text:
# Blussans
Blussans is een gemeente in het Franse departement Doubs (regio Bourgogne-Franche-Comté) en telt 183 inwoners (2005). De plaats maakt deel uit van het arrondissement Montbéliard.

## Geografie
De oppervlakte van Blussans bedraagt 8,0 km², de bevolkingsdichtheid is 22,9 inwoners per km².

## Demografie
Onderstaande figuur toont het verloop van het inwonertal (bron: INSEE-tellingen).

wikiname: nlwiki

title: Blussans

in_language: nl

wikitext:
{{Infobox gemeente Frankrijk
| plaatsnaam = Blussans
| wapen = [[Bestand:Blason_Blussans.svg|60px]]
| kaart =
| regio = [[Bourgogne-Franche-Comté]]
| departement = [[Doubs (departement)|Doubs]] (25)
| depnr = 25
| arrondissement = [[Arrondissement Montbéliard|Montbéliard]]
| kanton = [[Kanton Bavans|Bavans]]
| jaar = 2005
| inwoners = 183
| dichtheid = 22,9
| oppervlakte = 8,0
| water =
| latitudeGraden = 47
| latitudeMinuten = 26
| latitudeSeconden = 0
| longitudeGraden = 6
| longitudeMinuten = 36
| longitudeSeconden = 0
| E of W = E
| ol of wl = O.L.
| code = 25067
| postcode = 25250
| netnummer =
| hoogteligging = 290 - 482
| aangrenzende gemeenten =
| burgemeester =
| website =
}}
'''Blussans''' is een gemeente in het [[Frankrijk|Franse]] departement [[Doubs (departement)|Doubs]] (regio [[Bourgogne-Franche-Comté]]) en telt 183 inwoners (2005). De plaats maakt deel uit van het arrondissement [[Arrondissement Montbéliard|Montbéliard]].

== Geografie ==
De oppervlakte van Blussans bedraagt 8,0 km², de bevolkingsdichtheid is 22,9 inwoners per km².
[[Bestand:25067-Blussans-Sols.png|thumb |left |400px |Kaart van de gemeente met de belangrijkste infrastructuur, bodemgebruik en omliggende gemeenten]]
{{Clearleft}}

== Demografie ==
Onderstaande figuur toont het verloop van het inwonertal (bron: [[Institut national de la statistique et des études économiques/Definities|INSEE-tellingen]]).<br />
{{Grafiek inwonertal gemeente Frankrijk|id=25067}}
<!-- Bron: Frans bureau voor statistiek. Cijfers inwoneraantal volgens de definitie "population sans doubles comptes" -->

== Externe links ==
* {{Link INSEE|id=25067}}
{{commonscat}}

{{Coor title dms|47|26|0|N|6|36|0|E|type:adm2nd_scale:25000_region:FR}}

[[Categorie:Gemeente in Doubs]]

title: Situering

Regio: Bourgogne-Franche-Comté

Departement: Doubs (25)

Arrondissement: Montbéliard

Kanton: Bavans

Coördinaten: 47° 26′ NB, 6° 36′ OL

title: Algemeen

title: Overig

title: Detailkaart

Detailkaart: · Locatie in Frankrijk Doubs

title: Foto's

Portaal: Frankrijk


text:
# Adungella major
Adungella major is een rondwormensoort uit de familie van de Ungellidae. De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1967 door Timm.

title: Adungella major

wikitext:
{{Taxobox
| titelweergave = cursief
| naam = ''Adungella major''
| afbeelding =
| rijk = [[Dieren (biologie)|Animalia]] (Dieren)
| stam = [[Rondwormen|Nematoda]] ([[Rondwormen]])
| klasse =
| orde =
| familie = [[Ungellidae]]
| geslacht = ''[[Adungella]]''
| w-naam = ''Adungella major''
| auteur = Timm
| datum = 1967
| haakjes =
| commons =
| species =
| worms = 583839
}}
'''''Adungella major''''' is een [[rondwormen]]soort uit de familie van de [[Ungellidae]].<ref>Vanaverbeke, J. (2012). <i>Adungella major</i> Timm, 1967. In: Deprez, T. et al. (2005). NeMys. World list of free-living nematodes. Geraadpleegd via:  World Register of Marine Species op http://www.marinespecies.org/aphia.php?p=taxdetails&id=583839. [https://web.archive.org/web/20201111192837/http://marinespecies.org/aphia.php?p=taxdetails Gearchiveerd] op 11 november 2020.</ref> De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1967 door Timm.

{{Appendix}}
{{beginnetje|biologie|2013|03|15}}

[[Categorie:Rhabditida]]

title: Adungella major

Rijk: Animalia (Dieren)

Stam: Nematoda (Rondwormen)

Familie: Ungellidae

Geslacht: Adungella

title: Soort

Portaal: Biologie


text:
# Tipulodina xanthippe
Tipulodina xanthippe is een tweevleugelige uit de familie langpootmuggen (Tipulidae). De soort komt voor in het Oriëntaals gebied.

title: Tipulodina xanthippe

wikitext:
{{Taxobox insect
| titelweergave = cursief
| naam = ''Tipulodina xanthippe''
| afbeelding =
| afbeeldingtekst =
| orde = [[Diptera]] (Tweevleugeligen)
| familie = [[Tipulidae]] (Langpootmuggen)
| geslacht = ''[[Tipulodina]]''
| w-naam = ''Tipulodina xanthippe''
| auteur = Alexander
| datum = 1951
| haakjes = ja
| commons =
| species =
}}
'''''Tipulodina xanthippe''''' is een [[Tweevleugeligen|tweevleugelige]] uit de familie [[langpootmuggen]] (Tipulidae). De soort komt voor in het [[Oriëntaals gebied]].

{{Beginnetje|biologie|2=2011|3=07|4=03}}

[[Categorie:Tipulodina|xanthippe]]
[[Categorie:Langpootmug uit het Oriëntaals gebied]]

title: Tipulodina xanthippe

Stam: Arthropoda (Geleedpotigen)

Klasse: Insecta (Insecten)

Orde: Diptera (Tweevleugeligen)

Familie: Tipulidae (Langpootmuggen)

Geslacht: Tipulodina

title: Soort

Portaal: Biologie · Insecten


text:
# Nemotaulius punctatolineatus
Nemotaulius punctatolineatus is een schietmot uit de familie Limnephilidae. De soort komt voor in het Palearctisch gebied.

title: Nemotaulius punctatolineatus

wikitext:
{{Taxobox insect
| titelweergave = cursief
| naam = ''Nemotaulius punctatolineatus''
| afbeelding =
| afbeeldingtekst =
| orde = [[Trichoptera]] (Schietmotten)
| familie = [[Limnephilidae]]
| geslacht = ''[[Nemotaulius]]''
| w-naam = ''Nemotaulius punctatolineatus''
| auteur = AJ Retzius
| datum = 1783
| haakjes = ja
| commons =
| species =
}}
'''''Nemotaulius punctatolineatus''''' is een [[Schietmotten|schietmot]] uit de familie [[Limnephilidae]]. De soort komt voor in het [[Palearctisch gebied]].

{{Beginnetje|biologie|2=2011|3=06|4=25}}

[[Categorie:Schietmot uit het Palearctisch gebied]]
[[Categorie:Limnephilidae]]

title: Nemotaulius punctatolineatus

Orde: Trichoptera (Schietmotten)

Familie: Limnephilidae

Geslacht: Nemotaulius

title: Soort


text:
# Silvio Rojas
Edmundo Silvio Rojas (Porongo, 3 november 1959) is een voormalig Boliviaans voetballer, die speelde als aanvaller.

## Clubcarrière
Rojas beëindigde zijn actieve loopbaan in 1993 bij de Boliviaanse club Club Destroyers uit Santa Cruz de la Sierra na eerder onder meer voor Club Aurora, Club Blooming, Club San José en Real Santa Cruz te hebben gespeeld.

## Interlandcarrière
Rojas speelde in totaal 24 officiële interlands voor Bolivia in de periode 1979-1987, en scoorde vijf keer voor zijn vaderland. Onder leiding van bondscoach Ramiro Blacutt maakte hij zijn debuut op 10 juli 1979 in de vriendschappelijke thuiswedstrijd tegen Paraguay (3-1), net als middenvelder Carlos Borja en verdediger Edgar Vaca. Met La Verde nam Rojas tweemaal deel aan de strijd om de Copa América: en 1983 en 1987.
| Interlands van Silvio Rojas voor Bolivia | Interlands van Silvio Rojas voor Bolivia | Interlands van Silvio Rojas voor Bolivia | Interlands van Silvio Rojas voor Bolivia | Interlands van Silvio Rojas voor Bolivia | Interlands van Silvio Rojas voor Bolivia |
| №                                        | Datum                                    | Wedstrijd                                | Uitslag                                  | Competitie                               | Goals                                    |
| ---------------------------------------- | ---------------------------------------- | ---------------------------------------- | ---------------------------------------- | ---------------------------------------- | ---------------------------------------- |
| 1                                        | 10 Jul 1979                              | Bolivia – Paraguay                       | 3–1                                      | Vriendschappelijk                        | 0                                        |
| 2                                        | 02 Aug 1979                              | Paraguay – Bolivia                       | 2–0                                      | Vriendschappelijk                        | 0                                        |
| 3                                        | 02 Jul 1980                              | Bolivia – Polen                          | 0–1                                      | Vriendschappelijk                        | 0                                        |
| 4                                        | 26 Aug 1980                              | Bolivia – Paraguay                       | 1–1                                      | Vriendschappelijk                        | 0                                        |
| 5                                        | 09 Nov 1980                              | Bolivia – Uruguay                        | 1–3                                      | Vriendschappelijk                        | 0                                        |
| 6                                        | 11 Dec 1980                              | Uruguay – Bolivia                        | 5–0                                      | Vriendschappelijk                        | 0                                        |
| 7                                        | 25 Jan 1981                              | Bolivia – Tsjecho-Slowakije              | 2–1                                      | Vriendschappelijk                        | 0                                        |
| 8                                        | 29 Jan 1981                              | Bolivia – Tsjecho-Slowakije              | 2–5                                      | Vriendschappelijk                        | 0                                        |
| 9                                        | 01 Feb 1981                              | Bolivia – Bulgarije                      | 1–3                                      | Vriendschappelijk                        | 0                                        |
| 10                                       | 22 Feb 1981                              | Bolivia – Brazilië                       | 1–2                                      | WK-kwalificatie                          | 0                                        |
| 11                                       | 19 Jul 1983                              | Bolivia – Chili                          | 1–2                                      | Vriendschappelijk                        | 0                                        |
| 12                                       | 06 Aug 1983                              | Bolivia – Paraguay                       | 1–3                                      | Vriendschappelijk                        | Goal                                     |
| 13                                       | 14 Aug 1983                              | Bolivia – Colombia                       | 0–1                                      | Copa América                             | 0                                        |
| 14                                       | 21 Aug 1983                              | Bolivia – Peru                           | 1–1                                      | Copa América                             | 0                                        |
| 15                                       | 24 Aug 1983                              | Chili – Bolivia                          | 4–2                                      | Vriendschappelijk                        | 0                                        |
| 16                                       | 31 Aug 1983                              | Colombia – Bolivia                       | 2–2                                      | Copa América                             | Goal                                     |
| 17                                       | 04 Sep 1983                              | Peru – Bolivia                           | 2–1                                      | Copa América                             | 0                                        |
| 18                                       | 22 Apr 1985                              | Bolivia – Venezuela                      | 4–1                                      | Vriendschappelijk                        | 0                                        |
| 19                                       | 02 May 1985                              | Bolivia – Peru                           | 0–0                                      | Vriendschappelijk                        | 0                                        |
| 20                                       | 26 May 1985                              | Bolivia – Paraguay                       | 1–1                                      | WK-kwalificatie                          | Goal                                     |
| 21                                       | 02 Jun 1985                              | Bolivia – Brazilië                       | 0–2                                      | WK-kwalificatie                          | 0                                        |
| 22                                       | 09 Jun 1985                              | Paraguay – Bolivia                       | 3–0                                      | WK-kwalificatie                          | 0                                        |
| 23                                       | 30 Jun 1985                              | Brazilië – Bolivia                       | 1–1                                      | WK-kwalificatie                          | 0                                        |
| 24                                       | 23 Jun 1987                              | Uruguay – Bolivia                        | 2–1                                      | Vriendschappelijk                        | 0                                        |

