
|-
|[[Gemerek (district)|Gemerek]]||[[İnkışla]]
|-
|[[Gemerek (district)|Gemerek]]||[[Sızır]]
|-
|[[Gemerek (district)|Gemerek]]||[[Yeniçubuk (Gemerek)|Yeniçubuk]]
|-
|[[Gölova (district)|Gölova]]||[[Gölova (stad)|Gölova]]
|-
|[[Gürün (district)|Gürün]]||[[Gürün (stad)|Gürün]]
|-
|[[Gürün (district)|Gürün]]||[[Suçatı (Gürün)|Suçatı]]
|-
|[[Hafik (district)|Hafik]]||[[Hafik (stad)|Hafik]]
|-
|[[İmranlı (district)|İmranlı]]||[[İmranlı (stad)|İmranlı]]
|-
|[[Kangal (district)|Kangal]]||[[Alacahan (Kangal)|Alacahan]]
|-
|[[Kangal (district)|Kangal]]||[[Çetinkaya (Kangal)|Çetinkaya]]
|-
|[[Kangal (district)|Kangal]]||[[Havuz (Kangal)|Havuz]]
|-
|[[Kangal (district)|Kangal]]||[[Kangal (stad)|Kangal]]
|-
|[[Koyulhisar (district)|Koyulhisar]]||[[Koyulhisar (stad)|Koyulhisar]]
|-
|[[Sivas (district)|Sivas]]||[[Gümüşdere (Sivas)|Gümüşdere]]
|-
|[[Sivas (district)|Sivas]]||[[Kurtlapa (Sivas)|Kurtlapa]]
|-
|[[Sivas (district)|Sivas]]||[[Sivas (stad)|Sivas]]
|-
|[[Sivas (district)|Sivas]]||[[Yakupoğlan (Sivas)|Yakupoğlan]]
|-
|[[Sivas (district)|Sivas]]||[[Yıldız (Sivas)|Yıldız]]
|-
|[[Suşehri (district)|Suşehri]]||[[Çataloluk (Suşehri)|Çataloluk]]
|-
|[[Suşehri (district)|Suşehri]]||[[Suşehri (stad)|Suşehri]]
|-
|[[Şarkışla (district)|Şarkışla]]||[[Akçakışla (Şarkışla)|Akçakışla]]
|-
|[[Şarkışla (district)|Şarkışla]]||[[Cemel (Şarkışla)|Cemel]]
|-
|[[Şarkışla (district)|Şarkışla]]||[[Gürçayır (Şarkışla)|Gürçayır]]
|-
|[[Şarkışla (district)|Şarkışla]]||[[Kızılcakışla (Şarkışla)|Kızılcakışla]]
|-
|[[Şarkışla (district)|Şarkışla]]||[[Şarkışla (stad)|Şarkışla]]
|-
|[[Ulaş (district)|Ulaş]]||[[Baharözü (Ulaş)|Baharözü]]
|-
|[[Ulaş (district)|Ulaş]]||[[Ulaş (stad)|Ulaş]]
|-
|[[Ulaş (district)|Ulaş]]||[[Yenikarahisar (Ulaş)|Yenikarahisar]]
|-
|[[Yıldızeli (district)|Yıldızeli]]||[[Güneykaya (Yıldızeli)|Güneykaya]]
|-
|[[Yıldızeli (district)|Yıldızeli]]||[[Kalın (Yıldızeli)|Kalın]]
|-
|[[Yıldızeli (district)|Yıldızeli]]||[[Kavak (Yıldızeli)|Kavak]]
|-
|[[Yıldızeli (district)|Yıldızeli]]||[[Kümbet (Yıldızeli)|Kümbet]]
|-
|[[Yıldızeli (district)|Yıldızeli]]||[[Şeyhhalil (Yıldızeli)|Şeyhhalil]]
|-
|[[Yıldızeli (district)|Yıldızeli]]||[[Yavu (Yıldızeli)|Yavu]]
|-
|[[Yıldızeli (district)|Yıldızeli]]||[[Yıldızeli (stad)|Yıldızeli]]
|-
|[[Zara (district)|Zara]]||[[Şerefiye (Zara)|Şerefiye]]
|-
|[[Zara (district)|Zara]]||[[Zara (stad)|Zara]]
|}

{{Appendix|1=bron|2=
{{References}}
}}

[[Categorie:Sivas| L]]
[[Categorie:Lijsten van Turkse gemeenten|Sivas]]


text:
# Synolcus amnoni
Synolcus amnoni is een vliegensoort uit de familie van de roofvliegen (Asilidae). De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1990 door Londt.

title: Synolcus amnoni

wikitext:
{{Taxobox insect
| titelweergave = cursief
| naam = ''Synolcus amnoni''
| afbeelding =
| orde = [[Diptera]] (Tweevleugeligen)
| onderorde = [[Vliegen (dieren)|Brachycera]] (Vliegen)
| familie = [[Roofvliegen|Asilidae]] (Roofvliegen)
| geslacht = ''[[Synolcus]]''
| w-naam = ''Synolcus amnoni''
| auteur = Londt
| datum = 1990
| haakjes =
| commons =
| species =
}}
'''''Synolcus amnoni''''' is een [[Vliegen (dieren)|vliegen]]soort uit de familie van de [[Roofvliegen|roofvliegen (Asilidae)]].<ref>{{Brontabel|9999-Asilidae}}</ref> De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1990 door Londt.

