text:
# I walk through the fields
I walk through the fields is een lied van de Nederlandse band The Cats uit 1970. Het is een liefdeslied dat werd geschreven door Cats-lid Cees Veerman.
In het eerste jaar verscheen het in Nederland op de B-kant van een single met op de A-kant Magical mystery morning. In Japan kwam I walk through the fields daarentegen op de A-kant te staan, met Take me with you op de B-kant. Verder verscheen het op het album Take me with you. In de jaren erna kwam het meermaals terug op verzamelalbums, waaronder op Alle 40 goed (2010) en Collected (2014). In Japan werd het als single een bescheiden hit.
Het speciale geluidseffect met de stem van Cees Veerman, alsof hij vanuit een ruimteschip zingt, werd bereikt door de bodem uit een koffiebeker te snijden en de galm voor de stem te zetten in plaats van erachter. Dezelfde techniek werd een jaar eerder al eens toegepast in het nummer Blue horizon.
De Tribute to The Cats Band coverde het lied in 2007 voor hun cd/dvd Songs to remember dat eigen repertoire bevat in combinatie met nummers van The Cats.
In 2013 bereikte het lied nummer 4 van de Volendammer Top 1000, een eenmalige publiekslijst die werd samengesteld door de luisteraars van 17 Noord-Hollandse radio- en televisiestations. Het stond hierin tweemaal genoteerd, met ook nog een versie van de tributeband op nummer 265. Zes jaar eerder, in 2007, stond het lied ook al in de Volendam Top 100, eveneens een eenmalige publiekslijst die tot stand kwam door met name het landelijke radiostation 100% NL.

title: I walk through the fields

wikitext:
{{Infobox nummer
| Titel           = ''I walk through the fields''
| Artiest         = [[The Cats]]
| van Album       = [[Take me with you (The Cats)|Take me with you]]
| Releasedatum    = [[:Categorie:Single uit 1970|1970]]
| Opname          =
| Genre           = [[Psychedelische muziek]]/[[palingsound]]
| Duur            = 3:48
| Label           = Imperial (Nederland)
Oedon (Japan)
| Schrijver       = [[Cees Veerman (The Cats)|Cees Veerman]]
| Componist       =
| Producer        = [[Klaas Leyen]]
| Album1          = [[Take me with you (The Cats)|Take me with you]]
| Vorig nummer1   = B1
''[[I don't know]]''
| Titel1          = B2
''I walk through the fields''
| Volgend nummer1 = B3
''[[If I could make you blue]]''
}}
'''''I walk through the fields''''' is een lied van de Nederlandse band [[The Cats]] uit 1970. Het is een liefdeslied dat werd geschreven door Cats-lid [[Cees Veerman (The Cats)|Cees Veerman]].

In het eerste jaar verscheen het in [[Nederland]] op de [[B-kant]] van een single met op de [[A-kant]] ''[[Magical mystery morning]]''. In [[Japan]] kwam ''I walk through the fields'' daarentegen op de A-kant te staan, met ''[[Take me with you (nummer)|Take me with you]]'' op de B-kant. Verder verscheen het op het album ''[[Take me with you (The Cats)|Take me with you]]''. In de jaren erna kwam het meermaals terug op verzamelalbums, waaronder op ''[[Alle 40 goed]]'' (2010) en ''[[Collected (The Cats)|Collected]]'' (2014). In Japan werd het als single een bescheiden hit.

Het speciale geluidseffect met de stem van [[Cees Veerman (The Cats)|Cees Veerman]], alsof hij vanuit een ruimteschip zingt, werd bereikt door de bodem uit een koffiebeker te snijden en de galm voor de stem te zetten in plaats van erachter. Dezelfde techniek werd een jaar eerder al eens toegepast in het nummer ''[[Blue horizon (The Cats)|Blue horizon]]''.

De [[Tribute to The Cats Band]] [[cover (muziek)|coverde]] het lied in 2007 voor hun cd/dvd ''Songs to remember'' dat eigen repertoire bevat in combinatie met nummers van The Cats.<ref>Muziekweb, [http://www.muziekweb.nl/Link/JK143233 Songs to remember], 2007. [https://web.archive.org/web/20140826160726/http://www.muziekweb.nl/Link/JK143233 Gearchiveerd] op 26 augustus 2014.</ref>

In 2013 bereikte het lied nummer 4 van de [[Volendammer Top 1000]], een eenmalige publiekslijst die werd samengesteld door de luisteraars van 17 Noord-Hollandse radio- en televisiestations. Het stond hierin tweemaal genoteerd, met ook nog een versie van de tributeband op nummer 265.<ref>[https://web.archive.org/web/20141019132329/http://www.volendammertop1000.nl/playlist/ Volendammer Top 1000]</ref> Zes jaar eerder, in 2007, stond het lied ook al in de [[Volendam Top 100]], eveneens een eenmalige publiekslijst die tot stand kwam door met name het landelijke radiostation ''[[100% NL]]''.<ref>Hits Allertijden, [http://www.hitsallertijden.nl/diversen%202008/volendam%20top%20100.htm Complete Top 100]</ref>

== Zie ook ==
* [[Lijst van nummers van The Cats]]

{{Appendix|1=Bronnen|2=
* Muzikum, [http://muzikum.eu/nl/123-602-22299/the-cats/i-walk-through-the-fields-songtekst.html songtekst]
* Dutch Charts, [https://dutchcharts.nl/showitem.asp?interpret=The+Cats&titel=I+Walk+Through+The+Fields&cat=s I Walk Through The Fields / Take Me With You], Odeon, Japan
* The Cats, ''[[Take me with you (The Cats)|Take me with you]]'', 1970
* Universal, [https://web.archive.org/web/20141220104621/http://thecatsvolendam.nl/index.php/discografie/cd-verzamel/uit-collected/informatie-over-de-tracks/ I Walk Through The Fields - 1970]
----
{{References}}
}}

[[Categorie:Single uit 1970]]
[[Categorie:Nummer van The Cats]]
[[Categorie:Compositie van Cees Veerman]]

title: I walk through the fields

Genre: Psychedelische muziek/palingsound

Label: Imperial (Nederland) · Oedon (Japan)

Schrijver(s): Cees Veerman

Producent(en): Klaas Leyen

title: Volgorde op Take me with you

B1 · I don't know: B2 · I walk through the fields · B3 · If I could make you blue

Portaal: Muziek


text:
# Thomisus australis
Thomisus australis is een spinnensoort in de taxonomische indeling van de krabspinnen (Thomisidae).
Het dier behoort tot het geslacht Thomisus. De wetenschappelijke naam van de soort werd voor het eerst geldig gepubliceerd in 1957 door Comellini.

wikiname: nlwiki

title: Thomisus australis

in_language: nl

wikitext:
{{Taxobox spin
| naam              = ''Thomisus australis''
| titelweergave     = cursief
| afbeelding        = Thomisus australis.jpg
| afbeeldingtekst   =
| familie           = [[Krabspinnen|Thomisidae]] (Krabspinnen)
| geslacht          = ''[[Thomisus]]''
| auteur            = Comellini
| datum             = 1957
| haakjes           =
}}
'''''Thomisus australis''''' is een [[spinnen (dieren)|spinnen]][[soort]] in de taxonomische indeling van de [[Krabspinnen|krabspinnen (Thomisidae)]].<ref>{{aut|Platnick, Norman I.}} (2010): [http://research.amnh.org/entomology/spiders/catalog/ The world spider catalog], version 10.5. ''American Museum of Natural History''. [https://web.archive.org/web/20090312050907/http://research.amnh.org:80/entomology/spiders/catalog/ Gearchiveerd] op 12 maart 2009.</ref>

Het dier behoort tot het geslacht ''[[Thomisus]]''. De wetenschappelijke naam van de soort werd voor het eerst geldig gepubliceerd in 1957 door Comellini.

{{Appendix}}
{{beginnetje|biologie|2011|10|21}}

[[Categorie:Thomisus|australis]]

title: Thomisus australis

Rijk: Animalia (Dieren)

Stam: Arthropoda (Geleedpotigen)

Klasse: Arachnida (Spinachtigen)

Orde: Araneae (Spinnen)

Familie: Thomisidae (Krabspinnen)

Geslacht: Thomisus

title: Soort

Portaal: Biologie


text:
# Paracrias gigas
Paracrias gigas is een vliesvleugelig insect uit de familie Eulophidae. De wetenschappelijke naam is voor het eerst geldig gepubliceerd in 2002 door Hansson.

title: Paracrias gigas

wikitext:
{{Taxobox insect
| naam = ''Paracrias gigas''
| titelweergave = cursief
| afbeelding =
| afbeeldingtekst =
| orde = [[Vliesvleugeligen|Hymenoptera]] (Vliesvleugeligen)
| familie = [[Eulophidae]]
| geslacht = ''[[Paracrias]]''
| w-naam = ''Paracrias gigas''
| auteur = Hansson
| datum = 2002
| haakjes =
| species =
| commons =
}}
'''''Paracrias gigas''''' is een [[Vliesvleugeligen|vliesvleugelig insect]] uit de familie [[Eulophidae]]. De wetenschappelijke naam is voor het eerst geldig gepubliceerd in 2002 door Hansson.

{{Appendix|2=
* [http://www.nhm.ac.uk/research-curation/research/projects/chalcidoids/database/validName.dsml?index=ValidName&searchPageURL=indexValidName.dsml&Familyqtype=equals&Family=&Genusqtype=equals&Genus=Paracrias&Speciesqtype=equals&Species=gigas {{Ts.|Noyes, J.S.}} (2012). Universal Chalcidoidea Database. World Wide Web electronic publication. http://www.nhm.ac.uk/chalcidoids. Version as of June 2012]
}}
{{Beginnetje|biologie|2013|04|12}}

[[Categorie:Paracrias|gigas]]

title: Paracrias gigas

Klasse: Insecta (Insecten)

Orde: Hymenoptera (Vliesvleugeligen)

Familie: Eulophidae

Geslacht: Paracrias

title: Soort

Portaal: Biologie · Insecten


text:
# Jan I van Glymes
Jan I van Glymes of Jan I van Bergen was een edelman (1390 - Wouw, 1427). Hij was de zoon van Jan van Glymes (1360-1428) en Isabella de Grez.
Omstreeks 1418 trouwde hij met Johanna van Boutersem, waardoor hij heer werd van Bergen op Zoom. Ook was hij drost van Brabant. Hij wordt genoemd onder de edelen die deelnam aan een ontzettingsmacht voor het beleg van Geertruidenberg in oktober 1420 onder Filips van Saint-Pol.
Het echtpaar kreeg minstens vier kinderen, namelijk:
- Jan II van Glymes (1414)
- Jacoba van Glymes (1420)
- Filips van Glymes (1422)
- Elisabeth van Glymes (1425)

title: Jan I van Glymes

wikitext:
{{Infobox dynastie
| naam = Jan I van Glymes
| leven = 1390 - 1427
| functie1 = [[Lijst_van_heren_en_markiezen_van_Bergen_op_Zoom|Heer van Bergen op Zoom]]
| periode1 = [[1419]]-[[1427]]
| voorganger1 = [[Hendrik III van Boutersem]]
| opvolger1 = [[Jan II van Glymes]]
| vader = [[Jan van Glymes (1360-1428)|Jan van Glymes]]
| moeder = [[Isabella de Grez]]
}}
'''Jan I van Glymes''' of '''Jan I van Bergen''' was een edelman ([[1390]] - [[Wouw (plaats)|Wouw]], [[1427]]). Hij was de zoon van [[Jan van Glymes (1360-1428)]] en [[Isabella de Grez]].

Omstreeks [[1418]] trouwde hij met [[Johanna van Boutersem]], waardoor hij [[Heer (feodalisme)|heer]] werd van [[Bergen op Zoom]]. Ook was hij [[Landdrost|drost]] van Brabant. Hij wordt genoemd onder de edelen die deelnam aan een ontzettingsmacht voor het [[Beleg van Geertruidenberg (1420)|beleg van Geertruidenberg]] in oktober 1420 onder [[Filips van Saint-Pol]]<ref>Edmund van Dynter, Chroniques des ducs de Brabant, volume III. p.834</ref>.

Het echtpaar kreeg minstens vier kinderen, namelijk:
* [[Jan II van Glymes]] (1414)
* [[Jacoba van Glymes]] (1420)
* [[Filips van Glymes]] (1422)
* [[Elisabeth van Glymes]] (1425)

{{Appendix}}

[[Categorie:Huis Glymes]]
[[Categorie:Heer van Bergen op Zoom]]
[[Categorie:Adel in de Nederlanden in de 14e eeuw|Glymes, Jan I]]

title: Heer van Bergen op Zoom

Voorganger: Hendrik III van Boutersem

Opvolger: Jan II van Glymes


text:
# Burica
Burica is een plaats (lugar poblado) in de gemeente (distrito) Barú (provincie Chiriquí) in Panama. In 2010 was het inwoneraantal 17.

title: Burica

wikitext:
{{Infobox plaats in Panama
| naam = Burica
| soort = Plaats (''lugar poblado'')
| land = Panama
| landartikel = [[Panama (land)|Panama]]
| provincie = [[Chiriquí (provincie)|Chiriquí]]
| district  = [[Barú]]
| overigniveaunaam = Deelgemeente (''corregimiento'')
| overigniveau = Limones
| lat_deg =  8 | lat_min = 1 | lat_sec =   2.4 | lat_dir = N
| lon_deg = 82 | lon_min = 52 | lon_sec = 40.5 | lon_dir = W
| census    = 2010
| inwoners  = 17
| km2       =
| dichtheid =
| hoogte =
| image   =
| caption =
}}

'''Burica''' is een plaats (''lugar poblado'') in de gemeente (''distrito'') [[Barú]] (provincie [[Chiriquí (provincie)|Chiriquí]]) in [[Panama (land)|Panama]]. In [[2010]] was het inwoneraantal 17<ref>[https://web.archive.org/web/20131114072140/http://www.contraloria.gob.pa/inec/archivos/P3551Nomenclatura.xls  Instituto Nacional de Estadística y Censo: Bevolkingsaantal op 16/05/2010.]</ref>.

