text:
# Ibiza (Bilal Wahib)
Ibiza is een lied van de Nederlandse rapper Bilal Wahib. Het werd in 2021 als single uitgebracht en stond in hetzelfde jaar als derde track op het album El mehdi.

## Achtergrond
Ibiza is geschreven door Carlos Vrolijk, Jonathan Maridjan, Bilal Wahib en Brahim Fouradi en geproduceerd door Project Money. Het is een nederhoplied waarin wordt gezongen over een mooie vrouw die de liedverteller heeft ontmoet op Ibiza. Het lied betekende voor Wahib zijn comeback nadat hij eerder in 2021 werd aangehouden wegens het vervaardigen en verspreiden van kinderporno nadat hij op een Instagram livestream een minderjarige jongen vroeg om zijn geslachtsdeel te laten zien voor zeventienduizend euro, wat de jongen vervolgens deed. Waar hij toen werd geboycot door de Nederlandse radiozenders en ook zijn label Top Notch de samenwerking verbrak, is Ibiza het eerste lied wat weer op de radio werd gedraaid en werd het uitgebracht bij Top Notch. De single heeft in Nederland de platina status.

## Hitnoteringen
De rapper had succes met het lied in de Nederlandse hitlijsten. Het kwam binnen op de tweede plaats van de Single Top 100, wat eveneens de hoogste positie was die het nummer in deze lijst had. Het stond twintig weken in de lijst. In de Top 40 kwam het tot de achttiende plaats en was het vier weken in de lijst te vinden.

title: Ibiza (Bilal Wahib)

wikitext:
{{Infobox single
| Titel                = Ibiza
| Cover                =
| Artiest              = [[Bilal Wahib]]
| cover-op-enwp        =
| van Album            = [[El mehid]]
| B-kant               =
| Releasedatum         = [[2021]]
| Drager               =
| Opname               =
| Genre                = [[Nederhop]]
| Duur                 = 2:40
| Label                = [[Top Notch]]
| Schrijver            = [[Carlos Vrolijk]], [[Jonathan Maridjan]], Bilal Wahib, [[Brahim Fouradi]]
| Componist            =
| Producer             = [[Project Money]]
| Status               =
| Hitlijsten           =
* 2 ([[Single Top 100]])<ref name="dutchcharts">{{Citeer web|url=https://dutchcharts.nl/showitem.asp?interpret=Bilal+Wahib&titel=Ibiza&cat=s|titel=Ibiza|werk=Dutchcharts|bezochtdatum=2022-07-19}}</ref>
* 18 ([[Nederlandse Top 40]])<ref name="top40">{{Citeer web|url=https://www.top40.nl/bilal-wahib-6/ibiza-2-37779|titel=Ibiza|werk=Top 40|bezochtdatum=2022-07-19|archiefurl=https://web.archive.org/web/20220719095530/https://www.top40.nl/bilal-wahib-6/ibiza-2-37779|archiefdatum=2022-07-19}}</ref>
| Review               =
| Vorige               = 2021
''[[Paranoia (Bilal Wahib)|Paranoia]]''
| Huidige              = 2021
'''Ibiza'''
| Volgende             = 2021
''Push It''
| van Album1           = El mehdi
| Vorig albumnummer1   = 2
''Vul mijn cup''
| Dit albumnummer1     = 3
'''Ibiza'''
| Volgend albumnummer1 = 4
''Bad''
}}

'''''Ibiza''''' is een lied van de [[Nederland]]se rapper [[Bilal Wahib]]. Het werd in 2021 als single uitgebracht en stond in hetzelfde jaar als derde track op het album ''[[El mehdi]]''.

== Achtergrond ==
''Ibiza'' is geschreven door [[Carlos Vrolijk]], [[Jonathan Maridjan]], Bilal Wahib en [[Brahim Fouradi]] en geproduceerd door [[Project Money]]. Het is een [[nederhop]]lied waarin wordt gezongen over een mooie vrouw die de liedverteller heeft ontmoet op [[Ibiza (eiland)|Ibiza]]. Het lied betekende voor Wahib zijn comeback nadat hij eerder in 2021 werd aangehouden wegens het vervaardigen en verspreiden van kinderporno nadat hij op een [[Instagram]] livestream een minderjarige jongen vroeg om zijn geslachtsdeel te laten zien voor zeventienduizend euro, wat de jongen vervolgens deed.<ref name="shownieuws">{{Citeer web|url=https://www.shownieuws.nl/entertainment/eerste-hit-bilal-wahib-sinds-ophef-record-voor-danny-vera|titel=Eerste hit Bilal Wahib sinds ophef, record voor Danny Vera|werk=Shownieuws|bezochtdatum=2022-07-19|archiefurl=https://web.archive.org/web/20220526044119/https://www.shownieuws.nl/entertainment/eerste-hit-bilal-wahib-sinds-ophef-record-voor-danny-vera|archiefdatum=2022-05-26}}</ref> Waar hij toen werd geboycot door de Nederlandse radiozenders en ook zijn label [[Top Notch]] de samenwerking verbrak, is ''Ibiza'' het eerste lied wat weer op de radio werd gedraaid en werd het uitgebracht bij Top Notch.<ref name="rtlboulevard">{{Citeer web|url=https://www.rtlboulevard.nl/entertainment/showbizz/artikel/5265292/radiozenders-draaien-muziek-bilal-wahib-weer-ontkennen|titel=Bilal Wahib is weer te horen op de Nederlandse radiozenders|werk=RTL Boulevard|bezochtdatum=2022-07-19|archiefurl=https://web.archive.org/web/20220719095530/https://www.rtlboulevard.nl/entertainment/showbizz/artikel/5265292/radiozenders-draaien-muziek-bilal-wahib-weer-ontkennen|archiefdatum=2022-07-19}}</ref> De single heeft in Nederland de [[platina (muziek)|platina status]].<ref name="nvpi">{{Bronvermelding NVPI-status|2022-12-12}}</ref>

== Hitnoteringen ==
De rapper had succes met het lied in de Nederlandse hitlijsten. Het kwam binnen op de tweede plaats van de [[Single Top 100]], wat eveneens de hoogste positie was die het nummer in deze lijst had. Het stond twintig weken in de lijst. In de [[Nederlandse Top 40|Top 40]] kwam het tot de achttiende plaats en was het vier weken in de lijst te vinden.

{{Appendix}}

[[Categorie:Single uit 2021]]
[[Categorie:Nummer van Bilal Wahib]]

title: Ibiza

Genre: Nederhop

Label: Top Notch

Schrijver(s): Carlos Vrolijk, Jonathan Maridjan, Bilal Wahib, Brahim Fouradi

Producent(en): Project Money

title: Hoogste positie(s) in de hitlijsten

Hoogste positie(s) in de hitlijsten: - 2 (Single Top 100) - 18 (Nederlandse Top 40)

title: Bilal Wahib

2021 · Paranoia: 2021 · Ibiza · 2021 · Push It

title: Volgorde op El mehdi

2 · Vul mijn cup: 3 · Ibiza · 4 · Bad

Portaal: Muziek


text:
# Sven Bresser
Sven Bresser (1992) is een Nederlands filmregisseur en scenarioschrijver.
Bresser studeerde aan de Hogeschool voor de Kunsten Utrecht en deed daar eindexamen in 2016 met de korte film Cavello. Zijn Franstalige kortfilm L'été et tout le reste (2018) won een Gouden Kalf en werd geselecteerd voor de Orizzonti-sectie op het Filmfestival van Venetië. De film gaat over twee jongens op Corsica die zich vervelen als de toeristen vertrokken zijn na de zomer en weifelen naar de grote stad te trekken. Ook zijn One Night Stand-film Free Fight (2018) werd genomineerd voor een Gouden Kalf.
In 2025 werd Bressers speelfilmdebuut Rietland geselecteerd voor het Filmfestival van Cannes, in de Semaine de la critique-competitie. Het is voor het eerst in 27 jaar dat een Nederlandse film voor dit programma werd geselecteerd.

## Filmografie
- 2025: Rietland
- 2021: She Used to Sing Here (korte film)
- 2018: Free Fight (tv-film)
- 2018: L'été et tout le reste (korte film)
- 2016: Cavello (korte film)

wikiname: nlwiki

title: Sven Bresser

in_language: nl

wikitext:
{{Infobox filmregisseur
| naam            = Sven Bresser
| afbeelding      =
| afbeeldingbreedte =
| onderschrift    =
| volledige naam  =
| geboortedatum   = 1992
| geboorteplaats  =
| sterfdatum      =
| sterfplaats     =
| land            = {{NL}}
| jaren-actief    = 2016 - heden
| beroep          = filmregisseur, scenarioschrijver
| genre           =
| films           =
| beste regisseur =
| beste film      =
| prijs1          =
| prijsjaar1      =
| prijs2          =
| prijsjaar2      =
| prijs3          =
| prijsjaar3      =
| prijs4          =
| prijsjaar4      =
| prijs5          =
| prijsjaar5      =
| website         = <!-- Afkomstig van Wikidata -->
| extra portaal   = Nederland
}}
'''Sven Bresser''' (1992) is een [[Nederland]]s [[filmregisseur]] en [[scenarioschrijver]].

Bresser studeerde aan de [[Hogeschool voor de Kunsten Utrecht]] en deed daar eindexamen in 2016 met de [[korte film]] ''Cavello''. Zijn Franstalige kortfilm ''L'été et tout le reste'' (2018) won een [[Gouden Kalf (filmprijs)|Gouden Kalf]] en werd geselecteerd voor de ''Orizzonti-sectie'' op het [[Filmfestival van Venetië 2018|Filmfestival van Venetië]]. De film gaat over twee jongens op [[Corsica]] die zich vervelen als de toeristen vertrokken zijn na de zomer en weifelen naar de grote stad te trekken. Ook zijn [[One Night Stand (filmserie)|One Night Stand]]-film ''Free Fight'' (2018) werd genomineerd voor een Gouden Kalf.

In 2025 werd Bressers speelfilmdebuut ''Rietland'' geselecteerd voor het [[filmfestival van Cannes 2025|Filmfestival van Cannes]], in de ''Semaine de la critique''-competitie. Het is voor het eerst in 27 jaar dat een Nederlandse film voor dit programma werd geselecteerd.<ref>{{Citeer web |url=https://www.parool.nl/nederland/nederlandse-film-rietland-geselecteerd-voor-filmfestival-cannes~b5527af6/ |titel=Nederlandse film Rietland geselecteerd voor filmfestival Cannes |bezochtdatum=2025-04-14 |werk=Het Parool}}</ref>

== Filmografie ==
<!-- Hier a.u.b. géén films toevoegen die nog niet zijn uitgebracht, dit om fouten in filmografieën te voorkomen. Bij voorbaat dank voor de medewerking. -->
* [[Film in 2025|2025]]: ''[[Rietland (film)|Rietland]]''
* 2021: ''She Used to Sing Here'' (korte film)
* 2018: ''Free Fight'' (tv-film)
* 2018: ''L'été et tout le reste'' (korte film)
* 2016: ''Cavello'' (korte film)

== Externe links ==
* [https://www.filmfestival.nl/persoon/sven-bresser/ Sven Bresser op NFF]
{{Standaardlinks persoon film}}

== Referenties ==
{{Appendix|2=
*[https://web.archive.org/web/20190715002203/http://eye-exposed.nl/interview-filmtalent-sven-bresser/ Interview met filmtalent Sven Bresser]
*[https://www.volkskrant.nl/cultuur-media/twee-nederlandse-elandfilms-op-het-internationale-filmfestival-in-venetie-dit-jaar~b20ebb80/ Twee Nederlandse ‘elandfilms’ op het internationale filmfestival in Venetië dit jaar], [[de Volkskrant]], 6 september 2018
{{References}}
}}

{{DEFAULTSORT:Bresser, Sven}}
[[Categorie:Nederlands filmregisseur]]
[[Categorie:Nederlands scenarioschrijver]]

title: Sven Bresser

Geboorteland: Nederland

Jaren actief: 2016 - heden

Beroep: filmregisseur, scenarioschrijver


text:
# Émile Reuter
Émile Reuter (Bofferdange, 2 augustus 1874 - Luxemburg-Stad, 14 februari 1973) was een Luxemburgs politicus.

## Opleiding en vroege carrière
Reuter studeerde van 1894 tot 1898 rechten in Straatsburg, Nancy en Parijs. In 1903 werd hij voorzitter van de Association Populaire Catholique (Katholieke Volksbeweging). In 1911 werd hij voor de eerste maal in de Kamer van Afgevaardigden gekozen.
Reuter was op 16 januari 1914 een van de oprichters van de rooms-katholieke Parti de la Droite (Rechtse Partij).

## Premier

### Referendum1919
Reuter werd op 28 september 1918 president van de Regering (dat wil zeggen premier). Hij volgde partijgenoot Léon Kauffman in dat ambt op. Kauffman had zijn ontslag ingediend na een conflict tussen het kabinet en de Kamer over de grondwetswijzigingen. Reuter werd premier (en minister van Buitenlandse en Binnenlandse Zaken) van een coalitieregering van de PD en de Ligue Libérale (LL). Op het moment dat Reuter premier werd was de Eerste Wereldoorlog nog gaande en was Luxemburg nog bezet door Duitsland. In november 1918 kwam er een einde aan de Eerste Wereldoorlog. Veel politici (met name sociaaldemocraten en liberalen waren ontevreden over het optreden van groothertogin Maria Adelheid van Luxemburg en verlangden haar aftreden en de instelling van de republiek. Meer radicale elementen stichtten op 9 en 11 november 1918 sovjet's met de bedoeling om van Luxemburg een socialistische republiek te maken. Beide pogingen mislukten echter. Serieuzer waren de pogingen van de Sozialdemokratesch Partei vu Lëtzebuerg (SPL) en de LL om van Luxemburg een republiek te maken. Zij verspreidden op 6 december vlugschriften waarin de partijen zich uitspraken over de instelling van een republiek. De regering reageerde door een referendum over de staatsvorm van het land in het vooruitzicht te stellen. Inmiddels waren de Duitse bezettingstroepen vervangen door Franse militairen die tot taak hadden de orde en de rust in het land te bewaren. De hoogste Franse militair in Luxemburg werd generaal De la Tour.
Premier Reuter was een overtuigd monarchist en wenste de monarchie te bewaren. Hij stuurde een delegatie naar Frankrijk om over de toekomst van het land te praten. De Fransen gaven het advies dat groothertogin Maria Adelheid moest aftreden ten gunste van een ander lid van de groothertogelijke familie. De Fransen waren verklaard tegenstander van de republikeinse staatsvorm daar men bang was dat de republiek Luxemburg maar kort zou bestaan en zou opgaan in een "Groot-België." Dit was een reële gedachte, daar een groot deel van de liberalen hierop aanstuurden. Groothertogin Maria Adelheid trad op 9 januari 1919 af ten gunste van haar zuster Prinses Charlotte. Tegelijk met het aftreden van groothertogin Maria Adelheid vormden republikeinse Kamerleden een Comité de Salut Public met Émile Servais (zoon van de vroegere premier Emmanuel Servais) als voorzitter. Het Comité riep vervolgens de republiek uit. De bevolking verzamelde zich voor het parlementsgebouw om de "stichting" van de republiek te vieren, maar toegesnelde Franse troepen maakten hieraan een einde. In de periode hierna garandeerden de Fransen de rust in het land.
Het door de regering beloofde referendum werd op 4 mei 1919 gehouden. De overgrote meerderheid van de bevolking (ruim 80%) stemde voor de handhaving van de monarchie onder groothertogin Charlotte.