## Erelijst
Club Blooming
- Liga de Boliviano

1984

title: Silvio Rojas

wikitext:
{{Infobox voetballer
| spelernaam                  = Silvio Rojas
| afbeelding                  =
| afbeeldingbreedte           =
| volledigenaam               = {{nowrap|Edmundo Silvio Rojas Aguilera}}
| geboortedatum               = [[3 november]] [[1959]]
| geboortestad                = [[Porongo (gemeente)|Porongo]]
| geboorteland                = [[Bolivia]]
| lengte                      =
| gewicht                     =
| jeugdjaren                  =
| jeugdteams                    =
| huidigeclub                   = ''Gestopt in 1993
| rugnummer                     =
| contracttot                 =
| positie                     = [[aanvaller (voetbal)|Aanvaller]]
| interlandjaren              = 1979–1987
| interlandteam               = {{BOLf}}
| interlandwedstrijden(goals) = 24{{0|00}}(5)
| clubupdate=
| landupdate=
}}
'''Edmundo Silvio Rojas''' ([[Porongo (gemeente)|Porongo]], [[3 november]] [[1959]]) is een voormalig [[Bolivia]]ans voetballer, die speelde als [[aanvaller (voetbal)|aanvaller]].

==Clubcarrière==
Rojas beëindigde zijn actieve loopbaan in [[1993]] bij de Boliviaanse club [[Club Destroyers]] uit [[Santa Cruz de la Sierra (Bolivia)|Santa Cruz de la Sierra]] na eerder onder meer voor [[Club Aurora]], [[Club Blooming]], [[Club San José]] en [[Real Santa Cruz]] te hebben gespeeld.

==Interlandcarrière==
Rojas speelde in totaal 24 officiële interlands voor [[Boliviaans voetbalelftal (mannen)|Bolivia]] in de periode 1979-1987, en scoorde vijf keer voor zijn vaderland. Onder leiding van bondscoach [[Ramiro Blacutt]] maakte hij zijn debuut op [[10 juli]] [[1979]] in de vriendschappelijke thuiswedstrijd tegen [[Paraguayaans voetbalelftal (mannen)|Paraguay]] (3-1), net als middenvelder [[Carlos Fernando Borja|Carlos Borja]] en verdediger [[Edgar Vaca]]. Met ''La Verde'' nam Rojas tweemaal deel aan de strijd om de [[Copa América]]: en [[Copa América 1983|1983]] en [[Copa América 1987|1987]].

{| class="wikitable mw-collapsible mw-collapsed" style=" text-align:center; width:90%;"
! style="text-align:left;" colspan = 6 | Interlands van Silvio Rojas voor {{BOLf}}
|-
! №
! Datum
! Wedstrijd
! Uitslag
! Competitie
! Goals
|-
| '''1 || 10 Jul 1979 || {{BOLf}} – {{PARf-r}} ||bgcolor="ccffcc"|'''3–1 || Vriendschappelijk || 0
|-
| '''2 || 02 Aug 1979 || {{PARf}} – {{BOLf-r}} ||bgcolor="FFD2D6"|'''2–0 || Vriendschappelijk  || 0
|-
| '''3 || 02 Jul 1980 || {{BOLf}} – {{POLf-r}} ||bgcolor="FFD2D6"|'''0–1 || Vriendschappelijk  || 0
|-
| '''4 || 26 Aug 1980 || {{BOLf}} – {{PARf-r}} ||bgcolor="FFECCE"|'''1–1 || Vriendschappelijk  || 0
|-
| '''5 || 09 Nov 1980 || {{BOLf}} – {{URUf-r}} ||bgcolor="FFD2D6"|'''1–3 || Vriendschappelijk  || 0
|-
| '''6 || 11 Dec 1980 || {{URUf}} – {{BOLf-r}} ||bgcolor="FFD2D6"|'''5–0 || Vriendschappelijk  || 0
|-
| '''7 || 25 Jan 1981 || {{BOLf}} – {{TCHf-r}} ||bgcolor="ccffcc"|'''2–1 || Vriendschappelijk  || 0
|-
| '''8 || 29 Jan 1981 || {{BOLf}} – {{TCHf-r}} ||bgcolor="FFD2D6"|'''2–5 || Vriendschappelijk  || 0
|-
| '''9 || 01 Feb 1981 || {{BOLf}} – {{BULf-r}} ||bgcolor="FFD2D6"|'''1–3 || Vriendschappelijk  || 0
|-
| '''10 || 22 Feb 1981 || {{BOLf}} – {{BRAf-r}} ||bgcolor="FFD2D6"|'''1–2 || WK-kwalificatie|| 0
|-
| '''11 || 19 Jul 1983 || {{BOLf}} – {{CHIf-r}} ||bgcolor="FFD2D6"|'''1–2 || Vriendschappelijk  || 0
|-
| '''12 || 06 Aug 1983 || {{BOLf}} – {{PARf-r}} ||bgcolor="FFD2D6"|'''1–3 || Vriendschappelijk || {{goal}}
|-
| '''13 || 14 Aug 1983 || {{BOLf}} – {{COLf-r}} ||bgcolor="FFD2D6"|'''0–1 || Copa América|| 0
|-
| '''14 || 21 Aug 1983 || {{BOLf}} – {{PERf-r}} ||bgcolor="FFECCE"|'''1–1 || Copa América|| 0
|-
| '''15 || 24 Aug 1983 || {{CHIf}} – {{BOLf-r}} ||bgcolor="FFD2D6"|'''4–2 || Vriendschappelijk  || 0
|-
| '''16 || 31 Aug 1983 || {{COLf}} – {{BOLf-r}} ||bgcolor="FFECCE"|'''2–2 || Copa América || {{goal}}
|-
| '''17 || 04 Sep 1983 || {{PERf}} – {{BOLf-r}} ||bgcolor="FFD2D6"|'''2–1 || Copa América|| 0
|-
| '''18 || 22 Apr 1985 || {{BOLf}} – {{VENf-r}} ||bgcolor="ccffcc"|'''4–1 || Vriendschappelijk  || 0
|-
| '''19 || 02 May 1985 || {{BOLf}} – {{PERf-r}} ||bgcolor="FFECCE"|'''0–0 || Vriendschappelijk  || 0
|-
| '''20 || 26 May 1985 || {{BOLf}} – {{PARf-r}} ||bgcolor="FFECCE"|'''1–1 || WK-kwalificatie || {{goal}}
|-
| '''21 || 02 Jun 1985 || {{BOLf}} – {{BRAf-r}} ||bgcolor="FFD2D6"|'''0–2 || WK-kwalificatie|| 0
|-
| '''22 || 09 Jun 1985 || {{PARf}} – {{BOLf-r}} ||bgcolor="FFD2D6"|'''3–0 || WK-kwalificatie || 0
|-
| '''23 || 30 Jun 1985 || {{BRAf}} – {{BOLf-r}} ||bgcolor="FFECCE"|'''1–1 || WK-kwalificatie|| 0
|-
| '''24 || 23 Jun 1987 || {{URUf}} – {{BOLf-r}} ||bgcolor="FFD2D6"|'''2–1 || Vriendschappelijk  || 0
|}

==Erelijst==
;{{BO-VLAG}} Club Blooming
*'''[[Liga de Fútbol Profesional Boliviano|Liga de Boliviano]]'''
: 1984

== Zie ook ==
*[[Lijst van spelers van Club Blooming]]
*[[Lijst van spelers van Club Aurora]]
* [[Lijst van spelers van het Boliviaanse voetbalelftal]]

{{Appendix|2=
* [http://www.worldfootball.net/player_summary/silvio-rojas/ worldfootball]
{{References}}
}}

{{DEFAULTSORT:Rojas, Silvio}}
[[Categorie:Boliviaans voetballer]]

title: Persoonlijke informatie

Volledige naam: Edmundo Silvio Rojas Aguilera

Geboortedatum: 3 november 1959

Geboorteplaats: Porongo, Bolivia

Positie: Aanvaller

title: Clubinformatie

Huidige club: Gestopt in 1993

title: Interlands

Bolivia · 2400(5)

Portaal: Voetbal


text:
# Nepticula trimaculella
Nepticula trimaculella is een vlinder uit de familie van de dwergmineermotten (Nepticulidae). De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1828 door Haworth.

title: Nepticula trimaculella

wikitext:
{{Taxobox vlinder
| titelweergave = cursief
| naam = ''Nepticula trimaculella''
| afbeelding =
| familie = [[Dwergmineermotten|Nepticulidae]] (Dwergmineermotten)
| onderfamilie = [[Nepticulinae]]
| geslacht = ''[[Nepticula]]''
| w-naam = ''Nepticula trimaculella''
| auteur = Haworth
| datum = 1828
| haakjes = ja
| commons =
| species =
}}
'''''Nepticula trimaculella''''' is een [[vlinders|vlinder]] uit de familie van de [[Dwergmineermotten|dwergmineermotten (Nepticulidae)]].<ref>{{Brontabel|9999-Lepindex}}</ref> De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1828 door Haworth.

