text:
# Johnny Meijer
Jan Cornelis (Johnny) Meijer (Amsterdam, 1 oktober 1912 – aldaar, 8 januari 1992) was een Amsterdamse accordeonist. Hij werd breed beschouwd als virtuoos op zijn instrument en speelde zowel volksmuziek, popmuziek, als jazz.
Johnny Meijer is de grootvader van zangeres Eva Simons. Zijn schoondochter Ingrid Simons zong in 1995 het nummer Rainbow in the sky van DJ Paul Elstak in.
Al in de jaren 50 van de 20e eeuw trad Johnny Meijer veelvuldig in het buitenland op en verdiende hij de titel Koning van de Accordeon. Hoewel accordeon-muziek vaak in verband wordt gebracht met volksmuziek, was Meijer veelzijdiger dan alleen dat.
Naast de Jordanese meezingers speelde hij ook snelle swing-nummers, Roemeense muziek en klassiek en werd hij wereldwijd erkend als een virtuoos jazz-accordeonist. In 1974 nam hij met de Dutch Swing College Band de lp Johnny goes Dixie op, die goud werd. Maar uitnodigingen om in het buitenland te komen spelen, sloeg hij vaak af; daarvoor was hij te zeer vergroeid met zijn geliefde Jordaan.
Hij zal dus in de herinnering vooral voortleven als vertolker van de Amsterdamse volksmuziek. Typisch gedrag vertoonde hij met tijdens zijn optreden een sigaar in de mondhoek. Ook maakte hij op de knopaccordeon zware akkoorden met de rechterhand, wat de lijn van de melodie deed vertroebelen. In de laatste jaren van zijn leven werd Johnny Meijer nog maar zelden gevraagd voor grote optredens, voornamelijk in verband met zijn opvliegende karakter en zijn drankzucht, en sleet de Koning van de Accordeon zijn dagen in stilte, af en toe accordeon spelend op bruiloften en partijen.
Meijer was een zwager van de zanger Manke Nelis.

## Documentaire
John Appel draaide in 1993 een documentaire rond Johnny Meijer, simpelweg getiteld "Johnny Meijer".

title: Johnny Meijer

wikitext:
{{Infobox artiest
| naam                 = Johnny Meijer
| afbeelding           = Johnny Meijer (1987).jpg
| onderschrift         = Johnny Meijer (1987)
| volledige naam       = Jan Cornelis Meijer
| geboren              = [[1 oktober]] [[1912]]
| geboorteplaats       = [[Amsterdam]]
| overleden            = [[8 januari]] [[1992]]
| overlijdensplaats    = [[Amsterdam]]
| land                 = {{NL}}
| beroep               = [[muzikant|musicus]]
| instrument           = [[knopaccordeon]]
}}
[[File:Grab Johnny Meijer.jpg|thumb|Het graf van Johnny Meijer op [[Begraafplaats Vredenhof]]]]
[[Afbeelding:johnnymeijerbeeld.jpg|thumb|Beeld van ''Johnny Meijer'' door [[Rob Cerneüs]] uit 1996. Op de [[Elandsgracht]] ([[Johnny Jordaanplein]]).]]
'''Jan Cornelis (Johnny) Meijer''' ([[Amsterdam]], [[1 oktober]] [[1912]] – aldaar, [[8 januari]] [[1992]]) was een Amsterdamse [[knopaccordeon|accordeonist]]. Hij werd breed beschouwd als virtuoos op zijn instrument en speelde zowel volksmuziek, popmuziek, als [[jazz]].

Johnny Meijer is de grootvader van zangeres [[Eva Simons]]. Zijn schoondochter [[Ingrid Simons]] zong in [[1995]] het nummer ''Rainbow in the sky'' van [[DJ Paul Elstak]] in.<ref>Uitzending Giel, 8 september 2009</ref>

Al in de [[1950-1959|jaren 50]] van de [[20e eeuw]] trad Johnny Meijer veelvuldig in het buitenland op en verdiende hij de titel ''Koning van de Accordeon''. Hoewel accordeon-muziek vaak in verband wordt gebracht met [[volksmuziek]], was Meijer veelzijdiger dan alleen dat.