### Winst bij de verkiezingen
Reuter was als premier vrij populair. Bij de parlementsverkiezingen van november 1919, de eerste verkiezingen op basis van het algemeen kiesrecht, werden met overmacht gewonnen door de PD. In 1921 verliet de LL het kabinet en regeerde er voor het eerst - en voor het laatst - een eenpartijcoalitie over Luxemburg. In 1921 ging Luxemburg een economische unie met België aan.
Reuter bleef premier tot 19 maart 1925. De regering werd uiteindelijk door de Kamer ten val gebracht. De regering wilde de spoorwegmaatschappijen Guillaume-Luxembourg en Prince Henri onder Belgische leiding plaatsen, maar de Kamer zag hier niets in.

## Na zijn premierschap
Reuter was van 1926 tot 1944 en van 1945 tot 1959 voorzitter van de Kamer van Afgevaardigden. In 1944 werd hij de eerste voorzitter van de Chrëschtlech Sozial Vollekspartei (Christelijk-Sociale Volkspartij), de opvolger van de Parti de la Droite. Hij bleef voorzitter van de CSV tot 1964.
Reuter werd in 1957 benoemd tot Luxemburgs ambassadeur bij de Heilige Stoel.
Hij overleed op 98-jarige leeftijd.

title: Émile Reuter

wikitext:
[[Bestand:Luxemburger-Wort-1946.07.23-p1-Emile-Reuter-2.jpg|thumb|Émile Reuter]]
'''Émile Reuter''' ([[Bofferdange]], [[2 augustus]] [[1874]] - [[Luxemburg (stad)|Luxemburg-Stad]], [[14 februari]] [[1973]]) was een [[Luxemburg (land)|Luxemburgs]] politicus.

==Opleiding en vroege carrière==
Reuter [[opleiding|studeerde]] van [[1894]] tot [[1898]] [[rechten]] in [[Straatsburg]], [[Nancy]] en [[Parijs]]. In [[1903]] werd hij voorzitter van de ''Association Populaire Catholique'' ([[Rooms-katholiek|Katholieke]] Volksbeweging). In [[1911]] werd hij voor de eerste maal in de [[Kamer van Afgevaardigden (Luxemburg)|Kamer van Afgevaardigden]] gekozen.

Reuter was op 16 januari 1914 een van de oprichters van de [[rooms-katholieke]] ''[[Parti de la Droite]]'' (Rechtse Partij).

==Premier==
===Referendum [[1919]]===
{{Zie hoofdartikel|Referendum staatsvorm Luxemburg (1919)}}
Reuter werd op 28 september 1918 [[Lijst van premiers van Luxemburg|president van de Regering]] (dat wil zeggen [[Premier (regeringsleider)|premier]]). Hij volgde partijgenoot [[Léon Kauffman]] in dat ambt op. Kauffman had zijn ontslag ingediend na een conflict tussen het kabinet en de Kamer over de [[grondwet]]swijzigingen. Reuter werd premier (en minister van Buitenlandse en Binnenlandse Zaken) van een coalitieregering van de [[Parti de la Droite|PD]] en de [[Ligue Libérale]] (LL). Op het moment dat Reuter premier werd was de [[Eerste Wereldoorlog]] nog gaande en was [[Luxemburg (land)|Luxemburg]] nog bezet door [[Duitsland]]. In november 1918 kwam er een einde aan de Eerste Wereldoorlog. Veel politici (met name [[sociaaldemocratie|sociaaldemocraten]] en [[liberalisme|liberalen]] waren ontevreden over het optreden van [[groothertog]]in [[Maria Adelheid van Luxemburg]] en verlangden haar aftreden en de instelling van de [[republiek]]. Meer radicale elementen stichtten op 9 en 11 november 1918 [[sovjet]]'s met de bedoeling om van Luxemburg een [[socialistische republiek]] te maken. Beide pogingen mislukten echter. Serieuzer waren de pogingen van de [[Sozialdemokratesch Partei vu Lëtzebuerg]] (SPL) en de LL om van Luxemburg een republiek te maken. Zij verspreidden op 6 december vlugschriften waarin de partijen zich uitspraken over de instelling van een republiek. De regering reageerde door een [[referendum]] over de staatsvorm van het land in het vooruitzicht te stellen. Inmiddels waren de Duitse bezettingstroepen vervangen door [[Frankrijk|Franse]] militairen die tot taak hadden de orde en de rust in het land te bewaren. De hoogste Franse militair in Luxemburg werd [[generaal]] [[De la Tour]]<ref name="Muller">''Tatsachen aus der Geschichte des Luxemburger Landes'', door: Dr. P.J. Muller, (1968), blz. 356</ref>.

Premier Reuter was een overtuigd monarchist en wenste de [[monarchie]] te bewaren. Hij stuurde een delegatie naar [[Frankrijk]] om over de toekomst van het land te praten. De Fransen gaven het advies dat groothertogin Maria Adelheid moest aftreden ten gunste van een ander lid van de groothertogelijke familie<ref name="Muller" />. De Fransen waren verklaard tegenstander van de republikeinse staatsvorm daar men bang was dat de republiek Luxemburg maar kort zou bestaan en zou opgaan in een "Groot-[[België]]." Dit was een reële gedachte, daar een groot deel van de liberalen hierop aanstuurden<ref name="Muller" />. Groothertogin Maria Adelheid trad op 9 januari 1919 af ten gunste van haar zuster [[Charlotte van Luxemburg|Prinses Charlotte]]. Tegelijk met het aftreden van groothertogin Maria Adelheid vormden republikeinse Kamerleden een ''[[Comité de Salut Public (Luxemburg)|Comité de Salut Public]]'' met [[Émile Servais]] (zoon van de vroegere premier [[Emmanuel Servais]]) als voorzitter. Het ''Comité'' riep vervolgens de [[republiek]] uit. De bevolking verzamelde zich voor het parlementsgebouw om de "stichting" van de republiek te vieren, maar toegesnelde Franse troepen maakten hieraan een einde<ref name="Muller" />. In de periode hierna garandeerden de Fransen de rust in het land.

Het door de regering beloofde [[Referendum staatsvorm Luxemburg (1919)|referendum]] werd op 4 mei 1919 gehouden. De overgrote meerderheid van de bevolking (ruim 80%) stemde voor de handhaving van de monarchie onder groothertogin Charlotte.

===Winst bij de verkiezingen===
Reuter was als premier vrij populair. Bij de [[Luxemburgse parlementsverkiezingen (1919)|parlementsverkiezingen]] van november 1919, de eerste verkiezingen op basis van het [[algemeen kiesrecht]], werden met overmacht gewonnen door de PD. In 1921 verliet de LL het [[Regering-Reuter|kabinet]] en regeerde er voor het eerst - en voor het laatst - een eenpartijcoalitie over Luxemburg. In 1921 ging Luxemburg een [[economie|economische]] unie met [[België]] aan.

Reuter bleef premier tot 19 maart 1925. De regering werd uiteindelijk door de Kamer ten val gebracht. De regering wilde de [[spoorweg]]maatschappijen ''Guillaume-Luxembourg'' en ''Prince Henri'' onder Belgische leiding plaatsen, maar de Kamer zag hier niets in.

==Na zijn premierschap==
Reuter was van 1926 tot 1944 en van 1945 tot 1959 [[Lijst van voorzitters van de Kamer van Afgevaardigden (Luxemburg)|voorzitter van de Kamer van Afgevaardigden]]. In 1944 werd hij de eerste voorzitter van de ''[[Chrëschtlech Sozial Vollekspartei]]'' (Christelijk-Sociale Volkspartij), de opvolger van de ''[[Parti de la Droite]]''. Hij bleef voorzitter van de CSV tot 1964.

Reuter werd in [[1957]] benoemd tot Luxemburgs [[ambassadeur]] bij de [[Heilige Stoel]].

Hij overleed op 98-jarige leeftijd.

==Zie ook==
* [[Lijst van premiers van Luxemburg]]
* [[Lijst van voorzitters van de Kamer van Afgevaardigden (Luxemburg)]]

==Externe link==
* {{fr}} [https://web.archive.org/web/20060709064705/http://www.gouvernement.lu/publications/download/gouvernements_1848_2.pdf Luxemburgse kabinetten op gouvernement.lu]

{{Appendix}}
{{Bibliografische informatie}}
{{StartOpvolging}}
{{OpvolgingCombi
| lijst = [[Lijst van premiers van Luxemburg|Premier van Luxemburg]]
President van de Regering
[[Regering-Reuter]]
1918-1925
| vorige = [[Léon Kauffman]]
| volgende = [[Pierre Prüm]]
}}
{{OpvolgingCombi
| lijst = [[Lijst van voorzitters van de Kamer van Afgevaardigden (Luxemburg)|Voorzitter van de Kamer van Afgevaardigden]]
1926-1944
| vorige = [[René Blum]]
| volgende = [[Nicolas Wirtgen]]
}}
{{OpvolgingCombi
| lijst = [[Lijst van voorzitters van de Kamer van Afgevaardigden (Luxemburg)|Voorzitter van de Kamer van Afgevaardigden]]
1945-1958
| vorige = [[Nicolas Wirtgen]]
| volgende = [[Joseph Bech]]
}}
{{EindOpvolging}}
{{Navigatie premiers Luxemburg}}

{{DEFAULTSORT:Reuter, Emile}}
[[Categorie:Luxemburgs parlementsvoorzitter]]
[[Categorie:Premier van Luxemburg]]
[[Categorie:CSV-politicus]]
[[Categorie:Luxemburgs minister van Buitenlandse Zaken]]
[[Categorie:Luxemburgs diplomaat]]
[[Categorie:Luxemburgs partijvoorzitter]]


text:
# Dolomedes chinesus
Dolomedes chinesus is een spinnensoort in de taxonomische indeling van de kraamwebspinnen (Pisauridae).
Het dier behoort tot het geslacht Dolomedes. De wetenschappelijke naam van de soort werd voor het eerst geldig gepubliceerd in 1924 door Ralph Vary Chamberlin.

title: Dolomedes chinesus

wikitext:
{{Taxobox spin
| naam              = ''Dolomedes chinesus''
| titelweergave     = cursief
| afbeelding        =
| afbeeldingtekst   =
| familie           = [[Kraamwebspinnen|Pisauridae]] (Kraamwebspinnen)
| geslacht          = ''[[Oeverspinnen|Dolomedes]]'' (Oeverspinnen)
| auteur            = [[Ralph Vary Chamberlin]]
| datum             = 1924
| haakjes           =
}}
'''''Dolomedes chinesus''''' is een [[spinnen (dieren)|spinnen]][[soort]] in de taxonomische indeling van de [[Kraamwebspinnen|kraamwebspinnen (Pisauridae)]].<ref>{{aut|Platnick, Norman I.}} (2010): [http://research.amnh.org/entomology/spiders/catalog/ The world spider catalog], version 10.5. ''American Museum of Natural History''. [https://web.archive.org/web/20090312050907/http://research.amnh.org:80/entomology/spiders/catalog/ Gearchiveerd] op 12 maart 2009.</ref>

Het dier behoort tot het geslacht ''[[Dolomedes]]''. De wetenschappelijke naam van de soort werd voor het eerst geldig gepubliceerd in 1924 door [[Ralph Vary Chamberlin]].

{{Appendix}}
{{beginnetje|biologie|2011|10|21}}

[[Categorie:Oeverspinnen]]

title: Dolomedes chinesus

Rijk: Animalia (Dieren)

Stam: Arthropoda (Geleedpotigen)

Klasse: Arachnida (Spinachtigen)

Orde: Araneae (Spinnen)

Familie: Pisauridae (Kraamwebspinnen)

Geslacht: Dolomedes (Oeverspinnen)

title: Soort

Portaal: Biologie


text:
# Huub Dassen
Hubert Michel Jozef (Huub) Dassen (Heerlen, 25 december 1909 – Sittard, 21 augustus 1978) was een Nederlands politicus namens de KVP.
Dassen was lid van de Tweede Kamer namens de KVP van 1946 tot in 1952. Dassen was hierna burgemeester van Schaesberg (1952-1959) en Sittard (1959-1975). Van 1949 tot in 1963 was hij ook landdrost van het geannexeerde Tudderen.
Hij werd onderscheiden als Officier in de Orde van Oranje-Nassau (27 april 1962) en benoemd tot ereburger van Sittard.

title: Huub Dassen

wikitext:
{{Infobox politicus Nederland
| naam            = Huub Dassen
| afbeelding      = Hubert Dassen (1964).jpg
| onderschrift    = H.M.J. Dassen (1964)
| volledige naam  = Hubert Michel Jozef Dassen
| geboren         = [[Heerlen]], [[25 december]] [[1909]]
| overleden       = [[Sittard]], [[21 augustus]] [[1978]]
| huidige functie =
| sinds           =
| partij          = [[Katholieke Volkspartij (Nederland)|KVP]]
| titulatuur      =
| tijdvak1        =
| functie1        =
| tijdvak2        =
| functie2        =
| tijdvak3        =
| functie3        =
| tijdvak4        =
| functie4        =
| website         =
}}
'''Hubert Michel Jozef (Huub) Dassen''' ([[Heerlen]], [[25 december]] [[1909]] – [[Sittard]], [[21 augustus]] [[1978]]) was een [[Nederland (hoofdbetekenis)|Nederlands]] [[politicus]] namens de [[Katholieke Volkspartij (Nederland)|KVP]].

Dassen was lid van de [[Tweede Kamer]] namens de KVP van [[1946]] tot in [[1952]]. Dassen was hierna [[burgemeester]] van [[Schaesberg (plaats)|Schaesberg]] (1952-[[1959]]) en [[Sittard]] (1959-[[1975]]). Van [[1949]] tot in [[1963]] was hij ook [[landdrost]] van het geannexeerde [[Selfkant#Nederlands drostambt Tudderen|Tudderen]].

Hij werd onderscheiden als [[Officier in de Orde van Oranje-Nassau]] (27 april 1962) en benoemd tot ereburger van Sittard.

==Zie ook==
* [[Lijst van Tweede Kamerleden voor de KVP]]
* [[Lijst van landdrosten van Tudderen en Elten]]

==Externe link==
* [https://www.parlement.com/9291000/bio/00290 Dassen op Parlement.com]

{{Bibliografische informatie}}
{{StartOpvolging}}
{{OpvolgingCombi|
| lijst = [[Lijst van landdrosten van Tudderen en Elten|Landdrost van Tudderen]]
1949 - 1963
| vorige = -
| volgende = -
}}
{{OpvolgingCombi|
| lijst = [[Lijst van burgemeesters van Schaesberg|Burgemeester van Schaesberg]]
1952 - 1959
| vorige = [[Jan van Banning|J.P.D. van Banning]]
| volgende = [[Jules Prick|E.M.J. Prick]]
}}
{{OpvolgingCombi
| lijst = [[Lijst van burgemeesters van Sittard|Burgemeester van Sittard]]
1959 - 1975
| vorige = [[Martin Coenders|M.W.J. Coenders]]
| volgende = [[Jacques Tonnaer|J.J.G. Tonnaer]]
}}
{{EindOpvolging}}
{{Commonscat}}

{{DEFAULTSORT:Dassen, Hubert}}
[[Categorie:KVP-politicus]]
[[Categorie:Nederlands politicus in de 20e eeuw]]
[[Categorie:Tweede Kamerlid]]
[[Categorie:Burgemeester van Sittard]]
[[Categorie:Burgemeester van Schaesberg]]
[[Categorie:Landdrost]]

title: Algemeen

Volledige naam: Hubert Michel Jozef Dassen

Geboren: Heerlen, 25 december 1909

Overleden: Sittard, 21 augustus 1978

Partij: KVP

Portaal: Politiek


text:
# Jerome (Arizona)
Jerome is een plaats (town) in de Amerikaanse staat Arizona, en valt bestuurlijk gezien onder Yavapai County.