{{Appendix}}
{{beginnetje|biologie|2013|04|08}}

[[Categorie:Nepticula|trimaculella]]

title: Nepticula trimaculella

Orde: Lepidoptera (Vlinders)

Familie: Nepticulidae (Dwergmineermotten)

Onderfamilie: Nepticulinae

Geslacht: Nepticula

title: Soort


text:
# Ponchelibius sumatranus
Ponchelibius sumatranus is een keversoort uit de familie van de boktorren (Cerambycidae). De wetenschappelijke naam van de soort werd voor het eerst geldig gepubliceerd in 2007 door Komiya & Drumont.

title: Ponchelibius sumatranus

wikitext:
{{Taxobox insect
| naam = ''Ponchelibius sumatranus''
| titelweergave = cursief
| afbeelding =
| afbeeldingtekst =
| orde = [[Kevers|Coleoptera]] (Kevers)
| familie = [[Boktorren|Cerambycidae]] (Boktorren)
| onderfamilie = [[Prioninae]]
| geslacht = ''[[Ponchelibius]]''
| w-naam = ''Ponchelibius sumatranus''
| auteur = Komiya & Drumont
| datum = 2007
| haakjes =
| commons =
| species =
}}
'''''Ponchelibius sumatranus''''' is een [[kevers]]oort uit de familie van de [[Boktorren|boktorren (Cerambycidae)]]. De wetenschappelijke naam van de soort werd voor het eerst geldig gepubliceerd in 2007 door Komiya & Drumont.<ref>{{Brontabel|9999-Cerambycidae}} (bezocht 30 januari 2014)</ref>

{{Appendix}}
{{Beginnetje|biologie|2014|02|18}}

[[Categorie:Boktorren]]

title: Ponchelibius sumatranus

Orde: Coleoptera (Kevers)

Familie: Cerambycidae (Boktorren)

Onderfamilie: Prioninae

Geslacht: Ponchelibius

title: Soort


text:
# Radeberg
Radeberg is een gemeente in de Duitse deelstaat Saksen. De gemeente maakt deel uit van de Landkreis Bautzen. De plaats telt 18.597 inwoners.

## Geboren
- Hartmut Schade (1954), Oost-Duits voetballer

## Galerij
Arnsdorf ·
Bautzen ·
Bernsdorf ·
Bischofswerda ·
Burkau ·
Crostwitz ·
Cunewalde ·
Demitz-Thumitz ·
Doberschau-Gaußig ·
Elsterheide ·
Elstra ·
Frankenthal ·
Göda ·
Großdubrau ·
Großharthau ·
Großnaundorf ·
Großröhrsdorf ·
Großpostwitz ·
Haselbachtal ·
Hochkirch ·
Hoyerswerda ·
Kamenz ·
Königsbrück ·
Königswartha ·
Kubschütz ·
Lauta ·
Laußnitz ·
Lichtenberg ·
Lohsa ·
Malschwitz ·
Nebelschütz ·
Neschwitz ·
Neukirch ·
Neukirch/Lausitz ·
Obergurig ·
Ohorn ·
Ottendorf-Okrilla ·
Oßling ·
Panschwitz-Kuckau ·
Pulsnitz ·
Puschwitz ·
Räckelwitz ·
Radeberg ·
Radibor ·
Ralbitz-Rosenthal ·
Rammenau ·
Schirgiswalde-Kirschau ·
Schmölln-Putzkau ·
Schwepnitz ·
Schönteichen ·
Sohland an der Spree ·
Spreetal ·
Steina ·
Steinigtwolmsdorf ·
Wachau ·
Weißenberg ·
Wiednitz ·
Wilthen ·
Wittichenau

title: Radeberg

wikitext:
{{Infobox Duitse plaats plus
| Art               = Stad
| Wappen            = DEU Radeberg COA.svg
| lat_deg           = 51
| lat_min = 07
| lon_deg           = 13
| lon_min = 55
| Lageplan          = Radeberg_in_BZ.svg
| Bundesland        = Saksen
| Landkreis         = Bautzen
| Höhe              = 250
| Fläche            = 29.74
| Einwohner         = 18769
| Stand             = 2005-04-30
| PLZ               = 01454
| Vorwahl           = 03528, 0351 (Ullersdorf teilw.)
| Kfz               = BZ <small>(alternatief: BIW, HY, KM)</small>
| Gemeindeschlüssel = 14 6 25 480
| Gliederung        = 5 [[Ortsteil]]e
| Straße            = Markt 19
| Website           = [http://www.radeberg.de www.radeberg.de]
| Bürgermeister     = Gerhard Lemm
| Partei            = SPD
| Bürgermeistertitel = Oberbürgermeister
}}
'''Radeberg''' is een [[Duitse gemeente|gemeente]] in de [[Duitsland|Duitse]] [[Deelstaten van Duitsland|deelstaat]] [[Saksen (deelstaat)|Saksen]]. De gemeente maakt deel uit van de [[Landkreis Bautzen]]. De plaats telt {{Statistiek gemeente Duitsland inwoners|14 6 25 480|Saksen}} inwoners.<ref name="inw_statistiek" />

==Geboren==
*[[Hartmut Schade]] (1954), Oost-Duits voetballer

==Galerij==
<gallery mode="packed" widths=150px heights=150px>
Radeberg_marketplace_around_1900.jpg
120318_Radeberg_Rathaus_mit_Postmeilensaeule.jpg
Klippenstein.jpg
Radeberger_Exportbierbrauerei_-_Darreturm.jpg
Radeberg_Grundschule_Stadtmitte.jpg
Radeberg_klippenstein.jpg
Radeberg_Katholische_Kirche.JPG
radeberg_klippenstein.jpg
</gallery>

{{Commonscat|Radeberg}}
{{Appendix}}
{{Navigatie Landkreis Bautzen}}
{{Coor title dms|51|07|0|N|13|55|0|E|type:adm2nd_scale:50000_region:DE}}

[[Categorie:Gemeente in Saksen]]

title: Situering

Deelstaat: Saksen

Landkreis: Bautzen

Coördinaten: 51° 7′ NB, 13° 55′ OL

title: Algemeen

Burgemeester: Gerhard Lemm (SPD)

title: Overig

Netnummers: 03528, 0351 (Ullersdorf teilw.)

Kenteken: BZ (alternatief: BIW, HY, KM)

Stad: 5 Ortsteile

Website: Officiële website

title: Locatie van Radeberg in Bautzen

Locatie van Radeberg in Bautzen: Kaart van Radeberg

Portaal: Duitsland


text:
# Sébastien Le Prestre de Vauban
Sébastien Le Prestre, of Prêtre, Seigneur de Vauban (Saint-Léger-de-Foucheret, 15 mei 1633 – Parijs, 30 maart 1707) was een bekend bouwmeester in Frankrijk van vestingwerken. Hij leefde in de tijd van koning Lodewijk XIV en voerde diens opdrachten uit. Vauban heeft een zeer groot aantal verdedigingswerken gebouwd en verbeterd, die samen een linie vormden langs de toenmalige grenzen van Frankrijk. In 2008 werden twaalf van de door hem gebouwde vestingen door de UNESCO tot werelderfgoed verklaard.
Hij was een maarschalk van Frankrijk.