{{Appendix}}
{{beginnetje|biologie|2013|03|28}}

[[Categorie:Roofvliegen]]

title: Synolcus amnoni

Orde: Diptera (Tweevleugeligen)

Onderorde: Brachycera (Vliegen)

Familie: Asilidae (Roofvliegen)

Geslacht: Synolcus

title: Soort


text:
# Station Heeze-Leende
Station Heeze-Leende (Hze), nu een inhaalspoor langs de vrije baan met de naam Oud Heeze (Ohze), is een in Heeze gelegen voormalig station en huidig emplacement aan de spoorlijn Eindhoven - Weert. Vanaf de opening van de spoorlijn op 1 november 1913 droeg het de naam Station Heeze, in de jaren zeventig is het naastgelegen dorp Leende aan de naam toegevoegd. Het station was gesitueerd in tussen de huidige overwegen Oude Stationsstraat/Leenderweg (11.5) en Industrieweg/Het Heike (12.3).
Het station werd in 1945 tussen 15 mei en 9 juli korte tijd gesloten. Op 1 mei 1977, tegelijk met de opening van het ongeveer een kilometer noordelijker gelegen station Heeze, werd station Heeze-Leende gesloten. Op de locatie van het voormalige station is het sporenplan is grotendeels ongewijzigd gebleven en dient dit nu als emplacement/inhaalspoor met dienstregelpuntnaam 'Oud Heeze' (Ohze).

title: Station Heeze-Leende

wikitext:
[[Bestand:HUA-161679-Gezicht op het N.S.-station Heeze-Leende te Heeze. N.B. De stationsnaam Heeze-Leende is per 2-10-1960 gewijzigd in Heeze.jpg|thumb|Station Heeze-Leende tussen 1920 en 1930.]]
'''Station Heeze-Leende''' (Hze), nu een inhaalspoor langs de vrije baan met de naam '''Oud Heeze''' (Ohze), is een in [[Heeze]] gelegen voormalig [[Spoorwegstation|station]] en huidig [[emplacement]] aan de [[spoorlijn Eindhoven - Weert]]. Vanaf de opening van de spoorlijn op [[1 november]] [[1913]] droeg het de naam '''''Station Heeze''''', in de jaren zeventig is het naastgelegen dorp [[Leende]] aan de naam toegevoegd.<ref>{{Citeer web |url=https://www.klassiekebeveiliging.com/seinhuizenHze.htm |titel=(Oud) Heeze |auteur=J. Notenboom |medeauteurs=W. Vos |bezochtdatum=2024-10-12 |werk=Klassiekebeveiliging.com}}</ref> Het station was gesitueerd in tussen de huidige overwegen ''Oude Stationsstraat/Leenderweg (11.5)'' en ''Industrieweg/Het Heike (12.3)''<ref name=":0">{{Citeer web |url=https://maps.prorail.nl/portal/apps/webappviewer/index.html?id=b27bc5d895da4d1b8d7fb5503a223a9e |titel=BBK en grenzen |auteur=ProRail |auteurlink=ProRail |bezochtdatum=2024-10-12 |werk=ProRail GeoInformatie Portaal (extern)}}</ref>''.''

Het station werd in [[1945]] tussen [[15 mei]] en [[9 juli]] korte tijd gesloten. Op [[1 mei]] [[1977]], tegelijk met de opening van het ongeveer een kilometer noordelijker gelegen [[station Heeze]], werd station Heeze-Leende gesloten.{{Bron?|Herkomst onduidelijk. Ter onderscheiding van de volgende zin.|2024|10|12}} Op de locatie van het voormalige station is het sporenplan is grotendeels ongewijzigd gebleven en dient dit nu als emplacement/inhaalspoor met [[dienstregelpunt]]<nowiki/>naam 'Oud Heeze' (Ohze).<ref name=":0" /><ref>{{Citeer web |url=https://maps.prorail.nl/portal/sharing/rest/content/items/0aba3c63f4774d8992c359ad75e565f5/data |titel=Spoorkaart Nederland |auteur=ProRail |auteurlink=ProRail |datum=2024-04 |bezochtdatum=2024-10-12 |uitgever=[[ProRail]] |formaat=pdf |via=Cartotheek van ProRail Geoinformatieportaal (extern)}}</ref>

== Referenties ==
{{References}}

== Externe link ==
* {{Link stationsweb.nl|id=heezeleende|label=Heeze-Leende}}

{{Navigatie spoorlijn Eindhoven - Weert}}
{{Navigatie spoorwegstations Noord-Brabant}}
{{Beginnetje|openbaar vervoer|2=2007|3=08|4=04}}
{{Coor title dms|51|22|30.659|N|5|34|35.652|E|type:railwaystation_scale:6250_region:NL}}

[[Categorie:Voormalig spoorwegstation in Noord-Brabant|Heeze-Leende]]
[[Categorie:Bouwwerk in Heeze-Leende]]


text:
# Drierivierenpunt
Het Drierivierenpunt is een kruispunt van waterwegen in het Nederlandse Zuid-Holland waar de rivieren Beneden-Merwede, Oude Maas en de Noord samenkomen. Het is het drukste rivierenknooppunt van Europa, en is omringd door de gemeenten Dordrecht, Papendrecht en Zwijndrecht.
De omringende regio, die in belangrijke mate bepaald wordt door de ligging van deze zogenaamde Drechtsteden aan het drierivierenpunt, wordt sterk door de aanwezigheid van water gekarakteriseerd. De nabijheid van de cultuurhistorisch belangrijke molengang van Kinderdijk en het zoetwatergetijdegebied van Nationaal Park De Biesbosch onderstrepen dat. Het historische centrum van Dordrecht benadrukt een ander aspect van de geschiedenis en cultuur van dit gebied.

title: Drierivierenpunt

wikitext:
{{Zie dp}}
[[Bestand:KernDrierivierenpunt.jpg|thumb|Kaart van het Drierivierenpunt]]
[[Bestand:Dordrecht_20040313.jpg|miniatuur|300x300px|Het Drierivierenpunt vanuit de lucht bekeken met Dordrecht (r), Papendrecht (b) en Zwijndrecht (l).]]
Het '''Drierivierenpunt''' is een kruispunt van [[Waterweg|waterwegen]] in het [[Nederland|Nederlandse]] [[Zuid-Holland]] waar de [[Rivier|rivieren]] [[Beneden-Merwede]], [[Oude Maas]] en de [[Noord (rivier)|Noord]] samenkomen. Het is het drukste rivierenknooppunt van [[Europa (werelddeel)|Europa]], en is omringd door de gemeenten [[Dordrecht]], [[Papendrecht]] en [[Zwijndrecht (Nederland)|Zwijndrecht]].

