text:
# Grimselpas
De Grimselpas vormt de verbinding tussen de Zwitserse kantons Bern (Innertkirchen) en Wallis (Gletsch) en is een waterscheiding tussen Noordzee en Middellandse Zee. De huidige pasweg is aangelegd in 1894. Vroeger vormde de pas samen met de zuidelijker gelegen Griespas een belangrijke verbinding tussen Noord-Zwitserland en Italië. De pashoogte ligt op 2.165 meter.
Vanuit het noorden kan de pashoogte bereikt worden via het Haslital. Vanuit Innertkirchen moet over een afstand van 25 kilometer een hoogteverschil van bijna 1500 meter overwonnen worden. De weg is goed uitgebouwd, breed en nergens bijzonder steil. Bij Handeck voert sinds 1926 de steilste kabeltrein van Europa, de Gelmerbahn naar de Gelmersee en overspant een hangbrug (Handeckfallbrücke) het op deze plaats zeer smalle dal. Nabij de pashoogte liggen drie grote stuwmeren: de Grimselsee, de Räterichsbodensee en de Oberaarsee. Deze laatste is via een zes kilometer lange zijweg te bereiken. In dit meer wordt het smeltwater van de Oberaargletsjer opgevangen die op de oostflank van de 4.274 meter hoge Finsteraarhorn ligt. Het hospiz van de Grimselpas ligt op een rotspunt op een schiereiland in de Grimselsee op 1.980 meter hoogte, van waaruit men ook de Rhônegletsjer ziet liggen.
In de berg ten noordwesten van de Grimsel Hospiz heeft de Zwitserse krijgsmacht van 1943 tot 1998 bunkers, geschutsinstellingen en troepenonderkomens in gebruik gehad. In 2003 heeft stroomproducent KWO (Kraftwerke Oberhasli) Grimselstrom het gehele gebied van de Zwitserse krijgsmacht overgenomen; de Standseilbahn die van Sommerloch, direct onder de Grimsel Hospiz, tot aan de ingang van de vesting liep, is daarna meteen afgebroken.
Op de kale pashoogte ligt de diepblauwe Totensee en staat een aantal gebouwen waaronder twee hotels en een kleine kapel. De afdaling richting Gletsch is maar kort, namelijk vijfenhalve kilometer. In Gletsch takt een weg naar links af richting Andermatt die over de Furkapas voert.
De Grimselpas wordt vaak in combinatie gereden met de Furkapas en Sustenpas. Samen vormen deze de, bij toeristen populaire, Driepassen-tocht.

## Hydro-elektrische energie
Tussen Guttannen en de pashoogte worden zeven grote en kleine stuwmeren gebruikt voor de elektriciteitsproductie door KWO Grimselstrom en zijn vijf krachtcentrales in gebruik. Alle meren zijn onderaards met elkaar verbonden. Onder de Grimselsee bevindt zich een ondergrondse Standseilbahn naar een ondergrondse krachtcentrale. Ook tussen Guttannen en Handeck bevindt zich een ondergrondse spoorlijn van vijf kilometer lang, de Stollenbahn, die af en toe ook voor het publiek geopend is. KWO Grimselstrom heeft ook bij Innertkirchen en in het dal naar de Sustenpas stuwmeren en krachtcentrales. Ook is deze energiemaatschappij eigenaar van de spoorlijn Meiringen - Innertkirchen.

## Toekomstplannen
Stroomproducent KWO Grimselstrom wil de twee stuwdammen in de Grimselsee 23 meter verhogen, waardoor het meer uiteindelijk op 1932 meter komt te liggen. Hierdoor zal de opslagcapaciteit vergroot- en de energieproductie verhoogd worden. Omdat een deel van de huidige pasweg onder water verdwijnt, zal bij het Grimsel Hospiz een hangbrug aangelegd worden naar de overzijde van de Grimselsee. Dit hele plan wordt aangevochten door milieubewegingen en is nog niet definitief vergund.
KWO Grimselstrom legt naast de productie van schone energie, de nadruk op ontwikkeling van toerisme in het gebied. Zo zijn sinds 2000 enkele bergbanen geopend voor het publiek die daarvoor alleen door werknemers van KWO werden gebruikt, zoals de Gelmerbahn en de twee kabelbanen Tällibahn en Seilbahn Grimsel - Oberaar.

## Galerij
- Totensee
- Grimselsee
- Kaart Grimselsee en Grimsel Hospiz

title: Grimselpas

wikitext:
{{Infobox bergpas
| afbeelding=VS-65-06.jpg
| onderschrift=Pashoogte met de Totensee
| hoogte = 2165
| van = [[Innertkirchen]]
| naar = [[Gletsch]]
| stijging = 10
| wegdek = asfalt
| afsluiting = oktober-mei
| mapname=Zwitserland
| lat_deg =46
| lat_min =34
| lat_sec =0
| lat_dir =N
| lon_deg =8
| lon_min =22
| lon_sec =0
| lon_dir =E
}}
[[Bestand:GrimselpassAussicht.jpg|thumb|Grimselsee / Räterichsbodensee]]
De '''Grimselpas''' vormt de verbinding tussen de [[Zwitserland|Zwitserse]] kantons [[Bern (kanton)|Bern]] ([[Innertkirchen]]) en [[Wallis (kanton)|Wallis]] ([[Gletsch]]) en is een waterscheiding tussen [[Noordzee]] en [[Middellandse Zee]]. De huidige pasweg is aangelegd in [[1894]]. Vroeger vormde de pas samen met de zuidelijker gelegen [[Griespas]] een belangrijke verbinding tussen Noord-[[Zwitserland]] en [[Italië]]. De pashoogte ligt op 2.165 meter.

Vanuit het noorden kan de pashoogte bereikt worden via het [[Haslital]]. Vanuit Innertkirchen moet over een afstand van 25 kilometer een hoogteverschil van bijna 1500 meter overwonnen worden. De weg is goed uitgebouwd, breed en nergens bijzonder steil. Bij Handeck voert sinds 1926 de steilste [[kabeltrein]] van Europa, de [[Gelmerbahn]] naar de Gelmersee en overspant een hangbrug (Handeckfallbrücke) het op deze plaats zeer smalle dal. Nabij de pashoogte liggen drie grote stuwmeren: de ''Grimselsee'', de ''Räterichsbodensee'' en de ''Oberaarsee''. Deze laatste is via een zes kilometer lange zijweg te bereiken. In dit meer wordt het smeltwater van de Oberaargletsjer opgevangen die op de oostflank van de 4.274 meter hoge [[Finsteraarhorn]] ligt. Het ''hospiz'' van de Grimselpas ligt op een rotspunt op een schiereiland in de Grimselsee op 1.980 meter hoogte, van waaruit men ook de [[Rhônegletsjer]] ziet liggen.

In de berg ten noordwesten van de Grimsel Hospiz heeft de Zwitserse krijgsmacht van 1943 tot 1998 bunkers, geschutsinstellingen en troepenonderkomens in gebruik gehad. In 2003 heeft stroomproducent KWO (Kraftwerke Oberhasli) Grimselstrom het gehele gebied van de Zwitserse krijgsmacht overgenomen; de Standseilbahn die van Sommerloch, direct onder de Grimsel Hospiz, tot aan de ingang van de vesting liep, is daarna meteen afgebroken.

Op de kale pashoogte ligt de diepblauwe ''Totensee'' en staat een aantal gebouwen waaronder twee hotels en een kleine kapel. De afdaling richting Gletsch is maar kort, namelijk vijfenhalve kilometer. In Gletsch takt een weg naar links af richting [[Andermatt]] die over de [[Furkapas]] voert.

De Grimselpas wordt vaak in combinatie gereden met de [[Furkapas]] en [[Sustenpas]]. Samen vormen deze de, bij toeristen populaire, ''Driepassen-tocht''.

==Hydro-elektrische energie==
Tussen Guttannen en de pashoogte worden zeven grote en kleine stuwmeren gebruikt voor de elektriciteitsproductie door KWO Grimselstrom en zijn vijf krachtcentrales in gebruik. Alle meren zijn onderaards met elkaar verbonden. Onder de Grimselsee bevindt zich een ondergrondse ''Standseilbahn'' naar een ondergrondse krachtcentrale. Ook tussen Guttannen en Handeck bevindt zich een ondergrondse spoorlijn van vijf kilometer lang, de ''Stollenbahn'', die af en toe ook voor het publiek geopend is. KWO Grimselstrom heeft ook bij Innertkirchen en in het dal naar de [[Sustenpas]] stuwmeren en krachtcentrales. Ook is deze energiemaatschappij eigenaar van de spoorlijn Meiringen - Innertkirchen.

==Toekomstplannen==
Stroomproducent KWO Grimselstrom wil de twee stuwdammen in de Grimselsee 23 meter verhogen, waardoor het meer uiteindelijk op 1932 meter komt te liggen. Hierdoor zal de opslagcapaciteit vergroot- en de energieproductie verhoogd worden. Omdat een deel van de huidige pasweg onder water verdwijnt, zal bij het Grimsel Hospiz een hangbrug aangelegd worden naar de overzijde van de Grimselsee. Dit hele plan wordt aangevochten door milieubewegingen en is nog niet definitief vergund.<ref>{{de}}[https://www.grimselstrom.ch/ausbauvorhaben/zukunft/vergroesserung-grimselsee/ Vergrösserung Grimselsee], KWO Grimselstrom, geraadpleegd op 21 maart 2024</ref>

KWO Grimselstrom legt naast de productie van schone energie, de nadruk op ontwikkeling van toerisme in het gebied. Zo zijn sinds 2000 enkele bergbanen geopend voor het publiek die daarvoor alleen door werknemers van KWO werden gebruikt, zoals de [[Gelmerbahn]] en de twee kabelbanen Tällibahn en Seilbahn Grimsel - Oberaar.

==Galerij==
<gallery>
Bestand:Grimselpas.JPG|Totensee
Bestand:Grimselpass-grimselsee02.jpg|Grimselsee
Bestand:Karte Grimselsee.png| Kaart Grimselsee en Grimsel Hospiz
</gallery>

==Externe links==
* [https://www.grimselstrom.ch/ Website van KWO Grimselstrom]
* [https://web.archive.org/web/20160303193546/http://www.innertkirchen.ch/ Website van de gemeente Innertkirchen]
* [http://www.oberwald.ch/ Website van de gemeente Oberwald]

{{Appendix}}
{{Commonscat|Grimselpass}}
{{Navigatie bergpassen Zwitserland}}
{{Coor title dms|46|33|43.2|N|8|20|20.4|E|type:pass_region:CH_scale:50000}}

[[Categorie:Bergpas in Zwitserland]]
[[Categorie:Geografie van Bern (kanton)]]
[[Categorie:Geografie van Wallis]]

title: Grimselpas

Coördinaten: 46° 34′ NB, 8° 22′ OL

Van: Innertkirchen

Naar: Gletsch

Wegdek: asfalt

Winterafsluiting: oktober-mei


text:
# Myrmica inucta
Myrmica inucta is een mierensoort uit de onderfamilie van de Myrmicinae. De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 2006 door Radchenko & Elmes.

wikiname: nlwiki

title: Myrmica inucta

in_language: nl

wikitext:
{{Taxobox insect
| titelweergave = cursief
| naam = ''Myrmica inucta''
| afbeelding =
| orde = [[Vliesvleugeligen|Hymenoptera]] (Vliesvleugeligen)
| familie = [[Mieren|Formicidae]] (Mieren)
| onderfamilie = [[Myrmicinae]]
| tribus = [[Myrmicini]]
| geslacht = ''[[Myrmica]]''
| w-naam = ''Myrmica inucta''
| auteur = Radchenko & Elmes
| datum = 2006
| haakjes  =
| commons =
| species = Myrmica inucta
}}

'''''Myrmica inucta''''' is een [[Mieren|mierensoort]] uit de onderfamilie van de [[Myrmicinae]].<ref>[http://www.antwiki.org/wiki/Myrmica_inucta Vermelding van de soort op Antwiki (Geraadpleegd april 2013)]</ref><ref>[http://www.antweb.org/description.do?genus=Myrmica&name=inucta&rank=species Vermelding van de soort op Antweb (Geraadpleegd april 2013)]</ref> De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 2006 door Radchenko & Elmes.

{{Appendix}}
{{beginnetje|biologie|2013|04|13}}

[[Categorie:Steekmieren]]

title: Myrmica inucta

Rijk: Animalia (Dieren)

Stam: Arthropoda (Geleedpotigen)

Klasse: Insecta (Insecten)

Orde: Hymenoptera (Vliesvleugeligen)

Familie: Formicidae (Mieren)

Onderfamilie: Myrmicinae

Geslachtengroep: Myrmicini

Geslacht: Myrmica

title: Soort

Portaal: Biologie · Insecten


text:
# Der grüne Vogel
Der grüne Vogel is een West-Duitse dramafilm uit 1980 onder regie van István Szabó.

## Verhaal
Een West-Duitse kankerspecialiste leert een Poolse collega kennen op een congres in Wenen. Ze worden verliefd, maar er bestaat geen toekomst voor het stel. In de volgende tien jaar ontmoeten ze elkaar regelmatig, maar de Pool wil niet scheiden van zijn vrouw. Hun liefdesleven speelt zich louter af tijdens de internationale congressen.