Naast de Jordanese meezingers speelde hij ook snelle [[swing (stijlperiode)|swing]]-nummers, [[Roemeense muziek]] en [[klassieke muziek|klassiek]] en werd hij wereldwijd erkend als een virtuoos [[jazz]]-accordeonist. In 1974 nam hij met de [[Dutch Swing College Band]] de lp ''Johnny goes Dixie'' op, die goud werd. Maar uitnodigingen om in het buitenland te komen spelen, sloeg hij vaak af; daarvoor was hij te zeer vergroeid met zijn geliefde [[Jordaan (Amsterdam)#Muziek|Jordaan]].

Hij zal dus in de herinnering vooral voortleven als vertolker van de Amsterdamse [[volksmuziek]]. Typisch gedrag vertoonde hij met tijdens zijn optreden een sigaar in de mondhoek. Ook maakte hij op de [[knopaccordeon]] zware akkoorden met de rechterhand, wat de lijn van de melodie deed vertroebelen. In de laatste jaren van zijn leven werd Johnny Meijer nog maar zelden gevraagd voor grote optredens, voornamelijk in verband met zijn opvliegende karakter en zijn drankzucht, en sleet de ''Koning van de Accordeon'' zijn dagen in stilte, af en toe [[accordeon]] spelend op bruiloften en partijen.

Meijer was een zwager van de zanger [[Manke Nelis]].

==Documentaire==
[[John Appel]] draaide in 1993 een documentaire rond Johnny Meijer, simpelweg getiteld ''"Johnny Meijer".''

==Externe link==
* [http://www.inghist.nl/Onderzoek/Projecten/BWN/lemmata/bwn5/meijer Biografie] in het [[Biografisch Woordenboek van Nederland]]

{{appendix|Noot}}
{{Bibliografische informatie}}

{{DEFAULTSORT:Meijer, Johnny}}
[[Categorie:Nederlands jazzaccordeonist]]
[[Categorie:Nederlands accordeonist]]

title: Algemene informatie

Volledige naam: Jan Cornelis Meijer

Geboren: 1 oktober 1912

Geboorteplaats: Amsterdam

Overleden: 8 januari 1992

Overlijdensplaats: Amsterdam

title: Werk

Beroep: musicus

Instrument(en): knopaccordeon


text:
# Garuda bulbifera
Garuda bulbifera is een keversoort uit de familie bladkevers (Chrysomelidae). De wetenschappelijke naam van de soort werd in 2001 gepubliceerd door Medvedev.

wikiname: nlwiki

title: Garuda bulbifera

in_language: nl

wikitext:
{{Taxobox insect
| naam = ''Garuda bulbifera''
| titelweergave = cursief
| afbeelding =
| afbeeldingtekst =
| orde = [[Kevers|Coleoptera]] (Kevers)
| familie = [[Bladkevers|Chrysomelidae]] (Bladkevers)
| geslacht = ''[[Garuda (geslacht)|Garuda]]''
| w-naam = ''Garuda bulbifera''
| auteur = Medvedev
| datum = 2001
| haakjes =
| origineel =
}}

'''''Garuda bulbifera''''' is een [[kevers]]oort uit de familie [[bladkevers]] (Chrysomelidae). De wetenschappelijke naam van de soort werd in 2001 gepubliceerd door Medvedev.<ref>[https://web.archive.org/web/20130927083459/https://insects.tamu.edu/research/collection/hallan/test/Arthropoda/Insects/Coleoptera/Family/ChrysoIndex0.htm Chrysomelidae] in Synopsis of the described Coleoptera of the World, 13 december 2008. Gearchiveerd op 27 september 2013.</ref>

{{Appendix}}
{{beginnetje|biologie|2011|10|30}}

[[Categorie:Bladkevers]]

title: Garuda bulbifera

Rijk: Animalia (Dieren)

Stam: Arthropoda (Geleedpotigen)

Klasse: Insecta (Insecten)

Orde: Coleoptera (Kevers)

Familie: Chrysomelidae (Bladkevers)

Geslacht: Garuda

title: Soort

Portaal: Biologie · Insecten


text:
# Campbellana attenuata
Campbellana attenuata is een vlinder uit de familie van de stippelmotten (Yponomeutidae). De wetenschappelijke naam van de soort werd in 1956 gepubliceerd door Salmon & Bradley.

