text:
# NASCAR Cup Series
De NASCAR Cup Series is samen met de Xfinity Series en de Truck Series een van de drie nationale NASCAR kampioenschappen die in de Verenigde Staten gehouden worden en het is de hoogste divisie in de NASCAR. In 1949 werd het eerste kampioenschap gehouden onder de naam Strictly Stock Series, nadat Bill France de NASCAR in 1948 had opgericht. Vanaf 1950 tot 1970 werd de naam Grand National Series gebruikt, van 1971 tot 2003 Winston Cup, van 2004 tot 2007 NEXTEL Cup, en van 2008 tot 2016 Sprint Cup. Van 2017 tot 2019 was de naam van het kampioenschap Monster Energy NASCAR Cup Series.
Vanaf 2004 werd het kampioenschap aangepast met een play-off systeem bekend onder de naam Chase for the Sprint Cup waarbij na de zesentwintig eerste races van het seizoen de tien best geklasseerde coureurs en vanaf 2007 de twaalf best geklasseerde coureurs, met een correctie in de stand ten voordele van het aantal gewonnen races, onderling uitmaken tijdens de laatste tien races van het seizoen wie het kampioenschap wint. Jaarlijks worden drie kampioenschapstitels beslecht, voor coureur, team en fabrikant. Vanaf 1981 worden de huldigingen van de kampioenen gehouden in het Waldorf-Astoria Hotel in New York.
De meest prestigieuze race van het kampioenschap is de Daytona 500 die vanaf 1959 elk jaar in februari gehouden wordt op de Daytona International Speedway.

## Geschiedenis

### Strictly Stock & Grand National Series (1949-1970)
In 1949 werd het eerste kampioenschap gehouden onder de naam Strictly Stock Series. Het seizoen bestond uit acht races waarvan zeven op onverharde circuits gereden werden en één op een strand- en stratencircuit in Daytona Beach. Het kampioenschap werd in 1950 omgedoopt tot Grand National Series en behoud die naam tot 1971. In 1950 werd voor het eerst op een volledig verhard circuit gereden toen de Darlington Raceway in gebruik werd genomen. Herb Thomas werd in 1953 de eerste rijder die het kampioenschap twee keer won. In 1959 opende de Daytona International Speedway en werd de eerste Daytona 500 gereden die gewonnen werd door Lee Petty. Datzelfde jaar won Petty zijn laatste titel, hij werd toen de eerste rijder die drie titels won. Datzelfde jaar won zijn zoon Richard de trofee rookie of the year als beste nieuweling. Hij won het kampioenschap voor de eerste keer in 1964.

### Winston Cup (1971-2003)
Vanaf 1971 werd het kampioenschap omgedoopt naar Winston Cup naar sponsor R.J. Reynolds Tobacco van het sigarettenmerk Winston. Er werden veranderingen doorgevoerd zoals minder races op de kalender en er werd een nieuw puntensysteem ingevoerd. De start van de Winston Cup wordt beschouwd als het begin van het moderne NASCAR tijdperk. In 1979 werd op de zender CBS de Daytona 500 van start tot finish uitgezonden, de eerste NASCAR-race die volledig op televisie kwam. Toen in 1992 enkele NASCAR-teams uitgenodigd werden om te gaan testen op de Indianapolis Motor Speedway, het circuit waar jaarlijks de Indianapolis 500 gereden wordt ontstond het idee om de NASCAR naar het befaamde circuit te halen. De eigenaars van het circuit en de NASCAR kwamen tot een overeenkomst en vanaf 1994 staat jaarlijks de Brickyard 400 op de kalender.
Richard Petty won de eerste twee kampioenschappen onder de naam Winston Cup in 1971 en 1972. Hij won verder het kampioenschap in 1974, 1975 en 1979 waardoor hij met zeven titels recordhouder werd. Dat record werd geëvenaard door Dale Earnhardt die tussen 1980 en 1994 evenveel titels won. Petty won de prestigieuze Daytona 500 zeven keer waardoor hij met voorsprong recordhouder is. Earnhardt won de Daytona 500 slechts één keer (in 1998) en kwam om het leven tijdens de editie van 2001.
Naast Petty en Earnhardt wonnen tijdens deze periode nog drie andere coureurs drie titels of meer. Cale Yarborough won eind van de jaren zeventig drie titels op rij. Darrell Waltrip won drie keer in de eerste helft van de jaren tachtig en Jeff Gordon werd vier keer kampioen in de periode 1995-2001. Matt Kenseth won de laatste Winston Cup in 2003.

### NEXTEL Cup & Sprint Cup (2004-2016 )
Toen sigarettenfabrikant R.J. Reynolds eind 2003 ophield met de sponsoring werd het kampioenschap omgedoopt naar NEXTEL Cup naar Nextel Communications, een telecommunicatiebedrijf dat de nieuwe hoofdsponsor werd. Nadat het bedrijf in 2005 fuseerde met Sprint Corporation werd in 2008 de naam van het kampioenschap omgedoopt tot Sprint Cup.

#### Chase for the Championship
Vanaf 2004 wordt het kampioenschap beslecht tijdens de Chase for the Championship, de laatste tien races van het seizoen. Na de eerste zesentwintig races van het seizoen strijden de tien best geklasseerde rijders aangevuld met de twee rijders van de elfde tot twintigste plaats met de meeste overwinningen, om de titel tijdens de tien laatste races van het seizoen. Ieder van de twaalf rijders krijgen bij de start van de chase 2000 punten en de eerste tien rijders uit het klassement krijgen extra drie punten per overwinning die voorheen gehaald werd tijdens het reguliere seizoen. Tijdens de chase geldt het normale puntensysteem, 47 punten voor een overwinning. De eerste rijder die het kampioenschap met een Chase for the Championship won was Kurt Busch. Tijdens de periode 2006-2009 won Jimmie Johnson de chase vier keer en werd zo de eerste coureur die het kampioenschap vier keer op rij won. In 2010 won hij een vijfde titel en zijn zesde kampioenschap won hij in 2013.

#### Green-white-checker finish
Vanaf juli 2004 werd de Green-white-checker finish-regel ingevoerd wat ervoor zorgt dat een race niet mag eindigden onder een neutralisatie. Wanneer er een gele vlag-situatie is op het moment dat de volledige race-afstand is afgelegd, wordt de race verlengd en moeten er nog twee ronden gereden worden vanaf het moment dat de neutralisatie achter de rug is. Bij aanvang van de herstart wordt er dan een groene vlag getoond, een ronde later de witte vlag, traditioneel gebruikt om de aanvang van de laatste ronde aan te geven waarna een ronde later de zwart-wit geblokte vlag getoond wordt dat het einde van de race aangeeft. De Daytona 500 van 2005, 2006, 2007, 2010, 2011 en 2012 eindigde met deze regeling. In 2010 en 2011 werden er acht ronden extra gereden wat het de langste edities uit de geschiedenis van deze race maakte.

#### Puntensysteem
Het puntensysteem werd in 2011 voor de laatste keer aangepast. De 43 coureurs die zich kwalificeren voor de race komen in aanmerking voor punten, ongeacht of de rijder de finish bereikte of niet. De winnaar krijgt 43 punten, de tweede 42 tot de laatste die 1 punt krijgt. De coureur die de meeste ronden aan de leiding reed krijgt één extra punt boven op het extra punt dat elke coureur verdient als hij minstens één ronde aan de leiding reed. De winnaar krijgt naast de 43 punten, drie extra punten voor de overwinning en omdat hij bij winst automatisch de laatste ronde aan de leiding reed krijgt hij het extra punt daarvoor bovenop, wat maakt dat de winnaar altijd zeker is van 47 punten en als hij de meeste ronden aan de leiding reed krijgt hij 48 punten. In de tabel hieronder kan de winnaar nog één punt extra verdienen als hij de meeste ronden aan de leiding reed en alle andere coureurs kunnen één of twee extra punten verdienen in het geval hij respectievelijk minstens één ronde aan de leiding reed of de meeste ronden aan de leiding reed.
| plaats | 1  | 2  | 3  | 4  | 5  | 6  | 7  | 8  | 9  | 10 | 11 | 12 | 13 | 14 | 15 | 16 | 17 | 18 | 19 | 20 | 21 | 22 | 23 | 24 | 25 | 26 | 27 | 28 | 29 | 30 | 31 | 32 | 33 | 34 | 35 | 36 | 37 | 38 | 39 | 40 | 41 | 42 | 43 |
| punten | 47 | 42 | 41 | 40 | 39 | 38 | 37 | 36 | 35 | 34 | 33 | 32 | 31 | 30 | 29 | 28 | 27 | 26 | 25 | 24 | 23 | 22 | 21 | 20 | 19 | 18 | 17 | 16 | 15 | 14 | 13 | 12 | 11 | 10 | 9  | 8  | 7  | 6  | 5  | 4  | 3  | 2  | 1  |

## De auto
NASCAR-auto's worden gebouwd met een motor vooraan en hebben achterwielaandrijving. Toen het kampioenschap van start ging in 1949 werden er auto's gebruikt die weinig anders waren dan de productiemodellen die op straat reden. Vaak zat er nog een radio in en de ramen aan de zijkant werden naar beneden gedraaid om glas op het circuit te vermijden. Later werden de regels gewijzigd en was het geen verplichting meer dat de auto's productiemodellen moesten zijn en werden er raceauto's gebouwd die alleen nog het uitzicht hadden van een productiewagen.
De auto moet voldoen aan de volgende specificaties:
- Cilinderinhoud: 358in³ (5.86l), stoterstang-V8 motor.
- Versnellingsbak: 4 versnellingen, manueel.
- Gewicht: 1455 kg zonder coureur, 1545 kg met coureur.
- Vermogen: 865 PK (645 kW) zonder restrictie; 445 PK (332 kW) met restrictie (op sommige circuits).
- Brandstof: loodvrije benzine, 98 RON.
- Capaciteit van de tank: 67,3 liter.
- Brandstoftoevoer: Carburateur.
- Compressieverhouding: 12:1.
- Atmosferische motor
- Wielbasis: 2794 mm.
- Besturing: Stuurbekrachtiging.
- Banden: slicks, Goodyear.

## Circuits
Vanaf 2001 worden er jaarlijks zesendertig races gereden in de Sprint Cup. De meeste races worden gehouden op een ovaal circuit die erg variëren in grootte. Het kleinste circuit is de Martinsville Speedway met een lengte van 847 meter, het grootste is de Talladega Superspeedway met een lengte van 4,28 km. In 2014 werden de 36 races gehouden op twintig verschillende ovale circuits en twee races worden gehouden op een wegcircuit, op de Sonoma Raceway en op Watkins Glen.
Volgende circuits werden in 2012 in de Sprint Cup gebruikt (alfabetisch):
| - Atlanta Motor Speedway (1) - Auto Club Speedway (1) - Bristol Motor Speedway (2) - Charlotte Motor Speedway (2*) - Chicagoland Speedway (1*) - Darlington Raceway (1) - Daytona International Speedway (2) - Dover International Speedway (2*) | - Homestead-Miami Speedway (1*) - Indianapolis Motor Speedway (1) - Kansas Speedway (2*) - Kentucky Speedway (1) - Las Vegas Motor Speedway (1) - Martinsville Speedway (2*) - Michigan International Speedway (2) | - New Hampshire Motor Speedway (2*) - Phoenix International Raceway (2*) - Pocono Raceway (2) - Richmond International Raceway (2) - Sonoma Raceway (1) - Talladega Superspeedway (2*) - Texas Motor Speedway (2*) - Watkins Glen (1) |

Het getal tussen haakjes geeft aan wanneer het circuit één of twee keer gebruikt wordt, het sterretje geeft aan wanneer het circuit één keer gebruikt wordt voor de Chase for the Sprint Cup, de laatste tien races van het seizoen.

## Kampioenschapstitels

### Rijders
| Jaar | Kampioen      | Rookie         |
| ---- | ------------- | -------------- |
| 1949 | Red Byron     |                |
| 1950 | Bill Rexford  |                |
| 1951 | Herb Thomas   |                |
| 1952 | Tim Flock     |                |
| 1953 | Herb Thomas   |                |
| 1954 | Lee Petty     |                |
| 1955 | Tim Flock     |                |
| 1956 | Buck Baker    |                |
| 1957 | Buck Baker    |                |
| 1958 | Lee Petty     | Shorty Rollins |
| 1959 | Lee Petty     | Richard Petty  |
| 1960 | Rex White     | David Pearson  |
| 1961 | Ned Jarrett   | Woodie Wilson  |
| 1962 | Joe Weatherly | Tom Cox        |
| 1963 | Joe Weatherly | Billy Wade     |
| 1964 | Richard Petty | Doug Cooper    |
| 1965 | Ned Jarrett   | Sam McQuagg    |
| 1966 | David Pearson | James Hylton   |
| 1967 | Richard Petty | Donnie Allison |
| 1968 | David Pearson | Pete Hamilton  |
| 1969 | David Pearson | Dick Brooks    |
| 1970 | Bobby Isaac   | Bill Dennis    |
| 1971 | Richard Petty | Walter Ballard |
| 1972 | Richard Petty | Larry Smith    |
| 1973 | Benny Parsons | Lennie Pond    |
| 1974 | Richard Petty | Earl Ross      |

| Jaar | Kampioen        | Rookie          |
| ---- | --------------- | --------------- |
| 1975 | Richard Petty   | Bruce Hill      |
| 1976 | Cale Yarborough | Skip Manning    |
| 1977 | Cale Yarborough | Ricky Rudd      |
| 1978 | Cale Yarborough | Ronnie Thomas   |
| 1979 | Richard Petty   | Dale Earnhardt  |
| 1980 | Dale Earnhardt  | Jody Ridley     |
| 1981 | Darrell Waltrip | Ron Bouchard    |
| 1982 | Darrell Waltrip | Geoff Bodine    |
| 1983 | Bobby Allison   | Sterling Marlin |
| 1984 | Terry Labonte   | Rusty Wallace   |
| 1985 | Darrell Waltrip | Ken Schrader    |
| 1986 | Dale Earnhardt  | Alan Kulwicki   |
| 1987 | Dale Earnhardt  | Davey Allison   |
| 1988 | Bill Elliott    | Ken Bouchard    |
| 1989 | Rusty Wallace   | Dick Trickle    |
| 1990 | Dale Earnhardt  | Rob Moroso      |
| 1991 | Dale Earnhardt  | Bobby Hamilton  |
| 1992 | Alan Kulwicki   | Jimmy Hensley   |
| 1993 | Dale Earnhardt  | Jeff Gordon     |
| 1994 | Dale Earnhardt  | Jeff Burton     |
| 1995 | Jeff Gordon     | Ricky Craven    |
| 1996 | Terry Labonte   | Johnny Benson   |
| 1997 | Jeff Gordon     | Mike Skinner    |
| 1998 | Jeff Gordon     | Kenny Irwin     |
| 1999 | Dale Jarrett    | Tony Stewart    |
| 2000 | Bobby Labonte   | Matt Kenseth    |

| Jaar | Kampioen         | Rookie              |
| ---- | ---------------- | ------------------- |
| 2001 | Jeff Gordon      | Kevin Harvick       |
| 2002 | Tony Stewart     | Ryan Newman         |
| 2003 | Matt Kenseth     | Jamie McMurray      |
| 2004 | Kurt Busch       | Kasey Kahne         |
| 2005 | Tony Stewart     | Kyle Busch          |
| 2006 | Jimmie Johnson   | Denny Hamlin        |
| 2007 | Jimmie Johnson   | Juan Pablo Montoya  |
| 2008 | Jimmie Johnson   | Regan Smith         |
| 2009 | Jimmie Johnson   | Joey Logano         |
| 2010 | Jimmie Johnson   | Kevin Conway        |
| 2011 | Tony Stewart     | Andy Lally          |
| 2012 | Brad Keselowski  | Stephen Leicht      |
| 2013 | Jimmie Johnson   | Ricky Stenhouse jr. |
| 2014 | Kevin Harvick    | Kyle Larson         |
| 2015 | Kyle Busch       | Brett Moffitt       |
| 2016 | Jimmie Johnson   | Chase Elliott       |
| 2017 | Martin Truex jr. | Erik Jones          |
| 2018 | Joey Logano      | William Byron       |
| 2019 | Kyle Busch       | Daniel Hemric       |
| 2020 | Chase Elliott    | Cole Custer         |
| 2021 | Kyle Larson      | Chase Briscoe       |
| 2022 | Joey Logano      | Austin Cindric      |
| 2023 | Ryan Blaney      | Ty Gibbs            |
| 2024 | Joey Logano      | Carson Hocevar      |