## Demografie
Bij de volkstelling in 2000 werd het aantal inwoners vastgesteld op 329.
In 2006 is het aantal inwoners door het United States Census Bureau geschat op 350, een stijging van 21 (6,4%).

## Geografie
Volgens het United States Census Bureau beslaat de plaats een oppervlakte van
1,8 km², geheel bestaande uit land.

## Plaatsen in de nabije omgeving
De onderstaande figuur toont nabijgelegen plaatsen in een straal van 32 km rond Jerome.

title: Jerome (Arizona)

wikitext:
{{Infobox plaats Verenigde Staten
| naam=Jerome
| staat=Arizona
| county=[[Yavapai County (Arizona)|Yavapai County]]
| bevolking=350
| datum=2006
| oppervlak=1.8
| water=0.0
| lat_deg = 34
| lat_min = 44
| lat_sec = 53
| lon_deg = 112
| lon_min = 6
| lon_sec = 39
| hoogte=
| code=36290
| type=town
| detailkaart=
}}
'''Jerome''' is een plaats ([[town]]) in de [[Verenigde Staten|Amerikaanse]] staat [[Arizona (staat)|Arizona]], en valt bestuurlijk gezien onder [[Yavapai County (Arizona)|Yavapai County]].

==Demografie==
Bij de volkstelling in 2000 werd het aantal inwoners vastgesteld op 329.<ref>{{Bronvermelding inwonertal plaats Verenigde Staten/2000}}</ref>
In 2006 is het aantal inwoners door het [[United States Census Bureau]] geschat op 350,<ref>{{Bronvermelding inwonertal plaats Verenigde Staten/2006}}</ref> een stijging van 21 (6,4%).

==Geografie==
Volgens het United States Census Bureau beslaat de plaats een [[oppervlakte]] van
1,8 km², geheel bestaande uit land.

==Plaatsen in de nabije omgeving==
De onderstaande figuur toont nabijgelegen [[woonplaats|plaatsen]] in een [[Straal (wiskunde)|straal]] van 32 km rond Jerome.
{{Afbeelding label begin|image=Blank map.svg|position= relative| float=left|width=400|caption=Plaatsen in de omgeving}}
{{Afbeelding label|x=0.5|y=0.5|scale=400|text=[[Bestand:Map pointer black.svg|20px|Jerome]]'''Jerome'''}}
{{Afbeelding label|x=0.828|y=0.783|scale=400|text=[[Bestand:Small-city-symbol.svg|16px|Plaats met 9451 inwoners (2000).]] <small>[[Camp Verde (Arizona)|Camp Verde]] (31 km) </small>}}
{{Afbeelding label|x=0.064|y=0.484|scale=400|text=[[Bestand:Small-city-symbol.svg|16px|Plaats met 7835 inwoners (2000).]] <small>[[Chino Valley (Arizona)|Chino Valley]] (31 km) </small>}}
{{Afbeelding label|x=0.572|y=0.480|scale=400|text=[[Bestand:Small-city-symbol.svg|12px|Plaats met 3422 inwoners (2000).]] <small>[[Clarkdale (Arizona)|Clarkdale]] (5 km) </small>}}
{{Afbeelding label|x=0.759|y=0.550|scale=400|text=[[Bestand:Small-city-symbol.svg|12px|Plaats met 3335 inwoners (2000).]] <small>[[Cornville (Arizona)|Cornville]] (19 km) </small>}}
{{Afbeelding label|x=0.619|y=0.525|scale=400|text=[[Bestand:Small-city-symbol.svg|16px|Plaats met 9179 inwoners (2000).]] <small>[[Cottonwood (Arizona)|Cottonwood]] (9 km) </small>}}
{{Afbeelding label|x=0.653|y=0.562|scale=400|text=[[Bestand:Small-city-symbol.svg|18px|Plaats met 10610 inwoners (2000).]] <small>[[Cottonwood-Verde Village (Arizona)|Cottonwood-Verde Village]] (12 km) </small>}}
{{Afbeelding label|x=0.318|y=0.837|scale=400|text=[[Bestand:Small-city-symbol.svg|16px|Plaats met 6295 inwoners (2000).]] <small>[[Dewey-Humboldt (Arizona)|Dewey-Humboldt]] (27 km) </small>}}
{{Afbeelding label|x=0.921|y=0.668|scale=400|text=[[Bestand:Small-city-symbol.svg|12px|Plaats met 3344 inwoners (2000).]] <small>[[Lake Montezuma (Arizona)|Lake Montezuma]] (32 km) </small>}}
{{Afbeelding label|x=0.229|y=0.728|scale=400|text=[[Bestand:Dot-yellow.svg|20px|Plaats met 23535 inwoners (2000).]] <small>[[Prescott Valley (Arizona)|Prescott Valley]] (25 km) </small>}}
{{Afbeelding label|x=0.914|y=0.326|scale=400|text=[[Bestand:Small-city-symbol.svg|18px|Plaats met 10192 inwoners (2000).]] <small>[[Sedona (Arizona)|Sedona]] (32 km) </small>}}
{{Afbeelding label eind}}{{Clearleft}}

== Externe link ==
* {{Link city-data.com|Jerome|Arizona}}

{{Appendix}}
{{Coor title dms|34|44|53|N|112|6|39|W|region:US_type:city(329)_scale:50000}}

[[Categorie:Plaats in Arizona]]

title: Situering

County: Yavapai County

Type plaats: Town

Staat: Arizona

title: Algemeen

Oppervlakte: 1,8 km²

- land: 1,8 km²

- water: 0,0 km²

title: Overig

Portaal: Verenigde Staten


text:
# Gura Ocniței
Gura Ocniței is een gemeente in Dâmbovița. Gura Ocniței ligt in de regio Muntenië, in het zuiden van Roemenië.
Aninoasa · Băleni · Bărbulețu · Bezdead · Bilciurești · Brănești · Braniștea · Brezoaele · Buciumeni · Bucșani · Butimanu · Cândești · Ciocănești · Cobia · Cojasca · Comișani · Conțești · Corbii Mari · Cornățelu · Cornești · Costeștii din Vale · Crângurile · Crevedia · Dărmănești · Dobra · Doicești · Dragodana · Dragomirești · Finta · Glodeni · Gura Foii · Gura Ocniței · Gura Șuții · Hulubești · I. L. Caragiale · Iedera · Lucieni · Ludești · Lungulețu · Malu cu Flori · Mănești · Mătăsaru · Mogoșani · Moroeni · Morteni · Moțăieni · Niculești · Nucet · Ocnița · Odobești · Petrești · Pietroșița · Poiana · Potlogi · Produlești · Pucheni · Răcari · Răzvad · Runcu · Sălcioara · Șelaru · Slobozia Moară · Șotânga · Tărtășești · Tătărani · Uliești · Ulmi · Văcărești · Valea Lungă · Valea Mare · Văleni-Dâmbovița · Vârfuri · Vișina · Vișinești · Voinești · Vulcana-Băi

title: Gura Ocniței

wikitext:
{{Infobox plaats in Roemenië
| naam         = Gura Ocniței
| lat_deg      = 44
| lat_min      = 56
| lat_sec      = 42
| lon_deg      = 25
| lon_min      = 33
| lon_sec      = 42.001
| district     = [[District Dâmbovița|Dâmbovița]]
| burgemeester = [[Stanciu Liviu Mihai]]
| netnummer    = 0245
}}

'''Gura Ocniței''' is een gemeente in [[District Dâmbovița|Dâmbovița]]. Gura Ocniței ligt in de regio [[Muntenië]], in het zuiden van [[Roemenië]].

{{Navigatie district Dâmbovița}}
{{Coor title dms|44|56|42|N|25|33|42|E|scale:12500_region:RO-DB_type:city(7700)}}
{{Beginnetje|landen & volken|land=Roemenië|2=2006|3=09|4=30}}

{{DEFAULTSORT:Gura Ocnitei}}
[[Categorie:Gemeente in Dâmbovița]]

title: Situering

District (județ): Dâmbovița

title: Politiek

Burgemeester: Stanciu Liviu Mihai

title: Overig

Portaal: Roemenië


text:
# Tiliqua adelaidensis
Tiliqua adelaidensis is een hagedis uit de familie skinken (Scincidae). Het is een van de zeven soorten uit het geslacht blauwtongskinken (Tiliqua). De soort werd voor het eerst wetenschappelijk beschreven door Wilhelm Peters in 1863. Oorspronkelijk werd de naam Cyclodus adelaidensis gebruikt.

## Uiterlijke kenmerken
Van alle soorten is het tevens de kleinste; in andere talen wordt de soort wel met 'dwergskink' aangeduid maar er is nog geen eenduidige Nederlandse naam. De lichaamskleur is bruin met donkere vlekken, de kleuren zijn variabel. De totale lichaamslengte inclusief staart is minder dan twintig centimeter, de vrouwtjes worden iets groter dan de mannetjes. Alle andere blauwtongskinken worden over het algemeen groter dan 30 cm. Een ander belangrijk verschil is dat Tiliqua adelaidensis geen blauwe kleur tong heeft -zoals andere blauwtongskinken- maar een roze kleur.

## Levenswijze
Tiliqua adelaidensis is levendbarend; de jongen komen volledig ontwikkeld ter wereld en niet in een ei. De skink is omnivoor; het voedsel bestaat zowel uit plantendelen als vruchten als levende prooidieren. Plantendelen die gegeten worden zijn zaden, bladeren en bloemen. Prooidieren die worden buitgemaakt zijn kleine ongewervelden zoals sprinkhanen, kevers, kakkerlakken, mieren, slakken en spinnen.
Opmerkelijk is dat de skink voornamelijk de verlaten tunnels van grotere spinnen gebruikt, zoals valdeurspinnen. Over de levenswijze onder natuurlijke leefomstandigheden is verder weinig bekend.

## Verspreidingsgebied
Net als alle blauwtongskinken is Tiliqua adelaidensis van Australische origine, de soort komt alleen voor in de provincie Zuid-Australië. Het verspreidingsgebied is in vergelijking met andere blauwtongskinken zeer klein. De soort komt alleen voor rondom de zuidoostelijk gelegen kuststad Adelaide. Hier is ook de wetenschappelijke soortnaam adelaidensis van afgeleid dat 'levend in Adelaide' betekent. De habitat bestaat uit graslanden met een sporadische bomengroei.

## Bedreigingen
Tiliqua adelaidensis is een van de zeldzaamste hagedissen ter wereld, lange tijd werd de soort zelfs als uitgestorven beschouwd. De blauwtongskink werd al in 1863 wetenschappelijk beschreven maar tot 1992 zijn er slechts twintig individuen waargenomen. Hierdoor ging men ervan uit dat de hagedis was uitgeroeid en ook hield men er rekening mee dat de bioloog Wilhelm Peters, die de skink als eerst beschreef, een al bekende soort voor een andere had aangezien. Het keerpunt kwam in 1992 toen een dood exemplaar werd aangetroffen in de maag van een slang uit het geslacht Pseudonaja. Na onderzoek bleek dat er een aantal locaties bestonden waar de skink nog steeds voorkwam. In totaal wordt het aantal moderne exemplaren geschat op ongeveer 5000. Tiliqua adelaidensis wordt door de IUCN beschouwd als een bedreigde soort (EN of endangered).
Vroeger kwam de soort waarschijnlijk algemener voor, de reden van de huidige kleine populaties is de inrichting van het leefgebied als agrarisch gebied en meer specifiek het gebruik van de ploeg. In grond die jaarlijks wordt omgeploegd groeit slechts een enkele generatie planten per jaar, in plaats van een permanente begroeiing zoals deze oorspronkelijk voorkwam. Deze verandering van het leefgebied heeft ervoor gezorgd dat het dier bijna werd uitgeroeid.
Er zijn verschillende beschermingsprogramma's gestart om de soort voor uitsterven te behoeden. Zo worden de dieren in dierentuinen ex-situ gefokt om de populaties aan te sterken.

title: Tiliqua adelaidensis

wikitext:
{{Taxobox reptiel
| naam=''Tiliqua adelaidensis''
| titelweergave=cursief
| status=EN
| statusbron=2017
| rl-id=21902
| afbeelding=Tiliqua adelaidensis (Peters, 1863) 3069938647.jpg
| afbeeldingtekst=''Tiliqua adelaidensis''
| orde=[[Schubreptielen|Squamata]] (Schubreptielen)
| onderorde=[[Hagedissen|Lacertilia]] (Hagedissen)
| infraorde=[[Skinkachtigen|Scincomorpha]] (Skinkachtigen)
| familie=[[Skinken|Scincidae]] (Skinken)
| onderfamilie=[[Egerniinae]]
| geslacht=''[[Blauwtongskinken|Tiliqua]]'' (Blauwtongskinken)
| w-naam=''Tiliqua adelaidensis''
| auteur=[[Wilhelm Peters|Peters]]
| datum=1863
}}
'''''Tiliqua adelaidensis''''' is een [[hagedissen|hagedis]] uit de familie [[skinken]] (Scincidae). Het is een van de zeven soorten uit het geslacht [[blauwtongskinken]] (''Tiliqua'').<ref name="EMBL">{{Citeer web | url = http://reptile-database.reptarium.cz/species.php?genus=Tiliqua&species=adelaidensis | titel = The Reptile Database - ''Tiliqua adelaidensis'' | auteur = Peter Uetz & Jakob Hallermann}}</ref> De soort werd voor het eerst wetenschappelijk beschreven door [[Wilhelm Peters]] in 1863. Oorspronkelijk werd de naam ''Cyclodus adelaidensis'' gebruikt.

==Uiterlijke kenmerken==
Van alle soorten is het tevens de kleinste; in andere talen wordt de soort wel met 'dwergskink' aangeduid maar er is nog geen eenduidige Nederlandse naam. De lichaamskleur is bruin met donkere vlekken, de kleuren zijn variabel. De totale lichaamslengte inclusief staart is minder dan twintig centimeter, de vrouwtjes worden iets groter dan de mannetjes. Alle andere blauwtongskinken worden over het algemeen groter dan 30 cm. Een ander belangrijk verschil is dat ''Tiliqua adelaidensis'' geen blauwe kleur tong heeft -zoals andere [[blauwtongskinken]]- maar een roze kleur.<ref name="MINI" />

==Levenswijze==
''Tiliqua adelaidensis'' is levendbarend; de jongen komen volledig ontwikkeld ter wereld en niet in een ei. De skink is [[omnivoor]]; het voedsel bestaat zowel uit plantendelen als vruchten als levende prooidieren. Plantendelen die gegeten worden zijn zaden, bladeren en bloemen. Prooidieren die worden buitgemaakt zijn kleine [[ongewervelden]] zoals [[Caelifera|sprinkhanen]], [[kevers]], [[kakkerlakken]], [[mieren]], [[slakken]] en [[spinnen (dieren)|spinnen]].<ref name="MINI" />

Opmerkelijk is dat de skink voornamelijk de verlaten tunnels van grotere spinnen gebruikt, zoals [[Valdeurspinnen (verzamelnaam)|valdeurspinnen]]. Over de levenswijze onder natuurlijke leefomstandigheden is verder weinig bekend.