title: Campbellana attenuata

wikitext:
{{Taxobox vlinder
| naam = ''Campbellana attenuata''
| titelweergave = cursief
| afbeelding =
| afbeeldingtekst =
| familie = [[Stippelmotten|Yponomeutidae]] (Stippelmotten)
| geslacht = ''[[Campbellana]]''
| w-naam = ''Campbellana attenuata''
| auteur = Salmon & Bradley
| datum = 1956
| haakjes =
}}

'''''Campbellana attenuata''''' is een [[Vlinders|vlinder]] uit de familie van de [[stippelmotten]] (Yponomeutidae). De wetenschappelijke naam van de soort werd in 1956 gepubliceerd door Salmon & Bradley.

{{Appendix}}

[[Categorie:Stippelmotten]]

title: Campbellana attenuata

Orde: Lepidoptera (Vlinders)

Familie: Yponomeutidae (Stippelmotten)

Geslacht: Campbellana

title: Soort


text:
# Serena Amato
Serena Amato (Buenos Aires, 10 september 1974) is een Argentijnse zeilster die uitkomt in de Europe-klasse.
Ze nam voor haar land deel aan de Olympische Spelen van 2000 in Sydney waar ze naar een bronzen medaille zeilde met een score van 51 punten.
Vier jaar later kwam ze met een score van 86 punten in Athene niet verder dan een 6e plaats.

title: Serena Amato

wikitext:
{{Infobox sporter
| afbeelding =
| onderschrift =
| naam = Serena Bibiana Amato
| bijnaam =
| geboortedatum = [[10 september]] [[1974]]
| geboorteplaats = [[Buenos Aires (stad)|Buenos Aires]]
| overlijdensdatum =
| overlijdensplaats =
| lengte = 170
| gewicht =
| discipline = [[Bestand:Sailing pictogram.svg|25px]] [[Wedstrijdzeilen|Zeilen]]
| onderdeel = Europe-klasse
| 1etitel =
| OS = [[Olympische Zomerspelen 2000|Sydney 2000]] (brons) - [[Olympische Zomerspelen 2004|Athene 2004]]
| extra =
}}

'''Serena Amato''' ([[Buenos Aires (stad)|Buenos Aires]], [[10 september]] [[1974]]) is een [[Argentinië|Argentijnse]] [[wedstrijdzeilen|zeilster]] die uitkomt in de Europe-klasse.

Ze nam voor haar land deel aan de [[Olympische Zomerspelen 2000|Olympische Spelen van 2000]] in [[Sydney]] waar ze naar een bronzen medaille zeilde met een score van 51 punten.
Vier jaar later kwam ze met een score van 86 punten in [[Olympische Zomerspelen 2000|Athene]] niet verder dan een 6e plaats.

{{Appendix|2=
* {{Link SRO-profiel|id=am/serena-amato-1}}
* {{Link World Sailing-profiel}}
}}

{{DEFAULTSORT:Amato, Serena}}
[[Categorie:Argentijns zeiler]]
[[Categorie:Argentijns olympisch deelnemer]]

title: Persoonlijke informatie

Naam: Serena Bibiana Amato

Geboortedatum: 10 september 1974

Geboorteplaats: Buenos Aires

title: Sportieve informatie

Discipline: Zeilen

Onderde(e)l(en): Europe-klasse

Olympische Spelen: Sydney 2000 (brons) - Athene 2004

Portaal: Sport


text:
# Humanum Genus
Humanum Genus (Latijn voor het menselijk geslacht) is de titel van een op 20 april 1884 gepromulgeerde pauselijke encycliek. De door paus Leo XIII gepubliceerde encycliek behandelt in drie hoofdstukken de houding van de Katholieke Kerk jegens de vrijmetselarij. De encycliek beschrijft verschillende opvattingen, die binnen geheime genootschappen zoals de vrijmetselarij verbreid zijn en geeft aan op welke wijze deze in strijd zijn met het katholieke geloof. Daarbij wordt onderscheid gemaakt tussen enerzijds de vrijmetselarij en anderzijds de leden van de vrijmetselarij, die volgens de encycliek niet steeds dezelfde mate van schuld treft.
Humanum Genus staat in een reeks pauselijke documenten, waarin onder andere over de vrijmetselarij en andere geheime genootschappen wordt geoordeeld:
- de constitutie In Eminenti (1738) door paus Clemens XII;
- de constitutie Providas Romanorum Pontificium (1751) door paus Benedictus XIV;
- de constitutie Ecclesiam a Jesu Christo (1821) door paus Pius VII;
- de constitutie Quo Graviora (1825) door paus Leo XII;
- de encycliek Traditi Humilitati (1829) door paus Pius VIII;
- de encycliek Mirari Vos (1832) door paus Gregorius XVI;
- de encycliek Qui Pluribus (1846) door paus Pius IX;
- de allocutie Multiplices Inter (1865) door paus Pius IX.