## Rolverdeling
| Acteur            | Personage               |
| ----------------- | ----------------------- |
| Hannelore Elsner  | Dr. Renate Winter-Ewald |
| Péter Andorai     | Jan Widuchowski         |
| Krystyna Janda    | Katzka Widuchowski      |
| Danuta Szaflarska | Poolse hoogleraar       |
| Johanna Elbauer   | Barbara                 |
| Rolf von Sydow    | Duitse hoogleraar       |

title: Der grüne Vogel

wikitext:
{{Infobox film
| titel              = Der grüne Vogel
| afbeelding         =
| onderschrift       =
| alternatieve titel =
| regie              = [[István Szabó (filmregisseur)|István Szabó]]
| producer           = [[Rolf von Sydow]]
| schrijver          = [[István Szabó (filmregisseur)|István Szabó]]
| spelers            = [[Hannelore Elsner]]
[[Péter Andorai]]
[[Krystyna Janda]]
| muziek             = [[Peter Thomas]]
[[Frédéric Chopin]]
| montage            = [[Eva-Maria Grohmann]]
| cinematografie     = [[Lajos Koltai]]
| distributeur       = Chronos Filmverleih
| première           = [[24 februari]] [[1980]]
| genre              = Drama
| lengte             = 94 minuten
| ratio              =
| taal               = [[Duits]]
| land               = {{DE-1949-WD}}
| budget             =
| bezoekers          =
| opbrengst          =
| nominaties         =
| prijzen            =
| voorloper          =
| vervolg            =
| remake             =
| website            =
| imdb               =
| moviemeter         =
| tmdb               =
| allmovie           =
| kijkwijzer         =
| kijkwijzer_inhoud  =
}}
'''''Der grüne Vogel''''' is een [[Bondsrepubliek Duitsland (1949-1990)|West-Duitse]] [[dramafilm]] uit [[film in 1980|1980]] onder regie van [[István Szabó (filmregisseur)|István Szabó]].

== Verhaal ==
{{Leeswaarschuwing}}
Een West-Duitse kankerspecialiste leert een [[Polen|Poolse]] collega kennen op een congres in [[Wenen]]. Ze worden verliefd, maar er bestaat geen toekomst voor het stel. In de volgende tien jaar ontmoeten ze elkaar regelmatig, maar de Pool wil niet scheiden van zijn vrouw. Hun liefdesleven speelt zich louter af tijdens de internationale congressen.
==Rolverdeling==
{{tabel cast}}
|-
| [[Hannelore Elsner]] || Dr. Renate Winter-Ewald
|-
| [[Péter Andorai]] || Jan Widuchowski
|-
| [[Krystyna Janda]] || Katzka Widuchowski
|-
| [[Danuta Szaflarska]] || Poolse hoogleraar
|-
| [[Johanna Elbauer]] || Barbara
|-
| [[Rolf von Sydow]] || Duitse hoogleraar
|}

== Externe links ==
{{Standaardlinks film}}

{{Navigatie films István Szabó}}
{{DEFAULTSORT:Grune Vogel, Der}}
[[Categorie:Film uit 1980]]
[[Categorie:Duitse film]]
[[Categorie:Dramafilm]]
[[Categorie:Film van István Szabó]]

title: Der grüne Vogel

Regie: István Szabó

Producent: Rolf von Sydow

Scenario: István Szabó

Hoofdrollen: Hannelore Elsner · Péter Andorai · Krystyna Janda

Muziek: Peter Thomas · Frédéric Chopin

Montage: Eva-Maria Grohmann

Cinematografie: Lajos Koltai

Distributie: Chronos Filmverleih

Première: 24 februari 1980

Genre: Drama

Speelduur: 94 minuten

Taal: Duits

Land: West-Duitsland


text:
# Ligré
Ligré is een gemeente in het Franse departement Indre-et-Loire (regio Centre-Val de Loire). De plaats maakt deel uit van het arrondissement Chinon. Ligré telde op 1 januari 2022 1.070 inwoners.

## Geografie
De oppervlakte van Ligré bedroeg op 1 januari 2022 27,7 vierkante kilometer; de bevolkingsdichtheid was toen 38,6 inwoners per km².

## Demografie
Onderstaande figuur toont het verloop van het inwonertal (bron: INSEE-tellingen).

title: Ligré

wikitext:
{{Infobox gemeente Frankrijk
| plaatsnaam = Ligré
| wapen =
| kaart =
| regio = [[Centre-Val de Loire]]
| departement = [[Indre-et-Loire]] (37)
| depnr = 37
| arrondissement = [[Arrondissement Chinon|Chinon]]
| kanton = [[Kanton Sainte-Maure-de-Touraine| Sainte-Maure-de-Touraine]]
| jaar = 1999
| inwoners = 966
| dichtheid = 35,3
| oppervlakte = 27,4
| water =
| latitudeGraden = 47
| latitudeMinuten = 7
| latitudeSeconden = 0
| longitudeGraden = 0
| longitudeMinuten = 16
| longitudeSeconden = 0
| E of W = E
| ol of wl = O.L.
| code = 37129
| postcode = 37500
| netnummer =
| hoogteligging = 31 - 111
| aangrenzende gemeenten =
| burgemeester =
| website =
| image1 = Ligré - église et cimetière.jpg
| caption1 = Église Saint-Martin
| image2 = 141-C-100 Trains a Vapeur de Touraine-g.jpg
| caption2 = Locomotief van de ''Train à Vapeur de Touraine'' (1983)
}}

'''Ligré''' is een gemeente in het [[Frankrijk|Franse]] departement [[Indre-et-Loire]] (regio [[Centre-Val de Loire]]). De plaats maakt deel uit van het arrondissement [[Arrondissement Chinon|Chinon]]. Ligré telde op {{Inwonertal|soort=datum}} {{Inwonertal}} inwoners.

== Geografie ==
<!-- De oppervlakte van Ligré bedraagt 27,4 km², de bevolkingsdichtheid is 35,3 inwoners per km².

{{Detailkaart Franse gemeente|id=37129}} -->
De oppervlakte van Ligré bedroeg op {{Inwonertal|soort=datum}} {{inwonertal|soort=oppervlakte}}; de bevolkingsdichtheid was toen {{inwonertal|soort=dichtheid}} inwoners per km².

[[Bestand:37129-Ligré-Sols.png|thumb|left|360px|Kaart van de gemeente met belangrijkste infrastructuur, bodemgebruik en omliggende gemeenten]]
{{Clearleft}}

== Demografie ==
Onderstaande figuur toont het verloop van het inwonertal (bron: [[Institut national de la statistique et des études économiques/Definities|INSEE-tellingen]]).<br />
{{Grafiek inwonertal gemeente Frankrijk|id=37129}}
<!-- Bron: Frans bureau voor statistiek. Cijfers inwoneraantal volgens de definitie "population sans doubles comptes" -->

== Externe links ==
* {{Link INSEE|id=37129}}

{{Appendix}}
{{Commonscat}}
{{Coor title dms|47|7|0|N|0|16|0|E|type:adm2nd_scale:25000_region:FR}}

{{DEFAULTSORT:Ligre}}
[[Categorie:Gemeente in Indre-et-Loire]]

title: Situering

Regio: Centre-Val de Loire

Departement: Indre-et-Loire (37)

Arrondissement: Chinon

Kanton: Sainte-Maure-de-Touraine

Coördinaten: 47° 7′ NB, 0° 16′ OL

title: Algemeen

title: Overig

title: Detailkaart

Detailkaart: · Locatie in Frankrijk Indre-et-Loire

title: Foto's

Foto's: Locomotief van de Train à Vapeur de Touraine (1983)

Portaal: Frankrijk


text:
# Megacephala impressa
Megacephala impressa is een keversoort uit de familie van de loopkevers (Carabidae). De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1841 door Chevrolat.

title: Megacephala impressa

wikitext:
{{Taxobox insect
| titelweergave = cursief
| naam = ''Megacephala impressa''
| afbeelding =
| afbeeldingtekst =
| orde = [[Kevers|Coleoptera]] (Kevers)
| familie = [[Loopkevers|Carabidae]] (Loopkevers)
| onderfamilie = [[Zandloopkevers (onderfamilie)|Cicindelinae]] (Zandloopkevers)
| geslacht = ''[[Megacephala]]''
| w-naam = ''Megacephala impressa''
| auteur = [[Auguste Chevrolat|Chevrolat]]
| datum = 1841
| haakjes = ja
| species =
| commons =
}}
'''''Megacephala impressa''''' is een [[kevers|kever]]soort uit de familie van de [[Loopkevers|loopkevers (Carabidae)]].<ref>Anichtchenko A. et al., (editors): [https://carabidae.org/search?rank=0&text=Megacephala+impressa Carabidae of the World] (bezocht: 20 tot 28 maart 2013)</ref> De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1841 door [[Auguste Chevrolat|Chevrolat]].

{{Appendix}}
{{beginnetje|biologie|2013|03|28}}

[[Categorie:Megacephala|impressa]]

title: Megacephala impressa

Orde: Coleoptera (Kevers)

Familie: Carabidae (Loopkevers)

Onderfamilie: Cicindelinae (Zandloopkevers)

Geslacht: Megacephala

title: Soort


text:
# Schleidenplatz
De Schleidenplatz is een klein driehoekig plein in het Berlijnse stadsdeel Friedrichshain. Het werd aangelegd tussen 1874 en 1881 en is de poort voor het Samariterviertel.
Het noordelijk deel van de  Frankfurter Allee binnen de S-Bahn-Ringe werd in de 19e eeuw ontsloten voor woondoeleinden. Op het kruispunt van de Rigaer, Pettenkofer- en Waldeyerstraße ontstond een driehoekig pleintje van 7.800 m². Het werd in 1905 genoemd naar de botanicus Matthias Jacob Schleiden.

title: Schleidenplatz

wikitext:
{{Infobox plein
| straatnaam  = Schleidenplatz
| afbeelding  = Schleidenplatz.jpg
| onderschrift= Schleidenplatz in 2007
| locatie     = [[Berlijn]]
| stadsdeel   = [[Berlin-Friedrichshain|Friedrichshain]]
| wijk        = [[Samariterviertel]]
| lengte      =
| breedte     =
| oppervlakte = 7.800 m²
| zijstraten  = [[Pettenkoferstraße]], [[Rigaer Straße]], [[Waldeyerstraße]]
| postcode    =
| bouwjaar    = 1874–1881
| genoemdnaar = [[Matthias Jacob Schleiden]]
| naamsinds   = 1905
| bestrating  =
| geentoegang =
| ov          =
| bebouwing   =
| opvallend   =
| overig      =
| detailkaart =
| detailkaartbijschrift=
| portaal = Berlijn
| mapname = Berlijn
| lat_deg = 52
| lat_min = 30
| lat_sec = 54
| lat_dir = N
| lon_deg = 13
| lon_min = 28
| lon_sec = 23
| lon_dir = E
| mark=Map pointer.svg
| marksize=17
}}

De '''Schleidenplatz''' is een klein driehoekig plein in het Berlijnse stadsdeel [[Berlin-Friedrichshain|Friedrichshain]]. Het werd aangelegd tussen 1874 en 1881 en is de ''poort voor het [[Samariterviertel]]''.

Het noordelijk deel van de  [[Frankfurter Allee]] binnen de S-Bahn-Ringe werd in de [[19e eeuw]] ontsloten voor woondoeleinden. Op het kruispunt van de Rigaer, Pettenkofer- en Waldeyerstraße ontstond een driehoekig pleintje van 7.800 m². Het werd in 1905 genoemd naar de botanicus [[Matthias Jacob Schleiden]].

==Referenties==
{{Bronvermelding anderstalige Wikipedia|taal=de|titel=Schleidenplatz|oldid=62620904|datum=20090725}}

{{Commonscat|Schleidenplatz (Berlin-Friedrichshain)}}

{{Coor title dms|52|30|54|N|13|28|23|E|scale:5000}}

[[Categorie:Plein in Berlijn]]

title: Geografische informatie

Locatie: Berlijn

Stadsdeel: Friedrichshain

Wijk: Samariterviertel

Zijstraten: Pettenkoferstraße, Rigaer Straße, Waldeyerstraße

title: Algemene informatie

Genoemd naar: Matthias Jacob Schleiden

title: Detailkaart

Detailkaart: Schleidenplatz (Berlijn) · Schleidenplatz

Portaal: Berlijn


text:
# Hypoponera faex
Hypoponera faex is een mierensoort uit de onderfamilie van de Ponerinae. De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 2011 door Bolton & Fisher.

title: Hypoponera faex

wikitext:
{{Taxobox insect
| titelweergave = cursief
| naam = ''Hypoponera faex''
| afbeelding =
| orde = [[Vliesvleugeligen|Hymenoptera]] (Vliesvleugeligen)
| familie = [[Mieren|Formicidae]] (Mieren)
| onderfamilie = [[Ponerinae (dieren)|Ponerinae]]
| tribus = [[Ponerini]]
| geslacht = ''[[Hypoponera]]''
| w-naam = ''Hypoponera faex''
| auteur = Bolton & Fisher
| datum = 2011
| haakjes  =
| commons =
| species = Hypoponera faex
}}

'''''Hypoponera faex''''' is een [[Mieren|mierensoort]] uit de onderfamilie van de [[Ponerinae (dieren)|Ponerinae]].<ref>[https://www.antwiki.org/wiki/Hypoponera_faex Vermelding van de soort op Antwiki (Geraadpleegd april 2013)]. [https://web.archive.org/web/20230324101407/https://www.antwiki.org/wiki/Hypoponera_faex Gearchiveerd] op 24 maart 2023.</ref><ref>[http://www.antweb.org/description.do?genus=Hypoponera&name=faex&rank=species Vermelding van de soort op Antweb (Geraadpleegd april 2013)]</ref> De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 2011 door Bolton & Fisher.

