text:
# Axel Ruoff
Axel D. Ruoff (Stuttgart, 24 maart 1957) is een eigentijds Duits componist en muziekpedagoog.

## Levensloop
Ruoff studeerde aan de Staatliche Hochschule für Musik und Darstellende Kunst Stuttgart in zijn geboortestad vanaf 1957 en aan de Musikacademie van de stad Kassel. Zijn leraren waren onder andere Milko Kelemann, Rolf Hempel en Erhard Karkoschka. Zijn diploma's voor muziektheorie en piano behaalde hij met "summa cum laude". In 1984 behaalde hij het hoger diploma voor compositie. Met een studiebeurs van het Japanse ministerie van Cultuur kon hij van 1985 tot 1987 aan de Tokyo University of the Arts bij Hiroaki Minami studeren. Hij studeerde ook in verschillende meestercursussen bij Isang Yun.
Van 1983 tot 1985 was hij docent voor muziektheorie aan de Hochschule für Musik Trossingen te Trossingen. In aansluiting aan zijn studie aan de Tokyo University of the Arts was hij gast-professor voor compositie en muziektheorie aan de Morioka-Universiteit in Japan. Van 1981 tot 1988 was hij directeur van de muziekschool te Stuttgart. In 1992 was hij op uitnodiging van het Goethe-instituut in Moskou en hield verschillende lezingen en een reeks voordrachten.
Sinds 1992 is hij professor aan de Staatliche Hochschule für Musik und Darstellende Kunst Stuttgart en sinds 2003 is hij verder docent voor muziektheorie aan de Kirchenmusikhochschule Tübingen.
Als componist schrijft hij werken voor verschillende genres.

## Composities

### Werken voor orkest
- 1982 Prozession, voor orkest
- 1986-1987 Nacht und Träume, voor orkest
- 1988 “Eine unaussprechliche Leere...”, voor kamerorkest
- 1993 Concert, voor gitaar, slagwerk en strijkorkest
- 1994 Im Dunkeln singen, treurmuziek voor twee cello's en strijkorkest
- 1994 Concert Nr. 2, voor piano en orkest

### Werken voor harmonieorkest
- 1989 Concert Nr. 1, voor piano en harmonieorkest
- 1992 Inferno, voor harmonieorkest

### Missen, oratoria, cantates, motetten en gewijde muziek
- 1993 Weltende, toccata voor solisten, twee koren, slagwerk, orgel en strijkorkest
- 1995 Quasi una fantasia..., voor gemengd koor - tekst: naar Jesaja 29
- 1999 Menschen gehen zu Gott, motet voor alt en gemengd koor a capella - tekst: Dietrich Bonhoeffer
- 1998-1999 Bergpredigt (De Bergrede), oratorium voor spreker, solisten, gemengd koor en orkest - tekst: Bijbel, Evangelie volgens Matteüs (Mat. 5-7)
- 2001 Memento creatoris tui, voor bariton en orgel
- 2001-2002 Credo, oratorium in 15 taferelen, voor solisten, gemengd koor, orgel en orkest - première: 2002, Stuttgart

### Muziektheater

#### Opera's
| Voltooid in | titel                    | aktes           | première                     | libretto        |
| ----------- | ------------------------ | --------------- | ---------------------------- | --------------- |
| 1985-1986   | Die Matrone              | alleen fragment |                              | Zsuzsanna Gahse |
| 1999        | Ein Fremder in der Stadt |                 | 2000, Stuttgart, Theaterhaus | Wilhelm Hauff   |

#### Toneelmuziek/Perfomance
- 1993 Leidlos, voor twee acteuren, video-installatie en instrumentaal ensemble - tekst: Zsuzsanna Gahse - première: 1993, Stuttgart, Tage für Neue Musik

### Werken voor koren
- 1986 Notturno, voor twee koren
- 1986 Salomo-Variationen, voor vier groepen van koren
- 1994 Epitaph, voor achtstemmig gemengd koor a capella
- 2001 Epitaph II, voor achtstemmig gemengd koor, basklarinet, contrafagot, cello en contrabas

### Vocale muziek
- 1984 Jemand im Vorbeigehen, voor stem en piano
- 1990 Zwei Sonette von Shakespeare, voor sopraan, dwarsfluit en gitaar
- 1992 Geisterbahn, voor mezzosopraan en kamerorkest
- 1992 Ein Psalm in der Nacht, voor bariton en ensemble

