text:
# Spoorlijn Carhaix - Rosporden
De spoorlijn Carhaix - Rosporden was een Franse spoorlijn van Carhaix-Plouguer naar Rosporden. De lijn was 49,5 km lang en heeft als lijnnummer 484 000.

## Geschiedenis
De lijn werd geopend door de Compagnie des chemins de fer de l'Ouest op 2 augustus 1896. Reizigersverkeer werd opgeheven op 10 april 1967, goederenvervoer op 1 juli 1967.

## Aansluitingen
In de volgende plaatsen was er een aansluiting op de volgende spoorlijnen:
Carhaix
RFN 480 000, spoorlijn tussen Carhaix en Camaret-sur-Mer
RFN 483 000, spoorlijn tussen Morlaix en Carhaix
RFN 485 000, spoorlijn tussen Guingamp en Carhaix
RFN 487 000, spoorlijn tussen Carhaix en Loudéac

## Galerij
- Voormalige spoorbrug over de Scaër
- Station Guiscriff
- Halte Kerbiquet
- Trein bij station Rosporden

title: Spoorlijn Carhaix - Rosporden

wikitext:
{|{{Prettytable-SP}}
{{SP-kop|RFN 484 000<br/>Carhaix - Rosporden}}
{{SP-data
| KAART= RFN 484 000.png
| LENGTE= 49,5
| SPOORWIJDTE= [[meterspoor]] 1000
| MIJ2= [[Compagnie des chemins de fer de l'Ouest]]
| OPEN= 2 augustus 1896
| OPHEF = 10 april 1967
| SLUIT = 1 juli 1967
| STATUS= opgebroken
| TANDSTAAF=
| ELEKTRA= nee
| SPOREN= 1
| SNELHEID=
| VEILIG=
| DIENST=
}}
{{SP-kop|Traject}}
{{SP-tabel}}
{{SP2|STR|d||lijn [[Spoorlijn Guingamp - Carhaix|485 000]] van [[Station Guingamp|Guingamp]]}}
{{SP2|emABZg+r|d||lijn [[Spoorlijn Morlaix - Carhaix|483 000]] van [[Station Morlaix|Morlaix]]|opgebroken}}
{{SP2|STR+GRZq|d||grens [[Côtes-d'Armor]] - [[Finistère]]}}
{{SP-2afb|uexv-STR|evSHI2g+l-||lijn [[Spoorlijn Carhaix - Loudéac|487 000]] van [[Station Loudéac|Loudéac]]|buiten gebruik}}
{{SP4|exdKBSTa|dSHI2gl|uxmdSHI2g+r|d}}
{{SP2|evÜSTxr|vSTR-}}
{{SP3|exdENDEe|vBHF-DST|d|0,0|[[Station Carhaix|Carhaix]]}}
{{SP|vSHI2g+l-}}
{{SP-2afb|uexvSTR-|vENDEe-}}
{{SP2|uexWBRÜCKE1|d||brug over het [[Kanaal Nantes - Brest]]|30m}}
{{SP2|uexBHF|d|5,7|[[Station Port-de-Carhaix|Port-de-Carhaix]]}}
{{SP2|uexABZgr|d||lijn [[Spoorlijn Carhaix - Camaret-sur-Mer|480 000]] naar [[Station Camaret-sur-Mer|Camaret-sur-Mer]]|opgebroken}}
{{SP2|uexBHF|d|12,9|[[Station Motreff|Motreff]]}}
{{SP2|uxSTR+GRZq|d||grens [[Finistère]] - [[Morbihan]]}}
{{SP2|uexBHF|d|20,1|[[Station Gourin|Gourin]]}}
{{SP2|uexHST|d|25,5|[[Station Kerbiquet|Kerbiquet]]}}
{{SP2|uexBHF|d|31,6|[[Station Guiscriff|Guiscriff]]}}
{{SP2|uxSTR+GRZq|d||grens [[Morbihan]] - [[Finistère]]}}
{{SP2|uexBHF|d|37,1|[[Station Scaer|Scaer]]}}
{{SP2|uexHST|d|42,1|[[Station Coatloc'h|Coatloc'h]]}}
{{SP2|uexHST|d|46,3|[[Station Kernével|Kernével]]}}
{{SP2|uexdSTR|dSTR+l||lijn [[Spoorlijn Savenay - Landerneau|470 000]] van [[Station Savenay|Savenay]]}}
{{SP3|uexdSHI2+l|dSHI2xmr+l|vSHI2gr-|||}}
{{SP3|uexdBHF|vDST-BHF|exdKDSTa|48,8|[[Station Rosporden|Rosporden]]}}
{{SP3|uexdSTR|v-SHI2g+r|exdSTR||[[Chemins de fer armoricains|lijn]] naar [[Plouescat]]|opgebroken}}
{{SP2||xvÜSTx||lijn [[Spoorlijn Rosporden - Concarneau|476 000]] naar [[Station Concarneau|Concarneau]]|buiten gebruik}}
{{SP|v-STR||lijn [[Spoorlijn Savenay - Landerneau|470 000]] naar [[Station Landerneau|Landerneau]]}}
|}
|}

De '''spoorlijn Carhaix - Rosporden''' was een [[Frankrijk|Franse]] [[spoorlijn]] van [[Carhaix-Plouguer]] naar [[Rosporden]]. De lijn was 49,5 km lang en heeft als lijnnummer [[RFN 484 000|484 000]].

== Geschiedenis ==
De lijn werd geopend door de [[Compagnie des chemins de fer de l'Ouest]] op 2 augustus 1896. Reizigersverkeer werd opgeheven op 10 april 1967, goederenvervoer op 1 juli 1967.

== Aansluitingen ==
In de volgende plaatsen was er een aansluiting op de volgende spoorlijnen:
;Carhaix
:[[Spoorlijn Carhaix - Camaret-sur-Mer|RFN 480 000]], spoorlijn tussen Carhaix en Camaret-sur-Mer
:[[Spoorlijn Morlaix - Carhaix|RFN 483 000]], spoorlijn tussen Morlaix en Carhaix
:[[Spoorlijn Guingamp - Carhaix|RFN 485 000]], spoorlijn tussen Guingamp en Carhaix
:[[Spoorlijn Carhaix - Loudéac|RFN 487 000]], spoorlijn tussen Carhaix en Loudéac

== Galerij ==
<gallery widths="180" heights="140">
Pont Kerninon Scaër.JPG|Voormalige spoorbrug over de Scaër
Guiscriff gare.JPG|Station Guiscriff
Gourin halte Kerbiquet.jpg|Halte Kerbiquet
Réseau Breton E.416 - Gare de Rosporden.jpg|Trein bij station Rosporden
</gallery>

{{Appendix|2=
* https://routes.fandom.com/wiki/Ligne_Carhaix_-_Rosporden
* {{aut|Société National de Chemins de fer Français}} (1964): Lignes ouvertes au trafic marchandises
}}

{{DEFAULTSORT:Carhaix - Rosporden}}
[[Categorie:Spoorlijn in Finistère]]
[[Categorie:Spoorlijn in Morbihan]]
[[Categorie:Voormalige spoorlijn in Frankrijk]]

title: RFN 484 000 · Carhaix - Rosporden

Spoorwijdte: meterspoor 1000 mm

Geopend: 2 augustus 1896

Huidige status: opgebroken

Geëlektrificeerd: nee

title: Traject

STR · d: lijn 485 000 van Guingamp

emABZg+r · d: lijn 483 000 van Morlaix opgebroken

STR+GRZq · d: grens Côtes-d'Armor - Finistère

exdENDEe · vBHF-DST · d: 0,0 · Carhaix

uexWBRÜCKE1 · d: brug over het Kanaal Nantes - Brest 30m

uexBHF · d:
5,7 · Port-de-Carhaix
12,9 · Motreff
20,1 · Gourin
31,6 · Guiscriff
37,1 · Scaer

uexABZgr · d: lijn 480 000 naar Camaret-sur-Mer opgebroken

uxSTR+GRZq · d:
grens Finistère - Morbihan
grens Morbihan - Finistère

uexHST · d:
25,5 · Kerbiquet
42,1 · Coatloc'h
46,3 · Kernével

uexdSTR · dSTR+l: lijn 470 000 van Savenay

uexdBHF · vDST-BHF · exdKDSTa: 48,8 · Rosporden

uexdSTR · v-SHI2g+r · exdSTR: lijn naar Plouescat opgebroken

xvÜSTx: lijn 476 000 naar Concarneau buiten gebruik

v-STR: lijn 470 000 naar Landerneau


text:
# Alcatel
Alcatel was een Frans bedrijf, gespecialiseerd in het produceren van telecommunicatie-apparatuur. Op 1 december 2006 is Alcatel gefuseerd met Lucent Technologies; de twee bedrijven gingen samen verder als Alcatel-Lucent. In 2016 werd Alcatel-Lucent overgenomen door Nokia.

## Activiteiten
Alcatel was vooral bekend voor zijn GSM-telefoons en zijn ADSL-modems, maar ook voor zijn onderzeese transmissiekabels en automatische transportservices.
Alcatel Space was een marktleider van het bouwen van satellieten met zijn geosynchrone ruimteplatform, de Spacebus 3000 en 4000, en zijn LEO ruimteplatform, de Proteus. Dit bedrijfsdeel is in 2005 als Alcatel Alenia Space een samenwerkingsverband aangegaan met Finmeccanica.
In 2005 was het bedrijf actief in meer dan 130 landen. Het behaalde een omzet van 13,1 miljard euro en behaalde een nettowinst van 930 miljoen euro. Europa was de belangrijkste regio met een omzetaandeel van 40% in dat jaar. Iets meer dan 10% van de omzet werd besteed aan onderzoek en ontwikkeling (R&D).

## Geschiedenis
De naam Alcatel is afkomstig van de voorganger van het bedrijf, een klein telefoonbedrijfje, de Société alsacienne de constructions atomiques, de télécommunications et d'electronique. Alcatel was de dochter van het Franse staatsbedrijf CGE en in 1986 werd besloten dat CGE de telecommunicatiepoot van ITT zou overnemen. Pierre Suard was de eerste topman van het nieuwe Alcatel. De holding Alcatel NV werd gevestigd in Amsterdam, onder druk van ITT, dat per se niet wilde dat het bedrijf formeel in Frankrijk werd gevestigd. Het operationeel hoofdkantoor was kortstondig in Brussel, later in Parijs. Voertaal in het bedrijf werd Engels.
De Nederlandse vestiging van ITT in Den Haag werd hernoemd in Alcatel Nederland BV, maar was te klein om winstgevend de fabricage-activiteiten voort te zetten. Directeur A. Schaap moest inkrimpen en het bedrijf omvormen tot een marketing- verkooporganisatie. Dat lukte en het bedrijf leverde voortaan System12 telefooncentrales aan de Nederlandse PTT. In 1993 stopte KPN met de aankoop van System12 en de Nederlandse vestiging verhuisde naar Rijswijk. Vanaf 1995 leverde Alcatel Nederland SDH-centrales aan KPN en na 2000 centrales voor ADSL (de zogenoemde DSLAM's) en abonneemodems.
In april 2006 werd bekendgemaakt dat er serieuze fusiebesprekingen waren gestart met Lucent Technologies. De concurrentie in de mobiele telecommunicatie- en internetindustrie was toegenomen en met een samengaan zouden de twee beter in staat zijn te concurreren met Chinese fabrikanten en andere marktleiders. In september 2006 gaven de aandeelhouders van beide bedrijven hun goedkeuring en per 1 december 2006 was de fusie een feit. Sindsdien gaat het bedrijf verder onder de naam Alcatel-Lucent.

## zie ook
- Alcatel-arrest

wikiname: nlwiki

title: Alcatel

in_language: nl

wikitext:
[[Bestand:Logo office Alcatel.jpg|miniatuur|Kantoor in Rijswijk [[Plaspoelpolder]]]]
'''Alcatel''' was een [[Frankrijk|Frans]] bedrijf, gespecialiseerd in het produceren van [[telecommunicatie]]-apparatuur. Op 1 december 2006 is Alcatel gefuseerd met [[Lucent Technologies]]; de twee bedrijven gingen samen verder als [[Alcatel-Lucent]]. In 2016 werd Alcatel-Lucent overgenomen door [[Nokia (bedrijf)|Nokia]].

==Activiteiten==
Alcatel was vooral bekend voor zijn [[GSM (communicatie)|GSM]]-telefoons en zijn [[ADSL]]-[[modem]]s, maar ook voor zijn onderzeese transmissiekabels en automatische transportservices.

Alcatel Space was een marktleider van het bouwen van [[kunstmaan|satellieten]] met zijn [[baan (hemellichaam)|geosynchrone]] ruimteplatform, de Spacebus 3000 en 4000, en zijn LEO ruimteplatform, de Proteus. Dit bedrijfsdeel is in 2005 als [[Alenia Spazio|Alcatel Alenia Space]] een samenwerkingsverband aangegaan met [[Finmeccanica]].

In 2005 was het bedrijf actief in meer dan 130 landen. Het behaalde een omzet van 13,1 miljard euro en behaalde een nettowinst van 930 miljoen euro.<ref>{{en}} Webwire [https://www.webwire.com/ViewPressRel.asp?aId=8823 Alcatel reports strong fourth quarter in 2005 and full year net income at Euro 930 million, up 61%, 2 februari 2006], geraadpleegd op 17 maart 2024</ref> Europa was de belangrijkste regio met een omzetaandeel van 40% in dat jaar. Iets meer dan 10% van de omzet werd besteed aan [[onderzoek en ontwikkeling]] (R&D).

==Geschiedenis==
De naam Alcatel is afkomstig van de voorganger van het bedrijf, een klein telefoonbedrijfje, de ''Société alsacienne de constructions atomiques, de télécommunications et d'electronique''. Alcatel was de dochter van het Franse staatsbedrijf [[CGE]] en in 1986 werd besloten dat CGE de telecommunicatiepoot van [[ITT]] zou overnemen. [[Pierre Suard]] was de eerste topman van het nieuwe Alcatel. De [[holding]] Alcatel NV werd gevestigd in [[Amsterdam]], onder druk van ITT, dat per se niet wilde dat het bedrijf formeel in Frankrijk werd gevestigd. Het operationeel hoofdkantoor was kortstondig in [[Stad Brussel|Brussel]], later in [[Parijs]]. Voertaal in het bedrijf werd Engels.