De omringende regio, die in belangrijke mate bepaald wordt door de ligging van deze zogenaamde [[Drechtsteden]] aan het drierivierenpunt, wordt sterk door de aanwezigheid van water gekarakteriseerd. De nabijheid van de [[cultuurhistorisch erfgoed|cultuurhistorisch]] belangrijke [[molengang]] van [[Kinderdijkse molens|Kinderdijk]] en het zoetwatergetijdegebied van [[Nationaal Park De Biesbosch]] onderstrepen dat. Het historische centrum van Dordrecht benadrukt een ander aspect van de geschiedenis en cultuur van dit gebied.

{{Commonscat}}
{{Beginnetje|landen & volken|land=Nederland|2023|10|07}}
{{Coor title dms|51|49|19.99|N|4|40|16.5|E|type:waterbody}}

[[Categorie:Oppervlaktewater in Zuid-Holland]]


text:
# Acanthochondria alleni
Acanthochondria alleni is een eenoogkreeftjessoort uit de familie van de Chondracanthidae. De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 2010 door Tang, Kalman & Ho.

title: Acanthochondria alleni

wikitext:
{{Taxobox
| titelweergave = cursief
| naam = ''Acanthochondria alleni''
| afbeelding =
| rijk = [[Dieren (biologie)|Animalia]] (Dieren)
| stam = [[Geleedpotigen|Arthropoda]] (Geleedpotigen)
| onderklasse = [[Eenoogkreeftjes|Copepoda]] (Eenoogkreeftjes)
| orde = [[Cyclopoida]]
| familie = [[Chondracanthidae]]
| geslacht = ''[[Acanthochondria]]''
| auteur = Tang, Kalman & Ho
| datum = 2010
| haakjes =
| worms = 535942
| klasse = [[Hexanauplia]]
}}
'''''Acanthochondria alleni''''' is een [[eenoogkreeftjes]]soort uit de familie van de [[Chondracanthidae]].<ref>Walter, T. Chad (2012). ''Acanthochondria alleni'' Tang, Kalman & Ho, 2010. In: Walter, T.C., Boxshall, G. (2012). World Copepoda database. Geraadpleegd via: World Register of Marine Species op http://www.marinespecies.org/aphia.php?p=taxdetails&id=535942. [https://web.archive.org/web/20201111192837/http://marinespecies.org/aphia.php?p=taxdetails Gearchiveerd] op 11 november 2020.</ref> De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 2010 door Tang, Kalman & Ho.

{{Appendix}}
{{Beginnetje|biologie|2013|03|18}}

[[Categorie:Chondracanthidae]]

title: Acanthochondria alleni

Klasse: Hexanauplia

Onderklasse: Copepoda (Eenoogkreeftjes)

Orde: Cyclopoida

Familie: Chondracanthidae

Geslacht: Acanthochondria

title: Soort


text:
# Christine Magnuson
Christine Magnuson (Palos Heights (Illinois), 17 oktober 1985) is een Amerikaanse voormalige zwemster. Magnuson vertegenwoordigde haar vaderland op de Olympische Zomerspelen 2008 in Peking.

## Carrière
Op de Amerikaanse Olympische Trials wist Magnuson zich te plaatsen voor de Spelen door de 100 meter vlinderslag te winnen. Door deze prestatie plaatste ze zich tevens voor de 4x100 meter wisselslag estafette. In Peking pakte de Amerikaanse de zilveren medaille op de 100 meter, achter de Australische Libby Trickett. Op de 4x100 meter wisselslag wist ze samen met Natalie Coughlin, Rebecca Soni en Dara Torres de zilveren medaille te veroveren, het kwartet moest alleen Australië voor laten gaan.
Tijdens de wereldkampioenschappen zwemmen 2009 in Rome strandde Magnuson in de halve finales van zowel de 50 als de 100 meter vlinderslag, samen met Amanda Weir, Dara Torres en Dana Vollmer eindigde ze als vierde op de 4x100 meter vrije slag. Op de 4x100 meter wisselslag werd ze samen met Elizabeth Pelton, Kasey Carlson en Julia Smit uitgeschakeld in de series.
Op de Pan Pacific kampioenschappen zwemmen 2010 in Irvine sleepte de Amerikaanse de zilveren medaille in de wacht op de 100 meter vlinderslag, op de 50 meter vlinderslag legde ze beslag op de bronzen medaille. Op de 50 en de 100 meter vrije slag strandde ze in de series. In Dubai nam Magnuson deel aan de wereldkampioenschappen kortebaanzwemmen 2010, op dit toernooi eindigde ze als zevende op zowel de 50 als de 100 meter vlinderslag. Samen met Missy Franklin, Jessica Hardy en Amanda Weir zwom ze in de series van de 4x100 meter wisselslag, in de finale veroverde Hardy samen met Natalie Coughlin, Rebecca Soni en Dana Vollmer de zilveren medaille. Voor haar aandeel in de series werd Magnuson beloond met de zilveren medaille.
Tijdens de wereldkampioenschappen zwemmen 2011 in Shanghai werd de Amerikaanse uitgeschakeld in de halve finales van zowel de 50 als de 100 meter vlinderslag. Op de 4x100 meter wisselslag zwom ze samen met Elizabeth Pelton, Rebecca Soni en Amanda Weir in de series, in de finale sleepte Soni samen met Natalie Coughlin, Dana Vollmer en Missy Franklin de wereldtitel in de wacht. Voor haar inspanningen in de series ontving Magnuson de gouden medaille.
Op de wereldkampioenschappen kortebaanzwemmen 2012 in Istanboel eindigde Magnuson als vijfde op de 50 meter vlinderslag en als zesde op de 50 meter vrije slag. Samen met Olivia Smoliga, Laura Sogar en Lia Neal zwom ze in de series van de 4x100 meter wisselslag, in de finale legde Smoliga samen met Jessica Hardy, Claire Donahue en Megan Romano beslag op de bronzen medaille. Voor haar aandeel in de series werd Magnuson beloond met de bronzen medaille.
Op de wereldkampioenschappen zwemmen 2013 in Barcelona werd Magnuson uitgeschakeld in de halve finales van de 50 meter vlinderslag.