### Kamermuziek
- 1984 D’oltre L’oblio recchi, voor klarinet, viool, cello en piano
- 1985-1986 Strijkkwartet Nr. 1
- 1986 Schanah, voor vijf instrumentalisten
- 1988 Strijkkwartet Nr. 2 "Zwischen zwei Welten"
- 1989 Lovestories, voor twee blokfluiten
- 1990 Yokai, voor flauto traverso en klavecimbel
- 1990 Senna Hoy, voor flauto traverso, viool, cello, slagwerk en klavecimbel
- 1990 Love Stories II, voor blokfluit en piano
- 1991 Satyr, voor hobo, accordeon en contrabas
- 1992 Palimpsest, voor twee blokfluiten, viola da gamba, chitarrone en klavecimbel
- 1992 Eli, voor flauto traverso en klavecimbel
- 1993 Schiwa, voor zes instrumentalisten
- 1993 Epicedion, voor tenorblokfluit, zang-fluit, chitarrone, viola da gamba en klavecimbel
- 1994 Über sich abspielende Dinge... toccata voor gitaar en slagwerk
- 1994 Abgründe, voor altviool en orgel
- 1994 Regionen, voor cello en orgel
- 1995 Tarantella, voor twee cello's
- 1996 Skurrile Skizzen, voor blokfluit en piano
- 1998 Toccata, voor altblokfluit en slagwerk
- 2000 Credo, voor gitaar en vibrafoon
- 2003 Sieben Traumbilder, voor twee blokfluiten

### Werken voor orgel
- 1985 Via dolorosa
- 1990 Wie eine Maske dahinter die Nacht gähnt
- 1995 Schalen des Zorns - Toccata II
- 1996-1997 Concert, voor orgel en slagwerk-ensemble
- 1998-2000 Vier Choralvorspiele

### Werken voor piano
- 1991 Standpunkte
- 2002 Toccata

### Werken voor gitaar
- 1986 Chimère
- 1991 Hialemos

### Pedagogische werken
- Familienalbum der Tausendfüßler, 10 klein pianostukken voor kinder
- Leere Saiten voll Musik, I-III, voor viool en piano
- Partiturspiel

title: Axel Ruoff

wikitext:
'''Axel D. Ruoff''' ([[Stuttgart]], [[24 maart]] [[1957]]) is een eigentijds [[Duitsland|Duits]] [[componist]] en [[muziekpedagoog]].

== Levensloop ==
Ruoff studeerde aan de [[Staatliche Hochschule für Musik und Darstellende Kunst Stuttgart]] in zijn geboortestad vanaf 1957 en aan de [[Musikacademie van de stad Kassel]]. Zijn leraren waren onder andere [[Milko Kelemann]], [[Rolf Hempel]] en [[Erhard Karkoschka]]. Zijn diploma's voor muziektheorie en piano behaalde hij met "summa cum laude". In 1984 behaalde hij het hoger diploma voor compositie. Met een studiebeurs van het Japanse ministerie van Cultuur kon hij van 1985 tot 1987 aan de [[Tokyo University of the Arts]] bij [[Hiroaki Minami]] studeren. Hij studeerde ook in verschillende meestercursussen bij [[Isang Yun]].

Van 1983 tot 1985 was hij docent voor muziektheorie aan de [[Hochschule für Musik Trossingen]] te [[Trossingen]]. In aansluiting aan zijn studie aan de Tokyo University of the Arts was hij gast-professor voor compositie en muziektheorie aan de [[Morioka-Universiteit]] in Japan. Van 1981 tot 1988 was hij directeur van de muziekschool te Stuttgart. In 1992 was hij op uitnodiging van het Goethe-instituut in [[Moskou]] en hield verschillende lezingen en een reeks voordrachten.

Sinds 1992 is hij professor aan de [[Staatliche Hochschule für Musik und Darstellende Kunst Stuttgart]] en sinds 2003 is hij verder docent voor muziektheorie aan de ''Kirchenmusikhochschule Tübingen''.

Als componist schrijft hij werken voor verschillende genres.

== Composities ==
=== Werken voor orkest ===
* [[1982]] ''Prozession'', voor orkest
* [[1986]]-[[1987]] ''Nacht und Träume'', voor orkest
* [[1988]] ''“Eine unaussprechliche Leere...”'', voor kamerorkest
* [[1993]] ''Concert'', voor gitaar, slagwerk en strijkorkest
* [[1994]] ''Im Dunkeln singen'', treurmuziek voor twee cello's en strijkorkest
* [[1994]] ''Concert Nr. 2'', voor piano en orkest

=== Werken voor harmonieorkest ===
* [[1989]] ''Concert Nr. 1'', voor piano en harmonieorkest
* [[1992]] ''Inferno'', voor harmonieorkest

=== Missen, oratoria, cantates, motetten en gewijde muziek ===
* [[1993]] ''Weltende'', toccata voor solisten, twee koren, slagwerk, orgel en strijkorkest
* [[1995]] ''Quasi una fantasia...'', voor gemengd koor - tekst: naar [[Jesaja (boek)|Jesaja]] 29
* [[1999]] ''Menschen gehen zu Gott'', motet voor alt en gemengd koor a capella - tekst: [[Dietrich Bonhoeffer]]
* [[1998]]-[[1999]] ''Bergpredigt (De [[Bergrede]])'', oratorium voor spreker, solisten, gemengd koor en orkest - tekst: [[Bijbel (christendom)|Bijbel]], [[Evangelie volgens Matteüs]] (Mat. 5-7)
* [[2001]] ''Memento creatoris tui'', voor bariton en orgel
* [[2001]]-[[2002]] ''Credo'', oratorium in 15 taferelen, voor solisten, gemengd koor, orgel en orkest - première: [[2002]], Stuttgart