==Zie ook==
*[[Lijst van plaatsen in Panama]]

{{Appendix}}

[[Categorie:Plaats in Panama]]

title: Situering

Provincie: Chiriquí

District: Barú

Deelgemeente (corregimiento): Limones

Coördinaten: 8° 1′ NB, 82° 53′ WL

title: Algemeen

Portaal: Amerika


text:
# Gornergratbahn
De Gornergratbahn (GGB) is een Zwitserse spoorlijn die vanuit Zermatt de verbinding maakt met het bergstation op de Gornergrat. De spoorlijn werd in 1898 in dienst genomen. Het was de eerste volledig elektrisch aangedreven tandradbaan in Zwitserland. De 9,3 km lange tandradbaan wordt uitgebaat door de Gornergrat Bahn AG, een dochteronderneming van BVZ Holdings AG dewelke eveneens de Matterhorn Gotthard Bahn uitbaat.

## Gornergrat
Gornergrat is een uitzichtspunt drie kilometer ten oosten van Zermatt met onbelemmerd zicht op Monte Rosa, Matterhorn en meer dan twintig andere vierduizenders en een uitstekend skigebied met een gondelbaan gekoppeld aan het skigebied van de Kleine Matterhorn. De top bevindt zich op 3.135 m ü.M.. Aan het treinstation Gornergrat is ook het Kulmhotel gelegen, het hoogste hotel van Zwitserland waarvan de bouwperiode van 1897 tot 1907 liep. In de jaren 60 werden er twee wetenschappelijke observatoria aangebouwd.
Van 1958 tot 2007 was er op de Gornergrat ook een kabelbaan die de Gornergrat over de Hohtälli met de Zermatter Stockhorn verbond, maar deze werd na het aflopen van de uitbatingsvergunning niet meer vernieuwd en in 2008 afgebroken.

## Aanleg van de Gornergratbahn
Aanvankelijk waren er na de afwerking van de spoorweg van Visp naar Zermatt plannen om zowel een spoorlijn naar de Matterhorn als een spoorlijn naar de Gornergrat te bouwen. De concessie, aangevraagd in 1890 werd hiervoor verleend in 1892. De Matterhornbahn werd nooit gebouwd. De bouwwerkzaamheden aan de Gornergratbahn werden in 1896 gestart, de eerste trajecttesten met een elektrische lokomotief op krachtstroom vonden plaats op 24 november 1897, de inhuldiging van de lijn volgde op 20 augustus 1898. In 1909 werd het traject aan bergzijde met 310 meter verlengd zodat het bergstation dichter bij de top stond. Aanvankelijk werd de lijn enkel in de zomer uitgebaat.  Vanaf 1928 werd in de winter gereden tot Riffelalp om voor de toeristen wintersportfaciliteiten te bieden. Het verdere traject werd afgewerkt om ook in de winter bedrijfszeker te kunnen opereren, onder meer met een 770 meter lange lawinegalerij, de Riffelbordgallerie aangelegd van 1939 tot 1941 en sinds 1942 wordt het hele traject het hele jaar door bediend. De eerste treinen haalden snelheden tot 7 km/h, waardoor de vervoerscapaciteit te beperkt bleef. In 1947 werden nieuwe lokomotieven ingezet, met dubbele maximumsnelheid. Sinds 1950 is de bezetting hoger in de winter- dan in de zomermaanden. Het bergstation werd in 2004 gemoderniseerd. Ook het materiaal werd vernieuwd, waardoor de reistijd tegenwoordig is teruggelopen tot 33 minuten.
Van de totale lengte van 9,34 km is er 3,79 km dubbelsporig uitgevoerd, waaronder de trajectdelen bij elk van de stations. De vijf tunnels in het traject zijn alle enkelspoor. De spoorweg stijgt 1.485 meter. De maximale hellingsgraad is 20%, de kortste kromtestraal in het traject is 80 meter. Het tandradsysteem dat wordt gebruikt is het System Abt, Carl Roman Abt begeleidde zelf de aanleg van de tandradbaan. De recentste treinen zijn vier stellen van Stadler Rail, in dienst genomen in 2006. De huidige driefasenspanning is 750 V 50 Hz.
Het station Gornergrat op 3089 m is het op een na hoogst gelegen treinstation in Europa, na station Jungfraujoch, het bergstation van de Jungfraubahn op 3454 m hoogte. Wereldwijd bekleed station Gornergrat de 10e positie in de lijst van hoogste treinstations die wordt aangevoerd door station Tanggula.
- Trein nadert bergstation Gornergratbahn
- Bergstation in 2012
- Dubbelspoor gaat over in enkelspoor
- bij station Riffelalp
- De Gornergratbahn met zicht op de Matterhorn
- Station Riffelberg

title: Gornergratbahn

wikitext:
{|{{Prettytable-SP}}
{{SP-kop|Gornergratbahn (GGB)<br />Zermatt - Gornergrat}}
{{SP-data
| KAART= Map Gornergratbahn.png
| AFBEELDING=Logo Gornergrat Bahn.svg|thumb|left|100px|
| LENGTE=9,339
| SPOORWIJDTE= ([[meterspoor]]) 1000
| MIJ=
| OPEN= 1898
| SLUIT=
| STATUS= in gebruik
| TANDSTAAF= [[System Abt|Abt]]
| ELEKTRA= ja
| SPOREN= 1/2 (3,79 km [[Meersporigheid|dubbelspoor]])
| VEILIG=
| DIENST= Gornergrat Bahn AG
}}
{{SP-kop|Traject}}
{{SP-tabel}}
{{SP|KBHFa|0.00|[[Zermatt]]||Hoogte: 1.604 [[Meter über Meer|m ü.M.]]}}
{{SP|ABZg+l|||Verbindingsspoor naar de [[Spoorlijn Brig - Zermatt|MGB spoorlijn]]}}
{{SP|hSTRae|0.36|Getwingbrücke|24 m}}
{{SP|ABZgl|0.38||Aftakking naar Depot-Stollen}}
{{SP|hSTRae||Findelenbachviadukt|93 m}}
{{SP|BHF|1.75|Findelbach||Hoogte: 1.770 [[Meter über Meer|m ü.M.]]}}
{{SP|TUNNEL2||Gsässtunnel|40 m}}
{{SP|TUNNEL2||Bränfluhtunnel|58 m}}
{{SP|TUNNEL2||Kühlerbrunnentunnel|19 m}}
{{SP|TUNNEL1||Landtunnel|179 m}}
{{SP|BHF|4.03|Riffelalp||Hoogte: 2.210 [[Meter über Meer|m ü.M.]]}}
{{SP|STR|||Aansluiting op de [[Riffelalptram]]}}
{{SP|DST|5.10|Riffelboden||Hoogte: 2.348 [[Meter über Meer|m ü.M.]]}}
{{SP|TUNNEL1||Riffelbordgallerie|770 m}}
{{SP|BHF|6.47|Riffelberg||Hoogte: 2.582 [[Meter über Meer|m ü.M.]]}}
{{SP|HST|7.91|Rotenboden||Hoogte: 2.819 [[Meter über Meer|m ü.M.]]}}
{{SP|KBHFe|9.34|[[Gornergrat]]||Hoogte: 3.089 [[Meter über Meer|m ü.M.]]}}
|}
|}
De '''Gornergratbahn (GGB)''' is een [[Zwitserland|Zwitserse]] [[spoorlijn]] die vanuit [[Zermatt]] de verbinding maakt met het bergstation op de [[Gornergrat]]. De spoorlijn werd in 1898 in dienst genomen. Het was de eerste volledig elektrisch aangedreven tandradbaan in Zwitserland. De 9,3 km lange [[Tandradspoorweg|tandradbaan]] wordt uitgebaat door de Gornergrat Bahn AG, een dochteronderneming van BVZ Holdings AG dewelke eveneens de [[Matterhorn Gotthard Bahn]] uitbaat.

== Gornergrat ==
{{Zie hoofdartikel|Gornergrat}}
Gornergrat is een uitzichtspunt drie kilometer ten oosten van Zermatt met onbelemmerd zicht op [[Monte Rosa]], [[Matterhorn]] en meer dan twintig andere [[vierduizender]]s en een uitstekend skigebied met een [[Gondel (cabine)|gondelbaan]] gekoppeld aan het skigebied van de Kleine Matterhorn. De top bevindt zich op 3.135 [[Meter über Meer|m ü.M.]]. Aan het [[Station Gornergrat|treinstation Gornergrat]] is ook het [[Kulmhotel]] gelegen, het hoogste hotel van Zwitserland waarvan de bouwperiode van 1897 tot 1907 liep. In de jaren 60 werden er twee wetenschappelijke observatoria aangebouwd.

Van 1958 tot 2007 was er op de Gornergrat ook een [[kabelbaan]] die de Gornergrat over de Hohtälli met de Zermatter Stockhorn verbond, maar deze werd na het aflopen van de uitbatingsvergunning niet meer vernieuwd en in 2008 afgebroken.

== Aanleg van de Gornergratbahn ==
Aanvankelijk waren er na de afwerking van de spoorweg van Visp naar Zermatt plannen om zowel een spoorlijn naar de Matterhorn als een spoorlijn naar de Gornergrat te bouwen. De concessie, aangevraagd in 1890 werd hiervoor verleend in 1892. De Matterhornbahn werd nooit gebouwd. De bouwwerkzaamheden aan de Gornergratbahn werden in 1896 gestart, de eerste trajecttesten met een elektrische lokomotief op [[krachtstroom]] vonden plaats op 24 november 1897, de inhuldiging van de lijn volgde op 20 augustus 1898. In 1909 werd het traject aan bergzijde met 310 meter verlengd zodat het bergstation dichter bij de top stond. Aanvankelijk werd de lijn enkel in de zomer uitgebaat.  Vanaf 1928 werd in de winter gereden tot Riffelalp om voor de toeristen wintersportfaciliteiten te bieden. Het verdere traject werd afgewerkt om ook in de winter bedrijfszeker te kunnen opereren, onder meer met een 770 meter lange lawinegalerij, de Riffelbordgallerie aangelegd van 1939 tot 1941 en sinds 1942 wordt het hele traject het hele jaar door bediend. De eerste treinen haalden snelheden tot 7 km/h, waardoor de vervoerscapaciteit te beperkt bleef. In 1947 werden nieuwe lokomotieven ingezet, met dubbele maximumsnelheid. Sinds 1950 is de bezetting hoger in de winter- dan in de zomermaanden. Het bergstation werd in 2004 gemoderniseerd. Ook het materiaal werd vernieuwd, waardoor de reistijd tegenwoordig is teruggelopen tot 33 minuten.

Van de totale lengte van 9,34 km is er 3,79 km [[Meersporigheid|dubbelsporig]] uitgevoerd, waaronder de trajectdelen bij elk van de stations. De vijf tunnels in het traject zijn alle enkelspoor. De spoorweg stijgt 1.485 meter. De maximale [[hellingsgraad]] is 20%, de kortste [[kromtestraal]] in het traject is 80 meter. Het [[tandrad]]systeem dat wordt gebruikt is het [[System Abt]], [[Carl Roman Abt]] begeleidde zelf de aanleg van de tandradbaan. De recentste treinen zijn vier stellen van [[Stadler Rail]], in dienst genomen in 2006. De huidige [[driefasenspanning]] is 750 V 50 Hz.

Het [[station Gornergrat]] op 3089 m is het op een na hoogst gelegen treinstation in Europa, na [[station Jungfraujoch]], het bergstation van de [[Jungfraubahn]] op 3454 m hoogte. Wereldwijd bekleed station Gornergrat de 10e positie in de lijst van hoogste treinstations die wordt aangevoerd door [[station Tanggula]].

<gallery>
Bestand:Gornergrat railway.JPG|Trein nadert bergstation Gornergratbahn
Bestand:2012-08-17 11-27-08 Switzerland Canton du Valais Blatten.JPG|Bergstation in 2012
Bestand:Лето-2009 954.jpg|Dubbelspoor gaat over in enkelspoor
Bestand:2012-08-17 15-28-20 Switzerland Canton du Valais Blatten.JPG|bij station Riffelalp
Bestand:Matterhorn and Gornergratbahn.jpg|De Gornergratbahn met zicht op de Matterhorn
Bestand:Station Riffelberg Matterhorn.jpg|Station Riffelberg
</gallery>

{{Appendix|2=
{{References}}
* {{Bronvermelding anderstalige Wikipedia|taal=de|titel=Gornergratbahn}}
}}
{{Commonscat|Gornergratbahn}}

[[Categorie:Tandradspoorweg]]
[[Categorie:Bouwwerk in Wallis]]
[[Categorie:Smalspoor in Zwitserland]]

title: Gornergratbahn (GGB) · Zermatt - Gornergrat

Spoorwijdte: (meterspoor) 1000 mm

Huidige status: in gebruik

Type tandstaaf: Abt

Geëlektrificeerd: ja

Aantal sporen: 1/2 (3,79 km dubbelspoor)

Treindienst door: Gornergrat Bahn AG

title: Traject

KBHFa: 0.00 · Zermatt · Hoogte: 1.604 m ü.M.

ABZg+l: Verbindingsspoor naar de MGB spoorlijn

hSTRae:
0.36 · Getwingbrücke 24 m
Findelenbachviadukt 93 m

ABZgl: 0.38 · Aftakking naar Depot-Stollen

BHF: 1.75 · Findelbach · Hoogte: 1.770 m ü.M.

BHF: 6.47 · Riffelberg · Hoogte: 2.582 m ü.M.