{{Appendix}}
{{beginnetje|biologie|2013|04|13}}

[[Categorie:Hypoponera]]

title: Hypoponera faex

Onderfamilie: Ponerinae

Geslachtengroep: Ponerini

Geslacht: Hypoponera

title: Soort


text:
# Hanne Krogh
Hanne Krogh (Haugesund, Noorwegen, 24 januari 1956) is een Noorse zangeres.
Op 14-jarige leeftijd nam ze haar eerste album op. Een jaar later won ze de Melodi Grand Prix waardoor ze Noorwegen mocht vertegenwoordigen op het Eurovisiesongfestival 1971 in Dublin met het lied Lykken er.... Ze eindigde op de 17de plaats.
Veertien jaar later won ze het Eurovisiesongfestival 1985. Samen met Elisabeth Andreassen vormde ze het duo Bobbysocks en met La det swinge haalden ze de eerste Noorse zege binnen. In 1991 was het enige jaar dat er geen Melodi Grand Prix werd georganiseerd om de Noorse kandidaat aan te wijzen maar werd deze rechtstreeks aangeduid. Krogh zou in de groep Just 4 Fun naar het Eurovisiesongfestival 1991 gaan met het lied Mrs. Thompson. Krogh herhaalde haar 17de plaats van 20 jaar geleden.
In 1972 deed ze ook mee aan de Melodi Grand Prix, in die tijd werd elk lied door twee artiesten vertolkt, haar lied won wel maar men opteerde toch voor de andere artiest.
In 2005 zong Krogh samen met Andreassen nog een verkorte versie van Let it swing op Congratulations de verjaardagsshow van 50 jaar songfestival.
1960: Nora Brockstedt ·
1961: Nora Brockstedt ·
1962: Inger Jacobsen ·
1963: Anita Thallaug ·
1964: Arne Bendiksen ·
1965: Kirsti Sparboe ·
1966: Åse Kleveland ·
1967: Kirsti Sparboe ·
1968: Odd Børre ·
1969: Kirsti Sparboe ·
1971: Hanne Krogh ·
1972: Grethe Kausland & Benny Borg ·
1973: Bendik Singers ·
1974: Anne-Karine Strøm & Bendik Singers ·
1975: Ellen Nikolaysen ·
1976: Anne-Karine Strøm ·
1977: Anita Skorgan ·
1978: Jahn Teigen ·
1979: Anita Skorgan ·
1980: Sverre Kjelsberg & Mattis Hætta ·
1981: Finn Kalvik ·
1982: Jahn Teigen & Anita Skorgan ·
1983: Jahn Teigen ·
1984: Dollie de Luxe ·
1985: Bobbysocks ·
1986: Ketil Stokkan ·
1987: Kate Gulbrandsen ·
1988: Karoline Krüger ·
1989: Britt Synnøve Johansen ·
1990: Ketil Stokkan ·
1991: Just 4 Fun ·
1992: Merethe Trøan ·
1993: Silje Vige ·
1994: Elisabeth Andreassen & Jan Werner Danielsen ·
1995: Secret Garden ·
1996: Elisabeth Andreassen ·
1997: Tor Endresen ·
1998: Lars Fredriksen ·
1999: Stig Van Eijk ·
2000: Charmed ·
2001: Haldor Lægreid ·
2003: Jostein Hasselgård ·
2004: Knut Anders Sørum ·
2005: Wig Wam ·
2006: Christine Guldbrandsen ·
2007: Guri Schanke ·
2008: Maria Haukaas Storeng ·
2009: Alexander Rybak ·
2010: Didrik Solli-Tangen ·
2011: Stella Mwangi ·
2012: Tooji ·
2013: Margaret Berger ·
2014: Carl Espen ·
2015: Mørland & Debrah Scarlett ·
2016: Agnete ·
2017: JOWST feat. Aleksander Walmann ·
2018: Alexander Rybak ·
2019: KEiiNO ·
2021: Tix ·
2022: Subwoolfer ·
2023: Alessandra ·
2024: Gåte ·
2025: Kyle Alessandro
- Bibsys: 11014432
- International Standard Name Identifier: 0000 0003 6388 2920
- MusicBrainz: 52c53621-64b3-4133-81ca-c329de10569b
- Nationale Bibliotheek van Tsjechië: xx0191299
- Virtual International Authority File: 225258141

title: Hanne Krogh

wikitext:
[[Bestand:Hanne Krogh.JPG|thumb|Hanne Krogh]]
'''Hanne Krogh''' ([[Haugesund]], [[Noorwegen]], [[24 januari]] [[1956]]) is een Noorse [[zanger]]es.

Op 14-jarige leeftijd nam ze haar eerste album op. Een jaar later won ze de [[Melodi Grand Prix]] waardoor ze [[Noorwegen]] mocht vertegenwoordigen op het [[Eurovisiesongfestival 1971]] in [[Dublin]] met het lied ''Lykken er...''. Ze eindigde op de 17de plaats.

Veertien jaar later won ze het [[Eurovisiesongfestival 1985]]. Samen met [[Elisabeth Andreassen]] vormde ze het duo [[Bobbysocks]] en met ''La det swinge'' haalden ze de eerste Noorse zege binnen. In [[1991]] was het enige jaar dat er geen Melodi Grand Prix werd georganiseerd om de Noorse kandidaat aan te wijzen maar werd deze rechtstreeks aangeduid. Krogh zou in de groep [[Just 4 Fun]] naar het [[Eurovisiesongfestival 1991]] gaan met het lied ''Mrs. Thompson''. Krogh herhaalde haar 17de plaats van 20 jaar geleden.

In [[1972]] deed ze ook mee aan de Melodi Grand Prix, in die tijd werd elk lied door twee artiesten vertolkt, haar lied won wel maar men opteerde toch voor de andere artiest.

In [[2005]] zong Krogh samen met Andreassen nog een verkorte versie van ''Let it swing'' op [[Congratulations: 50 Jaar Eurovisiesongfestival|Congratulations]] de verjaardagsshow van 50 jaar songfestival.

{{Navigatie deelnemers Noorwegen aan het Eurovisiesongfestival}}
{{Bibliografische informatie}}

{{DEFAULTSORT:Krogh}}
[[Categorie:Noors zanger]]
[[Categorie:Deelnemer aan het Eurovisiesongfestival 1971]]
[[Categorie:Noors deelnemer aan het Eurovisiesongfestival]]


text:
# Kurk (materiaal)
Kurk is een licht, elastisch materiaal, dat wordt gemaakt van de schors van de kurkeik (Quercus suber).

## Productie van kurk
Er is wereldwijd ongeveer 2.200.000 hectare kurkbos (33% in Portugal en 23% in Spanje). Jaarlijkse productie is ongeveer 340.000 ton.
Kurk wordt gewonnen uit de schors van de kurkeik (Quercus suber) in Portugal en de landen rond de Middellandse Zee (Portugal 51%, Spanje 26%, Italië 7%, Marokko 6%, Algerije 4%).
Vanaf het moment dat de kurkeik ongeveer 25 jaar oud is wordt de schors iedere 9 jaar geschild. De bomen leven ongeveer 200 jaar. De eerste 2 oogsten produceren mindere kwaliteit. Vervolgens wordt de schors geschild en verwerkt tot producten van kurk. Na het schillen duurt het 9 jaar voordat de schors zo dik is, dat er weer kurk van kan worden geoogst.
Er is gestart (2019) met een test van 5000 hectare door de Amorim Group om de tijd van 25 jaar terug te brengen naar 10 jaar. Aan de grens van Spanje bij de Douro worden kurkeiken geplant met een continue-irrigatiesysteem, dat de snelheid van de groei bevordert. De vraag is, hoe de kwaliteit van de kurk zich houdt.
De kurkindustrie wordt algemeen als milieuvriendelijk beschouwd. De duurzaamheid van de productie en het gemakkelijke hergebruik van de kurkproducten en de bijproducten zijn twee van de meest onderscheidende aspecten.

## Eigenschappen
Doordat kurk lucht bevat, is het lichter dan water en warmte-isolerend. Kurk laat vrijwel geen lucht door en is sterk elastisch. Verder is het materiaal antistatisch, geluiddempend en vochtbestendig.
De elasticiteit met de grote waterbestendigheid maken van kurk een geschikte grondstof voor flesstoppers, en dan vooral voor wijnstoppers. Kurkstoppers vertegenwoordigen ongeveer 60% van de kurkproductie.
De lage dichtheid van kurk maakt het geschikt als grondstof voor visdrijvers en boeien, evenals voor handvatten van vishengels (als alternatief voor neopreen).
Kurkbladen, vaak het bijproduct van de meer lucratieve kurkstopperproductie, worden gebruikt voor het maken van vloertegels en prikborden.
Kurkgranulaat kan ook gemengd worden in beton. Het mengsel van kurkgranulaat en cement heeft een lage thermische geleidbaarheid en een goede energieabsorptie. Deze composities hebben een dichtheid van 400-1500 kg/m³, een druksterkte van 1-26 MPa en een buigsterkte van 0,5-4,0 MPa.

## Toepassingen
Kurk wordt een enkele keer gebruikt als 'stenen' voor de buitenmuren van huizen, zoals bij het Portugees paviljoen op de Expo 2000. Verder heeft de Portugese postdienst CTT op 28 november 2007 de eerste van kurk gemaakte postzegel ter wereld uitgegeven. Andere toepassingen zijn:
- Isolatie; kurk werd vroeger veel gebruikt als isolatiemateriaal
- Stop voor het afsluiten van een fles of andere verpakking
- Wandbekleding; vanwege de natuurlijke uitstraling en isolerende eigenschap
- Vloerbedekking; onder meer vanwege ecologische, geluiddempende en waterafstotende eigenschappen
- Drijvers, bijvoorbeeld voor dobbers, of om kabels in het water te laten drijven
- Prikbord
- Onderzetters en placemats in de keuken
- Als knutselmateriaal en ter decoratie
- Kurk wordt gebruikt in ruimtevaarttechnologie vanwege zijn brandwerende eigenschappen
- Kleding en accessoires
- Bij de bereiding van inktvis zou een kurk in het kookvocht ervoor zorgen dat het vlees mals wordt.
- Schoenen (in de zolen)
- Meubels van kurk (bijzettafels)
- Kern van honkballen
- Pakkingen in de auto-industrie
- In muziekinstrumenten (tussen de verschillende delen van blaasinstrumenten)
- Kop van een slagwerkstok
- In een dirigeerstokje (baton), vaak is het handvat van kurk gemaakt
- Als achterwand voor terraria, paludaria en aquaria
- Als ondergrond voor de modelbouw, zoals modelspoorbanen
- Verwerking van kurk in het interieur

## Het gebruik als flessensluiting
Kurksluitingen worden op grote schaal gebruikt voor het sluiten van vooral wijnflessen. Het marktaandeel in percentage loopt terug sinds de introductie in de negentiger jaren van synthetische alternatieve wijnsluitingen (de "plastic kurk" en de aluminium schroefdop) maar de verkoop in absolute aantallen stijgt ieder jaar. Door de belangrijke milieuvoordelen van natuurlijke kurk ten opzichte van de alternatieven stijgt ook het marktaandeel van natuurkurksluitingen sinds 2010 weer.
Het onschadelijke maar wat muf ruikende trichloroanisol (TCA) is een van de voornaamste oorzaken van "kurkbesmetting" van wijn. Door verbeterde productiemethoden komt deze besmetting al sinds 2010 niet of nauwelijks meer voor.

## Culturele uitingen met kurk
Kurk is een veelgebruikt materiaal in culturele uitingen. Men kan er in etsen, het gebruiken als decoratieve wandbekleding, als prikbord voor andere culturele objecten.
De Nederlandse theatermakers Arjan Ederveen en Tosca Niterink werden bekend met hun televisieprogramma Creatief met kurk, waarin het materiaal waarmee gewerkt werd zonder uitzondering kurk was.

title: Kurk (materiaal)

wikitext:
'''Kurk''' is een licht, elastisch [[materiaal]], dat wordt gemaakt van de [[schors]] van de [[kurkeik]] (''Quercus suber'').

== Productie van kurk ==
Er is wereldwijd ongeveer 2.200.000 hectare kurkbos (33% in [[Portugal]] en 23% in [[Spanje]]). Jaarlijkse productie is ongeveer 340.000 ton.
Kurk wordt gewonnen uit de schors van de kurkeik (''Quercus suber'') in Portugal en de landen rond de Middellandse Zee (Portugal 51%, Spanje 26%, [[Italië]] 7%, [[Marokko]] 6%, [[Algerije]] 4%).

Vanaf het moment dat de kurkeik ongeveer 25 jaar oud is wordt de [[schors]] iedere 9 jaar geschild. De bomen leven ongeveer 200 jaar. De eerste 2 oogsten produceren mindere kwaliteit. Vervolgens wordt de schors geschild en verwerkt tot producten van kurk. Na het schillen duurt het 9 jaar voordat de schors zo dik is, dat er weer kurk van kan worden geoogst.

Er is gestart (2019) met een test van 5000 hectare door de Amorim Group om de tijd van 25 jaar terug te brengen naar 10 jaar. Aan de grens van Spanje bij de Douro worden kurkeiken geplant met een continue-irrigatiesysteem, dat de snelheid van de groei bevordert. De vraag is, hoe de kwaliteit van de kurk zich houdt.

De kurkindustrie wordt algemeen als milieuvriendelijk beschouwd. De duurzaamheid van de productie en het gemakkelijke [[hergebruik]] van de kurkproducten en de bijproducten zijn twee van de meest onderscheidende aspecten.

== Eigenschappen ==
Doordat kurk lucht bevat, is het lichter dan water en [[warmte-isolatie|warmte-isolerend]]. Kurk laat vrijwel geen lucht door en is sterk [[Elasticiteit (materiaalkunde)|elastisch]]. Verder is het materiaal anti[[Statische elektriciteit|statisch]], [[Geluidsabsorptie|geluiddempend]] en vochtbestendig.

De elasticiteit met de grote waterbestendigheid maken van kurk een geschikte grondstof voor flesstoppers, en dan vooral voor wijnstoppers. Kurkstoppers vertegenwoordigen ongeveer 60% van de kurkproductie.

De lage dichtheid van kurk maakt het geschikt als grondstof voor visdrijvers en [[Reddingsboei|boei]]en, evenals voor handvatten van [[hengel (vistuig)|vishengels]] (als alternatief voor [[neopreen]]).

Kurkbladen, vaak het bijproduct van de meer lucratieve [[Kurk (stop)|kurkstopper]]productie, worden gebruikt voor het maken van [[vloertegel]]s en [[prikbord]]en.

Kurkgranulaat kan ook gemengd worden in [[beton]]. Het mengsel van kurkgranulaat en [[Cement (bouwmateriaal)|cement]] heeft een lage [[thermische geleidbaarheid]] en een goede energie[[Absorptie (natuurkunde)|absorptie]]. Deze composities hebben een dichtheid van 400-1500 kg/m³, een [[druksterkte]] van 1-26 MPa en een [[Buiging (mechanica)|buigsterkte]] van 0,5-4,0 MPa.