## Internationale toernooien
| Jaar | Olympische Spelen                    | WK langebaan                                                                                | WK kortebaan                                                                                | PanPacs                                                                         |
| ---- | ------------------------------------ | ---------------------------------------------------------------------------------------------- | -------------------------------------------------------------------------------------------- | ------------------------------------------------------------------------------- |
| 2008 | 100m vlinderslag · 4x100m wisselslag |                                                                                | geen deelname                                                                                |                                                                                |
| 2009 |                                      | 15e 50m vlinderslag 10e 100m vlinderslag 4e 4x100m vrije slag 10e 4x100m wisselslag            |                                                                                |                                                                                |
| 2010 |                                      |                                                                                | 7e 50m vlinderslag · 7e 100m vlinderslag · 4x100m wisselslag · Magnuson zwom enkel de series | serie 50m vrije slag · 30e 100m vrije slag · 50m vlinderslag · 100m vlinderslag |
| 2011 |                                      | 11e 50m vlinderslag · 12e 100m vlinderslag · 4x100m wisselslag · Magnuson zwom enkel de series |                                                                                |                                                                                |
| 2012 | geen deelname                        |                                                                                | 6e 50m vrije slag · 5e 50m vlinderslag · 4x100m wisselslag · Magnuson zwom enkel de series   |                                                                                |
| 2013 |                                      | 10e 50m vlinderslag                                                                            |                                                                                |                                                                                |

## Persoonlijke records
Kortebaan
| Afstand          | Tijd  | Datum            | Plaats     |
| ---------------- | ----- | ---------------- | ---------- |
| 50m vrije slag   | 24,05 | 19 december 2009 | Manchester |
| 100m vrije slag  | 54,92 | 11 november 2008 | Bolzano    |
| 50m vlinderslag  | 25,65 | 16 december 2010 | Dubai      |
| 100m vlinderslag | 55,81 | 18 december 2009 | Manchester |

Langebaan
| Afstand          | Tijd  | Datum            | Plaats       |
| ---------------- | ----- | ---------------- | ------------ |
| 50m vrije slag   | 24,72 | 1 juli 2012      | Omaha        |
| 100m vrije slag  | 54,36 | 11 juli 2009     | Indianapolis |
| 50m vlinderslag  | 26,06 | 31 juli 2009     | Rome         |
| 100m vlinderslag | 57,08 | 10 augustus 2008 | Peking       |

title: Christine Magnuson

wikitext:
{{Infobox zwemmer
| naam               = Christine Magnuson
| afbeelding         =
| afbeeldingsgrootte =
| onderschrift       =
| volledige naam     = Christine Magnuson
| bijnamen           =
| nationaliteit      = {{US}}
| slagen             = [[Vlinderslag]], [[Vrije slag]]
| club               = Tucson Ford Dealers Aquatics
| coach              = Eric Hansen
| geboortedatum      = 17 oktober 1985
| geboorteplaats     = [[Palos Heights (Illinois)|Palos Heights]], [[Illinois (staat)|Illinois]]
| overlijdensdatum   =
| overlijdensplaats  =
| lengte             = 1,85 m
| gewicht            = 73 kg
| debuut             = [[Olympische Zomerspelen 2008|OS 2008]]
| OS                 = 0x {{goud}} - 2x {{zilver}} - 0x {{brons}}
| PS                 =
| WK                 = 1x {{goud}} - 0x {{zilver}} - 0x {{brons}}
| WK kb              = 0x {{goud}} - 1x {{zilver}} - 1x {{brons}}
| EK                 =
| EK kb              =
| PanPacs            = 0x {{goud}} - 1x {{zilver}} - 1x {{brons}}
| GS                 =
| Pan-Ams            =
}}
'''Christine Magnuson''' ([[Palos Heights (Illinois)|Palos Heights]] ([[Illinois (staat)|Illinois]]), [[17 oktober]] [[1985]]) is een [[Verenigde Staten|Amerikaanse]] voormalige [[zwemmer|zwemster]]. Magnuson vertegenwoordigde haar vaderland op de [[Olympische Zomerspelen 2008]] in [[Peking]].

== Carrière ==
Op de Amerikaanse Olympische Trials wist Magnuson zich te plaatsen voor de Spelen door de 100 meter vlinderslag te winnen<ref>{{en}}[https://web.archive.org/web/20081011043735/http://omegatiming.com/swimming/racearchives/2008/Omaha_b_2008/C73A1_Res1Heat_102_Finals_1_Women_100_Fly.pdf 100 m vlinderslag Amerikaanse Olympische Trials 2008]</ref>. Door deze prestatie plaatste ze zich tevens voor de 4x100 meter wisselslag estafette. In Peking pakte de Amerikaanse de zilveren medaille op de 100 meter, achter de [[Australië (land)|Australische]] [[Libby Trickett]]. Op de 4x100 meter wisselslag wist ze samen met [[Natalie Coughlin]], [[Rebecca Soni]] en [[Dara Torres]] de zilveren medaille te veroveren, het kwartet moest alleen Australië voor laten gaan.

Tijdens de [[wereldkampioenschappen zwemmen 2009]] in [[Rome (stad)|Rome]] strandde Magnuson in de halve finales van zowel de 50 als de 100 meter vlinderslag, samen met [[Amanda Weir]], Dara Torres en [[Dana Vollmer]] eindigde ze als vierde op de 4x100 meter vrije slag. Op de 4x100 meter wisselslag werd ze samen met [[Elizabeth Pelton]], [[Kasey Carlson]] en [[Julia Smit]] uitgeschakeld in de series.

Op de [[Pan Pacific kampioenschappen zwemmen 2010]] in [[Irvine (Californië)|Irvine]] sleepte de Amerikaanse de zilveren medaille in de wacht op de 100 meter vlinderslag, op de 50 meter vlinderslag legde ze beslag op de bronzen medaille. Op de 50 en de 100 meter vrije slag strandde ze in de series. In [[Dubai (stad)|Dubai]] nam Magnuson deel aan de [[wereldkampioenschappen kortebaanzwemmen 2010]], op dit toernooi eindigde ze als zevende op zowel de 50 als de 100 meter vlinderslag. Samen met [[Missy Franklin]], [[Jessica Hardy]] en Amanda Weir zwom ze in de series van de 4x100 meter wisselslag, in de finale veroverde Hardy samen met Natalie Coughlin, Rebecca Soni en Dana Vollmer de zilveren medaille. Voor haar aandeel in de series werd Magnuson beloond met de zilveren medaille.