### Merken
| Jaar | Kampioen   |
| ---- | ---------- |
| 1949 | Oldsmobile |
| 1950 | Oldsmobile |
| 1951 | Oldsmobile |
| 1952 | Hudson     |
| 1953 | Hudson     |
| 1954 | Hudson     |
| 1955 | Chrysler   |
| 1956 | Chrysler   |
| 1957 | Ford       |
| 1958 | Chevrolet  |
| 1959 | Chevrolet  |
| 1960 | Ford       |

| Jaar | Kampioen  |
| ---- | --------- |
| 1961 | Pontiac   |
| 1962 | Pontiac   |
| 1963 | Ford      |
| 1964 | Ford      |
| 1965 | Ford      |
| 1966 | Dodge     |
| 1967 | Plymouth  |
| 1968 | Ford      |
| 1969 | Ford      |
| 1970 | Plymouth  |
| 1971 | Chevrolet |
| 1972 | Chevrolet |

| Jaar | Kampioen   |
| ---- | ---------- |
| 1973 | Mercury    |
| 1974 | Chevrolet  |
| 1975 | Dodge      |
| 1976 | Chevrolet  |
| 1977 | Chevrolet  |
| 1978 | Oldsmobile |
| 1979 | Chevrolet  |
| 1980 | Chevrolet  |
| 1981 | Buick      |
| 1982 | Buick      |
| 1983 | Chevrolet  |
| 1984 | Chevrolet  |

| Jaar | Kampioen       |
| ---- | -------------- |
| 1985 | Chevrolet/Ford |
| 1986 | Chevrolet      |
| 1987 | Chevrolet      |
| 1988 | Ford           |
| 1989 | Chevrolet      |
| 1990 | Chevrolet      |
| 1991 | Chevrolet      |
| 1992 | Ford           |
| 1993 | Pontiac        |
| 1994 | Ford           |
| 1995 | Chevrolet      |
| 1996 | Chevrolet      |

| Jaar | Kampioen  |
| ---- | --------- |
| 1997 | Ford      |
| 1998 | Chevrolet |
| 1999 | Ford      |
| 2000 | Pontiac   |
| 2001 | Chevrolet |
| 2002 | Ford      |
| 2003 | Chevrolet |
| 2004 | Ford      |
| 2005 | Chevrolet |
| 2006 | Chevrolet |
| 2007 | Chevrolet |
| 2008 | Chevrolet |

| Jaar | Kampioen  |
| ---- | --------- |
| 2009 | Chevrolet |
| 2010 | Chevrolet |
| 2011 | Chevrolet |
| 2012 | Dodge     |
| 2013 | Chevrolet |
| 2014 | Chevrolet |
| 2015 | Toyota    |
| 2016 | Chevrolet |
| 2017 | Toyota    |
| 2018 | Ford      |
| 2019 | Toyota    |
| 2020 | Ford      |
| 2021 | Chevrolet |
| 2022 | Ford      |
| 2023 | Ford      |
| 2024 | Chevrolet |

## Records
- Meeste titels: 7, Richard Petty, Dale Earnhardt en Jimmie Johnson.
- Meeste titels contructeur: 30, Chevrolet.
- Jongste kampioen: Bill Rexford, 23 jaar.
- Oudste kampioen: Bobby Allison, 45 jaar.
- Meeste titels op rij: 5, Jimmie Johnson.
- Meeste overwinningen: 200, Richard Petty.
- Meeste overwinningen in één seizoen: 27, Richard Petty.
- Meeste overwinningen in één seizoen op een rij: 10, Richard Petty
- Meeste overwinningen van de Daytona 500: 7, Richard Petty.
- Meeste overwinningen van de Brickyard 400: 4, Jeff Gordon.
- Meeste race-starts: 1185, Richard Petty.
- Meeste aantal punten in één seizoen: 42472, Richard Petty
- Meeste seizoenen na elkaar met minstens één overwinning: 18, Richard Petty.
- Jongste race-winnaar: Joey Logano, 19 jaar en 35 dagen.
- Oudste race-winnaar: Harry Gant, 52 jaar en 219 dagen.
- Jongste Daytona 500 winnaar: Trevor Bayne, 20 jaar en 1 dag.
- Oudste Daytona 500 winnaar: Bobby Allison, 50 jaar en 73 dagen.

## Galerij
- Kurt Busch in 2008.
- Jimmie Johnson in 2008.
- Bobby Labonte in 2008.
- Dale Jarrett in 2008.

title: NASCAR Cup Series

wikitext:
{{Infobox raceklasse
| naam = NASCAR Cup Series
| afbeelding = No.21.jpg
| onderschrift =
| jaren = 1949 - nu
| regio = {{US}}
| discipline = [[NASCAR]]
| kampioen = [[Joey Logano]] (2024)
| team = [[Team Penske]]
| auto = [[Chevrolet (automerk)|Chevrolet]]
| huidig seizoen = [[Bestand:Motorsport current event.svg|25px]] [[NASCAR Cup Series 2025|Cup Series 2025]]
| website = https://www.nascar.com/news/monster-energy-nascar-cup-series/
| leider coureurs=
| leider constructeurs=
}}
De '''NASCAR Cup Series''' is samen met de [[NASCAR Xfinity Series|Xfinity Series]] en de [[NASCAR Truck Series|Truck Series]] een van de drie nationale [[NASCAR]] kampioenschappen die in de [[Verenigde Staten]] gehouden worden en het is de hoogste divisie in de NASCAR. In 1949 werd het eerste kampioenschap gehouden onder de naam '''Strictly Stock Series''', nadat Bill France de NASCAR in 1948 had opgericht. Vanaf 1950 tot 1970 werd de naam '''Grand National Series''' gebruikt, van 1971 tot 2003 '''Winston Cup''', van 2004 tot 2007 '''NEXTEL Cup''', en van 2008 tot 2016 '''Sprint Cup'''. Van 2017 tot 2019 was de naam van het kampioenschap '''Monster Energy NASCAR Cup Series'''.

Vanaf 2004 werd het kampioenschap aangepast met een [[play-off]] systeem bekend onder de naam ''Chase for the Sprint Cup'' waarbij na de zesentwintig eerste races van het seizoen de tien best geklasseerde coureurs en vanaf 2007 de twaalf best geklasseerde coureurs, met een correctie in de stand ten voordele van het aantal gewonnen races, onderling uitmaken tijdens de laatste tien races van het seizoen wie het kampioenschap wint. Jaarlijks worden drie kampioenschapstitels beslecht, voor coureur, team en fabrikant. Vanaf 1981 worden de huldigingen van de kampioenen gehouden in het [[Waldorf-Astoria Hotel]] in [[New York (stad)|New York]].

De meest prestigieuze race van het kampioenschap is de [[Daytona 500]] die vanaf 1959 elk jaar in februari gehouden wordt op de [[Daytona International Speedway]].

== Geschiedenis ==
=== Strictly Stock & Grand National Series (1949-1970) ===
[[Bestand:Dale Earnhardt visits Langley AFB.jpg|thumb|Zevenvoudig kampioen [[Dale Earnhardt]].]]
In 1949 werd het eerste kampioenschap gehouden onder de naam ''Strictly Stock Series''. Het seizoen bestond uit acht races waarvan zeven op onverharde circuits gereden werden en één op een strand- en stratencircuit in [[Daytona Beach]]. Het kampioenschap werd in 1950 omgedoopt tot ''Grand National Series'' en behoud die naam tot 1971. In 1950 werd voor het eerst op een volledig verhard circuit gereden toen de [[Darlington Raceway]] in gebruik werd genomen. [[Herb Thomas]] werd in 1953 de eerste rijder die het kampioenschap twee keer won. In 1959 opende de [[Daytona International Speedway]] en werd de eerste [[Daytona 500]] gereden die gewonnen werd door [[Lee Petty]]. Datzelfde jaar won Petty zijn laatste titel, hij werd toen de eerste rijder die drie titels won. Datzelfde jaar won zijn zoon [[Richard Petty|Richard]] de trofee ''rookie of the year'' als beste nieuweling. Hij won het kampioenschap voor de eerste keer in 1964.

=== Winston Cup (1971-2003) ===
Vanaf 1971 werd het kampioenschap omgedoopt naar ''Winston Cup'' naar sponsor R.J. Reynolds Tobacco van het [[sigaret]]tenmerk Winston. Er werden veranderingen doorgevoerd zoals minder races op de kalender en er werd een nieuw puntensysteem ingevoerd. De start van de ''Winston Cup'' wordt beschouwd als het begin van het moderne NASCAR tijdperk. In 1979 werd op de zender [[CBS (televisiezender)|CBS]] de Daytona 500 van start tot finish uitgezonden, de eerste NASCAR-race die volledig op televisie kwam. Toen in 1992 enkele NASCAR-teams uitgenodigd werden om te gaan testen op de [[Indianapolis Motor Speedway]], het circuit waar jaarlijks de [[Indianapolis 500]] gereden wordt ontstond het idee om de NASCAR naar het befaamde circuit te halen. De eigenaars van het circuit en de NASCAR kwamen tot een overeenkomst en vanaf 1994 staat jaarlijks de [[Brickyard 400]] op de kalender.

[[Richard Petty]] won de eerste twee kampioenschappen onder de naam Winston Cup in 1971 en 1972. Hij won verder het kampioenschap in 1974, 1975 en 1979 waardoor hij met zeven titels recordhouder werd. Dat record werd geëvenaard door [[Dale Earnhardt]] die tussen 1980 en 1994 evenveel titels won. Petty won de prestigieuze Daytona 500 zeven keer waardoor hij met voorsprong recordhouder is. Earnhardt won de Daytona 500 slechts één keer (in 1998) en kwam om het leven tijdens de editie van 2001.

Naast Petty en Earnhardt wonnen tijdens deze periode nog drie andere coureurs drie titels of meer. [[Cale Yarborough]] won eind van de [[1970-1979|jaren zeventig]] drie titels op rij. [[Darrell Waltrip]] won drie keer in de eerste helft van de [[1980-1989|jaren tachtig]] en [[Jeff Gordon]] werd vier keer kampioen in de periode 1995-2001. [[Matt Kenseth]] won de laatste ''Winston Cup'' in 2003.

=== NEXTEL Cup & Sprint Cup (2004-2016 ) ===
[[Bestand:JimmieJohnsonAugust2007.jpg|thumb|Zevenvoudig Sprint Cup kampioen [[Jimmie Johnson]].]]
Toen sigarettenfabrikant R.J. Reynolds eind 2003 ophield met de sponsoring werd het kampioenschap omgedoopt naar ''NEXTEL Cup'' naar ''Nextel Communications'', een telecommunicatiebedrijf dat de nieuwe hoofdsponsor werd. Nadat het bedrijf in 2005 [[fusie|fuseerde]] met [[Sprint Corporation]] werd in 2008 de naam van het kampioenschap omgedoopt tot ''Sprint Cup''.

==== Chase for the Championship ====
Vanaf 2004 wordt het kampioenschap beslecht tijdens de ''Chase for the Championship'', de laatste tien races van het seizoen. Na de eerste zesentwintig races van het seizoen strijden de tien best geklasseerde rijders aangevuld met de twee rijders van de elfde tot twintigste plaats met de meeste overwinningen, om de titel tijdens de tien laatste races van het seizoen. Ieder van de twaalf rijders krijgen bij de start van de ''chase'' 2000 punten en de eerste tien rijders uit het klassement krijgen extra drie punten per overwinning die voorheen gehaald werd tijdens het reguliere seizoen. Tijdens de ''chase'' geldt het normale puntensysteem, 47 punten voor een overwinning. De eerste rijder die het kampioenschap met een ''Chase for the Championship'' won was [[Kurt Busch]]. Tijdens de periode 2006-2009 won [[Jimmie Johnson]] de ''chase'' vier keer en werd zo de eerste coureur die het kampioenschap vier keer op rij won. In 2010 won hij een vijfde titel en zijn zesde kampioenschap won hij in 2013.

==== Green-white-checker finish ====
Vanaf juli 2004 werd de ''Green-white-checker finish''-regel ingevoerd wat ervoor zorgt dat een race niet mag eindigden onder een neutralisatie. Wanneer er een gele vlag-situatie is op het moment dat de volledige race-afstand is afgelegd, wordt de race verlengd en moeten er nog twee ronden gereden worden vanaf het moment dat de neutralisatie achter de rug is. Bij aanvang van de herstart wordt er dan een groene vlag getoond, een ronde later de witte vlag, traditioneel gebruikt om de aanvang van de laatste ronde aan te geven waarna een ronde later de zwart-wit geblokte vlag getoond wordt dat het einde van de race aangeeft. De [[Daytona 500]] van 2005, 2006, 2007, 2010, 2011 en 2012 eindigde met deze regeling. In 2010 en 2011 werden er acht ronden extra gereden wat het de langste edities uit de geschiedenis van deze race maakte.