TUNNEL2:
Gsässtunnel 40 m
Bränfluhtunnel 58 m
Kühlerbrunnentunnel 19 m

TUNNEL1:
Landtunnel 179 m
Riffelbordgallerie 770 m

STR: Aansluiting op de Riffelalptram

DST: 5.10 · Riffelboden · Hoogte: 2.348 m ü.M.

HST: 7.91 · Rotenboden · Hoogte: 2.819 m ü.M.

KBHFe: 9.34 · Gornergrat · Hoogte: 3.089 m ü.M.


text:
# Jacob J. Hinlopen (1668-1698)
Jacob J. Hinlopen (9 september 1668 – 11 maart 1698) was een bewindhebber van de VOC en directeur van de Sociëteit van Suriname.
Jacob Hinlopen was getrouwd met Hester Ranst. Haar grootmoeder was de Japanse concubine van Carel Hartsinck, die rond 1636 op Hirado was gestationeerd. In 1694 volgde Hinlopen Albert Geelvinck op als directeur van de Sociëteit van Suriname. In 1695 werd hij schepen.
Uit de boedelinventaris valt op te maken dat het huis volgestouwd was met theepotten, Chinees en Japans porselein, lakwerk, zijde en juwelen. Het echtpaar kreeg acht kinderen, van wie er vijf jong stierven: de jongste 13-jarige Sara en 10-jarige Constantin kregen bij hun grootouders iets van wijn bij het eten en kwamen meerdere malen "onbekwaam" thuis.
Zijn dochter Hester Hinlopen trouwde in 1707 met Gerrit Hooft (1687-1767), dat Herengracht 529 ging bewonen. Zijn zoon Jacob erfde in 1716 Herengracht 527 van zijn grootvader Constantin Ranst, met de clausule dat het pand niet uit de familie mocht verdwijnen en verhuurde het aan de Russische koopman Dimitri Solowjow. Nadat tsaar Peter de Grote in 1717 was komen logeren, moest het huis na zijn vertrek volledig worden "ontramponeert". In 1724 vroeg Jacob toestemming om het huis te verkopen en 1725 werd het aan Jan Berend Bicker (1695-1750) verkocht. Zijn weduwe bewoonde het pand tot 1791. In 1808 werd het pand verkocht aan koning Lodewijk Napoleon en bewoond door de gouverneur van Amsterdam.

title: Jacob J. Hinlopen (1668-1698)

wikitext:
[[Bestand:Herengracht527&529,detail.jpg|thumb|300px|Herengracht 527 en 529]]

'''Jacob J. Hinlopen''' ([[9 september]] [[1668]] – [[11 maart]] [[1698]]) was een bewindhebber van de [[Vereenigde Oostindische Compagnie|VOC]] en directeur van de [[Sociëteit van Suriname]].

Jacob Hinlopen was getrouwd met Hester Ranst.<ref>https://gw1.geneanet.org/index.php3?b=gerverdinck&lang=nl;p=jacob+jacobsz.;n=hinlopen{{Dode link}}</ref> Haar grootmoeder was de Japanse concubine van [[Carel Hartsinck]], die rond 1636 op [[Hirado]] was gestationeerd. In 1694 volgde Hinlopen [[Albert Geelvinck]] op als directeur van de [[Sociëteit van Suriname]]. In 1695 werd hij [[schepen]].

Uit de boedelinventaris valt op te maken dat het huis volgestouwd was met theepotten, Chinees en Japans [[porselein]], [[lakwerk]], zijde en juwelen.<ref>NA 5075-5333, 25 april 1699 </ref> Het echtpaar kreeg acht kinderen<ref>Doopbewijzen stadsarchief Amsterdam [https://stadsarchief.amsterdam.nl/archieven/archiefbank/indexen/doopregisters/zoek/search.nl.pl?v1=Hester&b1=&a1=R*&r1=2&v2=Jacob&b2=&a2=&r2=1&d1=&m1=&y1=1680&d2=&m2=&y2=1700&rs=0&x=52&y=11]{{dode link|datum=oktober 2017 |bot=InternetArchiveBot }}</ref>, van wie er vijf jong stierven: de jongste 13-jarige Sara en 10-jarige Constantin kregen bij hun grootouders iets van wijn bij het eten en kwamen meerdere malen "onbekwaam" thuis.<ref>NA 5075-7064A, f. 104. 19 juli 1707</ref>

Zijn dochter Hester Hinlopen trouwde in 1707 met [[Gerrit Hooft (1687-1767)]], dat Herengracht 529 ging bewonen.<ref>https://gw1.geneanet.org/index.php3?b=gerverdinck&lang=nl;p=hester;n=hinlopen{{Dode link}}</ref> Zijn zoon Jacob erfde in 1716 Herengracht 527 van zijn grootvader [[Constantin Ranst]], met de clausule dat het pand niet uit de familie mocht verdwijnen en verhuurde het aan de Russische koopman Dimitri Solowjow. Nadat tsaar [[Peter de Grote]] in 1717 was komen logeren, moest het huis na zijn vertrek volledig worden "ontramponeert". In 1724 vroeg Jacob toestemming om het huis te verkopen en 1725 werd het aan Jan Berend Bicker (1695-1750) verkocht. Zijn weduwe bewoonde het pand tot 1791. In 1808 werd het pand verkocht aan koning [[Lodewijk Napoleon]] en bewoond door de gouverneur van Amsterdam.<ref>Vier Eeuwen Herengracht, p. 347. </ref>

==Noten==
{{references|85%t}}

{{DEFAULTSORT:Hinlopen, Jacob 1668}}
[[Categorie:VOC-bestuurder]]
[[Categorie:Directeur van de Sociëteit van Suriname]]
[[Categorie:Bewindhebber van de West-Indische Compagnie]]
[[Categorie:Persoon in de Nederlanden in de 17e eeuw]]


text:
# Jacques De Visscher
Jacques De Visscher (Gent, 20 juli 1943) is een Vlaams filosoof en emeritus hoogleraar.

## Loopbaan
De Visscher studeert binnenhuisarchitectuur aan het Hoger Architectuurinstituut Sint-Lucas te Gent en werkt in het midden van de jaren zestig in het architectenbureau Pauwels te Kortrijk. Hij begint in 1966 zijn onderwijsloopbaan als lesgever ‘Tekenen’ aan een Middelbare School in Oostakker (Humaniora Broeders van Liefde); daarna, in 1967, wordt hij leraar ‘Artistieke Opvoeding’ aan het Secundair Instituut Sint-Lucas te Gent. Hij studeert in die periode Moraalwetenschap aan de Universiteit Gent en promoveert in 1982 op de studie De tragiek van het kwaad. Een ethicologische hermeneutiek van de religieuze symboliek in ‘Macbeth’ van William Shakespeare in de filmversie van Roman Polański. Van 1991 tot 2005 is hij hoogleraar Kunstfilosofie en Wijsgerige Antropologie aan het Hoger Architectuurinstituut Sint-Lucas (Gent-Brussel). In 1998 wordt hij Bijzonder Hoogleraar Filosofie en Literatuur aan de Radboud Universiteit Nijmegen (emeritaat in 2008).
Zijn filosofische belangstellingsdomeinen zijn ‘Kwaad en verantwoordelijkheid’ (in het vlak van de ethiek), ‘De interpretatie van het kunstwerk’ (in het vlak van de kunstfilosofie), ‘Herbergzaamheid en wonen’ (in het vlak van de architectuurtheorie) en ‘De verheldering van het alledaagse bestaan’ (in het vlak van de anthropo-fenomenologie).
Hij geeft gastcolleges aan de meeste universiteiten van Nederland en Vlaanderen, maar vooral aan de Université du Québec à Montréal (1997- 2010). Een selectie van zijn Canadese gastcolleges verschijnt als Figures de l’hospitalité (Montréal, Nota Bene, 2016).

## Nevenfuncties
In de periode 1968-1976 is hij medewerker-redacteur van het weekblad De Nieuwe (Brussel); met de historicus Raoul Bauer (1944-2022) leidt hij de hoofdredactie van het Tijdschrift voor Diplomatie (1981-1983) en met de zelfde persoon sticht hij De uil van Minerva. Tijdschrift voor geschiedenis en wijsbegeerte van de cultuur (hoofdredactie van 1984 tot 2010). Hij is lid van de redactie van het Amsterdamse Wijsgerig Perspectief op Maatschappij en Wetenschap van 1986 tot 2013 en is voorzitter van De Gentse Cultuurvereniging van 1978 tot 2008.

## Boekpublicaties
- De immorele mens. Een ethicologie van het kwaad (Ambo, 1975)
- ‘Zielekanker’ – Symboliek in de filmkunst van Ingmar Bergman (Universa, 1976)
- Kunst als spiegel voor de mens. Esthetisch ervaren, begrijpen en interpreteren (De Nederlandsche Boekhandel, 1983)
- Het bestaan als valstrik. Kwaad en onschuld in de symbolische filmkunst van Roman Polanski (Universa, 1984)
- Melodie en gemoed. De vruchtbare grenzen van de muziek (De Nederlandsche Boekhandel, 1985)
- Over de school (Grammens, 1987)
- Het geperverteerde verlangen. Ethiek en metafysiek in Shakespeares ‘Macbeth’ (Acco, 1988)
- Het verhaal van de kunst. Een wijsgerige hermeneutiek van het kunstwerk (Boom, 1990)
- Over de levensloop. Een cultuurkritisch essay over de kinderjaren, de schooltijd, de volwassenheid, de ouderdom (DNB/Pelckmans, 1990)
- Franz Kafka. De tragiek van het bestaan (DNB/Pelckmans, 1991)
- De zorg voor het Avondland (Kok Agora, 1991)
- Een te voltooien leven. Over rituele van de moderne mens (Pelckmans, 1996)
- Levende traditie. Essays over opvoeding, onderwijs en vorming (Damon, 1997)
- ‘Hoe langer men voor de deur aarzelt, des te vreemder wordt men’ – Oratie (Katholieke Universiteit Nijmegen, 1998)
- Naakt geboren. Over herbergzaamheid, lijfelijkheid, subjectiviteit en wereldlijkheid (Damon, 1999)
- Onderkennen wat beschikbaar is. Een niet zo nieuwe taak voor onze tijd (Damon, 1990)
- Het symbolische verlangen. Over onze architectonische, erotisch-seksuele en godsdienstig-religieuze zinnebeelden (Klement, 2002)
- Muzenschemering. Kunstwerken in een tijd van nostalgie en restauratie (Klement, 2003)
- Werkwoorden van de ethiek (Klement, 2004)
- Ricœur. De weg naar verstaan (Klement, 2007)
- ‘Honni soit qui symbole y voit’. Over een hedendaagse afwijzing – Afscheidscollege (Radboud Universiteit Nijmegen, 2008)
- Het groteske. Verschijningsvormen en betekenissen van de menselijke excentriciteit (Klement, 2011)
- Toewijding. Voorbij autonomie en zelfbeschikking (Valkhof, 2011)
- Voorbij alle vanzelfsprekendheid. Dialoog met Cornelis Verhoeven (Klement, 2012)
- Leszek Kołakowski. De onrust van onze eeuw (Klement, 2014, in samenwerking met Alicja Gęścińska en Guido Vanheeswijck)
- Figures de l’hospitalité. Conférences de Montréal (Nota Bene, 2016)
- Figuren van de gastvrijheid. Naar een filosofie van de concrete herbergzaamheid (Klement, 2017)

Naast deze zelfstandige boekpublicaties levert hij meer dan honderd bijdragen voor bundels en vertaalt hij teksten van Immanuel Kant, Emmanuel Lévinas, Hannah Arendt en Paul Ricœur.
Zijn publicaties (boeken, bijdragen in boeken en artikelen), alsook de manuscripten ervan berusten in KADOC-Leuven.
- Digitale Bibliotheek voor de Nederlandse Letteren: viss070
- Gemeinsame Normdatei: 113235844
- International Standard Name Identifier: 0000 0001 0782 6946
- Nationale Bibliotheek van Israël: 987007260243605171
- Système universitaire de documentation: 031151388
- Virtual International Authority File: 64060868

title: Jacques De Visscher

wikitext:
[[Bestand:Jacques De Visscher.jpg|miniatuur]]
'''Jacques De Visscher''' ([[Gent]], 20 juli 1943) is een Vlaams [[filosoof]] en emeritus [[hoogleraar]].

==Loopbaan==
De Visscher studeert [[Interieurarchitect|binnenhuisarchitectuur]] aan het [[Sint-Lucasschool (Gent)|Hoger Architectuurinstituut Sint-Lucas te Gent]] en werkt in het midden van de [[1960-1969|jaren zestig]] in het architectenbureau Pauwels te [[Kortrijk]]. Hij begint in 1966 zijn onderwijsloopbaan als lesgever ‘Tekenen’ aan een Middelbare School in [[Oostakker]] (Humaniora Broeders van Liefde); daarna, in 1967, wordt hij leraar ‘Artistieke Opvoeding’ aan het Secundair Instituut Sint-Lucas te [[Gent]]. Hij studeert in die periode [[Ethiek|Moraalwetenschap]] aan de [[Universiteit Gent]] en promoveert in 1982 op de studie ''De tragiek van het kwaad. Een ethicologische hermeneutiek van de religieuze symboliek in ‘[[Macbeth (toneelstuk)|Macbeth]]’ van [[William Shakespeare]] in de filmversie van [[Roman Polański]]''. Van 1991 tot 2005 is hij hoogleraar [[Esthetica|Kunstfilosofie]] en [[Wijsgerige antropologie|Wijsgerige Antropologie]] aan het Hoger [[Sint-Lucasschool (Gent)|Architectuurinstituut Sint-Lucas (Gent-Brussel)]]. In 1998 wordt hij Bijzonder Hoogleraar Filosofie en Literatuur aan de [[Radboud Universiteit|Radboud Universiteit Nijmegen]] (emeritaat in 2008).