=== Muziektheater ===
==== Opera's ====
{| class="wikitable"
! Voltooid in
! titel
! aktes
! première
! libretto
|-
| [[1985]]-[[1986]]
| ''Die Matrone''
| alleen fragment
|
| [[Zsuzsanna Gahse]]
|-
| [[1999]]
| ''Ein Fremder in der Stadt''
|
| [[2000]], [[Stuttgart]], Theaterhaus
| [[Wilhelm Hauff]]
|}

==== Toneelmuziek/Perfomance ====
* [[1993]] ''Leidlos'', voor twee acteuren, video-installatie en instrumentaal ensemble - tekst: [[Zsuzsanna Gahse]] - première: [[1993]], Stuttgart, Tage für Neue Musik

=== Werken voor koren ===
* [[1986]] ''Notturno'', voor twee koren
* [[1986]] ''Salomo-Variationen'', voor vier groepen van koren
* [[1994]] ''Epitaph'', voor achtstemmig gemengd koor a capella
* [[2001]] ''Epitaph II'', voor achtstemmig gemengd koor, basklarinet, contrafagot, cello en contrabas

=== Vocale muziek ===
* [[1984]] ''Jemand im Vorbeigehen'', voor stem en piano
* [[1990]] ''Zwei Sonette von [[William Shakespeare|Shakespeare]]'', voor sopraan, dwarsfluit en gitaar
* [[1992]] ''Geisterbahn'', voor mezzosopraan en kamerorkest
* [[1992]] ''Ein Psalm in der Nacht'', voor bariton en ensemble

=== Kamermuziek ===
* [[1984]] ''D’oltre L’oblio recchi'', voor klarinet, viool, cello en piano
* [[1985]]-[[1986]] ''Strijkkwartet Nr. 1''
* [[1986]] ''Schanah'', voor vijf instrumentalisten
* [[1988]] ''Strijkkwartet Nr. 2 "Zwischen zwei Welten"''
* [[1989]] ''Lovestories'', voor twee blokfluiten
* [[1990]] ''Yokai'', voor flauto traverso en klavecimbel
* [[1990]] ''Senna Hoy'', voor flauto traverso, viool, cello, slagwerk en klavecimbel
* [[1990]] ''Love Stories II'', voor blokfluit en piano
* [[1991]] ''Satyr'', voor hobo, accordeon en contrabas
* [[1992]] ''Palimpsest'', voor twee blokfluiten, viola da gamba, chitarrone en klavecimbel
* [[1992]] ''Eli'', voor flauto traverso en klavecimbel
* [[1993]] ''Schiwa'', voor zes instrumentalisten
* [[1993]] ''Epicedion'', voor tenorblokfluit, zang-fluit, chitarrone, viola da gamba en klavecimbel
* [[1994]] ''Über sich abspielende Dinge...'' toccata voor gitaar en slagwerk
* [[1994]] ''Abgründe'', voor altviool en orgel
* [[1994]] ''Regionen'', voor cello en orgel
* [[1995]] ''Tarantella'', voor twee cello's
* [[1996]] ''Skurrile Skizzen'', voor blokfluit en piano
* [[1998]] ''Toccata'', voor altblokfluit en slagwerk
* [[2000]] ''Credo'', voor gitaar en vibrafoon
* [[2003]] ''Sieben Traumbilder'', voor twee blokfluiten

=== Werken voor orgel ===
* [[1985]] ''Via dolorosa''
* [[1990]] ''Wie eine Maske dahinter die Nacht gähnt''
* [[1995]] ''Schalen des Zorns - Toccata II''
* [[1996]]-[[1997]] ''Concert'', voor orgel en slagwerk-ensemble
* [[1998]]-[[2000]] ''Vier Choralvorspiele''

=== Werken voor piano ===
* [[1991]] ''Standpunkte''
* [[2002]] ''Toccata''

=== Werken voor gitaar ===
* [[1986]] ''Chimère''
* [[1991]] ''Hialemos''

=== Pedagogische werken ===
* ''Familienalbum der Tausendfüßler'', 10 klein pianostukken voor kinder
* ''Leere Saiten voll Musik, I-III'', voor viool en piano
* ''Partiturspiel''

== Bibliografie ==
* Wilfried Wolfgang Bruchhäuser: ''Komponisten der Gegenwart im Deutschen Komponisten-Interessenverband: ein Handbuch'', Berlin: Deutscher Komponisten-Interessenverband, 1995. 1510 p., {{ISBN|3-55561-410-X}}
* Wolfgang Suppan,[[Armin Suppan]]: ''Das Neue Lexikon des Blasmusikwesens'', 4. Auflage, Freiburg-Tiengen, Blasmusikverlag Schulz GmbH, 1994, {{ISBN|3-923058-07-1}}
* David M. Cummings, Dennis K. McIntire: ''International who's who in music and musician's directory - (in the classical and light classical fields)'', Twelfth edition 1990/91, Cambridge, England: International Who's Who in Music, 1991. 1096 p., {{ISBN|0-948875-20-8}}

