text:
# Myiopharus securis
Myiopharus securis is een vliegensoort uit de familie van de sluipvliegen (Tachinidae). De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1945 door Reinhard.

title: Myiopharus securis

wikitext:
{{Taxobox insect
| titelweergave = cursief
| naam = ''Myiopharus securis''
| afbeelding =
| orde = [[Diptera]] (Tweevleugeligen)
| onderorde = [[Vliegen (dieren)|Brachycera]] (Vliegen)
| familie = [[Sluipvliegen|Tachinidae]] (Sluipvliegen)
| geslacht = ''[[Myiopharus]]''
| w-naam = ''Myiopharus securis''
| auteur = Reinhard
| datum = 1945
| haakjes =
| commons =
| species =
}}
'''''Myiopharus securis''''' is een [[Vliegen (dieren)|vliegen]]soort uit de familie van de [[Sluipvliegen|sluipvliegen (Tachinidae)]].<ref>Sabrosky and Arnaud, in Stone et al., 1965, Catalog of the Diptera of America north of Mexico, p. 1045.</ref> De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1945 door Reinhard.

{{Appendix}}
{{beginnetje|biologie|2013|06|14}}

[[Categorie:Sluipvliegen]]

title: Myiopharus securis

Geslacht: Myiopharus

title: Soort


text:
# Sukamulya (Sukaresmi)
Sukamulya is een bestuurslaag in het regentschap Garut van de provincie West-Java, Indonesië. Sukamulya telt 6098 inwoners (volkstelling 2010).

wikiname: nlwiki

title: Sukamulya (Sukaresmi)

in_language: nl

wikitext:
{{Infobox plaats in Indonesië
| soort          = Dorp
| naam           = Sukamulya
| inwoners       = 6098
| datum inwoners = 2010
| provincie      = [[West-Java]]
| regentschap    = [[Garut (regentschap)|Garut]]
| onderdistrict  = [[Sukaresmi (Garut)|Sukaresmi]]
| eiland         =
| tijdzone       =
| code desa      = 3205161001
| mapname        =
| lat_deg        =
| lat_min        =
| lat_sec        =
| lon_deg        =
| lon_min        =
| lon_sec        =
| image          =
| caption        =
}}
'''Sukamulya''' is een bestuurslaag in het [[Regentschap (Indonesië)|regentschap]] [[Garut (regentschap)|Garut]] van de [[Provincies van Indonesië|provincie]] [[West-Java]], [[Indonesië]]. Sukamulya telt 6098 inwoners (volkstelling 2010).

{{Appendix|2=
* Resultaten van de volkstelling (2010), Badan Pusat Statistik, [https://web.archive.org/web/20121202090212/http://bps.go.id/eng/download_file/Population_of_Indonesia_by_Village_2010.pdf Population_of_Indonesia_by_Village]
}}
{{Beginnetje|landen & Volken|land=Indonesië|2=2013|3=06|4=15}}

[[Categorie:Plaats in West-Java]]

title: Situering

Provincie: West-Java

Regentschap of · stadsgemeente: Garut

Onderdistrict: Sukaresmi

title: Algemeen

title: Overig

Portaal: Indonesië


text:
# Karya Makmur (Pemali)
Karya Makmur is een bestuurslaag in het regentschap Bangka van de provincie Bangka-Belitung, Indonesië. Karya Makmur telt 5643 inwoners (volkstelling 2010).

title: Karya Makmur (Pemali)

wikitext:
{{Infobox plaats in Indonesië
| soort          = Dorp
| naam           = Karya Makmur
| inwoners       = 5643
| datum inwoners = 2010
| provincie      = [[Bangka-Belitung]]
| regentschap    = [[Bangka (Bangka-Belitung)|Bangka]]
| onderdistrict  = [[Pemali (onderdistrict)|Pemali]]
| eiland         =
| tijdzone       =
| code desa      = 1901091005
| mapname        =
| lat_deg        =
| lat_min        =
| lat_sec        =
| lon_deg        =
| lon_min        =
| lon_sec        =
| image          =
| caption        =
}}
'''Karya Makmur''' is een bestuurslaag in het [[Regentschap (Indonesië)|regentschap]] [[Bangka (Bangka-Belitung)|Bangka]] van de [[Provincies van Indonesië|provincie]] [[Bangka-Belitung]], [[Indonesië]]. Karya Makmur telt 5643 inwoners (volkstelling 2010).

{{Appendix|2=
* Resultaten van de volkstelling (2010), Badan Pusat Statistik, [https://web.archive.org/web/20121202090212/http://bps.go.id/eng/download_file/Population_of_Indonesia_by_Village_2010.pdf Population_of_Indonesia_by_Village]
}}
{{Beginnetje|landen & Volken|land=Indonesië|2=2013|3=06|4=15}}

[[Categorie:Plaats in Bangka-Belitung]]

title: Situering

Provincie: Bangka-Belitung

Regentschap of · stadsgemeente: Bangka

Onderdistrict: Pemali

title: Algemeen

title: Overig


text:
# Acrosembia scotti
Acrosembia scotti is een insectensoort uit de familie Embiidae, die tot de orde webspinners (Embioptera) behoort. De soort komt voor in het noordoosten van het Afrotropisch gebied.
Acrosembia scotti is voor het eerst wetenschappelijk beschreven door Ross in 2006.

title: Acrosembia scotti

wikitext:
{{Taxobox insect
| titelweergave = cursief
| naam = ''Acrosembia scotti''
| afbeelding =
| afbeeldingtekst =
| orde = [[Webspinners|Embioptera]] (Webspinners)
| familie = [[Embiidae]]
| onderfamilie =
| tribus =
| geslacht = ''[[Acrosembia]]''
| w-naam = ''Acrosembia scotti''
| auteur = Ross
| datum = 2006
| haakjes =
| commons =
| species =
}}
'''''Acrosembia scotti''''' is een [[insecten]][[soort]] uit de familie [[Embiidae]], die tot de orde [[webspinners]] (Embioptera) behoort. De soort komt voor in het noordoosten van het [[Afrotropisch gebied]].

''Acrosembia scotti'' is voor het eerst wetenschappelijk beschreven door Ross in 2006.

{{Appendix|bron|2=
*[http://embioptera.speciesfile.org/Common/basic/Taxa.aspx?TaxonNameID=1110 Embioptera Species File]
}}

{{Beginnetje|Biologie|2012|01|27}}

[[Categorie:Webspinners]]
[[Categorie:Dier uit het Afrotropisch gebied]]

title: Acrosembia scotti

Rijk: Animalia (Dieren)

Stam: Arthropoda (Geleedpotigen)

Klasse: Insecta (Insecten)

Orde: Embioptera (Webspinners)

Familie: Embiidae

Geslacht: Acrosembia

title: Soort

Portaal: Biologie · Insecten


text:
# Delonix boiviniana
Delonix boiviniana is een boomsoort uit de vlinderbloemenfamilie. Het is een bladverliezende boom die tot 30 meter hoog kan worden. De soort komt voor in het noorden, westen en zuiden van Madagaskar. Hij groeit in droge sub-aride bossen en struikgewas, vooral op kalksteenlagen, maar ook op zand. De boom groeit op hoogtes tot op 600 meter, maar soms ook tot 1000 meter. De boom levert een hars, die gebruikt wordt als lijm. De stammen van de boom worden uitgehold om kano's en doodskisten van te maken.
De soort staat op de Rode Lijst van de IUCN geklasseerd als 'niet bedreigd'.

title: Delonix boiviniana

wikitext:
{{Taxobox
| type= plant
| titelweergave = cursief
| naam= ''Delonix boiviniana''
| status=LC
| statusbron=2011
| rl-id=36262
| afbeelding=
| afbeeldingtekst=
| rijk= ''[[Planten|Plantae]]'' (Planten)
| stam= ''[[Embryophyta]]'' (Landplanten)
| klasse= ''[[Spermatopsida]]'' (Zaadplanten)
| clade1= [[Bedektzadigen]]
| clade2= [['nieuwe' Tweezaadlobbigen]]
| clade4= [[Fabiden]]
| orde= ''[[Fabales]]''
| familie= ''[[Leguminosae]]'' (Vlinderbloemenfamilie)
| onderfamilie = ''[[Caesalpinioideae]]''
| geslacht= ''[[Delonix]]''
| taxon= [[Soort]]
| w-naam= ''Delonix boiviniana''
| auteur= ([[Henri Ernest Baillon|Baill.]]) [[René Paul Raymond Capuron|Capuron]]
| datum = 1968
}}
'''''Delonix boiviniana''''' is een boomsoort uit de [[vlinderbloemenfamilie]]. Het is een bladverliezende boom die tot 30 meter hoog kan worden. De soort komt voor in het noorden, westen en zuiden van [[Madagaskar]].<ref>{{en}} [https://powo.science.kew.org/taxon/urn:lsid:ipni.org:names:491226-1 ''Delonix boiviniana'' (Baill.) Capuron] Royal Botanic Gardens, Kew [https://web.archive.org/web/20220926091457/https://powo.science.kew.org/taxon/urn:lsid:ipni.org:names:491226-1 Gearchiveerd] op 26 september 2022.</ref> Hij groeit in droge sub-aride bossen en struikgewas, vooral op kalksteenlagen, maar ook op zand. De boom groeit op hoogtes tot op 600 meter, maar soms ook tot 1000 meter.<ref>{{en}} [https://tropical.theferns.info/viewtropical.php?id=Delonix+boiviniana ''Delonix boiviniana'' (Baill.) Capuron] Useful Tropical Plants</ref> De boom levert een hars, die gebruikt wordt als lijm. De stammen van de boom worden uitgehold om kano's en doodskisten van te maken.

De soort staat op de [[Rode Lijst van de IUCN]] geklasseerd als 'niet bedreigd'.<ref name="IUCN"/>

{{Appendix}}

[[Categorie:Caesalpinioideae]]
[[Categorie:IUCN-status niet bedreigd]]
[[Categorie:Plant uit het Afrotropisch gebied]]

title: Delonix boiviniana · IUCN-status: Niet bedreigd (2011)

Rijk: Plantae (Planten)

Stam: Embryophyta (Landplanten)

Klasse: Spermatopsida (Zaadplanten)

Clade:
Bedektzadigen
'nieuwe' Tweezaadlobbigen
Fabiden

Orde: Fabales

Familie: Leguminosae (Vlinderbloemenfamilie)

Onderfamilie: Caesalpinioideae

Geslacht: Delonix

title: Soort

Portaal: Biologie


text:
# Oranjemuseum
Het Oranjemuseum is een voormalig Nederlands museum in Baarn. Het Oranjemuseum was gewijd aan het Huis van Oranje-Nassau en was tussen 1987 en 2000 gevestigd aan de Luitenant Generaal van Heutszlaan in een goederenloods achter het vroegere Station Baarn Buurtstation. Deze loods was in 1948 gebouwd als het 'Entrepot van Amstel & Co'. Het laad- en losperron is nog aanwezig.
Aanleiding tot de oprichting van het museum was het gouden huwelijk in 1987 van prinses Juliana en prins Bernhard. Zij woonden tijdens hun huwelijk op het nabijgelegen Paleis Soestdijk. Voor de museumopzet werd contact gezocht met het Oranjemuseum in Dillenburg, de geboorteplaats van prins Willem van Oranje. Op 19 mei 1987 opende prins Bernhard het museum in aanwezigheid van prinses Juliana.

## Collectie
In het Oranjemuseum stonden maquettes van Paleis Soestdijk, paleis Huis ten Bosch en het stamslot van de Oranjes, het Slot Dillenburg. Ook was er een replica van de Gouden Koets. Het museum beschikte over schilderijen, borstbeelden en boeken over de Oranjes. In de vitrines stonden bekers, borden, onderscheidingen en lepeltjes die herinnerden aan hoogtijdagen uit het leven aan het Hof. De collectie bestond vooral uit stukken vanaf de periode van stadhouder Willem V. Leden van het koninklijk huis schonken ook zelf artikelen. Zo gaf prins Bernhard de koninklijke standaard op zijn auto en het generaalsuniform der vliegers. Via het personeel kwam het museum aan het opklapbare schrijfbureautje van koningin Emma en het porseleinen poppenserviesje van Wilhelmina. Aan prins Hendrik herinnerde het Inteekenboek, een persoonlijk gastenboek. Veel van de bonte verzameling voorwerpen werd aangeboden door het publiek.

Meermalen werd er een thema-expositie gehouden. Zo was er in 1989 een tentoonstelling Willem III & Mary. In 1991 werd de tentoonstelling In dienst van Oranje. Geschiedenis en uniformering van het Militair Huis gehouden, die geopend werd door prins Bernhard.
In 1995 werden brieven van Emma, Wilhelmina en Juliana geëxposeerd.
In 1998 werd in het museum een Eschertentoonstelling gehouden, honderd jaar na het geboortejaar van lithograaf M.C. Escher die tussen 1941 en 1972 in Baarn woonde. Het initiatief hiervoor kwam van de Baarnse M.C. Escher Foundation waarvan enkele bestuursleden indertijd ook in het Oranjemuseum-bestuur zaten.

## Sluiting
In maart 2000 sloot het museum, waarna de collectie verhuisde naar Paleis Het Loo en het Museum Buren & Oranje in Buren. Er was nog even sprake om in het gebouw een Eschermuseum te huisvesten. Dat museum zou echter in Den Haag worden gevestigd.

title: Oranjemuseum

wikitext:
{{Infobox museum
| naam           = Oranjemuseum
| afbeelding     = Baarn vroegere Oranjemuseum 28.jpg
| onderschrift   = situatie 2016
| locatie        = [[Baarn]]
| eigenaar       =
| opgericht      = [[19 mei]] [[1987]]<br>gesloten in maart 2000
| type           =
| bezoekers      =
| medewerkers    =
| directeur      =
| curator        =
| openbaarvervoer=
| website        =
}}
Het '''Oranjemuseum''' is een voormalig [[Nederland]]s [[museum]] in [[Baarn]]. Het Oranjemuseum was gewijd aan het [[Huis van Oranje-Nassau]] en was tussen 1987 en 2000 gevestigd aan de [[Luitenant Generaal van Heutszlaan]] in een goederenloods achter het vroegere [[Station Baarn Buurtstation]]. Deze loods was in 1948 gebouwd als het 'Entrepot van Amstel & Co'.<ref>''Baarn, geschiedenis en architectuur'', Fred Gaasbeek, Jan van ’t Hof en Maarten Koenders, Zeist 1994</ref> Het laad- en losperron is nog aanwezig.