De Nederlandse vestiging van ITT in [[Den Haag]] werd hernoemd in Alcatel Nederland BV, maar was te klein om winstgevend de fabricage-activiteiten voort te zetten. Directeur A. Schaap moest inkrimpen en het bedrijf omvormen tot een marketing- verkooporganisatie. Dat lukte en het bedrijf leverde voortaan System12 telefooncentrales aan de Nederlandse [[PTT (Nederland)|PTT]]. In 1993 stopte [[Koninklijke KPN N.V.|KPN]] met de aankoop van System12 en de Nederlandse vestiging verhuisde naar [[Rijswijk (Zuid-Holland)|Rijswijk]]. Vanaf 1995 leverde Alcatel Nederland [[Synchrone Digitale Hiërarchie|SDH]]-centrales aan KPN en na 2000 centrales voor [[Asymmetric Digital Subscriber Line|ADSL]] (de zogenoemde DSLAM's) en abonneemodems.<ref>{{Aut|Lof., T.C.}} Telecommunicatie Erfgoed Stichting ''125 Jaar bellen met Bell. De geschiedenis van de Nederlandse Standard Electric Mij, haar voorgangers en opvolgers'' (2005), {{ISBN|90-9020356-7}}</ref>

In april 2006 werd bekendgemaakt dat er serieuze fusiebesprekingen waren gestart met [[Lucent Technologies]]. De concurrentie in de mobiele telecommunicatie- en internetindustrie was toegenomen en met een samengaan zouden de twee beter in staat zijn te concurreren met Chinese fabrikanten en andere marktleiders. In september 2006 gaven de aandeelhouders van beide bedrijven hun goedkeuring en per 1 december 2006 was de fusie een feit. Sindsdien gaat het bedrijf verder onder de naam Alcatel-Lucent.

== zie ook ==
* [[Alcatel-arrest]]

{{Appendix}}

[[Categorie:Franse multinational]]
[[Categorie:Frans telecommunicatiebedrijf]]
[[Categorie:Economie in Parijs]]


text:
# Ca' Dario
Het Ca' Dario is een palazzo in de wijk Dorsoduro in Venetië aan het Canal Grande.

## Geschiedenis
Het paleis werd rond 1487 gebouwd voor Giovanni Dario. Het werd ontworpen door Pietro Lombardo. Lombardo stamde uit een Lombardische architectenfamilie, die na haar verhuizing naar Venetië de belangstelling voor met marmer beklede gevels deed groeien. De marmeren gevels, die zeer kostbaar zijn, waren een teken van rijkdom. De gevel van Ca' Dario vertoont renaissancistische kenmerken.

## Trivia
- In 1908 is het paleis geschilderd door de beroemde schilder Claude Monet tijdens zijn verblijf in Venetië.
- De Amerikaanse schrijver Henry James vergeleek het stadspaleis met een kaartenhuis dat elk moment in kon storten, vanwege de scheefstaande zuiltjes.[1]

title: Ca' Dario

wikitext:
[[Bestand:Venice - Dario's Palace.jpg|thumb|right|Ca'Dario]]
Het '''Ca' Dario''' is een [[palazzo]] in de wijk [[Dorsoduro]] in [[Venetië (stad)|Venetië]] aan het [[Canal Grande (Venetië)|Canal Grande]].

==Geschiedenis==
Het paleis werd rond [[1487]] gebouwd voor [[Giovanni Dario]]. Het werd ontworpen door [[Pietro Lombardo]]. Lombardo stamde uit een [[Lombardije|Lombardische]] architectenfamilie, die na haar verhuizing naar Venetië de belangstelling voor met marmer beklede gevels deed groeien. De marmeren gevels, die zeer kostbaar zijn, waren een teken van rijkdom. De gevel van Ca' Dario vertoont [[renaissance|renaissancistische]] kenmerken.

==Trivia==
* In 1908 is het paleis geschilderd door de beroemde schilder [[Claude Monet]] tijdens zijn verblijf in Venetië.
* De [[Verenigde Staten|Amerikaanse]] schrijver [[Henry James]] vergeleek het stadspaleis met een kaartenhuis dat elk moment in kon storten, vanwege de scheefstaande zuiltjes.<ref>{{nl}}Marion Kaminski (2000): ''Venetië, Kunst en & Architectuur'', Könemann, blz. 74 - ISBN 3-8290-2666-8</ref>

{{Appendix}}

[[Categorie:Paleis in Venetië]]


text:
# Mini-kiwi
De mini-kiwi of kiwibes (Actinidia arguta) is een verwant van de kiwi, die in tegenstelling tot de kiwi volledig winterhard is. Het is een oude soort, die volgens onderzoek al in de vegetatie van het Tertiair voorkwam. De plant werd in Europa en Azië gecultiveerd, vooral in botanische tuinen. De mini-kiwi stamt uit het noorden van Japan, Oost-Mantsjoerije en de taiga's van Siberië.
De mini-kiwi is onder veel verschillende benamingen bekend. De mini-kiwi wordt ook wel aangeduid als Siberische kruisbes. Ook de volgende benamingen hebben allemaal betrekking op de mini-kiwi: kiwiberry (kiwibes), baby-kiwi, grape-kiwi, cocktail-kiwi, hardy kiwi, kiwai, tara-vine, bower-vine, kishmish en kokuwa (Japan).
De mini-kiwi is een tweehuizige klimplant. De mannelijke en vrouwelijke bloemen bevinden zich aan aparte planten, zodat voor vruchtvorming (net als bij gewone kiwi's) een mannelijke en een vrouwelijke plant nodig is. In zijn natuurlijke habitat groeit de plant door andere bomen (tot 15 m hoog) en/of liggend en slingerend over de grond. Het blad is ovaal of langwerpig, 8–13 cm lang, van boven glimmend donkergroen en van onderen lichter groen. Het blad heeft nerven die aan de onderkant behaard zijn. De bladsteel is lang en rozig. De bloemen zijn wit, vrij bol, 1,5–2 cm groot.
Mannelijke planten van de gewone kiwi (Actinidia deliciosa) kunnen overigens ook gebruikt worden voor de bestuiving van vrouwelijke mini-kiwi's.
Net als de gewone kiwi is de mini-kiwi een krachtig groeiende slingerplant. De groeikracht is echter iets minder dan die van de gewone kiwi. In tegenstelling tot de gewone kiwi zijn de planten van de mini-kiwi volledig winterhard (tot −30 °C). Bovendien rijpen de vruchten eerder. Daarmee is het mogelijk om mini-kiwi's te telen in gebieden die voor gewone kiwi's ongeschikt of minder geschikt zijn. In Nederland en België rijpen de vruchten buiten aan de struik, hetgeen bij gewone kiwi's niet of nauwelijks mogelijk is.
De vruchten van de mini-kiwi hebben een onbehaarde schil en kunnen daardoor met de schil worden gegeten. De vruchten variëren in grootte van kruisbessen tot walnoten en zijn meestal 3,5 – 15 g zwaar. De vruchten van de verschillende rassen onderscheiden zich (naast de vruchtgrootte) ook in kleur en structuur van de schil, en in de kleur van het vruchtvlees. De kleur van de schil varieert van helemaal groen tot helemaal rood, afhankelijk van het ras en de mate waarin de vruchten rechtstreeks zijn blootgesteld aan de zon. Het vruchtvlees kan groen, roodachtig of helemaal rood zijn. De opengesneden vrucht doet denken aan een miniatuur kiwivrucht: een witte kern met daaromheen een ring van zwarte zaden en het typische lijnenpatroon. De vruchten van de mini-kiwi hebben een zoete, aromatische smaak. Ze zijn rijk aan mineralen en hebben een nog hoger vitamine C-gehalte dan de gewone kiwi's. Behalve vers, kunnen de vruchten ook op verschillende manieren verwerkt worden, zoals jam of compote. Ook zijn de doorgesneden vruchtjes fraai als garnering bij hapjes of desserts. De vruchten worden ook wel gedroogd en er kan zelfs wijn van worden gemaakt.
De vruchten hangen in grote trossen aan de struiken. Ze kunnen per stuk worden geoogst, of takjes met een tros vruchten kunnen gezamenlijk worden afgeknipt.
Mini-kiwi's hebben in de loop der jaren al regelmatig in de belangstelling gestaan. Hoewel er in diverse landen commerciële proeven zijn gedaan is een echte commerciële doorbraak er nog nooit gekomen. Redenen hiervoor zijn:
- Het arbeidsintensieve oogsten vanwege de kleine vruchten. Bovendien hangt een deel van de vruchten goed gecamoufleerd tussen het blad;
- De kortere houdbaarheid van de vruchten na de oogst. Dit wordt versterkt doordat de vruchtsteeltjes op het tijdstip van de oogst kunnen zijn verhout, waardoor bij de steelaanhechting het vruchtvlees tijdens het plukken kan worden beschadigd. Deze beschadiging kan vervolgens versnelde rotting tot gevolg hebben. Het voorgaande kan worden voorkomen door de vruchten met een schaartje af te knippen, doch dit vergroot het arbeidsintensieve karakter nog meer.
- De vruchten zien er minder aantrekkelijk uit dan de gewone kiwi's. Desalniettemin zou de mini-kiwi met een goed marketingconcept eenvoudig mee kunnen liften op het reeds bestaande succes van de gewone kiwi.

In de commerciële teelt kunnen de planten op dezelfde wijze worden opgekweekt als gewone kiwi's. De teeltsystemen die voor gewone kiwi's worden opgericht (pergola-constructies en T-vormige teeltsystemen) zijn derhalve ook voor mini-kiwi's geschikt. Door de wat geringere groeikracht kan wel een iets kleinere plantafstand worden gehanteerd. In commerciële beplantingen wordt voor de bestuiving één mannelijke plant op 6 tot 8 vrouwelijke planten gehanteerd, afhankelijk van het gekozen beplantingspatroon waarbij het uitgangspunt steeds is dat elke vrouwelijke plant op relatief korte afstand van een bestuiverplant staat.
Mini-kiwi's kunnen een grote oogst geven. Onder optimale omstandigheden in professionele teelt (pergola-systemen en T-vormige systemen) is een oogst van ruim 5 kg per m² mogelijk. Meestal zal deze echter op een niveau van 1 tot 3 kg per m² liggen, mede afhankelijk van het gebruikte ras. Met name jongere planten kunnen beurtjaargevoelig zijn, hetgeen inhoudt dat zeer productieve en minder productieve jaren elkaar afwisselen. Om de genoemde productieniveaus te kunnen halen is (net als bij gewone kiwi's) een vakkundige wintersnoei en zomersnoei noodzakelijk. De sierlijke planten lenen zich echter zonder snoei ook goed voor verwildering in siertuinen, doch zullen dan minder productief zijn.
De vruchten van de mini-kiwi worden tegenwoordig in Nederland incidenteel in de handel aangeboden in doorzichtige plastic bakjes als mini-kiwi of onder benamingen als kiwai, baby-kiwi of kiwiberry. Onder andere Chili is een producent van de vruchten. Voor de commerciële teelt worden de vruchten geoogst voordat ze volledig rijp zijn. Dit vergroot de bewaarmogelijkheden (circa twee maanden bij 0 °C). Het suikergehalte van aan de struik gerijpte vruchten ligt echter veel hoger; de bewaarbaarheid is dan echter veel beperkter (ongeveer twee weken in de koelkast).

## Rassen
De mini-kiwi wekte al vroeg de interesse van de Russische kweker Ivan Mitsjoerin. Hij hield zich bezig met een zoektocht naar winterharde vormen van eetbare vruchten zoals de mini-kiwi en Actinidia kolomikta, wat de fruitteelt voor het eerst mogelijk maakte in grotere gebieden van Rusland. Van Mitsjoerin stammen drie kweekvormen. Deze werden door hem aangeduid met meer algemene benamingen zoals de “vruchtbare mini-kiwi”, de “vroegrijpe mini-kiwi” en de “laatrijpende mini-kiwi”. Heden ten dage worden de rassen met meer pakkende benamingen aangeduid, zoals:
- Ananasnaya (ook bekend als Ananasnaja, Anna en vergelijkbare benamingen) is een van de Mitsjoerin-rassen, derhalve afkomstig uit Rusland. Het ras is mogelijk ontstaan uit een soortkruising met Actinidia kolomikta. Ananasnaya is een van de bekendste rassen met een goede productie van smakelijke vruchten (6 tot 14 gram), die vanaf eind september rijpen. De vruchten zijn overwegend groen, doch kunnen een rode blos hebben als ze aan de zon zijn blootgesteld. Het is mogelijk (of op zijn minst waarschijnlijk) dat er meer verschillende selecties onder de naam Ananasnaya (en daarvan afgeleide benamingen) op de markt zijn. Om de verwarring compleet te maken bestaat er ook van de Actinidia kolomikta een ras met dezelfde naam.
- Ambrosia, ook wel Jumbo of Jumbo Verde genoemd, is een productief ras uit Italië. Tot de komst van de Ambrosia Grande (zie hieronder) stond dit ras bekend als het ras met de grootste vruchten (tot circa 15 gram). De vruchten zijn groen tot groengeel van kleur en hebben een aangename zoetzure smaak. Dit ras draagt voornamelijk op lange scheuten. Volgens sommige bronnen zou deze dezelfde zijn als de Ananasnaya, doch zou deze in Italië de naam Jumbo Verde (grote groene) hebben gekregen. Vervolgens zou deze door een Zwitserse firma onder de naam Ambrosia op de markt zijn gebracht.
- Ambrosia Grande is een nieuw Zwitsers ras met nog grotere vruchten dan de gewone Ambrosia. De vruchten zouden tot 5 cm lang worden en ook iets vroeger afrijpen dan die van de gewone Ambrosia. De groene vruchten kunnen aan de zonzijde een rode blos krijgen.