==Verspreidingsgebied==
Net als alle blauwtongskinken is ''Tiliqua adelaidensis'' van [[Australië (land)|Australische]] origine, de soort komt alleen voor in de provincie [[Zuid-Australië]]. Het verspreidingsgebied is in vergelijking met andere blauwtongskinken zeer klein. De soort komt alleen voor rondom de zuidoostelijk gelegen kuststad [[Adelaide (Australië)|Adelaide]]. Hier is ook de wetenschappelijke soortnaam ''adelaidensis'' van afgeleid dat 'levend in Adelaide' betekent. De habitat bestaat uit graslanden met een sporadische bomengroei.<ref name="MINI" />

==Bedreigingen==
''Tiliqua adelaidensis'' is een van de zeldzaamste hagedissen ter wereld, lange tijd werd de soort zelfs als [[uitsterven|uitgestorven]] beschouwd. De blauwtongskink werd al in 1863 wetenschappelijk beschreven maar tot 1992 zijn er slechts twintig individuen waargenomen. Hierdoor ging men ervan uit dat de hagedis was uitgeroeid en ook hield men er rekening mee dat de bioloog [[Wilhelm Peters]], die de skink als eerst beschreef, een al bekende soort voor een andere had aangezien. Het keerpunt kwam in 1992 toen een dood exemplaar werd aangetroffen in de maag van een slang uit het geslacht ''[[Pseudonaja]]''. Na onderzoek bleek dat er een aantal locaties bestonden waar de skink nog steeds voorkwam. In totaal wordt het aantal moderne exemplaren geschat op ongeveer 5000. ''Tiliqua adelaidensis'' wordt door de [[International Union for Conservation of Nature and Natural Resources|IUCN]] beschouwd als een bedreigde soort (EN of endangered).<ref name="IUCN2">{{Citeer web | url = http://www.iucnredlist.org/details/full/21902/0| titel = ''Tiliqua adelaidensis'' - IUCN Red List| auteur = International Union for Conservation of Nature and Natural Resources - Red List}}</ref>

Vroeger kwam de soort waarschijnlijk algemener voor, de reden van de huidige kleine populaties is de inrichting van het leefgebied als [[Landbouw|agrarisch gebied]] en meer specifiek het gebruik van de [[ploeg (werktuig)|ploeg]]. In grond die jaarlijks wordt omgeploegd groeit slechts een enkele generatie planten per jaar, in plaats van een permanente begroeiing zoals deze oorspronkelijk voorkwam. Deze verandering van het leefgebied heeft ervoor gezorgd dat het dier bijna werd uitgeroeid.<ref name="BLUE">{{Citeer web | url = http://bluetongueskinks.net/bbpygmy.htm | titel = ''Tiliqua adelaidensis'' | auteur = Bluetongueskinks.net}}</ref>

Er zijn verschillende beschermingsprogramma's gestart om de soort voor uitsterven te behoeden. Zo worden de dieren in dierentuinen ex-situ gefokt om de populaties aan te sterken.<ref name="MINI">{{Citeer web | url = https://www.environment.gov.au/system/files/resources/1668d3cd-5355-4c95-b2e9-989ce323ab74/files/tiliqua-adelaidensis-2012.pdf| titel = National recovery plan for the Pygmy Bluetongue Lizard (''Tiliqua adelaidensis'') (PDF)| auteur = Ministerie van natuur en ontwikkeling van Australië}}</ref>

==Bronvermelding==
{{Appendix||2=
;Referenties
{{References}}
;Bronnen
* {{en}} - Ministerie van natuur en ontwikkeling van Australië - National recovery plan for the Pygmy Bluetongue Lizard (''Tiliqua adelaidensis'') (PDF) - [https://www.environment.gov.au/system/files/resources/1668d3cd-5355-4c95-b2e9-989ce323ab74/files/tiliqua-adelaidensis-2012.pdf Website]
* {{en}} - Bluetongueskinks.net - ''Tiliqua adelaidensis'' - [http://bluetongueskinks.net/bbpygmy.htm Website]
* {{en}} - Peter Uetz & Jakob Hallermann - The Reptile Database - ''Tiliqua adelaidensis'' - [http://reptile-database.reptarium.cz/species.php?genus=Tiliqua&species=adelaidensis Website] Geconsulteerd 3 april 2018
}}

[[Categorie:Blauwtongskinken]]
[[Categorie:IUCN-status bedreigd]]

title: Tiliqua adelaidensis · IUCN-status: Bedreigd (2017)

Stam: Chordata (Chordadieren)

Klasse: Reptilia (Reptielen)

Orde: Squamata (Schubreptielen)

Onderorde: Lacertilia (Hagedissen)

Infraorde: Scincomorpha (Skinkachtigen)

Familie: Scincidae (Skinken)

Onderfamilie: Egerniinae

Geslacht: Tiliqua (Blauwtongskinken)

title: Soort

Portaal: Biologie · Herpetologie


text:
# Filosofie van de chemie
De filosofie van de chemie of filosofie van de scheikunde is een tak van de wetenschapsfilosofie die zich buigt over de methodologie en de onderliggende veronderstellingen van de chemie.
Pas vanaf het einde van de 20e eeuw kwam er meer aandacht voor een wetenschapsfilosofische reflectie over chemie als reactie op de te sterke focus op de fysica binnen de wetenschapsfilosofie. Een van de centrale debatten is dan ook in welke mate men chemische fenomenen kan verklaren of reduceren tot fysische processen.
Bijdragen tot deze disciplines zijn zowel van de hand van filosofen als van chemici zelf. Een pionier en belangrijk figuur binnen de vakgebied is de Nederlandstalige filosoof Jaap van Brakel, de auteur van The Philosophy of Chemistry (2000). Een ander belangrijk figuur is de Maltese filosoof-chemicus Eric Scerri, redacteur van het tijdschrift Foundations of Chemistry. Naast dit tijdschrift bestaat er ook een ander tijdschrift dat zich vooral op de filosofie van de chemie focust, namelijk international Journal for Philosophy of Chemistry.

title: Filosofie van de chemie

wikitext:
{{Zie dp|Filosofie}}
De '''[[filosofie]] van de [[chemie]]''' of '''filosofie van de scheikunde''' is een tak van de [[wetenschapsfilosofie]] die zich buigt over de [[methodologie]] en de onderliggende veronderstellingen van de chemie.

Pas vanaf het einde van de 20e eeuw kwam er meer aandacht voor een wetenschapsfilosofische reflectie over chemie als reactie op de te sterke focus op de [[filosofie van de fysica|fysica]] binnen de wetenschapsfilosofie. Een van de centrale debatten is dan ook in welke mate men chemische fenomenen kan verklaren of [[reductionisme|reduceren]] tot fysische processen.<ref>{{aut|Weisberg, M.}}, '[https://web.archive.org/web/20160625081750/http://www.americanscientist.org/bookshelf/pub/why-not-a-philosophy-of-chemistry Why not a philosophy of chemistry?]', ''American Scientist', 2001.</ref><ref>{{aut|Scerri, E.R.}}, & {{aut|McIntyre, L.}}, '[http://www.chem.ucla.edu/dept/Faculty/scerri/pdf/Case_for_poc.pdf The case for the philosophy of chemistry]', ''Synthese'', '''111''', 1997, pp. 213–232.</ref>

Bijdragen tot deze disciplines zijn zowel van de hand van filosofen als van chemici zelf. Een pionier en belangrijk figuur binnen de vakgebied is de Nederlandstalige filosoof [[Jaap van Brakel]], de auteur van ''The Philosophy of Chemistry'' (2000). Een ander belangrijk figuur is de Maltese filosoof-chemicus [[Eric Scerri]], redacteur van het tijdschrift ''Foundations of Chemistry''. Naast dit tijdschrift bestaat er ook een ander tijdschrift dat zich vooral op de filosofie van de chemie focust, namelijk ''international Journal for Philosophy of Chemistry''.

== Externe link ==
* {{en}}[http://ispc.sas.upenn.edu/ International Society for the Philosophy of Chemistry]

{{Appendix|2=
* {{Bronvermelding anderstalige Wikipedia|taal=en|titel=Philosophy of chemistry|oldid=|datum=20140703|sectie=}}
* {{aut|Weisberg, M.}} & {{aut|Needham, P.}} & {{aut|Hendry, R.}}, '[https://plato.stanford.edu/archives/win2011/entries/chemistry/ Philosophy of Chemistry]', ''The Stanford Encyclopedia of Philosophy'', 2011.
;Verdere literatuur
* {{aut|Van Brakel, J.}}, ''Philosophy of Chemistry'', Leuven, Leuven University Press, 2000. ISBN 90-5867-063-5
* {{aut|Baird, D.}} (red.) & {{aut|Scerri,E.}} (red.) & {{aut|McIntyre, L.}} (red.) ''[http://bespalovseminar.narod.ru/literature/Ph_of_Ch.pdf Philosophy of Chemistry : Synthesis of a New Discipline]'', Dordrecht, Springer, 2006. ISBN 1-4020-3256-0
* {{aut|Scerri, E.R.}}, ''The Periodic Table: Its Story and Its Significance'', Oxford University Press, New York, 2006. ISBN 0-19-530573-6
* {{aut|Scerri, E.R.}}, ''Collected Papers on Philosophy of Chemistry'', Imperial College Press, London, 2008. ISBN 978-1848161375
* {{aut|Bhushan, N.}} (red.) & {{aut|Rosenfeld, S.}}, ''Of Minds and Molecules: New Philosophical Perspectivees on Chemistry'', Oxford, oxford University Press, 2000.
;Voetnoten
{{References}}
}}

[[Categorie:Scheikunde]]
[[Categorie:Wetenschapsfilosofie]]


text:
# Resolutie 367 Veiligheidsraad Verenigde Naties
Resolutie 367 van de Veiligheidsraad van de Verenigde Naties was de eerste VN-Veiligheidsraadsresolutie van 1975. De resolutie werd op 12 maart van dat jaar zonder stemming aangenomen.

## Achtergrond
Al meer dan tien jaar was de VN-vredesmacht UNFICYP aanwezig op Cyprus nadat er geweld was uitgebroken tussen de Griekse en de Turkse bevolkingsgroep op het eiland. Eind 1974 ontstonden er opnieuw grote onlusten toen Griekenland er een staatsgreep probeerde te plegen waarna Turkije Cyprus binnenviel en het noordelijke deel van het eiland bezette. Zij besloten in dat deel een aparte staat te stichten, de Turkse Republiek Noord-Cyprus.

## Inhoud
De Veiligheidsraad:
- Heeft de situatie in Cyprus overwogen als antwoord op de klacht van Cyprus.
- Heeft het rapport van de Secretaris-Generaal en de verklaringen van de betrokken partijen gehoord.
- Is diep bezorgd om de voortzetting van de crisis in Cyprus.
- Herinnert aan zijn vorige resoluties, in het bijzonder 365 waarmee de raad resolutie 3212 (XXIX) van de Algemene Vergadering steunde.
- Merkt op dat geen vooruitgang wordt geboekt in de uitvoering van de resoluties.

1. Roept alle landen op respect te hebben voor Cyprus'soevereiniteit, onafhankelijkheid, territoriale integriteit en neutraliteit.
2. Betreurt dat eenzijdig beslist werd van een deel van Cyprus een gefederaliseerde Turkse staat (Turkse Republiek Noord-Cyprus) te maken.
3. Bevestigt dat die beslissing niet op de uiteindelijke oplossing vooruitloopt en neemt akte van de verklaring dat dit niet de bedoeling was.
4. Roept op dringend resolutie 3212 van de Algemene Vergadering uit te voeren.
5. Vindt dat moet worden gewerkt aan het hervatten van het overleg.
6. Vraagt de Secretaris-Generaal een nieuwe missie te ondernemen om onder zijn leiding onderhandelingen op te starten.
7. Roept de vertegenwoordigers van de twee gemeenschappen (in Cyprus) hiertoe nauw samen te werken met de Secretaris-Generaal.
8. Roept alle betrokken partijen op om niets te doen dat de onderhandelingen kan ondermijnen en een goede sfeer voor de onderhandelingen te creëren.
9. Vraagt de Secretaris-Generaal de Veiligheidsraad op de hoogte te houden over de vooruitgang en voor 15 juni te rapporteren.
10. Beslist actief op de hoogte te blijven.

## Verwante resoluties
- Resolutie 361 Veiligheidsraad Verenigde Naties
- Resolutie 365 Veiligheidsraad Verenigde Naties
- Resolutie 370 Veiligheidsraad Verenigde Naties
- Resolutie 383 Veiligheidsraad Verenigde Naties

Lijst ·  367 ·  368 ·  369 ·  370 ·  371 ·  372 ·  373 ·  374 ·  375 ·  376 ·  377 ·  378 ·  379 ·  380 ·  381 ·  382 ·  383 ·  384

wikitext:
{{Infobox VN-resolutie
| nr    = 367
| code  = S/RES/367
| van   = VR
| verg  = 1820
| datum = 12 maart
| jaar  = 1975
| ond   = Conflict in Cyprus
| besl  = Oproep tot hervatting onderhandelingen.
| voor  =
| tegen =
| onth  =
| afbeelding = Trnc-map.gif
| onderschrift = Kaart van de Turkse Republiek Noord-Cyprus.
}}
'''[[Resolutie van de Verenigde Naties|Resolutie]] 367 van de [[Veiligheidsraad van de Verenigde Naties]]''' was de eerste VN-Veiligheidsraadsresolutie van [[1975]]. De resolutie werd op [[12 maart]] van dat jaar zonder [[Stemming (meningsuiting)|stemming]] aangenomen.

== Achtergrond ==
Al meer dan tien jaar was de VN-vredesmacht [[UNFICYP]] aanwezig op [[Cyprus]] nadat er geweld was uitgebroken tussen de Griekse en de Turkse bevolkingsgroep op het eiland. Eind [[1974]] ontstonden er opnieuw grote onlusten toen [[Griekenland]] er een [[staatsgreep]] probeerde te plegen waarna [[Turkije]] Cyprus binnenviel en het noordelijke deel van het eiland bezette. Zij besloten in dat deel een aparte staat te stichten, de [[Turkse Republiek Noord-Cyprus]].