Zijn filosofische belangstellingsdomeinen zijn ‘Kwaad en verantwoordelijkheid’ (in het vlak van de [[ethiek]]), ‘De interpretatie van het kunstwerk’ (in het vlak van de [[Esthetica|kunstfilosofie]]), ‘Herbergzaamheid en wonen’ (in het vlak van de [[architectuurtheorie]]) en ‘De verheldering van het alledaagse bestaan’ (in het vlak van de [[Fenomenologie|anthropo-fenomenologie]]).

Hij geeft gastcolleges aan de meeste universiteiten van Nederland en Vlaanderen, maar vooral aan de [[Université du Québec à Montréal]] (1997- 2010). Een selectie van zijn Canadese gastcolleges verschijnt als ''Figures de l’hospitalité'' (Montréal, Nota Bene, 2016).

==Nevenfuncties==
In de periode 1968-1976 is hij medewerker-redacteur van het weekblad ''De Nieuwe'' (Brussel); met de historicus [[Raoul Bauer]] (1944-2022) leidt hij de hoofdredactie van het ''[[Tijdschrift voor Diplomatie]]'' (1981-1983) en met de zelfde persoon sticht hij ''[[De Uil van Minerva|De uil van Minerva]]. Tijdschrift voor geschiedenis en wijsbegeerte van de cultuur'' (hoofdredactie van 1984 tot 2010). Hij is lid van de redactie van het ''Amsterdamse [[Wijsgerig Perspectief op Maatschappij en Wetenschap]]'' van 1986 tot 2013 en is voorzitter van ''[[De Gentse Cultuurvereniging]]'' van 1978 tot 2008.

==Boekpublicaties==
* ''De immorele mens. Een ethicologie van het kwaad'' (Ambo, 1975)
* ''‘Zielekanker’ – Symboliek in de filmkunst van Ingmar Bergman'' (Universa, 1976)
* ''Kunst als spiegel voor de mens. Esthetisch ervaren, begrijpen en interpreteren'' (De Nederlandsche Boekhandel, 1983)
* ''Het bestaan als valstrik. Kwaad en onschuld in de symbolische filmkunst van Roman Polanski'' (Universa, 1984)
* ''Melodie en gemoed. De vruchtbare grenzen van de muziek'' (De Nederlandsche Boekhandel, 1985)
* ''Over de school'' (Grammens, 1987)
* ''Het geperverteerde verlangen. Ethiek en metafysiek in Shakespeares ‘Macbeth’'' (Acco, 1988)
* ''Het verhaal van de kunst. Een wijsgerige hermeneutiek van het kunstwerk'' (Boom, 1990)
* ''Over de levensloop. Een cultuurkritisch essay over de kinderjaren, de schooltijd, de volwassenheid, de ouderdom'' (DNB/Pelckmans, 1990)
* ''Franz Kafka. De tragiek van het bestaan'' (DNB/Pelckmans, 1991)
* ''De zorg voor het Avondland'' (Kok Agora, 1991)
* ''Een te voltooien leven. Over rituele van de moderne mens'' (Pelckmans, 1996)
* ''Levende traditie. Essays over opvoeding, onderwijs en vorming'' (Damon, 1997)
* ''‘Hoe langer men voor de deur aarzelt, des te vreemder wordt men’ – Oratie'' (Katholieke Universiteit Nijmegen, 1998)
* ''Naakt geboren. Over herbergzaamheid, lijfelijkheid, subjectiviteit en wereldlijkheid'' (Damon, 1999)
* ''Onderkennen wat beschikbaar is. Een niet zo nieuwe taak voor onze tijd'' (Damon, 1990)
* ''Het symbolische verlangen. Over onze architectonische, erotisch-seksuele en godsdienstig-religieuze zinnebeelden'' (Klement, 2002)
* ''Muzenschemering. Kunstwerken in een tijd van nostalgie en restauratie'' (Klement, 2003)
* ''Werkwoorden van de ethiek'' (Klement, 2004)
* ''Ricœur. De weg naar verstaan'' (Klement, 2007)
* ''‘Honni soit qui symbole y voit’. Over een hedendaagse afwijzing – Afscheidscollege'' (Radboud Universiteit Nijmegen, 2008)
* ''Het groteske. Verschijningsvormen en betekenissen van de menselijke excentriciteit'' (Klement, 2011)
* ''Toewijding. Voorbij autonomie en zelfbeschikking'' (Valkhof, 2011)
* ''Voorbij alle vanzelfsprekendheid. Dialoog met Cornelis Verhoeven'' (Klement, 2012)
* ''Leszek Kołakowski. De onrust van onze eeuw'' (Klement, 2014, in samenwerking met Alicja Gęścińska en Guido Vanheeswijck)
* ''Figures de l’hospitalité. Conférences de Montréal'' (Nota Bene, 2016)
* ''Figuren van de gastvrijheid. Naar een filosofie van de concrete herbergzaamheid'' (Klement, 2017)

Naast deze zelfstandige boekpublicaties levert hij meer dan honderd bijdragen voor bundels en vertaalt hij teksten van [[Immanuel Kant|Immanuel Kan]]<nowiki/>t, [[Emmanuel Levinas|Emmanuel Lévinas]], [[Hannah Arendt]] en [[Paul Ricœur]].

Zijn publicaties (boeken, bijdragen in boeken en artikelen), alsook de manuscripten ervan berusten in [[KADOC|KADOC-Leuven]].

{{bibliografische informatie}}

{{DEFAULTSORT:Visscher, Jacques De}}
[[Categorie:Belgisch filosoof]]


text:
# KV-13
De KV-13 was een experimentele middelzware tank van de Sovjet-Unie, ontworpen tijdens de Tweede Wereldoorlog in 1941/1942. De tank werd ontwikkeld op de onderbouw van de KV-1 door het ontwerpbureau SKB-2 van de Chelyabinsk-Kirovfabriek, als een universele tank ter vervanging van de T-34 en KV-1.

## Ontwikkeling
Het eerste prototype van de KV-13 werd gebouwd in de lente van 1942, waarna het getest werd in de herfst van dat jaar. De mechanische betrouwbaarheid bleek slecht en het pantser moest worden versterkt, terwijl er ook behoefte was naar een driemanskoepel. Terwijl men twee aangepaste voertuigen begon te bouwen in december 1942, werden de werkzaamheden gestopt, om de activiteiten meer te kunnen concentreren op de T-34. Verdere ontwikkelingen van de gemodificeerde KV-13 resulteerden in de bouw van de IS-1 in 1943, met daarna de aanvang van de IS-serie.

title: KV-13

wikitext:
{{Infobox tank
| naam_1           = KV-13
| afbeelding       = KV-13_1.jpg
| onderschrift     =
| naam_2           =
| bijzonderheid    =
| type             = Middelzware tank
| leverancier      = Chelyabinsk Kirov Plant
| chassis_nº       =
| aantal           = 3
| start_maand_jaar = 1942
| eind_maand_jaar  = 1943
| bemanning        = 3
| gewicht          = 32
| lengte           = 6.65
| breedte          = 2,8
| hoogte           = 2,5
| radio            =
| motor            = [[V12]], [[vloeistofkoeling|vloeistofgekoelde]] [[dieselmotor]]
600 [[Paardenkracht (eenheid)|pk]] (441 [[kilowatt|kW]])
| versnel_voor     =
| versnel_achter   =
| snelheid         = 65
| reikwijdte       = 320
| hoofdbewapening  = [[F-34|76 mm ZIS-5]] tankkanon
| azimuth          =
| elevatie         =
| vizier           =
| munitie          =
| deelbewapening   = 1 × [[DP (machinegeweer)|7,62 mm DT-29]]
}}
De '''KV-13 '''was een experimentele middelzware [[tank (voertuig)|tank]] van de [[Sovjet-Unie]], ontworpen tijdens de [[Tweede Wereldoorlog]] in [[1941]]/[[1942]]<ref name="SO79">Solyankin, p. 79.</ref><ref name="S97">Svirin, p. 97.</ref>. De tank werd ontwikkeld op de onderbouw van de KV-1 door het ontwerpbureau SKB-2 van de Chelyabinsk-Kirovfabriek, als een universele tank ter vervanging van de [[T-34]] en [[KV-1]].<ref name="Z4">Zaloga (2011), p. 4.</ref>

== Ontwikkeling ==
Het eerste prototype van de KV-13 werd gebouwd in de lente van 1942, waarna het getest werd in de herfst van dat jaar. De mechanische betrouwbaarheid bleek slecht en het [[Pantser (militair)|pantser]] moest worden versterkt, terwijl er ook behoefte was naar een [[Geschuttoren|driemanskoepel]].<ref name="SO79">Solyankin, p. 79.</ref><ref name="S97">Svirin, p. 97.</ref> Terwijl men twee aangepaste voertuigen begon te bouwen in december 1942, werden de werkzaamheden gestopt, om de activiteiten meer te kunnen concentreren op de [[T-34]]. Verdere ontwikkelingen van de gemodificeerde KV-13 resulteerden in de bouw van de [[IS-1]] in 1943, met daarna de aanvang van de [[IS-serie]].
<ref name="Z4">Zaloga (2011), p. 4.</ref><ref>Zaloga (2013), p. 43.</ref>

{{Appendix|alles|2=
'''Bronnen'''
* {{Bronvermelding anderstalige Wikipedia|taal=en|titel=KV-13|oldid=669084445|datum=20150813}}
'''Bibliografie'''
* А. Г. Солянкин; М. В. Павлов; И. В. Павлов; И. Г. Желтов (2005). Отечественные бронированные машины. XX век. 1941–1945. Москва: Эксприн. ISBN 5-94038-074-3.
* Свирин, М. Н.; Броневой щит Сталина. МИстория советского танка 1937–1943. Moscow: Яуза, Эксмо. ISBN 5-699-16243-7.
* Zaloga, Steven J. (2011). IS-2 Heavy Tank 1944–1973. New Vanguard. Oxford, UK: Osprey Publishing. ISBN 978-1-85532-396-4.
* Zaloga, Steven J. (2013). KV-1 & 2 Heavy Tanks 1939–1945. New Vanguard. Oxford, UK: Osprey Publishing. ISBN 978-1-4728-0321-4.
'''Citaten'''
{{References}}
}}

[[Categorie:Russische tank in de Tweede Wereldoorlog]]

title: Algemene karakteristieken

Type: Middelzware tank

Leverancier(s): Chelyabinsk Kirov Plant

Aantal geproduceerd: 3 stuks tussen 1942 en 1943

title: Afmetingen

Gewicht: 32 ton

title: Aandrijving

Motor: V12, vloeistofgekoelde dieselmotor 600 pk (441 kW)

Snelheid: 65 km/u

title: Bewapening

Hoofdbewapening: 76 mm ZIS-5 tankkanon


text:
# Beestjes (single)
"Beestjes" is een single van Ronnie en de Ronnies uit 1967.
Het nummer is geschreven en geproduceerd door Peter Koelewijn. In het nummer zingt zanger Ronald Schutte over delirium tremens en dat hij 'allemaal beestjes' ziet. Het nummer was bedoeld om op de gevaren van alcoholmisbruik te wijzen. De single stond veertien weken in de Nederlandse Top 40 met als hoogste plek de dertiende positie. In de Parool Top 20 stond het vijf weken in de lijst en kwam het tot nummer twaalf.

## NPO Radio 2 Top 2000
Beestjes stond alleen in 2000 in de NPO Radio 2 Top 2000, op plek 981.

title: Beestjes (single)

wikitext:
{{Infobox single
| Artiest        = [[Ronnie en de Ronnies]]
| B-kant         = "Suzie"
| Releasedatum   = 1967
| Label          = [[Delta Records]]
| Schrijver      = [[Peter Koelewijn]]
| Producer       = [[Peter Koelewijn]]
}}
'''"Beestjes"''' is een single van [[Ronnie en de Ronnies]] uit 1967.<ref>{{Citeer boek |titel=Ronnie En The Ronnies - Beestjes |url=https://www.discogs.com/release/2060054-Ronnie-En-The-Ronnies-Beestjes |taal=en |datum=1967}}</ref>

Het nummer is geschreven en geproduceerd door [[Peter Koelewijn]]. In het nummer zingt zanger Ronald Schutte over [[Delirium tremens (ontwenningsverschijnsel)|delirium tremens]] en dat hij 'allemaal beestjes' ziet. Het nummer was bedoeld om op de gevaren van alcoholmisbruik te wijzen.<ref>{{Citeer web |url=https://www.nporadio2.nl/muziek/nummers/2e952063-fdc8-4fba-b8a6-4cd5c19653e1/beestjes |titel=Beestjes - Ronnie & De Ronnies |bezochtdatum=2023-05-29 |werk=NPO Radio 2 |taal=nl|archiefurl=https://web.archive.org/web/20230530035759/https://www.nporadio2.nl/muziek/nummers/2e952063-fdc8-4fba-b8a6-4cd5c19653e1/beestjes|archiefdatum=2023-05-30}}</ref> De single stond veertien weken in de [[Nederlandse Top 40]] met als hoogste plek de dertiende positie. In de [[Parool Top 20]] stond het vijf weken in de lijst en kwam het tot nummer twaalf.