- Weiki, ook wel Bayern-kiwi of Weihenstephaner kiwi genoemd, is een zeer productief ras dat in Duitsland is geselecteerd aan de toenmalige leerstoel voor fruitteelt aan de Technische Universiteit München-Weihenstephan (thans: Fachgebiet Obstbau des Wissenschaftszentrums Weihenstephan für Ernährung, Landnutzung und Umwelt). Het ras is sinds 1986 beschikbaar. Weiki geeft smakelijke middelgrote groene vruchten met een rode blos, die niet van de struik vallen als ze in oktober zijn gerijpt. De struik heeft ook een hoge sierwaarde, omdat ze donkergroene bladeren met rode bladstelen hebben. Weiki is een zeer winterharde selectie, die temperaturen tot −30 °C kan overleven. Er bestaat ook een mannelijke vorm van Weiki, die ook geschikt is voor de bestuiving van overige vrouwelijke mini-kiwirassen.
- Julia, ook wel Sachsen-kiwi genoemd, is een ras dat in de deelstaat Saksen (Duitsland) is geselecteerd. Zeer winterhard (tot −30 °C). Zeer productief. Goed smakende vruchten met de grootte van een hazelnoot.
- Romeo is de mannelijke versie van de Sachsen-kiwi, die ook geschikt is voor de bestuiving van andere vrouwelijke rassen.
- Ken's Red is door de Nieuw-Zeelandse veredelaar Ken Nobbs ontwikkeld uit een kruising van Actinidia arguta var. cordifolia met Actinidia melanandra. Het is een ras met relatief grote vruchten die een variërende schakering hebben van rood tot donkerrood in zowel het vruchtvlees als in de schil. De vruchten hebben een zeer aangename smaak. De vruchten worden niet snel zacht en zijn daardoor geschikt voor transport.
- Red Princess is ook door Ken Nobbs ontwikkeld uit dezelfde kruising als Ken's Red. De vruchten zijn kleiner dan die van Kens Red en aan de buitenkant minder rood gekleurd. Desalniettemin zijn er wel rode cellen in het vruchtvlees aanwezig, waardoor de vruchten aan de binnenzijde een prachtige groen-rode mix hebben.
- Amdue is een Zwitsers ras dat onder de merknaam Maki op de markt wordt gebracht. Het is een vorm met rood gekleurde, 2 tot 3 cm grote vruchten. Goede productiviteit. De vruchten smaken zoet en hebben een goed aroma.
- Geneva is een productief Amerikaans ras van het Geneva Research Station (Genève/New York). Het is het vroegst rijpende ras met middelgrote vruchten die roodbruin zijn gekleurd als ze zijn blootgesteld aan de zon. De smakelijke vruchten worden snel zacht en vallen na rijping vrij gemakkelijk van de plant, met name als de plant niet voldoende water ontvangt.
- Nostino is een mannelijk ras, dat voor de bestuiving van vrouwelijke rassen kan worden gebruikt.
- Meader female is een vrouwelijk ras dat is geïntroduceerd door Elwin Meader (Rochester - New Hampshire). Goede productie met smakelijke middelgrote vruchten.
- Meader male is een mannelijk ras, dat als bestuiver kan worden toegepast. Donkergroen sierlijk loof.
- Purpurna Sadowa is een Oekraïens ras dat is ontstaan uit een kruising van Actinidia arguta met Actinidia purpurea. Het ras geeft smakelijke middelgrote ovale vruchten, paars in de volle zon en groen in de schaduw. Tolereert temperaturen tot −30 °C.
- Figurnaja is ook een Oekraïens vrouwelijk ras met smakelijke middelgrote vruchten. Gemiddelde productie. Tolereert temperaturen tot −34 °C.
- Sentiabrskaja is ook een Oekraïens vrouwelijk ras. Middelgrote groene vruchten.
- Gibrida M is een Oekraïens mannelijk ras, welke voor de bestuiving van vrouwelijke rassen kan worden gebruikt.
- Rogów is een vrouwelijk ras uit Polen, geselecteerd in het arboretum van Rogów. Middelgrote vruchten.
- Cordifola is eigenlijk geen ras maar een botanische ondersoort: Actinitia arguta var. cordifolia die afkomstig is uit Japan en Korea. De planten hebben langere papierachtige, hartvormige bladeren met paarse stelen. De bloemen zijn wit met paarse stampers. Goede productiviteit van ronde, zeer zoete vruchten.
- Issai is een ras dat in Japan is geselecteerd, waarschijnlijk uit een kruising van Actinidia arguta met Actinidia polygama. Het betreft derhalve een soortkruising die daardoor qua groei en uiterlijk wat afwijkt van de zuivere mini-kiwi's. In tegenstelling tot de meeste andere rassen is Issai tweeslachtig en daardoor zelfbestuivend. Hij bloeit wat later dan andere mini-kiwirassen, waardoor hij als bestuiver van andere rassen minder geschikt is. Issai groeit ook wat minder krachtig dan de overige mini-kiwirassen en is daardoor geschikt voor kleinere tuinen. De plant komt snel in productie en kan al vanaf het tweede jaar vruchten dragen. De vruchtdracht is echter matig en de plant is alleen geschikt voor optimale standplaatsen. De winterhardheid is wat minder dan van de andere zuivere mini-kiwi's. De nogal kleine groene vruchten smaken goed en rijpen vanaf begin tot half september. De vruchtjes wegen 4 tot 9 gram en worden het grootst indien er toch een mannelijke bestuiverplant aanwezig is. Van alle genoemde rassen is plantmateriaal van Issai relatief het eenvoudigst te bemachtigen, omdat planten van Issai via enkele boomtelers en tuincentra voor particulieren worden aangeboden.

Enkele rassen van de mini-kiwi zijn in België en Nederland bij gespecialiseerde kwekers verkrijgbaar.

title: Mini-kiwi

wikitext:
{{Taxobox
| type = plant
| naam = Mini-kiwi
| afbeelding = Weiki01.jpg
| afbeeldingtekst = Weiki
| rijk = ''[[Planten|Plantae]]'' (Planten)
| stam = ''[[Embryophyta]]'' (Landplanten)
| klasse = ''[[Spermatopsida]]'' (Zaadplanten)
| clade1 = [[Bedektzadigen]]
| clade2 = [['nieuwe' Tweezaadlobbigen]]
| clade4 = [[Asteriden]]
| orde = ''[[Ericales]]''
| familie = ''[[Actinidiaceae]]''
| geslacht = ''[[Actinidia]]''
| w-naam = Actinidia arguta
| auteur = ([[Philipp Franz von Siebold|Siebold]] & [[Joseph Gerhard Zuccarini|Zucc.]]) [[Jules Émile Planchon|Planch.]] ex [[Friedrich Anton Wilhelm Miquel|Miq.]]
| datum = 1867
| afbeeldingII = Kiwi kletter.jpg
}}
De '''mini-kiwi''' of '''kiwibes''' (''Actinidia arguta'') is een verwant van de [[kiwi (fruit)|kiwi]], die in tegenstelling tot de kiwi volledig [[winterhard]] is. Het is een oude soort, die volgens onderzoek al in de [[vegetatie]] van het [[Tertiair]] voorkwam. De plant werd in [[Europa (werelddeel)|Europa]] en [[Azië]] gecultiveerd, vooral in [[botanische tuin]]en. De mini-kiwi stamt uit het noorden van [[Japan]], Oost-[[Mantsjoerije]] en de [[taiga]]'s van [[Siberië]].

De mini-kiwi is onder veel verschillende benamingen bekend. De mini-kiwi wordt ook wel aangeduid als Siberische kruisbes. Ook de volgende benamingen hebben allemaal betrekking op de mini-kiwi: kiwiberry (kiwibes), baby-kiwi, grape-kiwi, cocktail-kiwi, hardy kiwi, kiwai, tara-vine, bower-vine, kishmish en kokuwa (Japan).

De mini-kiwi is een [[tweehuizig]]e [[klimplant]]. De mannelijke en vrouwelijke bloemen bevinden zich aan aparte planten, zodat voor vruchtvorming (net als bij gewone kiwi's) een mannelijke en een vrouwelijke plant nodig is. In zijn natuurlijke habitat groeit de plant door andere bomen (tot 15 m hoog) en/of liggend en slingerend over de grond. Het [[blad]] is ovaal of langwerpig, 8–13 cm lang, van boven glimmend donkergroen en van onderen lichter groen. Het blad heeft nerven die aan de onderkant behaard zijn. De bladsteel is lang en rozig. De [[bloem (plant)|bloemen]] zijn wit, vrij bol, 1,5–2 cm groot.

Mannelijke planten van de gewone [[kiwi (fruit)|kiwi]] (''Actinidia deliciosa'') kunnen overigens ook gebruikt worden voor de [[bestuiving]] van vrouwelijke mini-kiwi's.

Net als de gewone kiwi is de mini-kiwi een krachtig groeiende slingerplant. De groeikracht is echter iets minder dan die van de gewone kiwi. In tegenstelling tot de gewone kiwi zijn de planten van de mini-kiwi volledig winterhard (tot −30 °C). Bovendien rijpen de vruchten eerder. Daarmee is het mogelijk om mini-kiwi's te telen in gebieden die voor gewone kiwi's ongeschikt of minder geschikt zijn. In [[Nederland]] en België rijpen de vruchten buiten aan de [[struik]], hetgeen bij gewone kiwi's niet of nauwelijks mogelijk is.

De vruchten van de mini-kiwi hebben een onbehaarde schil en kunnen daardoor met de schil worden gegeten. De vruchten variëren in grootte van [[kruisbes]]sen tot [[walnoot (vrucht)|walnoten]] en zijn meestal 3,5 – 15 g zwaar. De vruchten van de verschillende rassen onderscheiden zich (naast de vruchtgrootte) ook in kleur en structuur van de [[vrucht (plant)|schil]], en in de kleur van het vruchtvlees. De kleur van de schil varieert van helemaal groen tot helemaal rood, afhankelijk van het ras en de mate waarin de vruchten rechtstreeks zijn blootgesteld aan de zon. Het vruchtvlees kan groen, roodachtig of helemaal rood zijn. De opengesneden vrucht doet denken aan een miniatuur kiwivrucht: een witte kern met daaromheen een ring van zwarte [[Zaad (plant)|zaden]] en het typische lijnenpatroon. De vruchten van de mini-kiwi hebben een zoete, aromatische smaak. Ze zijn rijk aan mineralen en hebben een nog hoger [[vitamine C]]-gehalte dan de gewone kiwi's. Behalve vers, kunnen de vruchten ook op verschillende manieren verwerkt worden, zoals jam of compote. Ook zijn de doorgesneden vruchtjes fraai als garnering bij hapjes of desserts. De vruchten worden ook wel gedroogd en er kan zelfs wijn van worden gemaakt.

De vruchten hangen in grote trossen aan de struiken. Ze kunnen per stuk worden geoogst, of takjes met een tros vruchten kunnen gezamenlijk worden afgeknipt.

Mini-kiwi's hebben in de loop der jaren al regelmatig in de belangstelling gestaan. Hoewel er in diverse landen commerciële proeven zijn gedaan is een echte commerciële doorbraak er nog nooit gekomen. Redenen hiervoor zijn:
* Het arbeidsintensieve oogsten vanwege de kleine vruchten. Bovendien hangt een deel van de vruchten goed gecamoufleerd tussen het blad;
* De kortere houdbaarheid van de vruchten na de oogst. Dit wordt versterkt doordat de vruchtsteeltjes op het tijdstip van de oogst kunnen zijn verhout, waardoor bij de steelaanhechting het vruchtvlees tijdens het plukken kan worden beschadigd. Deze beschadiging kan vervolgens versnelde rotting tot gevolg hebben. Het voorgaande kan worden voorkomen door de vruchten met een schaartje af te knippen, doch dit vergroot het arbeidsintensieve karakter nog meer.
* De vruchten zien er minder aantrekkelijk uit dan de gewone kiwi's. Desalniettemin zou de mini-kiwi met een goed marketingconcept eenvoudig mee kunnen liften op het reeds bestaande succes van de gewone kiwi.
[[Bestand:Actinidia arguta.jpg|thumb|left|Mini-kiwi uit Chili]]
In de commerciële teelt kunnen de planten op dezelfde wijze worden opgekweekt als gewone kiwi's. De teeltsystemen die voor gewone kiwi's worden opgericht (pergola-constructies en T-vormige teeltsystemen) zijn derhalve ook voor mini-kiwi's geschikt. Door de wat geringere groeikracht kan wel een iets kleinere plantafstand worden gehanteerd. In commerciële beplantingen wordt voor de bestuiving één mannelijke plant op 6 tot 8 vrouwelijke planten gehanteerd, afhankelijk van het gekozen beplantingspatroon waarbij het uitgangspunt steeds is dat elke vrouwelijke plant op relatief korte afstand van een bestuiverplant staat.

Mini-kiwi's kunnen een grote oogst geven. Onder optimale omstandigheden in professionele teelt (pergola-systemen en T-vormige systemen) is een oogst van ruim 5 kg per m² mogelijk. Meestal zal deze echter op een niveau van 1 tot 3 kg per m² liggen, mede afhankelijk van het gebruikte ras. Met name jongere planten kunnen beurtjaargevoelig zijn, hetgeen inhoudt dat zeer productieve en minder productieve jaren elkaar afwisselen. Om de genoemde productieniveaus te kunnen halen is (net als bij gewone kiwi's) een vakkundige wintersnoei en zomersnoei noodzakelijk. De sierlijke planten lenen zich echter zonder snoei ook goed voor verwildering in siertuinen, doch zullen dan minder productief zijn.

De vruchten van de mini-kiwi worden tegenwoordig in Nederland incidenteel in de handel aangeboden in doorzichtige plastic bakjes als mini-kiwi of onder benamingen als kiwai, baby-kiwi of kiwiberry. Onder andere [[Chili]] is een producent van de vruchten. Voor de commerciële teelt worden de vruchten geoogst voordat ze volledig rijp zijn. Dit vergroot de bewaarmogelijkheden (circa twee maanden bij 0 °C). Het suikergehalte van aan de struik gerijpte vruchten ligt echter veel hoger; de bewaarbaarheid is dan echter veel beperkter (ongeveer twee weken in de koelkast).

==Rassen==
De mini-kiwi wekte al vroeg de interesse van de Russische kweker [[Ivan Mitsjoerin]]. Hij hield zich bezig met een zoektocht naar winterharde vormen van eetbare [[fruit|vruchten]] zoals de mini-kiwi en ''[[Actinidia kolomikta]]'', wat de fruitteelt voor het eerst mogelijk maakte in grotere gebieden van Rusland. Van Mitsjoerin stammen drie kweekvormen. Deze werden door hem aangeduid met meer algemene benamingen zoals de “vruchtbare mini-kiwi”, de “vroegrijpe mini-kiwi” en de “laatrijpende mini-kiwi”. Heden ten dage worden de rassen met meer pakkende benamingen aangeduid, zoals:

