text:
# Miranda Sex Garden
Miranda Sex Garden is een Britse muziekgroep die actief was van 1990 tot 2001 en heropgericht in 2022. De band speelt een mengeling van klassiek, gothicmuziek, folk en ethereal wave. Het enige constane groepslid is Katharine Blake. Zij was de oprichtster van de groep, samen met Kelly McCusker en Jocelyn West. Later voegden zich andere muzikanten en zangeressen bij de groep. De groep evolueerde van een  a-capella ensemble naar een gothic-rockband. De klassiek geschoolde zang bleef echter aanwezig. Een ander belangrijk kenmerk is het veelvuldige gebruik van strijkinstrumenten.

## Biografie
De band bestond aanvankelijk uit drie zangeressen: Katharine Blake, Kelly McCusker en Jocelyn West. Zij gingen in 1988 samenwerken om middeleeuwse madrigalen te zingen. Ze hadden klassieke zang gestudeerd aan de Purcell Music School in Bushey. De 20-jarige zangeressen werden ontdekt door Barry Adamson toen ze stonden te zingen op Portobello Road in Londen. Hij nodigde hen uit om mee te zingen op zijn Delusion-soundtrack. Ze zongen het nummer Il Solitario met begeleiding van strijkers. Na de opname nodigde Daniel Miller, die ook onder de indruk was van hun stemmen, hen uit om een contract te tekenen bij Mute Records.
In maart 1991 werd een eerste single uitgebracht, Gush Forth My Tears, een madrigaal met een beat, het was een dans-remix van Danny Rampling in de stijl van Enigma. Het werd een kleine clubhit. De klassieke producer Tony Faulkner luisterde naar de single en was onder de indruk van de stemmen maar niet van de toegevoegde mix. Hij nam hen mee naar zijn studio en in drie dagen tijd werd het album Madra opgenomen, met 25 middeleeuwse madrigalen. Het album bestaat geheel uit a-capellazang en is gezongen op de traditionele Engelse manier.
In april 1991 zongen ze in het voorprogramma van Blur in het voormalige London Astoria Theater. In augustus 1991 werd Madra uitgebracht.
De eerste keer dat Miranda Sex Garden in Nederland optrad was op het muziekfestival Ein Abend In Wien in De Doelen in Rotterdam op 31 augustus 1991. In het najaar van 1991 zijn Jocelyn West en Katharine Blake te horen op de single Heart On The Line van de housegroep Fortran 5. Dit wordt een bescheiden hit.
In 1992 voegden gitarist Ben Golomstock en drummer Trevor Sharpe zich bij de groep. Jocelyn West verliet de groep en ging zingen in het middeleeuwse-muziek ensemble Sinfonye van componist Stevie Wishart. Ze werd vervangen door Donna McKevitt, die klassieke zang en altviool had gestudeerd aan Kingston Polytechnic. In deze bezetting werd het tweede album Iris opgenomen. De muziek was nu veranderd. De hoge zang van de zangeressen werd nu gecombineerd met harde gitaren en drums. McKusker en Blake speelden ook viool. De band speelde nu een mengeling van gothic rock, folk en ethereal wave. Het derde album Suspiria kwam uit in 1993. In deze bezetting traden ze op in de Melkweg in Amsterdam op 31 maart 1993. Maar in het voorprogramma van Depeche Mode op 1 juni 1993 in Ahoy Rotterdam werden ze massaal uitgefloten. In 1993 werkten ze ook mee aan het album Blue van Derek Jarman, met drie nummers, Walk Away, White Blue en Muff Diving Size Queen. Daarna, eind 1993 verliet Kelly McKusker de band. Zij begon een carrière in de klassieke muziek.
Nieuwe groepsleden waren zangeres Hepzibah Sessa en Kim Fahey op basgitaar, die mee speelden op het vierde album Fairytales of Slavery, dat uitkwam in juni 1994. Het album werd geproduceerd door Alexander Hacke van Einsturzende Neubauten. De muziek gaat nu nog meer richting gothic rock en industrial en de folk invloeden zijn hier minder prominent aanwezig. Op 3 juni 1994 traden ze op in Paradiso  Amsterdam. Later in 1994 verlieten Donna McKevitt en Hepzibah Sessa de band. De laatste optredens waren in 1995. Daarna besloot de band te stoppen. Katharine Blake ging zingen in de nieuwe zanggroep The Mediaeval Baebes. Ze was ook de oprichtster van dit vocale ensemble, waarin ze haar liefde voor middeleeuwse muziek meer kon tentoonspreiden.
In een nieuwe bezetting werd Miranda Sex Garden in 1999 weer opgericht en het album Carnival of Souls werd uitgebracht. Katharine Blake was nog steeds prominent aanwezig, maar ook zangeres Teresa Casella van The Mediaeval Baebes. De groep was nu uitgegroeid tot een sextet. In 2001 werkten ze nog mee aan het Tributealbum Anyone Can Play Radiohead, met het nummer Exit Music (For a Film).  Hierna ging de band weer uit elkaar. Ben Golomstock overleed in 2018.
De band werd heropgericht in 2022 en speelde hun eerste reünieconcert in de Londense 100 Club. Daarna volgden vele optredens in Europa. Op 5 april 2024 werd de single Velventine uitgebracht.

## Soloprojecten
Katharine Blake bracht in 2007 het album Midnight Flower uit. In 2006 werkte ze mee aan een solo project van Ben Golomstock, het ethereal wave folkrock album Stories from the Moon. Met Nick Marsh maakte ze in 2015 het album From the Deep.
Donna McKevitt bracht het album Translucence uit met gedichten van Derek Jarman, in 1998 en 2004. Ook Kelly McCusker werkte hier aan mee. McKevitt zong alt en McCusker sopraan.
Jocelyn West maakte in 1998 onder de naam Jocelyn Montgomery een album met David Lynch, Lux Vivens (Living Light): The Music of Hildegard von Bingen.
Ze maakte haar eerste solo-album Salt Bird in 2009.

## Groepsleden
- Katharine Blake - zang, keyboards, viool (1990-2001)
- Kelly McCusker - zang, viool (1990-1993)
- Jocelyn West - zang (1990-1991)
- Trevor Sharpe - drums (1992-2001)
- Ben Golomstock - gitaar (1992-2001)
- Donna McKevitt - zang, altviool (1991-1994)
- Hepzibah Sessa - zang, keyboards, viool (1993-1994)
- Kim Fahey - basgitaar (1994-1995)
- Mike Servent - keyboards (1999-2001)
- Teresa Casella - zang, basgitaar (1999-2001)
- Barney Hollington - viool, Hammond orgel (1999-2001)

## Discografie

### Albums
- 1991: Madra
- 1992: Iris
- 1993: Suspiria
- 1994: Fairytales of Slavery
- 2000: Carnival of Souls

### Singles
- 1991: Gush Forth My Tears
- 1993: Sunshine
- 1993: Play
- 1994: Peepshow
- 2000: Tonight
- 2024: Velventine

title: Miranda Sex Garden

wikitext:
{{Infobox band
| band_naam     = Miranda Sex Garden
| afbeelding    =
| onderschrift  =
| jaren_actief  = 1990-2001, 2022-heden
| oorsprong     = [[Londen]] {{GB}}
| muziekgenre   = [[Klassieke muziek|klassiek]], [[a capella]], [[gothic rock]], [[folk]], [[dreampop]], [[ethereal wave]]
| record_label  = [[Mute Records|Mute]], Sugardaddy Records
| website       =
| bezetting     =
| functie1      = Zang
| lid1          = [[Jocelyn West]] (1990-1991)
[[Kelly McCusker]] (1990-1993)
[[Katharine Blake]] (1990-heden)
[[Donna McKevitt]] (1991-1994)
[[Hepzibah Sessa]] (1994-1995)
| functie2      = Gitaar
| lid2          = [[Ben Golomstock]] (1992-2001)
| functie3      = Drums
| lid3          = [[Trevor Sharpe]] (1992-2001)
}}
'''Miranda Sex Garden''' is een Britse muziekgroep die actief was van 1990 tot 2001 en heropgericht in 2022. De [[muziekgroep|band]] speelt een mengeling van [[Klassieke muziek|klassiek]], [[Gothic (muziek)|gothicmuziek]], [[folk]] en [[ethereal wave]].<ref>[http://www.trouserpress.com/entry.php?a=miranda_sex_garden  Miranda Sex Garden] Trouser Press</ref> Het enige constane groepslid is Katharine Blake. Zij was de oprichtster van de groep, samen met Kelly McCusker en Jocelyn West. Later voegden zich andere muzikanten en zangeressen bij de groep. De groep evolueerde van een  [[a capella|a-capella ensemble]] naar een [[gothic rock|gothic-rockband]]. De klassiek geschoolde zang bleef echter aanwezig. Een ander belangrijk kenmerk is het veelvuldige gebruik van strijkinstrumenten.

== Biografie ==
De band bestond aanvankelijk uit drie zangeressen: Katharine Blake, Kelly McCusker en Jocelyn West. Zij gingen in 1988 samenwerken om middeleeuwse [[madrigaal|madrigalen]] te zingen. Ze hadden klassieke zang gestudeerd aan de Purcell Music School in [[Bushey]].<ref>[https://www.revolvy.com/page/Miranda-Sex-Garden - Miranda Sex Garden biografie] Revolry</ref><ref name="Miranda Sex Garden - Iris, 1992">[http://fp.nightfall.fr/index_7842_miranda-sex-garden-iris.html Miranda Sex Garden - Iris, 1992]. [https://web.archive.org/web/20250121022456/http://fp.nightfall.fr/index_7842_miranda-sex-garden-iris.html Gearchiveerd] op 21 januari 2025.</ref> De 20-jarige zangeressen werden ontdekt door Barry Adamson toen ze stonden te zingen op [[Portobello Road]] in Londen.<ref>[https://www.oldies.com/artist-biography/Miranda-Sex-Garden.html Miranda Sex Garden Biography] Oldies</ref> Hij nodigde hen uit om mee te zingen op zijn ''Delusion''-soundtrack.<ref>[https://www.discogs.com/Barry-Adamson-Delusion/release/114144 Barry Adamson - Delusion] Discogs. [https://web.archive.org/web/20210226040020/https://www.discogs.com/Barry-Adamson-Delusion/release/114144 Gearchiveerd] op 26 februari 2021.</ref> Ze zongen het nummer ''Il Solitario'' met begeleiding van strijkers. Na de opname nodigde Daniel Miller, die ook onder de indruk was van hun stemmen, hen uit om een contract te tekenen bij Mute Records.<ref>''Billboard'' 29 januari 1994, p. 1 en 111 ([https://books.google.nl/books?id=HQgEAAAAMBAJ&pg=PA111&lpg=PA111&dq=miranda+sex+garden+daniel+miller&source=bl&ots=YPGF_PFKV_&hl=nl&sa=X#v=onepage&q=miranda%20sex%20garden%20daniel%20miller via Google Books]), uitg. Nielsen Business Media</ref><ref>[https://web.archive.org/web/20180830210214/http://articles.chicagotribune.com/1991-08-30/entertainment/9103050070_1_mute-miranda-sex-garden-pop-label New Faces - Miranda Sex Garden] Chicago Tribune</ref>

In maart 1991 werd een eerste single uitgebracht, ''Gush Forth My Tears'', een madrigaal met een beat, het was een dans-remix van [[Danny Rampling]] in de stijl van [[Enigma (band)|Enigma]].<ref>[https://www.discogs.com/Miranda-Sex-Garden-Gush-Forth-My-Tears/release/210693 Gush Forth My Tears / release] Discogs. [https://web.archive.org/web/20210219065939/https://www.discogs.com/Miranda-Sex-Garden-Gush-Forth-My-Tears/release/210693 Gearchiveerd] op 19 februari 2021.</ref> Het werd een kleine clubhit. De klassieke producer Tony Faulkner<ref>[https://www.discogs.com/artist/171523-Tony-Faulkner Tony Faulkner discography] Discogs. [https://web.archive.org/web/20240910062411/https://www.discogs.com/artist/171523-Tony-Faulkner Gearchiveerd] op 10 september 2024.</ref> luisterde naar de single en was onder de indruk van de stemmen maar niet van de toegevoegde mix.<ref>[http://www.progarchives.com/artist.asp?id=2214 Miranda Sex Garden biography] Prog Archives. [https://web.archive.org/web/20230427081045/http://www.progarchives.com/artist.asp?id=2214 Gearchiveerd] op 27 april 2023.</ref> Hij nam hen mee naar zijn studio en in drie dagen tijd werd het album ''Madra'' opgenomen, met 25 middeleeuwse [[madrigaal|madrigalen]]. Het album bestaat geheel uit a-capellazang en is gezongen op de traditionele Engelse manier.
In april 1991 zongen ze in het voorprogramma van [[Blur]] in het voormalige London Astoria Theater.<ref>[https://web.archive.org/web/20180823110224/http://www.recoil.cz/?bio/recoil_inc/miranda_sex_garden/en Hepzibah Sessa (Miranda Sex Garden)] Recoi</ref> In augustus 1991 werd ''Madra'' uitgebracht.<ref>[http://www.progarchives.com/artist.asp?id=2214 Miranda Sex Garden - Progressieve Folk] Prog Archives. [https://web.archive.org/web/20230427081045/http://www.progarchives.com/artist.asp?id=2214 Gearchiveerd] op 27 april 2023.</ref>
De eerste keer dat Miranda Sex Garden in Nederland optrad was op het muziekfestival [[Ein Abend In Wien]] in [[De Doelen]] in Rotterdam op 31 augustus 1991. In het najaar van 1991 zijn Jocelyn West en Katharine Blake te horen op de single ''Heart On The Line'' van de [[House (muziekstijl)|house]]groep [[Fortran 5]]. Dit wordt een bescheiden hit.

