text:
# La Valse du Gorille
La Valse du Gorille is een Franse film van Bernard Borderie die werd uitgebracht in 1959.
Het scenario is gebaseerd op de gelijknamige misdaadroman (1955) van Antoine Dominique.

## Verhaal
De geheime diensten van vier grootmachten (Duitsland, Groot-Brittannië, de Verenigde Staten en de Sovjet-Unie) 'walsen' rond de formule van een ultrageheime uitvinding van de Duitse geleerde Keibel. Allen willen ze Keibel gevangennemen om zijn plannen van een revolutionaire raket te bemachtigen.
De Franse geheimagent Géo Paquet, bijgenaamd 'Le Gorille', wordt door kolonel Berthomieu, zijn vroegere chef, gevraagd om Keibel te bevrijden. Wanneer hij verneemt dat Berthomieu is ontvoerd door de Duitse geheimagent Lohn doet hij er alles aan om de kolonel te bevrijden en gaat hij daarna de confrontatie aan met de andere tegenstanders.

## Rolverdeling
| Acteur          | Personage          | Beschrijving                                |
| --------------- | ------------------ | ------------------------------------------- |
| Roger Hanin     | Géo Paquet         | 'Le Gorille'                                |
| Charles Vanel   | kolonel Berthomieu | 'Le Vieux'                                  |
| Yves Barsacq    | Berthier           | een geheimagent                             |
| Jess Hahn       | Ted Parker         |                                             |
| Michel Thomass  | Boris Almazian     |                                             |
| René Havard     | Greffier           | de chemicus                                 |
| Ursula Herwig   | Luise Keibel       | de dochter van de professor                 |
| Wolfgang Preiss | Otto Lohn          | de Duitse agent                             |
| Richard Larke   |                    | de Engelse agent die Jack een bezoek brengt |
| Victor Tacik    | Keibel             | professor                                   |
| Suzanne Dehelly | Hortense           | de boekhandelaarster                        |
| Micheline Gary  |                    | de 'blonde' van de brasserie                |
| Jean Juillard   |                    | de Franse afgevaardigde                     |
| Pierre Collet   | Bergère            | een Franse agent                            |
| Ton Kuyl        | Jack Wilhelm       | de verloofde van Luise                      |
| Claude Vernier  | Kurt Von Rosberg   | een Duitse agent                            |
| Lutz Gabor      | Franz              | een Duitse agent                            |

title: La Valse du Gorille

wikitext:
{{Infobox film
| titel              = La Valse du Gorille
| afbeelding         =
| onderschrift       =
| tagline            =
| alternatieve titel =
| regie              = [[Bernard Borderie]]
| producer           = [[Raoul Ploquin]]
[[Renée Saint-Cyr]]
| schrijver          = [[Bernard Borderie]]
[[Jacques Robert]]
[[Antoine Dominique]]
| voice-over         =
| spelers            = [[Roger Hanin]]
[[Charles Vanel]]
[[Yves Barsacq]]
| muziek             = [[Jean Leccia]]
| montage            = [[Christian Gaudin]]
| cinematografie     = [[Claude Renoir (1913-1993)|Claude Renoir]]
| distributeur       =
| première           = 7 oktober 1959 {{FR}}
| genre              = Spionage, drama
| lengte             = 100 minuten
| taal               = Frans
| land               = {{FR}}
| budget             =
| locatie            =
| bezoekers          = 1 726 072 {{FR}}
| opbrengst          =
| nominaties         =
| prijzen            =
| voorloper          = ''[[Le Gorille vous salue bien]]'' ([[Bernard Borderie]], 1958)
| vervolg            = ''[[Le Gorille a mordu l'archevêque]]'' ([[Maurice Labro]], 1962)
| remake             =
| imdb               = 0126712
| moviemeter         = 47134
}}
'''''La Valse du Gorille''''' is een [[Frankrijk|Franse]] film van [[Bernard Borderie]] die werd uitgebracht in [[Film in 1959|1959]].

Het scenario is gebaseerd op de gelijknamige misdaadroman (1955) van Antoine Dominique.
==Verhaal==
{{Leeswaarschuwing}}
De geheime diensten van vier grootmachten (Duitsland, Groot-Brittannië, de Verenigde Staten en de Sovjet-Unie) 'walsen' rond de formule van een ultrageheime uitvinding van de Duitse geleerde Keibel. Allen willen ze Keibel gevangennemen om zijn plannen van een revolutionaire raket te bemachtigen.

De Franse geheimagent Géo Paquet, bijgenaamd 'Le Gorille', wordt door kolonel Berthomieu, zijn vroegere chef, gevraagd om Keibel te bevrijden. Wanneer hij verneemt dat Berthomieu is ontvoerd door de Duitse geheimagent Lohn doet hij er alles aan om de kolonel te bevrijden en gaat hij daarna de confrontatie aan met de andere tegenstanders.

==Rolverdeling==
{{tabel cast|kolom3=Beschrijving}}
|-
| [[Roger Hanin]] || Géo Paquet || 'Le Gorille'
|-
| [[Charles Vanel]] || kolonel Berthomieu || 'Le Vieux'
|-
| [[Yves Barsacq]] || Berthier || een geheimagent
|-
| [[Jess Hahn]] || Ted Parker ||
|-
| [[Michel Thomass]] || Boris Almazian ||
|-
| [[René Havard]] || Greffier || de chemicus
|-
| [[Ursula Herwig]] || Luise Keibel || de dochter van de professor
|-
| [[Wolfgang Preiss]] || Otto Lohn || de Duitse agent
|-
| [[Richard Larke]] ||  || de Engelse agent die Jack een bezoek brengt
|-
| [[Victor Tacik]] || Keibel || professor
|-
| [[Suzanne Dehelly]] || Hortense || de boekhandelaarster
|-
| [[Micheline Gary]] ||  || de 'blonde' van de brasserie
|-
| [[Jean Juillard]] ||  || de Franse afgevaardigde
|-
| [[Pierre Collet]] || Bergère || een Franse agent
|-
| [[Ton Kuyl]] || Jack Wilhelm || de verloofde van Luise
|-
| [[Claude Vernier]] || Kurt Von Rosberg || een Duitse agent
|-
| [[Lutz Gabor]] || Franz || een Duitse agent
|}

== Externe link ==
* {{Link IMDb titel|id=0126712|label=La Valse du Gorille}}
{{DEFAULTSORT:Valse du Gorille, La}}
[[Categorie:Franse film]]
[[Categorie:Spionagefilm]]
[[Categorie:Dramafilm]]
[[Categorie:Film uit 1959]]

title: La Valse du Gorille

Regie: Bernard Borderie

Producent: Raoul Ploquin · Renée Saint-Cyr

Scenario: Bernard Borderie · Jacques Robert · Antoine Dominique

Hoofdrollen: Roger Hanin · Charles Vanel · Yves Barsacq

Muziek: Jean Leccia

Montage: Christian Gaudin

Cinematografie: Claude Renoir

Première: 7 oktober 1959 Frankrijk

Genre: Spionage, drama

Speelduur: 100 minuten

Taal: Frans

Land: Frankrijk

Aantal bezoekers: 1 726 072 Frankrijk

Voorloper: Le Gorille vous salue bien (Bernard Borderie, 1958)

Vervolg: Le Gorille a mordu l'archevêque (Maurice Labro, 1962)


text:
# Vasili Sjoeksjin
Vasili Makarovitsj Sjoeksjin (Russisch: Василий Макарович Шукшин) (Srostki (Kraj Altaj), 25 juli 1929 - Kletskaja (stanitsa in oblast Volgograd), 2 oktober 1974) was een Russisch acteur, filmregisseur en schrijver van vooral korte verhalen.

## Filmregisseur
Sjoeksjin was een bekende figuur in de Russische filmwereld; hij was zowel acteur, scenarioschrijver als regisseur. Voor zijn scenario "Kijk eens wat een kerel" (1964) kreeg Sjoeksjin de Gouden Leeuw op het filmfestival van Venetië.

## Literair werk
De meeste bekendheid heeft Sjoeksjin echter te danken aan zijn meer dan honderd verhalen over algemeen-menselijke, existentiële problemen, waarin het sociale aspect op de achtergrond treedt. Centraal in zijn verhalen staan de boer en de plattelandsmens die naar de stad trekt (en die de stedelijke beschaving ervaart als iets vervreemdends). De mens is op zoek naar zijn vrijheid, geen politieke vrijheid, maar de vrijheid om zichzelf te zijn, zich te kunnen laten gaan in een droomwereld van sprookjes en poëzie. Zijn hoofdpersonen zijn bijna altijd zonderlingen, op zoek naar het geluk dat ze niet vinden, eenzaam en melancholisch. Wodka is een onmisbare accessoire in zijn verhalen: het verlicht de pijn. Grootste hinderpaal op weg naar het geluk is de vrouw in de rol van echtgenote. Verder denkt Sjoeksjin vaak na over de zin van het leven en over God.
Sjoeksjin schrijft in een levende taal met veel dialoog en veel stukken in gekleurde Russische volkstaal.
Een kleine selectie van zijn verhalen verscheen in Nederland in de reeks Russische Miniaturen, samen met werk van onder andere Joeri Kazakov. In 2009 verscheen werk van hem in de bundel Moderne Russische verhalen.

wikiname: nlwiki

title: Vasili Sjoeksjin

in_language: nl

wikitext:
[[Bestand:Шукшин Василий Макарович (конверт) (1).jpg|miniatuur]]
'''Vasili Makarovitsj Sjoeksjin''' ([[Russisch]]: {{Lang|ru|Василий Макарович Шукшин}}) ([[Srostki]] ([[Kraj Altaj]]), [[25 juli]] [[1929]] - [[Kletskaja]] ([[stanitsa]] in [[oblast Volgograd]]), [[2 oktober]] [[1974]]) was een Russisch acteur, filmregisseur en schrijver van vooral korte verhalen.

== Filmregisseur ==
Sjoeksjin was een bekende figuur in de Russische filmwereld; hij was zowel acteur, scenarioschrijver als regisseur. Voor zijn scenario "Kijk eens wat een kerel" (1964) kreeg Sjoeksjin de [[Gouden Leeuw (prijs)|Gouden Leeuw]] op het [[filmfestival van Venetië]].

== Literair werk ==
De meeste bekendheid heeft Sjoeksjin echter te danken aan zijn meer dan honderd verhalen over algemeen-menselijke, existentiële problemen, waarin het sociale aspect op de achtergrond treedt. Centraal in zijn verhalen staan de boer en de plattelandsmens die naar de stad trekt (en die de stedelijke beschaving ervaart als iets vervreemdends). De mens is op zoek naar zijn vrijheid, geen politieke vrijheid, maar de vrijheid om zichzelf te zijn, zich te kunnen laten gaan in een droomwereld van sprookjes en poëzie. Zijn hoofdpersonen zijn bijna altijd zonderlingen, op zoek naar het geluk dat ze niet vinden, eenzaam en melancholisch. Wodka is een onmisbare accessoire in zijn verhalen: het verlicht de pijn. Grootste hinderpaal op weg naar het geluk is de vrouw in de rol van echtgenote. Verder denkt Sjoeksjin vaak na over de zin van het leven en over God.

Sjoeksjin schrijft in een levende taal met veel dialoog en veel stukken in gekleurde Russische volkstaal.

Een kleine selectie van zijn verhalen verscheen in Nederland in de reeks [[Russische Miniaturen]], samen met werk van onder andere [[Joeri Kazakov]]. In 2009 verscheen werk van hem in de bundel ''Moderne Russische verhalen''.

== Literatuur en bronnen ==
* E. Waegemans: Russische letterkunde, 1986, Utrecht
* [[Fred Bachrach|A. Bachrach]] e.a.: Encyclopedie van de wereldliteratuur, 1980, Bussum

== Externe link ==
* {{en}}[http://www.sovlit.com/rasskazy/iwanttolive.html Verhaal: I want to live]

{{Bibliografische informatie}}
{{DEFAULTSORT:Sjoeksjin, Vasili}}
[[Categorie:Russisch schrijver]]
[[Categorie:Russisch acteur]]
[[Categorie:Russisch filmregisseur]]
[[Categorie:Russisch scenarioschrijver]]


text:
# Namche Bazaar
Namche Bazaar (ook wel: Namche Bajar of Nemche Bazaar, Nepalees: नाम्चे बजार) is een plaats in de dorpscommissie Namche in het district Solukhumbu in het noordoosten van Nepal. In het dorpje bevindt een politiekantoor, postkantoor, bank en school.
Net aan de andere kant van de berg ligt Syanboche Airport, met chartervluchten naar het naastgelegen Lukla. Doordat Namche Bazaar niet ver van de Mount Everest ligt is het een plaats waar veel toeristen doorheen trekken.
- Namche Bazar

title: Namche Bazaar

wikitext:
{{Infobox plaats in land
| land = Nepal
| naam = Namche Baza
| soort= Plaats
| altnaam =
| situeringnaam1 = [[Regio's van Nepal|Regio]]
| situering1 = Eastern (EDR)
| situeringnaam3 = [[Zones van Nepal|Zone]]
| situering3 = [[Sagarmatha (zone)|Sagarmatha]]
| district = [[Solukhumbu (district)|Solukhumbu]]
| gemeente = Namche ([[Dorpscommissie (Nepal)|''dorpscommissie'')]]
| inwoners =
| census =
| km2 =
| hoogte = 3460<ref>[https://web.archive.org/web/20090704012028/http://www.ngiip.gov.np/pdf/vol1solukhumbu.pdf National Geographic Information Infrastructure Programme: ''Index of Geographical Names of Nepal'' (p. 9, nr 314).]</ref>
| lat_deg = 27
| lat_min = 49
| lat_dir = N
| lon_deg = 86
| lon_min = 43
| lon_dir = E
| image = Namche bazaar krish.jpg|300px
| caption =
| www =
}}

'''Namche Bazaar''' (ook wel: ''Namche Bajar'' of ''Nemche Bazaar'', [[Nepalees]]: नाम्चे बजार) is een plaats in de [[Dorpscommissie (Nepal)|dorpscommissie]] Namche in het district [[Solukhumbu (district)|Solukhumbu]] in het noordoosten van [[Nepal]]. In het dorpje bevindt een politiekantoor, postkantoor, bank en school.

Net aan de andere kant van de berg ligt Syanboche Airport, met chartervluchten naar het naastgelegen [[Lukla]]. Doordat Namche Bazaar niet ver van de [[Mount Everest]] ligt is het een plaats waar veel toeristen doorheen trekken.