* '''Ananasnaya''' (ook bekend als '''Ananasnaja''', '''Anna''' en vergelijkbare benamingen) is een van de Mitsjoerin-rassen, derhalve afkomstig uit Rusland. Het ras is mogelijk ontstaan uit een soortkruising met ''[[Actinidia kolomikta]]''. Ananasnaya is een van de bekendste rassen met een goede productie van smakelijke vruchten (6 tot 14 gram), die vanaf eind september rijpen. De vruchten zijn overwegend groen, doch kunnen een rode blos hebben als ze aan de zon zijn blootgesteld. Het is mogelijk (of op zijn minst waarschijnlijk) dat er meer verschillende selecties onder de naam Ananasnaya (en daarvan afgeleide benamingen) op de markt zijn. Om de verwarring compleet te maken bestaat er ook van de ''[[Actinidia kolomikta]]'' een ras met dezelfde naam.
* '''Ambrosia''', ook wel '''Jumbo''' of '''Jumbo Verde''' genoemd, is een productief ras uit Italië. Tot de komst van de Ambrosia Grande (zie hieronder) stond dit ras bekend als het ras met de grootste vruchten (tot circa 15 gram). De vruchten zijn groen tot groengeel van kleur en hebben een aangename zoetzure smaak. Dit ras draagt voornamelijk op lange scheuten. Volgens sommige bronnen zou deze dezelfde zijn als de Ananasnaya, doch zou deze in Italië de naam Jumbo Verde (grote groene) hebben gekregen. Vervolgens zou deze door een Zwitserse firma onder de naam Ambrosia op de markt zijn gebracht.
* '''Ambrosia Grande''' is een nieuw Zwitsers ras met nog grotere vruchten dan de gewone Ambrosia. De vruchten zouden tot 5 cm lang worden en ook iets vroeger afrijpen dan die van de gewone Ambrosia. De groene vruchten kunnen aan de zonzijde een rode blos krijgen.
[[Bestand:Weiki02.jpg|thumb|Weiki]]
* '''Weiki''', ook wel '''Bayern-kiwi''' of '''Weihenstephaner kiwi''' genoemd, is een zeer productief ras dat in Duitsland is geselecteerd aan de toenmalige leerstoel voor fruitteelt aan de [[Technische Universiteit München]]-Weihenstephan (thans: Fachgebiet Obstbau des Wissenschaftszentrums Weihenstephan für Ernährung, Landnutzung und Umwelt). Het ras is sinds 1986 beschikbaar. Weiki geeft smakelijke middelgrote groene vruchten met een rode blos, die niet van de struik vallen als ze in oktober zijn gerijpt. De struik heeft ook een hoge sierwaarde, omdat ze donkergroene bladeren met rode bladstelen hebben. Weiki is een zeer winterharde selectie, die temperaturen tot −30 °C kan overleven. Er bestaat ook een mannelijke vorm van Weiki, die ook geschikt is voor de bestuiving van overige vrouwelijke mini-kiwirassen.
* '''Julia''', ook wel '''Sachsen-kiwi''' genoemd, is een ras dat in de deelstaat Saksen (Duitsland) is geselecteerd. Zeer winterhard (tot −30 °C). Zeer productief. Goed smakende vruchten met de grootte van een hazelnoot.
* '''Romeo''' is de mannelijke versie van de Sachsen-kiwi, die ook geschikt is voor de bestuiving van andere vrouwelijke rassen.
* '''Ken's Red''' is door de Nieuw-Zeelandse veredelaar Ken Nobbs ontwikkeld uit een kruising van ''Actinidia arguta var. cordifolia'' met ''Actinidia melanandra''. Het is een ras met relatief grote vruchten die een variërende schakering hebben van rood tot donkerrood in zowel het vruchtvlees als in de schil. De vruchten hebben een zeer aangename smaak. De vruchten worden niet snel zacht en zijn daardoor geschikt voor transport.
* '''Red Princess''' is ook door Ken Nobbs ontwikkeld uit dezelfde kruising als Ken's Red. De vruchten zijn kleiner dan die van Kens Red en aan de buitenkant minder rood gekleurd. Desalniettemin zijn er wel rode cellen in het vruchtvlees aanwezig, waardoor de vruchten aan de binnenzijde een prachtige groen-rode mix hebben.
* '''Amdue''' is een Zwitsers ras dat onder de merknaam '''Maki''' op de markt wordt gebracht. Het is een vorm met rood gekleurde, 2 tot 3 cm grote vruchten. Goede productiviteit. De vruchten smaken zoet en hebben een goed aroma.
* '''Geneva''' is een productief Amerikaans ras van het Geneva Research Station ([[Genève (stad)|Genève]]/[[New York (stad)|New York]]). Het is het vroegst rijpende ras met middelgrote vruchten die roodbruin zijn gekleurd als ze zijn blootgesteld aan de zon. De smakelijke vruchten worden snel zacht en vallen na rijping vrij gemakkelijk van de plant, met name als de plant niet voldoende water ontvangt.
* '''Nostino''' is een mannelijk ras, dat voor de bestuiving van vrouwelijke rassen kan worden gebruikt.
* '''Meader female''' is een vrouwelijk ras dat is geïntroduceerd door Elwin Meader (Rochester - New Hampshire). Goede productie met smakelijke middelgrote vruchten.
* '''Meader male''' is een mannelijk ras, dat als bestuiver kan worden toegepast. Donkergroen sierlijk loof.
* '''Purpurna Sadowa''' is een Oekraïens ras dat is ontstaan uit een kruising van ''Actinidia arguta'' met ''Actinidia purpurea''. Het ras geeft smakelijke middelgrote ovale vruchten, paars in de volle zon en groen in de schaduw. Tolereert temperaturen tot −30 °C.
* '''Figurnaja''' is ook een Oekraïens vrouwelijk ras met smakelijke middelgrote vruchten. Gemiddelde productie. Tolereert temperaturen tot −34 °C.
* '''Sentiabrskaja''' is ook een Oekraïens vrouwelijk ras. Middelgrote groene vruchten.
* '''Gibrida M''' is een Oekraïens mannelijk ras, welke voor de bestuiving van vrouwelijke rassen kan worden gebruikt.
* '''Rogów''' is een vrouwelijk ras uit Polen, geselecteerd in het arboretum van Rogów. Middelgrote vruchten.
* '''Cordifola''' is eigenlijk geen ras maar een botanische ondersoort: ''Actinitia arguta'' var. ''cordifolia'' die afkomstig is uit Japan en Korea. De planten hebben langere papierachtige, hartvormige bladeren met paarse stelen. De bloemen zijn wit met paarse stampers. Goede productiviteit van ronde, zeer zoete vruchten.
* '''Issai''' is een ras dat in Japan is geselecteerd, waarschijnlijk uit een kruising van ''Actinidia arguta'' met ''Actinidia polygama''. Het betreft derhalve een soortkruising die daardoor qua groei en uiterlijk wat afwijkt van de zuivere mini-kiwi's. In tegenstelling tot de meeste andere rassen is Issai tweeslachtig en daardoor [[zelfbestuiving|zelfbestuivend]]. Hij bloeit wat later dan andere mini-kiwirassen, waardoor hij als bestuiver van andere rassen minder geschikt is. Issai groeit ook wat minder krachtig dan de overige mini-kiwirassen en is daardoor geschikt voor kleinere tuinen. De plant komt snel in productie en kan al vanaf het tweede jaar vruchten dragen. De vruchtdracht is echter matig en de plant is alleen geschikt voor optimale standplaatsen. De winterhardheid is wat minder dan van de andere zuivere mini-kiwi's. De nogal kleine groene vruchten smaken goed en rijpen vanaf begin tot half september. De vruchtjes wegen 4 tot 9 gram en worden het grootst indien er toch een mannelijke bestuiverplant aanwezig is. Van alle genoemde rassen is plantmateriaal van Issai relatief het eenvoudigst te bemachtigen, omdat planten van Issai via enkele boomtelers en tuincentra voor particulieren worden aangeboden.

Enkele rassen van de mini-kiwi zijn in België en Nederland bij gespecialiseerde kwekers verkrijgbaar.

[[Categorie:Fruit]]
[[Categorie:Plant uit het Palearctisch gebied|mini-kiwi]]
[[Categorie:Kiwifamilie]]

title: Mini-kiwi

Rijk: Plantae (Planten)

Stam: Embryophyta (Landplanten)

Klasse: Spermatopsida (Zaadplanten)

Clade:
Bedektzadigen
'nieuwe' Tweezaadlobbigen
Asteriden

Orde: Ericales

Familie: Actinidiaceae

Geslacht: Actinidia

title: Soort

Portaal: Biologie


text:
# Scriptania michaelseni
Scriptania michaelseni is een vlinder uit de familie van de uilen (Noctuidae). De wetenschappelijke naam van de soort is als Agrotis michaelseni voor het eerst geldig gepubliceerd in 1899 door Otto Staudinger.

title: Scriptania michaelseni

wikitext:
{{Taxobox vlinder
| titelweergave = cursief
| naam = ''Scriptania michaelseni''
| afbeelding =
| familie = [[Uilen (vlinders)|Noctuidae]] (Uilen)
| onderfamilie = [[Hadeninae]]
| geslacht = ''[[Scriptania]]''
| w-naam = ''Scriptania michaelseni''
| auteur = [[Otto Staudinger|Staudinger]]
| datum = 1899
| bron = <ref>{{Aut|Otto Staudinger}} (1899) ''Lepidopteren'' Hamburg: L. Friederichsen & Co, p. 60-61 [https://www.biodiversitylibrary.org/page/9998165 Link] {{DOI|10.5962/bhl.title.9446}}</ref>
| haakjes = ja
| origineel = ''Agrotis michaelseni''
| commons =
| species =
}}
'''''Scriptania michaelseni''''' is een [[vlinders|vlinder]] uit de familie van de [[Uilen (vlinders)|uilen (Noctuidae)]].<ref>{{Brontabel|9999-Lepindex}}</ref> De wetenschappelijke naam van de soort is als ''Agrotis michaelseni'' voor het eerst geldig gepubliceerd in 1899 door [[Otto Staudinger]].

{{Appendix}}
{{beginnetje|biologie|2013|04|12}}

[[Categorie:Scriptania|michaelseni]]

title: Scriptania michaelseni

Rijk: Animalia (Dieren)

Stam: Arthropoda (Geleedpotigen)

Klasse: Insecta (Insecten)

Orde: Lepidoptera (Vlinders)

Familie: Noctuidae (Uilen)

Onderfamilie: Hadeninae

Geslacht: Scriptania

title: Soort

Portaal: Biologie · Insecten


text:
# Marie-Amélie Cogniet
Marie-Amélie Cogniet (Parijs, 5 april 1798 - aldaar, 29 april 1869) was een Frans kunstschilder, tekenlerares en de zus van de schilder Léon Cogniet.

## Biografie
Marie-Amélie Cogniet werd geboren op 5 april 1798 in Parijs en was zowel de zus als de leerling van haar broer Léon (1794-1880). Ze was zijn belangrijkste assistent en kopieerde een aantal van zijn werken. Tussen 1840 en 1860 leidde ze Léon Cogniets zeer populaire workshop "voor dames", gevestigd in de rue des Marais-Saint-Martin nr. 50. Vervolgens werd het vrouwenatelier geleid door Catherine-Caroline Thévenin (1813-1892), die haar schoonzus werd toen deze in 1865 met Léon Cogniet trouwde.
Marie-Amélie Cogniet exposeerde op de Parijse salons van 1831 tot 1843. In 1833 behaalde ze daar een medaille "2e klasse".
Haar werk Portrait d'Adélaide d'Orléans werd opgenomen in het boek Women Painters of the World uit 1905.

## Werken (selectie)
- Adélaide d'Orléans, Chantilly, musée Condé[5]
- Une mère et son enfant
- Princesse Adélaïde d'Orléans

- Biblioteca Nacional de España: XX5041946
- Bibliothèque nationale de France: cb14465805s (data)
- International Standard Name Identifier: 0000 0000 6853 0455
- RKD-Nederlands Instituut voor Kunstgeschiedenis: 17544
- Union List of Artist Names: 500044468
- Virtual International Authority File: 95973001

title: Marie-Amélie Cogniet

wikitext:
{{Infobox kunstenaar
| naam              = Marie-Amélie Cogniet
| afbeelding        =
| onderschrift      = Portret van Marie-Amélie Cogniet door Léon Cogniet, 1817-1818
| volledige naam    =
| bijnaam           =
| pseudoniem        =
| geboren           = [[5 april]] [[1798]]
| geboorteplaats    = [[Parijs]]
| doopplaats        =
| gedoopt           =
| overleden         = [[29 april]] [[1869]]
| overlijdensplaats = Parijs
| land              = {{FR}}
| nationaliteit     =
| opleiding         =
| beroep            = kunstschilder, tekenlerares
| signatuur         =
| leermeester       = [[Léon Cogniet]]
| leerling          =
| jaren-actief      =
| periode           =
| stijl             =
| bekende-werken    =
| invloeddoor       =
| invloedop         =
| RKD               = 17544
| website           =
| heraldiek         =
| heraldiek-uitleg  =
}}
'''Marie-Amélie Cogniet''' ([[Parijs]], [[5 april]] [[1798]] - aldaar, [[29 april]] [[1869]]) was een [[Frankrijk|Frans]] [[kunstschilder]], tekenlerares en de zus van de schilder [[Léon Cogniet]].<ref>[https://data.bnf.fr/fr/14465805/marie-amelie_cogniet/ Marie-Amélie Cogniet (1798-1869), data.bnf.fr], geraadpleegd op 4 april 2022. [https://web.archive.org/web/20220404072456/https://data.bnf.fr/fr/14465805/marie-amelie_cogniet/ Gearchiveerd] op 19 juni 2024.</ref>

== Biografie ==
Marie-Amélie Cogniet werd geboren op 5 april 1798 in Parijs en was zowel de zus als de leerling van haar broer Léon (1794-1880). Ze was zijn belangrijkste assistent en kopieerde een aantal van zijn werken.<ref>{{fr}}[https://www.thierrydemaigret.com/lot/91711/8978000 Marie Amélie COGNIET (Paris 1798 - 1869), Thierry de Maigret], geraadpleegd op 4 april 2022. [https://web.archive.org/web/20210425205907/https://www.thierrydemaigret.com/lot/91711/8978000 Gearchiveerd] op 25 april 2021.</ref> Tussen 1840 en 1860 leidde ze Léon Cogniets zeer populaire workshop "voor dames", gevestigd in de ''rue des Marais-Saint-Martin'' nr. 50.<ref name=nmwa>{{en}}[https://nmwa.org/blog/artist-spotlight/royalists-to-romantics-spotlight-on-marie-amelie-cogniet/ ''Royalists to Romantics: Spotlight on Marie-Amelie Cogniet'', National Museum of Women in the Arts, 13 juli 2021], geraadpleegd op 4 april 2022. [https://web.archive.org/web/20220506220607/https://nmwa.org/blog/artist-spotlight/royalists-to-romantics-spotlight-on-marie-amelie-cogniet/ Gearchiveerd] op 6 mei 2022.</ref> Vervolgens werd het vrouwenatelier geleid door Catherine-Caroline Thévenin (1813-1892), die haar schoonzus werd toen deze in 1865 met Léon Cogniet trouwde.

Marie-Amélie Cogniet exposeerde op de [[Parijse salon]]s van 1831 tot 1843. In 1833 behaalde ze daar een medaille "2e klasse".<ref name=nmwa/>

Haar werk ''Portrait d'Adélaide d'Orléans'' werd opgenomen in het boek ''[[Women Painters of the World]]'' uit 1905.<ref>{{en}}[https://www.gutenberg.org/files/39000/39000-h/39000-h.htm The Project Gutenberg eBook, Women Painters of the World, Edited by Walter Shaw Sparrow]. [https://web.archive.org/web/20230613051557/https://www.gutenberg.org/files/39000/39000-h/39000-h.htm Gearchiveerd] op 13 juni 2023.</ref>

== Werken (selectie) ==
<gallery mode=packed heights="200">
Adélaide d'Orléans.jpg|''Adélaide d'Orléans'', Chantilly, musée Condé<ref>{{fr}}[http://www2.culture.gouv.fr/public/mistral/joconde_fr?ACTION=CHERCHER&FIELD_98=AUTR&VALUE_98=COGNIET%20Marie%20Am%e9lie%20&DOM=All&REL_SPECIFIC=3 Marie-Amélie Cogniet, Joconde, Portail des collections des musées de France]</ref>
Marie Amelie Cogniet - Mother and child.jpg|''Une mère et son enfant''
Princess Adélaide of Orléans.jpg|''Princesse Adélaïde d'Orléans''
</gallery>

{{Commonscat|Marie Amélie Cogniet}}
{{Appendix|2=
* {{Bronvermelding anderstalige Wikipedia|taal=fr|titel=Marie-Amélie Cogniet|oldid=184905760|datum=20220404}}
{{References}}
}}

{{Bibliografische informatie}}
{{DEFAULTSORT:Cogniet Marie Amelie}}
[[Categorie:Frans kunstschilder]]

title: Persoonsgegevens

Geboren: Parijs, 5 april 1798

Overleden: Parijs, 29 april 1869

Geboorteland: Frankrijk

Beroep(en): kunstschilder, tekenlerares

title: Oriënterende gegevens

Leermeester: Léon Cogniet


text:
# Ronald Acuña Jr.
Ronald José Acuña Blanco Jr. (La Guaira, 18 december 1997) is een Venezolaans honkbalspeler voor de Atlanta Braves in de Major League Baseball. Hij speelt als buitenvelder. Acuña maakte in 2018 zijn debuut in de MLB en won in dat jaar de National League Rookie of the Year Award.