In 1992 voegden gitarist Ben Golomstock en drummer Trevor Sharpe zich bij de groep. Jocelyn West verliet de groep en ging zingen in het middeleeuwse-muziek ensemble [[Sinfonye]]<ref>[https://www.discogs.com/artist/1209656 Sinfonye - Jocelyn West discografie] Discogs. [https://web.archive.org/web/20180907183112/https://www.discogs.com/artist/1209656 Gearchiveerd] op 7 september 2018.</ref> van componist [[Stevie Wishart]]. Ze werd vervangen door Donna McKevitt, die klassieke zang en altviool had gestudeerd aan Kingston Polytechnic. In deze bezetting werd het tweede album ''Iris'' opgenomen.<ref name="Miranda Sex Garden - Iris, 1992"/> De muziek was nu veranderd. De hoge zang van de zangeressen werd nu gecombineerd met harde gitaren en drums. McKusker en Blake speelden ook viool. De band speelde nu een mengeling van [[Gothic (muziek)|gothic rock]], [[folk]] en [[ethereal wave]]. Het derde album ''Suspiria'' kwam uit in 1993. In deze bezetting traden ze op in de [[Melkweg (Amsterdam)|Melkweg]] in Amsterdam op 31 maart 1993.<ref>[https://www.last.fm/music/Miranda+Sex+Garden/+events/1993 Optredens Miranda Sex Garden] Last FM. [https://web.archive.org/web/20250520183142/https://www.last.fm/music/Miranda+Sex+Garden/+events/1993 Gearchiveerd] op 20 mei 2025.</ref><ref>[https://www.setlist.fm/setlists/miranda-sex-garden-4bd60f2e.html Miranda Sex Garden - Tour Dates] Setlist FM Wiki. [https://web.archive.org/web/20240519195216/https://www.setlist.fm/setlists/miranda-sex-garden-4bd60f2e.html Gearchiveerd] op 19 mei 2024.</ref> Maar in het voorprogramma van [[Depeche Mode]] op 1 juni 1993 in [[Rotterdam Ahoy|Ahoy]] Rotterdam werden ze massaal uitgefloten. In 1993 werkten ze ook mee aan het album ''Blue'' van [[Derek Jarman]], met drie nummers, ''Walk Away'', ''White Blue'' en ''Muff Diving Size Queen''.<ref>[https://www.discogs.com/Derek-Jarman-Blue/release/163828 Derek Jarman - Blue] Discogs</ref> Daarna, eind 1993 verliet Kelly McKusker de band.<ref>[https://www.musicstack.com/records-cds/miranda+sex+garden Miranda Sex Garden] MusicStack</ref> Zij begon een carrière in de klassieke muziek.<ref>[https://www.astariastringquartet.com/biographies/kelly-mccusker Biografie van Kelly McCusker] Astaria String Quartet</ref><ref>[https://www.discogs.com/artist/637817-Kelly-McCusker Kelly McCusker - discografie] Discogs. [https://web.archive.org/web/20230710192449/https://www.discogs.com/artist/637817-Kelly-McCusker Gearchiveerd] op 10 juli 2023.</ref>

Nieuwe groepsleden waren zangeres Hepzibah Sessa<ref>[http://www.recoil.co.uk/hepzibah-sessa/ Hepzibah Sessa (Miranda Sex Garden)] Recoil. [https://web.archive.org/web/20250419055052/http://www.recoil.co.uk/hepzibah-sessa/ Gearchiveerd] op 19 april 2025.</ref> en Kim Fahey op basgitaar, die mee speelden op het vierde album ''Fairytales of Slavery'', dat uitkwam in juni 1994. Het album werd geproduceerd door Alexander Hacke van [[Einsturzende Neubauten]]. De muziek gaat nu nog meer richting [[gothic rock]] en [[industrial (muziekstijl)|industrial]]<ref>[https://itunes.apple.com/us/artist/miranda-sex-garden/20135510 Miranda Sex Garden - info] Apple Music. [https://web.archive.org/web/20180827142315/https://itunes.apple.com/us/artist/miranda-sex-garden/20135510 Gearchiveerd] op 27 augustus 2018.</ref> en de folk invloeden zijn hier minder prominent aanwezig.<ref>[https://web.archive.org/web/20180909112427/http://www.heliotricity.com/mirandasexgardenlive.html Interview met Katharine Blake] Heliotricity</ref> Op 3 juni 1994 traden ze op in [[Paradiso (Amsterdam)|Paradiso]]  Amsterdam. Later in 1994 verlieten Donna McKevitt en Hepzibah Sessa de band. De laatste optredens waren in 1995. Daarna besloot de band te stoppen. Katharine Blake ging zingen in de nieuwe zanggroep [[The Mediaeval Baebes]]. Ze was ook de oprichtster van dit vocale ensemble, waarin ze haar liefde voor middeleeuwse muziek meer kon tentoonspreiden.<ref>[https://itunes.apple.com/us/artist/the-medi%C3%A6val-b%C3%A6bes/47167 The Mediaeval Baebes] Apple Music</ref>

In een nieuwe bezetting werd Miranda Sex Garden in 1999 weer opgericht en het album ''Carnival of Souls'' werd uitgebracht.<ref>[http://www.progarchives.com/album.asp?id=10226 Miranda Sex Garden - Carnival of Souls - review] Prog. Archives. [https://web.archive.org/web/20200808034142/http://www.progarchives.com/album.asp?id=10226 Gearchiveerd] op 8 augustus 2020.</ref><ref>[https://web.archive.org/web/20080101114634/http://www.fluxeuropa.com/mn0005-msg-biog2000.htm Carnival of Souls - april 2000] Flux Europa</ref> Katharine Blake was nog steeds prominent aanwezig, maar ook zangeres Teresa Casella van The Mediaeval Baebes. De groep was nu uitgegroeid tot een sextet. In 2001 werkten ze nog mee aan het [[Tributealbum]] ''Anyone Can Play [[Radiohead]]'', met het nummer ''[[Exit Music (For a Film)]]''.<ref>[https://www.discogs.com/Various-Anyone-Can-Play-Radiohead-A-Tribute-To-Radiohead/release/1567312 A Tribute to Radiohead - CD album] Discogs</ref>  Hierna ging de band weer uit elkaar. Ben Golomstock overleed in 2018.

De band werd heropgericht in 2022 en speelde hun eerste reünieconcert in de Londense 100 Club. Daarna volgden vele optredens in Europa. Op 5 april 2024 werd de single ''Velventine'' uitgebracht.

== Soloprojecten ==
Katharine Blake bracht in 2007 het album ''Midnight Flower'' uit.<ref>[https://www.discogs.com/Katharine-Blake-Midnight-Flower/master/528464 Katharine Blake - Midnight Flower] Discogs. [https://web.archive.org/web/20210218060810/https://www.discogs.com/Katharine-Blake-Midnight-Flower/master/528464 Gearchiveerd] op 18 februari 2021.</ref> In 2006 werkte ze mee aan een solo project van Ben Golomstock,<ref>[https://www.last.fm/music/Stories+from+the+Moon Ben Golomstock - Stories from the Moon] Last FM Music</ref> het [[ethereal wave]] [[folkrock]] album ''Stories from the Moon''.<ref>[https://www.discogs.com/Stories-From-The-Moon-Stories-From-The-Moon/release/926969 Stories from the Moon/release] Discogs. [https://web.archive.org/web/20210219191045/https://www.discogs.com/Stories-From-The-Moon-Stories-From-The-Moon/release/926969 Gearchiveerd] op 19 februari 2021.</ref> Met Nick Marsh maakte ze in 2015 het album ''From the Deep''.<ref>[https://www.discogs.com/From-The-Deep-From-The-Deep/release/8345914 Nick Marsh / Katharine Blake, From the Deep] Discogs. [https://web.archive.org/web/20210225042137/https://www.discogs.com/From-The-Deep-From-The-Deep/release/8345914 Gearchiveerd] op 25 februari 2021.</ref>

Donna McKevitt bracht het album ''Translucence'' uit met gedichten van [[Derek Jarman]], in 1998 en 2004. Ook Kelly McCusker werkte hier aan mee. McKevitt zong alt en McCusker sopraan.<ref>[https://www.discogs.com/artist/391991-Donna-McKevitt Discogs Donna McKevitt]. [https://web.archive.org/web/20240417200612/https://www.discogs.com/artist/391991-Donna-McKevitt Gearchiveerd] op 17 april 2024.</ref>

Jocelyn West maakte in 1998 onder de naam Jocelyn Montgomery een album met [[David Lynch]], ''Lux Vivens (Living Light): The Music of Hildegard von Bingen''.<ref>[https://www.allmusic.com/album/lux-vivens-the-music-of-hildegard-von-bingen-mw0000600349 Jocelyn Montgomery - Lux Vivens, The Music of Hildegard von Bingen] Allmusic. [https://web.archive.org/web/20250321075830/https://www.allmusic.com/album/lux-vivens-the-music-of-hildegard-von-bingen-mw0000600349 Gearchiveerd] op 21 maart 2025.</ref><ref>[http://www.thecityofabsurdity.com/montgabout.html Jocelyn Montgomery & David Lynch - Lux Vivens]. [https://web.archive.org/web/20220818082241/http://www.thecityofabsurdity.com/montgabout.html Gearchiveerd] op 18 augustus 2022.</ref>
Ze maakte haar eerste solo-album ''Salt Bird'' in 2009.<ref>[https://web.archive.org/web/20180827173954/https://store.cdbaby.com/cd/jocelynwest Jocelyn West - Salt Bird] CDBaby</ref>

== Groepsleden ==
* Katharine Blake - zang, keyboards, viool (1990-2001)
* Kelly McCusker - zang, viool (1990-1993)
* Jocelyn West - zang (1990-1991)
* Trevor Sharpe - drums (1992-2001)
* Ben Golomstock - gitaar (1992-2001)
* Donna McKevitt - zang, altviool (1991-1994)
* Hepzibah Sessa - zang, keyboards, viool (1993-1994)
* Kim Fahey - basgitaar (1994-1995)
* Mike Servent - keyboards (1999-2001)
* Teresa Casella - zang, basgitaar (1999-2001)
* Barney Hollington - viool, Hammond orgel (1999-2001)

== Discografie ==
=== Albums ===
* 1991: Madra
* 1992: Iris
* 1993: Suspiria
* 1994: Fairytales of Slavery
* 2000: Carnival of Souls

=== Singles ===
* 1991: Gush Forth My Tears
* 1993: Sunshine
* 1993: Play
* 1994: Peepshow
* 2000: Tonight
* 2024: Velventine

== Externe links ==
*{{en}} [http://www.mirandasexgarden.com/ Officiële website]
* {{Link Discogs artist|id=101664-Miranda-Sex-Garden}}

{{Appendix|2=
{{References|2=2}}
}}

[[Categorie:Britse band]]
[[Categorie:Gothicrockband]]
[[Categorie:Oudemuziekensemble]]
[[Categorie:Indiegroep]]
[[Categorie:Britse rockband]]

title: Achtergrondinformatie

Oorsprong: Londen Verenigd Koninkrijk

Genre(s): klassiek, a capella, gothic rock, folk, dreampop, ethereal wave

Label(s): Mute, Sugardaddy Records

title: Leden

Zang: Jocelyn West (1990-1991) · Kelly McCusker (1990-1993) · Katharine Blake (1990-heden) · Donna McKevitt (1991-1994) · Hepzibah Sessa (1994-1995)

Gitaar: Ben Golomstock (1992-2001)

Drums: Trevor Sharpe (1992-2001)


text:
# Turritella broderipiana
Turritella broderipiana is een slakkensoort uit de familie van de Turritellidae. De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1840 door d'Orbigny.

wikiname: nlwiki

title: Turritella broderipiana

in_language: nl

wikitext:
{{Taxobox
| titelweergave = cursief
| naam = ''Turritella broderipiana''
| afbeelding =
| rijk = [[Dieren (biologie)|Animalia]] (Dieren)
| stam = [[Weekdieren|Mollusca]] ([[Weekdieren]])
| klasse = [[Slakken|Gastropoda]] (Slakken)
| clade1 = [[Caenogastropoda]]
| familie = [[Turritellidae]]
| geslacht = ''[[Turritella]]''
| w-naam = ''Turritella broderipiana''
| auteur = d'Orbigny
| datum = 1840
| haakjes =
| commons =
| species =
| worms = 446540
}}
'''''Turritella broderipiana''''' is een [[slakken|slakkensoort]] uit de familie van de [[Turritellidae]].<ref>WoRMS (2012). <i>Turritella broderipiana</i> d'Orbigny, 1840. Geraadpleegd via:  World Register of Marine Species op http://www.marinespecies.org/aphia.php?p=taxdetails&id=446540</ref> De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1840 door d'Orbigny.

{{Appendix}}
{{beginnetje|biologie|2013|03|09}}

[[Categorie:Turritellidae]]

title: Turritella broderipiana

Rijk: Animalia (Dieren)

Stam: Mollusca (Weekdieren)

Klasse: Gastropoda (Slakken)

Clade: Caenogastropoda

Familie: Turritellidae

Geslacht: Turritella

title: Soort

Portaal: Biologie


text:
# Dichomeris ithyaula
Dichomeris ithyaula is een vlinder uit de familie van de tastermotten (Gelechiidae). De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1926 door Meyrick.

title: Dichomeris ithyaula

wikitext:
{{Taxobox vlinder
| titelweergave = cursief
| naam = ''Dichomeris ithyaula''
| afbeelding =
| familie = [[Tastermotten|Gelechiidae]] (Tastermotten)
| onderfamilie =
| tribus =
| geslacht = ''[[Dichomeris]]''
| w-naam = ''Dichomeris ithyaula''
| auteur = Meyrick
| datum = 1926
| haakjes =
| commons =
| species =
}}
'''''Dichomeris ithyaula''''' is een [[vlinders|vlinder]] uit de familie van de [[Tastermotten|tastermotten (Gelechiidae)]].<ref>{{Brontabel|9999-Lepindex}}</ref> De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1926 door Meyrick.

{{Appendix}}
{{beginnetje|biologie|2013|04|03}}

[[Categorie:Dichomeris|ithyaula]]

title: Dichomeris ithyaula

Stam: Arthropoda (Geleedpotigen)

Klasse: Insecta (Insecten)

Orde: Lepidoptera (Vlinders)

Familie: Gelechiidae (Tastermotten)

Geslacht: Dichomeris

title: Soort

Portaal: Biologie · Insecten


text:
# Harry Houdini
Harry Houdini, geboren als Ehrich Weiss (Boedapest, 24 maart 1874 – Detroit, 31 oktober 1926), was een Hongaars-Amerikaans goochelaar en boeienkoning.