== Externe link ==
* {{de}} [https://web.archive.org/web/20090502144446/http://www.mh-stuttgart.de/studium/vita/ruoff/ Biografie en werklijst] op de internetpagina van de [[Staatliche Hochschule für Musik und Darstellende Kunst Stuttgart]]

{{Bibliografische informatie}}
{{DEFAULTSORT:Ruoff, Axel D.}}
[[Categorie:20e-eeuws componist]]
[[Categorie:21e-eeuws componist]]
[[Categorie:Duits componist]]
[[Categorie:Duits muziekpedagoog]]


text:
# De zusters Karamazov
De zusters Karamazov is een lied van Drs. P uit 1957 en beschrijft het relaas van twee gezusters, Constance en Mathilde, te Overveen die ruzie krijgen over de verdeling van een erfenis: de kleding van tante Heleen. Uiteindelijk probeert Mathilde haar zuster om te brengen door haar koffie te vergiftigen, maar zij kan het niet laten een slokje te proeven om te controleren of het wel goed is. Dit wordt haar fataal. Constance blijft eenzaam achter met de kleding.
Steeds herhaald wordt dat de tijd ondertussen gewoon voortschrijdt:

Terwijl de kater sliep,
en de pendule liep
en de kanarie sprak:
"Tsjiep, tsjiep, tsjiep, tsjiep".
Het lied vormt entertainment met een melancholische kern: hebzucht kan leiden tot tweedracht, twist en erger, zelfs uiteindelijk tot moord. Opvallend is dat de naam Karamazov (uit de titel) in het lied zelf nergens genoemd wordt. Het lied is dan ook beter bekend onder de (foutieve) naam Tante Constance en tante Mathilde.
De titel van het lied zinspeelt op De gebroeders Karamazov, een bekend boek van de Russische schrijver Fjodor Dostojevski.
De melodie van het refrein is enigszins verwant aan die van het eerste deel van Wolfgang Amadeus Mozarts "Pianosonate nr. 11 in A-majeur (KV 331)".

wikiname: nlwiki

title: De zusters Karamazov

in_language: nl

wikitext:
'''''De zusters Karamazov''''' is een [[lied]] van [[Drs. P]] uit [[1957]] en beschrijft het relaas van twee [[zus|gezusters]], Constance en Mathilde, te [[Overveen]] die ruzie krijgen over de verdeling van een [[Nalatenschap (algemeen)|erfenis]]: de kleding van tante Heleen. Uiteindelijk probeert Mathilde haar zuster om te brengen door haar [[Koffie (drank)|koffie]] te [[Vergiftiging|vergiftigen]], maar zij kan het niet laten een slokje te proeven om te controleren of het wel goed is. Dit wordt haar fataal. Constance blijft eenzaam achter met de kleding.

Steeds herhaald wordt dat de [[tijd]] ondertussen gewoon voortschrijdt: <br />
:''Terwijl de kater sliep,
:''en de pendule liep ''
:''en de kanarie sprak: ''
:''"Tsjiep, tsjiep, tsjiep, tsjiep".''
{{Muzieknotatie|ClefG+2|34|4f1|4g1|4a1|Bar|4a1|4g1|4f1|Bar|4e1|4f1|4g1|Bar|4g1|4f1|4e1|Bar}}
{{Muzieknotatie|ClefG+2|4d1|4e1|4f1|Bar|4f1|4e1|4d1|Bar|4e1|4d1|4c1|Bar|2pd1|End}}

Het lied vormt entertainment met een [[Melancholie (gemoedstoestand)|melancholische]] kern: [[hebzucht]] kan leiden tot [[tweedracht]], [[ruzie|twist]] en erger, zelfs uiteindelijk tot [[moord]]. Opvallend is dat de naam Karamazov (uit de titel) in het lied zelf nergens genoemd wordt. Het lied is dan ook beter bekend onder de (foutieve) naam '''''Tante Constance en tante Mathilde'''''.

De titel van het lied zinspeelt op ''[[De gebroeders Karamazov]]'', een bekend boek van de Russische schrijver [[Fjodor Dostojevski]].

De melodie van het refrein is enigszins verwant aan die van het eerste deel van [[Wolfgang Amadeus Mozart]]s ''"Pianosonate nr. 11 in A-majeur (KV 331)".''