== Inhoud ==
De Veiligheidsraad:
* Heeft de situatie in Cyprus overwogen als antwoord op de klacht van Cyprus.
* Heeft het rapport van de [[Secretaris-Generaal van de Verenigde Naties|Secretaris-Generaal]] en de verklaringen van de betrokken partijen gehoord.
* Is diep bezorgd om de voortzetting van de crisis in Cyprus.
* Herinnert aan zijn vorige resoluties, in het bijzonder [[Resolutie 365 Veiligheidsraad Verenigde Naties|365]] waarmee de raad [[Resolutie 3212 Algemene Vergadering Verenigde Naties|resolutie 3212 (XXIX)]] van de [[Algemene Vergadering van de Verenigde Naties|Algemene Vergadering]] steunde.
* Merkt op dat geen vooruitgang wordt geboekt in de uitvoering van de resoluties.
# Roept alle landen op respect te hebben voor Cyprus'[[soevereiniteit]], [[Onafhankelijkheid (staatkunde)|onafhankelijkheid]], territoriale integriteit en [[Neutraal land|neutraliteit]].
# Betreurt dat eenzijdig beslist werd van een deel van Cyprus ''een gefederaliseerde Turkse staat'' ([[Turkse Republiek Noord-Cyprus]]) te maken.
# Bevestigt dat die beslissing niet op de uiteindelijke oplossing vooruitloopt en neemt akte van de verklaring dat dit niet de bedoeling was.
# Roept op dringend resolutie 3212 van de Algemene Vergadering uit te voeren.
# Vindt dat moet worden gewerkt aan het hervatten van het overleg.
# Vraagt de Secretaris-Generaal een nieuwe missie te ondernemen om onder zijn leiding onderhandelingen op te starten.
# Roept de vertegenwoordigers van de twee gemeenschappen (in Cyprus) hiertoe nauw samen te werken met de Secretaris-Generaal.
# Roept alle betrokken partijen op om niets te doen dat de onderhandelingen kan ondermijnen en een goede sfeer voor de onderhandelingen te creëren.
# Vraagt de Secretaris-Generaal de Veiligheidsraad op de hoogte te houden over de vooruitgang en voor 15 juni te rapporteren.
# Beslist actief op de hoogte te blijven.

== Verwante resoluties ==
{{Wikisource klein|taal=en|United Nations Security Council Resolution 367}}
* [[Resolutie 361 Veiligheidsraad Verenigde Naties]]
* [[Resolutie 365 Veiligheidsraad Verenigde Naties]]
* [[Resolutie 370 Veiligheidsraad Verenigde Naties]]
* [[Resolutie 383 Veiligheidsraad Verenigde Naties]]

{{Navigatie VN-resoluties|VR|1975}}

[[Categorie:Resolutie van de Veiligheidsraad van de Verenigde Naties uit 1975| 0367]]
[[Categorie:VN-resolutie over het geweld in Cyprus in 1974|VR0367]]

title: Resolutie 367

Van de: Veiligheidsraad van de Verenigde Naties

Onderwerp: Conflict in Cyprus

Beslissing: Oproep tot hervatting onderhandelingen.

title: Samenstelling VN-Veiligheidsraad in 1975

Samenstelling VN-Veiligheidsraad in 1975: China · Frankrijk · Sovjet-Unie · Verenigd Koninkrijk · Verenigde Staten

Samenstelling VN-Veiligheidsraad in 1975: Wit-Russische SSR · Kameroen · Costa Rica · Guyana · Irak · Italië · Japan · Mauritanië · Zweden · Tanzania


text:
# Megalosphecia gigantipes
Megalosphecia gigantipes is een vlinder uit de familie wespvlinders (Sesiidae), onderfamilie Sesiinae.
Megalosphecia gigantipes is voor het eerst wetenschappelijk beschreven door Le Cerf in 1916. De soort komt voor in het Afrotropisch gebied.

title: Megalosphecia gigantipes

wikitext:
{{Taxobox vlinder
| naam = ''Megalosphecia gigantipes''
| titelweergave = cursief
| afbeelding =
| afbeeldingtekst =
| familie = [[Wespvlinders|Sesiidae]] (Wespvlinders)
| onderfamilie = [[Sesiinae]]
| tribus =
| geslacht = ''[[Megalosphecia]]''
| ondergeslacht =
| w-naam = ''Megalosphecia gigantipes''
| auteur = [[Ferdinand Le Cerf|Le Cerf]]
| datum = 1916
| haakjes =
| commons =
| species =
}}
'''''Megalosphecia gigantipes''''' is een [[vlinders|vlinder]] uit de familie [[wespvlinders]] (Sesiidae), onderfamilie [[Sesiinae]].

''Megalosphecia gigantipes'' is voor het eerst wetenschappelijk beschreven door [[Ferdinand Le Cerf|Le Cerf]] in 1916. De soort komt voor in het [[Afrotropisch gebied]].<ref>[http://www.sesiidae.net/Checklst.htm {{Aut|Franz Pühringer & Axel Kallies}}: Checklist of the Sesiidae of the world (Lepidoptera: Ditrysia) -- Last modified: 23-Dec-2011]. <small>Bezocht op 8 februari 2012.</small>. [https://web.archive.org/web/20240802175244/http://www.sesiidae.net/Checklst.htm Gearchiveerd] op 2 augustus 2024.</ref>

{{Appendix}}

[[Categorie:Wespvlinders]]
[[Categorie:Dier uit het Afrotropisch gebied]]

title: Megalosphecia gigantipes

Klasse: Insecta (Insecten)

Orde: Lepidoptera (Vlinders)

Familie: Sesiidae (Wespvlinders)

Onderfamilie: Sesiinae

Geslacht: Megalosphecia

title: Soort

Portaal: Biologie · Insecten


text:
# The Big C
The Big C is een Amerikaanse dramaserie die uitgezonden wordt op de Amerikaanse zender Showtime. Het eerste seizoen startte op 16 augustus 2010, het tweede seizoen startte op 27 juni 2011 en het derde seizoen startte op 8 april 2012. Het vierde en laatste seizoen bestond uit vier afleveringen en werd in 2013 uitgezonden. De serie wordt in Nederland uitgezonden door Fox en door Fox Life. In Vlaanderen is de serie te zien op VIER.

## Verhaal
Cathy Jamison is een lerares die gediagnosticeerd wordt met een vergevorderde stadium van melanoom, een soort huidkanker. Ze besluit om het nieuws aan niemand te vertellen, ook niet aan haar man en zoon.

## Rolverdeling
- Laura Linney - Catherine "Cathy" Jamison
- Oliver Platt - Paul Jamison
- John Benjamin Hickey - Sean Tolkey
- Gabriel Basso - Adam Jamison
- Gabourey Sidibe - Andrea Jackson
- Phyllis Somerville - Marlene
- Reid Scott - Dr Todd Miller
- Cynthia Nixon - Rebecca
- Nadia Dajani - Tina
- Idris Elba - Lenny
- Hugh Dancy - Lee

## Prijzen en nominaties
| jaar | prijs           | categorie                                       | genomineerde(n)              | uitslag     |
| ---- | --------------- | ----------------------------------------------- | ---------------------------- | ----------- |
| 2010 | Satellite Award | Beste komische of muzikale serie                | serie                        | Gewonnen    |
| 2010 | Satellite Award | Beste actrice in een komische of muzikale serie | Laura Linney                 | Gewonnen    |
| 2011 | Golden Globe    | Beste komedie- of musicalserie                  | serie                        | Genomineerd |
| 2011 | Golden Globe    | Beste actrice in een komische serie of musical  | Laura Linney                 | Gewonnen    |
| 2011 | Emmy Award      | Vrouwelijke hoofdrol in een komische serie      | Laura Linney                 | Genomineerd |
| 2011 | Emmy Award      | Mannelijke gastrol in een komische serie        | Idris Elba                   | Genomineerd |
| 2011 | Emmy Award      | Casting van een komische serie                  | Julie Tucker & Ross Meyerson | Genomineerd |

title: The Big C

wikitext:
{{Infobox televisieprogramma
| titel        = The Big C
| afbeelding   = Laura Linney crop.jpg
| onderschrift = Laura Linney vertolkt "Cathy Jamison"
| genre        = [[Drama (genre)|Dramaserie]]
| speelduur    = 27 minuten
| bedenker     = Darlene Hunt
| producer     =
| spelers      = [[Laura Linney]]<br />[[Oliver Platt]]
| regie        =
| schrijver    =
| montage      =
| muziek       =
| orchestratie =
| kostuum      =
| land         = {{US}}
| taal         = [[Engels]]
| gerelateerd  =
| start        = [[16 augustus]] [[2010]]
| einde        =
| afleveringen = 40
| seizoenen    = 4
| netwerk      =
| zender       = [[Showtime]]
| website      =
| imdb         = 1515193
| tv_com       =
}}
'''The Big C''' is een [[Verenigde Staten|Amerikaanse]] [[Drama (genre)|dramaserie]] die uitgezonden wordt op de Amerikaanse zender [[Showtime]]. Het eerste seizoen startte op [[16 augustus]] [[2010]], het tweede seizoen startte op [[27 juni]] [[2011]] en het derde seizoen startte op [[8 april]] [[2012]]. Het vierde en laatste seizoen bestond uit vier afleveringen en werd in 2013 uitgezonden. De serie wordt in Nederland uitgezonden door [[STAR Channel (Nederland)|Fox]] en door [[Fox Life]]. In Vlaanderen is de serie te zien op [[VIER]].

==Verhaal==
{{Leeswaarschuwing}}
Cathy Jamison is een lerares die gediagnosticeerd wordt met een vergevorderde stadium van [[melanoom]], een soort [[huidkanker]]. Ze besluit om het nieuws aan niemand te vertellen, ook niet aan haar man en zoon.

==Rolverdeling==
* [[Laura Linney]] - ''Catherine "Cathy" Jamison''
* [[Oliver Platt]] - ''Paul Jamison''
* [[John Benjamin Hickey]] - ''Sean Tolkey''
* [[Gabriel Basso]] - ''Adam Jamison''
* [[Gabourey Sidibe]] - ''Andrea Jackson''
* [[Phyllis Somerville]] - ''Marlene''
* [[Reid Scott]] - ''Dr Todd Miller''
* [[Cynthia Nixon]] - ''Rebecca''
* [[Nadia Dajani]] - ''Tina''
* [[Idris Elba]] - ''Lenny''
* [[Hugh Dancy]] - ''Lee''

==Afleveringen==
{{Zie hoofdartikel|Lijst van afleveringen van The Big C}}

==Prijzen en nominaties==
{| class="wikitable"
!jaar
!prijs
!categorie
!genomineerde(n)
!uitslag
|-
| rowspan="2"| 2010 || [[15e Satellite Awards|Satellite Award]] || Beste komische of muzikale serie || serie || {{Tabelcel gewonnen}}
|-
| [[15e Satellite Awards|Satellite Award]] || Beste actrice in een komische of muzikale serie || [[Laura Linney]] || {{Tabelcel gewonnen}}
|-
| rowspan="5"| 2011 || [[Golden Globe]] || Beste komedie- of musicalserie || serie || {{Tabelcel genomineerd}}
|-
| [[Golden Globe]] || Beste actrice in een komische serie of musical || [[Laura Linney]] || {{Tabelcel gewonnen}}
|-
| [[63e Primetime Emmy Awards|Emmy Award]] || Vrouwelijke hoofdrol in een komische serie || [[Laura Linney]] || {{Tabelcel genomineerd}}
|-
| [[63e Primetime Emmy Awards|Emmy Award]] || Mannelijke gastrol in een komische serie || [[Idris Elba]] || {{Tabelcel genomineerd}}
|-
| [[63e Primetime Emmy Awards|Emmy Award]] || Casting van een komische serie || Julie Tucker & Ross Meyerson || {{Tabelcel genomineerd}}
|}

== Externe link ==
* [https://web.archive.org/web/20111130161805/http://www.sho.com/site/thebigc/home.sho Officiële website]

{{DEFAULTSORT:Big C}}
[[Categorie:Amerikaanse dramaserie]]
[[Categorie:Programma van Showtime]]

title: The Big C

Genre: Dramaserie

Speelduur per afl.: 27 minuten

Bedenker: Darlene Hunt

Hoofdrollen: Laura Linney · Oliver Platt

Land van oorsprong: Verenigde Staten

Taal: Engels

title: Uitzendingen

Start: 16 augustus 2010

Zender: Showtime


text:
# Teodor Currentzis
Teodor Currentzis (24 februari 1972) is een Griekse dirigent en oprichter van het musicAeterna Orchestra & Choir en het Utopia Orchestra. Currentzis werkte ook samen met oa. theatermakers Romeo Castellucci en Robert Wilson.

## Biografie
Currentzis werd geboren in Athene. Hij begon op vierjarige leeftijd pianolessen te volgen. Als zevenjarige krijgt hij daar vioollessen bovenop. Op z'n twaalfde gaat hij naar het conservatorium van Athene, waar hij z'n studies viool voortzet. In 1987, op vijftienjarige leeftijd, studeert hij compositie bij professor George Hadjinikos en in 1989 vervolgt hij die studie bij professor B. Shreck. Van 1994 tot 1999 studeert hij directie aan het Conservatorium van Sint-Petersburg, bij Ilya Musin, waarvoor hij een beurs kreeg van de Alexander Onassis Public Benefit Foundation.
Van 2004 tot 2010 is Currentzis chef-dirigent van het Novosibirsk Opera en Ballet Theater. In 2004 richt hij daar het musicAeterna Orchestra op. Later komt daar het musicAeterna Choir bij.
Currentzis is ook acteur. In 2009 speelt hij de rol van Russische wetenschapper Lev Landau, die in 1962 de Nobelprijs voor Natuurkunde won, in de film Dau van Ilya Khrzhanovsky. Die film maakt deel uit van een mega-project waar verder acteurs als Gérard Depardieu, Willem Dafoe, Charlotte Rampling, kunstenaars als Peter Sellars, Romeo Castellucci, Carsten Höller en Marina Abramović, wetenschappers als David Gross en Shing-Tung Yau en muzikanten als Brian Eno en Robert del Naja van Massive Attack bij betrokken zijn.
In februari 2011 werd Currentzis muziekdirecteur van het Russische Perm Opera en Ballet Theater. Zijn twee muziekensembles - musicAeterna Orchestra en Choir - zijn vanaf dan ook in Perm gevestigd.
Vanaf 2011 is hij ook vaste gastdirigent van het SWR Radiosymfonieorkest en met ingang van het seizoen 2018-2019 wordt hij daar chef-dirigent. In september 2021 kondigt het SWR een verlenging van het contract van Currentzis voor drie jaar aan.
Als regisseur Robert Wilson in 2017 naar de opera van Perm komt met zijn versie van La Traviata van Verdi, wordt het dirigeerwerk voorzien door Currentzis. Deze opvoering sleept drie Golden Masks in de wacht: voor "beste dirigent" (Teodor Currentzis), "beste zangeres" (Nadezhda Pavlova) en "beste licht-design" (Robert Wilson).
In 2018 wordt Currentzis "Commandant in de Orde van de Feniks" in Griekenland. Deze prijs wordt uitgereikt door de Griekse ambassadeur in Moskou.
Met theatermaker Romeo Castellucci werkt hij verschillende keren samen. In 2021 voor een uitvoering van Mozart's Don Giovanni, die in première gaat op de Salzburger Festspiele, waar Currentzis artist-in-residence is. In 2022 gaan zelfs twee opera's van het duo in première op de Festspiele: Bluebeard's Castle van Béla Bartók en De Temporum Fine Comoedia van Carl Orff.
Voor de dansvoorstelling Ink (2023) van choreograaf Dimitris Papaioannou neemt hij met musicAeterna de muziek op van componist Kornilios Selamsis die gebruikt wordt tijdens de voorstelling. Deze productie wordt vertoond in Internationaal Theater Amsterdam, Maison de la Danse in Lyon, National Theatre Taipei, De Singel in Antwerpen, Berliner Festspiele, Grand Theatre Hong Kong en Teatro Central in Sevilla.
Currentzis heeft ook gewerkt als artist-in-residence aan het RUHRtriennale Festival, Lucerne Festival, Festival d'Aix-en-Provence en Wiener Konzerthaus. Hij stond op de podia van muziekzalen zoals Wiener Konzerthaus, Elbphilharmonie Hamburg, Gasteig in München, Philharmonie de Paris, Kölner Philharmonie, Auditorio Nacional in Mexico Stad, Festspielhaus Baden-Baden, La Scala in Milaan, Opéra National de Paris, Bayerische Staatsoper, Opernhaus Zürich, Teatro Real in Madrid en het Bolsjojtheater in Moskou en werkte met orkesten als het Mahler Chamber Orchestra, Berliner Philharmoniker, Wiener Philharmoniker en het Concertgebouworkest.
Aanvankelijk heeft Currentzis een rebels imago, omdat hij op het podium lederen veterlaarzen, skinny jeans en een T-shirt draagt. Hij wordt ook "excentriek" genoemd omdat hij vanuit het orkest dirigeert en zijn podium verlaat. Vanaf 2022 opteert hij er echter voor meer traditionele kleding, waarbij hij verschijnt in zwarte pakken met witte overhemden met manchetten, elegante avondschoenen en een keurig kapsel.