[[Bestand:NamcheMarkt.jpg|thumb|De wekelijkse markt in Namche Bazaar]]

<br><gallery class=center caption="Namche Bazar">
Namche Bazaar-06-2007-gje.jpg
Namche Bazaar-20-2007-gje.jpg
Namche Bazaar-40-2007-gje.jpg
Namche Bazaar-46-2007-gje.jpg
Namche Bazaar-Gompa-20-2007-gje.jpg
Namche Bazaar-Tibetermarkt-12-Choerte-2007-gje.jpg
</gallery>

{{Appendix}}

[[Categorie:Solokhumbu (district)]]
[[Categorie:Plaats in Nepal]]

title: Situering

Regio: Eastern (EDR)

Zone: Sagarmatha

District: Solukhumbu

Gemeente: Namche (dorpscommissie)

title: Foto's

Portaal: Azië


text:
# A Passage to India (soundtrack)
A Passage to India is de originele soundtrack, gecomponeerd en gedirigeerd door Maurice Jarre voor de film A Passage to India uit 1984 van David Lean. Het album werd uitgebracht in 1985 door Capitol Records en EMI.

## Achtergrond
De partituur werd uitgevoerd door het Royal Philharmonic Orchestra en opgenomen in de CTS Studios in Kensington, Londen. De muziek werd opgenomen en gemixt door Richard Lewzey.
De soundtrack won de Oscar voor beste originele muziek en de Golden Globe voor beste filmmuziek.
In 2013 bracht Quartet Records een uitgebreide editie uit in een gelimiteerde oplage van 1200 exemplaren. Het album bevat bonustracks, muziek wat niet of gedeeltelijk is gebruikt in de film, de bekende mars "Punjaub march" van Charles Payne en de nummers van het originele album uit 1985.

## Tracklijst
Alle muziek en teksten zijn geschreven door Maurice Jarre.
| 1.                 | A Passage to India    | 1:53 |
| 2.                 | The Marabar Caves     | 3:07 |
| 3.                 | Bombay March          | 2:34 |
| 4.                 | The Temple            | 5:21 |
| 5.                 | Frangipani            | 3:01 |
| 6.                 | Chandrapore           | 4:46 |
| 7.                 | Adela                 | 4:25 |
| 8.                 | Expectations          | 3:08 |
| 9.                 | Bicycle Ride          | 3:29 |
| 10.                | Climbing to the Caves | 4:00 |
| 11.                | Kashmir               | 2:21 |
| 12.                | Back to England       | 2:30 |
| Totale duur: 40:35 |                       |      |

## Personeel
- Barry Griffith – concertmeester
- Aashish Khan – Tambura (Indiase adviseur)
- John Leach – santoor
- Jeanne Loriod – ondes-Martenot
- Cynthia Millar – ondes-Martenot
- Ram Narayan – sarangi

## Prijzen en nominaties
| Jaar | Prijs                              | Categorie                                                                       | Genomineerde(n)                    | Uitslag     |
| ---- | ---------------------------------- | ------------------------------------------------------------------------------- | ---------------------------------- | ----------- |
| 1985 | Academy Award (Oscar)              | Beste originele muziek                                                          | A Passage to India – Maurice Jarre | Gewonnen    |
| 1985 | Golden Globe                       | Beste filmmuziek                                                                | A Passage to India – Maurice Jarre | Gewonnen    |
| 1986 | British Academy Film Award (BAFTA) | Best Film Music                                                                 | A Passage to India – Maurice Jarre | Genomineerd |
| 1986 | Grammy Award                       | Best Album of Original Score Written for a Motion Picture or Television Special | A Passage to India – Maurice Jarre | Genomineerd |

title: A Passage to India (soundtrack)

wikitext:
{{Infobox muziekalbum
| titel           = A Passage to India
| ondertitel      = Original Motion Picture Soundtrack
| cover           =
| cover-op-enwp   =
| soort           = [[Soundtrack]]
| artiest         = [[Maurice Jarre]]
| opname          =
| master          =
| mix             =
| datum           =
| jaar            = [[1985]]
| genre           = [[filmmuziek]]
| duur            = 40:35
| label           = [[Capitol Records]]<br />[[EMI Music|EMI]]
| producer        = Maurice Jarre
| componist       =
| hoesontwerp     =
| hitlijsten      =
| hitlijsten_bron =
| review          =
| chronologie     =
| vorige album    =
| volgende album  =
| allmusic        = <!-- liever niet hier invullen maar op Wikidata -->
| lastfm          = <!-- liever niet hier invullen maar op Wikidata -->
| discogs         = <!-- liever niet hier invullen maar op Wikidata -->
}}
'''''A Passage to India''''' is de originele soundtrack, gecomponeerd en gedirigeerd door [[Maurice Jarre]] voor de film ''[[A Passage to India (film)|A Passage to India]]'' uit 1984 van [[David Lean]]. Het album werd uitgebracht in 1985 door [[Capitol Records]] en [[EMI Music|EMI]].<ref>{{en}} [https://www.discogs.com/master/215485-Maurice-Jarre-A-Passage-To-India-Original-Motion-Picture-Soundtrack?srsltid=AfmBOoqCNQ5JfTDDJRtZ2cghi43MviWD8GbBpNmS4MJzbo9PUd06Rxz5 Maurice Jarre – A Passage To India (Original Motion Picture Soundtrack)] Discogs, geraadpleegd op 28 april 2025</ref><ref>{{en}} [https://www.soundtrack.net/album/a-passage-to-india/ A Passage To India] Soundtrack.Net, geraadpleegd op 28 april 2025</ref>

== Achtergrond ==
De partituur werd uitgevoerd door het [[Royal Philharmonic Orchestra]] en opgenomen in de CTS Studios in [[Kensington (Londen)|Kensington]], [[Londen]]. De muziek werd opgenomen en gemixt door Richard Lewzey.

De soundtrack won de [[Oscar voor beste originele muziek]] en de [[Golden Globe]] voor beste filmmuziek.

In 2013 bracht Quartet Records een uitgebreide editie uit in een gelimiteerde oplage van 1200 exemplaren. Het album bevat bonustracks, muziek wat niet of gedeeltelijk is gebruikt in de film, de bekende mars "Punjaub march" van [[Charles Payne]] en de nummers van het originele album uit 1985.<ref>{{en}} [https://www.soundtrack.net/album/a-passage-to-india-expanded/ A Passage to India - Expanded] Soundtrack.Net, geraadpleegd op 28 april 2025</ref>

== Tracklijst ==
{{Track listing
| headline = Originele versie
| all_writing = [[Maurice Jarre]]
| all_music =
| total_length = 40:35
| title1 = A Passage to India
| length1 = 1:53
| title2 = The Marabar Caves
| length2 = 3:07
| title3 = Bombay March
| length3 = 2:34
| title4 = The Temple
| length4 = 5:21
| title5 = Frangipani
| length5 = 3:01
| title6 = Chandrapore
| length6 = 4:46
| title7 = Adela
| length7 = 4:25
| title8 = Expectations
| length8 = 3:08
| title9 = Bicycle Ride
| length9 = 3:29
| title10 = Climbing to the Caves
| length10 = 4:00
| title11 = Kashmir
| length11 = 2:21
| title12 = Back to England
| length12 = 2:30
}}

== Personeel ==
* Barry Griffith – [[concertmeester]]
* Aashish Khan – [[Tambura]] (Indiase adviseur)
* John Leach – [[santoor]]
* Jeanne Loriod – [[ondes-Martenot]]
* Cynthia Millar – ondes-Martenot
* [[Ram Narayan]] – [[sarangi]]

== Prijzen en nominaties ==
{| class="wikitable"
|-
! Jaar !! Prijs !! Categorie !! Genomineerde(n) !! Uitslag
|-
| rowspan="2"|1985 || ''[[57ste Oscaruitreiking|Academy Award (Oscar)]]'' || Beste originele muziek || rowspan="4"|''A Passage to India'' – Maurice Jarre || {{Tabelcel gewonnen}}
|-
| ''[[Golden Globe]]'' || Beste filmmuziek || {{Tabelcel gewonnen}}
|-
| rowspan="2"|1986 || ''[[British Academy Film Award|British Academy Film Award (BAFTA)]]'' || [[BAFTA Award for Best Film Music|Best Film Music]] || {{Tabelcel genomineerd}}
|-
| ''[[28e Grammy Awards|Grammy Award]]'' || Best Album of Original Score Written for a Motion Picture or Television Special || {{Tabelcel genomineerd}}
|}

{{Appendix}}

{{DEFAULTSORT:Passage To India (soundtrack), A}}
[[Categorie:Filmmuziek]]
[[Categorie:Muziekalbum uit 1985]]
[[Categorie:Muziekalbum van Maurice Jarre]]
[[Categorie:Soundtrackalbum]]

title: A Passage to India

Genre: filmmuziek

Label(s): Capitol Records · EMI

Producent(en): Maurice Jarre

Portaal: Muziek


text:
# N251 (België)
De N251 is een gewestweg in België die Leuven met Blanden (Oud-Heverlee) verbindt doorheen Heverleebos. De N251 is ongeveer 5 kilometer lang, heeft 2x1 rijstroken en kreeg als straatnaam Naamsesteenweg.

## Traject
De N251 begint aan de R23 in Leuven (aan de Naamse Poort), loopt dan via Heverlee over de spoorlijn Leuven-Ottignies en onder de A3/E40, en eindigt op de N25 in Blanden.
Onderweg loopt ze onder meer door het Heverleebos.

## Plaatsen langs de N251
- Leuven
- Heverlee
- Blanden (Oud-Heverlee)

title: N251 (België)

wikitext:
{{Infobox weg België N-weg
| schild =
| nummer=251
| titel=Gewestweg <br /> Leuven - Blanden
| kaart=
| legenda=
| lengte= 5
| provincie=[[Vlaams-Brabant]]
| foto=
| bijschrift=
}}
{{Tabelrij weg/kruising||[[Leuven]]}} {{Pictogram weg België R-weg|23}}
{{Tabelrij weg/overweg||[[spoorlijn 139]]}}
{{Tabelrij weg/viaduct||onder}} {{Pictogram weg België A-weg|3}}{{Pictogram weg Europa E-weg|40}}
{{Tabelrij weg/kruising||[[Blanden]]}} {{Pictogram weg België N-weg|25}}
|}
|}
De '''N251''' is een [[gewestweg]] in [[België]] die [[Leuven]] met [[Blanden]] ([[Oud-Heverlee]]) verbindt doorheen Heverleebos. De N251 is ongeveer 5 kilometer lang, heeft 2x1 rijstroken en kreeg als straatnaam ''Naamsesteenweg''.<ref>[https://www.google.nl/maps/dir/50.8686219,4.6984479/50.8259752,4.7021331/@50.8473306,4.6912843,14z/data=!4m9!4m8!1m5!3m4!1m2!1d4.6958681!2d50.8596503!3s0x47c161397db8d70b:0x66961241f8d1cd9f!1m0!3e0 Route N251 op Google Maps]</ref>

==Traject==
De N251 begint aan de [[R23 (België)|R23]] in Leuven (aan de Naamse Poort), loopt dan via [[Heverlee]] over de spoorlijn Leuven-Ottignies en onder de [[A3 (België)|A3]]/[[Europese weg 40|E40]], en eindigt op de [[N25 (België)|N25]] in Blanden.

Onderweg loopt ze onder meer door het [[Heverleebos]].

==Plaatsen langs de N251==
*Leuven
* [[Heverlee]]
*Blanden (Oud-Heverlee)

{{Appendix}}
{{Navigatie N-wegen België}}
{{Coor title dms|50|51|36.8|N|4|41|45.2|E|scale:12500_type:landmark_region:BE}}

[[Categorie:N-weg in België|251]]
[[Categorie:Weg in Vlaams-Brabant]]

title: Gewestweg · Leuven - Blanden

Land: België

Provincie: Vlaams-Brabant

Lengte: 5 km

title: Traject

Kruising:
Leuven R23
Blanden

Overweg: spoorlijn 139

Viaduct: onder

title: Gewestweg · Leuven - Blanden

Portaal: Verkeer & Vervoer · België


text:
# Cyanopterus gilberti
Cyanopterus gilberti is een insect dat behoort tot de orde vliesvleugeligen (Hymenoptera) en de familie van de schildwespen (Braconidae). De wetenschappelijke naam van de soort werd voor het eerst geldig gepubliceerd door Turner in 1918.

title: Cyanopterus gilberti

wikitext:
{{Taxobox insect
| naam = ''Cyanopterus gilberti''
| titelweergave = cursief
| afbeelding =
| orde = [[Vliesvleugeligen|Hymenoptera]] (Vliesvleugeligen)
| familie= [[Schildwespen|Braconidae]] (Schildwespen)
| geslacht = ''[[Cyanopterus]]''
| w-naam = ''Cyanopterus gilberti''
| auteur = Turner
| datum = 1918
| haakjes = ja
| commons =
| species =
}}
'''''Cyanopterus gilberti''''' is een [[insecten|insect]] dat behoort tot de orde [[vliesvleugeligen]] (Hymenoptera) en de familie van de [[Schildwespen|schildwespen (Braconidae)]]. De wetenschappelijke naam van de soort werd voor het eerst geldig gepubliceerd door Turner in 1918.

{{Beginnetje|biologie|2012|09|11}}

[[Categorie:Cyanopterus|gilberti]]

title: Cyanopterus gilberti

Rijk: Animalia (Dieren)

Stam: Arthropoda (Geleedpotigen)

Klasse: Insecta (Insecten)

Orde: Hymenoptera (Vliesvleugeligen)

Familie: Braconidae (Schildwespen)

Geslacht: Cyanopterus

title: Soort

Portaal: Biologie · Insecten


text:
# Javier Chevantón
Ernesto Javier Chevantón Espinosa (Juan Lacaze, 12 augustus 1980) is een Uruguayaans voetballer. Hij speelt meestal in de spits. Zijn huidige club is Queens Park Rangers FC.

## Clubcarrière

### Danubio FC
Javier Chevantón begon zijn professionele voetbalcarrière bij de Uruguayaanse topclub Danubio FC. Bij Danubio kwam hij onder andere samen te spelen met zijn landgenoot en international Richard Núñez. In zijn eerste seizoen voor de club in het jaar 2000 verkeerde Chevantón al meteen in topvorm. Hij scoorde dat seizoen 33 keer in dertig wedstrijden. Chevantón had een record kunnen vestigen met het meeste aantal doelpunten in een seizoen, maar sinds een journalist hem daarop wees, wist hij dat seizoen niet meer te scoren. Hij zou daarna nog één seizoen voor de Uruguayanen blijven spelen, waarna hij vertrok naar Europa. In totaal speelde Javier Chevantón 57 wedstrijden voor Danubio, waarin hij 49 het net vond.

### U.S. Lecce
In de zomer van 2001 vertrok Javier Chevantón van Danubio naar de Italiaanse club US Lecce. Daar maakte hij zijn debuut in een van de grootste competities ter wereld, de Serie A. Ondanks een voortvarend seizoen voor Chevantón persoonlijk, hij scoorde twaalf doelpunten in 27 wedstrijden, verging het Lecce dat seizoen slecht. De club degradeerde van de Serie A naar de Serie B. Chevantón bleef bij Lecce en hielp ze het seizoen erop direct weer te promoveren naar de hoogste divisie van het Italiaanse voetbal. In 2004 vond hij het echter tijd naar een grotere club te vertrekken. In totaal speelde hij 92 wedstrijden voor Lecce, waarin hij 48 maal doel trof.