==== Puntensysteem ====
Het puntensysteem werd in 2011 voor de laatste keer aangepast. De 43 coureurs die zich kwalificeren voor de race komen in aanmerking voor punten, ongeacht of de rijder de finish bereikte of niet. De winnaar krijgt 43 punten, de tweede 42 tot de laatste die 1 punt krijgt. De coureur die de meeste ronden aan de leiding reed krijgt één extra punt boven op het extra punt dat elke coureur verdient als hij minstens één ronde aan de leiding reed. De winnaar krijgt naast de 43 punten, drie extra punten voor de overwinning en omdat hij bij winst automatisch de laatste ronde aan de leiding reed krijgt hij het extra punt daarvoor bovenop, wat maakt dat de winnaar altijd zeker is van 47 punten en als hij de meeste ronden aan de leiding reed krijgt hij 48 punten. In de tabel hieronder kan de winnaar nog één punt extra verdienen als hij de meeste ronden aan de leiding reed en alle andere coureurs kunnen één of twee extra punten verdienen in het geval hij respectievelijk minstens één ronde aan de leiding reed of de meeste ronden aan de leiding reed.

{| class="wikitable" style="font-size: 95%;" style="text-align:center"
|bgcolor="#DFDFDF"|plaats||1||2||3||4||5||6||7||8||9||10||11||12||13||14||15||16||17||18||19||20||21||22||23||24||25||26||27||28||29||30||31||32||33||34||35||36||37||38||39||40||41||42||43
|-
|bgcolor="#DFDFDF"|punten||47||42||41||40||39||38||37||36||35||34||33||32||31||30||29||28||27||26||25||24||23||22||21||20||19||18||17||16||15||14||13||12||11||10||9||8||7||6||5||4||3||2||1
|}

== De auto ==
[[Bestand:nascarphx23.jpg|thumb|Een Sprint Cup motor.]]
[[Bestand:JeffGordon2007Texas.jpg|thumb|[[Jeff Gordon]]s [[Chevrolet (automerk)|Chevrolet]] uit 2007.]]
NASCAR-auto's worden gebouwd met een motor vooraan en hebben [[achterwielaandrijving]]. Toen het kampioenschap van start ging in 1949 werden er auto's gebruikt die weinig anders waren dan de productiemodellen die op straat reden. Vaak zat er nog een radio in en de ramen aan de zijkant werden naar beneden gedraaid om glas op het circuit te vermijden. Later werden de regels gewijzigd en was het geen verplichting meer dat de auto's productiemodellen moesten zijn en werden er raceauto's gebouwd die alleen nog het uitzicht hadden van een productiewagen.

De auto moet voldoen aan de volgende specificaties:

* ''[[Cilinderinhoud]]'': 358in³ (5.86l), [[stoterstang]]-[[V8 (motor)|V8 motor]].
* ''[[Versnellingsmechaniek|Versnellingsbak]]'': 4 versnellingen, manueel.
* ''Gewicht'': 1455 kg zonder coureur, 1545 kg met coureur.
* ''Vermogen'': 865 PK (645 kW) zonder restrictie; 445 PK (332 kW) met restrictie (op sommige circuits).
* ''Brandstof'': [[Benzine#Loodvrije benzine|loodvrije benzine]], 98 [[Octaangetal|RON]].
* ''Capaciteit van de tank'': 67,3 liter.
* ''Brandstoftoevoer'': [[Carburateur]].
* ''Compressieverhouding'': 12:1.
* ''Atmosferische motor''
* ''Wielbasis'': 2794 mm.
* ''Besturing'': [[Stuurbekrachtiging]].
* ''Banden'': [[Slick (band)|slicks]], [[Goodyear (bedrijf)|Goodyear]].

== Circuits ==
[[Bestand:TalladegaSuperspeedway2.jpg|thumb|Luchtfoto van de [[Talladega Superspeedway]].]]
Vanaf 2001 worden er jaarlijks zesendertig races gereden in de Sprint Cup. De meeste races worden gehouden op een [[Circuit (sport)#Ovaal circuit|ovaal circuit]] die erg variëren in grootte. Het kleinste circuit is de [[Martinsville Speedway]] met een lengte van 847 meter, het grootste is de [[Talladega Superspeedway]] met een lengte van 4,28 km. In 2014 werden de 36 races gehouden op twintig verschillende ovale circuits en twee races worden gehouden op een wegcircuit, op de [[Sonoma Raceway]] en op [[Watkins Glen (circuit)|Watkins Glen]].

Volgende circuits werden in 2012 in de Sprint Cup gebruikt (alfabetisch):

{| width="75%"
| valign="top" |
* [[Atlanta Motor Speedway]] (1)
* [[Auto Club Speedway]] (1)
* [[Bristol Motor Speedway]] (2)
* [[Charlotte Motor Speedway]] (2*)
* [[Chicagoland Speedway]] (1*)
* [[Darlington Raceway]] (1)
* [[Daytona International Speedway]] (2)
* [[Dover International Speedway]] (2*)
| valign="top" |
* [[Homestead-Miami Speedway]] (1*)
* [[Indianapolis Motor Speedway]] (1)
* [[Kansas Speedway]] (2*)
* [[Kentucky Speedway]] (1)
* [[Las Vegas Motor Speedway]] (1)
* [[Martinsville Speedway]] (2*)
* [[Michigan International Speedway]] (2)
| valign="top" |
* [[New Hampshire Motor Speedway]] (2*)
* [[Phoenix International Raceway]] (2*)
* [[Pocono Raceway]] (2)
* [[Richmond International Raceway]] (2)
* [[Sonoma Raceway]] (1)
* [[Talladega Superspeedway]] (2*)
* [[Texas Motor Speedway]] (2*)
* [[Watkins Glen (circuit)|Watkins Glen]] (1)
|}

Het getal tussen haakjes geeft aan wanneer het circuit één of twee keer gebruikt wordt, het sterretje geeft aan wanneer het circuit één keer gebruikt wordt voor de ''Chase for the Sprint Cup'', de laatste tien races van het seizoen.

== Kampioenschapstitels ==
=== Rijders ===
{| class="vatop"
|
{| class="wikitable vatop" style="font-size:95%;"
!Jaar
!Kampioen
!Rookie
|-
|1949
|[[Red Byron]]
|
|-
|1950
|[[Bill Rexford]]
|
|-
|1951
|[[Herb Thomas]]
|
|-
|1952
|[[Tim Flock]]
|
|-
|1953
|[[Herb Thomas]]
|
|-
|1954
|[[Lee Petty]]
|
|-
|1955
|[[Tim Flock]]
|
|-
|1956
|[[Buck Baker]]
|
|-
|1957
|[[Buck Baker]]
|
|-
|1958
|[[Lee Petty]]
|[[Shorty Rollins]]
|-
|1959
|[[Lee Petty]]
|[[Richard Petty]]
|-
|1960
|[[Rex White]]
|[[David Pearson]]
|-
|1961
|[[Ned Jarrett]]
|[[Woodie Wilson]]
|-
|1962
|[[Joe Weatherly]]
|[[Tom Cox]]
|-
|1963
|[[Joe Weatherly]]
|[[Billy Wade]]
|-
|1964
|[[Richard Petty]]
|[[Doug Cooper]]
|-
|1965
|[[Ned Jarrett]]
|[[Sam McQuagg]]
|-
|1966
|[[David Pearson]]
|[[James Hylton]]
|-
|1967
|[[Richard Petty]]
|[[Donnie Allison]]
|-
|1968
|[[David Pearson]]
|[[Pete Hamilton]]
|-
|1969
|[[David Pearson]]
|[[Dick Brooks]]
|-
|1970
|[[Bobby Isaac]]
|[[Bill Dennis]]
|-
|1971
|[[Richard Petty]]
|[[Walter Ballard]]
|-
|1972
|[[Richard Petty]]
|[[Larry Smith]]
|-
|1973
|[[Benny Parsons]]
|[[Lennie Pond]]
|-
|1974
|[[Richard Petty]]
|[[Earl Ross]]
|}
| valign="top" |
{| class="wikitable" style="font-size:95%;"
!Jaar
!Kampioen
!Rookie
|-
|1975
|[[Richard Petty]]
|[[Bruce Hill]]
|-
|1976
|[[Cale Yarborough]]
|[[Skip Manning]]
|-
|1977
|[[Cale Yarborough]]
|[[Ricky Rudd]]
|-
|1978
|[[Cale Yarborough]]
|[[Ronnie Thomas]]
|-
|1979
|[[Richard Petty]]
|[[Dale Earnhardt]]
|-
|1980
|[[Dale Earnhardt]]
|[[Jody Ridley]]
|-
|1981
|[[Darrell Waltrip]]
|[[Ron Bouchard]]
|-
|1982
|[[Darrell Waltrip]]
|[[Geoff Bodine]]
|-
|1983
|[[Bobby Allison]]
|[[Sterling Marlin]]
|-
|1984
|[[Terry Labonte]]
|[[Rusty Wallace]]
|-
|1985
|[[Darrell Waltrip]]
|[[Ken Schrader]]
|-
|1986
|[[Dale Earnhardt]]
|[[Alan Kulwicki]]
|-
|1987
|[[Dale Earnhardt]]
|[[Davey Allison]]
|-
|1988
|[[Bill Elliott]]
|[[Ken Bouchard]]
|-
|1989
|[[Rusty Wallace]]
|[[Dick Trickle]]
|-
|1990
|[[Dale Earnhardt]]
|[[Rob Moroso]]
|-
|1991
|[[Dale Earnhardt]]
|[[Bobby Hamilton]]
|-
|1992
|[[Alan Kulwicki]]
|[[Jimmy Hensley]]
|-
|1993
|[[Dale Earnhardt]]
|[[Jeff Gordon]]
|-
|1994
|[[Dale Earnhardt]]
|[[Jeff Burton]]
|-
|1995
|[[Jeff Gordon]]
|[[Ricky Craven]]
|-
|1996
|[[Terry Labonte]]
|[[Johnny Benson]]
|-
|1997
|[[Jeff Gordon]]
|[[Mike Skinner]]
|-
|1998
|[[Jeff Gordon]]
|[[Kenny Irwin]]
|-
|1999
|[[Dale Jarrett]]
|[[Tony Stewart]]
|-
|2000
|[[Bobby Labonte]]
|[[Matt Kenseth]]
|}
| valign="top" |
{| class="wikitable" style="font-size:95%;"
!Jaar
!Kampioen
!Rookie
|-
|2001
|[[Jeff Gordon]]
|[[Kevin Harvick]]
|-
|2002
|[[Tony Stewart]]
|[[Ryan Newman (autocoureur)|Ryan Newman]]
|-
|2003
|[[Matt Kenseth]]
|[[Jamie McMurray]]
|-
|2004
|[[Kurt Busch]]
|[[Kasey Kahne]]
|-
|2005
|[[Tony Stewart]]
|[[Kyle Busch]]
|-
|2006
|[[Jimmie Johnson]]
|[[Denny Hamlin]]
|-
|2007
|[[Jimmie Johnson]]
|[[Juan Pablo Montoya]]
|-
|2008
|[[Jimmie Johnson]]
|[[Regan Smith (autocoureur)|Regan Smith]]
|-
|2009
|[[Jimmie Johnson]]
|[[Joey Logano]]
|-
|2010
|[[Jimmie Johnson]]
|[[Kevin Conway]]
|-
|2011
|[[Tony Stewart]]
|[[Andy Lally]]
|-
|2012
|[[Brad Keselowski]]
|[[Stephen Leicht]]
|-
|2013
|[[Jimmie Johnson]]
|[[Ricky Stenhouse jr.]]
|-
|2014
|[[Kevin Harvick]]
|[[Kyle Larson]]
|-
|2015
|[[Kyle Busch]]
|[[Brett Moffitt]]
|-
|2016
|[[Jimmie Johnson]]
|[[Chase Elliott]]
|-
|2017
|[[Martin Truex jr.]]
|[[Erik Jones]]
|-
|2018
|[[Joey Logano]]
|[[William Byron]]
|-
|2019
|[[Kyle Busch]]
|[[Daniel Hemric]]
|-
|2020
|[[Chase Elliott]]
|[[Cole Custer]]
|-
|2021
|[[Kyle Larson]]
|[[Chase Briscoe]]
|-
|2022
|[[Joey Logano]]
|[[Austin Cindric]]
|-
|2023
|[[Ryan Blaney]]
|[[Ty Gibbs]]
|-
|2024
|[[Joey Logano]]
|Carson Hocevar
|-
|}
|}

=== Merken ===
{|
| valign="top" |
{| class="wikitable" style="font-size:95%;"
!Jaar
!Kampioen
|-
|1949
|[[Oldsmobile]]
|-
|1950
|Oldsmobile
|-
|1951
|Oldsmobile
|-
|1952
|[[Hudson Motor Car|Hudson]]
|-
|1953
|Hudson
|-
|1954
|Hudson
|-
|1955
|[[Chrysler]]
|-
|1956
|Chrysler
|-
|1957
|[[Ford Motor Company|Ford]]
|-
|1958
|[[Chevrolet (automerk)|Chevrolet]]
|-
|1959
|Chevrolet
|-
|1960
|Ford
|}
| valign="top" |
{| class="wikitable" style="font-size:95%;"
!Jaar
!Kampioen
|-
|1961
|[[Pontiac (automerk)|Pontiac]]
|-
|1962
|Pontiac
|-
|1963
|Ford
|-
|1964
|Ford
|-
|1965
|Ford
|-
|1966
|[[Dodge (automerk)|Dodge]]
|-
|1967
|[[Plymouth (automerk)|Plymouth]]
|-
|1968
|Ford
|-
|1969
|Ford
|-
|1970
|Plymouth
|-
|1971
|Chevrolet
|-
|1972
|Chevrolet
|}
| valign="top" |
{| class="wikitable" style="font-size:95%;"
!Jaar
!Kampioen
|-
|1973
|[[Mercury (automerk)|Mercury]]
|-
|1974
|Chevrolet
|-
|1975
|Dodge
|-
|1976
|Chevrolet
|-
|1977
|Chevrolet
|-
|1978
|Oldsmobile
|-
|1979
|Chevrolet
|-
|1980
|Chevrolet
|-
|1981
|[[Buick]]
|-
|1982
|Buick
|-
|1983
|Chevrolet
|-
|1984
|Chevrolet
|}
| valign="top" |
{| class="wikitable" style="font-size:95%;"
!Jaar
!Kampioen
|-
|1985
|Chevrolet/Ford
|-
|1986
|Chevrolet
|-
|1987
|Chevrolet
|-
|1988
|Ford
|-
|1989
|Chevrolet
|-
|1990
|Chevrolet
|-
|1991
|Chevrolet
|-
|1992
|Ford
|-
|1993
|Pontiac
|-
|1994
|Ford
|-
|1995
|Chevrolet
|-
|1996
|Chevrolet
|}
| valign="top" |
{| class="wikitable" style="font-size:95%;"
!Jaar
!Kampioen
|-
|1997
|Ford
|-
|1998
|Chevrolet
|-
|1999
|Ford
|-
|2000
|Pontiac
|-
|2001
|Chevrolet
|-
|2002
|Ford
|-
|2003
|Chevrolet
|-
|2004
|Ford
|-
|2005
|Chevrolet
|-
|2006
|Chevrolet
|-
|2007
|Chevrolet
|-
|2008
|Chevrolet
|}
| valign="top" |
{| class="wikitable" style="font-size:95%;"
!Jaar
!Kampioen
|-
|2009
|Chevrolet
|-
|2010
|Chevrolet
|-
|2011
|Chevrolet
|-
|2012
|Dodge
|-
|2013
|Chevrolet
|-
|2014
|Chevrolet
|-
|2015
|Toyota
|-
|2016
|Chevrolet
|-
|2017
|Toyota
|-
|2018
|Ford
|-
|2019
|Toyota
|-
|2020
|Ford
|-
|2021
|Chevrolet
|-
|2022
|Ford
|-
|2023
|Ford
|-
|2024
|Chevrolet
|}
|}

== Records ==
[[Bestand:Petty, Richard (Whitehouse) crop.jpg|thumb|150px|Meervoudig recordhouder [[Richard Petty]].]]
* Meeste titels: 7, [[Richard Petty]], [[Dale Earnhardt]] en [[Jimmie Johnson]].
* Meeste titels contructeur: 30, Chevrolet.
* Jongste kampioen: [[Bill Rexford]], 23 jaar.
* Oudste kampioen: [[Bobby Allison]], 45 jaar.
* Meeste titels op rij: 5, [[Jimmie Johnson]].
* Meeste overwinningen: 200, Richard Petty.
* Meeste overwinningen in één seizoen: 27, Richard Petty.
* Meeste overwinningen in één seizoen op een rij: 10, Richard Petty
* Meeste overwinningen van de [[Daytona 500]]: 7, Richard Petty.
* Meeste overwinningen van de [[Brickyard 400]]: 4, [[Jeff Gordon]].
* Meeste race-starts: 1185, Richard Petty.
* Meeste aantal punten in één seizoen: 42472, Richard Petty
* Meeste seizoenen na elkaar met minstens één overwinning: 18, Richard Petty.
* Jongste race-winnaar: [[Joey Logano]], 19 jaar en 35 dagen.
* Oudste race-winnaar: [[Harry Gant]], 52 jaar en 219 dagen.
* Jongste [[Daytona 500]] winnaar: [[Trevor Bayne]], 20 jaar en 1 dag.
* Oudste [[Daytona 500]] winnaar: [[Bobby Allison]], 50 jaar en 73 dagen.