Tijdens de [[wereldkampioenschappen zwemmen 2011]] in [[Shanghai]] werd de Amerikaanse uitgeschakeld in de halve finales van zowel de 50 als de 100 meter vlinderslag. Op de 4x100 meter wisselslag zwom ze samen met Elizabeth Pelton, Rebecca Soni en Amanda Weir in de series, in de finale sleepte Soni samen met Natalie Coughlin, Dana Vollmer en Missy Franklin de wereldtitel in de wacht. Voor haar inspanningen in de series ontving Magnuson de gouden medaille.

Op de [[wereldkampioenschappen kortebaanzwemmen 2012]] in [[Istanboel]] eindigde Magnuson als vijfde op de 50 meter vlinderslag en als zesde op de 50 meter vrije slag. Samen met [[Olivia Smoliga]], [[Laura Sogar]] en [[Lia Neal]] zwom ze in de series van de 4x100 meter wisselslag, in de finale legde Smoliga samen met Jessica Hardy, [[Claire Donahue]] en [[Megan Romano]] beslag op de bronzen medaille. Voor haar aandeel in de series werd Magnuson beloond met de bronzen medaille.

Op de [[wereldkampioenschappen zwemmen 2013]] in [[Barcelona (Spanje)|Barcelona]] werd Magnuson uitgeschakeld in de halve finales van de 50 meter vlinderslag.

== Internationale toernooien ==
{| class="wikitable"
! Jaar
! [[Olympische Spelen]]
! [[Wereldkampioenschappen zwemmen|WK langebaan]]
! [[Wereldkampioenschappen zwemmen kortebaan|WK kortebaan]]
! [[Pan Pacific kampioenschappen zwemmen|PanPacs]]
|-
| 2008 || {{zilver}} 100m vlinderslag
{{zilver}} 4x100m wisselslag || style="background:#ADD8E6"| || ''geen deelname'' || style="background:#ADD8E6"|
|-
| 2009 || style="background:#ADD8E6"| || '''15e''' [[Wereldkampioenschappen zwemmen 2009 - 50 meter vlinderslag vrouwen|50m vlinderslag]]
'''10e''' [[Wereldkampioenschappen zwemmen 2009 - 100 meter vlinderslag vrouwen|100m vlinderslag]]
'''4e''' [[Zwemmen op de Wereldkampioenschappen zwemmen 2009 - 4x100 meter vrije slag vrouwen|4x100m vrije slag]]
'''10e''' [[Zwemmen op de Wereldkampioenschappen zwemmen 2009 - 4x100 meter wisselslag vrouwen|4x100m wisselslag]] || style="background:#ADD8E6"| || style="background:#ADD8E6"|
|-
| 2010 || style="background:#ADD8E6"| || style="background:#ADD8E6"| || '''7e''' 50m vlinderslag
'''7e''' 100m vlinderslag
{{zilver}} 4x100m wisselslag
''Magnuson zwom enkel de series'' || '''serie''' 50m vrije slag<ref name="PanPacs">Magnuson werd uitgeschakeld omdat er maar drie deelnemers per land door kunnen dringen tot de finales</ref>
'''30e''' 100m vrije slag
{{brons}} 50m vlinderslag
{{zilver}} 100m vlinderslag
|-
| 2011 || style="background:#ADD8E6"| || '''11e''' [[Wereldkampioenschappen zwemmen 2011 – 50 meter vlinderslag vrouwen|50m vlinderslag]]
'''12e''' [[Wereldkampioenschappen zwemmen 2011 – 100 meter vlinderslag vrouwen|100m vlinderslag]]
{{goud}} [[Wereldkampioenschappen zwemmen 2011 – 4x100 meter wisselslag vrouwen|4x100m wisselslag]]
''Magnuson zwom enkel de series'' || style="background:#ADD8E6"| || style="background:#ADD8E6"|
|-
| 2012 || ''geen deelname'' || style="background:#ADD8E6"| || '''6e''' 50m vrije slag
'''5e''' 50m vlinderslag
{{brons}} 4x100m wisselslag
''Magnuson zwom enkel de series'' || style="background:#ADD8E6"|
|-
| 2013 || style="background:#ADD8E6"| || '''10e''' [[Wereldkampioenschappen zwemmen 2013 - 50 meter vlinderslag vrouwen|50m vlinderslag]] || style="background:#ADD8E6"|  || style="background:#ADD8E6"|
|}

== Persoonlijke records ==
{{BeginKolommen}}
;Kortebaan
{| class="wikitable"
! Afstand !! Tijd !! Datum !! Plaats
|-
| align="right"| 50m vrije slag || 24,05 || 19 december 2009 || [[Manchester]]
|-
| align="right"| 100m vrije slag || 54,92 || 11 november 2008 || [[Bozen (stad)|Bolzano]]
|-
| align="right"| 50m vlinderslag || 25,65 || 16 december 2010 || [[Dubai (stad)|Dubai]]
|-
| 100m vlinderslag || 55,81 || 18 december 2009 || Manchester
|}
{{NieuweKolom}}
;Langebaan
{| class="wikitable"
! Afstand !! Tijd !! Datum !! Plaats
|-
| align="right"| 50m vrije slag || 24,72 || 1 juli 2012 || [[Omaha (Nebraska)|Omaha]]
|-
| align="right"| 100m vrije slag || 54,36 || 11 juli 2009 || Indianapolis
|-
| align="right"| 50m vlinderslag || 26,06 || 31 juli 2009 || [[Rome (stad)|Rome]]
|-
| 100m vlinderslag || 57,08 || 10 augustus 2008 || [[Peking]]
|}
{{EindeKolommen}}

== Externe links ==
* {{Link swimrankings.net|id=4214906}}
* {{Link SRO-profiel|id=ma/christine-magnuson-1}}
* {{en}} [https://web.archive.org/web/20210602215631/https://www.usaswimming.org/meet-the-team/national-team/bio/christine-magnuson Profiel van Christine Magnuson op de site van USA swimming]
* {{en}} [https://www.teamusa.org/usa-swimming/athletes/Christine-Magnuson Profiel van Christine Magnuson op teamusa.org]
* {{Link Olympedia-profiel||id=112260}}
{{Appendix}}