## Biografie
Vauban werd geboren in het tegenwoordig naar hem genoemde Saint-Léger-Vauban. Vroeger heette dit Saint-Léger-de-Foucheret. Zijn vader Urbain le Prestre, geboren in 1603, huwde in 1630 Edmée Carmignolles en drie jaar later werd Sébastien geboren. Zijn familie was van lage adel. Zijn vader overleed in 1652 en liet weinig na aan Sébastien en zijn zus. Door een reeks van omstandigheden werd hij verder door de Karmelieten in het nabije Semur-en-Auxois opgevoed. Hier werd hij onderwezen in wiskunde, wetenschap en de geometrie.
Op 17-jarige leeftijd ging Vauban dienen onder de Prins van Condé. In 1652 werkte hij aan de versterkingen bij Clermont-en-Argonne en een jaar later was hij actief betrokken bij het beleg van Sainte-Menehould. Hier zwom hij tijdens de aanval de rivier over onder vijandelijk vuur. Wegens zijn getoonde dapperheid kreeg hij een commissie aangeboden (= aanbod om officier te worden), maar deze weigerde hij vanwege zijn armoede. In 1653 werd hij door de koninklijke troepen gevangengenomen. Tijdens zijn gevangenschap overtuigde Jules Mazarin hem ervan om de koning te steunen. In 1655 werd hij door Lodewijk XIV benoemd tot de koninklijke ingenieur (Frans: Ingénieur ordinaire de Roi). Tussen 1653 en 1659 nam hij deel aan 14 belegeringen en werd hierbij diverse malen gewond.
In 1660 huwde hij Jeanne d'Osnay. Haar vader was van oude adel, maar had geen geld. In het huwelijkscontract gaf hij zijn schoonvader geld om zijn schulden af te lossen. Het contract werd op 25 maart 1660 getekend en Sébastien zijn moeder en zus waren allebei afwezig. Vauban vertrok al snel, en de twee zagen elkaar weinig tot haar dood in 1705. Ze kregen twee dochters, Charlotte en Jeanne Françoise, en een zoon die kort na de geboorte overleed.
Vanaf 1662 gaf Lodewijk XIV hem de opdracht om steden en legerplaatsen te versterken, te beginnen met Duinkerke en Rijsel, toen nog Vlaamse steden die Vauban in slechts negen dagen tijd had ingenomen. Daarna was Vauban actief betrokken tijdens de belegeringen gedurende de Hollandse Oorlog, waaronder het beleg van Maastricht en van Ieper.
Na de dood van Louis Nicolas de Clerville in 1677 werd Vauban commissaris-generaal van de Franse vestingen en na de Vrede van Nijmegen werd hij verantwoordelijk voor het versterken van de nieuwe noordgrens van Frankrijk. Hier richtte hij zijn befaamde pré carré in, een militaire bufferzone bestaande uit een dubbele verdedigingslinie van dertig versterkte steden (Duinkerke, Grevelingen, Bergues, Veurne, Ieper, Menen, Rijsel, Arras, Doornik, Condé-sur-l'Escaut, Valenciennes, Le Quesnoy, Maubeuge, Philippeville, Dinant en in het noordwesten tot aan Givet en Stenay in het noordoosten). Daarvoor bouwde hij verschillende nieuwe forten terwijl oude vestingen werden versterkt of gesloopt. De pré carré werd voor het eerst tijdens de Spaanse Successieoorlog gebruikt en bewees al snel zijn waarde.
Tijdens de Negenjarige Oorlog stond hij tijdens het beleg van Namen in 1692 tegenover zijn grootste concurrent in het bouwen van fortificaties: Menno van Coehoorn. Vauban had de aanval zorgvuldig uitgewerkt en beschoot de citadel van hoger gelegen grond. De stad viel na een beleg van 30 dagen. Coehoorn had zich teruggetrokken in het hoogst gelegen fort, waar hij raakte gewond. Het fort gaf zich daarna over en Vauban nam de stad in. Vauban sprak korte tijd later met Coehoorn. Coehoorn gaf zelf de voorkeur aan een directe aanval, ongeacht de verliezen. Vauban koos voor een voorzichtige aanpak, met lange loopgraven langs de vesting waardoor de aanvallers lange tijd buiten schot bleven en de aanval over een breed front kon worden ingezet. Dit leidde tot minder verliezen mede omdat de verdediging zijn inzet niet kon concentreren.
Met de Vrede van Rijswijk (1697) werden kleine grenscorrecties in het oosten van het land noodzakelijk. Alt-Breisach viel de Duitsers toe en een brug over de Rijn maakte Frankrijk op dit punt kwetsbaar. Besloten werd een nieuwe vestingstad te bouwen ten westen van de rivier, dit werd Neuf-Brisach. Vauban maakte hiervoor de plannen. Het werd een bijzonder grote vesting met uitgebreide verdedigingswerken en het werk kwam pas in 1708 gereed.
In januari 1703 werd hij gepromoveerd tot maarschalk van Frankrijk. Korte tijd later was hij nog betrokken bij het beleg van Breisach am Rhein. Vauban haalde de overwinning, maar zijn ster was dalende. Zijn collega's in het leger waren jaloers en de koning was minder loyaal, in 1704 en 1705 was Vauban niet betrokken bij militaire acties.
Naast zijn militaire werken heeft hij ook advies gegeven aan civiele werken zoals het aquaduct van Maintenon in het Canal de l'Eure, een onvoltooid kanaal om het paleis van Versailles van water te voorzien. Omstreeks 1690 gaf hij advies over het Canal du Midi, een kanaal over Frans grondgebied tussen de Middellandse Zee en de Atlantische Oceaan. Vauban bracht omstreeks 1706 een boekje uit met een nieuw plan om de belastingen te hervormen. Hij stelde een rechtvaardige verdeling van de lasten voor waarbij de standensamenleving werd aangevallen omdat de adel en de kerken nauwelijks of geen belasting betaalden. De koning was niet van tevoren op de hoogte gesteld en hij was zeer verbolgen. Hij verbood de publicatie, maar liet Vauban verder met rust. De koning kon Vauban niet in de gevangenis zetten omdat zijn militaire verdiensten voor het land te groot waren, maar de relatie liep wel schade op.
Vauban overleed op 30 maart 1707 in Parijs aan een longontsteking. Hij werd zonder enig eerbetoon begraven in de Église Saint-Hilaire van Bazoches. Na een besluit van Napoleon in 1808 ligt zijn hart in het Hôtel des Invalides in Parijs, waar veel andere prominente Franse militairen zijn begraven.

## Werelderfgoed en overige fortificaties
- Vestingwerken van Vauban

title: Sébastien Le Prestre de Vauban

wikitext:
{{Infobox militair persoon
| naam             = Sébastien Le Pestre de Vauban
| afbeelding       = Sebastien le Prestre de Vauban.png
| onderschrift     = Portret van Vauban
| bijnaam          =
| geboorteplaats   = {{FR-VLAG}} [[Saint-Léger-Vauban|Saint-Léger-de-Foucheret]]
 [[Koninkrijk Frankrijk]]
| geboortedatum    = [[4 mei]] [[1633]]
| sterfplaats      = {{FR-VLAG}} [[Parijs]]
 Koninkrijk Frankrijk
| sterfdatum       = [[30 maart]] [[1707]]
| partij           = Koninkrijk Frankrijk
| onderdeel        =
| dienstjaren      = 1650-1707
| rang             = [[Maarschalk van Frankrijk]]
| eenheid          =
| leiding          =
| veldslagen       = [[La Fronde (opstand)|La Fronde]]
 [[Devolutieoorlog]]
 [[Hollandse Oorlog]]
 [[Negenjarige Oorlog (1688-1697)|Negenjarige Oorlog]]
| onderscheidingen = [[Orde van de Heilige Lodewijk]]
| anderwerk        =
}}
[[Bestand:Carte des sites majeurs de Vauban.svg|thumb|Frankrijk met de vestingen van Vauban, die tot het werelderfgoed behoren]]
[[Bestand:Paralelles vauban (text catala).JPG|thumb|Aanvalsplan van Vauban met lange loopgraven parallel aan de vestingwerken]]
[[Bestand:Vaubaninvalides01.JPG|thumb|Monument voor Vauban in het Hôtel des Invalides]]
'''Sébastien Le Prestre''', of '''Prêtre''', '''Seigneur de Vauban''' ([[Saint-Léger-Vauban|Saint-Léger-de-Foucheret]], [[15 mei]] [[1633]] – [[Parijs]], [[30 maart]] [[1707]]) was een bekend [[architect|bouwmeester]] in [[Frankrijk]] van [[vesting (verdedigingswerk)|vestingwerken]]. Hij leefde in de tijd van [[Lodewijk XIV van Frankrijk|koning Lodewijk XIV]] en voerde diens opdrachten uit. Vauban heeft een zeer groot aantal [[Vestingwerken van Vauban|verdedigingswerken]] gebouwd en verbeterd, die samen een linie vormden langs de toenmalige grenzen van Frankrijk. In 2008 werden twaalf van de door hem gebouwde vestingen door de [[UNESCO]] tot [[werelderfgoed]] verklaard.

Hij was een [[maarschalk van Frankrijk]].

== Biografie ==
Vauban werd geboren in het tegenwoordig naar hem genoemde [[Saint-Léger-Vauban]]. Vroeger heette dit Saint-Léger-de-Foucheret. Zijn vader Urbain le Prestre, geboren in 1603, huwde in 1630 Edmée Carmignolles en drie jaar later werd Sébastien geboren.<ref name=B2>Blomfield, p.2</ref> Zijn familie was van lage adel. Zijn vader overleed in 1652 en liet weinig na aan Sébastien en zijn zus.<ref name=B2/> Door een reeks van omstandigheden werd hij verder door de [[Karmelieten]] in het nabije [[Semur-en-Auxois]] opgevoed. Hier werd hij onderwezen in wiskunde, wetenschap en de geometrie.

Op 17-jarige leeftijd ging Vauban dienen onder de [[Lodewijk II van Bourbon-Condé|Prins van Condé]]. In 1652 werkte hij aan de versterkingen bij [[Clermont-en-Argonne]] en een jaar later was hij actief betrokken bij het beleg van [[Sainte-Menehould]].<ref name=B6>Blomfield, p.6</ref> Hier zwom hij tijdens de aanval de rivier over onder vijandelijk vuur.<ref name=B6/> Wegens zijn getoonde dapperheid kreeg hij een commissie aangeboden (= aanbod om officier te worden), maar deze weigerde hij vanwege zijn armoede.<ref name=B6/> In 1653 werd hij door de koninklijke troepen gevangengenomen. Tijdens zijn gevangenschap overtuigde [[Jules Mazarin]] hem ervan om de koning te steunen. In 1655 werd hij door [[Lodewijk XIV van Frankrijk|Lodewijk XIV]] benoemd tot de koninklijke ingenieur (Frans: ''Ingénieur ordinaire de Roi''). Tussen 1653 en 1659 nam hij deel aan 14 belegeringen en werd hierbij diverse malen gewond.

In 1660 huwde hij Jeanne d'Osnay.<ref name=B11>Blomfield, p.11-12</ref> Haar vader was van oude adel, maar had geen geld. In het huwelijkscontract gaf hij zijn schoonvader geld om zijn schulden af te lossen. Het contract werd op 25 maart 1660 getekend en Sébastien zijn moeder en zus waren allebei afwezig.<ref name=B11/> Vauban vertrok al snel, en de twee zagen elkaar weinig tot haar dood in 1705. Ze kregen twee dochters, Charlotte en Jeanne Françoise, en een zoon die kort na de geboorte overleed.<ref name=B11/>

Vanaf 1662 gaf Lodewijk XIV hem de opdracht om steden en legerplaatsen te versterken, te beginnen met [[Duinkerke]] en [[Rijsel]], toen nog [[Graafschap Vlaanderen|Vlaamse]] steden die Vauban in slechts negen dagen tijd had ingenomen. Daarna was Vauban actief betrokken tijdens de belegeringen gedurende de [[Hollandse Oorlog]], waaronder het [[Beleg van Maastricht (1673)|beleg van Maastricht]] en van [[Beleg van Ieper (1678)|Ieper]].

Na de dood van Louis Nicolas de Clerville in 1677 werd Vauban commissaris-generaal van de Franse vestingen en na de [[Vrede van Nijmegen]] werd hij verantwoordelijk voor het versterken van de nieuwe noordgrens van Frankrijk. Hier richtte hij zijn befaamde ''pré carré'' in, een militaire bufferzone bestaande uit een dubbele verdedigingslinie van dertig versterkte steden ([[Duinkerke]], [[Vestingwallen van Grevelingen|Grevelingen]], [[Bergues]], [[Veurne]], [[Ieper]], [[Menen]], [[Rijsel]], [[Arras]], [[Doornik]], [[Condé-sur-l'Escaut]], [[Valenciennes]], [[Le Quesnoy]], [[Maubeuge]], [[Philippeville]], [[Dinant]] en in het noordwesten tot aan [[Givet]] en [[Stenay]] in het noordoosten). Daarvoor bouwde hij verschillende nieuwe [[fort (vesting)|forten]] terwijl oude vestingen werden versterkt of gesloopt. De ''pré carré'' werd voor het eerst tijdens de [[Spaanse Successieoorlog]] gebruikt en bewees al snel zijn waarde.