== Galerij ==
<gallery>
Bestand:Kurt Busch 2008 Miller Lite Dodge Charger.jpg|[[Kurt Busch]] in 2008.
Bestand:Jimmie Johnson 2008 Lowes Chevy Impala.jpg|[[Jimmie Johnson]] in 2008.
Bestand:Bobby Labonte 2008 Cheerios Dodge Charger.jpg|[[Bobby Labonte]] in 2008.
Bestand:Dale Jarrett 2008 UPS Toyota Camry.jpg|[[Dale Jarrett]] in 2008.
</gallery>

== Externe links ==
* [http://www.nascar.com/series/cup/ Officiële website]
* [http://www.racing-reference.info/ Statistiek op racing-reference.info]

{{Appendix|2=
* {{Bronvermelding anderstalige Wikipedia|taal=en|titel=Sprint Cup Series}}
* {{Bronvermelding anderstalige Wikipedia|taal=de|titel=Sprint Cup}}
}}
{{Commonscat}}
{{Navigatie NASCAR Sprint Cup}}
{{Navigatie NASCAR Sprint Cup races}}

[[Categorie:NASCAR|Cup]]

title: NASCAR Cup Series

Regio: Verenigde Staten

Discipline: NASCAR

Kampioen: Joey Logano (2024)

Team: Team Penske

Auto: Chevrolet

Huidig seizoen: Cup Series 2025


text:
# Vicinaal
De term vicinaal wordt in de organische chemie gebruikt om aan te geven dat twee (gelijke) groepen aanwezig zijn op koolstofatomen die direct aan elkaar gebonden zijn. Vaak is de reactiviteit van vicinale groepen gewijzigd ten opzichte van "los" voorkomende groepen. Voorbeelden van verbindingen waarin sprake is van vicinale groepen zijn:
- oxaalzuur, twee carboxylgroepen naast elkaar, de eerste is sterker zuur dan een gewoon carbonzuur, de tweede zwakker
- butaandion, twee carbonylgroepen naast elkaar
- halogeenhydrine, waarbij een hydroxielgroep en een halogeenatoom langs elkaar zijn gesubstitueerd.

wikiname: nlwiki

title: Vicinaal

in_language: nl

wikitext:
[[Bestand:Vicinaal butaandion.png|right|220px|thumb|De twee [[Zuurstof (element)|zuurstofatomen]] uit de [[carbonylgroep]]en in [[butaandion]] (aangeduid in blauw) zitten vicinaal gesubstitueerd op naburige [[koolstof]]atomen (aangeduid in rood).]]
De term '''vicinaal''' wordt in de [[organische chemie]] gebruikt om aan te geven dat twee (gelijke) groepen aanwezig zijn op koolstofatomen die direct aan elkaar gebonden zijn. Vaak is de reactiviteit van vicinale groepen gewijzigd ten opzichte van "los" voorkomende groepen. Voorbeelden van verbindingen waarin sprake is van vicinale groepen zijn:
* [[oxaalzuur]], twee [[carboxylgroep]]en naast elkaar, de eerste is sterker zuur dan een gewoon carbonzuur, de tweede zwakker
* [[butaandion]], twee [[carbonylgroep]]en naast elkaar
* [[halogeenhydrine]], waarbij een hydroxielgroep en een halogeenatoom langs elkaar zijn gesubstitueerd.

== Zie ook ==
* [[Geminaal]]

[[Categorie:Organische chemie]]
[[Categorie:Chemische formules en nomenclatuur]]
[[Categorie:Moleculaire geometrie]]


text:
# Camponotus sayi
Camponotus sayi is een mierensoort uit de onderfamilie van de schubmieren (Formicinae). De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1893 door Emery.

title: Camponotus sayi

wikitext:
{{Taxobox insect
| titelweergave = cursief
| naam = ''Camponotus sayi''
| afbeelding = Camponotus sayi casent0102781 profile 1.jpg
| orde = [[Vliesvleugeligen|Hymenoptera]] (Vliesvleugeligen)
| familie = [[Mieren|Formicidae]] (Mieren)
| onderfamilie = [[Schubmieren|Formicinae]] (Schubmieren)
| tribus = [[Camponotini]]
| geslacht = ''[[Camponotus]]''
| w-naam = ''Camponotus sayi''
| auteur = Emery
| datum = 1893
| haakjes  =
| commons = Category:Camponotus sayi
| species =
}}

'''''Camponotus sayi''''' is een [[Mieren|mierensoort]] uit de onderfamilie van de [[Schubmieren|schubmieren (Formicinae)]].<ref>[https://www.antwiki.org/wiki/Camponotus_sayi Vermelding van de soort op Antwiki (Geraadpleegd april 2013)]</ref><ref>[http://www.antweb.org/description.do?genus=Camponotus&name=sayi&rank=species Vermelding van de soort op Antweb (Geraadpleegd april 2013)]</ref> De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1893 door Emery.

{{Appendix}}
{{beginnetje|biologie|2013|04|13}}

[[Categorie:Camponotus]]

title: Camponotus sayi

Rijk: Animalia (Dieren)

Stam: Arthropoda (Geleedpotigen)

Klasse: Insecta (Insecten)

Orde: Hymenoptera (Vliesvleugeligen)

Familie: Formicidae (Mieren)

Onderfamilie: Formicinae (Schubmieren)

Geslachtengroep: Camponotini

Geslacht: Camponotus

title: Soort

Portaal: Biologie · Insecten


text:
# Protonemura asturica
Protonemura asturica is een steenvlieg uit de familie beeksteenvliegen (Nemouridae). De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1954 door Aubert.

title: Protonemura asturica

wikitext:
{{Taxobox insect
| titelweergave = cursief
| naam = ''Protonemura asturica''
| afbeelding =
| afbeeldingtekst =
| orde = [[Steenvliegen|Plecoptera]] (Steenvliegen)
| familie = [[Beeksteenvliegen|Nemouridae]] (Beeksteenvliegen)
| geslacht = ''[[Protonemura]]''
| w-naam = ''Protonemura asturica''
| auteur = Aubert
| datum = 1954
| haakjes = ja
| species =
| commons =
}}
'''''Protonemura asturica''''' is een [[steenvliegen|steenvlieg]] uit de familie [[beeksteenvliegen]] (Nemouridae). De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1954 door Aubert.

{{Appendix|2=
*[http://plecoptera.speciesfile.org/Common/editTaxon/SearchForTaxon.aspx {{Aut|DeWalt, R. E., U. Neu-Becker & G. Stueber}} (2013) Plecoptera Species File Online. Version 1.0/4.1.] Bezocht: 4-3-2013.
}}

[[Categorie:Protonemura|asturica]]

title: Protonemura asturica

Orde: Plecoptera (Steenvliegen)

Familie: Nemouridae (Beeksteenvliegen)

Geslacht: Protonemura

title: Soort


text:
# Eudactylopus robustus
Eudactylopus robustus is een eenoogkreeftjessoort uit de familie van de Thalestridae. De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1863 door Claus.

title: Eudactylopus robustus

wikitext:
{{Taxobox
| titelweergave = cursief
| naam = ''Eudactylopus robustus''
| afbeelding =
| rijk = [[Dieren (biologie)|Animalia]] (Dieren)
| stam = [[Geleedpotigen|Arthropoda]] (Geleedpotigen)
| klasse = [[Hexanauplia]]
| onderklasse = [[Eenoogkreeftjes|Copepoda]] (Eenoogkreeftjes)
| orde = [[Harpacticoida]]
| familie = [[Thalestridae]]
| geslacht = ''[[Eudactylopus]]''
| w-naam = ''Eudactylopus robustus''
| auteur = Claus
| datum = 1863
| haakjes = ja
| worms = 116583
| origineel = ''Thalestris robusta''

}}
'''''Eudactylopus robustus''''' is een [[eenoogkreeftjes]]soort uit de familie van de [[Thalestridae]].<ref>Huys, R. (2012). <i>Eudactylopus robustus</i> (Claus, 1863). In: Walter, T.C., Boxshall, G. (2012). World Copepoda database. Geraadpleegd via:  World Register of Marine Species op http://www.marinespecies.org/aphia.php?p=taxdetails&id=116583</ref> De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1863 door Claus.

{{Appendix}}
{{beginnetje|biologie|2013|03|18}}

[[Categorie:Thalestridae]]

title: Eudactylopus robustus

Klasse: Hexanauplia

Onderklasse: Copepoda (Eenoogkreeftjes)

Orde: Harpacticoida

Familie: Thalestridae

Geslacht: Eudactylopus

title: Soort

Portaal: Biologie


text:
# Colin Braun
Colin Braun (Ovalo, Texas, 22 september 1988) is een Amerikaans autocoureur. In 2014 en 2015 werd hij kampioen in de PC-klasse van het IMSA SportsCar Championship en in 2022 won hij in hetzelfde kampioenschap de LMP3-klasse. In 2023 won hij de 24 uur van Daytona.