== Toepassingen ==
[[Bestand:holywaterjug.jpg|thumb|Kurk als [[Kurk (stop)|afsluiting]] van een [[Kruik (verpakking)|kruikje]] voor [[wijwater]].]]
Kurk wordt een enkele keer gebruikt als 'stenen' voor de buitenmuren van huizen, zoals bij het Portugees paviljoen op de Expo 2000. Verder heeft de Portugese postdienst CTT op 28 november 2007 de eerste van kurk gemaakte postzegel ter wereld uitgegeven. Andere toepassingen zijn:

* [[Warmte-isolatie|Isolatie]]; kurk werd vroeger veel gebruikt als isolatiemateriaal
* [[Kurk (stop)|Stop]] voor het afsluiten van een fles of andere verpakking
* Wandbekleding; vanwege de natuurlijke uitstraling en isolerende eigenschap
* Vloerbedekking; onder meer vanwege ecologische, geluiddempende en waterafstotende eigenschappen
* Drijvers, bijvoorbeeld voor [[dobber]]s, of om kabels in het water te laten drijven
* [[Prikbord]]
* [[Onderzetter]]s en [[placemat]]s in de keuken
* Als [[knutselen|knutselmateriaal]] en ter decoratie
* Kurk wordt gebruikt in ruimtevaarttechnologie vanwege zijn brandwerende eigenschappen
* Kleding en accessoires
* Bij de bereiding van inktvis zou een kurk in het kookvocht ervoor zorgen dat het vlees mals wordt.
* Schoenen (in de zolen)
* Meubels van kurk (bijzettafels)
* Kern van honkballen
* [[Pakking (techniek)|Pakkingen]] in de auto-industrie
* In muziekinstrumenten (tussen de verschillende delen van blaasinstrumenten)
* Kop van een [[Stok (slagwerk)|slagwerkstok]]
* In een [[dirigeerstok]]je (baton), vaak is het handvat van kurk gemaakt
* Als achterwand voor [[Terrarium|terraria]], [[Paludarium|paludaria]] en [[Aquarium|aquaria]]
* Als ondergrond voor de [[modelbouw]], zoals modelspoorbanen
* Verwerking van kurk in het interieur

== Het gebruik als flessensluiting ==
{{Zie ook|Zie [[Kurk (stop)]] voor het hoofdartikel over dit onderwerp}}
Kurksluitingen worden op grote schaal gebruikt voor het sluiten van vooral wijnflessen. Het marktaandeel in percentage loopt terug sinds de introductie in de negentiger jaren van synthetische alternatieve wijnsluitingen (de "plastic kurk" en de aluminium schroefdop) maar de verkoop in absolute aantallen stijgt ieder jaar. Door de belangrijke milieuvoordelen van natuurlijke kurk ten opzichte van de alternatieven stijgt ook het marktaandeel van natuurkurksluitingen sinds 2010 weer.

Het onschadelijke maar wat muf ruikende [[2,4,6-trichlooranisol|trichloroanisol]] (TCA) is een van de voornaamste oorzaken van "kurkbesmetting" van wijn. Door verbeterde productiemethoden komt deze besmetting al sinds 2010 niet of nauwelijks meer voor.

<br />

== Culturele uitingen met kurk ==
Kurk is een veelgebruikt materiaal in culturele uitingen. Men kan er in etsen, het gebruiken als decoratieve wandbekleding, als prikbord voor andere culturele objecten.

De Nederlandse theatermakers [[Arjan Ederveen]] en [[Tosca Niterink]] werden bekend met hun televisieprogramma ''Creatief met kurk'', waarin het materiaal waarmee gewerkt werd zonder uitzondering kurk was.

{{Navigatie fytografie bloemplanten}}
{{Navigatie plantkunde}}

[[Categorie:Vloerbedekking]]
[[Categorie:Natuurlijk materiaal]]
[[Categorie:Isolatie]]


text:
# Glenn Martin
Glenn Martin was een vliegtuigfabriek die begon in Santa Ana (Californië) in de Verenigde Staten van Amerika en gesticht werd door Glenn Luther Martin (1886-1955). Vele bekende vliegtuigbouwers (Boeing, Douglas, Bell, McDonnell) hebben bij hem het vak geleerd. In 1928 verhuisde de fabriek naar Baltimore. Het bedrijf heeft bestaan vanaf 1909 tot in 1960 en heeft meer dan 11.000 vliegtuigen gebouwd. In 1961 fuseerde het met Marietta tot Martin Marietta, dat op zijn beurt in 1995 fuseerde met Lockheed tot Lockheed Martin.

## Geschiedenis
De Glenn L. Martin Company werd op 16 augustus 1912 opgericht door luchtvaartpionier Glenn Luther Martin (1886-1955). Hij begon in Santa Ana (Californië) met het maken van militaire trainingsvliegtuigen. Vier jaar later, in september 1916, fuseerde zijn bedrijf met Wright Company en de twee gingen tezamen verder als Wright-Martin Aircraft Company. Martin was hoofd van de vliegtuigafdeling geworden, maar dit kreeg binnen het bedrijf minder prioriteit dan de vliegtuigmotorafdeling. Een jaar later vertrok Glenn Martin om op 10 september 1917 een tweede bedrijf op te richten met dezelfde naam. Dit bedrijf had zijn hoofdkantoor in Cleveland (Ohio) aan het Eriemeer.
Ze leverde de eerste vliegtuigen aan de Proefvliegafdeling van het KNIL. De eerste versie was met drijvers, waardoor de aanleg van dure vliegvelden niet nodig was. De eerste vlucht hiermee was op 6 november 1915. De volgende typen werden door de KNIL gekocht: twee stuks TE (later TA geheten), zes stuks TT en acht stuks R. Al snel werden ze alle met vaste wielen uitgerust.
Het eerste grote succes kwam tijdens de Eerste Wereldoorlog met de MB-1 bommenwerper. Dit was een grote tweedekker besteld door het Amerikaanse leger op 17 januari 1918. De MB-1 kwam te laat in dienst, de oorlog was inmiddels afgelopen en de MB-1 heeft geen strijd geleverd. Van een vervolgontwerp, de MB-2, werden 20 exemplaren besteld. Er kwam nog een vervolgorder voor 110 stuks, maar het Amerikaanse ministerie van Oorlog liet deze door andere fabrikanten maken.
In 1924 maakte de Martin Company 404 exemplaren van een verkenningsbommenwerper van Curtiss, de SC-1. In de winter was het Eriemeer deels bevroren waardoor het testen van watervliegtuigen niet kon doorgaan, dit was een reden om in 1928 te besluiten te verhuizen naar Baltimore (Maryland). In 1929 werd de nieuwe fabriek in Middle River (Maryland) geopend.
In de jaren dertig bouwde Martin vliegboten voor de Amerikaanse marine en de innovatieve Martin B-10 bommenwerper voor het leger. Martin produceerde ook de bekende China Clipper-vliegboten die door Pan American Airways werden gebruikt voor de transpacific-route tussen San Francisco en de Filipijnen.
Tijdens de Tweede Wereldoorlog behaalde het bedrijf successen met de bommenwerpers B-26 Marauder en A-22 Maryland. De vliegboten PBM Mariner en JRM Mars werden veelvuldig gebruikt voor reddingsacties op zee, voor de onderzeebootbestrijding en transport van mensen en materieel. Martin stond op de 14e plaats van Amerikaanse bedrijven wat betreft de waarde van productiecontracten in oorlogstijd. Op de piek in 1943 telde het bedrijf 53.000 medewerkers. Het maakte 1585 B-26 Marauders en 531 exemplaren van de Boeing B-29 Superfortress in zijn nieuwe bommenwerperfabriek in Nebraska. Martin maakte bekende B-29’s vliegtuigen zoals Enola Gay en Bockscar, die de atoombommen lieten vallen op Hiroshima en Nagasaki.
Na de oorlog mislukten twee projecten voor nieuwe bommenwerpers, de XB-48 en de XB-51. De AM Mauler was iets beter, en in 1951 kreeg Martin de opdracht voor de bouw van meer dan 400 stuks van de Amerikaanse versie van de Britse Canberra tactische bommenwerper. Verder maakte het watervliegtuigen zoals de P5M Marlin en de Martin P6M SeaMaster. De Martin 4-0-4 was een tweemotorig passagiersvliegtuig.
Op 22 april 1957 werd de bedrijfsnaam gewijzigd in The Martin Company.
The Martin Company betrad ook de ruimtevaart. Het produceerde de Vanguardraket en ook de grote Titan I en LGM-25C Titan II intercontinentale raketten (ICBM's). De vestiging in Florida was de hoofdaannemer voor de Pershingraket van het Amerikaanse leger.
The Martin Company ging verder met de productie van grotere booster-raketten voor de National Aeronautics and Space Administration (NASA) en de Amerikaanse luchtmacht met zijn Titan III-serie waarvan er meer dan 100 zijn gemaakt. Naast honderden aardsatellieten waren deze raketten essentieel voor het naar de ruimte sturen van de twee ruimtesondes van het Voyagerproject naar de buitenplaneten. De Titan IV was de grootste raket en kon een zwaardere lading in een baan om de aarde brengen dan enig andere raket in productie. De Titan IV bleef tot 2004 in productie.
De Martin Company fuseerde in 1961 met de American-Marietta Corporation, een fabrikant van chemische producten en bouwmaterialen, om de Martin Marietta Corporation te vormen.

## Vliegtuigtypen van Glenn Martin
- Pusher (1909)
- Glenn Martin TE/TT/R (1914-1917)
- NBS-1
- MB-1
- MB-2
- MO-1
- M20-1
- MS-1
- NT-1
- N2M-1
- SC-1 + 2
- T3M-1 + 2
- T4M-1
- XT5M-1
- PM-1 + 1B + 2
- XP2M-1
- P3M-1 + 2
- XT6M-1
- BM-1 + 2
- B-10
- YB-12
- 130 (China Clipper)
- 145

- 146
- 156/163 (Grote Clipper)
- 167
- PBM Mariner (vliegboot)
- 167 (bommenwerper)
- JRM Mars (vliegboot)
- JRM-1 + 2 + 3 (vliegboot)
- B-26 (bommenwerper)
- XB-27
- B-33 (bommenwerper)
- B-35 (bommenwerper)
- XA-23/ A-30 (lichte bommenwerper)
- B-29 (atoombommenwerper)
- 2-0-2/3-0-3/4-0-4 (passagiersvliegtuig)
- XBTM-1/AM-1
- XB-48 (bommenwerper)
- P4M-1 (patrouillevliegtuig)
- XB-51 (tactische bommenwerper)
- B-57 Canberra (tactische bommenwerper)
- Martin P5M Marlin (vliegboot)
- P6M SeaMaster
- Diverse raketten (waaronder Titan I en Titan II) en experimentele vliegtuigen

title: Glenn Martin

wikitext:
{{Infobox bedrijf
| bedrijfsnaam       = Glenn L Martin Company
| bedrijfslogo       =
| bedrijfslogobreedte=
| afbeelding         = Glenn Martin Company 1919.jpg
| onderschrift       = De eerste bommenwerper, de [[Martin MB-1|MB-1]], met Glenn Martin (2e van rechts) op de voorgrond.
| oprichting         = 1917
| opheffing          = 1961
| oorzaak einde      = Fusie met American-Marietta Company
| oprichter          = Glenn L. Martin
| eigenaar           =
| sleutelfiguren     =
| locatie            = [[Santa Ana (Californië)]]<br />{{VS}}
| slogan             =
| werknemers         = 53.000 (piek in 1943)
| producten          = Vliegtuigen voor militair en civiel gebruik, raketten.
| sector             = Lucht- en ruimtevaart
| omzet              =
| winst              =
| marktkapitalisatie =
| website            =
| overig             =
}}
[[Bestand:Martin PBM Mariner production c1944.jpg|miniatuur|Productiehal van de PBM Mariner in [[Baltimore (Maryland)]] (ca. 1944)]]
[[Bestand:Martin B-57A USAF 52-1418.jpg|miniatuur|Martin B-57A (1953)]]
[[Bestand: Titan Missile Family.png|miniatuur|Verschillende versies Titan raketten]]
'''Glenn Martin''' was een vliegtuigfabriek die begon in [[Santa Ana (Californië)|Santa Ana]] ([[Californië]]) in de [[Verenigde Staten|Verenigde Staten van Amerika]] en gesticht werd door [[Glenn Luther Martin]] (1886-1955). Vele bekende vliegtuigbouwers (Boeing, Douglas, Bell, McDonnell) hebben bij hem het vak geleerd. In 1928 verhuisde de fabriek naar [[Baltimore (Maryland)|Baltimore]]. Het bedrijf heeft bestaan vanaf 1909 tot in 1960 en heeft meer dan 11.000 vliegtuigen gebouwd. In 1961 fuseerde het met Marietta tot [[Martin Marietta]], dat op zijn beurt in 1995 fuseerde met [[Lockheed]] tot [[Lockheed Martin]].

== Geschiedenis ==
De Glenn L. Martin Company werd op 16 augustus 1912 opgericht door luchtvaartpionier Glenn Luther Martin (1886-1955). Hij begon in [[Santa Ana (Californië)]] met het maken van militaire trainingsvliegtuigen. Vier jaar later, in september 1916, fuseerde zijn bedrijf met Wright Company en de twee gingen tezamen verder als Wright-Martin Aircraft Company. Martin was hoofd van de vliegtuigafdeling geworden, maar dit kreeg binnen het bedrijf minder prioriteit dan de vliegtuigmotorafdeling.<ref name="GMMAM">{{en}} The Glenn L. Martin Maryland Aviation Museum [https://www.mdairmuseum.org/brief-glm-history History], geraadpleegd op 31 december 2002. [https://web.archive.org/web/20210227220418/https://www.mdairmuseum.org/brief-glm-history Gearchiveerd] op 27 februari 2021.</ref> Een jaar later vertrok Glenn Martin om op 10 september 1917 een tweede bedrijf op te richten met dezelfde naam. Dit bedrijf had zijn hoofdkantoor in [[Cleveland (Ohio)]] aan het [[Eriemeer]].