## Levensloop
Geboren in Hongarije als zoon van een rabbijn, verhuisde Houdini met zijn familie naar de Verenigde Staten toen hij vier jaar oud was. Hij groeide op in een groot gezin in de plaats Appleton in Wisconsin. Op dertienjarige leeftijd verhuisde hij met zijn vader naar New York, later volgde de rest van de familie. Hij begon als circusartiest en goochelaar. Weiss koos zijn artiestennaam Houdini als eerbetoon aan de Franse goochelaar Jean Eugène Robert-Houdin.
Nadat hij samen met zijn echtgenote Bess jarenlang rondreisde als weinig succesvolle vaudevilleartiest, begon zijn doorbraak in 1899, toen hij meer aandacht besteedde aan een onderdeel van zijn repertoire: het ontsnappen uit handboeien. Omdat het publiek meestal aannam dat de gebruikte boeien geprepareerd waren, maakte die prestatie tot dan toe weinig indruk. In een serie publiciteitsstunts ontsnapte Houdini echter uit politiecellen en uit politiehandboeien door deskundigen aangebracht. Het leverde hem naamsbekendheid op, vooral toen theateragent Martin Beck zich met zijn carrière bemoeide. Beck stelde Houdini in staat om op te treden in de twee ketens van variététheaters die de top van het genre in Amerika vertegenwoordigden: de Orpheum-theaters aan de westkust en de Keith-theaters aan de oostkust. Toen de aandacht voor Houdini na deze succesvolle tournees verslapte, beproefde hij zijn geluk in Europa.
Tijdens de Europese tournee die in 1900 begon, groeide Houdini uit tot de legende die hij tot ver na zijn dood zou blijven. Hij heeft onder andere in Nederland opgetreden. Binnen enkele weken verschenen er Houdini-imitators op de Europese podia. The Great Cirnoc verscheen tijdens een Houdini-optreden vanuit het publiek met de claim dat niet Houdini, maar hij de originele handboeienkoning was. Houdini maakte hem belachelijk met behulp van The Great Bean: een enorm stel boeien waaruit hij zich schijnbaar moeiteloos wist te bevrijden. The Great Cirnoc beging vervolgens de fout om Houdini's uitdaging aan te nemen en liet zich eveneens met the Great Bean ketenen. Zelfs toen Houdini hem toestond om bij zijn ontsnapping de originele sleutels van de boeien te gebruiken, faalde The Great Cirnoc.
Luttele weken later maakte Houdini onverwacht zijn entree tijdens het optreden van een andere concurrent: ene Hermann. De uitdagingen die Houdini aan hem voorstelde werden beantwoord met xenofobe scheldpartijen van Hermann. Dergelijke incidenten zorgden ervoor dat Houdini voortdurend in de publiciteit kwam. Uiteindelijk speelde hij op het imitator-probleem in door zijn broer Theodore naar Europa over te laten komen. Deze bracht vanaf dat moment onder de naam Hardeen (of: Houdini de Tweede) dezelfde show als Houdini op de planken. Hij zou dat tot ver na Houdini's dood blijven doen.

### Overlijden
Houdini overleed op 52-jarige leeftijd aan een verwaarloosde blindedarmontsteking. Lange tijd werd verondersteld dat dit een gevolg was van een aantal stompen in zijn maag, die hij kort voor zijn dood toestond om te laten zien hoe sterk zijn buikspieren waren. Medici zijn het er echter over eens dat een appendicitis nooit door dergelijke externe factoren kan worden veroorzaakt. In 1926 bestonden nog geen antibiotica. Zijn ontstoken blindedarm, hoewel operatief verwijderd, had een infectie veroorzaakt, die men niet kon bestrijden. Men probeerde dat door zijn buikholte te spoelen met een zoutoplossing, maar tevergeefs.

## Prestaties
Diverse prestaties van Houdini zorgen ervoor dat hij nog steeds als een legende wordt beschouwd. Veel van onderstaande acts worden nog steeds in een of andere vorm door goochelaars en illusionisten uitgevoerd. Houdini was degene die ze verzon.
- The Hindu Needle Trick - Voordat Houdini doorbrak als ontsnappingskunstenaar, was de naaldtruc zijn succesvolste act. Houdini slikte voor deze truc een grote hoeveelheid naalden een voor een in, gevolgd door een propje garen. Wanneer hij vervolgens het garen weer uit zijn mond haalde, bleken de naalden daar keurig aan vast geregen.
- Metamorphosis - Bij deze illusie liet Houdini zich door zijn vrouw of assistente in een postzak met hangslot stoppen. De afgesloten postzak ging weer in een hutkoffer, die met overvalsloten, hangsloten en kettingen werd afgesloten. De kist met daarnaast de assistente werd zeer kort met een gordijn aan het oog onttrokken, waarna Houdini bleek te staan waar eerst de assistente stond. Na het openen van de kist komt de nog steeds afgesloten postzak tevoorschijn. Hierin blijkt de assistente te zitten. Postzak, kist, kettingen en sloten mochten vooraf door het publiek worden onderzocht. Het gordijn bleef volgens de aankondigingsposter slechts drie seconden dicht.
- Uitdagingen - Vanaf 1898 nam Houdini regelmatig de uitdaging aan om zich door politiemensen te laten boeien en/of opsluiten. Slechts één keer lukte het Houdini vervolgens niet om te ontsnappen: in 1899 liet sergeant Waldron van het politiekorps van Chicago een stel handboeien blokkeren door een loden kogeltje in het slot te laten vallen. Houdini moest zich bij die gelegenheid los laten zagen want zelfs met een sleutel was het slot niet meer open te krijgen. In het vervolg liet hij zich alleen nog boeien wanneer hij tevoren had vastgesteld dat de handboeien met een sleutel konden worden geopend. Houdini's ontsnappingen waren gebaseerd op zijn grote kennis van sloten en op het gebruik van vernuftig verstopte sleuteltjes, ijzeren pinnetjes en andere hulpmiddelen.
- Ontsnapping uit een dwangbuis - In 1896 zag Houdini voor het eerst een dwangbuis. Het duurde jaren voor hij de methode had ontwikkeld om eruit te ontsnappen. De act werd pas succesvol toen hij dat, in navolging van zijn broer Hardeen, deed in het zicht van het publiek. De vaardigheid om zijn beide schouders tijdelijk uit de kom te lichten speelde een belangrijke rol bij deze ontsnappingen. Toen het publiek niet meer zo onder de indruk was van een dwangbuisontsnapping op zich, verzwaarde Houdini de act door hem uit te voeren terwijl hij ondersteboven aan een takel hing.
- Water Torture Cell (1912) - Hierin liet men Houdini, geboeid, ondersteboven hangend aan een takel, in een grote kist zakken, die gevuld was met water.
- The Milk Can Escape - Men stopte Houdini geboeid in een grote, met water gevulde melkbus, die daarna hermetisch werd afgesloten.
- Buried Alive - nadat in Engeland een fakir verscheen die zich levend liet begraven en beweerde dit te overleven door zijn paranormale vermogens, liet Houdini zich ook levend begraven, met de mededeling dat hij het zou overleven zonder gebruik van zulke vermogens. Houdini was uitermate kritisch ten opzichte van charlatans die gewone vermogens en trucs lieten doorgaan voor bovennatuurlijke krachten. Houdini bleef zelfs nog veel langer levend begraven dan de fakir. Hij heeft de stunt later herhaald door zich in een speciale kist onderwater op te laten sluiten. Deze stunt is later herhaald door James Randi, een grote fan van Houdini, die daarmee ook in het Guinness Book of Records kwam.
- Walking Through a Brick Wall - op het podium stond een massieve stenen muur. Nadat het publiek zich ervan had kunnen overtuigen dat de muur geen geheime doorgangen bevatte, werd aan beide zijden van de muur een scherm geplaatst. Houdini verdween achter een van de schermen om vervolgens aan de andere kant van de muur vanachter het andere scherm tevoorschijn te komen.

## Spiritisme
Na de dood van zijn moeder in 1913 raakte Houdini geïnteresseerd in de mogelijkheid om via een medium contact te leggen met overledenen. Hij moest echter al snel vaststellen dat alle spiritistische seances die hij in dat verband bijwoonde, ordinaire goochelshows waren. Omdat hij aan het begin van zijn carrière ook weleens optredens als zogenaamde helderziende had gedaan, was Houdini uitstekend op de hoogte van de trucs die dergelijke artiesten gebruiken. Vanaf de jaren twintig zocht hij steeds vaker de publiciteit om de praktijken van spiritistische fraudeurs aan de kaak te stellen. De ontmaskering van Margery was daarvan de spectaculairste.
Ondertussen bleef hij de mogelijkheid om werkelijk contact met de doden te leggen, serieus overwegen. Met een aantal van zijn vrienden sprak Houdini in de jaren 1910 af dat elk van hen na hun overlijden een tevoren afgesproken boodschap zou overseinen aan de op aarde achtergeblevenen. Diverse van deze vrienden overleden in de jaren daarna. Houdini ontving nooit een boodschap.
Houdini's belangstelling voor spiritisme bracht hem in 1919 in contact met de beroemde Britse schrijver Arthur Conan Doyle. Evenals Houdini was Doyle geïnteresseerd in de mogelijkheid om te communiceren met de doden, maar in tegenstelling tot Houdini was Doyle op dit gebied uitgesproken goedgelovig. De vriendschap die tussen beiden opbloeide liep uiteindelijk een fikse deuk op door een poging van Doyles echtgenote Jean om Houdini in contact te brengen met Houdini's overleden moeder. In een via Lady Doyle door automatisch schrift tot stand gekomen boodschap zou de geest van Houdini's moeder onder meer een christelijk kruis en een aantal liefhebbende algemeenheden hebben doorgeseind. Uit Houdini's geschokte reactie tijdens deze seance maakte Doyle op dat de sceptische boeienkoning eindelijk overtuigd was geraakt van de mogelijkheden van spiritisme. Houdini liet later in een brief aan Doyle weten dat zijn verbazing vooral was gewekt doordat zijn uiterst gelovige joodse moeder een christelijk kruis zou hebben getekend. Ook beschouwde hij het vloeiende Engels waarin de boodschappen waren gesteld als een aanwijzing dat hier geen werkelijk contact met zijn overleden moeder was geweest: die beheerste nauwelijks Engels. Ook was Houdini teleurgesteld dat zijn moeder niets over haar verjaardag had gezegd - de seance had namelijk toevalligerwijs op die datum plaatsgevonden.
Arthur Conan Doyle is er altijd van overtuigd gebleven dat Houdini zelf over bovennatuurlijke gaven beschikte, en dat zijn halsstarrigheid een manier was om dat te verbergen.
Na Houdini's dood werden vele pogingen ondernomen om via een seance met hem in contact te treden. Overtuigend resultaat bleef uit, terwijl Houdini tijdens zijn leven nota bene had gezegd: Als er één persoon in staat is om na de dood door te komen, dan ben ik het wel.

## Wetenswaardigheden
- In hun beginjaren waren Bess en Harry Houdini bevriend met collega-variétéartiesten Joe en Myra Keaton. Bess was in het bijzonder gehecht aan het pasgeboren zoontje van de Keatons en de Houdini's hebben altijd volgehouden dat zij diens bijnaam Buster hebben verzonnen. Dit zoontje van Joe en Myra was de latere filmlegende Buster Keaton. Bess en Harry waren zijn peetouders.
- De film Death Defying Acts heeft Harry Houdini als hoofdpersoon.
- Houdini is het grote voorbeeld van Hans Klok. Zijn show The New Houdini is geïnspireerd op de trucs van Houdini.
- Houdini is inspiratiebron voor menig pretpark. In het Belgische pretpark Bellewaerde is een zogenaamd 'Mad House' te vinden dat Het Magische Huis van Houdini heet.

### Verwijzingen in populaire muziek
- Houdini van Dua Lipa maakt meerdere verwijzingen naar Houdini.
- Houdini wordt genoemd in het nummer Satisfyer van Roxy Dekker.
- "Houdini" is een nummer van de rapper Eminem.
- "Houdini" is een nummer van Robbie Robertson.

- Bibsys: 90944853
- Biblioteca Nacional de Chile: 000511140
- Biblioteca Nacional de España: XX1393841
- Bibliothèque nationale de France: cb11967595p (data)
- CiNii: DA0920273X
- Gemeinsame Normdatei: 119243830
- International Standard Name Identifier: 0000 0001 0886 2279
- Library of Congress Control Number: n79096862
- Nationale Bibliotheek van Letland: 000309189
- MusicBrainz: 1ddc1a1a-9626-44cd-9b91-72b727cde978
- National Archives and Records Administration: 10581719
- Bibliotheek van het Japanse parlement: 00620839
- Nationale Bibliotheek van Tsjechië: mzk2004250855
- Nationale bibliotheek van Australië: 35207663
- Nationale Bibliotheek van Israël: 987007262896305171
- Nationale Bibliotheek van Polen: a0000001982255
- Nederlandse Thesaurus van Auteursnamen: 073615560
- Istituto Centrale per il Catalogo Unico: TSAV432404
- LIBRIS: 61782
- SNAC: w60c4t2z
- Système universitaire de documentation: 084104465
- Trove: 865429
- Virtual International Authority File: 34465218
- WorldCat: E39PBJpYC8JygFwFTFPBJdyfMP

title: Harry Houdini

wikitext:
{{Infobox persoon
| naam           = Harry Houdini
| afbeelding     = HarryHoudini-1899.jpg
| onderschrift   = Harry Houdini (1899)
| volledigenaam  =
| geboortenaam   = Ehrich Weiss
| bijnaam        =
| geboorteplaats = [[Boedapest]]
| geboortedatum  = [[24 maart]] [[1874]]
| sterfplaats    = [[Detroit (Michigan)|Detroit]]
| sterfdatum     = [[31 oktober]] [[1926]]
| nationaliteit  = Hongaars-Amerikaans
| land           = {{US}}
| beroep         = [[Goochelen|Goochelaar]]<br>[[Boeienkoning]]
| bekendvan      =
| religie        =
| politiek       =
| zieook         =
| website        =
| handtekening   = HoudiniSig.svg
| portaal        =
}}

'''Harry Houdini''', geboren als '''Ehrich Weiss''' ([[Boedapest]], [[24 maart]] [[1874]] – [[Detroit (Michigan)|Detroit]], [[31 oktober]] [[1926]]), was een [[Oostenrijk-Hongarije|Hongaars]]-[[Verenigde Staten|Amerikaans]] [[Goochelen|goochelaar]] en [[boeienkoning]].