==Externe links==
*[https://www.youtube.com/watch?v=0jDdNORZXvQ ''Christina Applegate On Freaky Dutch Traditions''] op YouTube
*[http://home.scarlet.be/~tsj31801/tekst/Karamazov.htm Tekst van ''De zusters Karamazov'']

{{appendix}}

{{DEFAULTSORT:Zusters Karamazov, de}}

[[Categorie:Nederlandstalig lied]]
[[Categorie:Single uit 1957]]
[[Categorie:Nummer van Drs. P]]
[[Categorie:Overveen]]
[[Categorie:Fictief duo|Karamazov]]


text:
# Tetraschistis paula
Tetraschistis paula is een vlinder uit de familie van de snuitmotten (Pyralidae). De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1904 door Schaus.

title: Tetraschistis paula

wikitext:
{{Taxobox vlinder
| titelweergave = cursief
| naam = ''Tetraschistis paula''
| afbeelding =
| familie = [[Snuitmotten|Pyralidae]] (Snuitmotten)
| onderfamilie = [[Chrysauginae]]
| tribus =
| geslacht = ''[[Tetraschistis]]''
| w-naam = ''Tetraschistis paula''
| auteur = Schaus
| datum = 1904
| haakjes =
| commons =
| species =
}}
'''''Tetraschistis paula''''' is een [[vlinders|vlinder]] uit de familie van de [[Snuitmotten|snuitmotten (Pyralidae)]].<ref>{{Brontabel|9999-Lepindex}}</ref> De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1904 door Schaus.

{{Appendix}}
{{beginnetje|biologie|2013|04|06}}

[[Categorie:Snuitmotten]]

title: Tetraschistis paula

Rijk: Animalia (Dieren)

Stam: Arthropoda (Geleedpotigen)

Klasse: Insecta (Insecten)

Orde: Lepidoptera (Vlinders)

Familie: Pyralidae (Snuitmotten)

Onderfamilie: Chrysauginae

Geslacht: Tetraschistis

title: Soort

Portaal: Biologie · Insecten


text:
# Overtoom 39-41 (Amsterdam)
Overtoom 39-41, Amsterdam is een gebouwencomplex aan de Overtoom in Amsterdam-West.

## Geschiedenis
De Overtoom als Overtoomsche Vaart was eeuwenlang een van de radiaal (water)wegen vanuit Amsterdam richting het (zuid)westen. Wanneer de vaart rond 1903 gedempt wordt is er alleen nog het wegverkeer over, maar de straat werd in de eeuw na demping een steeds belangrijker wordende verbinding tussen Amsterdam-Centrum en Amsterdam-West, Amsterdam Nieuw-West. Gedurende al die tijd werd er gebouwd, gesloopt en opnieuw gebouwd aan de vaart/straat.

## Gebruik
De Overtoom groeide uit naar een van de radiaalwegen vanuit het Amsterdam-Centrum naar West en Amsterdam Nieuw-West. Het verkeer nam trouwens in de gehele stad toe. Daarom besloot de gemeente Amsterdam in juni 1922 over te gaan tot de bouw van een nieuw gebouw voor "Bureau Verkeerswezen", dat tot dan toe gevestigd was aan de Oudezijds Achterburgwal 185. Amsterdam koos voor nieuwbouw aan de steeds drukker wordende Overtoom voor het onderbrengen van de rijwiel- en motorrijwielbrigades, onderzoek voor motorrijtuigen en weging van vrachtauto’s. Nadeel was dat het niet in het stadscentrum lag, voordeel was dat van hieruit de gehele stad vlot bestreken kon worden en andersom, de Overtoom was makkelijk bereikbaar. Aan de Dienst der Publieke Werken werd een gebouw gevraagd en deze kwam van de hand van de daar werkende architect Pieter Lucas Marnette, de inrichting werd verzorgd door Ad Grimmon. Om het gebouw te kunnen realiseren moesten echter een aantal gebouwtjes gesloopt worden; deze waren tot dan in gebruik bij de Amsterdamsche Omnibus Maatschappij (onder andere paardenstalling). Het gebouwtje ontworpen door Gerlof en Abraham Salm ging tegen de vlakte. De aanbesteding vond plaats in het voorjaar van 1923. Het gebouw werd op 1 oktober 1924 in gebruik genomen. De plaatsing was handig, de bereden politie was namelijk gevestigd op Overtoom 33, Amsterdam.
Marnette ontwierp voornamelijk binnen de stijl van de Amsterdamse School. Hij kwam met vier bouwlagen. De begane grond is uitgevoerd in natuursteen met twee poorten gescheiden door de brigadiersloge. Die verdieping diende voor enerzijds de weging van vrachtauto’s (linkeringang) en anderzijds tot stalling van politieauto’s en motoren (rechts). Daarboven komen drie verdiepingen met opvallend slechts twee raamrijen. De eerste verdieping bood onderdak aan (hoofd-)inspecteurs, de tweede voor wachtruimten voor agenten met kleed- en schrijfruimten. De bovenste etage is geheel in baksteen uitgevoerd. De vensterstroken komen aan beide uiteinden in rondingen naar voren om daarna weer via een andere ronding aan te sluiten op de gevel, een nachtmerrie voor metselaars en glaszetters. Boven in de gevel zijn nog twee kleine raampjes te vinden ter bediening van de aan de gevel gemonteerde vlaggenmasten. Voort zijn er ter versiering nog twee natuurstenen blokjes te zien. Vanwege de toegepaste stijl is die voorgevel geheel symmetrisch uitgevoerd. Wat in die bouwstijl ook gangbaar was, waren zware massieve houten deuren met smeedijzer versieringen erop, dus die vindt men ook in dit pand. Het “Bureau Verkeerswezen” werd aangegeven in dezelfde stijl en was aangegeven op een gekantelde vierkant van natuursteen bij de brigadiersloge. Opvallend is verder de getande dakrand.
Hoe snel het verkeer toenam blijkt uit dat vanuit dit gebouw de eerste verkeerslichten in Amsterdam werden bediend; het is dan circa 1932, onder andere voor Leidseplein, Spui en Koningsplein.
Wat in de beginperiode een voordeel bleek, bleek later weer een nadeel. De Overtoom werd dermate druk, dat het gebouw steeds moeilijker bereikbaar werd. Het Bureau Verkeerswezen trok in 1941 weg naar de Elandsgracht 117/Marnixstraat, het nieuwe hoofdbureau van politie. Het werd vervangen door de Radio Auto- en Motordienst (RAMD), op de etages kwam de Kinderpolitie te werken. De RAMD vertrok in 1966 naar het gecombineerde politie- en PTT-kantoor aan de Lodewijk van Deysselstraat in Amsterdam Nieuw-West.
Het gebouw werd op 19 oktober 1995 opgenomen in het monumentenregister. Voor totaalbehoud was het toen al te laat; diverse verbouwingen hadden hun tol geëist bij met name de inrichting. In 2021 biedt het gebouw onderdak aan een fitnesscentrum, de bovenetages zijn omgebouwd tot appartementen.