==NPO Radio 2 Top 2000==
{{Tabel NPO Radio 2 Top 2000}}

{{appendix|2=<references/>}}
[[Categorie:Single uit 1967]]
[[Categorie:Compositie van Peter Koelewijn]]

title: Beestjes

B-kant(en): "Suzie"

Label: Delta Records

Schrijver(s): Peter Koelewijn

Producent(en): Peter Koelewijn


text:
# Donorati
Donorati is een bestuurslaag in het regentschap Purworejo van de provincie Midden-Java, Indonesië. Donorati telt 877 inwoners (volkstelling 2010).

title: Donorati

wikitext:
{{Infobox plaats in Indonesië
| soort          = Dorp
| naam           = Donorati
| inwoners       = 877
| datum inwoners = 2010
| provincie      = [[Midden-Java]]
| regentschap    = [[Purworejo (regentschap)|Purworejo]]
| onderdistrict  = [[Purworejo (stad)|Purworejo]]
| eiland         =
| tijdzone       =
| code desa      = 3306060024
| mapname        =
| lat_deg        =
| lat_min        =
| lat_sec        =
| lon_deg        =
| lon_min        =
| lon_sec        =
| image          =
| caption        =
}}
'''Donorati''' is een bestuurslaag in het [[Regentschap (Indonesië)|regentschap]] [[Purworejo (regentschap)|Purworejo]] van de [[Provincies van Indonesië|provincie]] [[Midden-Java]], [[Indonesië]]. Donorati telt 877 inwoners (volkstelling 2010).

{{Appendix|2=
* Resultaten van de volkstelling (2010), Badan Pusat Statistik, [https://web.archive.org/web/20121202090212/http://bps.go.id/eng/download_file/Population_of_Indonesia_by_Village_2010.pdf Population_of_Indonesia_by_Village]
}}
{{Beginnetje|landen & Volken|land=Indonesië|2=2013|3=06|4=19}}

[[Categorie:Plaats in Midden-Java]]

title: Situering

Provincie: Midden-Java

Regentschap of · stadsgemeente: Purworejo

Onderdistrict: Purworejo

title: Algemeen

title: Overig

Portaal: Indonesië


text:
# Zelotes ocala
Zelotes ocala is een spinnensoort in de taxonomische indeling van de bodemjachtspinnen (Gnaphosidae). De spin jaagt 's nachts en verschuilt zich overdag onder rotsen en bladeren. Het lijf van de spin is ovaalvormig, smal en puntig aan de achterzijde.
Het dier behoort tot het geslacht Zelotes. De wetenschappelijke naam van de soort werd voor het eerst geldig gepubliceerd in 1983 door Norman I. Platnick & Shadab.

title: Zelotes ocala

wikitext:
{{Taxobox spin
| naam          = ''Zelotes ocala''
| titelweergave = cursief
| afbeelding =
| afbeeldingtekst =
| familie = [[Bodemjachtspinnen|Gnaphosidae]] (Bodemjachtspinnen)
| geslacht = ''[[Zelotes]]''
| auteur = [[Norman I. Platnick]] & Shadab
| datum = 1983
| haakjes =
}}

'''''Zelotes ocala''''' is een [[spinnen (dieren)|spinnen]][[soort]] in de taxonomische indeling van de [[bodemjachtspinnen|bodemjachtspinnen (Gnaphosidae)]].<ref>{{aut|Platnick, Norman I.}} (2010): [http://research.amnh.org/entomology/spiders/catalog/ The world spider catalog], version 10.5. ''American Museum of Natural History''. [https://web.archive.org/web/20090312050907/http://research.amnh.org:80/entomology/spiders/catalog/ Gearchiveerd] op 12 maart 2009.</ref> De spin jaagt 's nachts en verschuilt zich overdag onder rotsen en bladeren. Het lijf van de spin is ovaalvormig, smal en puntig aan de achterzijde.

Het dier behoort tot het geslacht ''[[Zelotes]]''. De wetenschappelijke naam van de soort werd voor het eerst geldig gepubliceerd in 1983 door [[Norman I. Platnick]] & Shadab.

{{Appendix}}

{{beginnetje|biologie|2011|10|14}}

[[Categorie:Zelotes|ocala]]

title: Zelotes ocala

Familie: Gnaphosidae (Bodemjachtspinnen)

Geslacht: Zelotes

title: Soort


text:
# Orde van de Rode Vlag van de Arbeid (Oekraïense Socialistische Sovjetrepubliek)
De 'Orde van de Rode Vlag van de Arbeid, (Oekraïens: орден Трудового Червоного Прапора, Orden Troedovoho Tsjervonoho Prapora), was een orde van de Oekraïense Socialistische Sovjetrepubliek.
Deze socialistische orde werd in 1921 ingesteld en had één enkele graad.
Het versiersel is in vergelijking met die van de andere in deze periode door de communisten ingestelde orden verfijnd en kostbaar uitgevoerd.  Centraal staat een vergulde heroïsche arbeider met een rood geëmailleerde vlag met de tekst "Arbeid zal heersen op aarde!" (Oekraïens:«Володарь світу буде труд!», Volodar svitoe boede troed!). Ook het aambeeld, een krans van eiken- en lauwerbladeren, de letters "У.С.Р.Р.", hamer, sikkel en korenschoof (de laatste in plaats van de traditionele sikkel) zijn verguld. Het tandrad en de vijfpuntige ster waarop de ornamenten rusten zijn van in twee kleuren gepatineerd brons.
Dit medaillon werd op de borst gespeld. Symbolen van het communisme staan in de in die periode door de communisten ingestelde onderscheidingen centraal, Dat is ook het geval in dit versiersel dat verder sterk op de orden van de andere volksrepublieken leek. Het ontwerp is modern en breekt volledig met de op het kruis gebaseerde vormentaal van de oudere Russische onderscheidingen. De laatste Orden van de Rode Vlag van de Arbeid werden in 1933 uitgereikt.

wikitext:
{{Infobox militaire onderscheiding
| naam = Orde van de Rode Vlag van de Arbeid
| afbeelding = Орден Трудового Червоного Прапора УСРР.jpg
| afbeeldingbreedte = 200
| onderschrift = Medaillon
| uitgereikt_door = [[Oekraïense Socialistische Sovjetrepubliek|OEkrSSR]]
| type = [[Socialistische orde]]
| bestemd_voor =
| voor =
| status =
| beschrijving =
| instelling = 2 maart 1921
| eerst_uitgereikt = april 1922
| laatst_uitgereikt = 1933
| totaal = ca. 400
| postuum =
| ontvangers =
| hoger =
| gelijk =
| lager =
| gerelateerd = [[Orde van de Rode Vlag van de Arbeid (Sovjet-Unie)]]
| afbeelding2 =
| afbeeldingbreedte2 =
| onderschrift2 =
}}
De '''Orde van de Rode Vlag van de Arbeid'', ([[Oekraïens]]: орден Трудового Червоного Прапора, ''Orden Troedovoho Tsjervonoho Prapora''), was een orde van de [[Oekraïense Socialistische Sovjetrepubliek]].

Deze [[socialistische orde]] werd in 1921 ingesteld en had één enkele graad.

Het versiersel is in vergelijking met die van de andere in deze periode door de communisten ingestelde orden verfijnd en kostbaar uitgevoerd.  Centraal staat een vergulde heroïsche arbeider met een rood geëmailleerde vlag met de tekst "Arbeid zal heersen op aarde!" (Oekraïens:«Володарь світу буде труд!», ''Volodar svitoe boede troed!''). Ook het aambeeld, een krans van [[Eikenkrans|eiken]]- en [[Lauwerkrans|lauwerbladeren]], de letters "У.С.Р.Р.", hamer, sikkel en korenschoof (de laatste in plaats van de traditionele sikkel) zijn verguld. Het tandrad en de vijfpuntige ster waarop de ornamenten rusten zijn van in twee kleuren gepatineerd brons.

Dit medaillon werd op de borst gespeld. Symbolen van het [[communisme]] staan in de in die periode door de communisten ingestelde onderscheidingen centraal, Dat is ook het geval in dit versiersel dat verder sterk op de orden van de andere volksrepublieken leek. Het ontwerp is modern en breekt volledig met de op het kruis gebaseerde vormentaal van de oudere Russische [[onderscheiding]]en. De laatste Orden van de Rode Vlag van de Arbeid werden in 1933 uitgereikt.
== Zie ook ==
*[[Orde van de Rode Vlag van de Arbeid (Sovjet-Unie)]]
*[[Orde van de Rode Vlag van de Arbeid (Azerbeidzjaanse Socialistische Sovjetrepubliek)]]
*[[Orde van de Rode Vlag van de Arbeid (Georgië)|Orde van de Rode Vlag van de Arbeid (Georgische  Socialistische Sovjetrepubliek)]]
*[[Orde van de Rode Vlag van de Arbeid (Tadzjiekse Socialistische Sovjetrepubliek)]]
*[[Orde van de Rode Vlag van de Arbeid (Transkaukasische Socialistische Federatieve Sovjetrepubliek)]]
*[[Orde van de Rode Vlag van de Arbeid (Wit-Russische Socialistische Sovjetrepubliek)]]

{{Navigatie ridderorden Oekraïne}}

[[Categorie:Onderscheiding in Oekraïne]]
[[Categorie:Onderscheiding in de Sovjet-Unie]]

title: Uitgereikt door OEkrSSR

Type: Socialistische orde

title: Statistieken

Instelling: 2 maart 1921

Eerst uitgereikt: april 1922

title: Volgorde

Portaal: Ridderorden


text:
# Acalolepta sericans
Acalolepta sericans is een keversoort uit de familie van de boktorren (Cerambycidae). De wetenschappelijke naam van de soort werd voor het eerst geldig gepubliceerd in 1938 door Breuning.

title: Acalolepta sericans

wikitext:
{{Taxobox insect
| naam = ''Acalolepta sericans''
| titelweergave = cursief
| afbeelding =
| afbeeldingtekst =
| orde = [[Kevers|Coleoptera]] (Kevers)
| familie = [[Boktorren|Cerambycidae]] (Boktorren)
| onderfamilie = [[Lamiinae]]
| geslacht = ''[[Acalolepta]]''
| w-naam = ''Acalolepta sericans''
| auteur = [[Stephan von Breuning|Breuning]]
| datum = 1938
| haakjes = ja
| commons =
| species =
}}
'''''Acalolepta sericans''''' is een [[kevers]]oort uit de familie van de [[Boktorren|boktorren (Cerambycidae)]]. De wetenschappelijke naam van de soort werd voor het eerst geldig gepubliceerd in 1938 door Breuning.<ref>{{Brontabel|9999-Cerambycidae}} (bezocht 30 januari 2014)</ref>

{{Appendix}}
{{Beginnetje|biologie|2014|02|16}}

[[Categorie:Acalolepta|sericans]]

title: Acalolepta sericans

Orde: Coleoptera (Kevers)

Familie: Cerambycidae (Boktorren)

Onderfamilie: Lamiinae

Geslacht: Acalolepta

title: Soort


text:
# NGC 4897
NGC 4897 is een balkspiraalstelsel in het sterrenbeeld Maagd. Het hemelobject werd op 21 april 1882 ontdekt door de Duitse astronoom Ernst Wilhelm Leberecht Tempel.

## Synoniemen
- MCG -2-33-89
- UGCA 316
- IRAS 12583-1310
- PGC 44829

title: NGC 4897

wikitext:
{{Infobox DeepSpaceObject
| naam = NGC 4897
| afbeelding = NGC 4897 PanS.jpg
| onderschrift =
| sterrenbeeld = [[Maagd (sterrenbeeld)|Maagd]]
| type = [[Balkspiraalstelsel]] (SBbc)
| messiernaam =
| ngcnaam = NGC 4897
| RK = 13u00m52,9s
| DEC = -13° 26' 56"
| magnitude = 12,1 [[Magnitude|mag]]
| afstand =
| afmeting = 2,7' × 2,3'
| diameter =
| massa =
| aantalsterren =
| leeftijd =
| condensatieklasse =
| dichtheidsklasse =
| overig =
| roodverschuiving = 0,008554
| radiëlesnelheid = 2553,5
}}
'''[[New General Catalogue|NGC]] 4897''' is een [[balkspiraalstelsel]] in het [[sterrenbeeld]] [[Maagd (sterrenbeeld)|Maagd]]. Het hemelobject werd op [[21 april]] [[1882]] ontdekt door de Duitse astronoom [[Ernst Wilhelm Leberecht Tempel]].

== Synoniemen ==
* [[Morphological Catalogue of Galaxies|MCG]] -2-33-89
* [[Uppsala General Catalogue of Galaxies|UGC]]A 316
* [[IRAS (satelliet)|IRAS]] 12583-1310
* [[Principal Galaxies Catalogue|PGC]] 44829

== Externe links ==
* {{en}} [http://nedwww.ipac.caltech.edu/cgi-bin/nph-objsearch?objname=NGC+4897 NASA/IPAC Extragalactic Database]
* {{en}} [http://simbad.u-strasbg.fr/simbad/sim-basic?Ident=NGC+4897 SIMBAD Astronomical Database]
* {{en}} [http://spider.seds.org/ngc/revngcic.cgi?NGC4897 SEDS]

== Zie ook ==
* [[Lijst van NGC-objecten]]

{{Navigatie NGC-objecten 4801-5000}}

{{DEFAULTSORT:NGC 4897}}
[[Categorie:NGC-object in Maagd]]
[[Categorie:Sterrenstelsel in Maagd]]

title: Sterrenbeeld Maagd

Type: Balkspiraalstelsel (SBbc)

Portaal: Astronomie


text:
# George Brough
George Brough (Nottingham, 21 april 1890 – aldaar, 12 januari 1970) was een Brits motorcoureur en ondernemer, die motorfietsen en auto's produceerde. Hij was oprichter van het merk Brough Superior.

## Jeugd
Brough was de tweede zoon van motorfietspionier William Edward Brough en werd geboren aan Mandalay Street in de wijk Basford in Nottingham. Zijn vader produceerde het merk Brough en verwacht werd dat George hem in het bedrijf zou opvolgen. Hij werkte ook in het bedrijf van zijn vader, en racete zelfs met de Brough-motorfietsen. In 1919 werden ze compagnons, maar in 1920 besloot George zijn eigen weg te gaan.