== Levensloop ==
Geboren in Hongarije als zoon van een [[rabbijn]], verhuisde Houdini met zijn familie naar de [[Verenigde Staten]] toen hij vier jaar oud was. Hij groeide op in een groot gezin in de plaats [[Appleton (Wisconsin)|Appleton]] in [[Wisconsin]]. Op dertienjarige leeftijd verhuisde hij met zijn vader naar New York, later volgde de rest van de familie. Hij begon als circusartiest en goochelaar. Weiss koos zijn artiestennaam ''Houdini'' als eerbetoon aan de Franse goochelaar [[Jean Eugène Robert-Houdin]].<ref>{{Citeer web|werk=Historiek.net|titel=Harry Houdini (1874-1926) – De boeienkoning|url=https://historiek.net/harry-houdini-1874-1926/9989/|archiefurl=https://web.archive.org/web/20230727090015/https://historiek.net/harry-houdini-1874-1926/9989/|archiefdatum=2023-07-27 |taal=nl}}</ref>

Nadat hij samen met zijn echtgenote Bess jarenlang rondreisde als weinig succesvolle [[vaudeville (theatervorm)|vaudeville]]artiest, begon zijn doorbraak in 1899, toen hij meer aandacht besteedde aan een onderdeel van zijn repertoire: het ontsnappen uit handboeien. Omdat het publiek meestal aannam dat de gebruikte [[Handboeien|boeien]] geprepareerd waren, maakte die prestatie tot dan toe weinig indruk. In een serie publiciteitsstunts ontsnapte Houdini echter uit politiecellen en uit politiehandboeien door deskundigen aangebracht. Het leverde hem naamsbekendheid op, vooral toen theateragent Martin Beck zich met zijn carrière bemoeide. Beck stelde Houdini in staat om op te treden in de twee ketens van variététheaters die de top van het genre in Amerika vertegenwoordigden: de ''Orpheum''-theaters aan de westkust en de ''Keith''-theaters aan de oostkust. Toen de aandacht voor Houdini na deze succesvolle tournees verslapte, beproefde hij zijn geluk in Europa.

Tijdens de Europese tournee die in 1900 begon, groeide Houdini uit tot de legende die hij tot ver na zijn dood zou blijven. Hij heeft onder andere in Nederland opgetreden. Binnen enkele weken verschenen er Houdini-imitators op de Europese podia. ''The Great Cirnoc'' verscheen tijdens een Houdini-optreden vanuit het publiek met de claim dat niet Houdini, maar hij de originele handboeienkoning was. Houdini maakte hem belachelijk met behulp van ''The Great Bean'': een enorm stel boeien waaruit hij zich schijnbaar moeiteloos wist te bevrijden. ''The Great Cirnoc'' beging vervolgens de fout om Houdini's uitdaging aan te nemen en liet zich eveneens met ''the Great Bean'' ketenen. Zelfs toen Houdini hem toestond om bij zijn ontsnapping de originele sleutels van de boeien te gebruiken, faalde ''The Great Cirnoc''.

Luttele weken later maakte Houdini onverwacht zijn entree tijdens het optreden van een andere concurrent: ene ''Hermann''. De uitdagingen die Houdini aan hem voorstelde werden beantwoord met xenofobe scheldpartijen van Hermann. Dergelijke incidenten zorgden ervoor dat Houdini voortdurend in de publiciteit kwam. Uiteindelijk speelde hij op het imitator-probleem in door zijn broer Theodore naar Europa over te laten komen. Deze bracht vanaf dat moment onder de naam ''Hardeen'' (of: ''Houdini de Tweede'') dezelfde show als Houdini op de planken. Hij zou dat tot ver na Houdini's dood blijven doen.

=== Overlijden ===
Houdini overleed op 52-jarige leeftijd aan een verwaarloosde [[blindedarmontsteking]]. Lange tijd werd verondersteld dat dit een gevolg was van een aantal stompen in zijn maag, die hij kort voor zijn dood toestond om te laten zien hoe sterk zijn buikspieren waren. Medici zijn het er echter over eens dat een appendicitis nooit door dergelijke externe factoren kan worden veroorzaakt. In 1926 bestonden nog geen antibiotica. Zijn ontstoken [[blindedarm]], hoewel operatief verwijderd, had een infectie veroorzaakt, die men niet kon bestrijden. Men probeerde dat door zijn buikholte te spoelen met een zoutoplossing, maar tevergeefs.

== Prestaties ==
[[Bestand:The Master Mystery (trailer) - Burton King - 1919, B.A. Rolfe Photoplays - EYE FLM41533 - OB 685697.webm|thumb|In ''The Master Mystery'' speelde Houdini Quentin Locke, een dappere rechercheur die het kwalijke bedrijf International Patents Incorporated onderzocht. Als ambtenaar van de Verenigde Staten ontsnapte Houdini aan dwangbuis, duikpak en elektrische stoel. Hij doodt een robot met een mens erin, trouwt een mooie vrouw en ontdekt dat hij de zoon was van een bijzondere geleerde. Aflevering uit een serie van 15 films door [[Burton King]]. Duur: 09:39.]]
Diverse prestaties van Houdini zorgen ervoor dat hij nog steeds als een legende wordt beschouwd. Veel van onderstaande acts worden nog steeds in een of andere vorm door goochelaars en illusionisten uitgevoerd. Houdini was degene die ze verzon.

*''The Hindu Needle Trick'' - Voordat Houdini doorbrak als ontsnappingskunstenaar, was de naaldtruc zijn succesvolste act. Houdini slikte voor deze truc een grote hoeveelheid naalden een voor een in, gevolgd door een propje garen. Wanneer hij vervolgens het garen weer uit zijn mond haalde, bleken de naalden daar keurig aan vast geregen.
*''Metamorphosis'' - Bij deze illusie liet Houdini zich door zijn vrouw of assistente in een [[postzak]] met hangslot stoppen. De afgesloten postzak ging weer in een hutkoffer, die met overvalsloten, hangsloten en kettingen werd afgesloten. De kist met daarnaast de assistente werd zeer kort met een gordijn aan het oog onttrokken, waarna Houdini bleek te staan waar eerst de assistente stond. Na het openen van de kist komt de nog steeds afgesloten postzak tevoorschijn. Hierin blijkt de assistente te zitten. Postzak, kist, kettingen en sloten mochten vooraf door het publiek worden onderzocht. Het gordijn bleef volgens de aankondigingsposter slechts drie seconden dicht.
*''Uitdagingen'' - Vanaf 1898 nam Houdini regelmatig de uitdaging aan om zich door politiemensen te laten boeien en/of opsluiten. Slechts één keer lukte het Houdini vervolgens niet om te ontsnappen: in 1899 liet sergeant Waldron van het politiekorps van [[Chicago]] een stel handboeien blokkeren door een loden kogeltje in het slot te laten vallen. Houdini moest zich bij die gelegenheid los laten zagen want zelfs met een sleutel was het slot niet meer open te krijgen. In het vervolg liet hij zich alleen nog boeien wanneer hij tevoren had vastgesteld dat de handboeien met een sleutel konden worden geopend. Houdini's ontsnappingen waren gebaseerd op zijn grote kennis van sloten en op het gebruik van vernuftig verstopte sleuteltjes, ijzeren pinnetjes en andere hulpmiddelen.
*''Ontsnapping uit een [[dwangbuis]]'' - In 1896 zag Houdini voor het eerst een dwangbuis. Het duurde jaren voor hij de methode had ontwikkeld om eruit te ontsnappen. De act werd pas succesvol toen hij dat, in navolging van zijn broer Hardeen, deed in het zicht van het publiek. De vaardigheid om zijn beide schouders tijdelijk uit de kom te lichten speelde een belangrijke rol bij deze ontsnappingen. Toen het publiek niet meer zo onder de indruk was van een dwangbuisontsnapping op zich, verzwaarde Houdini de act door hem uit te voeren terwijl hij ondersteboven aan een takel hing.
*''Water Torture Cell'' (1912) - Hierin liet men Houdini, geboeid, ondersteboven hangend aan een takel, in een grote kist zakken, die gevuld was met water.
*''The Milk Can Escape -'' Men stopte Houdini geboeid in een grote, met water gevulde melkbus, die daarna hermetisch werd afgesloten.
*''Buried Alive -'' nadat in Engeland een [[fakir]] verscheen die zich levend liet begraven en beweerde dit te overleven door zijn [[paranormaal|paranormale]] vermogens, liet Houdini zich ook levend begraven, met de mededeling dat hij het zou overleven zonder gebruik van zulke vermogens. Houdini was uitermate kritisch ten opzichte van [[Charlatan (oplichter)|charlatan]]s die gewone vermogens en trucs lieten doorgaan voor bovennatuurlijke krachten. Houdini bleef zelfs nog veel langer levend begraven dan de fakir. Hij heeft de stunt later herhaald door zich in een speciale kist onderwater op te laten sluiten. Deze stunt is later herhaald door [[James Randi]], een grote fan van Houdini, die daarmee ook in het [[Guinness Book of Records]] kwam.
*''Walking Through a Brick Wall -'' op het podium stond een massieve stenen muur. Nadat het publiek zich ervan had kunnen overtuigen dat de muur geen geheime doorgangen bevatte, werd aan beide zijden van de muur een scherm geplaatst. Houdini verdween achter een van de schermen om vervolgens aan de andere kant van de muur vanachter het andere scherm tevoorschijn te komen.

== Spiritisme ==
[[Bestand:Houdini as ghostbuster (performance poster).jpg|thumb|150px]]
Na de dood van zijn moeder in 1913 raakte Houdini geïnteresseerd in de mogelijkheid om via een [[Medium (esoterie)|medium]] contact te leggen met overledenen. Hij moest echter al snel vaststellen dat alle [[spiritisme|spiritistische]] seances die hij in dat verband bijwoonde, ordinaire goochelshows waren. Omdat hij aan het begin van zijn carrière ook weleens optredens als zogenaamde ''helderziende'' had gedaan, was Houdini uitstekend op de hoogte van de trucs die dergelijke artiesten gebruiken. Vanaf de jaren twintig zocht hij steeds vaker de publiciteit om de praktijken van spiritistische fraudeurs aan de kaak te stellen. De ontmaskering van [[Margery (medium)|Margery]] was daarvan de spectaculairste.

Ondertussen bleef hij de mogelijkheid om werkelijk contact met de doden te leggen, serieus overwegen. Met een aantal van zijn vrienden sprak Houdini in de jaren 1910 af dat elk van hen na hun overlijden een tevoren afgesproken boodschap zou overseinen aan de op aarde achtergeblevenen. Diverse van deze vrienden overleden in de jaren daarna. Houdini ontving nooit een boodschap.

Houdini's belangstelling voor [[spiritisme]] bracht hem in 1919 in contact met de beroemde Britse schrijver [[Arthur Conan Doyle]]. Evenals Houdini was Doyle geïnteresseerd in de mogelijkheid om te communiceren met de doden, maar in tegenstelling tot Houdini was Doyle op dit gebied uitgesproken goedgelovig. De vriendschap die tussen beiden opbloeide liep uiteindelijk een fikse deuk op door een poging van Doyles echtgenote Jean om Houdini in contact te brengen met Houdini's overleden moeder. In een via Lady Doyle door [[automatisch schrift]] tot stand gekomen boodschap zou de geest van Houdini's moeder onder meer een christelijk kruis en een aantal liefhebbende algemeenheden hebben doorgeseind. Uit Houdini's geschokte reactie tijdens deze [[seance]] maakte Doyle op dat de sceptische boeienkoning eindelijk overtuigd was geraakt van de mogelijkheden van spiritisme. Houdini liet later in een brief aan Doyle weten dat zijn verbazing vooral was gewekt doordat zijn uiterst gelovige joodse moeder een christelijk kruis zou hebben getekend. Ook beschouwde hij het vloeiende Engels waarin de boodschappen waren gesteld als een aanwijzing dat hier geen werkelijk contact met zijn overleden moeder was geweest: die beheerste nauwelijks Engels. Ook was Houdini teleurgesteld dat zijn moeder niets over haar verjaardag had gezegd - de seance had namelijk toevalligerwijs op die datum plaatsgevonden.

Arthur Conan Doyle is er altijd van overtuigd gebleven dat Houdini zelf over bovennatuurlijke gaven beschikte, en dat zijn halsstarrigheid een manier was om dat te verbergen.

Na Houdini's dood werden vele pogingen ondernomen om via een seance met hem in contact te treden. Overtuigend resultaat bleef uit, terwijl Houdini tijdens zijn leven nota bene had gezegd: ''Als er één persoon in staat is om na de dood door te komen, dan ben ik het wel''.<ref>{{Citeer nieuws |titel=Houdini's geest zwijgt |url=https://resolver.kb.nl/resolve?urn=ddd:011184502:mpeg21:a0014 |werk=De Volksvriend |datum=1 augustus 1935 |bezochtdatum=2024-02-18 |taal=nl |via=Delpher}}</ref>

== Wetenswaardigheden ==
* In hun beginjaren waren Bess en Harry Houdini bevriend met collega-variétéartiesten Joe en Myra Keaton. Bess was in het bijzonder gehecht aan het pasgeboren zoontje van de Keatons en de Houdini's hebben altijd volgehouden dat zij diens bijnaam ''Buster'' hebben verzonnen. Dit zoontje van Joe en Myra was de latere filmlegende [[Buster Keaton]]. Bess en Harry waren zijn peetouders.
* De film ''[[Death Defying Acts]]'' heeft Harry Houdini als hoofdpersoon.
* Houdini is het grote voorbeeld van [[Hans Klok]]. Zijn show ''The New Houdini'' is geïnspireerd op de trucs van Houdini.
* Houdini is inspiratiebron voor menig pretpark. In het Belgische pretpark [[Bellewaerde Park|Bellewaerde]] is een zogenaamd 'Mad House' te vinden dat [[Magische Huis van Houdini|Het Magische Huis van Houdini]] heet.