Ze leverde de eerste vliegtuigen aan de Proefvliegafdeling van het [[Koninklijk Nederlandsch-Indisch Leger|KNIL]]. De eerste versie was met drijvers, waardoor de aanleg van dure vliegvelden niet nodig was. De eerste vlucht hiermee was op 6 november 1915. De volgende typen werden door de KNIL gekocht: twee stuks TE (later TA geheten), zes stuks TT en acht stuks R. Al snel werden ze alle met vaste wielen uitgerust.

Het eerste grote succes kwam tijdens de [[Eerste Wereldoorlog]] met de [[Martin MB-1|MB-1]] [[bommenwerper]]. Dit was een grote tweedekker besteld door het [[US Army|Amerikaanse leger]] op 17 januari 1918. De MB-1 kwam te laat in dienst, de oorlog was inmiddels afgelopen en de MB-1 heeft geen strijd geleverd. Van een vervolgontwerp, de MB-2, werden 20 exemplaren besteld. Er kwam nog een vervolgorder voor 110 stuks, maar het Amerikaanse ministerie van Oorlog liet deze door andere fabrikanten maken.

In 1924 maakte de Martin Company 404 exemplaren van een verkenningsbommenwerper van [[Curtiss (bedrijf)|Curtiss]], de SC-1. In de winter was het Eriemeer deels bevroren waardoor het testen van watervliegtuigen niet kon doorgaan, dit was een reden om in 1928 te besluiten te verhuizen naar [[Baltimore (Maryland)]].<ref name="GMMAM"/> In 1929 werd de nieuwe fabriek in [[Middle River (Maryland)]] geopend.

In de jaren dertig bouwde Martin [[Vliegboot|vliegboten]] voor de [[US Navy|Amerikaanse marine]] en de innovatieve [[Martin B-10]] bommenwerper voor het leger. Martin produceerde ook de bekende [[Martin M-130|China Clipper-vliegboten]] die door [[Pan American Airways]] werden gebruikt voor de transpacific-route tussen [[San Francisco]] en de [[Filipijnen]].

Tijdens de [[Tweede Wereldoorlog]] behaalde het bedrijf successen met de bommenwerpers [[B-26 Marauder]] en A-22 Maryland. De vliegboten PBM Mariner en JRM Mars werden veelvuldig gebruikt voor reddingsacties op zee, voor de [[onderzeebootbestrijding]] en transport van mensen en materieel. Martin stond op de 14e plaats van Amerikaanse bedrijven wat betreft de waarde van productiecontracten in oorlogstijd. Op de piek in 1943 telde het bedrijf 53.000 medewerkers. Het maakte 1585 B-26 Marauders en 531 exemplaren van de Boeing [[B-29 Superfortress]] in zijn nieuwe bommenwerperfabriek in Nebraska. Martin maakte bekende B-29’s vliegtuigen zoals [[Enola Gay]] en [[Bockscar]], die de [[atoombom]]men lieten vallen op [[Hiroshima (stad)|Hiroshima]] en [[Nagasaki (stad)|Nagasaki]].

Na de oorlog mislukten twee projecten voor nieuwe bommenwerpers, de [[Martin XB-48|XB-48]] en de [[Martin XB-51|XB-51]]. De AM Mauler was iets beter, en in 1951 kreeg Martin de opdracht voor de bouw van meer dan 400 stuks van de Amerikaanse versie van de Britse [[English Electric Canberra|Canberra]] tactische bommenwerper. Verder maakte het watervliegtuigen zoals de P5M Marlin en de [[Martin P6M SeaMaster]]. De Martin 4-0-4 was een tweemotorig passagiersvliegtuig.

Op 22 april 1957 werd de bedrijfsnaam gewijzigd in The Martin Company.

The Martin Company betrad ook de ruimtevaart. Het produceerde de [[Vanguard (raket)|Vanguardraket]] en ook de grote [[Titan (raketfamilie)|Titan I]] en LGM-25C Titan II [[intercontinentale raket]]ten (ICBM's). De vestiging in Florida was de hoofdaannemer voor de [[MGM-31 Pershing|Pershingraket]] van het [[US Army|Amerikaanse leger]].

The Martin Company ging verder met de productie van grotere booster-raketten voor de [[National Aeronautics and Space Administration]] (NASA) en de Amerikaanse luchtmacht met zijn [[Titan III]]-serie waarvan er meer dan 100 zijn gemaakt. Naast honderden aardsatellieten waren deze raketten essentieel voor het naar de ruimte sturen van de twee [[ruimtesonde]]s van het [[Voyager 1|Voyagerproject]] naar de buitenplaneten. De [[Titan IV]] was de grootste raket en kon een zwaardere lading in een baan om de aarde brengen dan enig andere raket in productie. De Titan IV bleef tot 2004 in productie.

De Martin Company fuseerde in 1961 met de American-Marietta Corporation, een fabrikant van chemische producten en bouwmaterialen, om de Martin Marietta Corporation te vormen.

== Vliegtuigtypen van Glenn Martin ==
[[Bestand:MartinTT.jpg|miniatuur|Martin TT van het KNIL in 1917 tijdens het proefvliegen in Amerika]]
{{Kolommen
| Kolom1=
* Pusher (1909)
* Glenn Martin TE/TT/R (1914-1917)
* NBS-1
* MB-1
* MB-2
* MO-1
* M20-1
* MS-1
* NT-1
* N2M-1
* SC-1 + 2
* T3M-1 + 2
* T4M-1
* XT5M-1
* PM-1 + 1B + 2
* XP2M-1
* P3M-1 + 2
* XT6M-1
* BM-1 + 2
* [[Martin B-10|B-10]]
* YB-12
* [[Martin M-130|130 (China Clipper)]]
* 145
| Kolom2=
* 146
* 156/163 (Grote Clipper)
* 167
* [[Martin PBM Mariner|PBM Mariner]] ([[vliegboot]])
* 167 (bommenwerper)
* [[Martin JRM Mars|JRM Mars]] (vliegboot)
* JRM-1 + 2 + 3 (vliegboot)
* [[B-26 Marauder|B-26]] (bommenwerper)
* XB-27
* B-33 (bommenwerper)
* B-35 (bommenwerper)
* XA-23/ A-30 (lichte bommenwerper)
* B-29 (atoombommenwerper)
* [[Martin 2-0-2|2-0-2]]/[[Martin 3-0-3|3-0-3]]/[[Martin 4-0-4|4-0-4]] (passagiersvliegtuig)
* XBTM-1/AM-1
* [[Martin XB-48|XB-48]] (bommenwerper)
* P4M-1 (patrouillevliegtuig)
* [[Martin XB-51|XB-51]] (tactische bommenwerper)
* B-57 Canberra (tactische bommenwerper)
* [[Martin P5M Marlin]] (vliegboot)
* [[Martin P6M SeaMaster|P6M SeaMaster]]
* Diverse raketten (waaronder [[Titan (raketfamilie)#Titan I|Titan I]] en [[Titan (raketfamilie)#Titan II|Titan II]]) en experimentele vliegtuigen
}}

== Externe link ==
* {{en}} [https://www.mdairmuseum.org/ The Glenn L. Martin Maryland Aviation Museum]
{{Commonscat|Glenn L. Martin Company}}
{{Appendix|2=
*{{Bronvermelding anderstalige Wikipedia|taal=en|titel=Glenn L. Martin Company|oldid=1120126428|datum=20221230}}
{{references}}
}}

[[Categorie:Amerikaans vliegtuigbouwer]]
[[Categorie:Lockheed Martin| ]]

title: Glenn L Martin Company

Oorzaak einde: Fusie met American-Marietta Company

Oprichter(s): Glenn L. Martin

Land: Verenigde Staten

Hoofdkantoor: Santa Ana (Californië) · Verenigde Staten

Sector: Lucht- en ruimtevaart

Portaal: Economie


text:
# Aalestrup (voormalige gemeente)
Aalestrup is een voormalige gemeente in Denemarken.

## Voormalige gemeente
De oppervlakte bedroeg 175,73 km². De gemeente telde 7631 inwoners waarvan 3877 mannen en 3754 vrouwen (cijfers 2005).
De oude gemeente valt sinds de herindeling van 2007 grotendeels onder de nieuw gevormde gemeente Vesthimmerland, kleinere delen kozen voor aansluiting bij Viborg en Mariagerfjord.

## Plaats
De plaats Aalestrup ligt in de streek Himmerland. Bezienswaardig is het Den Jydske Rosenpark met 15.000 rozen, en het Deense fietsmuseum.

title: Aalestrup (voormalige gemeente)

wikitext:
{{Infobox plaats in Denemarken
| land = Denemarken
| naam = Aalestrup
| area = [[Noord-Jutland (regio)|Noord-Jutland]]
| overigniveau= [[Vesthimmerland]]
| inwoners =ca. 6000
| census =
| km2 =
| coa=
| hoogte =
| lat_deg =56
| lat_min =42
| lat_dir =N
| lon_deg =9
| lon_min =30
| lon_dir =E
| image=
| caption=
| image1=
| caption1=
}}
'''Aalestrup''' is een voormalige [[Deense gemeenten per provincie|gemeente]] in [[Denemarken]].

==Voormalige gemeente==
De oppervlakte bedroeg 175,73 [[vierkante kilometer|km²]]. De gemeente telde 7631 inwoners waarvan 3877 mannen en 3754 vrouwen (cijfers 2005).

De oude gemeente valt sinds de herindeling van 2007 grotendeels onder de nieuw gevormde gemeente [[Vesthimmerland]], kleinere delen kozen voor aansluiting bij [[Viborg (gemeente)|Viborg]] en [[Mariagerfjord (gemeente)|Mariagerfjord]].

==Plaats==
De plaats [[Aalestrup (plaats)|Aalestrup]] ligt in de streek [[Himmerland]]. Bezienswaardig is het ''Den Jydske Rosenpark'' met 15.000 rozen, en het Deense fietsmuseum.

[[Categorie:Voormalige gemeente in Denemarken]]
[[Categorie:Viborg]]
[[Categorie:Vesthimmerland]]
[[Categorie:Mariagerfjord]]

title: Situering

Regio: Noord-Jutland

Gemeente: Vesthimmerland

Coördinaten: 56° 42′ NB, 9° 30′ OL

title: Algemeen

title: Overig

Website: Officiële website

Portaal: Denemarken


text:
# Abyssocomitas
Abyssocomitas is een geslacht van weekdieren uit de klasse van de Gastropoda (slakken).

## Soort
- Abyssocomitas kurilokamchatica Sysoev & Kantor, 1986

title: Abyssocomitas

wikitext:
{{Taxobox
| titelweergave = cursief
| naam = ''Abyssocomitas''
| afbeelding =
| afbeeldingtekst =
| rijk = [[Dieren (biologie)|Animalia]] (Dieren)
| stam = [[Weekdieren|Mollusca]] (Weekdieren)
| klasse = [[Slakken|Gastropoda]] (Slakken)
| onderklasse = [[Caenogastropoda]]
| orde = [[Neogastropoda]]
| superfamilie = [[Conoidea]]
| familie = [[Pseudomelatomidae]]
| taxon = [[geslacht (biologie)|Geslacht]]
| w-naam = ''Abyssocomitas''
| auteur = Sysoev & Kantor
| datum = 1986
| commons =
| species =
| worms = 432386
}}
'''''Abyssocomitas''''' is een [[geslacht (biologie)|geslacht]] van [[weekdieren]] uit de [[klasse (biologie)|klasse]] van de [[Slakken|Gastropoda]] (slakken).

== Soort ==
* ''[[Abyssocomitas kurilokamchatica]]'' <small>Sysoev & Kantor, 1986</small>

[[Categorie:Pseudomelatomidae]]

title: Abyssocomitas

Stam: Mollusca (Weekdieren)

Klasse: Gastropoda (Slakken)

Onderklasse: Caenogastropoda

Orde: Neogastropoda

Superfamilie: Conoidea

Familie: Pseudomelatomidae

title: Geslacht

Portaal: Biologie


text:
# Sant Vicenç de Torelló
Sant Vicenç de Torelló is een gemeente in de Spaanse provincie Barcelona in de regio Catalonië met een oppervlakte van 7 km². Sant Vicenç de Torelló telt 1.996 inwoners (1 januari 2016).