Aanleiding tot de oprichting van het museum was het gouden huwelijk in 1987 van prinses Juliana en prins Bernhard. Zij woonden tijdens hun huwelijk op het nabijgelegen [[Paleis Soestdijk]]. Voor de museumopzet werd contact gezocht met het [[Slot Dillenburg|Oranjemuseum]] in [[Dillenburg (stad)|Dillenburg]], de geboorteplaats van prins Willem van Oranje. Op [[19 mei]] [[1987]] opende prins Bernhard het museum in aanwezigheid van prinses Juliana.

== Collectie ==
In het Oranjemuseum stonden maquettes van Paleis Soestdijk, paleis Huis ten Bosch en het stamslot van de Oranjes, het [[Slot Dillenburg]].<ref>Folder Open Monumentendag</ref> Ook was er een replica van de [[Gouden Koets (Nederland)|Gouden Koets]]. Het museum beschikte over schilderijen, borstbeelden en boeken over de Oranjes. In de vitrines stonden bekers, borden, onderscheidingen en lepeltjes die herinnerden aan hoogtijdagen uit het leven aan het Hof. De collectie bestond vooral uit stukken vanaf de periode van stadhouder Willem V. Leden van het koninklijk huis schonken ook zelf artikelen. Zo gaf prins Bernhard de koninklijke standaard op zijn auto en het generaalsuniform der vliegers. Via het personeel kwam het museum aan het opklapbare schrijfbureautje van koningin Emma en het porseleinen poppenserviesje van Wilhelmina. Aan prins Hendrik herinnerde het Inteekenboek, een persoonlijk gastenboek. Veel van de bonte verzameling voorwerpen werd aangeboden door het publiek.
<ref>[http://www.digibron.nl/search/detail/012df172a765f0080bc3b0d3/palet-en-pennestreek Digibron]</ref>
[[Bestand:Baarn vroegere Oranjemuseum 29.jpg|thumb|Het vroegere Oranjemuseum in 2016]]
Meermalen werd er een thema-expositie gehouden. Zo was er in 1989 een tentoonstelling ''Willem III & Mary''. In 1991 werd de tentoonstelling ''In dienst van Oranje. Geschiedenis en uniformering van het Militair Huis'' gehouden, die geopend werd door prins Bernhard.<ref>[https://geheugen.delpher.nl/?/nl/items/RIJK02:371122 Geheugen van Nederland, 8 mei 1991]</ref>
In 1995 werden brieven van Emma, Wilhelmina en Juliana geëxposeerd.<ref>[http://zoeken.beeldengeluid.nl/internet/index.aspx?chapterid=1164&filterid=974&contentid=7&searchID=1976714&columnorderid=-1&orderby=1&itemsOnPage=10&defsortcol=12&defsortby=2&pvname=personen&pis=expressies;selecties&startrow=1&resultitemid=3&nrofresults=8&verityID=/13059/13059/13059/217150/180399@selecties Van Gewest tot Gewest 29 april 1987]</ref>

In 1998 werd in het museum een Eschertentoonstelling gehouden, honderd jaar na het geboortejaar van lithograaf [[M.C. Escher]] die tussen 1941 en 1972 in Baarn woonde. Het initiatief hiervoor kwam van de Baarnse M.C. Escher Foundation waarvan enkele bestuursleden indertijd ook in het Oranjemuseum-bestuur zaten.

== Sluiting ==
In maart 2000 sloot het museum, waarna de collectie verhuisde naar [[Paleis Het Loo]] en het [[Museum Buren & Oranje]] in [[Buren (stad)|Buren]]. Er was nog even sprake om in het gebouw een [[Escher in Het Paleis|Eschermuseum]] te huisvesten.<ref>[http://www.stationsweb.nl/station.asp?station=baarnncs Stationsweb]</ref> Dat museum zou echter in Den Haag worden gevestigd.

{{Appendix|2=
* [http://in.beeldengeluid.nl/collectie/details/expressie/4146613/false/true Opening Oranjemuseum Beeld en Geluid]{{dode link|datum=september 2017 |bot=InternetArchiveBot }}
* [http://www.digibron.nl/search/detail/aa355a5e8ae880ac6e4c9ff32e2e6ef3/prinses-juliana-ben-ik-niet-welkom Digibron]
------
{{References}}
}}
[[Categorie:Museum in Utrecht (provincie)]]
[[Categorie:Paleis Soestdijk]]

title: Oranjemuseum

Locatie: Baarn

Opgericht: 19 mei 1987 · gesloten in maart 2000

Portaal: Kunst & Cultuur


text:
# Vibez
Vibez is een nummer van de Britse zanger Zayn uit 2021. Het is de tweede single van zijn derde studioalbum Poster Girl.
"Vibez" is opgedragen aan het Amerikaanse model Gigi Hadid, de vriendin Zayn met wie hij een dochter heeft. Met toespelingen moedigt hij haar aan om haar ware zelf te laten zien en niets te verbergen. Het nummer werd in een aantal landen een kleine hit. Zo bereikte het de 50e positie in het Verenigd Koninkrijk. In Nederland was het succes ook matig te noemen met een 22e positie in de Tipparade. Ook in Vlaanderen kwam de plaat niet verder dan de Tipparade.

## Tracklijst
- Muziekdownload

1. "Vibez" - 2:44

title: Vibez

wikitext:
{{Infobox single
| Titel          = Vibez
| Artiest        = [[Zayn Malik|Zayn]]
| van Album      = Nobody Is Listening
| B-kant         =
| Releasedatum   = [[8 januari]] [[2021]]
| Drager         = [[Muziekdownload]]
| Opname         =
| Genre          = [[Urbanpop|R&B]]
| Duur           = 2:44
| Label          = [[RCA Records]]
| Schrijver      = Zayn, Rogét Chahayed, Michael Orabiyi, Nija Charles, Darnell Donohue
| Producer       = Chahayed, Scribz Riley
| Status         =
| Hitlijsten     =
*tip22 ([[Nederlandse Top 40]])<ref>[https://www.top40.nl/zayn-10/vibez-1-36091 Nederlandse Top 40]</ref>
*tip ([[Vlaamse Ultratop 50]])<ref>[https://www.ultratop.be/nl///song/209c12/Zayn-Vibez Vlaamse Ultratop 50]</ref>
*50 (Verenigd Koninkrijk)<ref>[https://www.officialcharts.com/charts/singles-chart/20210115/7501/ Verenigd Koninkrijk]</ref>
*95 (Portugal)<ref>[http://portuguesecharts.com/showitem.asp?interpret=Zayn&titel=Vibez&cat=s Portugal]</ref>
*31 (Ierland)<ref>[https://www.officialcharts.com/charts/irish-singles-chart/20210122/ie7501/ Ierland]</ref>
*83 (Canada)<ref>[https://www.billboard.com/artist/Zayn/chart-history/CAN Canada]</ref>
*70 (Australië)
*39 (Hongarije)<ref>[https://slagerlistak.hu/single-track-top-40-lista/2021/2 Hongarije]</ref>
*48 (Litouwen)<ref>[https://www.agata.lt/lt/naujienos/3s/ Litouwen]</ref>
*25 (Singapore)<ref>[https://www.rias.org.sg/rias-top-charts/ Singapore]</ref>
| Review         =
| Vorige         = ''[[Better (Zayn)|Better]]''
(2020)
| Huidige        = '''Vibez'''
(2021)
| Volgende       = ''[[To Begin Again]]''
(2021)
}}
'''Vibez''' is een nummer van de Britse zanger [[Zayn Malik|Zayn]] uit 2021. Het is de tweede single van zijn derde studioalbum ''Poster Girl''.

"Vibez" is opgedragen aan het Amerikaanse model [[Gigi Hadid]], de vriendin Zayn met wie hij een dochter heeft. Met toespelingen moedigt hij haar aan om haar ware zelf te laten zien en niets te verbergen.<ref>[https://genius.com/Zayn-vibez-lyrics ZAYN - Vibez Lyrics | Genius Lyrics]</ref> Het nummer werd in een aantal landen een kleine hit. Zo bereikte het de 50e positie in het Verenigd Koninkrijk. In Nederland was het succes ook matig te noemen met een 22e positie in de [[Tipparade]]. Ook in Vlaanderen kwam de plaat niet verder dan de Tipparade.

==Tracklijst==
*'''Muziekdownload'''
#"Vibez" - 2:44

{{Appendix}}

[[Categorie:Nummer van Zayn Malik]]
[[Categorie:Single uit 2021]]

title: Vibez

Uitgebracht: 8 januari 2021

Soort drager: Muziekdownload

Genre: R&B

Label: RCA Records

Producent(en): Chahayed, Scribz Riley

title: Hoogste positie(s) in de hitlijsten

Hoogste positie(s) in de hitlijsten: - tip22 (Nederlandse Top 40) - tip (Vlaamse Ultratop 50) - 50 (Verenigd Koninkrijk) - 95 (Portugal) - 31 (Ierland) - 83 (Canada) - 70 (Australië) - 39 (Hongarije) - 48 (Litouwen) - 25 (Singapore)

title: Zayn

Better · (2020): Vibez · (2021) · To Begin Again · (2021)


text:
# Cancellaria euetrios
Cancellaria euetrios is een slakkensoort uit de familie van de Cancellariidae. De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1959 door Barnard.

title: Cancellaria euetrios

wikitext:
{{Taxobox
| titelweergave = cursief
| naam = ''Cancellaria euetrios''
| afbeelding =
| rijk = [[Dieren (biologie)|Animalia]] (Dieren)
| stam = [[Weekdieren|Mollusca]] ([[Weekdieren]])
| klasse = [[Slakken|Gastropoda]] (Slakken)
| clade1 = [[Neogastropoda]]
| familie = [[Cancellariidae]]
| geslacht = ''[[Cancellaria]]''
| w-naam = ''Cancellaria euetrios''
| auteur = Barnard
| datum = 1959
| haakjes =
| commons =
| species =
| worms = 464707
}}
'''''Cancellaria euetrios''''' is een [[slakken|slakkensoort]] uit de familie van de [[Cancellariidae]].<ref>WoRMS (2012). <i>Cancellaria euetrios</i> Barnard, 1959. Geraadpleegd via:  World Register of Marine Species op http://www.marinespecies.org/aphia.php?p=taxdetails&id=464707</ref> De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1959 door Barnard.

{{Appendix}}
{{beginnetje|biologie|2013|03|09}}

[[Categorie:Cancellariidae]]

title: Cancellaria euetrios

Stam: Mollusca (Weekdieren)

Klasse: Gastropoda (Slakken)

Clade: Neogastropoda

Familie: Cancellariidae

Geslacht: Cancellaria

title: Soort


text:
# Sheridan (Colorado)
Sheridan is een plaats (city) in de Amerikaanse staat Colorado, en valt bestuurlijk gezien onder Arapahoe County.

## Demografie
Bij de volkstelling in 2000 werd het aantal inwoners vastgesteld op 5600.
In 2006 is het aantal inwoners door het United States Census Bureau geschat op 5460, een daling van 140 (-2.5%).

## Geografie
Volgens het United States Census Bureau beslaat de plaats een oppervlakte van
5,8 km², waarvan 5,7 km² land en 0,1 km² water.

## Plaatsen in de nabije omgeving
De onderstaande figuur toont nabijgelegen plaatsen in een straal van 8 km rond Sheridan.

title: Sheridan (Colorado)

wikitext:
{{Infobox plaats Verenigde Staten
| naam=Sheridan
| staat=Colorado
| county=[[Arapahoe County (Colorado)|Arapahoe County]]
| bevolking=5460
| datum=2006
| oppervlak=5.7
| water=0.1
| lat_deg = 39
| lat_min = 38
| lat_sec = 56
| lon_deg = 105
| lon_min = 1
| lon_sec = 3
| hoogte=
| code=69645
| type=city
| detailkaart=
}}
'''Sheridan''' is een plaats ([[city (stad)|city]]) in de [[Verenigde Staten|Amerikaanse]] staat [[Colorado (staat)|Colorado]], en valt bestuurlijk gezien onder [[Arapahoe County (Colorado)|Arapahoe County]].

==Demografie==
Bij de volkstelling in 2000 werd het aantal inwoners vastgesteld op 5600<ref>{{Bronvermelding inwonertal plaats Verenigde Staten/2000}}</ref>.
In 2006 is het aantal inwoners door het [[United States Census Bureau]] geschat op 5460<ref>{{Bronvermelding inwonertal plaats Verenigde Staten/2006}}</ref>, een daling van 140 (-2.5%).

==Geografie==
Volgens het United States Census Bureau beslaat de plaats een [[oppervlakte]] van
5,8 km², waarvan 5,7 km² land en 0,1 km² [[oppervlaktewater|water]].