## Onderscheidingen
- 2007: Golden Mask "Special Award of the Musical Theatre Jury" voor Cinderella van Sergej Prokofjev.[42][43]
- 2008: Golden Mask "Special Awards of the Musical Theatre Jury" voor Le Nozze di Figaro van Mozart.[44]
- 2011: Golden Mask "Beste dirigent" voor Alban Berg's Wozzeck.[45][46]
- 2013: Golden Mask "Beste dirigent Opera" voor Mozarts Così fan tutte.[47][48]
- 2013: Golden Mask "Beste dirigent Ballet" voor Sergej Prokofjev's Chout.[49]
- 2015: Golden Mask "Beste dirigent" voor The Indian Queen van Henry Purcell.[50][51]
- 2016: KAIROS Award van de Toepfer Foundation.[52][53]
- 2016: Opernwelt Magazine "dirigent van het jaar".[54]
- 2016: ECHO Klassik award voor "Symphonic Recording" voor de opname van Stravinsky's Le Sacre du Printemps.[55]
- 2017: BBC Music Magazine’s "Opera Award" voor Don Giovanni van Mozart.[56]
- 2017: Golden Mask "Beste dirigent" voor La Traviata van Verdi.[57][58]
- 2017: ECHO Klassik Award voor "Symphonic Recording" voor de dvd van The Indian Queen van Purcell.[59]
- 2018: Golden Mask "Beste dirigent Ballet" voor Cinderella van Prokofjev.[60]
- 2018: Golden Mask "Speciale prijs van de muziektheaterjury" voor Cantos van Aleksey Syumak.[61][62]
- 2019: Bremer Musikfest Preis.[63]
- 2019: Edison Klassiek "Beste orkest voor MusicAeterna o.l.v. Teodor Currentzis voor een opname van Mahlers Symfonie No. 6.[64]

## Producties
- 2004/05 - Aida van Giuseppe Verdi, geregisseerd door Dmitri Tcherniakov.
- 2005/06 - Dido and Aeneas van Henry Purcell.
- 2006/07 - Le Nozze di Figaro van Mozart, geregisseerd door Tatjana Gürbaca.
- 2006/07 - Lady Macbeth van Mtsensk van Dmitri Sjostakovitsj.
- 2007 - Cinderella van Sergej Prokofjev.
- 2008/09 - Macbeth van Verdi, geregisseerd door Dmitri Tcherniakov in Novosibirsk Opera en Ballet Theater en Opéra Bastille.
- 2009/10 - Wozzeck van Alan Berg, geregisseerd door Dmitri Tcherniakov.
- 2009/10 - Don Giovanni van Mozart, geregisseerd door Dmitri Tcherniakov.
- 2010 - The Passenger van Mieczysław Weinberg op de Bregenzer Festspiele, geregisseerd door David Pountney.
- 2010 - Requiem van Alexei Siumak in het Moskouse Kunsttheater.
- 2011 - Così fan tutte van Mozart, in het Perm Opera en Ballet Theater .
- 2012 - Tsjaikovski 's Iolanta en Stravinsky 's Persephone, in het Teatro Real, Madrid.
- 2012 - Macbeth van Verdi, in de Beierse Staatsopera, München.
- 2012 - Chout van Sergej Prokofjev.
- 2013 - The Indian Queen van Purcell.
- 2014 - Nosferatu van Dmitry Kurlyandsky.[65]
- 2014 – Don Giovanni van Mozart.
- 2015 - Orango van Dmitri Sjostakovitsj op het Diaghilev-festival.
- 2016 - La Traviata van Verdi, geregisseerd door Robert Wilson.
- 2017 - La clemenza di Tito van Mozart op de Salzburger Festspiele.
- 2018 - Jeanne d'Arc au bûcher van Arthur Honegger op het Diaghilev Festival.
- 2018 - Cinderella van Prokofjev.
- 2018 - Canto's van Alexey Symak.
- 2021 - Don Giovanni van Mozart, geregisseerd door Romeo Castellucci.
- 2022 - Bluebeard's Castle van Béla Bartók, geregisseerd door Romeo Castellucci.
- 2022 - De Temporum Fine Comoedia van Carl Orff, geregisseerd door Romeo Castellucci.
- 2023 - Ink van Dimitris Papaioannou.

## Discografie
- Purcell: Dido en Aeneas (Alpha, 2008)
- Mozart: Requiem (Alfa, 2011)
- Sjostakovitsj: Symfonie nr. 14 (Alpha, 2011)
- Shostakovich: Piano Concertos; Sonata for Violin and Piano (Harmonia Mundi, 2012)
- Mozart: Le Nozze di Figaro (Sony Classical, 2014)
- Rameau: The Sound of Light (Sony Classical, 2014)
- Mozart: Così fan tutte (Sony Classical, 2014)
- Stravinsky: Le Sacre du Printemps (Sony Classical, 2015)
- Tsjaikovski: Violin Concerto - Stravinsky: Les Noces (Sony Classical, 2016)
- Mozart: Don Giovanni (Sony Classical, 2016)
- Artyomov: Symphony Gentle Emanation (Divine Art, 2016)
- Tsjaikovski: Symfonie nr. 6 (Sony Classical, 2017)
- Mahler: Symfonie nr. 6 (Sony Classical, 2018)
- Beethoven: Symfonie nr. 5 (Sony Classical, 2020)
- Beethoven: Symfonie nr. 7 (Sony Classical, 2021)

title: Teodor Currentzis

wikitext:
{{Infobox artiest
| naam                 = Teodor Currentzis
| afbeelding           = Teodor Currentzis. The conductor in PermOpera. 2016.jpg
| onderschrift         = Currentzis in de Perm Opera, 2016
| volledige naam       =
| geboortenaam         =
| alias                =
| bijnaam              =
| geboren              = 1972
| geboorteplaats       = Athene
| overleden            =
| overlijdensplaats    =
| land                 = Griekenland
| jaren-actief         =
| genre                = Klassiek
| beroep               = Dirigent
| instrument           =
| zangstem             =
| invloed              =
| label                =
| acts                 =
| gerelateerd          =
| handtekening         =
| bekende instrumenten =
| website              = {{URL|http://www.teodor-currentzis.com}}
| RKD                  =
| imdb                 =
| allmusic             =
| lastfm               =
}}
'''Teodor Currentzis''' (24 februari 1972) is een [[Griekenland|Griekse]] [[dirigent]] en oprichter van het musicAeterna Orchestra & Choir en het Utopia Orchestra. Currentzis werkte ook samen met oa. [[Theatermaker (beroep)|theatermakers]] [[Romeo Castellucci]] en [[Robert Wilson (regisseur)|Robert Wilson]].

== Biografie ==
Currentzis werd geboren in [[Athene (stad)|Athene]]. Hij begon op vierjarige leeftijd [[Piano (instrument)|pianolessen]] te volgen. Als zevenjarige krijgt hij daar [[Viool|vioollessen]] bovenop. Op z'n twaalfde gaat hij naar het conservatorium van Athene,<ref>{{Citeer web |url=https://www.athensconservatoire.gr/get-know-athens-conservatoire/ |titel=Athens Conservatoire |bezochtdatum=2023-11-13}}</ref> waar hij z'n studies viool voortzet. In 1987, op vijftienjarige leeftijd, studeert hij compositie bij professor George Hadjinikos en in 1989 vervolgt hij die studie bij professor B. Shreck. Van 1994 tot 1999 studeert hij directie aan het [[Conservatorium van Sint-Petersburg]], bij [[Ilya Musin]], waarvoor hij een beurs kreeg van de [[Alexander Onassis]] Public Benefit Foundation.<ref>{{Citeer web |url=https://www.onassis.org/foundation/public-benefit-foundation |titel=Onassis Foundation - Public Benefit Foundation |bezochtdatum=2023-11-13}}</ref><ref>{{Citeer web |url=http://www.teodor-currentzis.com/index.php/about/ |titel=Teodor Currentzis bio |bezochtdatum=2023-11-13 |taal=en}}</ref>

Van 2004 tot 2010 is Currentzis chef-dirigent van het [[Novosibirsk]] Opera en Ballet Theater.<ref>{{Citeer web |url=https://novat.ru/en/theatre/theatre/history/ |titel="The Novosibirsk Opera and Ballet Theatre" - Theatre History |bezochtdatum=2023-11-13 |taal=en}}</ref> In 2004 richt hij daar het musicAeterna Orchestra op.<ref>{{Citeer web |url=https://musicaeterna.org/ |titel=musicAeterna Orchestra |bezochtdatum=2023-11-13 |taal=en}}</ref> Later komt daar het musicAeterna Choir bij.<ref>{{Citeer web |url=https://musicaeterna.org/discover/choir/?lang=en |titel=musicAeterna Choir |bezochtdatum=2023-11-13 |taal=en}}</ref>

Currentzis is ook acteur. In 2009 speelt hij de rol van Russische wetenschapper [[Lev Landau]], die in 1962 de [[Nobelprijs]] voor [[Natuurkunde]] won, in de film ''Dau'' van Ilya Khrzhanovsky. Die film maakt deel uit van een mega-project waar verder acteurs als [[Gérard Depardieu]], [[Willem Dafoe]], [[Charlotte Rampling]], kunstenaars als [[Peter Sellars]], Romeo Castellucci, [[Carsten Höller]] en [[Marina Abramović]], wetenschappers als [[David Gross]] en [[Shing-Tung Yau]] en muzikanten als [[Brian Eno]] en Robert del Naja van [[Massive Attack]] bij betrokken zijn.<ref>{{Citeer web |url=https://www.vprogids.nl/cinema/lees/artikelen/nieuws/2019/kunstproject-Dau-Russische-regisseur-Ilya-Khrzhanovsky--.html |titel="Opening van Ilya Khrzhanovsky's DAU in Parijs" - VPRO Gids |auteur=Ilse Van der Velden |datum=2019-01-29 |bezochtdatum=2023-11-14}}</ref><ref>{{Citeer web |url=https://www2.bfi.org.uk/news-opinion/sight-sound-magazine/features/dau-ilya-khrzhanovsky-report-and-first-look |titel="Dau: a never-ending experiment in a Soviet laboratory" - BFI / Sight & Sound magazine |auteur=Geoffrey Macnab |datum=2019-01-24 |bezochtdatum=2023-11-14 |taal=en}}</ref><ref>{{Citeer web |url=https://www.beauxarts.com/reportages/on-a-enfin-teste-dau/ |titel="On a (enfin) testé DAU" - Beauxarts.com |auteur=Inès Boittiaux |datum=2019-01-30 |bezochtdatum=2023-11-14 |taal=fr}}</ref>

In februari 2011 werd Currentzis muziekdirecteur van het Russische [[Perm (stad)|Perm]] Opera en Ballet Theater. Zijn twee muziekensembles - musicAeterna Orchestra en Choir - zijn vanaf dan ook in Perm gevestigd.<ref>{{Citeer web |url=https://permopera.ru/en/search/?q=teodor+currentzis |titel=Teodor Currentzis bij Perm Opera and Ballet Theatre |bezochtdatum=2023-11-14 |taal=en |archiefdatum=2023-11-14 |archiefurl=https://web.archive.org/web/20231114124547/https://permopera.ru/en/search/?q=teodor+currentzis |dodeurl=ja }}</ref><ref>{{Citeer nieuws |titel=Teodor Currentzis to Head Perm Opera and Ballet Theater |url=http://www.russkiymir.ru/russkiymir/en/news/common/news1954.html |datum=27 December 2010 |uitgever=russkiymir.ru |archiefurl=https://web.archive.org/web/20110727114533/http://www.russkiymir.ru/russkiymir/en/news/common/news1954.html |archiefdatum=27 July 2011}}</ref>

Vanaf 2011 is hij ook vaste gastdirigent van het [[SWR Symfonieorkest Baden-Baden en Freiburg|SWR Radiosymfonieorkest]] en met ingang van het seizoen 2018-2019 wordt hij daar chef-dirigent.<ref>{{Citeer nieuws |titel=Teodor Currentzis wird Chefdirigent des SWR Symphonieorchesters |url=http://www.swr.de/unternehmen/kommunikation/5-teodor-currentzis-wird-chefdirigent-des-swr-symphonieorchesters/-/id=10563098/did=19322874/nid=10563098/ee1mro/index.html |werk=SWR Classic |datum=5 April 2017 |bezochtdatum=6 April 2017 |archiefdatum=7 april 2017 |archiefurl=https://web.archive.org/web/20170407214812/http://www.swr.de/unternehmen/kommunikation/5-teodor-currentzis-wird-chefdirigent-des-swr-symphonieorchesters/-/id=10563098/did=19322874/nid=10563098/ee1mro/index.html |dodeurl=ja }}</ref> In september 2021 kondigt het SWR een verlenging van het contract van Currentzis voor drie jaar aan.<ref>{{Citeer nieuws |titel=Teodor Currentzis bleibt weitere drei Jahre Chefdirigent des SWR Symphonieorchesters |url=https://www.swr.de/swr2/musik-klassik/teodor-currentzis-chefdirigent-des-swr-symphonieorchester-hat-seinen-vertrag-um-drei-jahre-verlaengert-100.html |werk=SWR2 |datum=2021-09-15 |bezochtdatum=2017-09-17 |archiefdatum=2022-03-16 |archiefurl=https://web.archive.org/web/20220316053442/https://www.swr.de/swr2/musik-klassik/teodor-currentzis-chefdirigent-des-swr-symphonieorchester-hat-seinen-vertrag-um-drei-jahre-verlaengert-100.html |dodeurl=ja }}</ref>

Als regisseur Robert Wilson in 2017 naar de opera van Perm komt met zijn versie van [[La traviata|La Traviata]] van [[Giuseppe Verdi|Verdi]], wordt het dirigeerwerk voorzien door Currentzis. Deze opvoering sleept drie Golden Masks in de wacht: voor "beste dirigent" (Teodor Currentzis), "beste zangeres" (Nadezhda Pavlova) en "beste licht-design" (Robert Wilson).<ref>{{Citeer web |url=https://robertwilson.com/news/2017/4/19/la-traviata-currentziswilson-wins-three-golden-masks |titel="La Traviata (Currentzis/Wilson) Wins Three "Golden Masks" |bezochtdatum=2023-11-16 |taal=en}}</ref><ref>{{Citeer web |url=https://eng.goldenmask.ru/gm.php?id=130 |titel=Golden Masks nominees 2017 |bezochtdatum=2023-11-16 |taal=en |archiefdatum=2023-11-16 |archiefurl=https://web.archive.org/web/20231116143003/https://eng.goldenmask.ru/gm.php?id=130 |dodeurl=ja }}</ref>