Humanun Genus was de laatste en meest hevige pauselijke veroordeling van vrijmetselarij. De encycliek gaf een impuls aan een felle anti-maçonnieke beweging op het einde van de negentiende eeuw, met verdachtmakingen over banden tussen de vrijmetselarij en de duivel, zoals die onder meer tot uiting kwamen in de geschriften van Léo Taxil.

title: Humanum Genus

wikitext:
{{Zijbalk Heilige Stoel}}
'''''Humanum Genus''''' ([[Latijn]] voor ''het menselijk geslacht'') is de titel van een op [[20 april]] [[1884]] gepromulgeerde pauselijke [[encycliek]]. De door [[paus Leo XIII]] gepubliceerde encycliek behandelt in drie hoofdstukken de houding van de [[Rooms-Katholieke Kerk|Katholieke Kerk]] jegens de [[vrijmetselarij]]. De encycliek beschrijft verschillende opvattingen, die binnen geheime genootschappen zoals de vrijmetselarij verbreid zijn en geeft aan op welke wijze deze in strijd zijn met het katholieke geloof. Daarbij wordt onderscheid gemaakt tussen enerzijds de vrijmetselarij en anderzijds de leden van de vrijmetselarij, die volgens de encycliek niet steeds dezelfde mate van schuld treft.

Humanum Genus staat in een reeks pauselijke documenten, waarin onder andere over de vrijmetselarij en andere [[geheim genootschap|geheime genootschappen]] wordt geoordeeld:
*de [[constitutie]] ''[[In Eminenti]]'' (1738) door [[paus Clemens XII]];
*de constitutie ''[[Providas Romanorum Pontificium]]'' (1751) door [[paus Benedictus XIV]];
*de constitutie ''[[Ecclesiam a Jesu Christo]]'' (1821) door [[paus Pius VII]];
*de constitutie ''[[Quo Graviora]]'' (1825) door [[paus Leo XII]];
*de encycliek ''[[Traditi Humilitati]]'' (1829) door [[paus Pius VIII]];
*de encycliek ''[[Mirari Vos]]'' (1832) door [[paus Gregorius XVI]];
*de encycliek ''[[Qui Pluribus]]'' (1846) door [[paus Pius IX]];
*de [[allocutie]] ''[[Multiplices Inter]]'' (1865) door paus Pius IX.

Humanun Genus was de laatste en meest hevige pauselijke veroordeling van vrijmetselarij. De encycliek gaf een impuls aan een felle [[anti-vrijmetselarij|anti-maçonnieke]] beweging op het einde van de negentiende eeuw, met verdachtmakingen over banden tussen de vrijmetselarij en de duivel, zoals die onder meer tot uiting kwamen in de geschriften van [[Léo Taxil]].

==Zie ook==
* [[Lijst van encyclieken van paus Leo XIII]]
* [[Paus Leo XIII]]

==Externe link==
* [https://www.rkdocumenten.nl/index.php?docid=580 Vertaling in het Nederlands]

{{Navigatie encyclieken Paus Leo XIII}}

[[Categorie:Pauselijke encycliek]]
[[Categorie:Antivrijmetselarij]]
[[Categorie:19e-eeuws rooms-katholiek geschrift]]
[[Categorie:1884]]