=== Verwijzingen in populaire muziek ===
* ''[[Houdini (Dua Lipa)|Houdini]]'' van [[Dua Lipa]] maakt meerdere verwijzingen naar Houdini.
* Houdini wordt genoemd in het nummer ''Satisfyer'' van [[Roxy Dekker]].
* "Houdini" is een nummer van de rapper [[Eminem]].
* "Houdini" is een nummer van [[Robbie Robertson]].

{{Commonscat}}

{{Appendix|2=
----
{{References}}
}}

{{Bibliografische informatie}}

{{DEFAULTSORT:Houdini, Harry}}
[[Categorie:Amerikaans goochelaar]]
[[Categorie:Entertainer]]
[[Categorie:Amerikaans stuntwerker]]
[[Categorie:Pseudoniem]]

title: Algemene informatie

Geboortenaam: Ehrich Weiss

Geboren: 24 maart 1874 · Boedapest

Overleden: 31 oktober 1926 · Detroit

Nationaliteit(en): Hongaars-Amerikaans

Beroep(en): Goochelaar · Boeienkoning


text:
# Hugo de la Calle
Hugo de la Calle Arango (Castrillón, 12 juli 2004) is een Spaans wielrenner.

## Carrière
Als tweedejaars junior werd De la Calle derde in het nationale kampioenschap tijdrijden, achter Ibai Azanza en Nil Aguilera.
In 2023 en 2024 behaalde De la Calle meerdere overwinningen en ereplaatsen in met name het Spaanse amateurcircuit. In juni 2024 werd hij nationaal kampioen op de weg bij de beloften, waarna hij door de Spaanse bond geselecteerd werd voor deelname aan de wegwedstrijd voor beloften op het Europese kampioenschap. In 2025 werd hij prof bij Burgos Burpellet BH. Zijn debuut voor de ploeg maakte hij in de Clàssica Camp de Morvedre.

## Overwinningen
2024
 Spaans kampioen op de weg, Beloften
2025
Jongerenklassement Ronde van Asturië

## Ploegen
- 2025 –  Burgos Burpellet BH

title: Hugo de la Calle

wikitext:
{{Infobox wielrenner
| naam          = Hugo de la Calle
| volledigenaam = Hugo de la Calle Arango
| afbeelding    =
| onderschrift  =
| bijnaam       =
| geboortedatum = [[12 juli]] [[2004]]
| geboortestad  = [[Castrillón]]
| geboorteland  = [[Spanje]]
| sterfdatum    =
| sterfstad     =
| sterfland     =
| nationaliteit =
| lengte        = 180
| ploeg         = [[Burgos Burpellet BH]]
| discipline    = [[Wegwielrennen]]
| specialisatie =
| jaren         = 2025–
| ploegen       = [[Burgos Burpellet BH]]
}}
'''Hugo de la Calle Arango''' ([[Castrillón]], [[12 juli]] [[2004]]) is een [[Spanje|Spaans]] [[Wegwielrennen|wielrenner]].

== Carrière ==
Als tweedejaars junior werd De la Calle derde in het nationale kampioenschap tijdrijden, achter [[Ibai Azanza]] en [[Nil Aguilera]].

In 2023 en 2024 behaalde De la Calle meerdere overwinningen en ereplaatsen in met name het Spaanse amateurcircuit. In juni 2024 werd hij nationaal kampioen op de weg bij de beloften, waarna hij door de Spaanse bond geselecteerd werd voor deelname aan de [[Europese kampioenschappen wielrennen 2024 – Wegwedstrijd mannen beloften|wegwedstrijd voor beloften op het Europese kampioenschap]]. In 2025 werd hij prof bij [[Burgos Burpellet BH]]. Zijn debuut voor de ploeg maakte hij in de [[Clàssica Camp de Morvedre 2025|Clàssica Camp de Morvedre]].

== Overwinningen ==
{{palmares start|1}}
;2024
:[[Bestand:MaillotEspaña.PNG|25px]] Spaans kampioen op de weg, Beloften
;2025
:Jongerenklassement [[Ronde van Asturië]]
{{palmares eind}}

== Ploegen ==
* 2025 – {{ES-VLAG}} [[Burgos-Burpellet-BH/2025|Burgos Burpellet BH]]

{{Appendix|2=
{{Standaardlinks wielrenner}}
----
{{References}}
}}
{{Bibliografische informatie}}

{{DEFAULTSORT:Calle, Hugo de la}}
[[Categorie:Spaans wielrenner]]

title: Persoonlijke informatie

Volledige naam: Hugo de la Calle Arango

Geboorteplaats: Castrillón, Spanje

title: Sportieve informatie

Huidige ploeg: Burgos Burpellet BH

Discipline(s): Wegwielrennen

title: Ploegen

Burgos Burpellet BH

Portaal: Wielersport


text:
# Hoorns (boek)
Hoorns (Engels: Horns) is een fantasyroman uit 2010 van de Amerikaanse schrijver Joe Hill.

## Verhaal
Ig Perrish ontwaakt na een nachtje stappen de volgende ochtend met een zware kater en een paar horens op zijn voorhoofd. Hij ontdekt dat hij daardoor ook diabolische krachten heeft. Mensen vertellen hem zonder aarzelen hun donkerste geheimen. Perrish werd een jaar geleden ten onrechte beschuldigd van moord en verkrachting van zijn jeugdliefde Merrin maar vrijgesproken door gebrek aan bewijs. Hij wordt sindsdien door zijn stadsgenoten gemeden en als een paria behandeld. Hij gebruikt zijn nieuwe krachten om op zoek te gaan naar de echte moordenaar.

## Verfilming
Het boek werd in 2013 verfilmd onder de titel Horns met Daniel Radcliffe in de rol van Ig Perrish.

title: Hoorns (boek)

wikitext:
{{Infobox boek
| naam                    = ''Hoorns''
| afbeelding              =
| onderschrift            =
| cover-op-enwp           = Joehillhorns.jpg
| orig titel              = ''Horns''
| auteur                  = [[Joe Hill]]
| vertaler                = Marcella Houweling
| voorwoord               =
| kaftontwerp             =
| illustraties            =
| land                    = {{US}}
| taal                    = Nederlands
| originele taal          = Engels
| reeks                   =
| onderwerp               =
| genre                   = [[Fantasy (genre)|Fantasy]]
| uitgever                = [[Luitingh]]
| originele uitgever      = William Morrow
| uitgiftedatum           = augustus 2010
| uitgiftedatum origineel = februari 2010
| medium                  = [[Paperback]]
| paginas                 = 430
| grootte                 = 39×231×152 mm
| gewicht                 = 716 gram
| oplage                  =
| isbn                    = 90-245-5950-3
| isbntoelichting         =
| issn                    =
| film                    = ''[[Horns (film)|Horns]]'' (2013)
| voorafgegaan            =
| vervolg                 =
| vorigeboek              =
| volgendeboek            =
| extra portaal           = Fantasy
}}
'''''Hoorns''''' ([[Engels]]: ''Horns'') is een [[fantasy (genre)|fantasyroman]] uit 2010 van de [[Verenigde Staten|Amerikaanse]] schrijver [[Joe Hill]].

==Verhaal==
{{Leeswaarschuwing}}
Ig Perrish ontwaakt na een nachtje stappen de volgende ochtend met een zware kater en een paar horens op zijn voorhoofd. Hij ontdekt dat hij daardoor ook diabolische krachten heeft. Mensen vertellen hem zonder aarzelen hun donkerste geheimen. Perrish werd een jaar geleden ten onrechte beschuldigd van moord en verkrachting van zijn jeugdliefde Merrin maar vrijgesproken door gebrek aan bewijs. Hij wordt sindsdien door zijn stadsgenoten gemeden en als een paria behandeld. Hij gebruikt zijn nieuwe krachten om op zoek te gaan naar de echte moordenaar.

== Verfilming ==
Het boek werd in 2013 verfilmd onder de titel ''[[Horns (film)|Horns]]'' met [[Daniel Radcliffe]] in de rol van Ig Perrish.

{{Appendix|2=
* [https://www.boekbeschrijvingen.nl/hill-joe/hill2.html Joe Hill op ‘boekbeschrijvingen.nl’]
}}

[[Categorie:Fantasyroman]]
[[Categorie:Engelse literatuur (Verenigde Staten)]]
[[Categorie:Roman uit 2010]]
[[Categorie:Verfilmd verhaal]]

title: Hoorns

Oorspronkelijke titel: Horns

Auteur(s): Joe Hill

Vertaler: Marcella Houweling

Land: Verenigde Staten

Taal: Nederlands

Oorspronkelijke taal: Engels

Genre: Fantasy

Uitgever: Luitingh

Oorspronkelijke uitgever: William Morrow

Uitgegeven: augustus 2010

Oorspronkelijk uitgegeven: februari 2010

Medium: Paperback

Gewicht: 716 gram

Portaal: Literatuur · Fantasy


text:
# Ngọc Lý (Bắc Giang)
Ngọc Lý is een xã in het district Tân Yên, een van de districten in de Vietnamese provincie Bắc Giang. De provincie Bắc Giang ligt in het noordoosten van Vietnam, dat ook wel Vùng Đông Bắc wordt genoemd.

title: Ngọc Lý (Bắc Giang)

wikitext:
'''Ngọc Lý''' is een [[xã]]<ref>[https://web.archive.org/web/20120820161058/http://gis.chinhphu.vn/ Ministry of Public Information in Vietnam]</ref> in het [[districten in Vietnam|district]] [[Tân Yên]], een van de districten in de Vietnamese [[provincies van Vietnam|provincie]] [[Bắc Giang (provincie)|Bắc Giang]]. De provincie Bắc Giang ligt in het noordoosten van [[Vietnam]], dat ook wel [[Vùng Đông Bắc]] wordt genoemd.

== Zie ook ==
* [[Lijst van administratieve eenheden in Bắc Giang]]

{{Appendix}}
{{Navigatie district Tân Yên}}
{{Beginnetje|landen & volken|land=Vietnam|2=2012|3=02|4=25}}
{{Coor title|type:city}}

{{DEFAULTSORT:Ngoc Ly}}
[[Categorie:Bắc Giang]]
[[Categorie:Xã in Vietnam]]


text:
# Limenitis lycone
Limenitis lycone is een vlinder uit de onderfamilie Limenitidinae van de familie Nymphalidae. De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1859 door William Chapman Hewitson.

title: Limenitis lycone

wikitext:
{{Taxobox vlinder
| naam = ''Limenitis lycone''
| titelweergave = cursief
| afbeelding =
| familie = [[Nymphalidae]]
| onderfamilie = [[Limenitidinae]]
| geslacht = ''[[Limenitis]]''
| w-naam = ''Limenitis lycone''
| auteur = Hewitson
| datum = 1859
| haakjes =
| commons =
| species =
}}

'''''Limenitis lycone''''' is een [[vlinders|vlinder]] uit de onderfamilie [[Limenitidinae]] van de familie [[Nymphalidae]].<ref>{{Brontabel|9999-Lepindex}}</ref> De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1859 door [[William Chapman Hewitson]].

{{Appendix}}
{{beginnetje|biologie|2013|04|01}}

[[Categorie:Limenitis|lycone]]

title: Limenitis lycone

Familie: Nymphalidae

Onderfamilie: Limenitidinae

Geslacht: Limenitis

title: Soort


text:
# Brestbosch
Het Brestbosch is een natuurgebied ten westen van Boxmeer. Het is in bezit van de Stichting Brabants Landschap en heeft een oppervlakte van 163 ha. Ongeveer 50 ha is beplant met zomereik en 10 ha met grove den. De dennenaanplant dateert van de jaren 30 van de 20e eeuw.
Oorspronkelijk was dit een heide- en veengebied, maar in de loop van de 19e eeuw is dit ontgonnen, waarbij het werd omgezet in een aanplant van eikenhakhout. Voor de afvoer van het hakhout werden lange, rechte lanen aangelegd. Naast hakhout was het bos ook een leverancier van eikenschors voor run, dat werd gebruikt in leerlooierijen.
De hakhoutaanplantingen werden afgewisseld met stukken landbouwgrond. Ook zijn er nog enkele heiderestanten aan te treffen. Omstreeks 1875 stortte de markt voor hakhout als brandstof in, omdat het vervangen werd door steenkool.
Tegenwoordig zijn de hakhoutstobben doorgeschoten. De Oeffeltse Raam en de Oploose Molenbeek stromen door en langs het gebied.
Kenmerkende plantensoorten zijn blauw glidkruid en koningsvaren. Een merkwaardige broedvogel is de houtsnip. Van de vlinders kunnen de bruine eikenpage en kleine ijsvogelvlinder worden genoemd. Er bevinden zich burchten van de das in het gebied. Deze foerageert in de weilandjes en zoekt daar onder meer naar regenwormen.
In 1993 zijn houtsingels aangelegd, en er zijn ook enkele poelen gegraven, waarin onder meer de kamsalamander huist.
Het gebied is deels van het achterland afgesneden door de aanleg van de Rijksweg 73 die er rakelings langs loopt en bovendien een stuk van het gebied heeft aangetast.

title: Brestbosch

wikitext:
{{Infobox natuurgebied
| naam = Brestbosch
| mapname = Noord-Brabant
| km2 = 1,63
| lat_deg = 51
| lat_min = 39
| lat_dir = N
| lon_deg = 5
| lon_min = 56
| lon_dir = E
| beheer = [[Brabants Landschap]]
| locatie = [[Noord-Brabant]]
| dichtbij = [[Boxmeer (plaats)|Boxmeer]]
| detailkaart = Kaart natuurgebied Brestbosch.jpg
| detailkaartonderschrift = Kaart natuurgebied Brestbosch
}}
Het '''Brestbosch''' is een natuurgebied ten westen van [[Boxmeer (plaats)|Boxmeer]]. Het is in bezit van de Stichting [[Brabants Landschap]] en heeft een oppervlakte van 163 ha. Ongeveer 50 ha is beplant met [[zomereik]] en 10 ha met [[grove den]]. De dennenaanplant dateert van de jaren 30 van de 20e eeuw.

Oorspronkelijk was dit een heide- en veengebied, maar in de loop van de 19e eeuw is dit ontgonnen, waarbij het werd omgezet in een aanplant van eiken[[hakhout]]. Voor de afvoer van het hakhout werden lange, rechte lanen aangelegd. Naast hakhout was het bos ook een leverancier van eikenschors voor [[Eek (eik)|run]], dat werd gebruikt in [[leerlooien|leerlooierijen]].
De hakhoutaanplantingen werden afgewisseld met stukken landbouwgrond. Ook zijn er nog enkele heiderestanten aan te treffen. Omstreeks [[1875]] stortte de markt voor hakhout als brandstof in, omdat het vervangen werd door [[steenkool]].