==Plaatsen in de nabije omgeving==
De onderstaande figuur toont nabijgelegen [[woonplaats|plaatsen]] in een [[Straal (wiskunde)|straal]] van 8 km rond Sheridan.
{{Afbeelding label begin|image=Blank map.svg|position= relative| float=left|width=400|caption=Plaatsen in de omgeving}}
{{Afbeelding label|x=0.5|y=0.5|scale=400|text=[[Bestand:Map pointer black.svg|20px|Sheridan]]'''Sheridan'''}}
{{Afbeelding label|x=0.341|y=0.639|scale=400|text=[[Bestand:Small-city-symbol.svg|8px|Plaats met 847 inwoners (2000).]] <small>[[Bow Mar (Colorado)|Bow Mar]] (4 km) </small>}}
{{Afbeelding label|x=0.839|y=0.573|scale=400|text=[[Bestand:Small-city-symbol.svg|16px|Plaats met 5958 inwoners (2000).]] <small>[[Cherry Hills Village (Colorado)|Cherry Hills Village]] (6 km) </small>}}
{{Afbeelding label|x=0.251|y=0.882|scale=400|text=[[Bestand:Dot-yellow.svg|20px|Plaats met 24095 inwoners (2000).]] <small>[[Columbine (Colorado)|Columbine]] (8 km) </small>}}
{{Afbeelding label|x=0.405|y=0.809|scale=400|text=[[Bestand:Small-city-symbol.svg|10px|Plaats met 1132 inwoners (2000).]] <small>[[Columbine Valley (Colorado)|Columbine Valley]] (6 km) </small>}}
{{Afbeelding label|x=0.623|y=0.514|scale=400|text=[[Bestand:Dot-yellow.svg|20px|Plaats met 31727 inwoners (2000).]] <small>[[Englewood (Colorado)|Englewood]] (2 km) </small>}}
{{Afbeelding label|x=0.532|y=0.809|scale=400|text=[[Bestand:Dot-yellow.svg|20px|Plaats met 40340 inwoners (2000).]] <small>[[Littleton (Colorado)|Littleton]] (6 km) </small>}}
{{Afbeelding label|x=0.792|y=0.858|scale=400|text=[[Bestand:Dot-yellow.svg|20px|Plaats met 43520 inwoners (2000).]] <small>[[Southglenn (Colorado)|Southglenn]] (8 km) </small>}}
{{Afbeelding label eind}}{{Clearleft}}

== Externe link ==
* {{Link city-data.com|Sheridan|Colorado}}

{{Appendix}}
{{Coor title dms|39|38|56|N|105|1|3|W|region:US_type:city(5600)_scale:50000}}

[[Categorie:Plaats in Colorado]]

title: Situering

County: Arapahoe County

Type plaats: City

Staat: Colorado

title: Algemeen

Oppervlakte: 5,7 km²

- land: 5,6 km²

- water: 0,1 km²

title: Overig

Portaal: Verenigde Staten


text:
# Monostaechas fisheri
Monostaechas fisheri is een hydroïdpoliep uit de familie Halopterididae. De poliep komt uit het geslacht Monostaechas. Monostaechas fisheri werd in 1905 voor het eerst wetenschappelijk beschreven door Nutting.

title: Monostaechas fisheri

wikitext:
{{Taxobox
| type            = dier
| naam            = ''Monostaechas fisheri''
| titelweergave   =cursief
| afbeelding      =
| afbeeldingtekst =
| rijk            = [[Dieren (biologie)|Animalia]] (Dieren)
| stam            = [[Neteldieren|Cnidaria]] (Neteldieren)
| klasse          = [[Hydroïdpoliepen|Hydrozoa]] (Hydroïdpoliepen)
| orde            = [[Leptothecata]]
| familie         = [[Halopterididae]]
| geslacht        = ''[[Monostaechas]]''
| auteur          = Nutting
| datum           = 1905
| haakjes         =
| worms           = 284822
}}
'''''Monostaechas fisheri''''' is een [[hydroïdpoliepen|hydroïdpoliep]] uit de familie [[Halopterididae]]. De poliep komt uit het geslacht ''[[Monostaechas]]''. ''Monostaechas fisheri'' werd in 1905 voor het eerst wetenschappelijk beschreven door Nutting.

{{Appendix|2=
*Schuchert, P. (2011). ''Monostaechas fisheri'' Nutting, 1905. In: Schuchert, P. World Hydrozoa database. Gebaseerd op informatie uit het [[World Register of Marine Species]], te vinden op http://www.marinespecies.org/aphia.php?p=taxdetails&id=284822.}}
{{beginnetje|biologie|2011|12|11}}
{{DEFAULTSORT:Monostaechas fisheri}}
[[Categorie:Halopterididae]]

title: Monostaechas fisheri

Stam: Cnidaria (Neteldieren)

Klasse: Hydrozoa (Hydroïdpoliepen)

Orde: Leptothecata

Familie: Halopterididae

Geslacht: Monostaechas

title: Soort


text:
# Neolophonotus rolandi
Neolophonotus rolandi is een vliegensoort uit de familie van de roofvliegen (Asilidae). De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1985 door Londt.

title: Neolophonotus rolandi

wikitext:
{{Taxobox insect
| titelweergave = cursief
| naam = ''Neolophonotus rolandi''
| afbeelding =
| orde = [[Diptera]] (Tweevleugeligen)
| onderorde = [[Vliegen (dieren)|Brachycera]] (Vliegen)
| familie = [[Roofvliegen|Asilidae]] (Roofvliegen)
| geslacht = ''[[Neolophonotus]]''
| w-naam = ''Neolophonotus rolandi''
| auteur = Londt
| datum = 1985
| haakjes =
| commons =
| species =
}}
'''''Neolophonotus rolandi''''' is een [[Vliegen (dieren)|vliegen]]soort uit de familie van de [[Roofvliegen|roofvliegen (Asilidae)]].<ref>{{Brontabel|9999-Asilidae}}</ref> De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1985 door Londt.

{{Appendix}}
{{beginnetje|biologie|2013|03|28}}

[[Categorie:Neolophonotus|rolandi]]

title: Neolophonotus rolandi

Orde: Diptera (Tweevleugeligen)

Onderorde: Brachycera (Vliegen)

Familie: Asilidae (Roofvliegen)

Geslacht: Neolophonotus

title: Soort


text:
# John Mayall
John Mayall (Macclesfield, 29 november 1933 – Californië, 22 juli 2024) was een Britse gitarist, toetsenist en componist en een van de mensen die de bluesmuziek in de jaren zestig immens populair maakten. In de invloedrijke, door hem opgerichte band John Mayall's Bluesbreakers, hebben muzikanten gespeeld als Eric Clapton, Jack Bruce, Peter Green, John McVie, Mick Fleetwood, Mick Taylor en Walter Trout. Hij wordt de peetvader van de Britse blues genoemd.

## Biografie

### Jeugd
Mayall werd geboren op 29 november 1933 in Macclesfield in het graafschap Cheshire. Hij groeide op in Cheadle Hulme, een voorstadje van Manchester, als zoon van Murray Mayall, een gitarist en verzamelaar van jazz- en bluesplaten. Van jongs af aan werd hij aangetrokken door de klanken van Amerikaanse blueszangers als Lead Belly en boogiewoogiespelers als Albert Ammons en Pinetop Smith, en leerde hij zichzelf piano, gitaar en mondharmonica spelen.
Mayall werd tijdens zijn dienstplicht naar Korea gestuurd, waar hij tijdens een verlofperiode zijn eerste elektrische gitaar kocht in Japan. Terug in Engeland schreef hij zich in aan het Manchester College of Art waar hij met studiegenoot Peter Ward een semiprofessionele band oprichtte: The Powerhouse Four. Na zijn afstuderen kreeg hij een baan als kunstontwerper, maar hij bleef spelen met lokale muzikanten. In 1963 overtuigde vriend en mentor Alexis Korner hem ervan te kiezen voor een fulltime muzikale carrière en verhuisde Mayall naar Londen. Zijn tijdens zijn studie opgedane kennis gebruikte hij wel bij het ontwerpen van de hoezen van zijn albums.

### Beginjaren (1963-1966)
Mayall zou in zijn jonge jaren bekendstaan als een wat autoritaire bandleider. Hij formeerde zijn eerste band onder de naam John Mayall & the Bluesbreakers in 1963 met Peter Ward, John McVie op basgitaar, Bernie Watson op gitaar en Martin Hart als drummer. Hun eerste single Crawling Up a Hill, met Mr. James als B-kant, kwam uit in mei 1964 op Decca Records. Beide composities waren van Mayall zelf. Direct na deze release werd Bernie Watson vervangen door Roger Dean (gitaar), en Martin Hart door Hughie Flint (drums), het begin van honderden wijzigingen in de bezetting van Mayalls bands. In maart 1965 verscheen zijn eerste lp, John Mayall Plays John Mayall. The Bluesbreakers als band stond niet op de albumhoes, maar wel op het platenlabel: John Mayall And The Bluesbreakers, die toen bestonden uit John McVie, Roger Dean en Hughie Flint. Daarna werd op Decca de single Crocodile Walk uitgebracht, met Blues City Shakedown als de B-kant.
Roger Dean verliet de groep en werd in eerste instantie vervangen door Eric Clapton, die echter meerdere projecten had lopen en pas in oktober 1965 echt met de groep optrad en meewerkte aan het nieuwe album John Mayall With Eric Clapton – Blues Breakers. Het album, opgenomen in april 1966 in de Decca-studio's in Londen, werd uitgebracht in juli 1966 toen Eric Clapton de groep alweer verlaten had om te beginnen aan de supergroep Cream.
Wellicht werd het verloop in zijn bands in de beginperiode veroorzaakt door Mayalls experimenteerdrang en zijn zoektocht naar de juiste combinatie en het beste geluid. De band heette ook niet voor niets Bluesbreakers. Steeds weer wist hij talentvolle muzikanten aan te trekken, en in muzikaal opzicht gaf hij hen veel kansen. Feit is dat Mayall Eric Clapton stimuleerde om ook te gaan zingen.

### Jaren 1966-1969
Peter Green maakte in de zomer en herfst van 1965 al deel uit van de Bluesbreakers toen Eric Clapton op vakantie vertrok naar Griekenland, maar toen zijn geld op was en hij terugkeerde naar The Bluesbreakers werd Green weer aan de kant geschoven. Toen Clapton The Bluesbreakers definitief verliet, werd Green opnieuw aangezocht als leadgitarist, en als drummer werd Aynsley Dunbar in de band opgenomen. In die periode werd een 40-tal nummers opgenomen, waarvan er 14 op het album A Hard Road in februari 1967 uitgebracht werden. Het album werd nummer 10 in de UK Albums Chart en werd een klassieker, die in 2006 met 14 bonustracks opnieuw werd uitgebracht. Naast Mayallcomposities en bluesklassiekers bevat het album de "Peter Green"-instrumental The Super-Natural.
In april 1967 verliet Aynsley Dunbar The Bluesbreakers en werd hij korte tijd later vervangen door Mick Fleetwood. Fleetwood werd na twee maanden ontslagen, en Peter Green volgde hem om Fleetwood Mac op te richten. Korte tijd later sloot John McVie zich bij hen aan.
Mayall vond een nieuwe leadgitarist in de jonge Mick Taylor, met wie het album Crusade werd opgenomen, dat uitkwam in september 1967. In diezelfde periode nam Mayall ook een soloalbum op, The Blues Alone, met alleen begeleiding van Keef Hartley op drums; alle andere instrumenten door hem zelf bespeeld. Het album kwam uit in november 1967.
Bare Wires, dat uitkwam in juni 1968, was het laatste album onder de naam The Bluesbreakers, met Mick Taylor op gitaar, en het eerste album dat de Billboard 200 haalde.
In november 1968 werd Blues from Laurel Canyon uitgebracht, waarin Mayall zijn verblijf in California uitvoerig beschreef. De band bestond uit Mick Taylor, Colin Allen (drums, tabla), Steven Thompson (bas) en Peter Green.
Hierna haalde Mick Jagger Mick Taylor over zich bij The Rolling Stones te voegen.

### 1969-1982
Nadat al zijn Bluesbreakers vertrokken waren, ging Mayall verder met een band in kleinere bezetting, zonder drummer en met akoestische instrumenten.
In oktober 1969 werd een livealbum uitgebracht, The Turning Point, opgenomen in Bill Grahams Fillmore East in New York. Mayall was teleurgesteld met het vertrek van Mick Taylor en liet dat weten in de “album notes”. Hij verzamelde een band zonder heavy leadgitaar en drums. De band bestond uit Jon Mark (akoestische gitaar), Stephen Thompson (bas) en Johnny Almond (tenor-, altsax en fluiten).
Mayall verhuisde naar Laurel Canyon in Los Angeles, waar hij 15 jaar bleef wonen en meerdere albums maakte met voornamelijk Amerikaanse musici en in allerlei stijlen.
Als sluitstuk van zijn rol in de Britse bluesrockscene lanceerde Mayall in november 1970 een opnameproject waarbij veel van de muzikanten betrokken waren met wie hij de afgelopen jaren had gespeeld. Op het dubbelalbum Back to the Roots spelen Eric Clapton, Mick Taylor, Gerry McGee en Harvey Mandel op gitaar, Sugarcane Harris op viool, Johnny Almond op houtblaasinstrumenten, Stephen Thompson en Larry Taylor op bas; en Keef Hartley en Paul Lagos op drums. Mayall schreef alle nummers, zong alle vocalen en speelde mondharmonica, gitaar, keyboards, drums en percussie.

### 1982-2000
In 1982 werd Mayall herenigd met Mick Taylor, John McVie en Colin Allen, drie muzikanten uit zijn line-up uit de jaren '60, voor een tweejarige wereldtournee waaruit tien jaar later een livealbum zou verschijnen. In 1984 herstelde Mayall de naam Bluesbreakers voor een band met twee leadgitaristen: Walter Trout en Coco Montoya, bassist Bobby Haynes en drummer Joe Yuele. In het begin van de jaren '90 werd Buddy Whittington de enige leadgitarist in een formatie met toenmalig organist Tom Canning.

### Na 2000
Mayall was tot 2021 met liveoptredens actief in de muziek. Tijdens de covid-19 lockdown kondigde hij aan te stoppen met toeren vanwege de lockdown, maar ook gezien zijn hoge leeftijd van 88. Mayall nam in die periode nog wel een nieuw album op: The sun is shining down
Mayall overleed op 22 juli 2024 op 90-jarige leeftijd.

## Muzikale invloeden en stijl
Mayall kon piano, orgel en gitaar spelen. Daarnaast wordt zijn spel op bluesharp geroemd. Zijn liefde voor de blues en de jazz kreeg hij door het beluisteren van zijn vaders verzameling 78-toeren jazz- en bluesplaten. Een bluesman die hem inspireerde, was J.B. Lenoir. Zijn eerste band heette The Hounds Of Sound, waarvan het repertoire geleidelijk van jazz naar blues verschoof. Met zijn volgende band John Mayall & The Bluesbreakers zou hij geschiedenis schrijven.
John Mayall was een bekwaam componist en arrangeur. Zijn bluescomposities bleven niet hangen in de geijkte bluesschema's. Verder had hij een grote platen- en cd-productie. Zijn stem had een wat nasale klank en geen groot bereik, maar had toch zeggingskracht en paste goed bij zijn composities.
Op veel van zijn oude albums staan nummers gewijd aan zijn toenmalige vriendin Christine Perfect, zoals hij zingt in Leaping Christine: "It was little Christine who was leapin' all on my mind..."
Andere voorbeelden zijn:
- op Blues Breakers with Eric Clapton: Little Girl, Key To Love en Have You Heard;
- op A Hard Road: You Don't Love Me. Dit nummer is overigens niet door Mayall geschreven maar door Willie Cobbs.