## Brough Superior
Het liefst had hij de Brough-motorfietsen verbeterd en op een hoger kwaliteitsniveau gebracht en hij wilde ook snelle motorfietsen met veel vermogen maken, maar zijn vader was niet overtuigd. Brough begon daarop zijn eigen fabriek aan Haydn Road in Nottingham en begon motorfietsen te bouwen. De naam "Superior" werd hem door een vriend voorgesteld, maar William Brough vatte het persoonlijk op. Hij noemde zijn eigen merk soms sarcastisch "Brough Inferior". Zijn machines waren echter wel degelijk superieur; hij monteerde de beste componenten die hij kon vinden, waaronder de populaire, sterke en zeer degelijke JAP-V-twin motoren. Bovendien besteedde hij veel aandacht aan het ontwerp en hij was ook een succesvol zakenman. Elke motorfiets werd twee keer gemonteerd: een keer om te zien of alle componenten pasten, waarna de machine gedemonteerd werd voor het spuit- en chroomwerk. Daarna werd de motorfiets voor de tweede keer gemonteerd en elk exemplaar werd onderworpen aan een proefrit om vast te stellen of de minimaal gegarandeerde topsnelheid werd gehaald. Voor een SS 80 was dat 80 mijl per uur, voor een SS 100 was het 100 mijl per uur. In 1922 reed Brough zelf een Brough Superior SS 80 die hij "Spit and Polish" noemde op het beroemde circuit van Brooklands, waar hij een onofficieel snelheidsrecord van 100 mijl per uur reed. In 1928 reed hij een onofficieel wereldsnelheidsrecord van 130,6 mph (210,2 km/h) in Arpajon.
In 1935 begon men met de productie van auto's, gebaseerd op een Hudson chassis en met een Hudson achtcilinder motor. In 1940 moest men echter omschakelen naar de productie van de Rolls-Royce Merlin vliegtuigmotoren. Na de Tweede Wereldoorlog waren er geen goede inbouwmotoren meer beschikbaar, zodat de productie van Broug Superior werd beëindigd. In 21 jaar waren er 3.048 motorfietsen van 19 modellen geproduceerd.

## Beroemde klanten
- In 1929 kocht William Lyons een Brough Superior SS 100. Twee jaar later gebruikte hij bijna dezelfde naam voor zijn eerste auto, de "SS 1". George Brough was daar ontstemd over, maar later werden de twee toch goede vrienden. De letters "SS" stonden voor Swallow Sidecar Company, een zijspanfabriek die later zou uitgroeien tot het automerk Jaguar.
- Thomas Edward Lawrence ("Lawrence of Arabia") was een enthousiast Brough Superior-klant. Hij overleed in 1935 na een ongeluk met zijn Brough Superior.

title: George Brough

wikitext:
'''George Brough''' ([[Nottingham]], [[21 april]] [[1890]] – aldaar, [[12 januari]] [[1970]]) was een [[Verenigd Koninkrijk|Brits]] [[motorcoureur]] en ondernemer, die [[motorfiets]]en en [[auto]]'s produceerde. Hij was oprichter van het merk [[Brough Superior]].
[[Bestand: Brough Superior SS 100 Alpine Grand Sports.jpg|miniatuur|Brough Superior SS 100]]

==Jeugd==
Brough was de tweede zoon van motorfietspionier [[William Brough|William Edward Brough]] en werd geboren aan Mandalay Street in de wijk Basford in Nottingham. Zijn vader produceerde het merk [[Brough (motorfietsmerk)|Brough]] en verwacht werd dat George hem in het bedrijf zou opvolgen. Hij werkte ook in het bedrijf van zijn vader, en racete zelfs met de Brough-motorfietsen. In 1919 werden ze compagnons, maar in 1920 besloot George zijn eigen weg te gaan.

==Brough Superior==
Het liefst had hij de Brough-motorfietsen verbeterd en op een hoger kwaliteitsniveau gebracht en hij wilde ook snelle motorfietsen met veel [[vermogen (natuurkunde)|vermogen]] maken, maar zijn vader was niet overtuigd. Brough begon daarop zijn eigen fabriek aan Haydn Road in Nottingham en begon motorfietsen te bouwen. De naam "Superior" werd hem door een vriend voorgesteld, maar William Brough vatte het persoonlijk op. Hij noemde zijn eigen merk soms sarcastisch "Brough Inferior". Zijn machines waren echter wel degelijk superieur; hij monteerde de beste componenten die hij kon vinden, waaronder de populaire, sterke en zeer degelijke [[JAP]]-[[V-twin]] motoren. Bovendien besteedde hij veel aandacht aan het ontwerp en hij was ook een succesvol zakenman. Elke motorfiets werd twee keer gemonteerd: een keer om te zien of alle componenten pasten, waarna de machine gedemonteerd werd voor het spuit- en chroomwerk. Daarna werd de motorfiets voor de tweede keer gemonteerd en elk exemplaar werd onderworpen aan een proefrit om vast te stellen of de minimaal gegarandeerde topsnelheid werd gehaald. Voor een SS 80 was dat 80 mijl per uur, voor een SS 100 was het 100 mijl per uur. In 1922 reed Brough zelf een Brough Superior SS 80 die hij "Spit and Polish" noemde op het beroemde circuit van [[Brooklands (circuit)|Brooklands]], waar hij een onofficieel snelheidsrecord van 100 [[mijl per uur]] reed. In 1928 reed hij een onofficieel wereldsnelheidsrecord van 130,6 mph (210,2 km/h) in [[Arpajon]].

In 1935 begon men met de productie van auto's, gebaseerd op een [[Hudson Motor Car|Hudson]] chassis en met een Hudson achtcilinder motor. In 1940 moest men echter omschakelen naar de productie van de [[Rolls-Royce Merlin]] vliegtuigmotoren. Na de [[Tweede Wereldoorlog]] waren er geen goede [[inbouwmotor]]en meer beschikbaar, zodat de productie van Broug Superior werd beëindigd. In 21 jaar waren er 3.048 motorfietsen van 19 modellen geproduceerd.

==Beroemde klanten==
* In 1929 kocht [[William Lyons]] een Brough Superior SS 100. Twee jaar later gebruikte hij bijna dezelfde naam voor zijn eerste auto, de "SS 1". George Brough was daar ontstemd over, maar later werden de twee toch goede vrienden. De letters "SS" stonden voor [[Swallow Sidecar Company]], een zijspanfabriek die later zou uitgroeien tot het automerk [[Jaguar Cars|Jaguar]].
* [[Thomas Edward Lawrence]] ("Lawrence of Arabia") was een enthousiast Brough Superior-klant. Hij overleed in 1935 na een ongeluk met zijn Brough Superior.

{{Appendix|2=
* {{Bronvermelding anderstalige Wikipedia|taal=en|titel=George Brough|oldid=602014313|datum=20140409}}
}}

[[Categorie:Brits motorcoureur|Brough, George]]
[[Categorie:Brits ondernemer|Brough, George]]


text:
# Wyoming (schip, 1909)
De Wyoming was een houten zesmastige schoener. Hij was in 1909 gebouwd door Percy & Small te Maine. Omwille van zijn houten structuur en extreme lengte hadden de planken van dit schip de neiging om te verbuigen onder invloed van de zee. Hierdoor kon er zeewater in de diverse ruimen stromen. Dit diende vervolgens door middel van pompen weggepompt te worden.
In maart 1924 is het schip in zwaar weer vergaan.

title: Wyoming (schip, 1909)

wikitext:
{{Infobox schip
| Schip naam                    = Wyoming
| afbeelding                    = Schooner Wyoming, 1917.JPG
| onderschrift                  =
| Schip flag                    =
| Schip besteld                 =
| Scheepsbouwer                 = Percy & Small
| Schip kiellegging             =
| Schip tewaterlating           =
| Schip gedoopt                 =
| Schip gekocht                 =
| Schip in de vaart genomen     =
| Schip uit de vaart genomen    =
| Schip in dienst               =
| Schip uit dienst              =
| Schip omgedoopt               =
| Schip opnieuw geclassificeerd =
| Schip veroverd                =
| Schip lot                     =
| Schip thuishaven              =
| Schip klasse                  =
| Schip deplacement             =
| Schip tonnenmaat              =
| Schip TEU                     =
| Schip passagiers              =
| Schip hutten                  =
| Schip tarieven                =
| Schip kostprijs               =
| Schip draagvermogen           =
| Schip IMO                     =
| Schip ENI                     =
| Schip vlag                    =
| Schip lengte                  = 140 m
| Schip breedte                 = 15,3 m
| Schip diepgang                =
| Schip zomerdiepgang           =
| Schip hoogte                  =
| Schip voortstuwing            =
| Schip snelheid                =
| Schip eigenaar                =
| Schip charteraar              =
| Schip type                    =
| Schip roepletters             =
| Schip bereik                  =
| Schip duurzaamheid            =
| Schip testdiepte              =
| Schip boten                   =
| Schip capaciteit              =
| Schip bemanning               =
| Schip tijd om te activeren    =
| Schip sensoren                =
| Schip EW                      =
| Schip bewapening              =
| Schip bepantsering            =
| Schip vliegtuigen             =
| Schip motto                   =
| Schip vroegere eigenaren      =
| Schip vroegere namen          =
| Schip latere eigenaren        =
| Schip latere namen            =
| Schip bijnaam                 =
| Schip verdiensten             =
| Schip opmerkingen             =
| Schip teken                   =
| website                       =
}}

De '''''Wyoming''''' was een houten zesmastige [[schoener]]. Hij was in 1909 gebouwd door [[Percy & Small]] te [[Maine]]. Omwille van zijn houten structuur en extreme lengte hadden de planken van dit schip de neiging om te verbuigen onder invloed van de zee. Hierdoor kon er zeewater in de diverse ruimen stromen. Dit diende vervolgens door middel van pompen weggepompt te worden.

In maart [[1924]] is het schip in zwaar weer vergaan.

{{Commonscat|Wyoming (ship, 1909)}}

[[Categorie:Schip gebouwd in de Verenigde Staten]]
[[Categorie:Schip op naam]]
[[Categorie:Schoener]]
[[Categorie:Zeilschip op naam]]

title: Geschiedenis

Werf: Percy & Small

title: Algemene kenmerken

Portaal: Maritiem


text:
# Caucaia EC
Caucaia EC is een Braziliaans voetbalclub uit Caucaia, de tweede grootste stad in de deelstaat Ceará.

## Geschiedenis

### Mannen
De club werd opgericht in 2004 en is het eerste profteam uit de stad. Na drie seizoenen in de derde klasse van het Campeonato Cearense promoveerde de club naar de tweede klasse, maar werd daar voorlaatste en degradeerde meteen terug. Na twee jaar werd de club kampioen en promoveerde weer. Na twee seizoenen degradeerde de club en na een negende plaats in 2012 trok de club zich enkele jaren terug uit de competitie.
In 2017 keerde de club terug naar de derde klasse en werd daar meteen kampioen. De club nam ook deel aan de Copa Fares Lopes 2017 en bereikte daar de kwartfinale. In 2019 won de club de staatsbeker ,waardoor de club in 2020 voor het eerst kan deelnemen aan de Copa do Brasil, ook werd de club kampioen in de tweede klasse, waardoor de club voor het eerst in de hoogste klasse van de staatscompetitie actief zal zijn. In de Copa do Brasil 2020 verloor de club in de eerste ronde van São José. In 2022 werd de club vicekampioen in de staatscompetitie nadat ze de finale verloren van Fortaleza.
Erelijst
Copa Fares Lopes
2019

### Vrouwen
Het team heeft ook een, veel succesvoller, vrouwenelftal dat in 2008 de allereerste staatskampioen werd. In 2015 won de club al voor de zesde keer de titel. De club nam ook al enkele keren deel aan de nationale competitie.

title: Caucaia EC

wikitext:
{{Infobox voetbalclub
| clubnaam = Caucaia
| volledigenaam = Caucaia  Esporte Clube
| logo =
| bijnaam =
| opgericht = [[16 april]] [[2004]]
| stadion = [[Estádio Raimundo de Oliveira Filho|Raimundão]]
| capaciteit = 10.000
| voorzitter =
| trainer =
| competitie =[[Campeonato Cearense Série B]]
| pattern_la1   = _caucaia1718h
| pattern_b1    = _caucaia1718h
| pattern_ra1   = _caucaia1718h
| pattern_sh1   = _caucaia1718h
| pattern_so1   =
| leftarm1      = 000000
| body1         = ff0000
| rightarm1     = 000000
| shorts1       = 000000
| socks1        = 000000
| kit_alt2      =
| pattern_la2   = _caucaia1718a
| pattern_b2    = _caucaia1718a
| pattern_ra2   = _caucaia1718a
| pattern_sh2   =  _caucaia1718a
| pattern_so2   =
| leftarm2      = FFFFFF
| body2         = FFFFFF
| rightarm2     = FFFFFF
| shorts2       = ffffff
| socks2        = ff0000
}}
'''Caucaia EC''' is een [[Brazilië|Braziliaans]] voetbalclub uit [[Caucaia]], de tweede grootste stad in de deelstaat [[Ceará]].

==Geschiedenis==
===Mannen===
De club werd opgericht in 2004 en is het eerste profteam uit de stad. Na drie seizoenen in de derde klasse van het [[Campeonato Cearense]] promoveerde de club naar de tweede klasse, maar werd daar voorlaatste en degradeerde meteen terug. Na twee jaar werd de club kampioen en promoveerde weer. Na twee seizoenen degradeerde de club en na een negende plaats in 2012 trok de club zich enkele jaren terug uit de competitie.