In 2018 wordt Currentzis "Commandant in de Orde van de Feniks" in Griekenland. Deze prijs wordt uitgereikt door de Griekse ambassadeur in Moskou.<ref>{{Citeer web |url=https://slippedisc.com/2018/09/teodor-currentzis-receives-highest-greek-award/ |titel="Teodor Currentzis receives highest Greek award" - Slippedisc.com |auteur=Norman Lebrecht |datum=2018-09-30 |bezochtdatum=2023-11-16 |taal=en}}</ref>

Met theatermaker Romeo Castellucci werkt hij verschillende keren samen. In 2021 voor een uitvoering van [[Wolfgang Amadeus Mozart|Mozart]]'s [[Don Giovanni]], die in première gaat op de [[Salzburger Festspiele]], waar Currentzis [[Artist in residence|artist-in-residence]] is.<ref>{{Citeer web |url=https://www.salzburgerfestspiele.at/en/a/teodor-currentzis |titel=Teodor Currentzis bij Salzburger Festspiele |bezochtdatum=2023-11-16 |taal=en}}</ref><ref>{{Citeer web |url=https://www.medici.tv/en/operas/mozart-don-giovanni-currentzis-salzburg |titel=Mozart's "Don Giovanni" op Medici.tv |bezochtdatum=2023-11-16 }}{{Dode link}}</ref><ref>{{Citeer web |url=https://www.pzazz.theater/nl/recensies/opera/don-giovanni-drama-maar-niet-giocosa |titel="Don Giovanni: 'drama', maar niet 'giocosa'" - Pzazz.theater.nl |auteur=Johan Thielemans |datum=2021-08-08 |bezochtdatum=2023-11-16}}</ref> In 2022 gaan zelfs twee opera's van het duo in première op de Festspiele: ''Bluebeard's Castle'' van [[Béla Bartók]] en ''De Temporum Fine Comoedia'' van [[Carl Orff]].<ref>{{Citeer web |url=https://www.salzburgerfestspiele.at/en/p/herzog-blaubarts-burg-de-temporum-fine-comoedia-2022 |titel="Bluebeard´s Castle / De temporum fine comoedia" - Salzburg Festspiele |bezochtdatum=2023-11-16 |taal=en}}</ref>

Voor de dansvoorstelling ''Ink'' (2023) van choreograaf [[Dimitris Papaioannou]] neemt hij met musicAeterna de muziek op van componist Kornilios Selamsis die gebruikt wordt tijdens de voorstelling.<ref>{{Citeer web |url=https://desingel.digital-asset.app/eyJ4IjoiaHR0cHM6Ly9tZWRpYS5kZXNpbmdlbC5iZS9tLzE3YTA0MjViNTIwOWJmNzQvb3JpZ2luYWwvRGltaXRyaXMtUGFwYWlvYW5ub3UucGRmIiwiayI6ImE1cFF4MDAwMDAwYVJqRklBVV9vcmlnaW5hbC5wZGYiLCJiIjoiZ3M6Ly9kc2wtZGFtLWFzc2V0cyJ9?signature=7f91d564ffbfe55125f49d31c5fc8d9469b22370f08eb27c1ec687aa2d41375e |titel=Programmaboekje "INK" van Dimitris Papaioannou in De Singel |bezochtdatum=2023-11-16}}</ref> Deze productie wordt vertoond in [[Internationaal Theater Amsterdam]],<ref>{{Citeer web |url=https://www.theaterkrant.nl/recensie/ink/dimitris-papaioannou/ |titel="Een unheimlich spel tussen tederheid en geweld" - Theaterkrant |auteur=Javier López Piñón |datum=2023-07-15 |bezochtdatum=2023-11-16}}</ref> Maison de la Danse in [[Lyon]],<ref>{{Citeer web |url=https://www.labiennaledelyon.com/en/biennale/biennale-de-la-danse-2023/spectacle/dimitris-papaioannou-ink |titel="Ink" in Maison de la Danse, Lyon. |bezochtdatum=2023-11-17 |taal=en}}</ref> National Theatre [[Taipei (stad)|Taipei]],<ref>{{Citeer web |url=https://npac-ntch.org/programs/series/ArtquakeInAutumn/D135A5BBC5F9404198815B9CCF50BA9E/programs/19018-%E8%BF%AA%E7%B1%B3%E7%89%B9%E9%87%8C%EF%BC%8E%E5%B8%95%E6%B4%BE%E7%B4%84%E5%AE%89%E5%8A%AA%E3%80%8AINK%E3%80%8B |titel="Ink" in National Theatre Taipei |bezochtdatum=2023-11-17 |taal=en}}</ref> [[DeSingel|De Singel]] in [[Antwerpen (stad)|Antwerpen]],<ref>{{Citeer web |url=https://desingel.be/nl/programma/theater/dimitris-papaioannou-ink?id=a0J5p000030RwXIEA0 |titel="Ink" van Dimitris Papaioannou in De Singel |bezochtdatum=2023-11-16}}</ref> [[Berlijn|Berliner]] Festspiele,<ref>{{Citeer web |url=https://www.berlinerfestspiele.de/performing-arts-season/programm/2023/spielplan/ink |titel="Ink" op Berliner Festspiele |bezochtdatum=2023-11-17 |taal=de}}</ref> Grand Theatre [[Hongkong (eiland)|Hong Kong]]<ref>{{Citeer web |url=https://www.nvaf.gov.hk/programmes/48/ |titel="Ink" in Grand Theatre Hong Kong |bezochtdatum=2023-11-17 |taal=en}}</ref> en Teatro Central in [[Sevilla (stad)|Sevilla]].<ref>{{Citeer web |url=https://www.juntadeandalucia.es/cultura/teatros/teatro-central/ink |titel="Ink" in Teatro Central, Sevilla |bezochtdatum=2023-11-17 |taal=es}}</ref>

Currentzis heeft ook gewerkt als artist-in-residence aan het RUHRtriennale Festival,<ref>{{Citeer web |url=https://archiv.ruhrtriennale.de/2015/en/teodor-currentzis-0.html |titel=Teodor Currentzis bij het RUHRtriennale festival |bezochtdatum=2023-11-16 |taal=en}}</ref> [[Luzern (stad)|Lucerne]] Festival,<ref>{{Citeer web |url=https://www.lucernefestival.ch/en/program/directory-of-artists/teodor_currentzis/124 |titel=Teodor Currentzis bij het Lucerne Festival |bezochtdatum=2023-11-16 |taal=en}}</ref> Festival d'[[Aix-en-Provence]]<ref>{{Citeer web |url=https://festival-aix.com/fr/actualites/la-magie-des-repetitions-de-sellars-et-currentzis-sur-iolanta-persephone |titel="Iolanta / Perséphone" - Festival d'Aix-en-Provence |bezochtdatum=2023-11-16 |taal=fr}}</ref> en [[Wiener Konzerthaus]].<ref>{{Citeer web |url=https://konzerthaus.at/2223TC |titel=Teodor Currentzis bij Wiener Konzerthaus |bezochtdatum=2023-11-16 |taal=de}}</ref> Hij stond op de podia van muziekzalen zoals [[Wiener Konzerthaus]], Elbphilharmonie [[Hamburg]], Gasteig in [[München]], [[Philharmonie de Paris]], [[Keulen (stad)|Kölner]] Philharmonie, Auditorio Nacional in [[Mexico-Stad|Mexico Stad]], Festspielhaus [[Baden-Baden]], [[Teatro alla Scala|La Scala]] in [[Milaan (stad)|Milaan]], [[Opéra national de Paris|Opéra National de Paris]], [[Bayerische Staatsoper]], Opernhaus [[Zürich (stad)|Zürich]], [[Teatro Real]] in [[Madrid (stad)|Madrid]] en het [[Bolsjojtheater]] in [[Moskou]] en werkte met orkesten als het [[Mahler Chamber Orchestra]],<ref>{{Citeer web |url=https://desingel.be/nl/programma/muziek/mahler-chamber-orchestra-olv-teodor-currentzis?id=a0Jb000000YSfLTEA1 |titel=Mahler Chamber Orchestra olv. Teodor Currentzis in De Singel |bezochtdatum=2023-11-16}}</ref> [[Berliner Philharmoniker]], [[Wiener Philharmoniker]] en het [[Koninklijk Concertgebouworkest|Concertgebouworkest]].<ref>{{Citeer web |url=https://www.concertgebouworkest.nl/nl/teodor-currentzis |titel=Teodor Currentzis bij het Concertgebouworkest |bezochtdatum=2023-11-17}}</ref>

Aanvankelijk heeft Currentzis een rebels imago, omdat hij op het podium lederen veterlaarzen, skinny jeans en een T-shirt draagt. Hij wordt ook "excentriek" genoemd omdat hij vanuit het orkest dirigeert en zijn podium verlaat. Vanaf 2022 opteert hij er echter voor meer traditionele kleding, waarbij hij verschijnt in zwarte pakken met witte overhemden met manchetten, elegante avondschoenen en een keurig kapsel.<ref name="faz">{{Citeer nieuws |achternaam=Thaler |voornaam=Lotte |titel=Umstrittener Dirigent: Es geht nicht um Putin, es geht um Kunst |url=https://www.faz.net/aktuell/feuilleton/buehne-und-konzert/teodor-currentzis-dirigiert-in-baden-baden-es-geht-nicht-um-putin-18477229.html |werk=FAZ.NET |datum=2022-11-22 |bezochtdatum=2022-11-22 |taal=de}}</ref>

== Controverse ==

In 2014 kreeg Currentzis de Russische nationaliteit van staatshoofd [[Vladimir Poetin|Poetin]].<ref>{{Citeer web |url=https://www.standaard.be/cnt/dmf20220802_97586221 |titel="Dirigent Teodor Currentzis richt nieuw ensemble op" - De Standaard |datum=2022-08-03 |bezochtdatum=2023-11-14}}</ref> In 2019 verhuist musicAeterna naar Sint-Petersburg en gaat Currentzis een sponsorcontract aan met de [[VTB Bank|VTB]]-bank, die gelieerd is aan Poetin en die door de oorlog in [[Oekraïne]] onderhevig is aan sancties van de [[Europese Unie|EU]]. Deels doordat Currentzis zich niet uitspreekt over politiek, wordt zijn uit Russische muzikanten bestaande ensemble daarop niet uitgenodigd voor concerten en wordt hij zelf ook geweerd door bijvoorbeeld de Philharmonie van Keulen. Daarom richt Currentzis een tweede orkest op met musici uit West-Europa, Utopia Orchestra<ref>{{Citeer web |url=https://www.facebook.com/utopiaorchestra/ |titel=Utopia Orchestra op Facebook |bezochtdatum=2023-11-17 |taal=en}}</ref> genaamd, dat wél in Europa kan optreden.<ref>{{Citeer web |url=https://www.volkskrant.nl/cultuur-media/de-omstreden-grieks-russische-dirigent-teodor-currentzis-komt-naar-nederland-begin-februari~b6d1c69c/ |titel="De omstreden Grieks-Russische dirigent Teodor Currentzis komt naar Nederland begin februari" - De Volkskrant |auteur=Guido Van Oorschot |datum=2023-01-12 |bezochtdatum=2023-11-14}}</ref><ref>{{Citeer web |url=http://www.teodor-currentzis.com/index.php/utopia-orchestra/ |titel=Utopia Orchestra |bezochtdatum=2023-11-14 |taal=en}}</ref><ref>{{Citeer web |url=https://desingel.be/nl/programma/muziek/utopia-orchestra-teodor-currentzis-van-duisternis-naar-licht |titel=Teodor Currentzis & Utopia Orchestra bij De Singel |bezochtdatum=2023-11-14}}</ref> Het SWR Symfonieorkest verklaart in juni 2023 dat Currentzis zich niet letterlijk kan uitspreken tegen de oorlog in Oekraïne, omdat hij "verantwoordelijkheid is voor de leden van zijn ensemble" en als ze zelfs maar "het kleinste vermoeden hadden dat hij de oorlog steunde, dan zou hij niet langer chef-dirigent kunnen zijn van het SWR Symfonieorkest."<ref>{{Citeer web |url=https://slippedisc.com/2023/06/swr-currentzis-does-not-support-putins-war/ |titel="SWR: Currentzis does not support Poetin's war" - Slipped Disc |auteur=Norman Lebrecht |datum=2023-06-15 |bezochtdatum=2023-11-14 |taal=en}}</ref>