## Carrière

### Minor League
In juli 2014 tekende Acuña als internationale free agent een contract met een waarde van $100.000 bij de Atlanta Braves. In 2015 maakte hij zijn professionele debuut voor de Gulf Coast Braves, die uitkomen op Rookie niveau. Later in het seizoen werd hij gepromoveerd naar de Danville Braves, die uitkomen op Advanced Rookie niveau. In 2016 speelde hij voor de Gulf Coast Braves en de Rome Braves. Hij kwam door blessures maar tot 42 wedstrijden, en behaalde een slaggemiddelde van .312 met vier homeruns en 19 RBIs. Na het seizoen 2016 speelde hij voor de Melbourne Aces uit de Australian Baseball League. Daar werd hij verkozen tot ABL All-Star. In 2017 speelde hij voor verschillende minor league teams van de Atlanta Braves.
Voor het seizoen 2018 werd Acuña door Baseball America bestempeld tot de nummer 1 meest veelbelovende speler in de MLB.

### Atlanta Braves (2018-heden)

#### 2018
Op 25 april 2018 werd Acuña gepromoveerd naar de Major League Baseball door de Atlanta Braves. Hij was op dat moment de jongste speler in de MLB.

#### 2019
Op 2 april 2019 tekende Acuña een achtjarig contract bij de Braves met een waarde van $100 miljoen. Met zijn 21 jaar was hij de jongste speler in de geschiedenis van het honkbal die een contract met een waarde van minimaal $100 miljoen tekende. Op 9 augustus sloeg hij zijn dertigste homerun van het seizoen, waarmee hij na Mike Trout de jongste speler ooit was die dertig homeruns en dertig gestolen honken in één seizoen wist te behalen. Op 19 september sloeg hij zijn veertigste homerun van het seizoen, waarmee hij de jongste speler ooit werd die in één seizoen veertig homeruns sloeg en dertig honken wist te stelen. Ook hij was pas de derde speler ooit die op 21-jarige leeftijd minimaal 40 homeruns sloeg in één seizoen.

## Persoonlijk
Acuña's vader, Ronald Acuña Sr., en opa, Romualdo Blanco, speelden allebei in de Minor League. Zijn oom, Jose Escobar, speelde in 1991 in de MLB voor de Indians. Vier van zijn neven spelen of speelden in de MLB: Alcides Escobar, Kelvim Escobar, Edwin Escobar en Jose Campos.

title: Ronald Acuña Jr.

wikitext:
{{Infobox honkbalspeler
| Spelernaam           = Ronald Acuña Jr.
| afbeelding           = Ronald Acuna Jr. HR from Nationals vs. Braves at Nationals Park, April 6th, 2021 (All-Pro Reels Photography) (51102624580).png
| Volledigenaam        = Ronald José Acuña Blanco Jr.
| Geboortedatum        = 18 december 1997
| Geboorteplaats       = [[La Guaira (stad)|La Guaira]]
| Geboorteland         = {{VE}}
| Gooit                = Rechts
| Slaat                = Rechts
| Huidigeclub          = [[Atlanta Braves]]
| Rugnummer            = 13
| Positie              = Buitenvelder
| Wedstrijden          =
| Slaggemiddelde       =
| Homeruns             =
| RBI                  =
| Interlands           =
| Olympische Spelen    =
}}

'''Ronald José Acuña Blanco Jr.''' ([[La Guaira (stad)|La Guaira]], [[18 december]] [[1997]]) is een [[Venezuela|Venezolaans]] [[Honkbal|honkbalspeler]] voor de [[Atlanta Braves]] in de [[Major League Baseball]]. Hij speelt als [[buitenvelder]]. Acuña maakte in 2018 zijn debuut in de MLB en won in dat jaar de National League Rookie of the Year Award.<ref>{{Citeer web |url=https://www.milb.com/news/former-rome-brave-ronald-acuna-jr-named-rookie-of-the-year-300621768 |titel=Former Rome Brave Ronald Acuña Jr. Named Rookie of the Year |bezochtdatum=2023-11-08 |werk=MiLB.com |taal=en}}</ref>

== Carrière ==

=== [[Minor league baseball|Minor League]] ===
In juli 2014 tekende Acuña als internationale free agent een contract met een waarde van $100.000 bij de Atlanta Braves. In 2015 maakte hij zijn professionele debuut voor de Gulf Coast Braves, die uitkomen op Rookie niveau. Later in het seizoen werd hij gepromoveerd naar de Danville Braves, die uitkomen op Advanced Rookie niveau. In 2016 speelde hij voor de Gulf Coast Braves en de Rome Braves. Hij kwam door blessures maar tot 42 wedstrijden, en behaalde een slaggemiddelde van .312 met vier [[Homerun|homeruns]] en 19 [[Run batted in|RBIs]]. Na het seizoen 2016 speelde hij voor de Melbourne Aces uit de Australian Baseball League. Daar werd hij verkozen tot ABL All-Star. In 2017 speelde hij voor verschillende minor league teams van de Atlanta Braves.

Voor het seizoen 2018 werd Acuña door Baseball America bestempeld tot de nummer 1 meest veelbelovende speler in de MLB.<ref>{{Citeer web |url=https://www.batterypower.com/2018/1/26/16929450/number-one-prospect-history-ronald-acuna-mlb-braves-atlanta |titel=Ronald Acuna and the significance of being baseball’s top prospect |achternaam=Meredith |voornaam=Sam |datum=2018-01-26 |bezochtdatum=2023-11-08 |werk=Battery Power |taal=en}}</ref>

=== Atlanta Braves (2018-heden) ===

==== 2018 ====
Op 25 april 2018 werd Acuña gepromoveerd naar de Major League Baseball door de Atlanta Braves.<ref>{{Citeer web |url=https://www.mlb.com/news/prospect-ronald-acuna-debuts-c273807250 |titel=Acuna's 1st hit, insane speed key Braves' win |bezochtdatum=2023-11-08 |werk=MLB.com |taal=en}}</ref> Hij was op dat moment de jongste speler in de MLB.<ref>{{Citeer web |url=https://www.denverpost.com/2018/04/25/ronald-acuna-jr-atlanta-braves/ |titel=Ronald Acuna Jr. joins Atlanta Braves as youngest player in majors |achternaam=Post |voornaam=Mark Schmetzer {{!}} Special to The Denver |datum=2018-04-25 |bezochtdatum=2023-11-08 |werk=The Denver Post |taal=en-US}}</ref>

==== 2019 ====
Op 2 april 2019 tekende Acuña een achtjarig contract bij de Braves met een waarde van $100 miljoen.<ref>{{Citeer web |url=https://www.mlb.com/news/ronald-acuna-contract-extension |titel=Acuna signs 8-year extension with Braves |bezochtdatum=2023-11-08 |werk=MLB.com |taal=en}}</ref> Met zijn 21 jaar was hij de jongste speler in de geschiedenis van het honkbal die een contract met een waarde van minimaal $100 miljoen tekende.<ref>{{Citeer web |url=https://www.espn.com/mlb/story/_/id/26423778/braves-acuna-agree-historic-100m-extension |titel=Braves, Acuna agree to historic $100M extension |datum=2019-04-02 |bezochtdatum=2023-11-08 |werk=ESPN.com |taal=en}}</ref> Op 9 augustus sloeg hij zijn dertigste homerun van het seizoen, waarmee hij na [[Mike Trout]] de jongste speler ooit was die dertig homeruns en dertig gestolen honken in één seizoen wist te behalen.<ref>{{Citeer web |url=https://www.batterypower.com/2023/8/23/23841287/atlanta-braves-history-ronald-acuna-jr-joins-30-30-club |titel=This Day in Braves History: Ronald Acuña Jr. joins 30-30 club |achternaam=Willis |voornaam=Kris |datum=2023-08-23 |bezochtdatum=2023-11-08 |werk=Battery Power |taal=en}}</ref> Op 19 september sloeg hij zijn veertigste homerun van het seizoen, waarmee hij de jongste speler ooit werd die in één seizoen veertig homeruns sloeg en dertig honken wist te stelen. Ook hij was pas de derde speler ooit die op 21-jarige leeftijd minimaal 40 homeruns sloeg in één seizoen.<ref>{{Citeer web |url=https://www.mlb.com/news/ronald-acuna-jr-hits-40th-homer-of-2019 |titel=Acuña continues his chase of 40-40 club |bezochtdatum=2023-11-08 |werk=MLB.com |taal=en}}</ref>

== Persoonlijk ==
Acuña's vader, Ronald Acuña Sr., en opa, Romualdo Blanco, speelden allebei in de Minor League. Zijn oom, Jose Escobar, speelde in 1991 in de MLB voor de [[Cleveland Guardians|Indians]]. Vier van zijn neven spelen of speelden in de MLB: Alcides Escobar, Kelvim Escobar, Edwin Escobar en Jose Campos.<ref>{{Citeer web |url=https://www.mlb.com/news/5-things-you-need-to-know-about-ronald-acuna-c273788768 |titel=5 things you need to know about Acuna |bezochtdatum=2023-11-08 |werk=MLB.com |taal=en}}</ref>

{{Appendix}}

[[Categorie:Venezolaans honkballer]]
[[Categorie:Major League honkballer]]

title: Persoonlijke informatie

Volledige naam: Ronald José Acuña Blanco Jr.

Geboortedatum: 18 december 1997

Geboorteplaats: La Guaira, Venezuela

Sport: Honkbal

Gooit: Rechts

Slaat: Rechts

title: Clubinformatie

Huidige club: Atlanta Braves

Positie: Buitenvelder

Portaal: Sport


text:
# Pitsusköngäs
Pitsusköngäs is een waterval in de gemeente Enontekiö in de provincie Lapland. De 17-meter hoge waterval is de hoogste van Finland en ligt in de rivier Pitsusjoki als zij de verbinding vormt tussen het Pitsusjärvi en het Vuomakasjärvi. De waterval is te bezichtigen als men het Kalottireitti-wandelpad langs de rivier afloopt.

title: Pitsusköngäs

wikitext:
{{Infobox waterval
| naam = Pitsusköngäs
| afbeelding = Pihtsusköngäs.JPG
| onderschrift = Pitsusköngäs
| locatie = [[Finland]]
| hoogte =
| type =
| hoogte_langste =
| rang =
| mapname = Finland
| lat_deg = 69
| lat_min = 12
| lat_sec = 3
| lat_dir = N
| lon_deg = 21
| lon_min = 16
| lon_sec = 46
| lon_dir = E
}}

'''Pitsusköngäs''' is een waterval in de gemeente [[Enontekiö]] in de provincie [[Lapland (provincie)|Lapland]]. De 17-meter hoge waterval is de hoogste van Finland en ligt in de [[rivier]] [[Pitsusjoki]] als zij de verbinding vormt tussen het [[Pitsusjärvi]] en het [[Vuomakasjärvi]]. De waterval is te bezichtigen als men het Kalottireitti-wandelpad langs de rivier afloopt.

[[Categorie:Oppervlaktewater in Finland]]
[[Categorie:Waterval]]

title: Pitsusköngäs

Locatie: Finland

Portaal: Noord-Europa


text:
# Jaguar XJS
De Jaguar XJ-S, XJS voor de derde generatie, was een GT-auto van het Britse automerk Jaguar. De XJ-S werd in 1975 voorgesteld ter vervanging van de Jaguar E-Type. Het model werd in drie generaties gebouwd tot 1996 waarna het werd opgevolgd door de Jaguar XK8.

## XJ-S Mk I
De XJ-S werd in mei 1975 aan de pers gepresenteerd en in september aan het publiek. De recent ontwikkelde V12 kon naar keuze gekoppeld worden aan een manuele of een automatische Borg Warner-versnellingsbak. De 5,3 liter aluminium V12-motor had een vermogen van 285 pk en had elektronische brandstofinspuiting. Begin 1977 werd de automaat vervangen voor de GM 400. De manuele vierversnellingsbak was op verzoek leverbaar tot 1978.
De XJ-S volgde de legendarische Jaguar E-Type op en was een GT-coupé. De XJ-S kwam op een nogal ongelukkig moment. Volgend op de oliecrisis van 1973 was de markt voor een 5,3 l V12 GT krap geworden. Ook het ontwerp was niet kritiekvrij. Critici vonden de auto geen waardige opvolger voor de E-Type. Jaguar stapte af van het uitbundig gebruik van leer en brak daarmee met haar traditie. De XJ-S had een betere aerodynamica dan de E-type: een Cw van 0,39 versus 0,455. De goede wegligging op hoge snelheden werd door de 'flying butresses' bevorderd. Deze waren een overblijfsel van het aanvankelijke ontwerp met middenmotor. Van het eerste model werden tussen 1975 en 1982 ruim 16.000 geproduceerd. In 1980 werden slechts 1057 exemplaren geproduceerd, wat Jaguar aanzette tot enkele belangrijke wijzigingen (onder andere een nieuw injectiesysteem en katalysatoren voor de Amerikaanse markt).
In 1979 onthulde Pininfarina een sportwagen die gebaseerd was op de XJ-S, maar die kwam nooit in productie.

## XJ-S Mk II
De nieuwe XJ-S Mark II verscheen in 1981 met Jaguars nieuwe High-Efficiency engine (HE). De auto haalde een topsnelheid van 250 km/u en was daarmee de snelste automaat ter wereld. Er kwam ook een cabriolet-versie van de XJ-S met een nieuwe 3,6 l zes-in-lijnmotor. Die XJ-SC was een strikte tweezitter. In 1985 werd hij ook beschikbaar met de V12-motor. In 1988 bracht Jaguar, ter gelegenheid van haar overwinning op de 24 uur van Le Mans, een speciale XJR-S-versie uit. Die kreeg standaard een tuningkit en licht verbeterde prestaties. Op een bepaald ogenblik wilde het merk ook een luxueuze Daimler-versie lanceren maar dat is er nooit van gekomen.