### AS Monaco
In de zomer van 2004 verliet Javier Chevantón Lecce en vertrok naar Frankrijk. Hij werd de nieuwe spits van AS Monaco. Daar werd hij de vervanger van de naar Real Madrid teruggekeerde Fernando Morientes. Het begin van Chevantón bij Monaco was onheilspellend. Door knieblessures stond hij veel aan de kant en kwam daardoor niet veel aan spelen toe. Hij zou dan ook maar twee seizoenen voor de club uitkomen. In totaal speelde Chevantón vijftig wedstrijden voor AS Monaco. Hij scoorde daarin twintig keer. In 2006 verliet hij Monaco voor een transfer naar Spanje.

### Sevilla FC
Net als bij Monaco begon het voor Chevantón niet goed bij Sevilla. Ook hier had hij te kampen met blessures. Toen hij echter weer fit was, was hij een belangrijke kracht voor de club in de UEFA Cup. Die trofee zouden ze uiteindelijk ook winnen. Ook scoorde hij in beide wedstrijden tegen de Spaanse topper Real Madrid dat seizoen. Chevantón werd in de terugronde van 2009-2010 uitgeleend aan Atalanta Bergamo.

### Terugkeer Lecce
In 2010 keerde hij terug naar zijn ex-club US Lecce waar hij in veertien wedstrijden twee keer scoorde. Ook speelde Chevanton één keer mee in een wedstrijd van het beloftenelftal van Lecce waarin hij twee maal scoorde. Een jaar later vertrok hij alweer bij Lecce en verhuisde terug naar Zuid-Amerika waar hij een contract tekende bij het Argentijnse CA Colón. In 2012 keerde hij terug naar Lecce, dat nu op het derde hoogste niveau speelt.

### Uitgeleend aan QPR
Eind september 2013 werd Chevantón uitgeleend aan Queens Park Rangers FC.

## Interlandcarrière
Chevantón maakte zijn debuut voor het nationale team van Uruguay op vrijdag 13 juli 2001 in de Copa América-wedstrijd tegen Bolivia. Hij nam in dat duel de enige treffer voor zijn rekening. Andere debutanten namens de Celeste in dat duel waren Pablo Lima (Danubio FC), Joe Bizera (Deportivo La Coruña), Jorge Anchén (Danubio FC), Sebastián Eguren (Montevideo Wanderers), Diego Pérez (Defensor Sporting Club), Carlos Morales (Deportivo Toluca) en Richard Morales (Club Nacional). Vanwege ruzies met de assistent-bondscoach kwam Chevantón niet vaak uit voor Uruguay.
| Interlanddoelpunten | Interlanddoelpunten | Interlanddoelpunten | Interlanddoelpunten  | Interlanddoelpunten | Interlanddoelpunten | Interlanddoelpunten | Interlanddoelpunten |
| #                   | Datum               | Locatie             | Wedstrijd            | Goal(s)             | Score               | Uitslag             | Wedstrijd           |
| ------------------- | ------------------- | ------------------- | -------------------- | ------------------- | ------------------- | ------------------- | ------------------- |
| 1                   | 13/07/2001          | Medellín            | Uruguay – Bolivia    | 63'                 | 1 – 0               | 1 – 0               | Copa América        |
| 2                   | 16/07/2003          | La Plata            | Argentinië – Uruguay | 6'                  | 1 – 1               | 2 – 2               | Oefeninterland      |
| 3                   | 07/09/2003          | Montevideo          | Uruguay – Bolivia    | 40'                 | 2 – 0               | 5 – 0               | WK-kwalificatie     |
| 4                   | 07/09/2003          | Montevideo          | Uruguay – Bolivia    | 60'                 | 3 – 0               | 5 – 0               | WK-kwalificatie     |
| 5                   | 10/09/2003          | Asunción            | Paraguay – Uruguay   | 23'                 | 0 – 1               | 4 – 1               | WK-kwalificatie     |
| 6                   | 15/11/2003          | Montevideo          | Uruguay – Chili      | 30'                 | 1 – 1               | 2 – 1               | WK-kwalificatie     |
| 7                   | 09/10/2004          | Buenos Aires        | Argentinië – Uruguay | 86' (pen.)          | 4 – 2               | 4 – 2               | WK-kwalificatie     |

## Erelijst
Lecce
Nummer 6 op de lijst van clubtopscorers aller tijden
 Sevilla FC
- Copa del Rey

2007
- Supercopa

2007
- UEFA Cup

2007

title: Javier Chevantón

wikitext:
{{Infobox voetballer
| spelernaam                  = Javier Chevantón
| afbeelding                  = Javier Chevantón.jpg
| naam                        = {{nowrap|Ernesto Javier Chevantón Espinosa}}
| geboortedatum               = [[12 augustus]], [[1980]]
| geboortestad                = [[Juan Lacaze]]
| geboorteland                = [[Uruguay]]
| lengte                      = 178
| gewicht                     =
| huidigeclub                 = {{EN-VLAG}} [[Queens Park Rangers FC]]
| seizoen = 1997–2001
2001–2004
2004–2006
2006–2010
2009–2010
2010–2011
2011–
| club = [[Danubio FC|Danubio]]
[[US Lecce]]
[[AS Monaco]]
[[Sevilla FC|Sevilla]]
→ [[Atalanta Bergamo]]
[[US Lecce]]
[[CA Colón]]
[[US Lecce]]
→ [[Queens Park Rangers FC]]
| wedstr(goals) = 57{{0}}(49)
92{{0}}(48)
50{{0}}(20)
34{{0|00}}(8)
12{{0|00}}(2)
14{{0|00}}(2)
15{{0|00}}(6)
10{{0|00}}(5)
| contracttot                 =
| positie                     = Spits
| interlandjaren              = 2001–2008
| interlandteam               = {{URUf}}
| interlandwedstrijden(goals) = 22{{0|00}}(7)
}}
'''Ernesto Javier Chevantón Espinosa''' ([[Juan Lacaze]], [[12 augustus]] [[1980]]) is een [[Uruguay]]aans voetballer. Hij speelt meestal in de spits. Zijn huidige club is [[Queens Park Rangers FC]].

==Clubcarrière==

===Danubio FC===
Javier Chevantón begon zijn professionele voetbalcarrière bij de Uruguayaanse topclub [[Danubio FC]]. Bij Danubio kwam hij onder andere samen te spelen met zijn landgenoot en international [[Richard Núñez]]. In zijn eerste seizoen voor de club in het jaar 2000 verkeerde Chevantón al meteen in topvorm. Hij scoorde dat seizoen 33 keer in dertig wedstrijden. Chevantón had een record kunnen vestigen met het meeste aantal doelpunten in een seizoen, maar sinds een journalist hem daarop wees, wist hij dat seizoen niet meer te scoren. Hij zou daarna nog één seizoen voor de Uruguayanen blijven spelen, waarna hij vertrok naar Europa. In totaal speelde Javier Chevantón 57 wedstrijden voor Danubio, waarin hij 49 het net vond.

===U.S. Lecce===
In de zomer van 2001 vertrok Javier Chevantón van Danubio naar de Italiaanse club [[US Lecce]]. Daar maakte hij zijn debuut in een van de grootste competities ter wereld, de [[Serie A]]. Ondanks een voortvarend seizoen voor Chevantón persoonlijk, hij scoorde twaalf doelpunten in 27 wedstrijden, verging het Lecce dat seizoen slecht. De club degradeerde van de Serie A naar de [[Serie B]]. Chevantón bleef bij Lecce en hielp ze het seizoen erop direct weer te promoveren naar de hoogste divisie van het Italiaanse voetbal. In 2004 vond hij het echter tijd naar een grotere club te vertrekken. In totaal speelde hij 92 wedstrijden voor Lecce, waarin hij 48 maal doel trof.

===AS Monaco===
In de zomer van 2004 verliet Javier Chevantón Lecce en vertrok naar [[Ligue 1|Frankrijk]]. Hij werd de nieuwe spits van [[AS Monaco]]. Daar werd hij de vervanger van de naar [[Real Madrid]] teruggekeerde [[Fernando Morientes]]. Het begin van Chevantón bij Monaco was onheilspellend. Door knieblessures stond hij veel aan de kant en kwam daardoor niet veel aan spelen toe. Hij zou dan ook maar twee seizoenen voor de club uitkomen. In totaal speelde Chevantón vijftig wedstrijden voor AS Monaco. Hij scoorde daarin twintig keer. In 2006 verliet hij Monaco voor een transfer naar Spanje.

===Sevilla FC===
Net als bij Monaco begon het voor Chevantón niet goed bij Sevilla. Ook hier had hij te kampen met blessures. Toen hij echter weer fit was, was hij een belangrijke kracht voor de club in de [[UEFA Cup]]. Die trofee zouden ze uiteindelijk ook winnen. Ook scoorde hij in beide wedstrijden tegen de Spaanse topper [[Real Madrid]] dat seizoen. Chevantón werd in de terugronde van 2009-2010 uitgeleend aan [[Atalanta Bergamo]].

=== Terugkeer Lecce===
In 2010 keerde hij terug naar zijn ex-club [[US Lecce]] waar hij in veertien wedstrijden twee keer scoorde. Ook speelde Chevanton één keer mee in een wedstrijd van het beloftenelftal van Lecce waarin hij twee maal scoorde. Een jaar later vertrok hij alweer bij Lecce en verhuisde terug naar [[Zuid-Amerika]] waar hij een contract tekende bij het Argentijnse [[CA Colón]]. In 2012 keerde hij terug naar Lecce, dat nu op het [[Lega Pro Prima Divisione|derde hoogste niveau]] speelt.

===Uitgeleend aan QPR===
Eind september 2013 werd Chevantón uitgeleend aan [[Queens Park Rangers FC]].

==Interlandcarrière==
Chevantón maakte zijn debuut voor het [[Uruguayaans voetbalelftal (mannen)|nationale team van Uruguay]] op vrijdag [[13 juli]] [[Uruguayaans voetbalelftal in 2001|2001]] in de [[Copa América]]-wedstrijd tegen [[Boliviaans voetbalelftal (mannen)|Bolivia]]. Hij nam in dat duel de enige treffer voor zijn rekening. Andere debutanten namens de ''Celeste'' in dat duel waren [[Pablo Lima]] (Danubio FC), [[Joe Bizera]] (Deportivo La Coruña), [[Jorge Anchén]] (Danubio FC), [[Sebastián Eguren]] (Montevideo Wanderers), [[Diego Pérez (voetballer)|Diego Pérez]] (Defensor Sporting Club), [[Carlos María Morales|Carlos Morales]] (Deportivo Toluca) en [[Richard Morales]] (Club Nacional). Vanwege ruzies met de assistent-bondscoach kwam Chevantón niet vaak uit voor Uruguay.

{| class="wikitable" style=" text-align:center; font-size:95%;" width="70%"
!colspan=8|<big>Interlanddoelpunten</big>
|-
! # !! Datum !! Locatie !! Wedstrijd !! Goal(s) !! Score !! Uitslag !! Wedstrijd
|-
| '''1''' || 13/07/2001 || [[Medellín (Colombia)|Medellín]] || {{URUf}} – {{BOLf-r}} || {{goal|63}}  || '''1''' – 0|| '''1''' – 0|| Copa América
|-
| '''2''' || 16/07/2003 || [[La Plata (Buenos Aires)|La Plata]] || {{ARGf}} – {{URUf-r}} || {{goal|6}}  || 1 – '''1''' || 2 – '''2''' || Oefeninterland
|-
| '''3''' || 07/09/2003 || [[Montevideo (stad)|Montevideo]] || {{URUf}} – {{BOLf-r}} || {{goal|40}}  || '''2''' – 0|| '''5''' – 0|| WK-kwalificatie
|-
| '''4''' || 07/09/2003 || [[Montevideo (stad)|Montevideo]] || {{URUf}} – {{BOLf-r}} || {{goal|60}}  || '''3''' – 0|| '''5''' – 0|| WK-kwalificatie
|-
| '''5''' || 10/09/2003 || [[Asunción (stad)|Asunción]] || {{PARf}} – {{URUf-r}} || {{goal|23}}  || 0 – '''1'''|| 4 – '''1'''|| WK-kwalificatie
|-
| '''6''' || 15/11/2003 || [[Montevideo (stad)|Montevideo]] || {{URUf}} – {{CHIf-r}} || {{goal|30}}  || '''1''' – 1|| '''2''' – 1|| WK-kwalificatie
|-
| '''7''' || 09/10/2004 || [[Buenos Aires (stad)|Buenos Aires]] || {{ARGf}} – {{URUf-r}} || {{goal|86|pen.}}  || 4 – '''2''' || 4 – '''2''' || WK-kwalificatie
|}

==Erelijst==
;{{IT-VLAG}} Lecce
:Nummer 6 op de lijst van clubtopscorers aller tijden

;{{ES-VLAG}} Sevilla FC
*'''[[Copa del Rey]]
: 2007
*'''[[Supercopa]]
:2007
*'''[[UEFA Cup]]
:2007

{{Appendix|2=
*{{Link nationalfootballteams.com|id=7212}}
}}

[[Categorie:Uruguayaans voetballer|Chevanton, Javier]]

title: Persoonlijke informatie

Geboortedatum: 12 augustus, 1980

Geboorteplaats: Juan Lacaze, Uruguay

Positie: Spits

title: Clubinformatie

Huidige club: Queens Park Rangers FC

title: Senioren

Seizoen: Club · W 0(G)

Danubio · US Lecce · AS Monaco · Sevilla · → Atalanta Bergamo · US Lecce · CA Colón · US Lecce · → Queens Park Rangers FC · 570(49) · 920(48) · 500(20) · 3400(8) · 1200(2) · 1400(2) · 1500(6) · 1000(5)

title: Interlands

Uruguay · 2200(7)

Portaal: Voetbal


text:
# Dasineura daphnes
Dasineura daphnes is een muggensoort uit de familie van de galmuggen (Cecidomyiidae). De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1901 door Kieffer.

title: Dasineura daphnes

wikitext:
{{Taxobox insect
| titelweergave = cursief
| naam = ''Dasineura daphnes''
| afbeelding =
| orde = [[Diptera]] (Tweevleugeligen)
| onderorde = [[Nematocera]] (Muggen)
| familie = [[Galmuggen|Cecidomyiidae]] (Galmuggen)
| geslacht = ''[[Dasineura]]''
| w-naam = ''Dasineura daphnes''
| auteur = Kieffer
| datum = 1901
| haakjes = ja
| commons =
| species =
}}
'''''Dasineura daphnes''''' is een [[muggen]]soort uit de familie van de [[Galmuggen|galmuggen (Cecidomyiidae)]].<ref>{{Link Fauna Europaea|id=303357|naam=''Dasineura daphnes''}}</ref> De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1901 door Kieffer.