Tegenwoordig zijn de hakhoutstobben doorgeschoten. De [[Oeffeltse Raam]] en de [[Oploose Molenbeek]] stromen door en langs het gebied.

Kenmerkende plantensoorten zijn [[blauw glidkruid]] en [[koningsvaren]]. Een merkwaardige broedvogel is de [[houtsnip]]. Van de vlinders kunnen de [[bruine eikenpage]] en [[kleine ijsvogelvlinder]] worden genoemd. Er bevinden zich burchten van de [[Das (dier)|das]] in het gebied. Deze foerageert in de weilandjes en zoekt daar onder meer naar [[regenworm]]en.

In [[1993]] zijn houtsingels aangelegd, en er zijn ook enkele poelen gegraven, waarin onder meer de [[kamsalamander]] huist.

Het gebied is deels van het achterland afgesneden door de aanleg van de [[Rijksweg 73]] die er rakelings langs loopt en bovendien een stuk van het gebied heeft aangetast.

== Externe link ==
* [https://www.brabantslandschap.nl/ontdek-de-natuur/natuurgebieden/noordoost-brabant/brestbosch/ Brestbosch op brabantslandschap.nl]

{{Coor title dms|51|38|58.59|N|5|55|57.42|E|scale:25000_type:landmark_region:NL}}

[[Categorie:Natuurgebied in Noord-Brabant]]
[[Categorie:Geografie van Land van Cuijk]]

title: Natuurgebied

Natuurgebied: Brestbosch (Noord-Brabant) · Brestbosch

title: Situering

Locatie: Noord-Brabant

Coördinaten: 51° 39′ NB, 5° 56′ OL

Dichtstbijzijnde plaats: Boxmeer

title: Informatie

Beheer: Brabants Landschap

title: Detailkaart

Detailkaart:
Kaart
Kaart natuurgebied Brestbosch


text:
# Ennucula strangei
Ennucula strangei is een tweekleppigensoort uit de familie van de Nuculidae. De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1856 door A. Adams.

title: Ennucula strangei

wikitext:
{{Taxobox
| titelweergave = cursief
| naam = ''Ennucula strangei''
| afbeelding =
| rijk = [[Dieren (biologie)|Animalia]] (Dieren)
| stam = [[Weekdieren|Mollusca]] ([[Weekdieren]])
| klasse = [[Tweekleppigen|Bivalvia]] ([[Tweekleppigen]])
| orde = [[Nuculida]]
| familie = [[Nuculidae]]
| geslacht = ''[[Ennucula]]''
| w-naam = ''Ennucula strangei''
| auteur = A. Adams
| datum = 1856
| haakjes = ja
| commons =
| species =
| worms = 506584
}}
'''''Ennucula strangei''''' is een [[tweekleppigen|tweekleppigensoort]] uit de familie van de [[Nuculidae]].<ref>Huber, M. (2012). <i>Ennucula strangei</i> (A. Adams, 1856). Geraadpleegd via:  World Register of Marine Species op http://www.marinespecies.org/aphia.php?p=taxdetails&id=506584</ref> De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1856 door A. Adams.

{{Appendix}}
{{beginnetje|biologie|2013|03|09}}

[[Categorie:Nuculidae]]

title: Ennucula strangei

Klasse: Bivalvia (Tweekleppigen)

Orde: Nuculida

Familie: Nuculidae

Geslacht: Ennucula

title: Soort


text:
# Amphioplus guangdongensis
Amphioplus guangdongensis is een slangster uit de familie Amphiuridae.
De wetenschappelijke naam van de soort werd in 2004 gepubliceerd door Yulin Liao.

title: Amphioplus guangdongensis

wikitext:
{{Taxobox
| type = dier
| naam = ''Amphioplus guangdongensis''
| titelweergave = cursief
| afbeelding =
| afbeeldingtekst =
| rijk = [[Dieren (biologie)|Animalia]] (Dieren)
| stam = [[Stekelhuidigen|Echinodermata]] (Stekelhuidigen)
| klasse = [[Slangsterren|Ophiuroidea]] (Slangsterren)
| orde = [[Amphilepidida]]
| familie = [[Amphiuridae]]
| geslacht = ''[[Amphioplus]]''
| w-naam = ''Amphioplus guangdongensis''
| auteur = Liao
| datum = 2004
| haakjes =
| origineel =
| worms = 389120
}}

'''''Amphioplus guangdongensis''''' is een [[Slangsterren|slangster]] uit de familie [[Amphiuridae]].

De wetenschappelijke naam van de soort werd in 2004 gepubliceerd door Yulin Liao.

{{Appendix|2=
* Stöhr, S. (2010). ''Amphioplus (Amphioplus) guangdongensis'' Liao, 2004. In: Stöhr, S., O’Hara, T. (Eds) (2010). World Ophiuroidea database. Gebaseerd op informatie uit het [[World Register of Marine Species]], te vinden op http://www.marinespecies.org/aphia.php?p=taxdetails&id=242811.
{{References}}
}}
{{beginnetje|biologie|2011|12|16}}

{{DEFAULTSORT:Amphioplus guangdongensis}}
[[Categorie:Amphilepidida]]

title: Amphioplus guangdongensis

Stam: Echinodermata (Stekelhuidigen)

Klasse: Ophiuroidea (Slangsterren)

Orde: Amphilepidida

Familie: Amphiuridae

Geslacht: Amphioplus

title: Soort


text:
# Zonder titel (Dik Box, Amsterdam-Zuidoost)
Op de kruising van de Reigersbosdreef en de Meerkerkdreef in Amsterdam-Zuidoost staat een titelloos werk van Dik Box, die zichzelf inschaalt als Universal Moving Artists.
Het kunstwerk, een kinetisch object, is een cirkelconstructie van drie aluminium cirkels en staat in het plantsoentje van de rotonde op die kruising. Tot 2002, toen de rotonde werd aangelegd, stond het kunstwerk in de berm van de toen nog aanwezige T kruising.De grootste cirkel is open en staat vast op de grond. In de boog van die grote cirkel is een kleinere cirkel (eveneens open) gemonteerd; deze kleinere cirkel is zo gemonteerd dat zij zich vrij kan bewegen tegenover de grote cirkel. In die kleinere cirkel is de kleinste cirkel op dezelfde wijze gemonteerd zodat zij vrij kan bewegen ten opzichte van de middelgrote en grootste cirkel. De kleinste cirkel is niet open, maar deels gesloten door een rood geschilderd rasterwerk. Door weer en wind, maar ook door zonopkomst en –ondergang ontstaat constant een nieuw interpretatie van beeld en omgeving.
Vanwege de plaatsing op de kruising tussen twee op dijklichamen geplaatste dreven die alleen toegankelijk zijn voor gemotoriseerd verkeer, is het beeld voor voetgangers en fietsers alleen op afstand te bezien.

wikitext:
{{Infobox beeld
| titel      = Zonder titel
| afbeelding = Zonder titel (Dik Box, ZO) (3).jpg
| onderschrift= (juli 2019)
| kunstenaar = [[Dik Box]]
| jaar       = 1991
| materiaal  = aluminium
| hoogte     =
| breedte    =
| diameter   =
| plaats     = [[Amsterdam-Zuidoost]]
| locatie    = Reigersbosdreef
| monumentstatus =
| monumentnummer =
}}
Op de kruising van de Reigersbosdreef en de [[Meerkerkdreef]] in [[Amsterdam-Zuidoost]] staat een '''titelloos werk''' van [[Dik Box]], die zichzelf inschaalt als Universal Moving Artists.

Het [[kunstwerk (artistiek)|kunstwerk]], een kinetisch object, is een cirkelconstructie van drie aluminium cirkels en staat in het plantsoentje van de [[rotonde (verkeer)|rotonde]] op die kruising. Tot 2002, toen de rotonde werd aangelegd, stond het kunstwerk in de berm van de toen nog aanwezige [[T kruising]].De grootste cirkel is open en staat vast op de grond. In de boog van die grote cirkel is een kleinere cirkel (eveneens open) gemonteerd; deze kleinere cirkel is zo gemonteerd dat zij zich vrij kan bewegen tegenover de grote cirkel. In die kleinere cirkel is de kleinste cirkel op dezelfde wijze gemonteerd zodat zij vrij kan bewegen ten opzichte van de middelgrote en grootste cirkel. De kleinste cirkel is niet open, maar deels gesloten door een rood geschilderd rasterwerk. Door weer en wind, maar ook door zonopkomst en –ondergang ontstaat constant een nieuw interpretatie van beeld en omgeving.

Vanwege de plaatsing op de kruising tussen twee op dijklichamen geplaatste dreven die alleen toegankelijk zijn voor gemotoriseerd verkeer, is het beeld voor voetgangers en fietsers alleen op afstand te bezien.

{{Appendix|2=
*[https://amsterdam.kunstwacht.nl/kunstwerken/bekijk/9653-cirkelconstructie Kunstwacht Amsterdam]
*[https://www.buitenbeeldinbeeld.nl/Amsterdam_ZO/Cirkelconstructie.htm Buitenbeeld in beeld]
{{References}}
}}
{{Commonscat|Zonder titel (Dik Box, Amsterdam Zuidoost)}}
{{Coor title dms|52|17|55.03|N|4|58|22.05|E|type:landmark_scale:6250_region:NL}}

[[Categorie:Beeld in Amsterdam-Zuidoost]]

title: Zonder titel

Kunstenaar: Dik Box

Materiaal: aluminium

Locatie: Reigersbosdreef, Amsterdam-Zuidoost

Portaal: Kunst & Cultuur


text:
# Joey Tempest
Joey Tempest, eigenlijk Rolf Magnus Joakim Larsson, (Upplands Väsby, 19 augustus 1963) is de zanger en belangrijkste songschrijver van de Zweedse hardrockband Europe. Op zijn naam staan nummers als The Final Countdown, Rock the Night en  Superstitious.

## Jeugd
Evenals de andere Europe leden, groeide Tempest op in de Stockholmse voorstad Upplands Väsby. Zijn grootste idolen waren Thin Lizzy en Led Zeppelin. In zijn tienerjaren speelde hij in bands als Made In Hong Kong en Roxanne. Hij speelde oorspronkelijk slaggitaar en basgitaar, maar stapte over op leadzang. In 1979 richtte hij, met gitarist John Norum, drummer Tony Reno en bassist Peter Olsson, de band Force op. Drie jaar later veranderden zij de naam naar Europe en wonnen zij de nationale talentenjacht Luciarock. Als prijs wonnen ze een platencontract bij Hot Records.

## Carrière
Op de eerste twee Europe albums zong Tempest niet alleen, maar speelde hij ook synthesizer, tot de band besloot Mic Michaeli aan te nemen in april 1984. Een aantal jaren eerder had Tempest een keyboard geleend van Michaeli, waarop hij de riff van The Final Countdown componeerde. Na een gezamenlijke jamsessie in 1985, hadden Michaeli en Tempest als de ballad Carrie geschreven. In hetzelfde jaar schreef Tempest de soundtrack voor de Zweedse film On the Loose en het nummer Give a Helping Hand voor het benefietproject Swedish Metal Aid. Het nummer werd geproduceerd door toekomstig Europe-lid Kee Marcello. In 1986 schreef en produceerde Tempest het album On of a Kind voor Tone Norum, John Norums jongere zusje. Ook werkte Tempest samen met John Norum op de single We Will Be Strong, van Norums album Face the Truth uit 1992. Dit was de eerste samenwerking tussen Tempest en Norum, sinds diens vertrek bij Europe in november 1986.
Nadat Europe tijdelijk stopte in 1992, bracht Tempest drie soloalbums uit. Het eerste album, A Place to Call Home bevatte een bijdrage van John Norum in het nummer Right to Respect. Diverse nummers op zijn derde soloalbum Joey Tempest werden medegeschreven door Mic Michaeli. In 2004 werd Europes combackalbum, Start from the Dark, uitgebracht, maar daarop de klassieke line-up met John Norum op gitaar. Tot op heden is Joey actief met Europe die vervolgens Secret Society (2006),Last Look at Eden (2009), Bag Of Bones (2012) uitbrachten (plus een aantal live opnames). In 2015 verscheen het album War of Kings.
In 2016 ging de band op tournee, waarbij ze het album The Final Countdown integraal speelden.