Tijdens de [[Negenjarige Oorlog (1688-1697)|Negenjarige Oorlog]] stond hij tijdens het [[Beleg van Namen (1692)|beleg van Namen in 1692]] tegenover zijn grootste concurrent in het bouwen van fortificaties: [[Menno van Coehoorn]]. Vauban had de aanval zorgvuldig uitgewerkt en beschoot de citadel van hoger gelegen grond. De stad viel na een beleg van 30 dagen.<ref name=B126>Blomfield, p.126</ref> Coehoorn had zich teruggetrokken in het hoogst gelegen fort, waar hij raakte gewond.<ref name=B126/> Het fort gaf zich daarna over en Vauban nam de stad in. Vauban sprak korte tijd later met Coehoorn. Coehoorn gaf zelf de voorkeur aan een directe aanval, ongeacht de verliezen. Vauban koos voor een voorzichtige aanpak, met lange loopgraven langs de vesting waardoor de aanvallers lange tijd buiten schot bleven en de aanval over een breed front kon worden ingezet.<ref name=B126/> Dit leidde tot minder verliezen mede omdat de verdediging zijn inzet niet kon concentreren.<ref name=B126/>

Met de [[Vrede van Rijswijk]] (1697) werden kleine grenscorrecties in het oosten van het land noodzakelijk. [[Breisach am Rhein|Alt-Breisach]] viel de Duitsers toe en een brug over de [[Rijn]] maakte Frankrijk op dit punt kwetsbaar.<ref name=B141>Blomfield, p.141-142</ref> Besloten werd een nieuwe vestingstad te bouwen ten westen van de rivier, dit werd [[Neuf-Brisach]]. Vauban maakte hiervoor de plannen. Het werd een bijzonder grote vesting met uitgebreide verdedigingswerken en het werk kwam pas in 1708 gereed.<ref name=B141/>

In januari 1703 werd hij gepromoveerd tot [[maarschalk van Frankrijk]].<ref name=B174>Blomfield, p.174-176</ref> Korte tijd later was hij nog betrokken bij het beleg van [[Breisach am Rhein]]. Vauban haalde de overwinning, maar zijn ster was dalende. Zijn collega's in het leger waren jaloers en de koning was minder loyaal, in 1704 en 1705 was Vauban niet betrokken bij militaire acties.<ref name=B174/>

Naast zijn militaire werken heeft hij ook advies gegeven aan civiele werken zoals het [[aquaduct van Maintenon]] in het [[Canal de l'Eure]], een onvoltooid kanaal om het [[paleis van Versailles]] van water te voorzien.<ref name=B100>Blomfield, p.100-104</ref> Omstreeks 1690 gaf hij advies over het [[Canal du Midi]], een [[Kanaal (waterweg)|kanaal]] over Frans grondgebied tussen de [[Middellandse Zee]] en de [[Atlantische Oceaan]].<ref name=B100/> Vauban bracht omstreeks 1706 een boekje uit met een nieuw plan om de belastingen te hervormen.<ref name=LP>{{Citeer boek |achternaam = Panhuysen |voornaam = Luc |datum = 2017 |titel = Oranje tegen de Zonnekoning : de strijd tussen Willem III en Lodewijk XIV om Europa |uitgever = Atlas Contact |plaats = Amsterdam |ISBN = 9789045023298 |pagina's = p.549}}</ref> Hij stelde een rechtvaardige verdeling van de lasten voor waarbij de standensamenleving werd aangevallen omdat de adel en de kerken nauwelijks of geen belasting betaalden. De koning was niet van tevoren op de hoogte gesteld en hij was zeer verbolgen. Hij verbood de publicatie, maar liet Vauban verder met rust.<ref name=LP/> De koning kon Vauban niet in de gevangenis zetten omdat zijn militaire verdiensten voor het land te groot waren, maar de relatie liep wel schade op.<ref name=LP/>

Vauban overleed op 30 maart 1707 in Parijs aan een [[longontsteking]]. Hij werd zonder enig eerbetoon begraven in de ''Église Saint-Hilaire'' van [[Bazoches]]. Na een besluit van [[Napoleon Bonaparte|Napoleon]] in 1808 ligt zijn hart in het [[Hôtel des Invalides]] in Parijs, waar veel andere prominente Franse militairen zijn begraven.

== Werelderfgoed en overige fortificaties ==
* [[Vestingwerken van Vauban]]

== Literatuur ==
* {{fr}} Vauban [https://books.google.nl/books?id=-V5DAAAAcAAJ&pg=PA144&hl=nl&source=gbs_toc_r&cad=3#v=onepage&q&f=false ''De l'attaque et de la defense des places'', Volume 1 (1737)]
* {{fr}} Vauban [https://books.google.nl/books/about/De_l_attaque_et_de_la_defense_des_places.html?id=q-mNJOws3-0C&redir_esc=y ''De l'attaque et de la defense des places''. volume 2 (1742)]
* James Falkner (2011): ''Marshall Vauban and the Defence of Louis XIV's France'', Pen & Sword Military, Barnsley, {{ISBN|1844159272}}
* Jean Denis G.G. Lepage (2010): ''Vauban and the French Military under Louis XIV'', McFarland & Company, Jefferson, {{ISBN|978-0-7864-4401-4}}
* Sir Reginald Blomfield (1971): ''Sébastien le Prestre de Vauban, 1663–1707'', New York: Barnes & Noble, {{ISBN|0-416-60740-3}}

{{Appendix}}
{{Commons|Sébastien Le Prestre de Vauban}}

{{DEFAULTSORT:Vauban, Sebastien}}
[[Categorie:Frans generaal]]
[[Categorie:Franse adel]]
[[Categorie:Lid van de Académie des sciences]]
[[Categorie:Maarschalk van Frankrijk]]
[[Categorie:Vestingbouwer]]
[[Categorie:17e-eeuws militair]]

title: Sébastien Le Pestre de Vauban

Geboren: 4 mei 1633 · Saint-Léger-de-Foucheret · Koninkrijk Frankrijk

Overleden: 30 maart 1707 · Parijs · Koninkrijk Frankrijk

Land/zijde: Koninkrijk Frankrijk

Rang: Maarschalk van Frankrijk

Slagen/oorlogen: La Fronde · Devolutieoorlog · Hollandse Oorlog · Negenjarige Oorlog

Onderscheidingen: Orde van de Heilige Lodewijk


text:
# Tahitiaans
Tahitiaans (Reo Tahiti) is een van de twee officiële talen die gesproken worden in Frans-Polynesië, waarvan Tahiti het bekendste eiland is. De andere officiële taal van Frans-Polynesië is Frans. Het Tahitiaans is nauw verwant aan het Rarotongaans, het Maori en het Hawaïaans.
Het Tahitiaans wordt vooral gesproken op de Genootschapseilanden, waar Tahiti deel van uitmaakt, op de Australeilanden en de Tuamotueilanden. Ook elders in Oceanië, tot Nieuw-Zeeland toe, wordt de taal gebruikt. Voor de meeste sprekers van de taal is het tegenwoordig hun tweede taal; Frans is gewoonlijk hun moedertaal. De taal functioneert vooral als handelstaal. Gedrukte of elektronische uitgaven in het Tahitiaans zijn zeldzaam. Tot in de 19e eeuw, dienovereenkomstig met andere Polynesische talen, werd de Tahitiaanse taal niet getranscribeerd, zo kende de taal alleen mondelinge overlevering.
Tahitiaans wordt algemeen gebruikt als lingua franca in Frans-Polynesië en telt in totaal ongeveer 125.000 sprekers.

## Status als bedreigde taal
Of een taal met uitsterven bedreigd wordt, hangt minder af van het aantal sprekers dan van de mechanismen die sprekers ertoe drijven hun kinderen in een andere, dominante taal op te voeden. Tahiti werd een Franse kolonie in 1884 en een overzees gebied in 1946. Hoewel er maar 15.000 moedertaalgebruikers van het Frans op het eiland wonen, was dat lange tijd de enige toegelaten taal voor het onderwijs en de administratie. Alleen in de godsdienst is het Tahitiaans doorheen de koloniale periode de dominante taal gebleven. Thans (2006) is Tahitiaans een keuzevak op school en er bestaan enkele immersiescholen. Aan de universiteit worden de meeste cursussen in het Tahitiaans gedoceerd. De twee televisiezenders RFO en TNTV zijn vooral Franstalig met enkele Tahitiaanse programma's. De presidenten Gaston Flosse en vooral Oscar Temaru streefden naar een algemener gebruik van het Tahitiaans in de administratie en andere gebieden.

## Klankenstelsel en alfabet
Tahitiaans telt negen medeklinkers, waarvan er acht ongeveer overeenkomen met de Nederlandse klanken [f], [h], [m], [n], [p], [r], [t] en [v], naast de glottisslag die gewoonlijk als een weglatingsteken (') wordt gespeld. De tien klinkers zijn [a], [e], [i], [o] en [u] (de Nederlandse oe) telkens in een korte en een lange versie; de lange versie wordt gespeld met een macron, een horizontaal streepje boven de letter. Alle lettergrepen zijn open: ze eindigen op een klinker.