title: Overtoom 39-41 (Amsterdam)

wikitext:
{{Infobox gebouw
| naam          = Overtoom 39-41
| afbeelding    = Overtoom 39.JPG
| onderschrift  = Overtoom 39-41 (september 2020)
| locatie       = [[Amsterdam-West]]
[[Overtoom (Amsterdam)|Overtoom]]
| status        =
| oorspronkelijke functie = politiebureau
| gebruik       = sportschool, bewoning
| ontwerp       = 1923
| start         =
| gereed        = 1924
| opening       =
| sluiting      =
| verbouwing    = 1995
| restauratie   =
| sloopjaar     =
| bouwstijl     = [[Amsterdamse School (bouwstijl)|Amsterdamse School]]
| architect     = [[Pieter Lucas Marnette]]
[[Ad Grimmon]]
[[Dienst der Publieke Werken (Amsterdam)|Publieke Werken]]
| eigenaar      =
| monumentstatus= rijksmonument
| complexnummer =
| monumentnummer= 492082
| lijst         =
| mapname       =
| lat_deg       =
| lat_min       =
| lat_sec       =
| lat_dir       =
| lon_deg       =
| lon_min       =
| lon_sec       =
| lon_dir       =
}}
[[Bestand:2021_Overtoom_37-43,_Asd_(3).jpg|thumb|De oorspronkelijke linker ingang Overtoom 39-41 (januari 2021)]]

'''Overtoom 39-41, Amsterdam''' is een gebouwencomplex aan de [[Overtoom (Amsterdam)|Overtoom]] in [[Amsterdam-West]].

== Geschiedenis ==
De Overtoom als Overtoomsche Vaart was eeuwenlang een van de radiaal (water)wegen vanuit Amsterdam richting het (zuid)westen. Wanneer de vaart rond 1903 gedempt wordt is er alleen nog het wegverkeer over, maar de straat werd in de eeuw na demping een steeds belangrijker wordende verbinding tussen [[Amsterdam-Centrum]] en Amsterdam-West, [[Amsterdam Nieuw-West]]. Gedurende al die tijd werd er gebouwd, gesloopt en opnieuw gebouwd aan de vaart/straat.