## Persoonlijk
Tempest woont momenteel in Londen met zijn vrouw Lisa Worthington-Larsson en hun zoon James Joakim.

## Discografie

### Met Europe
- Europe (1983)
- Wings of tomorrow (1984)
- The final countdown (1986)
- Out of this world (1988)
- Prisoners in paradise (1991)
- Start from the dark (2004)
- Secret society (2006)
- Last look at Eden (2009)
- Bag of Bones (2012)
- War of kings (2015)
- Walk the Earth (2017)

### Solo
- A Place to Call Home (1995)
- Azalea Place (1997)
- Joey Tempest (2002)

title: Joey Tempest

wikitext:
[[Bestand:Joey Tempest in Lakselv 2008.jpg|thumb|right|200px|Joey Tempest in 2008]]
'''Joey Tempest''', eigenlijk Rolf Magnus Joakim Larsson, ([[Upplands Väsby (gemeente)|Upplands Väsby]], [[19 augustus]] [[1963]]) is de [[zanger]] en belangrijkste [[songwriter|songschrijver]] van de Zweedse [[hardrock]]band [[Europe (band)|Europe]]. Op zijn naam staan nummers als [[The Final Countdown (single)|The Final Countdown]], [[Rock the Night]] en [[Superstitious_(Europe)| Superstitious]].<ref>[https://www.imdb.com/name/nm0854649/ Joey Tempest] Internet Movie Datebase. [https://web.archive.org/web/20220715183555/https://www.imdb.com/name/nm0854649/ Gearchiveerd] op 15 juli 2022.</ref>

==Jeugd==
Evenals de andere Europe leden, groeide Tempest op in de Stockholmse voorstad [[Upplands Väsby (plaats)|Upplands Väsby]]. Zijn grootste idolen waren [[Thin Lizzy]] en [[Led Zeppelin]]. In zijn tienerjaren speelde hij in bands als ''Made In Hong Kong'' en ''Roxanne''. Hij speelde oorspronkelijk [[gitaar|slaggitaar]] en [[basgitaar]], maar stapte over op leadzang. In 1979 richtte hij, met gitarist [[John Norum]], [[drumkit|drummer]] Tony Reno en bassist Peter Olsson, de band Force op.<ref name="1982-1992 boekje">The very best of Europe 1982-1992: cd-boekje. Epic Records (EPC 473589-1)</ref> Drie jaar later veranderden zij de naam naar Europe en wonnen zij de nationale talentenjacht ''Luciarock''. Als prijs wonnen ze een platencontract bij Hot Records.<ref name="1982-1992 boekje"/>

==Carrière==
Op de eerste twee Europe albums zong Tempest niet alleen, maar speelde hij ook [[synthesizer]], tot de band besloot Mic Michaeli aan te nemen in april 1984.<ref name="1982-1992 boekje"/> Een aantal jaren eerder had Tempest een keyboard geleend van Michaeli, waarop hij de [[riff]] van ''The Final Countdown'' componeerde.<ref name="1982-1992 boekje"/> Na een gezamenlijke [[jamsessie]] in 1985, hadden Michaeli en Tempest als de [[ballad]] ''Carrie'' geschreven.<ref name="1982-1992 boekje"/> In hetzelfde jaar schreef Tempest de [[soundtrack]] voor de Zweedse [[film (cinematografie)|film]] ''On the Loose'' en het nummer ''Give a Helping Hand'' voor het [[benefiet]]project Swedish Metal Aid. Het nummer werd geproduceerd door toekomstig Europe-lid Kee Marcello.<ref name="1982-1992 boekje"/> In 1986 schreef en produceerde Tempest het album ''On of a Kind'' voor Tone Norum, John Norums jongere zusje.<ref name="1982-1992 boekje"/> Ook werkte Tempest samen met John Norum op de single ''We Will Be Strong'', van Norums album ''Face the Truth'' uit 1992. Dit was de eerste samenwerking tussen Tempest en Norum, sinds diens vertrek bij Europe in november 1986.<ref name="1982-1992 boekje"/>

Nadat Europe tijdelijk stopte in 1992, bracht Tempest drie [[Solo (muziek)|soloalbums]] uit.<ref>[https://web.archive.org/web/20080424011747/http://www.rathole.com/fireworks/18/1.asp Fireworks Magazine 18: Europe] Dave Cocket, 15 april 2008</ref> Het eerste album, ''A Place to Call Home'' bevatte een bijdrage van John Norum in het nummer ''Right to Respect''. Diverse nummers op zijn derde soloalbum ''Joey Tempest'' werden medegeschreven door Mic Michaeli. In 2004 werd Europes combackalbum, ''Start from the Dark'', uitgebracht, maar daarop de klassieke line-up met John Norum op gitaar. Tot op heden{{wanneer?||2019|04|18}} is Joey actief met Europe die vervolgens ''Secret Society'' (2006),''Last Look at Eden'' (2009), ''Bag Of Bones'' (2012) uitbrachten (plus een aantal live opnames). In 2015 verscheen het album War of Kings.

In 2016 ging de band op tournee, waarbij ze het album The Final Countdown integraal speelden.

==Persoonlijk==
Tempest woont momenteel in [[Londen]] met zijn vrouw Lisa Worthington-Larsson en hun zoon James Joakim.

==Discografie==
===Met Europe===
*Europe (1983)
*Wings of tomorrow (1984)
*The final countdown (1986)
*Out of this world (1988)
*Prisoners in paradise (1991)
*Start from the dark (2004)
*Secret society (2006)
*Last look at Eden (2009)
*Bag of Bones (2012)
*War of kings (2015)
*Walk the Earth (2017)

===Solo===
*A Place to Call Home (1995)
*Azalea Place (1997)
*Joey Tempest (2002)

==Externe links==
* [https://www.europetheband.com/ Officiële website van Europe]
* {{Link IMDb naam|id=0854649|label=Joey Tempest}}

{{Appendix}}
{{Bibliografische informatie}}

{{DEFAULTSORT:Tempest, Joey}}
[[Categorie:Zweeds zanger]]
[[Categorie:Rockzanger]]
[[Categorie:Pseudoniem]]


text:
# Dik geleimos
Dik geleimos (Enchylium tenax) is een korstmos uit de familie Collemataceae. Ze heeft een symbiont: de cyanobacterie Nostoc commune.

## Determinatie

### Uiterlijke kenmerken
Dit korstmos heeft een dikke zwarte of donkergroene gelatineuze thallus die variabel in grootte is. Het thallus bereikt gewoonlijk 2–4 cm, maximaal 10 cm in diameter, is bladachtig, in de vorm van kleine rozetten of onregelmatig, liggend tegen het substraat of gedeeltelijk oplopend. De bovenkant is donker olijfgroen tot bruinzwart. Isidiën kunnen aanwezig zijn en zijn dan groot en bolvormig. Apotheciën zijn vaak aanwezig en zijn licht- of donkerrood tot roodbruin of zwart, met een diameter tot 3 mm. Aanvankelijk zijn de apotheciën vlak en later bol.
Het vermenigvuldigt zich als stukjes van het thallus afbreken, of wanneer isidiën, sorediën en apotheciën worden geproduceerd. Het is bestand tegen uitdroging. Het krimpt als het droog is en zwelt op als er water aanwezig is. De verzonken pycnidiën hebben een diameter van 100 tot 200 μm en zijn min of meer bolvormig
Deze soort heeft geen kenmerkende kleurreacties.

### Microscopische kenmerken
De asci zijn meestal achtsporig en zelden met minder sporen. De ascosporen meten 17–26 × 6,5–10,5 μm, zijn drievoudig septaat en submuriform (wandvormig), met puntige of afgeronde uiteinden en blijven permanent kleurloos. De pycnidiën vormen staafvormige pycniosporen met licht gezwollen uiteinden.

## Ecologie
Dik geleimos groeit terrestrisch en op steen. Het is een indicator voor basische gronden. Het wordt vaak aangetroffen op gipsrijke en andere kalkrijke gronden, zoals naast schelpenfietspaadjes.

## Verspreiding
Dik geleimos komt voor in Arctische en gematigde streken op het noordelijk halfrond. Het komt heel algemeen voor in Noord-Amerika en is aanwezig in Europa, Azië en Afrika. In equatoriale regio's komt het alleen voor in Nicaragua, het Arabische schiereiland en Zuid-Iran. Het is zeldzaam op het zuidelijk halfrond (alleen Zuid-Afrika, Australië en het eiland Kerguelen).
In Nederland komt het vrij algemeen voor. Het staat niet op de rode lijst en is niet bedreigd.

title: Dik geleimos

wikitext:
{{Taxobox schimmel
|afbeelding = Collema tenax Jymm.jpg
|afbeeldingtekst =
|stam = [[Ascomycota]] (zakjeszwammen)
|klasse = [[Lecanoromycetes]]
|onderklasse = [[Lecanoromycetidae]]
|orde = [[Peltigerales]]
|familie = [[Collemataceae]]
|geslacht = ''[[Enchylium]]''
|auteur = ([[Olof Peter Swartz|Sw.]]) [[Samuel Frederick Gray|Gray]]
|datum = 1821<ref>{{En}} [http://indexfungorum.org/Names/NamesRecord.asp?RecordID=384620 Index Fungorum]</ref>
|w-naam = ''Enchylium tenax''
|synoniem = ''Collema glaucescens''
''Collema pulposum''
''Collema tenax''
|afbeelding2 = Enchylium tenax 107337271.jpg
|afbeelding2tekst = sporen
}}
'''Dik geleimos''' (''Enchylium tenax'') is een [[korstmos]] uit de familie [[Collemataceae]]. Ze heeft een [[Symbiose|symbiont]]: de [[cyanobacterie]] ''[[Nostoc commune]]''.

== Determinatie ==
=== Uiterlijke kenmerken ===
Dit korstmos heeft een dikke zwarte of donkergroene gelatineuze [[thallus]] die variabel in grootte is. Het thallus bereikt gewoonlijk 2–4 cm, maximaal 10 cm in [[diameter]], is bladachtig, in de vorm van kleine rozetten of onregelmatig, liggend tegen het substraat of gedeeltelijk oplopend. De bovenkant is donker olijfgroen tot bruinzwart. [[Isidium|Isidiën]] kunnen aanwezig zijn en zijn dan groot en bolvormig. [[Apothecium|Apotheciën]] zijn vaak aanwezig en zijn licht- of donkerrood tot roodbruin of zwart, met een diameter tot 3 mm. Aanvankelijk zijn de apotheciën vlak en later bol.

Het vermenigvuldigt zich als stukjes van het thallus afbreken, of wanneer isidiën, [[Soredium|sorediën]] en apotheciën worden geproduceerd. Het is bestand tegen uitdroging. Het krimpt als het droog is en zwelt op als er water aanwezig is. De verzonken [[Pycnidium|pycnidiën]] hebben een diameter van 100 tot 200 μm en zijn min of meer bolvormig

Deze soort heeft geen kenmerkende [[kleurreacties van korstmossen|kleurreacties]].

=== Microscopische kenmerken ===
De [[asci]] zijn meestal achtsporig en zelden met minder [[spore]]n. De [[ascospore]]n meten 17–26 × 6,5–10,5 μm, zijn drievoudig [[septum (schimmel)|septaat]] en submuriform (wandvormig), met puntige of afgeronde uiteinden en blijven permanent kleurloos.<ref>[https://www.dorsetnature.co.uk/pages-lichen/lch-144.html ''Enchylium tenax'' op Dorset Nature]</ref> De pycnidiën vormen staafvormige pycniosporen met licht gezwollen uiteinden.

== Ecologie ==
Dik geleimos groeit terrestrisch en op steen. Het is een indicator voor basische gronden. Het wordt vaak aangetroffen op gipsrijke en andere kalkrijke gronden, zoals naast schelpenfietspaadjes.

== Verspreiding ==
Dik geleimos komt voor in [[Arctische gebieden|Arctische]] en [[gematigde streken]] op het [[noordelijk halfrond]]. Het komt heel algemeen voor in [[Noord-Amerika]] en is aanwezig in [[Europa (werelddeel)|Europa]], [[Azië]] en [[Afrika]]. In [[evenaar|equatoriale]] regio's komt het alleen voor in [[Nicaragua]], het [[Arabische schiereiland]] en Zuid-[[Iran]]. Het is zeldzaam op het [[zuidelijk halfrond]] (alleen [[Zuid-Afrika]], [[Australië (land)|Australië]] en het eiland [[Kerguelen]]).

In Nederland komt het vrij algemeen voor. Het staat niet op de [[rode lijst]] en is niet bedreigd.<ref>[https://www.verspreidingsatlas.nl/4210 BLWG Verspreidingsatlas Korstmossen]. [https://web.archive.org/web/20221007183903/https://www.verspreidingsatlas.nl/4210 Gearchiveerd] op 7 oktober 2022.</ref>

{{Appendix}}

[[Categorie:Collemataceae]]
[[Categorie:Korstmossoort]]

title: Dik geleimos

Rijk: Fungi (Schimmels)

Stam: Ascomycota (zakjeszwammen)

Klasse: Lecanoromycetes

Onderklasse: Lecanoromycetidae

Orde: Peltigerales

Familie: Collemataceae

Geslacht: Enchylium

title: Synoniemen

Portaal: Biologie · Schimmels


text:
# Dourados (microregio)
Dourados is een van de elf microregio's van de Braziliaanse deelstaat Mato Grosso do Sul. Zij ligt in de mesoregio Sudoeste de Mato Grosso do Sul en grenst aan de microregio's Aquidauana, Bodoquena, Campo Grande, Iguatemi en Nova Andradina. De microregio heeft een oppervlakte van ca. 37.359 km². In 2009 werd het inwoneraantal geschat op 477.046.
Vijftien gemeenten behoren tot deze microregio:
- Amambai
- Antônio João
- Aral Moreira
- Caarapó
- Douradina
- Dourados
- Fátima do Sul
- Itaporã
- Juti
- Laguna Carapã
- Maracajú
- Nova Alvorada do Sul
- Ponta Porã
- Rio Brilhante
- Vicentina

Mesoregio's: Centro-Norte de Mato Grosso do Sul · Leste de Mato Grosso do Sul · Pantanal Sul Mato-Grossense · Sudoeste de Mato Grosso do Sul

Microregio's: Alto Taquari · Aquidauana · Baixo Pantanal · Bodoquena · Campo Grande · Cassilândia · Dourados · Iguatemi · Nova Andradina · Paranaíba · Três Lagoas

title: Dourados (microregio)

wikitext:
{{Infobox microregio Brazilië
| microregio = Dourados
| kaart = MatoGrossodoSul Micro Dourados.svg
| deelstaat1 = Mato Grosso do Sul
| oppervlakte = 37.359,114
| inwoners = 477.046
| dichtheid = 12,77
| deelstaat2 = [[Mato Grosso do Sul]]
| mesoregio = [[Sudoeste de Mato Grosso do Sul]]
| atl_gem = 15
}}
'''Dourados''' is een van de elf [[microregio|microregio's]] van de [[Brazilië|Braziliaanse]] deelstaat [[Mato Grosso do Sul]]. Zij ligt in de [[mesoregio]] [[Sudoeste de Mato Grosso do Sul]] en grenst aan de microregio's [[Aquidauana (microregio)|Aquidauana]], [[Bodoquena (microregio)|Bodoquena]], [[Campo Grande (microregio)|Campo Grande]], [[Iguatemi (microregio)|Iguatemi]] en [[Nova Andradina (microregio)|Nova Andradina]]. De microregio heeft een oppervlakte van ca. 37.359 km². In 2009 werd het inwoneraantal geschat op 477.046.