## Grammatica
De structuur van het Tahitiaans is erg verschillend van die van Indo-Europese talen zoals het Nederlands, het Engels en het Frans; de oudste verhandelingen over Tahitiaanse grammatica dateren uit de 19de eeuw en zijn geschreven door Engelsen en Fransen, vaak missionarissen met een talent voor talen maar zonder linguistieke vorming. Pas door recenter onderzoek zijn de structuurkenmerken van het Tahitiaans in een objectiever licht geplaatst:
- multifunctionele lexemen: geen strikt onderscheid tussen naamwoorden en werkwoorden; hetzelfde lexeem treedt op als werkwoord of als zelfstandig of bijvoeglijk naamwoord naargelang van de aanwezigheid van partikels
- onveranderlijke woorden: geen grammaticale verbuiging of vervoeging
- belang van het onderscheid tussen handelen en ondergaan (i.t.t. bijvoorbeeld het onderscheid tussen transitieve en intransitieve werkwoorden), wat het Tahitiaans doet aanleunen bij de ergatieve talen
- veelvuldig gebruik van parataxis (waarbij het voor Europeanen verleidelijk is een bijwoordelijke bepaling ten onrechte te interpreteren als voegwoord)

title: Tahitiaans

wikitext:
{{Infobox taal
| naam in Nederlands = Tahitiaans
| naam in taal = Reo Tahiti
| gesproken = [[Frans-Polynesië]]
| sprekers = 150.000
| rang =
| taalfamilie = [[Austronesische talen|Austronesisch]]
:[[Malayo-Polynesische talen]]
| alfabet =
| officieelin = [[Frans-Polynesië]]
| organisatie =
| 639-1 = ty
| 639-2 = tah
| 639-3 = tah
}}
[[Bestand:TahitianLocationMap.jpg|thumb|Gebied waar Tahitiaans gesproken wordt]]
[[Bestand:Church of the Pater Noster ty ja.jpg|thumb|Links het [[Onzevader]] in het Tahitiaans met weglating van de meeste glottisslagen]]
'''Tahitiaans''' (Reo Tahiti) is een van de twee officiële talen die gesproken worden in [[Frans-Polynesië]], waarvan [[Tahiti]] het bekendste eiland is. De andere officiële taal van Frans-Polynesië is [[Frans]]. Het Tahitiaans is nauw verwant aan het [[Rarotonga|Rarotongaans]], het [[Maori (taal)|Maori]] en het [[Hawaïaans]].

Het Tahitiaans wordt vooral gesproken op de ''[[Genootschapseilanden]]'', waar Tahiti deel van uitmaakt, op de [[Australeilanden]] en de [[Tuamotueilanden]]. Ook elders in [[Oceanië]], tot [[Nieuw-Zeeland]] toe, wordt de taal gebruikt. Voor de meeste sprekers van de taal is het tegenwoordig hun tweede taal; Frans is gewoonlijk hun moedertaal. De taal functioneert vooral als handelstaal. Gedrukte of elektronische uitgaven in het Tahitiaans zijn zeldzaam. Tot in de [[19e eeuw]], dienovereenkomstig met andere Polynesische talen, werd de Tahitiaanse taal niet getranscribeerd, zo kende de taal alleen mondelinge overlevering.

Tahitiaans wordt algemeen gebruikt als [[lingua franca]] in Frans-Polynesië en telt in totaal ongeveer 125.000 sprekers.<ref name="crystal">{{Citeer boek|achternaam=Crystal|voornaam=David|datum=1997|titel=The Cambridge Encyclopedia of Language, 2nd edition|hoofdstuk= Hoofdstuk 52: Other Families|uitgever=Cambridge University Press|plaats=Cambridge|ISBN=0-521-550505|pagina=321|taal=en}} Crystal zelf waarschuwt elders in zijn boek dat het aantal sprekers van een taal met zowel definitie- als meetproblemen kampt. Lazard en Peltzer (2000) gewagen van "70% van de 220.000 inwoners van Frans-Polynesië," dus iets meer dan 150.000.</ref>

==Status als bedreigde taal==
Of een taal met uitsterven bedreigd wordt, hangt minder af van het aantal sprekers dan van de mechanismen die sprekers ertoe drijven hun kinderen in een andere, dominante taal op te voeden. Tahiti werd een Franse kolonie in 1884 en een overzees gebied in 1946. Hoewel er maar 15.000 moedertaalgebruikers van het Frans op het eiland wonen, was dat lange tijd de enige toegelaten taal voor het onderwijs en de administratie. Alleen in de godsdienst is het Tahitiaans doorheen de koloniale periode de dominante taal gebleven. Thans (2006) is Tahitiaans een keuzevak op school en er bestaan enkele immersiescholen. Aan de universiteit worden de meeste cursussen in het Tahitiaans gedoceerd. De twee televisiezenders RFO en TNTV zijn vooral Franstalig met enkele Tahitiaanse programma's. De presidenten [[Gaston Flosse]] en vooral [[Oscar Temaru]] streefden naar een algemener gebruik van het Tahitiaans in de administratie en andere gebieden.<ref name="lawrence">{{Citeer web |url=https://sil-philippines-languages.org/ical/papers/rutter-language%20endangerment.pdf|titel=Going French, Going Tahitian: The Tahitianization of French Polynesia|bezochtdatum=2021-10-20|auteur=Rutter, "Kenji" Lawrence|datum=2006|formaat=PDF|werk=Tenth International Conference on Austronesian Linguistics, 17-20 januari 2006, Palawan, Filipijnen|taal=en}}</ref>

==Klankenstelsel en alfabet==
Tahitiaans telt negen medeklinkers, waarvan er acht ongeveer overeenkomen met de Nederlandse klanken [f], [h], [m], [n], [p], [r], [t] en [v], naast de [[glottisslag]] die gewoonlijk als een [[Apostrof (leesteken)|weglatingsteken]] (') wordt gespeld. De tien klinkers zijn [a], [e], [i], [o] en [u] (de Nederlandse ''oe'') telkens in een korte en een lange versie; de lange versie wordt gespeld met een [[Macron (diakriet)|macron]], een horizontaal streepje boven de letter. Alle [[Lettergreep|lettergrepen]] zijn open: ze eindigen op een klinker.<ref name="tryon">{{Citeer boek|achternaam=Tryon|voornaam=D.T.|datum=1970|titel=Conversational Tahitian: An Introduction to the Tahitian Language of French Polynesia|hoofdstuk=Les 1: Pronunciation|uitgever=Australian National University Press|plaats=Canberra|pagina's=1-7|taal=en}}</ref>

==Grammatica==
De structuur van het Tahitiaans is erg verschillend van die van [[Indo-Europese talen]] zoals het Nederlands, het Engels en het Frans; de oudste verhandelingen over Tahitiaanse grammatica dateren uit de 19de eeuw en zijn geschreven door Engelsen en Fransen, vaak [[missionaris]]sen met een talent voor talen maar zonder linguistieke vorming. Pas door recenter onderzoek zijn de structuurkenmerken van het Tahitiaans in een objectiever licht geplaatst:<ref name="lazard">{{Citeer boek|achternaam=Lazard|voornaam=Gilbert|medeauteurs=Peltzer, Louise|datum=2000|titel=Structure de la langue tahitienne|hoofdstuk=Introduction|uitgever=Editions Peeters|plaats=Parijs, Leuven|ISBN=2-87723-538-6|pagina's=7-11|taal=fr}}</ref>
* multifunctionele [[Lexeem|lexemen]]: geen strikt onderscheid tussen [[naamwoord]]en en [[werkwoord]]en; hetzelfde lexeem treedt op als werkwoord of als zelfstandig of bijvoeglijk naamwoord naargelang van de aanwezigheid van partikels
* onveranderlijke woorden: geen grammaticale [[Declinatie (taalkunde)|verbuiging]] of [[vervoeging]]
* belang van het onderscheid tussen handelen en ondergaan (i.t.t. bijvoorbeeld het onderscheid tussen [[Transitiviteit (taalkunde)|transitieve]] en intransitieve werkwoorden), wat het Tahitiaans doet aanleunen bij de [[Ergatief-absolutieve taal|ergatieve talen]]
* veelvuldig gebruik van [[parataxis]] (waarbij het voor Europeanen verleidelijk is een bijwoordelijke bepaling ten onrechte te interpreteren als voegwoord)

{{Appendix}}
{{Commonscat|Tahitian language}}
{{InterWiki|code=ty|naam=Tahitiaanse}}

[[Categorie:Tahiti]]
[[Categorie:Natuurlijke taal]]
[[Categorie:Taal in Frankrijk]]
[[Categorie:Oost-Malayo-Polynesische taalfamilie]]

title: Tahitiaans · Reo Tahiti

Gesproken in: Frans-Polynesië

Taalfamilie: Austronesisch Malayo-Polynesische talen

Alfabet: Latijns alfabet

title: Officiële status

Officieel in: Frans-Polynesië

title: Taalcodes

ISO 639-1: ty

ISO 639-2: tah

ISO 639-3: tah

Portaal: Taal


text:
# Symfonie nr. 2 (Atterberg)
Kurt Atterberg voltooide zijn eerste versie van zijn Symfonie nr. 2 in 1912.

## Ontstaan en opzet
Atterberg, toch voornamelijk traditioneel componist, had een tweedelige symfonie geschreven met een in zijn ogen goed slot. Een derde deel toevoegen zou afbreuk doen aan dat slot. Atterberg liet het werk met het Göteborg Symfonie Orkest horen op 18 december 1912 in Göteborg. Critici waren een andere mening toegedaan: een tweedelige symfonie was toen niet in de mode en zij vonden het werk niet af. Er dreigde dus een onvoltooide symfonie te ontstaan. Atterberg trok de klachten van de critici aan en kwam later toch met een derde deel. Atterberg was populairder in Duitsland dan in eigen land en zo werd de eerste officiële uitvoering van de “complete” driedelige Symfonie nr. 2 gegeven in Sondershausen. Carl Corbach leidde de Fürstliche Hofkapelle op 27 juli 1913. Max von Schillings had het werk al officieus gespeeld in Stuttgart.
De symfonie kent een driedelige opzet:
- Allegro con moto
- Adagio – Presto
- Allegro con fuoco

## Orkestratie
Ook de orkestratie is traditioneel:
- 3 dwarsfluiten (III ook piccolo), 2 hobo’s (II ook althobo), 2 klarinetten (2 ook basklarinet), 2 fagotten
- 4 hoorns, 2 trompetten, 3 trombones, 1 tuba
- pauken,  1 man/vrouw percussie, 1  piano
- violen, altviolen, celli, contrabassen

## Discografie
- Uitgave Swedish Society: Stig Westerberg leidde het Symfonieorkest van de Zweedse Radio in 1967
- Uitgave cpo: Ari Rasilainen leidde het Radiosymfonieorkest van Frankfurt
- Uitgave Chandos: Neeme Järvi leidde het Göteborg Symfonieorkest.

title: Symfonie nr. 2 (Atterberg)

wikitext:
{{Infobox compositie
| titel= Symfonie nr. 2
| afbeelding=
| tekst=
| componist= [[Kurt Atterberg]]
| soortcompositie= symfonie
| geschrevenvoor= symfonieorkest
| toonsoort= [[F-majeur]]
| opusnummer= 6
| andereaanduiding=
| gecomponeerdin= 1911-1913
| première= [[18 december]] [[1912]] 2-delig<br/>[[27 juli]] [[1913]]
| opgedragenaan=
| duur= 40 minuten
| vorige= opus 5: Concert voor viool, altviool, cello en strijkorkest
| volgende= opus 7: [[Vioolconcert (Atterberg)|Vioolconcert]]
| oeuvre=
| afbeelding2=
| onderschrift2=
}}

[[Kurt Atterberg]] voltooide zijn eerste versie van zijn '''Symfonie nr. 2''' in [[1912]].