text:
# Paludarium
Een paludarium is een kunstmatige leefomgeving die zowel een land- als een watergedeelte heeft. Het dient meestal ter bestudering van organismen. Een dergelijke leefomgeving bestaande uit enkel een watergedeelte noemt men een aquarium, en een met alleen land wordt ook wel terrarium genoemd. Naast deze drie vormen worden leefomgevingen ook wel benoemd naar de te onderzoeken 'soort' organisme, een behuizing voor planten wordt herbarium genoemd, een behuizing voor mieren noemt men een formicarium en een terrarium met een nagebootst ecosysteem noemt men een vivarium.
Om een paludarium te maken kan men een grote, met water gevulde bak in een terrarium plaatsen, maar de meest gebruikte vorm lijkt meer op een aquarium met een landgedeelte, een glazen bak waarvan de glasplaten zijn afgekit.
Een paludarium is alleen geschikt voor organismen die zowel in het land als in het water leven, zoals een aantal kikkers en padden en veel schildpadden. Sommige soorten hagedissen zijn dol op water en hebben een groot watergedeelte nodig, zoals basilisken, anolissen en de wateragame. Ook sommige vissen, zoals longvissen verkiezen zowel een land- als watergedeelte. Iedere diersoort heeft echter een eigen minimale oppervlakte nodig en ook de verhouding land tot water verschilt sterk. Veel amfibieën hebben zelfs een voorkeur voor hardheid, zuurgraad en uiteraard temperatuur. In grotten levende salamanders hebben koel water nodig, soorten uit regenwouden wat hogere temperaturen. Ook moet men bij sommige diersoorten uitzoeken of ze wel een landgedeelte overleven, sommige schildpadden bijvoorbeeld verdrinken juist in de kleinste plasjes, net als een groot aantal hagedissen. Veel salamanders leven alleen rond de paartijd in het water en de rest van het jaar op het land.
Paludaria kunnen klein genoeg zijn om op een kast te zetten, maar in dierentuinen, waar bijvoorbeeld krokodillen worden gehouden, zijn ze enorm groot. Een riparium is ook een soort paludarium, maar bootst een rivier na en heeft meestal een landgedeelte aan de achterzijde, en een watergedeelte aan de voorzijde tegen het glas, vaak over de gehele lengte.

title: Paludarium

wikitext:
[[Bestand:ZOO Děčín - Rajské ostrovy.jpg|thumb|Een paludarium in een dierentuin]]
Een '''paludarium''' is een kunstmatige leefomgeving die zowel een land- als een watergedeelte heeft. Het dient meestal ter bestudering van organismen. Een dergelijke leefomgeving bestaande uit enkel een watergedeelte noemt men een [[aquarium]], en een met alleen land wordt ook wel [[terrarium]] genoemd. Naast deze drie vormen worden leefomgevingen ook wel benoemd naar de te onderzoeken 'soort' organisme, een behuizing voor planten wordt [[herbarium]] genoemd, een behuizing voor [[mieren]] noemt men een [[formicarium]] en een [[terrarium]] met een nagebootst [[ecosysteem]] noemt men een [[vivarium]].

Om een paludarium te maken kan men een grote, met water gevulde bak in een [[terrarium]] plaatsen, maar de meest gebruikte vorm lijkt meer op een aquarium met een landgedeelte, een glazen bak waarvan de glasplaten zijn [[kit (afdichting)|afgekit]].

Een paludarium is alleen geschikt voor organismen die zowel in het land als in het water leven, zoals een aantal [[kikkers|kikkers en padden]] en veel [[schildpadden]]. Sommige soorten [[hagedissen]] zijn dol op water en hebben een groot watergedeelte nodig, zoals [[basilisken]], [[anolissen]] en de [[Chinese wateragame|wateragame]]. Ook sommige vissen, zoals [[longvissen]] verkiezen zowel een land- als watergedeelte. Iedere diersoort heeft echter een eigen minimale oppervlakte nodig en ook de verhouding land tot water verschilt sterk. Veel amfibieën hebben zelfs een voorkeur voor [[Hardheid (materiaalkunde)|hardheid]], [[zuurgraad]] en uiteraard temperatuur. In grotten levende salamanders hebben koel water nodig, soorten uit regenwouden wat hogere temperaturen. Ook moet men bij sommige diersoorten uitzoeken of ze wel een landgedeelte overleven, sommige schildpadden bijvoorbeeld verdrinken juist in de kleinste plasjes, net als een groot aantal hagedissen. Veel salamanders leven alleen rond de paartijd in het water en de rest van het jaar op het land.