## Eerbetoon
- In 2005 werd Mayall benoemd tot officier in de Orde van het Britse Rijk.[6]
- In 2016 werd hij opgenomen in de Blues Hall of Fame.

## NPO Radio 2 Top 2000
| Nummer met noteringen in de NPO Radio 2 Top 2000 | '99 | '00 | '01  | '02  | '03 | '04 | '05  | '06 | '07  | '08 | '09  | '10  | '11  | '12  | '13  | '14  |
| ------------------------------------------------ | --- | --- | ---- | ---- | --- | --- | ---- | --- | ---- | --- | ---- | ---- | ---- | ---- | ---- | ---- |
| Room to Move                                     | 898 | 637 | 1072 | 1095 | 703 | 968 | 1015 | 828 | 1108 | 908 | 1236 | 1165 | 1413 | 1636 | 1538 | 1713 |

1. ↑  Een vetgedrukt getal geeft de hoogste notering aan.
2. ↑  Deze tabel is bijgewerkt tot en met de laatste editie (2024).

## Dvd's
| Dvd's met hitnoteringen in de Nederlandse Music Top 30 | Datum van verschijnen | Datum van binnenkomst | Hoogste positie | Aantal weken | Opmerkingen                       |
| ------------------------------------------------------ | --------------------- | --------------------- | --------------- | ------------ | --------------------------------- |
| 70th birthday concert                                  | 2009                  | 21-02-2009            | 30              | 1            | met The Bluesbreakers and Friends |

title: John Mayall

wikitext:
{{Infobox artiest
| naam                 = John Mayall
| afbeelding           = John Mayall met zijn Bluesbreakers in Amsterdam, Bestanddeelnr 920-8324.jpg
| onderschrift         = Mayall in 1967 in Amsterdam
| volledige naam       = John Brumwell Mayall
| alias                =
| bijnaam              = Peetvader van de Britse blues
| bijnamen             =
| geboren              = [[29 november]] [[1933]]
| overleden            = [[22 juli]] [[2024]]
| land                 = {{VK}}
| jaren-actief         =
| genre                = blues
| beroep               = muzikant
| instrument           = [[gitaar]], [[orgel]], [[Piano (instrument)|piano]], [[mondharmonica]]
| zangstem             =
| invloed              =
| label                =
| acts                 =
| gerelateerd          = [[John McVie]], [[Eric Clapton]], [[Peter Green (muzikant)|Peter Green]], [[Aynsley Dunbar]]
| bekende instrumenten =
| portaal              =
| website              =
| RKD                  =
| imdb                 =
| allmusic             = 238495
| myspace              =
| lastfm               =
}}
'''John Mayall''' ([[Macclesfield (Engeland)|Macclesfield]], [[29 november]] [[1933]] – [[Californië]], [[22 juli]] [[2024]]) was een [[Verenigd Koninkrijk|Britse]] gitarist, toetsenist en componist en een van de mensen die de [[blues]]muziek in de [[1960-1969|jaren zestig]] immens populair maakten. In de invloedrijke, door hem opgerichte band [[John Mayall's Bluesbreakers]], hebben muzikanten gespeeld als [[Eric Clapton]], [[Jack Bruce]], [[Peter Green (muzikant)|Peter Green]], [[John McVie]], [[Mick Fleetwood]], [[Mick Taylor]] en [[Walter Trout]]. Hij wordt ''de peetvader van de Britse blues'' genoemd.<ref>{{Citeer web |url=https://www.youtube.com/watch?v=-jKHrfmMZD8 |titel=John Mayall - Room To Move | Het verhaal achter het nummer | Top 2000 a gogo |bezochtdatum=2023-04-05|archiefurl=https://web.archive.org/web/20230405172032/https://www.youtube.com/watch?v=-jKHrfmMZD8|archiefdatum=2023-04-05}}</ref>

== Biografie ==
[[Bestand:John Mayall - Fabrik Hamburg 2017 31.jpg|miniatuur|John Mayall in 2017]]

===Jeugd===
Mayall werd geboren op 29 november 1933 in [[Macclesfield (Engeland)|Macclesfield]] in het [[Cheshire (graafschap)|graafschap Cheshire]]. Hij groeide op in [[Cheadle Hulme]], een voorstadje van [[Manchester]], als zoon van Murray Mayall, een gitarist en verzamelaar van jazz- en bluesplaten. Van jongs af aan werd hij aangetrokken door de klanken van Amerikaanse blueszangers als [[Lead Belly]] en [[Boogiewoogie (piano)|boogiewoogiespelers]] als [[Albert Ammons]] en [[Pinetop Smith]], en leerde hij zichzelf piano, gitaar en mondharmonica spelen.

Mayall werd tijdens zijn dienstplicht naar Korea gestuurd,<ref name="LarkinBlues">{{Citeer boek|title=[[Encyclopedia of Popular Music|The Guinness Who's Who of Blues]]|editor=[[Colin Larkin (writer)|Colin Larkin]]|publisher=[[Guinness Publishing]]|date=1995|edition=Second|isbn=0-85112-673-1|page=256/7}}</ref> waar hij tijdens een verlofperiode zijn eerste elektrische gitaar kocht in Japan. Terug in Engeland schreef hij zich in aan het Manchester College of Art waar hij met studiegenoot Peter Ward een semiprofessionele band oprichtte: The Powerhouse Four. Na zijn afstuderen kreeg hij een baan als kunstontwerper, maar hij bleef spelen met lokale muzikanten. In 1963 overtuigde vriend en mentor [[Alexis Korner]] hem ervan te kiezen voor een fulltime muzikale carrière en verhuisde Mayall naar Londen. Zijn tijdens zijn studie opgedane kennis gebruikte hij wel bij het ontwerpen van de hoezen van zijn albums.<ref group="noten">In de beginjaren samen met Peter Ward</ref>

===Beginjaren (1963-1966)===
Mayall zou in zijn jonge jaren bekendstaan als een wat autoritaire bandleider.<ref group="noten">Een [[anekdote]] uit onbevestigde bron vermeldt dat hij in het busje op de weg terug van een optreden weleens aan bandleden opdracht gaf een gitaarversterker op schoot te nemen zodat hij languit kon liggen.</ref> Hij formeerde zijn eerste band onder de naam [[John Mayall's Bluesbreakers|John Mayall & the Bluesbreakers]] in 1963 met Peter Ward, [[John McVie]] op basgitaar, Bernie Watson op gitaar en Martin Hart als drummer. Hun eerste single ''Crawling Up a Hill'', met ''Mr. James'' als B-kant, kwam uit in mei 1964 op ''[[Decca Records]]''. Beide composities waren van Mayall zelf. Direct na deze release werd Bernie Watson vervangen door Roger Dean (gitaar), en Martin Hart door Hughie Flint (drums), het begin van honderden wijzigingen in de bezetting van Mayalls bands. In maart 1965 verscheen zijn eerste [[Langspeelplaat|lp]], ''John Mayall Plays John Mayall''. The Bluesbreakers als band stond niet op de albumhoes, maar wel op het platenlabel: John Mayall And The Bluesbreakers, die toen bestonden uit John McVie, Roger Dean en Hughie Flint. Daarna werd op ''Decca'' de single ''Crocodile Walk'' uitgebracht, met ''Blues City Shakedown'' als de B-kant.

Roger Dean verliet de groep en werd in eerste instantie vervangen door [[Eric Clapton]], die echter meerdere projecten had lopen en pas in oktober 1965 echt met de groep optrad en meewerkte aan het nieuwe album ''John Mayall With Eric Clapton – Blues Breakers''. Het album, opgenomen in april 1966 in de ''Decca''-studio's in Londen, werd uitgebracht in juli 1966 toen Eric Clapton de groep alweer verlaten had om te beginnen aan de [[Supergroep (muziek)|supergroep]] [[Cream]].

Wellicht werd het verloop in zijn bands in de beginperiode veroorzaakt door Mayalls experimenteerdrang en zijn zoektocht naar de juiste combinatie en het beste geluid. De band heette ook niet voor niets [[John Mayall's Bluesbreakers|Bluesbreakers]]. Steeds weer wist hij talentvolle muzikanten aan te trekken, en in muzikaal opzicht gaf hij hen veel kansen. Feit is dat Mayall Eric Clapton stimuleerde om ook te gaan zingen.

===Jaren 1966-1969===
[[Peter Green (muzikant)|Peter Green]] maakte in de zomer en herfst van 1965 al deel uit van de Bluesbreakers toen Eric Clapton op vakantie vertrok naar [[Griekenland]], maar toen zijn geld op was en hij terugkeerde naar The Bluesbreakers werd Green weer aan de kant geschoven. Toen Clapton The Bluesbreakers definitief verliet, werd Green opnieuw aangezocht als leadgitarist, en als drummer werd [[Aynsley Dunbar]] in de band opgenomen. In die periode werd een 40-tal nummers opgenomen, waarvan er 14 op het album ''A Hard Road'' in februari 1967 uitgebracht werden. Het album werd nummer 10 in de ''[[UK Albums Chart]]'' en werd een [[klassieker]], die in 2006 met 14 bonustracks opnieuw werd uitgebracht.<ref group="noten">Onder de bonustracks zijn de 4 nummers van de zeldzame [[Extended play|ep]] met [[Paul Butterfield]] opgenomen.</ref> Naast Mayallcomposities en bluesklassiekers bevat het album de "Peter Green"-instrumental ''The Super-Natural''.

In april 1967 verliet Aynsley Dunbar The Bluesbreakers en werd hij korte tijd later vervangen door [[Mick Fleetwood]]. Fleetwood werd na twee maanden ontslagen, en Peter Green volgde hem om [[Fleetwood Mac]] op te richten. Korte tijd later sloot John McVie zich bij hen aan.

Mayall vond een nieuwe leadgitarist in de jonge [[Mick Taylor]], met wie het album ''Crusade'' werd opgenomen, dat uitkwam in september 1967. In diezelfde periode nam Mayall ook een soloalbum op, ''The Blues Alone'', met alleen begeleiding van Keef Hartley op drums; alle andere instrumenten door hem zelf bespeeld. Het album kwam uit in november 1967.

''Bare Wires'', dat uitkwam in juni 1968, was het laatste album onder de naam The Bluesbreakers, met Mick Taylor op gitaar, en het eerste album dat de ''[[Billboard 200]]'' haalde.

In november 1968 werd ''Blues from Laurel Canyon'' uitgebracht, waarin Mayall zijn verblijf in California uitvoerig beschreef. De band bestond uit Mick Taylor, Colin Allen (drums, tabla), Steven Thompson (bas) en Peter Green.

Hierna haalde [[Mick Jagger]] Mick Taylor over zich bij [[The Rolling Stones]] te voegen.
[[Bestand:John Mayall 1970-1281 01.jpg|thumb|John Mayall in januari 1970]]

===1969-1982===
Nadat al zijn Bluesbreakers vertrokken waren, ging Mayall verder met een band in kleinere bezetting, zonder drummer en met akoestische instrumenten.

In oktober 1969 werd een livealbum uitgebracht, ''The Turning Point'', opgenomen in Bill Grahams ''Fillmore East'' in New York. Mayall was teleurgesteld met het vertrek van Mick Taylor en liet dat weten in de “album notes”. Hij verzamelde een band zonder heavy leadgitaar en drums. De band bestond uit Jon Mark (akoestische gitaar), Stephen Thompson (bas) en Johnny Almond (tenor-, altsax en fluiten).

Mayall verhuisde naar [[Laurel Canyon]] in [[Los Angeles]], waar hij 15 jaar bleef wonen en meerdere albums maakte met voornamelijk Amerikaanse musici en in allerlei stijlen.
Als sluitstuk van zijn rol in de Britse bluesrockscene lanceerde Mayall in november 1970 een opnameproject waarbij veel van de muzikanten betrokken waren met wie hij de afgelopen jaren had gespeeld. Op het dubbelalbum ''Back to the Roots'' spelen Eric Clapton, Mick Taylor, Gerry McGee en [[Harvey Mandel]] op gitaar, [[Sugarcane Harris]] op viool, Johnny Almond op houtblaasinstrumenten, Stephen Thompson en Larry Taylor op bas; en Keef Hartley en Paul Lagos op drums. Mayall schreef alle nummers, zong alle vocalen en speelde mondharmonica, gitaar, keyboards, drums en percussie.
[[Bestand:Mick Taylor- John Mayall concert 1980s.jpg|thumb|Mick Taylor- John Mayall concert 1980s]]

===1982-2000===
In 1982 werd Mayall herenigd met Mick Taylor, John McVie en [[Colin Allen]], drie muzikanten uit zijn line-up uit de jaren '60, voor een tweejarige wereldtournee waaruit tien jaar later een livealbum zou verschijnen. In 1984 herstelde Mayall de naam Bluesbreakers voor een band met twee leadgitaristen: [[Walter Trout]] en [[Coco Montoya]], bassist [[Bobby Haynes]] en drummer [[Joe Yuele]]. In het begin van de jaren '90 werd Buddy Whittington de enige leadgitarist in een formatie met toenmalig organist Tom Canning.