== Ontstaan en opzet ==
Atterberg, toch voornamelijk traditioneel componist, had een tweedelige symfonie geschreven met een in zijn ogen goed slot. Een derde deel toevoegen zou afbreuk doen aan dat slot. Atterberg liet het werk met het [[Göteborg Symfonie Orkest]] horen op 18 december 1912 in [[Göteborg (stad)|Göteborg]]. Critici waren een andere mening toegedaan: een tweedelige symfonie was toen niet in de mode en zij vonden het werk niet af. Er dreigde dus een onvoltooide symfonie te ontstaan. Atterberg trok de klachten van de critici aan en kwam later toch met een derde deel. Atterberg was populairder in [[Duitsland]] dan in eigen land en zo werd de eerste officiële uitvoering van de “complete” driedelige Symfonie nr. 2 gegeven in [[Sondershausen]]. [[Carl Corbach]] leidde de Fürstliche Hofkapelle op 27 juli 1913. [[Max von Schillings]] had het werk al officieus gespeeld in [[Stuttgart]].

De symfonie kent een driedelige opzet:
* [[Allegro (muziektempo)|Allegro]] con moto
* [[adagio (muziektempo)|Adagio]] – [[Presto (muziekterm)|Presto]]
* Allegro [[con fuoco]]

== Orkestratie ==
Ook de orkestratie is traditioneel:
*3 [[dwarsfluit]]en (III ook [[piccolo (fluit)|piccolo]]), 2 [[hobo (instrument)|hobo’s]] (II ook [[althobo]]), 2 [[klarinet]]ten (2 ook [[basklarinet]]), 2 [[fagot]]ten
*4 [[hoorn (instrument)|hoorns]], 2 [[trompet]]ten, 3 [[trombone]]s, 1 [[tuba (instrument)|tuba]]
*[[pauk]]en,  1 man/vrouw [[percussie]], 1 [[piano (instrument)| piano]]
*[[viool (hoofdbetekenis)|violen]], [[altviool|altviolen]], [[cello|celli]], [[contrabas]]sen

== Discografie ==
*Uitgave [[Swedish Society]]: [[Stig Westerberg]] leidde het [[Symfonieorkest van de Zweedse Radio]] in 1967
*Uitgave [[cpo (platenlabel)|cpo]]: [[Ari Rasilainen]] leidde het [[Radiosymfonieorkest van Frankfurt]]
*Uitgave [[Chandos (muzieklabel)|Chandos]]: [[Neeme Järvi]] leidde het [[Göteborg Symfonieorkest]].

{{Appendix|2=
*Uitgave [[Swedish Society]]
*mic.se (Zweedse muziekcentrale)
}}

[[Categorie:Symfonie van Kurt Atterberg| 02]]
[[Categorie:Compositie voltooid in 1913]]

title: Symfonie nr. 2

Componist: Kurt Atterberg

Soort compositie: symfonie

Gecomponeerd voor: symfonieorkest

Toonsoort: F-majeur

Première: 18 december 1912 2-delig · 27 juli 1913

Duur: 40 minuten

Volgende werk: opus 7: Vioolconcert

Portaal: Klassieke muziek


text:
# Urnalana thysanotus
Urnalana thysanotus is een krabbensoort uit de familie van de Leucosiidae. De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1976 door George & M. Clark.

title: Urnalana thysanotus

wikitext:
{{Taxobox
| titelweergave = cursief
| naam = ''Urnalana thysanotus''
| afbeelding =
| rijk = [[Dieren (biologie)|Animalia]] (Dieren)
| stam = [[Geleedpotigen|Arthropoda]] ([[Geleedpotigen]])
| klasse = [[Malacostraca]]
| orde = [[Decapoda]]
| familie = [[Leucosiidae]]
| geslacht = ''[[Urnalana]]''
| w-naam = ''Urnalana thysanotus''
| auteur = George & M. Clark
| datum = 1976
| haakjes = ja
| commons =
| species =
| worms = 441417
}}
'''''Urnalana thysanotus''''' is een [[krabben]]soort uit de familie van de [[Leucosiidae]].<ref>Davie, P. (2012). <i>Urnalana thysanotus</i> (George & M. Clark, 1976). Geraadpleegd via:  World Register of Marine Species op http://www.marinespecies.org/aphia.php?p=taxdetails&id=441417</ref> De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1976 door George & M. Clark.

{{Appendix}}
{{beginnetje|biologie|2013|03|21}}

[[Categorie:Urnalana|thysanotus]]

title: Urnalana thysanotus

Klasse: Malacostraca

Orde: Decapoda

Familie: Leucosiidae

Geslacht: Urnalana

title: Soort


text:
# Papyrus 124
Papyrus 124 (volgens de nummering van Gregory-Aland) of {\displaystyle {\mathfrak {P}}^{124}}, of P.Oxy. 4845, is een oud Grieks afschrift van het Nieuwe Testament op papyrus. Er zijn nog fragmenten over. Het bevat 2 Korintiërs 11:1-4; 6-9; er zijn slechts twee fragmenten van hetzelfde blad bewaard gebleven. Op grond van het schrifttype wordt een ontstaan in de 6e eeuw aangenomen.
Het wordt bewaard op de Papyrologie-afdeling van de Art, Archaeology and Ancient World Library in Oxford, Verenigd Koninkrijk, nr 4845.

### Officiële registratie
- "Continuation of the Manuscript List" Institute for New Testament Textual Research, Universiteit van Münster. Retrieved April 9, 2008

title: Papyrus 124

wikitext:
{{Infobox manuscript Nieuwe Testament
| soort = Papyrus
| nummer = 124
| afbeelding = POxy v0072 n4845 a 01 hiresp124.jpg
| onderschrift = Papyrus 124, recto
| naam = Oxyrhynchus Papyri; P. Oxy. 4845
| symbool = <math>\mathfrak{P}</math>124
| tekst = [[Tweede brief van Paulus aan de Korintiërs|2 Kor.]] 11:1-4; 6-9
| datering = 6e eeuw.
| taal = [[Oudgrieks|Grieks]]
| vindplaats = [[Oxyrhynchus]] [[Egypte (land)|Egypte]]
| huidige locatie = [[Art, Archaeology and Ancient World Library]], [[Oxford (Verenigd Koninkrijk)]]
| publicatie = J. David Thomas, 2008
| grootte  = [14.5] x [13,5] cm
| teksttype = Alexandrijns?
| categorie = (nog niet ingedeeld; I?)
| soort schrift =
| aantekening =
}}
[[Bestand:POxy v0072 n4845 b 01 hiresp124.jpg|thumb|Papyrus 124 verso]]

'''Papyrus 124''' (volgens de nummering van [[Bijbelse handschriften#Gregory-Aland|Gregory-Aland]]) of <math>\mathfrak{P}^{124}</math>, of P.Oxy. 4845, is een oud [[Oudgrieks|Grieks]] afschrift van het [[Nieuwe Testament]] op [[Papyrus (schrift)|papyrus]]. Er zijn nog fragmenten over. Het bevat [[Tweede brief van Paulus aan de Korintiërs|2 Korintiërs]] 11:1-4; 6-9; er zijn slechts twee fragmenten van hetzelfde blad bewaard gebleven. Op grond van het [[paleografie|schrifttype]] wordt een ontstaan in de 6e eeuw aangenomen.<ref>([[Institute for New Testament Textual Research|INTF]]).</ref>
Het wordt bewaard op de Papyrologie-afdeling van de [[Art, Archaeology and Ancient World Library]] in [[Oxford (Verenigd Koninkrijk)|Oxford]], [[Verenigd Koninkrijk]], nr 4845.

== Zie ook ==
* [[Lijst van Griekse papyri van het Nieuwe Testament]]
* [[Categorieën van manuscripten van het Nieuwe Testament]]
* [[Paleografie]]
* [[Bijbelse handschriften]]
* [[Tekstkritiek van de Bijbel]]

== Noten ==
* {{Bronvermelding anderstalige Wikipedia|taal=en|titel=Papyrus 124|oldid=|datum=20110412}}
{{References}}

== Literatuur ==
* N. Gonis, D. Colomo, ''The Oxyrhynchus Papyri LXXII'' (London: 2008), pagp. 3-6.

==Externe link==
* [http://163.1.169.40/cgi-bin/library?e=q-000-00---0POxy--00-0-0--0prompt-10---4----ded--0-1l--1-20-50---20-help-4845--00031-001-1-0utfZz-8-00&a=d&c=POxy&cl=search&d=HASHe95f783fb711ab2c013ac9 P.Oxy.LXXII 4845] from Papyrology at Oxford's "POxy: Oxyrhynchus Online".

=== Officiële registratie ===
* [http://www.uni-muenster.de/NTTextforschung/KgLSGII09_09_08.pdf#page=2 "Continuation of the Manuscript List"] Institute for New Testament Textual Research, Universiteit van Münster. Retrieved April 9, 2008

{{DEFAULTSORT:Papyrus 124}}
[[Categorie:Griekse papyrus van het Nieuwe Testament]]
[[Categorie:Oxyrhynchus papyri]]
[[Categorie:Universiteit van Oxford]]

title: Papyrus 124

Naam: Oxyrhynchus Papyri; P. Oxy. 4845

Symbool: {\displaystyle {\mathfrak {P}}}124

Datering: 6e eeuw.

Taal: Grieks

Vindplaats: Oxyrhynchus Egypte

Huidige locatie: Art, Archaeology and Ancient World Library, Oxford (Verenigd Koninkrijk)

Publicatie: J. David Thomas, 2008

Teksttype: Alexandrijns?