== Onderscheidingen ==
* 2007: Golden Mask "Special Award of the Musical Theatre Jury" voor ''Cinderella'' van [[Sergej Prokofjev]].<ref>{{Citeer web |url=https://goldenmask.ru/en/gm.php?id=50 |titel=Winnaars Golden Mask 2007 |bezochtdatum=2023-11-16 |taal=en |archiefdatum=2023-11-16 |archiefurl=https://web.archive.org/web/20231116143003/https://goldenmask.ru/en/gm.php?id=50 |dodeurl=ja }}</ref><ref>{{Citeer web |url=https://www.danceopen.com/en/interesting/51-dance-open-archive/xvi-season/635-perm-ballet-cinderella-eng |titel="Cinderella" van Prokoffjev - Perm Ballet |bezochtdatum=2023-11-16 |taal=en}}</ref>
* 2008: Golden Mask "Special Awards of the Musical Theatre Jury" voor ''[[Le nozze di Figaro|Le Nozze di Figaro]]'' van Mozart.<ref>{{Citeer web |url=https://goldenmask.ru/rc.php?id=63 |titel=Winnaars Golden Mask Awards 2008 |bezochtdatum=2023-11-16 |taal=en |archiefdatum=2023-11-16 |archiefurl=https://web.archive.org/web/20231116151853/https://goldenmask.ru/rc.php?id=63 |dodeurl=ja }}</ref>
* 2011: Golden Mask "Beste dirigent" voor [[Alban Berg]]'s ''[[Wozzeck]].''<ref>{{Citeer web |url=https://www.themoscowtimes.com/2011/04/17/foreigners-scoop-awards-at-golden-mask-awards-a6391 |titel="Foreigners Scoop Awards at Golden Mask Awards" - The Moscow Times |auteur=John Freedman |datum=2011-04-17 |bezochtdatum=2023-11-16 |taal=en}}</ref><ref>{{Citeer web |url=https://www.youtube.com/watch?v=IeWxuTrLx1Q&ab_channel=BelAirClassiques |titel=Trailer "Wozzeck" - Youtube |bezochtdatum=2023-11-16}}</ref>
* 2013: Golden Mask "Beste dirigent Opera" voor Mozarts ''[[Così fan tutte]].''<ref>{{Citeer web |url=https://goldenmask.ru/en/gm.php?id=112 |titel=Golden Mask Awards winnaars 2013 |bezochtdatum=2023-11-16 |taal=en |archiefdatum=2023-11-16 |archiefurl=https://web.archive.org/web/20231116151853/https://goldenmask.ru/en/gm.php?id=112 |dodeurl=ja }}</ref><ref>{{Citeer web |url=https://www.theguardian.com/music/2014/nov/19/mozart-cosi-fan-tutte-review-currentziss-take-is-wilful-but-fresh |titel="Mozart: Così fan Tutte review – Currentzis’s take is wilful but fresh" - The Guardian |auteur=Andrew Clements |datum=2014-11-20 |bezochtdatum=2023-11-16 |taal=en}}</ref>
* 2013: Golden Mask "Beste dirigent Ballet" voor Sergej Prokofjev's ''Chout.''<ref>{{Citeer web |url=https://www.youtube.com/watch?v=Tq6PZu2HQbI&ab_channel=%D0%9F%D0%B5%D1%80%D0%BC%D1%81%D0%BA%D0%B8%D0%B9%D1%82%D0%B5%D0%B0%D1%82%D1%80%D0%BE%D0%BF%D0%B5%D1%80%D1%8B%D0%B8%D0%B1%D0%B0%D0%BB%D0%B5%D1%82%D0%B0 |titel="Шут (Прокофьев, Мирошниченко) / The Jester" - Youtube |bezochtdatum=2023-11-16}}</ref>
* 2015: Golden Mask "Beste dirigent" voor ''The Indian Queen'' van [[Henry Purcell]].<ref>{{Citeer web |url=https://thetheatretimes.com/opera-production-peter-sellars-wins-golden-mask-awards/ |titel="OPERA PRODUCTION BY PETER SELLARS WINS AT GOLDEN MASK AWARDS" - The Theatre Times |auteur=Oleg Krasnov |datum=2015-04-22 |bezochtdatum=2023-11-16 |taal=en}}</ref><ref>{{Citeer web |url=https://www.youtube.com/watch?v=HdimHNzaZuA&ab_channel=EuroArtsChannel |titel="The Indian Queen" van Henry Purcell - Youtube |bezochtdatum=2023-11-16}}</ref>
* 2016: KAIROS Award van de Toepfer Foundation.<ref>{{Citeer web |url=https://www.toepfer-stiftung.de/en/what-we-do/kairos-prize#bisherigepreistr%C3%A4ger |titel=Toepfer Foundation KAIROS Prize award winners |bezochtdatum=2023-11-16}}</ref><ref>{{Citeer web |url=https://greekreporter.com/2016/04/13/greek-conductor-teodor-currentzis-honored-with-kairos-prize/ |titel="Greek Conductor Teodor Currentzis Honored With KAIROS Prize" - Greek Reporter |auteur=Evgenia Choros |datum=2016-04-13 |bezochtdatum=2023-11-16 |taal=en}}</ref>
* 2016: Opernwelt Magazine "dirigent van het jaar".<ref>{{Citeer web |url=https://www.concertgebouworkest.nl/nl/teodor-currentzis |titel=Teodor Currentzis bij Concertgebouworkest.nl |bezochtdatum=2023-11-16}}</ref>
* 2016: ECHO Klassik award voor "Symphonic Recording" voor de opname van [[Igor Stravinsky|Stravinsky]]'s ''[[Le Sacre du printemps|Le Sacre du Printemps]]''.<ref>{{Citeer web |url=https://www.radiofrance.fr/francemusique/podcasts/disques-de-legende/le-sacre-du-printemps-par-teodor-currentzis-2105500 |titel="Le Sacre du Printemps par Teodor Currentzis" - Radio France |bezochtdatum=2023-11-16 |taal=fr}}</ref>
* 2017: BBC Music Magazine’s "Opera Award" voor ''Don Giovanni'' van Mozart.<ref>{{Citeer web |url=https://thehigharts.com/currentzis-bbc-music-magazine-opera-award-2017/ |titel="Currentzis and the BBC Music Magazine Opera Award 2017" - The High Arts.com |auteur=Konsgaard |datum=2017-05-20 |bezochtdatum=2023-11-16 |taal=en |archiefdatum=2023-09-29 |archiefurl=https://web.archive.org/web/20230929174308/https://thehigharts.com/currentzis-bbc-music-magazine-opera-award-2017/ |dodeurl=ja }}</ref>
* 2017: Golden Mask "Beste dirigent" voor ''La Traviata'' van Verdi.<ref>{{Citeer web |url=https://eng.goldenmask.ru/gm.php?id=140 |titel=Golden Mask awards winnaars 2017 |bezochtdatum=2023-11-16 |archiefdatum=2023-11-16 |archiefurl=https://web.archive.org/web/20231116152114/https://eng.goldenmask.ru/gm.php?id=140 |dodeurl=ja }}</ref><ref>{{Citeer web |url=https://vimeo.com/487276785 |titel="La Traviata - Act III Preludio" - Vimeo |bezochtdatum=2023-11-16}}</ref>
* 2017: ECHO Klassik Award voor "Symphonic Recording" voor de dvd van ''The Indian Queen'' van Purcell.<ref>{{Citeer web |url=https://www.chatelet.com/en/artiste/currentzis-teodor/ |titel=Teodor Currentzis in Théâtre du Châtelet |bezochtdatum=2023-11-16 |taal=en}}</ref>
* 2018: Golden Mask "Beste dirigent Ballet" voor ''Cinderella'' van Prokofjev.<ref>{{Citeer web |url=https://www.themoscowtimes.com/2018/04/16/golden-mask-2018-sad-and-hopeful-a61184 |titel="Golden Mask 2018: Sad and Hopeful" - The Moscow Times |auteur=Andrei Muchnik |datum=2018-04-16 |bezochtdatum=2023-11-16 |taal=en}}</ref>
* 2018: Golden Mask "Speciale prijs van de muziektheaterjury" voor ''Cantos'' van Aleksey Syumak.<ref>{{Citeer web |url=https://eng.goldenmask.ru/en/page_162.html |titel=Golden Mask awards winners 2018 |bezochtdatum=2023-&&-16 |taal=en |archiefdatum=2023-11-16 |archiefurl=https://web.archive.org/web/20231116190845/https://eng.goldenmask.ru/en/page_162.html |dodeurl=ja }}</ref><ref>{{Citeer web |url=https://donemus.nl/opera-cantos-by-alexey-sioumak/ |titel="Opera ‘Cantos’ by Alexey Sioumak" - Donemus.nl |bezochtdatum=2023-11-16 |taal=en}}</ref>
* 2019: Bremer Musikfest Preis.<ref>{{Citeer web |url=http://www.musik-heute.de/19859/teodor-currentzis-erhaelt-bremer-musikfest-preis/ |titel="Teodor Currentzis erhält Bremer Musikfest-Preis" - Musikheute.de |datum=2019-08-11 |bezochtdatum=2023-11-16 |taal=de}}</ref>
* 2019: Edison Klassiek "Beste orkest voor MusicAeterna o.l.v. Teodor Currentzis voor een opname van [[Gustav Mahler|Mahlers]] ''[[Symfonie nr. 6 (Mahler)|Symfonie No. 6]].''<ref>{{Citeer web |url=https://www.nporadio4.nl/klassiek/podium/bd0d751e-26a3-414e-b68e-bc4b564d57de/edison-klassiek-2019-bekend |titel="Edison Klassiek 2019 bekend" - NPO Radio 4 |bezochtdatum=2023-11-16}}</ref>

== Producties ==

* 2004/05 - ''[[Aida (Verdi)|Aida]]'' van Giuseppe Verdi[[Giuseppe Verdi|,]] geregisseerd door Dmitri Tcherniakov.
* 2005/06 - ''[[Dido and Aeneas]]'' van Henry Purcell.
* 2006/07 - ''Le Nozze di Figaro'' van Mozart, geregisseerd door Tatjana Gürbaca.
* 2006/07 - ''[[Lady Macbeth uit het district Mtsensk|Lady Macbeth van Mtsensk]]'' van [[Dmitri Sjostakovitsj]].
* 2007 - ''Cinderella'' van Sergej Prokofjev.
* 2008/09 - ''[[Macbeth (opera)|Macbeth]]'' van Verdi, geregisseerd door Dmitri Tcherniakov in Novosibirsk Opera en Ballet Theater en [[Opéra Bastille]].
* 2009/10 - ''Wozzeck'' van Alan Berg, geregisseerd door Dmitri Tcherniakov.
* 2009/10 - ''Don Giovanni'' van Mozart, geregisseerd door Dmitri Tcherniakov.
* 2010 - ''The Passenger'' van [[Mieczysław Weinberg]] op de [[Bregenzer Festspiele]], geregisseerd door David Pountney.
* 2010 - ''Requiem'' van Alexei Siumak in het [[Moskous Kunsttheater|Moskouse Kunsttheater]].
* 2011 - ''Così fan tutte'' van Mozart, in het Perm Opera en Ballet Theater .
* 2012 - [[Pjotr Iljitsj Tsjaikovski|Tsjaikovski]] 's ''[[Iolanta]]'' en [[Igor Stravinsky|Stravinsky]] 's ''[[Persephone (Stravinsky)|Persephone]],'' in het [[Teatro Real]], Madrid.
* 2012 - ''Macbeth'' van Verdi, in de [[Bayerische Staatsoper|Beierse Staatsopera]], München.
* 2012 - ''Chout'' van Sergej Prokofjev.
* 2013 - ''The Indian Queen'' van Purcell.
* 2014 - ''Nosferatu'' van Dmitry Kurlyandsky.<ref>{{Citeer nieuws |achternaam=Susan Moore |titel=Nosferatu, Perm Opera Ballet Theatre, Russia – review |url=https://www.ft.com/content/20a647f2-f551-11e3-afd3-00144feabdc0 |werk=Financial Times |datum=20 June 2014 |bezochtdatum=6 April 2017 |taal=en}}</ref>
* 2014 – Don Giovanni van Mozart.
* 2015 - ''Orango'' van [[Dmitri Sjostakovitsj]] op het Diaghilev-festival.
* 2016 - ''[[La traviata|La Traviata]]'' van Verdi, geregisseerd door Robert Wilson.
* 2017 - ''[[La clemenza di Tito]]'' van Mozart op de [[Salzburger Festspiele]].
* 2018 - ''Jeanne d'Arc au bûcher'' van [[Arthur Honegger]] op het Diaghilev Festival.
* 2018 - ''Cinderella'' van Prokofjev.
* 2018 - ''Canto's'' van Alexey Symak.
* 2021 - ''Don Giovanni'' van Mozart, geregisseerd door Romeo Castellucci.
* 2022 - ''Bluebeard's Castle'' van Béla Bartók, geregisseerd door Romeo Castellucci.
* 2022 - ''De Temporum Fine Comoedia'' van Carl Orff, geregisseerd door Romeo Castellucci.
* 2023 - ''Ink'' van Dimitris Papaioannou.

== Discografie ==
* Purcell: ''[[Dido and Aeneas|Dido en Aeneas]]'' (Alpha, 2008)
* Mozart: [[Requiem (Mozart)|''Requiem'']] (Alfa, 2011)
* Sjostakovitsj: [[Symfonie nr. 14 (Sjostakovitsj)|''Symfonie nr. 14'']] (Alpha, 2011)
* Shostakovich: ''Piano Concertos; Sonata for Violin and Piano'' ([[Harmonia Mundi]], 2012)
* Mozart: ''Le Nozze di Figaro'' (Sony Classical, 2014)
* [[Jean-Philippe Rameau|Rameau]]: ''The Sound of Light (''Sony Classical'','' 2014)
* Mozart: ''Così fan tutte'' (Sony Classical, 2014)
* Stravinsky: ''Le Sacre du Printemps'' (Sony Classical, 2015)
* [[Pjotr Iljitsj Tsjaikovski|Tsjaikovski]]: [[Vioolconcert (P.I. Tsjaikovski)|''Violin Concerto'']] - Stravinsky: ''[[Les Noces (Stravinsky)|Les Noces]]'' (Sony Classical, 2016)
* Mozart: ''Don Giovanni'' (Sony Classical, 2016)
* Artyomov: Symphony ''Gentle Emanation'' (Divine Art, 2016)
* Tsjaikovski: [[Symfonie nr. 6 (Tsjaikovski)|''Symfonie nr. 6'']] (Sony Classical, 2017)
* Mahler: [[Symfonie nr. 6 (Mahler)|''Symfonie nr. 6'']] (Sony Classical, 2018)
* Beethoven: [[Symfonie nr. 5 (Beethoven)|''Symfonie nr. 5'']] (Sony Classical, 2020)
* Beethoven: [[Symfonie nr. 7 (Beethoven)|''Symfonie nr. 7'']] (Sony Classical, 2021)

== Externe links ==

* [http://www.teodor-currentzis.com/ Officiële site]
* [https://www.sonyclassical.de/kuenstler/artist-products/teodor-currentzis-3 Teodor Currentzis bij Sony Classical]
* [https://www.discogs.com/artist/2689778-Teodor-Currentzis Teodor Currentzis bij Discogs.com]

== Referenties ==
{{Appendix|2=
* {{Bronvermelding anderstalige Wikipedia|taal=en|titel=Teodor Currentzis|oldid=1183864839}}
* De informatie op deze pagina, of een eerdere versie daarvan, is gedeeltelijk afkomstig van de website deSingel.be, waarvan overname van teksten toegestaan is onder CC-BY-SA 4.0 licentie.
{{References}}
}}

[[Categorie:Grieks dirigent]]

title: Algemene informatie

Geboorteplaats: Athene

Land: Griekenland

title: Werk

Genre(s): Klassiek

Beroep: Dirigent


text:
# Ciona imperfecta
Ciona imperfecta is een zakpijpensoort uit de familie van de Cionidae. De wetenschappelijke naam van de soort werd in 1977 voor het eerst geldig gepubliceerd door het echtpaar Claude en Françoise Monniot.

title: Ciona imperfecta

wikitext:
{{Taxobox
| titelweergave = cursief
| naam = ''Ciona imperfecta''
| afbeelding =
| rijk = [[Dieren (biologie)|Animalia]] (Dieren)
| stam = [[Chordadieren|Chordata]] ([[Chordadieren]])
| klasse = [[Zakpijpen|Ascidiacea]] (Zakpijpen)
| orde = [[Phlebobranchia]]
| familie = [[Cionidae]]
| geslacht = ''[[Ciona]]''
| w-naam = ''Ciona imperfecta''
| auteur = Monniot C. & Monniot F.
| datum = 1977
| haakjes =
| commons =
| species =
| worms = 103731
}}
'''''Ciona imperfecta''''' is een [[zakpijpen]]soort uit de familie van de [[Cionidae]].<ref>Sanamyan, K.; Monniot, C. (2012). ''Ciona imperfecta'' Monniot C. & Monniot F., 1977. In: Shenkar, N.;  Gittenberger, A.; Lambert, G.; Rius, M.; Moreira Da Rocha, R.; Swalla, B.J.; Turron, X. (2012) Ascidiacea World Database. Geraadpleegd via: [http://www.marinespecies.org/aphia.php?p=taxdetails&id=103731 World Register of Marine Species]</ref> De wetenschappelijke naam van de soort werd in 1977 voor het eerst geldig gepubliceerd door het echtpaar Claude en Françoise Monniot.<ref>{{Aut|Monniot, C.}}; {{Aut|Monniot, F.}} (1977). Tuniciers benthiques profonds du Nord-Est Atlantique. Resultats des campagnes Biogas. ''Bull. Mus. natn. Hist. nat., Paris, 3 ser''. 466, Zool., 323: 695-719</ref>

{{Appendix}}
{{beginnetje|biologie|2013|03|16}}
[[Categorie:Cionidae]]

title: Ciona imperfecta

Klasse: Ascidiacea (Zakpijpen)

Orde: Phlebobranchia

Familie: Cionidae

Geslacht: Ciona

title: Soort