## XJS Mk III
Het model werd hertekend voor 1991, waarbij de naam veranderd werd in XJS. De cabriolet-versie hiervan kwam een jaar later uit. De achterruiten waren groter geworden en de controversiële zijschorten achteraan, de zogenaamde flying buttresses, waren gebleven daar die als karakteristiek voor de auto werden bevonden. Er werd een nieuwe 4,0 l-versie van de zes-in-lijn voorzien en de V12 werd vergroot tot 6,0 l. Ook werden de schijfremmen achteraan gewijzigd. Op 4 april 1996 kwam de laatste XJS van de band. Het model werd hierop opgevolgd door de Jaguar XK8.

title: Jaguar XJS

wikitext:
{{wrapper}}
|{{Infobox autotype
| naam = Jaguar XJS
| afbeelding=Jaguar XJS registered January 1978 5343cc.JPG
| concern=[[British Leyland]]
| concern-land={{GB}}
| merk= [[Jaguar Cars]]
| merk-land={{GB}}
| type=XJ-S Mk I
| jaren=1976-1981
| klasse=[[Gran Turismo (auto)|GT]]-[[coupé (auto)|coupé]]
| stijl=tweedeur [[coupé (auto)|coupé]]
| motor=5,3 l V12
| overbrenging=manueel
automatisch
| voorganger=[[Jaguar E-Type]]
}}
|-
|{{Infobox autotype
| naam = Jaguar XJS
| afbeelding=Jaguar XJ-S V12 Cabrio.JPG
| concern=[[British Leyland]]
| concern-land={{GB}}
| merk= [[Jaguar Cars]]
| merk-land={{GB}}
| type=XJ-S Mk II
| jaren=1981-1990
| stijl=tweedeur [[coupé (auto)|coupé]]
tweedeur [[cabriolet]]
| motor=3,6 l I6
5,3 l V12
| pk=262
| overbrenging=auto. drie vers.
| afmetingen=4,8692 x 1,7933 x 1,2141
| wielbasis=2590,8
| gewicht=1821,2
| tankinhoud=91 l
}}
|-
|{{Infobox autotype
| naam = Jaguar XJS
| afbeelding=Jaguar XJS Coupe 1991.jpg
| concern=[[Ford Motor Company]]
| concern-land={{US}}
| merk= [[Jaguar Cars]]
| merk-land={{GB}}
| type=XJS Mk III
| jaren=1991-1996
| stijl=tweedeur [[coupé (auto)|coupé]]
tweedeur [[cabriolet]]
2+2 cabriolet
| motor=4,0 l I6
5,3/6,0 l V12
| pk=263
| overbrenging=auto. vier vers.
| afmetingen=4,8692 x 1,7933 x 1,2141
| wielbasis=2590,8
| gewicht=1834,8
| opvolger=[[Jaguar XK]]
| ontwerper=Geoff Lawson
}}
|}

De '''Jaguar XJ-S''', '''XJS''' voor de derde generatie, was een [[Gran Turismo (auto)|GT]]-auto van het [[Verenigd Koninkrijk|Britse]] automerk [[Jaguar Cars|Jaguar]]. De XJ-S werd in [[1975]] voorgesteld ter vervanging van de [[Jaguar E-Type]]. Het model werd in drie generaties gebouwd tot 1996 waarna het werd opgevolgd door de [[Jaguar XK8]].

== XJ-S Mk I ==
De XJ-S werd in mei 1975 aan de pers gepresenteerd en in september aan het publiek. De recent ontwikkelde [[V-motor|V12]] kon naar keuze gekoppeld worden aan een manuele of een automatische Borg Warner-[[versnellingsbak]]. De 5,3 liter aluminium V12-motor had een vermogen van 285 pk en had elektronische brandstofinspuiting. Begin 1977 werd de automaat vervangen voor de GM 400. De manuele vierversnellingsbak was op verzoek leverbaar tot 1978.

De XJ-S volgde de legendarische [[Jaguar E-Type]] op en was een [[Gran Turismo (auto)|GT]]-[[coupé (auto)|coupé]]. De XJ-S kwam op een nogal ongelukkig moment. Volgend op de [[oliecrisis van 1973]] was de markt voor een 5,3 l V12 GT krap geworden. Ook het ontwerp was niet kritiekvrij. Critici vonden de auto geen waardige opvolger voor de E-Type. Jaguar stapte af van het uitbundig gebruik van leer en brak daarmee met haar traditie. De XJ-S had een betere aerodynamica dan de E-type: een Cw van 0,39 versus 0,455. De goede wegligging op hoge snelheden werd door de 'flying butresses' bevorderd.{{Bron?||2021|11|16}} Deze waren een overblijfsel van het aanvankelijke ontwerp met [[middenmotor]]. Van het eerste model werden tussen 1975 en 1982 ruim 16.000 geproduceerd. In 1980 werden slechts 1057 exemplaren geproduceerd, wat Jaguar aanzette tot enkele belangrijke wijzigingen (onder andere een nieuw injectiesysteem en [[Driewegkatalysator|katalysatoren]] voor de Amerikaanse markt).

In 1979 onthulde [[Pininfarina]] een [[sportwagen]] die gebaseerd was op de XJ-S, maar die kwam nooit in productie.

== XJ-S Mk II ==
[[Bestand:1988.jaguar.xj-s.arp.jpg|260px|left|thumb|Jaguar XJ-S uit 1988.]]

De nieuwe XJ-S Mark II verscheen in 1981 met Jaguars nieuwe ''High-Efficiency engine'' (HE). De auto haalde een topsnelheid van 250 [[Kilometer per uur|km/u]] en was daarmee de snelste automaat ter wereld. Er kwam ook een [[cabriolet]]-versie van de XJ-S met een nieuwe 3,6 l zes-in-[[lijnmotor]]. Die XJ-SC was een strikte tweezitter. In 1985 werd hij ook beschikbaar met de V12-motor. In 1988 bracht Jaguar, ter gelegenheid van haar overwinning op de [[24 uur van Le Mans]], een speciale XJR-S-versie uit. Die kreeg standaard een tuningkit en licht verbeterde prestaties. Op een bepaald ogenblik wilde het merk ook een luxueuze [[Daimler (Verenigd Koninkrijk)|Daimler]]-versie lanceren maar dat is er nooit van gekomen.

== XJS Mk III ==
Het model werd hertekend voor 1991, waarbij de naam veranderd werd in ''XJS''. De cabriolet-versie hiervan kwam een jaar later uit. De achterruiten waren groter geworden en de controversiële zijschorten achteraan, de zogenaamde ''flying buttresses'', waren gebleven daar die als karakteristiek voor de auto werden bevonden. Er werd een nieuwe 4,0 l-versie van de zes-in-lijn voorzien en de V12 werd vergroot tot 6,0 l. Ook werden de schijfremmen achteraan gewijzigd. Op 4 april 1996 kwam de laatste XJS van de band. Het model werd hierop opgevolgd door de [[Jaguar XK|Jaguar XK8]].

== Zie ook ==
* [[Jaguar Cars]]
* [[Europese auto in 1976]]
* [[Europese auto in 1981]]

== Externe links ==
* {{en}} [https://www.pistonheads.com/doc.asp?c=52&i=12153 Geschiedenis van de XJS met foto's]
* {{en}} [http://www.seriouswheels.com/jkl/Jaguar-XJS-British-Racing-Green.htm Foto's van een XJS]
* {{en}} [http://www.xjsdata.com/catalog/models/ Jaguar XJS-database]

{{Navigatie modellen Jaguar}}
{{Commonscat}}

[[Categorie:Auto van Jaguar|XJS]]
[[Categorie:Gran turismo|Jaguar XJS]]

title: Jaguar XJS

Bedrijf:
British Leyland · Verenigd Koninkrijk
Ford Motor Company · Verenigde Staten

Merk: Jaguar Cars · Verenigd Koninkrijk

Type:
XJ-S Mk I
XJ-S Mk II
XJS Mk III

Klasse: GT-coupé

Koetswerkstijl: tweedeur coupé · tweedeur cabriolet · 2+2 cabriolet

Voorganger: Jaguar E-Type

Overbrenging:
manueel · automatisch
auto. drie vers.
auto. vier vers.

Opvolger: Jaguar XK

Ontwerper: Geoff Lawson

title: Overbrenging

Portaal: Auto

title: Tankinhoud

title: Massa


text:
# Lijst van voetbalinterlands Irak - Nieuw-Zeeland
Deze lijst van voetbalinterlands is een overzicht van alle officiële voetbalwedstrijden tussen de nationale teams van Irak en Nieuw-Zeeland. De landen hebben tot op heden drie keer tegen elkaar gespeeld. De eerste ontmoeting, een kwalificatiewedstrijd voor het Wereldkampioenschap voetbal 1974, werd gespeeld in Sydney op 13 maart 1973. Het laatste duel, een groepswedstrijd tijdens de FIFA Confederations Cup 2009, vond plaats op 20 juni 2009 in Johannesburg (Zuid-Afrika).

## Wedstrijden
| № | Plaats       | Datum         | Competitie                   | Wedstrijd            | Uitslag |
| - | ------------ | ------------- | ---------------------------- | -------------------- | ------- |
| 1 | Sydney       | 13 maart 1973 | WK 1974 kwalificatie         | Irak − Nieuw-Zeeland | 2 − 0   |
| 2 | Sydney       | 24 maart 1973 | WK 1974 kwalificatie         | Irak − Nieuw-Zeeland | 4 − 0   |
| 3 | Johannesburg | 20 juni 2009  | FIFA Confederations Cup 2009 | Irak − Nieuw-Zeeland | 0 − 0   |

## Samenvatting
| Competitie              | Totaal gespeeld | Winst Irak | Gelijk | Winst Nieuw-Zeeland | Doelsaldo Irak – Nieuw-Zeeland |
| ----------------------- | --------------- | ---------- | ------ | ------------------- | ------------------------------ |
| WK-kwalificatie         | 2               | 2          | 0      | 0                   | 6 − 0                          |
| FIFA Confederations Cup | 1               | 0          | 1      | 0                   | 0 − 0                          |
| Totaal                  | 3               | 2          | 1      | 0                   | 6 − 0                          |

NZF · A-internationals · Bondscoaches · Statistieken · N-Zeelands vrouwenelftal · Olympisch elftal · N-Zeeland U21 · N-Zeeland U20 · N-Zeeland U19 · N-Zeeland U18 · N-Zeeland U17
1920 – 1949 ·
1950 – 1959 ·
1960 – 1969 ·
1970 – 1979 ·
1980 – 1989 ·
1990 – 1999 ·
2000 – 2009 ·
2010 – 2019 ·
2020 − 2029
WK 1982 ·
WK 2010
OS 2008 ·
OS 2012 ·
OS 2020
1922 ·
1923 ·
1924 ·
1925–1926 ·
1927 ·
1928–1932 ·
1933 ·
1934–1935 ·
1936 ·
1937 ·
1938–1945 ·
1946 ·
1947 ·
1948 ·
1949–1950 ·
1951 ·
1952 ·
1953 ·
1954 ·
1955 ·
1956 ·
1957 ·
1958 ·
1959 ·
1960 ·
1961 ·
1962 ·
1963 ·
1964 ·
1965–1966 ·
1967 ·
1968 ·
1969 ·
1970 ·
1971 ·
1972 ·
1973 ·
1975 ·
1976 ·
1977 ·
1978 ·
1979 ·
1980 ·
1981 ·
1982 ·
1983 ·
1984 ·
1985 ·
1986 ·
1987 ·
1988 ·
1989 ·
1990 ·
1991 ·
1992 ·
1993 ·
1994 ·
1995 ·
1996 ·
1997 ·
1998 ·
1999 ·
2000 ·
2001 ·
2002 ·
2003 ·
2004 ·
2005 ·
2006 ·
2007 ·
2008 ·
2009 ·
2010 ·
2011 ·
2012 ·
2013 ·
2014 ·
2015 ·
2016 ·
2017 ·
2018 ·
2019 ·
2020 ·
2021 ·
2022 ·
2023 ·
2024
Australië ·
Bahrein ·
Botswana ·
Brazilië ·
Canada ·
Chili ·
China ·
Colombia ·
Congo-Kinshasa ·
Cookeilanden ·
Costa Rica ·
Curaçao ·
Duitsland ·
Egypte ·
El Salvador ·
Engeland ·
Estland ·
Fiji ·
Frankrijk ·
Gambia ·
Georgië ·
Ghana ·
Griekenland ·
Honduras ·
Hongarije ·
Ierland ·
India ·
Indonesië ·
Irak ·
Iran ·
Israël ·
Italië ·
Jamaica ·
Japan ·
Jordanië ·
Kenia ·
Koeweit ·
Libanon ·
Litouwen ·
Maleisië ·
Marokko ·
Mexico ·
Myanmar ·
Nieuw-Caledonië ·
Noord-Ierland ·
Noorwegen ·
Oezbekistan ·
Oman ·
Papoea-Nieuw-Guinea ·
Paraguay ·
Peru ·
Polen ·
Portugal ·
Qatar ·
Rusland ·
Salomonseilanden ·
Samoa ·
Saoedi-Arabië ·
Schotland ·
Servië ·
Singapore ·
Slovenië ·
Slowakije ·
Soedan ·
Sovjet-Unie ·
Spanje ·
Tahiti ·
Taiwan ·
Tanzania ·
Thailand ·
Trinidad en Tobago ·
Tunesië ·
Turkije ·
Uruguay ·
Vanuatu ·
Venezuela ·
Verenigde Arabische Emiraten ·
Verenigde Staten ·
Wales ·
Wit-Rusland ·
Zuid-Afrika ·
Zuid-Korea ·
Zuid-Vietnam ·
Zweden
Italië (2010) ·
Schotland (1982) ·
Slowakije (2010)
IFA · A-internationals · Statistieken · Iraaks vrouwenelftal · Irak U21 · Irak U20 · Irak U19 · Irak U18 · Irak U17
1950 – 1969 ·
1970 – 1979 ·
1980 – 1989 ·
1990 – 1999 ·
2000 – 2009 ·
2010 – 2019 ·
2020 − 2029
Afghanistan ·
Algerije ·
Argentinië ·
Australië ·
Azerbeidzjan ·
Bahrein ·
België ·
Bolivia ·
Botswana ·
Brazilië ·
Cambodja ·
Chili ·
China ·
Colombia ·
Congo-Kinshasa ·
Cyprus ·
DDR ·
Ecuador ·
Egypte ·
Estland ·
Filipijnen ·
Finland ·
Ghana ·
Guinee ·
Hongkong ·
India ·
Indonesië ·
Iran ·
Japan ·
Jemen ·
Jordanië ·
Kazachstan ·
Kenia ·
Kirgizië ·
Koeweit ·
Libanon ·
Liberia ·
Libië ·
Macau ·
Maleisië ·
Marokko ·
Mauritanië ·
Mexico ·
Myanmar ·
Nepal ·
Nieuw-Zeeland ·
Noord-Korea ·
Oeganda ·
Oezbekistan ·
Oman ·
Pakistan ·
Palestina ·
Paraguay ·
Peru ·
Polen ·
Qatar ·
Roemenië ·
Rusland ·
Saoedi-Arabië ·
Sierra Leone ·
Singapore ·
Soedan ·
Spanje ·
Sri Lanka ·
Syrië ·
Tadzjikistan ·
Taiwan ·
Thailand ·
Trinidad en Tobago ·
Tunesië ·
Turkije ·
Turkmenistan ·
Uruguay ·
Verenigde Arabische Emiraten ·
Vietnam ·
Zambia ·
Zuid-Afrika ·
Zuid-Jemen ·
Zuid-Korea

wikitext:
Deze '''lijst van voetbalinterlands''' is een overzicht van alle officiële [[voetbal]]wedstrijden tussen de nationale teams van '''[[Iraaks voetbalelftal (mannen)|Irak]]''' en '''[[Nieuw-Zeelands voetbalelftal (mannen)|Nieuw-Zeeland]]'''. De landen hebben tot op heden<ref>Bijgewerkt op 21 november 2014.</ref> drie keer tegen elkaar gespeeld. De eerste ontmoeting, een kwalificatiewedstrijd voor het [[Wereldkampioenschap voetbal 1974]], werd gespeeld in [[Sydney]] op 13 maart 1973. Het laatste duel, een groepswedstrijd tijdens de [[FIFA Confederations Cup 2009]], vond plaats op 20 juni 2009 in [[Johannesburg]] ([[Zuid-Afrika]]).