{{Appendix}}
{{beginnetje|biologie|2013|06|23}}

[[Categorie:Dasineura|daphnes]]

title: Dasineura daphnes

Orde: Diptera (Tweevleugeligen)

Onderorde: Nematocera (Muggen)

Familie: Cecidomyiidae (Galmuggen)

Geslacht: Dasineura

title: Soort


text:
# Diets-Heur
Diets-Heur (Frans: Heure-le-Tixhe; Waals: Eur-li-Tîxhe) is een dorp in de Belgische provincie Limburg en een deelgemeente van Tongeren-Borgloon, het was een zelfstandige gemeente tot aan de gemeentelijke herindeling van 1971.

## Etymologie
Diets-Heur werd voor het eerst vermeld in 1258 als Eure, ook wel: Ora Teutonica. De betekenis van Eure is onbekend, het voorvoegsel Diets heeft betrekking op: een Germaanse taal sprekend, tegenwoordig Nederlands, in tegenstelling tot het 15 km verder gelegen Heure-le-Romain, in de gemeente Oupeye, waar een Romaanse taal, tegenwoordig Frans, gesproken wordt.

## Geschiedenis
Diets-Heur kent een lange geschiedenis. In de oudheid lag de nederzetting aan de heerweg tussen Bavay en Tongeren (tegenwoordig Via Belgica genoemd). Resten van twee Romeinse villa's werden teruggevonden.
In latere tijden behoorde het dorp toe aan de heerlijkheid Vreren, die op haar beurt toebehoorde aan het Prinsbisdom Luik. Verscheidene families pachtten de gronden van het dorp (de Gavre - 1619; de Sélys - 1664; de Velbruck - 1764; de Haxhe - 1772).
De Sint-Cunibertuskapel was ondergeschikt aan de parochie van Vreren. Het patronaatsrecht en het grootste deel van het tiendrecht waren in handen van het Heilig-Kruiskapittel te Luik.
Onder het bewind van de Franse revolutionairen werd Diets-Heur in 1795 een zelfstandige gemeente. In het jaar 1971 fusioneerde het met de naburige gemeente Vreren. Deze laatste gemeente werd in 1977 eveneens opgeheven en beide kernen werden deelgemeenten van Tongeren. Tongeren ging op zijn beurt in 2025 op in de stad Tongeren-Borgloon.
Tegenwoordig is Diets-Heur een rustig dorp, dat het vooral van zijn landbouw moet hebben. Met name de verbouw van granen vindt hier plaats. Gedurende de laatste jaren neemt het aantal inwoners snel toe. Dit zijn forenzen.

## Demografische ontwikkeling
- Bronnen:NIS, Opm:1831 tot en met 1961=volkstellingen

## Bezienswaardigheden
Diets-Heur heeft de kenmerken van een straatdorp. Tot de bezienswaardigheden behoren:
- Verscheidene vierkantshoeven, die voorheen in verval geraakt waren, zijn gerestaureerd en vormen nu het belangrijkste patrimonium dat Diets-Heur te bieden heeft. Ze zijn vooral in de Heurstraat en aan de Kerkberg te vinden.
- De Sint-Cunibertuskerk, een neoclassicistische parochiekerk, toegewijd aan Sint-Cunibertus.
- Een aantal veldkapelletjes.

## Natuur en landschap
Diets-Heur bevindt zich in droog-Haspengouw op een hoogte van 97 tot 137 meter. De enige waterloop is het beekje de Buth, dat in noordoostelijke richting stroomt. Het dorp ligt aan de taalgrens.

## Nabijgelegen kernen
Vreren, Hamal, Rutten, Nudorp

## Beknopte bibliografie
- D. Baillien, Tongeren en zijn straten door de eeuwen heen, Tongeren, 1995.
- F. Schlusmans, Inventaris van het cultuurbezit in België. Architectuur: deel 14n1. Arrondissement Tongeren. Kantons Riemst - Tongeren, Turnhout, 1990.

Deelgemeenten: Berg · Bommershoven · Borgloon · Broekom · Diets-Heur · Gors-Opleeuw · Gotem · Groot-Loon · Hendrieken · Henis · 's Herenelderen · Hoepertingen · Jesseren · Kerniel · Koninksem · Kuttekoven · Lauw · Mal · Neerrepen · Nerem · Overrepen · Piringen · Rijkel · Riksingen · Rutten · Sluizen · Tongeren · Voort · Vreren · Widooie

Overige kernen: Blaar · Boeshoven · Ham · Hamal · Haren · Helshoven · Ketsingen · Klein-Mal · Kolmont · Mulken · Offelken · Opleeuw · Rullekoven · Rullingen · Sassenbroek · Tereiken · Verhenis

Belgische gemeenten · Arrondissement Tongeren · Limburg · Vlaanderen

title: Diets-Heur

wikitext:
{{Infobox deelgemeente België
| naam = Diets-Heur
| kaart1 =
| provincie=Limburg
| gemeente =[[Tongeren-Borgloon]]
| latitudeGraden = 50
| latitudeMinuten = 44
| latitudeSeconden = 44
| longitudeGraden = 5
| longitudeMinuten = 29
| longitudeSeconden = 03
| opp = 3,98
| inw = 343
| hoogte = 100-137
| datum = 1/1/2020
| dichtheid = 86
| nis = 73083
| nisletter = K1
| fusie = 1971 (Vreren) - 1977 (Tongeren) - 2025 (Tongeren-Borgloon)
| postcode = 3700
}}
'''Diets-Heur''' ([[Frans]]: ''Heure-le-Tixhe''; [[Waals]]: ''Eur-li-Tîxhe'') is een dorp in de [[België|Belgische]] provincie [[Limburg (Belgische provincie)|Limburg]] en een [[deelgemeente (België)|deelgemeente]] van [[Tongeren-Borgloon]], het was een zelfstandige gemeente tot aan de [[fusie van Belgische gemeenten|gemeentelijke herindeling]] van [[1971]].

== Etymologie ==
Diets-Heur werd voor het eerst vermeld in 1258 als ''Eure'', ook wel: ''Ora Teutonica''. De betekenis van ''Eure'' is onbekend, het voorvoegsel ''Diets'' heeft betrekking op: een Germaanse taal sprekend, tegenwoordig Nederlands, in tegenstelling tot het 15 km verder gelegen [[Heure-le-Romain]], in de gemeente [[Oupeye]], waar een Romaanse taal, tegenwoordig Frans, gesproken wordt.

== Geschiedenis ==
Diets-Heur kent een lange geschiedenis. In de oudheid lag de nederzetting aan de [[Heerweg (Romeinse Rijk)|heerweg]] tussen [[Bavay]] en Tongeren (tegenwoordig ''[[Via Belgica]]'' genoemd). Resten van twee Romeinse villa's werden teruggevonden.

In latere tijden behoorde het dorp toe aan de heerlijkheid [[Vreren]], die op haar beurt toebehoorde aan het [[Prinsbisdom Luik]]. Verscheidene families pachtten de gronden van het dorp (de Gavre - 1619; de Sélys - 1664; de Velbruck - 1764; de Haxhe - 1772).

De Sint-Cunibertuskapel was ondergeschikt aan de parochie van [[Vreren]]. Het [[patronaatsrecht]] en het grootste deel van het [[tiendrecht]] waren in handen van het [[Heilig-Kruiskerk (Luik)|Heilig-Kruiskapittel]] te [[Luik (stad)|Luik]].

Onder het bewind van de Franse revolutionairen werd Diets-Heur in [[1795]] een zelfstandige gemeente. In het jaar [[1971]] fusioneerde het met de naburige gemeente Vreren. Deze laatste gemeente werd in [[1977]] eveneens opgeheven en beide kernen werden deelgemeenten van Tongeren. Tongeren ging op zijn beurt in 2025 op in de stad [[Tongeren-Borgloon]].

Tegenwoordig is Diets-Heur een rustig dorp, dat het vooral van zijn [[landbouw]] moet hebben. Met name de verbouw van granen vindt hier plaats. Gedurende de laatste jaren neemt het aantal inwoners snel toe. Dit zijn forenzen.

==Demografische ontwikkeling==

<timeline>
Colors=
 id:a value:gray(0.9)
 id:b value:gray(0.7)
 id:c value:rgb(1,1,1)
 id:d value:rgb(0.7,0.8,0.9)
 id:e value:rgb(0.6,0.7,0.8)

ImageSize = width:550 height:373
PlotArea = left:50 bottom:30 top:30 right:30
DateFormat = x.y
Period = from:0 till:500
TimeAxis = orientation:vertical
AlignBars = justify
ScaleMajor = gridcolor:b increment:50 start:0
ScaleMinor = gridcolor:a increment:25 start:0
BackgroundColors = canvas:c

BarData=

 bar:1831 text:1831
 bar:1846 text:1846
 bar:1856 text:1856
 bar:1866 text:1866
 bar:1880 text:1880
 bar:1890 text:1890
 bar:1900 text:1900
 bar:1910 text:1910
 bar:1920 text:1920
 bar:1930 text:1930
 bar:1947 text:1947
 bar:1961 text:1961
 bar:1970 text:1970
 bar:1976 text:1976

PlotData=
 color:d width:20 align:left

 bar:1831 from:0 till: 244
 bar:1846 from:0 till: 237
 bar:1856 from:0 till: 254
 bar:1866 from:0 till: 264
 bar:1880 from:0 till: 338
 bar:1890 from:0 till: 317
 bar:1900 from:0 till: 346
 bar:1910 from:0 till: 375
 bar:1920 from:0 till: 405
 bar:1930 from:0 till: 398
 bar:1947 from:0 till: 464
 bar:1961 from:0 till: 486
 bar:1970 from:0 till: 0
 bar:1976 from:0 till: 0

PlotData=

 bar:1831 at: 244 fontsize:S text: 244 shift:(-10,5)
 bar:1846 at: 237 fontsize:S text: 237 shift:(-10,5)
 bar:1856 at: 254 fontsize:S text: 254 shift:(-10,5)
 bar:1866 at: 264 fontsize:S text: 264 shift:(-10,5)
 bar:1880 at: 338 fontsize:S text: 338 shift:(-10,5)
 bar:1890 at: 317 fontsize:S text: 317 shift:(-10,5)
 bar:1900 at: 346 fontsize:S text: 346 shift:(-10,5)
 bar:1910 at: 375 fontsize:S text: 375 shift:(-10,5)
 bar:1920 at: 405 fontsize:S text: 405 shift:(-10,5)
 bar:1930 at: 398 fontsize:S text: 398 shift:(-10,5)
 bar:1947 at: 464 fontsize:S text: 464 shift:(-10,5)
 bar:1961 at: 486 fontsize:S text: 486 shift:(-10,5)
 bar:1970 at: 0 fontsize:S
 bar:1976 at: 0 fontsize:S

</timeline>
{{Clearleft}}
*<small>Bronnen:NIS, Opm:1831 tot en met 1961=volkstellingen</small>

== Bezienswaardigheden ==
[[Bestand:Diets-Heur - Sint-Cunibertuskerk.jpg|thumb|left|De [[Sint-Cunibertuskerk (Diets-Heur)|Sint-Cunibertuskerk]]]]{{Clearleft}}
Diets-Heur heeft de kenmerken van een [[straatdorp]]. Tot de bezienswaardigheden behoren:
*Verscheidene [[vierkantshoeve]]n, die voorheen in verval geraakt waren, zijn gerestaureerd en vormen nu het belangrijkste patrimonium dat Diets-Heur te bieden heeft. Ze zijn vooral in de ''Heurstraat'' en aan de ''Kerkberg'' te vinden.
*De [[Sint-Cunibertuskerk (Diets-Heur)|Sint-Cunibertuskerk]], een [[neoclassicisme|neoclassicistische]] parochiekerk, toegewijd aan [[Sint-Cunibertus]].
*Een aantal veldkapelletjes.
{{Zie ook|Zie ook de [[Lijst van onroerend erfgoed in Tongeren-Borgloon#Diets-Heur]].}}

== Natuur en landschap ==
Diets-Heur bevindt zich in droog-[[Haspengouw]] op een hoogte van 97 tot 137 meter. De enige waterloop is het beekje ''de Buth'', dat in noordoostelijke richting stroomt. Het dorp ligt aan de [[Taalgrens in België|taalgrens]].

==Nabijgelegen kernen==
[[Vreren]], [[Hamal (plaats)|Hamal]], [[Rutten (België)|Rutten]], [[Nudorp]]

== Externe link ==
*[https://inventaris.onroerenderfgoed.be/dibe/geheel/20833 Onroerend erfgoed]

== Beknopte bibliografie ==
*D. Baillien, ''Tongeren en zijn straten door de eeuwen heen'', Tongeren, 1995.
*F. Schlusmans, ''Inventaris van het cultuurbezit in België. Architectuur: deel 14n1. Arrondissement Tongeren. Kantons Riemst - Tongeren'', Turnhout, 1990.

{{Appendix}}
{{Commonscat|Diets-Heur}}
{{Navigatie gemeente Tongeren-Borgloon}}
{{Coor title dms|50|44|44|N|5|29|00|E|scale:2500_type:landmark_region:BE}}

[[Categorie:Plaats in Limburg (België)]]
[[Categorie:Tongeren-Borgloon]]

title: Situering

Gewest: Vlaanderen

Provincie: Limburg

Gemeente: Tongeren-Borgloon

Coördinaten: 50° 45′ NB, 5° 29′ OL

title: Algemeen

title: Overig

title: Detailkaart

Detailkaart: Diets-Heur (Limburg) · Diets-Heur

title: Foto's

Portaal: België


text:
# Timiriaseviinae
Timiriaseviinae is een onderfamilie van kreeftachtigen uit de klasse van de Ostracoda (mosselkreeftjes).

## Geslacht
- Gomphocythere Sars, 1924

title: Timiriaseviinae

wikitext:
{{Taxobox
| afbeelding =
| afbeeldingtekst =
| rijk = [[Dieren (biologie)|Animalia]] (Dieren)
| stam = [[Geleedpotigen|Arthropoda]] (Geleedpotigen)
| onderstam = [[Kreeftachtigen|Crustacea]] (Kreeftachtigen)
| superklasse = [[Oligostraca]]
| klasse = [[Mosselkreeftjes|Ostracoda]] (Mosselkreeftjes)
| onderklasse = [[Podocopa]]
| orde = [[Podocopida]]
| onderorde = [[Cytherocopina]]
| superfamilie = [[Cytheroidea]]
| familie = [[Limnocytheridae]]
| taxon = [[onderfamilie (biologie)|Onderfamilie]]
| w-naam = Timiriaseviinae
| auteur = Mandelstam
| datum = 1960
| commons =
| species =
| worms = 836693
}}
'''Timiriaseviinae''' is een [[onderfamilie (biologie)|onderfamilie]] van [[kreeftachtigen]] uit de [[klasse (biologie)|klasse]] van de [[Mosselkreeftjes|Ostracoda]] (mosselkreeftjes).