== Gebruik ==
De Overtoom groeide uit naar een van de radiaalwegen vanuit het [[Amsterdam-Centrum]] naar West en [[Amsterdam Nieuw-West]]. Het verkeer nam trouwens in de gehele stad toe. Daarom besloot de [[Amsterdam (gemeente)|gemeente Amsterdam]] in juni 1922 over te gaan tot de bouw van een nieuw gebouw voor "Bureau Verkeerswezen", dat tot dan toe gevestigd was aan de [[Oudezijds Achterburgwal]] 185.<ref>[https://resolver.kb.nl/resolve?urn=ddd:010026128:mpeg21:a0013 Nieuwe Rotterdamsche Courant, 20 juni 1922, Het bureau verkeerswezen]</ref> Amsterdam koos voor nieuwbouw aan de steeds drukker wordende Overtoom voor het onderbrengen van de rijwiel- en motorrijwielbrigades, onderzoek voor motorrijtuigen en weging van vrachtauto’s. Nadeel was dat het niet in het stadscentrum lag, voordeel was dat van hieruit de gehele stad vlot bestreken kon worden en andersom, de Overtoom was makkelijk bereikbaar. Aan de [[Dienst der Publieke Werken (Amsterdam)|Dienst der Publieke Werken]] werd een gebouw gevraagd en deze kwam van de hand van de daar werkende architect [[Pieter Lucas Marnette]], de inrichting werd verzorgd door [[Ad Grimmon]]. Om het gebouw te kunnen realiseren moesten echter een aantal gebouwtjes gesloopt worden; deze waren tot dan in gebruik bij de [[Amsterdamsche Omnibus Maatschappij]] (onder andere paardenstalling). Het gebouwtje ontworpen door [[Gerlof Salm|Gerlof]] en [[Abraham Salm]] ging tegen de vlakte.<ref>[https://archief.amsterdam/beeldbank/detail/5a0c33cc-f2b2-4bab-67ef-dc6f7d7496d6 Beeldbank Amsterdam, Foto Overtoom 33-45 vlak voor de sloop (geraadpleegd 18 maart 2021)]</ref> De aanbesteding vond plaats in het voorjaar van 1923. Het gebouw werd op 1 oktober 1924 in gebruik genomen.<ref>[https://resolver.kb.nl/resolve?urn=ddd:011083287:mpeg21:a0099 Het Volk, 29 september 1924, Het nieuwe bureau]</ref> De plaatsing was handig, de bereden politie was namelijk gevestigd op [[Overtoom 33, Amsterdam]].

Marnette ontwierp voornamelijk binnen de stijl van de [[Amsterdamse School (bouwstijl)|Amsterdamse School]]. Hij kwam met vier bouwlagen. De begane grond is uitgevoerd in natuursteen met twee poorten gescheiden door de brigadiersloge. Die verdieping diende voor enerzijds de weging van vrachtauto’s (linkeringang) en anderzijds tot stalling van politieauto’s en motoren (rechts). Daarboven komen drie verdiepingen met opvallend slechts twee raamrijen. De eerste verdieping bood onderdak aan (hoofd-)inspecteurs, de tweede voor wachtruimten voor agenten met kleed- en schrijfruimten. De bovenste etage is geheel in baksteen uitgevoerd. De vensterstroken komen aan beide uiteinden in rondingen naar voren om daarna weer via een andere ronding aan te sluiten op de gevel, een nachtmerrie voor metselaars en glaszetters. Boven in de gevel zijn nog twee kleine raampjes te vinden ter bediening van de aan de gevel gemonteerde vlaggenmasten. Voort zijn er ter versiering nog twee natuurstenen blokjes te zien. Vanwege de toegepaste stijl is die voorgevel geheel [[symmetrie|symmetrisch]] uitgevoerd. Wat in die bouwstijl ook gangbaar was, waren zware massieve houten deuren met smeedijzer versieringen erop, dus die vindt men ook in dit pand. Het “Bureau Verkeerswezen” werd aangegeven in dezelfde stijl en was aangegeven op een gekantelde vierkant van natuursteen bij de brigadiersloge.<ref>[https://archief.amsterdam/beeldbank/detail/2b23b643-e5de-62c2-51ac-e7595445ca25 Beeldbank Amsterdam: Bureau Verkeerswezen op 37-43]</ref> Opvallend is verder de getande dakrand.

Hoe snel het verkeer toenam blijkt uit dat vanuit dit gebouw de eerste [[verkeerslicht]]en in Amsterdam werden bediend; het is dan circa 1932, onder andere voor [[Leidseplein (Amsterdam)|Leidseplein]], [[Spui (Amsterdam)|Spui]] en [[Koningsplein (Amsterdam)|Koningsplein]].

Wat in de beginperiode een voordeel bleek, bleek later weer een nadeel. De Overtoom werd dermate druk, dat het gebouw steeds moeilijker bereikbaar werd. Het Bureau Verkeerswezen trok in 1941 weg naar de [[Elandsgracht 117]]/Marnixstraat, het nieuwe hoofdbureau van politie. Het werd vervangen door de Radio Auto- en Motordienst (RAMD), op de etages kwam de Kinderpolitie te werken. De RAMD vertrok in 1966 naar het gecombineerde politie- en PTT-kantoor aan de [[Lodewijk van Deysselstraat]] in Amsterdam Nieuw-West.<ref>[https://resolver.kb.nl/resolve?urn=ABCDDD:010834091:mpeg21:a0270 Het Parool, 10 juni 1965, Verhuizing RAMD]</ref><ref>[https://resolver.kb.nl/resolve?urn=ABCDDD:010835836:mpeg21:a0147 Het Parool, 9 juli 1966, vertrek RAMD]</ref>

Het gebouw werd op 19 oktober 1995 opgenomen in het [[monumentenregister]]. Voor totaalbehoud was het toen al te laat; diverse verbouwingen hadden hun tol geëist bij met name de inrichting. In 2021 biedt het gebouw onderdak aan een fitnesscentrum, de bovenetages zijn omgebouwd tot appartementen.