{{DEFAULTSORT:Magnuson, Christine}}
[[Categorie:Amerikaans zwemmer]]
[[Categorie:Amerikaans olympisch deelnemer]]

title: Persoonlijke informatie

Volledige naam: Christine Magnuson

Geboortedatum: 17 oktober 1985

Geboorteplaats: Palos Heights, Illinois

Nationaliteit: Verenigde Staten

Gewicht: 73 kg

title: Sportieve informatie

Slag(en): Vlinderslag, Vrije slag

Club: Tucson Ford Dealers Aquatics

Trainer/Coach: Eric Hansen

title: Internationale toernooien

Portaal: Sport


text:
# Helcystogramma xerastis
Helcystogramma xerastis is een vlinder uit de familie van de tastermotten (Gelechiidae). De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1905 door Meyrick.

title: Helcystogramma xerastis

wikitext:
{{Taxobox vlinder
| titelweergave = cursief
| naam = ''Helcystogramma xerastis''
| afbeelding =
| familie = [[Tastermotten|Gelechiidae]] (Tastermotten)
| onderfamilie =
| tribus =
| geslacht = ''[[Helcystogramma]]''
| w-naam = ''Helcystogramma xerastis''
| auteur = Meyrick
| datum = 1905
| haakjes = ja
| commons =
| species =
}}
'''''Helcystogramma xerastis''''' is een [[vlinders|vlinder]] uit de familie van de [[Tastermotten|tastermotten (Gelechiidae)]].<ref>{{Brontabel|9999-Lepindex}}</ref> De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1905 door Meyrick.

{{Appendix}}
{{beginnetje|biologie|2013|04|03}}

[[Categorie:Helcystogramma|xerastis]]

title: Helcystogramma xerastis

Orde: Lepidoptera (Vlinders)

Familie: Gelechiidae (Tastermotten)

Geslacht: Helcystogramma

title: Soort


text:
# Johannes Stockem
Johannes Stockem (Stokem, Stokhem, Jean de Prato alias Stochem) (Stokkem?, 1445 - Hongarije?, rond 1500) was een Zuid-Nederlands zanger en componist. Hij wordt gerekend tot de tweede generatie van de Franco-Vlaamse School.

## Biografische schets
Over het leven van Johannes Stockem is weinig bekend. Wellicht werd hij geboren of was zijn familie afkomstig uit Stokkem, in de 15e eeuw een van de Goede Steden van het prinsbisdom Luik.
In 1455 werd hij genoemd als zanger, wellicht als koorknaap, in het koor van de Sint-Lambertuskathedraal in Luik. In 1478 was hij nog steeds aan deze kathedraal verbonden, nu als canonicus minor aan de zogenaamde "kleine tafel" (Petit-Table) van het Sint-Lambertuskapittel, wellicht als opvolger van Henricus de Prato.
Hij werkte van 1487 tot 1489 als zanger aan de pauselijke kapel in Rome. Daarna bevond hij zich aan het Hongaarse koninklijke hof in Boeda. Door het huwelijk van Beatrix van Napels, dochter van koning Ferdinand I van Napels, met de Hongaarse koning Matthias Corvinus, kregen musici uit Italië meer invloed aan het Hongaarse hof, een ontwikkeling die zich ook aan andere Oost-Europese hoven voordeed.
Johannes Stockem was bevriend met de Brabander Johannes Tinctoris, afkomstig uit het Eigenbrakel en evenals hijzelf werkzaam voor de Kroon van Aragón.

## Werken
Stockem creëerde een aantal muzikaal betekenisvolle chansons in de Nederlandse polyfone stijl. Hij stond in zijn tijd in hoog aanzien. Daarvan getuigt de opname van werk van hem in vroege muziekdrukken. Zo verscheen in 1501 zijn wereldlijke lied Brunette in de Harmonice Musices Odhecaton van Ottaviano Petrucci.
- Bibliothèque nationale de France: cb14827109k (data)
- Gemeinsame Normdatei: 134093380
- International Standard Name Identifier: 0000 0000 7371 4531
- Library of Congress Control Number: nr89016065
- MusicBrainz: 4352fc0f-c943-4f60-ad4b-4378844e96d0
- Virtual International Authority File: 79201034
- WorldCat: E39PBJfrKR4Rtwh7pvYYthVV4q

title: Johannes Stockem

wikitext:
{{Infobox artiest
| naam                 = Johannes Stockem
| afbeelding           =
| onderschrift         =
| volledige naam       =
| alias                =
| bijnaam              =
| bijnamen             =
| geboren              =
| overleden            =
| land                 = [[Bestand:Armoiries Principauté de Liège.svg|25px|Wapen van het prinsbisdom Luik]] [[Prinsbisdom Luik]]

| jaren-actief         =
| genre                =
| beroep               =
| instrument           =
| zangstem             =
| invloed              =
| label                =
| acts                 =
| gerelateerd          =
| bekende instrumenten =
| portaal              =
| website              =
| imdb                 =
| allmusic             =
| myspace              =
| lastfm               =
}}
'''Johannes Stockem''' ('''Stokem''', '''Stokhem''', '''Jean de Prato alias Stochem''') ([[Stokkem]]?, [[1445]] - [[Hongarije]]?, rond [[1500]]) was een [[Zuidelijke Nederlanden|Zuid-Nederlands]] [[zanger]] en [[componist]]. Hij wordt gerekend tot de tweede generatie van de [[Franco-Vlaamse School]].

== Biografische schets ==
Over het leven van Johannes Stockem is weinig bekend. Wellicht werd hij geboren of was zijn familie afkomstig uit [[Stokkem]], in de 15e eeuw een van de [[Goede Steden]] van het [[prinsbisdom Luik]].