== Geslacht ==
* ''[[Gomphocythere]]'' <small>Sars, 1924</small>

[[Categorie:Limnocytheridae]]

title: Timiriaseviinae

Onderstam: Crustacea (Kreeftachtigen)

Superklasse: Oligostraca

Klasse: Ostracoda (Mosselkreeftjes)

Onderklasse: Podocopa

Orde: Podocopida

Onderorde: Cytherocopina

Superfamilie: Cytheroidea

Familie: Limnocytheridae

title: Onderfamilie

Portaal: Biologie


text:
# Grindlangspriet
De grindlangspriet (Thalassophilus longicornis) is een keversoort uit de familie van de loopkevers (Carabidae). De wetenschappelijke naam van de soort werd in 1825 gepubliceerd door Jacob Sturm.

title: Grindlangspriet

wikitext:
{{Taxobox insect
| naam = Grindlangspriet
| titelweergave =
| afbeelding = Thalassophilus longicornis (Sturm, 1825) (2912082479).jpg
| afbeeldingtekst =
| orde = [[Kevers|Coleoptera]] (Kevers)
| familie = [[Loopkevers|Carabidae]] (Loopkevers)
| onderfamilie =
| geslacht = ''[[Thalassophilus]]''
| w-naam = ''Thalassophilus longicornis''
| auteur = Sturm
| datum = 1825
| haakjes = ja
| origineel = ''Trechus longicornis''
}}

De '''grindlangspriet''' (''Thalassophilus longicornis'') is een [[kevers|kever]]soort uit de familie van de [[loopkevers]] (Carabidae).<ref>Anichtchenko A. et al., (editors): [https://carabidae.org/search?rank=0&text=Thalassophilus+longicornis Carabidae of the World] (bezocht: 20 tot 28 maart 2013)</ref> De wetenschappelijke naam van de soort werd in 1825 gepubliceerd door [[Jacob Sturm]].

{{Appendix}}
{{beginnetje|biologie|2013|03|28}}

[[Categorie:Loopkevers]]

title: Grindlangspriet

Orde: Coleoptera (Kevers)

Familie: Carabidae (Loopkevers)

Geslacht: Thalassophilus

title: Soort


text:
# Sandalodes pumicatus
Sandalodes pumicatus is een spinnensoort in de taxonomische indeling van de springspinnen (Salticidae).
Het dier behoort tot het geslacht Sandalodes. De wetenschappelijke naam van de soort werd voor het eerst geldig gepubliceerd in 1881 door Tord Tamerlan Teodor Thorell.

title: Sandalodes pumicatus

wikitext:
{{Taxobox spin
| naam              = ''Sandalodes pumicatus''
| titelweergave     = cursief
| afbeelding        =
| afbeeldingtekst   =
| familie           = [[Springspinnen|Salticidae]] (Springspinnen)
| geslacht          = ''[[Sandalodes]]''
| auteur            = [[Tord Tamerlan Teodor Thorell]]
| datum             = 1881
| haakjes           = ja
}}
'''''Sandalodes pumicatus''''' is een [[spinnen (dieren)|spinnen]][[soort]] in de taxonomische indeling van de [[Springspinnen|springspinnen (Salticidae)]].<ref>{{Brontabel|2012-Platnick}}</ref>

Het dier behoort tot het geslacht ''[[Sandalodes]]''. De wetenschappelijke naam van de soort werd voor het eerst geldig gepubliceerd in 1881 door [[Tord Tamerlan Teodor Thorell]].

{{Appendix}}
{{beginnetje|biologie|2011|10|21}}
{{DEFAULTSORT:Sandalodes pumicatus}}
[[Categorie:Springspinnen]]

title: Sandalodes pumicatus

Klasse: Arachnida (Spinachtigen)

Orde: Araneae (Spinnen)

Familie: Salticidae (Springspinnen)

Geslacht: Sandalodes

title: Soort


text:
# Brachynemurus californicus
Brachynemurus californicus is een insect uit de familie van de mierenleeuwen (Myrmeleontidae), die tot de orde netvleugeligen (Neuroptera) behoort.
Brachynemurus californicus is voor het eerst wetenschappelijk beschreven door Banks in 1895.

title: Brachynemurus californicus

wikitext:
{{Taxobox insect
| titelweergave = cursief
| naam = ''Brachynemurus californicus''
| afbeelding =
| afbeeldingtekst =
| orde = [[Netvleugeligen|Neuroptera]] (Netvleugeligen)
| familie = [[Mierenleeuwen|Myrmeleontidae]] (Mierenleeuwen)
| onderfamilie = [[Myrmeleontinae]]
| tribus = [[Brachynemurini]]
| subtribus =
| geslacht = ''[[Brachynemurus]]''
| ondergeslacht =
| w-naam = ''Brachynemurus californicus''
| auteur = Banks
| datum = 1895
| haakjes =
| commons =
| species =
}}
'''''Brachynemurus californicus''''' is een [[Insecten|insect]] uit de familie van de [[mierenleeuwen]] (Myrmeleontidae), die tot de orde [[netvleugeligen]] (Neuroptera) behoort.

''Brachynemurus californicus'' is voor het eerst wetenschappelijk beschreven door Banks in 1895.<ref>[http://lacewing.tamu.edu/Species-Catalogue/scspeciesgenusresults.cfm?gencriteria=beginswith&genus=Brachynemurus&Criteria=AND&speccriteria=beginswith&species=californicus {{aut|Oswald, J. D.}} (2007). Neuropterida Species of the World. Version 2.0.]</ref>

{{Appendix}}
{{Beginnetje|Biologie|2011|12|27}}

[[Categorie:Brachynemurus|californicus]]

title: Brachynemurus californicus

Orde: Neuroptera (Netvleugeligen)

Familie: Myrmeleontidae (Mierenleeuwen)

Onderfamilie: Myrmeleontinae

Geslachtengroep: Brachynemurini

Geslacht: Brachynemurus

title: Soort


text:
# Toana nigrilineata
Toana nigrilineata is een vlinder uit de familie spinneruilen (Erebidae). De wetenschappelijke naam is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1916 door Hampson.
De soort komt voor in tropisch Afrika.

title: Toana nigrilineata

wikitext:
{{Taxobox vlinder
| naam = ''Toana nigrilineata''
| titelweergave = cursief
| afbeelding =
| afbeeldingtekst =
| familie = [[Spinneruilen|Erebidae]] (Spinneruilen)
| geslacht = ''[[Toana]]''
| w-naam = ''Toana nigrilineata''
| auteur = Hampson
| datum = 1916
| haakjes =
| species =
| commons =
}}
'''''Toana nigrilineata''''' is een [[vlinders|vlinder]] uit de familie [[spinneruilen]] (Erebidae). De wetenschappelijke naam is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1916 door Hampson.

De soort komt voor in [[Afrotropisch gebied|tropisch Afrika]].

{{Appendix|2=
* {{Brontabel|2012-DePrins-DePrins}} [bezocht 18-3-2013]
}}
{{Beginnetje|biologie|2013|03|18}}

[[Categorie:Spinneruilen]]
[[Categorie:Dier uit het Afrotropisch gebied]]

title: Toana nigrilineata

Orde: Lepidoptera (Vlinders)

Familie: Erebidae (Spinneruilen)

Geslacht: Toana

title: Soort


text:
# Hucín
Hucín (Hongaars: Gice) is een Slowaakse gemeente in de regio Banská Bystrica, en maakt deel uit van het district Revúca.
Hucín telt 852 inwoners.
Držkovce · Gemer · Gemerská Ves · Gemerské Teplice · Gemerský Sad · Hrlica · Hucín · Chvalová · Chyžné · Jelšava · Kameňany · LeváreLevkuška · Licince · Lubeník · Magnezitovce · Mokrá Lúka · Muráň · Muránska Dlhá Lúka · Muránska Huta · Muránska Lehota · Muránska Zdychava · Nandraž · Otročok · Ploské · Polina · Prihradzany · Rákoš · Rašice · Ratková · Ratkovské Bystré · Revúca · Revúcka Lehota · Rybník · Sása · Sirk · Skerešovo · Šivetice · Tornaľa · Turčok · Višňové · Žiar

title: Hucín

wikitext:
{{Infobox plaats in Slowakije
| naam = Hucín
| coa =
| flag =
| area = [[Banská Bystrica (regio)|Banská Bystrica]]
| subarea = [[Okres Revúca|Revúca]]
| NUTS = 6525766
| oppervlakte = 12,56
| postcode = 04 913
| netnummer =
| hoogte = 221
| kenteken = RA
| www = hucin.ocu.sk
| lat_deg = 48
| lat_min = 33
| lat_sec = 52
| lat_dir = N
| lon_deg = 20
| lon_min = 17
| lon_sec = 56
| lon_dir = E
}}
'''Hucín''' ([[Hongaars]]: ''Gice'') is een [[Gemeente in Slowakije|Slowaakse gemeente]] in de regio [[Banská Bystrica (regio)|Banská Bystrica]], en maakt deel uit van het district [[Okres Revúca|Revúca]].
Hucín telt {{Inwonertallen Slowaakse gemeentes|POP=6525766}} inwoners.

<gallery>
Gice09.JPG
Gice14.JPG
Hucín2.jpg
</gallery>

{{Navigatie district Revúca}}
{{Beginnetje|landen & volken|land=Slowakije|2011|06|23}}

[[Categorie:Gemeente in Revúca]]

title: Situering

Regio: Banská Bystrica

District: Revúca

title: Algemeen

title: Overig

Kenteken: RA

Portaal: Slowakije


text:
# Phonorhynchus pernix
Phonorhynchus pernix is een platworm (Platyhelminthes). De worm is tweeslachtig. De soort leeft in het zoute water.
Het geslacht Phonorhynchus, waarin de platworm wordt geplaatst, wordt tot de familie Polycystididae gerekend. De wetenschappelijke naam van de soort werd voor het eerst geldig gepubliceerd in 1959 door Ax.

title: Phonorhynchus pernix

wikitext:
{{Taxobox
| type            = dier
| naam            = ''Phonorhynchus pernix''
| titelweergave   = cursief
| afbeelding      =
| afbeeldingtekst =
| rijk            = [[Dieren (biologie)|Animalia]] (Dieren)
| onderrijk       = [[Eumetazoa]] (Orgaandieren)
| stam            = [[Platwormen|Platyhelminthes]] (Platwormen)
| onderstam       = [[Rhabditophora]]
| orde            = [[Rhabdocoela]]
| familie         = [[Polycystididae]]
| geslacht        = ''[[Phonorhynchus]]''
| auteur          = Ax
| datum           = 1959
| haakjes         =
| worms           = 143198
}}

'''''Phonorhynchus pernix''''' is een [[platwormen|platworm]] (Platyhelminthes). De worm is [[Tweeslachtigheid|tweeslachtig]]. De soort leeft in het zoute water.

Het geslacht ''[[Phonorhynchus]]'', waarin de platworm wordt geplaatst, wordt tot de familie [[Polycystididae]] gerekend. De wetenschappelijke naam van de soort werd voor het eerst geldig gepubliceerd in 1959 door Ax.

{{Appendix|2=
*WoRMS (2011). [http://www.marinespecies.org/aphia.php?p=taxdetails&id=143198 ''Phonorhynchus pernix'' Ax, 1959] in: Artois, T. & Schockaert, E. (Eds) (2011). World database of Proseriata and Kalyptorhynchia, geraadpleegd via het [[World Register of Marine Species]].
}}
{{beginnetje|biologie|2011|12|05}}

{{DEFAULTSORT:Phonorhynchus pernix}}
[[Categorie:Rhabditophora]]

title: Phonorhynchus pernix

Onderrijk: Eumetazoa (Orgaandieren)

Stam: Platyhelminthes (Platwormen)

Onderstam: Rhabditophora

Orde: Rhabdocoela

Familie: Polycystididae

Geslacht: Phonorhynchus

title: Soort


text:
# Huis van Bewaring I (Weteringschans)
Het Huis van Bewaring aan het Kleine-Gartmanplantsoen 14 te Amsterdam (tussen de Weteringschans en het Leidseplein), beter bekend als Weteringschans, werd in 1850 gebouwd. Tijdens de Tweede Wereldoorlog was het een beruchte gevangenis waar onder meer Anne Frank en haar familie hebben gezeten nadat ze waren verraden. Verzetsleiders Gerrit van der Veen en Johannes Post zijn beiden na mislukte overvallen op het Huis van Bewaring (respectievelijk op 1 mei 1944  en op 15 juli 1944) opgepakt en gefusilleerd. De gevangenis is in 1979 gesloten en herbestemd.

## Opening
Omstreeks 1850 was er een omslag gaande in de denkbeelden over misdaad en straf. In plaats van onder meer toepassing van lijfstraffen en dwangarbeid, werd verkozen voor eenzame opsluiting. De gedachte was dat door middel van isolatie misdadigers tot inkeer en 'genezing' kwamen. Deze gedachtegang was vanuit Amerika over komen waaien. In Nederland leidde dat in 1850 tot de opening van de eerste cellulaire gevangenis in Amsterdam aan de Weteringschans naar ontwerp van I. Warnsinck en J.G. van Gendt, zes jaar later gevolgd door de nog bestaande gevangenis aan het Wolvenplein in Utrecht naar hun ontwerp.
Vóór de Tweede Wereldoorlog kampte het Huis van Bewaring al jaren met een tekort aan capaciteit. Er waren uitbreidingsplannen, maar door de economische crisis kon de directie die onmogelijk uitvoeren. In 1940 (voordat de oorlog begon) werd een oplossing gevonden door een tweede Huis van Bewaring in gebruik te nemen. De Weteringschans werd Huis van Bewaring I genoemd. De toenmalige strafgevangenis aan de Amstelveenseweg werd omgedoopt tot Huis van Bewaring II (Amstelveenseweg). Er kwam in de oorlog ook een derde plek: het Huis van Bewaring III (Lloyd Hotel).
In de meidagen van 1940 werden er vijf Duitse krijgsgevangenen aan de Weteringschans vastgehouden.

## Tijdens de Tweede Wereldoorlog
Tijdens de Tweede Wereldoorlog vormden Huis van Bewaring I en II de Polizeigefängnis Amsterdam waar talloze gevangenen van de Sicherheitsdienst (SD) direct na hun arrestatie werden opgesloten en verhoord. Hierna werden ze vervoerd naar gevangenissen (Oranjehotel), kampen in Nederland (Kamp Amersfoort, Kamp Vught) of gefusilleerd in de duinen bij Overveen. De Duitse afdeling was onttrokken aan het gezag van het Ministerie van Justitie. In oktober 1944 werd de Nederlandse afdeling geheel ontruimd.