== Wedstrijden ==
{| class="wikitable" style="text-align: center; font-size: 90%; width: 100%; max-width: 68em;"
!№
!Plaats
!Datum
!Competitie
!Wedstrijd
!Uitslag
|-
|'''[[#Eerste ontmoeting|1]]''' || [[Sydney]] || 13 maart 1973 || [[Wereldkampioenschap voetbal 1974 (kwalificatie)|WK 1974 kwalificatie]] || {{IRQ-1963f}} − {{NZLf-r}} || 2 − 0
|-
|'''[[#Tweede ontmoeting|2]]''' || Sydney || 24 maart 1973 || WK 1974 kwalificatie || {{IRQ-1963f}} − {{NZLf-r}} || 4 − 0
|-
|'''[[#Derde ontmoeting|3]]''' || [[Johannesburg]] || 20 juni 2009 || [[FIFA Confederations Cup 2009]] || {{IRQf}} − {{NZLf-r}} || 0 − 0
|}

== Samenvatting ==
{{Tabelkop samenvatting voetbalinterlands | team1=IRQf| team2=NZLf}}
{{Tabelrij samenvatting voetbalinterlands | winst1=2 | gelijk=0 | winst2=0 | doelsaldo=6 − 0 | comp=WK-kwalificatie}}
{{Tabelrij samenvatting voetbalinterlands | winst1=0 | gelijk=1 | winst2=0 | doelsaldo=0 − 0 | comp=FIFA Confederations Cup}}
{{Tabelsom samenvatting voetbalinterlands | winst1=2 | gelijk=1 | winst2=0 | doelsaldo=6 − 0}}

{{Navigatie voetbalelftal Nieuw-Zeeland}}
{{Navigatie voetbalelftal Irak}}

{{Appendix|2=
*[https://www.worldfootball.net/teams/irak-team/neuseeland-team/11/ Worldfootball]
*[https://www.eloratings.net/Iraq World Football Elo Ratings]
{{References}}
}}

[[Categorie:Lijsten van voetbalinterlands Nieuw-Zeeland|Irak]]
[[Categorie:Lijsten van voetbalinterlands Irak|Nieuw-Zeeland]]


text:
# Trichocerca longiseta
Trichocerca longiseta is een raderdiertjessoort uit de familie Trichocercidae. De wetenschappelijke naam van deze soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1802 door Schrank.

title: Trichocerca longiseta

wikitext:
{{Taxobox
| titelweergave = cursief
| naam = ''Trichocerca longiseta''
| afbeelding =
| afbeeldingtekst =
| rijk = [[Dieren (biologie)|Animalia]] (Dieren)
| stam = [[Raderdieren|Rotifera]] (Raderdieren)
| familie = [[Trichocercidae]]
| geslacht = ''[[Trichocerca]]''
| auteur = Schrank
| datum = 1802
| haakjes = ja
}}
'''''Trichocerca longiseta''''' is een [[Raderdieren|raderdiertjes]][[soort]] uit de familie [[Trichocercidae]]. De wetenschappelijke naam van deze soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1802 door Schrank.<ref>{{Brontabel|9999-RWC}}</ref>
{{Appendix}}
{{beginnetje|biologie|2014|12|07}}

[[Categorie:Trichocerca|longiseta]]

title: Trichocerca longiseta

Stam: Rotifera (Raderdieren)

Familie: Trichocercidae

Geslacht: Trichocerca

title: Soort


text:
# Leiocithara zamula
Leiocithara zamula is een slakkensoort uit de familie van de Mangeliidae. De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1992 door Kilburn.

title: Leiocithara zamula

wikitext:
{{Taxobox
| titelweergave = cursief
| naam = ''Leiocithara zamula''
| afbeelding =
| rijk = [[Dieren (biologie)|Animalia]] (Dieren)
| stam = [[Weekdieren|Mollusca]] ([[Weekdieren]])
| klasse = [[Slakken|Gastropoda]] (Slakken)
| clade1 = [[Neogastropoda]]
| familie = [[Mangeliidae]]
| geslacht = ''[[Leiocithara]]''
| w-naam = ''Leiocithara zamula''
| auteur = Kilburn
| datum = 1992
| haakjes =
| commons =
| species =
| worms = 434198
}}
'''''Leiocithara zamula''''' is een [[slakken|slakkensoort]] uit de familie van de [[Mangeliidae]].<ref>WoRMS (2012). <i>Leiocithara zamula</i> Kilburn, 1992. Geraadpleegd via:  World Register of Marine Species op http://www.marinespecies.org/aphia.php?p=taxdetails&id=434198</ref> De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1992 door Kilburn.

{{Appendix}}
{{beginnetje|biologie|2013|03|09}}

[[Categorie:Mangeliidae]]

title: Leiocithara zamula

Stam: Mollusca (Weekdieren)

Klasse: Gastropoda (Slakken)

Clade: Neogastropoda

Familie: Mangeliidae

Geslacht: Leiocithara

title: Soort


text:
# Oost-Saksisch voetbalkampioenschap 1923/24
In 1923/24 werd het 22ste voetbalkampioenschap van Oost-Saksen gespeeld, dat georganiseerd werd door de Midden-Duitse voetbalbond. De Kreisliga die de voorbije jaren gespeeld werd werd ontbonden en vervangen door de Gauliga. De clubs uit Opper-Lausitz werden opnieuw zelfstandig. In tegenstelling tot enkele andere competities waar er geschoven werd met clubs had dit voor de eersteklassers van Oost-Saksen geen impact omdat geen enkele club uit Opper-Lausitz erin geslaagd was naar de Kreisliga te promoveren.
Brandenburg Dresden werd kampioen en plaatste zich voor de Midden-Duitse eindronde. De club versloeg Zittauer BC, Plauener SuBC en verloor in de kwartfinale van Wacker Halle.

## Gauliga
| Plaats | Club                      | Wed. | W  | G | V  | Saldo | Ptn.  |
| ------ | ------------------------- | ---- | -- | - | -- | ----- | ----- |
| 1.     | SV Brandenburg 01 Dresden | 18   | 12 | 4 | 2  | 60:21 | 28:8  |
| 2.     | Dresdner SC               | 18   | 11 | 3 | 4  | 42:23 | 25:11 |
| 3.     | Dresdner Fußballring      | 18   | 10 | 3 | 5  | 35:22 | 23:13 |
| 4.     | SV Guts Muts Dresden      | 18   | 9  | 4 | 5  | 48:31 | 22:14 |
| 5.     | SV 06 Dresden             | 18   | 7  | 5 | 6  | 34:36 | 19:17 |
| 6.     | Dresdner SpVgg 05         | 18   | 7  | 3 | 8  | 36:32 | 17:19 |
| 7.     | SG 1893 Dresden           | 18   | 5  | 4 | 9  | 26:39 | 14:22 |
| 8.     | Radebeuler BC 08          | 18   | 4  | 5 | 9  | 31:48 | 13:23 |
| 9.     | VTB Jahn Dresden          | 18   | 6  | 1 | 11 | 22:47 | 13:23 |
| 10.    | BC Sportlust Dresden      | 18   | 1  | 4 | 13 | 17:52 | 6:30  |

|  | Kampioen   |
|  | Degradatie |

## 1. Kreisklasse
| Plaats | Club                             | Wed. | W  | G | V  | Saldo | Ptn.  |
| ------ | -------------------------------- | ---- | -- | - | -- | ----- | ----- |
| 1.     | SC Dresdensia 1898 Dresden       | 18   | 12 | 4 | 2  |       | 28:08 |
| 2.     | SpVgg Eintracht-Viktoria Dresden | 18   | 11 | 3 | 4  |       | 28:08 |
| 3.     | VfR 1908 Dresden                 | 18   | 10 | 3 | 5  |       | 26:10 |
| 4.     | Meißner SV 08                    | 18   | 9  | 4 | 5  |       | 19:17 |
| 5.     | FC 1908 Sportbrüder Dresden      | 18   | 7  | 5 | 6  |       | 16:20 |
| 6.     | Fortuna Dresden                  | 18   | 7  | 3 | 8  |       | 16:20 |
| 7.     | SC Freital                       | 18   | 5  | 4 | 9  |       | 15:21 |
| 8.     | Südwest Dresden                  | 18   | 4  | 5 | 9  |       | 12:24 |
| 9.     | Guts Muts Meißen                 | 18   | 6  | 1 | 11 |       | 13:23 |
| 10.    | Pirnaer SC 1903                  | 18   | 1  | 4 | 13 |       | 09:27 |

|  | Finale     |
|  | Degradatie |

| Team 1                     | Uitslag | Team 2                     |
| -------------------------- | ------- | -------------------------- |
| SC Dresdensia 1898 Dresden | 1-0     | Eintracht-Viktoria Dresden |

wikitext:
In '''1923/24''' werd het 22ste voetbalkampioenschap van [[Oost-Saksisch voetbalkampioenschap|Oost-Saksen]] gespeeld, dat georganiseerd werd door de [[Midden-Duitse voetbalbond]]. De Kreisliga die de voorbije jaren gespeeld werd werd ontbonden en vervangen door de Gauliga. De clubs uit [[Opper-Lausitzs voetbalkampioenschap (Midden-Duitsland)|Opper-Lausitz]] werden opnieuw zelfstandig. In tegenstelling tot enkele andere competities waar er geschoven werd met clubs had dit voor de eersteklassers van Oost-Saksen geen impact omdat geen enkele club uit Opper-Lausitz erin geslaagd was naar de Kreisliga te promoveren.

Brandenburg Dresden werd kampioen en plaatste zich voor de [[Midden-Duits voetbalkampioenschap 1923/24|Midden-Duitse eindronde]]. De club versloeg [[Zittauer BC]], [[Plauener SuBC]] en verloor in de kwartfinale van [[Hallescher FC|Wacker Halle]].

== Gauliga==
{| class="wikitable"
!width=30 |Plaats
!width=225 |Club
!width=30 | Wed.
!width=30 | W
!width=30 | G
!width=30 | V
!width=50 | Saldo
!width=50 | Ptn.
|-bgcolor="#76EE00"
| 1. || align="left" | [[SV Brandenburg 01 Dresden]] || 18|| 12 ||4 || 2 || 60:21 || 28:8
|-
| 2. || align="left" | [[Dresdner SC]] || 18 || 11 || 3 || 4  || 42:23 || 25:11
|-
| 3. || align="left" | [[Dresdner Fußballring]] || 18 || 10 || 3 || 5  || 35:22|| 23:13
|-
| 4. || align="left" | [[SV Guts Muts Dresden]] || 18|| 9 ||4 || 5 || 48:31 || 22:14
|-
| 5. || align="left" | [[FV Dresden 06|SV 06 Dresden]] || 18 || 7 || 5 || 6  || 34:36 || 19:17
|-
| 6. || align="left" | [[Dresdner SpVgg 05]] ||18 || 7 || 3 || 8  || 36:32|| 17:19
|-
| 7. || align="left" | [[SpVgg Dresden-Löbtau 1893|SG 1893 Dresden]] || 18 || 5 || 4 || 9  || 26:39|| 14:22
|-
| 8. || align="left" | [[Radebeuler BC 08]] || 18|| 4 ||5 || 9 || 31:48 || 13:23
|-
| 9. || align="left" | [[VfB 03 Dresden|VTB Jahn Dresden]] || 18 || 6 || 1 || 11  || 22:47|| 13:23
|-bgcolor="#FFC0C0"
| 10. || align="left" | [[BC Sportlust Dresden]] || 18|| 1 ||4 || 13 || 17:52 || 6:30
|-
|}

{| style="border: 1px solid #ffffff; background-color: #ffffff" cellspacing="1" cellpadding="1"
|  bgcolor="#76EE00"        width="20" | || Kampioen
|-
|  bgcolor="#FFC0C0"        width="20" | || Degradatie
|-
|}

==1. Kreisklasse==
{| class="wikitable"
!width=30 |Plaats
!width=225 |Club
!width=30 | Wed.
!width=30 | W
!width=30 | G
!width=30 | V
!width=50 | Saldo
!width=50 | Ptn.
|-bgcolor="#ccffcc"
|1. || align="left" | [[SC Dresdensia 1898 Dresden]]||18||12||4||2||||28:08
|-bgcolor="#ccffcc"
|2. || align="left" | [[SpVgg Eintracht-Viktoria Dresden]]||18||11||3||4||||28:08
|-
|3. || align="left" | [[VfR 1908 Dresden]]||18||10||3||5||||26:10
|-
|4. || align="left" | [[Meißner SV 08]]||18||9||4||5||||19:17
|-
|5. || align="left" | [[FC 1908 Sportbrüder Dresden]]||18||7||5||6||||16:20
|-
|6. || align="left" | [[Fortuna Dresden]]||18||7||3||8||||16:20
|-
|7. || align="left" | [[SC Freital]]||18||5||4||9||||15:21
|-
|8. || align="left" | [[Südwest Dresden]]||18||4||5||9||||12:24
|-
|9. || align="left" | [[Guts Muts Meißen]]||18||6||1||11||||13:23
|-bgcolor="#FFC0C0"
|10. || align="left" | [[Pirnaer SC 1903]]||18||1||4||13||||09:27
|-
|}
{| style="border: 1px solid #ffffff; background-color: #ffffff" cellspacing="1" cellpadding="1"
|  bgcolor="#ccffcc"        width="20" | || Finale
|-
|  bgcolor="#FFC0C0"        width="20" | || Degradatie
|-
|}

{| class="wikitable"
! width = 200| Team 1 || width = 50| Uitslag || width = 200| Team 2
|-
|  '''[[SC Dresdensia 1898 Dresden]]'''
| 1-0
| [[SpVgg Eintracht-Viktoria Dresden|Eintracht-Viktoria Dresden]]
|}

==Externe links==
* [http://fussball-historie.de/Mittel/Ostsachsen1924.html fussball-historie]{{Dode link}}
* [http://www.claudionicoletti.eu/soccer-statistics/campionati-nazionali-in-europa/all-final-tables/f-r-germany-league-final-tables/frg-1920-21/frg-1923-24/ Euroleagues]
{{Navigatie Oost-Saksische voetbalseizoenen}}
{{Navigatie voetbalcompetities Duitsland 1923/24}}

[[Categorie:Oost-Saksisch voetbalkampioenschap]]
[[Categorie:Duits competitievoetbal 1923/24]]


text:
# Oude Wetering (Zuid-Holland)
Oude Wetering is een dorp in de Nederlandse provincie Zuid-Holland. Het maakt deel uit van de gemeente Kaag en Braassem en er wonen ongeveer 3.865 mensen. Een brug verbindt het dorp met Weteringbrug in Haarlemmermeer. Aan de zuidkant loopt Oude Wetering over in Roelofarendsveen. Tot 1 januari 2009 viel Oude Wetering onder de toenmalige gemeente Alkemade.
In het verleden liep langs Oude Wetering de spoorlijn Hoofddorp - Leiden Heerensingel. Van 1912 tot en met 1936 had Oude Wetering een eigen treinstation aan deze spoorlijn; station Oude Wetering.