{{Appendix|2=
*[https://monumentenregister.cultureelerfgoed.nl/monumenten/492082 Monumentenregister 492082]
*[http://adgrimmon.nl/monografie/bureau-verkeerspolitie-overtoom/ Ad Grimmon (geraadpleegd 18 maart 2021)]
*[https://resolver.kb.nl/resolve?urn=ddd:011083292:mpeg21:a0120 Het Volk, 4 oktober 1924, Inrichting gebouw]
*[https://amsterdamse-school.nl/objecten/gebouwen/bureau-verkeerswezen,-overtoom/ Amsterdamse School (geraadpleegd 18 maart 2021)]
*[https://archief.amsterdam/inventarissen/scans/10057/49.10/start/0/limit/10/highlight/1 Archief Publieke Werken (dossier 24430)]
----
{{References}}
}}
{{Coor title dms|52|21|46.84|N|4|52|38.06|E|scale:1563}}

{{DEFAULTSORT:Overtoom 039-041 (Amsterdam)}}
[[Categorie:Bouwwerk in Amsterdam-West]]
[[Categorie:Rijksmonument in Amsterdam]]
[[Categorie:Woning in Amsterdam]]

title: Locatie

Locatie: Amsterdam-West · Overtoom

Coördinaten: 52° 22′ NB, 4° 53′ OL

title: Status en tijdlijn

Oorspr. functie: politiebureau

Huidig gebruik: sportschool, bewoning

title: Architectuur

Bouwstijl: Amsterdamse School

title: Bouwinfo

Architect: Pieter Lucas Marnette · Ad Grimmon · Publieke Werken

title: Erkenning

Monumentstatus: rijksmonument

Portaal: Civiele techniek en bouwkunde


text:
# Parellisina latirostris
Parellisina latirostris is een mosdiertjessoort uit de familie van de Calloporidae. De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1940 door Osburn.

title: Parellisina latirostris

wikitext:
{{Taxobox
| titelweergave = cursief
| naam = ''Parellisina latirostris''
| afbeelding =
| rijk = [[Dieren (biologie)|Animalia]] (Dieren)
| stam = [[Mosdiertjes|Bryozoa]] ([[Mosdiertjes]])
| klasse = [[Gymnolaemata]]
| orde = [[Cheilostomatida]]
| familie = [[Calloporidae]]
| geslacht = ''[[Parellisina]]''
| w-naam = ''Parellisina latirostris''
| auteur = Osburn
| datum = 1940
| haakjes =
| commons =
| species =
| worms = 422260
}}
'''''Parellisina latirostris''''' is een [[mosdiertjes]][[soort]] uit de familie van de [[Calloporidae]].<ref>Bock, P. (2012). <i>Parellisina latirostris</i> Osburn, 1940. In: Bock, Phil; Gordon, D. (2012) World list of Bryozoa. Geraadpleegd via:  World Register of Marine Species op http://www.marinespecies.org/aphia.php?p=taxdetails&id=422260</ref> De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1940 door Osburn.

{{Appendix}}
{{beginnetje|biologie|2013|03|03}}

[[Categorie:Calloporidae]]

title: Parellisina latirostris

Stam: Bryozoa (Mosdiertjes)

Klasse: Gymnolaemata

Orde: Cheilostomatida

Familie: Calloporidae

Geslacht: Parellisina

title: Soort

Portaal: Biologie


text:
# Tonya (stad)
Tonya is een stad in het gelijknamige district in de provincie Trabzon in Turkije. Het ligt aan de Zwarte Zee in het gebied dat met de naam Pontus wordt aangeduid.
- Gemeinsame Normdatei: 7631333-5
- Library of Congress Control Number: n2004054737
- Nationale Bibliotheek van Israël: 987007473867905171
- Virtual International Authority File: 125692114
- WorldCat: E39PBJg4hDrYdDDCPcHHcHH9jC

title: Tonya (stad)

wikitext:
{{Infobox plaats in Turkije
| land = Turkije
| soort = Stad
| naam = Tonya
| area =
| subarea = [[Trabzon (provincie)|Trabzon]]
| district = [[Tonya (district)|Tonya]]
| lat_deg = 40
| lat_min = 53
| lat_dir = N
| lon_deg = 39
| lon_min = 17
| lon_dir = E
| inwoners  = 12.666
| dichtheid =
| census = 2000
| km2 =
| hoogte =
| image =
| caption =
| website =
}}
'''Tonya''' is een [[stad]] in het [[Tonya (district)|gelijknamige district]] in de provincie [[Trabzon (provincie)|Trabzon]] in [[Turkije]]. Het ligt aan de [[Zwarte Zee]] in het gebied dat met de naam [[Pontus (gebied)|Pontus]] wordt aangeduid.

{{Beginnetje|landen & volken|land=Turkije|2008|12|30}}
{{Bibliografische informatie}}

[[Categorie:Gemeente in Turkije]]
[[Categorie:Stad in Turkije]]
[[Categorie:Trabzon]]

title: Situering

Provincie: Trabzon

District: Tonya

title: Algemeen

Portaal: Turkije