### Joodse gevangenen
Op de binnenplaats stond de 'jodenbarak', een onderkomen zonder sanitaire voorzieningen. In een cel werden hier soms zestien gevangenen opgesloten. Joodse gevangenen moesten uren achter elkaar op de binnenplaats rondlopen, daarbij roepend: 'ik ben Jood, sla me dood, het is mijn eigen schuld!'. Een zwangere vrouw werd zo geschopt dat ze een miskraam kreeg.
Anne Frank, haar familie en de andere onderduikers in het Het Achterhuis hebben twee dagen aan de Weteringschans gezeten. Nadat ze op 4 augustus 1944 waren opgepakt zijn ze eerst in de SD-gevangenis aan de Euterpestraat opgesloten. Op 8 augustus 1944 werden ze naar het Centraal Station van Amsterdam gebracht en op de trein richting Kamp Westerbork gezet.

### Verzetsstrijders
Als represaille voor aanslagen werden vaak ter dood veroordeelden uit deze gevangenis geëxecuteerd. In de laatste dagen voor de executie mochten Todeskandidaten soms voedselpakketten ontvangen. De laatste wens van verzetsman Willem Arondeus was een ouderwetse Hollandse schuimtaart, die voor hem door een Larense banketbakker 'zwart' werd gebakken.

### Overvallen
In de loop van 1944 zijn twee gewapende pogingen gedaan om kopstukken van de Illegaliteit uit het Huis van Bewaring I aan de Weteringschans te Amsterdam te bevrijden. De eerste stond onder leiding van Gerrit van der Veen, de tweede onder leiding van Johannes Post.
Nadat Hannie Schaft op 21 maart 1945 werd opgepakt meende het verzet dat zij ook in de Weteringschans was opgesloten. Truus Oversteegen probeerde in een Duits verpleegstersuniform om Hannie Schaft mee te krijgen. Ze hing een verhaal op dat ze haar moest meenemen voor medisch onderzoek. Ze huilde veel om de mensen daar te overtuigen. Hannie Schaft bleek echter aan de Amstelveenseweg te hebben gezeten en was inmiddels geëxecuteerd.
Op 6 mei 1945 werden alle gevangenen van de Weteringschans vrijgelaten. Gedurende de hele bezetting is de Weteringschans een onneembare veste gebleken. De Binnenlandse Strijdkrachten (BS) brachten meteen nieuwe gevangen binnen, zoals Abraham Puls en de Verwalters van Lippmann, Rosenthal & Co..

## Renovatie jaren 90
De gevangenis werd in 1979 gesloten en verhuisde naar de Bijlmerbajes. In de jaren 90 is het gebouw, samen met het aanliggende Kantongerecht (nu de Balie) geheel gerenoveerd. Het vergde acht jaar voorbereiding, bouwtijd, amendementen, inspraak en gemeentelijke procedures. Het Kruisgebouw is met zijn groen geschilderde baksteen ontdaan van zijn strenge gevangenisuiterlijk. In het Kruisgebouw bevinden zich nu horeca, kantoren en woningen. Op de locatie van de luchtplaats van het voormalige Huis van Bewaring is nu het horecarijke Max Euweplein en verderop het Holland Casino Amsterdam.
Op het Max Euweplein staat een gedenkteken (een blauw vlak met glazen tranen), ontworpen door Bernard Heesen, ter herinnering aan de gevangenen en de bevrijdingspogingen door Gerrit van der Veen en Johannes Post. Vlak voor het kruisgebouw werd in 1992 de Gedenksteen voor het voormalig Huis van Bewaring onthuld.

title: Huis van Bewaring I (Weteringschans)

wikitext:
{{Infobox gebouw
| naam          = Huis van Bewaring I<br />(Weteringschans)
| afbeelding    = Voormalige huis van bewaring (achterzijde) overzicht vanaf Stadhouderskade - Amsterdam - 20018327 - RCE.jpg
| onderschrift  = De achterzijde van het voormalige Huis van Bewaring I, gezien vanaf de [[Stadhouderskade (Amsterdam)|Stadhouderskade]] (1979).
| locatie       = [[Kleine-Gartmanplantsoen]] 14, [[Amsterdam]]
| oorspronkelijke functie = [[gevangenis]]
| gebruik       = horeca, winkels en woningen
| start         =
| gereed        =
| opening       = 1850
| sluiting      = 1979
| verbouwing    = 1983-1991
| status        =
| bouwstijl     =
| monumentstatus=
| monumentnummer=
| architect     = [[Isaäc Warnsinck|I. Warnsinck]] en [[Johan Godart van Gendt sr.|J.G. van Gendt]]
| eigenaar      =
| lijst         =
| mapname       =
| lat_deg       = 52
| lat_min       = 21
| lat_sec       = 47.11
| lat_dir       = N
| lon_deg       = 4
| lon_min       = 52
| lon_sec       = 59.56
| lon_dir       = E
}}
[[Bestand:H.J. Wigman proposal Leidseplein Amsterdam.jpg|thumb|Kaart uit 1890 met de contouren van de gevangenis]]
Het '''Huis van Bewaring''' aan het [[Kleine-Gartmanplantsoen]] 14 te [[Amsterdam]] (tussen de [[Weteringschans]] en het [[Leidseplein (Amsterdam)|Leidseplein]]), beter bekend als ''Weteringschans'', werd in [[1850]] gebouwd. Tijdens de [[Tweede Wereldoorlog]] was het een beruchte gevangenis waar onder meer [[Anne Frank]] en haar familie hebben gezeten nadat ze waren verraden. Verzetsleiders [[Gerrit van der Veen]] en [[Johannes Post]] zijn beiden na mislukte overvallen op het Huis van Bewaring (respectievelijk op [[Overval op het Huis van Bewaring I te Amsterdam (1 mei 1944)|1 mei 1944]]  en op [[Overval op het Huis van Bewaring I te Amsterdam (14-15 juli 1944)|15 juli 1944]]) opgepakt en gefusilleerd. De gevangenis is in 1979 gesloten en herbestemd.

==Opening==
Omstreeks 1850 was er een omslag gaande in de denkbeelden over misdaad en straf. In plaats van onder meer toepassing van [[lijfstraf]]fen en [[dwangarbeid]], werd verkozen voor eenzame opsluiting. De gedachte was dat door middel van [[Isoleercel|isolatie]] misdadigers tot inkeer en 'genezing' kwamen. Deze gedachtegang was vanuit [[Verenigde Staten|Amerika]] over komen waaien. In Nederland leidde dat in 1850 tot de opening van de eerste cellulaire gevangenis in Amsterdam aan de Weteringschans naar ontwerp van [[Isaäc Warnsinck|I. Warnsinck]] en [[Johan Godart van Gendt sr.|J.G. van Gendt]], zes jaar later gevolgd door de nog bestaande [[Penitentiaire Inrichting Wolvenplein|gevangenis aan het Wolvenplein in Utrecht]] naar hun ontwerp.<ref>Het ontwerp van de Amsterdamse gevangenis vertoont sterke gelijkenis met een Engelse gevangenis die beiden eerder ter plekke hadden bestudeerd: de [[:en:Pentonville (HM Prison)|HM Prison Pentonville]].</ref>

Vóór de Tweede Wereldoorlog kampte het Huis van Bewaring al jaren met een tekort aan capaciteit. Er waren uitbreidingsplannen, maar door de economische crisis kon de directie die onmogelijk uitvoeren. In [[1940]] (voordat de oorlog begon) werd een oplossing gevonden door een tweede Huis van Bewaring in gebruik te nemen. De Weteringschans werd Huis van Bewaring I genoemd. De toenmalige strafgevangenis aan de [[Amstelveenseweg (weg)|Amstelveenseweg]] werd omgedoopt tot [[Huis van Bewaring II (Amstelveenseweg)]]. Er kwam in de oorlog ook een derde plek: het [[Huis van Bewaring III (Lloyd Hotel)]].

In de [[meidagen van 1940]] werden er vijf Duitse krijgsgevangenen aan de Weteringschans vastgehouden.

==Tijdens de Tweede Wereldoorlog==
Tijdens de Tweede Wereldoorlog vormden Huis van Bewaring I en II de ''Polizeigefängnis Amsterdam'' waar talloze gevangenen van de [[Sicherheitsdienst (SD)]] direct na hun arrestatie werden opgesloten en verhoord. Hierna werden ze vervoerd naar gevangenissen ([[Oranjehotel]]), kampen in Nederland ([[Kamp Amersfoort]], [[Kamp Vught]]) of gefusilleerd in de duinen bij [[Overveen]]. De Duitse afdeling was onttrokken aan het gezag van het Ministerie van Justitie. In oktober 1944 werd de Nederlandse afdeling geheel ontruimd.

===Joodse gevangenen===
Op de binnenplaats stond de 'jodenbarak', een onderkomen zonder sanitaire voorzieningen. In een cel werden hier soms zestien gevangenen opgesloten. Joodse gevangenen moesten uren achter elkaar op de binnenplaats rondlopen, daarbij roepend: 'ik ben Jood, sla me dood, het is mijn eigen schuld!'. Een zwangere vrouw werd zo geschopt dat ze een [[miskraam]] kreeg.

[[Anne Frank]], haar familie en de andere onderduikers in het [[Anne Frank Huis|Het Achterhuis]] hebben twee dagen aan de Weteringschans gezeten. Nadat ze op 4 augustus 1944 waren opgepakt zijn ze eerst in de SD-gevangenis aan de [[Euterpestraat]] opgesloten. Op 8 augustus 1944 werden ze naar het [[station Amsterdam Centraal|Centraal Station]] van Amsterdam gebracht en op de trein richting [[Kamp Westerbork]] gezet.

===Verzetsstrijders===
Als [[Represaille (internationaal recht)|represaille]] voor aanslagen werden vaak ter dood veroordeelden uit deze gevangenis geëxecuteerd. In de laatste dagen voor de [[doodstraf|executie]] mochten [[Todeskandidat]]en soms voedselpakketten ontvangen. De laatste wens van verzetsman [[Willem Arondeus]] was een ouderwetse Hollandse schuimtaart, die voor hem door een Larense [[banketbakker]] 'zwart' werd gebakken.

===Overvallen===
{{Zie hoofdartikel|Overval op het Huis van Bewaring I te Amsterdam (1 mei 1944)|Overval op het Huis van Bewaring I te Amsterdam (14-15 juli 1944)}}
In de loop van [[1944]] zijn twee gewapende pogingen gedaan om kopstukken van de [[Illegaliteit (Tweede Wereldoorlog)|Illegaliteit]] uit het Huis van Bewaring I aan de [[Weteringschans]] te Amsterdam te bevrijden. De eerste stond onder leiding van [[Gerrit van der Veen]], de tweede onder leiding van [[Johannes Post]].

Nadat [[Hannie Schaft]] op 21 maart 1945 werd opgepakt meende het verzet dat zij ook in de Weteringschans was opgesloten. [[Truus Oversteegen]] probeerde in een Duits verpleegstersuniform om Hannie Schaft mee te krijgen. Ze hing een verhaal op dat ze haar moest meenemen voor medisch onderzoek. Ze huilde veel om de mensen daar te overtuigen. Hannie Schaft bleek echter aan de Amstelveenseweg te hebben gezeten en was inmiddels geëxecuteerd.

Op 6 mei 1945 werden alle gevangenen van de Weteringschans vrijgelaten. Gedurende de hele bezetting is de Weteringschans een onneembare veste gebleken. De [[Binnenlandse Strijdkrachten|Binnenlandse Strijdkrachten (BS)]] brachten meteen nieuwe gevangen binnen, zoals [[Abraham Puls]] en de Verwalters van [[Lippmann, Rosenthal & Co. (Sarphatistraat)|Lippmann, Rosenthal & Co.]].

==Renovatie jaren 90==
[[Bestand:Amsterdam Homo sapiens non urinat in ventum.jpg|thumb|left|Doorkijk op het Kruisgebouw]]
[[Bestand:Monument op het voormalig Huis van Bewaring.jpg|thumb|Gedenkteken]]
De [[gevangenis]] werd in [[1979]] gesloten en verhuisde naar de [[Bijlmerbajes]]. In de [[1990-1999|jaren 90]] is het gebouw, samen met het aanliggende [[Kantongerecht]] (nu [[de Balie]]) geheel gerenoveerd. Het vergde acht jaar voorbereiding, bouwtijd, amendementen, inspraak en gemeentelijke procedures. Het Kruisgebouw is met zijn groen geschilderde baksteen ontdaan van zijn strenge gevangenisuiterlijk. In het Kruisgebouw bevinden zich nu horeca, kantoren en woningen. Op de locatie van de [[luchten|luchtplaats]] van het voormalige Huis van Bewaring is nu het horecarijke [[Max Euweplein (Amsterdam)|Max Euweplein]] en verderop het [[Holland Casino Amsterdam]].

Op het Max Euweplein staat een gedenkteken (een blauw vlak met glazen tranen), ontworpen door [[Bernard Heesen]], ter herinnering aan de gevangenen en de bevrijdingspogingen door [[Gerrit van der Veen]] en [[Johannes Post]]. Vlak voor het kruisgebouw werd in 1992 de ''[[Gedenksteen voor het voormalig Huis van Bewaring]]'' onthuld.

{{Appendix}}
{{Commonscat|Huis van Bewaring Weteringschans}}
{{Coor title dms|52|21|47.11|N|4|52|59.56|E|scale:1563_type:landmark_region:NL}}

[[Categorie:Voormalige gevangenis in Amsterdam]]
[[Categorie:Tweede Wereldoorlog in Amsterdam]]
[[Categorie:Bouwwerk in Amsterdam-Centrum]]

title: Locatie

Locatie: Kleine-Gartmanplantsoen 14, Amsterdam

Coördinaten: 52° 22′ NB, 4° 53′ OL

title: Status en tijdlijn

Oorspr. functie: gevangenis

Huidig gebruik: horeca, winkels en woningen

title: Bouwinfo

Architect: I. Warnsinck en J.G. van Gendt

Portaal: Civiele techniek en bouwkunde


text:
# Pseudorchestoidea meridionalis
Pseudorchestoidea meridionalis is een vlokreeftensoort uit de familie van de Talitridae. De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1954 door Schuster.

title: Pseudorchestoidea meridionalis

wikitext:
{{Taxobox
| titelweergave = cursief
| naam = ''Pseudorchestoidea meridionalis''
| afbeelding =
| rijk = [[Dieren (biologie)|Animalia]] (Dieren)
| stam = [[Geleedpotigen|Arthropoda]] ([[Geleedpotigen]])
| klasse = [[Malacostraca]]
| orde = [[Amphipoda]]
| familie = [[Talitridae]]
| geslacht = ''[[Pseudorchestoidea]]''
| w-naam = ''Pseudorchestoidea meridionalis''
| auteur = Schuster
| datum = 1954
| haakjes = ja
| commons =
| species =
| worms = 557071
}}
'''''Pseudorchestoidea meridionalis''''' is een [[vlokreeften]]soort uit de familie van de [[Talitridae]].<ref>Lowry, J. (2012). <i>Pseudorchestoidea meridionalis</i> (Schuster, 1954). Geraadpleegd via:  World Register of Marine Species op http://www.marinespecies.org/aphia.php?p=taxdetails&id=557071</ref> De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1954 door Schuster.