===Na 2000===
Mayall was tot 2021 met liveoptredens actief in de muziek. Tijdens de [[COVID-19|covid-19 lockdown]] kondigde hij aan te stoppen met toeren vanwege de lockdown, maar ook gezien zijn hoge leeftijd van 88.<ref>{{Citeer web |url=https://www.bluesmagazine.nl/recensie-john-mayall-the-sun-is-shining-down/ |titel=Recensie: John Mayall – The sun is shining down |bezochtdatum=2023-04-03 |auteur=Jos Verhagen |datum=2022-02-01 |taal=nl|archiefurl=https://web.archive.org/web/20230404163145/https://www.bluesmagazine.nl/recensie-john-mayall-the-sun-is-shining-down/|archiefdatum=2023-04-04}}</ref> Mayall nam in die periode nog wel een nieuw album op: ''The sun is shining down''

Mayall overleed op 22 juli 2024 op 90-jarige leeftijd.<ref>{{en}}[https://variety.com/2024/music/obituaries-people-news/john-mayall-dead-blues-legend-1236082294 John Mayall, British Blues-Rock Legend and 2024 Rock and Roll Hall of Fame Inductee, Dies at 90]</ref>

== Muzikale invloeden en stijl ==
[[Bestand:John Mayal on Redhat at Nambassa 1981.jpg|thumb|John Mayall in 1981]]
Mayall kon piano, orgel en gitaar spelen. Daarnaast wordt zijn spel op [[bluesharp]] geroemd.<ref>{{Citeer web |url=https://www.bluesmagazine.nl/album-recensie-john-mayall-and-the-bluesbreakers-live-in-1967-vol-3/ |titel=Album Recensie: John Mayall and the Bluesbreakers – Live In 1967 Vol. 3 |bezochtdatum=2023-11-10 |auteur=Jos Verhagen |datum=2023-09-03 |taal=nl}}</ref> Zijn liefde voor de [[blues]] en de [[jazz]] kreeg hij door het beluisteren van zijn vaders verzameling 78-toeren jazz- en bluesplaten. Een bluesman die hem inspireerde, was [[J.B. Lenoir]]. Zijn eerste band heette [[The Hounds Of Sound]], waarvan het repertoire geleidelijk van jazz naar blues verschoof. Met zijn volgende band [[John Mayall & The Bluesbreakers]] zou hij geschiedenis schrijven.

John Mayall was een bekwaam componist en arrangeur. Zijn bluescomposities bleven niet hangen in de geijkte [[blues]]schema's. Verder had hij een grote platen- en cd-productie. Zijn stem had een wat nasale klank en geen groot [[ambitus|bereik]], maar had toch zeggingskracht en paste goed bij zijn composities.

Op veel van zijn oude albums staan nummers gewijd aan zijn toenmalige vriendin [[Christine Perfect]], zoals hij zingt in ''Leaping Christine'': ''"It was little Christine who was leapin' all on my mind..."''

Andere voorbeelden zijn:
* op ''[[Blues Breakers with Eric Clapton]]'': ''Little Girl'', ''Key To Love'' en ''Have You Heard'';
* op ''A Hard Road'': ''You Don't Love Me''. Dit nummer is overigens niet door Mayall geschreven maar door [[Willie Cobbs]].

==Eerbetoon==
* In 2005 werd Mayall benoemd tot officier in de ''[[Orde van het Britse Rijk]]''.<ref>{{Citeer web |url=https://www.billboard.com/music/music-news/queens-list-honors-for-ure-may-page-1410998/ |titel=Queen’s List Honors For Ure, May, Page |bezochtdatum=2023-04-05 |auteur=Lars Brandle |datum=2005-06-13 |taal=en|archiefurl=https://web.archive.org/web/20230403225452/https://www.billboard.com/music/music-news/queens-list-honors-for-ure-may-page-1410998/|archiefdatum=2023-04-03}}</ref>
* In 2016 werd hij opgenomen in de ''[[Blues Hall of Fame]]''.

== NPO Radio 2 Top 2000 ==
{{Tabel NPO Radio 2 Top 2000}}

== Dvd's ==
{| class="wikitable sortable" style="margin:0.5em 1em 0.5em 0; font-size: 85%; text-align:center;"
|-
!width=250 |'''Dvd's met hitnoteringen in de Nederlandse Music Top 30'''!!width="100"|'''Datum van
verschijnen'''!!width="100"|'''Datum van
binnenkomst'''!!''' Hoogste
positie'''!!''' Aantal
weken'''!!''' Opmerkingen '''
|-
|align="left"|''70th birthday concert''||2009||21-02-2009||30||1|| met [[The Bluesbreakers and Friends]]
|}

==Zie ook==
* [[John Mayall & the Bluesbreakers]]
* [[Eric Clapton]]
* [[Peter Green (muzikant)|Peter Green]]
* [[Mick Taylor]]

{{Appendix||2=
==Bronnen==
* {{Bronvermelding anderstalige Wikipedia|taal=en|titel=John Mayall|oldid=1145134891|datum=20230403}}
* {{en}} [https://www.johnmayall.com/ Officiële website]
* Mayall, John, CD inlay, ''John Mayall: Blues Breakers with Eric Clapton'' (DERAM), pp. 5-6.
==Referenties==
{{References}}
==Noten==
{{References|group="noten"}}
}}
{{Bibliografische informatie}}
{{Commonscat|John Mayall}}

{{DEFAULTSORT:Mayall John}}
[[Categorie:Brits blueszanger]]
[[Categorie:Brits componist]]
[[Categorie:Brits gitarist]]
[[Categorie:Brits zanger]]

title: Algemene informatie

Volledige naam: John Brumwell Mayall

Bijnaam: Peetvader van de Britse blues

Geboren: 29 november 1933

Geboorteplaats: Macclesfield

Overlijdensplaats: Los Angeles

Land: Verenigd Koninkrijk

title: Werk

Genre(s): blues

Beroep: muzikant

Instrument(en): gitaar, orgel, piano, mondharmonica

Verwante artiesten: John McVie, Eric Clapton, Peter Green, Aynsley Dunbar


text:
# Australophis
Australophis is een geslacht van uitgestorven slangen, dat leefde tijdens het Laat-Krijt (Campanien - Maastrichtien, 75-70 miljoen jaar geleden). De fossiele resten zijn gevonden in Zuid-Amerika (Argentinië).

## Ontdekking
De typesoort Australophis anilioides werd in 2008 benoemd door Raúl Gomez, Ana Baez & Guillermo Rougier. De geslachtsnaam betekent "zuidelijke slang". De soortaanduiding betekent "gelijkend op Anilius".
De overblijfselen van deze slang bestaan uit enkele wervels die gevonden zijn in de Allenformatie, in de provincie Río Negro. Het holotype is MML-PV181, een wervel gelegen vóór de cloaca. Toegewezen is specimen MML-PV 182-190, negen wervels die niet uit de staart komen.

## Fylogenie
De morfologische structuur van deze wervels doet sterk denken aan die van de huidige Anilius scytale, een Zuid-Amerikaanse slang die als een van de meest basale wordt beschouwd. Een andere soortgelijke vorm, Hoffstetterella, is bekend in iets recentere lagen (Vroeg-Paleoceen) in Brazilië. Het is daarom mogelijk dat deze drie vormen een monofyletische groep vormen die endemisch is voor Zuid-Amerika en zich in het Krijt onderscheidt van andere basale slangen als Cylindrophis ruffus en de Uropeltidae. Dit zou getuigen van een opmerkelijke diversificatie van basale slangen die al in het Laat-Krijt bestonden.

title: Australophis

wikitext:
{{Taxobox reptiel
| naam              = ''Australophis''
| titelweergave     = cursief
| status            = uitgestorven
| statusbron        =
| rl-id             =
| fossiel           = Laat-Krijt
| afbeelding        =
| afbeeldingtekst   =
| orde              = [[Squamata]]
| onderorde         = [[Serpentes]]
| infraorde         = [[Alethinophidia]]
| superfamilie      = [[Henophidia]]
| familie           = [[Aniliidae]]
| taxon             = [[Geslacht (biologie)|Geslacht]]
| w-naam            = ''Australophis''
| auteur            = Gomez, Baez & Rougier
| datum             = 2008
| haakjes           =
| typesoort         = ''Australophis anilioides''
| afbeeldingII      =
| afbeeldingIItekst =
}}

'''''Australophis'''''<ref>{{Citeer web |url=http://www.fossilworks.org/cgi-bin/bridge.pl?a=taxonInfo&taxon_no=140881 |titel=Fossilworks: Australophis |bezochtdatum=27-09-2022 |werk=www.fossilworks.org}}</ref> is een [[Geslacht (biologie)|geslacht]] van [[Uitsterven|uitgestorven]] [[slangen]], dat leefde tijdens het Laat-[[Krijt (periode)|Krijt]] ([[Campanien]] - [[Maastrichtien]], 75-70 miljoen jaar geleden). De [[fossiel]]<nowiki/>e resten zijn gevonden in [[Zuid-Amerika]] ([[Argentinië]]).

==Ontdekking==
De [[typesoort]] ''Australophis anilioides'' werd in 2008 benoemd door Raúl Gomez, Ana Baez & Guillermo Rougier. De geslachtsnaam betekent "zuidelijke slang". De soortaanduiding betekent "gelijkend op ''[[Anilius]]''".

De overblijfselen van deze slang bestaan uit enkele [[Wervel (anatomie)|wervels]] die gevonden zijn in de [[Allenformatie]], in de [[provincie]] [[Río Negro (provincie)|Río Negro]]. Het [[holotype]] is '''MML-PV181''', een wervel gelegen vóór de cloaca. Toegewezen is specimen MML-PV 182-190, negen wervels die niet uit de staart komen.

==Fylogenie==
De [[Morfologie (biologie)|morfologische]] [[structuur]] van deze wervels doet sterk denken aan die van de huidige ''[[Onechte koraalslang|Anilius scytale]]'', een Zuid-Amerikaanse slang die als een van de meest basale wordt beschouwd. Een andere soortgelijke vorm, ''[[Hoffstetterella]]'', is bekend in iets recentere lagen (Vroeg-[[Paleoceen]]) in [[Brazilië]]. Het is daarom mogelijk dat deze drie vormen een [[monofyletische groep]] vormen die [[Endemie (biogeografie)|endemisch]] is voor Zuid-Amerika en zich in het Krijt onderscheidt van andere basale slangen als [[Cilinderslang|''Cylindrophis ruffus'']] en de [[Schildstaartslangen|Uropeltidae]]. Dit zou getuigen van een opmerkelijke diversificatie van basale slangen die al in het Laat-Krijt bestonden.

{{Appendix|2=
'''Literatuur'''
* (<abbr>EN</abbr>) Gómez, R.O., Báez, A.M., and Rougier, G.W., ''An anilioid snake from the Upper Cretaceous of northern Patagonia, in Cretaceous Research, vol. 29'', n. 3, 2008, pp. 481–488, DOI:10.1016/j.cretres.2008.01.002
'''Noten'''
{{References}}
* {{Bronvermelding anderstalige Wikipedia|taal=it|titel=Australophis anilioides|oldid=105843975|datum=20220927}}
}}
[[Categorie:Uitgestorven reptielen]]

title: Australophis · Status: Uitgestorven · Fossiel voorkomen: Laat-Krijt

Stam: Chordata (Chordadieren)

Klasse: Reptilia (Reptielen)

Orde: Squamata

Onderorde: Serpentes

Infraorde: Alethinophidia

Superfamilie: Henophidia

Familie: Aniliidae

title: Australophis anilioides

Portaal: Biologie · Herpetologie


text:
# Amphixystis herbulotella
Amphixystis herbulotella is een vlinder uit de familie echte motten (Tineidae). De wetenschappelijke naam van deze soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1955 door Viette.
De soort komt voor in tropisch Afrika.

title: Amphixystis herbulotella

wikitext:
{{Taxobox vlinder
| naam = ''Amphixystis herbulotella''
| titelweergave = cursief
| afbeelding =
| afbeeldingtekst =
| familie = [[Echte motten|Tineidae]] (Echte motten)
| geslacht = ''[[Amphixystis]]''
| w-naam = ''Amphixystis herbulotella''
| auteur = Viette
| datum = 1955
| haakjes = ja
| species =
| commons =
}}
'''''Amphixystis herbulotella''''' is een [[vlinders|vlinder]] uit de familie [[echte motten]] (Tineidae). De wetenschappelijke naam van deze soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1955 door Viette.

De soort komt voor in [[Afrotropisch gebied|tropisch Afrika]].

{{Appendix|2=
* {{Brontabel|2012-DePrins-DePrins}} [bezocht 10-04-2013]
}}
{{Beginnetje|biologie|2013|04|10}}

[[Categorie:Amphixystis|herbulotella]]
[[Categorie:Dier uit het Afrotropisch gebied]]

title: Amphixystis herbulotella

Orde: Lepidoptera (Vlinders)

Familie: Tineidae (Echte motten)

Geslacht: Amphixystis

title: Soort


text:
# Zwavelstuittiran
De zwavelstuittiran (Myiobius sulphureipygius) is een zangvogel uit de familie Onychorhynchidae.

## Verspreiding en leefgebied
Deze soort komt voor van Mexico tot Ecuador en telt twee ondersoorten:
- M. s. sulphureipygius: van zuidoostelijk Mexico tot Honduras.
- M. s. aureatus: van zuidelijk Honduras tot westelijk Ecuador.

## Status
De grootte van de populatie is in 2008 geschat op 50.000-500.000 volwassen vogels. Op de Rode lijst van de IUCN heeft deze soort de status niet bedreigd.

title: Zwavelstuittiran

wikitext:
{{Taxobox vogel
| status            = LC
| statusbron        = 2016
| rl-id             = 22731699
| afbeelding        = Sulphur-rumped Flycatcher - South Ecuador S4E9093 (16847458046).jpg
| afbeelding2       = Myiobius sulphureipygius map.svg
| orde              = [[Zangvogels|Passeriformes]] (Zangvogels)
| onderorde         = [[Schreeuwvogels|Suboscines]] (Schreeuwvogels)
| familie           = [[Onychorhynchidae]]
| geslacht          = ''[[Myiobius]]''
| w-naam            = ''Myiobius sulphureipygius''
| auteur            = [[Philip Lutley Sclater|P.L. Sclater]]
| datum             = 1857
| haakjes           = ja
| commons           =
| species           = Myiobius sulphureipygius
| synoniem          = * ''Tyrannula sulphureipygia'' (protoniem)
| bron              =  <ref>{{aut|Sclater, PL, 1857}}. ''Tyrannula sulphureipygia'' (protoniem). Proc. Zool. Soc. London, Part 24 (1856), no. 319, p. 296. [https://biodiversitylibrary.org/page/12860846 BHL]</ref>
}}
De '''zwavelstuittiran''' (''Myiobius sulphureipygius'') is een [[Zangvogels|zangvogel]] uit de [[Familie (biologie)|familie]] [[Onychorhynchidae]].