## Waterweg
Oude Wetering is oorspronkelijk de naam van een kanaal, waar het dorp aan ligt. Dit water wordt tegenwoordig "De Wetering" genoemd en loopt tussen de Ringvaart van de Haarlemmermeerpolder en het Braassemermeer. Vlak bij de Ringvaart is het begin van de Drecht, die vanaf de Oude Wetering in oostelijke richting loopt naar het Amstel-Drechtkanaal.

## Geboren
- Jérôme Henri Kiebert (1843-1889), fotograaf
- Tony de Ridder (1886-1971), schrijver
- Arie Oostlander (1936-2019), politicus

title: Oude Wetering (Zuid-Holland)

wikitext:
{{Infobox plaats in Nederland
| afbeelding =
| locatie =
| kaart =
| naam = Oude Wetering
| provincie = {{NL-vlag|Zuid-Holland}}
| gemeente = {{NL-vlag|Kaag en Braassem}}
| opp =
| dichtheid =
| postcode = 2377 ..
| netnummer = 071
| web =
| bestandsnaam wapen =
| woonplaatscode = 3039
| lat_deg = 52
| lat_min = 12
| lat_sec = 58
| lon_deg = 4
| lon_min = 38
| lon_sec = 34
}}

'''Oude Wetering''' is een dorp in de [[Nederland]]se [[provincie]] [[Zuid-Holland]]. Het maakt deel uit van de gemeente [[Kaag en Braassem]] en er wonen ongeveer {{Statistiek woonplaats Nederland inwoners|3039}} mensen. Een brug verbindt het dorp met [[Weteringbrug (Haarlemmermeer)|Weteringbrug]] in [[Haarlemmermeer]]. Aan de zuidkant loopt Oude Wetering over in [[Roelofarendsveen]]. Tot 1 januari 2009 viel Oude Wetering onder de toenmalige gemeente [[Alkemade]].

In het verleden liep langs Oude Wetering de [[spoorlijn Hoofddorp - Leiden Heerensingel]]. Van 1912 tot en met 1936 had Oude Wetering een eigen treinstation aan deze spoorlijn; [[station Oude Wetering]].

== Waterweg ==
Oude Wetering is oorspronkelijk de naam van een kanaal, waar het dorp aan ligt. Dit water wordt tegenwoordig{{Wanneer?||2023|04|08}} "De Wetering" genoemd en loopt tussen de [[Ringvaart van de Haarlemmermeerpolder]] en het [[Braassemermeer]]. Vlak bij de Ringvaart is het begin van de [[Drecht (rivier)|Drecht]], die vanaf de Oude Wetering in oostelijke richting loopt naar het [[Amstel-Drechtkanaal]].

[[Bestand:Kruising Ringvaart-H'Meer Oude-Wetering.JPG|thumb|none|Oude Wetering, gezien vanaf de Ringvaart]]

== Geboren ==
* [[Jérôme Henri Kiebert]] (1843-1889), fotograaf
* [[Tony de Ridder]] (1886-1971), schrijver
* [[Arie Oostlander]] (1936-2019), politicus

==Zie ook==
* [[Lijst van rijksmonumenten in Oude Wetering]]
* [[Lijst van gemeentelijke monumenten in Oude Wetering]]
* [[Rijnlands observatorium]]

== Externe link ==
* [https://www.kaagenbraassem.nl/ Gemeente Kaag en Braassem]

{{Appendix}}
{{Navigatie gemeente Kaag en Braassem}}
{{Coor title dms|52|12|58|N|4|38|34|E|type:city_scale:30000_region:NL}}

[[Categorie:Geografie van Kaag en Braassem]]
[[Categorie:Plaats in Zuid-Holland]]

title: Situering

Provincie: Zuid-Holland

Gemeente: Kaag en Braassem

Coördinaten: 52° 13′ NB, 4° 39′ OL

title: Algemeen

Woningvoorraad: 1.761 woningen

title: Overig

Portaal: Nederland


text:
# Ergasilus arthrosis
Ergasilus arthrosis is een eenoogkreeftjessoort uit de familie van de Ergasilidae. De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1969 door Roberts.

title: Ergasilus arthrosis

wikitext:
{{Taxobox
| titelweergave = cursief
| naam = ''Ergasilus arthrosis''
| afbeelding =
| rijk = [[Dieren (biologie)|Animalia]] (Dieren)
| stam = [[Geleedpotigen|Arthropoda]] (Geleedpotigen)
| klasse = [[Maxillopoda]]
| onderklasse = [[Eenoogkreeftjes|Copepoda]] (Eenoogkreeftjes)
| orde = [[Cyclopoida]]
| familie = [[Ergasilidae]]
| geslacht = ''[[Ergasilus]]''
| auteur = Roberts
| datum = 1969
| haakjes =
| worms = 351538
}}
'''''Ergasilus arthrosis''''' is een [[eenoogkreeftjes]]soort uit de familie van de [[Ergasilidae]].<ref>Ho, J.; Walter, T. Chad (2012). <i>Ergasilus arthrosis</i> Roberts, 1969. In: Walter, T.C., Boxshall, G. (2012). World Copepoda database. Geraadpleegd via:  World Register of Marine Species op http://www.marinespecies.org/aphia.php?p=taxdetails&id=351538</ref> De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1969 door Roberts.

{{Appendix}}
{{beginnetje|biologie|2013|03|18}}

[[Categorie:Ergasilidae]]

title: Ergasilus arthrosis

Klasse: Maxillopoda

Onderklasse: Copepoda (Eenoogkreeftjes)

Orde: Cyclopoida

Familie: Ergasilidae

Geslacht: Ergasilus

title: Soort


text:
# Zakaria bin Muhammad Amin
Zakaria bin Muhammad Amin (7 maart 1913 – 1 januari 2006) was een Indonesische geestelijke, politicus en schrijver. Hij behoorde tot de eerste generatie charismatische ulama in Bengkalis en was de eerste persoon die werd aangesteld als hoofd van het islamitisch religieus bestuur in Bengkalis. Zakaria was de schoonzoon van Tuan Guru Haji Ahmad, de eerste ulama in Bengkalis. In 2023 werd hij door de regionale volksraad van Riau onderscheiden als de regionale held van Riau.

## Vroege leven en opleiding
Zakaria bin Muhammad Amin werd in 7 maart 1913 geboren in Bangkinang, Kampar, als oudste kind en zoon van een echtpaar uit Kuok, Muhammad Amin, een handelaar, en Taraima, een naaister. Zijn geboortedatum was onbekend. Haar broers waren Hasyim bin Muhammad Amin, Ahmad bin Muhammad Amin en Ahmad Sanusi bin Muhammad Amin. Terwijl haar zussen Siti Mariam binti Muhammad Amin en Syarafiah Norwawi binti Muhammad Amin waren; drie van hen zijn halfbroers en zussen van vaders kant. Ze werkten als boer en handelaar, en werden later in de jaren zestig volgens de koninklijke regelgeving Maleisisch staatsburger.

## Citaten
- (id) Saputra, Amrizal, Wira Sugiarto, Suyendri, Zulfan Ikhram, Khairil Anwar, M. Karya Mukhsin, Risman Hambali, Khoiri, Marzuli Ridwan Al-bantany, Zuriat Abdillah, Dede Satriani, Wan M. Fariq, Suwarto, Adi Sutrisno, Ahmad Fadhli (15 oktober 2020). PROFIL ULAMA KARISMATIK DI KABUPATEN BENGKALIS: MENELADANI SOSOK DAN PERJUANGAN. CV. DOTPLUS Publisher. ISBN 978-623-94659-3-3.
- (id) Soelin, Emsjaf, "ZAINAB, Bintang Harapan Panggung Sandiwara dari Ratu Asia", Aneka, 20 juni 1951.
- (id) Pahlefi, Riza (11 augustus 2022). BENGKALIS: NEGERI JELAPANG PADI. CV. DOTPLUS Publisher. ISBN 978-623-6428-59-7.
- (id) Al-Bantany, Marzuli Ridwan (4 september 2021). SABDA PUJANGGA DARI NEGERI JUNJUNGAN. CV. DOTPLUS Publisher. ISBN 978-623-6428-11-5.
- (id) Nasution, Nasuha, Almarhum Tabrani Rab Hingga Maimanah Umar Terima Anugerah di HUT Riau. Tribunpekanbaru.com (9 augustus 2023). Geraadpleegd op 10 augustus 2023.

title: Zakaria bin Muhammad Amin

wikitext:
{{Infobox persoon
| naam           = Zakaria bin Muhammad Amin
| afbeelding     = Zakaria bin Muhammad Amin portrait in 1986 (retouched) (cropped).jpg
| geboorteplaats = [[Bangkinang]], [[Nederlands-Indië]]
| geboortedatum  = 7 maart 1913
| sterfplaats    = [[Bengkalis (stad)|Bengkalis]], [[Riau]], Indonesië
| sterfdatum     = 1 januari 2006
| nationaliteit  = [[Indonesisch]]
| partners       = Mariah binti Ahmad (1933 – 1955)<br /> Siti Zainab binti Kimpal (1955 – 2016)
| kinderen       = 14
}}

'''Zakaria bin Muhammad Amin''' (7 maart 1913 – 1 januari 2006) was een Indonesische geestelijke, politicus en schrijver. Hij behoorde tot de eerste generatie [[Charisma (theologie)|charismatische]] [[Oelama|ulama]] in [[Bengkalis (stad)|Bengkalis]] en was de eerste persoon die werd aangesteld als hoofd van het islamitisch religieus bestuur in Bengkalis. Zakaria was de schoonzoon van Tuan Guru Haji Ahmad, de eerste ulama in Bengkalis. In 2023 werd hij door de regionale volksraad van Riau onderscheiden als de regionale held van Riau.

== Vroege leven en opleiding ==
[[Bestand:Zakaria bin Muhammad Amin in Malaysia.jpg|thumb|Zakaria met zijn neef in [[Maleisië]] in 1969]]
Zakaria bin Muhammad Amin werd in 7 maart 1913 geboren in Bangkinang, Kampar, als oudste kind en zoon van een echtpaar uit Kuok, Muhammad Amin, een handelaar, en Taraima, een naaister.{{Sfn|Saputra|2020|p=143}} Zijn geboortedatum was onbekend. Haar broers waren Hasyim bin Muhammad Amin, Ahmad bin Muhammad Amin en Ahmad Sanusi bin Muhammad Amin.{{Sfn|Saputra|2020|p=143}} Terwijl haar zussen Siti Mariam binti Muhammad Amin en Syarafiah Norwawi binti Muhammad Amin waren; drie van hen zijn halfbroers en zussen van vaders kant.{{Sfn|Saputra|2020|p=143}} Ze werkten als boer en handelaar, en werden later in de jaren zestig volgens de koninklijke regelgeving Maleisisch staatsburger.{{Sfn|Saputra|2020|p=143}}

== Citaten ==
* {{Citeer boek |last=Saputra |first=Amrizal, Wira Sugiarto, Suyendri, Zulfan Ikhram, Khairil Anwar, M. Karya Mukhsin, Risman Hambali, Khoiri, Marzuli Ridwan Al-bantany, Zuriat Abdillah, Dede Satriani, Wan M. Fariq, Suwarto, Adi Sutrisno, Ahmad Fadhli |url=https://books.google.com/books?id=hQ4lEAAAQBAJ |title=PROFIL ULAMA KARISMATIK DI KABUPATEN BENGKALIS: MENELADANI SOSOK DAN PERJUANGAN |date=2020-10-15 |publisher=CV. DOTPLUS Publisher |isbn=978-623-94659-3-3 |taal=id}}
* {{Citeer nieuws |last=Soelin |first=Emsjaf |date=1951-06-20 |title=ZAINAB, Bintang Harapan Panggung Sandiwara dari Ratu Asia |taal=id |work=Aneka}}
* {{Citeer boek |last=Pahlefi |first=Riza |url=https://books.google.com/books?id=_TCJEAAAQBAJ&q=Zakaria+&pg=PA158 |title=BENGKALIS: NEGERI JELAPANG PADI |date=2022-08-11 |publisher=CV. DOTPLUS Publisher |isbn=978-623-6428-59-7 |taal=id}}
* {{Citeer boek |last=Al-Bantany |first=Marzuli Ridwan |url=https://books.google.com/books?id=-ghDEAAAQBAJ |title=SABDA PUJANGGA DARI NEGERI JUNJUNGAN |date=2021-09-04 |publisher=CV. DOTPLUS Publisher |isbn=978-623-6428-11-5 |taal=id}}
* {{Citeer web |last=Nasution |first=Nasuha |date=2023-08-09 |editor-last=Ariestia |editor-first= |title=Almarhum Tabrani Rab Hingga Maimanah Umar Terima Anugerah di HUT Riau |url=https://pekanbaru.tribunnews.com/2023/08/09/almarhum-tabrani-rab-hingga-maimanah-umar-terima-anugerah-di-hut-riau |access-date=2023-08-10 |website=Tribunpekanbaru.com |taal=id}}

== Referenties ==
{{References}}

{{DEFAULTSORT:Amin}}
[[Categorie:Islamoloog]]
[[Categorie:Indonesisch geestelijke]]
[[Categorie:Riau]]

title: Algemene informatie

Geboren: 7 maart 1913 · Bangkinang, Nederlands-Indië

Overleden: 1 januari 2006 · Bengkalis, Riau, Indonesië

Nationaliteit(en): Indonesisch

title: Familie

Partner(s): Mariah binti Ahmad (1933 – 1955) · Siti Zainab binti Kimpal (1955 – 2016)