In 1455 werd hij genoemd als zanger, wellicht als [[koorknaap]], in het koor van de [[Sint-Lambertuskathedraal (Luik)|Sint-Lambertuskathedraal]] in [[Luik (stad)|Luik]]. In 1478 was hij nog steeds aan deze kathedraal verbonden, nu als ''[[seculiere kanunnik|canonicus minor]]'' aan de zogenaamde "kleine tafel" (''Petit-Table'') van het [[Kapittel van Sint-Lambertus|Sint-Lambertuskapittel]], wellicht als opvolger van Henricus de Prato.

Hij werkte van 1487 tot 1489 als zanger aan de [[paus]]elijke kapel in [[Rome (stad)|Rome]]. Daarna bevond hij zich aan het Hongaarse koninklijke hof in [[Boeda]]. Door het huwelijk van [[Beatrix van Napels]], dochter van koning [[Ferdinand I van Napels]], met de Hongaarse koning [[Matthias Corvinus]], kregen musici uit Italië meer invloed aan het Hongaarse hof, een ontwikkeling die zich ook aan andere Oost-Europese hoven voordeed.

Johannes Stockem was bevriend met de [[Hertogdom Brabant|Brabander]] [[Johannes Tinctoris]], afkomstig uit het [[Eigenbrakel]] en evenals hijzelf werkzaam voor de [[Kroon van Aragón]].

== Werken ==
Stockem creëerde een aantal muzikaal betekenisvolle [[chanson]]s in de Nederlandse polyfone stijl. Hij stond in zijn tijd in hoog aanzien. Daarvan getuigt de opname van werk van hem in vroege muziekdrukken. Zo verscheen in 1501 zijn wereldlijke lied ''Brunette'' in de ''[[Harmonice Musices Odhecaton]]'' van [[Ottaviano Petrucci]].<ref>In 2001 door het ensemble Piffaro uitgebracht op CD (zie [http://www.piffaro.org/music/music-from-the-odhecaton/ website Piffaro]).</ref>

{{Appendix|2=
* {{Bronvermelding anderstalige Wikipedia|taal=de|titel=Johannes Stokem}}
{{References}}
}}
{{Bibliografische informatie}}
{{Navigatie Franco-Vlaamse school}}

{{DEFAULTSORT:Stockem}}
[[Categorie:Zuid-Nederlands componist (voor 1830)]]
[[Categorie:Persoon in de Nederlanden in de 15e eeuw]]
[[Categorie:Hongaars componist]]
[[Categorie:Italiaans componist]]
[[Categorie:15e-eeuws componist]]

title: Algemene informatie

Geboorteplaats: Prinsbisdom Luik

Overleden: oktober 1487

Overlijdensplaats: Hongarije

Land: Prinsbisdom Luik


text:
# Kanton Reims-3
Kanton Reims-3 is een kanton van het Franse departement Marne. Kanton Reims-3 maakt deel uit van het arrondissement Reims. Het telde 25 168 inwoners in 2017.

## Gemeenten
Kanton Reims-3 omvat een deel van de gemeente Reims.
Na de herindeling van de kantons bij decreet van 21 februari 2014, met uitwerking in maart 2015, omvat het nog steeds een deel van de stad Reims, maar met verschillende begrenzing.

title: Kanton Reims-3

wikitext:
{{Infobox kanton Frankrijk
| naam=Kanton Reims-3
| kaart=[[Bestand:Loc._Canton_de_Reims-3.png|220px]]
| regionr=
| regio = [[Grand Est]]
| deptnr=
| dept=[[Marne (departement)|Marne]]
| arr=[[Arrondissement Reims|Reims]]
| inwoners=25 168
| dichtheid=
| meetjaar=2017
| km²=
| hoofdplaats=[[Reims]]
| aantal=1
| cons=
| insee=
| insee_dep=51
| insee_kanton=21
}}
'''Kanton Reims-3''' is een [[kanton (Frankrijk)|kanton]] van het [[Frankrijk|Franse]] departement [[Marne (departement)|Marne]]. Kanton Reims-3 maakt deel uit van het arrondissement [[Arrondissement Reims|Reims]]. Het telde 25 168 inwoners in 2017.

== Gemeenten ==
Kanton Reims-3 omvat een deel van de [[gemeente (Frankrijk)|gemeente]] [[Reims]].

Na de herindeling van de kantons bij decreet van 21 februari 2014, met uitwerking in maart 2015, omvat het nog steeds een deel van de stad Reims, maar met verschillende begrenzing.

[[Categorie:Kanton van Marne|Reims-03]]

title: Situering

Regio: Grand Est

Departement: Marne

Arrondissement(en): Reims

title: Algemeen

title: Overig

Omvat: 1 gemeente

Kantoor kieskring: Reims

Website: Detailkaart en info op Insee

Portaal: Frankrijk


text:
# Edmond Malinvaud
Edmond Malinvaud (Limoges, 25 april 1923 – Parijs, 7 maart 2015) was een Franse econoom.

## Leven
Hij was opgeleid aan de École Polytechnique en aan de École nationale de la statistique et de l'administration économique (ENSAE) in Parijs. Hij was net als Gérard Debreu een leerling van Maurice Allais.
In 1950 nam Malinvaud afscheid van Allais. Hij verhuisde naar de Verenigde Staten, waar hij lid werd van de Cowles-commissie.  Malinvaud vervulde vele functies. Van 1962 tot 1966 was hij directeur van de ENSAE. Van 1972 tot 1974 was hij directeur van de prognose-afdeling van het Franse ministerie van Financiën, Van 1974 tot 1987 was hij directeur van INSEE. Daarna was hij van 1988 tot 1993 hoogleraar aan het Collège de France. Vanaf 1988 was Malinvaud lid van de Academia Europaea.
Van 1994 tot 2004 was hij de eerste president van de Pauselijke Academie voor Sociale Wetenschappen.