In 2017 keerde de club terug naar de derde klasse en werd daar meteen kampioen. De club nam ook deel aan de [[Copa Fares Lopes 2017]] en bereikte daar de kwartfinale. In 2019 won de club de staatsbeker ,waardoor de club in 2020 voor het eerst kan deelnemen aan de [[Copa do Brasil]], ook werd de club kampioen in de tweede klasse, waardoor de club voor het eerst in de hoogste klasse van de staatscompetitie actief zal zijn. In de [[Copa do Brasil 2020]] verloor de club in de eerste ronde van [[EC São José (Porto Alegre)|São José]]. In 2022 werd de club vicekampioen in de staatscompetitie nadat ze de finale verloren van [[Fortaleza EC|Fortaleza]].

; Erelijst
'''[[Copa Fares Lopes]]'''
: 2019
===Vrouwen===
Het team heeft ook een, veel succesvoller, vrouwenelftal dat in 2008 de allereerste staatskampioen werd. In 2015 won de club al voor de zesde keer de titel. De club nam ook al enkele keren deel aan de nationale competitie.

[[Categorie:Braziliaanse voetbalclub]]
[[Categorie:Voetbalclub uit Ceará]]

title: Caucaia

Naam: Caucaia Esporte Clube

Stadion: Raimundão

Competitie: Campeonato Cearense Série B

Thuis: Uit

Portaal: Voetbal


text:
# Platypria subopaca
Platypria subopaca is een keversoort uit de familie bladkevers (Chrysomelidae). De wetenschappelijke naam van de soort werd in 1876 gepubliceerd door Félicien Chapuis.

title: Platypria subopaca

wikitext:
{{Taxobox insect
| naam = ''Platypria subopaca''
| titelweergave = cursief
| afbeelding =
| afbeeldingtekst =
| orde = [[Kevers|Coleoptera]] (Kevers)
| familie = [[Bladkevers|Chrysomelidae]] (Bladkevers)
| geslacht = ''[[Platypria]]''
| w-naam = ''Platypria subopaca''
| auteur = [[Félicien Chapuis|Chapuis]]
| datum = 1876
| haakjes = ja
| origineel =
}}

'''''Platypria subopaca''''' is een [[kevers]]oort uit de familie [[bladkevers]] (Chrysomelidae). De wetenschappelijke naam van de soort werd in 1876 gepubliceerd door [[Félicien Chapuis]].<ref>[https://web.archive.org/web/20130927083459/https://insects.tamu.edu/research/collection/hallan/test/Arthropoda/Insects/Coleoptera/Family/ChrysoIndex0.htm Chrysomelidae] in Synopsis of the described Coleoptera of the World, 13 december 2008. Gearchiveerd op 27 september 2013.</ref>

{{Appendix}}
{{beginnetje|biologie|2011|10|30}}

[[Categorie:Platypria|subopaca]]

title: Platypria subopaca

Familie: Chrysomelidae (Bladkevers)

Geslacht: Platypria

title: Soort


text:
# Mallobathra tonnoiri
Mallobathra tonnoiri is een vlinder uit de familie van de zakjesdragers (Psychidae). De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1927 door Philpott.

title: Mallobathra tonnoiri

wikitext:
{{Taxobox vlinder
| titelweergave = cursief
| naam = ''Mallobathra tonnoiri''
| afbeelding = Fig_1_MA_I437922_TePapa_Plate-LXI-A-supplement_full_(cropped).jpg
| familie = [[Zakjesdragers|Psychidae]] (Zakjesdragers)
| onderfamilie =
| tribus =
| geslacht = ''[[Mallobathra]]''
| w-naam = ''Mallobathra tonnoiri''
| auteur = Philpott
| datum = 1927
| haakjes =
| commons =
| species =
}}
'''''Mallobathra tonnoiri''''' is een [[vlinders|vlinder]] uit de familie van de [[Zakjesdragers|zakjesdragers (Psychidae)]].<ref>{{Brontabel|9999-Lepindex}}</ref> De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1927 door Philpott.

{{Appendix}}
{{beginnetje|biologie|2013|04|08}}

[[Categorie:Mallobathra|tonnoiri]]

title: Mallobathra tonnoiri

Orde: Lepidoptera (Vlinders)

Familie: Psychidae (Zakjesdragers)

Geslacht: Mallobathra

title: Soort


text:
# Bruine schorpioenmier
De bruine schorpioenmier (Crematogaster sordidula) is een mierensoort uit de onderfamilie van de Myrmicinae. De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1849 door Nylander.

title: Bruine schorpioenmier

wikitext:
{{Taxobox insect
| afbeelding =
| orde = [[Vliesvleugeligen|Hymenoptera]] (Vliesvleugeligen)
| familie = [[Mieren|Formicidae]] (Mieren)
| onderfamilie = [[Myrmicinae]]
| tribus = [[Crematogastrini]]
| geslacht = ''[[Crematogaster]]''
| w-naam = ''Crematogaster sordidula''
| auteur = Nylander
| datum = 1849
| haakjes = ja
| commons =
| species = Crematogaster sordidula
}}
De '''bruine schorpioenmier''' (''Crematogaster sordidula'') is een [[Mieren|mierensoort]] uit de onderfamilie van de [[Myrmicinae]].<ref>[https://www.antwiki.org/wiki/Crematogaster_sordidula Vermelding van de soort op Antwiki (Geraadpleegd april 2013)]. [https://web.archive.org/web/20210123212513/https://www.antwiki.org/wiki/Crematogaster_sordidula Gearchiveerd] op 23 januari 2021.</ref><ref>[http://www.antweb.org/description.do?genus=Crematogaster&name=sordidula&rank=species Vermelding van de soort op Antweb (Geraadpleegd april 2013)]</ref> De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1849 door Nylander.

{{Appendix}}
{{beginnetje|biologie|2013|04|13}}

[[Categorie:Crematogaster]]

title: Bruine schorpioenmier

Familie: Formicidae (Mieren)

Onderfamilie: Myrmicinae

Geslachtengroep: Crematogastrini

Geslacht: Crematogaster

title: Soort


text:
# Protophormia atriceps
Protophormia atriceps is een vliegensoort uit de familie van de bromvliegen (Calliphoridae). De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1845 door Zetterstedt.

title: Protophormia atriceps

wikitext:
{{Taxobox insect
| titelweergave = cursief
| naam = ''Protophormia atriceps''
| afbeelding =
| orde = [[Diptera]] (Tweevleugeligen)
| onderorde = [[Vliegen (dieren)|Brachycera]] (Vliegen)
| familie = [[Bromvliegen|Calliphoridae]] (Bromvliegen)
| geslacht = ''[[Protophormia]]''
| w-naam = ''Protophormia atriceps''
| auteur = [[Johan Wilhelm Zetterstedt|Zetterstedt]]
| datum = 1845
| haakjes = ja
| commons =
| species =
}}
'''''Protophormia atriceps''''' is een [[Vliegen (dieren)|vliegen]]soort uit de familie van de [[Bromvliegen|bromvliegen (Calliphoridae)]].<ref>Rognes, 1991, Fauna Entomologica Scandinavica, 24:129.</ref> De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1845 door [[Johan Wilhelm Zetterstedt|Zetterstedt]].

{{Appendix}}
{{beginnetje|biologie|2013|06|17}}

[[Categorie:Bromvliegen]]

title: Protophormia atriceps

Orde: Diptera (Tweevleugeligen)

Onderorde: Brachycera (Vliegen)

Familie: Calliphoridae (Bromvliegen)

Geslacht: Protophormia

title: Soort


text:
# TGR
TGR is een historisch merk van bromfietsen.
Dit Italiaanse bedrijf in Ozzano dell'Emilia in Bologna maakte vanaf begin jaren tachtig de elektrische Polimotor bromfiets. De productie kwam niet goed van de grond, maar het frame werd doorverkocht aan andere merken die elektrische bromfietsen produceerden.

title: TGR

wikitext:
'''TGR''' is een historisch merk van [[bromfiets]]en.

Dit [[Italië|Italiaanse]] bedrijf in [[Ozzano dell'Emilia]] in [[Bologna (provincie)|Bologna]] maakte vanaf begin [[1980-1989|jaren tachtig]] de elektrische Polimotor bromfiets. De productie kwam niet goed van de grond, maar het [[frame (fiets)|frame]] werd doorverkocht aan andere merken die elektrische bromfietsen produceerden.

[[Categorie:Italiaans historisch motorfietsmerk]]


text:
# Andrew Harman
Andrew Harman (1964) is een Brits sciencefiction- en fantasyauteur.
Andrew Harman woont samen met zijn vrouw Jenny in (Bedfordshire, Engeland). Onder zijn werken is er een woordspeling op titels van andere auteurs. Elk werk van Harman reflecteert zijn speelse titel, met een plot dat overeenstemt, met het originele werk naar waar het alludeert, met een humoristische inslag.
Veel van zijn boeken spelen zich af in het fictieve Engelse stadje Camford, dat een samenvoegsel is van de twee Universiteits steden Oxford en Cambridge.

## Werken

### Firkin Serie
- The Sorcerer's Appendix (1993)
- The Frogs of War (1994)
- The Tome Tunnel (1994)
- Fahrenheit 666 (1995)
- One Hundred And One Damnations (1995)

### Roman
- The Scrying Game (1996)
- The Deity Dozen (1996)
- A Midsummer Night's Gene (1997)
- It Came from On High (1998)
- The Suburban Salamander Incident (1999)
- Talonspotting (2000)
- Beyond Belief (1998)

- Gemeinsame Normdatei: 114370079
- International Standard Name Identifier: 0000 0000 6679 1803
- Library of Congress Control Number: n94108867
- Nationale Bibliotheek van Tsjechië: xx0233939
- Nationale Bibliotheek van Polen: a0000001236698
- Virtual International Authority File: 91602330
- WorldCat: E39PBJtrY6jkybPHQqpJ7983cP

title: Andrew Harman

wikitext:
'''Andrew Harman''' ([[1964]]) is een [[Verenigd Koninkrijk|Brits]] [[sciencefiction]]- en [[Fantasy (genre)|fantasyauteur]].

Andrew Harman woont samen met zijn vrouw Jenny in ([[Bedfordshire]], [[Engeland]]). Onder zijn werken is er een [[woordspeling]] op titels van andere auteurs. Elk werk van Harman reflecteert zijn speelse titel, met een plot dat overeenstemt, met het originele werk naar waar het alludeert, met een humoristische inslag.

Veel van zijn boeken spelen zich af in het fictieve Engelse stadje ''Camford'', dat een samenvoegsel is van de twee Universiteits steden [[Oxford (Verenigd Koninkrijk)|Oxford]] en [[Cambridge (Engeland)|Cambridge]].

== Werken ==
===Firkin Serie===
*''The Sorcerer's Appendix'' (1993)
*''The Frogs of War'' (1994)
*''The Tome Tunnel'' (1994)
*''Fahrenheit 666'' (1995)
*''One Hundred And One Damnations'' (1995)

===Roman===
*''The Scrying Game'' (1996)
*''The Deity Dozen'' (1996)
*''A Midsummer Night's Gene'' (1997)
*''It Came from On High'' (1998)
*''The Suburban Salamander Incident'' (1999)
*''Talonspotting'' (2000)
*''Beyond Belief'' (1998)

{{Bibliografische informatie}}
{{DEFAULTSORT:Harman, Andrew}}
[[Categorie:Brits sciencefictionschrijver]]


text:
# John Spek
Johannes Wilhelmus (John) Spek (Oudewater, 18 december 1950) is een Nederlandse beeldhouwer.

## Leven en werk
Van 1978 tot 1983 studeerde Spek beeldhouwkunst aan de Gerrit Rietveld Academie in Amsterdam, waar hij afstudeerde in de richting plastische vormgeving. Zijn eerste groepsexposities waren nog tijdens zijn studie, onder andere in 1981 in de Catharina Kapel in Harderwijk en in 1982 in het Van Reekummuseum in Apeldoorn. In het jaar van zijn afstuderen verwierf hij ook zijn eerste grote opdracht voor een sculptuur voor het gemeentehuis in Ermelo. Dit werd het beeld de "Twee Naalden"; een vijf meter hoge plastiek van roestvast staal.
Sindsdien is Spek door het hele land blijven exposeren en heeft hij op verschillende plaatsen buitenbeelden gerealiseerd. Hij werkt tegenwoordig vanuit zijn atelier en galerie in Ermelo voornamelijk aan abstracte sculpturen van de materialen edelstaal en brons.

## Werken (selectie)
- Twee naalden (1983), gemeentehuis in Ermelo
- Achtzijdige zuil (1987), Ermelo
- Wandreliëf (1988), hal muziekschool in Ermelo
- Gedraaide zuil (1988), Diemen
- Octa Folio (1988), Hoevelaken
- Signaal (1991), Bunnik
- Vica Versa (1993), Kampen
- Anima (1996), gemeentehuis in Barneveld
- Dialoog (1998), Rijswijk
- La Conférence (2001), Ermelo
- Dubbelvorm (2005), Burgemeester De Nijsplein in Obdam

title: John Spek

wikitext:
[[Bestand:Dubbelvorm John Spek Burg-de Nijsplein Obdam.JPG|thumb|''Dubbelvorm'' in [[Obdam (plaats)|Obdam]]]]
'''Johannes Wilhelmus (John) Spek''' ([[Oudewater]], [[18 december]] [[1950]]) is een [[Nederland]]se [[beeldhouwer]].