==Verspreiding en leefgebied==
Deze soort komt voor van [[Mexico (land)|Mexico]] tot [[Ecuador]] en telt twee ondersoorten:<ref>{{en}}[https://www.worldbirdnames.org/new/ Gill F, D Donsker & P Rasmussen (Eds). 2025. IOC World Bird List (v15.1).]</ref>
* ''M. s. sulphureipygius'': van zuidoostelijk Mexico tot [[Honduras]].
* ''M. s. aureatus'': van zuidelijk Honduras tot westelijk Ecuador.

== Status ==
De grootte van de populatie is in 2008 geschat op 50.000-500.000 volwassen vogels. Op de [[Rode lijst van de IUCN]] heeft deze soort de status ''niet bedreigd''.<ref name="IUCN" />

==Externe link==
*[http://avibase.bsc-eoc.org/species.jsp?lang=NL&avibaseid=40F33966B3823362 Avibase]

{{Taxonbalk}}
{{Appendix}}

[[Categorie:Tirannen]]
[[Categorie:Dier uit het Neotropisch gebied]]
[[Categorie:IUCN-status niet bedreigd]]

title: Zwavelstuittiran · IUCN-status: Niet bedreigd (2016)

Klasse: Aves (Vogels)

Orde: Passeriformes (Zangvogels)

Onderorde: Suboscines (Schreeuwvogels)

Familie: Onychorhynchidae

Geslacht: Myiobius

title: Synoniemen

Portaal: Biologie · Vogels


text:
# Forbesomyia atra
Forbesomyia atra is een muggensoort uit de familie van de galmuggen (Cecidomyiidae). De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1914 door Malloch.

title: Forbesomyia atra

wikitext:
{{Taxobox insect
| titelweergave = cursief
| naam = ''Forbesomyia atra''
| afbeelding =
| orde = [[Diptera]] (Tweevleugeligen)
| onderorde = [[Muggen|Nematocera]] (Muggen)
| familie = [[Galmuggen|Cecidomyiidae]] (Galmuggen)
| geslacht = ''[[Forbesomyia]]''
| w-naam = ''Forbesomyia atra''
| auteur = Malloch
| datum = 1914
| haakjes =
| commons =
| species =
}}
'''''Forbesomyia atra''''' is een [[muggen]]soort uit de familie van de [[Galmuggen|galmuggen (Cecidomyiidae)]].<ref>Foote, in Stone et al., 1965, Catalog of the Diptera of America north of Mexico, p. 246.</ref> De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1914 door Malloch.

{{Appendix}}
{{beginnetje|biologie|2013|06|21}}

[[Categorie:Galmuggen]]

title: Forbesomyia atra

Onderorde: Nematocera (Muggen)

Familie: Cecidomyiidae (Galmuggen)

Geslacht: Forbesomyia

title: Soort


text:
# Rådhuspladsen
Rådhuspladsen (Deens voor "het stadhuisplein") is het centrale plein van de Deense hoofdstad Kopenhagen. Het plein wordt gebruikt voor grote evenementen zoals de oudejaarsavond- en Gay Pride-vieringen. Het plein is 29.300 m² groot en ligt aan de drukke zesbaans verkeersader H.C. Andersens Boulevard.
Op Rådhuspladsen staat het stadhuis van Kopenhagen (1905). Andere markante gebouwen zijn het Palace Hotel (1910), dat nationaal monumentstatus heeft, en Richshuset (1936), een van de weinige art-deco-gebouwen in Denemarken. Aan het plein ligt ook het Kasteel van H.C. Andersen (1893) in het pretpark Tivoli en het hoofdkantoor van het dagblad Politiken.
Op een zuil staat het standbeeld Lurblæserne ("de bronselurblazers"). Volgens de overlevering blazen deze Vikingen op hun hoorn wanneer een maagd langsloopt. Er is ook een standbeeld van Hans Christian Andersen en het beeld Landsoldaten med den lille hornblæser ("de soldaat met het hoornblazertje"), een monument voor de Driejaarsoorlog. Op het plein staan tevens de Drakenfontein en een mijlpaal die de afstand tot verschillende andere Deense steden aangeeft.
Sinds 2010 vonden op de plek van een in 2010 afgebroken busstation bouwwerkzaamheden plaats voor station Rådhuspladsen van Cityringen van de metro van Kopenhagen. Het werd in 2019 geopend.
Vanaf het plein loopt Vesterbrogade in zuidwestelijke richting naar het centraal station Københavns Hovedbanegård en verder richting stadsdeel Vesterbro. Aan de noordoostkant van het plein loopt de Vester Voldgade. Dwars hierop ligt de Frederiksberggade, het begin van Strøget, de drukst bezochte winkelstraat van Kopenhagen.

## Geschiedenis
Het plein ligt op de plek van Halmtorvet ("hooimarkt"), dat net binnen de stadsmuren lag, aan de westkant van de stad, bij de stadspoort Vesterport. In de jaren 1850 werd het terrein geruimd, en in zowel 1872 als 1888 werd er een grote Scandinavische kunst- en industrietentoonstelling gehouden. Kort na de tweede tentoonstelling werd opdracht gegeven tot de bouw van het stadhuis van Kopenhagen, dat in 1905 gereedstond.
Het plein rond het nieuwe stadhuis had oorspronkelijk een schelpvormig ontwerp, geïnspireerd door de Piazza del Campo van Siena. Dit ontwerp was echter weinig populair en in 1942 werd een architectuurprijsvraag gehouden voor een nieuw ontwerp. In 1977 volgde een tweede prijsvraag, maar pas in 1995-1996 ging het plein op de schop, als deel van de voorbereidingen voor Kopenhagen als culturele hoofdstad van Europa in 1996.

## Wetenswaardigheden
- Rådhuspladsen is de duurste straat in de Deense versie van het bordspel Monopoly.

## Afbeeldingen
- Stadhuis
- Palace Hotel
- 'Kasteel van H.C. Andersen'. Rechts de Drakenfontein
- Politikens hus
- Begin van Strøget
- Een mensenmassa kijkt naar de voetbalwedstrijd Denemarken-Zweden op een groot scherm

title: Rådhuspladsen

wikitext:
{{Infobox straat
| straatnaam = Rådhuspladsen
| afbeelding = Copenhagen_Town_Hall_Square.jpg
| onderschrift= Rådhuspladsen met het [[stadhuis van Kopenhagen]] (midden) en het Palace Hotel (links)
| locatie = [[Kopenhagen]]
| stadsdeel = Centrum
| lengte =
| breedte =
| postcode =
| bouwjaar = [[1850]]
| genoemdnaar = [[Stadhuis van Kopenhagen]]
| naamsinds =
| bestrating =
| ov =
| bebouwing =
| opvallend = [[Tivoli (Kopenhagen)|Tivoli]]
| detailkaart =
| detailkaartbijschrift =
| portaal = Denemarken
| mapname = Kopenhagen
| lat_deg = 55
| lat_min = 40
| lat_sec = 34
| lat_dir = N
| lon_deg = 12
| lon_min = 34
| lon_sec = 7
| lon_dir = E
}}
'''Rådhuspladsen''' (Deens voor "het stadhuisplein") is het centrale plein van de Deense hoofdstad [[Kopenhagen]]. Het plein wordt gebruikt voor grote evenementen zoals de [[oudejaarsavond]]- en ''[[Gay Pride Parade|Gay Pride]]''-vieringen. Het plein is 29.300 m² groot en ligt aan de drukke zesbaans verkeersader [[H.C. Andersens Boulevard]].

Op Rådhuspladsen staat het [[stadhuis van Kopenhagen]] (1905). Andere markante gebouwen zijn het Palace Hotel (1910), dat nationaal monumentstatus heeft, en Richshuset (1936), een van de weinige [[art-deco]]-gebouwen in Denemarken. Aan het plein ligt ook het Kasteel van H.C. Andersen (1893) in het pretpark [[Tivoli (Kopenhagen)|Tivoli]] en het hoofdkantoor van het dagblad ''[[Politiken]]''.

Op een zuil staat het standbeeld ''Lurblæserne'' ("de [[bronselur]]blazers"). Volgens de overlevering blazen deze Vikingen op hun hoorn wanneer een maagd langsloopt. Er is ook een standbeeld van [[Hans Christian Andersen]] en het beeld ''Landsoldaten med den lille hornblæser'' ("de soldaat met het hoornblazertje"), een monument voor de [[Eerste Duits-Deense Oorlog|Driejaarsoorlog]]. Op het plein staan tevens de [[Drakenfontein (Kopenhagen)|Drakenfontein]] en een [[mijlpaal]] die de afstand tot verschillende andere Deense steden aangeeft.

Sinds 2010 vonden op de plek van een in 2010 afgebroken busstation bouwwerkzaamheden plaats voor [[Rådhuspladsen (metrostation)|station Rådhuspladsen]] van [[Cityringen]] van de [[metro van Kopenhagen]]. Het werd in 2019 geopend.

Vanaf het plein loopt [[Vesterbrogade]] in zuidwestelijke richting naar het centraal station [[Københavns Hovedbanegård]] en verder richting stadsdeel [[Vesterbro]]. Aan de noordoostkant van het plein loopt de Vester Voldgade. Dwars hierop ligt de Frederiksberggade, het begin van [[Strøget]], de drukst bezochte winkelstraat van Kopenhagen.

== Geschiedenis ==
[[Bestand:Old Haymarket, Copenhagen.jpg|miniatuur|Halmtorvet met de stadspoort Vesterport, schilderij uit 1842]]
Het plein ligt op de plek van Halmtorvet ("hooimarkt"), dat net binnen de stadsmuren lag, aan de westkant van de stad, bij de stadspoort Vesterport. In de jaren 1850 werd het terrein geruimd, en in zowel 1872 als 1888 werd er een grote Scandinavische kunst- en industrietentoonstelling gehouden. Kort na de tweede tentoonstelling werd opdracht gegeven tot de bouw van het [[stadhuis van Kopenhagen]], dat in 1905 gereedstond.

Het plein rond het nieuwe stadhuis had oorspronkelijk een schelpvormig ontwerp, geïnspireerd door de [[Piazza del Campo]] van [[Siena (stad)|Siena]]. Dit ontwerp was echter weinig populair en in 1942 werd een architectuurprijsvraag gehouden voor een nieuw ontwerp. In 1977 volgde een tweede prijsvraag, maar pas in 1995-1996 ging het plein op de schop, als deel van de voorbereidingen voor Kopenhagen als [[culturele hoofdstad van Europa]] in 1996.

== Wetenswaardigheden ==
* Rådhuspladsen is de duurste straat in de Deense versie van het bordspel ''[[Monopoly]]''.

== Afbeeldingen ==
<gallery widths="170" heights="180" style="font-size:85%">
Copenhagen City Hall.jpg|Stadhuis
Kopenhagen - panoramio (53).jpg|Palace Hotel
Tivoli.jpg|'Kasteel van H.C. Andersen'. Rechts de Drakenfontein
2006 08 09 Politikens Hus @ Kbh ubt.jpg|[[Politiken]]s hus
Frederiksberggade, Kopenhagen Mai 2009.jpg|Begin van Strøget
Soccer crowd Copenhagen (calm).jpg|Een mensenmassa kijkt naar de voetbalwedstrijd Denemarken-Zweden op een groot scherm
</gallery>

{{Appendix|2=
* {{da}} [https://www.hovedstadshistorie.dk/vestervold/raadhuspladsen/ Rådhuspladsen]
* {{Bronvermelding anderstalige Wikipedia|taal=da|titel=Rådhuspladsen (København)|datum=20120122|oldid=5692142}}
}}
{{Commonscat|Rådhuspladsen, Copenhagen}}
{{Coor title dms|55|40|34|N|12|34|7|E|type:landmark_region:DK}}

{{DEFAULTSORT:Radhuspladsen}}
[[Categorie:Plein in Denemarken]]
[[Categorie:Straat in Kopenhagen]]
[[Categorie:Indre By]]

title: Geografische informatie

Locatie: Kopenhagen

Stadsdeel: Centrum

title: Algemene informatie

Genoemd naar: Stadhuis van Kopenhagen

Opvallende gebouwen: Tivoli

title: Detailkaart

Detailkaart: Rådhuspladsen (Kopenhagen) · Rådhuspladsen

Portaal: Denemarken


text:
# Canal du Nivernais
Het Canal du Nivernais verbindt het Loirebekken met de Yonne in het Seinebekken. Het is 180 km lang vanaf Saint-Léger-des-Vignes in het zuiden van het departement Nièvre tot Auxerre in het hart van het departement Yonne. Beide departementen horen bij de regio Bourgondië. Het kanaal bevat 110 sluizen: 32 aan de Loire-kant en 78 aan de Seine-kant.
Oorspronkelijk aangelegd om hout voor verwarming vlottend aan te voeren naar de Parijse regio, werd het vrij snel een economische motor voor de streek en een transportweg voor onder andere wijn, granen, steenkool en kalksteen. Clamecy was daarbij een draaischijf.
Tegenwoordig mag het kanaal enkel nog voor de pleziervaart gebruikt worden. Het behoort tot de mooiste kanalen van Europa.
De bouw begon in 1784 met het graven van de 758 meter lange Tunnel van La Collancelle, met aan de ene zijde de vijvers van Vaux en Baye als watervoorraad en aan de andere zijde een sluizencomplex met 16 trappen. Het kanaal was geheel voltooid in 1843.

title: Canal du Nivernais

wikitext:
[[Bestand:Canal Nivernais Ecluse Collancelle.JPG|thumb|250px|Het Canal du Nivernais in de omgeving van La Collancelle.]]
Het '''Canal du Nivernais''' verbindt het [[Loire (rivier)|Loirebekken]] met de [[Yonne (rivier)|Yonne]] in het [[Seine]]bekken. Het is 180 km lang vanaf [[Saint-Léger-des-Vignes]] in het zuiden van het [[Departementen van Frankrijk|departement]] [[Nièvre (departement)|Nièvre]] tot [[Auxerre (stad)|Auxerre]] in het hart van het departement [[Yonne (departement)|Yonne]]. Beide departementen horen bij de regio [[Bourgondië (regio)|Bourgondië]]. Het kanaal bevat 110 sluizen: 32 aan de Loire-kant en 78 aan de Seine-kant.