## Demografische ontwikkeling
Bron: INE, 1857-2011: volkstellingen
Abrera · Aguilar de Segarra · Aiguafreda · Alella · Alpens · L'Ametlla del Vallès · Arenys de Mar · Arenys de Munt · Argençola · Argentona · Artés · Avià · Avinyó · Avinyonet del Penedès · Badalona · Badia del Vallès · Bagà · Balenyà · Balsareny · Barberà del Vallès · Barcelona · Begues · Bellprat · Berga · Bigues i Riells del Fai · Borredà · El Bruc · El Brull · Les Cabanyes · Cabrera d'Anoia · Cabrera de Mar · Cabrils · Calaf · Calders · Caldes de Montbui · Caldes d'Estrac · Calella · Calonge de Segarra · Calldetenes · Callús · Campins · Canet de Mar · Canovelles · Cànoves i Samalús · Canyelles · Capellades · Capolat · Cardedeu · Cardona · Carme · Casserres · Castell de l'Areny · Castellar de n'Hug · Castellar del Riu · Castellar del Vallès · Castellbell i el Vilar · Castellbisbal · Castellcir · Castelldefels · Castellet i la Gornal · Castellfollit de Riubregós · Castellfollit del Boix · Castellgalí · Castellnou de Bages · Castellolí · Castellterçol · Castellví de la Marca · Castellví de Rosanes · Centelles · Cercs · Cerdanyola del Vallès · Cervelló · Collbató · Collsuspina · Copons · Corbera de Llobregat · Cornellà de Llobregat · Cubelles · Dosrius · Esparreguera · Esplugues de Llobregat · L'Espunyola · L'Esquirol · L'Estany · Figaró-Montmany · Fígols · Fogars de la Selva · Fogars de Montclús · Folgueroles · Fonollosa · Font-rubí · Les Franqueses del Vallès · Gaià · Gallifa · La Garriga · Gavà · Gelida · Gironella · Gisclareny · La Granada · Granera · Granollers · Gualba · Guardiola de Berguedà · Gurb · L'Hospitalet de Llobregat · Els Hostalets de Pierola · Igualada · Jorba · La Llacuna · La Llagosta · Lliçà d'Amunt · Lliçà de Vall · Llinars del Vallès · Lluçà · Malgrat de Mar · Malla · Manlleu · Manresa · Marganell · Martorell · Martorelles · Les Masies de Roda · Les Masies de Voltregà · El Masnou · Masquefa · Matadepera · Mataró · Mediona · Moià · Molins de Rei · Mollet del Vallès · Monistrol de Calders · Monistrol de Montserrat · Montcada i Reixac · Montclar · Montesquiu · Montgat · Montmajor · Montmaneu · Montmeló · Montornès del Vallès · Montseny · Muntanyola · Mura · Navarcles · Navás · La Nou de Berguedà · Òdena · Olèrdola · Olesa de Bonesvalls · Olesa de Montserrat · Olivella · Olost · Olvan · Orís · Oristà · Orpí · Òrrius · Pacs del Penedès · Palafolls · Palau-solità i Plegamans · La Palma de Cervelló · Pallejà · El Papiol · Parets del Vallès · Perafita · Piera · Pineda de Mar · El Pla del Penedès · La Pobla de Claramunt · La Pobla de Lillet · Polinyà · El Pont de Vilomara i Rocafort · Pontons · El Prat de Llobregat · Prats de Lluçanès · Els Prats de Rei · Premià de Dalt · Premià de Mar · Puigdàlber · Puig-reig · Pujalt · La Quar · Rajadell · Rellinars · Ripollet · La Roca del Vallès · Roda de Ter · Rubí · Rubió · Rupit i Pruit · Sabadell · Sagàs · Saldes · Sallent · Sant Adrià de Besòs · Sant Agustí de Lluçanès · Sant Andreu de la Barca · Sant Andreu de Llavaneres · Sant Antoni de Vilamajor · Sant Bartomeu del Grau · Sant Boi de Llobregat · Sant Boi de Lluçanès · Sant Cebrià de Vallalta · Sant Celoni · Sant Climent de Llobregat · Sant Cugat del Vallès · Sant Cugat Sesgarrigues · Sant Esteve de Palautordera · Sant Esteve Sesrovires · Sant Feliu de Codines · Sant Feliu de Llobregat · Sant Feliu Sasserra · Sant Fost de Campsentelles · Sant Fruitós de Bages · Sant Hipòlit de Voltregà · Sant Iscle de Vallalta · Sant Jaume de Frontanyà · Sant Joan de Vilatorrada · Sant Joan Despí · Sant Julià de Cerdanyola · Sant Julià de Vilatorta · Sant Just Desvern · Sant Llorenç d'Hortons · Sant Llorenç Savall · Sant Martí d'Albars · Sant Martí de Centelles · Sant Martí de Tous · Sant Martí Sarroca · Sant Martí Sesgueioles · Sant Mateu de Bages · Sant Pere de Ribes · Sant Pere de Riudebitlles · Sant Pere de Torelló · Sant Pere de Vilamajor · Sant Pere Sallavinera · Sant Pol de Mar · Sant Quintí de Mediona · Sant Quirze de Besora · Sant Quirze del Vallès · Sant Quirze Safaja · Sant Sadurní d'Anoia · Sant Sadurní d'Osormort · Sant Salvador de Guardiola · Sant Vicenç de Castellet · Sant Vicenç de Montalt · Sant Vicenç de Torelló · Sant Vicenç dels Horts · Santa Cecília de Voltregà · Santa Coloma de Cervelló · Santa Coloma de Gramenet · Santa Eugènia de Berga · Santa Eulàlia de Riuprimer · Santa Eulàlia de Ronçana · Santa Fe del Penedès · Santa Margarida de Montbuí · Santa Margarida i els Monjos · Santa Maria de Besora · Santa Maria de Martorelles · Santa Maria de Merlès · Santa Maria de Miralles · Santa Maria de Palautordera · Santa Maria d'Oló · Santa Perpètua de Mogoda · Santa Susanna · Santpedor · Sentmenat · Seva · Sitges · Sobremunt · Sora · Subirats · Súria · Tagamanent · Talamanca · Taradell · Terrassa · Tavèrnoles · Tavertet · Teià · Tiana · Tona · Tordera · Torelló · La Torre de Claramunt · Torrelavit · Torrelles de Foix · Torrelles de Llobregat · Ullastrell · Vacarisses · Vallbona d'Anoia · Vallcebre · Vallgorguina · Vallirana · Vallromanes · Veciana · Vic · Vilada · Viladecans · Viladecavalls · Vilafranca del Penedès · Vilalba Sasserra · Vilanova de Sau · Vilanova del Camí · Vilanova del Vallès · Vilanova i la Geltrú · Vilassar de Dalt · Vilassar de Mar · Vilobí del Penedès · Viver i Serrateix
Spanje · Regio's · Provincies

title: Sant Vicenç de Torelló

wikitext:
{{Infobox gemeente Spanje
| naam = Sant Vicenç de Torelló
| wapen = [[Bestand:Escut de Sant Vicenç de Torelló.svg|75px|Wapen van Sant Vicenç de Torelló]]
| lat_deg = 42
| lat_min = 3
| lon_deg = 2
| lon_min = 16
| lon_dir = E
| provincie = [[Barcelona (provincie)|Barcelona]]
| regio = [[Catalonië]]
| mapname2 = Catalonië
| comarca = [[Osona]]
| idnummer = 08.265
| munwebpage = https://www.santvicencdetorello.cat/
}}
'''Sant Vicenç de Torelló''' is een [[Gemeente (bestuur)|gemeente]] in de [[Spanje|Spaanse]] provincie [[Barcelona (provincie)|Barcelona]] in de regio [[Catalonië]] met een oppervlakte van 7 km². Sant Vicenç de Torelló telt {{Array Spanje gemeentes inwonertallen|POP=08.265}} inwoners ({{Array Spanje gemeentes inwonertallen|TXT=Year}}).

== Demografische ontwikkeling ==
<timeline>
Colors=
 id:a value:gray(0.9)
 id:b value:gray(0.7)
 id:c value:rgb(1,1,1)
 id:d value:rgb(0.6,0.7,0.8)

ImageSize = width:450 height:250
PlotArea = left:50 bottom:30 top:30 right:30
DateFormat = x.y
Period = from:0 till:2100
TimeAxis = orientation:vertical
AlignBars = justify
ScaleMajor = gridcolor:b increment:300 start:0
ScaleMinor = gridcolor:a increment:60 start:0
BackgroundColors = canvas:c

BarData=

 bar:1857 text:1857
 bar:1877 text:1877
 bar:1897 text:1897
 bar:1910 text:1910
 bar:1930 text:1930
 bar:1950 text:1950
 bar:1970 text:1970
 bar:1991 text:1991
 bar:2011 text:2011
 bar:2016 text:2016

PlotData=
 color:d width:25 align:left

 bar:1857 from:0 till: 535
 bar:1877 from:0 till: 646
 bar:1897 from:0 till: 1357
 bar:1910 from:0 till: 1446
 bar:1930 from:0 till: 1641
 bar:1950 from:0 till: 1848
 bar:1970 from:0 till: 1977
 bar:1991 from:0 till: 1702
 bar:2011 from:0 till: 2032
 bar:2016 from:0 till: 1996

PlotData=

 bar:1857 at: 535 fontsize:s text: 535 shift:(-10,5)
 bar:1877 at: 646 fontsize:s text: 646 shift:(-10,5)
 bar:1897 at: 1357 fontsize:s text: 1.357 shift:(-10,5)
 bar:1910 at: 1446 fontsize:s text: 1.446 shift:(-10,5)
 bar:1930 at: 1641 fontsize:s text: 1.641 shift:(-10,5)
 bar:1950 at: 1848 fontsize:s text: 1.848 shift:(-10,5)
 bar:1970 at: 1977 fontsize:s text: 1.977 shift:(-10,5)
 bar:1991 at: 1702 fontsize:s text: 1.702 shift:(-10,5)
 bar:2011 at: 2032 fontsize:s text: 2.032 shift:(-10,5)
 bar:2016 at: 1996 fontsize:s text: 1.996 shift:(-10,5)

</timeline>
{{Clearleft}}
:<small>Bron: [[Instituto Nacional de Estadística (Spanje)|INE]], 1857-2011: volkstellingen</small>

{{Appendix|2=
* {{Bronvermelding inwoners en oppervlakte Spanje}}
}}
{{Navigatie provincie Barcelona}}
{{Commonscat}}

{{DEFAULTSORT:Sant Vicenc de Torello}}
[[Categorie:Gemeente in Barcelona (provincie)]]

title: Situering

Autonome regio: Catalonië

Provincie · Comarca: Barcelona · Osona

Coördinaten: 42° 3′ NB, 2° 16′ OL

title: Algemeen

title: Overig

title: Detailkaart

Detailkaart: · Locatie in Catalonië

Portaal: Spanje


text:
# Lost in the ghost light
Lost in the ghost light is een studioalbum van Tim Bowness. Het is een conceptalbum met als thema het leven van (denkbeeldige) artiest Jeff Harrison na zijn succesperiode met de muziekgroep Moonshot (eveneens denkbeeldig). Opnamen vonden plaats gedurende de periode 2009 tot 2016 op allerlei plaatsen in Engeland, Zweden en de Verenigde Staten. Diverse gastmusici leverden bijdragen opgenomen in hun privé-geluidsstudios. Het album bevat dromerige progressieve rock met een echo van de muziek binnen dat genre uit de jaren 70, de succesvolle periode van Moonshot. Verder werkte Stephen Bennett (productie, editing en archief) en Steven Wilson (mix, mastering) mee, beiden maatjes uit No-man.
het concept leidde ertoe dat het album afwijkt van de rest van het oeuvre van Bowness, constateerde hij in 2020. Hij meldde toen ook dat hij in eerste instantie dacht dat inschakeling van andere zangers/zangeressen het album ten goede zou komen; hij zag daar later weer van af.

## Musici
- Tim Bowness – zang
- Bruce Soord (uit The Pineapple Thief) – gitaar, achtergrondzang  (1, 3, 5, 7, 8)
- Colin Edwin (o.a. uit Porcupine Tree) – basgitaar (1, 2, 3, 4, 5), contrabas (8)
- Ricard Nettermalm (uit Paatos) - drumstel (1, 2, 5
- Kit Watkins (o.a. uit Camel) – dwarsfluit (1, 6), waterfoon (6)
- Stephen Bennett – toetsinstrumenten, gitaar (1, 2, 4, 5, 7, 8)
- David Rhodes (speelde bij Peter Gabriel) – gitaar (3)
- Andrew Booker (speelde bij Sanguine Hum) – drumstel (3, 4, 7, 8)
- Andrew Keeling (betrokken bij Robert Fripp en King Crimson) – strijkarrangement, fluiten (3, 4, 5)
- Charlotte Dowding – strijkensemble (3, 4, 5)
- Pete Smith – basgitaar (7)
- Steve Bingham – viool (7, 8)
- Ian Anderson (speelt bij Jethro Tull)– dwarsfluit (8)

## Muziek
| Nr. | Titel                                                       | Duur |
| --- | ----------------------------------------------------------- | ---- |
| 1.  | Worlds of yesterday (Bowness, Bennett)                      | 5:41 |
| 2.  | Moonshot manchild (Bowness, Bennett)                        | 8:58 |
| 3.  | Kill the pain that’s killing you (Bowness, Bennett, Murphy) | 3:44 |
| 4.  | Nowhere good to go (Bowness, Bennett)                       | 4:46 |
| 5.  | You’ll be the silence (Bowness, Bennett)                    | 9:01 |
| 6.  | Lost in the ghost light (Bowness)                           | 1:40 |
| 7.  | You wanted to be seen (Bowness, Bennett)                    | 5:32 |
| 8.  | Distant summers (Bowness, Bennett)                          | 4:06 |

title: Lost in the ghost light

wikitext:
{{Infobox muziekalbum
| titel = Lost in the ghost light
| soort = [[Studioalbum]]
| cover-op-enwp =
| artiest =  [[Tim Bowness]]
| opname = 2009-2016
| datum =
| jaar = [[:Categorie:Muziekalbum uit 2017|2017]]
| genre = [[singer-songwriter]]
| duur = 43 minuten
| label = [[Inside Out Music]]
| producer = Tim Bowness
| vorige album = [[:Categorie:Muziekalbum uit 2015|2015]]
 [[Stupid things that mean the world]]
| volgende album = [[:Categorie:Muziekalbum uit 2019|2019]]
 [[Flowers at the scene]]
}}
'''Lost in the ghost light''' is een [[studioalbum]] van [[Tim Bowness]]. Het is een [[conceptalbum]] met als thema het leven van (denkbeeldige) artiest Jeff Harrison na zijn succesperiode met de [[muziekgroep]] Moonshot (eveneens denkbeeldig). Opnamen vonden plaats gedurende de periode 2009 tot 2016 op allerlei plaatsen in [[Engeland]], [[Zweden]] en de [[Verenigde Staten]]. Diverse gastmusici leverden bijdragen opgenomen in hun privé-[[geluidsstudio]]s. Het album bevat dromerige [[progressieve rock]] met een echo van de muziek binnen dat genre uit de [[1970-1979|jaren 70]], de succesvolle periode van Moonshot. Verder werkte [[Stephen Bennett]] (productie, editing en archief) en [[Steven Wilson]] (mix, mastering) mee, beiden maatjes uit [[No-man]].

het concept leidde ertoe dat het album afwijkt van de rest van het oeuvre van Bowness, constateerde hij in 2020. Hij meldde toen ook dat hij in eerste instantie dacht dat inschakeling van andere zangers/zangeressen het album ten goede zou komen; hij zag daar later weer van af.<ref>Alice Switser: [[IO Pages]] 167 (november 2020) in gesprek met Bowness.</ref>