Paludaria kunnen klein genoeg zijn om op een kast te zetten, maar in [[dierentuin|dierentuinen]], waar bijvoorbeeld [[krokodilachtigen|krokodillen]] worden gehouden, zijn ze enorm groot. Een [[riparium]] is ook een soort paludarium, maar bootst een rivier na en heeft meestal een landgedeelte aan de achterzijde, en een watergedeelte aan de voorzijde tegen het glas, vaak over de gehele lengte.

{{commonscat|Paludariums}}

[[Categorie:Dierenverblijf]]


text:
# Alfred Swahn
Alfred Gomer Albert Swahn (Uddevalla, 20 augustus 1879 - Stockholm, 30 april 1940) was een Zweeds schutter.

## Carrière
Swahn was een schutter gespecialiseerd in het schieten op een bewegend doel. Tijdens de Olympische Spelen van 1908 won hij samen met zijn vader met het Zweedse team de gouden medaille op het onderdeel lopend hert enkelschot team mannen. In eigen land in 1908 verdedigden vader en zoon met succes de titel op het onderdeel lopend hert enkelschot team, op het individuele onderdeel volgde Swahn zijn vader op als olympisch kampioen. Door de olympische titel met het team werd zijn vader de oudste olympisch kampioen aller tijden, dit record staat in 2022 nog steeds. Tijdens de volgende spelen acht jaar later won Swahn twee medailles individueel en samen met zijn vader en de Zweedse ploeg een zilveren medaille.
De Olympische Zomerspelen van 1924 moest zijn vader vanwege ziekte aan zich voorbij laten gaan, Swahn won drie medailles.

### Olympische Zomerspelen
| Jaar | Plaats    | Resultaten                                                                                |
| ---- | --------- | ----------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------- |
| 1908 | Londen    | Lopend hert, enkelschot team · 25e Trap                                                                                |
| 1912 | Stockholm | Lopend hert, enkelschot · Lopend hert, enkelschot team · 4e Lopend hert, dubbelschot · 22e Trap · 4e Trap team                      |
| 1920 | Antwerpen | Lopend hert, enkelschot · 4e Lopend hert, enkelschot team · Lopend hert, dubbelschot team · Trap team                               |
| 1924 | Parijs    | 6e Lopend hert, enkelschot · Lopend hert, enkelschot team · Lopend hert, dubbelschot · Lopend hert, dubbelschot team · 4e Trap team |

title: Alfred Swahn

wikitext:
{{Infobox sporter
| afbeelding        =
| onderschrift      =
| naam              =
| bijnaam           =
| geboortedatum     = [[20 augustus]] [[1879]]
| geboorteplaats    = [[Uddevalla (stad)|Uddevalla]]
| geboorteland      =
| overlijdensdatum  = [[16 maart]] [[1931]]
| overlijdensplaats = [[Stockholm]]
| nationaliteit     = {{SE}}
| lengte            =
| gewicht           =
| discipline        = [[Bestand:Shooting_pictogram.svg|20px|left|Pictogram schietsport]] [[Schietsport]]
| onderdeel         =
| trainer           =
| club              =
| graduatie         =
| 1etitel           =
| OS                = 1908, 1912, 1920, 1924
| PS                =
| extra             =
| debuut            =
| carrière-einde    =
| prestaties        = Olympische Spelen: [[Bestand:Gold medal.svg|16px|Gouden medaille]] (1908, 1912 2x)
Olympische Spelen: [[Bestand:Silver medal.svg|16px|Zilveren medaille]] (1920 2x, 1924)
Olympische Spelen: [[Bestand:Bronze medal.svg|16px|Bronzen medaille]] (1920, 1924 2x)
}}

'''Alfred Gomer Albert Swahn''' ([[Uddevalla (stad)|Uddevalla]], [[20 augustus]] [[1879]] - [[Stockholm]], [[30 april]] [[1940]]) was een [[Zweden|Zweeds]] [[Schietsport|schutter]].

== Carrière ==
Swahn was een schutter gespecialiseerd in het schieten op een bewegend doel. Tijdens de [[Schietsport op de Olympische Zomerspelen 1908|Olympische Spelen van 1908]] won hij samen met zijn vader met het Zweedse team de gouden medaille op het onderdeel lopend hert enkelschot team mannen. In eigen land in [[Schietsport op de Olympische Zomerspelen 1908|1908]] verdedigden vader en zoon met succes de titel op het onderdeel lopend hert enkelschot team, op het individuele onderdeel volgde Swahn zijn vader op als olympisch kampioen. Door de olympische titel met het team werd zijn vader de oudste olympisch kampioen aller tijden, dit record staat in 2022 nog steeds. Tijdens de volgende spelen acht jaar later won Swahn twee medailles individueel en samen met zijn vader en de Zweedse ploeg een zilveren medaille.