Oorspronkelijk aangelegd om hout voor verwarming vlottend aan te voeren naar de Parijse regio, werd het vrij snel een economische motor voor de streek en een transportweg voor onder andere [[wijn]], granen, [[steenkool]] en [[kalksteen]]. [[Clamecy (Nièvre)|Clamecy]] was daarbij een draaischijf.
Tegenwoordig mag het kanaal enkel nog voor de pleziervaart gebruikt worden. Het behoort tot de mooiste kanalen van Europa.

De bouw begon in [[1784]] met het graven van de 758 meter lange [[Tunnel van La Collancelle]], met aan de ene zijde de vijvers van Vaux en Baye als watervoorraad en aan de andere zijde een sluizencomplex met 16 trappen. Het kanaal was geheel voltooid in [[1843]].

==Zie ook==
* [[Nivernais]]

{{Commonscat|Canal du Nivernais}}
{{Coor title dms|47|40|0|N|3|40|0|E|region:FR_type:river}}

[[Categorie:Kanaal in Bourgogne-Franche-Comté|Nivernais]]
[[Categorie:Geografie van Nièvre]]
[[Categorie:Geografie van Yonne]]
[[Categorie:Stroomgebied van de Seine]]
[[Categorie:Stroomgebied van de Loire]]


text:
# Open Dental
Open Dental, voorheen Free Dental, is een open source tandheelkundig praktijkmanagementsysteem. De software geeft de mogelijkheid om een tandheelkundige praktijk te managen qua afspraken, behandelingen, patiëntenkaart en financiën. De software is oorspronkelijk geschreven door de Amerikaanse tandarts Jordan Sparks.
Hoewel de software oorspronkelijk bedoeld is voor tandartsen, leent het zich evengoed voor mondhygiënisten/mondzorgkundigen, orthodontisten, tandprothetici en kaakchirurgen. De software is, ondanks de opensourcelicentie, niet gratis.

## Software-architectuur
Open Dental is geschreven in C# voor het .NET-framework en gebruikt een MySQL-database, hoewel het ook mogelijk is (alhoewel afgeraden voor de gewone gebruiker) om een Oracle-database te gebruiken. Voor het opslaan van documenten zoals brieven of röntgenfoto's bestaat de mogelijkheid om deze in een bestand op te slaan, in de database (werkt vertragend) op te slaan of deze middels software van derden via een koppeling op te slaan.
Tot en met versie 5.6 was het via Mono ook mogelijk om de software op Linux of Mac te draaien. Tegenwoordig wordt er echter geen Linux-ondersteuning meer geboden, de software werkt alleen op het Windowsplatform.
De nieuwste versie is 13.1, uitgegeven op 25 juni 2013.
De mogelijkheid bestaat om middels een koppeling de data tevens in te zien op Windows Mobile-apparaten zoals smartphones.
De software wordt vrijgegeven onder GNU General Public License waardoor de software gratis te downloaden en te gebruiken is.

## Schaalbaarheid
Open Dental is geschikt voor de solopraktijk maar evengoed voor de groepspraktijk aangezien er een onbeperkt aantal behandelruimten en tandartsen, mondzorgkundigen en (preventie-)assistenten toegevoegd kunnen worden. Tevens is er een ziekenhuis module voor gebruik bij bijvoorbeeld een kaakchirurgie afdeling, alsook een module voor tandheelkundige opleidingen waarbij studenten (tandheelkunde, mondzorgkunde) beoordeeld kunnen worden.

## Verspreiding
Open Dental is nog niet erg populair in Nederland, hoewel enkele praktijken het gebruiken. Wereldwijd wordt Open Dental door zo'n 2000 tandartsen gebruikt waarmee ruim 10.000.000 patiëntenkaarten worden bijgehouden.

## Functionaliteit

### Agenda- en afsprakenmodule
- Ondersteunt een onbeperkt aantal behandelruimten en een onbeperkt aantal behandelaren
- Persoonlijk in te stellen overzichten, kleuren en standaard waarden (afspraak lengte, etc.)
- Afspraken maken, verplaatsen en Recall afspraken te maken.
- Toont pop-up waarschuwingen en financiële en medische gegevens.

### Boekhoud- en accountingmodule
- Direct mogelijk om brieven en e-mails naar patiënten te sturen.
- Overzichtelijke lijst verrichtingen en betalingen (zie ook Nederlandse aanpassingen)
- Techniek werkstukken bijhouden en traceren
- Betalingsregelingen aanmaken en volgen

### Behandelplanmodule
- Meerdere behandelplannen per patiënt mogelijk
- Plannen zijn in stappen van prioriteiten in te delen
- Grafische weergave van het plan mogelijk

### Kaartmodule
- Overzicht van alle behandelingen, evt. persoonlijk aan te passen.
- 3D tanden overzicht, waarbij elke tand op het overzicht gedraaid en verplaatst kan worden.

### Foto's en documentenmodule
- Diverse soorten bestanden die aan de patiënt gekoppeld kunnen worden.
- Foto's en PDF bestanden worden direct binnen Open Dental ingelezen.

### Beheermodule
- Zeer beperkte boekhoud module (zie ook Nederlandse aanpassingen)
- Back-up functionaliteit van zowel de database als van de bestanden
- Prikklok functionaliteit voor personeel

## Nederlandse aanpassingen
Aangezien de software van oorsprong Amerikaans is, klopt niet alles één op één met Nederlandse tandheelkundige softwarevereisten en benodigdheden. Diverse Nederlandse leveranciers en dienstverleners kunnen hier echter geheel in voorzien, zodat de software ook in Nederland bruikbaar is en daarmee een zeer goed alternatief vormt voor alle gesloten bron software in de tandheelkundige branche. Waarbij de gebruiker - zoals gebruikelijk in Open Source - alle keuze en vrijheid heeft bij welk van de dienstverleners of leveranciers de producten en of dienstverlening afneemt.

title: Open Dental

wikitext:
{{Infobox software
| naam = Open Dental
| logo =<!-- automatisch vanuit Wikidata -->
| screenshot = Open dental Chart2.jpg
| onderschrift = Open Dental
| ontwikkelaar = Jordan Sparks
| laatste_versie =<!-- automatisch vanuit Wikidata -->
| laatste_releasedatum =
| laatste_beta_versie =<!-- automatisch vanuit Wikidata -->
| laatste_beta_releasedatum =
| status = Actief
| besturingssysteem = [[Microsoft Windows|Windows]]
| programmeertaal = [[C Sharp|C#]]
| categorie = [[Praktijkmanagementsysteem]]
| licentie = [[GNU General Public License|GPL]]<ref>{{en}}[https://www.opendental.com/manual/licenses.html Licentie]</ref>
| website = {{en}}[https://www.opendental.com/ Projectpagina]
| portaal2 = Vrije software
}}
'''Open Dental''', voorheen '''Free Dental''', is een [[open source]] [[Tandheelkunde|tandheelkundig]] [[praktijkmanagementsysteem]]. De [[software]] geeft de mogelijkheid om een tandheelkundige praktijk te managen qua afspraken, behandelingen, patiëntenkaart en financiën. De software is oorspronkelijk geschreven door de Amerikaanse tandarts Jordan Sparks.
Hoewel de software oorspronkelijk bedoeld is voor tandartsen, leent het zich evengoed voor mondhygiënisten/mondzorgkundigen, orthodontisten, tandprothetici en kaakchirurgen. De software is, ondanks de opensourcelicentie, niet gratis.

== Software-architectuur ==
Open Dental is geschreven in [[C Sharp|C#]] voor het [[.NET]]-framework en gebruikt een [[MySQL]]-database, hoewel het ook mogelijk is (alhoewel afgeraden voor de gewone gebruiker) om een [[Oracle (software)|Oracle]]-database te gebruiken. Voor het opslaan van documenten zoals brieven of röntgenfoto's bestaat de mogelijkheid om deze in een [[Bestand (computer)|bestand]] op te slaan, in de database (werkt vertragend) op te slaan of deze middels software van derden via een koppeling op te slaan.

Tot en met versie 5.6 was het via [[Mono (ontwikkelplatform)|Mono]] ook mogelijk om de software op Linux of Mac te draaien. Tegenwoordig wordt er echter geen Linux-ondersteuning meer geboden, de software werkt alleen op het Windowsplatform.

De nieuwste versie is 13.1, uitgegeven op 25 juni 2013.

De mogelijkheid bestaat om middels een koppeling de data tevens in te zien op [[Windows Mobile]]-apparaten zoals smartphones.

De software wordt vrijgegeven onder [[GNU General Public License]] waardoor de software gratis te downloaden en te gebruiken is.

== Schaalbaarheid ==
Open Dental is geschikt voor de solopraktijk maar evengoed voor de groepspraktijk aangezien er een onbeperkt aantal behandelruimten en tandartsen, mondzorgkundigen en (preventie-)assistenten toegevoegd kunnen worden. Tevens is er een ziekenhuis module voor gebruik bij bijvoorbeeld een kaakchirurgie afdeling, alsook een module voor tandheelkundige opleidingen waarbij studenten (tandheelkunde, mondzorgkunde) beoordeeld kunnen worden.

== Verspreiding ==
Open Dental is nog niet erg populair in Nederland, hoewel enkele praktijken het gebruiken. Wereldwijd wordt Open Dental door zo'n 2000 tandartsen gebruikt waarmee ruim 10.000.000 patiëntenkaarten worden bijgehouden.

== Functionaliteit ==
=== Agenda- en afsprakenmodule ===
* Ondersteunt een onbeperkt aantal behandelruimten en een onbeperkt aantal behandelaren
* Persoonlijk in te stellen overzichten, kleuren en standaard waarden (afspraak lengte, etc.)
* Afspraken maken, verplaatsen en Recall afspraken te maken.
* Toont pop-up waarschuwingen en financiële en medische gegevens.

=== Boekhoud- en accountingmodule ===
* Direct mogelijk om brieven en e-mails naar patiënten te sturen.
* Overzichtelijke lijst verrichtingen en betalingen (zie ook Nederlandse aanpassingen)
* Techniek werkstukken bijhouden en traceren
* Betalingsregelingen aanmaken en volgen

=== Behandelplanmodule ===
* Meerdere behandelplannen per patiënt mogelijk
* Plannen zijn in stappen van prioriteiten in te delen
* Grafische weergave van het plan mogelijk

=== Kaartmodule ===
* Overzicht van alle behandelingen, evt. persoonlijk aan te passen.
* 3D tanden overzicht, waarbij elke tand op het overzicht gedraaid en verplaatst kan worden.

=== Foto's en documentenmodule ===
* Diverse soorten bestanden die aan de patiënt gekoppeld kunnen worden.
* Foto's en PDF bestanden worden direct binnen Open Dental ingelezen.

=== Beheermodule ===
* Zeer beperkte boekhoud module (zie ook Nederlandse aanpassingen)
* Back-up functionaliteit van zowel de database als van de bestanden
* Prikklok functionaliteit voor personeel

== Nederlandse aanpassingen ==
Aangezien de software van oorsprong Amerikaans is, klopt niet alles één op één met Nederlandse tandheelkundige softwarevereisten en benodigdheden. Diverse Nederlandse leveranciers en dienstverleners kunnen hier echter geheel in voorzien, zodat de software ook in Nederland bruikbaar is en daarmee een zeer goed alternatief vormt voor alle gesloten bron software in de tandheelkundige branche. Waarbij de gebruiker - zoals gebruikelijk in Open Source - alle keuze en vrijheid heeft bij welk van de dienstverleners of leveranciers de producten en of dienstverlening afneemt.

== Zie ook ==
* [[Lijst van opensourcesoftware]]

== Externe links ==
* {{en}}[https://www.opendental.com/ Projectpagina]
* {{nl}}[https://web.archive.org/web/20120925012829/http://www.opendental.eu/ Nederlandse Open Dental-website]

{{Appendix}}

[[Categorie:Tandheelkunde]]
[[Categorie:Opensourcesoftware en vrije software]]
[[Categorie:Software geschreven in C Sharp]]

title: Open Dental

Ontwikkelaar(s): Jordan Sparks

Status: Actief

Besturingssysteem: Windows

Geschreven in: C#

Categorie: Praktijkmanagementsysteem

Licentie(s): GPL

Website: (en) Projectpagina

Portaal: Informatica · Vrije software


text:
# Basses del Ruf
De Basses del Ruf zijn een klein bergmeer bij Arinsal in de Andorrese parochie La Massana. Het meer ligt ten noordwesten van het dorpscentrum op een vlak punt op de flank van de Pic de Comapedrosa, de hoogste berg van het land, op een hoogte van 2441 meter. Circa 800 meter zuidelijker ligt de berghut Refugi de Comapedrosa.
Basses de l'Estany Negre · Basses del Ruf · Estany de les Truites · Estany del Port Dret · Estany Negre · Estanys de Montmantell · Estanys Forcats

title: Basses del Ruf

wikitext:
{{Infobox meer
| naam = Basses del Ruf
| locatieafbeelding =
| instroom =
| uitstroom =
| stroomgebied = [[Ebro]]
| stroomgebiedslanden = [[Arinsal]], [[La Massana]], [[Andorra]]
| oppervlakte =
| maxlengte = 0,02
| maxbreedte = 0,01
| gemdiepte =
| maxdiepte =
| hoogte = 2441,0
| kustlengte =
| plaatsen =
| mapname =
| lat_deg =
| lat_min =
| lat_sec =
| lat_dir =
| lon_deg =
| lon_min =
| lon_sec =
| lon_dir =
| afbeelding =
| onderschrift =
}}
De '''Basses del Ruf''' zijn een klein [[meer (watervlakte)|bergmeer]] bij [[Arinsal]] in de [[Andorra|Andorrese]] parochie [[La Massana]]. Het meer ligt ten noordwesten van het dorpscentrum op een vlak punt op de flank van de [[Pic de Comapedrosa]], de hoogste berg van het land, op een hoogte van 2441 meter. Circa 800 meter zuidelijker ligt de berghut [[Refugi de Comapedrosa]].