## Carrière
Braun begon zijn autosportcarrière op zesjarige leeftijd in het midgetracen. Op achtjarige leeftijd nam hij voor het eerst deel aan internationale kampioenschappen en reed hij races in onder meer Monaco, Spanje, Frankrijk en Japan. Op veertienjarige leeftijd stapte hij over naar het circuitracen. In 2004 won hij de 2000-klasse van de Formule TR Pro Series.
In 2005 maakte Braun op zestienjarige leeftijd zijn debuut in de 24 uur van Daytona in een Porsche 996 GT3. Een jaar later werd hij de jongste coureur die in een Daytona Prototype-auto, de hoogste klasse binnen de Amerikaanse enduranceracerij, aan races deel mocht nemen. In 2006 kwam hij, samen met Jörg Bergmeister, uit voor het team Krohn Racing in de Rolex Sports Car Series. Bij de Brumos Porsche 250, gehouden op de Daytona International Speedway, werd hij de jongste coureur die een belangrijke autosportwedstrijd op Amerikaanse bodem won. Vanwege reglementen rondom tabaksreclame mocht hij dat jaar in drie races niet deelnemen. Desondanks werd hij vierde in de eindstand, terwijl Bergmeister kampioen werd.
In 2007 werd Braun de jongste coureur met een podiumfinish in de 24 uur van Le Mans; hij eindigde in zijn Ferrari F430 GT2 samen met Tracy Krohn en Niclas Jönsson als tweede in de GT2-klasse. In de Rolex Sports Car Series werd hij geschorst naar aanleiding van een ongeluk tijdens de race op Watkins Glen International. Desondanks werd hij vijfde in de eindstand. Dat jaar tekende hij ook een contract bij het opleidingsprogramma van het NASCAR-team Roush Fenway Racing en debuteerde hij in de ARCA-RE/MAX Series op de World Wide Technology Raceway at Gateway, waar hij dertiende werd. Later dat jaar maakte hij zijn NASCAR-debuut in de NASCAR Camping World Truck Series. Ook reed hij een race in de NASCAR Nationwide Series.
In 2008 reed Braun een volledig seizoen in de Truck Series. Hij eindigde acht keer in de top 10 en werd dertiende in de eindstand. Ook werd hij uitgeroepen tot de beste rookie van het seizoen. In 2009 behaalde hij de pole position bij de seizoensopener op Daytona, maar wist hij de race niet te winnen. Op de Michigan International Speedway behaalde hij later dat jaar wel de enige zege uit zijn NASCAR-loopbaan. Hiernaast stond hij nog zes keer op het podium en werd hij vijfde in de eindstand. In 2010 stapte hij over naar de Nationwide Series, waarin hij in de helft van de races deelnam. Hij behaalde vijf top 10-finishes, maar haalde ook zeven keer de finish niet. Aan het eind van het seizoen verliet hij Roush nadat het team zich ging richten op sponsordeals voor andere coureurs. In 2011 reed hij voor Robertson Racing in de American Le Mans Series (ALMS) en reed hij voor Billy Ballew Motorsports twee races in de Truck Series.
In 2012 stapte Braun binnen de ALMS over naar het team CORE Autosport. Samen met teameigenaar Jon Bennett won hij de titel in de Challenge-klasse. Daarnaast reed hij in de Pirelli World Challenge in een Kia Optima. Na vier races, waarin hij twee podiumplaatsen bereikte, werd hij na een meningsverschil met zijn teamgenoot Michael Galati vervangen door Mark Wilkins. In 2013 reed Braun in de eerste twee races van de Rolex Sports Car Series voor Doran Racing om inzicht te krijgen in de Daytona Prototype-categorie. In de ALMS reed hij in de Prototype Challenge-klasse. Na zeven van de tien races stapte hij binnen dit team over naar de GT-klasse. Hij werd vijfde in het PC-kampioenschap. Op 9 oktober van dat jaar reed hij voor Michael Shank Racing op de Daytona International Speedway in een poging om de hoogste gemiddelde snelheid ooit op dit circuit te rijden. Het oude record stond op 210,364 mijl per uur (338,548 km/h), en Braun brak het record met een snelheid van 222,971 mijl per uur (358,837 km/h).
In 2014 reed Braun voor CORE Autosport in het nieuwe United SportsCar Championship. Samen met Jon Bennett, James Gué en Mark Wilkins won hij de PC-klasse van de 24 uur van Daytona en de 12 uur van Sebring. Ook wonnen zij de races op de Kansas Speedway en Watkins Glen, zodat zij kampioen werden in de klasse. Braun kreeg tevens een prijs omdat hij de meeste pole positions in de klasse had gehaald. In 2015 werd het team opnieuw kampioen in de klasse met zeges op Mosport Park en het Circuit of the Americas. In 2016 kende Braun een moeilijker seizoen; het team behaalde weliswaar twee zeges in de 12 uur van Sebring en op Mosport Park, maar viel ook vier keer uit. Aan de laatste twee races werd niet deelgenomen en het team werd zevende in de eindstand. Braun maakte dat jaar tevens zijn debuut in het Global Rallycross-kampioenschap bij CORE Autosport.
In 2017 hield de PC-categorie op te bestaan, waardoor Braun, Bennett en CORE Autosport met een Porsche 911 GT3 R overstapten naar de GTD-klasse. Deze stap pakte niet goed uit en het team werd slechts achttiende in de eindstand. In 2018 maakte het team de overstap naar de Prototype-klasse met een LMP2-auto. Het team begon het seizoen met een podiumfinish in de 24 uur van Daytona en behaalde twee zeges op Mosport en Road America. Hiernaast behaalden de coureurs podiumfinishes op Watkins Glen en Laguna Seca en behaalde Braun pole positions op Watkins Glen en Mosport. CORE eindigde het seizoen als tweede met slechts drie punten achterstand op kampioenen Eric Curran en Felipe Nasr. In 2019 nam het team deel aan de DPi-klasse, de hoogste klasse binnen het kampioenschap. Samen met Loïc Duval en Romain Dumas werden Braun en Bennett vierde in de 24 uur van Daytona. Braun behaalde op Mosport de pole position, maar het team wist deze niet om te zetten in een zege. Braun en Bennett werden tiende in de eindstand. Aan het eind van het seizoen kondigde Bennett zijn pensioen aan, waardoor Braun op zoek moest naar een ander team.
In 2020 reed Braun de 24 uur van Daytona voor DragonSpeed in de LMP2-klasse, samen met Henrik Hedman en Ben Hanley. Dit trio behaalde, samen met Harrison Newey, de tweede opeenvolgende zege voor het team in deze race. Vervolgens werd Braun door Era Motorsports aangekondigd als coureur voor de overige enduranceraces in het seizoen - de 12 uur van Sebring, de Six Hours of The Glen en Petit Le Mans. Vanwege de coronapandemie reed hij echter alleen in de 6 uur van Road Atlanta. Daarnaast reed Braun ook in de GT3 Pro-Am-klasse van de GT World Challenge America, de opvolger van de Pirelli World Challenge, voor het team CrowdStrike Racing. Samen met George Kurtz behaalde hij drie zeges op de Virginia International Raceway, Road America en de Indianapolis Motor Speedway. Het team eindigde als tweede in de klasse. Verder maakte Braun zijn debuut in de 24 uur van Spa-Francorchamps.
In 2021 keerde CORE Autosport terug in het IMSA-kampioenschap, voor wie Braun, samen met de eveneens teruggekeerde Bennett, uitkwam in de nieuwe LMP3-klasse. Samen met Kurtz wonnen zij de 12 uur van Sebring en de race op Road America. Braun en Bennett werden achter Gar Robinson tweede in de klasse. Verder behaalde Braun met Kurtz vier podiumplaatsen, waaronder twee zeges op de Sonoma Raceway en het Circuit of the Americas, in de GT World Challenge America. In 2022 reed Braun met Bennett voor CORE Motorsport in de LMP3-klasse van het IMSA-kampioenschap. Het team opende het seizoen met een podiumplaats in de 24 uur van Daytona, die zij samen met Kurtz en Niclas Jönsson reden. In de rest van het seizoen won het team twee races op de Mid-Ohio Sports Car Course en Mosport Park, waardoor zij kampioen werden in de klasse. Voor zowel Braun als Bennett betekende dit hun derde IMSA-kampioenschap. Daarnaast reed Braun dat jaar voor CrowdStrike Racing in de GT World Challenge America, waarin hij samen met Kurtz drie zeges behaalde op NOLA Motorsports Park, Virginia en Watkins Glen. Vanwege twee uitvalbeurten eindigde het team echter als vierde in de klasse.
In 2023 stapte Braun binnen het IMSA-kampioenschap over naar de GTP-categorie, de hoogste klasse binnen de serie. Hij kwam hier uit voor het team Meyer Shank Racing. In de eerste race, de 24 uur van Daytona, behaalde hij samen met zijn teamgenoten Tom Blomqvist, Hélio Castroneves en Simon Pagenaud de zege. Het was de eerste keer dat hij de hoofdklasse van deze race wist te winnen.

title: Colin Braun

wikitext:
{{Infobox coureur
| naam                = Colin Braun
| afbeelding          = Colin Braun, 2022.jpg
| onderschrift        = Colin Braun in 2022.
| volledige naam      =
| geboren             = [[22 september]] [[1988]]
| overleden           =
| nationaliteit       = {{US}}
| huidig              = [[IMSA SportsCar Championship|IMSA WeatherTech SportsCar Championship]]
| team                = [[Meyer Shank Racing|Meyer Shank Racing with Curb-Agajanian]]
| races               =
| kampioenschap       =
| winst               =
| podia               =
| punten              =
| positie             =
| pole                =
| ervaring            =
| startnummer         =
| plaats              =
}}
'''Colin Braun''' ([[Ovalo]], [[Texas (staat)|Texas]], [[22 september]] [[1988]]) is een [[Verenigde Staten|Amerikaans]] [[autocoureur]]. In 2014 en 2015 werd hij kampioen in de PC-klasse van het [[IMSA SportsCar Championship]] en in 2022 won hij in hetzelfde kampioenschap de LMP3-klasse. In [[24 uur van Daytona 2023|2023]] won hij de [[24 uur van Daytona]].

==Carrière==
Braun begon zijn [[autosport]]carrière op zesjarige leeftijd in het [[midgetracen]]. Op achtjarige leeftijd nam hij voor het eerst deel aan internationale kampioenschappen en reed hij races in onder meer Monaco, Spanje, Frankrijk en Japan. Op veertienjarige leeftijd stapte hij over naar het circuitracen. In 2004 won hij de 2000-klasse van de [[Formule TR Pro Series]].

In [[24 uur van Daytona 2005|2005]] maakte Braun op zestienjarige leeftijd zijn debuut in de [[24 uur van Daytona]] in een [[Porsche 911 GT3|Porsche 996 GT3]]. Een jaar later werd hij de jongste coureur die in een Daytona Prototype-auto, de hoogste klasse binnen de Amerikaanse enduranceracerij, aan races deel mocht nemen. In 2006 kwam hij, samen met [[Jörg Bergmeister]], uit voor het team Krohn Racing in de Rolex Sports Car Series. Bij de Brumos Porsche 250, gehouden op de [[Daytona International Speedway]], werd hij de jongste coureur die een belangrijke autosportwedstrijd op Amerikaanse bodem won. Vanwege reglementen rondom tabaksreclame mocht hij dat jaar in drie races niet deelnemen. Desondanks werd hij vierde in de eindstand, terwijl Bergmeister kampioen werd.

In [[24 uur van Le Mans 2007|2007]] werd Braun de jongste coureur met een podiumfinish in de [[24 uur van Le Mans]]; hij eindigde in zijn [[Ferrari F430|Ferrari F430 GT2]] samen met [[Tracy Krohn]] en [[Niclas Jönsson]] als tweede in de GT2-klasse. In de Rolex Sports Car Series werd hij geschorst naar aanleiding van een ongeluk tijdens de race op [[Watkins Glen International]]. Desondanks werd hij vijfde in de eindstand. Dat jaar tekende hij ook een contract bij het opleidingsprogramma van het [[NASCAR]]-team [[Roush Fenway Racing]] en debuteerde hij in de ARCA-RE/MAX Series op de [[World Wide Technology Raceway at Gateway]], waar hij dertiende werd. Later dat jaar maakte hij zijn NASCAR-debuut in de [[NASCAR Truck Series|NASCAR Camping World Truck Series]]. Ook reed hij een race in de [[NASCAR Xfinity Series|NASCAR Nationwide Series]].

[[Bestand:16ColinBraun2010Bucyrus200RoadAmerica.jpg|thumb|left|Colin Braun op [[Road America]] in 2010.]]
In 2008 reed Braun een volledig seizoen in de Truck Series. Hij eindigde acht keer in de top 10 en werd dertiende in de eindstand. Ook werd hij uitgeroepen tot de beste rookie van het seizoen. In 2009 behaalde hij de pole position bij de seizoensopener op Daytona, maar wist hij de race niet te winnen. Op de [[Michigan International Speedway]] behaalde hij later dat jaar wel de enige zege uit zijn NASCAR-loopbaan. Hiernaast stond hij nog zes keer op het podium en werd hij vijfde in de eindstand. In 2010 stapte hij over naar de Nationwide Series, waarin hij in de helft van de races deelnam. Hij behaalde vijf top 10-finishes, maar haalde ook zeven keer de finish niet. Aan het eind van het seizoen verliet hij Roush nadat het team zich ging richten op sponsordeals voor andere coureurs. In 2011 reed hij voor Robertson Racing in de [[Le Mans Series|American Le Mans Series]] (ALMS) en reed hij voor Billy Ballew Motorsports twee races in de Truck Series.

[[Bestand:Colin Braun NAPA 200 - 1.jpg|thumb|left|Colin Braun op het [[Circuit Gilles Villeneuve]] in 2010.]]
In 2012 stapte Braun binnen de ALMS over naar het team CORE Autosport. Samen met teameigenaar [[Jon Bennett]] won hij de titel in de Challenge-klasse. Daarnaast reed hij in de [[SPEED World Challenge|Pirelli World Challenge]] in een [[Kia Optima]]. Na vier races, waarin hij twee podiumplaatsen bereikte, werd hij na een meningsverschil met zijn teamgenoot [[Michael Galati]] vervangen door [[Mark Wilkins]]. In 2013 reed Braun in de eerste twee races van de Rolex Sports Car Series voor Doran Racing om inzicht te krijgen in de Daytona Prototype-categorie. In de ALMS reed hij in de Prototype Challenge-klasse. Na zeven van de tien races stapte hij binnen dit team over naar de GT-klasse. Hij werd vijfde in het PC-kampioenschap. Op 9 oktober van dat jaar reed hij voor [[Meyer Shank Racing|Michael Shank Racing]] op de Daytona International Speedway in een poging om de hoogste gemiddelde snelheid ooit op dit circuit te rijden. Het oude record stond op 210,364 mijl per uur (338,548 km/h), en Braun brak het record met een snelheid van 222,971 mijl per uur (358,837 km/h).

In 2014 reed Braun voor CORE Autosport in het nieuwe [[IMSA SportsCar Championship|United SportsCar Championship]]. Samen met Jon Bennett, [[James Gué]] en Mark Wilkins won hij de PC-klasse van de [[24 uur van Daytona 2014|24 uur van Daytona]] en de 12 uur van Sebring. Ook wonnen zij de races op de [[Kansas Speedway]] en Watkins Glen, zodat zij kampioen werden in de klasse. Braun kreeg tevens een prijs omdat hij de meeste pole positions in de klasse had gehaald. In 2015 werd het team opnieuw kampioen in de klasse met zeges op [[Mosport Park]] en het [[Circuit of the Americas]]. In 2016 kende Braun een moeilijker seizoen; het team behaalde weliswaar twee zeges in de 12 uur van Sebring en op Mosport Park, maar viel ook vier keer uit. Aan de laatste twee races werd niet deelgenomen en het team werd zevende in de eindstand. Braun maakte dat jaar tevens zijn debuut in het [[Global Rallycross]]-kampioenschap bij CORE Autosport.

In 2017 hield de PC-categorie op te bestaan, waardoor Braun, Bennett en CORE Autosport met een Porsche 911 GT3 R overstapten naar de GTD-klasse. Deze stap pakte niet goed uit en het team werd slechts achttiende in de eindstand. In 2018 maakte het team de overstap naar de Prototype-klasse met een LMP2-auto. Het team begon het seizoen met een podiumfinish in de [[24 uur van Daytona 2018|24 uur van Daytona]] en behaalde twee zeges op Mosport en [[Road America]]. Hiernaast behaalden de coureurs podiumfinishes op Watkins Glen en [[Laguna Seca (circuit)|Laguna Seca]] en behaalde Braun pole positions op Watkins Glen en Mosport. CORE eindigde het seizoen als tweede met slechts drie punten achterstand op kampioenen [[Eric Curran]] en [[Felipe Nasr]]. In 2019 nam het team deel aan de DPi-klasse, de hoogste klasse binnen het kampioenschap. Samen met [[Loïc Duval]] en [[Romain Dumas]] werden Braun en Bennett vierde in de [[24 uur van Daytona 2019|24 uur van Daytona]]. Braun behaalde op Mosport de pole position, maar het team wist deze niet om te zetten in een zege. Braun en Bennett werden tiende in de eindstand. Aan het eind van het seizoen kondigde Bennett zijn pensioen aan, waardoor Braun op zoek moest naar een ander team.

In 2020 reed Braun de [[24 uur van Daytona 2020|24 uur van Daytona]] voor [[DragonSpeed]] in de LMP2-klasse, samen met [[Henrik Hedman]] en [[Ben Hanley]]. Dit trio behaalde, samen met [[Harrison Newey]], de tweede opeenvolgende zege voor het team in deze race. Vervolgens werd Braun door Era Motorsports aangekondigd als coureur voor de overige enduranceraces in het seizoen - de 12 uur van Sebring, de Six Hours of The Glen en Petit Le Mans. Vanwege de [[coronapandemie]] reed hij echter alleen in de 6 uur van [[Road Atlanta]]. Daarnaast reed Braun ook in de GT3 Pro-Am-klasse van de GT World Challenge America, de opvolger van de Pirelli World Challenge, voor het team CrowdStrike Racing. Samen met [[George Kurtz]] behaalde hij drie zeges op de [[Virginia International Raceway]], Road America en de [[Indianapolis Motor Speedway]]. Het team eindigde als tweede in de klasse. Verder maakte Braun zijn debuut in de [[24 uur van Spa-Francorchamps]].