De [[Schietsport op de Olympische Zomerspelen 1924|Olympische Zomerspelen van 1924]] moest zijn vader vanwege ziekte aan zich voorbij laten gaan, Swahn won drie medailles.

=== Olympische Zomerspelen ===
{| class="wikitable"
! Jaar
! Plaats
! Resultaten
|-
|align=center| [[Schietsport op de Olympische Zomerspelen 1908|1908]] ||{{GB-VLAG}} [[Londen]] || {{goud}} Lopend hert, enkelschot team
25e Trap
|-
|align=center| [[Schietsport op de Olympische Zomerspelen 1912|1912]] ||{{SE-VLAG}} [[Stockholm]] || {{goud}} Lopend hert, enkelschot
{{goud}} Lopend hert, enkelschot team
4e Lopend hert, dubbelschot
22e Trap
4e Trap team
|-
|align=center| [[Schietsport op de Olympische Zomerspelen 1920|1920]] ||{{BE-VLAG}} [[Antwerpen (stad)|Antwerpen]] || {{zilver}} Lopend hert, enkelschot
4e Lopend hert, enkelschot team
{{zilver}} Lopend hert, dubbelschot team
{{brons}} Trap team
|-
|align=center| [[Schietsport op de Olympische Zomerspelen 1924|1924]] ||{{FR-VLAG}} [[Parijs]] || 6e Lopend hert, enkelschot
{{zilver}} Lopend hert, enkelschot team
{{brons}} Lopend hert, dubbelschot
{{zilver}} Lopend hert, dubbelschot team
4e Trap team
|}

== Externe link ==
* {{Link Olympedia-profiel|id=44287}}

{{Navigatie olympisch kampioen|inhoud=
{{Navigatie olympisch kampioen/schietsport lopend hert enkelschot mannen}}
{{Navigatie olympisch kampioen/schietsport lopend hert enkelschot team mannen}}
}}

{{DEFAULTSORT:Swahn, Alfred}}
[[Categorie:Zweeds schutter]]
[[Categorie:Zweeds olympisch kampioen]]

title: Persoonlijke informatie

Geboortedatum: 20 augustus 1879

Geboorteplaats: Uddevalla

Overlijdensplaats: Stockholm

Nationaliteit: Zweden

title: Sportieve informatie

Discipline: Schietsport

title: Belangrijkste prestaties

Belangrijkste prestaties: Olympische Spelen: (1908, 1912 2x) · Olympische Spelen: (1920 2x, 1924) · Olympische Spelen: (1920, 1924 2x)


text:
# Vlaanderen m'n land
Vlaanderen m'n land is een Nederlandstalig liedje van de Belgische artiest Will Tura uit 1969. De muziek is van Jean Kluger op een tekst van dichter Marcel Leemans onder het pseudoniem van Mark Swido.
Het nummer verscheen als B-kant van de single Omdat Ik Vlaming Ben.
Daarnaast verscheen het nummer op de LP Will Tura Nº 7.

## Meewerkende artiesten
- Producer:
  - Jean Kluger
- Muzikanten:
  - Will Tura (zang)

title: Vlaanderen m'n land

wikitext:
{{Infobox single
| Titel = ''Vlaanderen m'n land''
| Artiest = [[Will Tura]]
| van Album = [[Will Tura Nº 7]]
| Releasedatum =
| Drager =
| Opname = [[1969]]
| Genre = [[Levenslied]]
| Duur = 3:21
| Label = [[Topkapi (label)|Topkapi]]
| Schrijver = [[Jean Kluger]]<br/>[[Marcel Leemans|Mark Swido]]
| Hitlijsten =
| Vorige =
| Huidige =
| Volgende =
}}
'''''Vlaanderen m'n land''''' is een [[Nederlandstalig]] liedje van de [[België|Belgische]] artiest [[Will Tura]] uit 1969. De muziek is van [[Jean Kluger]] op een tekst van dichter [[Marcel Leemans]] onder het pseudoniem van Mark Swido.<ref>[http://www.muziekarchief.be/albumdetails.php?ID=61830 Vlaanderen m'n Land - Will Tura; Muziekarchief (lied)]. [https://web.archive.org/web/20160304115510/http://www.muziekarchief.be/albumdetails.php?ID=61830 Gearchiveerd] op 4 maart 2016.</ref>