==Musici==
*[[Tim Bowness]] – zang
*Bruce Soord (uit [[The Pineapple Thief]]) – [[gitaar]], achtergrondzang  (1, 3, 5, 7, 8)
*Colin Edwin (o.a. uit [[Porcupine Tree]]) – [[basgitaar]] (1, 2, 3, 4, 5), [[contrabas]] (8)
*Ricard Nettermalm (uit [[Paatos]]) - [[drumstel]] (1, 2, 5
*[[Kit Watkins]] (o.a. uit [[Camel (band)|Camel]]) – [[dwarsfluit]] (1, 6), waterfoon (6)
*Stephen Bennett – [[toetsinstrument]]en, gitaar (1, 2, 4, 5, 7, 8)
*David Rhodes (speelde bij [[Peter Gabriel]]) – gitaar (3)
*Andrew Booker (speelde bij [[Sanguine Hum]]) – drumstel (3, 4, 7, 8)
*Andrew Keeling (betrokken bij [[Robert Fripp]] en [[King Crimson]]) – strijkarrangement, fluiten (3, 4, 5)
*Charlotte Dowding – strijkensemble (3, 4, 5)
*Pete Smith – basgitaar (7)
*Steve Bingham – [[viool]] (7, 8)
*[[Ian Anderson]] (speelt bij [[Jethro Tull (band)|Jethro Tull]])– dwarsfluit (8)

== Muziek ==
{{tracklist
| headline	= Cd
| title1= Worlds of yesterday
| note1= Bowness, Bennett
| length1= 5:41
| title2= Moonshot manchild
| note2= Bowness, Bennett
| length2= 8:58
| title3= Kill the pain that’s killing you
| note3= Bowness, Bennett, Murphy
| length3= 3:44
| title4= Nowhere good to go
| note4= Bowness, Bennett
| length4= 4:46
| title5= You’ll be the silence
| note5= Bowness, Bennett
| length5= 9:01
| title6= Lost in the ghost light
| note6= Bowness
| length6= 1:40
| title7= You wanted to be seen
| note7= Bowness, Bennett
| length7= 5:32
| title8= Distant summers
| note8= Bowness, Bennett
| length8= 4:06
}}

{{Appendix|2=
*[https://www.discogs.com/Tim-Bowness-Lost-In-The-Ghost-Light/release/9860732 List in the ghost light op Discogs]
*exemplaar van het album
*[http://www.progwereld.org/cms/album/tim-bowness-lost-in-the-ghost-light/ Lost in the ghost light op Progwereld]
----
{{References}}
}}

[[Categorie:Muziekalbum uit 2017]]
[[Categorie:Muziekalbum van Tim Bowness]]
[[Categorie:Muziekalbum uitgegeven door InsideOut Music]]

title: Lost in the ghost light

Genre: singer-songwriter

Duur: 43 minuten

Label(s): Inside Out Music

Producent(en): Tim Bowness

title: Chronologie

2015 · Stupid things that mean the world: 2017 · Lost in the ghost light · 2019 · Flowers at the scene

Chronologie: (en) Discogs-pagina · (en) MusicBrainz-pagina ·

Portaal: Muziek


text:
# Anania ademonalis
Anania ademonalis is een vlinder van de familie van de grasmotten (Crambidae). De wetenschappelijke naam van deze soort is voor het eerst voorgesteld als Pionea ademonalis door Francis Walker in een publicatie uit 1859.
De soort komt voor in Brazilië (Rio de Janeiro).

title: Anania ademonalis

wikitext:
{{Taxobox vlinder
| naam = ''Anania ademonalis''
| titelweergave = cursief
| afbeelding =
| superfamilie = [[Pyraloidea]]
| familie = [[grasmotten|Crambidae]] (grasmotten)
| onderfamilie = [[Pyraustinae]]
| tribus = [[Pyraustini]]
| geslacht  = ''[[Anania]]''
| w-naam = ''Anania ademonalis''
| auteur = Walker
| datum = 1859
| haakjes = ja
| origineel = ''Pionea ademonalis''
| synoniem =
* ''Pionea ademonalis'' Walker, 1859 ([[basioniem]])
** ''Pyrausta ademonalis'' (Walker, 1859)
}}
'''''Anania ademonalis''''' is een [[Vlinders|vlinder]] van de familie van de [[grasmotten]] (Crambidae). De wetenschappelijke naam van deze soort is voor het eerst voorgesteld als ''Pionea ademonalis'' door [[Francis Walker]] in een publicatie uit 1859.

De soort komt voor in [[Brazilië]] ([[Rio de Janeiro (staat)|Rio de Janeiro]]).

{{Appendix|2=
*{{Aut|Nuss, M.; et al.}} (2003-2025). [http://globiz.pyraloidea.org/Pages/Reports/TaxonReport.aspx GlobIZ]. Global Information System on Pyraloidea. Geraadpleegd op 18-1-2025.
}}
{{Taxonbalk}}
[[Categorie:Anania|ademonalis]]
[[Categorie:Dier uit het Neotropisch gebied]]

title: Anania ademonalis

Orde: Lepidoptera (Vlinders)

Superfamilie: Pyraloidea

Familie: Crambidae (grasmotten)

Onderfamilie: Pyraustinae

Geslachtengroep: Pyraustini

Geslacht: Anania

title: Synoniemen


text:
# Informatiebureau van het Nederlandse Rode Kruis
Bij Koninklijk Besluit van 2 april 1909 werd aan het Nederlandse Rode Kruis opgedragen om voorbereidingen te treffen voor een informatiebureau dat in geval van oorlog inlichtingen zou kunnen verstrekken over zieke en gewonde militairen. Het Rode Kruis zou bij mobilisatie dit informatiebureau activeren.
In 1914, bij het uitbreken van de Eerste Wereldoorlog, werd dit informatiebureau opgezet. Het speelde een belangrijke rol bij de opvang van vluchtelingen uit België en krijgsgevangenen. Na de oorlog werden de werkzaamheden weer langzaam afgebouwd.
Bij de mobilisatie in 1939 werd het Informatiebureau opnieuw actief. In de meidagen van 1940 speelde het een rol bij de informatieverstrekking aan familieleden over gewonde en gesneuvelde militairen. Na de Tweede Wereldoorlog speelde het Informatiebureau een rol in het opsporen van vermiste personen tijdens de Tweede Wereldoorlog. Het Rode Kruis was in eerste instantie niet de enige organisatie die zich bezighield met deze taak.
Eind 1946 besloot het ministerie van Sociale Zaken tot centralisatie van de opsporingswerkzaamheden. In het Informatiebureau werden het Gemeentelijk Inlichtingenbureau voor Joden, het Informatie Werk van de Nederlandse Israëlitische Gemeente in Utrecht, het Afwikkelingsbureau Concentratiekampen en verschillende Amsterdamse bureaus opgenomen. Om deze taak uit te voeren verzamelde het Informatiebureau originele documenten, bijvoorbeeld uit de administratie van Kamp Westerbork en Kamp Amersfoort. Deze archiefstukken dienen vanaf de jaren zestig voor de verificatie van diverse claims.

wikitext:
Bij [[Koninklijk Besluit]] van 2 april 1909 werd aan het Nederlandse Rode Kruis opgedragen om voorbereidingen te treffen voor een '''informatiebureau''' dat in geval van oorlog inlichtingen zou kunnen verstrekken over zieke en gewonde militairen. Het [[Rode Kruis]] zou bij mobilisatie dit informatiebureau activeren.

In 1914, bij het uitbreken van de [[Eerste Wereldoorlog]], werd dit informatiebureau opgezet. Het speelde een belangrijke rol bij de opvang van [[Belgische vluchtelingen in Nederland tijdens de Eerste Wereldoorlog|vluchtelingen uit België]] en [[krijgsgevangene]]n. Na de oorlog werden de werkzaamheden weer langzaam afgebouwd.

Bij de mobilisatie in 1939 werd het Informatiebureau opnieuw actief. In de meidagen van 1940 speelde het een rol bij de informatieverstrekking aan familieleden over gewonde en gesneuvelde militairen. Na de Tweede Wereldoorlog speelde het Informatiebureau een rol in het opsporen van vermiste personen tijdens de [[Tweede Wereldoorlog]]. Het Rode Kruis was in eerste instantie niet de enige organisatie die zich bezighield met deze taak.

Eind 1946 besloot het [[Ministerie van Sociale Zaken en Werkgelegenheid|ministerie van Sociale Zaken]] tot centralisatie van de opsporingswerkzaamheden. In het Informatiebureau werden het [[Gemeentelijk Inlichtingenbureau voor Joden]], het [[Informatie Werk van de Nederlandse Israëlitische Gemeente in Utrecht]], het [[Afwikkelingsbureau Concentratiekampen]] en verschillende Amsterdamse bureaus opgenomen. Om deze taak uit te voeren verzamelde het Informatiebureau originele documenten, bijvoorbeeld uit de administratie van [[Kamp Westerbork]] en [[Kamp Amersfoort]]. Deze archiefstukken dienen vanaf de jaren zestig voor de verificatie van diverse claims.

== Externe link ==
[https://web.archive.org/web/20140407081738/http://www.rodekruis.nl/dit-zijn-we/oorlogsarchief/paginas/oorlogsarchief.aspx Oorlogsarchief rode kruis]

[[Categorie:Rode Kruis]]


text:
# Lepidoblepharon ophthalmolepis
Lepidoblepharon ophthalmolepis is een straalvinnige vissensoort uit de familie van cithariden (Citharidae). De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1913 door Weber.

title: Lepidoblepharon ophthalmolepis

wikitext:
{{Taxobox straalvinnige
| titelweergave = cursief
| naam = ''Lepidoblepharon ophthalmolepis''
| status = DD
| statusbron = 2020
| rl-id = 146946542
| afbeelding =
| afbeeldingtekst =
| orde = [[Platvissen|Pleuronectiformes]] (Platvissen)
| familie = [[Cithariden|Citharidae]] (Cithariden)
| geslacht = ''[[Lepidoblepharon]]''
| w-naam = ''Lepidoblepharon ophthalmolepis''
| auteur = Weber
| datum = 1913
| haakjes =
| species =
| commons =
}}
'''''Lepidoblepharon ophthalmolepis''''' is een [[straalvinnigen|straalvinnige]] [[vissen (dieren)|vissensoort]] uit de familie van [[cithariden]] (Citharidae).<ref>{{Link FishBase species|genus=Lepidoblepharon|species=ophthalmolepis|month=10|year=2011}}</ref> De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1913 door Weber.

{{Appendix}}
{{Beginnetje|biologie|2011|10|22}}

[[Categorie:Cithariden]]
[[Categorie:IUCN-status onzeker]]

title: Lepidoblepharon ophthalmolepis · IUCN-status: Onzeker (2020)

Stam: Chordata (Chordadieren)

Superklasse: Osteichthyes (Beenvisachtigen)

Klasse: Actinopterygii (Straalvinnigen)

Orde: Pleuronectiformes (Platvissen)

Familie: Citharidae (Cithariden)

Geslacht: Lepidoblepharon

title: Soort

Portaal: Biologie · Vissen


text:
# Nemertopsis capitulata
Nemertopsis capitulata is een soort in de taxonomische indeling van de snoerwormen (Nemertea). De huid van de worm is geheel met trilharen bedekt. De snoerworm jaagt op prooien van zijn eigen omvang en vangt deze met behulp van zijn slurf.
De worm behoort tot het geslacht Nemertopsis en behoort tot de familie Emplectonematidae. De wetenschappelijke naam van de soort werd voor het eerst geldig gepubliceerd in 1912 door Timofeeva.

title: Nemertopsis capitulata

wikitext:
{{Taxobox
| type            = dier
| naam            = ''Nemertopsis capitulata''
| titelweergave   =cursief
| afbeelding      =
| afbeeldingtekst =
| rijk            = [[Dieren (biologie)|Animalia]] (Dieren)
| onderrijk       = [[Eumetazoa]] (Orgaandieren)
| stam            = [[Snoerwormen|Nemertea]] (Snoerwormen)
| klasse          = [[Hoplonemertea]]
| orde            = [[Monostilifera]]
| familie         = [[Emplectonematidae]]
| geslacht        = ''[[Nemertopsis]]''
| auteur          = Timofeeva
| datum           = 1912
| haakjes         =
| worms           = 122716
}}
'''''Nemertopsis capitulata''''' is een [[soort]] in de taxonomische indeling van de [[snoerwormen]] (Nemertea). De huid van de worm is geheel met trilharen bedekt. De snoerworm jaagt op prooien van zijn eigen omvang en vangt deze met behulp van zijn slurf.

De worm behoort tot het geslacht ''[[Nemertopsis]]'' en behoort tot de familie [[Emplectonematidae]]. De wetenschappelijke naam van de soort werd voor het eerst geldig gepubliceerd in 1912 door Timofeeva.

{{Appendix|2=
*Gibson, R. (2010). ''Nemertopsis capitulata'' Timofeeva, 1912. In: Gibson, R. (Ed) (2010). World Nemertina database. Gebaseerd op informatie uit het [[World Register of Marine Species]], te vinden op http://www.marinespecies.org/aphia.php?p=taxdetails&id=122716.}}
{{beginnetje|biologie|2011|12|07}}
{{DEFAULTSORT:Nemertopsis capitulata}}
[[Categorie:Snoerwormen]]

title: Nemertopsis capitulata

Onderrijk: Eumetazoa (Orgaandieren)

Stam: Nemertea (Snoerwormen)

Klasse: Hoplonemertea

Orde: Monostilifera

Familie: Emplectonematidae

Geslacht: Nemertopsis

title: Soort


text:
# Lovettsville
Lovettsville is een plaats (town) in de Amerikaanse staat Virginia, en valt bestuurlijk gezien onder Loudoun County.

## Demografie
Bij de volkstelling in 2000 werd het aantal inwoners vastgesteld op 853.
In 2006 is het aantal inwoners door het United States Census Bureau geschat op 1204, een stijging van 351 (41,1%).

## Geografie
Volgens het United States Census Bureau beslaat de plaats een oppervlakte van
2,3 km², geheel bestaande uit land.