Categorie: (nog niet ingedeeld; I?)


text:
# Piestopleura flavimanus
Piestopleura flavimanus is een vliesvleugelig insect uit de familie van de Platygastridae. De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1926 door Kieffer.

title: Piestopleura flavimanus

wikitext:
{{Taxobox insect
| titelweergave = cursief
| naam = ''Piestopleura flavimanus''
| afbeelding =
| orde = [[Vliesvleugeligen|Hymenoptera]] (Vliesvleugeligen)
| onderorde =
| familie = [[Platygastridae]]
| geslacht = ''[[Piestopleura]]''
| w-naam = ''Piestopleura flavimanus''
| auteur = Kieffer
| datum = 1926
| haakjes =
| commons =
| species =
}}
'''''Piestopleura flavimanus''''' is een [[Vliesvleugeligen|vliesvleugelig insect]] uit de familie van de [[Platygastridae]].<ref>{{Link Fauna Europaea|id=82428|naam=''Piestopleura flavimanus''}}</ref> De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1926 door Kieffer.

{{Appendix}}
{{beginnetje|biologie|2013|07|06}}

[[Categorie:Platygastridae]]

title: Piestopleura flavimanus

Orde: Hymenoptera (Vliesvleugeligen)

Familie: Platygastridae

Geslacht: Piestopleura

title: Soort


text:
# Philippe Felgen
Philippe Felgen (8 oktober 1975) is een voetbaldoelman uit Luxemburg, die sinds de zomer van 2010 onder contract staat bij CS Pétange.

## Clubcarrière
Felgen speelde in zijn vaderland eerder voor Jeunesse Esch, F91 Dudelange, Etzella Ettelbruck en Progrès Niedercorn.

## Interlandcarrière
Felgen kwam acht keer uit voor de Luxemburgse nationale ploeg in de periode 1998-1999. Hij maakte zijn debuut op 5 juni 1998 in een vriendschappelijke wedstrijd in Mannheim tegen Duitsland, die met 7-0 verloren ging. Zijn laatste interland speelde hij op 10 oktober 1999 in Sofia tegen Bulgarije (3-0). Hij was bij de nationale ploeg de opvolger van Paul Koch.

## Erelijst
- Landskampioen

1996, 1997, 1998, 1999, 2002
- Beker van Luxemburg

1997, 1999, 2000, 2004
- Monsieur Football

1998

title: Philippe Felgen

wikitext:
{{Infobox voetballer
| spelernaam                  = Philippe Felgen
| volledigenaam               =
| afbeelding                  =
| onderschrift                =
| geboortedatum               = [[8 oktober]] [[1975]]
| geboortestad                =
| geboorteland                = [[Luxemburg (land)|Luxemburg]]
| overlijddatum               =
| stadvanoverlijden           =
| landvanoverlijden           =
| lengte                      =
| gewicht                     =
| been                        =
| huidigeclub                 = gestopt
| rugnummer                   =
| positie                     = Doelman
| functie                     =
| huidigeclubfunctie          =
| contracttot                 =
| vorigeclubs                 =
| jeugdjaren                  =
| jeugdteams                  =
| seizoen                     = 1995–2001
2001–2004
2004–2005
2007–2010
2010–2012
| club                        = [[Jeunesse Esch]]
[[F91 Dudelange]]
[[Etzella Ettelbruck]]
[[Progrès Niedercorn]]
[[CS Pétange]]
| wedstr(goals)               =
| interlandjaren              = 1998–1999
| interlandteam               = {{LUXf}}
| interlandwedstrijden(goals) = 8{{0|00}}(0)
| trainersjaren               =
| getraindeclubs              =
| erelijstjaren               =
| erelijst                    =
| clubupdate                  =
| landupdate                  =
}}
'''Philippe Felgen''' ([[8 oktober]] [[1975]]) is een voetbaldoelman uit [[Luxemburg (land)|Luxemburg]], die sinds de zomer van [[2010]] onder contract staat bij [[CS Pétange]].

==Clubcarrière==
Felgen speelde in zijn vaderland eerder voor [[Jeunesse Esch]], [[F91 Dudelange]], [[Etzella Ettelbruck]] en [[Progrès Niedercorn]].<ref>[http://ned.worldfootball.net/spieler_profil/philippe-felgen/ worldfootball]</ref>

==Interlandcarrière==
Felgen kwam acht keer uit voor de [[Luxemburgs voetbalelftal (mannen)|Luxemburgse nationale ploeg]] in de periode 1998-1999.<ref>[http://www.fussball-lux.lu/ fussball-lux]</ref> Hij maakte zijn debuut op [[5 juni]] [[1998]] in een vriendschappelijke wedstrijd in [[Mannheim]] tegen Duitsland, die met 7-0 verloren ging. Zijn laatste interland speelde hij op [[10 oktober]] [[1999]] in [[Sofia (stad)|Sofia]] tegen Bulgarije (3-0). Hij was bij de nationale ploeg de opvolger van [[Paul Koch]].

==Erelijst==
*'''[[Nationaldivision (Luxemburg)|Landskampioen]]
: 1996, 1997, 1998, 1999, 2002
*'''[[Beker van Luxemburg]]'''
: 1997, 1999, 2000, 2004
*'''[[Luxemburgs voetballer van het jaar|Monsieur Football]]'''
: 1998

==Zie ook==
* [[Lijst van spelers van F91 Dudelange]]
* [[Interlands Luxemburgs voetbalelftal 1990-1999]]

{{Appendix|2=
{{References}}
}}
{{Navigatie selectie CS Pétange}}

[[Categorie:Luxemburgs voetballer|Felgen, Philippe]]

title: Persoonlijke informatie

Geboortedatum: 8 oktober 1975

Geboorteplaats: Luxemburg

Positie: Doelman

title: Senioren

Seizoen: Club · W 0(G)

Jeunesse Esch · F91 Dudelange · Etzella Ettelbruck · Progrès Niedercorn · CS Pétange

title: Interlands

Luxemburg · 800(0)


text:
# Tetilla sibirica
Tetilla sibirica is een sponssoort in de taxonomische indeling van de gewone sponzen (Demospongiae). Het lichaam van de spons bestaat uit kiezelnaalden en sponginevezels, en is in staat om veel water op te nemen.
De spons behoort tot het geslacht Tetilla en behoort tot de familie Tetillidae. De wetenschappelijke naam van de soort werd voor het eerst geldig gepubliceerd in 1887 door Fristedt.

title: Tetilla sibirica

wikitext:
{{Taxobox
| type            = dier
| naam            = ''Tetilla sibirica''
| titelweergave   =cursief
| afbeelding      =
| afbeeldingtekst =
| rijk            = [[Dieren (biologie)|Animalia]] (Dieren)
| onderrijk       = [[Sponsachtigen|Parazoa]] (Sponsachtigen)
| stam            = [[Sponzen|Porifera]] (Sponzen)
| klasse          = [[Demospongiae]] (Gewone sponzen)
| orde            = [[Tetractinellida]]
| familie         = [[Tetillidae]]
| geslacht        = ''[[Tetilla (geslacht)|Tetilla]]''
| w-naam          = ''Tetilla sibirica''
| auteur          = Fristedt
| datum           = 1887
| haakjes         = ja
| worms           = 134369
| origineel = ''Tethya sibirica''
}}
'''''Tetilla sibirica''''' is een [[Sponsdieren|spons]][[soort]] in de taxonomische indeling van de [[gewone sponzen]] (Demospongiae). Het lichaam van de spons bestaat uit [[kiezelnaald]]en en sponginevezels, en is in staat om veel water op te nemen.

De spons behoort tot het geslacht ''[[Tetilla]]'' en behoort tot de familie [[Tetillidae]]. De wetenschappelijke naam van de soort werd voor het eerst geldig gepubliceerd in 1887 door Fristedt.

{{Appendix|2=
*van Soest, R. (2011). ''Tetilla sibirica'' (Fristedt, 1887). In: Van Soest, R.W.M, Boury-Esnault, N., Hooper, J.N.A., Rützler, K, de Voogd, N.J., Alvarez de Glasby, B., Hajdu, E., Pisera, A.B., Manconi, R., Schoenberg, C., Janussen, D., Tabachnick, K.R., Klautau, M., Picton, B., Kelly, M., Vacelet, J. (2011) World Porifera database. Gebaseerd op informatie uit het [[World Register of Marine Species]], te vinden op http://www.marinespecies.org/aphia.php?p=taxdetails&id=134369.}}
{{beginnetje|biologie|2011|12|07}}
{{DEFAULTSORT:Tetilla sibirica}}
[[Categorie:Tetilla (geslacht)|sibirica]]

title: Tetilla sibirica

Onderrijk: Parazoa (Sponsachtigen)

Stam: Porifera (Sponzen)

Klasse: Demospongiae (Gewone sponzen)

Orde: Tetractinellida

Familie: Tetillidae

Geslacht: Tetilla

title: Soort


text:
# Tubulipora soluta
Tubulipora soluta is een mosdiertjessoort uit de familie van de Tubuliporidae. De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1946 door Kluge.

title: Tubulipora soluta

wikitext:
{{Taxobox
| titelweergave = cursief
| naam = ''Tubulipora soluta''
| afbeelding =
| rijk = [[Dieren (biologie)|Animalia]] (Dieren)
| stam = [[Mosdiertjes|Bryozoa]] ([[Mosdiertjes]])
| klasse = [[Stenolaemata]]
| orde = [[Cyclostomatida]]
| familie = [[Tubuliporidae]]
| geslacht = ''[[Tubulipora]]''
| w-naam = ''Tubulipora soluta''
| auteur = Kluge
| datum = 1946
| haakjes =
| commons =
| species =
| worms = 423821
}}
'''''Tubulipora soluta''''' is een [[mosdiertjes]][[soort]] uit de familie van de [[Tubuliporidae]].<ref>Bock, P. (2012). <i>Tubulipora soluta</i> Kluge, 1946. In: Bock, Phil; Gordon, D. (2012) World list of Bryozoa. Geraadpleegd via:  World Register of Marine Species op http://www.marinespecies.org/aphia.php?p=taxdetails&id=423821</ref> De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1946 door Kluge.

{{Appendix}}
{{beginnetje|biologie|2013|03|03}}

[[Categorie:Tubuliporidae]]

title: Tubulipora soluta

Stam: Bryozoa (Mosdiertjes)

Klasse: Stenolaemata

Orde: Cyclostomatida

Familie: Tubuliporidae

Geslacht: Tubulipora

title: Soort