{{Appendix}}
{{beginnetje|biologie|2013|03|21}}

[[Categorie:Talitridae]]

title: Pseudorchestoidea meridionalis

Klasse: Malacostraca

Orde: Amphipoda

Familie: Talitridae

Geslacht: Pseudorchestoidea

title: Soort


text:
# Sint-Theresiakerk (Bredene)
De Sint-Theresiakerk is een kerkgebouw in de West-Vlaamse plaats Bredene, gelegen aan de Hendrik Consciencelaan in de wijk Bredene-Duinen.

## Geschiedenis
In 1926 werd een noodkerk in gebruik genomen, als hulpkerk van de Sint-Rikiersparochie. In 1936 werd de Sint-Theresiaparochie gesticht en in 1939 werd met de bouw van de kerk begonnen. De bouw werd echter gehinderd door de Tweede Wereldoorlog, en wat er reeds voltooid was werd zwaar beschadigd. In 1945 begon men weer met de bouw en in 1946 kwam de kerk gereed, om in 1947 plechtig te worden ingezegend.

## Gebouw
De kerk is een ontwerp van Antoine Dugardyn, en bestaat uit een betonnen skelet dat met natuursteen bekleed werd. De kerk is gebouwd in historiserende stijl met neoromaanse en neogotische elementen. De kerk heeft een zeer hoog zadeldak en een zware toren met steunberen tegen de noordgevel aangebouwd.

## Interieur
De kerk bezit een 18e-eeuws schilderij, voorstellende de Calvarie met Maria Magdalena. Dit wordt toegeschreven aan Gaspar de Crayer. Het eind-19e-eeuwse neogotisch koorgestoelte is afkomstig van de Sint-Petrus-en-Pauluskerk te Oostende.

## Galerij
- Schip en koor
- Achterzijde schip

title: Sint-Theresiakerk (Bredene)

wikitext:
[[Afbeelding:Sint-Theresiakerk_(Bredene)_15-7-2016_14-40-56.jpg|miniatuur|Sint-Theresiakerk]]
De '''Sint-Theresiakerk''' is een [[kerkgebouw]] in de West-Vlaamse plaats [[Bredene]], gelegen aan de ''Hendrik Consciencelaan'' in de wijk ''Bredene-Duinen''.

==Geschiedenis==
In 1926 werd een [[noodkerk]] in gebruik genomen, als hulpkerk van de [[Sint-Rikierskerk|Sint-Rikiersparochie]]. In 1936 werd de Sint-Theresiaparochie gesticht en in 1939 werd met de bouw van de kerk begonnen. De bouw werd echter gehinderd door de [[Tweede Wereldoorlog]], en wat er reeds voltooid was werd zwaar beschadigd. In 1945 begon men weer met de bouw en in 1946 kwam de kerk gereed, om in 1947 plechtig te worden ingezegend.

==Gebouw==
De kerk is een ontwerp van [[Antoine Dugardyn]], en bestaat uit een betonnen skelet dat met natuursteen bekleed werd. De kerk is gebouwd in historiserende stijl met neoromaanse en neogotische elementen. De kerk heeft een zeer hoog [[zadeldak]] en een zware toren met steunberen tegen de noordgevel aangebouwd.

==Interieur==
De kerk bezit een 18e-eeuws schilderij, voorstellende de ''Calvarie met Maria Magdalena''. Dit wordt toegeschreven aan [[Gaspar de Crayer]]. Het eind-19e-eeuwse [[Neogotiek|neogotisch]] koorgestoelte is afkomstig van de [[Sint-Petrus-en-Pauluskerk (Oostende)|Sint-Petrus-en-Pauluskerk]] te [[Oostende (hoofdbetekenis)|Oostende]].
==Galerij==
<gallery widths="154px" heights="200px" perrow="8">
Bredene - Sint-Theresiakerk schip en koor 25-02-2023 17-22-54.jpg|[[Schip (bouwkunst)|Schip]] en [[priesterkoor|koor]]
Bredene - Sint-Theresiakerk achterzijde 25-02-2023 17-23-21.jpg|Achterzijde schip
</gallery>

{{Appendix|2=
*[https://inventaris.onroerenderfgoed.be/erfgoedobjecten/54362 Inventaris Onroerend Erfgoed]
}}
{{Commonscat|Sint-Theresiakerk (Bredene)}}
{{Coor title dms|51|14|46.67|N|2|57|40.4|E|scale:1563_region:BE}}

[[Categorie:Onroerend erfgoed in Bredene]]
[[Categorie:Kerkgebouw in het bisdom Brugge|Theresia]]


text:
# NGC 2489
NGC 2489 is een open sterrenhoop in het sterrenbeeld Achtersteven. Het hemelobject werd op 30 december 1785 ontdekt door de Duits-Britse astronoom William Herschel.

## Synoniemen
- OCL 690
- ESO 430-SC3

title: NGC 2489

wikitext:
{{Infobox DeepSpaceObject
| naam= NGC 2489
| afbeelding= NGC 2489 DSS.jpg
| onderschrift=
| sterrenbeeld= [[Achtersteven (sterrenbeeld)|Achtersteven]]
| type= [[Open sterrenhoop]]
| messiernaam=
| ngcnaam= NGC 2489
| RK= 07u56m15,9s
| DEC= -30° 03' 51"
| magnitude= 7,9 [[Magnitude|mag]]
| afstand=
| afmeting = 5,0'
| diameter =
| massa =
| leeftijd =
}}
'''[[New General Catalogue|NGC]] 2489''' is een [[open sterrenhoop]] in het [[sterrenbeeld]] [[Achtersteven (sterrenbeeld)|Achtersteven]]. Het hemelobject werd op [[30 december]] [[1785]] ontdekt door de Duits-Britse astronoom [[William Herschel]].

== Synoniemen ==
* OCL 690
* [[Europese Zuidelijke Sterrenwacht|ESO]] 430-SC3

== Zie ook ==
*[[Lijst van NGC-objecten]]

== Externe links ==
* {{en}} [http://nedwww.ipac.caltech.edu/cgi-bin/nph-objsearch?objname=NGC+2489 NASA/IPAC Extragalactic Database]
* {{en}} [http://simbad.u-strasbg.fr/simbad/sim-basic?Ident=NGC+2489 SIMBAD Astronomical Database]
* {{en}} [http://spider.seds.org/ngc/revngcic.cgi?NGC2489 SEDS]

{{Navigatie NGC-objecten 2401-2600}}

{{DEFAULTSORT:NGC 2489}}
[[Categorie:NGC-object in Achtersteven]]
[[Categorie:Open sterrenhoop]]

title: Sterrenbeeld Achtersteven

Type: Open sterrenhoop

Magnitude: 7,9 mag

Portaal: Astronomie


text:
# Myrmeleon (Myrmeleon) vittatus
Myrmeleon (Myrmeleon) vittatus is een insect uit de familie van de mierenleeuwen (Myrmeleontidae), die tot de orde netvleugeligen (Neuroptera) behoort.
Myrmeleon (Myrmeleon) vittatus is voor het eerst wetenschappelijk beschreven door Olivier in 1811.

title: Myrmeleon (Myrmeleon) vittatus

wikitext:
{{Taxobox insect
| titelweergave = ''Myrmeleon (Myrmeleon) vittatus''
| naam = ''Myrmeleon (Myrmeleon) vittatus''
| afbeelding =
| afbeeldingtekst =
| orde = [[Netvleugeligen|Neuroptera]] (Netvleugeligen)
| familie = [[Mierenleeuwen|Myrmeleontidae]] (Mierenleeuwen)
| onderfamilie = [[Myrmeleontinae]]
| tribus = [[Myrmeleontini]]
| subtribus = [[Myrmeleontina]]
| geslacht = ''[[Myrmeleon]]''
| ondergeslacht = ''Myrmeleon''
| w-naam = ''Myrmeleon (Myrmeleon) vittatus''
| auteur = [[Guillaume-Antoine Olivier|Olivier]]
| datum = 1811
| haakjes =
| commons =
| species =
}}
'''''Myrmeleon (Myrmeleon) vittatus''''' is een [[Insecten|insect]] uit de familie van de [[mierenleeuwen]] (Myrmeleontidae), die tot de orde [[netvleugeligen]] (Neuroptera) behoort.

''Myrmeleon (Myrmeleon) vittatus'' is voor het eerst wetenschappelijk beschreven door [[Guillaume-Antoine Olivier|Olivier]] in 1811.<ref>[http://lacewing.tamu.edu/Species-Catalogue/scspeciesgenusresults.cfm?gencriteria=beginswith&genus=Myrmeleon&Criteria=AND&speccriteria=beginswith&species=vittatus {{aut|Oswald, J. D.}} (2007). Neuropterida Species of the World. Version 2.0.]</ref>

{{Appendix}}
{{Beginnetje|Biologie|2011|12|27}}

[[Categorie:Myrmeleon|vittatus]]

title: Myrmeleon (Myrmeleon) vittatus

Geslachtengroep: Myrmeleontini

Subtribus: Myrmeleontina

Geslacht: Myrmeleon

Ondergeslacht: Myrmeleon

title: Soort


text:
# Milionia curosyne
Milionia curosyne is een vlinder uit de familie van de spanners (Geometridae). De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1931 door Prout.

title: Milionia curosyne

wikitext:
{{Taxobox vlinder
| titelweergave = cursief
| naam = ''Milionia curosyne''
| afbeelding =
| familie = [[Spanners|Geometridae]] (Spanners)
| onderfamilie = [[Ennominae]]
| tribus =
| geslacht = ''[[Milionia]]''
| w-naam = ''Milionia curosyne''
| auteur = Prout
| datum = 1931
| haakjes =
| commons =
| species =
}}
'''''Milionia curosyne''''' is een [[vlinders|vlinder]] uit de familie van de [[Spanners|spanners (Geometridae)]].<ref>{{Brontabel|9999-Lepindex}}</ref> De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1931 door Prout.

{{Appendix}}
{{beginnetje|biologie|2013|03|30}}

[[Categorie:Milionia|curosyne]]

title: Milionia curosyne

Familie: Geometridae (Spanners)

Onderfamilie: Ennominae

Geslacht: Milionia

title: Soort


text:
# Guibemantis kathrinae
Guibemantis kathrinae is een kikker uit de familie gouden kikkers (Mantellidae). De soort werd voor het eerst wetenschappelijk beschreven door Frank Glaw, Miguel Vences en Viola Gossmann in 2000 onder de naam Mantidactylus kathrinae. De soort behoort tot het geslacht Guibemantis.
De soort is endemisch in Madagaskar. De soort komt voor in kleine populaties in het oosten van het eiland en leeft op een hoogte van 500 tot 840 meter boven zeeniveau.
3 mannelijke exemplaren hadden een lengte tussen de 56,7 en 58,6 millimeter.

title: Guibemantis kathrinae

wikitext:
{{Taxobox amfibie
| titelweergave=cursief
| naam=''Guibemantis kathrinae''
| status=VU
| statusbron=2015
| rl-id=57490
| afbeelding=
| afbeeldingtekst=
| orde=[[Kikkers|Anura]] (Kikkers)
| familie=[[Gouden kikkers|Mantellidae]] (Gouden kikkers)
| onderfamilie=[[Mantellinae]]
| geslacht=''[[Guibemantis]]''
| w-naam=''Guibemantis kathrinae''
| auteur=[[Frank Glaw|Glaw]], [[Miguel Vences|Vences]] & [[Viola Gossmann|Gossmann]]
| datum=2000
| haakjes=ja
| commons=Category:Guibemantis kathrinae
| species=Guibemantis kathrinae
| afbeeldingII=Mantidactylus kathrinae map-fr.svg
| afbeeldingIItekst=Verspreidingsgebied
}}
'''''Guibemantis kathrinae''''' is een [[kikkers|kikker]] uit de familie [[gouden kikkers]] (Mantellidae). De soort werd voor het eerst wetenschappelijk beschreven door [[Frank Glaw]], [[Miguel Vences]] en [[Viola Gossmann]] in [[2000]] onder de naam ''Mantidactylus kathrinae''. De soort behoort tot het geslacht ''[[Guibemantis]]''.<ref name="AMNH">{{Citeer web | url = http://research.amnh.org/vz/herpetology/amphibia/Amphibia/Anura/Mantellidae/Mantellinae/Guibemantis/Guibemantis-kathrinae| titel = ''Guibemantis kathrinae'' | auteur = Darrel R. Frost -  Amphibian Species of the World: an online reference - Version 6.0 - American Museum of Natural History|archiefurl=https://web.archive.org/web/20180127004630/http://research.amnh.org/vz/herpetology/amphibia/Amphibia/Anura/Mantellidae/Mantellinae/Guibemantis/Guibemantis-kathrinae|archiefdatum=2018-01-27}}</ref>

De soort is [[endemie (biogeografie)|endemisch]] in [[Madagaskar]].<ref name="AMWEB">{{Citeer web | url = https://amphibiaweb.org/cgi/amphib_query?where-genus=Guibemantis&where-species=kathrinae| titel = ''Guibemantis kathrinae''| auteur = University of California - AmphibiaWeb|archiefurl=https://web.archive.org/web/20230717195345/https://amphibiaweb.org/cgi/amphib_query?where-genus=Guibemantis&where-species=kathrinae|archiefdatum=2023-07-17}}</ref> De soort komt voor in kleine populaties in het oosten van het eiland en leeft op een hoogte van 500 tot 840 meter boven [[zeeniveau]].

3 mannelijke exemplaren hadden een lengte tussen de 56,7 en 58,6 millimeter.