[[Bestand:2023 Acura ARX-06 Daytona (cropped).jpg|thumb|De Acura ARX-06 van Braun tijdens de [[24 uur van Daytona 2023]].]]
In 2021 keerde CORE Autosport terug in het IMSA-kampioenschap, voor wie Braun, samen met de eveneens teruggekeerde Bennett, uitkwam in de nieuwe LMP3-klasse. Samen met Kurtz wonnen zij de 12 uur van Sebring en de race op Road America. Braun en Bennett werden achter [[Gar Robinson]] tweede in de klasse. Verder behaalde Braun met Kurtz vier podiumplaatsen, waaronder twee zeges op de [[Sonoma Raceway]] en het Circuit of the Americas, in de GT World Challenge America. In 2022 reed Braun met Bennett voor CORE Motorsport in de LMP3-klasse van het IMSA-kampioenschap. Het team opende het seizoen met een podiumplaats in de [[24 uur van Daytona 2022|24 uur van Daytona]], die zij samen met Kurtz en Niclas Jönsson reden. In de rest van het seizoen won het team twee races op de [[Mid-Ohio Sports Car Course]] en Mosport Park, waardoor zij kampioen werden in de klasse. Voor zowel Braun als Bennett betekende dit hun derde IMSA-kampioenschap. Daarnaast reed Braun dat jaar voor CrowdStrike Racing in de GT World Challenge America, waarin hij samen met Kurtz drie zeges behaalde op [[NOLA Motorsports Park]], Virginia en Watkins Glen. Vanwege twee uitvalbeurten eindigde het team echter als vierde in de klasse.

In 2023 stapte Braun binnen het IMSA-kampioenschap over naar de GTP-categorie, de hoogste klasse binnen de serie. Hij kwam hier uit voor het team [[Meyer Shank Racing]]. In de eerste race, de [[24 uur van Daytona 2023|24 uur van Daytona]], behaalde hij samen met zijn teamgenoten [[Tom Blomqvist]], [[Hélio Castroneves]] en [[Simon Pagenaud]] de zege. Het was de eerste keer dat hij de hoofdklasse van deze race wist te winnen.

==Externe links==
* [https://colinbraun.com/ Officiële website]
* [https://www.driverdb.com/drivers/colin-braun/ Statistieken op Driver Database]

{{Navigatie 24 uur van Daytona-winnaars}}

{{DEFAULTSORT:Braun, Colin}}
[[Categorie:Amerikaans autocoureur]]

title: Colin Braun

Geboren: 22 september 1988

Geboorteplaats: Ovalo

Nationaliteit: Verenigde Staten

Huidig kampioenschap: IMSA WeatherTech SportsCar Championship

Team: Meyer Shank Racing with Curb-Agajanian

Website: Officiële website

Portaal: Autosport


text:
# Edwin P.C. Zonneveld
Edwin P.C. Zonneveld (Velsen, 29 september 1958) is een Nederlandse schrijver die woont en werkt in l'Isle-Adam, Frankrijk.
Zijn eerste boek Gezworen Wraak is inmiddels vertaald in het Frans. Zijn boeken zijn ook als e-book verschenen.
Na zijn heao-opleiding in Velp is hij in 1993 in Frankrijk gaan werken. In zijn boeken is inspecteur Starck een vast personage. De boeken zijn op zichzelf staand te lezen. Zijn schrijfstijl wordt wel vergeleken met die van Baantjer.

## Privé
Zonneveld is getrouwd en vader van twee kinderen. Hij woont met zijn gezin in Frankrijk maar komt regelmatig naar Nederland, met name naar Steenwijkerland.

title: Edwin P.C. Zonneveld

wikitext:
{{Infobox auteur
| naam              = Edwin P.C. Zonneveld
| afbeelding        =
| onderschrift      =
| citaat            =
| volledige naam    =
| pseudoniem        =
| beter-bekend-als  =
| bijnaam           =
| genoemd           =
| geboren           = 29 september 1958
| geboorteplaats    = Velsen
| overleden         =
| overlijdensplaats =
| land              = Nederland
| beroep            = schrijver
| jaren-actief      = 2016 - heden
| genre             = [[Detectiveverhaal|detective]], [[Thriller (genre)|thriller]]
| stroming          =
| thema             =
| bekende-werken    =
| uitgeverij        = diversen<ref>Elikser, aquaZZ</ref>
| dbnl              =
| lijst             =
| ander portaal     =
| portaal2          =
| portaal3          =
}}

'''Edwin P.C. Zonneveld''' ([[Velsen]], [[29 september]] [[1958]]) is een [[Nederland]]se [[schrijver]] die woont en werkt in [[l'Isle-Adam]], [[Frankrijk]].
Zijn eerste boek ''Gezworen Wraak'' is inmiddels vertaald in het [[Frans]]. Zijn boeken zijn ook als [[E-boek|e-book]] verschenen.

Na zijn [[Hoger economisch en administratief onderwijs|heao]]-opleiding in [[Velp (Gelderland)|Velp]] is hij in 1993 in Frankrijk gaan werken. In zijn boeken is inspecteur Starck een vast personage. De boeken zijn op zichzelf staand te lezen. Zijn schrijfstijl wordt wel vergeleken met die van [[Appie Baantjer|Baantjer]].

== Privé ==
Zonneveld is getrouwd en vader van twee kinderen. Hij woont met zijn gezin in Frankrijk maar komt regelmatig naar Nederland, met name naar [[Steenwijkerland]].

== Bibliografie ==
<small>''(jaartallen onder voorbehoud)''</small>
;Inspecteur Starck reeks
* 2016 - ''Gezworen Wraak'' {{ISBN|978 94 93023 02 4}} (in het Frans: ''Désir de Vengeance'') {{ISBN|978 94 93023 10 9}}
* 2017 - ''Vermist in de Kragge'' {{ISBN|978 94 91897 98 6}}
* 2017 - ''De Schutsloot moord'' {{ISBN|978 90 78459 67 5}}
* 2018 - ''Dodelijke driehoeken'' {{ISBN|978 94 93023 08 6}}

{{Appendix|2=
{{References}}
* [https://steenwijkercourant.nl/artikel/731631/edwin-zonneveld-presenteert-nieuw-boek.html Steenwijker Courant, 24 december 2018, Edwin Zonneveld presenteert zijn vierde boek] geraadpleegd: 9 september 2019
* [https://www.belt-schutsloot.net/?p=1111 BeltSchutslootnet, 5 januari 2019: Wederom boeit schrijver Edwin Zonneveld] geraadpleegd: 9 september 2019
* [https://www.aquazz.com/Edwin-Zonneveld AquaZZ over Edwin Zonneveld] geraadpleegd: 9 september 2019
}}
{{Bibliografische informatie}}

{{DEFAULTSORT:Zonneveld, Edwin P.C.}}
[[Categorie:Nederlands schrijver]]

title: Algemene informatie

Geboren: 29 september 1958

Geboorteplaats: Velsen

Geboorteland: Nederland

Beroep: schrijver

title: Werk

Jaren actief: 2016 - heden

Genre: detective, thriller

Uitgeverij: diversen


text:
# Vaidotai
Vaidotai is een dorp in het zuiden van Litouwen op de zuidwestelijke grens het stedelijk rayon van de hoofdstad Vilnius. Het dorp ligt in een omgeving van productiebossen, aan de rivier de Vokė, alwaar een voormalige watermolen staat.

## Verkeer en vervoer
Het dorp wordt ontsloten door de stadsbuslijnen 3 en 8 van Vilnius. Vlak bij het dorp loopt de stedelijke hoofdweg A19.

## Bevolking
In 2011 telde Vaidotai 1268 inwoners, van wie 596 mannen en 674 vrouwen.
| Inwoners per jaar |        |
| Jaar              | Aantal |
| 1959              | 436    |
| 1970              | 522    |
| 1979              | 698    |
| 1987              | 824    |
| 1989              | 1293   |
| 2001              | 1387   |
| 2011              | 1268   |

title: Vaidotai

wikitext:
{{Infobox plaats in Litouwen
| land = Litouwen
| soort = Dorp
| naam = Vaidotai
| vlag =
| wapen =
| district = [[Vilnius (district)|Vilnius]]
| gemeente = [[Pagirios (gemeente)|Pagirios]]
| km2 =
| inwoners = 1268
| census=2011
| postcode =
| netnummer =
| website =
| lat_deg = 54
| lat_min = 36
| lat_sec = 00
| lat_dir = N
| lon_deg = 25
| lon_min = 10
| lon_sec = 30
| lon_dir = E
| image = Vaidotai,_Vilniaus_raj.JPG
| caption = Vaidotai
}}

[[Afbeelding:Vaidotai2011.jpg|thumb|left|Watermolen]]
'''Vaidotai''' is een dorp in het zuiden van [[Litouwen]] op de zuidwestelijke grens het stedelijk rayon van de hoofdstad [[Vilnius]]. Het dorp ligt in een omgeving van productiebossen, aan de rivier de Vokė, alwaar een voormalige [[Watermolen (door water aangedreven molen)|watermolen]] staat.

==Verkeer en vervoer==
Het dorp wordt ontsloten door de stadsbuslijnen 3 en 8 van Vilnius. Vlak bij het dorp loopt de stedelijke hoofdweg A19.

== Bevolking ==
In 2011 telde Vaidotai 1268 inwoners, van wie 596 mannen en 674 vrouwen.<ref name="2011 Census">{{cite web|url=http://web.stat.gov.lt/uploads/docs/Population_by_locality.xls |title=Inwoners per plaats |format=[[Microsoft Excel#File formats|XLS]] |work=[http://web.stat.gov.lt/en/pages/view/?id=3408 2011 Census van populatie en huizen] |publisher=Litouws statistisch bureau |accessdate=10 September 2013 |quote=ward (''seniūnija'') |deadurl=yes |archiveurl=https://web.archive.org/web/20130922204407/http://web.stat.gov.lt/uploads/docs/Population_by_locality.xls |archivedate=22 September 2013}}</ref>

{| class="wikitable"
| colspan=2 | <center>'''Inwoners per jaar'''<small><br>
|-
! Jaar
! Aantal
|-
| 1959 || align="right" |  436
|-
| 1970 || align="right" |  522
|-
| 1979 || align="right" |  698
|-
| 1987 || align="right" |  824
|-
| 1989 || align="right" | 1293
|-
| 2001 || align="right" | 1387
|-
| 2011 || align="right" | 1268
|}

{{Appendix}}
{{Coor title dms|54|36|00|N|25|10|30|E|type:city_region:LT}}

[[Categorie:Plaats in Litouwen]]

title: Situering

District: Vilnius

Gemeente: Pagirios

title: Algemeen

title: Foto's

Foto's: Vaidotai

Portaal: Baltische staten


text:
# Ronde van Spanje 2007/Zevende etappe
De zevende etappe van de Ronde van Spanje 2007 vond plaats op 7 september 2007 en voerde van Calahorra naar Zaragoza. De rit was 176 kilometer lang. Onderweg waren er twee tussensprints en één beklimming van de derde categorie.

## Verslag
Net als in de meeste voorgaande etappes was er een lange vlucht die pas kort voor de finish te niet werd gedaan. Reeds in de eerste kilometer sprongen Jesús Rosendo van Andalucía - Cajasur en Raúl García de Mateo van Relax - GAM weg. De twee pakten een voorsprong van 9'17" na 55 kilometer. Hierna liep de voorsprong langzaam terug, totdat de beide Spanjaarden na 168 kilometer, acht kilometer voor het einde, werden bijgehaald.
Door een valpartij kort voor het einde raakten een aantal sprinters achterop. Doordat deze valpartij in de laatste drie kilometer plaatsvond, had het geen gevolgen voor het klassement. De Duitser Erik Zabel pakte de zege in deze etappe, voor Allan Davis en Paolo Bettini.

## Uitslag
| rang | renner             | land        | ploeg                 | tijd      |
| ---- | ------------------ | ----------- | --------------------- | --------- |
| 1    | Erik Zabel         | Duitsland   | Team Milram           | 3u 52'05" |
| 2    | Allan Davis        | Australië   | Discovery Channel     | z.t.      |
| 3    | Paolo Bettini      | Italië      | Quick·Step-Innergetic | z.t.      |
| 4    | Koldo Fernández    | Spanje      | Euskaltel-Euskadi     | z.t.      |
| 5    | André Korff        | Duitsland   | T-Mobile Team         | z.t.      |
| 6    | Philippe Gilbert   | België      | La Française des Jeux | z.t.      |
| 7    | Andrea Tonti       | Italië      | Quick·Step-Innergetic | z.t.      |
| 8    | Sylvain Chavanel   | Frankrijk   | Cofidis               | z.t.      |
| 9    | Luis León Sánchez  | Spanje      | Caisse d'Epargne      | z.t.      |
| 10   | Aljaksandr Oesaw   | Wit-Rusland | Ag2r Prévoyance       | z.t.      |
| 11   | Mark Renshaw       | Australië   | Crédit Agricole       | z.t.      |
| 12   | Renaud Dion        | Frankrijk   | Ag2r Prévoyance       | z.t.      |
| 13   | Carlos Da Cruz     | Frankrijk   | La Française des Jeux | z.t.      |
| 14   | Alessandro Vanotti | Italië      | Liquigas              | z.t.      |
| 15   | Mickaël Delage     | Frankrijk   | La Française des Jeux | z.t.      |
| 16   | Gustavo Domínguez  | Spanje      | Karpin-Galicia        | z.t.      |
| 17   | Jorge García Marín | Spanje      | Relax-GAM             | z.t.      |
| 18   | Damien Monier      | Frankrijk   | Cofidis               | z.t.      |
| 19   | David de la Fuente | Spanje      | Saunier Duval-Prodir  | z.t.      |
| 20   | Hubert Dupont      | Frankrijk   | Ag2r Prévoyance       | z.t.      |

## Algemeen klassement
| rang | renner                     | land       | ploeg                              | tijd       |
| ---- | -------------------------- | ---------- | ---------------------------------- | ---------- |
| 1    | Vladimir Jefimkin          | Rusland    | Caisse d'Epargne                   | 28u 26'56" |
| 2    | Denis Mensjov              | Rusland    | Rabobank                           | op 1'06"   |
| 3    | Carlos Sastre              | Spanje     | Team CSC                           | z.t.       |
| 4    | Maxime Monfort             | België     | Cofidis, Le Crédit par Téléphone   | z.t.       |
| 5    | Stijn Devolder             | België     | Discovery Channel Pro Cycling Team | z.t.       |
| 6    | Leonardo Piepoli           | Italië     | Saunier Duval – Prodir             | z.t.       |
| 7    | Cadel Evans                | Australië  | Predictor - Lotto                  | op 1'28"   |
| 8    | Sylvain Chavanel           | Frankrijk  | Cofidis, Le Crédit par Téléphone   | op 1'33"   |
| 9    | Ezequiel Mosquera          | Spanje     | Karpin - Galicia                   | op 1'36"   |
| 10   | Leonardo Bertagnolli       | Italië     | Liquigas                           | op 1'49"   |
| 11   | Stéphane Goubert           | Frankrijk  | AG2R Prévoyance                    | op 1'54"   |
| 12   | Manuel Beltrán             | Spanje     | Liquigas                           | op 1'57"   |
| 13   | Óscar Pereiro              | Spanje     | Caisse d'Epargne                   | z.t.       |
| 14   | Chris Anker Sørensen       | Denemarken | Team CSC                           | op 2'18"   |
| 15   | Franco Pellizotti          | Italië     | Liquigas                           | z.t.       |
| 16   | José Angel Gómez Marchante | Spanje     | Saunier Duval – Prodir             | op 2'23"   |
| 17   | Samuel Sánchez             | Spanje     | Euskaltel - Euskadi                | op 2'29"   |
| 18   | Igor Antón                 | Spanje     | Euskaltel - Euskadi                | op 2'30"   |
| 19   | Carlos Barredo             | Spanje     | Quickstep – Innergetic             | op 2'32"   |
| 20   | Josep Jufré                | Spanje     | Predictor - Lotto                  | op 2'49"   |

## Opgaves
- De Spanjaard Alberto Fernández de la Puebla van Saunier Duval gaf na 98 kilometer op vanwege fysieke problemen die ontstonden na een val in de derde etappe.
- De Belg Bert Roesems van Predictor - Lotto kwam na 144 kilometer in de etappe ten val en moest dientengevolge de strijd staken.