## Werk
Zijn beroemde artikel, Capital Accumulation and the Efficient Allocation of Resources (Kapitaalaccumulatie en de efficiënte allocatie van middelen) (1953), voorzag in een intertemporele theorie van kapitaal voor de algemene evenwichtstheorie. Ook introduceerde hij in dit artikel het concept van dynamische efficiëntie
Hij werkte ook aan de onzekerheidstheorie, met name de theorie van de "first order certainty equivalence" (1969) en de relatie tussen individuele en sociale risico's (1972, 1973). Zijn micro-economisch leerboek (1971) en zijn econometrieleerboek, Statistical Methods in Econometrics, zijn sindsdien klassiekers geworden.
Malinvauds belangrijkste bijdrage aan de macro-economie bestaat uit zijn dunne boek uit 1977, Theory of Unemployment Reconsidered  (Theorie van de werkloosheid opnieuw bekeken). Dit werk gaf een duidelijke en uniforme reconstructie van de dynamische "onevenwichtigheids"-macro-economie; deze theorie baseerde zich op eerdere resultaten van Robert Clower en Axel Leijonhufvud en de "niet-Walrasiaanse" theorie.
Malinvauds invloed op Europese economen was met name in de jaren 80 en 90 van de twintigste eeuw diepgaand.

## Boeken door Edmond Malinvaud
- (en)  Lectures on Microeconomic Theory, 1972.
- (fr)  La croissance française, with J.-J. Carré and P. Dubois, 1972.
- (en)  Market for an Exchange Economy with Individual Risks, 1973,  Econometrica.
- (en)  Theory of Unemployment Reconsidered, 1977.
- (en)  Profitability and Unemployment, 1980.
- (fr)  Théorie macroéconomique, 2 volumes, 1981-2.
- (fr)  Essais sur la théorie du chômage, 1983
- (en)  Mass Unemployment, 1984.
- (en)  Reflecting on the Theory of Capital and Growth, 1986, Oxford EP.
- (fr)  Voies de la recherche macroéconomique, 1991.
- (fr)  Équilibre général dans les économies de marché, 1993.

title: Edmond Malinvaud

wikitext:
[[Bestand:Debreu, Balasko, Malinvaud.jpeg|thumb|[[Gérard Debreu]], [[Yves Balasko]] en Edmond Malinvaud (rechts) in [[Wiskundig Onderzoeksinstituut van Oberwolfach|Oberwolfach]], rond 1977]]
'''Edmond Malinvaud''' ([[Limoges]], [[25 april]] [[1923]] – [[Parijs]], [[7 maart]] [[2015]]) was een [[Frankrijk|Franse]] [[econoom]].

==Leven==
Hij was opgeleid aan de [[École Polytechnique]] en aan de [[École nationale de la statistique et de l'administration économique]] (ENSAE) in Parijs. Hij was net als [[Gérard Debreu]] een leerling van [[Maurice Allais]].

In 1950 nam Malinvaud afscheid van Allais. Hij verhuisde naar de [[Verenigde Staten]], waar hij lid werd van de [[Cowles-commissie]].  Malinvaud vervulde vele functies. Van 1962 tot 1966 was hij directeur van de ENSAE. Van 1972 tot 1974 was hij directeur van de prognose-afdeling van het Franse [[ministerie van Financiën]], Van 1974 tot 1987 was hij directeur van [[INSEE]]. Daarna was hij van 1988 tot 1993 hoogleraar aan het [[Collège de France]]. Vanaf 1988 was Malinvaud lid van de Academia Europaea.<ref>https://www.ae-info.org/ae/Member/Malinvaud_Edmond</ref>

Van 1994 tot 2004 was hij de eerste president van de [[Pauselijke Academie voor Sociale Wetenschappen]].

==Werk==
Zijn beroemde artikel, ''Capital Accumulation and the Efficient Allocation of Resources'' (''Kapitaalaccumulatie en de efficiënte allocatie van middelen'') (1953), voorzag in een intertemporele theorie van kapitaal voor de [[algemene evenwichtstheorie]]. Ook introduceerde hij in dit artikel het concept van dynamische efficiëntie

Hij werkte ook aan de onzekerheidstheorie, met name de theorie van de "first order certainty equivalence" (1969) en de relatie tussen individuele en sociale risico's (1972, 1973). Zijn [[micro-economie|micro-economisch]] leerboek (1971) en zijn econometrieleerboek, ''Statistical Methods in Econometrics'', zijn sindsdien klassiekers geworden.

Malinvauds belangrijkste bijdrage aan de macro-economie bestaat uit zijn dunne boek uit 1977, ''Theory of Unemployment Reconsidered''  (''Theorie van de werkloosheid opnieuw bekeken''). Dit werk gaf een duidelijke en uniforme reconstructie van de dynamische "onevenwichtigheids"-[[macro-economie]]; deze theorie baseerde zich op eerdere resultaten van [[Robert Clower]] en [[Axel Leijonhufvud]] en de "niet-Walrasiaanse" theorie.

Malinvauds invloed op Europese economen was met name in de jaren 80 en 90 van de twintigste eeuw diepgaand.

== Boeken door Edmond Malinvaud ==
* {{en}} ''Lectures on Microeconomic Theory'', 1972.
* {{fr}} ''La croissance française'', with J.-J. Carré and P. Dubois, 1972.
* {{en}} ''Market for an Exchange Economy with Individual Risks'', 1973,  Econometrica.
* {{en}} ''Theory of Unemployment Reconsidered'', 1977.
* {{en}} ''Profitability and Unemployment'', 1980.
* {{fr}} ''Théorie macroéconomique'', 2 volumes, 1981-2.
* {{fr}} ''Essais sur la théorie du chômage'', 1983
* {{en}} ''Mass Unemployment'', 1984.
* {{en}} ''Reflecting on the Theory of Capital and Growth'', 1986, Oxford EP.
* {{fr}} ''Voies de la recherche macroéconomique'', 1991.
* {{fr}} ''Équilibre général dans les économies de marché'', 1993.

==Externe links==
*{{en}} [https://web.archive.org/web/20140103004525/http://www.pass.va/content/scienzesociali/en/academicians/honorary/malinvaud.html Malinvauds webpagina] aan de [[Pauselijke Academie voor Sociale Wetenschappen]]

{{Appendix}}
{{Bibliografische informatie}}
{{DEFAULTSORT:Malinvaud, Edmond}}
[[Categorie:Frans econoom]]
[[Categorie:Wiskundig econoom]]
[[Categorie:Lid van de Académie des sciences]]
[[Categorie:Lid van de Academia Europaea]]