## Plaatsen in de nabije omgeving
De onderstaande figuur toont nabijgelegen plaatsen in een straal van 12 km rond Lovettsville.

title: Lovettsville

wikitext:
{{Infobox plaats Verenigde Staten
| naam=Lovettsville
| staat=Virginia
| county=[[Loudoun County (Virginia)|Loudoun County]]
| bevolking=1204
| datum=2006
| oppervlak=2.3
| water=0.0
| lat_deg = 39
| lat_min = 16
| lat_sec = 21
| lon_deg = 77
| lon_min = 38
| lon_sec = 23
| hoogte=
| code=47208
| type=town
| detailkaart=
}}
'''Lovettsville''' is een plaats ([[town]]) in de [[Verenigde Staten|Amerikaanse]] staat [[Virginia (staat)|Virginia]], en valt bestuurlijk gezien onder [[Loudoun County (Virginia)|Loudoun County]].

==Demografie==
Bij de volkstelling in 2000 werd het aantal inwoners vastgesteld op 853.<ref>{{Bronvermelding inwonertal plaats Verenigde Staten/2000}}</ref>
In 2006 is het aantal inwoners door het [[United States Census Bureau]] geschat op 1204,<ref>{{Bronvermelding inwonertal plaats Verenigde Staten/2006}}</ref> een stijging van 351 (41,1%).

==Geografie==
Volgens het United States Census Bureau beslaat de plaats een [[oppervlakte]] van
2,3 km², geheel bestaande uit land.

==Plaatsen in de nabije omgeving==
De onderstaande figuur toont nabijgelegen [[woonplaats|plaatsen]] in een [[Straal (wiskunde)|straal]] van 12 km rond Lovettsville.
{{Afbeelding label begin|image=Blank map.svg|position= relative| float=left|width=400|caption=Plaatsen in de omgeving}}
{{Afbeelding label|x=0.5|y=0.5|scale=400|text=[[Bestand:Map pointer black.svg|20px|Lovettsville]]'''Lovettsville'''}}
{{Afbeelding label|x=0.542|y=0.328|scale=400|text=[[Bestand:Small-city-symbol.svg|14px|Plaats met 4894 inwoners (2000)]][[Brunswick (Maryland)|Brunswick]] (5 km)}}
{{Afbeelding label|x=0.569|y=0.263|scale=400|text=[[Bestand:Small-city-symbol.svg|6px|Plaats met 273 inwoners (2000)]][[Rosemont (Maryland)|Rosemont]] (7 km)}}
{{Afbeelding label|x=0.227|y=0.809|scale=400|text=[[Bestand:Small-city-symbol.svg|6px|Plaats met 96 inwoners (2000)]][[Hillsboro (Virginia)|Hillsboro]] (11 km)}}
{{Afbeelding label|x=0.139|y=0.286|scale=400|text=[[Bestand:Small-city-symbol.svg|10px|Plaats met 1045 inwoners (2000)]][[Bolivar (West Virginia)|Bolivar]] (11 km)}}
{{Afbeelding label|x=0.165|y=0.280|scale=400|text=[[Bestand:Small-city-symbol.svg|6px|Plaats met 307 inwoners (2000)]][[Harpers Ferry (West Virginia)|Harpers Ferry]] (11 km)}}
{{Afbeelding label eind}}{{Clearleft}}

== Externe link ==
* {{Link city-data.com|Lovettsville|Virginia}}

{{Appendix}}
{{Coor title dms|39|16|21|N|77|38|23|W|region:US_type:city(853)_scale:50000}}

[[Categorie:Plaats in Virginia]]

title: Situering

County: Loudoun County

Type plaats: Town

Staat: Virginia

title: Algemeen

Oppervlakte: 2,3 km²

- land: 2,3 km²

- water: 0,0 km²

title: Overig

Portaal: Verenigde Staten


text:
# Salmacis sphaeroides
Salmacis sphaeroides is een zee-egel uit de familie Temnopleuridae.
De wetenschappelijke naam van de soort werd in 1758 gepubliceerd door Carl Linnaeus in de tiende editie van Systema naturae.

title: Salmacis sphaeroides

wikitext:
{{Taxobox
| type = dier
| naam = ''Salmacis sphaeroides''
| titelweergave = cursief
| afbeelding = Salmacis sphaeroides.jpg
| afbeeldingtekst =
| rijk = [[Dieren (biologie)|Animalia]] (Dieren)
| stam = [[Stekelhuidigen|Echinodermata]] (Stekelhuidigen)
| klasse = [[Zee-egels|Echinoidea]] (Zee-egels)
| infraklasse = [[Carinacea]]
| orde = [[Camarodonta]]
| familie = [[Temnopleuridae]]
| geslacht = ''[[Salmacis (geslacht)|Salmacis]]''
| w-naam = ''Salmacis sphaeroides''
| auteur = [[Carl Linnaeus|Linnaeus]]
| datum = 1758
| haakjes = ja
| origineel = ''Echinus sphaeroides''
| worms = 513533
}}

'''''Salmacis sphaeroides''''' is een [[Zee-egels|zee-egel]] uit de familie [[Temnopleuridae]].

De wetenschappelijke naam van de soort werd in 1758 gepubliceerd door [[Carl Linnaeus]] in de tiende editie van ''[[Systema naturae]]''.<ref>{{aut|Linnaeus, C.}} (1758). [https://www.biodiversitylibrary.org/page/727577 ''Systema naturae'' ed. 10: 664]</ref>

{{Appendix|2=
* Kroh, A. (2011). ''Salmacis sphaeroides'' (Linnaeus, 1758). In: Kroh, A. & Mooi, R. (2010) World Echinoidea Database. Gebaseerd op informatie uit het [[World Register of Marine Species]], te vinden op http://www.marinespecies.org/aphia.php?p=taxdetails&id=513533.
{{References}}
}}
{{beginnetje|biologie|2011|12|15}}

[[Categorie:Carinacea]]

title: Salmacis sphaeroides

Stam: Echinodermata (Stekelhuidigen)

Klasse: Echinoidea (Zee-egels)

Infraklasse: Carinacea

Orde: Camarodonta

Familie: Temnopleuridae

Geslacht: Salmacis

title: Soort


text:
# Resolutie 1722 Veiligheidsraad Verenigde Naties
Resolutie 1722 van de Veiligheidsraad van de Verenigde Naties werd unaniem door de Veiligheidsraad van de Verenigde Naties aangenomen op 21 november 2006, en verlengde de autorisatie van de EUFOR Althea-missie in Bosnië en Herzegovina met een jaar.

## Achtergrond
In 1980 overleed de Joegoslavische leider Tito, die decennialang de bindende kracht was geweest tussen de zes deelstaten van het land. Na zijn dood kende het nationalisme een sterke opmars, en in 1991 verklaarden verschillende deelstaten zich onafhankelijk. Zo ook Bosnië en Herzegovina, waar in 1992 een burgeroorlog ontstond tussen de Bosniakken, Kroaten en Serviërs. Deze oorlog, waarbij etnische zuiveringen plaatsvonden, ging door tot in 1995 vrede werd gesloten. Hierop werd de NAVO-operatie IFOR gestuurd die de uitvoering ervan moest afdwingen. Die werd in 1996 vervangen door SFOR, die op zijn beurt in 2004 werd vervangen door de Europese operatie EUFOR Althea.

## Inhoud
De partijen werden nogmaals herinnert aan hun verplichtingen onder de akkoorden, waaronder het Akkoord van Dayton, en hun eigen verantwoordelijkheid voor de uitvoering van die akkoorden.
De lidstaten werden geautoriseerd om via of in samenwerking met de Europese Unie de multinationale stabilisatiemacht EUFOR Althea opnieuw op te richten voor een periode van twaalf maanden.
Ook werden ze geautoriseerd om het NAVO-hoofdkwartier in Bosnië en Herzegovina te behouden om in samenwerking met EUFOR de vredesakkoorden mee uit te voeren.
Verder mochten ze ook weer alle nodige maatregelen nemen om de naleving van de annexen 1-A en 2 van het vredesakkoord af te dwingen, EUFOR en de NAVO-aanwezigheid te verdedigen en de naleving van de regels inzake het luchtverkeer boven Bosnië en Herzegovina te verzekeren.

## Verwante resoluties
- Resolutie 1660 Veiligheidsraad Verenigde Naties
- Resolutie 1668 Veiligheidsraad Verenigde Naties
- Resolutie 1764 Veiligheidsraad Verenigde Naties (2007)
- Resolutie 1775 Veiligheidsraad Verenigde Naties (2007)

Lijst ·  1652 ·  1653 ·  1654 ·  1655 ·  1656 ·  1657 ·  1658 ·  1659 ·  1660 ·  1661 ·  1662 ·  1663 ·  1664 ·  1665 ·  1666 ·  1667 ·  1668 ·  1669 ·  1670 ·  1671 ·  1672 ·  1673 ·  1674 ·  1675 ·  1676 ·  1677 ·  1678 ·  1679 ·  1680 ·  1681 ·  1682 ·  1683 ·  1684 ·  1685 ·  1686 ·  1687 ·  1688 ·  1689 ·  1690 ·  1691 ·  1692 ·  1693 ·  1694 ·  1695 ·  1696 ·  1697 ·  1698 ·  1699 ·  1700 ·  1701 ·  1702 ·  1703 ·  1704 ·  1705 ·  1706 ·  1707 ·  1708 ·  1709 ·  1710 ·  1711 ·  1712 ·  1713 ·  1714 ·  1715 ·  1716 ·  1717 ·  1718 ·  1719 ·  1720 ·  1721 ·  1722 ·  1723 ·  1724 ·  1725 ·  1726 ·  1727 ·  1728 ·  1729 ·  1730 ·  1731 ·  1732 ·  1733 ·  1734 ·  1735 ·  1736 ·  1737 ·  1738

wikitext:
{{Infobox VN-resolutie
| nr    = 1722
| code  = S/RES/1722
| van   = VR
| verg  = 5567
| datum = 21 november
| jaar  = 2006
| ond   = Bosnische Burgeroorlog
| besl  = Verlengde de autorisatie van de EUFOR-missie van de Europese Unie met 12 maanden.
| voor  = 15
| tegen = 0
| onth  = 0
| afbeelding =Bosnia_and_Herzegovina-CIA_WFB_Map-sh.png
| onderschrift = Bosnië en Herzegovina.
}}
'''Resolutie 1722 van de Veiligheidsraad van de Verenigde Naties''' werd [[Unanimiteit|unaniem]] door de [[Veiligheidsraad van de Verenigde Naties]] aangenomen op 21 november 2006, en verlengde de autorisatie van de [[EUFOR Althea]]-missie in [[Bosnië en Herzegovina]] met een jaar.

== Achtergrond ==
{{Zie hoofdartikel|Bosnische Burgeroorlog}}
In 1980 overleed de Joegoslavische leider [[Josip Broz Tito|Tito]], die decennialang de bindende kracht was geweest tussen de zes deelstaten van het land. Na zijn dood kende het [[nationalisme]] een sterke opmars, en in 1991 verklaarden verschillende deelstaten zich [[Onafhankelijkheid (staatkunde)|onafhankelijk]]. Zo ook [[Bosnië en Herzegovina]], waar in 1992 een burgeroorlog ontstond tussen de Bosniakken, Kroaten en Serviërs. Deze oorlog, waarbij [[etnische zuivering]]en plaatsvonden, ging door tot in 1995 [[Verdrag van Dayton|vrede werd gesloten]]. Hierop werd de NAVO-operatie [[Implementation Force|IFOR]] gestuurd die de uitvoering ervan moest afdwingen. Die werd in 1996 vervangen door [[Stabilization Force|SFOR]], die op zijn beurt in 2004 werd vervangen door de Europese operatie [[EUFOR Althea]].

== Inhoud ==
De partijen werden nogmaals herinnert aan hun verplichtingen onder de akkoorden, waaronder het [[Akkoord van Dayton]], en hun eigen verantwoordelijkheid voor de uitvoering van die akkoorden.

[[Lidstaten van de Verenigde Naties|De lidstaten]] werden geautoriseerd om via of in samenwerking met de Europese Unie de multinationale stabilisatiemacht [[EUFOR Althea]] opnieuw op te richten voor een periode van twaalf maanden.

Ook werden ze geautoriseerd om het [[Noord-Atlantische Verdragsorganisatie|NAVO]]-hoofdkwartier in Bosnië en Herzegovina te behouden om in samenwerking met EUFOR de vredesakkoorden mee uit te voeren.

Verder mochten ze ook weer alle nodige maatregelen nemen om de naleving van de annexen 1-A en 2 van het vredesakkoord af te dwingen, EUFOR en de NAVO-aanwezigheid te verdedigen en de naleving van de regels inzake het luchtverkeer boven Bosnië en Herzegovina te verzekeren.

== Verwante resoluties ==
* [[Resolutie 1660 Veiligheidsraad Verenigde Naties]]
* [[Resolutie 1668 Veiligheidsraad Verenigde Naties]]
* [[Resolutie 1764 Veiligheidsraad Verenigde Naties]] (2007)
* [[Resolutie 1775 Veiligheidsraad Verenigde Naties]] (2007)

{{Navigatie VN-resoluties|VR|2006}}

[[Categorie:Resolutie van de Veiligheidsraad van de Verenigde Naties uit 2006| 1722]]
[[Categorie:VN-resolutie over EUFOR Althea|VR1722]]

title: Resolutie 1722

Van de: Veiligheidsraad van de Verenigde Naties

Datum: 21 november 2006

Stemming: voor · 15onth. · 0tegen · 0

Onderwerp: Bosnische Burgeroorlog

title: Samenstelling VN-Veiligheidsraad in 2006

Samenstelling VN-Veiligheidsraad in 2006: China · Frankrijk · Rusland · Verenigd Koninkrijk · Verenigde Staten

Samenstelling VN-Veiligheidsraad in 2006: Argentinië · Congo-Brazzaville · Denemarken · Ghana · Griekenland · Japan · Peru · Qatar · Slowakije · Tanzania