1e etappe ·
2e etappe ·
3e etappe ·
4e etappe ·
5e etappe ·
6e etappe ·
7e etappe ·
8e etappe ·
9e etappe ·
10e etappe ·
11e etappe ·
12e etappe ·
13e etappe ·
14e etappe ·
15e etappe ·
16e etappe ·
17e etappe ·
18e etappe ·
19e etappe ·
20e etappe ·
21e etappe

Startlijst · Eindstanden · Afbeeldingen

title: Ronde van Spanje 2007/Zevende etappe

wikitext:
De '''zevende etappe van de [[Ronde van Spanje 2007]]''' vond plaats op [[7 september]] [[2007]] en voerde van [[Calahorra (gemeente)|Calahorra]] naar [[Zaragoza (stad)|Zaragoza]]. De rit was 176 kilometer lang. Onderweg waren er twee tussensprints en één beklimming van de derde categorie.

==Verslag==
Net als in de meeste voorgaande etappes was er een lange vlucht die pas kort voor de finish te niet werd gedaan. Reeds in de eerste kilometer sprongen [[Jesús Rosendo]] van [[Andalucía (wielerploeg)|Andalucía - Cajasur]] en [[Raúl García de Mateo]] van [[Relax (wielerploeg)|Relax - GAM]] weg. De twee pakten een voorsprong van 9'17" na 55 kilometer. Hierna liep de voorsprong langzaam terug, totdat de beide Spanjaarden na 168 kilometer, acht kilometer voor het einde, werden bijgehaald.

Door een valpartij kort voor het einde raakten een aantal sprinters achterop. Doordat deze valpartij in de laatste drie kilometer plaatsvond, had het geen gevolgen voor het klassement. De Duitser [[Erik Zabel]] pakte de zege in deze etappe, voor [[Allan Davis]] en [[Paolo Bettini]].

== Uitslag ==
{| class="wikitable" width="66%"
|-
! width="6%" | rang
! width="28%" | renner
! width="24%" | land
! width="28%" | ploeg
! width="14%" | tijd
|-
| align="center" | 1
| [[Erik Zabel]]
| {{DE}}
| [[Team Milram]]
| align="right" | 3u 52'05"
|-
| align="center" | 2
| [[Allan Davis]]
| {{AU}}
| [[Discovery Channel (wielerploeg)|Discovery Channel]]
| align="right" | z.t.
|-
| align="center" | 3
| [[Paolo Bettini]]
| {{IT}}
| [[Quick·Step (wielerploeg)|Quick·Step-Innergetic]]
| align="right" | z.t.
|-
| align="center" | 4
| [[Koldo Fernández]]
| {{ES}}
| [[Euskaltel-Euskadi (1994-2013)|Euskaltel-Euskadi]]
| align="right" | z.t.
|-
| align="center" | 5
| [[André Korff]]
| {{DE}}
| [[T-Mobile Team]]
| align="right" | z.t.
|-
| align="center" | 6
| [[Philippe Gilbert (wielrenner)|Philippe Gilbert]]
| {{BE}}
| [[La Française des Jeux (wielerploeg)|La Française des Jeux]]
| align="right" | z.t.
|-
| align="center" | 7
| [[Andrea Tonti]]
| {{IT}}
| [[Quick·Step (wielerploeg)|Quick·Step-Innergetic]]
| align="right" | z.t.
|-
| align="center" | 8
| [[Sylvain Chavanel]]
| {{FR}}
| [[Cofidis (wielerploeg)|Cofidis]]
| align="right" | z.t.
|-
| align="center" | 9
| [[Luis León Sánchez]]
| {{ES}}
| [[Caisse d'Epargne]]
| align="right" | z.t.
|-
| align="center" | 10
| [[Aljaksandr Oesaw]]
| {{BY}}
| [[Ag2r Prévoyance]]
| align="right" | z.t.
|-
| align="center" | 11
| [[Mark Renshaw]]
| {{AU}}
| [[Crédit Agricole (wielerploeg)|Crédit Agricole]]
| align="right" | z.t.
|-
| align="center" | 12
| [[Renaud Dion]]
| {{FR}}
| [[Ag2r Prévoyance]]
| align="right" | z.t.
|-
| align="center" | 13
| [[Carlos Da Cruz]]
| {{FR}}
| [[La Française des Jeux (wielerploeg)|La Française des Jeux]]
| align="right" | z.t.
|-
| align="center" | 14
| [[Alessandro Vanotti]]
| {{IT}}
| [[Liquigas (wielerploeg)|Liquigas]]
| align="right" | z.t.
|-
| align="center" | 15
| [[Mickaël Delage]]
| {{FR}}
| [[La Française des Jeux (wielerploeg)|La Française des Jeux]]
| align="right" | z.t.
|-
| align="center" | 16
| [[Gustavo Domínguez]]
| {{ES}}
| [[Karpin-Galicia]]
| align="right" | z.t.
|-
| align="center" | 17
| [[Jorge García Marín]]
| {{ES}}
| [[Relax (wielerploeg)|Relax-GAM]]
| align="right" | z.t.
|-
| align="center" | 18
| [[Damien Monier]]
| {{FR}}
| [[Cofidis (wielerploeg)|Cofidis]]
| align="right" | z.t.
|-
| align="center" | 19
| [[David de la Fuente]]
| {{ES}}
| [[Saunier Duval (wielerploeg)|Saunier Duval-Prodir]]
| align="right" | z.t.
|-
| align="center" | 20
| [[Hubert Dupont]]
| {{FR}}
| [[Ag2r Prévoyance]]
| align="right" | z.t.
|}

== Algemeen klassement ==
{| class="wikitable"
! rang
! renner
! land
! ploeg
! tijd
|-
| 1 || [[Vladimir Jefimkin]] || {{RU}} || [[Caisse d'Epargne]] || 28u 26'56"
|-
| 2 || [[Denis Mensjov]] || {{RU}} || [[Rabobank (wielerploeg)|Rabobank]] || op 1'06"
|-
| 3 || [[Carlos Sastre]] || {{ES}} || [[Team CSC]] || z.t.
|-
| 4 || [[Maxime Monfort]] || {{BE}} || [[Cofidis (wielerploeg)|Cofidis, Le Crédit par Téléphone]] || z.t.
|-
| 5 || [[Stijn Devolder]] || {{BE}} || [[Discovery Channel Pro Cycling Team]] || z.t.
|-
| 6 || [[Leonardo Piepoli]] || {{IT}} || [[Saunier Duval (wielerploeg)|Saunier Duval – Prodir]] || z.t.
|-
| 7 || [[Cadel Evans]] || {{AU}} || [[Predictor - Lotto]] || op 1'28"
|-
| 8 || [[Sylvain Chavanel]] || {{FR}} || [[Cofidis (wielerploeg)|Cofidis, Le Crédit par Téléphone]] || op 1'33"
|-
| 9 || [[Ezequiel Mosquera]] || {{ES}} || [[Karpin - Galicia]] || op 1'36"
|-
| 10 || [[Leonardo Bertagnolli]] || {{IT}} || [[Liquigas (wielerploeg)|Liquigas]] || op 1'49"
|-
| 11 || [[Stéphane Goubert]] || {{FR}} || [[AG2R Prévoyance]] || op 1'54"
|-
| 12 || [[Manuel Beltrán]] || {{ES}} || [[Liquigas (wielerploeg)|Liquigas]] || op 1'57"
|-
| 13 || [[Óscar Pereiro]] || {{ES}} || [[Caisse d'Epargne]] || z.t.
|-
| 14 || [[Chris Anker Sørensen]] || {{DK}} || [[Team CSC]] || op 2'18"
|-
| 15 || [[Franco Pellizotti]] || {{IT}} || [[Liquigas (wielerploeg)|Liquigas]] || z.t.
|-
| 16 || [[José Angel Gómez Marchante]] || {{ES}} || [[Saunier Duval (wielerploeg)|Saunier Duval – Prodir]] || op 2'23"
|-
| 17 || [[Samuel Sánchez]] || {{ES}} || [[Euskaltel-Euskadi (1994-2013)|Euskaltel - Euskadi]] || op 2'29"
|-
| 18 || [[Igor Antón]] || {{ES}} || [[Euskaltel-Euskadi (1994-2013)|Euskaltel - Euskadi]] || op 2'30"
|-
| 19 || [[Carlos Barredo]] || {{ES}} || [[Quick Step (wielerploeg)|Quickstep – Innergetic]] || op 2'32"
|-
| 20 || [[Josep Jufré]] || {{ES}} || [[Predictor - Lotto]] || op 2'49"
|-
|}

==Opgaves==
* De Spanjaard [[Alberto Fernández de la Puebla]] van [[Saunier Duval (wielerploeg)|Saunier Duval]] gaf na 98 kilometer op vanwege fysieke problemen die ontstonden na een val in de [[Ronde van Spanje 2007/Derde etappe|derde etappe]].
* De Belg [[Bert Roesems]] van [[Predictor - Lotto]] kwam na 144 kilometer in de etappe ten val en moest dientengevolge de strijd staken.

{{Appendix|2=
* [http://www.lavuelta.com/07/ingles/online/peli7.html?e=7 Verslag op LaVuelta.com]
}}
{{Navigatie Ronde van Spanje 2007}}

[[Categorie:Ronde van Spanje 2007|07]]
[[Categorie:Sport in Zaragoza]]


text:
# Takasagovolva gigantea
Takasagovolva gigantea is een slakkensoort uit de familie van de Ovulidae. De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1974 door Azuma.

title: Takasagovolva gigantea

wikitext:
{{Taxobox
| titelweergave = cursief
| naam = ''Takasagovolva gigantea''
| afbeelding =
| rijk = [[Dieren (biologie)|Animalia]] (Dieren)
| stam = [[Weekdieren|Mollusca]] ([[Weekdieren]])
| klasse = [[Slakken|Gastropoda]] (Slakken)
| clade1 = [[Littorinimorpha]]
| familie = [[Ovulidae]]
| geslacht = ''[[Takasagovolva]]''
| w-naam = ''Takasagovolva gigantea''
| auteur = Azuma
| datum = 1974
| haakjes =
| commons =
| species =
| worms = 431191
}}
'''''Takasagovolva gigantea''''' is een [[slakken|slakkensoort]] uit de familie van de [[Ovulidae]].<ref>WoRMS (2012). Takasagovolva gigantea. Geraadpleegd via:  World Register of Marine Species op http://www.marinespecies.org/aphia.php?p=taxdetails&id=431191</ref> De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1974 door Azuma.

{{Appendix}}
{{beginnetje|biologie|2013|03|09}}

[[Categorie:Ovulidae]]

title: Takasagovolva gigantea

Stam: Mollusca (Weekdieren)

Klasse: Gastropoda (Slakken)

Clade: Littorinimorpha

Familie: Ovulidae

Geslacht: Takasagovolva

title: Soort


text:
# Myelaphus melas
Myelaphus melas is een vliegensoort uit de familie van de roofvliegen (Asilidae). De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1882 door Bigot.

title: Myelaphus melas

wikitext:
{{Taxobox insect
| titelweergave = cursief
| naam = ''Myelaphus melas''
| afbeelding =
| orde = [[Diptera]] (Tweevleugeligen)
| onderorde = [[Vliegen (dieren)|Brachycera]] (Vliegen)
| familie = [[Roofvliegen|Asilidae]] (Roofvliegen)
| geslacht = ''[[Myelaphus]]''
| w-naam = ''Myelaphus melas''
| auteur = Bigot
| datum = 1882
| haakjes =
| commons =
| species =
}}
'''''Myelaphus melas''''' is een [[Vliegen (dieren)|vliegen]]soort uit de familie van de [[Roofvliegen|roofvliegen (Asilidae)]].<ref>{{Brontabel|9999-Asilidae}}</ref> De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1882 door Bigot.

{{Appendix}}
{{beginnetje|biologie|2013|03|28}}

[[Categorie:Roofvliegen]]

title: Myelaphus melas

Orde: Diptera (Tweevleugeligen)

Onderorde: Brachycera (Vliegen)

Familie: Asilidae (Roofvliegen)

Geslacht: Myelaphus

title: Soort


text:
# Australobittacus anomalus
Australobittacus anomalus is een schorpioenvlieg uit de familie van de hangvliegen (Bittacidae). De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd door Riek in 1954.
De soort komt voor in Australië.

title: Australobittacus anomalus

wikitext:
{{Taxobox insect
| naam = ''Australobittacus anomalus''
| titelweergave = cursief
| afbeelding =
| afbeeldingtekst =
| orde = [[Schorpioenvliegen (orde)|Mecoptera]] (Schorpioenvliegen)
| familie = [[Bittacidae]] (Hangvliegen)
| geslacht = ''[[Australobittacus]]''
| auteur = Riek
| datum = 1954
| haakjes =
| afbeeldingII =
| afbeeldingIItekst =
}}
'''''Australobittacus anomalus''''' is een [[Schorpioenvliegen (orde)|schorpioenvlieg]] uit de familie van de [[hangvliegen]] (Bittacidae). De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd door Riek in 1954.

De soort komt voor in [[Australië (land)|Australië]].

{{Appendix|2=
*[https://research.calacademy.org/sites/research.calacademy.org/files/Departments/ent/Mecoptera/MecopteraWorldCatalog.pdf  World Checklist of Extant Mecoptera Species] (versie van 26 mei 2011)
}}

[[Categorie:Hangvliegen]]
[[Categorie:Endemisch dier uit Australië]]

title: Australobittacus anomalus

Orde: Mecoptera (Schorpioenvliegen)

Familie: Bittacidae (Hangvliegen)

Geslacht: Australobittacus

title: Soort


text:
# Pieter-Jan Van Oudenhove
Pieter-Jan Van Oudenhove (Herk-de-Stad, 20 februari 1987) is een Belgische middenvelder die ook als verdediger uit de voeten kan.
Op dit moment speelt hij voor Torpedo Hasselt. Eerder speelde hij onder meer voor Sint Truiden, KFC Dessel Sports en Union SG.