{{Navigatie meren Arinsal}}

[[Categorie:Meer in Andorra|Ruf]]
[[Categorie:La Massana]]
[[Categorie:Stroomgebied van de Ebro]]

title: Situering

Stroomgebiedslanden: Arinsal, La Massana, Andorra

Stroomgebied: Ebro

title: Basisgegevens

Portaal: Geografie


text:
# Rancho Cucamonga
Rancho Cucamonga is een stad in de Amerikaanse staat Californië en telt 127.743 inwoners. Het is hiermee de 167e stad in de Verenigde Staten (2000). De landoppervlakte bedraagt 96,8 km², waarmee het de 171e stad is.

## Demografie
Van de bevolking is 6,1% ouder dan 65 jaar en bestaat voor 16,8% uit eenpersoonshuishoudens. De werkloosheid bedraagt 3 % (cijfers volkstelling 2000).
Ongeveer 27,8% van de bevolking van Rancho Cucamonga bestaat uit hispanics en latino's, 7,9% is van Afrikaanse oorsprong en 6% van Aziatische oorsprong.
Het aantal inwoners steeg van 101.385 in 1990 naar 127.743 in 2000 en tot 165.269 in 2010.

## Klimaat
In januari is de gemiddelde temperatuur 13,3°C, in juli is dat 25,9°C. Jaarlijks valt er gemiddeld 397,0 mm neerslag (gegevens op basis van de meetperiode 1961-1990).

## Plaatsen in de nabije omgeving
De onderstaande figuur toont nabijgelegen plaatsen in een straal van 16 km rond Rancho Cucamonga.

## Geboren
- Young Noble (1978), rapper

title: Rancho Cucamonga

wikitext:
{{Infobox stad Verenigde Staten
| naam= Rancho Cucamonga
| seal=
| vlag=
| overzichtskaart= [[Bestand:Map of USA highlighting California.png|250px|Locatie van Californië]]
| detailkaart= [[Bestand:San Bernardino County California Incorporated and Unincorporated areas Rancho Cucamonga Highlighted.svg|250px|Locatie van Rancho Cucamonga]]
| staat= [[Californië]]
| county=
| oppervlak= 96.8
| water=
| bevolking=
| rank1= 171
| jaar=
| rank2= 167
| dichtheid=
| hisp_lat= 27,8
| afro= 7,9
| aziatisch= 6
| image = Cucamonga Peak 122608.jpg
}}
'''Rancho Cucamonga''' is een stad in de [[Verenigde Staten|Amerikaanse]] staat [[Californië]] en telt 127.743 inwoners. Het is hiermee de 167e stad in de Verenigde Staten (2000). De landoppervlakte bedraagt 96,8 km², waarmee het de 171e stad is.

==Demografie==
Van de bevolking is 6,1% ouder dan 65 jaar en bestaat voor 16,8% uit [[eenpersoonshuishouden]]s. De [[werkloosheid]] bedraagt 3 % (cijfers volkstelling 2000).

Ongeveer 27,8% van de bevolking van Rancho Cucamonga bestaat uit [[hispanics]] en latino's, 7,9% is van Afrikaanse oorsprong en 6% van Aziatische oorsprong.

Het aantal inwoners steeg van 101.385 in 1990 naar 127.743 in 2000 en tot 165.269 in 2010.

==Klimaat==
In januari is de gemiddelde [[temperatuur]] 13,3°C, in juli is dat 25,9°C. Jaarlijks valt er gemiddeld 397,0 mm [[neerslag (atmosfeer)|neerslag]] (gegevens op basis van de meetperiode 1961-1990).

==Plaatsen in de nabije omgeving==
De onderstaande figuur toont nabijgelegen [[woonplaats|plaatsen]] in een [[Straal (wiskunde)|straal]] van 16 km rond Rancho Cucamonga.
{{Afbeelding label begin|image=Blank map.svg|position= relative| float=left|width=400|caption=Plaatsen in de omgeving}}
{{Afbeelding label|x=0.5|y=0.5|scale=400|text=[[Bestand:Map pointer black.svg|20px|Rancho Cucamonga]]'''Rancho Cucamonga'''}}
{{Afbeelding label|x=0.213|y=0.831|scale=400|text=[[Bestand:Dot-yellow.svg|20px|Plaats met 67168 inwoners (2000).]] <small>[[Chino (Californië)|Chino]] (16 km) </small>}}
{{Afbeelding label|x=0.136|y=0.542|scale=400|text=[[Bestand:Dot-yellow.svg|20px|Plaats met 33998 inwoners (2000).]] <small>[[Claremont (Californië)|Claremont]] (13 km) </small>}}
{{Afbeelding label|x=0.814|y=0.581|scale=400|text=[[Bestand:Dot-yellow.svg|20px|Plaats met 128929 inwoners (2000).]] <small>[[Fontana (Californië)|Fontana]] (12 km) </small>}}
{{Afbeelding label|x=0.727|y=0.832|scale=400|text=[[Bestand:Small-city-symbol.svg|18px|Plaats met 14853 inwoners (2000).]] <small>[[Glen Avon (Californië)|Glen Avon]] (14 km) </small>}}
{{Afbeelding label|x=0.193|y=0.664|scale=400|text=[[Bestand:Dot-yellow.svg|20px|Plaats met 33049 inwoners (2000).]] <small>[[Montclair (Californië)|Montclair]] (12 km) </small>}}
{{Afbeelding label|x=0.374|y=0.721|scale=400|text=[[Bestand:Dot-yellow.svg|20px|Plaats met 158007 inwoners (2000).]] <small>[[Ontario (Californië)|Ontario]] (9 km) </small>}}
{{Afbeelding label|x=0.287|y=0.408|scale=400|text=[[Bestand:Small-city-symbol.svg|12px|Plaats met 3122 inwoners (2000).]] <small>[[San Antonio Heights (Californië)|San Antonio Heights]] (8 km) </small>}}
{{Afbeelding label|x=0.295|y=0.532|scale=400|text=[[Bestand:Dot-yellow.svg|20px|Plaats met 68393 inwoners (2000).]] <small>[[Upland (Californië)|Upland]] (7 km) </small>}}
{{Afbeelding label eind}}{{Clearleft}}

== Geboren ==
* [[Young Noble]] (1978), rapper

== Externe link ==
* {{Link city-data.com|Rancho-Cucamonga|California}}

{{Appendix|2=
* [http://www.census.gov/ Volkstelling 2000, www.census.gov]
}}
{{Coor title dms|34|7|24|N|117|34|45|W|region:US_type:city(127743)_scale:50000}}

[[Categorie:Plaats in San Bernardino County]]
[[Categorie:Stad in de Verenigde Staten]]

title: Situering

Staat: Californië

Tijdzone: Pacific Standard Time

title: Algemeen

title: Politiek

Burgemeester: L. Dennis Michael

title: Foto's


text:
# Platepistoma macrophthalmum
Platepistoma macrophthalmum is een krabbensoort uit de familie van de Cancridae. De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1906 door Rathbun.

title: Platepistoma macrophthalmum

wikitext:
{{Taxobox
| titelweergave = cursief
| naam = ''Platepistoma macrophthalmum''
| afbeelding =
| rijk = [[Dieren (biologie)|Animalia]] (Dieren)
| stam = [[Geleedpotigen|Arthropoda]] (Geleedpotigen)
| klasse = [[Malacostraca]] (Hogere kreeftachtigen)
| orde = [[Tienpotigen|Decapoda]] (Tienpotigen)
| familie = [[Cancridae]]
| geslacht = ''[[Platepistoma]]''
| auteur = Rathbun
| datum = 1906
| haakjes =
| worms = 440394
}}
'''''Platepistoma macrophthalmum''''' is een [[krabben]]soort uit de familie van de [[Cancridae]].<ref>Davie, P. (2012). <i>Platepistoma macrophthalmum</i> Rathbun, 1906. Geraadpleegd via:  World Register of Marine Species op http://www.marinespecies.org/aphia.php?p=taxdetails&id=440394</ref> De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1906 door Rathbun.

{{Appendix}}

[[Categorie:Cancridae]]

title: Platepistoma macrophthalmum

Klasse: Malacostraca (Hogere kreeftachtigen)

Orde: Decapoda (Tienpotigen)

Familie: Cancridae

Geslacht: Platepistoma

title: Soort


text:
# Iconometra speciosa
Iconometra speciosa is een haarster uit de familie Colobometridae.
De wetenschappelijke naam van de soort werd in 1929 gepubliceerd door Austin Hobart Clark.

title: Iconometra speciosa

wikitext:
{{Taxobox
| type = dier
| naam = ''Iconometra speciosa''
| titelweergave = cursief
| afbeelding =
| afbeeldingtekst =
| rijk = [[Dieren (biologie)|Animalia]] (Dieren)
| stam = [[Stekelhuidigen|Echinodermata]] (Stekelhuidigen)
| klasse = [[Zeelelies|Crinoidea]] (Zeelelies)
| orde = [[Haarsterren|Comatulida]] (Haarsterren)
| familie = [[Colobometridae]]
| geslacht = ''[[Iconometra]]''
| w-naam = ''Iconometra speciosa''
| auteur = A.H. Clark
| datum = 1929
| haakjes =
| origineel =
| worms = 711347
}}
'''''Iconometra speciosa''''' is een [[Haarsterren|haarster]] uit de familie [[Colobometridae]].

De wetenschappelijke naam van de soort werd in 1929 gepubliceerd door [[Austin Hobart Clark]].

{{Appendix|2=
* Messing, C. (2015). ''Iconometra speciosa'' A.H. Clark, 1929. In: Messing, C. (2015) World List of Crinoidea. Geraadpleegd middels: World Register of Marine Species op http://marinespecies.org/aphia.php?p=taxdetails&id=711347 op 29 januari 2017.
}}
{{Beginnetje|biologie|2017|01|29}}

{{DEFAULTSORT:Iconometra speciosa}}
[[Categorie:Haarsterren]]

title: Iconometra speciosa

Stam: Echinodermata (Stekelhuidigen)

Klasse: Crinoidea (Zeelelies)

Orde: Comatulida (Haarsterren)

Familie: Colobometridae

Geslacht: Iconometra

title: Soort


text:
# René Maessen (voetballer)
René Maessen (Brunssum, 19 maart 1962) is een voormalig Nederlands voetballer die zestien jaar lang als verdediger uitkwam voor Fortuna Sittard. Daarnaast kwam hij uit voor de Limburgse amateurclubs EHC, SVN en RIOS '31. Maessen was jarenlang commercieel medewerker bij zijn oude club Fortuna Sittard en woont in Amstenrade.

## Loopbaan
René Maessen werd geboren in het Limburgse Brunssum, maar groeide op in Hoensbroek waar hij voor het eerst ging voetballen bij het plaatselijke EHC. Daar speelde hij totdat hij in 1978 werd opgepikt door Fortuna Sittard. Hij zou in Sittard blijven spelen totdat Fernando Ricksen hem uit de basis verdrong in 1994.
Maessen kwam uiteindelijk tot 447 professionele wedstrijden wat tot op heden nog altijd als record geldt voor de Limburgse ploeg. Naast zijn carrière als voetballer was Maessen ook actief als turner en als wedstrijdzwemmer.

title: René Maessen (voetballer)

wikitext:
{{Infobox voetballer
| spelernaam                  = René Maessen
| volledigenaam               = René Maessen
| afbeelding                  =
| onderschrift                =
| geboortedatum               = [[19 maart]] [[1962]]
| geboortestad                = [[Brunssum]]
| geboorteland                = {{NL}}
| overlijddatum               =
| stadvanoverlijden           =
| landvanoverlijden           =
| lengte                      =
| gewicht                     =
| been                        =
| huidigeclub                 =
| rugnummer                   =
| positie                     =
| huidigeclubfunctie          =
| functie                     =
| contracttot                 =
| vorigeclubs                 =
| jeugdjaren                  = tot 1978
| jeugdteams                  = [[EHC (voetbalclub)|EHC]]
| seizoen                     = 1978-1994
| club                        = [[Fortuna Sittard]]
| wedstr(goals)               = 495 (7)
| interlandjaren              =
| interlandteam               =
| interlandwedstrijden(goals) =
| trainersjaren               =
| getraindeclubs              =
| erelijstjaren               =
| erelijst                    =
| clubupdate                  =
| landupdate                  =
}}
'''René Maessen''' ([[Brunssum]], [[19 maart]] [[1962]]) is een voormalig [[Nederland]]s voetballer die zestien jaar lang als verdediger uitkwam voor [[Fortuna Sittard]]. Daarnaast kwam hij uit voor de Limburgse amateurclubs [[EHC (voetbalclub)|EHC]], [[Sportvereniging Nieuwenhagen|SVN]] en [[RIOS '31]]. Maessen was jarenlang commercieel medewerker bij zijn oude club Fortuna Sittard en woont in [[Amstenrade]].

== Loopbaan ==
René Maessen werd geboren in het [[Limburg (Nederlandse provincie)|Limburg]]se [[Brunssum]], maar groeide op in [[Hoensbroek]] waar hij voor het eerst ging voetballen bij het plaatselijke [[EHC (voetbalclub)|EHC]]. Daar speelde hij totdat hij in [[1978]] werd opgepikt door [[Fortuna Sittard]]. Hij zou in Sittard blijven spelen totdat [[Fernando Ricksen]] hem uit de basis verdrong in [[1994]].

Maessen kwam uiteindelijk tot 447 professionele wedstrijden wat tot op heden nog altijd als record geldt voor de Limburgse ploeg. Naast zijn carrière als voetballer was Maessen ook actief als turner en als wedstrijdzwemmer.

== Zie ook ==
*[[Lijst van spelers van Fortuna Sittard (mannen)|Lijst van spelers van Fortuna Sittard]]

{{Appendix|2=
* ''[[Voetbal International]]'', 47ste jaargang, 14 maart 2012
}}

{{DEFAULTSORT:Maessen, Rene}}
[[Categorie:Nederlands voetballer]]

title: Persoonlijke informatie

Volledige naam: René Maessen

Geboorteplaats: Brunssum, Nederland

title: Jeugd

tot 1978: EHC

title: Senioren

Seizoen: Club · W 0(G)

Fortuna Sittard · 495 (7)

Portaal: Voetbal