Het nummer verscheen als B-kant van de single ''[[Omdat Ik Vlaming Ben]]''.<ref>[http://www.muziekarchief.be/albumdetails.php?ID=61844 Vlaanderen m'n Land - Will Tura; Muziekarchief (single)]. [https://web.archive.org/web/20130402153903/http://muziekarchief.be/albumdetails.php?ID=61844 Gearchiveerd] op 2 april 2013.</ref>

Daarnaast verscheen het nummer op de LP ''[[Will Tura Nº 7]]''.<ref>[http://www.muziekarchief.be/albumdetails.php?ID=61830 Album Nº7 - Will Tura; Muziekarchief]. [https://web.archive.org/web/20160304115510/http://www.muziekarchief.be/albumdetails.php?ID=61830 Gearchiveerd] op 4 maart 2016.</ref>

== Meewerkende artiesten ==
* Producer:
** [[Jean Kluger]]
* Muzikanten:
** [[Will Tura]] (zang)

{{Appendix}}

[[Categorie:Single uit 1969]]
[[Categorie:Nummer van Will Tura]]

title: Vlaanderen m'n land

Genre: Levenslied

Label: Topkapi

Schrijver(s): Jean Kluger · Mark Swido

Portaal: Muziek


text:
# Maargashiirsha
Agrahayana is de negende maand van de hindoekalender. Agrahayana begint volgens de westerse kalender tussen 22 november en 21 december wanneer de zon zich  in de sterren constelatie schorpioen begeeft. Agrahayana is ook bekend als maargashirsha.   Betekenis van agrahayana, agra = eerste + ayan = reis, en dit is indicatief voor het draaien van de zon om haar lente as waarbij de dagen daarna langer worden op het noordelijke halfrond. De naam Mrigashira was 7000 jaren geleden reeds bekend en is indicatief voor de tijd toen de zon zich in de sterren constelatie Orion bevond.

title: Maargashiirsha

wikitext:
'''Agrahayana''' is de negende maand van de [[hindoekalender]]. Agrahayana begint volgens de westerse kalender tussen 22 november en 21 december wanneer de zon zich  in de sterren constelatie schorpioen begeeft. Agrahayana is ook bekend als maargashirsha.   Betekenis van agrahayana, agra = eerste + ayan = reis, en dit is indicatief voor het draaien van de zon om haar lente as waarbij de dagen daarna langer worden op het noordelijke halfrond. De naam Mrigashira was 7000 jaren geleden reeds bekend en is indicatief voor de tijd toen de zon zich in de sterren constelatie [[Orion (sterrenbeeld)|Orion]] bevond.

[[Categorie:Hindoeïsme]]


text:
# Sebagena furcifera
Sebagena furcifera is een vlinder uit de familie van de visstaartjes (Nolidae). De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1865 door Walker.

title: Sebagena furcifera

wikitext:
{{Taxobox vlinder
| titelweergave = cursief
| naam = ''Sebagena furcifera''
| afbeelding =
| familie = [[Visstaartjes|Nolidae]] (Visstaartjes)
| onderfamilie = [[Collomeninae]]
| tribus =
| geslacht = ''[[Sebagena]]''
| w-naam = ''Sebagena furcifera''
| auteur = Walker
| datum = 1865
| haakjes =
| commons =
| species =
}}
'''''Sebagena furcifera''''' is een [[vlinders|vlinder]] uit de familie van de [[Visstaartjes|visstaartjes (Nolidae)]].<ref>{{Brontabel|9999-Lepindex}}</ref> De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1865 door Walker.

{{Appendix}}
{{beginnetje|biologie|2013|04|11}}

[[Categorie:Visstaartjes]]

title: Sebagena furcifera

Familie: Nolidae (Visstaartjes)

Onderfamilie: Collomeninae

Geslacht: Sebagena

title: Soort