## Carrière
| Seizoen | Club             | Wedstrijden | Doelpunten | Competitie     |
| ------- | ---------------- | ----------- | ---------- | -------------- |
| 2006/07 | Sint Truiden     | 15          | 0          | België         |
| 2007/08 | Sint Truiden     | 3           | 0          | België         |
| 2008/09 | KFC Dessel Sport | ?           | ?          | België         |
| 2008/09 | FC Eindhoven     | 11          | 0          | Eerste Divisie |
| 2009/10 | CS Visé          | 0           | 0          | België         |
| Totaal  |                  | 29          | 0          |                |

title: Pieter-Jan Van Oudenhove

wikitext:
{{Infobox voetballer
| spelernaam        = Pieter-Jan Van Oudenhove
| afbeelding        =
| naam              = Pieter-Jan Van Oudenhove
| geboortedatum     = [[20 februari]] [[1987]]
| geboortestad      = [[Herk-de-Stad]]
| geboorteland      = [[België]]
| huidigeclub       = [[Union Saint-Gilloise|Union SG]]
| contracttot       = Amateur
| positie           = Middenvelder
| jeugdjaren        =
| jeugdteams        = [[Stokrooie]]
[[KSK Kermt|Kermt]]
[[RSC Anderlecht|Anderlecht]]
[[KRC Genk]]
| seizoen           = 2006–2008
2008–2009
2009
2009–2010
2011–...
| club              = [[Sint-Truidense VV|Sint Truiden]]
[[KFC Dessel Sport]]
[[FC Eindhoven]]
[[CS Visé]]
[[Union Saint-Gilloise|Union SG]]
| wedstrijden(goals)= 18{{0|00}}(0)
?{{0|00}}(?)
11{{0|00}}(0)
| interlandjaren    =
| interlandteam     =
}}

'''Pieter-Jan Van Oudenhove''' ([[Herk-de-Stad]], [[20 februari]] [[1987]]) is een Belgische middenvelder die ook als verdediger uit de voeten kan.
Op dit moment speelt hij voor [[Torpedo Hasselt]]. Eerder speelde hij onder meer voor [[Sint-Truidense VV|Sint Truiden]], [[KFC Dessel Sport]]s en [[Union Saint-Gilloise|Union SG]].

== Carrière ==
{| class="wikitable"
! Seizoen
! Club
! Wedstrijden
! Doelpunten
! Competitie
|-
||2006/07||[[Sint-Truidense VV|Sint Truiden]]||15||0||België
|-
||2007/08||[[Sint-Truidense VV|Sint Truiden]]||3||0||België
|-
||2008/09||[[KFC Dessel Sport]]||?||?||België
|-
||2008/09||[[FC Eindhoven]]||11||0||Eerste Divisie
|-
||2009/10||[[CS Visé]]||0||0||België
|-
||'''Totaal'''|| ||'''29'''||'''0'''||
|}

[[Categorie:Belgisch voetballer|Vanoudenhove, Pieter-Jan]]

title: Persoonlijke informatie

Geboortedatum: 20 februari 1987

Geboorteplaats: Herk-de-Stad, België

Positie: Middenvelder

title: Clubinformatie

Huidige club: Union SG

Contract tot: Amateur

title: Senioren

Seizoen: Club · W 0(G)

Sint Truiden · KFC Dessel Sport · FC Eindhoven · CS Visé · Union SG · 1800(0) · ?00(?) · 1100(0)

Portaal: Voetbal


text:
# Congo-Kinshasa op de Olympische Zomerspelen 2000
Congo-Kinshasa nam deel aan de Olympische Zomerspelen 2000 in Sydney, Australië. Net als tijdens alle eerdere deelnames werd geen medaille gewonnen.

## Deelnemers en resultaten

### Atletiek
| Olympiër             | Discipline   | Resultaat | Prestatie                  |
| -------------------- | ------------ | --------- | -------------------------- |
| Willy Kalombo Mwenze | marathon (m) | DNF       | niet gefinisht             |
|                      |              |           |                            |
| Akonga Nsimbo        | 100m (v)     | 66e       | serie 7: 7de in 12,51 (NR) |
| Akonga Nsimbo        | 200m (v)     | 49e       | serie 4: 7de in 25,35 (NR) |

wikitext:
{{Infobox Congo-Kinshasa op Olympische Spelen
| spelen=Zomerspelen 2000
| vlag=Flag_of_the_Democratic_Republic_of_the_Congo.svg_(1997-2003).svg
| deelnemers= 2
| sporten= 1
| vlaggendrager=[[Willy Kalombo Mwenze]]
}}
'''[[Congo-Kinshasa]]''' nam deel aan de '''[[Olympische Zomerspelen 2000]]''' in [[Sydney]], [[Australië (land)|Australië]]. Net als tijdens alle eerdere deelnames werd geen medaille gewonnen.

== Deelnemers en resultaten ==
===[[Bestand:Athletics pictogram.svg|30px]] Atletiek ===
{{Zie hoofdartikel|Atletiek op de Olympische Zomerspelen 2000}}
{| class="wikitable"
! Olympiër || Discipline || Resultaat || Prestatie
|-
| [[Willy Kalombo Mwenze]] || [[Atletiek op de Olympische Zomerspelen 2000 – Marathon mannen|marathon (m)]] || align="center" | DNF || niet gefinisht
|-
!colspan=4|
|-
| rowspan=2|[[Akonga Nsimbo]] || [[Atletiek op de Olympische Zomerspelen 2000 – 100 meter vrouwen|100m (v)]] || align="center" | 66e || '''serie 7:''' 7de in 12,51 ('''NR''')
|-
| [[Atletiek op de Olympische Zomerspelen 2000 – 200 meter vrouwen|200m (v)]] || align="center" | 49e || '''serie 4:''' 7de in 25,35 ('''NR''')
|}
[[Categorie:Land op de Olympische Zomerspelen 2000]]

title: Congo-Kinshasa op de Olympische Spelen

Land: Congo-Kinshasa

IOC-landcode: COD (van 1984 t/m 1996 ZAI)

NOC: Comité Olympique Congolais

title: Olympische Zomerspelen 2000 in Sydney

Vlaggendrager: Willy Kalombo Mwenze

Medailles: goud · 0 · zilver · 0 · brons · 0 · totaal · 0

title: Congo-Kinshasa op de Zomerspelen

Portaal: Olympische Spelen


text:
# Prodiamesa cubita
Prodiamesa cubita is een muggensoort uit de familie van de dansmuggen (Chironomidae). De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1925 door Garrett.

title: Prodiamesa cubita

wikitext:
{{Taxobox insect
| titelweergave = cursief
| naam = ''Prodiamesa cubita''
| afbeelding =
| orde = [[Diptera]] (Tweevleugeligen)
| onderorde = [[Muggen|Nematocera]] (Muggen)
| familie = [[Dansmuggen|Chironomidae]] (Dansmuggen)
| geslacht = ''[[Prodiamesa]]''
| w-naam = ''Prodiamesa cubita''
| auteur = Garrett
| datum = 1925
| haakjes =
| commons =
| species =
}}
'''''Prodiamesa cubita''''' is een [[muggen]]soort uit de familie van de [[Dansmuggen|dansmuggen (Chironomidae)]].<ref>Oliver et al., 1990, Catalog of Nearctic Chironomidae, p. 20.</ref> De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1925 door Garrett.

{{Appendix}}
{{beginnetje|biologie|2013|06|18}}

[[Categorie:Dansmuggen]]

title: Prodiamesa cubita

Onderorde: Nematocera (Muggen)

Familie: Chironomidae (Dansmuggen)

Geslacht: Prodiamesa

title: Soort


text:
# Uppidamangalam
Uppidamangalam is een panchayatdorp in het district Karur van de Indiase staat Tamil Nadu.

## Demografie
Volgens de Indiase volkstelling van 2001 wonen er 10.039 mensen in Uppidamangalam, waarvan 50% mannelijk en 50% vrouwelijk is. De plaats heeft een alfabetiseringsgraad van 62%.

title: Uppidamangalam

wikitext:
{{Infobox plaats in India
| naam = Uppidamangalam
| wapen =
| kaart =
| deelstaat = [[Tamil Nadu]]
| district = [[Karur (district)|Karur]]
| jaar = 2001
| inwoners = 10.039
| km2 =
| hoogte =
| lat_deg =
| lat_min =
| lon_deg =
| lon_min =
| netnummer =
| image=
| caption=
| alfabetisme = 62%
| mannen = 5.023
| vrouwen = 5.016
| kinderen = 885
}}
'''Uppidamangalam''' is een [[panchayatdorp]] in het district [[Karur (district)|Karur]] van de [[India]]se [[Lijst van staten en territoria van India|staat]] [[Tamil Nadu]].

== Demografie ==
Volgens de Indiase [[volkstelling]] van 2001<ref>{{cite web|url=http://www.censusindia.net/results/town.php?stad=A&state5=999|archiveurl=https://web.archive.org/web/20040616075334/http://www.censusindia.net/results/town.php?stad=A&state5=999|archivedate=16 juni 2004|title=Volkstelling van India 2001: Data from the 2001 Census, including cities, villages and towns  (Provisional)|accessdate=20 februari 2013|work=|publisher=Census Commission of India|deadurl=yes}}</ref> wonen er 10.039 mensen in Uppidamangalam, waarvan 50% mannelijk en 50% vrouwelijk is. De plaats heeft een [[alfabetiseringsgraad]] van 62%.
{{Appendix}}

[[Categorie:Plaats in Karur]]

title: Situering

Staat: Tamil Nadu

District: Karur

title: Algemeen

title: Overig

Portaal: India


text:
# Piotr Kasperski
Piotr Kasperski (Poznań, 7 maart 1972) was een Pools profvoetballer die meestal voor Poolse clubs en in de seizoenen 1995/96 en 1996/97 voor Roda JC heeft gespeeld.

## Wedstrijden en goals voor Roda JC
| Seizoen | Wedstrijden | Goals |
| ------- | ----------- | ----- |
| 1995/96 | 14          | 1     |
| 1996/97 | 2           | 0     |

title: Piotr Kasperski

wikitext:
{{Infobox voetballer
| spelernaam = Piotr Kasperski
| geboortedatum = [[7 maart]] [[1972]]
| geboortestad = [[Poznań (stad)|Poznań]]
| geboorteland = [[Polen]]
| lengte = 179
| positie = [[middenvelder]]
| seizoen = 1990–1993
1993–1995
1995–1997
1997–1999
2000
2000
2001
2004–2005
| club = [[Warta Poznań (voetbal)|Warta Poznań]]
[[Sokół Pniewy]]
[[Roda JC]]
[[Amica Wronki]]
[[Lech Poznań]]
[[Warta Poznań (voetbal)|Warta Poznań]]
[[Lechia Gdańsk]]
[[Polonia Środa Wielkopolska]]
| wedstr(goals) =
56{{0|00}}(5)
16{{0|00}}(1)
9{{0|00}}(1)
13{{0|00}}(0)
}}
'''Piotr Kasperski''' ([[Poznań (stad)|Poznań]], [[7 maart]] [[1972]]) was een [[Polen|Pools]] prof[[voetbal]]ler die meestal voor Poolse clubs en in de seizoenen 1995/96 en 1996/97 voor [[Roda JC]] heeft gespeeld.

==Wedstrijden en goals voor Roda JC ==
{| class="wikitable"
! Seizoen
! Wedstrijden
! Goals
|-
|[[Roda JC in het seizoen 1995/96|1995/96]]
|14
|1
|-
|[[Roda JC in het seizoen 1996/97|1996/97]]
|2
|0
|}

==Externe links==
*{{pl}}[http://90minut.pl/kariera.php?id=809 profiel op 90minut.pl]

{{DEFAULTSORT:Kasperski, Piotr}}
[[Categorie:Pools voetballer]]

title: Persoonlijke informatie

Geboortedatum: 7 maart 1972

Geboorteplaats: Poznań, Polen

Positie: middenvelder

title: Senioren

Warta Poznań · Sokół Pniewy · Roda JC · Amica Wronki · Lech Poznań · Warta Poznań · Lechia Gdańsk · Polonia Środa Wielkopolska · · 5600(5) · 1600(1) · 900(1) · 1300(0)


text:
# Hyporites montanus
Hyporites montanus is een vliegensoort uit de familie van de bloemvliegen (Anthomyiidae). De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1862 door Schiner.

title: Hyporites montanus

wikitext:
{{Taxobox insect
| titelweergave = cursief
| naam = ''Hyporites montanus''
| afbeelding =
| orde = [[Diptera]] (Tweevleugeligen)
| onderorde = [[Vliegen (dieren)|Brachycera]] (Vliegen)
| familie = [[Bloemvliegen|Anthomyiidae]] (Bloemvliegen)
| geslacht = ''[[Hyporites]]''
| w-naam = ''Hyporites montanus''
| auteur = Schiner
| datum = 1862
| haakjes = ja
| commons =
| species =
}}
'''''Hyporites montanus''''' is een [[vliegen (dieren)|vliegen]]soort uit de familie van de [[Bloemvliegen|bloemvliegen (Anthomyiidae)]].<ref>{{Link Fauna Europaea|id=406501|naam=''Hyporites montanus''}}</ref> De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1862 door Schiner.

{{Appendix}}
{{beginnetje|biologie|2013|06|29}}

[[Categorie:Bloemvliegen]]

title: Hyporites montanus

Familie: Anthomyiidae (Bloemvliegen)

Geslacht: Hyporites

title: Soort


text:
# Eurodryas desfontainii
Eurodryas desfontainii is een vlinder uit de familie Nymphalidae. De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1819 door Jean-Baptiste Godart.

title: Eurodryas desfontainii

wikitext:
{{Taxobox vlinder
| naam = ''Eurodryas desfontainii''
| titelweergave = cursief
| afbeelding = Euphydryas desfontainii MHNT CUT 2013 3 25 Sournia Dorsal.jpg
| familie = [[Nymphalidae]]
| onderfamilie = [[Nymphalinae]]
| geslacht = ''[[Eurodryas]]''
| w-naam = ''Eurodryas desfontainii''
| auteur = Godart
| datum = 1819
| haakjes = ja
| commons =
| species =
}}

'''''Eurodryas desfontainii''''' is een [[vlinders|vlinder]] uit de familie [[Nymphalidae]].<ref>{{Brontabel|9999-Lepindex}}</ref> De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1819 door [[Jean-Baptiste Godart]].

{{Appendix}}
{{beginnetje|biologie|2013|04|01}}

[[Categorie:Nymphalinae]]

title: Eurodryas desfontainii

Orde: Lepidoptera (Vlinders)

Familie: Nymphalidae

Onderfamilie: Nymphalinae

Geslacht: Eurodryas

title: Soort