== Leven en werk ==
Van 1978 tot 1983 studeerde Spek beeldhouwkunst aan de [[Gerrit Rietveld Academie]] in [[Amsterdam]], waar hij afstudeerde in de richting plastische vormgeving. Zijn eerste groepsexposities waren nog tijdens zijn studie, onder andere in 1981 in de Catharina Kapel in [[Harderwijk (Gelderland)|Harderwijk]] en in 1982 in het Van Reekummuseum in [[Apeldoorn (stad)|Apeldoorn]]. In het jaar van zijn afstuderen verwierf hij ook zijn eerste grote opdracht voor een sculptuur voor het gemeentehuis in Ermelo. Dit werd het beeld de "Twee Naalden"; een vijf meter hoge plastiek van [[roestvast staal]].<ref>[https://www.johnspek.nl/cms/index.php?page=how-cmsms-works John Spek Biografie]{{dode link|datum=augustus 2017 |bot=InternetArchiveBot }} biografie. Bezien 15 januari 2011.</ref>

Sindsdien is Spek door het hele land blijven exposeren en heeft hij op verschillende plaatsen buitenbeelden gerealiseerd. Hij werkt tegenwoordig vanuit zijn atelier en galerie in [[Ermelo (plaats in Nederland)|Ermelo]] voornamelijk aan [[abstracte kunst|abstracte]] sculpturen van de materialen [[edelstaal]] en [[brons]].

== Werken (selectie) ==
* ''Twee naalden'' (1983), gemeentehuis in [[Ermelo (plaats in Nederland)|Ermelo]]
* ''Achtzijdige zuil'' (1987), Ermelo
* [[Reliëf (beeldhouwkunst)|Wandreliëf]] (1988), hal muziekschool in Ermelo
* ''Gedraaide zuil'' (1988), [[Diemen]]
* ''Octa Folio'' (1988), [[Hoevelaken]]
* ''Signaal'' (1991), [[Bunnik (gemeente)|Bunnik]]
* ''Vica Versa'' (1993), [[Kampen (stad)|Kampen]]
* ''Anima'' (1996), gemeentehuis in [[Barneveld (dorp)|Barneveld]]
* ''Dialoog'' (1998), [[Rijswijk (Zuid-Holland)|Rijswijk]]
* ''La Conférence'' (2001), Ermelo
* ''Dubbelvorm'' (2005), Burgemeester De Nijsplein in [[Obdam (plaats)|Obdam]]

== Externe links ==
* {{Link RKD|id=74202}}
* [https://www.johnspek.nl/ Website kunstenaar]

* [https://www.johnspek.nl/biografie/ Biografie John Spek]
{{Appendix|2=Biografie John Spek}}
{{Commonscat|John Spek}}
{{Bibliografische informatie}}

{{DEFAULTSORT:Spek, John}}
[[Categorie:Nederlands beeldhouwer]]


text:
# Mouhotia convexa
Mouhotia convexa is een keversoort uit de familie van de loopkevers (Carabidae). De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1883 door Lewis.

title: Mouhotia convexa

wikitext:
{{Taxobox insect
| titelweergave = cursief
| naam = ''Mouhotia convexa''
| afbeelding = Paratillus basalis (plate 129, cropped).jpg
| afbeeldingtekst =
| orde = [[Kevers|Coleoptera]] (Kevers)
| familie = [[Loopkevers|Carabidae]] (Loopkevers)
| onderfamilie = [[Scaritinae]]
| geslacht = ''[[Mouhotia]]''
| w-naam = ''Mouhotia convexa''
| auteur = Lewis
| datum = 1883
| haakjes =
| species =
| commons =
}}
'''''Mouhotia convexa''''' is een [[kevers|kever]]soort uit de familie van de [[Loopkevers|loopkevers (Carabidae)]].<ref>Anichtchenko A. et al., (editors): [https://carabidae.org/search?rank=0&text=Mouhotia+convexa Carabidae of the World] (bezocht: 20 tot 28 maart 2013)</ref> De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1883 door Lewis.

{{Appendix}}
{{beginnetje|biologie|2013|03|29}}

[[Categorie:Loopkevers]]

title: Mouhotia convexa

Familie: Carabidae (Loopkevers)

Onderfamilie: Scaritinae

Geslacht: Mouhotia

title: Soort


text:
# Chrysopa strumata
Chrysopa strumata is een insect uit de familie gaasvliegen (Chrysopidae), die tot de orde netvleugeligen (Neuroptera) behoort. De soort komt voor in China.

title: Chrysopa strumata

wikitext:
{{Taxobox insect
| titelweergave = cursief
| naam = ''Chrysopa strumata''
| afbeelding =
| afbeeldingtekst =
| orde = [[Neuroptera]] (Netvleugeligen)
| familie = [[Chrysopidae]] (Gaasvliegen)
| geslacht = ''[[Chrysopa]]''
| w-naam = ''Chrysopa strumata''
| auteur = X.-k. Yang & C.-k. Yang
| datum = 1990
| haakjes =
| commons =
| species =
}}
'''''Chrysopa strumata''''' is een [[Insecten|insect]] uit de familie [[gaasvliegen|gaasvliegen (Chrysopidae)]], die tot de orde [[netvleugeligen|netvleugeligen (Neuroptera)]] behoort. De soort komt voor in [[China]].<ref>[http://lacewing.tamu.edu/Species-Catalogue/scspeciesgenusresults.cfm?gencriteria=beginswith&genus=Chrysopa&Criteria=AND&speccriteria=beginswith&species=strumata {{aut|Oswald, J. D.}} (2007). Neuropterida Species of the World. Version 2.0.]</ref>

{{Appendix}}

[[Categorie:Chrysopa|strumata]]
[[Categorie:Endemisch dier uit China]]

title: Chrysopa strumata

Orde: Neuroptera (Netvleugeligen)

Familie: Chrysopidae (Gaasvliegen)

Geslacht: Chrysopa

title: Soort


text:
# Pteropus yapensis
Pteropus yapensis is een vleermuis uit het geslacht Pteropus die voorkomt op de atol Yap in het westen van Micronesia. Deze soort wordt vaak als een ondersoort tot P. mariannus gerekend. De soort is bedreigd door handel naar Guam (vleerhondenvlees is een delicatesse in de Marianen), maar door CITES is deze handel nu afgelopen. In 1981 werd er geschat dat er nog slechts ongeveer duizend individuen over waren.
P. yapensis is een middelgrote soort. De bovenkant van het lichaam is zwart met verspreide zilvergrijze haren, de onderkant bruin. De schouders zijn geelbruin. Voor het holotype bedraagt de voorarmlengte 130 mm, de tibialengte 54,6 mm en de oorlengte ca. 25 mm.

title: Pteropus yapensis

wikitext:
{{Taxobox zoogdier
| titelweergave     = cursief
| status            = VU
| statusbron        = 2008
| rl-id             = 136246
| naam              = ''Pteropus yapensis''
| orde              = [[Vleermuizen|Chiroptera]] (Vleermuizen)
| familie           = [[Vleerhonden|Pteropodidae]] (Vleerhonden)
| geslacht          = ''[[Pteropus]]''
| auteur            = [[Knut Andersen|K. Andersen]]
| datum             = 1908
| afbeeldingII = Yap Flying Fox area.png
| afbeeldingIItekst = Verspreidingsgebied van de Pteropus yapensis
}}
'''''Pteropus yapensis''''' is een [[vleermuizen|vleermuis]] uit het [[geslacht (biologie)|geslacht]] ''[[Pteropus]]'' die voorkomt op de atol [[Yap]] in het westen van [[Micronesia]]. Deze soort wordt vaak als een [[ondersoort]] tot ''[[Pteropus mariannus|P. mariannus]]'' gerekend. De soort is bedreigd door handel naar [[Guam]] (vleerhondenvlees is een delicatesse in de [[Marianen]]), maar door [[CITES]] is deze handel nu afgelopen. In 1981 werd er geschat dat er nog slechts ongeveer duizend individuen over waren.

''P. yapensis'' is een middelgrote soort. De bovenkant van het lichaam is zwart met verspreide zilvergrijze haren, de onderkant bruin. De schouders zijn geelbruin. Voor het [[holotype]] bedraagt de voorarmlengte 130 mm, de tibialengte 54,6 mm en de oorlengte ca. 25 mm.

== Literatuur ==
* Flannery, T.F. 1995. Mammals of the South-West Pacific & Moluccan Islands. Chatswood: Reed Books, 464 pp. {{ISBN|0-7301-0417-6}}
* {{Bronvermelding Mammal Species of the World 3|Chiroptera}}

{{Appendix}}
{{Navigatie Pteropus}}

[[Categorie:Dier uit het Australaziatisch gebied]]
[[Categorie:Vleerhonden]]
[[Categorie:IUCN-status kwetsbaar]]
[[Categorie:Endemisch dier uit Micronesië (land)]]

title: Pteropus yapensis · IUCN-status: Kwetsbaar (2008)

Stam: Chordata (Chordadieren)

Klasse: Mammalia (Zoogdieren)

Orde: Chiroptera (Vleermuizen)

Familie: Pteropodidae (Vleerhonden)

Geslacht: Pteropus

title: Soort

Portaal: Biologie · Zoogdieren


text:
# Selokbesuki
Selokbesuki is een bestuurslaag in het regentschap Lumajang van de provincie Oost-Java, Indonesië. Selokbesuki telt 4793 inwoners (volkstelling 2010).

title: Selokbesuki

wikitext:
{{Infobox plaats in Indonesië
| soort          = Dorp
| naam           = Selokbesuki
| inwoners       = 4793
| datum inwoners = 2010
| provincie      = [[Oost-Java]] (Jawa Timur)
| regentschap    = [[Lumajang (regentschap)|Lumajang]]
| onderdistrict  = [[Sukodono (onderdistrict van Lumajang)|Sukodono]]
| eiland         = [[Java (eiland)|Java]]
| tijdzone       = +7
| code desa      = 3508130006
| mapname        =
| lat_deg        =
| lat_min        =
| lat_sec        =
| lon_deg        =
| lon_min        =
| lon_sec        =
| image          =
| caption        =
}}
'''Selokbesuki''' is een bestuurslaag in het [[Regentschap (Indonesië)|regentschap]] [[Lumajang (regentschap)|Lumajang]] van de [[Provincies van Indonesië|provincie]] [[Oost-Java]], [[Indonesië]]. Selokbesuki telt 4793 inwoners (volkstelling 2010).

{{Appendix|2=
* Resultaten van de volkstelling (2010), Badan Pusat Statistik, [https://web.archive.org/web/20121202090212/http://bps.go.id/eng/download_file/Population_of_Indonesia_by_Village_2010.pdf Population_of_Indonesia_by_Village]
}}
{{Beginnetje|landen & Volken|land=Indonesië|2=2013|3=06|4=21}}

[[Categorie:Plaats in Oost-Java]]

title: Situering

Eiland: Java

Provincie: Oost-Java (Jawa Timur)

Regentschap of · stadsgemeente: Lumajang

Onderdistrict: Sukodono

title: Algemeen

title: Overig


text:
# Zoom (Commodores)
Zoom is een single uit 1977 van de Amerikaanse funkband Commodores. Het is geschreven door zanger Lionel Richie en bassist Ronald LaPread als eerbetoon aan diens zieke echtgenote Kathy LaFaye Hogan die in maart 1977 kwam te overlijden. In het Verenigd Koninkrijk werd Zoom een top 40-hit en de titelsong van het naamloze album dat verder de hits Easy en Brick House voortbracht. B-kant is het door drummer Walter Orange gezongen Too Hot ta Trot.
Beide nummers zijn ook terug te vinden op het live-album dat datzelfde jaar nog uitkwam; Zoom, dat voor de radio-edit van 6:43 naar 4:21 moest worden ingekort, werd hier opgerekt naar 10:15.

## Samples
Ondanks dat Zoom in Amerika niet op single verscheen is het een van de bekendste nummers van de Commodores. Het werd in het solorepertoire van Richie opgenomen en gesampled door;
- E-40 op Zoom van zijn album The Element of Surprise uit 1998.
- The Black Eyed Peas-zangeres Fergie op All That I Got (The Make-Up Song) van haar soloalbum The Dutchess uit 2006.
- Snoop Dogg op 'Pimpin Ain't EZ, het duet met R Kelly van zijn album Malice n Wonderland uit 2009

## Bron
- Ontstaansgeschiedenis

title: Zoom (Commodores)

wikitext:
'''Zoom''' is een single uit 1977 van de [[Verenigde Staten|Amerikaanse]] [[funk]]band [[Commodores]]. Het is geschreven door zanger [[Lionel Richie]] en bassist [[Ronald LaPread]] als eerbetoon aan diens [[kanker|zieke]] echtgenote Kathy LaFaye Hogan die in maart 1977 kwam te overlijden. In het [[Verenigd Koninkrijk]] werd ''Zoom'' een [[UK Singles Chart|top 40-hit]] en de titelsong van [[Commodores (album)|het naamloze album]] dat verder de hits ''[[Easy (Commodores)|Easy]]'' en ''[[Brick House]]'' voortbracht. B-kant is het door drummer [[Walter Orange]] gezongen ''[[Too Hot ta Trot]]''.

Beide nummers zijn ook terug te vinden op [[Commodores Live|het live-album]] dat datzelfde jaar nog uitkwam; ''Zoom'', dat voor de radio-edit van 6:43 naar 4:21 moest worden ingekort, werd hier opgerekt naar 10:15.

==Samples==
Ondanks dat ''Zoom'' in Amerika niet op single verscheen is het een van de bekendste nummers van de Commodores. Het werd in het solorepertoire van Richie opgenomen en gesampled door;
* [[E-40]] op ''Zoom'' van zijn album ''[[The Element of Surprise]]'' uit 1998.
* [[The Black Eyed Peas]]-zangeres [[Fergie (zangeres)|Fergie]] op ''All That I Got (The Make-Up Song)'' van haar soloalbum ''[[The Dutchess]]'' uit 2006.
* [[Snoop Dogg]] op '''Pimpin Ain't EZ'', het duet met [[R Kelly]] van zijn album ''[[Malice n Wonderland]]'' uit 2009

==Bron==
* [https://www.soultracks.com/story-behind-song-commodores-zoom Ontstaansgeschiedenis]

[[Categorie:Single uit 1977]]
[[Categorie:Nummer van Commodores]]