== Zie ook ==
* [[Lijst van amfibieën in Madagaskar]]

{{clearall}}
==Bronvermelding==
{{Appendix||2=
;Referenties
{{references}}
;Bronnen
* {{en}} - Darrel R. Frost -  Amphibian Species of the World: an online reference - Version 6.0 - American Museum of Natural History - ''Guibemantis kathrinae'' - [http://research.amnh.org/vz/herpetology/amphibia/Amphibia/Anura/Mantellidae/Mantellinae/Guibemantis/Guibemantis-kathrinae Website] Geconsulteerd 23 januari 2017
* {{en}} - University of California - AmphibiaWeb - ''Guibemantis kathrinae'' - [https://amphibiaweb.org/cgi/amphib_query?where-genus=Guibemantis&where-species=kathrinae Website]
}}

[[Categorie:Guibemantis]]
[[Categorie:Endemisch dier uit Madagaskar]]
[[Categorie:IUCN-status kwetsbaar]]

title: Guibemantis kathrinae · IUCN-status: Kwetsbaar (2015)

Stam: Chordata (Chordadieren)

Klasse: Amfibia (Amfibieën)

Orde: Anura (Kikkers)

Familie: Mantellidae (Gouden kikkers)

Onderfamilie: Mantellinae

Geslacht: Guibemantis

title: Soort

Portaal: Biologie · Herpetologie


text:
# Gobiopsis atrata
Gobiopsis atrata is een straalvinnige vissensoort uit de familie van grondels (Gobiidae). De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1933 door Griffin.

title: Gobiopsis atrata

wikitext:
{{Taxobox straalvinnige
| titelweergave = cursief
| naam = ''Gobiopsis atrata''
| afbeelding =Gobiopsis_atrata_189374281.jpg
| afbeeldingtekst =
| orde = [[Baarsachtigen|Perciformes]] (Baarsachtigen)
| familie = [[Gobiidae]] (Grondels)
| geslacht = ''[[Gobiopsis]]''
| auteur = Griffin
| datum = 1933
| haakjes = ja
| origineel = ''Callogobius atratus'' Griffin, 1933
| worms = 277784
}}
'''''Gobiopsis atrata''''' is een [[straalvinnigen|straalvinnige]] [[vissen (dieren)|vissensoort]] uit de familie van [[Gobiidae|grondels]] (Gobiidae).<ref>{{Link FishBase species|genus=Gobiopsis|species=atrata|month=10|year=2011}}</ref> De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1933 door Griffin.

{{Appendix}}
{{Beginnetje|biologie|2011|10|22}}

[[Categorie:Gobiidae]]

title: Gobiopsis atrata

Superklasse: Osteichthyes (Beenvisachtigen)

Klasse: Actinopterygii (Straalvinnigen)

Orde: Perciformes (Baarsachtigen)

Familie: Gobiidae (Grondels)

Geslacht: Gobiopsis

title: Soort

Portaal: Biologie · Vissen


text:
# Erechthias polionota
Erechthias polionota is een vlinder uit de familie van de echte motten (Tineidae). De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1923 door Turner.

title: Erechthias polionota

wikitext:
{{Taxobox vlinder
| titelweergave = cursief
| naam = ''Erechthias polionota''
| afbeelding =
| familie = [[Echte motten|Tineidae]] (Echte motten)
| onderfamilie = [[Erechthiinae]]
| tribus =
| geslacht = ''[[Erechthias]]''
| w-naam = ''Erechthias polionota''
| auteur = Turner
| datum = 1923
| haakjes =
| commons =
| species =
}}
'''''Erechthias polionota''''' is een [[vlinders|vlinder]] uit de familie van de [[Echte motten|echte motten (Tineidae)]].<ref>{{Brontabel|9999-Lepindex}}</ref> De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1923 door Turner.

{{Appendix}}
{{beginnetje|biologie|2013|04|10}}

[[Categorie:Erechthias|polionota]]

title: Erechthias polionota

Familie: Tineidae (Echte motten)

Onderfamilie: Erechthiinae

Geslacht: Erechthias

title: Soort


text:
# Ernst Gombrich
Sir Ernst Hans Josef Gombrich (Wenen, 30 maart 1909 – Londen, 3 november 2001) was een in Oostenrijk geboren kunsthistoricus die het grootste deel van zijn leven in het Verenigd Koninkrijk gewerkt heeft.  Zijn bekendste werk is The Story of Art (1950), een ambitieuze en leesbare wereldgeschiedenis van de beeldende kunst.

## Levensloop
Gombrich werd geboren in Wenen in de toenmalige Oostenrijk-Hongaarse dubbelmonarchie. Hij groeide op in een geassimileerd joods gezin, dat behoorde tot een verfijnd en muzikaal milieu. Zijn vader, Karl B. Gombrich, een klasgenoot van Hugo von Hofmannsthal, was advocaat; zijn moeder, Leonia Hock, was pianiste en een leerlinge van Anton Bruckner. Zij kende ook Arnold Schönberg, Gustav Mahler en Johannes Brahms persoonlijk; Rudolf Serkin behoorde tot hun vaste vriendenkring.
Gombrich ging naar de middelbare school in Wenen (Theresianum) en studeerde kunstgeschiedenis aan de Universiteit van Wenen. In 1933 promoveerde hij op Giulio Romano's Palazzo del Te in Mantua. In 1936 zag hij zich gedwongen naar Engeland te emigreren en werd onderzoeksassistent aan het befaamde Warburg Instituut in Londen. Aan dit instituut is hij, met uitzondering van de oorlogsjaren, tot aan zijn pensionering verbonden gebleven. Van 1959-1976 was hij er directeur. Gombrich is zijn leven lang bevriend geweest met twee andere beroemde Oostenrijkse emigranten: Karl Popper en Friedrich Hayek. Gombrich heeft een rol gespeeld bij de publicatie van Poppers The Open Society and its Enemies.
Tijdens de Tweede Wereldoorlog werkte Gombrich bij de BBC om er Duitse radio-uitzendingen te analyseren. Toen in 1945 een nieuwsaankondiging werd voorafgegaan door een Bruckner-symfonie vermoedde Gombrich onmiddellijk dat Hitler dood moest zijn, vanwege Hitlers voorliefde voor Bruckner, een vermoeden waarvan Churchill onverwijld op de hoogte werd gesteld. Het vermoeden bleek juist. Hij werd benoemd tot lid van de British Academy in 1960, werd Commandeur in de Orde van het Britse Rijk (CBE) in 1966, werd geridderd in 1972 (Sir), en werd lid van de Order of Merit in 1988. Daarnaast heeft hij nog vele andere onderscheidingen ontvangen, waaronder de Balzan Prijs in 1985.
Ernst Gombrich trouwde in 1936 met Ilse Heller, een concertpianiste. Hun enige kind, Richard Gombrich, is een bekende indoloog en sanskritist geworden.

## Werk
Gombrichs eerste boek was Weltgeschichte von der Urzeit bis zur Gegenwart - het enige boek dat hij niet direct in het Engels schreef. Het verscheen in Duitsland in 1936. Het boek was populair, bereikte hoge oplagen en werd in veel talen vertaald, in 2006 nog opnieuw in het Nederlands.
Zijn magnum opus is The Story of Art uit 1950, in het Nederlands vertaald als Eeuwige schoonheid. Het boek is in dertig talen vertaald, er zijn miljoenen exemplaren van verkocht en het wordt beschouwd als een van de beste en meest toegankelijk geschiedenissen van de beeldende kunst.
Ander belangrijke publicaties zijn: Art and Illusion (1960), The Image and the Eye, de biografie van Aby Warburg en The Sense of Order.

title: Ernst Gombrich

wikitext:
[[Bestand:Ernst Gombrich (1975).jpg|thumb|Ernst Gombrich (1975)]]
[[Bestand:Sandro Botticelli - La nascita di Venere - Google Art Project - edited.jpg|thumb|350px|''De geboorte van Venus'' (ca. 1485; [[Uffizi]] in Florence), schilderij van [[Sandro Botticelli]], besproken in The Story of Art.]]
Sir '''Ernst Hans Josef Gombrich''' ([[Wenen]], [[30 maart]] [[1909]] – [[Londen]], [[3 november]] [[2001]]) was een in Oostenrijk geboren [[kunstgeschiedenis|kunsthistoricus]] die het grootste deel van zijn leven in het [[Verenigd Koninkrijk]] gewerkt heeft.  Zijn bekendste werk is ''The Story of Art'' (1950), een ambitieuze en leesbare wereldgeschiedenis van de [[beeldende kunst]].<ref>De eerste Nederlandse vertaling uit 1951, regelmatig herdrukt, heeft de galmende titel ''Eeuwige schoonheid'' meegekregen.</ref>

== Levensloop ==
Gombrich werd geboren in [[Wenen]] in de toenmalige [[Oostenrijk-Hongarije|Oostenrijk-Hongaarse dubbelmonarchie]]. Hij groeide op in een geassimileerd joods gezin, dat behoorde tot een verfijnd en muzikaal milieu. Zijn vader, Karl B. Gombrich, een klasgenoot van [[Hugo von Hofmannsthal]], was advocaat; zijn moeder, Leonia Hock, was pianiste en een leerlinge van [[Anton Bruckner]]. Zij kende ook [[Arnold Schönberg]], [[Gustav Mahler]] en [[Johannes Brahms]] persoonlijk; [[Rudolf Serkin]] behoorde tot hun vaste vriendenkring.

Gombrich ging naar de middelbare school in Wenen ([[Theresianum]]) en studeerde kunstgeschiedenis aan de [[Universiteit van Wenen]]. In 1933 promoveerde hij op [[Giulio Romano]]'s [[Palazzo del Te]] in [[Mantua (stad)|Mantua]]. In 1936 zag hij zich gedwongen naar Engeland te emigreren en werd onderzoeksassistent aan het befaamde [[Warburg Instituut]] in Londen. Aan dit instituut is hij, met uitzondering van de oorlogsjaren, tot aan zijn pensionering verbonden gebleven. Van 1959-1976 was hij er directeur. Gombrich is zijn leven lang bevriend geweest met twee andere beroemde Oostenrijkse emigranten: [[Karl Popper]] en [[Friedrich Hayek]]. Gombrich heeft een rol gespeeld bij de publicatie van Poppers ''The Open Society and its Enemies''.

Tijdens de [[Tweede Wereldoorlog]] werkte Gombrich bij de [[British Broadcasting Corporation|BBC]] om er Duitse radio-uitzendingen te analyseren. Toen in 1945 een nieuwsaankondiging werd voorafgegaan door een Bruckner-symfonie vermoedde Gombrich onmiddellijk dat Hitler dood moest zijn, vanwege [[Adolf Hitler|Hitlers]] voorliefde voor Bruckner, een vermoeden waarvan [[Winston Churchill|Churchill]] onverwijld op de hoogte werd gesteld. Het vermoeden bleek juist. Hij werd benoemd tot lid van de [[British Academy]] in 1960, werd Commandeur in de [[Orde van het Britse Rijk]] (CBE) in 1966, werd geridderd in 1972 (Sir), en werd lid van de [[Order of Merit (Verenigd Koninkrijk)|Order of Merit]] in 1988. Daarnaast heeft hij nog vele andere onderscheidingen ontvangen, waaronder de [[Balzan Prijs]] in 1985.

Ernst Gombrich trouwde in 1936 met Ilse Heller, een concertpianiste. Hun enige kind, [[Richard Gombrich]], is een bekende [[Indiakunde|indoloog]] en [[sanskriet|sanskritist]] geworden.

== Werk ==
Gombrichs eerste boek was ''Weltgeschichte von der Urzeit bis zur Gegenwart'' - het enige boek dat hij niet direct in het Engels schreef. Het verscheen in [[Duitsland]] in 1936. Het boek was populair, bereikte hoge oplagen en werd in veel talen vertaald, in 2006 nog opnieuw in het Nederlands.

Zijn [[magnum opus]] is ''The Story of Art'' uit 1950, in het Nederlands vertaald als ''Eeuwige schoonheid''. Het boek is in dertig talen vertaald, er zijn miljoenen exemplaren van verkocht en het wordt beschouwd als een van de beste en meest toegankelijk geschiedenissen van de beeldende kunst.

Ander belangrijke publicaties zijn: ''Art and Illusion'' (1960), ''The Image and the Eye'', de biografie van [[Aby Warburg]] en ''The Sense of Order''.

== Bibliografie (een selectie)==
*''The Preference for the Primitive. Episodes in the History of Western Taste and Art'', London: Phaidon 2002
*''The Uses of Images. Studies in the Social Function of art and Visual Communication'', London: Phaidon 1994
*''Topics of Our Time. Twentieth-Century Issues in Learning and in Art'', London: Phaidon 1991
*''Reflections on the History of Art. Views and reviews'', Oxford: Phaidon 1987
*''Tributes. Interpreters of our Cultural Tradition'', Oxford: Phaidon 1984
*''Ideals and Idols. Essays on Values in History and Art'', Oxford: Phaidon 1979
*''The Sense of Order. a Study in the Psychology of Decorative Art'', Oxford: Phaidon 1979
*''Aby Warburg, an Intellectual Biography'', London: The Warburg Institute 1970
*''The Image and the Eye. Further Studies in the Psychology of Pictorial representation'', Oxford: Phaidon 1982
*''Studies in the Art of the Renaissance'', London: Phaidon 1966 (Ook uitgegeven als: ''Gombrich on the Renaissance'')
**''1: Norm and Form''
**''2: Symbolic Images''
**''3: the heritage of Appelles''
**''4: New Light on Old Masters''
*''Meditations on a Hobbyhorse and other Essays on the Theory of Art'', London: Phaidon 1963
*''Art and Illusion. A Study in the Psychology of Pictorial representation'', London: Phaidon 1960
*''The Story of Art'', London: Phaidon 1950
*''Weltgeschichte von der Urzeit bis zur Gegenwart'', Wenen: s.n. 1935 (Later uitgegeven als: ''Eine kurze Weltgeschichte für junge Leser. Von der Urzeit bis zur Gegenwart'')

===Nederlandse Vertalingen===
*''Eeuwige schoonheid. Inleiding tot de kunst'', 1951 (Story of Art)
*''Wat werkelijk gebeurd is. Wereldgeschiedenis voor de jeugd'', 1936 (Weltgeschichte von der Urzeit bis zur Gegenwart)
*''Een kleine geschiedenis van de wereld'', 2006 (Eine kurze Weltgeschichte für junge Leser)
*''Kunst en illusie. De kunst van het beeldend weergeven'', 1960 (Art and Illusion)

===Secundaire Literatuur===
*Sheldon Richmond, ''Aesthetic Criteria: Gombrich and the Philosophies of Science of Popper and Polanyi'', Amsterdam/Atlanta, GA: Rodopi 1994, {{ISBN|90-5183-618-X}}.
*Richard Woodfield, ''Gombrich on Art and Psychology'', [[Manchester]]: Manchester University Press 1996, {{ISBN|0-7190-4769-2}}.
*J.B. Trapp, ''E.H. Gombrich: A Bibliography'', London: Phaidon 2000 ({{ISBN|9780714839813}})
*E.H.J. Gombrich en D. Eribon, ''Conversations on Art and Science'', [[New York (stad)|New York]]: Abrams 1993 (ook uitgegeven als: ''A Lifelong Interest'')
*J. Onions (ed.), ''Sight & Insight. Essays in honour of E.H. Gombrich'', London: Phaidon 1994

== Externe links ==
* [https://www.gombrich.co.uk/ The Gombrich Archive] (Gombrich archief)
* [https://www.bbc.co.uk/radio4/arts/openbook/openbook_20050918.shtml BBC Radio 4 interview over ''A Little History of the World''] (Audio; Engelstalig)

{{Appendix}}

{{DEFAULTSORT:Gombrich, Ernst Hans}}
[[Categorie:Kunsthistoricus]]
[[Categorie:Brits kunsthistoricus]]
[[Categorie:Iconografie]]