Vijftien gemeenten behoren tot deze microregio:
* [[Amambai]]
* [[Antônio João]]
* [[Aral Moreira]]
* [[Caarapó]]
* [[Douradina (Mato Grosso do Sul)|Douradina]]
* [[Dourados (gemeente)|Dourados]]
* [[Fátima do Sul]]
* [[Itaporã]]
* [[Juti]]
* [[Laguna Carapã]]
* [[Maracajú]]
* [[Nova Alvorada do Sul]]
* [[Ponta Porã]]
* [[Rio Brilhante]]
* [[Vicentina]]

{{Navigatie deelstaat Mato Grosso do Sul}}

[[Categorie:Microregio in Mato Grosso do Sul|Dourados]]

title: Situering

Deelstaat: Mato Grosso do Sul

Mesoregio: Sudoeste de Mato Grosso do Sul

Coördinaten: 24°ZB, 53°WL

title: Algemeen

Portaal: Brazilië


text:
# Reiskostenmethode
De reiskostenmethode (Engels: travel cost method, TCM) is een economische waarderingsmethode die de kosten meet die bezoekers maken om een gebied te bereiken. Soms wordt hierbij ook de reistijd opgeteld, maar het is lastig om daar een waarde aan toe te kennen wanneer mensen voor hun plezier reizen in hun vrije tijd.
Bij de reiskostenmethode worden bezoekers van gebieden gevraagd naar hun herkomst en hun vervoermiddel. Op basis van de verzamelde gegevens wordt een functie geschat die het aantal bezoeken van de individuele bezoeker schat (individuele reiskostenmodel) of een functie die het aantal bezoekers uit een bepaalde herkomstzone schat (zonaal reiskostenmodel). Hierbij is het aantal bezoeken een functie van een aantal variabelen waaronder de reiskosten.

## Algemene toepassingsmogelijkheden
Deze methode is alleen toepasbaar op gebieden die recreatief gebruikt worden. Zij werkt alleen als mensen daadwerkelijk reiskosten maken: zij is niet geschikt wanneer alle bezoekers wandelaars en fietsers zijn. Het lastigste knelpunt van de reiskostenmethode is dat men er eigenlijk geen toekomstige verandering in reisgedrag mee kan meten. Men kan alleen huidige reisgedrag naar een bestaand gebied meten en dat transfereren naar een nieuw toekomstig gebied. Hiermee wordt het voordeel van de reiskostenmethode van revealed preference afgezwakt, want er is nu alleen nog sprake van ‘indirectly revealed preference’.

## Geschiktheid voor ecosysteemfuncties
Met behulp van de reiskostenmethode kan men alleen de recreatieve belevingsfunctie van de natuur waarderen. Alle andere ecosysteemfuncties, zoals regulatiefuncties en de niet-gebruiksfunctie, kan men er niet mee waarderen.

title: Reiskostenmethode

wikitext:
De '''reiskostenmethode''' (Engels: ''travel cost method'', TCM) is een [[economische waarderingsmethode]] die de kosten meet die bezoekers maken om een gebied te bereiken. Soms wordt hierbij ook de reistijd opgeteld, maar het is lastig om daar een waarde aan toe te kennen wanneer mensen voor hun plezier reizen in hun vrije tijd.

Bij de reiskostenmethode worden bezoekers van gebieden gevraagd naar hun herkomst en hun [[vervoermiddel]]. Op basis van de verzamelde gegevens wordt een functie geschat die het aantal bezoeken van de individuele bezoeker schat (individuele reiskostenmodel) of een functie die het aantal bezoekers uit een bepaalde herkomstzone schat (zonaal reiskostenmodel). Hierbij is het aantal bezoeken een functie van een aantal variabelen waaronder de reiskosten.

== Algemene toepassingsmogelijkheden ==
Deze methode is alleen toepasbaar op gebieden die [[recreatie]]f gebruikt worden. Zij werkt alleen als mensen daadwerkelijk reiskosten maken: zij is niet geschikt wanneer alle bezoekers wandelaars en fietsers zijn. Het lastigste knelpunt van de reiskostenmethode is dat men er eigenlijk geen toekomstige verandering in reisgedrag mee kan meten. Men kan alleen huidige reisgedrag naar een bestaand gebied meten en dat transfereren naar een nieuw toekomstig gebied. Hiermee wordt het voordeel van de reiskostenmethode van [[revealed preference]] afgezwakt, want er is nu alleen nog sprake van ‘indirectly revealed preference’.

== Geschiktheid voor ecosysteemfuncties ==
Met behulp van de reiskostenmethode kan men alleen de recreatieve belevingsfunctie van de [[Natuur (kosmos)|natuur]] waarderen. Alle andere ecosysteemfuncties, zoals regulatiefuncties en de niet-gebruiksfunctie, kan men er niet mee waarderen.

[[Categorie:Economische waarderingsmethode]]


text:
# Gurambaspitsmuis
De gurambaspitsmuis (Crocidura phaeura)  is een zoogdier uit de familie van de spitsmuizen (Soricidae). De wetenschappelijke naam van de soort werd voor het eerst geldig gepubliceerd door Osgood in 1936.

## Voorkomen
De soort komt voor in Ethiopië.

title: Gurambaspitsmuis

wikitext:
{{Taxobox zoogdier
| status = EN
| statusbron = 2016
| rl-id = 5580
| afbeelding =
| orde = [[Insecteneters|Eulipotyphla]] (Insecteneters)
| familie = [[Spitsmuizen|Soricidae]] (Spitsmuizen)
| geslacht = ''[[Crocidura]]''
| w-naam = ''Crocidura phaeura''
| auteur = Osgood
| datum = 1936
| haakjes =
| commons = Category:Crocidura phaeura
| species = Crocidura phaeura
}}
De '''gurambaspitsmuis''' (''Crocidura phaeura'')  is een [[Zoogdieren|zoogdier]] uit de [[familie (biologie)|familie]] van de [[Spitsmuizen|spitsmuizen (Soricidae)]]. De wetenschappelijke naam van de soort werd voor het eerst geldig gepubliceerd door Osgood in 1936.
== Voorkomen ==
De soort komt voor in [[Ethiopië]].
{{Appendix}}

[[Categorie:Spitsmuizen]]
[[Categorie:IUCN-status bedreigd]]
[[Categorie:Endemisch dier uit Ethiopië]]

title: Gurambaspitsmuis · IUCN-status: Bedreigd (2016)

Stam: Chordata (Chordadieren)

Klasse: Mammalia (Zoogdieren)

Orde: Eulipotyphla (Insecteneters)

Familie: Soricidae (Spitsmuizen)

Geslacht: Crocidura

title: Soort

Portaal: Biologie · Zoogdieren


text:
# Storena tricolor
Storena tricolor is een spinnensoort in de taxonomische indeling van de mierenjagers (Zodariidae).
Het dier behoort tot het geslacht Storena. De wetenschappelijke naam van de soort werd voor het eerst geldig gepubliceerd in 1908 door Eugène Simon.

title: Storena tricolor

wikitext:
{{Taxobox spin
| naam              = ''Storena tricolor''
| titelweergave     = cursief
| afbeelding        =
| afbeeldingtekst   =
| familie           = [[Mierenjagers|Zodariidae]] (Mierenjagers)
| geslacht          = ''[[Storena]]''
| auteur            = [[Eugène Simon]]
| datum             = 1908
| haakjes           =
}}
'''''Storena tricolor''''' is een [[spinnen (dieren)|spinnen]][[soort]] in de taxonomische indeling van de [[Mierenjagers|mierenjagers (Zodariidae)]].<ref>{{aut|Platnick, Norman I.}} (2010): [http://research.amnh.org/entomology/spiders/catalog/ The world spider catalog], version 10.5. ''American Museum of Natural History''. [https://web.archive.org/web/20090312050907/http://research.amnh.org:80/entomology/spiders/catalog/ Gearchiveerd] op 12 maart 2009.</ref>

Het dier behoort tot het geslacht ''[[Storena]]''. De wetenschappelijke naam van de soort werd voor het eerst geldig gepubliceerd in 1908 door [[Eugène Simon]].

{{Appendix}}
{{beginnetje|biologie|2011|10|21}}

[[Categorie:Storena|tricolor]]

title: Storena tricolor

Klasse: Arachnida (Spinachtigen)

Orde: Araneae (Spinnen)

Familie: Zodariidae (Mierenjagers)

Geslacht: Storena

title: Soort


text:
# Storena redimita
Storena redimita is een spinnensoort in de taxonomische indeling van de mierenjagers (Zodariidae).
Het dier behoort tot het geslacht Storena. De wetenschappelijke naam van de soort werd voor het eerst geldig gepubliceerd in 1905 door Eugène Simon.

title: Storena redimita

wikitext:
{{Taxobox spin
| naam              = ''Storena redimita''
| titelweergave     = cursief
| afbeelding        =
| afbeeldingtekst   =
| familie           = [[Mierenjagers|Zodariidae]] (Mierenjagers)
| geslacht          = ''[[Storena]]''
| auteur            = [[Eugène Simon]]
| datum             = 1905
| haakjes           =
}}
'''''Storena redimita''''' is een [[spinnen (dieren)|spinnen]][[soort]] in de taxonomische indeling van de [[Mierenjagers|mierenjagers (Zodariidae)]].<ref>{{aut|Platnick, Norman I.}} (2010): [http://research.amnh.org/entomology/spiders/catalog/ The world spider catalog], version 10.5. ''American Museum of Natural History''. [https://web.archive.org/web/20090312050907/http://research.amnh.org:80/entomology/spiders/catalog/ Gearchiveerd] op 12 maart 2009.</ref>

Het dier behoort tot het geslacht ''[[Storena]]''. De wetenschappelijke naam van de soort werd voor het eerst geldig gepubliceerd in 1905 door [[Eugène Simon]].

{{Appendix}}
{{beginnetje|biologie|2011|10|21}}

[[Categorie:Storena|redimita]]

title: Storena redimita

title: Soort


text:
# Aalborg Nærbane
Aalborg Nærbane is een treindienst rond de stad Aalborg in Noord-Jutland in Denemarken. De dienst, geopend in 2003, is opgezet met als voorbeeld de Duitse S-bahn.
In de eerste fase bestaat de dienst uit een lijn met een lengte van 29 kilometer met als eindpunten Lindholm in het noorden en Skørping in het zuiden. De dienst maakt gebruik van de bestaande lijnen van Aalborg naar Aarhus en Frederikshavn.
Naast de al bestaande stations Aalborg en Skørping werden er vijf nieuwe stations geopend, deels stations die in de jaren zeventig waren gesloten wegens een gebrek aan reizigers. Tijdens werkdagen wordt een halfuurdienst gereden.

title: Aalborg Nærbane

wikitext:
{|{{Prettytable-SP}}
{{SP-kop|Aalborg Nærbane}}
{{SP-data
| KAART=
| LENGTE= 29
| SPOORWIJDTE= 1435
| MIJ= [[Danske Statsbaner|DSB]]
| AANLEG=
| OPEN=
| SLUIT=
| STATUS= in gebruik
| ELEKTRA= Nee
| SPOREN= 2
| SNELHEID=
| VEILIG=
| DIENST=
}}
{{SP-tabel}}
{{SP|LSTR|||[[Spoorlijn Aalborg - Frederikshavn|van Frederikshavn]]}}
{{SP|BHF||'''[[Station Lindholm|Lindholm]]'''}}
{{SP|eBHF||[[Station Nørresundby|Nørresundby]]}}
{{SP|eABZg+l|||[[Nørresundby Havnebane]]}}
{{SP|hKRZWae|||[[Jernbanebroen over Limfjorden]]}}
{{SP|BHF||'''[[Station Aalborg Vestby|Aalborg Vestby]]'''}}
{{SP|BHF||'''[[Station Aalborg|Aalborg]]'''}}
{{SP|DST|||[[Danske Statsbaner|DSB]] værksteder}}
{{SP|ABZg+l|||Godsbane}}
{{SP|eABZgl|||[[Aalborg Havnebane]]}}
{{SP|SKRZ-Au|||[[Mariendals Mølle Motorvejen]]}}
{{SP|BHF||'''[[Station Skalborg|Skalborg]]'''}}
{{SP|eABZgr|||[[FDB]]'s sidespor}}
{{SP|BHF||'''[[Station Svenstrup|Svenstrup]]'''}}
{{SP|SKRZ-Au|||[[Nordjyske Motorvej]]}}
{{SP|eBHF||[[Station Ellidshøj|Ellidshøj]]}}
{{SP|eHST||[[Station Annerup|Annerup]]}}
{{SP|BHF||'''[[Station Støvring|Støvring]]'''}}
{{SP|BHF||'''[[Station Skørping|Skørping]]'''}}
{{SP|LSTR|||[[Spoorlijn Århus - Aalborg|naar Aarhus]]}}
|}
|}
'''Aalborg Nærbane''' is een treindienst rond de stad [[Aalborg (stad)|Aalborg]] in [[Noord-Jutland (regio)|Noord-Jutland]] in [[Denemarken]]. De dienst, geopend in 2003, is opgezet met als voorbeeld de [[Duitsland|Duitse]] [[Stadtbahn (lightrail)|S-bahn]].

In de eerste fase bestaat de dienst uit een lijn met een lengte van 29 kilometer met als eindpunten [[Station Lindholm|Lindholm]] in het noorden en [[Station Skørping|Skørping]] in het zuiden. De dienst maakt gebruik van de bestaande lijnen van Aalborg naar [[Aarhus (stad)|Aarhus]] en [[Frederikshavn (stad)|Frederikshavn]].

Naast de al bestaande stations [[Station Aalborg|Aalborg]] en Skørping werden er vijf nieuwe stations geopend, deels stations die in de jaren zeventig waren gesloten wegens een gebrek aan reizigers. Tijdens werkdagen wordt een halfuurdienst gereden.

[[Categorie:Spoorlijn in Denemarken]]
[[Categorie:Verkeer en vervoer in Aalborg]]
[[Categorie:Verkeer en vervoer in Rebild]]

title: Aalborg Nærbane

Totale lengte: 29 km

Aangelegd door: DSB

Huidige status: in gebruik

Geëlektrificeerd: Nee

LSTR:
van Frederikshavn
naar Aarhus

BHF:
Lindholm
Aalborg Vestby
Aalborg
Skalborg
Svenstrup
Støvring
Skørping

eBHF: Nørresundby Ellidshøj

eABZg+l: Nørresundby Havnebane

hKRZWae: Jernbanebroen over Limfjorden

DST: DSB værksteder

ABZg+l: Godsbane

eABZgl: Aalborg Havnebane

SKRZ-Au:
Mariendals Mølle Motorvejen
Nordjyske Motorvej

eABZgr: FDB's sidespor

eHST: Annerup